Τρίτη, 20 Μαΐου 2014 09:43

Σύνδρομο Sweet

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Οξεία εμπύρετη ουδετεροφιλική δερμάτωση

Το σύνδρομο Sweet, ICD-10 L98.2, ή οξεία εμπύρετη ουδετεροφιλική δερμάτωση (acute febrile neutrophilic dermatosis) (SS) πρωτοπεριγράφηκε από τον Robert Douglas Sweet το 1964 στην Αγγλία.

Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο πυρετό, λευκοκυττάρωση και ευαίσθητες, επηρμένες, ερυθηματώδεις και καλώς περιγεγραμμένες βλατίδες και πλάκες, ιστολογικά αποτελούμενες από ουδετεροφιλικές διηθήσεις.

Το SS είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε αναλογία 3:1 με τους άνδρες.

To σύνδρομο Sweet παρατηρείται κυρίως σε άτομα ηλικίας 30-50 ετών

Το HLA-Bw54 απαντάται σε αυξημένη συχνότητα στους Ιάπωνες με SS,  ενώ στους Καυκάσιους δεν έχει σημαντική συσχέτιση.

Το SS αποδίδεται σε αυτοάνοση απάντηση επαγόμενη από τα Τ-λεμφοκύτταρα. Το SS αποτελεί, πιθανώς, αντίδραση εξ υπερευαισθησίας σε διάφορους συστηματικούς παράγοντες (π.χ. αιματολογικά νοσήματα, φάρμακα, λοιμώξεις) οι οποίοι διεγείρουν τον καταρράκτη των κυτταροκινών και ενεργοποιούν τα ουδετερόφιλα, τα οποία διηθούν τοπικά τους ιστούς.

Ο G-CSF ρυθμίζει την παραγωγή και διαφοροποίηση των ουδετεροφίλων. Οι ασθενείς με ενεργό SS έχουν σημαντική αύξηση των επιπέδων του G-CSF στον ορό, ο οποίος καταστέλλει την απόπτωση των ουδετεροφίλων, ενώ παράλληλα η εξωγενής χορήγηση G-CSF ενοχοποιείται για την παθογένεση του SS.

Το SS μπορεί να είναι ιδιοπαθές, αλλά συχνά συνδυάζεται με άλλα νοσήματα, κυρίως αιματολογικά και αυτοάνοσα.

Ανάλογα με την αιτιολογία του, ταξινομείται σε 4 κατηγορίες:

  • Κλασικό/ιδιοπαθές (71%)
  • Παραφλεγμονώδες (16%)
  • Παρανεοπλασματικό (11%)
  • Σχετιζόμενο με την κύηση (2%)

Το ιδιοπαθές SS απαντάται σε συχνότητα έως 71% σε άτομα μέσης ηλικίας 55-60 ετών και επικρατεί στις γυναίκες, σε αντίθεση με τον κακοήθη τύπο.

Νοσήματα που συνδέονται με το σύνδρομο Sweet:

  • Αναιμία Fanconi
  • Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
  • Οξεία μυελογενής λευχαιμία
  • Πολλαπλούν μυέλωμα

Στα νοσήματα αυτά, το SS συνδέεται συχνότερα με αιματολογικά νοσήματα και μεγάλη ποικιλία συμπαγών όγκων, δεν επικρατεί στις γυναίκες, είναι, συνήθως, φυσαλιδώδες και φλυκταινώδες και εντοπίζεται συχνότερα στο πρόσωπο και στο ανώτερο μέρος του σώματος.

  • Αυτοάνοσα νοσήματα (19%)

•          Άτυπα νοσήματα συνδετικού ιστού

•          Δερματομυοσίτιδα

•          Θυρεοειδοπάθειες (νόσος Grave, θυρεοειδίτιδα Hashimoto)

•          Ρευματοειδής αρθρίτιδα

•          Σαρκοείδωση

•          Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

•          Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα

•          Φλεγμονώδεις εντεροπάθειες (νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα)

  • Λοιμώξεις

•          Αμυγδαλίτιδα

•          Αναπλάσμωση (Anaplasma phagocytophilum)

