Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 17:41

Κνίδωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η Kνίδωση ή ουρτικάρια είναι ένα δερματολογικό νόσημα 

Ετυμολογικά, "κνίδη" είναι στα αρχαία Ελληνικά το γνωστό φυτό τσουκνίδα (τσού-ζει + κνίδ-ωση). Κνίδωση λέγεται στα αρχαία ελληνικά η δερματολογική φαγούρα και κατ’ επέκταση η ομώνυμη κνιδωτική δερματοπάθεια.

Η κνίδωση ή ουρτικάρια  ICD-10 L50 είναι κνησμώδες εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από ωχρές επηρμένες ερυθηματώδεις πλάκες που περιβάλλονται από ερυθρά άλω, που προκαλούν κνησμό και είναι παροδικές. Οι επιμέρους αλλοιώσεις είναι δυνατόν να εμφανισθούν, να μεταβάλλουν σχήμα και να εξαφανισθούν μέσα σε ώρες. Μπορεί να είναι εντοπισμένο ή να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της επιφάνειας του σώματος. Υποχωρεί ταχύτατα χωρίς να καταλείπει υπέρχρωση ή ουλές.

Η κνίδωση που συνοδεύεται από αναφυλαξία (συρίττουσα αναπνοή, συριγμό, υπόταση, συσπαστικούς πόνους στην κοιλιά ή στη μήτρα) αποτελεί επείγον περιστατικό.

Η αλλεργική κνίδωση και το αγγειονευρωτικό οίδημα παρουσιάζονται είτε με οξεία μορφή είτε με χρόνια, διάρκειας άνω των 6 εβδομάδων. Εμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες, συνηθέστερα όμως μεταξύ 20-30 ετών. H συχνότητα της κνίδωσης ενδεχομένως να είναι ακόμα μεγαλύτερη από την αναφερόμενη στη βιβλιογραφία, αφού όταν το εξάνθημα περιορίζεται στο δέρμα, οι ασθενείς δεν προσφεύγουν συνήθως σε γιατρό. Υπάρχουν ελαφρές μορφές με σποραδική εκδήλωση και άλλες μορφές με περιορισμένη εντόπιση, τέτοια που ο ασθενής δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Κάθε μορφή κνίδωσης που διαρκεί λιγότερο από 12 εβδομάδες θεωρείται ότι ανήκει στην οξεία μορφή (oξεία κνίδωση). Εάν η διάρκεια της νόσου υπερβεί τις 12 εβδομάδες, τότε θεωρείται ότι ανήκει στη χρόνια μορφή (χρόνια κνίδωση). Η χρόνια κνίδωση εμφανίζεται στις γυναίκες σε διπλάσια συχνότητα από ό,τι στους άνδρες.

Η κνίδωση είναι παροδικό δερματικό εξάνθημα, συνιστάμενο από μια περιγεγραμμένη λευκάζουσα έπαρση του δέρματος (τον πομφό), που περιβάλλεται από ερυθρά άλω. Η κνίδωση, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός ή περισσοτέρων - συνήθως πολλαπλών - πομφών, δηλαδή βλαβών που έχουν λευκορόδινη ή ερυθηματώδη χροιά, κηλιδώδες κυκλικό σχήμα και παροδικό χαρακτήρα.

Προσβάλλει το 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής, σε όλες τις ηλικίες. Η οξεία μορφή πλήττει, κυρίως, τα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Η χρόνια μορφή απαντά συχνότερα στις μεγαλύτερες γυναίκες. Σπάνια η κνίδωση εμφανίζεται στους ηλικιωμένους, ενώ στην κύηση εμφανίζεται η χρόνια μορφή.

Υπάρχει ίδια παθοφυσιολογία για την κνίδωση και το αγγειοοίδημα και την τοπική αναφυλαξία. Προκαλείται αγγειοδιαστολή, αγγειακή διαπερατότητα του δέρματος (κνίδωση) ή του υποδόριου ιστού (αγγειοοίδημα)


Εξάνθημα

•           Σχήμα: Το σχήμα των πομφών είναι στρογγυλό, ωοειδές ή ακανόνιστο, συχνά δε μεταβάλλεται μέσα σε λίγα λεπτά για να καταλήξει σε παράξενα γεωμετρικά σχήματα.

•           Μέγεθος: Το μέγεθος των πομφών ποικίλλει από λίγα χιλιοστά (1-2 mm) έως λίγα εκατοστά(10-20 cm).

•           Κνησμός: Το εξάνθημα συνοδεύεται κατά κανόνα από κνησμό άλλοτε άλλης έντασης ή και πόνο ενίοτε.

•           Εντόπιση: Το εξάνθημα μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, από το τριχωτό της κεφαλής μέχρι τα πόδια.

•           Διάρκεια: Οι πομφοί διαρκούν 1 έως 3 ημέρες και προοδευτικά σβήνουν για να εμφανιστούν οι επόμενοι. Ενίοτε, κάθε βλάβη διαρκεί από μερικά λεπτά έως 4 ώρες και υποχωρεί, αφήνοντας το δέρμα σε απόλυτα φυσιολογική κατάσταση.

Αν συμβεί προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο, σχηματίζεται ένα σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα, το λεγόμενο αγγειονευρωτικό ή αγγειακό ή απλώς αγγειοοίδημα.


Η αιτιολογία της κνίδωσης δεν είναι μία. Ενοχοποιούνται ανοσολογικοί (αλλεργικοί) ή μη ανοσολογικοί μηχανισμοί. Η πιο δραματική μορφή κνίδωσης, η oξεία αλλεργική κνίδωση, οφείλεται στην κινητοποίηση μιας αλλεργικής αντίδρασης μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE. Η IgE προσκολλάται στα σιτευτικά κύτταρα και τα διεγείρει προς έκκριση ουσιών οι οποίες προκαλούν την αλλεργική αντίδραση (π.χ. ισταμίνη). Οι περισσότεροι από τους ασθενείς με αυτή την αντίδραση, είναι άτομα με ατοπική προδιάθεση (αλλεργικοί). Η ανωτέρω ανοσοσφαιρίνη Έψιλον (ΙgE) μπορεί να εμφανιστεί σε κληρονομικώς προδιατεθειμένα (ατοπικά) άτομα ή να προκληθεί από την επαφή ή είσοδο μιας ξένης ουσίας, με την οποία συνήθως το άτομο δεν είναι εξοικειωμένο (γύρη, οικιακή σκόνη, μύκητες, χημικές ουσίες, φάρμακα, κ.λπ.).


