Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 00:53

Κρυοπαγήματα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα κρυοπαγήματα είναι τοπικές βλάβες του δέρματος από το ψύχος

Στα κρυοπαγήματα, ICD-10 T33-T35, οι βλάβες είναι τοπικές  χωρίς μείωση της θερμοκρασίας του σώματος.

Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο.  Η προκαλούμενη κυτταρική αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης και το αυξημένο ιξώδες του αίματος, αποτελούν τους μηχανισμούς της βλάβης των ιστών.

Στην έκθεση των ιστών στο ψύχος, προεξάρχουν δύο φαινόμενα:

Οι αγγειοκινητιές διαταραχές, και η πήξη με κρυσταλοποίηση του ύδατος.

Οι αγγειοκινητικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από αγγειοσύσπαση οφείλονται στη δράση του ψύχους στα αγγεία, και στη δράση του ψυχρού αίματος στα αγγειοκινητικά κέντρα. Δευτερευόντως η αντιδραστική υπεραιμία προκαλεί αύξηση της διαβατότητας των τριχοειδών, και οίδημα.

Η πήξη και κρυσταλλοποίηση του νερού στους ιστούς μαζί με ηλεκτρολυτικές διαταραχές, προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός των αγγείων και στη συνέχεια Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη - ΔΕΠ. Σε βαριές περιπτώσεις, επέρχεται ολιγαιμική καταπληξία (Shock) και κοιλιακή μαρμαρυγή με θάνατο. Έτσι εξηγείται ο θάνατος ατόμων πού χάνονται σε χιονοθύελλα.

Το δέρμα και οι μύες είναι αρκετά πιο ευαίσθητα σε κρυοπάγημα από ότι οι τένοντες και τα οστά, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί ο ασθενής μπορεί και κινεί τα παγωμένα δάχτυλα.

Τα κρυοπαγήματα, συχνά άλλοτε σε πολεμικές περιόδους, είναι σήμερα σπάνια και συμβαίνουν σε ορειβάτες, στρατιώτες αλπινιστές, βοσκούς, ναυαγούς και σε εργατικά ατυχήματα με ψυκτικούς θαλάμους ή στη χημική βιομηχανία.

Έτσι τα κρυοπαγήματα διακρίνονται σε αυτά που οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες (μετεωρολογικά κρυοπαγήματα) και σε αυτά που συμβαίνουν σαν εργατικά ατυχήματα (εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα).


Μετερεωλογικά κρυοπαγήματα

Οφείλονται σε έκθεση στο κρύο, η δράση του οποίου πολλαπλασιάζεται από την υγρασία και τον άνεμο. Για παράδειγμα, το πάγωμα του δέρματος πού προκαλείται από θερμοκρασία +7 βαθμούς C, με άνεμο 64 Km/h, είναι το ίδιο με αυτό πού προκαλείται σε θερμοκρασία -40 βαθμούς C, και άνεμο μόνο 3,2 Km/h. Η επαφή με μέταλλα ή βενζίνη σε κρύο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσει πρακτικώς ακαριαίο πάγωμα. Το δέρμα συχνά κολλάει στο μέταλλο και μπορεί να χαθεί. Ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων αυξάνεται από την συστηματική υποθερμία, η οποία προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει καλή θερμοκρασία στο κέντρο του σώματος.

Δύο αναφερόμενα είδη μετεωρολογικών κρυοπαγημάτων, είναι το «Πόδι χαρακωμάτων» (Trench Foot) και το «Πόδι Εμβαπτίσεως» (Immersion Foot), και οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε υγρό ψύχος, άνω του σημείου πήξεως (πχ 10 βαθμούς C). Εδώ, η προκαλούμενη βλάβη των ιστών, προκαλείται από ισχαιμία.

Οι παράγοντες πού συντελούν στην εκδήλωση των κρυοπαγημάτων είναι πέντε:

1.         Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος.

2.         Το είδος του ψύχους (ψυχρός αέρας, υγρασία, ψυχρό νερό, πάγος, κλπ)

3.         Η διάρκεια έκθεσης στο ψύχος.

4.         Η τοπική και γενική κατάσταση του οργανισμού.

5.         Η προφύλαξη της προσβεβλημένης περιοχής με κατάλληλο εξοπλισμό.


Εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα

Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί αρκετές χημικές ουσίες, αλλά και φυσικές καταστάσεις στο βιομηχανικό αστικό περιβάλλον, που προκαλούν κρυοπαγήματα.

Παράδειγμα, αποτελεί και η περίπτωση που κάποιος ακουμπήσει για ορισμένα δευτερόλεπτα στο μέταλλο της κατάψυξης του οικιακού ψυγείου, το οποίο  είναι αρκετό να χαθεί τμήμα του δέρματος από ακαριαίο κρυοπάγημα της επιδερμίδας.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το υγρό άζωτο που χρησιμοποιείται ευρέως στα χημικά, βιολογικά και ιατρικά εργαστήρια. Η επαφή του δέρματος με υγρό άζωτο είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρά κρυοπαγήματα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Το ίδιο επικίνδυνο για κρυοπαγήματα είναι και το διοξείδιο του άνθρακα. Το υγρό και το στερεό διοξείδιο του άνθρακα είναι σημαντικά ψυκτικά μέσα, κυρίως στη βιομηχανία τροφίμων, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση παγωτών και άλλων κατεψυγμένων προϊόντων.

Το στερεό διοξείδιο του άνθρακα ονομάζεται "ξηρός πάγος" και χρησιμοποιείται για μικρές μεταφορές στις οποίες δεν είναι πρακτικά τα ογκώδη ψυγεία.

Το υγρό διοξείδιο του άνθρακα (που ονομάζεται στη βιομηχανία R744 ή R-744) χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό μέσο, πριν από την ανακάλυψη του R-12.

Άλλη γνωστή χημική ουσία που προκαλεί κρυοπαγήματα του δέρματος είναι το μεθυλοχλωρίδιο το οποίο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε εξαιτίας τη μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε.

Από απόψεως κλινικής εικόνας μοιάζουν με τα εγκαύματα, αλλά αποτελούν τελείως ξεχωριστή οντότητα από παθοφυσιολογική άποψη.


Βαθμοί βαρύτητας κρυοπαγημάτων:

Ι: Αγγειόσπασμος. Δέρμα ωχρό, κρύο, χωρίς αισθητικότητα συνήθως στα δάχτυλα χειρός, στη μύτη, στη γενειακή χώρα και στα αυτιά.

ΙΙ: Ερυθρότητα, διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων.

ΙΙΙ: Διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων, νέκρωση.