•          Ηπατίτιδα

•          Ιογενής πνευμονίτιδα

•          Ιστοπλάσμωση

•          Λοίμωξη από απλό έρπητα

•          Λοιμώξεις από υερσίνια

•          Λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

•          Λοιμώξεις από κυτταρομεγαλοϊό

•          Λοίμωξη από HIV

•          Ουρολοιμώξεις

•          Πνευμονίτιδα από Chlamydia pneumoniae

•          Πνευμονική κοκκιδιομυκητίαση

•          Σαλμονέλλωση

•          Τύφος

•          Τοξοπλάσμωση

•          Φυματίωση και άλλες μυκοβακτηριδιακές λοιμώξεις

•          Αιδοιοκολπίτιδα

  • Φάρμακα

•          All trans ρετινοϊκό οξύ (Θεραπεία με ισοτρετινοΐνη)

•          Αντισυλληπτικά από το στόμα

•          Βορτεζομίβη

•          G-CSF

•          Καρβαμαζεπίνη

•          Κουϊνουπριστίνη/δαλφοπριστίνη

•          Λίθιο

•          Νιτροφουραντοΐνη

•          Oφλοξασίνη

•          Σελεκοξίμπη

•          Tετρακυκλίνες

•          Tριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη

•          Υδραλαζίνη

•          Φουροσεμίδη

  • Κύηση (2%)

•          Εμφανίζεται κατά το 1ο ή 2ο τρίμηνο της κύησης

•          Συνήθως υφίεται αυτόματα

•          Δεν συνοδεύεται από νοσηρότητα ή θνητότητα του εμβρύου

  • Νοσήματα συνδεόμενα με το σύνδρομο Sweet στην παιδική ηλικία.
  • Νόσος θησαυρισμού γλυκογόνου τύπου Ib
  • Πρωτοπαθής ανοσοανεπάρκεια
  • AIDS
  • Σκροφουλόδερμα (scrofuloderma)

Κλινικά, το SS εκδηλώνεται με αιφνίδιο πυρετό, λευκοκυττάρωση και δερματικό εξάνθημα.

-Το εξάνθημα συνίσταται σε ευαίσθητες, ερυθηματώδεις και καλά οριοθετημένες κηλίδες και πλάκες, οι οποίες εμφανίζονται αιφνίδια και συχνά υποτροπιάζουν και μικροσκοπικά παρουσιάζουν πυκνές ουδετεροφιλικές διηθήσεις. Οι αλλοιώσεις αυτές κλινικά υποδύονται το οζώδες ερύθημα, με το οποίο μπορεί να συνυπάρχουν. Εντοπίζονται σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος, αλλά, συνήθως, προτιμούν το ανώτερο μέρος του σώματος και κυρίως το πρόσωπο.

Μπορεί ακόμα να εμφανισθούν σε περιοχές λύσης της συνέχειας του δέρματος, όπως σε σημεία όπου έχουν γίνει βιοψίες, ενδοφλέβιες ενέσεις, τσιμπήματα εντόμων ή αμυχές ζώων ή έχουν υποστεί θεραπευτική ακτινοβόληση ή έλθει σε επαφή με ευαισθητοποιά αντιγόνα (δερματική υπερευαισθησία). Σε μερικές περιπτώσεις εντοπίζονται σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές του σώματος ή σε περιοχές προηγηθέντος ηλιακού εγκαύματος (φωτοτοξική αντίδραση).

Ενίοτε έχουν την εικόνα φυσαλιδώδους δερμάτωσης – με την μορφή είτε μικροσκοπικών φυσαλίδων στην κορυφή των ερυθρών βλατίδων, είτε φυσαλίδων σε ερυθηματώδη βάση. Σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με κακοήθεια μπορεί να είναι πομφολυγώδεις, να ελκοποιηθούν και να υποδύονται γαγγραινώδες πυόδερμα.

Οι μεμονωμένες αλλοιώσεις συχνά περιγράφονται ως ψευδοφυσαλιδώδεις ή ψευδοφλυκταινώδεις, αλλά μπορεί να είναι πραγματικά φλυκταινώδεις, πομφολυγώδεις ή ελκωτικές. Σε διάστημα ημερών έως εβδομάδων, μεγεθύνονται και μπορεί να συρρέουν σχηματίζοντας ακανόνιστες, σαφώς αφοριζόμενες, πλάκες.

-Πυρετός. Είναι το συχνότερο σύμπτωμα του SS. Μπορεί να προηγείται των δερματικών εκδηλώσεων, αλλά και να υπάρχει σ΄ όλη την διάρκεια της νόσου. Πάντως, σε μερικούς ασθενείς με βιοψιακά αποδεδειγμένο SS συνδεόμενο με κακοήθεια, απουσιάζει.