Οξεία αλλεργική κνίδωση

Αλλεργιογόνα εισπνεόμενα (γύρη, σκόνη σπιτιού, σπόροι μυκήτων, κομμάτια από τρίχωμα ή φτερά ζώων κ.λπ.)

•           Δήγματα εντόμων.

•           Παράγωγα αίματος.

•           Τροφές (ψάρι, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, αυγά, σοκολάτα, γάλα κ.ά.).

•           Φάρμακα (πενικιλίνη, ακετυλοσαλικυλικά κ.ά.).

•           Ιοί, βακτηρίδια, παράσιτα.

•           Νοσήματα του θυρεοειδούς.

•           Συντηρητικά τροφίμων, ξηρών καρπών, γαρίδων, ψαριών, σνακς, κλπ.

Δυστυχώς, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, δεν μπορεί να εντοπισθεί το αίτιο αυτής της μορφής της κνίδωσης, ακόμα και σε ασθενείς πού γίνονται εκτεταμένα αλλεργικά δερματικά Tests.

Η οξεία κνίδωση υποχωρεί σε λίγες ώρες

Προκαλείται από μεγάλη ποικιλία παραγόντων

Απελευθερώνει ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE

Κάποτε αποτελεί ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα φάρμακα


Χρόνια αλλεργική κνίδωση

Όσον αφορά τη χρόνια κνίδωση, τα αίτια στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εντοπίζονται. Εν τούτοις, οι ανωτέρω αναφερθέντες φυσικοί παράγοντες (τριβή, κρύο, ήλιος κ.λπ.) είναι δυνατόν να αποτελούν το έναυσμα για τη χρόνια κνίδωση και πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά.

Διαρκεί περισσότερο από 6 εβδομάδες και αποτελεί το 30% των περιπτώσεων. Δεν οφείλεται σε ανοσολογικό μηχανισμό.


Ιδιοπαθής κνίδωση

Οξεία ή χρόνια


Μη αλλεργική κνίδωση

Η μη αλλεργική κνίδωση οφείλεται σε διάφορα αίτια, όπως είναι το ψύχος, το ηλιακό φως (και οι δύο αυτές μορφές μπορεί να εμφανιστούν στα μπάνια της καλοκαιρινής περιόδου), η επαφή με μια χημική ουσία ή η συνεχής πίεση στο δέρμα π.χ. από μια τσάντα ή ζώνη κ.ά.


Χολινεργική κνίδωση

Ιδιαίτερη μορφή κνίδωσης είναι η χολινεργική κνίδωση. Αυτή είναι χρόνια και εμφανίζεται μετά από πυρετό ή ζεστό ντους ή νευρικό stress και χαρακτηρίζεται από μικρό πομφό και μεγάλο ερύθημα. Η κνίδωση από θερμότητα ή χολινεργική κνίδωση εμφανίζεται με γραμμώσεις στο άνω τμήμα του κορμού από υπερβολική θερμότητα ή ζεστό ντους.


Κνίδωση από άσκηση

Λόγω υπερβολικής άσκησης εμφανίζεται όπως η χολινεργική κνίδωση με αγγειοοίδημα, δύσπνοια, υπόταση. Σχετίζεται με την λήψη τροφών στις οποίες ο ασθενής είναι αλλεργικός.


Κνίδωση από άλλα νοσήματα

Η κνίδωση, τέλος, μπορεί μερικές φορές να αποτελεί μια από τις εκδηλώσεις κάποιου γενικευμένου, συστηματικού νοσήματος (μελαγχρωστική κνίδωση, υπερθυρεοειδισμός, νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.).


Kνίδωση από φυσικά αίτια

Μια μορφή κνίδωσης, είναι η κνίδωση από φυσικά αίτια.

Τα φυσικά αίτια που ενοχοποιούνται για την παραπάνω μορφή της κνίδωσης, είναι τα εξής:

•           Μηχανικά: από πίεση ή τριβή (Κνιδωτικός Δερμογραφισμός). Είναι χρόνια και παρατηρείται πομφώδης γραμμή και άλως που προκαλείται από κνησμό του δέρματος. Η κνίδωση από πίεση εμφανίζεται 4-6 ώρες μετά την εφαρμογή πίεσης στο δέρμα από ελαστικά, παπούτσια κ.ά.

•           Θερμικά: ζέστη, κρύο (Κνίδωση εκ Ψύχους)

•           Ηλιακό φως: (Ηλιακή κνίδωση). Είναι χρόνια και οφείλεται στο ηλιακό φως και προκαλούνται ποικίλες μορφές από την έκθεση στα διάφορα μήκη κύματος της ακτινοβολίας. Η πλειονότητα αντιδρά στις υπεριώδεις ακτίνες. Αρχίζει σε λίγα λεπτά και υποχωρεί σε 1-2 ώρες.

•           Νερό: (Κνίδωση εξ ύδατος). Είναι σπάνια κι εμφανίζεται με μικρές πομφώδεις γραμμές μετά από επαφή σε νερό, σε οποιαδήποτε θερμοκρασία.

•           Κνίδωση από φυτά ή ουσίες: (π.χ. τσουκνίδα)

Οι διάφορες μορφές της κνίδωσης από φυσικά αίτια εμφανίζονται σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή και μεταξύ τους. Αποτελούν το 20% περίπου όλων των μορφών κνίδωσης. 


