Τρίτη, 22 Απριλίου 2014 13:14

Η σμηγματόρροια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Είναι μια συχνή φλεγμονώδης δερματοπάθεια

Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, ICD-10 L21, ή σμηγματόρροια ή σμηγματορροϊκό έκζεμα ή πιτυρίδα ή πιτυρίαση είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα και συνήθως ήπια δερματίτιδα. Το εξάνθημα είναι ένα ερυθηματώδες, απολεπιστικό, συχνά ελαιώδες και κίτρινο.

Επηρεάζει 1 έως 3 % των υγιών ενηλίκων και πιο συχνά στους άνδρες από τις γυναίκες.

Το εξάνθημα της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας τις περισσότερες φορές αφορά το τριχωτό του κεφαλιού, το πρόσωπο και τις παρατριμματικές περιχές (στην βουβωνική περιοχή).

Σαν εξάνθημα είναι λιγότερο κνησμώδες από τη δερματίτιδα εξ επαφής και από την ατοπική δερματίτιδα.

Νινίδα είναι ο όρος που χρησιμοποιείται όταν η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα επηρεάζει το τριχωτό της κεφαλής των βρεφών.


Συμπτώματα σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

  • Τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά και συνήθως τα πρώτα σημάδια είναι ένα λεπιοειδές δέρμα. Τα συμπτώματα εμφανίζονται πιο συχνά οπουδήποτε στο δέρμα του προσώπου, πίσω από τα αυτιά και σε περιοχές όπου το δέρμα διπλώνει. Μπορεί να είναι κίτρινο, λευκό ή γκριζωπό. Ερυθρότητα και απολέπιση μπορεί, επίσης, να εμφανιστούν στο δέρμα κοντά στις βλεφαρίδες, στο μέτωπο, γύρω από τις πλευρές της μύτης, το στήθος και την πλάτη.
  • Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, κιτρινωπά έως κοκκινωπά φολιδωτά σπυράκια εμφανίζονται κατά μήκος της γραμμής των μαλλιών, πίσω από τα αυτιά, στο κανάλι του αυτιού, στα φρύδια, στη γέφυρα της μύτης, γύρω από τη μύτη, στο στήθος, και στο πάνω μέρος της πλάτης.
  • Οι ασθενείς βιώνουν ήπια ερυθρότητα, αλλοιώσεις φολιδωτές δέρμα και σε ορισμένες περιπτώσεις τριχόπτωση. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν κρούστες στο τριχωτό της κεφαλής, κόκκινο, λιπαρό δέρμα που καλύπτεται με εφελκίδες, φαγούρα, πόνο και εφελκίδες στο τριχωτό της κεφαλής.
  • Στους ενήλικες, τα συμπτώματα της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας μπορεί να διαρκέσουν από μερικές εβδομάδες έως χρόνια. Πολλοί ασθενείς βιώνουν εξάρσεις κατά διαστήματα της φλεγμονής.


Αίτια της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

  • Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα πιστεύεται ότι οφείλεται σε ένα συνδυασμό υπερπαραγωγής σμήγματος και ερεθισμού από ένα ζυμομύκητα που ονομάζεται Malessezia (Malassezia globosa, Malassezia furfur ή Pityrosporum ovale και Malassezia restricta). Οι Malassezia υδρολύουν το ανθρώπινο σμήγμα, απελευθερώνοντας ένα μίγμα κορεσμένων και ακόρεστων λιπαρών οξέων. Παίρνουν τα απαιτούμενα κορεσμένα, αφήνοντας πίσω ακόρεστα. Τα ακόρεστα διαπερνούν την κεράτινη στιβάδα της επιδερμίδας. Λόγω της μη  ομοιόμορφης δομής τους παραβιάζουν τη λειτουργία φραγμού του δέρματος και αυτό επάγει μία αντίδραση ερεθισμού, που οδηγεί σε πιτυρίδα και σμηγματορροϊκή δερματίτιδα.
  • Παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ορμονικοί, και από το ανοσοποιητικό σύστημα έχει αποδειχθεί ότι εμπλέκονται στην εκδήλωση της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας.
  • Το στρες, η κόπωση, οι ακραίες θερμοκρασίες, το λιπαρό δέρμα, το μη συχνό λούσιμο ή καθαρισμός του δέρματος, η χρήση λοσιόν που περιέχουν αλκοόλη, οι δερματοπάθειες (όπως η ακμή) ή η παχυσαρκία, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο. Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα μπορεί να επιδεινωθεί από την ασθένεια, το ψυχολογικό στρες, την κούραση, την έλλειψη ύπνου, την αλλαγή της εποχής και τη μείωση της γενικής υγείας.
  • Στα παιδιά, η υπερβολική πρόσληψη βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει σμηγματορροϊκή δερματίτιδα. Η έλλειψη βιοτίνης, η πυριδοξίνη (βιταμίνη Β6), και ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), μπορεί επίσης να είναι αιτίες.
  • Νευρολογικές παθήσεις, όπως η νόσος Parkinson, ο τραυματισμός της κεφαλής και το εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να σχετίζονται με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα.
  • Ο ιός της ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV) έχει, επίσης, συνδεθεί με αυξημένα περιστατικά σμηγματορροϊκής δερματίτιδας.

Διάγνωση σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

Η διάγνωση βασίζεται στην εμφάνιση και εντόπιση των δερματικών βλαβών.


