Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 00:53

Κρυοπαγήματα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα κρυοπαγήματα είναι τοπικές βλάβες του δέρματος από το ψύχος

Στα κρυοπαγήματα, ICD-10 T33-T35, οι βλάβες είναι τοπικές  χωρίς μείωση της θερμοκρασίας του σώματος.

Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο.  Η προκαλούμενη κυτταρική αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης και το αυξημένο ιξώδες του αίματος, αποτελούν τους μηχανισμούς της βλάβης των ιστών.

Στην έκθεση των ιστών στο ψύχος, προεξάρχουν δύο φαινόμενα:

Οι αγγειοκινητιές διαταραχές, και η πήξη με κρυσταλοποίηση του ύδατος.

Οι αγγειοκινητικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από αγγειοσύσπαση οφείλονται στη δράση του ψύχους στα αγγεία, και στη δράση του ψυχρού αίματος στα αγγειοκινητικά κέντρα. Δευτερευόντως η αντιδραστική υπεραιμία προκαλεί αύξηση της διαβατότητας των τριχοειδών, και οίδημα.

Η πήξη και κρυσταλλοποίηση του νερού στους ιστούς μαζί με ηλεκτρολυτικές διαταραχές, προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός των αγγείων και στη συνέχεια Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη - ΔΕΠ. Σε βαριές περιπτώσεις, επέρχεται ολιγαιμική καταπληξία (Shock) και κοιλιακή μαρμαρυγή με θάνατο. Έτσι εξηγείται ο θάνατος ατόμων πού χάνονται σε χιονοθύελλα.

Το δέρμα και οι μύες είναι αρκετά πιο ευαίσθητα σε κρυοπάγημα από ότι οι τένοντες και τα οστά, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί ο ασθενής μπορεί και κινεί τα παγωμένα δάχτυλα.

Τα κρυοπαγήματα, συχνά άλλοτε σε πολεμικές περιόδους, είναι σήμερα σπάνια και συμβαίνουν σε ορειβάτες, στρατιώτες αλπινιστές, βοσκούς, ναυαγούς και σε εργατικά ατυχήματα με ψυκτικούς θαλάμους ή στη χημική βιομηχανία.

Έτσι τα κρυοπαγήματα διακρίνονται σε αυτά που οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες (μετεωρολογικά κρυοπαγήματα) και σε αυτά που συμβαίνουν σαν εργατικά ατυχήματα (εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα).


Μετερεωλογικά κρυοπαγήματα

Οφείλονται σε έκθεση στο κρύο, η δράση του οποίου πολλαπλασιάζεται από την υγρασία και τον άνεμο. Για παράδειγμα, το πάγωμα του δέρματος πού προκαλείται από θερμοκρασία +7 βαθμούς C, με άνεμο 64 Km/h, είναι το ίδιο με αυτό πού προκαλείται σε θερμοκρασία -40 βαθμούς C, και άνεμο μόνο 3,2 Km/h. Η επαφή με μέταλλα ή βενζίνη σε κρύο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσει πρακτικώς ακαριαίο πάγωμα. Το δέρμα συχνά κολλάει στο μέταλλο και μπορεί να χαθεί. Ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων αυξάνεται από την συστηματική υποθερμία, η οποία προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει καλή θερμοκρασία στο κέντρο του σώματος.

Δύο αναφερόμενα είδη μετεωρολογικών κρυοπαγημάτων, είναι το «Πόδι χαρακωμάτων» (Trench Foot) και το «Πόδι Εμβαπτίσεως» (Immersion Foot), και οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε υγρό ψύχος, άνω του σημείου πήξεως (πχ 10 βαθμούς C). Εδώ, η προκαλούμενη βλάβη των ιστών, προκαλείται από ισχαιμία.

Οι παράγοντες πού συντελούν στην εκδήλωση των κρυοπαγημάτων είναι πέντε:

1.         Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος.

2.         Το είδος του ψύχους (ψυχρός αέρας, υγρασία, ψυχρό νερό, πάγος, κλπ)

3.         Η διάρκεια έκθεσης στο ψύχος.

4.         Η τοπική και γενική κατάσταση του οργανισμού.

5.         Η προφύλαξη της προσβεβλημένης περιοχής με κατάλληλο εξοπλισμό.


Εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα

Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί αρκετές χημικές ουσίες, αλλά και φυσικές καταστάσεις στο βιομηχανικό αστικό περιβάλλον, που προκαλούν κρυοπαγήματα.

Παράδειγμα, αποτελεί και η περίπτωση που κάποιος ακουμπήσει για ορισμένα δευτερόλεπτα στο μέταλλο της κατάψυξης του οικιακού ψυγείου, το οποίο  είναι αρκετό να χαθεί τμήμα του δέρματος από ακαριαίο κρυοπάγημα της επιδερμίδας.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το υγρό άζωτο που χρησιμοποιείται ευρέως στα χημικά, βιολογικά και ιατρικά εργαστήρια. Η επαφή του δέρματος με υγρό άζωτο είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρά κρυοπαγήματα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Το ίδιο επικίνδυνο για κρυοπαγήματα είναι και το διοξείδιο του άνθρακα. Το υγρό και το στερεό διοξείδιο του άνθρακα είναι σημαντικά ψυκτικά μέσα, κυρίως στη βιομηχανία τροφίμων, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση παγωτών και άλλων κατεψυγμένων προϊόντων.

Το στερεό διοξείδιο του άνθρακα ονομάζεται "ξηρός πάγος" και χρησιμοποιείται για μικρές μεταφορές στις οποίες δεν είναι πρακτικά τα ογκώδη ψυγεία.

Το υγρό διοξείδιο του άνθρακα (που ονομάζεται στη βιομηχανία R744 ή R-744) χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό μέσο, πριν από την ανακάλυψη του R-12.

Άλλη γνωστή χημική ουσία που προκαλεί κρυοπαγήματα του δέρματος είναι το μεθυλοχλωρίδιο το οποίο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε εξαιτίας τη μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε.

Από απόψεως κλινικής εικόνας μοιάζουν με τα εγκαύματα, αλλά αποτελούν τελείως ξεχωριστή οντότητα από παθοφυσιολογική άποψη.


Βαθμοί βαρύτητας κρυοπαγημάτων:

Ι: Αγγειόσπασμος. Δέρμα ωχρό, κρύο, χωρίς αισθητικότητα συνήθως στα δάχτυλα χειρός, στη μύτη, στη γενειακή χώρα και στα αυτιά.

ΙΙ: Ερυθρότητα, διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων.

ΙΙΙ: Διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων, νέκρωση.

Μια ελαφρά μορφή κρυοπαγημάτων είναι οι Xιονίστρες (Χείμετλα, Frostnip). Εκδηλώνονται με παροδική ωχρότητα των δακτύλων, κυάνωση και μούδιασμα στα άμεσα εκτεθιμένα μέρη του σώματος, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρες κρυοπάγημα, άν δεν προστατευθούν ή δεν θεραπευθούν. Εμφανίζονται συνήθως στά δάκτυλα, αυτιά, μύτη, πηγούνι ή μάγουλα, και αντιμετωπίζονται με επαναθέρμανση με επαφή ζεστών μερών του σώματος ή ζεστού αέρα.

Οι κλασσικές διαδοχικές φάσεις (Στάδια-Βαθμοί) ενός πλήρους κρυοπαγήματος είναι οι εξής:

1.         Aιμωδίες (μούδιασμα), Πόνος, Ωχρό δέρμα, Υπεραιμία και οίδημα (πρήξιμο).

2.         Επιπροστίθενται και φυσσαλίδες με Φλεβική στάση.

3.         Έμφρακτο, Νέκρωση, Σπασμός αρτηριών, Νέκρωση δέρματος, Εσχάρες, Έλκος.

4.         Ισχαιμία και Υποξία των Ιστών, Νέκρωση Ιστών, Ξηρή ή υγρή Γάγγραινα

Κρυοπάγημα Χειρός

Τα άκρα που έχουν υποστεί κρυοπάγημα, είναι μουδιασμένα, επώδυνα, και έχουν εμφάνιση ωχρή ή κίτρινη σαν κερί.

Στο επιφανειακό κρυοπάγημα (Superficial Frostbite), μόνο το δέρμα και ο υποδόριος ιστός είναι παγωμένα, και ως εκ τούτου οι από κάτω ιστοί είναι ευπίεστοι στην πίεση.

Στο Βαθύ Κρυοπάγημα, ή Εν τω Βάθει Κρυοπάγημα (Deep Frostbite), υπάρχει πάγωμα των βαθέων ιστών, πού δίνουν μια εμφάνιση σαν ξύλο, στο πόδι ή χέρι. Μετά την επαναθέρμανση, η παγωμένη περιοχή, γίνεται στικτά μπλε, ή πορφυρή, πονάει πολύ και πρήζεται. Οι φουσκάλες πού εμφανίζονται, κάνουν μερικές βδομάδες γιά να απορροφηθούν. Το άκρο (πόδι ή χέρι) παραμένει πρησμένο και είναι επώδυνο. Για τη διαφορική διάγνωση ενός επιφανειακού από ένα βαθύ κρυοπάγημα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Σπινθηρογράφημα (Scintigraphy), ή αγγειογραφία (αρτηριογραφία).


Γενική θεραπεία κρυοπαγημάτων:

Εφόσον δεν υπάρχει επιπλέον κεντρική υποθερμία, γιατί αν υπάρχει αυτή πρέπει να θεραπευθεί πρώτα:

-Αργή επαναθέρμανση των προσβεβλημένων τμημάτων του σώματος π.χ. σε υδάτινο λουτρό.

-Άσηπτες επιδέσεις, προφύλαξη από τέτανο και ενδεχομένως αντιβιοτικά.

-Αγγειοδιασταλτικά για την αντιμετώπιση των αρτηριακών και φλεβικών σπασμών π.χ. νιφεδιπίνη 5-10 mg από το στόμα.

-Σε κρυοπαγήματα 3ου βαθμού γίνεται ακρωτηριασμός στην οριακή ζώνη αν εμφανιστούν κάποιες νεκρωτικές περιοχές...

Πρωταρχικό μέλημα σε ασθενή με κρυοπαγήματα είναι η αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας, πού παρουσιάζει ο ασθενής.

Ακολούθως, το παγωμένο μέλος πρέπει επειγόντως να επαναθερμανθεί (να γίνει τήξη), σε υδάτινο λουτρό θερμοκρασίας 40-42,2 βαθμούς C, για 20 - 30 λεπτά. ΔΕΝ πρέπει να επιχειρηθεί επαναθέρμανση, εάν δεν εξασφαλισθεί μόνιμη θερμοκρασία και κρεβάτι. Είναι πολύ προτιμώτερο το θύμα να περπατήσει αρκετές ώρες με παγωμένα πόδια παρά να γίνει επαναθέρμανση, σε μια απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί μια οριστική ιατρική βοήθεια.

Εάν υπάρχει θερμόμετρο θα φανεί χρήσιμο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, αλλιώς το νερό θα δοκιμάζεται με το χέρι υγιούς ατόμου, και πρέπει να είναι απλώς χλιαρό. Μη χρησιμοποιείτε ποτέ ένα παγωμένο σκέλος για να δοκιμάσετε τη θερμοκρασία του νερού, και μην το εκθέτετε ποτέ σε άμεση πηγή θερμοκρασίας (όπως πχ φωτιά, τζάκι, σόμπα). Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος επαναθέμανσης, εκτός της εμβάπτισης σε νερό, περικλείει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Η γενική νοσοκομειακή θεραπεία του ασθενούς με κρυοπάγημα, περιλαμβάνει τη χορήγηση Rheomacrodex, Ringer Lactate, Heparine, Aντιβιοτικών, Αντιτετανικού ορού, βελτιωτικών της μικροκυκλοφορίας (Loftyl, κλπ) και υψηλού θερμιδικού διαιτολογίου.

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται σε μερικά εξειδικευμένα κέντρα, η χρήση του θαλάμου Υπερβαρικού οξυγόνου, για τη μείωση των πιθανοτήτων γάγγραινας και ακρωτηριασμού. Αφού η επαναθέρμανση έχει ολοκληρωθεί, ο ασθενής πρέπει να παραμείνει κλινήρης και το παγωμένο μέλος του πρέπει να αφεθεί ανοικτό στόν αέρα, και ΔΕΝ πρέπει να έρχεται σε άμεση επαφή με σεντόνια, ρούχα κλπ. Οι φουσκάλες πρέπει να αφήνονται ανέπαφες, και το δέρμα πρέπει να καθαρίζεται απαλά με εμβάπτιση σε δινόλουτρο (whirlpool bath) γιά 20 λεπτά 2 φορές την ημέρα. Σε Νοσοκομειακό περιβάλλον, μπορεί να γίνει άσηπτη παρακέντηση ή εκτομή των φυσσαλίδων και επίδεση με γάζες αντιβιοτικών (Fucidin, Sofra-tulle,κλπ). Το σφουγγάρισμα και οι εντριβές στό μέλος ΔΕΝ επιτρέπονται. Οι αλοιφές και τα τοπικά αντισηπτικά δεν έχουν αξία. Τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα και η χειρουργική συμπαθεκτομή ΔΕΝ φαίνεται να προάγουν την επούλωση των κρυοπαγημάτων. 


Τα συχνότερα σημεία σοβαρών επιπλοκών από κρυοπαγήματα είναι τα άνω και κάτω άκρα, ιδίως η άκρα χείρα και ο άκρος πόδας.

Το πρόβλημα στην άκρα χείρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί ακόμα και αν διασωθεί το σκέλος πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την αποφυγή αγκυλώσεων και δυσκαμψιών, να έχει δηλαδή ο ασθενής ένα λειτουργικό χέρι, παρά ένα «διακοσμητικό» . Συνεπώς κατά την αποθεραπεία πρέπει να δίδεται σημασία όχι μόνο στην επούλωση των ιστών αλλά και στην διατήρηση της λειτουργικότητας της άκρας χειρός. Η φυσικοθεραπεία είναι ένας απαραίτητος παράγων ανάρρωσης.

Στο πόδι οι απαιτήσεις είναι σημαντικές μεν, αλλά όχι τόσο απαραίτητες όπως στο χέρι. Στη νοσηλεία του ασθενούς, οι ιστοί θα επουλώνονται βαθμιαία, και κάθε νεκρός ιστός περιχαρακώνεται και αποβάλλεται αυτόματα. Ενωρίς κατά την πορεία της επούλωσης, είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και για τον πιο έμπειρο χειρουργό, να προκαθορίσει το βάθος της βλάβης. Νωρίτερες εκτιμήσεις, συνήθως υπερεκτιμούν την έκταση της υπάρχουσας βλάβης. Είναι βέβαιο ότι στους δύο παρελθόντες παγκόσμιους πολέμους έγιναν αρκετοί άσκοποι ακρωτηριασμοί άκρων σε στρατιώτες, από βιαστική και λανθασμένη εκτίμηση της βαρύτητας.

Ως εκ τούτου, η θεραπεία αναμονής είναι ο κανόνας, εκτός και αν η εξέλιξη της βλάβης διαρκεί πολλούς μήνες. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται είτε για την αφαίρεση συσφιγκτικών περιφερικών εσχαρών, είτε σπάνια για την αφαίρεση γαγγραινώδους ιστού. Πριν την πάροδο 2 μηνών από το κρυοπάγημα, σπάνια θα χρειασθεί ακρωτηριασμός εκτός και αν επισυμβεί σοβαρή λοίμωξη. Γι αυτό από την πρώτη μέρα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά στον ασθενή. Η συνύπαρξη καταγμάτων μαζί με κρυοπάγημα, δημιουργεί περίπλοκα προβλήματα. Τα εξαρθρήματα πρέπει να ανατάσσονται αμέσως μετά την επαναθέρμανση. Τα ανοικτά κατάγματα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση κατά προτίμηση με εξωτερική οστεοσύνθεση, αλλά τα κλειστά πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς με οπίσθιο πλαστικό νάρθηκα. Ένα σύνδρομο πρόσθιου διαμερίσματος σε ασθενή με κάταγμα και κρυοπάγημα ταυτόχρονα, διαγιγνώσκεται με αρτηριογραφία και πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά με απονευρωσεκτομή (fasciotomy). Μόλις οι εσχάρες διαχωρισθούν, το δέρμα φαίνεται λεπτό, στιλπνό, τρυφερό και ευαίσθητο στο κρύο. Σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζει εύκολο ίδρωμα. Βαθμιαία επανέρχεται στο φυσιολογικό, αλλά πόνος στην έκθεση στο ψύχος μπορεί να παραμείνει για πάντα. 


Στάδια θεραπείας

Συνοπτικά, τα στάδια της Θεραπείας ενός κρυοπαγήματος έχουν ως εξής:

1.         Αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας του ασθενούς (Accidental Hypothermia).

2.         Επαναθέρμανση σε υδάτινο λουτρό 40-42 βαθμούς Κελσίου γιά 20-30 λεπτά.

3.         Προστασία του παγωμένου σκέλους: Κρεβάτι, όχι επίδεση, όχι γύψος, όχι γάζες.

4.         Καθαριότητα και περιποίηση του σκέλους. Χορήγηση αντιβιοτικών συστηματικά.

5.         Ήπια σταδιακή φυσικοθεραπεία.

6.         Πρώιμη χειρουργική συμπαθεκτομή, με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα.

7.         Χειρουργικός καθαρισμός στίς επιφανειακές νεκρώσεις.

8.         Σπάνια, Ακρωτηριασμός ΜΟΝΟΝ σε επιβεβαιωμένη ξηρή ή υγρή γάγγραινα.


Επιπλοκές

Σε ένα πλήρως εγκατεστημένο κρυοπάγημα πού δεν κατέληξε σε ακρωτηριασμό, μπορούν να εμφανισθούν οι εξής απώτερες επιπλοκές:

1.         Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων. Αγκυλώσεις. Δυσκαμψίες.

2.         Παραισθησίες, Υπερευαισθησία, Υπερίδρωση. Χρόνιες νευραλγίες. Νευροπαθητικός πόνος.

3.         Φαινόμενο Raynaud στα δάκτυλα.

4.         Ατροφία του δέρματος, και υποτροπιάζοντα άτονα έλκη του δέρματος.

Τα κρυοπαγήματα εφόσον διαγνωσθούν και θεραπευθούν έγκαιρα και σωστά, έχουν καλή πρόγνωση ως προς τη λειτουργία του σκέλους. Τα θύματα πού έχουν υποστεί κρυοπάγημα, έχουν αυξημένο κίνδυνο για δεύτερο κρυοπάγημα σε μελλοντική έκθεση στο ψύχος.