Κνίδωση εκ ψύχους

Πρόκειται για μια μορφή χρόνιας κνίδωσης, είτε οικογενή είτε ιδιοπαθή, στην οποία οι ασθενείς λίγα λεπτά (συνήθως 30 λεπτά) μετά από έκθεση σε κρύο νερό, πάγο, ή κρύο αέρα, εμφανίζουν πομφούς κνίδωσης. Έχουν αναφερθεί σπάνιες μορφές θανάτου από κολύμβηση σε κρύα νερά, μέσω αλλεργικού αναφυλακτικού σοκ και καλό είναι να είναι ενημερωμένοι αυτοί οι ασθενείς. Σε μερικές περιπτώσεις η κνίδωση εκ ψύχους συσχετίζεται με λήψη του μυκητοκτόνου φαρμάκου γκριζεοφουλβίνη, και άλλοτε σχετίζονται με τη νόσο κρυοσφαιριναιμία, άλλοτε δε αποτελούν επιπλοκή υπάρχουσας σύφιλης. Πάντως, οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αγνώστου αιτιολογίας. Μπορεί να οφείλεται σε έκθεση σε ψύχος ή σε επαναθέρμανση. Μπορεί να αποβεί θανατηφόρος λόγω μαζικής έκλυσης ισταμίνης. Επίσης, αποτελεί οικογενειακή μορφή με πυρετό, φρίκια, αρθραλγίες, μυαλγίες, κεφαλαλγία και λεμφοκυττάρωση.

Ένα καλό τεστ για την τεκμηρίωση της διάγνωσης είναι η τοποθέτηση πάγου στο αντιβράχιο για λίγα λεπτά και μετά από αφαίρεσή του παρακολουθείται το δέρμα για την εμφάνιση πομφών κνίδωσης για τα επόμενα 10 λεπτά. Το πλέον κατάλληλο φάρμακο για την κνίδωση εκ ψύχους είναι η κυπροεπταδίνη σε δόση 16-32mg την ημέρα σε κατανεμημένες δόσεις (κυκλοφορεί σε δισκία 4mg), και ενίοτε συγχορηγείται και τερβουταλίνη σε δόση 5mg, 3 φορές την ημέρα και θεοφυλλίνη 150mg, 3 φορές την ημέρα, επίσης.


Σημεία και συμπτώματα κνίδωσης

Εμφανίζεται μόνη της ή με αγγειοοίδημα

Μπορεί να εμφανισθεί ως γενικευμένη αναφυλαξία και μάλιστα θανατηφόρος

Είναι μονήρης ή πολλαπλές, επηρμένες, ωχρές, κεντρικές γραμμές που περιβάλλονται από ερυθρά άλω

Υπάρχει έντονος κνησμός

Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος

Οι βλάβες ποικίλουν σε μέγεθος, 1-2 mm με 15-20 cm ή μεγαλύτερες, μερικές φορές

Αιφνίδια έναρξη που υποχωρεί αυτόματα, σε λιγότερο από 48 ώρες


Ανεύρεση της αιτίας

Η αναγνώριση του εκλυτικού παράγοντα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξάλειψης του εξανθήματος.

Οι ύποπτες αιτιολογίες πρέπει να διερευνούνται.

Τα μη απαραίτητα ύποπτα φάρμακα πρέπει να διακόπτονται και τα φάρμακα που ενοχοποιούνται συχνά όπως τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, οι σουλφοναμίδες, τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν από φάρμακα που σχετίζονται λιγότερο με κνίδωση.

Αίτια κνίδωσης

  • Αλλεργικά ή μη αλλεργικά με μαζική έκλυση ισταμίνης από τα μαστοκύτταρα της επιδερμίδας
  • Αντίδραση στα φάρμακα είτε αλλεργική είτε ιδιοσυγκρασιακή
  • Ασπιρίνη και μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, προκαλούν κνίδωση με αναστολή της κυκλοοξυγενάσης, χωρίς τη μεσολάβηση IgE
  • Αλλεργία στα τρόφιμα
  • Αλλεργία από εισπνοή, επαφή ή πρόσληψη ουσιών
  • Αντίδραση σε μετάγγιση
  • Δήγμα εντόμου
  • Φλεγμονές μικροβιακές, ιογενείς (μονοπυρήνωση, ηπατίτιδα), μυκητιάσεις, ελμινθιάσεις
  • Κολλαγονώσεις (δερματική αγγεϊτιδα, ορονοσία, λύκος)
  • Τραυματισμός από φυσικά αίτια (θερμότητα, ψύχος, ηλιακό φως κ.ά)
  • Συναισθηματικό στρες

Διαφορική διάγνωση κνίδωσης

Δήγμα εντόμου

Ιλαροειδές φαρμακευτικό εξάνθημα

Πολύμορφο ερύθημα

Αγγεϊτιδα και πολυαρθρίτιδα

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Χρωστική κνίδωση ή μαστοκυττάρωση με ροδόχροες βλάβες που εξελίσσονται σε κνηδωτικές μετά από κνησμό (σημείο Darier)

Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές


Διάγνωση κνίδωσης

Η διάγνωση της κνίδωσης, τόσο της oξείας όσο και της χρόνιας, τίθεται με τη βοήθεια της κλινικής εικόνας και του ιστορικού. Η εμφάνιση των πομφών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική, όπως επίσης και η συζήτηση με τον ασθενή, από την οποία εύκoλα προκύπτει ο παροδικός, φευγαλέoς και υποτροπιάζων χαρακτήρας των βλαβών. Εάν από το ιστορικό του ασθενούς προκύπτει υποψία για μια από τις μορφές της κνίδωσης από φυσικό αίτιο, η δοκιμασία πρόκλησης συνήθως θέτει τη σωστή διάγνωση.

 

Αίτιο ανευρίσκεται σε 10-25% των χρόνιων περιπτώσεων. Γίνονται τροφικές και φαρμακευτικές αντιδράσεις, διαιτητικοί περιορισμοί, απομάκρυνση ύποπτου παράγοντα, γίνεται έλεγχος με εισπνεόμενους παράγοντες δερματικές δοκιμασίες και ακτινοανοσολογική μέτρηση (RAST). 

Η ιδιοπαθής κνίδωση που διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες απαιτεί γενική αίματος, βιοψία του δέρματος, ΤΚΕ, γενική ούρων και αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA).

Όταν δεν προκύπτει κάποια σαφής αιτία από το ιστορικό του ασθενούς, συνιστάται η διενέργεια εξετάσεων αίματος για αποκλεισμό συστηματικής νόσου:

Εξετάσεις για τη διερεύνηση της χρόνιας κνίδωσης

Γίνεται γενική αίματος (ελέγχουμε τα ηωσινόφιλα κύτταρα, πού συχνά είναι αυξημένα πάνω από 5%) και γενική εξέταση ούρων, έλεγχος της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών (ΤΚΕ), ουρία, κρεατινίνη, γλυκόζη, CRP, RF, ANA. Στην κνίδωση εκ ψύχους γίνονται συνήθως διαφορετικές εξετάσεις και αντιπυρηνικά αντισώματα αλλά σπάνια αποφαίνονται χρήσιμα στη διάγνωση. Έχουν, τέλος, αναφερθεί περιπτώσεις ενός πρόδρομου συνδρόμου Ηπατίτιδας Β πού εκδηλώνεται με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται ηπατικά τεστ. Σπάνια, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, ιδίως ο υπερθυρεοειδισμός, εκδηλώνονται και με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται και οι κατάλληλες εξετάσεις. Tέλος, τα τελευταία χρόνια καλό είναι οι ασθενείς να ελέγχονται για αντισώματα AIDS (ΗIV Test) νόσος κατ εξοχήν διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος.

Φάρμακα που μεταβάλλουν τα ευρήματα και κάνουν δύσκολη τη διάγνωση είναι τα αντιισταμινικά, οι H2 αναστολείς και τα τρικυκλικά αντικαταθλιθπτικά.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα σε βιοψία δέρματος είναι οίδημα, αγγειίτιδα, περιαγγειίτιδα που προσβάλλει τα ανώτερα στρώματα του δέρματος.

Ειδικές δοκιμασίες για διάγνωση κνίδωσης

Κνίδωση από ψύχος: Δοκιμασία με πάγο στο δέρμα για 5 λεπτά και παρατηρούνται οι αντιδράσεις για 15 λεπτά

Χολινεργική κνίδωση και κνίδωση από άσκηση: Απομάκρυνση του αιτίου, δερματική δοκιμασία μεταχολίνης με τοπική αντίδραση 0,01 mg σε 0,05 ml άλατος ενδοδερμικώς (50% ψευδώς αρνητική)

Δερμογραφισμός: Πρόκληση τριβής στο δέρμα με αμβλύ όργανο και παρατήρηση

Ηλιακή κνίδωση: Έκθεση σε συγκεκριμένα μήκη κύματος ακτινοβολίας και πρέπει να αποκλεισθεί η ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία

Κνίδωση από πίεση: 5 κιλά άμμος στο δέρμα για 3 ώρες και παρατήρηση

Κνίδωση από νερό: επίθεση νερού στο δέρμα σε διάφορες θερμοκρασίες

Δόνησης: Εφαρμογή δονήσεων για 5 λεπτά με ειδική συσκευή

Φλεγμονή: Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος, τίτλος αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), CPR, παρασιττολογικές δοκιμασίες, ηπατικές  δοκιμασίες και mono-test

Αυτοάνοση: Αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA), ρευματοειδής αρθρίτιδα, συμπλήρωμα, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού


Θεραπεία κνίδωσης

Η μόνιμη θεραπεία της Κνίδωσης όπου δεν έχει βρεθεί το αίτιο, με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα είναι ανέφικτη. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών πού αυτοϊώνται κάποτε αυτόματα. Καμία μέθοδος της κλασσικής ιατρικής, αλλά και καμία μέθοδος εναλλακτικών μορφών ιατρικής, όπως είναι η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός, δεν απέδειξε τεκμηριωμένα ότι μπορεί μόνιμα να θεραπεύσει την κνίδωση. Η σημερινή θεραπεία της κλασσικής ιατρικής για την κνίδωση είναι καθαρά συμπτωματική. Πρακτικά όμως, εφ' όσον προκύψει η ύπαρξη κάποιου εκλυτικού παράγοντα κνίδωσης από το ιστορικό του ασθενή, συνιστάται η αποφυγή του (π.χ. σοκολάτα, γαριδάκια, ξηροί καρποί, στρές, αλκοόλ, συντηρητικά, κλπ.).

Τα ψυχρά και υγρά επιθέματα ανακουφίζουν από τον κνησμό

Ο ασθενής ασκείται όσο το ανέχεται για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση

Αποφεύγονται οι τροφές που δημιουργούν προβλήματα

Απομακρύνεται ο εκλυτικός παράγοντας και χορηγούνται αντιισταμινικά σε τυχαία έκθεση

Ιδιαίτερα, συνιστάται η αποφυγή των παραγόντων εκείνων που προκαλούν κνίδωση από φυσικά αίτια, έτσι:

•           Δερμογραφισμός: Αποφυγή τριβής, πίεσης, ξεσμού, στενών ρούχων.

•           Κνίδωση εκ ψύχους: Αποφυγή κρύου λουτρού, εισόδου σε κρύα θάλασσα, παραμονής σε κρύο περιβάλλον, επαφής με παγωμένα αντικείμενα.

•           Ηλιακή κνίδωση: Αποφυγή του ήλιου χωρίς αντιηλιακό κ.λπ.

•           Χημική κνίδωση: Συνιστάται η αποφυγή των φαρμάκων (κυρίως ασπιρίνης), συντηρητικών και χρωστικών των τροφίμων και η αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων, εφ' όσον αποδεδειγμένα θεωρούνται υπεύθυνα. Πολλά χημικά πρόσθετα τροφίμων, ακόμα και εγκεκριμένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (φέρονται με κωδικούς πχ Ε140, Ε420 κλπ) μολονότι έχουν ελεγχθεί για τοξικότητα, ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι σε ορισμένα άτομα θα προκαλέσουν αλλεργική κνίδωση. Εφόσον από το ιστορικό δεν προκύψει κάποιο προφανές αίτιο, οι εκτεταμένες και εξαντλητικές εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι απαραίτητες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν κνίδωση καλό είναι να χρησιμοποιούν Latex γάντια όταν έρχονται σε επαφή με χημικές ουσίες όπως είναι τα απορρυπαντικά, κλπ.


Φαρμακευτική αγωγή

Από την πλευρά των φαρμάκων, σήμερα, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα αντιαλλεργικά αντιισταμινικά φάρμακα και κυρίως εκείνα της νεώτερης γενιάς (Λορατιδίνη, Δεσλορατιδίνη). Η δράση τους στηρίζεται στην εξουδετέρωση των υποδοχέων Η1, που βρίσκονται στην επιφάνεια των ενδοθηλιακών κυττάρων των αγγείων. Τo αποτέλεσμα είναι η παρεμπόδιση της ισταμινικής δράσης, εξυπηρετώντας και το σκοπό της αγωγής, που είναι η υποχώρηση του κνησμού, του πόνου, καθώς και του αριθμού, του μεγέθους και της διάρκειας των πομφών. Συνεπώς τα αντιισταμινικά δεν δρουν αιτιολογικά αλλά συμπτωματικά. Και συνεπώς δεν θεραπεύουν μόνιμα το πρόβλημα. Δεδομένου ότι η ανταπόκριση κάθε ασθενούς σε καθένα από τα αντιισταμινικά είναι διαφορετική, είναι πιθανό να είναι απαραίτητη η αντικατάσταση ενός με κάποιο άλλo ή και ο συνδυασμός δύo αντιισταμινικών, ή δοσολογία μεγαλύτερη από αυτή που συνιστά η φαρμακευτική εταιρεία. Από πλευράς φαρμάκων, τα πιο αποτελεσματικά είναι τα παλιά αντιισταμινικά, όπως για παράδειγμα η υδροξυζίνη σε δόση 12,5-25 mg (μισό έως ένα δισκίο) δύο έως 3 φορές την ημέρα ή εφάπαξ 50 mg το βράδυ από την κατάκλιση, η Kετιριζίνη 10 mg ημερησίως, η κυπροεπταδίνη 4mg 3-4 φορές ημερησίως κ.ά.  και ο ανταγωνιστής των ισταμινικών υποδοχέων H2. Θα πρέπει να τονιστεί οτι μερικά από τα νεότερα αντιισταμινικά με μικρότερη κατευναστική δράση, απαιτούν προσοχή. Σαν παράδειγμα, η ταυτόχρονη χορήγηση τερφεναδίνης ή αστεμιζόλης μαζί με ερυθρομυκίνη ή διάφορες αζόλες (λ.χ. κετοκοναζόλη), μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες ενίοτε πολύ σοβαρές. Τα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν νωθρότητα παροδική, ξηροστομία, επίσχεση ούρων και παράδοξη υπερκινητικότητα, δεν χορηγούνται στην αρχή της κύησης και μπορεί να επηρεάσουν τη δυναμική ενέργεια άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ.

Νεότερα φάρμακα

Η νεώτερη σχετικά ουσία Λοραταδίνη και η σετιριζίνη δεν εμφανίζει τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις και χρησιμοποιείται πιο πολύ την εποχή 1995-2000. Από τα νεώτερα αντιισταμινικά, η πλέον σύγχρονη δραστική ουσία που κυκλοφόρησε το 2000 ταυτόχρονα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, είναι η μιζολαστίνη. Η Μιζολαστίνη (Mizolastine) αποτελεί έναν πολύ ισχυρό και εκλεκτικό ανταγωνιστή των Η1 υποδοχέων της ισταμίνης και εμφανίζει την υψηλότερη χημική συγγένεια με αυτούς. Εμφανίζει επίσης τη μοναδική ιδιότητα αναστολής της 5-λιποξυγενάσης και έτσι αποκτά ιδιότητες αντιλευκοτριενικές, γεγoνός ιδιαίτερα σημαντικό στην αντιμετώπιση της αλλεργικής φλεγμονής. Η αποτελεσματικότητα της μιζολαστίνης εμφανίζεται ιδιαίτερα υψηλή στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, ακόμη και στις φυσικές κνιδώσεις, χωρίς κατασταλτική ή αντιχολινεργική δράση, και χωρίς εμφάνιση αθροιστικών φαινομένων. Ένα καλό αντιϊσταμινικό νέας γενιάς είναι η λεβοσετριζίνη που δεν προκαλεί υπνηλία. Εάν κριθεί απαραίτητο και εφόσoν κάποια καταστολή είναι επιθυμητή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτική αγωγή κάποιο αντιισταμινικό πρώτης γενεάς. Σε περιπτώσεις χρόνιας κνίδωσης ανθιστάμενης στη θεραπεία με Η1 αντιισταμινικά, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ο συνδυασμός Η1 και Η2 αντιισταμινικών. Στα H2 αντιϊσταμινικά ανήκει η Ρανιτιδίνη φάρμακο για το έλκος δωδεκαδακτύλου και τη γαστρίτιδα.

Άλλα φάρμακα για την κνίδωση

Δοξεπίνη και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά που αναστέλλουν τους Η1 και Η2 υποδοχείς

Η2 αναστολείς, όπως σιμετιδίνη, ρανιτιδίνη

Τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και κυπροεπταδίνη (κνίδωση από ψύχος).

Τοπική θεραπεία

Η τοπική θεραπεία με διάφορες λ.χ. αλοιφές κορτικοειδών, παρέχει ποικίλα αποτελέσματα αλλά δεν τυγχάνει ευρείας εφαρμογής. Οι περισσότερες αλοιφές που περιέχουν αντιϊσταμινικά, οι οποίες επιπλέον ενδέχεται να προκαλέσουν φαινόμενα φωτοευαισθησίας. Πιο αποτελεσματικές είναι οι διάφορες αντικνησμώδεις αλοιφές που περιέχουν κάμφορα, μινθόλη, φαινόλη κλπ. Μπορούμε να παραγγείλουμε στο φαρμακείο μια λοσιόν με 0.5% camphor, 0.5% menthol, και 0.5% Phenol και η οποία θα επαλείφεται στις βλάβες.


Άλλες θεραπείες

Στις χρόνιες μορφές κνίδωσης δοκιμάζονται και πάλι οι παραπάνω αντιισταμινικές ουσίες, πολλές φορές σε εναλλάξ χορήγηση.

Στις επίμονες και ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να δοκιμαστούν:

1) Η λεγόμενη δίαιτα αποκλεισμού κατά την οποία αποφεύγονται για 3 περίπου μήνες τα προϊόντα γάλακτος, τα οινοπνευματώδη, τα μανιτάρια, τα οστρακοειδή, η σοκολάτα, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, οι χυμοί τομάτας σε κονσέρβα και τα καπνιστά κρέατα, και

2) Η αποφυγή σαλικυλικών ουσιών, όχι μόνο της ασπιρίνης, αλλά και άλλων σαλικυλικών αλάτων που περιλαμβάνονται σε διάφορους φαρμακευτικούς συνδυασμούς ή τρόφιμα. Τέλος, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία διάφορα φάρμακα άλλων κατηγοριών, όπως ο αναστολέας των διαύλων ασβεστίου, νιφεδιπίνη, το αντικαταθλιπτικό δοξεπίνη και ο διεγέρτης των αδρενεργικών υποδοχέων τερβουταλίνη.


Χρήση κορτιζόνης

Tα συστηματικά κορτικοστεροειδή δεν συνιστώνται στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, παρά μόνo σε μεμονωμένες περιπτώσεις και για βραχύ χρονικό διάστημα. Η κορτιζόνη και τα παράγωγα (πρεδνιζόνη) δεν είναι φάρμακα εκλογής στην κνίδωση, μπορεί όμως να χορηγηθούν σε επιλεγμένες περιπτώσεις εάν και έχουν αστοχήσει τα προηγούμενα φάρμακα και εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη για τη χορήγησή τους. Δρουν τόσο στην οξεία όσο και τη χρόνια κνίδωση, η διακοπή τους όμως ακολουθείται αρκετά συχνά από υποτροπή του εξανθήματος. Σε αυτές τις δύσκολες και ανθεκτικές περιπτώσεις, κρίνεται συνεπώς ενδεδειγμένη η παρέμβαση δερματολόγου ή αλλεργιολόγου γιατρού. Πιθανόν ο ασθενής να χρειασθεί να υποβληθεί σε δερματολογικά αλλεργικά τεστ με σκοπό την ανεύρεση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου και στη συνέχεια να γίνει θεραπεία απευαισθητοποίησης. Δίνεται για παράδειγμα πρεδνιζόνη για 6 ημέρες με βαθμιαία ελάττωση της δόσης.


Πρόγνωση

Η κνίδωση διαρκεί συνήθως από λίγες μέρες έως 6 εβδομάδες. Το 50% των ασθενών πού η κνίδωσή τους διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες θα την έχουν για πολλά χρόνια, εφόσον όμως είναι καλά ενημερωμένοι δεν αποτελεί επικίνδυνη πάθηση.

Πιθανές επιπλοκές είναι ο βρογχόσπασμος και η αναφυλαξία.

Το 70% βελτιώνεται σε λιγότερο από 72 ώρες, το 30% έχουν χρόνια μορφή και το 20% θεραπεύονται σε περισσότερο από 20 χρόνια και το 75% των ασθενών με κνίδωση και αγγοιοίδημα μεταπίπτουν σε χρόνια μορφή.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις αλλεργίες 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες 

 

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6722 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Ιουλίου 2019 19:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σουλφασαλαζίνη Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Sulfasalazine

     

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.

    Θεωρείται από ορισμένους ότι αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο DMARD-disease-modifying anti-rheumatic drug (αντιρρευματικό φάρμακο που τροποποιεί τη νόσο) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων.

    Αυτές. συνήθως, είναι: απώλεια όρεξης, ναυτία, κεφαλαλγία και εξάνθημα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα και νεφρικά προβλήματα.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη ή στις σουλφοναμίδες.

    Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.

     

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Ενδείκνυται, επίσης, για χρήση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους φλεγμονώδους αρθρίτιδας (π.χ. ψωριασική αρθρίτιδα και αντιδραστική αρθρίτιδα). 

    Συνήθως, δεν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη μεταβολίζεται σε σουλφαπυριδίνη. Τα επίπεδα του ορού θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες και πιο συχνά από την αρχή. Τα επίπεδα ορού πάνω από 50 μg / l σχετίζονται με παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη σε νέους άνδρες. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ολιγοσπερμία και προσωρινή στειρότητα. Έχει αναφερθεί ανοσολογική θρομβοπενία.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και μεγαλοβλαστική αναιμία και διάφορες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλο, ζάλη ή ασυνήθιστη κόπωση. Το δέρμα και τα ούρα μπορούν να γίνουν πορτοκαλί, με περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σουλφοαιμοσφαιριναιμία, που είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία υπάρχει περίσσεια σουλφοαιμοσφαιρίνης (SulfHb) στο αίμα. Η χρωστική ουσία είναι ένα πρασινωπό παράγωγο της αιμοσφαιρίνης που δεν μπορεί να μετατραπεί σε κανονική, λειτουργική αιμοσφαιρίνη. Προκαλεί κυάνωση ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα στο αίμα. Είναι μια σπάνια κατάσταση αίματος που συμβαίνει όταν ένα άτομο θείου ενσωματώνεται στο μόριο της αιμοσφαιρίνης. Όταν το υδρόθειο (H2S) (ή ιόντα σουλφιδίου) και ιόντα σιδήρου συνδυάζονται στο αίμα, το αίμα είναι ανίκανο να μεταφέρει οξυγόνο.

    sulfa 2

    Φαρμακολογία σουλφασαλαζίνης

    Περίπου το 90% μιας δόσης σουλφασαλαζίνης φθάνει στο κόλον, όπου το μεγαλύτερο μέρος μεταβολίζεται από βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και μεσαλαζίνη (επίσης γνωστή ως 5-αμινοσαλικυλικό οξύ ή 5-ASA). Αμφότεροι οι μεταβολίτες είναι ενεργοί. Το μεγαλύτερο μέρος της σουλφαπυριδίνης απορροφάται και στη συνέχεια μεταβολίζεται περαιτέρω, αλλά η πλειονότητα της μεσαλαζίνης παραμένει στο κόλον.

    Ένα μίγμα αμετάβλητης, υδροξυλιωμένης και γλυκουρονιδιωμένης σουλφαπυριδίνης αποβάλλεται στα ούρα, όπως και η ακετυλιωμένη μεσαλαζίνη και η μη μεταβολική σουλφασαλαζίνη.

    Η σουλφασαλαζίνη και οι μεταβολίτες της έχουν ανοσοκατασταλτικά, αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Φαίνεται, επίσης, ότι αναστέλλει τον υποδοχέα κυστίνης-γλουταμικού.

    Η σουλφασαλαζίνη μελετήθηκε σε κίρρωση, ψωρίαση, ιδιοπαθή κνίδωση και αμυλοείδωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παρα-αμινο-σαλικυλικό οξύ

    H βλεννογονίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις προκαλεί η capecitabine

     

    Η καπεσιταμπίνη ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή, για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου, ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη, σε συνδυασμό με δοσεταξέλη σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, κατόπιν αποτυχίας της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας με ανθρακυκλίνη και ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού, κατόπιν αποτυχίας των ταξανών ή άλλου χημειοθεραπευτικού σχήματος με ανθρακυκλίνες ή όταν οι ασθενείς δεν μπορούν να λάβουν ανθρακυκλίνες.

    capecitabine 3

    Οι σοβαρές δερματικές αντιδράσεις είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που οδηγούν σε κάποιες περιπτώσεις σε θάνατο.

    Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση και το σύνδρομο Stevens-Johnson χαρακτηρίζονται από γενικευμένες ερυθηματώδεις κηλίδες που εξελίσσονται σε φλύκταινες και απολέπιση και συχνά προηγείται φωτοφοβία, συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού και πυρετός.

    Επίσης, η καπεσιταμπίνη προκαλεί παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία ή σύνδρομο χειρός-ποδός και δερματίτιδα με εξάνθημα, αλωπεκία, ερύθημα, και ξηροδερμία. Κνησμός, τοπική απολέπιση, υπέρχρωση δέρματος, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και σύνδρομα αναμνηστικής ακτινοβολίας παρατηρούνται, επίσης, με την capecitabine.

    capecitabine 1

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

    Σύνδρομο χεριών ποδιών

    Η καπεσιταμπίνη σβήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δε ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Capecitabine

    www.emedi.gr

     

     
  • Απόστημα μαστού Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Το μελάνωμα θεραπεύεται Το μελάνωμα θεραπεύεται

    Η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Μελάνωμα, ICD-10 C43, είναι η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων. 

    Η συντριπτική πλειοψηφία εμφανίζεται στο δέρμα, μπορεί, όμως να εμφανισθεί ως πρωτοπαθές νεόπλασμα, σε οποιοδήποτε ιστό με χρωστική.

    Μπορεί να δώσει μεταστάσεις σε οποιοδήποτε περιοχή του σώματος.

    Επηρεάζονται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι τα 53 έτη και η επίπτωση στις γυναίκες και στους άνδρες είναι ίση. Στα παιδιά απαντάται σπάνια. Σε ηλικιωμένους το μελάνωμα είναι μια μελαγχρωστική βλάβη που  μεγαλώνει αργά και βρίσκεται, συνήθως, στο πρόσωπο.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη

    Γενετική μελανώματος

    Το οικογενές σύνδρομο των δυσπλαστικών σπίλων αυξάνει τον κίνδυνο για μελάνωμα 100%.

    Η μελάγχρωση του δέρματος μεταβιβάζεται γενετικά και είναι προδιαθεσικός παράγοντας.

    melanoma 4

    Σημεία και συμπτώματα μελανώματος

    Οποιαδήποτε αλλαγή σε μια μελαγχρωστική αλλοίωση, όπως η υποχρωμία ή η υπέρχρωση, η αιμορραγία, η ουλοποίηση και η αλλαγή στο μέγεθος ή την υφή.

    Αίτια μελανώματος

    Υπεριώδης ακτινοβολία Β

    Χημικά αντηλιακά

    Παράγοντες κινδύνου μελανώματος

    Ενήλικες

    Δυσπλαστικοί σπίλοι και μελαγχρωστικές αλλοιώσεις

    Ανοιχτόχρωμο δέρμα, εφηλίδες, μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά

    Διπλάσιος κίνδυνος σε άτομα με ηλιακό έγκαυμα, με σχηματισμός φυσαλίδων στην εφηβεία και με οικογενειακό ιστορικό μελανώματος ή συγγενών σπίλων

    Διαφορική Διάγνωση μελανώματος

    Δυσπλαστικοί σπίλοι

    Αγγειακοί όγκοι δέρματος

    Μελαγχρωστικά επιδερμοειδή και βασικοκυτταρικά καρκινώματα

    Σμηγματορροϊκή κεράτωση 

    Άλλοι σπίλοι

    Στη διαφοροδιάγνωση βοηθούν τα εξής χαρακτηριστικά:

    Ασυμμετρία

    Ανώμαλα όρια

    Ποικιλοχρωμία

    Διάμετρος πάνω από 6 mm και κύρια εντόπιση στους Λευκούς στην πλάτη και τα κάτω άκρα και στους Μαύρους Αμερικανούς τα χέρια, τα πόδια και τα νύχια

    Υπέργερση της επιφάνειας του δέρματος

    melanoma 2

    Διάγνωση μελανώματος

    Κλινική διάκριση μελανώματος

    Επιπολής εκτεινόμενο μελάνωμα (70% των περιπτώσεων)

    Οζώδες μελάνωμα (15% των περιπτώσεων)

    Κακόηθες μελάνωμα των άκρων

    Κηλίδα του Hutchinson (4-10% των περιπτώσεων)

    Το οζώδες μελάνωμα αναπτύσσεται κάθετα, ενώ οι άλλοι τύποι επιφανειακά

    Γίνονται απεικονιστικές εξετάσεις για έλεγχο μεταστάσεων, που συνήθως είναι στον εγκέφαλο, στους λεμφαδένες και τους πνεύμονες.

    Θεραπεία μελανώματος

    Η κατάλληλη θεραπεία του μελανώματος είναι η χειρουργική εκτομή. Τα χειρουργικά όρια εκτομής είναι 1 εκατοστό αν η βλάβη είναι πάχους κάτω από 2 χιλιοστά. Αν έχει μεγαλύτερο πάχος τότε τα όρια εκτείνονται στα 3 εκατοστά.

    Καλύτερα να μην γίνεται αφαίρεση των λεμφαδένων!!!

    Το κλειδί στη θεραπεία του μελανώματος είναι η πρόληψη: αποφυγή της ηλιακής ακτινοβολίας και των χημικών αντηλιακών κρεμών. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά αντηλιακά, όταν είναι απαραίτητο.

    Οι ασθενείς με μελάνωμα ή σύνδρομο δυσπλαστικών σπίλων πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε πλήρη φυσική εξέταση για την εντόπιση οποιασδήποτε αλλοίωσης ή μεταβολής κάποιου σπίλου.

    Φάρμακα για το μελάνωμα

    Οι χημειοθεραπείες στο μελάνωμα δεν είναι αποτελεσματικές.

    Χορηγείται BCG και λεβιμαζόλη.

    Η συνηθισμένη χημειοθεραπεία περιλαμβάνει τη δακαρβαζίνη και τη σισπλατίνη.

    Γίνεται ανοσοθεραπεία με λευκαφαίρεση και διέγερση με IL-2 των φυσικών φονικών κυττάρων (LAKs-Lymphokine activated killer cells) και με νεώτερα χημικά φάρμακα.

    Τα συμβατικά χημικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες: Καταστολή μυελού, αλωπεκία, ναυτία, έμετοι, νεφροσωληναριακή βλάβη, ωτοτοξικότητα, περιφερική νευροπάθεια, υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία, αλλά και καταστροφή όλων των οργάνων και συστημάτων του σώματος.

    Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του μελανώματος που δεν έχουν παρενέργειες!!!

    Παρακολούθηση του ασθενούς με μελάνωμα

    Μετά τη διάγνωση του κακοήθους μελανώματος συνιστάται εξέταση του δέρματος κάθε 6 μήνες, συνήθως.

    Ο βιοχημικός έλεγχος, οι ηπατικές δοκιμασίες και η μαγνητική εγκεφάλου γίνονται εξατομικευμένα.

    Ο ασθενής πρέπει να αυτοεξετάζει το δέρμα του κάθε εβδομάδα.

    Πρόληψη μελανώματος

    Αποφυγή ηλιακών εγκαυμάτων

    Χρήση φυσικών αντηλιακών όταν είναι απαραίτητο

    Επιπλοκές μελανώματος

    Μεταστάσεις

    Δυσμορφία από τη χειρουργική εξαίρεση του μελανώματος

    Πρόγνωση μελανώματος

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σταδιοποίηση της βλάβης

    Σταδιοποίηση Breslow:

    70% πενταετής επιβίωση όλων των ασθενών χωρίς τοπική ή απομακρυσμένη λεμφαδενική προσβολή

    Σταδιοποίηση Clark

    Εξαρτάται από το βάθος διήθησης. Την καλύτερη πρόγνωση έχουν αλλοιώσεις με πάχος κάτω από 85 mm και 95-100% πενταετή επιβίωση. Αν γίνει αφαίρεση των λεμφαδένων η πενταετής επιβίωση είναι λιγότερο από 5%.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη ή MSH αυξάνεται κατά τη διάρκεια της κύησης και το μελάνωμα μπορεί να προσβάλλει τον πλακούντα. Καλύτερα η κύηση να γίνεται 2 χρόνια μετά, γιατί υπάρχει και κίνδυνος για το έμβρυο.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του του μελανώματος, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    melanoma 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Σύνδρομο Werner

    Είναι απαραίτητη η απομάκρυνση λεμφαδένων στον καρκίνο;

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρεσβερατρόλη

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Issels' Whole Body Therapy για τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Πώς το λεμφοίδημα προκαλεί καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μελάνωμα

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    ΟγκοΥπερθερμία

    Αυτοθεραπεία με GcMAF

    Στοχευμένες θεραπείες στον καρκίνο

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Μάθετε τα σημεία του μελανώματος

    Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

    Pembrolizumab για το μελάνωμα

    Έχετε πολλές ελιές;

    Ιπιλιμουμάμπη για το μελάνωμα

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Διάγνωση καρκίνου του δέρματος με το κινητό τηλέφωνο

    Μελάνωμα

    Vemurafenib

    Ο MEK αναστολέας για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Πρόληψη καρκίνου του δέρματος

    Αν έχετε πολλές ελιές

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Μελάνωμα στο μάτι

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Έχετε πολλές ελιές; H φαγούρα είναι μεταδοτική »