Μια ελαφρά μορφή κρυοπαγημάτων είναι οι Xιονίστρες (Χείμετλα, Frostnip). Εκδηλώνονται με παροδική ωχρότητα των δακτύλων, κυάνωση και μούδιασμα στα άμεσα εκτεθιμένα μέρη του σώματος, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρες κρυοπάγημα, άν δεν προστατευθούν ή δεν θεραπευθούν. Εμφανίζονται συνήθως στά δάκτυλα, αυτιά, μύτη, πηγούνι ή μάγουλα, και αντιμετωπίζονται με επαναθέρμανση με επαφή ζεστών μερών του σώματος ή ζεστού αέρα.

Οι κλασσικές διαδοχικές φάσεις (Στάδια-Βαθμοί) ενός πλήρους κρυοπαγήματος είναι οι εξής:

1.         Aιμωδίες (μούδιασμα), Πόνος, Ωχρό δέρμα, Υπεραιμία και οίδημα (πρήξιμο).

2.         Επιπροστίθενται και φυσσαλίδες με Φλεβική στάση.

3.         Έμφρακτο, Νέκρωση, Σπασμός αρτηριών, Νέκρωση δέρματος, Εσχάρες, Έλκος.

4.         Ισχαιμία και Υποξία των Ιστών, Νέκρωση Ιστών, Ξηρή ή υγρή Γάγγραινα

Κρυοπάγημα Χειρός

Τα άκρα που έχουν υποστεί κρυοπάγημα, είναι μουδιασμένα, επώδυνα, και έχουν εμφάνιση ωχρή ή κίτρινη σαν κερί.

Στο επιφανειακό κρυοπάγημα (Superficial Frostbite), μόνο το δέρμα και ο υποδόριος ιστός είναι παγωμένα, και ως εκ τούτου οι από κάτω ιστοί είναι ευπίεστοι στην πίεση.

Στο Βαθύ Κρυοπάγημα, ή Εν τω Βάθει Κρυοπάγημα (Deep Frostbite), υπάρχει πάγωμα των βαθέων ιστών, πού δίνουν μια εμφάνιση σαν ξύλο, στο πόδι ή χέρι. Μετά την επαναθέρμανση, η παγωμένη περιοχή, γίνεται στικτά μπλε, ή πορφυρή, πονάει πολύ και πρήζεται. Οι φουσκάλες πού εμφανίζονται, κάνουν μερικές βδομάδες γιά να απορροφηθούν. Το άκρο (πόδι ή χέρι) παραμένει πρησμένο και είναι επώδυνο. Για τη διαφορική διάγνωση ενός επιφανειακού από ένα βαθύ κρυοπάγημα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Σπινθηρογράφημα (Scintigraphy), ή αγγειογραφία (αρτηριογραφία).


Γενική θεραπεία κρυοπαγημάτων:

Εφόσον δεν υπάρχει επιπλέον κεντρική υποθερμία, γιατί αν υπάρχει αυτή πρέπει να θεραπευθεί πρώτα:

-Αργή επαναθέρμανση των προσβεβλημένων τμημάτων του σώματος π.χ. σε υδάτινο λουτρό.

-Άσηπτες επιδέσεις, προφύλαξη από τέτανο και ενδεχομένως αντιβιοτικά.

-Αγγειοδιασταλτικά για την αντιμετώπιση των αρτηριακών και φλεβικών σπασμών π.χ. νιφεδιπίνη 5-10 mg από το στόμα.

-Σε κρυοπαγήματα 3ου βαθμού γίνεται ακρωτηριασμός στην οριακή ζώνη αν εμφανιστούν κάποιες νεκρωτικές περιοχές...

Πρωταρχικό μέλημα σε ασθενή με κρυοπαγήματα είναι η αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας, πού παρουσιάζει ο ασθενής.

Ακολούθως, το παγωμένο μέλος πρέπει επειγόντως να επαναθερμανθεί (να γίνει τήξη), σε υδάτινο λουτρό θερμοκρασίας 40-42,2 βαθμούς C, για 20 - 30 λεπτά. ΔΕΝ πρέπει να επιχειρηθεί επαναθέρμανση, εάν δεν εξασφαλισθεί μόνιμη θερμοκρασία και κρεβάτι. Είναι πολύ προτιμώτερο το θύμα να περπατήσει αρκετές ώρες με παγωμένα πόδια παρά να γίνει επαναθέρμανση, σε μια απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί μια οριστική ιατρική βοήθεια.

Εάν υπάρχει θερμόμετρο θα φανεί χρήσιμο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, αλλιώς το νερό θα δοκιμάζεται με το χέρι υγιούς ατόμου, και πρέπει να είναι απλώς χλιαρό. Μη χρησιμοποιείτε ποτέ ένα παγωμένο σκέλος για να δοκιμάσετε τη θερμοκρασία του νερού, και μην το εκθέτετε ποτέ σε άμεση πηγή θερμοκρασίας (όπως πχ φωτιά, τζάκι, σόμπα). Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος επαναθέμανσης, εκτός της εμβάπτισης σε νερό, περικλείει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Η γενική νοσοκομειακή θεραπεία του ασθενούς με κρυοπάγημα, περιλαμβάνει τη χορήγηση Rheomacrodex, Ringer Lactate, Heparine, Aντιβιοτικών, Αντιτετανικού ορού, βελτιωτικών της μικροκυκλοφορίας (Loftyl, κλπ) και υψηλού θερμιδικού διαιτολογίου.

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται σε μερικά εξειδικευμένα κέντρα, η χρήση του θαλάμου Υπερβαρικού οξυγόνου, για τη μείωση των πιθανοτήτων γάγγραινας και ακρωτηριασμού. Αφού η επαναθέρμανση έχει ολοκληρωθεί, ο ασθενής πρέπει να παραμείνει κλινήρης και το παγωμένο μέλος του πρέπει να αφεθεί ανοικτό στόν αέρα, και ΔΕΝ πρέπει να έρχεται σε άμεση επαφή με σεντόνια, ρούχα κλπ. Οι φουσκάλες πρέπει να αφήνονται ανέπαφες, και το δέρμα πρέπει να καθαρίζεται απαλά με εμβάπτιση σε δινόλουτρο (whirlpool bath) γιά 20 λεπτά 2 φορές την ημέρα. Σε Νοσοκομειακό περιβάλλον, μπορεί να γίνει άσηπτη παρακέντηση ή εκτομή των φυσσαλίδων και επίδεση με γάζες αντιβιοτικών (Fucidin, Sofra-tulle,κλπ). Το σφουγγάρισμα και οι εντριβές στό μέλος ΔΕΝ επιτρέπονται. Οι αλοιφές και τα τοπικά αντισηπτικά δεν έχουν αξία. Τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα και η χειρουργική συμπαθεκτομή ΔΕΝ φαίνεται να προάγουν την επούλωση των κρυοπαγημάτων. 


Τα συχνότερα σημεία σοβαρών επιπλοκών από κρυοπαγήματα είναι τα άνω και κάτω άκρα, ιδίως η άκρα χείρα και ο άκρος πόδας.

Το πρόβλημα στην άκρα χείρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί ακόμα και αν διασωθεί το σκέλος πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την αποφυγή αγκυλώσεων και δυσκαμψιών, να έχει δηλαδή ο ασθενής ένα λειτουργικό χέρι, παρά ένα «διακοσμητικό» . Συνεπώς κατά την αποθεραπεία πρέπει να δίδεται σημασία όχι μόνο στην επούλωση των ιστών αλλά και στην διατήρηση της λειτουργικότητας της άκρας χειρός. Η φυσικοθεραπεία είναι ένας απαραίτητος παράγων ανάρρωσης.

Στο πόδι οι απαιτήσεις είναι σημαντικές μεν, αλλά όχι τόσο απαραίτητες όπως στο χέρι. Στη νοσηλεία του ασθενούς, οι ιστοί θα επουλώνονται βαθμιαία, και κάθε νεκρός ιστός περιχαρακώνεται και αποβάλλεται αυτόματα. Ενωρίς κατά την πορεία της επούλωσης, είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και για τον πιο έμπειρο χειρουργό, να προκαθορίσει το βάθος της βλάβης. Νωρίτερες εκτιμήσεις, συνήθως υπερεκτιμούν την έκταση της υπάρχουσας βλάβης. Είναι βέβαιο ότι στους δύο παρελθόντες παγκόσμιους πολέμους έγιναν αρκετοί άσκοποι ακρωτηριασμοί άκρων σε στρατιώτες, από βιαστική και λανθασμένη εκτίμηση της βαρύτητας.

Ως εκ τούτου, η θεραπεία αναμονής είναι ο κανόνας, εκτός και αν η εξέλιξη της βλάβης διαρκεί πολλούς μήνες. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται είτε για την αφαίρεση συσφιγκτικών περιφερικών εσχαρών, είτε σπάνια για την αφαίρεση γαγγραινώδους ιστού. Πριν την πάροδο 2 μηνών από το κρυοπάγημα, σπάνια θα χρειασθεί ακρωτηριασμός εκτός και αν επισυμβεί σοβαρή λοίμωξη. Γι αυτό από την πρώτη μέρα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά στον ασθενή. Η συνύπαρξη καταγμάτων μαζί με κρυοπάγημα, δημιουργεί περίπλοκα προβλήματα. Τα εξαρθρήματα πρέπει να ανατάσσονται αμέσως μετά την επαναθέρμανση. Τα ανοικτά κατάγματα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση κατά προτίμηση με εξωτερική οστεοσύνθεση, αλλά τα κλειστά πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς με οπίσθιο πλαστικό νάρθηκα. Ένα σύνδρομο πρόσθιου διαμερίσματος σε ασθενή με κάταγμα και κρυοπάγημα ταυτόχρονα, διαγιγνώσκεται με αρτηριογραφία και πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά με απονευρωσεκτομή (fasciotomy). Μόλις οι εσχάρες διαχωρισθούν, το δέρμα φαίνεται λεπτό, στιλπνό, τρυφερό και ευαίσθητο στο κρύο. Σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζει εύκολο ίδρωμα. Βαθμιαία επανέρχεται στο φυσιολογικό, αλλά πόνος στην έκθεση στο ψύχος μπορεί να παραμείνει για πάντα. 


Στάδια θεραπείας

Συνοπτικά, τα στάδια της Θεραπείας ενός κρυοπαγήματος έχουν ως εξής:

1.         Αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας του ασθενούς (Accidental Hypothermia).

2.         Επαναθέρμανση σε υδάτινο λουτρό 40-42 βαθμούς Κελσίου γιά 20-30 λεπτά.

3.         Προστασία του παγωμένου σκέλους: Κρεβάτι, όχι επίδεση, όχι γύψος, όχι γάζες.

4.         Καθαριότητα και περιποίηση του σκέλους. Χορήγηση αντιβιοτικών συστηματικά.

5.         Ήπια σταδιακή φυσικοθεραπεία.

6.         Πρώιμη χειρουργική συμπαθεκτομή, με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα.

7.         Χειρουργικός καθαρισμός στίς επιφανειακές νεκρώσεις.

8.         Σπάνια, Ακρωτηριασμός ΜΟΝΟΝ σε επιβεβαιωμένη ξηρή ή υγρή γάγγραινα.


Επιπλοκές

Σε ένα πλήρως εγκατεστημένο κρυοπάγημα πού δεν κατέληξε σε ακρωτηριασμό, μπορούν να εμφανισθούν οι εξής απώτερες επιπλοκές:

1.         Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων. Αγκυλώσεις. Δυσκαμψίες.

2.         Παραισθησίες, Υπερευαισθησία, Υπερίδρωση. Χρόνιες νευραλγίες. Νευροπαθητικός πόνος.

3.         Φαινόμενο Raynaud στα δάκτυλα.

4.         Ατροφία του δέρματος, και υποτροπιάζοντα άτονα έλκη του δέρματος.

Τα κρυοπαγήματα εφόσον διαγνωσθούν και θεραπευθούν έγκαιρα και σωστά, έχουν καλή πρόγνωση ως προς τη λειτουργία του σκέλους. Τα θύματα πού έχουν υποστεί κρυοπάγημα, έχουν αυξημένο κίνδυνο για δεύτερο κρυοπάγημα σε μελλοντική έκθεση στο ψύχος.

Βιβλιογραφία

  • J.Braun, A.Scgaffler,U.Renz, Κλινικός Οδηγός Παθολογίας, Εκδ. Παρχαλίδης, 5η έκδοση
  • Lawrence Way, 2008: «Frostbites». Current Surgical Diagnosis & Treatment. Eκδόσεις Appletton και Lange, USA, 2008
  • Bangs CC, 1984: «Hypothermia and Frostbite». Emer.Medical Clinics of North America 1984; 2:475
  • Bourne MH et al, 1986: «Analysis of microvascular changes in frostbite injury». Journal of Surgery. Rescue. 1986;40:26
  • Mc Cauley RL et al, 1983: «Frostbite injuries: A rational approach based on the pathophysiology». Journal of Trauma 1983;23:143
  • Page RE, Robertson GA, 1983: «Management of the frostbitten hand». "Hand" 1983;15:185
  • Oικονόμου Νικόλαος, 1978: «Κρυοπαγήματα». Χειρουργική Παθολογία. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1978
  • Γκούβας Χαράλαμπος, 1992: «Κρυοπαγήματα, σύγχρονες απόψεις», περιοδικό «Κορφές», τεύχος 93, σελίδα 14-18, Φεβρουάριος 1992

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5829 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019 21:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παγκρεατίτιδα Παγκρεατίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παγκρεατίτιδα

    Παγκρεατίτιδα είναι φλεγμονώδης αυτοπεπτική διαδικασία παγκρέατος 

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Φλεγμονώδη επεισόδια με συμπτώματα σχετιζόμενα με ενδοπαγκρεατική ενεργοποίηση ενζύμων με πόνο, ναυτία, έμετο και σχετιζόμενο ειλεό εντέρου 
    • Ποικίλει πολύ σε σοβαρότητα, επιπλοκές και πρόγνωση

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Εξελικτική λειτουργική καταστροφή του παγκρέατος, που μπορεί να υπάρχει απουσία αιτιολογικού 
    • Καταλήγει σε εξωκρινική και ενδοκρινική ανεπάρκεια 
    • Πόνος, δυσπεψία και σακχαρώδης διαβήτης είναι τα κύρια σημεία 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική: Η οικογενής παγκρεατίτιδα είναι μια πολύ σπάνια κατάσταση με αυτοσωματικό επικρατητικό τύπο κληρονομικότητας

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οξεία παγκρεατίτιδα - καμιά
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - 35-45 ετών (συνήθως σχετίζεται με οινόπνευμα)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κοιλιακό άλγος - επιγαστρικό, μπορεί να αντανακλά κατευθείαν στην πλάτη
    • Ναυτία και/ή έμετος
    • Πυρετός 
    • Υπόταση/Shock (40%)
    • Υπίκτερος 
    • Ελαττωμένοι ή απόντες εντερικοί ήχοι 
    • Σημείο Grey Turner's (Το σημείο Gray Turner αναφέρεται σε μώλωπες των πλευρών, στο τμήμα του σώματος μεταξύ της τελευταίας πλευράς και της κορυφής του ισχίου. Οι μώλωπες εμφανίζονται ως μπλε αποχρωματισμός και είναι σημείο οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Το σημείο Gray Turner διαρκεί 24-48 ώρες και σημαίνει οξεία παγκρεατίτιδα).
    • Σημείο Cullen: υποκύανη χροιά στον ομφαλό 
    • Πλευριτικό υγρό

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Χολολιθίαση/Χοληδοχολιθίαση
    • Αλκοολισμός και οξεία μέθη
    • Φάρμακα
    • Μεταβολική υπερασβεστιαιμία/υπερτριγλυκεριδαιμία
    • Διατιτραίνον πεπτικό έλκος 
    • Τραύμα/χειρουργείο
    • Ιογενείς λοιμώξεις 
    • Παλίνδρομη ενδοσκοπική χολαγγειοπαγκρεατογραφία
    • Ιδιοπαθής
    • Νόσοι χοληδόχου οδού 
    • Όγκος
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Παρωτίτιδα
    • Σαλμονέλλα
    • Στρεπτόκοκκος 
    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Κυστική ίνωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΊΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Διατιτραίνον ή διατρηθέν πεπτικό έλκος 
    • Οξεία χολοκυστίτιδα
    • Χοληδοχολιθίαση 
    • Μακροαμυλασαιμία, μακρολιπασαιμία
    • Απόφραξη και/ή εμβολή μεσεντερίων αγγείων 
    • Διάτρηση σπλάχνου
    • Απόφραξη γαστρεντερικού 

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Καρκίνος παγκρέατος 
    • Άλλες διαταραχές δυσαπορρόφησης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Αυξημένη αμυλάση ορού
    • Αυξημένη λιπάση ορού
    • Αυξημένη (λίγο) ALT ή AST, όταν σχετίζεται με αλκοολική ηπατίτιδα ή χοληδοχολιθίαση
    • Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση (ήπια) - όταν σχετίζεται με αλκοολική ηπατίτιδα ή χοληδοχολιθίαση
    • Υπερχολερυθριναιμία - όταν σχετίζεται με αλκοολική ηπατίτιδα ή χοληδοχολιθίαση
    • Αυξημένη γλυκόζη - σε σοβαρή νόσο
    • Αυξημένο ασβέστιο - σε σοβαρή νόσο
    • Λευκά αιμοσφαίρια 10.000 - 25.000

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Μερικές φορές κανένα 
    • Υπεργλυκαιμία
    • Στεατόρροια
    • Οι αναζωπυρώσεις μπορεί να μιμηθούν οξεία παγκρεατίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ινσουλίνη και κορτικοστεροειδή 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Νόσοι χοληδόχου οδού
    • Διατιτραίνον πεπτικό έλκος
    • Απόφραξη πεπτικού σωλήνα 
    • Ρήξη έκτοπης κύησης 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Εγκαύματα
    • Μακροαμυλασαιμία 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Αυτοπεψία παγκρέατος 
    • Διάμεσο οίδημα 
    • Αιμορραγία
    • Κυτταρική και λιπώδης νέκρωση 

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Αποτιτανώσεις
    • Ίνωση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας - σημεία ειλεού
    • Ακτινογραφία θώρακος - πλευριτικό υγρό
    • Υπέρηχοι/Αξονική τομογραφία κοιλίας/Μαγνητική τομογραφία κοιλίας/MRCP

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Ακτινογραφία κοιλίας - αποτιτανώσεις παγκρέατος 
    • Υπέρηχοι και/ή αξονική τομογραφία κοιλίας - σχηματισμός ψευδοκύστης/αποτιτάνωση 
    • Μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία ή MRCP - ανωμαλία σχήματος χοληδόχου κύστης, κατακράτηση κοινού λίθου χοληδόχου πόρου
    • Ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία ή ERCP
    • Ενδοσκοπική σφιγκτηρεκτομή - πρώιμη μετακίνηση του λίθου βελτιώνει την πρόγνωση

    chronic pancreatitis causes2 SH 1240247728

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξεία παγκρεατίτιτιδα - εισαγωγή στο νοσοκομείο εκτός αν είναι ήπια και είναι δυνατό να διατηρηθεί η πρόσληψη από το στόμα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Έλεγχος πόνου - μεπεριδίνη
    • Πρόληψη shock - Ενδοφλέβια υγρά
    • Ρινογαστρικός καθετήρας για έμετο
    • Παρακολούθηση ασβεστίου 
    • Εκτίμηση νεφρικής λειτουργίας 
    • Σιγουρέψτε την πνευμονική λειτουργία
    • Αποφύγετε την τροφή από το στόμα 
    • Χειρουργείο 

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Πόνος - αποχή από το οινόπνευμα - αναλγησία (αποφύγετε τα ναρκωτικά αν είναι δυνατόν) αποκλεισμός κοιλιακού γαγγλίου, χειρουργείο, σκευάσματα παγκρεατικών ενζύμων
    • Δυσπεψία - συμπληρώματα παγκρεατικών ενζύμων, Η2-αναστολείς 
    • Σακχαρώδης διαβήτης - ινσουλίνη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οξεία παγκρεατίτιδα - συνήθως κλινήρης, αν και το κάθισμα σε μια καρέκλα μπορεί να είναι πιο αναπαυτικά. Αυξήστε όσο είναι δυνατό
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - χωρίς περιορισμούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Οξεία παγκρεατίτιδα - ξεκινήστε δίαιτα εφ'όσον ο πόνος, η ευαισθησία και ο ειλεός έχουν λυθεί, μικρά ποσά τροφών πλούσιων σε υδατάνθρακες, χαμηλών σε λιπαρά και με λίγες πρωτεΐνες. Συνεχίστε την όσο είναι δυνατό
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - μικρά γεύματα υψηλά σε πρωτεΐνη. Προσαρμόστε εάν υπάρχει σακχαρώδης διαβήτης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία παγκρεατίτιδα:

    • Μεπεριδίνη 50-100 mg ΕΜ/ΕΦ κάθε 3-4 ώρες 

    Χρόνια παγκρεατίτιδα:

    • Αναλγητικά (ακεταμινοφαίνη, οξυκωδόνη, υδροκωδόνη)
    • Συμπλήρωμα παγκρεατικών ενζύμων (παγκρεάση, ΜΤ, Creon)
    • Η2-αναστολείς (μείωση γαστρικού οξέος, αυξάνεται η διαθεσιμότητα των παγκρεατικών ενζύμων)

    Αντενδείξεις: Η νορ-μεπεριδίνη, ένας μεταβολίτηςτης μεπεριδίνης μπορεί να αθροιστεί αρκετές ημέρες μετά τη δοσολογία. Μπορεί να προκαλέσει αλλαγές της νοητικής κατάστασης ή σπασμούς 

    Προφυλάξεις: Εθισμός στα ναρκωτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σιγουρέψτε την αποχή από το οινόπνευμα
    • Παρακολουθείστε και διορθώστε οποιοδήποτε αιτιολογικό παράγοντα - υπερτριγλυκεριδαιμία, χοληδοχολιθίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το οινόπνευμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία παγκρεατίτιδα - ψευδοκύστη
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - ψευδοκύστη, απόστημα, απόφραξη χοληδόχου, δωδεκαδακτύλου, θρόμβωση πυλαίας ή σπληνικής φλέβας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία παγκρεατίτιδα - 85-90% λύονται αυτόματα, 3-5% θνησιμότητα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα - μπορεί να υπάρξουν υποτροπιάζοντα επεισόδια "οξείας παγκρεατίτιδας", αργή εξέλιξη, μπορεί να υποχωρήσουν με τη λύση των συμπτωμάτων. Συχνός ο εθισμός στα ναρκωτικά 

    Οι κάτωθι παράγοντες ακολουθούνται από φτωχή πρόγνωση:

    Κατά την εισαγωγή:

    • Ηλικία > 55 ετών 
    • Λευκά αιμοσφαίρια > 16.000/mm3
    • Γλυκόζη αίματος > 200 mg/dl
    • Γαλακτική αφυδρογονάση > 2 x φυσιολογική τιμή 
    • SGOT ορού > 6 x φυσιολογικής τιμής 

    Κατά τη διάρκεια των 48 πρώτων ωρών:

    • Πτώση του αιματοκρίτη > 10%
    • Ασβέστιο ορού < 8 mg/dl
    • Αύξηση BUN ή ουρίας > 5 mg/dl
    • O2 αρτηριακού αίματος < 60 mm Hg
    • Έλλειμμα βάσεων > 4 mEq/lt
    • Κατακράτηση υγρών > 61

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Παρωτίτιδα μερικές φορές εμπλέκεται με παγκρεατίτιδα

    Γηριατρικό: Αγγειοπάθεια

    ΚΥΗΣΗ

    Οξύ λιπώδες ήπαρ - κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διστροφής για το πάγκρεας

    5e47115a88814.image

    Διαβάστε, επίσης,

    Χολολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αλκοολισμό

    Ίκτερος

    Ασκίτης

    Ινσουλίνωμα

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

    Κυστική ίνωση

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η σχιστοσωμίαση

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Αμυλάση

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Καρκίνος παγκρέατος

    Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

    Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    www.emedi.gr

     

     

  • Οστεονέκρωση Οστεονέκρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεονέκρωση

    Οστεονέκρωση είναι ο θάνατος των κυτταρικών στοιχείων του οστίτη ιστού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική: Η υποκείμενη κατάσταση των αιμοσφαιρινοπαθειών, ειδικά της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας τύπου ΙΙ ή IV είναι κληρονομικές και σχετίζονται με υψηλή επίπτωση οστεονέκρωσης. Άλλες μορφές έχουν μη αποδεδειγμένη γενετική σχέση. 

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Τα συμπτώματα μπορεί να είναι οξέα, όπως στην οστεονέκρωση της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας ή της μεταμόσχευσης νεφρού. Σε άλλους τύπου είναι συνήθως ύπουλα. Η διάγνωση μπορεί να μη γίνει για 2 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων 
    • Ο πόνος, το προεξάρχον σύμπτωμα, χειροτερεύει με τη δραστηριότητα
    • Απώλεια της κίνησης της επηρεαζόμενης άρθρωσης 
    • Δυσκαμψία (ειδικά νωρίς το πρωί)
    • Οίδημα, εφ'όσον η επηρεαζόμενη άρθρωση είναι επιφανειακή 
    • Αγκύλωση μπορεί να συμβεί, αν έχει σχηματιστεί ένα χαλαρό σώμα
    • Το κεντρικό μηριαίο οστούν είναι η συνηθέστερη θέση και έχει μεγαλύτερη επίπτωση σε άνδρες στην 3η-6η δεκαετία
    • Το άπω μηριαίο οστούν, ειδικά ο έσω μηριαίος κόνδυλος, είναι η δεύτερη σε συχνότητα θέση. Η περιοχή αυτή είναι μοναδική στο ότι ο νυχτερινός πόνος είναι κυρίαρχο πρώιμο σύμπτωμα. Συνηθέστερο στις γυναίκες στην 6η-7η δεκαετία 
    • Άλλες θέσεις με μειωμένη συχνότητα είναι το εγγύς βραχιόνο οστό, ο αστράγαλος, το μηνοειδές οστούν του καρπού (νόσος του Kienbock) και η κεφαλή του βραχιονίου οστού 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Ιδιοπαθή 
    • Κατάγματα, ειδικά ο αυχένας του μηριαίου οστού
    • Τραυματικά (κατάγματα, εξαρθρήματα)
    • Εξαρθρήματα
    • Legg-Calve-Perthes (εμφανίζεται στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών)
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες (ειδικά δρεπανοκυτταρική αναιμία)
    • Μεταβολικά (αιμοσφαιρινοπάθειες, χρήση στεροειδών, νεφρική ανεπάρκεια/μεταμόσχευση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Νόσος του Gaucher - ιδιαίτερα πιθανή σαν μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Αλκοολισμός - η συχνότερη αιτία 
    • Υπελιπιδαιμία τύπου ΙΙ ή IV
    • Θεραπεία με κορτιζόνη (μπορεί να εμφανιστεί με νόσο του Cushing)
    • Παχυσαρκία
    • Αντισυλληπτικά από το στόμα 
    • Μεταμόσχευση οργάνου, ειδικά νεφρού 
    • Κύηση
    • Νόσος αποσυμπίεσης ("bends")

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα, σηπτική νέκρωση και σοβαρός δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός. Ένα μηνοειδές σημείο (μία γραμμοειδής υποχόνδρια διαύγαση, υποδεικνύει κατάρρευση του υποχόνδριου οστού. Κατά τόπους  διαυγάσεις υποδηλώνουν απορρόφηση, σκληρυντικές πλάκες υποδεικνύουν ανάπτυξη νέου οστού πάνω από το υπόλειμμα της νεκρωμένης δοκίδας) μπορεί να συμβεί σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί το οστό μπορεί να είναι τόσο μαλακό που καταρρέει δημιουργώντας μία μηνοειδή διαύγαση.   

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Το υποχονδρικό κάταγμα συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ανάπλασης του οστού, καθώς απορροφάται το νεκρό οστό. Αργότερα συμβαίνει μία κατάρρευση του οστού με επακόλουθες ανωμαλίες στην αρθρική επιφάνεια. Αυτό θα προκαλέσει τελικά οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος οστών με ραδιενεργά υλικά δείχνει μειωμένη πρόσληψη από το οστό. Αργότερα η πρόσληψη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο μαγνητικός συντονισμός θα δείξει χαμηλής έντασης σήμα του προσβεβλημένου οστού και είναι η πιο ευαίσθητη διαγνωστική δοκιμασία 

    AMR2

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η παρουσία ενός μηνοειδούς σημείου είναι πρακτικά διαγνωστική. Προκαλείται από υποχονδρικό κάταγμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής κατά κανόνα: ενδονοσοκομειακός ασθενής αν ενδείκνυται χειρουργική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Χειρουργική: οστικά μοσχεύματα, αρθροπλαστική, αλλομοσχεύματα και αρθρόδεση, μπορεί να χρησιμοποιηθούν εξαρτώμενα από την προσβεβλημένη άρθρωση.

    Μόνο τέσσερις περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν για να μειώσουν την επίπτωση της οστεονεκρώσεως:

    • Αλκοολισμός - αποχή είναι εμφανής, αλλά δύσκολα επιτυγχάνεται 
    • Σύνδρομο προκαλούμενο από τη διαφορά μεταξύ της περιβάλλουσας ατμοσφαιρικής πίεσης των αερίων στους διάφορους ιστούς - αν ακολουθηθούν, νέοι πίνακες αποσυμπιέσεως, θα μειώσουν την επίπτωση οστεονεκρώσεως τους δύτες 
    • Ασθενείς από μεταμόσχευση - μειωμένες δόσεις κορτιζόνης και ισοζύγιο του μεταβολισμού ασβεστίου και φωσφόρου 
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία - αντιμετωπίστε μία κρίση δυναμικά, με ενυδάτωση, πιθανή εναλλαγή μεταγγίσεως και οξυγονώσεως, ειδικά υπερβαρικό οξυγόνο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ο ασθενής πρέπει να εκπαιδευθεί στη χρήση βακτηριών (δεκανικιών) και/ή μπαστουνιών, όταν εμπλέκεται το κάτω άκρο. Σωστή χρήση μπορεί να μειώσει την πίεση στη μηριαία κεφαλή κατά 20 έως 30% στο περπάτημα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • NSAID'S - σύμφωνα με την υποκείμενη νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επώδυνα επεισόδια 
    • Ακεταμινοφαίνη - 500 mg 4 φορές την ημέρα μπορεί να είναι αρκετά βοηθητικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων 

    Προφυλάξεις: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη - αν υπάρχει ιστορικό πεπτικού έλκους, μπορεί να χορηγηθεί για χρήση το Zantac 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg πριν τον ύπνο. 100 μικρογραμμάρια Cytotec 2 φορές την ημέρα, συνήθως προλαμβάνουν τη γαστρίτιδα (δεν χρειάζεται με ακεταμινοφαίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να γίνονται ακτινογραφίες κάθε 12-18 μήνες και συχνότερα εφ'όσον τα συμπτώματα γίνουν σοβαρότερα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της υποκείμενης νόσου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εξέλιξη της νόσου 
    • Η πίεση της οστεονέκρωσης οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα ποικίλου βαθμού της προσβεβλημένης αρθρώσεως. Η αρθροπλαστική του ισχίου έχει χειρότερη πρόγνωση από μόνη την οστεοαρθρίτιδα, πρέπει να αναβάλλεται, όσο το δυνατόν περισσότερο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η νόσος του Gaucher σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο μετεγχειρητικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η νόσος των Legg-Calve-Perthes συμβαίνει στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών. Η πρόγνωση είναι καλύτερη σε νεότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Είναι παράγοντας κινδύνου

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    biomet hip implant lawsuit 768x768.jpg.optimal

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Υποφωσφατασία

    Εξαγωγή δοντιού

    Αξιολόγηση του κινδύνου για οστεονέκρωση γνάθου

    Νεανική οστεοχόνδρωση ισχίου και πυέλου

    Χειρουργική χεριού

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

     www.emedi.gr

     

     

  • Δερματίτιδα από σπάργανα Δερματίτιδα από σπάργανα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματίτιδα από σπάργανα

    Δερματίτιδα από σπάργανα αποτελεί εξάνθημα που εμφανίζεται στις περιοχές που καλύπτονται από τα σπάργανα.

    Το εξάνθημα μπορεί να οφείλεται σε ερεθιστική δερματίτιδα από επαφή, δερματική καντιντίαση, ατοπική δερματίτιδα ή σμηγμοτορροϊκή δερματίτιδα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Βρέφη

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    Ερεθιστική δερματίτιδα από την επαφή των σπαργάνων:

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα στους γλουτούς και στο δέρμα της ηβικής περιοχής 
    • Σχετική επινέμηση των δερματικών πτυχών 
    • Το εξάνθημα είναι σκοτεινέρυθρο και γυαλιστερό 
    • Ραγαδοποίηση του δέρματος 
    • Ορορροή, εφελκιδοποίηση, αποφολίδωση δεν είναι χαρακτηριστικά

    Καντιντιασικό εξάνθημα εκ σπαργάνων:

    • Αρχική προσβολή των πτυχών με γρήγορη εξάπλωση
    • Χρώμα: φωτεινό κόκκινο
    • Συνοδό οίδημα
    • Μεμονωμένες δορυφόρες φυσαλίδες και φλύκταινες στα όρια των φλεγμονωδών πλακών 
    • Αποφολίδωση είναι χαρακτηριστική 
    • Θετική δοκιμασία ΚΟΗ 
    • Θετικές καλλιέργειες 

    Ατοπική δερματίτιδα από σπάργανα:

    • Κατανομή με επινέμηση των πτυχών 
    • Προσβολή γεννητικών οργάνων
    • Δρυφάδες με αποφολίδωση είναι χαρακτηριστικές 
    • Έντονος κνησμός κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Ορορροή, εφελκιδοποίηση, αποφολίδωση μπορεί να υπάρχουν. Μπορεί να δημιουργηθεί δευτεροπαθής βακτηριακή επιμόλυνση 

    Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα από σπάργανα:

    • Σκοτεινέρυθρες κηλίδες και πλάκες που καταδύονται μαζί με τις πτυχές 
    • Το δέρμα μεταξύ των πτυχών προσβάλλεται λιγότερο 
    • Ορορροή, εφελκιδοποίηση, αποφολίδωση δεν είναι χαρακτηριστικά 
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα μπορεί να συνυπάρχει σε άλλες θέσεις, όπως οπισθοωτιαία, μετωπιαία, μασχαλιαία

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    Ερεθισμός του δέρματος λόγω της παραμονής των ούρων (η αμμωνία και/ή τα παράγωγά της δεν φαίνεται να παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    • Μη συχνές αλλαγές των σπαργάνων 
    • Αδιάβροχα σπάργανα 
    • Μη καλό πλύσιμο σπαργάνων 
    • Οικογενειακό ιστορικό δερματίτιδας
    • Θερμός, υγρός καιρός 
    • Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
    • Καντιντίαση 
    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα
    • Νόσος Letter-Siwe

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η καλλιέργεια θα αποκαλύψει Candida

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ποικίλλουσα φλεγμονή είναι το πιο χαρακτηριστικό εύρημα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια από τις φλυκταινώδεις βλάβες αν υπάρχουν

    1343777b8ead1cef5a79b78a1a48d805

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καλλιέργεια από τις βλάβες
    • Δοκιμασία ΚΟΗ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έκθεση των γλουτών στον αέρα για όσο περισσότερο γίνεται 
    • Να μην χρησιμοποιούνται αδιάβροχες πάνες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Κρατούν το δέρμα υγρό και προδιαθέτουν σε ερεθισμό και λοιμώξεις 
    • Συχνή αλλαγή σπαργάνων, ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύχτας αν το εξάνθημα είναι εκτεταμένο 
    • Να μην χρησιμοποιείται σαπούνι ή βορικό οξύ για τον καθαρισμό της εξανθηματικής επιφάνειας. Καθαρισμός με βαμβάκι βουτηγμένο σε μεταλλικό λάδι 
    • Διακοπή της χρήσης λοσιόν, παιδικών λαδιών, πουδρών (εκτός από το οξείδιο του ψευδαργύρου)
    • Αλοιφή οξειδίου του ψευδαργύρου στο εξάνθημα από την έναρξη του και 2 ή 3 φορές την ημέρα στη συνέχεια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Προστασία από τη θερμότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΠΑΡΓΑΝΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αν υπάρχει υποψία καντιντίασης ή το εξάνθημα επιμένει, αντιμυκητιασική αγωγή όπως κρέμα νιτρικής μικοναζόλης 2%, πούδρα μικοναζόλης, εκοναζόλη, κλοτριμαζόλη ή κετοκοναζόλη σε κάθε αλλαγή σπαργάνων
    • Αν υπάρχει φλεγμονή, χορήγηση αλοιφής κορτικοστεροειδούς πολύ χαμηλής δραστικότητας, όπως υδροκορτιζόνη 1% x 3 σε συνδυασμό με αντιμυκητιασική κρέμα ή ένα συνδυασμένο προϊόν
    • Αν υπάρχει υποψία βακτηριακής λοίμωξη, χορήγηση αντισταφυλοκοκκικού αντιβιοτικού συστηματικά ή αλοιφής μουπιροσίνης τοπικά

    Προφυλάξεις: Αποφυγή των κορτικοστεροειδών υψηλής ή μέτριας ισχύος που κυκλοφορούν συνήθως σε συνδυασμό με αντιμυκητιασικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανέλεγχος κάθε εβδομάδα μέχρι την αποθεραπεία, στη συνέχεια από καιρό σε καιρό για υποτροπή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Δευτεροπαθείς βακτηριακές λοιμώξεις

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Γρήγορη και πλήρης ίαση με την κατάλληλη θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δερματίτιδα από επαφή (αλλεργική ή ερεθιστική)
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
    • Ψωρίαση 
    • Καντιντίαση 
    • Ατοπική δερματίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Το πρόβλημα εντοπίζεται σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Δύο ή περισσότεροι τύποι δερματίτιδας από σπάργανα, μπορεί να συνυπάρχουν. Αν συμβαίνει αυτό, η θεραπεία πρέπει να είναι ξεχωριστή για την κάθε μορφή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    diaper rash

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψώρα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Δερματίτιδα από στάση

    Δερματικό Τ λέμφωμα

    Φωτοδερματίτιδα

    Δερματίτιδα από επαφή

    Αλλάξτε τη διατροφή σας το καλοκαίρι

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής

    Οι καλύτερες βιταμίνες για το έκζεμα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τη δερματίτιδα

    Τι είναι το δυσιδρωσικό έκζεμα

    Μήπως έχετε δερματίτιδα εξ επαφής στα χέρια;

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Δερματίτιδα εξ επαφής από δηλητηριώδη κισσό

    Τα βότανα για το έκζεμα

    Χρόνια δερματίτιδα

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Απήγανος

    Δερματίτιδα Berloque

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψώρα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψώρα

    Ψώρα

    Ψώρα είναι μολυσματική νόσος η οποία οφείλεται σε λοίμωξη του δέρματος από το ακάρι της ψώρας του ανθρώπου (Sarcoptes scabiei)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά και νέοι ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΑΣ

    • Γενικευμένος κνησμός 
    • Νυχτερινή κνίδωση 
    • Σήραγγες - αύλακες στις μεσοδακτύλιες πτυχές, στους καρπούς, στα χεριά, στα πόδια, στο πέος, στο όσχεο, στους γλουτούς, στη μέση
    • Φυσαλίδες και βλατίδες (μεμονωμένες)
    • Δευτερογενείς βλάβες
    • Φλύκταινες (εάν υπάρχει δευτεροπαθής επιμόλυνση)
    • Απολέπιση 
    • Ερύθημα 
    • Οζίδια σε καλυπτόμενα μέρη του σώματος (γλουτούς, βουβώνες, μασχάλες)
    • Άτυπες εκδηλώσεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΑΣ

    Μόλυνση του δέρματος από το ακάρι της ψώρας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΑΣ

    • Σωματική επαφή, π.χ. πολλαπλές σεξουαλικές επαφές, συνωστισμός, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, νοσοκομειακή λοίμωξη 
    • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
    • Ατοπικό έκζεμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Έκζεμα 
    • Τσιμπήματα εντόμων 
    • Ροδόχρους πιτυρίαση 
    • Κνήφη 
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
    • Σύφιλη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στη βιοψία του δερματικού οζιδίου (αν και σπανίως γίνεται) θα φανούν τμήματα του παρασίτου στην κεράτινη στιβάδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξέταση του δέρματος με μεγενθυτικούς φακούς - έλεγχος για τις τυπικές σήραγγες - αύλακες στις μεσοδακτύλιες πτυχές, στην καμπτική επιφάνεια των καρπών και στο πέος. Ελέγχουμε αν υπάρχει ένα σκούρο σημείο στο τέλος της σήραγγας (το ακάρι). Το παράσιτο μπορεί να αφαιρεθεί με βελόνα διαμετρήματος 25 gauge και να γίνει μικροσκοπική εξέταση 
    • Δοκιμασία με ορυκτέλαιο - βάζουμε μία σταγόνα ορυκτελαίου πάνω στην ύποπτη βλάβη. Μπορούμε να ελέγξουμε, επίσης, τις βλατίδες ή τις φυσαλίδες που δεν έχουν εκδορές. Ξύνουμε τη βλάβη με μία #15 χειρουργική λεπίδα. Με μικροσκόπιο ελέγχουμε για παράσιτα, αυγά, περίβλημα αυγών ή κόπρανα. Τα ξέσματα που προέρχονται από τις υπονύχιες αύλακες συχνά μπορεί να είναι θετικά
    • Δοκιμασία με υγρό υδροξείδιο του καλίου - βάζουμε τα ξέσματα κατευθείανσεμ μία γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα, προσθέτουμε μία σταγόνα ΚΟΗ (υδροξείδιου του καλίου) και από πάνω βάζουμε μία καλύπτρα. Εξετάζουμε την αντικειμενοφόρο πλάκα για διαγνωστικά ευρήματα. Εάν δεν φαίνεται κανένα, θερμαίνουμε ελαφρώς την πλάκα ώστε να αποχωριστούν τα πλακώδη κύτταρα και επανεξετάζουμε
    • Έλεγχος των σηράγγων με μελάνι - εάν οι σήραγγες δεν είναι εμφανείς, βάζουμε σκούρο μπλε μελάνι σε μία περιοχή που υπάρχει κνησμός. Ξεπλένουμε το μελάνι με οινόπνευμα. Η σήραγγα θα πρέπει να παραμείνει χρωματισμένη και να γίνει πιο εμφανής. Μετά βάζουμε ορυκτέλαιο, ξύνουμε και εξετάζουμε στο μικροσκόπιο όπως περιεγράφηκε παραπάνω

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    what is scabies rm 722x406

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θεραπεία όλων όσων έχουν έρθει σε στενή σχέση με την οικογένεια και τα μέλη της οικογένειας
    • Όλα τα ρούχα, τα κλινοσκεπάσματα και οι πετέχειες πρέπει να πλένονται χωρίς να χρειάζεται όμως ειδική διαδικασία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Permethrin (κρέμα Elimite) - θεωρείται από πολλούς ότι είναι φάρμακο εκλογής για την ψώρα. Η κρέμα αλείφεται στο δέρμα από το κεφάλι μέχρι τα πέλματα, αφήνεται για 8 έως 14 ώρες, μετά ξεπλένεται με άφθονο νερό. Τριάντα γραμμάρια συνήθως επαρκούν για έναν ενήλικα. Τώρα πλέον συνιστάται και δεύτερη επάλειψη 48 ώρες μετά 
    • Lindane (Kwell-Scabene) - υπάρχει σε μορφή λοσιόν, κρέμας και σαμπουάν. Η κρέμα ή η λοσιόν θα πρέπει να επαλείφονται σε όλες τις επιφάνειες του σώματος από το λαιμό και κάτω και να ξεπλένονται μετά από 8 έως 12 ώρες. Μερικοί δερματολόγοι συνηθίζουν να επαναλαμβάνουν τη θεραπεία μετά από 7 ημέρες 
    • Crotamiton - η κρέμα επαλείφεται στο δέρμα από το κεφάλι μέχρι τα πέλματα, την αφήνουμε για 8 έως 14 ώρες και μετά ξεπλένεται με άφθονο νερό. Πιστεύεται ότι είναι λιγότερο τοξική από τη Lindane αλλά ίσως κάπως λιγότερο αποτελεσματική γι'αυτό συνιστάται η επάλειψη να γίνεται για 2 συνεχόμενες νύχτες 
    • Επάλειψη σε ολόκληρο το σώμα από το λαιμό και κάτω 5% θειούχας αλοιφής. Μυρίζει άσχημα και λερώνει, όμως πιστεύεται ότι είναι ασφαλέστερη από την Lindane

    Αντενδείξεις: Η Lindane θα πρέπει να μην χορηγείται σε παιδιά τα οποία είναι πρόωρα, λιποβαρή ή με κακή θρέψη και σε αυτά με βαριές υποκείμενες δερματοπάθειες ή ιστορικό σπασμών 

    Προφυλάξεις:

    • Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται να μην κάνουν κατάχρηση της ποσότητας της αλοιφής που επαλείφουν στο δέρμα 
    • Με άλλα φάρμακα εκτός από την Permethrin οι ασθενείς θα πρέπει να κάνουν δεύτερη επάλειψη μόνο μετά από οδηγία του γιατρού τους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση του ασθενούς μία φορά την εβδομάδα μόνο αν το εξάνθημα ή ο κνησμός επιμένουν 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Έκζεμα 
    • Πυοδερμία 
    • Κνίδωση από σκορβούτο
    • Κοκκιωματώδης ψώρα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι βλάβες αρχίζουν να υποχωρούν σε 1-2 ημέρες μαζί με τον κνησμό
    • Ήπιος κνησμός και δερματίτιδα συνήθως επιμένουν για 10-14 ημέρες και μπορούν να αντιμετωπισθούν με αντιϊσταμινικά και/ή τοπική ή από του στόματος χορήγηση κορτικοστεροειδών 
    • Οι κοκκιωματώδεις βλάβες μπορεί να επιμένουν για μερικές εβδομάδες και ίσως χρειάζεται χορήγηση στεροειδών συστηματικά ή ενδοδερμικά στην περιοχή της βλάβης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη συχνά έχουν πιο εκτεταμένες βλάβες. Μερικές φορές μολύνονται στο πρόσωπο και στο τριχωτό της κεφαλής (σπάνιο στους ενήλικες). Οι φυσαλιδώδεις βλάβες στις παλάμες και στα πέλματα επίσης παρατηρούνται συχνότερα. Όταν θεραπεύουμε βρέφη με permethrin θα πρέπει να γίνεται επάλειψη σε ολόκληρο το σώμα

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι συνήθως έχουν πιο έντονο κνησμό, Παρ'ότι έχουν λιγότερες δερματικές βλάβες. Οι ηλικιωμένοι έχουν τον κίνδυνο να υποστούν μία εκτεταμένη λοίμωξη, κυρίως, λόγω ελάττωσης της κυτταρικής ανοσίας 

    ΚΥΗΣΗ

    Η Lindane θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή κατά την εγκυμοσύνη και όχι περισσότερο από δύο φορές γιατί υπάρχει πιθανότητα να προκαλέσει νευροτοξικότητα και σπασμούς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    gr1 4

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Ατοπικό έκζεμα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ατοπική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr