Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 00:53

Κρυοπαγήματα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα κρυοπαγήματα είναι τοπικές βλάβες του δέρματος από το ψύχος

Στα κρυοπαγήματα, ICD-10 T33-T35, οι βλάβες είναι τοπικές  χωρίς μείωση της θερμοκρασίας του σώματος.

Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο.  Η προκαλούμενη κυτταρική αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης και το αυξημένο ιξώδες του αίματος, αποτελούν τους μηχανισμούς της βλάβης των ιστών.

Στην έκθεση των ιστών στο ψύχος, προεξάρχουν δύο φαινόμενα:

Οι αγγειοκινητιές διαταραχές, και η πήξη με κρυσταλοποίηση του ύδατος.

Οι αγγειοκινητικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από αγγειοσύσπαση οφείλονται στη δράση του ψύχους στα αγγεία, και στη δράση του ψυχρού αίματος στα αγγειοκινητικά κέντρα. Δευτερευόντως η αντιδραστική υπεραιμία προκαλεί αύξηση της διαβατότητας των τριχοειδών, και οίδημα.

Η πήξη και κρυσταλλοποίηση του νερού στους ιστούς μαζί με ηλεκτρολυτικές διαταραχές, προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός των αγγείων και στη συνέχεια Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη - ΔΕΠ. Σε βαριές περιπτώσεις, επέρχεται ολιγαιμική καταπληξία (Shock) και κοιλιακή μαρμαρυγή με θάνατο. Έτσι εξηγείται ο θάνατος ατόμων πού χάνονται σε χιονοθύελλα.

Το δέρμα και οι μύες είναι αρκετά πιο ευαίσθητα σε κρυοπάγημα από ότι οι τένοντες και τα οστά, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί ο ασθενής μπορεί και κινεί τα παγωμένα δάχτυλα.

Τα κρυοπαγήματα, συχνά άλλοτε σε πολεμικές περιόδους, είναι σήμερα σπάνια και συμβαίνουν σε ορειβάτες, στρατιώτες αλπινιστές, βοσκούς, ναυαγούς και σε εργατικά ατυχήματα με ψυκτικούς θαλάμους ή στη χημική βιομηχανία.

Έτσι τα κρυοπαγήματα διακρίνονται σε αυτά που οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες (μετεωρολογικά κρυοπαγήματα) και σε αυτά που συμβαίνουν σαν εργατικά ατυχήματα (εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα).


Μετερεωλογικά κρυοπαγήματα

Οφείλονται σε έκθεση στο κρύο, η δράση του οποίου πολλαπλασιάζεται από την υγρασία και τον άνεμο. Για παράδειγμα, το πάγωμα του δέρματος πού προκαλείται από θερμοκρασία +7 βαθμούς C, με άνεμο 64 Km/h, είναι το ίδιο με αυτό πού προκαλείται σε θερμοκρασία -40 βαθμούς C, και άνεμο μόνο 3,2 Km/h. Η επαφή με μέταλλα ή βενζίνη σε κρύο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσει πρακτικώς ακαριαίο πάγωμα. Το δέρμα συχνά κολλάει στο μέταλλο και μπορεί να χαθεί. Ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων αυξάνεται από την συστηματική υποθερμία, η οποία προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει καλή θερμοκρασία στο κέντρο του σώματος.

Δύο αναφερόμενα είδη μετεωρολογικών κρυοπαγημάτων, είναι το «Πόδι χαρακωμάτων» (Trench Foot) και το «Πόδι Εμβαπτίσεως» (Immersion Foot), και οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε υγρό ψύχος, άνω του σημείου πήξεως (πχ 10 βαθμούς C). Εδώ, η προκαλούμενη βλάβη των ιστών, προκαλείται από ισχαιμία.

Οι παράγοντες πού συντελούν στην εκδήλωση των κρυοπαγημάτων είναι πέντε:

1.         Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος.

2.         Το είδος του ψύχους (ψυχρός αέρας, υγρασία, ψυχρό νερό, πάγος, κλπ)

3.         Η διάρκεια έκθεσης στο ψύχος.

4.         Η τοπική και γενική κατάσταση του οργανισμού.

5.         Η προφύλαξη της προσβεβλημένης περιοχής με κατάλληλο εξοπλισμό.


Εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα

Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί αρκετές χημικές ουσίες, αλλά και φυσικές καταστάσεις στο βιομηχανικό αστικό περιβάλλον, που προκαλούν κρυοπαγήματα.

Παράδειγμα, αποτελεί και η περίπτωση που κάποιος ακουμπήσει για ορισμένα δευτερόλεπτα στο μέταλλο της κατάψυξης του οικιακού ψυγείου, το οποίο  είναι αρκετό να χαθεί τμήμα του δέρματος από ακαριαίο κρυοπάγημα της επιδερμίδας.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το υγρό άζωτο που χρησιμοποιείται ευρέως στα χημικά, βιολογικά και ιατρικά εργαστήρια. Η επαφή του δέρματος με υγρό άζωτο είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρά κρυοπαγήματα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Το ίδιο επικίνδυνο για κρυοπαγήματα είναι και το διοξείδιο του άνθρακα. Το υγρό και το στερεό διοξείδιο του άνθρακα είναι σημαντικά ψυκτικά μέσα, κυρίως στη βιομηχανία τροφίμων, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση παγωτών και άλλων κατεψυγμένων προϊόντων.

Το στερεό διοξείδιο του άνθρακα ονομάζεται "ξηρός πάγος" και χρησιμοποιείται για μικρές μεταφορές στις οποίες δεν είναι πρακτικά τα ογκώδη ψυγεία.

Το υγρό διοξείδιο του άνθρακα (που ονομάζεται στη βιομηχανία R744 ή R-744) χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό μέσο, πριν από την ανακάλυψη του R-12.

Άλλη γνωστή χημική ουσία που προκαλεί κρυοπαγήματα του δέρματος είναι το μεθυλοχλωρίδιο το οποίο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε εξαιτίας τη μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε.

Από απόψεως κλινικής εικόνας μοιάζουν με τα εγκαύματα, αλλά αποτελούν τελείως ξεχωριστή οντότητα από παθοφυσιολογική άποψη.


Βαθμοί βαρύτητας κρυοπαγημάτων:

Ι: Αγγειόσπασμος. Δέρμα ωχρό, κρύο, χωρίς αισθητικότητα συνήθως στα δάχτυλα χειρός, στη μύτη, στη γενειακή χώρα και στα αυτιά.

ΙΙ: Ερυθρότητα, διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων.

ΙΙΙ: Διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων, νέκρωση.

Μια ελαφρά μορφή κρυοπαγημάτων είναι οι Xιονίστρες (Χείμετλα, Frostnip). Εκδηλώνονται με παροδική ωχρότητα των δακτύλων, κυάνωση και μούδιασμα στα άμεσα εκτεθιμένα μέρη του σώματος, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρες κρυοπάγημα, άν δεν προστατευθούν ή δεν θεραπευθούν. Εμφανίζονται συνήθως στά δάκτυλα, αυτιά, μύτη, πηγούνι ή μάγουλα, και αντιμετωπίζονται με επαναθέρμανση με επαφή ζεστών μερών του σώματος ή ζεστού αέρα.

Οι κλασσικές διαδοχικές φάσεις (Στάδια-Βαθμοί) ενός πλήρους κρυοπαγήματος είναι οι εξής:

1.         Aιμωδίες (μούδιασμα), Πόνος, Ωχρό δέρμα, Υπεραιμία και οίδημα (πρήξιμο).

2.         Επιπροστίθενται και φυσσαλίδες με Φλεβική στάση.

3.         Έμφρακτο, Νέκρωση, Σπασμός αρτηριών, Νέκρωση δέρματος, Εσχάρες, Έλκος.

4.         Ισχαιμία και Υποξία των Ιστών, Νέκρωση Ιστών, Ξηρή ή υγρή Γάγγραινα

Κρυοπάγημα Χειρός

Τα άκρα που έχουν υποστεί κρυοπάγημα, είναι μουδιασμένα, επώδυνα, και έχουν εμφάνιση ωχρή ή κίτρινη σαν κερί.

Στο επιφανειακό κρυοπάγημα (Superficial Frostbite), μόνο το δέρμα και ο υποδόριος ιστός είναι παγωμένα, και ως εκ τούτου οι από κάτω ιστοί είναι ευπίεστοι στην πίεση.