Βιβλιογραφία

  • J.Braun, A.Scgaffler,U.Renz, Κλινικός Οδηγός Παθολογίας, Εκδ. Παρχαλίδης, 5η έκδοση
  • Lawrence Way, 2008: «Frostbites». Current Surgical Diagnosis & Treatment. Eκδόσεις Appletton και Lange, USA, 2008
  • Bangs CC, 1984: «Hypothermia and Frostbite». Emer.Medical Clinics of North America 1984; 2:475
  • Bourne MH et al, 1986: «Analysis of microvascular changes in frostbite injury». Journal of Surgery. Rescue. 1986;40:26
  • Mc Cauley RL et al, 1983: «Frostbite injuries: A rational approach based on the pathophysiology». Journal of Trauma 1983;23:143
  • Page RE, Robertson GA, 1983: «Management of the frostbitten hand». "Hand" 1983;15:185
  • Oικονόμου Νικόλαος, 1978: «Κρυοπαγήματα». Χειρουργική Παθολογία. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1978
  • Γκούβας Χαράλαμπος, 1992: «Κρυοπαγήματα, σύγχρονες απόψεις», περιοδικό «Κορφές», τεύχος 93, σελίδα 14-18, Φεβρουάριος 1992

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4197 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019 21:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Τα προϊόντα φροντίδας για το ευαίσθητο δέρμα σας πρέπει να τα διαλέγετε

    Τα προϊόντα φροντίδας δέρματος μπορεί να προκαλέσουν έκζεμα, ατοπική δερματίτιδα ή ροδόχρους ακμή.

    Οι παράγοντες που χρησιμοποιούνται στις οδοντόπαστες, το σαμπουάν, τα καλλυντικά και τα προϊόντα περιποίησης δέρματος προκαλούν προβλήματα υγείας.

    Το δέρμα σας βομβαρδίζεται καθημερινά στις περιβαλλοντικές τοξίνες κι έχει ως σκοπό την προστασία.

    Τα κερατινοκύτταρα είναι νεκρά κύτταρα που αποτελούνται από χοληστερόλη, κεραμίδια και λιπαρά οξέα.

    Αυτά τα τρία λιπίδια είναι παρόντα σε περίπου ίσες αναλογίες και σε ίσο αριθμό μορίων.

    Οι συνηθισμένες ενυδατικές κρέμες αλλάζουν το φυσικά όξινο pH του δέρματος που βοηθά στην πρόληψη της μόλυνσης και τα τρία λιπίδια δεν παράγονται στις σωστές αναλογίες, με αποτέλεσμα δερματικές παθήσεις, όπως, το έκζεμα. Το σώμα το αντιλαμβάνεται ως τραυματισμό, και σε απόκριση παράγει κυτοκίνες, μικρά μόρια που ενεργοποιούν την αντίδραση φλεγμονής που οδηγεί σε επούλωση.

    Αλλά, σε άτομα με ευαίσθητες επιδερμίδες ή δερματικές παθήσεις, τα μηχανήματα επισκευής, δηλαδή, τα ένζυμα που παράγουν τα τρία λιπίδια δεν λειτουργούν σωστά.

    Έτσι, ο τραυματισμός παραμένει και οι κυτοκίνες συνεχίζουν να δουλεύουν, προκαλώντας μεγαλύτερη φλεγμονή και ερεθισμό.

    Το κλειδί για άτομα με ευαίσθητο δέρμα βρίσκεται σε μια λοσιόν που περιέχει τις σωστές αναλογίες λιπιδίων, οπότε μειώνεται η φλεγμονή.

    Τα καλύτερα προϊόντα για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    lipidia derma 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάσκα αντιγήρανσης με γύρη

    Βιολογική λακ για τα μαλλιά σας

    Τζελ για τα μάτια για τις ρυτίδες

    Αποτοξινώστε τη ζωή σας

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Μάθετε αν είναι ασφαλή τα καλλυντικά που χρησιμοποιείτε

    Πώς να αναζωογονήσετε το δέρμα σας

    Οι άντρες πρέπει να χρησιμοποιούν καλλυντικά;

    Κρέμα νυκτός για ανάπλαση

    Ενυδατική κρέμα ημέρας για λάμψη

    Εξατομικευμένη μάσκα με άργιλο

    Φτιάξτε μόνοι σας ενυδατική κρέμα προσώπου

    Μάσκα για να αποκτήσετε απαλό δέρμα

    Φτιάξτε μόνοι σας κρέμες ματιών

    Τζελ σύσφιξης για την περιοχή των ματιών

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Φτιάξτε μόνοι σας κρέμες βοτάνων

    Ορός αντιγήρανσης για το βράδυ

    Αναζωογονητική τονωτική λοσιόν από βότανα

    Τζελ καθαρισμού με εσπεριδοειδή για λάμψη

    Φυσικά προϊόντα ομορφιάς

    Φτιάξτε μόνοι σας προϊόντα ομορφιάς

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε βιολογικά καλλυντικά

    Πώς να καθαρίζετε το πρόσωπό σας

    www.emedi.gr

     

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

    Θεραπεία της ημικρανίας με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η ημικρανία είναι μια κοινή, γενετικά συνδεδεμένη διαταραχή με ερεθίσματα που δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως.

    Παθοφυσιολογικά στην ημικρανία ένοχοι θεωρούνται η διεγερσιμότητα, η νευροφλεγμονή και η δυσλειτουργία του αγγειακού τοιχώματος.

    Επαναλαμβανόμενες κρίσεις ημικρανίας για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο μπορεί να οδηγήσουν σε αρτηριοπάθεια των κρανιακών αγγείων.

    Οι κρίσεις ημικρανίας συνοδεύονται από επαναλαμβανόμενη αγγειακή φλεγμονή των κρανιακών αιμοφόρων αγγείων κι έτσι υπάρχει κίνδυνος για αθηροσκλήρωση.

    Το τρίδυμο νεύρο απελευθερώνει πεπτίδια G σχετικού με την καλσιτονίνη γονιδίου, όταν τα επίπεδα των νευροδιαβιβαστών και νευρορυθμιστών δεν είναι ισορροπημένα στις συναπτικές ντοπαμινεργικές και νοραδρενεργικές σχισμές της μήτρας του πόνου και αυτό προκαλεί φλεγμονή και κρίσεις ημικρανίας.

    Η κατάθλιψη, επίσης, προάγει το νευρογενή πόνο και τη φλεγμονή.

    Πιθανή αιτία της ημικρανίας είναι και η φλεβική απόφραξη των τριδυμοαγγειακών νεύρων. Ο ερεθισμός των ενδοσηρραγγωδών τμημάτων του τριδύμου νεύρου είναι υπεύθυνος για τη χρόνια ημικρανία.

    Οι ημικρανίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα και διαταραχής του αίματος, γιατί υπάρχει αυξημένη ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, τόσο κατά τη διάρκεια των κρίσεων όσο και κατά την περίοδο χωρίς πονοκέφαλο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αυξημένη πηκτικότητα του αίματος. 

    Η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων σχετίζεται με μειωμένη ροή αίματος στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της κρίσης ημικρανίας. Οι διαταραχές στη ροή του αίματος στον εγκέφαλο και το μεταβολισμό και τα αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούντων κατεχολαμινών δημιουργεί περίσσεια ριζών οξυγόνου, προκαλώντας τραυματισμό του περιφεριακού ιστού με τη μεσολάβηση επαναιμάτωσης και αυτό στη συνέχεια προκαλεί φλεγμονώδη αντίδραση.

    Αυξημένα επίπεδα της CRP C- Αντιδρώσας πρωτεϊνης και αυξημένες κυτοκίνες παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της ημικρανίας και στις ενδιάμεσες περιόδους της κρίσης.

    Συμπτώματα ημικρανίας

    Το σύνδρομο ημικρανίας χαρακτηρίζεται από πονοκέφαλο, συμπτώματα από το αυτόνομο νευρικό σύστημα, για παράδειγμα έμετος και νευρολογικά συμπτώματα, όπως διαταραχές της όρασης.

    Απώλεια της ομιλίας

    Μούδιασμα

    Παράλυση άκρων

    Συναισθηματικές διαταραχές

    Παλλόμενος αρτηριακός σφυγμός

    Υπερευαισθησία στην κίνηση

    Υπερευαισθησία στο φως

    Υπερευαισθησία στον θόρυβο

    Υπερευαισθησία στις μυρωδιές

    migrain 2

    Θεραπεία ημικρανίας με συμπληρώματα διατροφής

    Ρεσβερατρόλη κι εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού

    Η από του στόματος χορήγηση του εκχυλίσματος σπόρων σταφυλιού είναι επωφελής για όσους βιώνουν, συχνά, φλεγμονώδεις ημικρανίες. Το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού δεσμεύει τις ελεύθερες ρίζες και μειώνει τα επίπεδα της CRP κι έτσι είναι φανερό ότι μειώνει τα επίπεδα φλεγμονής.

    Σερραπεπτάση

    Η σερραπεπτάση μειώνει του επαγόμενους από πόνους παράγοντες, όπως το οίδημα, τα υπολείμματα και τα ανοσοσυμπλέγματα. Η σερραπεπτάση ρυθμίζει τις προφλεγμονώδεις κυτοκίνες με δέσμευση στην α2 μακροσφαιρίνη και αποβολή των κυτοκινών. Έτσι, η φάση της φλεγμονής επιταχύνεται, όπως και η φάση της επούλωσης. Η σερραπεπτάση μειώνει τη CRP. Η σερραπεπτάση έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.

    Ρουτίνη

    Μειώνουν το οξειδωτικό στρες και τη συχνότητα και σοβαρότητα της χρόνιας ημικρανίας. Μειώνει την μικροαγγειακή διαπερατότητα σε υγιή και φλεγμονώδη αγγεία κι εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες. Η ρουτίνη προλαμβάνει την οξειδωτική βλάβη που προκαλείται από νευροφλεγμονή, γιατί ο εγκεφαλικός ιστός είναι επιρρεπής σε οξειδωτική βλάβη, λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε οξυγόνο, του χαμηλού επιπέδου της αντιοξειδωτικής προστασίας και των υψηλών επιπέδων πολυακόρεστων λιπαρών οξέων. Η ικανότητα της ρουτίνης να καταστέλλει τη μικρογλοιακή ενεργοποίηση και τις προφλεγμονώδεις κυτοκίνες, επιβεβαιώνει περαιτέρω τη σημασία της στη θεραπεία της ημικρανίας.

    Παπαϊνη

    Η παπαϊνη διασπά τις αλυσίδες πολυπεπτιδίων και υδρολύει τους διασταυρούμενους δεσμούς κολλαγόνου, αποδυναμώνοντας τα ινίδια κολλαγόνου κι επιτρέποντας την αφαίρεση. Η παπαϊνη έχει ισχυρή αναλγητική κι αντιφλεγμονώδη δράση στον πονοκέφαλο και δεν έχει παρενέργειες.

    Amla

    Το άμλα εξασθενεί τις οξείες και χρόνιες φλεγμονές μέσω της ισχυρής αντιοξειδωτικής της δράσης και εξολοθρεύει τις ελεύθερες ρίζες.

    Βρομελίνη 

    Η βρομελίνη έχει αντιφλεγμονώδεις κι ανοσορυθμιστικές δράσεις και είναι ευεργετική στην ανοσολογικά διαμεσολαβούμενη αρτηριοσκλήρυνση και στην αλλεργική εγκεφαλομυελίτιδα.

    Νατοκινάση

    Η νατοκινάση έχει αντιφλεγμονώδη δράση, προλαμβάνει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων, βελτιώνει τη ροή του αίματος κι έχει ισχυρές προϊνωλυτικές επιδράσεις. Απορροφάει το ινώδες και το υπόστρωμα πλασμίνης, ενώ παράλληλα ενισχύει την ινωδολυτική δραστηριότητα στο πλάσμα και είναι ισχυρός φυσικός θρομβολυτικός παράγοντας. Η νατοκινάση έχει ισχυρότερη θρομβολυτική δραστηριότητα από την πλασμίνη και διασπά τον δραστικό ανασυνδυασμένο προκαρυωτικό αναστολέα του ενεργοποιητή πλασμινογόνου σε κομμάτια μικρού μοριακού βάρους.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

     migrain 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Συνταγή για τον πόνο στο κεφάλι

    Γιατί έχετε συχνά πονοκέφαλο

    Κατάπλασμα για τον πονοκέφαλο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Κρανιοϊερή Θεραπεία

    Νευρωνική θεραπεία

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Αν έχετε ημικρανίες βάλτε κομπρέσα με ξύδι

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγετε όταν έχετε πονοκέφαλο

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ημικρανία

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Οι βιταμίνες για τις ημικρανίες

    Αντιμετώπιση ημικρανιών

    Τα γονίδια της ημικρανίας

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για τις ημικρανίες

    Κληρονομικότητα και στις ημικρανίες

    Έχετε πόνο στο κεφάλι;

    Τα μωρά με κολικούς εμφανίζουν ημικρανίες

    Το ιατρικό ιστορικό για τις κεφαλαλγίες

    Αθροιστική κεφαλαλγία

    Ημικρανίες από διαστολή αιμοφόρων αγγείων

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Τα καλύτερα για τις ημικρανίες

    Συσκευή που προλαμβάνει τις ημικρανίες

    Τι είναι η ημικρανία;

    Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες;

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Λάδι για ημικρανίες

    Μπορείτε και μόνοι σας να θεραπευτείτε

    Αντιμετώπιση ημικρανιών

    Τα γονίδια της ημικρανίας

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για τις ημικρανίες

    Κληρονομικότητα και στις ημικρανίες

    Έχετε πόνο στο κεφάλι;

    Τα μωρά με κολικούς εμφανίζουν ημικρανίες

    Το ιατρικό ιστορικό για τις κεφαλαλγίες

    Αθροιστική κεφαλαλγία

    Ημικρανίες από διαστολή αιμοφόρων αγγείων

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Τα καλύτερα για τις ημικρανίες

    Συσκευή που προλαμβάνει τις ημικρανίες

    Τι είναι η ημικρανία;

    Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες;

    Διαβάστε ποιο είναι το καλύτερο ρόφημα για τον πονοκέφαλο

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Μήπως κάθε πρωί ξυπνάτε με πονοκέφαλο και μπούκωμα;

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Ο πονοκέφαλος στα παιδιά

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    www.emedi.gr

     

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Η νόσος του Lyme θεραπεύεται με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η νόσος του Lyme είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προκαλείται από βακτήρια, τις σπειροχαίτες του συμπλέγματος Borrelia burgdorferi.

    Η πάθηση μπορεί να προσβάλλει τις αρθρώσεις και όργανα, όπως το δέρμα, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

    Συνηθέστερα μεταδιδόμενη από μολυσμένα δαγκώματα τσιμπουριού, η μετάδοση της νόσου του Lyme από το μητρικό γάλα, το αίμα και άλλες σωματικές εκκρίσεις είναι, επίσης, δυνατή.

    Το πιο αξιοσημείωτο σύμπτωμα της νόσου του Lyme είναι ένα κόκκινο εξάνθημα σε σχήμα ματιού ταύρου πoυ εξαπλώνεται από το σημείο του τσιμπήματος του τσιμπουριού.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στην παρουσία του B.burgdorferi με την απελευθέρωση κυκλοφορούντων ανοσοσυμπλεγμάτων (CICs), τα οποία προκαλούν φλεγμονώδη αντίδραση.

    Χρειάζονται μήνες ή και χρόνια για να ανιχνευτεί η παρουσία του B.burgdorferi στο σώμα και να αντιμετωπισθεί άμεσα η νόσος του Lyme, καθώς η έναρξη των συμπτωμάτων της είναι βαθμιαία και συχνά, συγχέεται με εκείνα άλλων παθήσεων, όπως η μονοπυρήνωση και η αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα του Lyme προκαλείται από την εναπόθεση ινώδους στις αρθρώσεις.

    Τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) παραμένουν στην κυκλοφορία του αίματος και πιέζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και διαδίδουν τη φλεγμονώδη διαδικασία. Σχηματίζουν θρόμβους αίματος και προκαλούν νευρική βλάβη.

    Το B.burgdorferi  ενεργοποιεί χημειτακτικούς παράγοντες κι επάγει τις ιντερλευκίνες IL-1,IL-6, IL-8 κι IL-10), οι οποίες κατευθύνουν τα βακτήρια σε ειδικά όργανα. Το βακτήριο επάγει τη συγκέντρωση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-άλφα (TNF-α) που είναι μια κυτοκίνη που προάγει περαιτέρω τη φλεγμονή κι εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

     lyme 1

    Συμπτώματα και σημεία της νόσου του Lyme

    Τα συμπτώματα εμφανίζονται από τρεις ημέρες έως και μήνες μετά την μόλυνση.

    Κόπωση

    Πονοκέφαλος

    Πόνος και οίδημα στις αρθρώσεις

    Πόνος στους μυς

    Πυρετός

    Αίσθημα μυρμηγκιάσματος και μούδιασμα στα άκρα

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Κακή μνήμη

    Παράλυση των μυών του προσώπου

    Η χρόνια φλεγμονή οδηγεί σε μη αναστρέψιμη βλάβη του δέρματος, των αρθρώσεων και του νευρικού συστήματος και αυξάνεται ο κίνδυνος για καρδιοαγγειακή νόσο.

    lyme 4

    Θεραπεία της νόσου του Lyme με συμπληρώματα διατροφής

    Σερραπεπτάση

    Τα πρωτεολυτικά ένζυμα μειώνουν τον πόνο και τον πόνο και το οίδημα, διαλύουν τους θρόμβους του αίματος και τον ουλώδη ιστό, καθαρίζουν τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία του αίματος και διασπούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες. 

    Η σερραπεπτάση έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες. Η σερραπεπτάση καθαρίζει το αίμα απομακρύνοντας την περίσσεια του ινώδους και τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία και μειώνει το ιξώδες του αίματος και προλαμβάνει το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να είναι ισχυρό και να αναγνωρίζει τα μικρόβια πριν τους επιτεθεί και σε αυτό βοηθάει η σερραπεπτάση.