Άλλες εκδηλώσεις:

•          Επιπεφυκίτιδα και επισκληρίτιδα (συχνά)

•          Κυψελιδίτιδα

•          Προσβολή νεφρών, ήπατος και ΚΝΣ

•          Άσηπτη οστεομυελίτιδα (στα παιδιά)

•          Αρθραλγίες/αρθρίτιδα (33-62%)

•          Τενοντοϋμενίτιδα

•          Γενικευμένη κακουχία, κεφαλαλγίες και μυαλγίες

•          Καρδιαγγειακή προσβολή, ενίοτε θανατηφόρα

•          Στοματικά έλκη είναι ασυνήθιστα στο κλασικό SS, αλλά συχνότερα σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με αιματολογικά νοσήματα


Διάγνωση του συνδρόμου Sweet

Εργαστηριακά ευρήματα του συνδρόμου Sweet:

  • Αύξηση της ΤΚΕ (>90% των περιπτώσεων)
  • Λευκοκυττάρωση
  • Ουδετεροφιλία. Είναι λιγότερο συχνή στους φαρμακογενείς τύπους της νόσου
  • Τα περιφερικά λευκά αιμοσφαίρια αυξάνονται σε 10.000-18.000/ml, με 80-85% πολυμορφοπύρηνα
  • Αναιμία, η οποία συνδυάζεται με θρομβοπενία σε ασθενείς με υποκείμενο κακόηθες νόσημα
  • Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης
  • Πρωτεϊνουρία
  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων

Ιστολογικά ευρήματα του συνδρόμου Sweet:

•          Πυκνές περιαγγειακές, ουδετεροφιλικές διηθήσεις. Είναι η ιστολογική σφραγίδα του SS.

•          Λευκοκυτταροκλασία, με διάσπαρτα μονοπύρηνα κύτταρα και περιστασιακά ηωσινόφιλα. Τα φλεγμονώδη κύτταρα σχηματίζουν ταινιοειδείς διηθήσεις στο θηλοειδές χόριο.

•          Οίδημα του δέρματος, το οποίο μπορεί να καταλήξει στο σχηματισμό υποεπιδερμικής πομφόλυγας. Σε ουδετεροπενικές καταστάσεις οι διηθήσεις μπορεί να είναι λιγότερο ουδετεροφιλικές.

Οι ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις του SS μπορεί να παρατηρηθούν και σε εξωδερματικές περιοχές με την μορφή στείρας ουδετεροφιλικής φλεγμονής, όπως στα οστά, το έντερο, το ήπαρ, την αορτή, τους πνεύμονες και τους μυς.


Διαγνωστικά κριτήρια του κλασσικού συνδρόμου Sweet

Μείζονα κριτήρια

1.         Αιφνίδια εμφάνιση ευαίσθητων ή επώδυνων ερυθηματωδών πλακών ή οζιδίων με φυσαλίδες, φλύκταινες ή πομφόλυγες

2.         Πυκνές ουδετεροφιλικές διηθήσεις της επιδερμίδας, χωρίς λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

3.         Πυρετός > 38°C

4.         Επανεμφάνιση των αλλοιώσεων μετά την θεραπεία με κορτικοειδή

Ελάσσονα κριτήρια

1.         Δερματικό εξάνθημα το οποίο ακολουθεί μη ειδικές λοιμώξεις του αναπνευστικού (εμπύρετη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, αμυγδαλίτιδα, νόσημα παρόμοιο με ινφλουέντζα) ή του ΓΕΣ ή εμβολιασμούς ή συνδέεται με φλεγμονώδη ή αιμοϋπερπλαστικά νοσήματα, συμπαγείς κακοήθεις όγκους ή κύηση

2.         Δερματικό εξάνθημα συνοδευόμενο κατά περιόδους από γενικευμένη κακουχία και πυρετό  (>38°C)

3.         Εργαστηριακά ευρήματα στην έναρξη : ΤΚΕ >20 mm; Θετική CRP; ουδετερόφιλα >70% στο περιφερικό αίμα; λευκοκυττάρωση >8.000 (απαιτούνται 3 ή 4 από τις τιμές αυτές) και

4.         Εξαίρετη ανταπόκριση στη θεραπεία με συστηματικά κορτικοειδή ή ιωδιούχο κάλιο

Για την διάγνωση του κλασικού (ή ιδιοπαθούς) SS απαιτούνται 2 μείζονα και 2 ελάσσονα κριτήρια.

Η διάγνωση του SS βασίζεται στην χαρακτηριστική κλινική εικόνα των δερματικών αλλοιώσεων (ελαφρώς ευαίσθητη, ερυθηματώδης ή ιόχρους πλάκα ή οζίδιο) και στα ιστολογικά ευρήματα (πυκνές ουδετεροφιλικές ταινιοειδείς διηθήσεις του θηλοειδούς χορίου, χωρίς λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα).

Διαγνωστικά κριτήρια φαρμακογενούς συνδρόμου Sweet

1.         Αιφνίδια εμφάνιση επώδυνων ερυθηματωδών πλακών και οζιδίων

2.         Ιστοπαθολογική ένδειξη πυκνών ουδετεροφιλικών διηθήσεων, χωρίς ενδείξεις πρωτοπαθούς λευκοκυτταροκλαστικής αγγειΐτιδας

3.         Πυρετός >38ο C

4.         Προσωρινή συσχέτιση μεταξύ πρόσληψης φαρμάκων και κλινικής έναρξης; ή υποτροπή μετά την per os επαναχορήγηση του υπεύθυνου φαρμάκου

5.         Προσωρινή ύφεση των αλλοιώσεων μετά την διακοπή του φαρμάκου ή την θεραπεία με συστηματικά κορτικοειδή

Η διάγνωση του φαρμακογενούς SS επιβεβαιώνεται όταν υπάρχουν και τα 5 αυτά κριτήρια.


Διαφορική διάγνωση συνδρόμου Sweet

•          Αλογενόδερμα

•          Βακτηριδιακή σήψη

•          Βλαστομυκητίαση

•          Γαγγραινώδες πυόδερμα

•          Δερματική λευχαιμία

•          Δερμάτωση συνδεόμενη με εντερική παράκαμψη

•          Δερματομυοσίτιδα

•          Διάχυτο οζώδες ερύθημα

•          Εξανθηματικά ξανθώματα

•          Ερύθημα άκρων

•          Ερυθηματώδης λύκος

•          Ερύθημα elevatum diutinum

•          Ηωσινόφιλο κοκκίωμα προσώπου

•          Θρομβοφλεβίτιδα

•          Ιογενές εξάνθημα

•          Κνίδωση

•          Κοινή ακμή

•          Κυτταρίτιδα/ερυσίπελας

•          Λεμφαγγειΐτιδα

•          Λέμφωμα

•          Λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

•          Λέπρα

•          Λοίμωξη από ιό απλού έρπητα

•          Λοίμωξη από ιό ανεμευλογίας – ζωστήρα

•          Μεταστατικοί όγκοι

•          Οζώδης περιαρτηρίτιδα

•          Οικογενής μεσογειακός πυρετός

•          Πολύμορφο ερύθημα

•          Σποροτρίχωση

•          Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

•          Σύνδρομο εντερικής παράκαμψης

•          Συστηματική μυκητίαση

•          Σύφιλη

•          Φαρμακευτικά εξανθήματα

•          Φλυκταινώδης αγγειΐτιδα της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών

•          Φυματίωση

•          Φυσαλιδώδες εξάνθημα ελκώδους κολίτιδας

•          Φυσαλιδώδες εξάνθημα συνδεόμενο με ηπατοχολικά νοσήματα

•          Χλώρωμα

•          Υποδερματίτιδα

Ιστολογική διαφορική διάγνωση συνδρόμου Sweet

Η ιστολογική ΔΔ του SS περιλαμβάνει καταστάσεις χαρακτηριζόμενες μικροσκοπικά από ουδετεροφιλικές δερματώσεις ή ουδετεροφιλική υποδερματίτιδα:

•          Αποστήματα ή κυτταρίτιδα

•          Αλογενόδερμα

•          Γαγγραινώδες πυόδερμα

•          Εrythema elevatum diutinum

•          Ηωσινόφιλο κοκκίωμα προσώπου

•          Λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

•          Ουδετεροφιλική εξωκρινής υδραδενίτιδα

•          Ρευματοειδής ουδετεροφιλική δερματίτιδα.

•          Σύνδρομο εντερικής παράκαμψης

Η δερματική λευχαιμία μπορεί όχι μόνο να συνυπάρχει με SS, αλλά και να μιμείται τις δερματικές αλλοιώσεις του SS. Πάντως, σε αντίθεση με το SS, στην δερματική λευχαιμία οι διηθήσεις του δέρματος αποτελούνται από κακοήθη ανώριμα λευκοκύτταρα και όχι ώριμα ουδετερόφιλα.

Οι αλλοιώσεις του λιπώδους ιστού του υποδόριου SS είναι παρόμοιες με άλλες καταστάσεις χαρακτηριζόμενες από ουδετεροφιλική λοβιώδη υποδερματίτιδα (τεχνητή υποδερματίτιδα, λοίμωξη, ανεπάρκεια α1-αντιθρυψίνης, ΡΑ, παγκρεατίτιδα).


Θεραπεία συνδρόμου Sweet

  • Οι δερματικές αλλοιώσεις του SS μπορεί να επιμείνουν εβδομάδες έως μήνες. Ενίοτε τα συμπτώματα τα σχετιζόμενα με την δερμάτωση και τις δερματικές αλλοιώσεις υφίενται αυτομάτως, χωρίς θεραπεία.
  • Σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με κακοήθεια, η θεραπεία του υποκείμενου κακοήθους νοσήματος ενίοτε οδηγεί σε εξαφάνιση των δερματικών αλλοιώσεων.
  • Σε ασθενείς με φαρμακογενές SS, η διακοπή του υπεύθυνου φαρμάκου ακολουθείται από αυτόματη βελτίωση και ύφεση της νόσου.
  • Μερικοί ασθενείς με SS συνδεόμενο με αμυγδαλίτιδα, συμπαγείς όγκους ή νεφρική ανεπάρκεια έχουν ύφεση της δερμάτωσης μετά από την αντίστοιχη χειρουργική παρέμβαση.
  • Συστηματικά κορτικοειδή. Είναι η θεραπεία εκλογής του SS. Προκαλούν ύφεση της κακουχίας μέσα σε μερικές ώρες, των αλλοιώσεων των βλεννογόνων και του πυρετού, σε 2 ημέρες, και των δερματικών αλλοιώσεων, μετά από 1-4 εβδομάδες. Πάντως, παρά την εξαίρετη αρχικά ανταπόκριση, υποτροπές είναι συχνές (25%) και γενικά παρουσιάζονται στη φάση της μείωσης της δόσης

ΔΟΣΟΛΟΓΙΚΟ ΣΧΗΜΑ: Πρεδνιζόνη/πρεδνιζολόνη 0.5-1.5 mg/kg/24ωρο (40-80 mg/24ωρο). Η δόση μειώνεται σε διάστημα 2-4 εβδομάδων. Μερικοί ασθενείς χρειάζονται θεραπεία επί 2-3 μήνες ή ενδοφλέβια θεραπεία.

Σε ασθενείς με δερμάτωση ανθεκτική σε άλλες θεραπείες μπορούν να γίνουν ΕΦ ώσεις νατριούχου σουκκινικής μεθυλπρεδνιζολόνης (έως 1.000 mg/24ωρο) σε διάστημα 1 ή περισσότερων ωρών επί 3-5 ημέρες. Στη συνέχεια, χορηγούνται κορτικοειδή από το στόμα, η δόση των οποίων μειώνεται προοδευτικά, ή άλλα ανοσοκατασταλτικά.

  • Τοπικά κορτικοειδή. Τα κορτικοειδή, χορηγούμενα τοπικά και μέσα στις αλλοιώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά σε συνδυασμό με συστηματικές θεραπείες.

Σε μερικές περιπτώσεις μπορούν να χορηγηθούν μεμονωμένα και είναι αποτελεσματικά σε ήπιες περιπτώσεις. Χρησιμοποιούνται μεγάλης ισχύος τοπικά κορτικοειδή (όπως προπιονική κλοβετασόλη 0.05%), είτε με την μορφή κρέμας είτε αλοιφής.

Οι μεμονωμένες αλλοιώσεις μπορούν να βελτιωθούν μετά από μίαν εφάπαξ ή πολλαπλές ενέσεις ακετονικής τριαμσινολόνης μέσα στις αλλοιώσεις σε δόσεις 3-10 mg/ml.

  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η ινδομεθακίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά στη θεραπεία με κορτικοειδή. Προκαλεί ύφεση της νόσου σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, χωρίς υποτροπή. Ο πυρετός και οι αρθραλγίες υποχωρούν μέσα σε 48 ώρες και το εξάνθημα, μετά από 7-14 ημέρες. Χορηγείται σε δόση 150 mg/24ωρο επί 1 εβδομάδα, 100 mg/24ωρο επί 2 εβδομάδες και μετά διακόπτεται. Η ναπροξένη έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε έναν ασθενή με SS συνδεόμενο με χρόνια μυελογενή λευχαιμία.
  • Ιωδιούχο κάλιο. Όπως και τα κορτικοειδή και η κολχικίνη, είναι 1ης γραμμής θεραπεία του SS. Μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικό με τα κορτικοειδή και μειώνει την συχνότητα των υποτροπών.

Χορηγούνται εντεροδιαλυτά δισκία 300 mg/8ωρο (συνολικά 900 mg/24ωρο) ή, εναλλακτικά, κορεσμένο διάλυμα ιωδιούχου καλίου (1 gr/ml ύδατος) (Lugol) σε δόση αρχικά 3 σταγόνες/8ωρο (συνολικά 9 σταγόνες=450 mg ιωδιούχου καλίου ημερησίως). Η δόση αυξάνεται κατά 1 σταγόνα/8ωρο, μέχρις ότου φθάσει τις 21-30 σταγόνες (1.050-1.500 mg) ημερησίως (τελική δόση).

Τα συμπτώματα βελτιώνονται μετά από 1-2 ημέρες και οι δερματικές αλλοιώσεις, μετά από 3-5 ημέρες. Σε μερικές περιπτώσεις το φάρμακο μπορεί να διακοπεί μετά από 2 εβδομάδες, χωρίς να προκύψει υποτροπή.

  • Κολχικίνη. Είναι αποτελεσματική σε μερικές περιπτώσεις. Χορηγείται αρχικά σε δόση 0.5 mg tid (συνολική ημερήσια δόση 1.5 mg) και διακόπτεται συνήθως μετά από 7 ημέρες. Εναλλακτικά, η δόση της μπορεί να μειωθεί σε διάστημα 3 εβδομάδων.

Ο πυρετός υφίεται με την κολχικίνη μετά από 2-3 ημέρες, οι δερματικές αλλοιώσεις, 2-5 ημέρες, οι αρθραλγίες, 2-4 ημέρες και η λευκοκυττάρωση, 8-14 ημέρες.

  • Κυκλοσπορίνη. Είναι αποτελεσματική σε δόσεις 2-10 mg ημερησίως.

Στους ασθενείς που άρχισαν την θεραπεία με 10 mg/kg/24ωρο, η κυκλοσπορίνη μειώνεται κατά 2 mg/kg/24ωρο κάθε 2 ημέρες και διακόπτεται μετά από 2 εβδομάδες. Η βελτίωση είναι ταχεία (μέσα σε μίαν εβδομάδα). Σε μερικούς ασθενείς η μείωση της δόσης ακολουθείται από υποτροπή.

  • Δαψόνη. Είναι αποτελεσματική σε δόσεις 100-200 mg/24ωρο μόνη της ή σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη. Δρα αναστέλλοντας την ανάπτυξη των βακτηριδίων και παρεμβαίνοντας στη διήθηση και συγκόλληση των ουδετεροφίλων.
  • Αντιβιοτικά. Η δερμάτωση μπορεί να βελτιωθεί μετά από συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά, όπως δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη και τετρακυκλίνη. Μερικοί από τους ασθενείς αυτούς είχαν δερμάτωση σχετιζόμενη με λοιμώξεις από υερσίνια ή χλαμύδια. Σε άλλες περιπτώσεις τα συμπτώματα και οι αλλοιώσεις του SS υφέθηκαν μετά από θεραπεία με σιπροφλοξασίνη, μετρονιδαζόλη, πενικιλλίνη ή πυριμεθαμίνη και σουλφοναμίδη. Μερικοί από τους ασθενείς αυτούς είχαν SS συνδεόμενο με λοιμώξεις οφειλόμενες σε σαλμονέλλα typhimurium, στρεπτόκοκκο, ελικοβακτηρίδιο πυλωρού ή τοξόπλασμα.
  • Η κλοφαζιμίνη μπορεί να προκαλέσει πλήρη σχεδόν ύφεση της νόσου σε ασθενείς με χρόνιο και υποτροπιάζον SS μη ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη. Χορηγείται σε δόση 200 mg ημερησίως επί 4 εβδομάδες και μετά 100 mg επί 4 εβδομάδες. Η βελτίωση εμφανίζεται μέσα σε μίαν εβδομάδα.
  • Αναστολείς TNF-α. Η ινφλιξιμάμπη θεράπευσε επιτυχώς μερικούς ασθενείς με SS συνδεόμενο με νόσο Crohn  και υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα.