Στο Βαθύ Κρυοπάγημα, ή Εν τω Βάθει Κρυοπάγημα (Deep Frostbite), υπάρχει πάγωμα των βαθέων ιστών, πού δίνουν μια εμφάνιση σαν ξύλο, στο πόδι ή χέρι. Μετά την επαναθέρμανση, η παγωμένη περιοχή, γίνεται στικτά μπλε, ή πορφυρή, πονάει πολύ και πρήζεται. Οι φουσκάλες πού εμφανίζονται, κάνουν μερικές βδομάδες γιά να απορροφηθούν. Το άκρο (πόδι ή χέρι) παραμένει πρησμένο και είναι επώδυνο. Για τη διαφορική διάγνωση ενός επιφανειακού από ένα βαθύ κρυοπάγημα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Σπινθηρογράφημα (Scintigraphy), ή αγγειογραφία (αρτηριογραφία).


Γενική θεραπεία κρυοπαγημάτων:

Εφόσον δεν υπάρχει επιπλέον κεντρική υποθερμία, γιατί αν υπάρχει αυτή πρέπει να θεραπευθεί πρώτα:

-Αργή επαναθέρμανση των προσβεβλημένων τμημάτων του σώματος π.χ. σε υδάτινο λουτρό.

-Άσηπτες επιδέσεις, προφύλαξη από τέτανο και ενδεχομένως αντιβιοτικά.

-Αγγειοδιασταλτικά για την αντιμετώπιση των αρτηριακών και φλεβικών σπασμών π.χ. νιφεδιπίνη 5-10 mg από το στόμα.

-Σε κρυοπαγήματα 3ου βαθμού γίνεται ακρωτηριασμός στην οριακή ζώνη αν εμφανιστούν κάποιες νεκρωτικές περιοχές...

Πρωταρχικό μέλημα σε ασθενή με κρυοπαγήματα είναι η αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας, πού παρουσιάζει ο ασθενής.

Ακολούθως, το παγωμένο μέλος πρέπει επειγόντως να επαναθερμανθεί (να γίνει τήξη), σε υδάτινο λουτρό θερμοκρασίας 40-42,2 βαθμούς C, για 20 - 30 λεπτά. ΔΕΝ πρέπει να επιχειρηθεί επαναθέρμανση, εάν δεν εξασφαλισθεί μόνιμη θερμοκρασία και κρεβάτι. Είναι πολύ προτιμώτερο το θύμα να περπατήσει αρκετές ώρες με παγωμένα πόδια παρά να γίνει επαναθέρμανση, σε μια απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί μια οριστική ιατρική βοήθεια.

Εάν υπάρχει θερμόμετρο θα φανεί χρήσιμο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, αλλιώς το νερό θα δοκιμάζεται με το χέρι υγιούς ατόμου, και πρέπει να είναι απλώς χλιαρό. Μη χρησιμοποιείτε ποτέ ένα παγωμένο σκέλος για να δοκιμάσετε τη θερμοκρασία του νερού, και μην το εκθέτετε ποτέ σε άμεση πηγή θερμοκρασίας (όπως πχ φωτιά, τζάκι, σόμπα). Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος επαναθέμανσης, εκτός της εμβάπτισης σε νερό, περικλείει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Η γενική νοσοκομειακή θεραπεία του ασθενούς με κρυοπάγημα, περιλαμβάνει τη χορήγηση Rheomacrodex, Ringer Lactate, Heparine, Aντιβιοτικών, Αντιτετανικού ορού, βελτιωτικών της μικροκυκλοφορίας (Loftyl, κλπ) και υψηλού θερμιδικού διαιτολογίου.

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται σε μερικά εξειδικευμένα κέντρα, η χρήση του θαλάμου Υπερβαρικού οξυγόνου, για τη μείωση των πιθανοτήτων γάγγραινας και ακρωτηριασμού. Αφού η επαναθέρμανση έχει ολοκληρωθεί, ο ασθενής πρέπει να παραμείνει κλινήρης και το παγωμένο μέλος του πρέπει να αφεθεί ανοικτό στόν αέρα, και ΔΕΝ πρέπει να έρχεται σε άμεση επαφή με σεντόνια, ρούχα κλπ. Οι φουσκάλες πρέπει να αφήνονται ανέπαφες, και το δέρμα πρέπει να καθαρίζεται απαλά με εμβάπτιση σε δινόλουτρο (whirlpool bath) γιά 20 λεπτά 2 φορές την ημέρα. Σε Νοσοκομειακό περιβάλλον, μπορεί να γίνει άσηπτη παρακέντηση ή εκτομή των φυσσαλίδων και επίδεση με γάζες αντιβιοτικών (Fucidin, Sofra-tulle,κλπ). Το σφουγγάρισμα και οι εντριβές στό μέλος ΔΕΝ επιτρέπονται. Οι αλοιφές και τα τοπικά αντισηπτικά δεν έχουν αξία. Τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα και η χειρουργική συμπαθεκτομή ΔΕΝ φαίνεται να προάγουν την επούλωση των κρυοπαγημάτων. 


Τα συχνότερα σημεία σοβαρών επιπλοκών από κρυοπαγήματα είναι τα άνω και κάτω άκρα, ιδίως η άκρα χείρα και ο άκρος πόδας.

Το πρόβλημα στην άκρα χείρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί ακόμα και αν διασωθεί το σκέλος πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την αποφυγή αγκυλώσεων και δυσκαμψιών, να έχει δηλαδή ο ασθενής ένα λειτουργικό χέρι, παρά ένα «διακοσμητικό» . Συνεπώς κατά την αποθεραπεία πρέπει να δίδεται σημασία όχι μόνο στην επούλωση των ιστών αλλά και στην διατήρηση της λειτουργικότητας της άκρας χειρός. Η φυσικοθεραπεία είναι ένας απαραίτητος παράγων ανάρρωσης.

Στο πόδι οι απαιτήσεις είναι σημαντικές μεν, αλλά όχι τόσο απαραίτητες όπως στο χέρι. Στη νοσηλεία του ασθενούς, οι ιστοί θα επουλώνονται βαθμιαία, και κάθε νεκρός ιστός περιχαρακώνεται και αποβάλλεται αυτόματα. Ενωρίς κατά την πορεία της επούλωσης, είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και για τον πιο έμπειρο χειρουργό, να προκαθορίσει το βάθος της βλάβης. Νωρίτερες εκτιμήσεις, συνήθως υπερεκτιμούν την έκταση της υπάρχουσας βλάβης. Είναι βέβαιο ότι στους δύο παρελθόντες παγκόσμιους πολέμους έγιναν αρκετοί άσκοποι ακρωτηριασμοί άκρων σε στρατιώτες, από βιαστική και λανθασμένη εκτίμηση της βαρύτητας.

Ως εκ τούτου, η θεραπεία αναμονής είναι ο κανόνας, εκτός και αν η εξέλιξη της βλάβης διαρκεί πολλούς μήνες. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται είτε για την αφαίρεση συσφιγκτικών περιφερικών εσχαρών, είτε σπάνια για την αφαίρεση γαγγραινώδους ιστού. Πριν την πάροδο 2 μηνών από το κρυοπάγημα, σπάνια θα χρειασθεί ακρωτηριασμός εκτός και αν επισυμβεί σοβαρή λοίμωξη. Γι αυτό από την πρώτη μέρα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά στον ασθενή. Η συνύπαρξη καταγμάτων μαζί με κρυοπάγημα, δημιουργεί περίπλοκα προβλήματα. Τα εξαρθρήματα πρέπει να ανατάσσονται αμέσως μετά την επαναθέρμανση. Τα ανοικτά κατάγματα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση κατά προτίμηση με εξωτερική οστεοσύνθεση, αλλά τα κλειστά πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς με οπίσθιο πλαστικό νάρθηκα. Ένα σύνδρομο πρόσθιου διαμερίσματος σε ασθενή με κάταγμα και κρυοπάγημα ταυτόχρονα, διαγιγνώσκεται με αρτηριογραφία και πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά με απονευρωσεκτομή (fasciotomy). Μόλις οι εσχάρες διαχωρισθούν, το δέρμα φαίνεται λεπτό, στιλπνό, τρυφερό και ευαίσθητο στο κρύο. Σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζει εύκολο ίδρωμα. Βαθμιαία επανέρχεται στο φυσιολογικό, αλλά πόνος στην έκθεση στο ψύχος μπορεί να παραμείνει για πάντα. 


Στάδια θεραπείας

Συνοπτικά, τα στάδια της Θεραπείας ενός κρυοπαγήματος έχουν ως εξής:

1.         Αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας του ασθενούς (Accidental Hypothermia).

2.         Επαναθέρμανση σε υδάτινο λουτρό 40-42 βαθμούς Κελσίου γιά 20-30 λεπτά.

3.         Προστασία του παγωμένου σκέλους: Κρεβάτι, όχι επίδεση, όχι γύψος, όχι γάζες.

4.         Καθαριότητα και περιποίηση του σκέλους. Χορήγηση αντιβιοτικών συστηματικά.

5.         Ήπια σταδιακή φυσικοθεραπεία.

6.         Πρώιμη χειρουργική συμπαθεκτομή, με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα.

7.         Χειρουργικός καθαρισμός στίς επιφανειακές νεκρώσεις.

8.         Σπάνια, Ακρωτηριασμός ΜΟΝΟΝ σε επιβεβαιωμένη ξηρή ή υγρή γάγγραινα.


Επιπλοκές

Σε ένα πλήρως εγκατεστημένο κρυοπάγημα πού δεν κατέληξε σε ακρωτηριασμό, μπορούν να εμφανισθούν οι εξής απώτερες επιπλοκές:

1.         Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων. Αγκυλώσεις. Δυσκαμψίες.

2.         Παραισθησίες, Υπερευαισθησία, Υπερίδρωση. Χρόνιες νευραλγίες. Νευροπαθητικός πόνος.

3.         Φαινόμενο Raynaud στα δάκτυλα.

4.         Ατροφία του δέρματος, και υποτροπιάζοντα άτονα έλκη του δέρματος.

Τα κρυοπαγήματα εφόσον διαγνωσθούν και θεραπευθούν έγκαιρα και σωστά, έχουν καλή πρόγνωση ως προς τη λειτουργία του σκέλους. Τα θύματα πού έχουν υποστεί κρυοπάγημα, έχουν αυξημένο κίνδυνο για δεύτερο κρυοπάγημα σε μελλοντική έκθεση στο ψύχος.

Βιβλιογραφία

  • J.Braun, A.Scgaffler,U.Renz, Κλινικός Οδηγός Παθολογίας, Εκδ. Παρχαλίδης, 5η έκδοση
  • Lawrence Way, 2008: «Frostbites». Current Surgical Diagnosis & Treatment. Eκδόσεις Appletton και Lange, USA, 2008
  • Bangs CC, 1984: «Hypothermia and Frostbite». Emer.Medical Clinics of North America 1984; 2:475
  • Bourne MH et al, 1986: «Analysis of microvascular changes in frostbite injury». Journal of Surgery. Rescue. 1986;40:26
  • Mc Cauley RL et al, 1983: «Frostbite injuries: A rational approach based on the pathophysiology». Journal of Trauma 1983;23:143
  • Page RE, Robertson GA, 1983: «Management of the frostbitten hand». "Hand" 1983;15:185
  • Oικονόμου Νικόλαος, 1978: «Κρυοπαγήματα». Χειρουργική Παθολογία. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1978
  • Γκούβας Χαράλαμπος, 1992: «Κρυοπαγήματα, σύγχρονες απόψεις», περιοδικό «Κορφές», τεύχος 93, σελίδα 14-18, Φεβρουάριος 1992

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5979 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019 21:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σινάπι Σινάπι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σινάπι

     

    Sinapis alba - Brassica hirta

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες ανήκουν στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετή φυτά, το μαύρο μπορεί να είναι και διετές, ελαφρά χνουδωτά. Τα φύλλα του πρώτου είναι πτερόλοβα με τον ακραίο λοβό μεγαλύτερο από τους άλλους, του δεύτερου με ρηχούς λοβούς, οδοντωτά. Τα άνθη τους είναι κίτρινα και βρίσκονται σε ακραίους κόρυβους. Ο καρπός τους είναι του πρώτου μακρόστενο κεράτιο με μακρύ ράμφος και του δεύτερου τετράγωνο κεράτιο. Οι σπόροι τους είναι ωοειδείς ή σφαιρικοί με δριμεία γεύση. Ανθίζουν από το Μάρτη μέχρι το Σεπτέμβρη και μαζί με τα άλλα δύο είδη που υπάρχουν στο τόπο μας είναι συχνά σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα μέρη. Θεωρούνται ζιζάνια των αγρών και είναι από τα πρώτα χόρτα που βλαστούν μετά τα πρωτοβρόχια.

    Sinapis arvensis

    Η Sinapis arvensis ή αγριοσινάπι διαφέρει από τη Sinapis alba ως προς τα φύλλα της που είναι έμμισχα και τα κεράτια που είναι λεία. Τρώγεται, αλλά προκαλεί αέρια στο στομάχι και στα έντερα. Το λάδι των σπόρων της είναι κατάλληλο για φωτισμό.

    agriosinapi

    Brassica geniculata ή Hirschfledia incana

    Λαψανίδες ή πικρόβρουβες ή πικράσταχα ή πρικόβρουβες. 

    Είναι ετήσιο φυτό μέχρι 1 μέτρο, με βλαστούς όρθιους, συχνά διακλαδισμένους, σχεδόν άφυλλους. Φύλλα βάσης έμμισχα, πτερωτά, αποτελούμενα από 5 λοβούς, ο τελευταίος των οποίων είναι μεγαλύτερος, οδοντωτός, με ένα είδος μεμβράνης στην άκρη των οδόντων. Η ταξιανθία του αναπτύσσεται πολύ μετά την άνθηση. 'Ανθη μέχρι 5 χιλ. κίτρινα. Κεράτια 8-12 χιλιοστά, κοντά, κυλινδρικά, γραμμοειδή. Το βρίσκουμε σε περιοχές χαμηλού και μέσου υψόμετρου, στις άκρες των δρόμων. Οι τρυφεροί βλαστοί, λίγο πριν την άνθηση είναι περιζήτητοι. Τρώγονται βραστοί σε σαλάτα. Επίσης, γίνονται στο τηγάνι με αυγά, σε νοστιμότατες ομελέτες.

    vroyva 1

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες

    Χρήσιμα μέρη σιναπιού

    Χρήσιμα μέρη τους για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι κυρίως οι σπόροι τους αλλά και ολόκληρο το φυτό.

    Ελάχιστες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των δύο φυτών σαν φαρμακευτικά φυτά.

    nigra

    Μαύρο συνάπι

    Υπερισχύουν οι ιδιότητες του μαύρου σιναπιού που παλιά καλλιεργόταν σε μεγάλη κλίμακα, γιατί το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιόταν στη φαρμακοποιία. Σήμερα εξακολουθεί να καλλιεργείται σε πιο περιορισμένη κλίμακα στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς, παρ' όλο που η δραστική του ουσία, το αλλυλοσιναπέλαιο, παράγεται πλέον και συνθετικά.

    Οι σπόροι του μαύρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι που αποτελείται κυρίως από ερουκικό, ελαϊκό και λινολικό οξύ και άλλα οξέα, λευκώματα, βλέννα, ένζυμα, τη σιναπίνη, τη σιναγρίνη, τη μυροσίνη ή μυροσινάση και άλλα ένζυμα, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Με την παρουσία νερού και της μουροσινάσης παίρνετε το σιναπέλαιο που αποτελείται κυρίως από το αλλυλοσιναπέλαιο, που αποτελεί τη δραστική του ουσία και άλλα συστατικά.

    alba

    Άσπρο συνάπι

    Οι σπόροι του άσπρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι, λεύκωμα, βλέννα, σιναλπίνη, ένα γλυκοζίτη, το ένζυμο μυροσίνη ή μυροσινάση, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Η σιναλπίνη με την παρουσία νερού διασπάται από τη μυροσίνη και δίνει το σιναλβοσιναπέλαιο που αποτελεί τη δραστική ουσία των σπόρων του σιναπιού.

    Η θεραπευτική τους ιδιότητα οφείλεται στο αλλυλοσιναπέλαιο και στο σιναλβοσιναπέλαιο αντίστοιχα, ουσίες που επενεργούν ερεθιστικά το δέρμα και προκαλούν υπεραιμία. Πιο έντονη είναι η ερεθιστική ιδιότητα του αλλυλοσιναπέλαιου.