    Βλαβερά μικρόβια που σχετίζονται με τη νόσο του Lyme, όπως Borrelia, Babesis, Bartonella και Ehrlichia έχουν ένα στρώμα ινώδους γύρω τους για να προστατεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Η σερραπεπτάση διασπά το ινωδογόνο, διαλύει την περιβάλλουσα στρώση του ινώδους γύρω από τα επιβλαβή μικρόβια και τα μικρόβια εξαλείφονται με φυσικό τρόπο από το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Η γνωστική εξασθένηση που σχετίζεται με τη νόσο του Lyme συνδέεται με την παρουσία των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιδιαίτερα την IL-6. Η IL-6 μειώνεται μετά από συνεχή χορήγηση σερραπεπτάσης μέσα, μόλις, σε 45 ημέρες.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει πρωτεολυτική, ανοσορυθμιστική και ορμονική δράση, μέσω ενδοκυττάριων οδών σηματοδότησης. Η βρομελίνη καταπολεμάει τη φλεγμονή και απομακρύνει τα μόρια των κυττάρων T, CD44 από τα λεμφοκύτταρα.

    Η βρομελίνη καταπολεμάει τον πόνο και το οίδημα στις αρθρώσεις.

    Τα κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα καταστρέφουν τις αρθρώσεις. Η INF που καθοδηγείται από τα κύτταρα Τ συμβάλλει, επίσης, στην αρθρίτιδα. Η χορήγηση βρομελίνης βοηθάει το σώμα να απαλλαγεί από τα αντιγόνα στο αίμα, εντοπίζει τη φλεγμονή και διασπάει τις συσσωρεύσεις αποβλήτων που προκαλούν πόνο στο εσωτερικό των αρθρώσεων. Επιπλέον, η βρομελίνη αποικοδομεί τον TMF-α και μειώνει την IL-1β και IL-6, που είναι οι κυτοκίνες που εμπλέκονται στην χημειοταξία του B.burgdorferi. Η καταστολή αυτών των οδών σηματοδότησης συμβάλλει στη φλεγμονώδη δράση της βρομελίνης.

    Παπαϊνη

    Η παπαϊνη είναι κατάλληλη για το οίδημα και το πρήξιμο που προκαλείται από ξένες πρωτεϊνες. Η παπαϊνη είναι αποτελεσματική για τις επώδυνες αρθρώσεις, διασπάει τις πρωτεϊνες του πλάσματος, που εκχύονται στο διάμεσο ιστό κι έχει αντιφλεγμονώδη κι αποιδηματική δράση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη του ινώδους, μειώνουν την φλεγμονή και τα καρδιακά προβλήματα και ο έλεγχος γίνεται με τα επίπεδα της CRP και της ΤΚΕ στο αίμα. Τέλος, οι πρωτεάσες αποικοδομούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες κι επιτρέπουν στη φυσική άμυνα του σώματος και στα φυσικά αντιβιοτικά να επιτεθούν απευθείας στα μικρόβια.

    Τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    lyme 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Νόσος Lyme

    Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

    www.emedi.gr

     

     

  • Πυώδης ιδρωταδενίτιδα Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η ιδρωταδενίτιδα

     

    Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα, ή ανάστροφη ακμή ή οζαιοκυστική ακμή ή νόσος Velpeau ή ακμή αποκρινών αδένων, ICD - 10 : L73.2, είναι οξέα, ευαίσθητα, κυστόμορφα αποστήματα των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται στις τριχωτές επιφάνειες του δέρματος (μασχάλες, πρωκτογεννητική περιοχή, κάτω από τα στήθη, εφήβαιο, θηλαία άλω) και των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται διασκορπισμένοι γύρω από τον ομφαλό, στο τριχωτό της κεφαλής, τον κορμό και το πρόσωπο.

    Στις χρόνιες περιπτώσεις σχηματίζονται ινώδεις, συριγγώδεις πόροι με διαλείπουσα παροχέτευση και οξεία, κατά περιόδους, αποστηματοποίηση.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι συχνότερη κατά την όψιμη ήβη μέχρι την ηλικία των 40 ετών.

    Στις γυναίκες εμφανίζεται συχνότερα περιπρωκτικά και στους άνδρες μασχαλιαία.

    Υπολογίζεται ότι μεταξύ 1% και 4% των ανθρώπων προσβάλλονται από πυώδη ιρωταδενίτιδα. Οι γυναίκες προσβάλλονται τρεις φορές συχνότερα από τους άνδρες.

    Η έναρξη της νόσου συμβαίνει σε νεαρή ηλικία και ενδέχεται να είναι λιγότερο συχνή μετά την ηλικία των 50 ετών.

    idradenitida 1

    Σύστημα ταξινόμησης της ιδρωταδενίτιδας του Hurley

    ΣτάδιοΧαρακτηριστικά
    I Ένα ή πολλαπλά μαζί αποστήματα χωρίς ουλές ή ίνωση, με σπάνια φλεγμονή και μπορεί να συγχέονται με την ακμή
    ΙΙ Επαναλαμβανόμενα αποστήματα, μεμονωμένες ή πολλαπλές μακρινές βλάβες με σχηματισμό θόλου. Υπάρχει φλεγμονή και μπορεί να απαιτεί μικρό χειρουργείο, όπως τομή και παροχέτευση)
    III Διάχυτη ή ευρεία συμμετοχή σε μια περιφερειακή περιοχή με πολλαπλές ουλές και αποστήματα. Υπάρχει φλεγμονή έχουν το μέγεθος της μπάλας του γκολφ ή μεγαλύτερο, υπάρχει ανάπτυξη ουλών, και υποδόρια λοίμωξη, συρίγγια και οι ασθενείς σε αυτό το στάδιο ενδέχεται να αδυνατούν να λειτουργήσουν

    Σύστημα σταδιοποίησης Sartorius

    Ανατομικές περιοχές που εμπλέκονται (μασχάλη, βουβωνική κοιλότητα, ή άλλη περιοχή αριστερά ή δεξιά)
    Αριθμός και τύποι σχετικών βλαβών (αποστήματα, οζίδια, συρίγγια, ουλές, σημεία τραυματισμού από όλες τις εμπλεκόμενες περιοχές)
    Η απόσταση μεταξύ των βλαβών, ειδικότερα η μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ δύο σχετικών βλαβών (π.χ. οζίδια και συρίγγια σε κάθε περιοχή ή μέγεθος εάν υπάρχει μόνο μία βλάβη)
    Η παρουσία φυσιολογικού δέρματος μεταξύ των βλαβών (δηλαδή, όλες οι βλάβες που διαχωρίζονται σαφώς από το φυσιολογικό δέρμα)
    Οι βαθμοί συλλέγονται σε κάθε μία από τις παραπάνω κατηγορίες και προστίθενται για να δώσουν ένα σκορ. Επιπλέον, γίνεται προσθήκη μιας  αναλογικής κλίμακας για τον πόνο ή την ποιότητα ζωής.

    Σημεία και συμπτώματα πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Βλατίδες σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οζίδια σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οι μεγαλύτερες αλλοιώσεις παρουσιάζουν κλυδασμό

    Κατανομή αποκρινείς αδένες με πιο συχνή εντόπιση στις μασχάλες και τους βουβώνες

    Πολλαπλές υποτροπές στην ίδια πλευρά

    Οι περιοχές επούλωσης συνοδεύονται από ουλοποίηση και συραγγοποίηση

    Μπορεί να υπάρχουν φαγέσωρες

    idradenitida 3

    Αίτια πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Απόφραξη των τριχοσμηγματογόνων μονάδων με τις οποίες επικοινωνούν οι αποκρινείς αδένες

    Η απόφραξη των θυλάκων των εξωκρινών αδένων μπορεί να οφείλεται σε εμβρυολογική δυσπλασία των εξωκρινών πόρων, σε πίεση των πόρων από κατακράτηση ιδρώτα ή βακτηριακή λοίμωξη

    Μπορεί να αποτελεί μέρος της τριάδας της θυλακίτιδας: συρρέουσα ακμή, διαχωριστική κυτταρίτιδα του τριχωτού της κεφαλής, πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η κατάσταση είναι, πιθανώς, αποτέλεσμα ενός συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

    Δυσλειτουργία ανδρογόνων.

    Παράγοντες κινδύνου πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Παχυσαρκία που προκαλεί μηχανικό ερεθισμό, απόφραξη και διαβροχή

    Μαύρη φυλή

    Γυναίκες

    Ακμή

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Υπερχοληστερολαιμία

    Χαμηλός βασικός ρυθμός μεταβολισμού

    Κατάθλιψη

    Στενά ρούχα κατασκευασμένα από βαριά και συνθετικά υλικά

    Αποσμητικά, προϊόντα αποτρίχωσης, ξύρισμα της πληγείσας περιοχής

    Φάρμακα, ιδιαίτερα από του στόματος αντισυλληπτικά (δηλαδή από του στόματος ορμονική αντισύλληψη, "χάπι") και το λίθιο

    Ζεστά κα ιδιαίτερα υγρά κλίματα (το ξηρό κλίμα συχνά προκαλεί ύφεση)

    Γενετικοί παράγοντες: έχει προταθεί ένας αυτοσωμικός κυρίαρχος τύπος κληρονομικότητας

    Ενδοκρινικοί παράγοντες: πιστεύεται ότι εμπλέκονται οι σεξουαλικές ορμόνες, ιδιαίτερα η περίσσεια ανδρογόνων, αν και οι αποκριτικοί αδένες δεν είναι ευαίσθητοι σε αυτές τις ορμόνες. Οι γυναίκες έχουν, συχνά, εστίες πριν από την εμμηνόρροια και μετά την εγκυμοσύνη. Η σοβαρότητα, συνήθως, αυξάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά την εμμηνόπαυση.

