Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 17:41

Κνίδωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η Kνίδωση ή ουρτικάρια είναι ένα δερματολογικό νόσημα 

Ετυμολογικά, "κνίδη" είναι στα αρχαία Ελληνικά το γνωστό φυτό τσουκνίδα (τσού-ζει + κνίδ-ωση). Κνίδωση λέγεται στα αρχαία ελληνικά η δερματολογική φαγούρα και κατ’ επέκταση η ομώνυμη κνιδωτική δερματοπάθεια.

Η κνίδωση ή ουρτικάρια  ICD-10 L50 είναι κνησμώδες εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από ωχρές επηρμένες ερυθηματώδεις πλάκες που περιβάλλονται από ερυθρά άλω, που προκαλούν κνησμό και είναι παροδικές. Οι επιμέρους αλλοιώσεις είναι δυνατόν να εμφανισθούν, να μεταβάλλουν σχήμα και να εξαφανισθούν μέσα σε ώρες. Μπορεί να είναι εντοπισμένο ή να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της επιφάνειας του σώματος. Υποχωρεί ταχύτατα χωρίς να καταλείπει υπέρχρωση ή ουλές.

Η κνίδωση που συνοδεύεται από αναφυλαξία (συρίττουσα αναπνοή, συριγμό, υπόταση, συσπαστικούς πόνους στην κοιλιά ή στη μήτρα) αποτελεί επείγον περιστατικό.

Η αλλεργική κνίδωση και το αγγειονευρωτικό οίδημα παρουσιάζονται είτε με οξεία μορφή είτε με χρόνια, διάρκειας άνω των 6 εβδομάδων. Εμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες, συνηθέστερα όμως μεταξύ 20-30 ετών. H συχνότητα της κνίδωσης ενδεχομένως να είναι ακόμα μεγαλύτερη από την αναφερόμενη στη βιβλιογραφία, αφού όταν το εξάνθημα περιορίζεται στο δέρμα, οι ασθενείς δεν προσφεύγουν συνήθως σε γιατρό. Υπάρχουν ελαφρές μορφές με σποραδική εκδήλωση και άλλες μορφές με περιορισμένη εντόπιση, τέτοια που ο ασθενής δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Κάθε μορφή κνίδωσης που διαρκεί λιγότερο από 12 εβδομάδες θεωρείται ότι ανήκει στην οξεία μορφή (oξεία κνίδωση). Εάν η διάρκεια της νόσου υπερβεί τις 12 εβδομάδες, τότε θεωρείται ότι ανήκει στη χρόνια μορφή (χρόνια κνίδωση). Η χρόνια κνίδωση εμφανίζεται στις γυναίκες σε διπλάσια συχνότητα από ό,τι στους άνδρες.

Η κνίδωση είναι παροδικό δερματικό εξάνθημα, συνιστάμενο από μια περιγεγραμμένη λευκάζουσα έπαρση του δέρματος (τον πομφό), που περιβάλλεται από ερυθρά άλω. Η κνίδωση, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός ή περισσοτέρων - συνήθως πολλαπλών - πομφών, δηλαδή βλαβών που έχουν λευκορόδινη ή ερυθηματώδη χροιά, κηλιδώδες κυκλικό σχήμα και παροδικό χαρακτήρα.

Προσβάλλει το 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής, σε όλες τις ηλικίες. Η οξεία μορφή πλήττει, κυρίως, τα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Η χρόνια μορφή απαντά συχνότερα στις μεγαλύτερες γυναίκες. Σπάνια η κνίδωση εμφανίζεται στους ηλικιωμένους, ενώ στην κύηση εμφανίζεται η χρόνια μορφή.

Υπάρχει ίδια παθοφυσιολογία για την κνίδωση και το αγγειοοίδημα και την τοπική αναφυλαξία. Προκαλείται αγγειοδιαστολή, αγγειακή διαπερατότητα του δέρματος (κνίδωση) ή του υποδόριου ιστού (αγγειοοίδημα)


Εξάνθημα

•           Σχήμα: Το σχήμα των πομφών είναι στρογγυλό, ωοειδές ή ακανόνιστο, συχνά δε μεταβάλλεται μέσα σε λίγα λεπτά για να καταλήξει σε παράξενα γεωμετρικά σχήματα.

•           Μέγεθος: Το μέγεθος των πομφών ποικίλλει από λίγα χιλιοστά (1-2 mm) έως λίγα εκατοστά(10-20 cm).

•           Κνησμός: Το εξάνθημα συνοδεύεται κατά κανόνα από κνησμό άλλοτε άλλης έντασης ή και πόνο ενίοτε.

•           Εντόπιση: Το εξάνθημα μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, από το τριχωτό της κεφαλής μέχρι τα πόδια.

•           Διάρκεια: Οι πομφοί διαρκούν 1 έως 3 ημέρες και προοδευτικά σβήνουν για να εμφανιστούν οι επόμενοι. Ενίοτε, κάθε βλάβη διαρκεί από μερικά λεπτά έως 4 ώρες και υποχωρεί, αφήνοντας το δέρμα σε απόλυτα φυσιολογική κατάσταση.

Αν συμβεί προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο, σχηματίζεται ένα σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα, το λεγόμενο αγγειονευρωτικό ή αγγειακό ή απλώς αγγειοοίδημα.


Η αιτιολογία της κνίδωσης δεν είναι μία. Ενοχοποιούνται ανοσολογικοί (αλλεργικοί) ή μη ανοσολογικοί μηχανισμοί. Η πιο δραματική μορφή κνίδωσης, η oξεία αλλεργική κνίδωση, οφείλεται στην κινητοποίηση μιας αλλεργικής αντίδρασης μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE. Η IgE προσκολλάται στα σιτευτικά κύτταρα και τα διεγείρει προς έκκριση ουσιών οι οποίες προκαλούν την αλλεργική αντίδραση (π.χ. ισταμίνη). Οι περισσότεροι από τους ασθενείς με αυτή την αντίδραση, είναι άτομα με ατοπική προδιάθεση (αλλεργικοί). Η ανωτέρω ανοσοσφαιρίνη Έψιλον (ΙgE) μπορεί να εμφανιστεί σε κληρονομικώς προδιατεθειμένα (ατοπικά) άτομα ή να προκληθεί από την επαφή ή είσοδο μιας ξένης ουσίας, με την οποία συνήθως το άτομο δεν είναι εξοικειωμένο (γύρη, οικιακή σκόνη, μύκητες, χημικές ουσίες, φάρμακα, κ.λπ.).


Οξεία αλλεργική κνίδωση

Αλλεργιογόνα εισπνεόμενα (γύρη, σκόνη σπιτιού, σπόροι μυκήτων, κομμάτια από τρίχωμα ή φτερά ζώων κ.λπ.)

•           Δήγματα εντόμων.

•           Παράγωγα αίματος.

•           Τροφές (ψάρι, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, αυγά, σοκολάτα, γάλα κ.ά.).

•           Φάρμακα (πενικιλίνη, ακετυλοσαλικυλικά κ.ά.).

•           Ιοί, βακτηρίδια, παράσιτα.

•           Νοσήματα του θυρεοειδούς.

•           Συντηρητικά τροφίμων, ξηρών καρπών, γαρίδων, ψαριών, σνακς, κλπ.

Δυστυχώς, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, δεν μπορεί να εντοπισθεί το αίτιο αυτής της μορφής της κνίδωσης, ακόμα και σε ασθενείς πού γίνονται εκτεταμένα αλλεργικά δερματικά Tests.

Η οξεία κνίδωση υποχωρεί σε λίγες ώρες

Προκαλείται από μεγάλη ποικιλία παραγόντων

Απελευθερώνει ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE

Κάποτε αποτελεί ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα φάρμακα


Χρόνια αλλεργική κνίδωση

Όσον αφορά τη χρόνια κνίδωση, τα αίτια στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εντοπίζονται. Εν τούτοις, οι ανωτέρω αναφερθέντες φυσικοί παράγοντες (τριβή, κρύο, ήλιος κ.λπ.) είναι δυνατόν να αποτελούν το έναυσμα για τη χρόνια κνίδωση και πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά.

Διαρκεί περισσότερο από 6 εβδομάδες και αποτελεί το 30% των περιπτώσεων. Δεν οφείλεται σε ανοσολογικό μηχανισμό.