    Σπόροι

    Οι σπόροι τους έχουν μελετηθεί διεξοδικά γιατί χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη ποσότητα των δραστικών ουσιών των φυτών. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των ιδιοτήτων τους, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους είναι έντονη και εάν δεν ακολουθηθούν πιστά οι οδηγίες χρήσης τους, μπορεί να προκαλέσουν εκτεταμένους ερεθισμούς.

    Επίσης, οι υπερτασικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην εσωτερική χρήση των παρασκευασμάτων και αυτό λόγω της υπεραιμίας που προκαλούν και αντενδείκνυται για την υπέρταση.

    Η φαρμακοποιία κατεργάζεται τους σπόρους για να παράγει καταπλάσματα και αλοιφές.

    Μασώντας λίγους σπόρους λαψάνας έχετε τα παρακάτω αποτελέσματα:

    • Απαλύνετε τον πονόδοντο
    • Καθαρίζετε τη φωνή
    • Ενισχύετε τη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος 
    • Βοηθάτε στην έκκριση της χολής και των γαστρικών υγρών 
    • Διεγείρετε την όρεξη και βοηθάτε σε περιπτώσεις ανορεξίας και δυσπεπτικές καταστάσεις 
    • Βοηθάτε σε περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, γιατί ρυθμίζουν την περισταλτική κίνηση των εντέρων και ευκολύνουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τα έντερα. 

    Αντί να μασάτε σπόρους, ειδικά όταν υπάρχουν γαστρεντερικά προβλήματα, μπορείτε να προσθέσετε στο διαιτολόγιο σας τη μουστάρδα, που είναι ένα προϊόν που παράγεται από τους σπόρους των λαψάνων.

    Οι τρυφεροί βλαστοί βράζονται και γίνονται νόστιμες σαλάτες.

    Και εδώ θα πρέπει να σημειώσετε ότι η μουστάρδα θα πρέπει να χρησιμοποιείται με μέτρο, γιατί η παρουσία του σιναπέλαιου σε μεγάλη ποσότητα, ερεθίζει το βλεννογόνο του στομάχου και των εντέρων, προκαλεί υπεραιμία στη μήτρα και ερεθίζει τα νεφρά.

    Τα άτομα που υποφέρουν από υπερένταση ή νεφρική ανεπάρκεια πρέπει να το αποφεύγουν.

    Αλεύρι σπόρων λαψάνας

    Το αλεύρι αυτό μπορείτε να το ετοιμάσετε αλέθοντας ξηρούς σπόρους της ή να το αγοράσετε έτοιμο.

    Σκόνη σπόρων μουστάρδας μέσα στις κάλτσες κρατάει τα πόδια πάντα ζεστά, ειδικά για όσους έχουν κρύα πόδια και περπατάνε στα χιόνια κι έτσι αποφεύγονται τα κρυοπαγήματα.

    Χρησιμοποιείται για την παρασκευή εμπλάστρων που μπορείτε να τα ετοιμάσετε με τον ακόλουθο τρόπο:

    • Αναμειγνύετε καλά ίσες ποσότητες αλεύρι λαψάνας και σιταρένιο αλεύρι, προσθέτετε λίγο χλιαρό νερό και λίγο ξύδι και το ανακατώνετε μέχρι να πάρετε μια παχύρευστη μάζα. Το νερό θα πρέπει να είναι χλιαρό και όχι βραστό, γιατί η ψηλή θερμοκρασία αδρανοποιεί το ένζυμο μυροσινάση με αποτέλεσμα να μην έχετε τη μετατροπή των συστατικών του, σε σιναπέλαιο που είναι η δραστική ουσία των παρασκευασμάτων των σπόρων.

    Για να ετοιμάσετε το έμπλαστρο, απλώνετε την παχύρευστη αυτή μάζα σε ένα κομμάτι ύφασμα και την καλύπτετε με γάζα. Τοποθετείτε το έμπλαστρο, εξωτερικά, στο μέρος του πόνου και το αφήνετε για 15-20 λεπτά. Η διαδικασία ενέργειας του εμπλάστρου είναι η ακόλουθη: κατ' αρχήν προκαλεί ένα ελαφρύ πόνο που συνοδεύεται με μια ζεστασιά και αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεραιμίας που προκαλείται στο δέρμα και σε αυτά έγκειται και η θεραπευτική ιδιότητα του εμπλάστρου. Εάν ο πόνος ενταθεί σε βαθμό που δεν τον ανέχεστε πριν τελειώσει ο χρόνος των 20 λεπτών, αφαιρείτε το έμπλαστρο για να αποφύγετε τυχόν εγκαύματα από την επίδραση του σιναπέλαιου και αλείφετε το μέρος με μια κρέμα.

    Τα έμπλαστρα αυτά είναι γνωστά σαν σιναπισμοί και χρησιμοποιούνται σε:

    • Νευραλγίες από μυϊκούς και νευρικούς πόνους 
    • Πνευμονίες, πλευρίτιδες και βρογχικά 
    • Ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους
    • Περιπτώσεις ψύξης, αλλά προσεκτικά γιατί συνήθως η ψύξη επηρεάζει περισσότερο το πρόσωπο όπου η επιδερμίδα είναι πιο ευαίσθητη.

    Το αλεύρι των σπόρων της λαψάνας χρησιμοποιείται και για μπάνια, ποδόλουτρα και παρασκευάσματα του σε καθαρό οινόπνευμα για εντριβές. 5 γραμμάρια σπόροι σε 2 λίτρα νερό αποτελούν ένα εξαίρετο ποδόλουτρο για τις αμυχές, τους μώλωπες και τους ρευματισμούς. Αφήνετε τα πόδια σας στο ποδόλουτρο για 10 λεπτά.

    Πολτοποιήστε σπόρους, ανακατέψτε τους με λάδι ελιάς και ζεστό νερό και φτιάξτε ένα πηκτό χυλό για τα αποστήματα, τα έλκη, τη γρίπη, τους οσφυϊκούς και αρθριτικούς πόνους και την ισχιαλγία.

    black mustard seeds clip image004

    Μπάνια

    Προσθέτουμε στο νερό του μπάνιου, που η θερμοκρασία του δε θα πρέπει να υπερβαίνει τους 45 βαθμούς Κελσίου, 200-500 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας. Στο μπάνιο αυτό ξαπλώνετε για 15-20 λεπτά, όχι περισσότερο, και μετά μένετε στο κρεβάτι σκεπασμένοι καλά για μια περίπου ώρα, μέχρι να περάσει η υπεραιμία που έχει προκαλέσει το μπάνιο.

    Ποδόλουτρο

    Σε είκοσι λίτρα χλιαρό νερό, προσθέτετε 20-40 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας και το διαλύετε καλά. Αφήνετε τα πόδια σας στο νερό αυτό για 15-20 λεπτά.

    Τα μπάνια και τα ποδόλουτρα αυτά βοηθούν σε περιπτώσεις κρυολογημάτων, πονοκεφάλων και μητρίτιδας.

    Spiritus Sinapis

    Διαλύετε 2 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας σε 100 γραμμάρια καθαρό οινόπνευμα ή τσικουδιά. Το παρασκεύασμα αυτό θα πρέπει να ετοιμάζεται φρέσκο κάθε φορά που θέλετε να το χρησιμοποιήσετε, γιατί όσο περνούν οι ώρες, ολοένα και περισσότερη ποσότητα του αλλυλοσιναπέλαιου, μετατρέπεται στο υγρό σε μια αδρανή ουσία, την αλλυλουρεθάνη, που αχρηστεύει τη θεραπευτική του ιδιότητα.

    Το διάλυμα αυτό χρησιμοποιείται με εντριβές σαν ερεθιστικό του δέρματος σε περιπτώσεις ψύξης, σε εγκεφαλικές συμφορήσεις και σε περιπτώσεις που θέλετε να επιτύχετε υπεραιμία για θεραπευτικούς σκοπούς, όπως σε νευραλγίες, αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους.

    Δουλεύετε λίγο σιναπάλευρο με μέλι και παίρνετε ένα κουταλάκι του καφέ σε παροξυσμό βήχα και σε κρίσεις χολής. Αν το μείγμα είναι στερεό, τότε παίρνουμε ένα με δύο σβώλους όσο ένα ρεβίθι στο μέγεθος.

    Σε εκτεταμένους μώλωπες, συστήνεται αλεύρι λαψάνας ή χοντροκοπανισμένοι σπόροι σε ολιγόλεπτη επίθεση, για να καταπολεμηθεί ο πόνος και να διαλυθεί το αιμάτωμα.

    Σε δερματικά προβλήματα όπως η ψωρίαση βοηθά επίσης το αλεύρι των σιναπιών.

    Για το σκοπό αυτό διαλύετε το αλεύρι σε ξύδι και το κάνετε κατάπλασμα, αφού πρώτα κοιτάζετε να καθαρίσετε το δέρμα από τις κρούστες στην ψωρίαση και να γδάρετε τα σπυράκια στην τροφή για να μπορεί να δράσει το κατάπλασμα.

    Στις βόρειες χώρες, όπου το κρύο είναι τσουχτερό, συνηθίζουν να ρίχνουν στις κάλτσες τους λίγο αλεύρι λαψάνας, πριν βγουν στο χιόνι για να κρατούν τα πόδια τους ζεστά, ειδικά όταν ξέρουν ότι θα παραμείνουν για ώρες στην ύπαιθρο. 

    Το αλεύρι τους χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μουστάρδας.

    Αλοιφή

    Πολτοποιήστε 150 γραμμάρια ρίζες και προσθέστε αλάτι και 2 κουταλιές βάση κρέμας και βάλτε τη στο πονεμένο μέρος και χρησιμοποιήστε τη για το άσθμα, την πνευμονία, τη βρογχίτιδα, τις νευραλγίες και τους ρευματισμούς.

    Φυτό

    Φρέσκια η λαψάνα χρησιμοποιείται ωμή ή βρασμένη.

    Μασώντας φύλλα λαψάνας τονώνετε τα ούλα και με την υπεραιμία που δημιουργείται, βοηθά σε περιπτώσεις ουλίτιδας. Μπορεί συνάμα να χρησιμοποιηθεί και σαν αποχρεμπτικό μέσο, όμως λόγω του ερεθισμού που προκαλεί στο βλεννογόνο, καλά είναι να μην υπερβάλλετε, γιατί ο παρατεταμένος ερεθισμός του βλεννογόνου, μπορεί να προκαλέσει παροξυσμό βήχα.

    Βρασμένη η λαψάνα με λαδολέμονο είναι ένα θερμαντικό φαγητό και καθαρτικό του αίματος, που βοηθά στην τόνωση του οργανισμού, σε γρίπες και βρογχικά, ακόμη και σε περιπτώσεις ψύξης. 

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το αφέψημά της.

    Αφέψημα

    Βράζουμε λαψάνα σε νερό όσο να την καλύψει, σουρώνετε και χρησιμοποιείστε το υγρό.

    Το αφέψημα αυτό ζεστό με μέλι βοηθά σαν θερμαντικό σε περιπτώσεις ψύξης, σε κρυολογήματα, γρίπες και σε βρογχικά.

    Εξωτερικά βοηθά με πλύσεις για την περιποίηση πληγών και για τη γρήγορη επούλωση τους.

    Η λαψάνα χρησιμοποιείται σαν τροφή, βρασμένη μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα χόρτα ή και με διάφορα όσπρια όπως φακές και ρεβίθια.

    Ζεστό ρόφημα φτιαγμένο από φρέσκο αγριοσινάπι χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τη δυσκοιλιότητα. Είναι, επίσης, αντιφλεγμονώδες και χωνευτικό.

    Πολλοί χρησιμοποιούν το αφέψημα για να ψήνονται πιο γρήγορα τα σκληρά κρέατα, τα φασόλια και οποιοδήποτε άλλο όσπριο ή λαχανικό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    white mustard seeds sinapis alba

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαλέξτε τα ανθοϊάματά σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Υγεία από το φαρμακείο της φύσης

    Τα πιο νόστιμα και υγιεινά λουκάνικα

    www.emedi.gr

     

     

  • Σιτάρι Σιτάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σιτάρι

    Triticum sativum ή Triticum aestivum

    Το τρίτικουμ το κοινό ή Triticum sativum ή Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι ή Τriticum durum ή σκληρό σιτάρι δεν είναι άλλο από το γνωστό μας σιτάρι ή σίτος και ανήκει στην οικογένεια των Αγρωστωδών.

    Είναι μονοετές φυτό με καλάμι που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο στις καλύτερες συνθήκες ανάπτυξής του. Έχει φύλλα λογχοειδή και η άνθηση του είναι σε ακραία τετράγωνα στάχυα. Το βρίσκουμε να ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και καλλιεργείται πλατιά. 

    Υπάρχει ένας μύθος για το σιτάρι. Λέγεται ότι κάποτε στον Ευφράτη ζούσαν 2 διαφορετικά φυτά και ο νόμος των φυτών ήταν πολύ αυστηρός και απαγόρευε να παντρευτούν μεταξύ τους δείγματα από διαφορετικά είδη. Όμως τα φυτά αυτά ήταν πολύ ερωτευμένα για να λάβουν υπόψη τους το φυσικό νόμο και παντρεύτηκαν. Από την ένωσή τους αυτή γεννήθηκε ένα παράνομο παιδί, το σιτάρι. Στα σημερινά δεδομένα οι επιστήμονες επανέλαβαν το πείραμα του μύθου και πέτυχε, όμως βασικά πιστεύουν ότι το σιτάρι προήλθε από μετάλλαξη του γενετικού υλικού ενός είδους από τα τρίτικουμ, που υποθέτουν ότι έγινε σε μεγάλο υψόμετρο και κάτω από την επίδραση των κοσμικών ακτίνων ή ακτίνων Χ. Ό,τι και να προκάλεσε τη δημιουργία του νέου αυτού είδους, μετάλλαξη ή διασταύρωση, η ουσία είναι μία, ότι ήταν ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα. Σήμερα καλλιεργείται σε πάρα πολλές ποικιλίες σχεδόν σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιείται πλατιά σαν μέσο διατροφής.

    Χρήσιμα μέρη σιταριού

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα σπέρματά του, το αλεύρι και τα πίτουρά του, τα φύτρα και το λάδι των σπερμάτων του σιταριού.

    Χρήσιμα συστατικά σιταριού

    Τα σπέρματα του περιέχουν 60-70% άμυλο, γλουτένη, βιταμίνες της κατηγορίας Β, όπως θειαμίνη-Β1, ριβοφλαβίνη-Β2, νιασίνη-Β3, παντοθενικό οξύ-Β5, πυριδοξίνη-Β6, παγκαμικό οξύ, φώσφορος, μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο, χρώμιο, χλώριο και ασβέστιο.

    Το άμυλό του, που παίρνεται έπειτα από ειδική διαδικασία, χρησιμοποιείται στη φαρμακοποιία για την παρασκευή φαρμάκων, είτε για αραίωση είτε για συμπύκνωσή τους.

    Τα άμυλο του σιταριού χρησιμοποιείται βασικά σαν πρώτη ύλη στην αρτοποιία, μακαρονοποιία και ζαχαροπλαστική.

    Επειδή, το ψωμί αποτελεί ένα βασικό είδος στην καθημερινή μας διατροφή, θα σταθούμε αναλυτικά σε μερικές χρήσιμες πληροφορίες που θα σας βοηθήσουν να διαλέξετε το καλύτερο για εσάς και την οικογένειά σας.

    Πληροφορίες που αγνοούνται και ενώ πιστεύουμε ότι αγοράζοντας ένα ψωμί καλύπτουμε αρκετές βασικές ανάγκες του οργανισμού από τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού, κάθε άλλο παρά έτσι γίνεται. Γιατί άλλο το τι συστατικά περιέχει το σιτάρι και άλλο το τι μένει μετά από τη διαδικασία που χρειάζεται μέχρις ότου πάρουμε στα χέρια μας το ψωμί.

    Το καλύτερο ψωμί!!!

    Οι βιταμίνες της οικογένειας Β κάνουν καλό στο μυαλό, στα νεύρα, στο δέρμα, στην πέψη, στην καρδιά και τους μυς, αλλά, είναι ευαίσθητες στη θερμότητα.

    Τα σύγχρονα μέσα άλεσης του σιταριού, υπερθερμαίνουν το αλεύρι με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος 750-80%, των βιταμινών αυτών να καταστρέφεται. 