Αντιμετώπιση σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

  • Η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της  σμηγματορροϊκής δερματίτιδας του τριχωτού της κεφαλής είναι το καλό πλύσιμο με σαμπουάν θειούχου σεληνίου 2,5% 3 φορές την εβδομάδα.
  • Όταν υπάρχουν παχιά λέπια μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο κερατολυτικό πήκτωμα.
  • Για τις αλλοιώσεις που εντοπίζονται στο πρόσωπο και τις παρατιμματικές περιοχές και για τις περισσότερο φλεγμονώδεις αλλοιώσεις του τριχωτού του κεφαλιού αίναι αποτελεσματική η κρέμα υδροκορτιζόνης 1% καθημερινά 1 ή 2 φορές την ημέρα.
  • Μπορείτε να αντιμετωπίσετε την πιτυρίδα και την ξηρότητα με σαμπουάν κατά της πιτυρίδας.
  • Αντιισταμινικά χρησιμοποιούνται, κυρίως, για τη μείωση του κνησμού, αν υπάρχει. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι ορισμένα αντιισταμινικά έχουν και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
  • Η πίσσα από άνθρακα μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική, αν και υπάρχει σημαντική αύξηση του κινδύνου για καρκίνο και συνιστάται προσοχή, αφού η πίσσα είναι καρκινογόνος.
  • Η ισοτρετινοΐνη χρησιμοποιείται ως έσχατη λύση σε ανθεκτική νόσο. Ωστόσο, η ισοτρετινοΐνη έχει δυνητικά σοβαρές παρενέργειες και λίγοι ασθενείς με σμηγματόρροια είναι κατάλληλοι υποψήφιοι για θεραπεία.
  • Φωτοθεραπεία. Μερικοί δερματολόγοι συνιστούν φωτοδυναμική θεραπεία με χρήση UVΑ και UVΒ λέιζερ ή κόκκινο και μπλε φως (LED) για να αναστέλλουν την ανάπτυξη του μύκητα Malassezia και να μειώσουν τη φλεγμονή.
  • Η Aloe Vera εφαρμόζεται τοπικά.
  • Το έλαιο δέντρων τσαγιού αραιώνεται έως 5 % και εφαρμόζεται τοπικά.
  • Η Viola tricolor ή Heartsease εφαρμόζεται τοπικά.
  • Προβιοτικά, όπως τα Lactobacillus casei και Lactobacillus paracasei θεωρούνται αποτελεσματικά.

Πρόγνωση σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα είναι μια χρόνια πάθηση που μπορεί να ελεγχθεί με τη θεραπεία. Συχνά έχει εκτεταμένες περιόδους αδράνειας που ακολουθούνται από εξάρσεις.


Πιθανές Επιπλοκές σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

•           Ψυχολογική καταπόνηση, χαμηλή αυτοεκτίμηση, αίσθημα ντροπής

•           Δευτερογενείς βακτηριακές ή μυκητιασικές λοιμώξεις


Πρόληψη της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

Η βαρύτητα της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας μπορεί να ελαττωθεί, ελέγχοντας τους παράγοντες κινδύνου και δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη φροντίδα του δέρματος. Η διατήρηση της υγιεινής του τριχωτού της κεφαλής είναι απαραίτητη για την πρόληψη μιας έξαρσης της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας. Καθημερινή χρήση ενός ειδικού σαμπουάν αντιμυκητιασικού συνιστάται.

Τα καλύτερα προϊόντα για τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα  για τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οι δερματοπάθειες των μεγάλων πόλεων

Χρόνια δερματίτιδα

Τα βότανα για το έκζεμα

Δερματίτιδα Berloque

Νινίδα

Τι φταίει για την φαγούρα

Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

Πώς θεραπεύει το κόκκινο χρώμα

Αλόη Βέρα

Η τριχόπτωση στις γυναίκες

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 12611 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 17:49
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Πρώιμη αποκόλληση του κατά τα άλλα φυσιολογικά εμφυτευμένου πλακούντα.

    Βαθμός Ι κατά Sher: ελάχιστη ή καθόλου αιμορραγία, ανιχνεύεται ως πήγμα όπισθεν του πλακούντα (οπισθοπλακουντιακό αιμάτωμα) μετά τη γέννηση βιώσιμου εμβρύου.

    Βαθμός ΙΙ κατά Sher: βιώσιμο έμβρυο με αιμορραγία και παθολογικά ευαίσθητη, ευερέθιστη μήτρα.

    Βαθμός ΙΙΙ κατά Sher: τύπος Α με νεκρό έμβρυο, χωρίς διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας (περίπου 30% του βαθμού ΙΙΙ)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό/Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες τεκνοποιΐας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Αιμορραγία 3ου τριμήνου από τον κόλπο, μεγαλύτερη από ένα ταμπόν την ώρα
    • Οσφυαλγία, κοιλιακό άλγος 
    • Μητρικές συσπάσεις, ευαισθησίες και/ή υπερτονία 
    • Η απώλεια αίματος μπορεί να αποκρυφθεί, κλινικά σημεία shock μπορεί να προεξάρχουν της εκτιμούμενης απώλειας αίματος
    • Εφ' όσον ο όγκος αίματος αυξάνεται κατά την κύηση, η απώλεια όγκου αίματος μπορεί να υπερβεί το 30% πριν εμφανιστούν σημεία shock ή υποβαλαιμίας. Τα ζωτικά σημεία μπορεί να διατηρηθούν ακόμη και σε σημαντική απώλεια 
    • Μικρή διαφορική πίεση, αυξημένη διαστολική, θετική δοκιμασία Tilt, ορθοστατικές αλλοιώσεις ή ταχυκαρδία, μπορεί να είναι ήπια, σημεία μείωσης του όγκου του αίματος
    • Δυσκολία στην ακρόαση των καρδιακών τόνων, ή ψηλάφησης του εμβρύου μέσω μιας μαλακής (ευαίσθητης), τεταμένης (σπαστικής), ευερέθιστης μήτρας με αιμορραγικό αμνιακό υγρό
    • Συχνά συνεχής πόνος με ή χωρίς συσπάσεις 
    • Σε πλήρη αποκόλληση μπορεί να βρεθεί παύση συστολών μη ευαίσθητης μήτρας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τραύμα ποικίλης έκτασης (βαθμού σοβαρότητας) κυρίως αμβλύ κοιλιακό τραύμα με εξωτερική τοποθέτηση του πλακούντα στην κοιλιά, τα εξωτερικά σημεία του τραύματος μπορεί να είναι άσχετα (ανάρμοστα) με τον τραυματισμό του εμβρύου 
    • Αιφνίδια αποσυμπίεση της υπερδιατεταμένης μήτρας, όπως σε υδράμνιο ή δίδυμη κύηση
    • Χρήση και κατάχρηση κοκαΐνης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Κάπνισμα μητέρας, κυρίως, πάνω από ένα πακέτο/ημέρα
    • Πολυτόκος 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος
    • Βραχεία ομφαλίδα 
    • Υπέρταση, της κύησης και χρόνια
    • Προηγούμενη αποκόλληση
    • Αυξημένος κίνδυνος εάν υπάρχει υπέρταση και τεκνοποιήσεις πάνω από τρεις
    • Πρόωρη ρήξη υμένων κυρίως αν η αιμορραγία εμφανίζεται κατά το μέσο της διάρκειας παρατήρησης - 5%
    • Κολπική αιμορραγία πριν την αυτόματη ρήξη μεμβρανών (απόρριψη υμένων) - 25%