Ιδιοπαθής κνίδωση

Οξεία ή χρόνια


Μη αλλεργική κνίδωση

Η μη αλλεργική κνίδωση οφείλεται σε διάφορα αίτια, όπως είναι το ψύχος, το ηλιακό φως (και οι δύο αυτές μορφές μπορεί να εμφανιστούν στα μπάνια της καλοκαιρινής περιόδου), η επαφή με μια χημική ουσία ή η συνεχής πίεση στο δέρμα π.χ. από μια τσάντα ή ζώνη κ.ά.


Χολινεργική κνίδωση

Ιδιαίτερη μορφή κνίδωσης είναι η χολινεργική κνίδωση. Αυτή είναι χρόνια και εμφανίζεται μετά από πυρετό ή ζεστό ντους ή νευρικό stress και χαρακτηρίζεται από μικρό πομφό και μεγάλο ερύθημα. Η κνίδωση από θερμότητα ή χολινεργική κνίδωση εμφανίζεται με γραμμώσεις στο άνω τμήμα του κορμού από υπερβολική θερμότητα ή ζεστό ντους.


Κνίδωση από άσκηση

Λόγω υπερβολικής άσκησης εμφανίζεται όπως η χολινεργική κνίδωση με αγγειοοίδημα, δύσπνοια, υπόταση. Σχετίζεται με την λήψη τροφών στις οποίες ο ασθενής είναι αλλεργικός.


Κνίδωση από άλλα νοσήματα

Η κνίδωση, τέλος, μπορεί μερικές φορές να αποτελεί μια από τις εκδηλώσεις κάποιου γενικευμένου, συστηματικού νοσήματος (μελαγχρωστική κνίδωση, υπερθυρεοειδισμός, νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.).


Kνίδωση από φυσικά αίτια

Μια μορφή κνίδωσης, είναι η κνίδωση από φυσικά αίτια.

Τα φυσικά αίτια που ενοχοποιούνται για την παραπάνω μορφή της κνίδωσης, είναι τα εξής:

•           Μηχανικά: από πίεση ή τριβή (Κνιδωτικός Δερμογραφισμός). Είναι χρόνια και παρατηρείται πομφώδης γραμμή και άλως που προκαλείται από κνησμό του δέρματος. Η κνίδωση από πίεση εμφανίζεται 4-6 ώρες μετά την εφαρμογή πίεσης στο δέρμα από ελαστικά, παπούτσια κ.ά.

•           Θερμικά: ζέστη, κρύο (Κνίδωση εκ Ψύχους)

•           Ηλιακό φως: (Ηλιακή κνίδωση). Είναι χρόνια και οφείλεται στο ηλιακό φως και προκαλούνται ποικίλες μορφές από την έκθεση στα διάφορα μήκη κύματος της ακτινοβολίας. Η πλειονότητα αντιδρά στις υπεριώδεις ακτίνες. Αρχίζει σε λίγα λεπτά και υποχωρεί σε 1-2 ώρες.

•           Νερό: (Κνίδωση εξ ύδατος). Είναι σπάνια κι εμφανίζεται με μικρές πομφώδεις γραμμές μετά από επαφή σε νερό, σε οποιαδήποτε θερμοκρασία.

•           Κνίδωση από φυτά ή ουσίες: (π.χ. τσουκνίδα)

Οι διάφορες μορφές της κνίδωσης από φυσικά αίτια εμφανίζονται σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή και μεταξύ τους. Αποτελούν το 20% περίπου όλων των μορφών κνίδωσης. 


Κνίδωση εκ ψύχους

Πρόκειται για μια μορφή χρόνιας κνίδωσης, είτε οικογενή είτε ιδιοπαθή, στην οποία οι ασθενείς λίγα λεπτά (συνήθως 30 λεπτά) μετά από έκθεση σε κρύο νερό, πάγο, ή κρύο αέρα, εμφανίζουν πομφούς κνίδωσης. Έχουν αναφερθεί σπάνιες μορφές θανάτου από κολύμβηση σε κρύα νερά, μέσω αλλεργικού αναφυλακτικού σοκ και καλό είναι να είναι ενημερωμένοι αυτοί οι ασθενείς. Σε μερικές περιπτώσεις η κνίδωση εκ ψύχους συσχετίζεται με λήψη του μυκητοκτόνου φαρμάκου γκριζεοφουλβίνη, και άλλοτε σχετίζονται με τη νόσο κρυοσφαιριναιμία, άλλοτε δε αποτελούν επιπλοκή υπάρχουσας σύφιλης. Πάντως, οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αγνώστου αιτιολογίας. Μπορεί να οφείλεται σε έκθεση σε ψύχος ή σε επαναθέρμανση. Μπορεί να αποβεί θανατηφόρος λόγω μαζικής έκλυσης ισταμίνης. Επίσης, αποτελεί οικογενειακή μορφή με πυρετό, φρίκια, αρθραλγίες, μυαλγίες, κεφαλαλγία και λεμφοκυττάρωση.

Ένα καλό τεστ για την τεκμηρίωση της διάγνωσης είναι η τοποθέτηση πάγου στο αντιβράχιο για λίγα λεπτά και μετά από αφαίρεσή του παρακολουθείται το δέρμα για την εμφάνιση πομφών κνίδωσης για τα επόμενα 10 λεπτά. Το πλέον κατάλληλο φάρμακο για την κνίδωση εκ ψύχους είναι η κυπροεπταδίνη σε δόση 16-32mg την ημέρα σε κατανεμημένες δόσεις (κυκλοφορεί σε δισκία 4mg), και ενίοτε συγχορηγείται και τερβουταλίνη σε δόση 5mg, 3 φορές την ημέρα και θεοφυλλίνη 150mg, 3 φορές την ημέρα, επίσης.


Σημεία και συμπτώματα κνίδωσης

Εμφανίζεται μόνη της ή με αγγειοοίδημα

Μπορεί να εμφανισθεί ως γενικευμένη αναφυλαξία και μάλιστα θανατηφόρος

Είναι μονήρης ή πολλαπλές, επηρμένες, ωχρές, κεντρικές γραμμές που περιβάλλονται από ερυθρά άλω

Υπάρχει έντονος κνησμός

Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος

Οι βλάβες ποικίλουν σε μέγεθος, 1-2 mm με 15-20 cm ή μεγαλύτερες, μερικές φορές

Αιφνίδια έναρξη που υποχωρεί αυτόματα, σε λιγότερο από 48 ώρες


Ανεύρεση της αιτίας

Η αναγνώριση του εκλυτικού παράγοντα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξάλειψης του εξανθήματος.

Οι ύποπτες αιτιολογίες πρέπει να διερευνούνται.

Τα μη απαραίτητα ύποπτα φάρμακα πρέπει να διακόπτονται και τα φάρμακα που ενοχοποιούνται συχνά όπως τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, οι σουλφοναμίδες, τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν από φάρμακα που σχετίζονται λιγότερο με κνίδωση.

Αίτια κνίδωσης

  • Αλλεργικά ή μη αλλεργικά με μαζική έκλυση ισταμίνης από τα μαστοκύτταρα της επιδερμίδας
  • Αντίδραση στα φάρμακα είτε αλλεργική είτε ιδιοσυγκρασιακή
  • Ασπιρίνη και μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, προκαλούν κνίδωση με αναστολή της κυκλοοξυγενάσης, χωρίς τη μεσολάβηση IgE
  • Αλλεργία στα τρόφιμα
  • Αλλεργία από εισπνοή, επαφή ή πρόσληψη ουσιών
  • Αντίδραση σε μετάγγιση
  • Δήγμα εντόμου
  • Φλεγμονές μικροβιακές, ιογενείς (μονοπυρήνωση, ηπατίτιδα), μυκητιάσεις, ελμινθιάσεις
  • Κολλαγονώσεις (δερματική αγγεϊτιδα, ορονοσία, λύκος)
  • Τραυματισμός από φυσικά αίτια (θερμότητα, ψύχος, ηλιακό φως κ.ά)
  • Συναισθηματικό στρες

Διαφορική διάγνωση κνίδωσης

Δήγμα εντόμου

Ιλαροειδές φαρμακευτικό εξάνθημα

Πολύμορφο ερύθημα

Αγγεϊτιδα και πολυαρθρίτιδα

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Χρωστική κνίδωση ή μαστοκυττάρωση με ροδόχροες βλάβες που εξελίσσονται σε κνηδωτικές μετά από κνησμό (σημείο Darier)

Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές


Διάγνωση κνίδωσης

Η διάγνωση της κνίδωσης, τόσο της oξείας όσο και της χρόνιας, τίθεται με τη βοήθεια της κλινικής εικόνας και του ιστορικού. Η εμφάνιση των πομφών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική, όπως επίσης και η συζήτηση με τον ασθενή, από την οποία εύκoλα προκύπτει ο παροδικός, φευγαλέoς και υποτροπιάζων χαρακτήρας των βλαβών. Εάν από το ιστορικό του ασθενούς προκύπτει υποψία για μια από τις μορφές της κνίδωσης από φυσικό αίτιο, η δοκιμασία πρόκλησης συνήθως θέτει τη σωστή διάγνωση.