    Το άσπρο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά, αποτελείται μόνο από το εσωτερικό του σπόρου, το άμυλο και τη γλουτένη, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του που είναι και τα πιο ωφέλιμα, αφαιρούνται με τα πίτουρα. Εάν παρατηρήσετε ότι σε ορισμένα προϊόντα αναγράφεται ότι περιέχουν βιταμίνες και άλλα ωφέλιμα συστατικά, να είστε σίγουροι ότι δεν είναι τα φυσικά του σιταριού, αλλά χημικά προϊόντα που έχουν προστεθεί κατά το ζύμωμα.

    Πιο υγιεινά είναι τα ψωμιά ολικής ολικής αλέσεως, παρ' όλο που κατά την άλεση μεγάλο ποσοστό των βιταμινών Β καταστρέφεται.

    Για να αποθηκεύσουν το σιτάρι και το αλεύρι και να μην έχουν απώλειες είναι φυσικό ότι χρησιμοποιούν συντηρητικά και εντομοκτόνα, τα οποία όσο αβλαβή και αν είναι δεν παύουν να είναι ισχυρές συνθετικές ουσίες, που μέρος τους περνά στο ψωμί που τρώμε.

    Για να έχουμε ψωμί άσπρο, αφράτο, νόστιμο, ροδοκοκκινισμένο και να μπορεί να διατηρηθεί και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες κατανάλωσης, περνά από μια διαδικασία εντατικής προετοιμασίες και ψησίματος με την προσθήκη διαφόρων συνθετικών ουσιών που κυκλοφορούν νόμιμα, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές κατά βούληση και όχι ανάλογα με τις οδηγίες χρήσης. Το ψήσιμο σε ψηλές θερμοκρασίες καταληστεύει το ψωμί από τις εναπομείναντες βιταμίνες Β.

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες ψωμιών, η κατηγορία του διατιμημένου, που αν το ζητήσετε δεν θα το βρείτε και η κατηγορία πολυτελείας που δεν είναι διατιμημένο. Το ψωμί πολυτελείας περιλαμβάνει το άσπρο ψωμί, το μαύρο ψωμί και το ψωμί ολικής αλέσεως. Η προσφορά και η ποικιλία είναι μεγάλη, η εκλογή αγοράς μένει στον καθένα μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε και να ερμηνεύουμε σωστά, για την υγεία της οικογένειάς μας, τα συστατικά που αναγράφονται σε κάθε προϊόν, είτε αυτό είναι το ψωμί, είτε είναι άλλα έτοιμα προϊόντα. Εύκολα μπορούμε να ετοιμάσουμε το δικό μας ψωμί και με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουμε να μειώσουμε την προσθήκη αρκετών συνθετικών ουσιών σε αυτό.

    bread wheat

    Ένας άλλος τρόπος να παίρνουμε τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού είναι το πιλάφι πουργούρι. Καλά είναι να προστεθεί στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιό μας. Κατά το μαγείρεμά του καλά είναι να χρησιμοποιούμε χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορούμε να το νοστιμίσουμε και συνάμα να ενισχύσουμε την ωφελιμότητά του για τον οργανισμό, προσθέτοντας σε αυτό ενώ σιγοβράζει δυόσμο, ρίγανη, βασιλικό ή τζίντζερ.

    Τα φύτρα του σιταριού είναι μια ακόμη πιο ωφέλιμη τροφή για τον οργανισμό, που κατά τη φύτρωσή τους ενισχύονται οι σπόροι με ένζυμα και βιταμίνες, ενώ το άμυλό τους γίνεται ευκολοχώνευτο. Τα προετοιμάζουμε αφήνοντας μια κουταλιά της σούπας σιτάρι για κάθε άτομο σε νερό να φουσκώσει για ολόκληρο το βράδυ και μετά κοιτάζουμε να κρατούνται υγροί οι σπόροι, βρέχοντάς τους συχνά ή αφήνοντάς τους σε βρεγμένη επιφάνεια. Τα φύτρα θα είναι έτοιμα την πέμπτη μέρα, οπότε μπορούμε να τα προσθέσουμε στη σαλάτα μας ή να τα βράσουμε σε σιγανή φωτιά σε πολύ λίγο νερό για λίγα λεπτά. Τα φύτρα του σιταριού χρησιμοποιούνται στην κοσμετική για την παρασκευή διαφόρων καλλυντικών λόγω της μεγάλης περιεκτότητάς τους σε βιταμίνη Ε και για την παραγωγή φυσικής βιταμίνης Ε στη φαρμακοβιομηχανία.

    Το βρασμένο σιτάρι βοηθά τον οργανισμό να ρίξει την ψηλή χοληστερόλη στο αίμα και είναι πολλοί που το έχουν προσθέσει στο καθημερινό τους διαιτολόγιο για το σκοπό αυτό.

    Το νερό μέσα στο οποίο βράζει το σιτάρι δεν το πετάμε, γιατί περιέχει αρκετά από τα ωφέλιμα στοιχεία του, αλλά το πίνουμε κρύο σαν νερό ή δίνοντας του τη γεύση που θέλουμε, προσθέτοντας μέλι, λεμόνι, κανέλα ή άλλα αρωματικά φυτά. Μερικοί το δένουν σε παλουζέ ή μουσταλευριά. Το λάδι των σπόρων του σιταριού είναι ένα θαυμάσιο θεραπευτικό μέσο για το έκζεμα και τον ερεθισμό που αναπτύσσεται για διάφορους λόγους ανάμεσα στα σκέλια. Παλιά η τεχνική για εξαγωγή του λαδιού αυτού ήταν έργο των σιδηρουργών. Περνούσαν πάνω από τους σπόρους του σιταριού καυτό σίδηρο αρκετές φορές μέχρι να πάρουν το θεραπευτικό αυτό λάδι. Το λάδι αυτό ανακατεμένο με λειωμένη ρίζα σύμφυτου και μέλι, γινόταν μια παχύρευστη αλοιφή που χρησιμοποιούταν για εγκαύματα, με καταπληκτικά αποτελέσματα.

    Τα πίτουρα του σιταριού ζεστά χρησιμοποιούνται για διάνοιξη αποστημάτων, αιμορραγιών και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους. Ενισχυμένα με άλλα φαρμακευτικά φυτά, λειωμένα και ανακατεμένα με τα πίτουρα, χρησιμοποιούνται για πάρα πολλά άλλα δερματικά προβλήματα.

    Βρασμένα με ξύδι ζεστά όσο να τα ανεχόμαστε βοηθούν σε προβλήματα διόγκωσης των αδένων.

    Τα παξιμάδια βοηθούν σε γαστρίτιδα, γιατί απορροφούν τα οξέα και απαλύνουν τις ενοχλήσεις του στομαχιού. Το ίδιο βοηθά και το καπυρωμένο ψωμί.

    Τα παξιμάδια σε συνδυασμό με το λεμόνι, βοηθούν όσους τους ενοχλεί η θάλασσα και παθαίνουν ναυτία όταν ταξιδεύουν με πλοίο. 

    Υπάρχουν αρκετές συμβουλές της λαϊκής ιατρικής για τη χρήση του σιταριού για θεραπευτικούς και άλλους σκοπούς.

    Το αλεύρι του ζυμωμένο με ασπράδι αυγού μέχρι να γίνει ένα νερουλό μείγμα, χρησιμοποιείται με επαλείψεις σε πιτυριάσεις, μύκητες στο δέρμα. Αφήνετε όλο το βράδυ να δράσει και το πρωί ξεπλένετε με χλιαρό νερό. 

    Βράζετε 50 γραμμάρια αλεύρι σε ένα ποτήρι ξύδι, να γίνει χυλός και το βάζετε κατάπλασμα σε πονεμένο λαιμό.

    Βράζετε καλά 100 γραμμάρια πίτουρα σιταριού σε 100 γραμμάρια ξηρά σύκα σε 2 λίτρα νερό. Τα σουρώνετε και στο αφέψημα αυτό προσθέτετε 20 γραμμάρια μέλι και 20 γραμμάρια βούτυρο γάλακτος, τα αναμειγνύετε καλά, τα βράζετε για ακόμη λίγα λεπτά και πίνετε λίγο, λίγο. Βοηθά σε πονεμένο και πρησμένο λαιμό.

    Για αιμορραγίες, μασάτε λίγο σιτάρι και το βάζετε στην αιμορραγούσα πληγή, γιατί έχει την ιδιότητα να σταματά τις αιμορραγίες.

    Συνταγή για περιποίηση προσώπου 

    Αφήνετε 50 γραμμάρια πίτουρα σιταριού, 50 γραμμάρια μάρμαρο άσπρο σε σκόνη και 15 γραμμάρια μέλι από άνθη εσπεριδοειδών, να βράσουν σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά. Αφού κρυώσουν, σουρώνετε από χοντρό ύφασμα και φυλάτε το υγρό. Με το υγρό αυτό κάνετε επαλείψεις του προσώπου πρωί και βράδυ για οκτώ συνεχείς μέρες. Η κούρα αυτή βοηθά να καθαρίζει το πρόσωπο από τα μαύρα στίγματα και τους λεκέδες και κάνει την επιδερμίδα κάτασπρη.

    Τα καλάμια του σιταριού χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική για την κατασκευή διαφόρων πρακτικών και διακοσμητικών κατασκευασμάτων.

    Οι "ποκαλάμες" τους, ό,τι απομένει μετά τη συγκομιδή των καρπών και τα άχυρά τους χρησιμοποιούνται για διατροφή των ζώων κατά τους χειμερινούς μήνες. 

    Με τα άχυρα παλιά έφτιαχναν, ανακατεύοντάς τα με ειδικό χώμα που περιείχε ύλη των ποταμών, τα "πλιθάρκα" για το χτίσιμο των σπιτιών και των περιτοιχισμάτων των σπιτιών, ενώ με τα πιο λεπτά άχυρα και χώμα έφτιαχναν ένα χυλό με τον οποίο επικάλυπταν τα κτίσματά τους, τους χωριάτικους φούρνους, τις "ντισκιές" που ήταν ακάλυπτες εστίες φωτιάς, ακόμη και ειδικά χωματένια πιθάρια μέσα στα οποία φύλαγαν το αλεύρι για τις ανάγκες της οικογένειας.

    Όσοι είχαν την τύχη να ζήσουν σε σπίτια που είχαν κατασκευαστεί από πλιθάρκα, θα σας πούνε ότι ένα βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η ζεστασιά των σπιτιών αυτών.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    13364998 Spelt Triticum aestivum subsp spelta

    Διαβάστε, επίσης,

    Φύτρα σιταριού

    Φυτικό οξύ

    Φυσικές βιταμίνες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σιταρόχορτο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τελικά πρέπει ή δεν πρέπει να καταναλώνουμε υδατάνθρακες;

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Βιγκανισμός

    Είναι υγιεινό το αλεύρι σιταριού;

    Τα βασικά σημεία της διατροφής ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Φύτρα σιταριού για τη θεραπεία του καρκίνου

    Να παίρνετε σιταρόχορτο αν έχετε καρκίνο

    Θεραπεία του καρκίνου με φυτικά ανοσοτροποποιητικά

    Αν έχετε ομάδα αίματος 0 Rh θετικό ή αρνητικό

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Οι απώλειες βιταμινών στα επεξεργασμένα τρόφιμα

    Σιταρόχορτο

    Ζωοτροφές

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Η κοιλιοκάκη

    Το ψωμί και η θρεπτική του αξία

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Ζέα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Oυργινία η θαλάσσια Oυργινία η θαλάσσια

     Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκρεμμύδα

    Urginea maritima

    Η ουργινία η θαλάσσια ή Urginea maritima ή Drimia maritima ή Charybdis maritima ή αγιοβασιλίτσα ή αγριοκρεμμύδα, σκυλοκρεμμύδα, σκυλοκρομμύδα, σκυλοκρόμμυδο, μποτσίκι, μπότσικα, ασκέλετο, ασκελετούρα, ασκυλλητούρα, ασκέλλα, ασκύλα, κουβαρόσκιλλα, αρχιδόσκιλλα, χρωμμυδόσικα, λουράριο, ανήκει στην οικογένεια των Λιλιίδων ή Λειριίδων.

    Είναι φυτό με πολυετές 50-150 εκ., βολβώδες ρίζωμα, μέχρι 18 εκ. διάμετρο. Έχει φύλλα σαρκώδη, σκουροπράσινα, πλατιά, μακρόστενα που φυτρώνουν το χειμώνα και ξηραίνονται πριν την άνθηση. Τα άνθη της είναι άσπρα με κοκκινωπές γραμμές και βρίσκονται σε αραιό στάχυ κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ακραίες βοτρυοειδείς ανθοταξίες πυκνές και μακριές με περισσότερα από 50 άνθη, που έχουν 6 λευκά αστεροειδή πέταλα με πράσινες ή πορφυρές νευρώσεις και πρασινωπούς ανθήρες. Ο καρπός της είναι στρογγυλή τρίπλευρη κάψα. Ανθίζει από τον Ιούλη μέχρι το Σεπτέμβρη σε ξηρά μέρη, από τα πεδινά μέχρι τα ορεινά. 

    Πολλοί κρεμούν τους βολβούς στο ανώφλι του σπιτιού για να προστατευθούν από τις αρρώστιες.

    Επίσης, πολλοί πιστεύουν ότι προφυλάσσει από τα κακά πνεύματα και τις βασκανίες και φέρνει ευτυχία στο σπίτι.

    Η ανθοφορία του φυτού είναι για τους γεωργούς σημάδι πρόγνωσης για το χειμώνα που έρχεται. Αν η άνθηση του είναι πλούσια με δυνατούς εύρωστους βλαστούς και άφθονη καρποφορία, θεωρούν ότι και για τη γεωργία θα είναι καλή χρονιά. Εάν η άνθησή του είναι όψιμη ή πρώιμη οι χωρικοί συμπεραίνουν αν ο χειμώνας θα είναι βαρύς ή ήπιος.

    Για τους γεωργούς έχει και την πρακτική σημασία του εντομοκτόνου, που τους βοηθάει να προφυλάξουν τη συγκομιδή τους από τη καταστροφική ενέργεια των διαφόρων εντόμων. Για το σκοπό αυτό ανακατεύουν τα δημητριακά για σπορά με τους βολβούς της.

    Επίσης, σε πολλά μέρη με δέντρα χαρουπιάς, τρίβουν τους κορμούς των χαρουπιών με τους βολβούς της, για να προφυλάξουν τους καρπούς στα δέντρα από τα ποντίκια.

    Τη συναντάμε σε λιβάδια, βραχώδη εδάφη, φρυγανότοπους, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    KPPCONT 048007 fullsize

    Χρήσιμα μέρη της αγριοκρεμμύδας

    Είναι οι βολβοί της.

    Χρήσιμα συστατικά της αγριοκρεμμύδας

    Περιέχουν δώδεκα είδη γλυκοζίτες, με κύριο συστατικό τη σκιλλαρένη, υδατάνθρακες, σινιτρίνη, καφεΐνη, λιπαρά στοιχεία, σιτοστερίνη, σκιλλιστερίνη, κιτρικό οξύ, χολίνη, βλέννα, ένα φλαβονοειδές, την ισοραμνετόλη, ανόργανα συστατικά και οξαλικό ασβέστιο.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριοκρεμμύδας

    Έχει τονωτικές, αντιπυρετικές, διουρητικές, αναλγητικές, ευστόμαχες, αποχρεπτικές και ευεργετικές για την καρδιά ιδιότητες. Οι σαρκώδεις φλούδες χρησιμοποιούνται για τις καρδιακές διαταραχές.

    Οι καρδιοτονωτικές της ιδιότητες οφείλονται στα γλυκοσίδια που περιέχει. Τονώνει τη λειτουργία της καρδιάς και κατ' επέκταση την καλή κυκλοφορία του αίματος και βοηθά σαν διουρητικό σε υδρωπικία, που οφείλεται σε καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αρκετά βιβλία παρομοιάζεται η δράση της με αυτή της δακτυλίτιδος και επισημαίνεται ότι τα γλυκοσίδια της έχουν αρθριστική ενέργεια, γεγονός που εξυπακούει ότι με τη συσσώρευσή τους στον ανθρώπινο οργανισμό, μετά από κάποιο στάδιο, προκαλούν δηλητηριάσεις. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τα παρασκευάσματα εσωτερικής χρήσης και προ πάντων στις δοσολογίες τους.

    Για τις ιδιότητές της συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού, του αναπνευστικού, όπως βήχα, πλευρίτη, πνευμονία, εμπύρετες καταστάσεις, για προβλήματα στομαχιού και για τόνωση γενικά του οργανισμού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται για περιποίηση σπυριών, πληγών και δερματικών προβλημάτων, για διάνοιξη αποστημάτων, αιματάδων και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Χρησιμοποιείται με πάρα πολλούς τρόπους από μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά φυτά. 

    rattenzwiebel g

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκρεμμύδα

    Φρέσκος βολβός

    Λειώνουμε τα εσωτερικά φύλλα του βολβού και τα δουλεύουμε με μέλι να γίνει σαν λουκούμι. Παίρνουμε μια κουταλιά από το μείγμα αυτό για τις αντιπυρετικές, ευστόμαχες και τονωτικές του ιδιότητες.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα εσωτερικά του φύλλα, τα παίρνουμε από τουρμπάνι και παίρνουμε το χυμό.

    Στάζοντας τρεις σταγόνες στο αυτί καταλαγιάζει τον πόνο του. 

    Σκόνη

    Καίμε το βολβό στο φούρνο ή στα κάρβουνα. Αφαιρούμε τα εξωτερικά του φύλλα και κοπανίζουμε τα εσωτερικά να γίνουν σκόνη. 

    Παίρνουμε από τη σκόνη αυτή 0,3-0,5 γραμμάρια τη ημέρα διαλυμένη σε κρασί για τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

    Δουλεύουμε τη σκόνη αυτή με ελαιόλαδο και με το μείγμα αυτό αλείφουμε την κεφαλή, αφήνουμε για μισή ώρα και μετά λούζουμε τα μαλλιά. Τονώνει τα μαλλιά και σταματά την τριχόπτωση.

    Βάμμα

    Βάζουμε ένα μέρος βολβούς ψιλοκομμένους σε 5 μέρη τσικουδιάς ή κρασιού και τα αφήνουμε για 15 ημέρες στον ήλιο ή σε ζεστό μέρος. Σουρώνουμε και πίνουμε ένα μικρό ποτηράκι του λικέρ το βράδυ πριν από τον ύπνο.

    Ψητός βολβός

    Κόβουμε ένα βολβό στη μέση, το περιχύνουμε με ελαιόλαδο, το τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και τα έξω φύλλα και το τοποθετούμε σε αποστήματα, αιμορραγίες, φουσκώματα, ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Σκέτος ψητός βολβός της βοηθά να επουλωθούν λειχήνες, ραγάδες, και χιονίστρες με εντριβές.

    Συνταγές για δαγκώματα από δηλητηριώδη φίδια.

    Πάρτε μια σκυλοκρεμμύδα ψημένη στα κάρβουνα και κοπανισμένη με ξύδι και μέλι και έτσι ζεστή βάλτε την στο δάγκωμα.

    Κοπανήστε μία σκυλοκρεμμύδα, σύκα ξηρά, σκόρδα και απήγανο, βράστε το με ξύδι και μέλι και βάλτε τα επάνω στη πληγή από το δάγκωμα.

    Σαπούνι και αλοιφή από αγριοκρεμμύδα

    Σαπούνια και αλοιφές από λάδι ελιάς και αγριοκρεμμύδα (Ρέθυμνο) χρησιμοποιούνται για καλλυντικούς και θεραπευτικούς σκοπούς. Η αγριοκρεμμύδα ενισχύει την τριχοφυϊα, καταπολεμά τα προβλήματα ακμής, τη λιπαρότητα και τα σπυράκια.

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε το σαπούνι με το βιολογικό λάδι ελιάς και την αγριoκρεμμύδα.

    amaltheia sapouni

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    urginea maritima sea squill 1954 p

     

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ποικιλόχρους πιτυρίαση Χρήσιμες πληροφορίες για την ποικιλόχρους πιτυρίαση

    Ποικιλόχρους πιτυρίαση

    Ποικιλόχρους πιιτυρίαση είναι πολλαπλές δερματικές πλάκες, συνήθως, ασυμπτωματικές. Ποικιλία στο χρώμα, συνήθως λευκές και καφέ. Στους έγχρωμους, οι βλάβες μπορεί να είναι υπερχρωσμένες.

    Πιθανώς, η πιο συνηθισμένη επιπολής μυκητίαση 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νέοι ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    • Ποικιλόχρους: διάφορα χρώματα. Στις εκτεθειμένες στον ήλιο περιοχές οι βλάβες είναι συνήθως λευκές. Στις μη εκτεθειμένες περιοχές είναι συχνά καφέ ή καφεκόκκινες
    • Κατανομή: (περιοχές πλούσιες σε σμήγμα), θώρακας, ώμοι, ράχη
    • Εμφάνιση: σαφώς, αφοριζόμενες, διαμέτρου 3-4 mm, με φυγόκεντρη ανάπτυξη και συνενούμενες μεταξύ τους
    • Απολέπιση: λεπτά λέπια, ορατά μόνο στον κνησμό
    • Κνησμός (σπάνιος)
    • Πιο έντονες το καλοκαίρι
    • Περιοδικές υποτροπές

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    • Pityrosporon orbiculare
    • Διαταραχές στο σχηματισμό των λιπιδίων του δέρματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    • Υψηλή θερμοκρασία
    • Υψηλή υγρασία
    • Υπερβολική εφίδρωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Άλλες δερματικές παθήσεις με λευκές βλάβες και πλάκες, όπως τη λευκόχρου πιτυρίαση, τη λεύκη, τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα και το νομισματοειδές έκζεμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Συνήθως, δεν απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικρά, κοντά, μυκητιασικά μικκύλια
    • Μικκύλια σχήματος Υ
    • Μικροί στρογγυλοί σπόροι σε σωρούς πάνω στα μικκύλια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Παρασκεύασμα ΚΟΗ για να γίνουν ορατοί οι σχηματισμοί από βλαστάνουσες ζύμες και μικκύλια σχήματος ροπάλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κάτω από τη λάμπα Wood: χρυσός φθορισμός ή αλλαγές του χρώματος

    tinea versicolor l

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Οι προσβεβλημένες περιοχές επαλείφονται με τα ανάλογα φάρμακα με τολύπια βαμβακιού
    • Επανάληψη της αγωγής κάθε άνοιξη πριν την έκθεση στον ήλιο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΙΚΙΛΟΧΡΟΥΣ ΠΙΤΥΡΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Σαμπουάν σουφλιδίου του σεληνίου, αφήνετε να στεγνώσει για 40 λεπτά πριν το ξέπλυμα καθημερινά για 1 εβδομάδα ή αφήνετε στο σώμα 12-24 ώρες πριν το μπάνιο 1 φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες, ή
    • Κλοτριμαζόλη τοπικά 2 φορές την ημέρα για πολλές εβδομάδες, ή
    • Μικοναζόλη 2 φορές την ημέρα, για πολλές εβδομάδες, ή
    • Κετοκοναζόλη, σε κρέμα 2 φορές την ημέρα, για πολλές εβδομάδες
    • Καλύτερα να τρίβετε τις βλάβες με ένα φυσικό σκληρό σφουγγάρι κι ένα μυκητοκτόνο πριν (Betadine, βιολογική σόδα, ξίδι κ.ά)

    Αντενδείξεις: Η κετοκοναζόλη αντενδείκνυται στην κύηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανέλεγχος κάθε άνοιξη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Δεν αναμένονται επιπλοκές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Υποτροπιάζει τυπικά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνήθως, εμφανίζεται μετά την εφηβεία

    Γηριατρικό: Σπάνια σε αυτές τις ηλικίες

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ενημέρωση των ασθενών ότι το λευκό χρώμα θα παραμείνει για πολλούς μήνες μετά την αγωγή
    • Η αγωγή γίνεται εκ νέου κάθε άνοιξη πριν την έκθεση στον ήλιο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Pityriasis versicolor

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Τι είναι τα λέπια στο δέρμα

    Ποικιλόχρους πιτυρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Η ποικιλόχρους πιτυρίαση υποτροπιάζει συχνά

    Υπεροξείδιο του υδρογόνου 35%

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Λειχηνοειδής πιτυρίαση

    Λευκή πιτυρίαση

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    Πότε πρέπει να παίρνετε σελήνιο

    Αντιμετώπιση της μυκητίασης με φυσικούς τρόπους

    Ενδοφλέβια θεραπεία με υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    www.emedi.gr