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ρήξη μήτρας, πρόδρομος πλακούντας, πρόδρομα αγγεία, σημαντική αιμορραγία, δείχνουν αίτια από τον τράχηλο και τον κόλπο (π.χ. χλαμύδια ή γονόρροια με εύθρυπτο αιματηρό τράχηλο), μάζες, άλλες επώδυνες καταστάσεις (π.χ. σκωληκοειδίτιδα, πυελονεφρίτιδα και τοκετός)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τύπος αίματος Rh - Coombs
    • Γενική αίματος (Complete Blood Count) με αριθμό αιμοπεταλίων)
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT)
    • Eπίπεδα ινωδογόνου
    • Διασταύρωση αίματος τουλάχιστον τρεις μονάδες 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αυτά που επηρεάζουν τους παράγοντες πήξης
    • Αντι-Rh-σφαιρίνη λιγότερο από 12 εβδομάδες πριν, μπορεί να επηρεάσει τη δοκιμασία αντισωμάτων 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Επίπεδα ινωδογόνου, φτάνουν σε 350-550 mg/dL στο 3ο τρίμηνο και πρέπει να πέσουν σε 100-150 mg/dl πριν αυξηθεί ο ΡΤΤ
    • Προϊόντα διάσπασης ινώδους είναι αυξημένα στην κύηση και επομένως δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά στον προσδιορισμό της διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νορμοκυτταρική (νορμόχρωμη) αναιμία με οξεία αιμορραγία
    • Υψηλοί ΡΤ, ΡΤΤ επίπεδα ινωδιγόνου κάτω των 100-150 mg/dl, αιμοπετάλια 20.000-50.000 εάν υπάρχει ΔΕΠ
    • Θετική αντίδραση Kleinhauer-Betke εάν έχει γίνει εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Θετικά αντισώματα, εάν έχει συμβεί Rh απευαισθητοποίηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Kleinhauer-Betke για εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Έλεγχος πηκτικότητας παρά την κλίνη της ασθενούς, με ερυθρή την κορυφή του σωλήνα με μητρικό αίμα μετά από 7-10 λεπτά - δείχνει διαταραχή πήξης 
    • Apt-test για την προέλευση του εμβρυϊκού αίματος: αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε ρόδινη αιμοσφαιρίνη, που περιέχει υπερκείμενο υγρό με 1 cc 1% υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) για κάθε 5 cc υπερκείμενου υγρού, αποδίδοντας το χρώμα σε 2 λεπτά με την εμβρυϊκή Hgb να παραμένει ερυθρή και την Hgb ενηλίκου να γίνεται κίτρινη-καφέ
    • Χρώση Wright κολπικού αίματος, ψάξτε για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως εμβρυϊκής αρχής (προέλευσης)
    • Λόγος Λεκιθίνης/Σφιγγομυελίνης αν υπάρχει περίπτωση καθυστέρησης τοκετού και η διάρκεια της κύησης είναι πρόωρη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν και οι υπέρηχοι μπορεί να δείξουν σκιερό στους υπερήχους υποπλακουντιακό αιμάτωμα, στρογγυλεμένα όρια πλακούντα, συχνά δεν είναι καθοριστικό, ειδικά σε πρόσθια θέση ή ήπια αποκόλληση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξωτερική παρακολούθηση της μήτρας συχνά δείχνει πίεση πάνω από το μέσο όρο και συχνές μικρού εύρους συσπάσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή έως την σταθεροποίηση