    Κάποιες περιπτώσεις έχει βρεθεί ότι οφείλονται σε μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN , PSEN1 ή PSENEN. Τα γονίδια παράγουν πρωτεΐνες που είναι όλα συστατικά ενός συμπλέγματος που ονομάζεται γάμμα (γ) εκκριτάση. Αυτό το σύμπλοκο διαχωρίζει πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες, το οποίο είναι ένα σημαντικό βήμα σε διαφορετικά μονοπάτια χημικής σηματοδότησης . Μία από αυτές τις οδούς, γνωστή ως μονοπάτι Notch, είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική ωρίμανση και διαίρεση των κυττάρων των θυλάκων της τρίχας και άλλων μορφών δερματικών κυττάρων. Το μονοπάτι Notch εμπλέκεται, επίσης, στο φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτες υποδηλώνουν ότι οι μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN, PSEN1 ή PSENEN βλάπτουν τη σηματοδότηση Notch στα θυλάκια τρίχας. Η μη φυσιολογική σηματοδότηση Notch προάγει την ανάπτυξη οζιδίων και οδηγεί σε φλεγμονή στο δέρμα.

    idradenitida 5

    Διαφορική διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Δοθιήνωση. Η διαφοροδιάγνωση γίνεται με ειδικές καλλιέργειες

    Καρκίνος

    Διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Καλλιέργεια του εξιδρώματος των βλαβών: σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, κολοβακτηρίδιο, πρωτέας και ορθοκυτταρική αναιμία σε χρόνιες περιπτώσεις

    Τα παθολογοανατομικά ευρήματα δείχνουν οξεία και χρόνια φλεγμονή, πολλαπλές φαγέσωρες και συριγγώδεις πόρους σε υποτροπές

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών και βιοψία

    Θεραπεία πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Τα ζεστά λουτρά μπορούν να δοκιμαστούν σε άτομα με ήπια ασθένεια.

    Ενώ χρησιμοποιούνται, συχνά, αντιβιοτικά δεν έχουν αποτελέσματα.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα δοκιμάζουν κάποιοι, χωρίς καλά αποτελέσματα.

    Σε ασθενείς με πιο σοβαρή ασθένεια, μπορεί να γίνει θεραπεία με λέιζερ ή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος. 

    Γίνεται χειρουργική αφαίρεση συριγγίων, εξαίρεση με απόξεση και ηλεκροκαυτηρίαση και σε σοβαρές και δύσκολες περιπτώσεις γίνεται εκτομή και τοποθετείται δερματικό μόσχευμα.

    Απαιτείται τοπικός καθαρισμός με αντισηπτικό σαπούνι.

    Αποφυγή έκθεσης σε θερμότητα και εφίδρωσης.

    Απώλεια βάρους αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος.

    Διακοπή καπνίσματος.

    Αποφεύγονται τα στενά ρούχα για να μη δημιουργηθούν τραύματα από τριβή. Να φοράτε πάντα χαλαρά και άνετα βαμβακερά ρούχα.

    Αποφεύγονται τα αποσμητικά μασχάλης.

    Λαμβάνονται φυσικά αντιβιοτικά.

    Φροντίστε να καθαρίσετε την πληγείσα περιοχή καθαρίζοντάς την απαλά με ένα φυσικό αντιβακτηριδιακό σαπούνι, μετά στεγνώνεται κι εφαρμόζεται ένα φυσικό αντιβιοτικό.

    Η εφαρμογή θερμών επιθεμάτων βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και του πρηξίματος.

    Εάν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους θα βοηθήσει, καθώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί, ανάμεσα στους μηρούς, τις πτυχώσεις του δέρματος κ.α αυξημένη τριβή, εφίδρωση και βακτηριακή ανάπτυξη.

    Πολλοί κάνουν έγχυση στις βλάβες στερεοειδών, τύπου βραδείας αποδέσμευσης, όπως τριαμσινολόνης.

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών.

    Γίνεται χειρουργική εκτομή.

    Χορηγούνται ρετινοειδή από το στόμα και μερικοί χορηγούν κορτικοστερεοειδή για μικρό χρονικό διάστημα.

    Το λέιζερ μήκους κύματος 1064 νανομέτρων για αποτρίχωση Nd: YAG μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία.

    idradenitida 6

    Τα φάρμακα που χορηγούνται στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ένας συνδυασμός ριφαμπικίνης και κλινδαμυκίνης χορηγείται ταυτόχρονα για 2-3 μήνες.

    Άλλα αντιβιοτικά είναι η τετρακυκλίνη, η μινοκυκλίνη και η κλινδαμυκίνη.

    Η τοπική κλινδαμυκίνη χρησιμοποιείται, επίσης.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή 500 mg 3 φορές την ημέρα για 2 ή περισσότερους μήνες

    Μινοκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα από το στόμα

    Κλινδαμυκίνη 2% λοσιόν ή νεομυκίνη κρέμα, τοπικά για τον έλεγχο της οσμής

    Ερυθρομυκίνη 1-1,5 gr 4 φορές την ημέρα από το στόμα

    Δοξυκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 7-14 ημέρες

    Άλλα αντιβιοτικά ανάλογα με τις καλλιέργειες

    Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες

    Ισοτρετινοϊνη 40-80 mg ανά ημέρα από το στόμα για 4 μήνες, η οποία έχει πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματική

    Μερικοί δίνουν αντισυλληπτικά χάπια που έχουν πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματικά

    Θεραπεία με αντιανδρογόνα: Η ορμονική θεραπεία με οξική κυπροτερόνη και αιθινυλική οιστραδιόλη με υψηλές δόσεις

    Οι αναστολείς παράγοντα νέκρωσης όγκου TNF-α / όγκου περιλαμβάνουν φάρμακα, όπως το adalimumab και το infliximab, τα οποία βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά κάνουν τον ασθενή πιο ευάλωτο σε λοίμωξη, καρδιακή ανεπάρκεια και κάποιους καρκίνους.

    Απαιτείται αντιφλεγμονώδης διατροφή στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ο ψευδάργυρος μπορεί να βοηθήσει. Οι ασθενείς που παίρνουν γλυκονικό ψευδάργυρο, 90mg / ημέρα, μαζί με τοπικό φυσικό αντιβιοτικό, παρουσιάζουν σημαντικές μειώσεις στην εμφάνιση της νόσου 3 μήνες μετά την έναρξη θεραπείας.

    Απαιτείται διατροφή που είναι πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

    Καταναλώνετε λιπαρά ψάρια τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

    Να λαμβάνετε πολλά ακόρεστα λίπη στη διατροφή όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα καρύδια και τους σπόρους.

    Να πίνετε άφθονους πράσινους χυμούς.

    Να καταναλώνετε, κυρίως, βιολογικά κρέατα, προϊόντα και άλλα βιολογικά τρόφιμα

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφύγετε στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Αποφύγετε τη ζάχαρη. Ο περιορισμός των τροφίμων με πρόσθετα σάκχαρα και σιρόπια, όπως δημητριακά, σόδες, καραμέλες κ.λπ., μπορεί να μειώσει τα επίπεδα ινσουλίνης και επίσης, να ελαφρύνει τα συμπτώματα της νόσου.
    Αποφύγετε τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα, το τυρί κλπ. που αυξάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης, γεγονός που μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει σε υπερπαραγωγή ανδρογόνων ορμονών που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα. Η εξάλειψη των γαλακτοκομικών προϊόντων από τη διατροφή μειώνει τον αριθμό των νέων αλλοιώσεων που αναπτύσσονται και τα συμπτώματα.
    Αποφύγετε τα ραφιναρισμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Χρειάζεται παρακολούθηση.

    Πιθανές επιπλοκές πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Λεμφοίδημα

    Ρικνώσεις στη θέση των αλλοιώσεων

    Σε ανώδυνους συριγγώδεις πόρους μπορεί να αναπτυχθεί επιδερμοειδές καρκίνωμα

    Διάσπαρτη λοίμωξη. Παρουσιάζονται τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία, κλπ.), οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν, ακόμη και σε σηψαιμία 

    Περιορισμός της κινητικότητας των άκρων άνω και κάτω από το λεμφοίδημα, ως συνέπεια της ίνωσης και των ουλών

    Ουρηθρικό ή ορθρικό ή πρωκτικό συρίγγιο

    Αναιμία νορμοχρωμική ή υποχρωμική αναιμία

    Αρθρίτιδα

    Αμυλοείδωση

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Διάμεση κερατίτιδα

    Καρκίνος δέρματος

    Καρκίνος πνεύμονα

    Καρκίνος στόματος

    Καρκίνος ήπατος

    Πρόγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Οι μεμονωμένες βλάβες επουλώνονται σε 10-30 ημέρες

    Οι υποτροπές διαρκούν χρόνια

    Μπορεί να συνυπάρχει ακμή, περιθυλακίτιδα της κεφαλής ή διαχωριστική θυλακίτιδα του τριχωτού της κεφαλής ή παχυσαρκία που σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη, ατοπία και μελανίζουσα ακάνθωση

    Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν 1 ή 2 βλατίδες το χρόνο

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τροπικός λειχήνας

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Οδηγίες για την ενυδάτωση στην άσκηση

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Καντιτίαση

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Δοθιήνωση

    Αποτρίχωση γεννητικών οργάνων

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    www.emedi.gr

     

  • Ινοκυστική μαστοπάθεια Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Ινοκυστική νόσος του μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ινοκυστική νόσος του μαστού ή καλοήθης νόσος του μαστού ή καλοήθης μαστοπάθεια ή διάχυτη κυστική μαστοπάθεια ή ινώδης σκλήρυνση του μαστού ή χρόνια κυστική μαστίτιδα ή ινοκυστική μαστοπάθεια ή δυσπλασία του μαστού ή δυσπλασία μαζικού αδένος ή αδένωση μαστών, ICD-10 N60.12 είναι ένας όρος για τις καλοήθεις νόσους του μαστού, με κλινικά χαρακτηριστικά τις μάζες και τον πόνο. Οι καλοήθεις μάζες είναι, συνήθως, λείες, ομαλές και κινητές.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι γυναικείο νόσημα.

    Η επιθηλιακή υπερπλασία με ατυπία αυξάνει 4 φορές το σχετικό κίνδυνο για επακόλουθο καρκίνο του μαστού.

    Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού σε πρώτου βαθμού συγγενή μαζί με κυτταρική ατυπία αυξάνει τον κίνδυνο 9 φορές.

    Το 50% των γυναικών έχουν συμπτώματα καλοήθους νόσου του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

    Συνήθη έναρξη ηλικίας 30 έως 50 ετών. Τα συμπτώματα τείνουν να εμφανίζονται σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η μεταπλασία είναι συχνή σε γυναίκες 20-30 ετών και πριν τα 55. Οι κύστεις είναι συχνές, συνήθως, γύρω στα 40. Η κυκλική μαστωδυνία είναι συχνή σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και ο μη κυκλικός πόνος μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία μετά την ανάπτυξη των μαστών.

    Η πορεία είναι ήπια, χρόνια, υποτροπιάζουσα και διαλείπουσα.

    inokystiki 1 

    Παράγοντες κινδύνου  ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Άγνωστοι.

    Επηρεάζουν ουσίες που περιέχουν μεθυλοξανθίνη, όπως καφές, τσάι, κόκα κόλα και σοκολάτα.

    Συμπτώματα  ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Ο πόνος του στήθους, οι κύστες στήθους, οι μαστικές μάζες.

    inokystiki 2 

    Οι μάζες ή σβώλοι ή οζίδια ή όζοι των μαστών

    -Φυσιολογικά οζώδης εμφάνιση: Οι μάζες ποικίλουν ανάλογα με τη φάση του κύκλου, συχνά, σε νέες γυναίκες.

    -Μαστοπλασία: Μια ινώδης πάχυνση και τραχύτητα του μαζικού ιστού ή μαζικού αδένα, κατά την ψηλάφηση, περισσότερο εμφανής στο άνω, έξω τεταρτημόριο που επιμένει καθ΄όλη τη διάρκεια του κύκλου.

    -Κύστεις μαστού: Διατεταμένες, γεμάτο υγρό μάζες, που δημιουργούνται από μια διαταραχή μεταξύ εκκρίσεως, απορροφήσεως στον λοβό του μαζικού αδένα, συχνές στη δεκαετία πριν την εμμηνόπαυση.

    -Ινοαδένωμα: Καλοήθης συμπαγής όγκος με λεία παρυφή, κινητός. Είναι ο περισσότερο συχνός όγκος σε εφήβους και νέες, ενήλικες γυναίκες και μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία μετά τη θηλαρχή.

    -Φυλλώδεις όγκοι: Ανώδυνοι όγκοι, σκληροί, λείοι, λοβώδεις, συμπαγείς, με υπερπλασία του στρώματος, 10% είναι κακοήθεις.

    Εισολκή θηλής

    -Εάν και θεωρείται ένα από τα προειδοποιητικά σημεία του καρκίνου του μαστού, 90% των ασθενών με εισολκή θηλής έχουν καλοήθη νόσο.

    -Αμφοτερόπλευρη εκτασία των πόρων: Περισσότερο συχνή αιτία εισολκής και είναι καλοήθης φλεγμονώδης κατάσταση, αμφοτερόπλευρη, με παχύρρευστη και ποικιλόχρωμη έκκριση θηλών.

    -Μονόπλευρο ενδοπορικό θήλωμα: Αυτόματη εξόρμηση από κάποιο πόρο και απαιτείται διαφοροδιάγνωση από καρκίνο.

    Πόνος

    -Κυκλική μαστοδυνία ή μαστωδυνία: Ορμονική, μια υπερβολική έκφραση της φυσιολογικής προεμμηνορρυσιακής μαστωδυνίας.

    -Μη κυκλική μαστωδυνία: Σκληρυντικό αδένωμα, κύστεις, μυϊκός σπασμός θωρακικού τοιχώματος, πλευροχονδρίτιδα, νευρίτιδα, υπερένταση, αντανάκλαση πόνου άλλης αιτιολογίας.

    Φλεγμονώδεις καταστάσεις

    -Λιπώδης νέκρωση: Σκληρή μάζα με ή χωρίς πόνο που μιμείται καρκίνωμα.

    -Επιπολής φλεβίτιδα της θωρακοεπιγαστρικής φλέβας ή νόσος Mondor με τοπική ευαισθησία και σκληρία.

    -Απόστημα: Εκλεκτικός πόνος και ευαισθησία, με ερύθημα, όχι πάντα σαφής μάζα, συχνή στη γαλουχία, αλλά και σε επιδερμοειδή μεταπλασία των γαλακτοφόρων πόρων ή νόσος του Zuska και συχνά οφείλεται στον σταφυλόκοκκο.

    Νόσοι αναπτύξεως

    -Υπεράριθμες θηλές ή πολυθηλία

    -Απουσία μαστού ή αμαστία

    -Υποπλασία μαστών: Συνήθως, σχετίζεται με υποπλασία θώρακος και θωρακικών μυών και ανωμαλίες διαπλάσεως χεριού ή σύνδρομο Poland

    -Γιγαντομαστία: Εμφανίζεται κατά την ήβη και κατά την εγκυμοσύνη

    -Γυναικομαστία: Εμφανίζεται στους άνδρες, στην εφηβεία, στο γήρας, σε νόσο του ήπατος, σε όγκους των όρχεων και σε λήψη φαρμάκων, όπως η διγοξίνη και η σιμετιδίνη

    inokystiki 3

    Σημεία και συμπτώματα ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Ασυμπτωματικός

    Πόνος μαστού

    Ευαισθησία μαστού

    Ο πόνος υφίεται μετά την έμμηνο ρύση

    Λείες μάζες

    Ευαίσθητες μάζες

    Κλυδάζουσες μάζες

    Αμφοτερόπλευρες μάζες

    Αυτοφαγία του μαστού

    Πάχυνση του μαστού

    Εκστροφή ή εισολκή της θηλής

    Οίδημα μαστών

    Ευαισθησία μαστών

    Φαγούρα μαστών

    inokystiki 4

    Αίτια ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Έλλειμμα προγεστερόνης κατά την ωχρινική φάση

    Αυξημένα οιστρογόνα και ειδικά 17 β οιστραδιόλη

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερευαισθησία του οργάνου και στόχου στα οιστρογόνα

    Ευαισθησία στις μεθυλοξανθίνες

    Αυξημένη πρόσληψη λίπους

    inokystiki 9

    Διαφορική διάγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    -Μάζες από καρκίνο του μαστού.

    -Δερματικές αλλοιώσεις: Καρκίνος μαστού, έκζεμα.

    -Πόνος: πλευροχονδρίτιδα, μυϊκός σπασμός μυών θωρακικού τοιχώματος, νευραλγία, άγχος, κατάθλιψη, καρκίνος μαστού, στηθάγχη, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, καρκίνος της κορυφής των πνευμόνων με τοπική επέκταση στις ρίζες του 8ου αυχενικού και 1ου και 2ου θωρακικού νεύρου, με πόνο στη ράχη που ακτινοβολεί στην ωλένια κατανομή του βραχίονα με συχνή, συνακόλουθη ακτινολογική μορφή καταστροφής της πρώτης και δεύτερης πλευράς ή σύνδρομο Pancoast

    Παθοφυσιολογία ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Συνδέεται με τα επίπεδα ορμονών, καθώς, η κατάσταση συνήθως υποχωρεί μετά την εμμηνόπαυση και σχετίζεται, επίσης, με τον εμμηνορροϊκό κύκλο. Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που παίρνουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αναφέρουν συμπτώματα ινοκυστικής αλλαγής των μαστών που υποδεικνύει ότι οι ορμόνες μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

    Οι μεταβολές του ινομυτικού ιστού είναι μια σωρευτική διαδικασία, που προκαλείται εν μέρει από τη φυσιολογική ορμονική διακύμανση κατά τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου της γυναίκας.

    Οι σημαντικότερες από αυτές τις ορμόνες είναι τα οιστρογόνα, η προγεστερόνη και η προλακτίνη.

    Αυτές οι ορμόνες επηρεάζουν άμεσα τους ιστούς του μαστού προκαλώντας την ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό των κυττάρων.  Πολλές άλλες ορμόνες, όπως η TSH, η ινσουλίνη, η αυξητική ορμόνη και αυξητικοί παράγοντες όπως ο TGF-β, ασκούν άμεσες και έμμεσες επιδράσεις που ενισχύουν ή ρυθμίζουν την κυτταρική ανάπτυξη και τελικά παράγονται μικρές κύστεις και / ή περιοχές πυκνού ή ινωτικού ιστού.  Οι μεγαλύτερες κύστες, συνήθως, πριν την ηλικία των 35 ετών. 

