Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 17:41

Κνίδωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η Kνίδωση ή ουρτικάρια είναι ένα δερματολογικό νόσημα 

Ετυμολογικά, "κνίδη" είναι στα αρχαία Ελληνικά το γνωστό φυτό τσουκνίδα (τσού-ζει + κνίδ-ωση). Κνίδωση λέγεται στα αρχαία ελληνικά η δερματολογική φαγούρα και κατ’ επέκταση η ομώνυμη κνιδωτική δερματοπάθεια.

Η κνίδωση ή ουρτικάρια  ICD-10 L50 είναι κνησμώδες εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από ωχρές επηρμένες ερυθηματώδεις πλάκες που περιβάλλονται από ερυθρά άλω, που προκαλούν κνησμό και είναι παροδικές. Οι επιμέρους αλλοιώσεις είναι δυνατόν να εμφανισθούν, να μεταβάλλουν σχήμα και να εξαφανισθούν μέσα σε ώρες. Μπορεί να είναι εντοπισμένο ή να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της επιφάνειας του σώματος. Υποχωρεί ταχύτατα χωρίς να καταλείπει υπέρχρωση ή ουλές.

Η κνίδωση που συνοδεύεται από αναφυλαξία (συρίττουσα αναπνοή, συριγμό, υπόταση, συσπαστικούς πόνους στην κοιλιά ή στη μήτρα) αποτελεί επείγον περιστατικό.

Η αλλεργική κνίδωση και το αγγειονευρωτικό οίδημα παρουσιάζονται είτε με οξεία μορφή είτε με χρόνια, διάρκειας άνω των 6 εβδομάδων. Εμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες, συνηθέστερα όμως μεταξύ 20-30 ετών. H συχνότητα της κνίδωσης ενδεχομένως να είναι ακόμα μεγαλύτερη από την αναφερόμενη στη βιβλιογραφία, αφού όταν το εξάνθημα περιορίζεται στο δέρμα, οι ασθενείς δεν προσφεύγουν συνήθως σε γιατρό. Υπάρχουν ελαφρές μορφές με σποραδική εκδήλωση και άλλες μορφές με περιορισμένη εντόπιση, τέτοια που ο ασθενής δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Κάθε μορφή κνίδωσης που διαρκεί λιγότερο από 12 εβδομάδες θεωρείται ότι ανήκει στην οξεία μορφή (oξεία κνίδωση). Εάν η διάρκεια της νόσου υπερβεί τις 12 εβδομάδες, τότε θεωρείται ότι ανήκει στη χρόνια μορφή (χρόνια κνίδωση). Η χρόνια κνίδωση εμφανίζεται στις γυναίκες σε διπλάσια συχνότητα από ό,τι στους άνδρες.

Η κνίδωση είναι παροδικό δερματικό εξάνθημα, συνιστάμενο από μια περιγεγραμμένη λευκάζουσα έπαρση του δέρματος (τον πομφό), που περιβάλλεται από ερυθρά άλω. Η κνίδωση, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός ή περισσοτέρων - συνήθως πολλαπλών - πομφών, δηλαδή βλαβών που έχουν λευκορόδινη ή ερυθηματώδη χροιά, κηλιδώδες κυκλικό σχήμα και παροδικό χαρακτήρα.

Προσβάλλει το 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής, σε όλες τις ηλικίες. Η οξεία μορφή πλήττει, κυρίως, τα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Η χρόνια μορφή απαντά συχνότερα στις μεγαλύτερες γυναίκες. Σπάνια η κνίδωση εμφανίζεται στους ηλικιωμένους, ενώ στην κύηση εμφανίζεται η χρόνια μορφή.

Υπάρχει ίδια παθοφυσιολογία για την κνίδωση και το αγγειοοίδημα και την τοπική αναφυλαξία. Προκαλείται αγγειοδιαστολή, αγγειακή διαπερατότητα του δέρματος (κνίδωση) ή του υποδόριου ιστού (αγγειοοίδημα)


Εξάνθημα

•           Σχήμα: Το σχήμα των πομφών είναι στρογγυλό, ωοειδές ή ακανόνιστο, συχνά δε μεταβάλλεται μέσα σε λίγα λεπτά για να καταλήξει σε παράξενα γεωμετρικά σχήματα.

•           Μέγεθος: Το μέγεθος των πομφών ποικίλλει από λίγα χιλιοστά (1-2 mm) έως λίγα εκατοστά(10-20 cm).

•           Κνησμός: Το εξάνθημα συνοδεύεται κατά κανόνα από κνησμό άλλοτε άλλης έντασης ή και πόνο ενίοτε.

•           Εντόπιση: Το εξάνθημα μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, από το τριχωτό της κεφαλής μέχρι τα πόδια.

•           Διάρκεια: Οι πομφοί διαρκούν 1 έως 3 ημέρες και προοδευτικά σβήνουν για να εμφανιστούν οι επόμενοι. Ενίοτε, κάθε βλάβη διαρκεί από μερικά λεπτά έως 4 ώρες και υποχωρεί, αφήνοντας το δέρμα σε απόλυτα φυσιολογική κατάσταση.

Αν συμβεί προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο, σχηματίζεται ένα σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα, το λεγόμενο αγγειονευρωτικό ή αγγειακό ή απλώς αγγειοοίδημα.


Η αιτιολογία της κνίδωσης δεν είναι μία. Ενοχοποιούνται ανοσολογικοί (αλλεργικοί) ή μη ανοσολογικοί μηχανισμοί. Η πιο δραματική μορφή κνίδωσης, η oξεία αλλεργική κνίδωση, οφείλεται στην κινητοποίηση μιας αλλεργικής αντίδρασης μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE. Η IgE προσκολλάται στα σιτευτικά κύτταρα και τα διεγείρει προς έκκριση ουσιών οι οποίες προκαλούν την αλλεργική αντίδραση (π.χ. ισταμίνη). Οι περισσότεροι από τους ασθενείς με αυτή την αντίδραση, είναι άτομα με ατοπική προδιάθεση (αλλεργικοί). Η ανωτέρω ανοσοσφαιρίνη Έψιλον (ΙgE) μπορεί να εμφανιστεί σε κληρονομικώς προδιατεθειμένα (ατοπικά) άτομα ή να προκληθεί από την επαφή ή είσοδο μιας ξένης ουσίας, με την οποία συνήθως το άτομο δεν είναι εξοικειωμένο (γύρη, οικιακή σκόνη, μύκητες, χημικές ουσίες, φάρμακα, κ.λπ.).


Οξεία αλλεργική κνίδωση

Αλλεργιογόνα εισπνεόμενα (γύρη, σκόνη σπιτιού, σπόροι μυκήτων, κομμάτια από τρίχωμα ή φτερά ζώων κ.λπ.)

•           Δήγματα εντόμων.

•           Παράγωγα αίματος.

•           Τροφές (ψάρι, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, αυγά, σοκολάτα, γάλα κ.ά.).

•           Φάρμακα (πενικιλίνη, ακετυλοσαλικυλικά κ.ά.).

•           Ιοί, βακτηρίδια, παράσιτα.

•           Νοσήματα του θυρεοειδούς.

•           Συντηρητικά τροφίμων, ξηρών καρπών, γαρίδων, ψαριών, σνακς, κλπ.

Δυστυχώς, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, δεν μπορεί να εντοπισθεί το αίτιο αυτής της μορφής της κνίδωσης, ακόμα και σε ασθενείς πού γίνονται εκτεταμένα αλλεργικά δερματικά Tests.

Η οξεία κνίδωση υποχωρεί σε λίγες ώρες

Προκαλείται από μεγάλη ποικιλία παραγόντων

Απελευθερώνει ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE

Κάποτε αποτελεί ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα φάρμακα


Χρόνια αλλεργική κνίδωση

Όσον αφορά τη χρόνια κνίδωση, τα αίτια στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εντοπίζονται. Εν τούτοις, οι ανωτέρω αναφερθέντες φυσικοί παράγοντες (τριβή, κρύο, ήλιος κ.λπ.) είναι δυνατόν να αποτελούν το έναυσμα για τη χρόνια κνίδωση και πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά.

Διαρκεί περισσότερο από 6 εβδομάδες και αποτελεί το 30% των περιπτώσεων. Δεν οφείλεται σε ανοσολογικό μηχανισμό.


Ιδιοπαθής κνίδωση

Οξεία ή χρόνια


Μη αλλεργική κνίδωση

Η μη αλλεργική κνίδωση οφείλεται σε διάφορα αίτια, όπως είναι το ψύχος, το ηλιακό φως (και οι δύο αυτές μορφές μπορεί να εμφανιστούν στα μπάνια της καλοκαιρινής περιόδου), η επαφή με μια χημική ουσία ή η συνεχής πίεση στο δέρμα π.χ. από μια τσάντα ή ζώνη κ.ά.


Χολινεργική κνίδωση

Ιδιαίτερη μορφή κνίδωσης είναι η χολινεργική κνίδωση. Αυτή είναι χρόνια και εμφανίζεται μετά από πυρετό ή ζεστό ντους ή νευρικό stress και χαρακτηρίζεται από μικρό πομφό και μεγάλο ερύθημα. Η κνίδωση από θερμότητα ή χολινεργική κνίδωση εμφανίζεται με γραμμώσεις στο άνω τμήμα του κορμού από υπερβολική θερμότητα ή ζεστό ντους.


Κνίδωση από άσκηση

Λόγω υπερβολικής άσκησης εμφανίζεται όπως η χολινεργική κνίδωση με αγγειοοίδημα, δύσπνοια, υπόταση. Σχετίζεται με την λήψη τροφών στις οποίες ο ασθενής είναι αλλεργικός.


Κνίδωση από άλλα νοσήματα

Η κνίδωση, τέλος, μπορεί μερικές φορές να αποτελεί μια από τις εκδηλώσεις κάποιου γενικευμένου, συστηματικού νοσήματος (μελαγχρωστική κνίδωση, υπερθυρεοειδισμός, νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.).


Kνίδωση από φυσικά αίτια

Μια μορφή κνίδωσης, είναι η κνίδωση από φυσικά αίτια.

Τα φυσικά αίτια που ενοχοποιούνται για την παραπάνω μορφή της κνίδωσης, είναι τα εξής:

•           Μηχανικά: από πίεση ή τριβή (Κνιδωτικός Δερμογραφισμός). Είναι χρόνια και παρατηρείται πομφώδης γραμμή και άλως που προκαλείται από κνησμό του δέρματος. Η κνίδωση από πίεση εμφανίζεται 4-6 ώρες μετά την εφαρμογή πίεσης στο δέρμα από ελαστικά, παπούτσια κ.ά.

•           Θερμικά: ζέστη, κρύο (Κνίδωση εκ Ψύχους)

•           Ηλιακό φως: (Ηλιακή κνίδωση). Είναι χρόνια και οφείλεται στο ηλιακό φως και προκαλούνται ποικίλες μορφές από την έκθεση στα διάφορα μήκη κύματος της ακτινοβολίας. Η πλειονότητα αντιδρά στις υπεριώδεις ακτίνες. Αρχίζει σε λίγα λεπτά και υποχωρεί σε 1-2 ώρες.

•           Νερό: (Κνίδωση εξ ύδατος). Είναι σπάνια κι εμφανίζεται με μικρές πομφώδεις γραμμές μετά από επαφή σε νερό, σε οποιαδήποτε θερμοκρασία.

•           Κνίδωση από φυτά ή ουσίες: (π.χ. τσουκνίδα)

Οι διάφορες μορφές της κνίδωσης από φυσικά αίτια εμφανίζονται σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή και μεταξύ τους. Αποτελούν το 20% περίπου όλων των μορφών κνίδωσης. 


Κνίδωση εκ ψύχους

Πρόκειται για μια μορφή χρόνιας κνίδωσης, είτε οικογενή είτε ιδιοπαθή, στην οποία οι ασθενείς λίγα λεπτά (συνήθως 30 λεπτά) μετά από έκθεση σε κρύο νερό, πάγο, ή κρύο αέρα, εμφανίζουν πομφούς κνίδωσης. Έχουν αναφερθεί σπάνιες μορφές θανάτου από κολύμβηση σε κρύα νερά, μέσω αλλεργικού αναφυλακτικού σοκ και καλό είναι να είναι ενημερωμένοι αυτοί οι ασθενείς. Σε μερικές περιπτώσεις η κνίδωση εκ ψύχους συσχετίζεται με λήψη του μυκητοκτόνου φαρμάκου γκριζεοφουλβίνη, και άλλοτε σχετίζονται με τη νόσο κρυοσφαιριναιμία, άλλοτε δε αποτελούν επιπλοκή υπάρχουσας σύφιλης. Πάντως, οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αγνώστου αιτιολογίας. Μπορεί να οφείλεται σε έκθεση σε ψύχος ή σε επαναθέρμανση. Μπορεί να αποβεί θανατηφόρος λόγω μαζικής έκλυσης ισταμίνης. Επίσης, αποτελεί οικογενειακή μορφή με πυρετό, φρίκια, αρθραλγίες, μυαλγίες, κεφαλαλγία και λεμφοκυττάρωση.

Ένα καλό τεστ για την τεκμηρίωση της διάγνωσης είναι η τοποθέτηση πάγου στο αντιβράχιο για λίγα λεπτά και μετά από αφαίρεσή του παρακολουθείται το δέρμα για την εμφάνιση πομφών κνίδωσης για τα επόμενα 10 λεπτά. Το πλέον κατάλληλο φάρμακο για την κνίδωση εκ ψύχους είναι η κυπροεπταδίνη σε δόση 16-32mg την ημέρα σε κατανεμημένες δόσεις (κυκλοφορεί σε δισκία 4mg), και ενίοτε συγχορηγείται και τερβουταλίνη σε δόση 5mg, 3 φορές την ημέρα και θεοφυλλίνη 150mg, 3 φορές την ημέρα, επίσης.


Σημεία και συμπτώματα κνίδωσης

Εμφανίζεται μόνη της ή με αγγειοοίδημα

Μπορεί να εμφανισθεί ως γενικευμένη αναφυλαξία και μάλιστα θανατηφόρος

Είναι μονήρης ή πολλαπλές, επηρμένες, ωχρές, κεντρικές γραμμές που περιβάλλονται από ερυθρά άλω

Υπάρχει έντονος κνησμός

Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος

Οι βλάβες ποικίλουν σε μέγεθος, 1-2 mm με 15-20 cm ή μεγαλύτερες, μερικές φορές

Αιφνίδια έναρξη που υποχωρεί αυτόματα, σε λιγότερο από 48 ώρες


Ανεύρεση της αιτίας

Η αναγνώριση του εκλυτικού παράγοντα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξάλειψης του εξανθήματος.

Οι ύποπτες αιτιολογίες πρέπει να διερευνούνται.

Τα μη απαραίτητα ύποπτα φάρμακα πρέπει να διακόπτονται και τα φάρμακα που ενοχοποιούνται συχνά όπως τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, οι σουλφοναμίδες, τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν από φάρμακα που σχετίζονται λιγότερο με κνίδωση.

Αίτια κνίδωσης

  • Αλλεργικά ή μη αλλεργικά με μαζική έκλυση ισταμίνης από τα μαστοκύτταρα της επιδερμίδας
  • Αντίδραση στα φάρμακα είτε αλλεργική είτε ιδιοσυγκρασιακή
  • Ασπιρίνη και μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, προκαλούν κνίδωση με αναστολή της κυκλοοξυγενάσης, χωρίς τη μεσολάβηση IgE
  • Αλλεργία στα τρόφιμα
  • Αλλεργία από εισπνοή, επαφή ή πρόσληψη ουσιών
  • Αντίδραση σε μετάγγιση
  • Δήγμα εντόμου
  • Φλεγμονές μικροβιακές, ιογενείς (μονοπυρήνωση, ηπατίτιδα), μυκητιάσεις, ελμινθιάσεις
  • Κολλαγονώσεις (δερματική αγγεϊτιδα, ορονοσία, λύκος)
  • Τραυματισμός από φυσικά αίτια (θερμότητα, ψύχος, ηλιακό φως κ.ά)
  • Συναισθηματικό στρες

Διαφορική διάγνωση κνίδωσης

Δήγμα εντόμου

Ιλαροειδές φαρμακευτικό εξάνθημα

Πολύμορφο ερύθημα

Αγγεϊτιδα και πολυαρθρίτιδα

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Χρωστική κνίδωση ή μαστοκυττάρωση με ροδόχροες βλάβες που εξελίσσονται σε κνηδωτικές μετά από κνησμό (σημείο Darier)

Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές


Διάγνωση κνίδωσης

Η διάγνωση της κνίδωσης, τόσο της oξείας όσο και της χρόνιας, τίθεται με τη βοήθεια της κλινικής εικόνας και του ιστορικού. Η εμφάνιση των πομφών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική, όπως επίσης και η συζήτηση με τον ασθενή, από την οποία εύκoλα προκύπτει ο παροδικός, φευγαλέoς και υποτροπιάζων χαρακτήρας των βλαβών. Εάν από το ιστορικό του ασθενούς προκύπτει υποψία για μια από τις μορφές της κνίδωσης από φυσικό αίτιο, η δοκιμασία πρόκλησης συνήθως θέτει τη σωστή διάγνωση.

 

Αίτιο ανευρίσκεται σε 10-25% των χρόνιων περιπτώσεων. Γίνονται τροφικές και φαρμακευτικές αντιδράσεις, διαιτητικοί περιορισμοί, απομάκρυνση ύποπτου παράγοντα, γίνεται έλεγχος με εισπνεόμενους παράγοντες δερματικές δοκιμασίες και ακτινοανοσολογική μέτρηση (RAST). 

Η ιδιοπαθής κνίδωση που διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες απαιτεί γενική αίματος, βιοψία του δέρματος, ΤΚΕ, γενική ούρων και αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA).

Όταν δεν προκύπτει κάποια σαφής αιτία από το ιστορικό του ασθενούς, συνιστάται η διενέργεια εξετάσεων αίματος για αποκλεισμό συστηματικής νόσου:

Εξετάσεις για τη διερεύνηση της χρόνιας κνίδωσης

Γίνεται γενική αίματος (ελέγχουμε τα ηωσινόφιλα κύτταρα, πού συχνά είναι αυξημένα πάνω από 5%) και γενική εξέταση ούρων, έλεγχος της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών (ΤΚΕ), ουρία, κρεατινίνη, γλυκόζη, CRP, RF, ANA. Στην κνίδωση εκ ψύχους γίνονται συνήθως διαφορετικές εξετάσεις και αντιπυρηνικά αντισώματα αλλά σπάνια αποφαίνονται χρήσιμα στη διάγνωση. Έχουν, τέλος, αναφερθεί περιπτώσεις ενός πρόδρομου συνδρόμου Ηπατίτιδας Β πού εκδηλώνεται με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται ηπατικά τεστ. Σπάνια, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, ιδίως ο υπερθυρεοειδισμός, εκδηλώνονται και με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται και οι κατάλληλες εξετάσεις. Tέλος, τα τελευταία χρόνια καλό είναι οι ασθενείς να ελέγχονται για αντισώματα AIDS (ΗIV Test) νόσος κατ εξοχήν διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος.

Φάρμακα που μεταβάλλουν τα ευρήματα και κάνουν δύσκολη τη διάγνωση είναι τα αντιισταμινικά, οι H2 αναστολείς και τα τρικυκλικά αντικαταθλιθπτικά.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα σε βιοψία δέρματος είναι οίδημα, αγγειίτιδα, περιαγγειίτιδα που προσβάλλει τα ανώτερα στρώματα του δέρματος.

Ειδικές δοκιμασίες για διάγνωση κνίδωσης

Κνίδωση από ψύχος: Δοκιμασία με πάγο στο δέρμα για 5 λεπτά και παρατηρούνται οι αντιδράσεις για 15 λεπτά

Χολινεργική κνίδωση και κνίδωση από άσκηση: Απομάκρυνση του αιτίου, δερματική δοκιμασία μεταχολίνης με τοπική αντίδραση 0,01 mg σε 0,05 ml άλατος ενδοδερμικώς (50% ψευδώς αρνητική)

Δερμογραφισμός: Πρόκληση τριβής στο δέρμα με αμβλύ όργανο και παρατήρηση

Ηλιακή κνίδωση: Έκθεση σε συγκεκριμένα μήκη κύματος ακτινοβολίας και πρέπει να αποκλεισθεί η ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία

Κνίδωση από πίεση: 5 κιλά άμμος στο δέρμα για 3 ώρες και παρατήρηση

Κνίδωση από νερό: επίθεση νερού στο δέρμα σε διάφορες θερμοκρασίες

Δόνησης: Εφαρμογή δονήσεων για 5 λεπτά με ειδική συσκευή

Φλεγμονή: Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος, τίτλος αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), CPR, παρασιττολογικές δοκιμασίες, ηπατικές  δοκιμασίες και mono-test

Αυτοάνοση: Αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA), ρευματοειδής αρθρίτιδα, συμπλήρωμα, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού


Θεραπεία κνίδωσης

Η μόνιμη θεραπεία της Κνίδωσης όπου δεν έχει βρεθεί το αίτιο, με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα είναι ανέφικτη. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών πού αυτοϊώνται κάποτε αυτόματα. Καμία μέθοδος της κλασσικής ιατρικής, αλλά και καμία μέθοδος εναλλακτικών μορφών ιατρικής, όπως είναι η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός, δεν απέδειξε τεκμηριωμένα ότι μπορεί μόνιμα να θεραπεύσει την κνίδωση. Η σημερινή θεραπεία της κλασσικής ιατρικής για την κνίδωση είναι καθαρά συμπτωματική. Πρακτικά όμως, εφ' όσον προκύψει η ύπαρξη κάποιου εκλυτικού παράγοντα κνίδωσης από το ιστορικό του ασθενή, συνιστάται η αποφυγή του (π.χ. σοκολάτα, γαριδάκια, ξηροί καρποί, στρές, αλκοόλ, συντηρητικά, κλπ.).

Τα ψυχρά και υγρά επιθέματα ανακουφίζουν από τον κνησμό

Ο ασθενής ασκείται όσο το ανέχεται για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση

Αποφεύγονται οι τροφές που δημιουργούν προβλήματα

Απομακρύνεται ο εκλυτικός παράγοντας και χορηγούνται αντιισταμινικά σε τυχαία έκθεση

Ιδιαίτερα, συνιστάται η αποφυγή των παραγόντων εκείνων που προκαλούν κνίδωση από φυσικά αίτια, έτσι:

•           Δερμογραφισμός: Αποφυγή τριβής, πίεσης, ξεσμού, στενών ρούχων.

•           Κνίδωση εκ ψύχους: Αποφυγή κρύου λουτρού, εισόδου σε κρύα θάλασσα, παραμονής σε κρύο περιβάλλον, επαφής με παγωμένα αντικείμενα.

•           Ηλιακή κνίδωση: Αποφυγή του ήλιου χωρίς αντιηλιακό κ.λπ.

•           Χημική κνίδωση: Συνιστάται η αποφυγή των φαρμάκων (κυρίως ασπιρίνης), συντηρητικών και χρωστικών των τροφίμων και η αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων, εφ' όσον αποδεδειγμένα θεωρούνται υπεύθυνα. Πολλά χημικά πρόσθετα τροφίμων, ακόμα και εγκεκριμένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (φέρονται με κωδικούς πχ Ε140, Ε420 κλπ) μολονότι έχουν ελεγχθεί για τοξικότητα, ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι σε ορισμένα άτομα θα προκαλέσουν αλλεργική κνίδωση. Εφόσον από το ιστορικό δεν προκύψει κάποιο προφανές αίτιο, οι εκτεταμένες και εξαντλητικές εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι απαραίτητες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν κνίδωση καλό είναι να χρησιμοποιούν Latex γάντια όταν έρχονται σε επαφή με χημικές ουσίες όπως είναι τα απορρυπαντικά, κλπ.


Φαρμακευτική αγωγή

Από την πλευρά των φαρμάκων, σήμερα, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα αντιαλλεργικά αντιισταμινικά φάρμακα και κυρίως εκείνα της νεώτερης γενιάς (Λορατιδίνη, Δεσλορατιδίνη). Η δράση τους στηρίζεται στην εξουδετέρωση των υποδοχέων Η1, που βρίσκονται στην επιφάνεια των ενδοθηλιακών κυττάρων των αγγείων. Τo αποτέλεσμα είναι η παρεμπόδιση της ισταμινικής δράσης, εξυπηρετώντας και το σκοπό της αγωγής, που είναι η υποχώρηση του κνησμού, του πόνου, καθώς και του αριθμού, του μεγέθους και της διάρκειας των πομφών. Συνεπώς τα αντιισταμινικά δεν δρουν αιτιολογικά αλλά συμπτωματικά. Και συνεπώς δεν θεραπεύουν μόνιμα το πρόβλημα. Δεδομένου ότι η ανταπόκριση κάθε ασθενούς σε καθένα από τα αντιισταμινικά είναι διαφορετική, είναι πιθανό να είναι απαραίτητη η αντικατάσταση ενός με κάποιο άλλo ή και ο συνδυασμός δύo αντιισταμινικών, ή δοσολογία μεγαλύτερη από αυτή που συνιστά η φαρμακευτική εταιρεία. Από πλευράς φαρμάκων, τα πιο αποτελεσματικά είναι τα παλιά αντιισταμινικά, όπως για παράδειγμα η υδροξυζίνη σε δόση 12,5-25 mg (μισό έως ένα δισκίο) δύο έως 3 φορές την ημέρα ή εφάπαξ 50 mg το βράδυ από την κατάκλιση, η Kετιριζίνη 10 mg ημερησίως, η κυπροεπταδίνη 4mg 3-4 φορές ημερησίως κ.ά.  και ο ανταγωνιστής των ισταμινικών υποδοχέων H2. Θα πρέπει να τονιστεί οτι μερικά από τα νεότερα αντιισταμινικά με μικρότερη κατευναστική δράση, απαιτούν προσοχή. Σαν παράδειγμα, η ταυτόχρονη χορήγηση τερφεναδίνης ή αστεμιζόλης μαζί με ερυθρομυκίνη ή διάφορες αζόλες (λ.χ. κετοκοναζόλη), μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες ενίοτε πολύ σοβαρές. Τα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν νωθρότητα παροδική, ξηροστομία, επίσχεση ούρων και παράδοξη υπερκινητικότητα, δεν χορηγούνται στην αρχή της κύησης και μπορεί να επηρεάσουν τη δυναμική ενέργεια άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ.

Νεότερα φάρμακα

Η νεώτερη σχετικά ουσία Λοραταδίνη και η σετιριζίνη δεν εμφανίζει τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις και χρησιμοποιείται πιο πολύ την εποχή 1995-2000. Από τα νεώτερα αντιισταμινικά, η πλέον σύγχρονη δραστική ουσία που κυκλοφόρησε το 2000 ταυτόχρονα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, είναι η μιζολαστίνη. Η Μιζολαστίνη (Mizolastine) αποτελεί έναν πολύ ισχυρό και εκλεκτικό ανταγωνιστή των Η1 υποδοχέων της ισταμίνης και εμφανίζει την υψηλότερη χημική συγγένεια με αυτούς. Εμφανίζει επίσης τη μοναδική ιδιότητα αναστολής της 5-λιποξυγενάσης και έτσι αποκτά ιδιότητες αντιλευκοτριενικές, γεγoνός ιδιαίτερα σημαντικό στην αντιμετώπιση της αλλεργικής φλεγμονής. Η αποτελεσματικότητα της μιζολαστίνης εμφανίζεται ιδιαίτερα υψηλή στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, ακόμη και στις φυσικές κνιδώσεις, χωρίς κατασταλτική ή αντιχολινεργική δράση, και χωρίς εμφάνιση αθροιστικών φαινομένων. Ένα καλό αντιϊσταμινικό νέας γενιάς είναι η λεβοσετριζίνη που δεν προκαλεί υπνηλία. Εάν κριθεί απαραίτητο και εφόσoν κάποια καταστολή είναι επιθυμητή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτική αγωγή κάποιο αντιισταμινικό πρώτης γενεάς. Σε περιπτώσεις χρόνιας κνίδωσης ανθιστάμενης στη θεραπεία με Η1 αντιισταμινικά, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ο συνδυασμός Η1 και Η2 αντιισταμινικών. Στα H2 αντιϊσταμινικά ανήκει η Ρανιτιδίνη φάρμακο για το έλκος δωδεκαδακτύλου και τη γαστρίτιδα.

Άλλα φάρμακα για την κνίδωση

Δοξεπίνη και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά που αναστέλλουν τους Η1 και Η2 υποδοχείς

Η2 αναστολείς, όπως σιμετιδίνη, ρανιτιδίνη

Τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και κυπροεπταδίνη (κνίδωση από ψύχος).

Τοπική θεραπεία

Η τοπική θεραπεία με διάφορες λ.χ. αλοιφές κορτικοειδών, παρέχει ποικίλα αποτελέσματα αλλά δεν τυγχάνει ευρείας εφαρμογής. Οι περισσότερες αλοιφές που περιέχουν αντιϊσταμινικά, οι οποίες επιπλέον ενδέχεται να προκαλέσουν φαινόμενα φωτοευαισθησίας. Πιο αποτελεσματικές είναι οι διάφορες αντικνησμώδεις αλοιφές που περιέχουν κάμφορα, μινθόλη, φαινόλη κλπ. Μπορούμε να παραγγείλουμε στο φαρμακείο μια λοσιόν με 0.5% camphor, 0.5% menthol, και 0.5% Phenol και η οποία θα επαλείφεται στις βλάβες.


Άλλες θεραπείες

Στις χρόνιες μορφές κνίδωσης δοκιμάζονται και πάλι οι παραπάνω αντιισταμινικές ουσίες, πολλές φορές σε εναλλάξ χορήγηση.

Στις επίμονες και ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να δοκιμαστούν:

1) Η λεγόμενη δίαιτα αποκλεισμού κατά την οποία αποφεύγονται για 3 περίπου μήνες τα προϊόντα γάλακτος, τα οινοπνευματώδη, τα μανιτάρια, τα οστρακοειδή, η σοκολάτα, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, οι χυμοί τομάτας σε κονσέρβα και τα καπνιστά κρέατα, και

2) Η αποφυγή σαλικυλικών ουσιών, όχι μόνο της ασπιρίνης, αλλά και άλλων σαλικυλικών αλάτων που περιλαμβάνονται σε διάφορους φαρμακευτικούς συνδυασμούς ή τρόφιμα. Τέλος, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία διάφορα φάρμακα άλλων κατηγοριών, όπως ο αναστολέας των διαύλων ασβεστίου, νιφεδιπίνη, το αντικαταθλιπτικό δοξεπίνη και ο διεγέρτης των αδρενεργικών υποδοχέων τερβουταλίνη.


Χρήση κορτιζόνης

Tα συστηματικά κορτικοστεροειδή δεν συνιστώνται στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, παρά μόνo σε μεμονωμένες περιπτώσεις και για βραχύ χρονικό διάστημα. Η κορτιζόνη και τα παράγωγα (πρεδνιζόνη) δεν είναι φάρμακα εκλογής στην κνίδωση, μπορεί όμως να χορηγηθούν σε επιλεγμένες περιπτώσεις εάν και έχουν αστοχήσει τα προηγούμενα φάρμακα και εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη για τη χορήγησή τους. Δρουν τόσο στην οξεία όσο και τη χρόνια κνίδωση, η διακοπή τους όμως ακολουθείται αρκετά συχνά από υποτροπή του εξανθήματος. Σε αυτές τις δύσκολες και ανθεκτικές περιπτώσεις, κρίνεται συνεπώς ενδεδειγμένη η παρέμβαση δερματολόγου ή αλλεργιολόγου γιατρού. Πιθανόν ο ασθενής να χρειασθεί να υποβληθεί σε δερματολογικά αλλεργικά τεστ με σκοπό την ανεύρεση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου και στη συνέχεια να γίνει θεραπεία απευαισθητοποίησης. Δίνεται για παράδειγμα πρεδνιζόνη για 6 ημέρες με βαθμιαία ελάττωση της δόσης.


Πρόγνωση

Η κνίδωση διαρκεί συνήθως από λίγες μέρες έως 6 εβδομάδες. Το 50% των ασθενών πού η κνίδωσή τους διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες θα την έχουν για πολλά χρόνια, εφόσον όμως είναι καλά ενημερωμένοι δεν αποτελεί επικίνδυνη πάθηση.

Πιθανές επιπλοκές είναι ο βρογχόσπασμος και η αναφυλαξία.

Το 70% βελτιώνεται σε λιγότερο από 72 ώρες, το 30% έχουν χρόνια μορφή και το 20% θεραπεύονται σε περισσότερο από 20 χρόνια και το 75% των ασθενών με κνίδωση και αγγοιοίδημα μεταπίπτουν σε χρόνια μορφή.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις αλλεργίες 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες 

 

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 9006 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Ιουλίου 2019 19:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αντμετώπιση ηλιακών εγκαυμάτων με φυσικές θεραπείες Αντμετώπιση ηλιακών εγκαυμάτων με φυσικές θεραπείες

    Φυσικές θεραπείες για τα ηλιακά εγκαύματα

    Αντιμετωπίστε τα εγκαύματα από τον ήλιο με φυσικά υλικά

    Το παιδί σας ή εσείς υποφέρετε από πόνο και φλεγμονή μετά από ηλιακό έγκαυμα; 

    hliako egkayma 2

    Όλοι γνωρίζουμε τα βασικά στοιχεία της ασφάλειας στον ήλιο:

    Εφαρμόζουμε τακτικά φυσικό αντηλιακό, καλυπτόμαστε με ρούχα και αποφεύγουμε τις σκληρές ακτίνες UV μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ.

    Ωστόσο, παρά τις προσπάθειές μας, μερικές φορές παθαίνουμε ηλιακά εγκαύματα: επώδυνο δέρμα, κοκκινίλες, ξεφλούδισμα, ακόμη και φουσκάλες.

    Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι για να μειώσετε τη δυσφορία και να αποτρέψετε τις μόνιμες βλάβες. 

    hliako egkayma 1

    Φυσικές θεραπείες για τα ηλιακά εγκαύματα

    -Δροσερό νερό

    Όταν αντιμετωπίζετε ηλιακά εγκαύματα, το πρώτο βήμα πρέπει να είναι η ψύξη του δέρματος. Ένα χλιαρό (αλλά όχι πολύ κρύο) μπάνιο ή ντους μπορεί να βοηθήσει. Μην τρίβετε το δέρμα και μην χρησιμοποιείτε προϊόντα όπως λάδια μπάνιου, σαπούνι ή αφρόλουτρα (μπορεί να προκαλέσουν υπερβολική ξηρότητα). Στεγνώστε απαλά τον εαυτό σας για να αποφύγετε τον ερεθισμό, αλλά αφήστε λίγο νερό στο δέρμα.

    -Κρύες κομπρέσες

    Μπορείτε, επίσης, να δοκιμάσετε μια κρύα κομπρέσα για να μειώσετε τη θερμότητα, τον πόνο και το πρήξιμο. Τυλίξτε μια παγοκύστη σε μια μαλακή πετσέτα και εφαρμόστε στο ηλιακό έγκαυμα. Ποτέ μην τοποθετείτε πάγο απευθείας στο δέρμα, καθώς μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά. Χρησιμοποιήστε την κρύα κομπρέσα όλη την ημέρα για διαστήματα 15 λεπτών.

    -Θεραπευτική κρέμα κάνναβης με πρόπολη

    Η επούλωση των ηλιακών εγκαυμάτων θα ξεκινήσει από την πρώτη εφαρμογή και θα είναι θεραπευτική. Επιταχύνει την επούλωση, προλαμβάνει την μόλυνση, ενυδατώνει την επιδερμίδα και προλαμβάνει την ξηρότητα του δέρματος.

    -Ενυδατική κρέμα

    Μόλις το δέρμα σας κρυώσει, πρέπει να καταπολεμήσετε την ξηρότητα. Να χρησιμοποιείτε μια καταπραϋντική ενυδατική κρέμα χωρίς αλκοόλ με βιταμίνη Ε ή αλόη. Εφαρμόστε την ενυδατική κρέμα όλη την ημέρα για να σφραγίσετε την ενυδάτωση του δέρματος. Οι κρέμες υδροκορτιζόνης μπορούν επίσης να βοηθήσουν εάν το ηλιακό έγκαυμα είναι ιδιαίτερα επώδυνο.

    -Αλόη

    Η αλόη βέρα είναι μία από τις καλύτερες θεραπείες για τα ηλιακά εγκαύματα. Το τζελ από το εσωτερικό αυτού του φυτού ανακουφίζει από την ταλαιπωρία, επιταχύνει την επούλωση και ενυδατώνει το δέρμα. Σκίστε ένα φύλλο φυτού και απλώστε τον χυμό απευθείας στο δέρμα, ή αγοράστε καθαρό τζελ αλόης βέρα. Η αλόη ενυδατώνει βαθιά την επιδερμίδα, καθώς σχηματίζει ένα προστατευτικό κάλυμμα πάνω από το έγκαυμα και η φλεγμονή υποχωρεί, χάρη στις αντιοξειδωτικές και καταπραϋντικές ουσίες που περιέχει. Είναι δροσερή και ανακουφίζει, άμεσα.

    -Μέλι

    Το μέλι μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα από κάποιες αντιβιοτικές κρέμες για την επιτάχυνση της επούλωσης, τη μείωση της μόλυνσης και την ελαχιστοποίηση του πόνου. Το μέλι περιέχει αντιοξειδωτικά που καταπολεμούν τη φλεγμονή και τα μικρόβια. Ενυδατώνει το δέρμα άμεσα, ενώ τα προβιοτικά και τα ένζυμα που περιέχει τρέφουν με τον καλύτερο τρόπο την επιδερμίδα.

    -Λουτρό βρώμης

    Το ψιλοτριμμένο πλιγούρι βρώμης (κολλοειδές πλιγούρι βρώμης) λειτουργεί ως αντιφλεγμονώδες όταν αναμειγνύεται με το νερό μπάνιου. Φτιάξτε το δικό σας κονιορτοποιώντας ένα φλιτζάνι πλιγούρι βρώμης στιγμιαίας ή βραδείας βράσης σε μπλέντερ μέχρι να έχει μια λεία σκόνη. Ρίξτε σε χλιαρό νερό μπάνιου και μουλιάστε.

    -Αμαμηλίς

    Βρέξτε ένα πανί ή βαμβακερή γάζα με αυτό το στυπτικό και εφαρμόστε στο δέρμα για 20 λεπτά. Εφαρμόστε ξανά τρεις ή τέσσερις φορές την ημέρα (ή όπως απαιτείται) για να ελαχιστοποιήσετε τον πόνο και τον κνησμό. Οι αντιφλεγμονώδεις ταννίνες της είναι καταπραϋντικές στα ηλιακά εγκαύματα. 

    -Τσάι ή χαμομήλι

    Τοποθετήστε ένα πανί ή βαμβακερή γάζα εμποτισμένη με παρασκευασμένο τσάι - όπως χαμομήλι, μαύρο ή πράσινο τσάι - στην πληγείσα περιοχή για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα. Και επειδή το τσάι είναι φυσικό, λειτουργεί ακόμη και ως φυσική θεραπεία για τα ηλιακά εγκαύματα στο πρόσωπο. Το τσάι έχει εξαιρετικές καταπραϋντικές κι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ακόμη και τα φακελάκια τσαγιού είναι ιδανικά αν έχετε ηλιακά εγκαύματα στα βλέφαρα.

    -Λάδι καρύδας

    Η χρήση βιολογικού ελαίου καρύδας ψυχρής έκθλιψης βοηθά για την καταπολέμηση της ξηρότητας και του ερεθισμού. Θα πρέπει να εφαρμόζετε λάδι καρύδας μόνο αφού το δέρμα κρυώσει και οι φουσκάλες εξαφανιστούν, ωστόσο, επειδή η παχιά ουσία μπορεί να παγιδεύσει τη θερμότητα και να επιδεινώσει τα συμπτώματα. Μόλις το δέρμα σας είναι έτοιμο, το οποίο μπορεί να διαρκέσει μερικές ημέρες, εφαρμόστε άφθονα το λάδι καρύδας ως φυσικό φάρμακο για τα ηλιακά εγκαύματα.

    -Καλέντουλα

    Η καλέντουλα είναι κατάλληλη για την ακμή, τα εκζέματα και τα εγκαύματα. Καταπραϋνει την επιδερμίδα και την ενυδατώνει σε βάθος. Μπορείτε να βράσετε αρκετά πέταλα καλέντουλας και αφού κρυώσει με κομπρέσες ή πετσέτες τοποθετήστε το στο καμένο δέρμα.

    -Μέντα

    Μπορείτε να καταναλώσετε τη μέντα σαν αφέψημα, αλλά μπορείτε και να κάνετε πλύσεις στο ερεθισμένο δέρμα για 15 λεπτά. Η μέντα κάνει ευαίσθητο το δέρμα στον ήλιο, γι΄αυτό πρέπει να κάνετε τις πλύσεις το βράδυ.

    -Πατάτες

    Οι πατάτες έχουν λευκαντικές και καταπραϋντικές ιδιότητες. Πάρτε μια ωμή πατάτα, κόψτε τη σε φέτες και τρίβετε τακτικά την περιοχή που έχει καεί ή αφήστε τις φέτες πάνω στο έγκαυμα για 15 λεπτά. Θα μειώσει τις κοκκινίλες και θα ανακουφίσει από τον πόνο.

    -Μαγειρική σόδα ή άμυλο καλαμποκιού

    Το μούλιασμα σε νερό μπάνιου αναμειγμένο με βιολογική σόδα ή άμυλο καλαμποκιού μπορεί να ανακουφίσει τη φλεγμονή και τον κνησμό. Εναλλακτικά, μπορείτε να αναμίξετε αυτά τα συστατικά με νερό για να κάνετε μια πάστα και στη συνέχεια να το εφαρμόσετε σε δέρμα που έχει καεί από τον ήλιο.

    -Ξύδι

    Το οξικό οξύ στο ξύδι ανακουφίζει από τον πόνο, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Ρίξτε ένα φλιτζάνι μηλόξιδο σε χλιαρό νερό του μπάνιου και μουλιάστε. Μπορείτε επίσης να εφαρμόσετε ξύδι σε ηλιοκαμένο δέρμα με ένα πανί για 15 λεπτά κάθε φορά.

    -Ενυδάτωση

    Τα ηλιακά εγκαύματα αντλούν υγρό στην επιφάνεια του δέρματος και μακριά από το υπόλοιπο σώμα. Γι 'αυτό η κατανάλωση άφθονων υγρών είναι σημαντική για την πρόληψη της αφυδάτωσης. Να τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό - καρπούζι, γκρέιπφρουτ, αγγούρια κ.ά.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα ηλιακά εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα ηλιακά εγκαύματα

    hliako egkayma 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ο ήλιος έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ασταξανθίνη

    Αντιμετώπιση κοιλιακών προβλημάτων στις διακοπές

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Οι θεραπευτικές ιδιότητες της μαγιονέζας

    www.emedi.gr

     

  • Ναυτία ταξιδιού Ναυτία ταξιδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ταξιδιωτική ναυτία

    Η ναυτία ταξιδιού δεν είναι μια αληθινή νόσος, αλλά μια φυσιολογική αντίδραση σε μια ανώμαλη κατάσταση, στην οποία υπάρχει μια αισθητική διαμάχη, σχετικά με τη λειτουργία του σώματος ανάμεσα στους οπτικούς υποδοχείς, τους αιθουσαίους υποδοχείς και τους σημαντικούς νευρικούς υποδοχείς της αισθήσεως της θέσεως (ιδιοδεκτικοί υποδοχείς). Μπορεί επίσης να επαχθεί, όταν τα πρότυπα της κίνησης είναι διαφορετικά απ' αυτά, στα οποία έχει προηγούμενη εμπειρία το άτομο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ναυτία
    • Έμετος
    • Εφίδρωση 
    • Ωχρότητα
    • Υπερβολική σιελόρροια
    • Χασμουρητά
    • Υπεραερισμός
    • Άγχος
    • Πανικός
    • Κακουχία 
    • Κόπωση
    • Αδυναμία
    • Σύγχυση

    ΑΙΤΙΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    Κίνηση (αυτοκίνητο, αεροπλάνο, πλοίο, βόλτες για διασκέδαση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ταξίδια
    • Οπτικά ερεθίσματα (π.χ. κινούμενος ορίζοντας)
    • Φτωχός αερισμός (αναθυμιάσεις, καπνός, μονοξείδιο του άνθρακα)
    • Συναισθήματα (φόβος, άγχος)
    • Μηδενική βαρύτητα
    • Άλλη αρρώστια ή κακή υγεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Νόσος των ορέων 
    • Αιθουσαία νόσος
    • Γαστρεντερίτιδα 
    • Μεταβολικές διαταραχές 
    • Έκθεση σε τοξίνες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Απομακρύνετε τους ενεργοποιητές ή τα επιβλαβή ερεθίσματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση (καθίστε στο μέσον του αεροπλάνου ή του πλοίου)
    • Βελτιώστε τον αερισμό

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κάθισμα σε ημιπλάγια θέση
    • Σταθεροποιείστε την όραση σε γωνία 45º πάνω από τον ορίζοντα
    • Αποφύγετε τη σταθεροποίηση της όρασης σε κινούμενα αντικείμενα (π.χ. κύματα)
    • Αποφύγετε το διάβασμα

    shutterstock 478450117

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ελαττώστε τη λήψη τροφής από το στόμα ή πάρτε συχνά και μικρά γεύματα
    • Αποφύγετε το οινόπνευμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σκοπολαμίνη (διαδερμικές μορφές), επίθεμα κάθε 3 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Γλαύκωμα

    Προφυλάξεις: 

    • Μικρά παιδιά 
    • Ηλικιωμένοι 
    • Κύηση 
    • Απόφραξη ουροποιητικού
    • Απόφραξη πυλωρού

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ηρεμιστικά (αντιϊσταμινικά, οινόπνευμα, αντικαταθλιπτικά)
    • Αντιχολινεργικά (αλκαλοειδή μπελλαντόνας)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αντιϊσταμινικά (διμενυδρινάτη, μεκλιζίνη)

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα συμπεριφοράς ή φάρμακα. 

    Συμπεριφορική θεραπεία

    Τα μέτρα συμπεριφοράς για τη μείωση της ασθένειας κίνησης περιλαμβάνουν το να κρατάτε το κεφάλι ακίνητο και να ξαπλώνετε στην πλάτη.

    Η εστίαση στον ορίζοντα μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

    Το να ακούτε μουσική, να έχετε προσεκτική αναπνοή, να είστε οδηγός και να μην διαβάζετε ενώ κινείστε είναι άλλες τεχνικές. 

    Η εκμάθηση με εκπαίδευση είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική, αλλά απαιτεί σημαντικό χρόνο. Συχνά χρησιμοποιείται από τον στρατό για πιλότους. Αυτές οι τεχνικές πρέπει να εφαρμόζονται τουλάχιστον κάθε εβδομάδα για να διατηρηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

    Μια φορητή συσκευή υπολογιστή με διαφανή οθόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μετριάσει τα αποτελέσματα της ασθένειας κίνησης (και του χωρικού αποπροσανατολισμού) εάν εμφανιστούν οπτικοί δείκτες της θέσης του κεφαλιού του χρήστη. Μια τέτοια συσκευή λειτουργεί παρέχοντας στον χρήστη ψηφιακές γραμμές αναφοράς στο οπτικό του πεδίο που υποδεικνύουν τη θέση του ορίζοντα σε σχέση με το κεφάλι του χρήστη. Αυτό επιτυγχάνεται συνδυάζοντας μετρήσεις από επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια τοποθετημένα στη συσκευή. 

    Φαρμακευτική αγωγή

    Τρία είδη φαρμάκων είναι χρήσιμα: αντιμουσκαρινικά όπως σκοπολαμίνη, Η1 αντιισταμινικά όπως η διμενιδρυνάτη ή δραμαμίνη και αμφεταμίνες όπως η δεξαμφεταμίνη. Τα οφέλη είναι μεγαλύτερα εάν χρησιμοποιούνται πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων ή λίγο μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Ωστόσο, οι παρενέργειες μπορεί να περιορίσουν τη χρήση φαρμάκων. Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη ναυτία όπως η οντανσετρόνη και η μετοκλοπραμίδη δεν είναι αποτελεσματικά στην ασθένεια της κίνησης. 

    Η σκοπολαμίνη είναι το πιο αποτελεσματικό φάρμακο. Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι καλύτερα όταν χρησιμοποιούνται προληπτικά. Διατίθεται ως επίθεμα δέρματος. 

    Άλλα αποτελεσματικά αντιισταμινικά πρώτης γενιάς περιλαμβάνουν: μεκλιζίνη, προμεθαζίνη, κυκλοζίνη και κιναριζίνη.  Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η μεκλιζίνη και η διμενιδρυνάτη είναι γενικά ασφαλείς. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν υπνηλία. Τα αντιισταμινικά δεύτερης γενιάς δεν είναι χρήσιμα.

    Η δεξτροαμφεταμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με αντιισταμινικό ή αντιμουσκαρινικό. Οι ανησυχίες περιλαμβάνουν το εθιστικό τους δυναμικό. 

    Όσοι συμμετέχουν σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου, όπως η κατάδυση SCUBA, θα πρέπει να αξιολογούν τους κινδύνους έναντι των οφελών των φαρμάκων. 

    Η προμεθαζίνη σε συνδυασμό με εφεδρίνη για την αντιμετώπιση του νάρκωσης είναι γνωστή ως "κοκτέιλ ακτοφυλακής".

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Ο βελονισμός βοηθά.

    Η ρίζα τζίντζερ πιστεύεται ότι είναι αποτελεσματικό αντιεμετικό.

    Η παροχή οσμών φαίνεται να έχει σημαντική επίδραση στο ποσοστό ασθένειας της κίνησης. 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ελαχιστοποιείστε την έκθεση (καθίστε στη μέση του αεροπλάνου ή του πλοίου)
    • Βελτιώστε τον αερισμό
    • Ημιπλάγιο κάθισμα
    • Σταθεροποιείστε την όραση σε γωνία 45º πάνω από τον ορίζοντα 
    • Αποφύγετε τη σταθεροποίηση της όρασης σε κινούμενα αντικείμενα (π.χ. κύματα)
    • Αποφύγετε το διάβασμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπόταση
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Πανικός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Τα συμπτώματα θα πρέπει να λυθούν όταν σταματά η έκθεση στην κίνηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Όλες οι ηλικίες

    Γηριατρικό: Όλες οι ηλικίες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη ναυτία ταξιδιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη ναυτία ταξιδιού

    AdobeStock 222555401 scaled e1608085696754

    Διαβάστε, επίσης,

    Κόλπα για την ταξιδιωτική ναυτία

    Εσείς έχετε ναυτία στα ταξίδια;

    Μήπως ζαλίζεστε στα ταξίδια;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Βρεφική ροδάνθη Βρεφική ροδάνθη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρεφική ροδάνθη

    Βρεφική ροδάνθη είναι οξεία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών με χρόνο επώασης περίπου 5-15 ημέρες.

    Χαρακτηριστικά στην αρχή προκαλεί υψηλό πυρετό και στη συνέχεια εμφανίζεται ένα εξάνθημα (που μοιάζει με της ιλαράς) ταυτόχρονα με τον πυρετό ή μετά την ύφεση αυτού.

    Το αίτιο και ο τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστά, αλλά μάλλον πρόκειται για μεταδιδόμενο ιό.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά και πολύ μικρά παιδιά (6 μηνών έως 3 χρόνων)

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Ξαφνική εκδήλωση πυρετού χωρίς εμφανή αιτία (39,5℃ - 41℃) για 3-5 ημέρες
    • Ξαφνική πτώση του πυρετού. Καθώς ο πυρετός υφίεται, εμφανίζεται το δερματικό εξάνθημα 
    • Ανορεξία 
    • Ευερεθιστότητα
    • Νωθρότητα 
    • Ο ασθενής δεν έχει εικόνα βαρέως πάσχοντος 
    • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα χωρίς κνησμό που αρχικά εμφανίζεται στον κορμό και λευκάζει στην πίεση 
    • Το εξάνθημα εμφανίζεται σαν ελαφρά επηρμένες κόκκινες-ροζ βλατίδες με πολύ πυκνή κατανομή στον κορμό, τους βραχίονες και τον λαιμό και με μέτρια πυκνότητα στο πρόσωπο και τα πόδια 
    • Το εξάνθημα εξασθενίζει μέσα σε διάστημα λίγων ωρών έως 2 ημερών 
    • Πυρετικοί σπασμοί κατά την διάρκεια του υψηλού πυρετού (όχι συνηθισμένοι)
    • Διόγκωση λεμφαδένων στην τραχηλική και οπισθοωτιαία περιοχή
    • Σπληνομεγαλία (όχι συνηθισμένο)

    ΑΙΤΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    Ένας μεταδιδόμενος ιός, ο ανθρώπινος ερπητοϊός-6 (HHV-6)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί
    • Έκθεση σε μολυσμένα νεογνά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σήψη
    • Λοίμωξη ουροποιητικού
    • Ιλαρά 
    • Λοίμωξη από εντεροϊό
    • Μέση ωτίτιδα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Βακτηριακή πνευμονία
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανάλυση ούρων 
    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων - λευκοπενία με σχετική λευκοκυττάρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα χωρίς ευρήματα

    image 23

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Προσεκτική φυσική εξέταση. Θα πρέπει να υποπτευόμαστε την ροδάνθη εάν είναι γνωστό ότι υπάρχουν στην περιοχή κρούσματα και το παιδί έρχεται με υψηλό πυρετό

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση 
    • Μπάνιο με νερό βρύσης για να ρυθμίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας 
    • Ελαφρύς ρουχισμός 
    • Διατηρούμε σταθερή την θερμοκρασία δωματίου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να εμφανισθεί το εξάνθημα και να υφεθεί ο πυρετός 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Άφθονα υγρά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η λοίμωξη είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Εάν εμφανισθούν σπασμοί, δεν θα προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη και θα σταματήσουν μόλις υφεθεί ο πυρετός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για την αντιμετώπιση του υπερβολικά υψηλού πυρετού. Αποφύγετε την ασπιρίνη. Αντί αυτής χρησιμοποιήστε ακεταμινοφαίνη, 10-15 mg/kg/4 ώρες με μέγιστη δόση τα 2,6 g/ημέρα. (Η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης συνδρόμου Reye)
    • Φαινοφαρβιτάλη εφ' όσον χρειάζεται για την αντιμετώπιση των σπασμών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δεν χρειάζεται καμία παρακολούθηση μετά την εμφάνιση του τυπικού εξανθήματος 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα μέτρο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πυρετικοί σπασμοί 
    • Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πορεία - οξεία, καλοήθης, πλήρης ανάρρωση χωρίς να προκαλούνται συνέπειες 
    • Η μια προσβολή καταλείπει μόνιμη ανοσία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Tonsillitis GettyImages 169943320

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο του Reye

    Λοίμωξη από παρβοϊό Β19

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Ερυθρά

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Οστρακιά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Όταν το μωρό έχει δύσπνοια

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Νόσος Kawasaki

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    www.emedi.gr

     

     

  • Αληθής πολυερυθραιμία Αληθής πολυερυθραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αληθή πολυερυθραιμία

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αληθής πολυερυθραιμία ή αληθής πολυκυτταραιμία ή ερυθροκυττάρωση είναι μία αιματολογική κακοήθης διαταραχή ενός κυτταρικού κλώνου με υπερβολική αύξηση της παραγωγής της ερυθράς, της μυελώδους και της μεγακαρυωτικής σειράς στο μυελό των οστών.

    Είναι μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία και μετά, μέσο όρος είναι τα 60 χρόνια (εύρος 15-90)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Τα πρώιμα στάδια μπορεί να μην παράγουν συμπτώματα
    • Κεφαλαλγίες
    • Εμβοές 
    • Ίλιγγος
    • Θαμπή όραση
    • Επίσταξη 
    • Αυξημένη γλοιότητα αίματος 
    • Αυτόματοι μώλωπες 
    • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα 
    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Θρομβωτικά επεισόδια αρτηριών και φλεβών 
    • Κνησμός
    • Εφίδρωση 
    • Απώλεια βάρους 
    • "Πληθώρα" (κόκκινο βαθύ μπλε χρώμα σε πρόσωπο, χέρια, πόδια)
    • Σπληνομεγαλία
    • Υπεραιμία
    • Άλγος στα οστά (πλευρές και στέρνο)
    • Ευαισθησία στα οστά (πλευρές και στέρνο)

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    Άγνωστα, η καταγωγή και των τριών σειρών αιμοποιητικών κυττάρων είναι μονοκλωνική 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Εβραϊκή καταγωγή (μπορεί να έχει αυξημένη συχνότητα)
    • Οικογενειακό ιστορικό (σπάνια)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δευτεροπαθείς πολυερυθραιμίες 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες 
    • Σχετική πολυερυθραιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ιδιοπαθούς πολυερυθραιμίας:

    • Α1: αυξημένη ολική μάζα ερυθρών - γυναίκες ≥ 32 mL/kg, άνδρες ≥ 36 mL/kg
    • A2: φυσιολογικός κορεσμός Ο2 (≥ 92%)
    • Α3: σπληνομεγαλία
    • Β1: αιμοπετάλια > 400.000 μL
    • B2: Λευκοκυττάρωση > 12.000 μL
    • B3: Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λευκοκυττάρων 
    • Β4: Αυξημένη Β12 ορού ή αυξημένη ικανότητα δέσμευσης ακόρεστης Β12 (UB12CB)

    Η διάγνωση είναι αποδεκτή με τους ακόλουθους συνδυασμούς:

    • Α1 + Α2 + Α3
    • Α1 + Α2 + οποιαδήποτε 2 από την κατηγορία Β (η σπληνομεγαλία είναι απούσα σε περίπου 25% των ασθενών)

    Άλλα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Υπερουριχαιμία 
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Αυξημένο επίπεδο ισταμίνης του αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν σχετική πολυερυθραιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υπερβολική χρήση αλκοόλ ή καπνού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πληθωρική υπεραιμία σε όλα τα όργανα και τους ιστούς 
    • Τα μεγαλύτερα αγγεία περιέχουν παχύρρευστο, αυξημένης γλοιότητας αίμα 
    • Τα κολποειδή του σπλήνα είναι γεμάτα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Αναρρόφηση μυελού των οστών (υπερπλασία ερυθροκυττάρων, κενές αποθήκες σιδήρου), και βιοψία (ίνωση κατά τη "φάση εξάντλησης" της νόσου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - σπληνομεγαλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία μυελού των οστών - υπερπλασία και πολλαπλασιασμός όλων των κυτταρικών σειρών του μυελού

     21

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξατομικευμένος χειρισμός είναι απαραίτητος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - ηλικία, διάρκεια της νόσου, φαινότυπος της νόσου, επιπλοκές, δραστηριότητα της νόσου
    • Σήμερα η αφαίμαξη είναι το στήριγμα της θεραπείας. Πέρα απ' αυτό, διαφορές υπάρχουν, ανάμεσα στις αυθεντίες στο θέμα, σχετικά με τη χρήση και την αποτελεσματικότητα της μυελοκαταστολής 

    Αφαίμαξη:

    • Για να μειωθεί ο αιματοκρίτης περίπου στο 45%
    • Γίνεται με συχνότητα 2 ή 3 ημερών, μέχρι να επιτευχθεί φυσιολογικός αιματοκρίτης. Αφαιμάξεις των 250-500 m/L. Μείωση σε 250-350 m/L σε ηλικιωμένους ασθενείς ή ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
    • Πιθανότητες σύγχρονης θεραπείας π.χ. κάποια μορφή καταστολής μυελού, ραδιενεργός φωσφόρος (σε ηλικιωμένους ασθενείς). Καλύτερα να μη γίνονται
    • Η αφαίμαξη επαναλαμβάνεται, όπως χρειάζεται για συντήρηση
    • Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί την αφαίμαξη - χημειοθεραπεία (η υδροξυουρία είναι ο λιγότερο μεταλλαξιογόνος παράγοντας) ή θεραπεία με ακτινοβολίες. Καλύτερα να μη γίνονται

    Άλλη θεραπεία:

    • Ενυδάτωση 
    • Θεραπεία κνησμού 
    • Χειριστείτε τις θρομβωτικές ή αιμορραγικές επιπλοκές, το ίδιο όπως σε μη πολυερυθραιμικό ασθενή 
    • Θεραπεία μείωσης ουρικού οξέος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η δίαιτα για αφαίμαξη θα προκαλέσει παράλογη όρεξη, που θα οδηγήσει σε λαχτάρα για τραγανιστά πράσινα λαχανικά (μαρούλι, σέλινο) και πάγο.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συντήρηση εφ' όρου ζωής 
    • Προσέξτε για επιπλοκές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βοηθητικά:

    • Αλλοπουρινόλη 300 mg/ημέρα για μείωση του ουρικού οξέως 
    • Κυπροεπταδίνη για τον κνησμό, 4-16 mg όπως χρειάζεται 
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων ή αντιόξινα για υπεροξύτητα γαστρεντερικού

    Καταστολή μυελού:

    • Ραδιενεργός φωσφόρος
    • Χλωραμβουκίλη ή βουσουλφάνη ή υδροξυουρία (αλκυλιωτικοί παράγοντες)
    • Η χρήση μικρής δόσης ασπιρίνης είναι αμφισβητούμενη λόγω του κινδύνου αιμορραγίας 
    • Ιντερφερόνη άλφα-2β 
    • Ruxolitinib 

    Καλύτερα να μη γίνεται καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή κατά την αρχή της θεραπείας μέχρι να επιτευχθεί ικανοποιητικός αιματοκρίτης
    • Παρακολουθείτε συχνά τον αιματοκρίτη και κάντε αφαίμαξη, όταν χρειάζεται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα γνωστό προληπτικό μέτρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα
    • Αγγειακές θρομβώσεις (κύρια αιτία θανάτου)
    • Μετάπτωση σε λευχαιμία
    • Αιμορραγία
    • Πεπτικό έλκος 
    • Αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές και θνησιμότητα σε χειρουργικές διαδικασίες. Εκτιμήστε τους κινδύνους - οφέλη και βεβαιώστε τον πλέον ευνοϊκό έλεγχο της διαταραχής πριν οποιαδήποτε προαιρετική χειρουργική διαδικασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέση επιβίωση χωρίς θεραπεία 6-18 μήνες μετά τη διάγνωση 
    • Επιβίωση ως 10 χρόνια με θεραπεία 
    • Μερικοί ασθενείς ζουν χωρίς συμπτώματα, για 20 ή περισσότερα χρόνια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Θρόμβωση μεσεντέριας αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Αφαιμάξεις και άλλες θεραπείες πρέπει να προσαρμοστούν σε ασθενείς πάνω από 70 χρονών

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεύστε μόνο με αφαίμαξη 

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Polycythemia Vera

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρομβοκυττάρωση

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μυελοσκλήρυνση

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ουρικό οξύ αίματος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα) είναι μια διάχυτη φλεγμονώδης νόσος των πνευμόνων που προκαλείται από επαναλαμβανόμενη εισπνοή σκόνης, η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες ζώων, φυτών ή ενεργές ανόργανες ουσίες.

    Ανεξάρτητα από τον αιτιολογικό παράγοντα, οι περισσότερες μορφές μοιράζονται τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

    • Συμμετοχή των περιφερικών αεροφόρων οδών, των κυψελίδων και του διαμέσου ιστού 
    • Διήθηση του διαμέσου ιστού από μονοπύρηνα κύτταρα και σχηματισμός κοκκιώματος, καθώς και αύξηση της δραστηριότητας των κυψελιδικών μακροφάγων 
    • Ιζηματίνες εναντίον της ενοχοποιούμενης σκόνης χωρίς ενεργοποίηση του συμπληρώματος 
    • Τα επίπεδα της IgE και των ηωσινοφίλων είναι φυσιολογικά στη χρόνια μορφή της νόσου.

    Μπορεί να εμφανιστεί ως οξεία ή υποξεία μορφή έως χρόνια ενεργός πνευμονίτις

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες, υπάρχει, όμως η τάση να εμφανίζεται στους ενήλικες λόγω επαγγελματικής έκθεσης

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    Τα ακόλουθα συμβαίνουν μέσα σε 6 ώρες από την έκθεση στο ενοχοποιούμενο αντιγόνο και μπορεί να μιμούνται την οξεία λοιμώδη πνευμονία 

    • Πυρετός μέχρι 40 ℃ 
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Καταβολή 
    • Σωματικά άλγη
    • Σπανίως, απόχρεμψη ή αιμόπτυση 
    • Υποξία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί ρόγχοι

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Χρόνια ενεργός κατάσταση χωρίς οξεία έξαρση 
    • Χρόνιος βήχας
    • Δύσπνοια και ελάττωση της ικανότητας για άσκηση 
    • Ανορεξία και απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία 
    • Προοδευτική υποξία και κυάνωση
    • Πληκτροδακτυλία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί υγροί ρόγχοι
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Έκθεση σε σκόνη, ικανή να ελκύσει άνοση αντίδραση:

    • Πνεύμονας του γεωργού (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας κλιματιστικών συσκευών (air-condition) (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Βαγάσσωση (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας του εκτροφέα πτηνών (πρωτεΐνες και αίμα των πτηνών)
    • Πνεύμονας του κυνηγού αρουραίων (ούρα και πρωτεΐνες αρουραίων)
    • Ισοκυανικός πνεύμονας 
    • Πνεύμονας των απορρυπαντικών (ένζυμα του βακτηριδίου του λεπτοτάτου)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ένταση της έκθεσης 
    • Μέγεθος (σωματίδια διαμέτρου 1-5 μικρά, διεισδύουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες)
    • Οι καπνιστές έχουν μικρότερο κίνδυνο από τους μη καπνιστές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Οξεία λοιμώδης πνευμονία 
    • Γρίπη 
    • Λοίμωξη από αδενοϊό
    • Λοίμωξη από μυκόπλασμα 
    • Λοίμωξη από πυογενή βακτηρίδια 
    • Λοίμωξη από πνευμοκύστη Carinii
    • Λοίμωξη από μύκητες 

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Φυματίωση 
    • Σαρκοείδωση 
    • Πνευμονοκονίαση
    • Σκληρόδερμα 
    • Πνεύμονας της ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ηωσινόφιλο κοκκίωμα 
    • Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Πνευμονία από Pneumokystis carinii
    • Αντίδραση σε φάρμακα 
    • Αιμοσιδήρωση 
    • Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Στην οξεία φάση, λευκοκυττάρωση και πολυμορφοπυρήνωση 
    • Μη ειδική ανύψωση των ανοσοσφαιρινών και της ΤΚΕ
    • Θετικές οι δοκιμασίες ρευματοειδούς παράγοντα και Mono-test
    • Αρνητικές καλλιέργειες αίματος, πτυέλων, φάρυγγα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα βρογχοδιασταλτικά τροποποιούν τις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Το άσθμα ή η ατοπία μπορούν να προκαλέσουν ηωσινοφιλία ή αύξηση της IgE, δημιουργώντας σύγχυση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Διήθηση του τοιχώματος των κυψελίδων από πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα, μακροφάγα και πλασματοκύτταρα 
    • Τα ηωσινόφιλα είναι σπάνια
    • Οι κυψελίδες εμφανίζουν οίδημα και πρωτεϊνικό εξίδρωμα 
    • Τα κυψελιδικά τριχοειδή περιέχουν θρόμβους ινικής/αιμοπεταλίων χωρίς, όμως, την εμφάνιση αγγειΐτιδας

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Κυψελίτιδα και διάμεση φλεγμονή με λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, ιστιοκύτταρα και μη τυροειδοποιημένα κοκκιώματα
    • Τοπική κοκκιωματώδης φλεγμονή των βρογχιολίων 
    • Διάμεση ίνωση και εμφάνιση "δίκην κυψέλης" σε βαριές περιπτώσεις

     20

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ιζηματίνες IgG στον ορό κατά του ενόχου παράγοντα. Σημείωση: 40-50% των μη-υπερευαισθητοποιημένων ατόμων που έχουν υψηλή έκθεση, εμφανίζουν θετικές ιζηματίνες 
    • Δερμοαντιδράσεις: Δεν υπάρχουν πρότυποι παράγοντες και, επομένως, η χρήση τους είναι περιορισμένη 
    • Οι εισπνευστικές προκλητές δοκιμασίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αντιδράσεις και, επομένως, πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο σε εξειδικευμένες, ενδονοσοκομειακές μονάδες 

    Οι δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας δείχνουν:

    • Ελάττωση του όγκου των πνευμόνων
    • Ελαττωμένη ανταλλαγή αερίων 
    • Ο εκπνευστικός όγκος προσπαθείας σε 1 sec (FEV1), η ζωτική χωρητικότητα προσπαθείας (FVC) και το κλάσμα FEV1/FVC μπορεί να είναι φυσιολογικά στα αρχικά στάδια, κατόπιν μειώνονται καθώς αναπτύσσεται χρόνια απόφραξη των αεροφόρων οδών 
    • Η εκπνευστική ροή προσπαθείας (FEF) 25-75 και οι ροές κοντά στον υπολειπόμενο όγκο μπορεί να είναι ελαττωμένες 
    • Ελάττωση της πνευμονικής ενδοτικότητας 

    Βρογχοκυψελιδική έκπλυση:

    • Στην οξεία μορφή εμφανίζονται ουδετερόφιλα και λεμφοκύτταρα
    • Στη χρόνια μορφή εμφανίζεται μεγάλος αριθμός λεμφοκυττάρων (60%), κυρίως Τ-κυττάρων τύπου CD-8
    • Διαφέρει από τη σαρκοείδωση στην οποία υπάρχουν κυρίως Τ-κύτταρα τύπου CD-4

    Βιοψία πνεύμονα:

    • Χρειάζεται σπάνια αν η αντιμετώπιση και η αποφυγή της έκθεσης οδηγήσουν σε βελτίωση. Καλύτερα να μη γίνεται  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακα σε οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Σε ποσοστό 30-40% είναι παθολογική 
    • Διάχυτη διάμεση διήθηση με θολερό περίγραμμα 
    • Σαφείς οζώδεις σκιάσεις μεγέθους 1-3 mm
    • Ευθείες γραμμώδεις σκιάσεις 
    • Μερικές φορές, πύκνωση των κατώτερων λοβών 
    • Υποστροφή των αλλοιώσεων μεταξύ των εξάρσεων της νόσου

    Ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Δικτυοοζώδες πρότυπο
    • Οι γραμμωτές και οζώδεις σκιάσεις, από λείες και σαφείς, γίνονται ογκώδεις και κοκκιώδεις καθώς εξελίσσεται η νόσος
    • Δεν υπάρχει πυλαία λεμφαδενοπάθεια, πλευριτική συλλογή ή πνευμοθώρακας 
    • Κυριαρχία των άνω λοβών στο 40-50% των περιπτώσεων με δακτυλιοειδείς σκιάσεις και βρογχεκτασίες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Η βιοψία του πνεύμονα χρειάζεται σπάνια για τη διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται
    • Αξονική τομογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός από τις περιπτώσεις οξείας πνευμονίτιδας, εισαγωγή στο νοσοκομείο για διαγνωστική διερεύνηση (βρογχοκυψελιδική έκπλυση, βιοψία πνεύμονα, προκλητές δοκιμασίες)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποφυγή του ενοχοποιημένου αντιγόνου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός από τις περιπτώσεις προχωρημένης νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξηγείστε την παθογένεση και τη σημασία της αποφυγής των αλλεργιογόνων
    • Εξηγείστε τον κίνδυνο μη αναστρέψιμης βλάβης σε συνεχή έκθεση 
    • Επισημάνετε το γεγονός, ότι η χρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση των οξέων συμπτωμάτων και έτσι ο ασθενής να μη μπορέσει να συσχετίσει την έκθεση με τα συμπτώματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η αποφυγή είναι η κύρια θεραπεία 
    • Κορτικοστεροειδή: πρεδνιζόνη (2 mg/Kg/ημέρα ή 60 mg/m2/ημέρα) ή άλλη αντίστοιχη αγωγή με κορτικοστεροειδή. Αρχικό στάδιο θεραπείας μίας έως δύο εβδομάδων και, κατόπιν, προοδευτική διακοπή του φαρμάκου. Θεραπευτική χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα μπορεί να βοηθήσει αν είναι αδύνατη η αποφυγή της έκθεσης, δεν μπορεί όμως να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου

    Προφυλάξεις: 

    Παρακολούθηση για τις εξής παρενέργειες:

    • Ανοσοκαταστολή 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Οστεοπόρωση 
    • Ακμή
    • Υπερτρίχωση
    • Διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Αύξηση σωματικού βάρους/αύξηση της όρεξης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή καρδιαγγειακή νόσο, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το κορτικοστεροειδές με τη μικρότερη κατακράτηση νατρίου 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα βρογχοδιασταλτικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα των ασθενών
    • Μπορεί να χρειαστεί οξυγόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η αρχική παρακολούθηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επανεξετάσεις κάθε εβδομάδα ή μήνα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την πορεία της νόσου 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αντιγόνων ώστε να σταματήσει η πρόοδος της νόσου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προοδευτική διάμεση ίνωση και πνευμονοπάθεια τελικού σταδίου 
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Άριστη πρόγνωση και υποστροφή των παθολογοανατομικών αλλοιώσεων με σωστή αντιμετώπιση των αρχικών σταδίων της νόσου 
    • Σταθεροποίηση της βαριάς, προχωρημένης μορφής της νόσου με αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων και αντιφλεγμονώδη φάρμακα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή των αντιγόνων στα αρχικά στάδια της κύησης. Αποφυγή και φαρμακευτική αγωγή στα τελικά στάδια της κύησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Στην οξεία φάση, σκεφτείτε άλλες τοξικές καταστάσεις, μη σχετιζόμενες με υπερευαισθησία, όπως ο πνεύμονας του εργάτη σιλό (silo-filler's disease -> νόσος των εργατών σε σιλό, άσθμα των εργατών σε σιλό, πνεύμονας των εργατών σε σιλό, νόσος του φορτωτή σιλό, ασθένεια των σιλό, νόσος των σιλό).

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    55249ca11d9874915e9a99ad77d5248c 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Ρευματοειδής πνευμονοκονίαση

    Ιογενής πνευμονία

    Νόσος από ακτινοβολία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Έχετε πολλές ελιές; H φαγούρα είναι μεταδοτική »