    management of placenta abruption1 l

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θυμηθείτε ένα καλό ιστορικό και φυσική εξέταση με προηγούμενο ιατρικό ιστορικό, υπερήχους προηγούμενους αυτής της κύησης, αλλεργίες και ώρα προηγούμενου γεύματος
    • Γενικά, σοβαρή απόρριψη πλακούντα καλύτερα να αντιμετωπίζεται με πρόκληση τοκετού 
    • Στάδιο Ι κατά Sher - σύνηθες πρωτόκολλο τοκετού
    • Στάδιο ΙΙ κατά Sher - ποικίλει ανάλογα με το επείγον της κατάστασης 
    • Στάδιο ΙΙΙ κατά Sher - προτιμότερη η πρόκληση τοκετού, αν η μητέρα είναι σταθερή 
    • Εάν συμβεί τραυματισμός, παρακολουθείστε την ασθενή εντός νοσοκομείου για τουλάχιστον 4 ώρες για στοιχεία εμβρυϊκής προσβολής, απόρριψης, εμβρυομητρικής μετάγγισης 
    • Πρώιμη αποκατάσταση της μητρικής φυσιολογίας για να προστατέψουμε τα μητρικά όργανα και το έμβρυο από μειωμένη εξίδρωση ΔΕΠ
    • Σταθεροποιήστε τα ζωτικά σημεία, διατηρείστε τον Ηt > 30, αποβολή ούρων > 30 cc/ώρα
    • Κλινήρης με εξωτερική παρακολούθηση (απεικόνιση) του εμβρύου και του τοκετού, εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο
    • Κρυσταλλική έγχυση ενδοφλέβια με καθετήρα μεγάλου αυλού 16-18, τοποθέτηση κεντρικής γραμμής, μόνο εφ' όσον έχει επιτευχθεί σταθεροποίηση της κατάστασης πήξης 
    • Αν υποψιάζεστε οξείδωση, παρακολουθείστε στη βάση ABC (aspiration biopsy cutology) με αέρια αρτηριακού αίματος (ABG)
    • Παρακολουθείστε το λόγο αιμοσφαιρίνης/αιματοκρίτη (Η/Η) και την κατάσταση πηκτικότητας κάθε 1-2 ώρες 
    • Τοποθετείστε καθετήρα ενδομήτριας πίεσης εφ' όσον το έμβρυο κινδυνεύει λόγω της αυξημένης πίεσης 
    • Ο ρόλος της αμνιοτομής στην πρόληψη της εμβολής από αμνιακό υγρό είναι συζητήσιμος, αλλά θα επιταχύνει τον τοκετό
    • Η τοποθέτηση στην αριστερή πλευρά μπορεί να επαυξήσει τη φλεβική επάνοδο και την καρδιακή παροχή έως 30%
    • Οξυγόνο σε όλους τους ασθενείς εφ' όσον η κατανάλωση οξυγόνου είναι αυξημένη κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο  είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε ανοξία
    • Εάν υπάρξει τραύμα χωρίς κίνδυνο για τη ζωή της μητέρας - εμβρύου, ή μικρή αποκόλληση ή προωρότητα, μπορεί να παρακολουθηθεί ως εξωτερική ασθενής, βοηθώντας στη μείωση των παραγόντων κινδύνου
    • Μπορεί να χρειαστεί καισαρική τομή μετά τη σταθεροποίηση της μητέρας εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο και η κατάσταση επείγουσα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης έως ότου διαγνωσθεί σταθεροποίηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα έως ότου η κατάσταση σταθεροποιηθεί και αποκλειστεί πιθανότητα καισαρικής τομής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σε πρόωρη μέτρια αποκόλληση μην αναγκάζετε τοκετό, ενημερώστε σχετικά με τους κινδύνους και τα αίτια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξυγόνο
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό οξύ
    • Πλήρες αίμα και συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια για διατήρηση του Ht > 30
    • Για επιτάχυνση του τοκετού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ωκυτοκίνη
    • Τοκολυτικά όπως η τερμπουταλίνη ή η ριτοδρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ήπια πρόωρη αποκόλληση πλακούντα χωρίς κίνδυνο για τη βιωσιμότητα της μητέρας και του εμβρύου 
    • Αντι-Rh-γ-σφαιρίνη σε Rh (-) μητέρες πριν τον τοκετό ή αν ενδείκνυται μετά τον τοκετό
    • Σε θετική δοκιμασία Kleinhauer-Betke, χορήγηση 300 mg αντι-Rh-γ-σφαιρίνης ανά 15 cc μεταγγισθέντος εμβρυϊκού αίματος 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια σε διαταραχές πήξης εάν ενδείκνυται με κρυοϊζήματα και ινωδογόνο

    Αντενδείξεις: Τα τοκολυτικά πρέπει να κατακρατηθούν σε πρόωρο τοκετό έως ότου αποκλειστεί αποκόλληση πλακούντα και προσδιοριστεί η κατάσταση του εμβρύου 

    • Κύηση 
    • Θρομβοεμβολική νόσος 
    • Προηγούμενη μυοκαρδιακή νόσος 
    • Οιστρογονοεξαρτώμενη κακοήθεια
    • Σοβαρή ηπατική διαταραχή ή νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Διάχυση αίματος μέσα στο μυομήτριο με εξασθένιση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ρήξης της μήτρας σε αυξανόμενες δόσεις ωκυτοκίνης 
    • Τα κρυοϊζήματα και το ινωδογόνο μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης λοίμωξης από μετάγγιση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εάν δεν προκληθεί τοκετός, παρακολουθείστε για ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Βλέπετε τακτικά και εκτιμήστε για πρόωρο τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ελαχιστοποιείστε τους παράγοντες κινδύνου όταν είναι δυνατό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίνδυνοι μόλυνσης από μετάγγιση, ηπατίτιδα, λοίμωξη με κυτταρομεγαλοϊό, HIV και άλλους 
    • Ευαισθητοποίηση από τα προϊόντα μετάγγισης αίματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 0,5% έως 1% της εμβρυϊκής θνησιμότητας και 30-50% της περιγεννητικής θνησιμότητας 
    • Με τραυματισμό και απόρριψη - 1% μητρική και 30-50% εμβρυϊκή θνησιμότητα 
    • Ο τοκετός συνήθως γίνεται νωρίτερα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπόταση (υποτοκία) από την έγχυση (διάχυση) αίματος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προεκλαμψία και άλλες μορφές υπέρτασης κύησης 
    • Υπέρταση από νόσους του κολλαγόνου όπως ερυθηματώδης λύκος 
    • Επιλόχειος αιμορραγία
    • Μητρική και εμβρυϊκή καταστροφή οργάνων από μειωμένη εξίδρωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Πολυτόκος, μεγάλη ηλικία μητέρας - αυξημένος κίνδυνος

    Κύηση: Αυτό το πρόβλημα περιορίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Αυξημένη ροή από την πύελο της κύησης μπορεί να επαυξήσει την απώλεια αίματος 
    • Εμβολή αμνιακού υγρού είναι σπάνια αλλά πιθανά παρούσα με ΔΕΠ και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Αυξημένος κίνδυνος εμβρυομητρικής μετάγγισης σε τραυματισμό πρόσθιου πλακούντα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    ob021 placental abruption hero au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό

    Προδρομικός πλακούντας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Βαρτονέλλωση Βαρτονέλλωση

    Βαρτονέλλωση ή Μπαρτονέλλωση

    Η βαρτονέλλωση είναι μια μολυσματική ασθένεια που παράγεται από βακτήρια του γένους Bartonella. Τα είδη Bartonella προκαλούν ασθένειες όπως η νόσος του Carrión, ο τυφοειδής πυρετός, η νόσος από νυγμούς γάτας, η βακτηριακή αγγειωμάτωση, η ηπατίτιδα, η χρόνια βακτηριαιμία, η ενδοκαρδίτιδα, η χρόνια λεμφαδενοπάθεια και οι νευρολογικές διαταραχές.

    Οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν δύο κλινικές φάσεις:

    μια οξεία σηπτική φάση και μια χρόνια φάση που σχετίζεται με δερματικές βλάβες.

    Η νόσος του Carrión

    Στην οξεία φάση, η λοίμωξη από B. bacilliformis είναι μια ξαφνική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που σχετίζεται με υψηλό πυρετό και μειωμένα επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων και παροδική ανοσοκαταστολή. Το B. bacilliformis θεωρείται το πιο θανατηφόρο είδος μέχρι σήμερα, με ποσοστό θανάτου έως και 90% κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η οποία συνήθως διαρκεί δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Τα επιχρίσματα του περιφερικού αίματος δείχνουν ανισοκοκυττάρωση με πολλούς βακίλους προσκολλημένους στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Θρομβοπενία παρατηρείται, επίσης, και μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι αλλοιωμένη νοητική κατάσταση, διέγερση ή ακόμη και κώμα, αταξία, μηνιγγίτιδα της σπονδυλικής στήλης ή παράλυση. Φαίνεται στο 20% των ασθενών με οξεία λοίμωξη, στους οποίους η πρόγνωση προστατεύεται πολύ με θνησιμότητα περίπου 50%. Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η λοίμωξη από Enterobacteriaceae (Salmonella, τόσο S. typhi όσο και S. non-typhi) καθώς και η επανενεργοποίηση της τοξοπλάσμωσης και άλλων ευκαιριακών λοιμώξεων. Η χρόνια εκδήλωση συνίσταται σε καλοήθεις βλάβες του δέρματος με ανυψωμένα, κοκκινωπά-μοβ οζίδια (αγγειωματώδεις όγκοι). Το βακτήριο μπορεί να φανεί μικροσκοπικά με μια βιοψία δέρματος και στη συνέχεια με χρώση αργύρου.

    Νόσος από αμυχή γάτας

    Η νόσος εξ ονύχων γαλής οφείλεται σε λοίμωξη από την B. henselae και εκδηλώνεται ως σταδιακή διόγκωση των λεμφαδένων (μασχάλη, βουβωνική χώρα, λαιμός) που μπορεί να διαρκέσει 2-3 μήνες ή περισσότερο και μια περιφερική γρατσουνιά και/ή κόκκινο-καφέ δερματικές βλάβες. Οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι κι ευαίσθητοι. Οι λεμφαδένες μπορεί να υποχωρήσουν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Άλλα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν τον πυρετό (ιδιαίτερα στα παιδιά), το οφθαλμολογικό σύνδρομο του Parinaud, την εγκεφαλοπάθεια και τη νευρορετινίτιδα. Η B. henselae μπορεί να συσχετιστεί με βακτηριαιμία, βακτηριακή αγγειωμάτωση και ηλίτιδα της δικτυωτής πελίδνωσης ή δικτυωτής πελίωσης ή peliosis σε ασθενείς με HIV, και βακτηριαιμία και ενδοκαρδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, πονοκεφάλους, πυρετό, απώλεια μνήμης, αποπροσανατολισμό, αϋπνία και απώλεια συντονισμού. Τα βακτήρια εμποδίζουν τη φυσιολογική ανοσοαπόκριση καταστέλλοντας την οδό απόπτωσης NF-κB. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να επιταχυνθεί εάν ο ξενιστής μολυνθεί στη συνέχεια από έναν ιό που καταστέλλει το ανοσοποιητικό, όπως ο ιός Epstein Barr.

    Βακτηριακή αγγειωμάτωση

    Οι B. henselae και B. quintana μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακή αγγειωμάτωση των βακτηρίων, μια αγγειακή πολλαπλασιαστική νόσο που περιλαμβάνει, κυρίως, το δέρμα και άλλα όργανα. Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και σε αποδέκτες μοσχεύματος οργάνου. Σοβαρή, προοδευτική εξάπλωση της ασθένειας μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV. Οι διαφορικές διαγνώσεις περιλαμβάνουν το σάρκωμα του Kaposi, το πυογενές κοκκίωμα, το αιμαγγείωμα, το verruga peruana και τους υποδόριους όγκους. Οι βλάβες μπορούν να επηρεάσουν τον μυελό των οστών, το συκώτι, το σπλήνα ή τους λεμφαδένες.

    Ηπατική πελίωση

    Η B. henselae είναι ο αιτιολογικός παράγοντας για την peliosis hepatis, ο οποίος ορίζεται ως ο αγγειακός πολλαπλασιασμός των ημιτονοειδών ηπατικών τριχοειδών με αποτέλεσμα γεμάτους με αίμα χώρους στο ήπαρ σε ασθενείς με HIV και δέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων. Η peliosis hepatis μπορεί να συσχετιστεί με την peliosis του σπλήνα, καθώς και με τη βακτηριακή αγγειωμάτωση του δέρματος σε ασθενείς με HIV. 

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων, επίσης, γνωστός ως πυρετός πέντε ημερών ή πυρετός του Κουτάν, είναι η αρχική εκδήλωση της μόλυνσης από B. quintana. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ασυμπτωματική λοίμωξη έως σοβαρή ασθένεια. Οι κλασικές παρουσιάσεις περιλαμβάνουν μια εμπύρετη ασθένεια οξείας έναρξης, πονοκέφαλο, ζάλη και πόνο στα πόδια. Οι εκδηλώσεις της χρόνιας λοίμωξης περιλαμβάνουν επιθέσεις πυρετού και πόνου σε ορισμένες περιπτώσεις και επίμονη βακτηριαιμία σε στρατιώτες και άστεγους. 

    tropicalmed 04 00069 g001

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Στα θηλαστικά, κάθε είδος Bartonella προσαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό στον ξενιστή, ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικού παρασιτισμού και μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος του ξενιστή. Ο ενδοερυθροκυτταρικός παρασιτισμός παρατηρείται μόνο στην οξεία φάση της νόσου Carrión. Τα είδη Bartonella έχουν, επίσης, τροπισμό για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αυτό παρατηρείται στη χρόνια φάση της νόσου του Carrión και της βακτηριακής αγγειωμάτωσης. Η παθολογική απόκριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ξενιστή. Η μόλυνση με B. henselae μπορεί να οδηγήσει σε αντίδραση υπερευαισθησίας (ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια), πολυεστιακή αγγειοπολλαπλασιαστική απόκριση, ενδοκαρδίτιδα ή μηνιγγίτιδα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπίας, του ανοσοφθορισμού και της PCR. Η μικροσκοπία επιχρισμάτων αίματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου του Carrión (B. bacilliformis), ωστόσο για άλλα είδη Bartonella, η μικροσκοπία και η χρώση αργύρου δεν είναι ευαίσθητα, δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένα και δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα είδη. Δε συνιστάται η βιοψία λεμφαδένων για διαγνωστικούς σκοπούς.

    Ορολογία και μέθοδοι που βασίζονται σε πρωτεΐνες

    Η δοκιμή IFA (δοκιμασία ανοσοφθορισμού) για την παρουσία αντισωμάτων στον ορό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της μόλυνσης από B. henselae κατά την οξεία έναρξη των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούμενη από PCR για την επιβεβαίωση μολυσματικών ειδών. Η IFA μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, αλλά περιορίζεται από τη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα αντισωμάτων με άλλα είδη βακτηρίων που μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα και μεταβλητότητα αντιγόνου που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Τα θετικά αποτελέσματα IFA δεν διακρίνουν μεταξύ της τρέχουσας λοίμωξης και της προηγούμενης έκθεσης. Η ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική ανάλυση) είναι μια άλλη μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της Bartonella, αλλά έχει χαμηλή ευαισθησία (17-35%). Χρησιμοποιείται, επίσης, η Western Blot για ανίχνευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη Bartonella.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Η θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από είδη Bartonella περιλαμβάνουν: 

    • Νόσος από αμυχή γάτας: Αζιθρομυκίνη + ριφαμπικίνη
    • Αμφιβληστροειδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + ριφαμπικίνη
    • Πυρετός των χαρακωμάτων ή χρόνια βακτηριαιμία από B. quintana: Δοξυκυκλίνη + γενταμυκίνη
    • Βακτηριακή αγγειωμάτωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ηπατική πελίωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ενδοκαρδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + γενταμικίνη + ριφαμπικίνη ή κεφτριαξόνη + γενταμυκίνη
    • Νόσος του Carrión (οξεία φάση): Σιπροφλοξασίνη ή χλωραμφενικόλη + βήτα-λακτάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    bartonella

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Nόσος εξ ονύχων γαλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα είναι συστηματική νόσος του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αλλοιώσεις των μυών, μερικές φορές συνοδεύεται από χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα  

    • Αν συνυπάρχουν και εκδηλώσεις από το δέρμα, τότε ορίζεται ως δερματομυοσίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Πνευμονικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5-15 χρονών, 40-60 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρική, εγγύς μυϊκή αδυναμία που οδηγεί σε:
    1. Δυσκολία όταν σηκώνεται από την καρέκλα ή το κρεβάτι 
    2. Δυσκολία στο γονάτισμα 
    3. Δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας 
    4. Δυσκολία στο σήκωμα των χεριών 
    • Πόνος/οίδημα στις αρθρώσεις 
    • Δυσφαγία 
    • Πόνος στους γλουτούς
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συμμετρική αδυναμία των κεντρομελικών μυών 
    • Μειωμένα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά 
    • Οίδημα μυών, δυσκαμψία, ψηλαφητή μυϊκή σκληρία
    • Ερύθημα στο πρόσωπο (βλέφαρα, ρινοχειλικές πτυχές), άνω μέρος θώρακα, ραχιαία επιφάνεια των χεριών 
    • Περικογχικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ 

    • Άγνωστα
    • Κυτταρική αυτοανοσία
    • Ιοί - πιθανά είναι παράγοντας που συμμετέχει 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσης νόσου ή αγγειΐτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αγγειΐτιδα 
    • Εξελικτική συστηματική σκλήρυνση 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Μυϊκή δυστροφία  
    • Σύνδρομο Eaton-Lambert
    • Σαρκοείδωση
    • Πλάγια μυατροφική σκλήρυνση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη κρεατίνη φωσφοκινάση (CPK)
    • Αυξημένη αλδολάση
    • Αυξημένη οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT)
    • Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Μυοσφαιρινουρία 
    • Αυξημένη ΤΚΕ 
    • Θετικός ρευματοειδής παράγοντας (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Θετικό ΑΝΑ (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Λευκοκυττάρωση (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Υπερσφαιριναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αυξημένη κρεατινίνη (λιγότερο από 50% των ασθενών)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπικά - εκφύλιση μυϊκών ινών 
    • Μικροσκοπικά - φαγοκυττάρωση των μυϊκών συγκριμάτων
    • Μικροσκοπικά - περιδεσμική ατροφία μυϊκών ινών
    • Μικροσκοπικά - φλεγμονώδης διήθηση από κύτταρα στην μορφή της νόσου των ενηλίκων 
    • Μικροσκοπικά (ηλεκτρονική μικροσκοπία) - έγκλειστα σωμάτια 
    • Σαρκοπλασματική βασεοφιλία 
    • Μυϊκή ίνα αυξημένη σε μέγεθος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - αρρυθμίες, διαταραχές αγωγής 
    • Ηλεκτρομυογραφία - ευερεθιστότητα μυός, μικρού εύρους δυναμικό, πολυφασικά δυναμικά δράσης, αυτόματος ινιδισμός
    • Βιοψία μυός (δελτοειδούς ή τετρακεφάλου μηριαίου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος: διάμεση πνευμονοπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διάγνωση συνήθως βασίζεται σε 4 ευρήματα - αδυναμία, αύξηση CPK, μη φυσιολογική ΗΜΓ, ευρήματα στη βιοψία μυός. Η παρουσία ερυθήματος στο δέρμα της δερματομυοσίτιδας είναι επίσης βοηθητική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έρευνα για κακοήθεια σε όλους τους ενήλικες 
    • Παρακολουθείστε προσεκτικά τα μυϊκά ένζυμα του ορού

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορισμένη έως την υποχώρηση της φλεγμονής 
    • Ασκήσεις για το εύρος των κινήσεων, για να προλάβετε τις μόνιμες μυϊκές συσπάσεις καμπτήρων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 40-60 mg/ημέρα σε διηρημένες δόσεις. Μειώστε την πρεδνιζόνη αργά, όταν τα επίπεδα των ενζύμων είναι φυσιολογικά. Πιθανά χρειάζεται να συνεχιστεί με 10-15 mg/ημέρα για συντήρηση
    • Για ασθενείς με νόσο ανθεκτική στα κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη:
    1. 1,0 mg/kg (δόση αρθρίτιδας) 1-2 φορές την ημέρα. Διατηρείστε στη χαμηλότερη δυνατή δόση 
    2. Μεθοτρεξάτη 10-25 mg την εβδομάδα, χρήσιμη σε κάποιες ανθεκτικές στα στεροειδή περιπτώσεις

    Αντενδείξεις: Η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προηγούμενη ηπατική νόσο ή ταυτόχρονη χρήση αλκοόλης

    Προφυλάξεις: 

    • Πρεδνιζόνη: παρενέργειες σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση των στεροειδών, περιλαμβάνουν αδρενεργική καταστολή, κατακράτηση νατρίου, νερου, υποκαλιαιμία, οστεοπόρωση, καταρράκτη, αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις
    • Αζαθειοπρίνη: παρενέργειες αποτελούν η καταστολή του μυελού των οστών αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις, αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Μεθοτρεξάτη: παρενέργειες αποτελούν: στοματίτιδα, καταστολή του μυελού των οστών, πνευμονίτιδα, κίνδυνος για ίνωση ήπατος και κίρρωση μετά παρατεταμένη χορήγηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη μπορούν να προστεθούν στα στεροειδή.

    Ανοσοσφαιρίνη ενδοφλέβια αξιολογείται τώρα για ανθεκτικές περιπτώσεις

    Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη και τη λειτουργία των μυών σας. 

    Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της πολυμυοσίτιδας περιλαμβάνουν:

    -Κορτικοστεροειδή. Φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο των συμπτωμάτων της πολυμυοσίτιδας. Όμως, η παρατεταμένη χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει σοβαρές και ευρείες παρενέργειες, γι 'αυτό ο γιατρός σας μπορεί σταδιακά να μειώσει τη δόση του φαρμάκου σε χαμηλότερα επίπεδα.

    -Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη δόση και τις πιθανές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών. Τα δύο πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πολυμυοσίτιδα είναι η αζαθειοπρίνη και η μεθοτρεξάτη. Άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνουν τη μυκοφαινολάτη μοφετίλη, την κυκλοσπορίνη και το τακρόλιμους.

    -Rituximab. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, το rituximab είναι μια επιλογή εάν οι αρχικές θεραπείες δεν ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

    Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για να διατηρήσετε και να βελτιώσετε τη δύναμη και την ευελιξία σας και να συμβουλεύσετε ένα κατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας.

    Λογοθεραπεία. Εάν οι μύες κατάποσης εξασθενηθούν από πολυμυοσίτιδα, η λογοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αντισταθμίζετε αυτές τις αλλαγές.

    Διαιτητική αξιολόγηση. Αργότερα κατά τη διάρκεια της πολυμυοσίτιδας, το μάσημα και η κατάποση μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να σας διδάξει πώς να προετοιμάσετε εύχρηστα, θρεπτικά τρόφιμα.

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) είναι ένα προϊόν καθαρισμένου αίματος που περιέχει υγιή αντισώματα από χιλιάδες αιμοδότες. Αυτά τα υγιή αντισώματα μπορούν να εμποδίσουν τα επιβλαβή αντισώματα που προσβάλλουν τους μυς στην πολυμυοσίτιδα. Δεδομένου ότι γίνεται έγχυση μέσω φλέβας, οι θεραπείες IVIg μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνονται τακτικά για να συνεχιστούν τα αποτελέσματα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαδοχικοί έλεγχοι για τη δραστηριότητα των μυϊκών ενζύμων στον ορό
    • Κάθε ενήλικας θα πρέπει να εξετάζεται για κακοήθεια 
    • Παρακολουθήστε για μεταβολικές επιπλοκές που οφείλονται στα στεροειδή (υποκαλιαιμία, υπέρταση, υπεργλυκαιμία, κλπ.)
    • Παρακολουθήστε τα λευκά αιμοσφαίρια (τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, μετά κάθε 2 εβδομάδες για 2 μήνες, μετά κάθε μήνα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονία
    • Λοίμωξη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 30% υπολειπόμενη αδυναμία
    • 20% εμμένουσα ενεργή νόσος 
    • 75% 5ετής επιβίωση
    • Επιβίωση χειρότερη για γυναίκες και Αφρικανούς - Αμερικανούς 
    • Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη θεραπεία 
    • 50% έχουν πλήρη ανάρρωση 
    • Πιθανά υποτροπιάζουσα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κακοήθεια 
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Άλλες διαταραχές του συνδετικού ιστού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Εμφανίζεται δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας
    • Μπορεί να είναι δυνατό να διακοπεί η πρεδνιζόνη σταδιακά μετά από ένα χρόνο περίπου

    Γηριατρικό: 

    • Σπάνια, μετά την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ηλικιωμένος ασθενής με πολυμυοσίτιδα είναι πιο πιθανό να έχει υποκείμενο νεόπλασμα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ταξινόμηση των τύπων της μυοσίτιδας: Δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας, πρωτοπαθής ιδιοπαθής δερματομυοσίτιδα ή πολυμυοσίτιδα σχετιζόμενη με κακοήθεια, πρωτοπαθής πολυμυοσίτιδα, μυοσίτιδα στα πλαίσια αλληλοεπικαλυπτομένου συνδρόμου. Η μυοσίτιδα εξ εγκλείστων αντιπροσωπεύει μια παραλλαγή της νόσου με άτυπη εμφάνιση και ποικίλλουσα ανταπόκριση στη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    poliomyositida

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Ψιττάκωση

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σύνδρομο Sjögren

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

     

  • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές είναι χρόνιο καλόηθες πομφολυγώδες εξάνθημα που θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα.

    Περιορίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 60 χρόνων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αιματολογικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεγαλύτερη των 60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Μεγάλες πομφόλυγες διαμέτρου 2 έως 5 cm. Περιφερικά μερικές φορές μικρές φυσαλίδες
    • Πομφόλυγες οι οποίες αναπτύσσονται σε δέρμα το οποίο φαίνεται φυσιολογικό (συνήθως) ή ερυθηματώδες (μερικές φορές)
    • Οι πομφόλυγες παραμένουν άθικτες για πολλές ημέρες 
    • Αρχικά εντοπίζονται στα άκρα και αργότερα στον κορμό
    • Μερικές φορές εντοπίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, στις παλάμες, στα πέλματα και στους βλεννογόνους 
    • Άθικτες φυσαλίδες υποδηλώνουν τις διαβρωτικές βλάβες (το αντίθετο παρατηρείται στην πέμφιγα)
    • Οι πομφόλυγες είναι γεμάτες από διαυγές υγρό (συνήθως)
    • Πομφόλυγες με ελαφρά αιμορραγικό υγρό (μερικές φορές)
    • Κνησμός (μερικές φορές εντονότατος)
    • Μερικοί ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί
    • 10-20% της επιφάνειας του δέρματος είναι μονίμως προσβεβλημένο

    ΑΙΤΙΑ

    Αυτοάνοση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    Άνδρες, ηλικίας πάνω από 60 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πέμφιγα
    • Πομφολυγώδες πολύμορφο ερύθημα 
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στο 70% υπάρχουν αυτοαντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης (με ανοσοφθορισμό). Αυτά ανιχνεύονται στον ορό ή στο δέρμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πομφόλυγα η οποία εντοπίζεται σε περιοχή κάτω από την επιδερμίδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Με το μικροσκόπιο αναδεικνύονται φυσαλίδες υποεπιδερμικά με φλεγμονή γύρω από τη βλάβη στην οποία διαπιστώνεται επίσης και ηωσινοφιλική διήθηση
    • Μελέτες με ανοσοφθορισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Βιοψία - είναι σημαντική για να τεθεί ακριβής διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός αν υπάρχουν σημαντικές επιπλοκές 

    0586017a42c33496d11bc344bd61b2453f9e383e

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διαποτίζουμε τις εν ενεργεία βλάβες για να καθαρίσουμε την περιοχή και να αφαιρέσουμε τις εφελκίδες 
    • Πλύσεις στόματος με αναλγητικά διαλύματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και/ή τις επιπλοκές 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υδρική. Όταν είναι ανεκτό, κανονικό διαιτολόγιο 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Χρήση στοματικών αναλγητικών 
    • Ενημέρωση για τις παρενέργειες των στεροειδών

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 60 έως 80 mg σε εφ' άπαξ πρωινή δόση. Σταδιακή ελάττωση για αρκετές εβδομάδες ώστε να φτάσουμε σε δόση συντήρησης 20 έως 40 mg την ημέρα. Επιχειρούμε να αλλάξουμε τη θεραπεία σε παρ' ημέρα σχήμα 
    • Εάν το παρ' ημέρα σχήμα δεν έχει αποτελέσματα δοκιμάζουμε σεν επικουρική θεραπεία την αζαθειοπρίνη. Σε περίπτωση ανθεκτικής νόσου δοκιμάζουμε θεραπεία με κυκλοσπορίνη
    • Η εφαρμογή κορτικοστεροειδών τοπικά στις βλάβες μπορεί να είναι επαρκής θεραπεία για ασθενείς με εντοπισμένη νόσο 
    • Στοματικά αναλγητικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Δαψόνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εάν χορηγούμε κυκλοσπορίνη θα πρέπει υποχρεωτικά να παρακολουθούμε τα επίπεδα στο αίμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη (σε ηλικιωμένους, καταβεβλημένους ασθενείς μπορεί να είναι θανατηφόρος)
    • Επιπλοκές της θεραπείας με στεροειδή 
    • Συνυπάρχουσα κακοήθεια 
    • Χωρίς θεραπεία η βαριά μορφή της νόσου μπορεί να είναι θανατηφόρος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια νόσος η οποία διαρκεί επ' άπειρο
    • Οι παλιές βλάβες επουλώνονται γρήγορα καθώς εμφανίζονται νέες βλάβες 
    • Η εξασθένηση που συνοδεύει τη νόσο δεν είναι τόσο έντονη όσο στην πέμφιγα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μπορεί να συνυπάρχει κακοήθεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν αποτελεί πρόβλημα της παιδικής ηλικίας 

    Γηριατρικό: Τα ηλικιωμένα άτομα με πεμφιγοειδές μπορεί να έχουν υψηλότερο ποσοστό κακοηθειών από το αναμενόμενο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    img 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Έρπης της κυήσεως

    Κνίδωση

    www.emedi.gr