    Η ανεπάρκεια ιωδίου συμβάλλει στις μεταβολές του ινοκυστικού μαστού ενισχύοντας την ευαισθησία του ιστού του μαστού στα οιστρογόνα.

    inokystiki 6

    Διάγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Η διάγνωση γίνεται κατά κύριο λόγο με βάση τα συμπτώματα, μετά τον αποκλεισμό του καρκίνου του μαστού.

    Η αναρρόφηση του υγρού των θηλών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ταξινόμηση του τύπου της κύστης (και σε κάποιο βαθμό για τη βελτίωση της πρόβλεψης του κινδύνου καρκίνου του μαστού), αλλά σπάνια χρησιμοποιείται στην πράξη.

    Η βιοψία ή η αναρρόφηση με λεπτές βελόνες δεν πρέπει να γίνονται. Μπορεί να αφαιρεθεί ανεπανόρθωτα, ένας από τους αναπτυσσόμενους λοβούς του μαζικού αδένα. Στα κορίτσια απαγορεύεται.

    Μην αφήνετε να σας τραυματίζουν τους μαστούς!!!

    Η ινοκυστική ασθένεια του μαστού διαγιγνώσκεται, κυρίως, με βάση τα συμπτώματα, την κλινική εξέταση μαστών και τη λήψη ιστορικού. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ο γιατρός ελέγχει για ασυνήθιστες περιοχές στο στήθος, οπτικά και με την ψηλάφηση. Επίσης, εξετάζονται οι λεμφαδένες στην περιοχή του αυχένα και στον κάτω αυχένα. Εάν έτσι γίνει η διάγνωση, συνήθως, δεν απαιτούνται πρόσθετες εξετάσεις. Η αυτοεξέταση μαστών, επίσης, διδάσκεται.

    Κυτταρολογική εξέταση εκκρίματος θηλής

    Βιοψία μαστού

    Αναρρόφηση δια βελόνης ή βιοψία δια βελόνης του πυρήνος μιας μάζας ή βιοψία με εκτομή. Γίνεται για συμπαγείς όγκους, όταν υπάρχει υποψία για κακοήθεια. Καλύτερα να μην γίνονται.

    Η βιοψία του μαστού είναι, συνήθως, η δοκιμή που χρησιμοποιείται για την επιβεβαίωση της υποψίας διάγνωσης. Αφού έχουν πραγματοποιηθεί δοκιμές απεικόνισης και έχουν αποκαλυφθεί ασυνήθιστες περιοχές  στο στήθος, θα παραγγελθεί βιοψία μαστού. Αυτή η δοκιμή συνίσταται στην αφαίρεση ενός δείγματος ιστού μαστού το οποίο στη συνέχεια εξετάζεται με μικροσκόπιο. Ο ειδικός που αναλύει το δείγμα ιστού είναι σε θέση να συμπεράνει αν οι μεταβολές του μαστού είναι καλοήθεις ή κακοήθεις ή αν υπάρχει ινοκυστική ασθένεια του μαστού. Απαιτείται η γνώμη, συνήθως, πολλών παθολογοανατόμων για την οριστική διάγνωση. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι βιοψιών μαστού που μπορούν να εκτελεστούν.

    Μια βίαιη βιοψία με βελόνη αναρρόφησης, συνήθως, γίνεται όταν ο γιατρός είναι σχεδόν βέβαιος ότι η μάζα είναι μια κύστη. Αυτή γίνεται σε συνδυασμό με ένα υπερηχογράφημα, που είναι χρήσιμο στην καθοδήγηση της βελόνας σε ένα μικρό ή δύσκολο σημείο. Η διαδικασία συνίσταται στην τοποθέτηση μιας λεπτής βελόνας στον ιστό του μαστού ενώ η μάζα ψηλαφείται. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Η βιοψία δια βελόνης του πυρήνος μιας μάζας εκτελείται, συνήθως, με τοπική αναισθησία. Η βελόνα που χρησιμοποιείται σε αυτή τη διαδικασία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που χρησιμοποιείται για τη βιοψία με λεπτή βελόνη και αφαιρείται ένας μικρός κυλινδρικός ιστός που θα σταλεί στο εργαστήριο για περαιτέρω εξέταση. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Ένας νεότερος τύπος βιοψίας μαστού είναι η στερεοτακτική βιοψία που βασίζεται σε μια τρισδιάστατη ακτινογραφία για να καθοδηγήσει τη βιοψία της βελόνας σε μια μη ψηλαφητή μάζα. Η βιοψία εκτελείται με παρόμοιο τρόπο, με τη χρήση βελόνας για την απομάκρυνση του δείγματος ιστού, αλλά η τοποθέτηση της συγκεκριμένης περιοχής του μαστού γίνεται με ακτινογραφία του στήθους από δύο διαφορετικές γωνίες. Η χειρουργική βιοψία είναι μια διαδικασία που εκτελείται για την απομάκρυνση ολόκληρου του κομματιού ή μέρους του για εργαστηριακή ανάλυση. Μπορεί να είναι οδυνηρό και γίνεται με τοπική αναισθησία. Καλύτερα να επιχειρείται πλήρης χειρουργική εκτομή. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από  πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Υπερπλασία του επιθηλίου ή του στρώματος του μαστού, αδένωση, μικροκύστεις, μακροκύστεις, εκτασία πόρων, πλασματοκυτταρική μαστίτιδα, μεταπλασία αποκρινών αδένων.

    inokystiki 5

    Υπέρηχος μαστών

    Πολλές φορές είναι η καταλληλότερη εξέταση για τη διαφοροδιάγνωση κυστικών και συμπαγών όγκων.

    Μαστογραφία

    Έχει ακτινοβολία. Σημεία κακοήθειας είναι ακανόνιστες, τραχειές μάζες, πολλές μαζί συσσωρευμένες μάζες, με ασβεστοποίηση, καταστροφή της αρχιτεκτονικής και διατεταμένοι πόροι.

    Οι υπέρηχοι και οι μαγνητικές τομογραφίες εκτελούνται, συνήθως, σε συνδυασμό με τις μαστογραφίες καθώς παράγουν σαφείς εικόνες του μαστού και διακρίνουν σαφώς τις γεμάτες με υγρά κύστεις στήθους και τις στερεές μάζες. Οι εξετάσεις υπερήχων και η MRI μπορούν να αξιολογήσουν καλύτερα τον πυκνό ιστό του μαστού. Ως εκ τούτου, συχνά υποβάλλονται σε νέους ασθενείς ηλικίας κάτω των 30 ετών.

    Η αξονική θώρακος χωρίς σκιαγραφικό παρέχει πολύ καλή εικόνα των μαστών.

    Η θερμογραφία μαστών είναι καλή εξέταση, αλλά απαιτεί σωστή ερμηνεία και καλό διαγνώστη.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται σκιαγραφικά κατά τις απεικονιστικές εξετάσεις, γιατί παρέχουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα για κακοήθεια κι επικάθεται το σκιαγραφικό σε ιστούς.

    inokystiki 11

    Θεραπευτική αγωγή ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Οι περισσότερες γυναίκες με ινοκυστικές αλλαγές και χωρίς συμπτώματα δεν χρειάζονται θεραπεία, αλλά απαιτείται παρακολούθηση. 

    Η ινοκυστική μαστοπάθεια  μπορεί να βελτιωθεί με διαιτητικές αλλαγές, όπως με μειωμένη πρόσληψη αλατιού, με συμπληρώματα βιταμινών, με αποφυγή μεθυλξανθινών (καφές, τσάι, σοκολάτα), με τοποθέτηση κρύων κομπρέσων και υποστηρικτικούς κατάλληλους στηθόδεσμους βαμβακερούς και χωρίς μπανέλες.

    Να μην αφήνετε να σας τραυματίζουν τους μαστούς.

    Το ιώδιο μπορεί να ανακουφίσει σε ινοκυστική μαστοπάθεια.

    Για κυκλικό πόνο και οίδημα λαμβάνετε βιταμίνη Β6 50 mg ανά ημέρα και ιώδιο 150 μg/ ημέρα για 3 μήνες.

    Πολλοί δίνουν και σπιρολονακτόνη 10 mg / ημέρα πριν την έμμηνο ρύση.

    Εάν είναι βαριά η νόσος λαμβάνεται danazol 100-200 mg ανά ημέρα ή βρωμοκρυπτίνη 2,5 mg τρεις φορές την ημέρα για 3 μήνες. Προσοχή! Τα φάρμακα αυτά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Πρόγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις υποχωρεί μετά την εμμηνόπαυση.

    Μια πιθανή επιπλοκή προκύπτει από το γεγονός ότι οι καρκινικοί όγκοι μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστούν σε γυναίκες με ινοκυστικές αλλαγές ή γίνεται υπερδιάγνωση καρκίνου μαστού.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία των παθήσεων των μαστών, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για την ινοκυστική μαστοπάθεια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την κυστική μαστοπάθεια

    inokystiki 7

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τις κύστεις του μαστού

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Κύστεις μαστού

    Μαστός και μαστεκτομή

    Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr