Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014 17:48

Μολυσματικό κηρίο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Μολυσματικό κηρίο είναι μια λοίμωξη του δέρματος που προκαλείται από βακτήρια

Μολυσματικό κηρίο, ICD-10 L01, είναι μια ιδιαίτερα μεταδοτική βακτηριακή λοίμωξη του δέρματος πιο συχνή μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Συνήθως, η αιτία του μολυσματικού κηρίου είναι ο σταφυλόκοκκος, αλλά μερικές φορές και ο στρεπτόκοκκος. Υπαρχει η πομφολυγώδης και η μη πομφολυγώδης μορφή (με φυσαλίδα ή χωρίς). Είναι πιο συχνή σε παιδιά ηλικίας μεταξύ δύο και έξι ετών. Τα βακτήρια εισέρχονται από μια πληγή στο δέρμα, όπως κόψιμο,  ή τσίμπημα εντόμου.

Τα συμπτώματα ξεκινούν με ένα κόκκινο σπυράκι οπουδήποτε, αλλά, συνήθως, εμφανίζονται στο πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια. Το σπυράκι γεμίζει με πύον και σπάζει μετά από μερικές ημέρες και σχηματίζει μια παχιά κρούστα. Συνυπάρχει φαγούρα, το παιδί το ξύνει και εξαπλώνεται. Οι λεμφαδένες στην πληγείσα περιοχή μπορεί να είναι διογκωμένοι, αλλά ο πυρετός είναι σπάνιος. Το άγγιγμα ή το ξύσιμο στα έλκη μπορεί να εξαπλώσουν εύκολα τη νόσο σε άλλα μέρη του σώματος. Το μολυσματικό κηρίο μπορεί να μεταδοθεί από επαφή με τις πληγές ή με τη ρινική καταρροή από ένα μολυσμένο άτομο.


Θεραπεία μολυσματικού κηρίου

  • Η νόσος αντιμετωπίζεται με την εφαρμογή του αντισηπτικού gentian violet 1%.
  • Τοπικά ή από του στόματος αντιβιοτικά, συνήθως, συνταγογραφούνται.
  • Η αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει πλύσιμο με σαπούνι και νερό και αφήνεται το κηρίο ανοιχτό σε επαφή με τον αέρα.
  • Ήπιες περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπιστούν με βακτηριοκτόνο αλοιφή.
  • Πιο σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν από του στόματος αντιβιοτικά, όπως δικλοξακιλλίνη, flucloxacillin ή ερυθρομυκίνη.
  • Εναλλακτικά, αμοξικιλλίνη σε συνδυασμό με κλαβουλανικό κάλιο, κεφαλοσπορίνες (1η γενεάς), αλλά και πολλοί άλλοι αντιβιοτικοί παράγοντες μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές λοιμώξεις

dermatikes loimoxeis

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 5509 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019 22:02
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βρεφική ροδάνθη Βρεφική ροδάνθη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρεφική ροδάνθη

    Βρεφική ροδάνθη είναι οξεία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών με χρόνο επώασης περίπου 5-15 ημέρες.

    Χαρακτηριστικά στην αρχή προκαλεί υψηλό πυρετό και στη συνέχεια εμφανίζεται ένα εξάνθημα (που μοιάζει με της ιλαράς) ταυτόχρονα με τον πυρετό ή μετά την ύφεση αυτού.

    Το αίτιο και ο τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστά, αλλά μάλλον πρόκειται για μεταδιδόμενο ιό.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά και πολύ μικρά παιδιά (6 μηνών έως 3 χρόνων)

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Ξαφνική εκδήλωση πυρετού χωρίς εμφανή αιτία (39,5℃ - 41℃) για 3-5 ημέρες
    • Ξαφνική πτώση του πυρετού. Καθώς ο πυρετός υφίεται, εμφανίζεται το δερματικό εξάνθημα 
    • Ανορεξία 
    • Ευερεθιστότητα
    • Νωθρότητα 
    • Ο ασθενής δεν έχει εικόνα βαρέως πάσχοντος 
    • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα χωρίς κνησμό που αρχικά εμφανίζεται στον κορμό και λευκάζει στην πίεση 
    • Το εξάνθημα εμφανίζεται σαν ελαφρά επηρμένες κόκκινες-ροζ βλατίδες με πολύ πυκνή κατανομή στον κορμό, τους βραχίονες και τον λαιμό και με μέτρια πυκνότητα στο πρόσωπο και τα πόδια 
    • Το εξάνθημα εξασθενίζει μέσα σε διάστημα λίγων ωρών έως 2 ημερών 
    • Πυρετικοί σπασμοί κατά την διάρκεια του υψηλού πυρετού (όχι συνηθισμένοι)
    • Διόγκωση λεμφαδένων στην τραχηλική και οπισθοωτιαία περιοχή
    • Σπληνομεγαλία (όχι συνηθισμένο)

    ΑΙΤΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    Ένας μεταδιδόμενος ιός, ο ανθρώπινος ερπητοϊός-6 (HHV-6)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί
    • Έκθεση σε μολυσμένα νεογνά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σήψη
    • Λοίμωξη ουροποιητικού
    • Ιλαρά 
    • Λοίμωξη από εντεροϊό
    • Μέση ωτίτιδα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Βακτηριακή πνευμονία
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανάλυση ούρων 
    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων - λευκοπενία με σχετική λευκοκυττάρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα χωρίς ευρήματα

    image 23

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Προσεκτική φυσική εξέταση. Θα πρέπει να υποπτευόμαστε την ροδάνθη εάν είναι γνωστό ότι υπάρχουν στην περιοχή κρούσματα και το παιδί έρχεται με υψηλό πυρετό

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση 
    • Μπάνιο με νερό βρύσης για να ρυθμίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας 
    • Ελαφρύς ρουχισμός 
    • Διατηρούμε σταθερή την θερμοκρασία δωματίου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να εμφανισθεί το εξάνθημα και να υφεθεί ο πυρετός 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Άφθονα υγρά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η λοίμωξη είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Εάν εμφανισθούν σπασμοί, δεν θα προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη και θα σταματήσουν μόλις υφεθεί ο πυρετός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για την αντιμετώπιση του υπερβολικά υψηλού πυρετού. Αποφύγετε την ασπιρίνη. Αντί αυτής χρησιμοποιήστε ακεταμινοφαίνη, 10-15 mg/kg/4 ώρες με μέγιστη δόση τα 2,6 g/ημέρα. (Η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης συνδρόμου Reye)
    • Φαινοφαρβιτάλη εφ' όσον χρειάζεται για την αντιμετώπιση των σπασμών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δεν χρειάζεται καμία παρακολούθηση μετά την εμφάνιση του τυπικού εξανθήματος 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα μέτρο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πυρετικοί σπασμοί 
    • Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πορεία - οξεία, καλοήθης, πλήρης ανάρρωση χωρίς να προκαλούνται συνέπειες 
    • Η μια προσβολή καταλείπει μόνιμη ανοσία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Tonsillitis GettyImages 169943320

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο του Reye

    Λοίμωξη από παρβοϊό Β19

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Ερυθρά

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Οστρακιά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Όταν το μωρό έχει δύσπνοια

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Νόσος Kawasaki

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    www.emedi.gr

     

     

  • Βαρτονέλλωση Βαρτονέλλωση

    Βαρτονέλλωση ή Μπαρτονέλλωση

    Η βαρτονέλλωση είναι μια μολυσματική ασθένεια που παράγεται από βακτήρια του γένους Bartonella. Τα είδη Bartonella προκαλούν ασθένειες όπως η νόσος του Carrión, ο τυφοειδής πυρετός, η νόσος από νυγμούς γάτας, η βακτηριακή αγγειωμάτωση, η ηπατίτιδα, η χρόνια βακτηριαιμία, η ενδοκαρδίτιδα, η χρόνια λεμφαδενοπάθεια και οι νευρολογικές διαταραχές.

    Οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν δύο κλινικές φάσεις:

    μια οξεία σηπτική φάση και μια χρόνια φάση που σχετίζεται με δερματικές βλάβες.

    Η νόσος του Carrión

    Στην οξεία φάση, η λοίμωξη από B. bacilliformis είναι μια ξαφνική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που σχετίζεται με υψηλό πυρετό και μειωμένα επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων και παροδική ανοσοκαταστολή. Το B. bacilliformis θεωρείται το πιο θανατηφόρο είδος μέχρι σήμερα, με ποσοστό θανάτου έως και 90% κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η οποία συνήθως διαρκεί δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Τα επιχρίσματα του περιφερικού αίματος δείχνουν ανισοκοκυττάρωση με πολλούς βακίλους προσκολλημένους στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Θρομβοπενία παρατηρείται, επίσης, και μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι αλλοιωμένη νοητική κατάσταση, διέγερση ή ακόμη και κώμα, αταξία, μηνιγγίτιδα της σπονδυλικής στήλης ή παράλυση. Φαίνεται στο 20% των ασθενών με οξεία λοίμωξη, στους οποίους η πρόγνωση προστατεύεται πολύ με θνησιμότητα περίπου 50%. Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η λοίμωξη από Enterobacteriaceae (Salmonella, τόσο S. typhi όσο και S. non-typhi) καθώς και η επανενεργοποίηση της τοξοπλάσμωσης και άλλων ευκαιριακών λοιμώξεων. Η χρόνια εκδήλωση συνίσταται σε καλοήθεις βλάβες του δέρματος με ανυψωμένα, κοκκινωπά-μοβ οζίδια (αγγειωματώδεις όγκοι). Το βακτήριο μπορεί να φανεί μικροσκοπικά με μια βιοψία δέρματος και στη συνέχεια με χρώση αργύρου.

    Νόσος από αμυχή γάτας

    Η νόσος εξ ονύχων γαλής οφείλεται σε λοίμωξη από την B. henselae και εκδηλώνεται ως σταδιακή διόγκωση των λεμφαδένων (μασχάλη, βουβωνική χώρα, λαιμός) που μπορεί να διαρκέσει 2-3 μήνες ή περισσότερο και μια περιφερική γρατσουνιά και/ή κόκκινο-καφέ δερματικές βλάβες. Οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι κι ευαίσθητοι. Οι λεμφαδένες μπορεί να υποχωρήσουν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Άλλα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν τον πυρετό (ιδιαίτερα στα παιδιά), το οφθαλμολογικό σύνδρομο του Parinaud, την εγκεφαλοπάθεια και τη νευρορετινίτιδα. Η B. henselae μπορεί να συσχετιστεί με βακτηριαιμία, βακτηριακή αγγειωμάτωση και ηλίτιδα της δικτυωτής πελίδνωσης ή δικτυωτής πελίωσης ή peliosis σε ασθενείς με HIV, και βακτηριαιμία και ενδοκαρδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, πονοκεφάλους, πυρετό, απώλεια μνήμης, αποπροσανατολισμό, αϋπνία και απώλεια συντονισμού. Τα βακτήρια εμποδίζουν τη φυσιολογική ανοσοαπόκριση καταστέλλοντας την οδό απόπτωσης NF-κB. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να επιταχυνθεί εάν ο ξενιστής μολυνθεί στη συνέχεια από έναν ιό που καταστέλλει το ανοσοποιητικό, όπως ο ιός Epstein Barr.

    Βακτηριακή αγγειωμάτωση

    Οι B. henselae και B. quintana μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακή αγγειωμάτωση των βακτηρίων, μια αγγειακή πολλαπλασιαστική νόσο που περιλαμβάνει, κυρίως, το δέρμα και άλλα όργανα. Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και σε αποδέκτες μοσχεύματος οργάνου. Σοβαρή, προοδευτική εξάπλωση της ασθένειας μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV. Οι διαφορικές διαγνώσεις περιλαμβάνουν το σάρκωμα του Kaposi, το πυογενές κοκκίωμα, το αιμαγγείωμα, το verruga peruana και τους υποδόριους όγκους. Οι βλάβες μπορούν να επηρεάσουν τον μυελό των οστών, το συκώτι, το σπλήνα ή τους λεμφαδένες.

    Ηπατική πελίωση

    Η B. henselae είναι ο αιτιολογικός παράγοντας για την peliosis hepatis, ο οποίος ορίζεται ως ο αγγειακός πολλαπλασιασμός των ημιτονοειδών ηπατικών τριχοειδών με αποτέλεσμα γεμάτους με αίμα χώρους στο ήπαρ σε ασθενείς με HIV και δέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων. Η peliosis hepatis μπορεί να συσχετιστεί με την peliosis του σπλήνα, καθώς και με τη βακτηριακή αγγειωμάτωση του δέρματος σε ασθενείς με HIV. 

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων, επίσης, γνωστός ως πυρετός πέντε ημερών ή πυρετός του Κουτάν, είναι η αρχική εκδήλωση της μόλυνσης από B. quintana. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ασυμπτωματική λοίμωξη έως σοβαρή ασθένεια. Οι κλασικές παρουσιάσεις περιλαμβάνουν μια εμπύρετη ασθένεια οξείας έναρξης, πονοκέφαλο, ζάλη και πόνο στα πόδια. Οι εκδηλώσεις της χρόνιας λοίμωξης περιλαμβάνουν επιθέσεις πυρετού και πόνου σε ορισμένες περιπτώσεις και επίμονη βακτηριαιμία σε στρατιώτες και άστεγους. 

    tropicalmed 04 00069 g001

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Στα θηλαστικά, κάθε είδος Bartonella προσαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό στον ξενιστή, ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικού παρασιτισμού και μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος του ξενιστή. Ο ενδοερυθροκυτταρικός παρασιτισμός παρατηρείται μόνο στην οξεία φάση της νόσου Carrión. Τα είδη Bartonella έχουν, επίσης, τροπισμό για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αυτό παρατηρείται στη χρόνια φάση της νόσου του Carrión και της βακτηριακής αγγειωμάτωσης. Η παθολογική απόκριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ξενιστή. Η μόλυνση με B. henselae μπορεί να οδηγήσει σε αντίδραση υπερευαισθησίας (ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια), πολυεστιακή αγγειοπολλαπλασιαστική απόκριση, ενδοκαρδίτιδα ή μηνιγγίτιδα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπίας, του ανοσοφθορισμού και της PCR. Η μικροσκοπία επιχρισμάτων αίματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου του Carrión (B. bacilliformis), ωστόσο για άλλα είδη Bartonella, η μικροσκοπία και η χρώση αργύρου δεν είναι ευαίσθητα, δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένα και δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα είδη. Δε συνιστάται η βιοψία λεμφαδένων για διαγνωστικούς σκοπούς.

    Ορολογία και μέθοδοι που βασίζονται σε πρωτεΐνες

    Η δοκιμή IFA (δοκιμασία ανοσοφθορισμού) για την παρουσία αντισωμάτων στον ορό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της μόλυνσης από B. henselae κατά την οξεία έναρξη των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούμενη από PCR για την επιβεβαίωση μολυσματικών ειδών. Η IFA μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, αλλά περιορίζεται από τη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα αντισωμάτων με άλλα είδη βακτηρίων που μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα και μεταβλητότητα αντιγόνου που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Τα θετικά αποτελέσματα IFA δεν διακρίνουν μεταξύ της τρέχουσας λοίμωξης και της προηγούμενης έκθεσης. Η ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική ανάλυση) είναι μια άλλη μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της Bartonella, αλλά έχει χαμηλή ευαισθησία (17-35%). Χρησιμοποιείται, επίσης, η Western Blot για ανίχνευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη Bartonella.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Η θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από είδη Bartonella περιλαμβάνουν: 

    • Νόσος από αμυχή γάτας: Αζιθρομυκίνη + ριφαμπικίνη
    • Αμφιβληστροειδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + ριφαμπικίνη
    • Πυρετός των χαρακωμάτων ή χρόνια βακτηριαιμία από B. quintana: Δοξυκυκλίνη + γενταμυκίνη
    • Βακτηριακή αγγειωμάτωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ηπατική πελίωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ενδοκαρδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + γενταμικίνη + ριφαμπικίνη ή κεφτριαξόνη + γενταμυκίνη
    • Νόσος του Carrión (οξεία φάση): Σιπροφλοξασίνη ή χλωραμφενικόλη + βήτα-λακτάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    bartonella

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Nόσος εξ ονύχων γαλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα είναι συστηματική νόσος του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αλλοιώσεις των μυών, μερικές φορές συνοδεύεται από χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα  

    • Αν συνυπάρχουν και εκδηλώσεις από το δέρμα, τότε ορίζεται ως δερματομυοσίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Πνευμονικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5-15 χρονών, 40-60 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρική, εγγύς μυϊκή αδυναμία που οδηγεί σε:
    1. Δυσκολία όταν σηκώνεται από την καρέκλα ή το κρεβάτι 
    2. Δυσκολία στο γονάτισμα 
    3. Δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας 
    4. Δυσκολία στο σήκωμα των χεριών 
    • Πόνος/οίδημα στις αρθρώσεις 
    • Δυσφαγία 
    • Πόνος στους γλουτούς
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συμμετρική αδυναμία των κεντρομελικών μυών 
    • Μειωμένα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά 
    • Οίδημα μυών, δυσκαμψία, ψηλαφητή μυϊκή σκληρία
    • Ερύθημα στο πρόσωπο (βλέφαρα, ρινοχειλικές πτυχές), άνω μέρος θώρακα, ραχιαία επιφάνεια των χεριών 
    • Περικογχικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ 

    • Άγνωστα
    • Κυτταρική αυτοανοσία
    • Ιοί - πιθανά είναι παράγοντας που συμμετέχει 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσης νόσου ή αγγειΐτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αγγειΐτιδα 
    • Εξελικτική συστηματική σκλήρυνση 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Μυϊκή δυστροφία  
    • Σύνδρομο Eaton-Lambert
    • Σαρκοείδωση
    • Πλάγια μυατροφική σκλήρυνση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη κρεατίνη φωσφοκινάση (CPK)
    • Αυξημένη αλδολάση
    • Αυξημένη οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT)
    • Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Μυοσφαιρινουρία 
    • Αυξημένη ΤΚΕ 
    • Θετικός ρευματοειδής παράγοντας (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Θετικό ΑΝΑ (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Λευκοκυττάρωση (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Υπερσφαιριναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αυξημένη κρεατινίνη (λιγότερο από 50% των ασθενών)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπικά - εκφύλιση μυϊκών ινών 
    • Μικροσκοπικά - φαγοκυττάρωση των μυϊκών συγκριμάτων
    • Μικροσκοπικά - περιδεσμική ατροφία μυϊκών ινών
    • Μικροσκοπικά - φλεγμονώδης διήθηση από κύτταρα στην μορφή της νόσου των ενηλίκων 
    • Μικροσκοπικά (ηλεκτρονική μικροσκοπία) - έγκλειστα σωμάτια 
    • Σαρκοπλασματική βασεοφιλία 
    • Μυϊκή ίνα αυξημένη σε μέγεθος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - αρρυθμίες, διαταραχές αγωγής 
    • Ηλεκτρομυογραφία - ευερεθιστότητα μυός, μικρού εύρους δυναμικό, πολυφασικά δυναμικά δράσης, αυτόματος ινιδισμός
    • Βιοψία μυός (δελτοειδούς ή τετρακεφάλου μηριαίου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος: διάμεση πνευμονοπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διάγνωση συνήθως βασίζεται σε 4 ευρήματα - αδυναμία, αύξηση CPK, μη φυσιολογική ΗΜΓ, ευρήματα στη βιοψία μυός. Η παρουσία ερυθήματος στο δέρμα της δερματομυοσίτιδας είναι επίσης βοηθητική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έρευνα για κακοήθεια σε όλους τους ενήλικες 
    • Παρακολουθείστε προσεκτικά τα μυϊκά ένζυμα του ορού

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορισμένη έως την υποχώρηση της φλεγμονής 
    • Ασκήσεις για το εύρος των κινήσεων, για να προλάβετε τις μόνιμες μυϊκές συσπάσεις καμπτήρων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 40-60 mg/ημέρα σε διηρημένες δόσεις. Μειώστε την πρεδνιζόνη αργά, όταν τα επίπεδα των ενζύμων είναι φυσιολογικά. Πιθανά χρειάζεται να συνεχιστεί με 10-15 mg/ημέρα για συντήρηση
    • Για ασθενείς με νόσο ανθεκτική στα κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη:
    1. 1,0 mg/kg (δόση αρθρίτιδας) 1-2 φορές την ημέρα. Διατηρείστε στη χαμηλότερη δυνατή δόση 
    2. Μεθοτρεξάτη 10-25 mg την εβδομάδα, χρήσιμη σε κάποιες ανθεκτικές στα στεροειδή περιπτώσεις

    Αντενδείξεις: Η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προηγούμενη ηπατική νόσο ή ταυτόχρονη χρήση αλκοόλης

    Προφυλάξεις: 

    • Πρεδνιζόνη: παρενέργειες σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση των στεροειδών, περιλαμβάνουν αδρενεργική καταστολή, κατακράτηση νατρίου, νερου, υποκαλιαιμία, οστεοπόρωση, καταρράκτη, αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις
    • Αζαθειοπρίνη: παρενέργειες αποτελούν η καταστολή του μυελού των οστών αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις, αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Μεθοτρεξάτη: παρενέργειες αποτελούν: στοματίτιδα, καταστολή του μυελού των οστών, πνευμονίτιδα, κίνδυνος για ίνωση ήπατος και κίρρωση μετά παρατεταμένη χορήγηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη μπορούν να προστεθούν στα στεροειδή.

    Ανοσοσφαιρίνη ενδοφλέβια αξιολογείται τώρα για ανθεκτικές περιπτώσεις

    Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη και τη λειτουργία των μυών σας. 

    Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της πολυμυοσίτιδας περιλαμβάνουν:

    -Κορτικοστεροειδή. Φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο των συμπτωμάτων της πολυμυοσίτιδας. Όμως, η παρατεταμένη χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει σοβαρές και ευρείες παρενέργειες, γι 'αυτό ο γιατρός σας μπορεί σταδιακά να μειώσει τη δόση του φαρμάκου σε χαμηλότερα επίπεδα.

    -Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη δόση και τις πιθανές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών. Τα δύο πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πολυμυοσίτιδα είναι η αζαθειοπρίνη και η μεθοτρεξάτη. Άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνουν τη μυκοφαινολάτη μοφετίλη, την κυκλοσπορίνη και το τακρόλιμους.

    -Rituximab. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, το rituximab είναι μια επιλογή εάν οι αρχικές θεραπείες δεν ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

    Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για να διατηρήσετε και να βελτιώσετε τη δύναμη και την ευελιξία σας και να συμβουλεύσετε ένα κατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας.

    Λογοθεραπεία. Εάν οι μύες κατάποσης εξασθενηθούν από πολυμυοσίτιδα, η λογοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αντισταθμίζετε αυτές τις αλλαγές.

    Διαιτητική αξιολόγηση. Αργότερα κατά τη διάρκεια της πολυμυοσίτιδας, το μάσημα και η κατάποση μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να σας διδάξει πώς να προετοιμάσετε εύχρηστα, θρεπτικά τρόφιμα.

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) είναι ένα προϊόν καθαρισμένου αίματος που περιέχει υγιή αντισώματα από χιλιάδες αιμοδότες. Αυτά τα υγιή αντισώματα μπορούν να εμποδίσουν τα επιβλαβή αντισώματα που προσβάλλουν τους μυς στην πολυμυοσίτιδα. Δεδομένου ότι γίνεται έγχυση μέσω φλέβας, οι θεραπείες IVIg μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνονται τακτικά για να συνεχιστούν τα αποτελέσματα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαδοχικοί έλεγχοι για τη δραστηριότητα των μυϊκών ενζύμων στον ορό
    • Κάθε ενήλικας θα πρέπει να εξετάζεται για κακοήθεια 
    • Παρακολουθήστε για μεταβολικές επιπλοκές που οφείλονται στα στεροειδή (υποκαλιαιμία, υπέρταση, υπεργλυκαιμία, κλπ.)
    • Παρακολουθήστε τα λευκά αιμοσφαίρια (τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, μετά κάθε 2 εβδομάδες για 2 μήνες, μετά κάθε μήνα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονία
    • Λοίμωξη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 30% υπολειπόμενη αδυναμία
    • 20% εμμένουσα ενεργή νόσος 
    • 75% 5ετής επιβίωση
    • Επιβίωση χειρότερη για γυναίκες και Αφρικανούς - Αμερικανούς 
    • Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη θεραπεία 
    • 50% έχουν πλήρη ανάρρωση 
    • Πιθανά υποτροπιάζουσα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κακοήθεια 
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Άλλες διαταραχές του συνδετικού ιστού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Εμφανίζεται δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας
    • Μπορεί να είναι δυνατό να διακοπεί η πρεδνιζόνη σταδιακά μετά από ένα χρόνο περίπου

    Γηριατρικό: 

    • Σπάνια, μετά την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ηλικιωμένος ασθενής με πολυμυοσίτιδα είναι πιο πιθανό να έχει υποκείμενο νεόπλασμα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ταξινόμηση των τύπων της μυοσίτιδας: Δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας, πρωτοπαθής ιδιοπαθής δερματομυοσίτιδα ή πολυμυοσίτιδα σχετιζόμενη με κακοήθεια, πρωτοπαθής πολυμυοσίτιδα, μυοσίτιδα στα πλαίσια αλληλοεπικαλυπτομένου συνδρόμου. Η μυοσίτιδα εξ εγκλείστων αντιπροσωπεύει μια παραλλαγή της νόσου με άτυπη εμφάνιση και ποικίλλουσα ανταπόκριση στη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    poliomyositida

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Ψιττάκωση

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σύνδρομο Sjögren

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

     

  • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές είναι χρόνιο καλόηθες πομφολυγώδες εξάνθημα που θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα.

    Περιορίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 60 χρόνων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αιματολογικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεγαλύτερη των 60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Μεγάλες πομφόλυγες διαμέτρου 2 έως 5 cm. Περιφερικά μερικές φορές μικρές φυσαλίδες
    • Πομφόλυγες οι οποίες αναπτύσσονται σε δέρμα το οποίο φαίνεται φυσιολογικό (συνήθως) ή ερυθηματώδες (μερικές φορές)
    • Οι πομφόλυγες παραμένουν άθικτες για πολλές ημέρες 
    • Αρχικά εντοπίζονται στα άκρα και αργότερα στον κορμό
    • Μερικές φορές εντοπίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, στις παλάμες, στα πέλματα και στους βλεννογόνους 
    • Άθικτες φυσαλίδες υποδηλώνουν τις διαβρωτικές βλάβες (το αντίθετο παρατηρείται στην πέμφιγα)
    • Οι πομφόλυγες είναι γεμάτες από διαυγές υγρό (συνήθως)
    • Πομφόλυγες με ελαφρά αιμορραγικό υγρό (μερικές φορές)
    • Κνησμός (μερικές φορές εντονότατος)
    • Μερικοί ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί
    • 10-20% της επιφάνειας του δέρματος είναι μονίμως προσβεβλημένο

    ΑΙΤΙΑ

    Αυτοάνοση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    Άνδρες, ηλικίας πάνω από 60 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πέμφιγα
    • Πομφολυγώδες πολύμορφο ερύθημα 
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στο 70% υπάρχουν αυτοαντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης (με ανοσοφθορισμό). Αυτά ανιχνεύονται στον ορό ή στο δέρμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πομφόλυγα η οποία εντοπίζεται σε περιοχή κάτω από την επιδερμίδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Με το μικροσκόπιο αναδεικνύονται φυσαλίδες υποεπιδερμικά με φλεγμονή γύρω από τη βλάβη στην οποία διαπιστώνεται επίσης και ηωσινοφιλική διήθηση
    • Μελέτες με ανοσοφθορισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Βιοψία - είναι σημαντική για να τεθεί ακριβής διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός αν υπάρχουν σημαντικές επιπλοκές 

    0586017a42c33496d11bc344bd61b2453f9e383e

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διαποτίζουμε τις εν ενεργεία βλάβες για να καθαρίσουμε την περιοχή και να αφαιρέσουμε τις εφελκίδες 
    • Πλύσεις στόματος με αναλγητικά διαλύματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και/ή τις επιπλοκές 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υδρική. Όταν είναι ανεκτό, κανονικό διαιτολόγιο 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Χρήση στοματικών αναλγητικών 
    • Ενημέρωση για τις παρενέργειες των στεροειδών

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 60 έως 80 mg σε εφ' άπαξ πρωινή δόση. Σταδιακή ελάττωση για αρκετές εβδομάδες ώστε να φτάσουμε σε δόση συντήρησης 20 έως 40 mg την ημέρα. Επιχειρούμε να αλλάξουμε τη θεραπεία σε παρ' ημέρα σχήμα 
    • Εάν το παρ' ημέρα σχήμα δεν έχει αποτελέσματα δοκιμάζουμε σεν επικουρική θεραπεία την αζαθειοπρίνη. Σε περίπτωση ανθεκτικής νόσου δοκιμάζουμε θεραπεία με κυκλοσπορίνη
    • Η εφαρμογή κορτικοστεροειδών τοπικά στις βλάβες μπορεί να είναι επαρκής θεραπεία για ασθενείς με εντοπισμένη νόσο 
    • Στοματικά αναλγητικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Δαψόνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εάν χορηγούμε κυκλοσπορίνη θα πρέπει υποχρεωτικά να παρακολουθούμε τα επίπεδα στο αίμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη (σε ηλικιωμένους, καταβεβλημένους ασθενείς μπορεί να είναι θανατηφόρος)
    • Επιπλοκές της θεραπείας με στεροειδή 
    • Συνυπάρχουσα κακοήθεια 
    • Χωρίς θεραπεία η βαριά μορφή της νόσου μπορεί να είναι θανατηφόρος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια νόσος η οποία διαρκεί επ' άπειρο
    • Οι παλιές βλάβες επουλώνονται γρήγορα καθώς εμφανίζονται νέες βλάβες 
    • Η εξασθένηση που συνοδεύει τη νόσο δεν είναι τόσο έντονη όσο στην πέμφιγα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μπορεί να συνυπάρχει κακοήθεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν αποτελεί πρόβλημα της παιδικής ηλικίας 

    Γηριατρικό: Τα ηλικιωμένα άτομα με πεμφιγοειδές μπορεί να έχουν υψηλότερο ποσοστό κακοηθειών από το αναμενόμενο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    img 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Έρπης της κυήσεως

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μελανίζουσα ακάνθωση Μυρμηγκιές »