 

Αίτιο ανευρίσκεται σε 10-25% των χρόνιων περιπτώσεων. Γίνονται τροφικές και φαρμακευτικές αντιδράσεις, διαιτητικοί περιορισμοί, απομάκρυνση ύποπτου παράγοντα, γίνεται έλεγχος με εισπνεόμενους παράγοντες δερματικές δοκιμασίες και ακτινοανοσολογική μέτρηση (RAST). 

Η ιδιοπαθής κνίδωση που διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες απαιτεί γενική αίματος, βιοψία του δέρματος, ΤΚΕ, γενική ούρων και αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA).

Όταν δεν προκύπτει κάποια σαφής αιτία από το ιστορικό του ασθενούς, συνιστάται η διενέργεια εξετάσεων αίματος για αποκλεισμό συστηματικής νόσου:

Εξετάσεις για τη διερεύνηση της χρόνιας κνίδωσης

Γίνεται γενική αίματος (ελέγχουμε τα ηωσινόφιλα κύτταρα, πού συχνά είναι αυξημένα πάνω από 5%) και γενική εξέταση ούρων, έλεγχος της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών (ΤΚΕ), ουρία, κρεατινίνη, γλυκόζη, CRP, RF, ANA. Στην κνίδωση εκ ψύχους γίνονται συνήθως διαφορετικές εξετάσεις και αντιπυρηνικά αντισώματα αλλά σπάνια αποφαίνονται χρήσιμα στη διάγνωση. Έχουν, τέλος, αναφερθεί περιπτώσεις ενός πρόδρομου συνδρόμου Ηπατίτιδας Β πού εκδηλώνεται με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται ηπατικά τεστ. Σπάνια, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, ιδίως ο υπερθυρεοειδισμός, εκδηλώνονται και με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται και οι κατάλληλες εξετάσεις. Tέλος, τα τελευταία χρόνια καλό είναι οι ασθενείς να ελέγχονται για αντισώματα AIDS (ΗIV Test) νόσος κατ εξοχήν διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος.

Φάρμακα που μεταβάλλουν τα ευρήματα και κάνουν δύσκολη τη διάγνωση είναι τα αντιισταμινικά, οι H2 αναστολείς και τα τρικυκλικά αντικαταθλιθπτικά.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα σε βιοψία δέρματος είναι οίδημα, αγγειίτιδα, περιαγγειίτιδα που προσβάλλει τα ανώτερα στρώματα του δέρματος.

Ειδικές δοκιμασίες για διάγνωση κνίδωσης

Κνίδωση από ψύχος: Δοκιμασία με πάγο στο δέρμα για 5 λεπτά και παρατηρούνται οι αντιδράσεις για 15 λεπτά

Χολινεργική κνίδωση και κνίδωση από άσκηση: Απομάκρυνση του αιτίου, δερματική δοκιμασία μεταχολίνης με τοπική αντίδραση 0,01 mg σε 0,05 ml άλατος ενδοδερμικώς (50% ψευδώς αρνητική)

Δερμογραφισμός: Πρόκληση τριβής στο δέρμα με αμβλύ όργανο και παρατήρηση

Ηλιακή κνίδωση: Έκθεση σε συγκεκριμένα μήκη κύματος ακτινοβολίας και πρέπει να αποκλεισθεί η ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία

Κνίδωση από πίεση: 5 κιλά άμμος στο δέρμα για 3 ώρες και παρατήρηση

Κνίδωση από νερό: επίθεση νερού στο δέρμα σε διάφορες θερμοκρασίες

Δόνησης: Εφαρμογή δονήσεων για 5 λεπτά με ειδική συσκευή

Φλεγμονή: Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος, τίτλος αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), CPR, παρασιττολογικές δοκιμασίες, ηπατικές  δοκιμασίες και mono-test

Αυτοάνοση: Αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA), ρευματοειδής αρθρίτιδα, συμπλήρωμα, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού


Θεραπεία κνίδωσης

Η μόνιμη θεραπεία της Κνίδωσης όπου δεν έχει βρεθεί το αίτιο, με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα είναι ανέφικτη. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών πού αυτοϊώνται κάποτε αυτόματα. Καμία μέθοδος της κλασσικής ιατρικής, αλλά και καμία μέθοδος εναλλακτικών μορφών ιατρικής, όπως είναι η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός, δεν απέδειξε τεκμηριωμένα ότι μπορεί μόνιμα να θεραπεύσει την κνίδωση. Η σημερινή θεραπεία της κλασσικής ιατρικής για την κνίδωση είναι καθαρά συμπτωματική. Πρακτικά όμως, εφ' όσον προκύψει η ύπαρξη κάποιου εκλυτικού παράγοντα κνίδωσης από το ιστορικό του ασθενή, συνιστάται η αποφυγή του (π.χ. σοκολάτα, γαριδάκια, ξηροί καρποί, στρές, αλκοόλ, συντηρητικά, κλπ.).

Τα ψυχρά και υγρά επιθέματα ανακουφίζουν από τον κνησμό

Ο ασθενής ασκείται όσο το ανέχεται για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση

Αποφεύγονται οι τροφές που δημιουργούν προβλήματα

Απομακρύνεται ο εκλυτικός παράγοντας και χορηγούνται αντιισταμινικά σε τυχαία έκθεση

Ιδιαίτερα, συνιστάται η αποφυγή των παραγόντων εκείνων που προκαλούν κνίδωση από φυσικά αίτια, έτσι:

•           Δερμογραφισμός: Αποφυγή τριβής, πίεσης, ξεσμού, στενών ρούχων.

•           Κνίδωση εκ ψύχους: Αποφυγή κρύου λουτρού, εισόδου σε κρύα θάλασσα, παραμονής σε κρύο περιβάλλον, επαφής με παγωμένα αντικείμενα.

•           Ηλιακή κνίδωση: Αποφυγή του ήλιου χωρίς αντιηλιακό κ.λπ.

•           Χημική κνίδωση: Συνιστάται η αποφυγή των φαρμάκων (κυρίως ασπιρίνης), συντηρητικών και χρωστικών των τροφίμων και η αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων, εφ' όσον αποδεδειγμένα θεωρούνται υπεύθυνα. Πολλά χημικά πρόσθετα τροφίμων, ακόμα και εγκεκριμένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (φέρονται με κωδικούς πχ Ε140, Ε420 κλπ) μολονότι έχουν ελεγχθεί για τοξικότητα, ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι σε ορισμένα άτομα θα προκαλέσουν αλλεργική κνίδωση. Εφόσον από το ιστορικό δεν προκύψει κάποιο προφανές αίτιο, οι εκτεταμένες και εξαντλητικές εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι απαραίτητες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν κνίδωση καλό είναι να χρησιμοποιούν Latex γάντια όταν έρχονται σε επαφή με χημικές ουσίες όπως είναι τα απορρυπαντικά, κλπ.


Φαρμακευτική αγωγή

Από την πλευρά των φαρμάκων, σήμερα, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα αντιαλλεργικά αντιισταμινικά φάρμακα και κυρίως εκείνα της νεώτερης γενιάς (Λορατιδίνη, Δεσλορατιδίνη). Η δράση τους στηρίζεται στην εξουδετέρωση των υποδοχέων Η1, που βρίσκονται στην επιφάνεια των ενδοθηλιακών κυττάρων των αγγείων. Τo αποτέλεσμα είναι η παρεμπόδιση της ισταμινικής δράσης, εξυπηρετώντας και το σκοπό της αγωγής, που είναι η υποχώρηση του κνησμού, του πόνου, καθώς και του αριθμού, του μεγέθους και της διάρκειας των πομφών. Συνεπώς τα αντιισταμινικά δεν δρουν αιτιολογικά αλλά συμπτωματικά. Και συνεπώς δεν θεραπεύουν μόνιμα το πρόβλημα. Δεδομένου ότι η ανταπόκριση κάθε ασθενούς σε καθένα από τα αντιισταμινικά είναι διαφορετική, είναι πιθανό να είναι απαραίτητη η αντικατάσταση ενός με κάποιο άλλo ή και ο συνδυασμός δύo αντιισταμινικών, ή δοσολογία μεγαλύτερη από αυτή που συνιστά η φαρμακευτική εταιρεία. Από πλευράς φαρμάκων, τα πιο αποτελεσματικά είναι τα παλιά αντιισταμινικά, όπως για παράδειγμα η υδροξυζίνη σε δόση 12,5-25 mg (μισό έως ένα δισκίο) δύο έως 3 φορές την ημέρα ή εφάπαξ 50 mg το βράδυ από την κατάκλιση, η Kετιριζίνη 10 mg ημερησίως, η κυπροεπταδίνη 4mg 3-4 φορές ημερησίως κ.ά.  και ο ανταγωνιστής των ισταμινικών υποδοχέων H2. Θα πρέπει να τονιστεί οτι μερικά από τα νεότερα αντιισταμινικά με μικρότερη κατευναστική δράση, απαιτούν προσοχή. Σαν παράδειγμα, η ταυτόχρονη χορήγηση τερφεναδίνης ή αστεμιζόλης μαζί με ερυθρομυκίνη ή διάφορες αζόλες (λ.χ. κετοκοναζόλη), μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες ενίοτε πολύ σοβαρές. Τα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν νωθρότητα παροδική, ξηροστομία, επίσχεση ούρων και παράδοξη υπερκινητικότητα, δεν χορηγούνται στην αρχή της κύησης και μπορεί να επηρεάσουν τη δυναμική ενέργεια άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ.

Νεότερα φάρμακα

Η νεώτερη σχετικά ουσία Λοραταδίνη και η σετιριζίνη δεν εμφανίζει τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις και χρησιμοποιείται πιο πολύ την εποχή 1995-2000. Από τα νεώτερα αντιισταμινικά, η πλέον σύγχρονη δραστική ουσία που κυκλοφόρησε το 2000 ταυτόχρονα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, είναι η μιζολαστίνη. Η Μιζολαστίνη (Mizolastine) αποτελεί έναν πολύ ισχυρό και εκλεκτικό ανταγωνιστή των Η1 υποδοχέων της ισταμίνης και εμφανίζει την υψηλότερη χημική συγγένεια με αυτούς. Εμφανίζει επίσης τη μοναδική ιδιότητα αναστολής της 5-λιποξυγενάσης και έτσι αποκτά ιδιότητες αντιλευκοτριενικές, γεγoνός ιδιαίτερα σημαντικό στην αντιμετώπιση της αλλεργικής φλεγμονής. Η αποτελεσματικότητα της μιζολαστίνης εμφανίζεται ιδιαίτερα υψηλή στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, ακόμη και στις φυσικές κνιδώσεις, χωρίς κατασταλτική ή αντιχολινεργική δράση, και χωρίς εμφάνιση αθροιστικών φαινομένων. Ένα καλό αντιϊσταμινικό νέας γενιάς είναι η λεβοσετριζίνη που δεν προκαλεί υπνηλία. Εάν κριθεί απαραίτητο και εφόσoν κάποια καταστολή είναι επιθυμητή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτική αγωγή κάποιο αντιισταμινικό πρώτης γενεάς. Σε περιπτώσεις χρόνιας κνίδωσης ανθιστάμενης στη θεραπεία με Η1 αντιισταμινικά, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ο συνδυασμός Η1 και Η2 αντιισταμινικών. Στα H2 αντιϊσταμινικά ανήκει η Ρανιτιδίνη φάρμακο για το έλκος δωδεκαδακτύλου και τη γαστρίτιδα.

Άλλα φάρμακα για την κνίδωση

Δοξεπίνη και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά που αναστέλλουν τους Η1 και Η2 υποδοχείς

Η2 αναστολείς, όπως σιμετιδίνη, ρανιτιδίνη

Τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και κυπροεπταδίνη (κνίδωση από ψύχος).

Τοπική θεραπεία

Η τοπική θεραπεία με διάφορες λ.χ. αλοιφές κορτικοειδών, παρέχει ποικίλα αποτελέσματα αλλά δεν τυγχάνει ευρείας εφαρμογής. Οι περισσότερες αλοιφές που περιέχουν αντιϊσταμινικά, οι οποίες επιπλέον ενδέχεται να προκαλέσουν φαινόμενα φωτοευαισθησίας. Πιο αποτελεσματικές είναι οι διάφορες αντικνησμώδεις αλοιφές που περιέχουν κάμφορα, μινθόλη, φαινόλη κλπ. Μπορούμε να παραγγείλουμε στο φαρμακείο μια λοσιόν με 0.5% camphor, 0.5% menthol, και 0.5% Phenol και η οποία θα επαλείφεται στις βλάβες.


Άλλες θεραπείες

Στις χρόνιες μορφές κνίδωσης δοκιμάζονται και πάλι οι παραπάνω αντιισταμινικές ουσίες, πολλές φορές σε εναλλάξ χορήγηση.

Στις επίμονες και ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να δοκιμαστούν:

1) Η λεγόμενη δίαιτα αποκλεισμού κατά την οποία αποφεύγονται για 3 περίπου μήνες τα προϊόντα γάλακτος, τα οινοπνευματώδη, τα μανιτάρια, τα οστρακοειδή, η σοκολάτα, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, οι χυμοί τομάτας σε κονσέρβα και τα καπνιστά κρέατα, και

2) Η αποφυγή σαλικυλικών ουσιών, όχι μόνο της ασπιρίνης, αλλά και άλλων σαλικυλικών αλάτων που περιλαμβάνονται σε διάφορους φαρμακευτικούς συνδυασμούς ή τρόφιμα. Τέλος, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία διάφορα φάρμακα άλλων κατηγοριών, όπως ο αναστολέας των διαύλων ασβεστίου, νιφεδιπίνη, το αντικαταθλιπτικό δοξεπίνη και ο διεγέρτης των αδρενεργικών υποδοχέων τερβουταλίνη.


Χρήση κορτιζόνης

Tα συστηματικά κορτικοστεροειδή δεν συνιστώνται στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, παρά μόνo σε μεμονωμένες περιπτώσεις και για βραχύ χρονικό διάστημα. Η κορτιζόνη και τα παράγωγα (πρεδνιζόνη) δεν είναι φάρμακα εκλογής στην κνίδωση, μπορεί όμως να χορηγηθούν σε επιλεγμένες περιπτώσεις εάν και έχουν αστοχήσει τα προηγούμενα φάρμακα και εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη για τη χορήγησή τους. Δρουν τόσο στην οξεία όσο και τη χρόνια κνίδωση, η διακοπή τους όμως ακολουθείται αρκετά συχνά από υποτροπή του εξανθήματος. Σε αυτές τις δύσκολες και ανθεκτικές περιπτώσεις, κρίνεται συνεπώς ενδεδειγμένη η παρέμβαση δερματολόγου ή αλλεργιολόγου γιατρού. Πιθανόν ο ασθενής να χρειασθεί να υποβληθεί σε δερματολογικά αλλεργικά τεστ με σκοπό την ανεύρεση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου και στη συνέχεια να γίνει θεραπεία απευαισθητοποίησης. Δίνεται για παράδειγμα πρεδνιζόνη για 6 ημέρες με βαθμιαία ελάττωση της δόσης.


Πρόγνωση

Η κνίδωση διαρκεί συνήθως από λίγες μέρες έως 6 εβδομάδες. Το 50% των ασθενών πού η κνίδωσή τους διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες θα την έχουν για πολλά χρόνια, εφόσον όμως είναι καλά ενημερωμένοι δεν αποτελεί επικίνδυνη πάθηση.

Πιθανές επιπλοκές είναι ο βρογχόσπασμος και η αναφυλαξία.

Το 70% βελτιώνεται σε λιγότερο από 72 ώρες, το 30% έχουν χρόνια μορφή και το 20% θεραπεύονται σε περισσότερο από 20 χρόνια και το 75% των ασθενών με κνίδωση και αγγοιοίδημα μεταπίπτουν σε χρόνια μορφή.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις αλλεργίες 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες 

 

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 8258 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Ιουλίου 2019 19:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας είναι ένα πρόβλημα συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από μικρή διάρκεια προσοχής, δυσανεξία στη ματαίωση, ενστικτώδη συμπεριφορά, εύκολη απόσπαση της προσοχής και συνήθως υπερκινητικότητα. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κακή απόδοση στο σχολείο, δυσκολία στη σύναψη ισότιμων σχέσεων και σε διαμάχες γονέων/παιδιών.

    Η έναρξη γίνεται πριν την ηλικία των 7 ετών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Οικογενές πρότυπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έναρξη < 7 χρόνων 
    • Διαρκεί ως την εφηβεία και την ενήλικη ζωή 
    • 50% συμφωνούν με τα διαγνωστικά κριτήρια ως την ηλικία των 4 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια > Κορίτσια (4-6 φορές)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • DSM-III-R Κριτήρια - χρειάζονται 8/14: Τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται περισσότερα κριτήρια για τη διάγνωση. Η επιθετικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό της διαταραχής ελαττωματικής προσοχής υπερκινητικότητας, αλλά μπορεί να συνυπάρχει
    • Νευρικότητα
    • Δυσκολία να παραμένει καθισμένος 
    • Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του 
    • Λέει απερίσκεπτες απαντήσεις πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση 
    • Δυσκολεύεται να φέρει σε πέρας οδηγίες που του έχουν δοθεί (όχι μέσω περιφρόνησης)
    • Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του 
    • Μεταπηδά από τη μία ανολοκλήρωτη δραστηριότητα σε άλλη 
    • Δυσκολεύεται να παίξει ήσυχα
    • Μιλάει υπερβολικά 
    • Διακόπτει άλλους 
    • Δεν μοιάζει να ακούει τι του λένε 
    • Χάνει πράγματα 
    • Εμπλέκεται σε δραστηριότητες που είναι σημαντικά επικίνδυνες, χωρίς να λογαριάσει τις πιθανές συνέπειες 

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Πολυπαραγοντική νόσος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Σχετίζεται με κακή προγεννητική υγεία (προεκλαμψία, χρήση φαρμάκων και αλκοόλ, κάπνισμα)
    • Συν-νοσηρές καταστάσεις (σχετίζεται με, αλλά δεν προκαλείται από):
    1. Μαθησιακές δυσκολίες 
    2. Σύνδρομο Tourette
    3. Διαταραχές διάθεσης 
    4. Εναντιωτική προκλητική διαταραχή 
    5. Διαταραχή διαγωγής 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Αναφερθείτε στο DSM-III-R
    • Επίπεδο δραστηριότητας ανάλογο για την ηλικία
    • Δυσλειτουργική οικογενειακή κατάσταση 
    • Δυσκολία μάθησης (ασυμφωνία του IQ και των επιτευγμάτων)
    • Διαταραχή ακοής/όρασης
    • Εναντιωτική/προκλητική διαταραχή
    • Διαταραχή διαγωγής 
    • Δηλητηρίαση από μόλυβδο
    • Αντίδραση σε φάρμακα (αποσυμφορητικό, αντιϊσταμινικό, θεοφυλλίνη, φαινοβαρβιτάλη)
    • Σύνδρομο Tourette
    • Γενικευμένη καθυστέρηση ανάπτυξης
    • Υπερθυρεοειδισμός (σπάνια)
    • Απουσία σπασμών (διαταραχή ελαττωματικής προσοχής μόνο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σπάνια χρειάζονται, μπορεί να ελέγξετε το μόλυβδο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • "Μαλακά" νευρολογικά σημεία - μη ειδικά (Romberg, μικτή προτίμηση χεριών, κ.λ.π.)
    • Κινητικά τικ μπορεί να είναι παρόντα (βήχας, θόρυβος, ξύσιμο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Εκτίμηση της μαθησιακής δυσχέρειας - συνήθως από τοσ σχολείο
    • Κλίμακες βαθμολόγησης της συμπεριφοράς (χρησιμοποιώντας τα κριτήρια DSM-III, προσθέτοντας σ' αυτά "παραπλανητικές ενδείξεις" - κλίμακα του Cannor, κλίμακα AcTER
    • Καλή ψυχολογική αξιολόγηση του σπιτικού περιβάλλοντος
    • Συνεχόμενα τεστ επιδόσεων - ταχέα προγράμματα υπολογιστών υψηλά ψευδώς αρνητικά

    aytismos

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Δεν χρειάζεται ΗΕΓ, εκτός αν τα συμπτώματα, υποδηλώνουν έντονα σπαστική διαταραχή (π.χ. απουσία)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Εκπαίδευση γονέα/σχολείου/ασθενή 
    • Εργαστείτε στενά με το δάσκαλο 
    • Αποφύγετε μη εμπεριστατωμένες θεραπείες

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

    • Επιτρέψτε την αυξημένη δραστηριότητα σε ασφαλές περιβάλλον
    • Συχνά αντιδρούν καλά στο παιχνίδι/μπανιέρα με νερό

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν έχουν βρεθεί διαιτητικές αλλαγές, που να βοηθούν αποδεδειγμένα. Οι γονείς μπορούν να πειραματιστούν με αβλαβείς δίαιτες μειώνοντας τα:

    • Ζάχαρη
    • Χρωστικές
    • Προσθετικά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σημεία κλειδιά για τους γονείς:

    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς
    • Έχετε βλεμματική επαφή σε κάθε παράκληση
    • Μία δουλειά κάθε φορά 
    • Βραχύ διάλειμμα για προβλήματα
    • Σταματήστε τη συμπεριφορά πριν επιταθεί
    • Ενισχύστε τη δουλειά (προσοχή, αμοιβές)
    • Βρείτε σε τι είναι καλό το παιδί και τονίστε το 
    • Τα παιδιά με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας προσπαθούν να είναι αφεντικά - μην το ενισχύετε
    • Μερικές οικογένειες ωφελούνται από ασκήσεις θυμού, κοινωνική εκπαίδευση και θεραπεία οικογένειας 
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς για ρεαλιστικές προσδοκίες κατά τα στάδια ανάπτυξης (νεογέννητα ως την ενηλικίωση)
    • Συντονισμός των γονέων, των εξεταστών, των ψυχολόγων, των εκπαιδευτικών και των γιατρών 
    • Γνώση των δικαιωμάτων του παιδιού (δικαιώματα εκπαίδευσης, δικαιώματα γονέων)
    • Αντιμετώπιση της συμπεριφοράς από μέρα σε μέρα
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς να χειρίζονται σωστά τη συμπεριφορά που έχει επιταθεί και τι να κάνουν σε κρίση 
    • Πρακτορεία, πληροφορίες, εγκαταστάσεις, σύμβουλοι και προγράμματα είναι διαθέσιμα για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Υπέρ και κατά της φαρμακευτικής θεραπείας και πως το φάρμακο ενεργεί σε συνδυασμό με το σχολείο και τη συμπεριφορά
    • Κατανόηση από τους γονείς της σημασίας του ρόλου τους στην ανάπτυξη παιδιών με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Κατανόηση νομικών θεμάτων που αφορούν κηδεμονίες, εγκατάσταση σε θετά σπίτια, υποβοηθούμενη ζωή, διαθέσιμη οικονομική βοήθεια, προγράμματα εργασίας 
    • Γνώση των υποστηρικτικών ομάδων ανακουφιστικής φροντίδας "χρόνος για μένα"
    • Βοηθήστε στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων (ενοχές, ντροπή, άγχος, εξάντληση και ευθύνη)

    Σημεία κλειδιά για τους δασκάλους:

    • Βραχύβια εργασιακά προγράμματα
    • Καθαροί κανόνες
    • Άμεσες επιπτώσεις 
    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς 
    • Συγχρονίστε το διάβασμα στο σπίτι με τους γονείς (το παιδί μπορεί να μην μεταφέρει τα μηνύματα στο σπίτι)

    TERAPIA OCUPACIONAL INFANTIL2

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Τα διεγερτικά φάρμακα είναι η φαρμακευτική θεραπεία της επιλογής. Έχουν τουλάχιστον κάποια επίδραση στα συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα, σε περίπου 80% των ανθρώπων. Η μεθυλφαινιδάτη φαίνεται να βελτιώνει τα συμπτώματα όπως αναφέρθηκαν από εκπαιδευτικούς και γονείς. Τα διεγερτικά μπορεί επίσης να μειώσουν τον κίνδυνο ακούσιων τραυματισμών σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Υπάρχουν ορισμένα μη διεγερτικά φάρμακα, όπως η ατομοξετίνη, η βουπροπιόνη, η γουανφασίνη και η κλονιδίνη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικές λύσεις ή να προστεθούν στη διεγερτική θεραπεία. Δεν υπάρχουν καλές μελέτες που να συγκρίνουν τα διάφορα φάρμακα. Ωστόσο, εμφανίζονται λίγο πολύ ίσοι σε σχέση με τις παρενέργειες. Τα διεγερτικά φαίνεται να βελτιώνουν την ακαδημαϊκή απόδοση ενώ η ατομοξετίνη όχι. Η ατομοξετίνη, λόγω της έλλειψης ευθύνης λόγω εθισμού, μπορεί να προτιμάται σε εκείνους που διατρέχουν κίνδυνο ψυχαγωγικής ή καταναγκαστικής διεγερτικής χρήσης. Υπάρχουν λίγα στοιχεία για τις επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής στις κοινωνικές συμπεριφορές. Από τον Ιούνιο του 2015, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής δεν έχουν ακόμη καθοριστεί πλήρως. Μελέτες απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού υποδηλώνουν ότι η μακροχρόνια θεραπεία με αμφεταμίνη ή μεθυλφαινιδάτη μειώνει τις ανωμαλίες στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Μια ανασκόπηση του 2018 βρήκε το μεγαλύτερο βραχυπρόθεσμο όφελος με τη μεθυλφαινιδάτη στα παιδιά και τις αμφεταμίνες σε ενήλικες. Οι οδηγίες σχετικά με το πότε πρέπει να χρησιμοποιούνται φάρμακα διαφέρουν ανά χώρα. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Αριστείας Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου (NICE) συνιστά τη χρήση για παιδιά μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις, αν και για ενήλικες η φαρμακευτική αγωγή είναι θεραπεία πρώτης γραμμής. Ωστόσο, οι περισσότερες οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών προτείνουν φάρμακα στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες. Τα φάρμακα δεν συνιστώνται για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η υποδόρια διέγερση μπορεί να συμβεί και να οδηγήσει σε έλλειψη ανταπόκρισης ή αργότερα απώλεια αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο σε εφήβους και ενήλικες, καθώς η εγκεκριμένη δοσολογία βασίζεται σε παιδιά σχολικής ηλικίας, προκαλώντας σε ορισμένους επαγγελματίες να κάνουν χρήση δοσολογίας εκτός της ετικέτας βάσει βάρους ή οφελών. Ενώ τα διεγερτικά και η ατομοξετίνη είναι συνήθως ασφαλή, υπάρχουν παρενέργειες και αντενδείξεις στη χρήση τους. Υπάρχουν χαμηλές ποιοτικές ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της μεθυλφαινιδάτης και των σοβαρών και μη σοβαρών επιβλαβών παρενεργειών όταν λαμβάνονται από παιδιά και εφήβους. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των παιδιών κατά τη λήψη αυτού του φαρμάκου. Μια μεγάλη υπερδοσολογία σε διεγερτικά συσχετίζεται συνήθως με συμπτώματα όπως η διεγερτική ψύχωση και η μανία. Αν και πολύ σπάνιες, σε θεραπευτικές δόσεις αυτά τα συμβάντα φαίνεται να εμφανίζονται σε περίπου 0,1% των ατόμων εντός των πρώτων εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας με αμφεταμίνη. Η χορήγηση ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου έχει βρεθεί ότι επιλύει αποτελεσματικά τα συμπτώματα της οξείας ψύχωσης αμφεταμίνης. Συνιστάται τακτική παρακολούθηση σε άτομα με μακροχρόνια θεραπεία. Η διεγερτική θεραπεία πρέπει να διακόπτεται περιοδικά για να εκτιμάται η συνεχιζόμενη ανάγκη για φαρμακευτική αγωγή, να μειώνεται η πιθανή καθυστέρηση στην ανάπτυξη και να μειώνεται η ανοχή. Η μακροχρόνια κατάχρηση διεγερτικών φαρμάκων σε δόσεις πάνω από το θεραπευτικό εύρος για τη θεραπεία, σχετίζεται με εθισμό και εξάρτηση. Η ανεπεξέργαστη ΔΕΠΥ, ωστόσο, σχετίζεται επίσης με αυξημένο κίνδυνο διαταραχών χρήσης ουσιών και διαταραχών συμπεριφοράς. Η χρήση διεγερτικών φαίνεται είτε να μειώνει αυτόν τον κίνδυνο είτε να μην έχει καμία επίδραση σε αυτόν. Η ασφάλεια αυτών των φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη είναι ασαφής. Τα αντιψυχωσικά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της επιθετικότητας στην ΔΕΠΥ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Επαναλάβετε τις κλίμακες αξιολόγησης γονέα/δασκάλου σε 2 εβδομάδες και σε τακτικά διαστήματα
    • Τουλάχιστον 4 φορές το χρόνο επισκέψεις ιατρείου, για να παρακολουθήσετε τις παρενέργειες και την αποδοτικότητα:
    1. Αυξημένη αρτηριακή πίεση 
    2. Αϋπνία
    3. Πονοκέφαλος 
    4. Κοιλιακό άλγος
    5. Φτωχή ανάπτυξη
    6. Κάποιο γιατροί παίρνουν placebo Ritalin από τη CIBA για τυφλή μελέτη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Παιδιά σε κίνδυνο για κακοποίηση, κατάθλιψη, κοινωνική απομόνωση
    • Οι γονείς χρειάζονται τακτική υποστήριξη και συμβουλή
    • Καθιερώνετε επικοινωνία με το δάσκαλο κάθε σχολική χρονιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους, κοιλιακό άλγος (να λαμβάνονται με τα γεύματα), καθυστέρηση στην ανάπτυξη
    • Το μη θεραπευμένο ΔΕΠΥ μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία στο σχολείο, κακοποίηση από τους γονείς, κοινωνική απομόνωση, φτωχή αυτοεκτίμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Διαρκεί τα σχολικά χρόνια και κατά το ήμισυ της ενήλικης ζωής 
    • Γίνεται πιο εύκολο να ελεγχθεί με την αύξηση της ηλικίας 
    • Ενθαρρύνετε επιλογές που αυξάνουν την αυτονομία του ασθενούς και την ευκινησία του στη μελλοντική του καριέρα
    • Δεν υπάρχει αυξημένη επίπτωση εγκληματικότητας, εκτός αν υπάρχουν άλλα συνοσηρά στοιχεία (π.χ. διαταραχή αγωγιμότητας)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    adhd in children

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροανάδραση

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Πώς αντιμετωπίζεται η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Πυκνογενόλη

    Τροφή για το μυαλό

    Το περιβάλλον επικίνδυνο για τα παιδιά

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Βιοανάδραση

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Ντοπαμίνη

    Ηλεκτρικοί παλμοί για τη βελτίωση των μαθησιακών δυσκολιών

    Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Εσείς τρίζετε τα δόντια σας;

    Το σύνδρομο Asperger

    Σχολική φοβία

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Σύνδρομο Angelman

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Δεν πρέπει τα παιδιά να βλέπουν τηλεόραση πριν τον ύπνο

    Ντοπαμίνη

    Νευρογενής ανορεξία

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Θεραπεία με ιππασία

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δυσιδρωσία Δυσιδρωσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσιδρωσία

    Τι είναι η δυσιδρωσία

    • Δυσιδρωσικό έκζεμα: Υποτροπιάζον φλυκταινώδες εξάνθημα κατ' εξοχήν των παλαμών, των πελμάτων και των μεσοδακτυλικών πτυχών. Ο όρος πομφόλυγα (ελληνική λέξη για τον όρο bubble), συνήθως, φυλάσσεται για τις περιπτώσεις φλυκταινών που εδράζονται βαθύτερα και είναι κνησμώδεις (εμφάνιση κόκκων σόγιας, όπως λέγονται). Γενικά σχετίζονται με, αλλά δεν οφείλονται στην υπεριδρωσία (υπερβολική εφίδρωση)
    • Φυλλώδης δυσιδρωσία: Λεπτή πιτυρώδης απολέπιση της επιπολής επιδερμίδας με την ίδια κατανομή όπως περιγράφηκε παραπάνω. Υπεριδρωσία μπορεί να υπάρχει ή όχι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως < 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Δυσιδρωσικό έκζεμα:

    • Μικρές επιφανειακές φυσσαλίδες παλαμών και πελμάτων και μεταξύ δακτύλων χειρών και ποδών 
    • Αποφολίδωση, σχισμές και λειχηνοποίηση μπορεί να ακολουθούν την ανάπτυξη φυσαλίδων 
    • Καύσος και κνησμός συχνά
    • Αμφοτερόπλευρες και συχνά συμμετρικές βλάβες 
    • Οι φυσαλίδες μπορεί, μερικές φορές, να συρρέουν και να δημιουργούν μεγαλύτερες φυσαλίδες ή ακόμη πομφόλυγες 
    • Οι φυσαλίδες μπορεί να ρήγνυνται και να οδηγούν σε μία λεπτή πιτυρώδη απολέπιση που θυμίζει τριχοφυτία

    Φυλλώδης δυσιδρωσία:

    • Μικρές λευκές κηλίδες που επεκτείνονται περιφερικά 
    • Η κεντρική περιοχή αρχίζει να απολεπίζεται
    • Αποφολίδωση κερατίνης στιβάδας του δέρματος που συνεχίζει να επεκτείνεται

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ακριβής αιτία, άγνωστη
    • Μπορεί να είναι μία ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση σε μία λοίμωξη με δερματόφυτα
    • Ψυχική καταπίεση ίσως παίζει ένα ρόλο, εφ' όσον η δυσιδρωσία είναι περισσότερο συχνή σε αγχώδη άτομα και σε άτομα με ψυχοσωματική ένταση 
    • Η υπεριδρωσία δεν είναι αιτία, αλλά συνυπάρχει με τη νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής
    • Δερματόφυτα
    • Βακτηριακές λοιμώξεις 
    • Τροφές
    • Φάρμακα, όπως, ασπιρίνη και άλλα σαλικυλικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Τριχοφυτία
    • Ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση 
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Αντίδραση σε φάρμακα
    • Δερματοφυτία
    • Φλυκταινώδης ψωρίαση
    • Βλεννορραγική δερματίτιδα

    What Is The Best Dyshidrotic Eczema Treatment 1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Δυσιδρωσικό έκζεμα: λεπτές, 1-2 mm σπογγιοειδείς φυσσαλίδες ενδοεπιδερμιδικά. Οι δακρυϊκοί πόροι δεν προσβάλλονται 
    • Φυλλώδης δυσιδρωσία: αποφολίδωση της κερατίνης στιβάδας της επιδερμίδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στην κλινική εξέταση 
    • Βιοψία δέρματος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Αποφυγή αιτιολογικών παραγόντων 
    • Αν και η υπεριδρωσία δεν είναι το αίτιο, υπερβολική εφίδρωση μπορεί να αυξήσει τον κνησμό και τον καύσο 
    • Ενυδατικά διαλύματα μπορεί να ανακουφίσουν συμπτωματικά τις βλάβες από ξηρή αποφολίδωση 
    • Αν προσβληθούν τα πέλματα, φορέστε παπούτσια με σόλες από δέρμα και όχι από συνθετικά υλικά κάλτσες. Αφαιρέστε τα παπούτσια σας όσο αυτό είναι δυνατό για να εξατμισθεί ο ιδρώτας και να αλείφετε τα πόδια με εφυγραντικές κρέμες 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Αποφύγετε κατά το δυνατόν, ένταση και υπερβολική εφίδρωση (μπορεί να πρόκειται για ψυχολογική ή εφίδρωση από θερμότητα). Αποφύγετε πολλά απολυμαντικά και νερό

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Οδηγίες για ατομική φροντίδα, επιπλοκές και αποφυγή 
    • Εξηγήστε τη σχέση μεταξύ έντασης και δυσιδρωσίας και δώστε συμβουλές αν ενδείκνυνται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Δυσιδρωσικό έκζεμα:

    • Τοπικά στεροειδή (μέσης - υψηλής βαρύτητας), ή
    • 5% σαλικυλικά σε αλκοόλη (υπό την αίρεση ότι τα σαλικυλικά δεν είναι αιτία της νόσου) ή 
    • 3% Vioform

    Δυσιδρωσικό έκζεμα - μέτριες με βαριές περιπτώσεις:

    • Ένα κορτικοστεροειδές συστηματικά, όπως βραχείας διάρκειας ή από του στόματος πρεδνιζόνη
    • Ενδομυϊκά ACTH ή τριαμσινολόνη (40 mg)
    • PUVA (ψωραλένια και υπεριώδες Α) θεραπεία είναι αποτελεσματική (περιλαμβανομένων και των ήπιων περιπτώσεων)

    Φυλλώδης δυσιδρωσία:

    • Εφαρμογή παρασκευασμάτων πίσσας (Estar)
    • Ενδομυϊκά κορτικοστεροειδή 
    • Κερατολυτικά και εφυγραντικά μερικές φορές βοηθούν 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Έλεγχος συγκινησιακής έντασης
    • Θεραπεία ψυχολογικών παραγόντων αν είναι αναγκαίο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Βακτηριακές δευτεροπαθείς λοιμώξεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ήπιες βλάβες και χωρίς ουλοποίηση 
    • Οι βλάβες συνήθως θα υποχωρούν αυτόματα, αν και γρηγορότερα με κατάλληλη θεραπεία
    • Υποτροπή είναι ο κανόνας παρά η εξαίρεση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Η υπεριδρωσία στον καρκίνο

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Οικολογικό αποσμητικό παπουτσιών

    Αλουμίνιο

    Botox

    Υπεριδρωσία

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Πρέπει να φοράνε όλοι αποσμητικό μασχάλης;

    Υπάρχει κίνδυνος από το αλουμίνιο;

    Η ιστορία της αποτρίχωσης

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Η Δοθιήνωση

    Δοθιήνωση είναι οξύ απόστημα του τριχικού θυλάκου που προκαλείται από τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Εξαπλώνεται από τον τριχικό θύλακο στο περιβάλλον χόριο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες. Σπάνια στα παιδιά εκτός αν υπάρχει ανοσολογική ανεπάρκεια. Σε νεαρά κορίτσια μπορεί να παρουσιασθεί υπερανοσοσφαιριναιμία Ε - σταφυλοκοκκικό σύνδρομο (σύνδρομο Job)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Επώδυνες ερυθηματώδεις βλατίδες/όζοι (1-5 cm) με κεντρική φλυκταινοποίηση 
    • Εντοπίζονται μόνο στις τριχωτές περιοχές του σώματος, ιδιαίτερα στις περιοχές που υφίστανται τριβές ή μικρούς τραυματισμούς (όπως κάτω από τη ζώνη και στην πρόσθια επιφάνεια των μηρών)
    • Μπορεί να είναι μονήρης ή πολλαπλές 
    • Χωρίς πυρετό ή γενικά συμπτώματα
    • Επώδυνη, ερυθρά περιθυλακική εξοίδηση που στη συνέχεια ανοίγει και απελευθερώνει πύο και νεκρωμένους ιστούς (έμβολο)
    • Το πύο συνήθως ελευθερώνεται αυτόματα

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Παθογόνο στέλεχος του χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου (Staphylococcus aureus)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Φορείς παθογόνων στελεχών χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου στα ρουθούνια, δέρμα, μασχάλες και περίνεο 
    • Σπάνια ουδετεροπενία ή σύνδρομο υπερανοσοσφαιριναιμίας Ε - σταφυλοκοκκικών αποστημάτων 
    • Σακχαρώδης διαβήτης, κακή θρέψη, αλκοολισμός 
    • Πρωτοπαθής ανοσολογική ανεπάρκεια (χρόνια κοκκιωματώδης νόσος, σύνδρομο Chediak - Higashi (Το σύνδρομο Chediak-Higashi είναι μια προϊούσα, εκφυ­λιστική, μοιραία, οικογενής νόσος της πρώτης παιδικής ηλικίας, που χαρακτηρίζεται από μερικό οφθαλμοδερματικό αλφισμό, δερματικές και εντερικές λοιμώξεις νωρίς στην παιδική ηλικία και λευκοκύτταρα με πολύ μεγάλα αζουρόφιλα κοκκία), ανεπάρκεια C3, υπερκαταβολισμός C3, παροδική υπογαμμασφαιριναιμία της βρεφικής ηλικίας, ανοσοανεπάρκεια με θύμωμα, σύνδρομο Wiskott-Aldrich- Το σύνδρομο Wiskott-Aldrich είναι μία γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και από διαταραχές της πήξης του αίματος. Οι ασθενείς με σύνδρομο Wiskott-Aldrich έχουν μειωμένο αριθμό και μέγεθος αιμοπεταλίων, γεγονός που οδηγεί στον συχνή εμφάνιση εκχυμώσεων και σε επεισόδια παρατεταμένης αιμορραγίας μετά από ήσσονος σημασίας τραύματα. Οι πάσχοντες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων ανοσολογικών και φλεγμονωδών διαταραχών εξαιτίας των μη φυσιολογικών ή μη λειτουργικών λευκών αιμοσφαιρίων τους. Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν εκζέματα και αυτοάνοσες επιδράσεις, ενώ έχουν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης λεμφώματος)
    • Δευτεροπαθής ανοσοανεπάρκεια (λευχαιμία, λευκοπενία, ουδετεροπενία, θεραπευτική ανοσοκαταστολή)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Θυλακίτιδα
    • Ψευδοθυλακίτιδα
    • Ψευδάνθρακας 
    • Περιγεγραμμένη επιδερμειδής κύστη 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καλλιέργεια υλικού αποστημάτων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιβιοτικά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Ιστοπαθολογοανατομικά - περιθυλακιώδης νέκρωση που περιέχει ινώδες υλικό και ουδετερόφιλα. Στο βάθος της νεκρωτικής πλάκας, στο υποδόριο, βρίσκεται ένα μεγάλο απόστημα με Gram χρώση θετική για μικρές συλλογές χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καμία, εκτός από τα επίπεδα ανοσοσφαιρινών σε σπάνιες περιπτώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καλλιέργεια υλικού αποστημάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Υγρά θερμά επιθέματα (παρέχουν ανακούφιση, περιορισμό της βλάβης/σχηματισμού κορυφής/παροχέτευση) για 30 λεπτά, 4 φορές την ημέρα
    • Σε σχηματισμό κορυφής ή εξάπλωση της βλάβης, διάνοιξη και παροχέτευση 
    • Η επιπτωμάτωση προάγει την παροχέτευση του πύου
    • Η καλλιέργεια ρουτίνας δεν είναι απαραίτητη σε εντοπισμένα αποστήματα και σε μη διαβητικά άτομα με φυσιολογικό ανοσολογικό σύστημα
    • Συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζεται εκτός αν υπάρχει εκτεταμένη κυτταρίτιδα γύρω από τις βλάβες ή πυρετός 
    • Οι υποτροπές σχετίζονται με χρόνια φορεία του συγκεκριμένου στελέχους σταφυλοκόκκου στο δέρμα ή τα ρουθούνια. Οι στόχοι της θεραπείας είναι: 
    1. Μείωση ή εξαφάνιση του παθογόνου παράγοντα, ή
    2. Σε επίμονες περιπτώσεις, εμφύτευση λιγότερο λοιμογόνου στελέχους 
    • Καταστολή του παθογόνου στελέχους:
    1. Καλλιέργεια από τα ρουθούνια, δέρμα, μασχάλες, περίνεο
    2. Έναρξη θεραπευτικών δόσεων αντιβιοτικών 
    3. Πλύσιμο ολόκληρου του σώματος και των νυχιών (με βούρτσα) κάθε μέρα για 1-3 εβδομάδες με Betadine, Hibiclens ή σαπούνι Phisohex (όλα προκαλούν ξηροδερμία)
    4. Μετά το πλύσιμο επάλειψη με αλοιφές 
    5. Μέτρα υγιεινής - αλλαγή πετσέτας, εσωρούχων και σεντονιών καθημερινά, απολύμανση ξυριστικών εργαλείων, αποφυγή καθαρισμού της μύτης 
    6. Τακτική αλλαγή επιθεμάτων σε τραύματα
    • Αντικατάσταση του παθογόνου στελέχους με μονοπαθογόνο στέλεχος (502 Α μικροβιακή παρεμβολή)
    1. Καλλιέργεια από τη μύτη και τις βλάβες για πιστοποίηση του παθογόνου παράγοντα 
    2. Καλλιέργεια στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αν αυτά έχουν προσβληθεί 
    3. Θεραπεία των ασθενών και των προσβληθέντων μελών της οικογένειας με αντιβιοτικά 
    4. Διακοπή τοπικής/συστηματικής αντιβίωσης και μετά 48 ώρες ενοφθαλμισμό στα ρουθούνια Staphylococcus aureus 502A (βακτηριακό απόθεμα) - (γέρνουμε την κεφαλή προς τα πίσω, εισάγουμε δύο διαποτισμένα ξέστρα καλλιέργειας σε κάθε ρουθούνι και ο ασθενής εισπνέει υλικό στις ρινικές κοιλότητες και το ρινοφάρυγγα)
    5. Επανεξέταση μετά από 1 μήνα, επανάληψη της διαδικασίας αν τα αποστήματα δεν έχουν υποχωρήσει 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Αποφυγή αθλημάτων που πραγματοποιείται επαφή (όπως πάλη) αν υπάρχουν ενεργές βλάβες. Διαφορετικά δεν υπάρχουν περιορισμοί

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Σε πολλαπλά αποστήματα, περιγεγραμμένη φλεγμονή γύρω από τη βλάβη ή ανοσοκαταστολή:

    • Λήψη καλλιέργειας και χορήγηση αντιβιοτικών για τουλάχιστον 14 ημέρες 
    • Κλοξακιλλίνη (Tegopen) ή δικλοξακιλλίνη (Dynapen, Pathocil) 250 mg 4 φορές την ημέρα ή
    • Ερυθρομυκίνη (E-mycin, PCE) 250-500 mg 3 φορές την ημέρα

    Καταστολή του παθογόνου στελέχους:

    • Δικλοξακιλλίνη ή κλοξακιλλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα επί 25 ημέρες 
    • Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 3 φορές την ημέρα (σε αλλεργία στην πενικιλλίνη) επί 21 ημέρες 
    • Σε αποτυχία των παραπάνω - έναρξη κύκλου αντιβιοτικού για 1-3 μήνες. Ενδεχομένως να προστεθεί ριφαμπικίνη 600 mg 4 φορές την ημέρα επί 10 ημέρες 
    • Μετά το πλύσιμο - μπατονέτα με αλοιφή βακιτρακίνης ή μουπιροκίνης στα ρουθούνια 3 με 4 φορές την ημέρα επί 14 ημέρες 

    Αντικατάσταση του παθογόνου στελέχους:

    Θεραπεία του ασθενούς και των προσβεβληθέντων οικογενειακών μελών με δικλοξακιλλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή σε βρέφος/παιδί 50 mg/kg/ημέρα 4 φορές την ημέρα επί 7-10 ημέρες 

    Αντενδείξεις:

    • Κλοξακιλλίνη - δικλοξακιλλίνη - αλλεργία στην πενικιλλίνη 
    • Ερυθρομυκίνη, μουπιροκίνη - υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλοξακιλλίνη - δικλοξακιλλίνη - αναφυλακτική αντίδραση 
    • Ερυθρομυκίνη - επιφυλακτική χορήγηση σε ασθενείς με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία, παρενέργειας από το γαστρεντερικό, κυρίως κοιλιακά άλγη, κύηση (κατηγορία Β)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης/καρβαμαζεπίνης, ελαττώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Ουλές 
    • Μικροβιαιμία
    • Διασπορά (σε διαφραγματική/βαλβιδική ανεπάρκεια, αρθρίτιδα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Αυτοπεριοριζόμενη (συνήθως το πύο παροχετεύεται αυτόματα και ιάται σε μέσα σε λίγες ημέρες χωρίς να αφήνει ουλές)
    • Υποτροπιάζουσα/χρόνια νόσος που διαρκεί μήνες ή χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συνήθως φυσιολογικό ανοσολογικό σύστημα 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Ουδετεροπενία 
    • Υπερανοσοσφαιριναιμία Ε - σύνδρομο σταφυλοκοκκικών αποστημάτων (σπάνια)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Συχνότερη μετά την εφηβεία. Δοθιήνωση έχει αναφερθεί σε εφήβους που ζουν σε πολυπληθείς περιοχές

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    furunculosis1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους καλόγερους

    Δοθιήνωση

    Βήχιο

    Άρνικα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Έχετε πολλές ελιές; H φαγούρα είναι μεταδοτική »