Πρόγνωση του συνδρόμου Sweet

Η πρόγνωση του SS εξαρτάται από το υποκείμενο εκλυτικό αίτιο. Το SS μπορεί να διαρκέσει από μίαν εβδομάδα έως πάνω από 4 χρόνια. Υποτροπές είναι συχνές. Το 15% των ασθενών αναπτύσσει χρόνια υποτροπιάζουσα νόσο.

Οι υποτροπές παρατηρούνται συχνότερα σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με λοιμώξεις, νοσήματα του αιμοποιητικού, του λεμφικού ιστού και των πλασματοκυττάρων, κακοήθη νοσήματα και διάφορες άλλες συστηματικές καταστάσεις.

Οι δερματικές αλλοιώσεις διαρκούν 6 εβδομάδες έως 6 μήνες. Εάν δεν θεραπευθούν, μπορεί να υφεθούν αυτομάτως μετά από 6-8 εβδομάδες, αλλά μπορεί και μέσα σε 2 εβδομάδες. Μερικές αλλοιώσεις υποχωρούν χωρίς να αφήσουν ουλές, αν και οι δυσχρωστικές αλλοιώσεις μπορεί να υποχωρήσουν μετά από μήνες.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αυξητικοί παράγοντες και καρκίνος μαστού

Αυξητικοί παράγοντες λευκών

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3824 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 06:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Έρπης της κυήσεως Έρπης της κυήσεως

    Πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης

    Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης ή έρπητας κυήσεως ή πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματική νόσος της εγκυμοσύνης, που εμφανίζεται συνήθως στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο.

    Αρχικά ονομαζόταν έρπης της κυήσεως, λόγω της εμφάνισης φυσαλίδων, αν και δεν σχετίζεται με τον ιό του έρπητα.

    Είναι μια από τις πεμφιγοειδείς ασθένειες.

    Πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης

    Η πεμφιγοειδές δερματοπάθεια κύησης είναι μια δερματοπάθεια, με αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα που οφείλεται σε ανοσολογικούς μηχανισμούς και εμφανίζεται, συνήθως, κατά τη διάρκεια της κυήσεως και υποχωρεί μετά τη γέννηση με εξαίρεση, μερικές φορές,  αναζωπύρωση μετά τον τοκετό.

    Μπορεί να εμφανιστεί και σε μεταγενέστερες κυήσεις.

    Χαρακτηρίζεται από κνησμώδεις πολύμορφες φυσαλίδες, βλατίδες και/ή πομφόλυγες που, συχνά, περιορίζονται περιομφαλικά ή σε άλλες περιοχές του κορμού. Προσβάλλει τους γλουτούς, τα αντιβράχια, τις παλάμες ή τα πέλματα και λιγότερο συχνά συμμετέχουν το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής. Οι συρρέουσες φυσαλίδες μπορεί να σχηματίσουν φλύκταινα, μπορεί να σπάσουν, να μετατραπούν σε εφελκίδες και στη συνέχεια να επουλωθούν αφήνοντας μελάγχρωση στο δέρμα

    Οι βλεννογόνοι δεν προσβάλλονται, ο εντερικός, όμως, βλεννογόνος μπορεί να παρουσιάσει βλάβες που μοιάζουν με κοιλιακές με κλινικά ικανοποιητική απορρόφηση. 

    Η διάγνωση του έρπητα της κύησης γίνεται σαφής όταν οι δερματικές βλάβες εξελίσσονται σε τεταμένες φουσκάλες κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Το πρόσωπο και οι βλεννογόνοι, συνήθως, δεν προσβάλλονται. Η νόσος ξεκινά, συνήθως, ως εξάνθημα με φουσκάλες στην περιοχή του ομφαλού και μετά απλώνεται σε ολόκληρο το σώμα. Συνοδεύεται μερικές φορές από υπερυψωμένες, επώδυνες πλάκες. Μετά από μία έως δύο εβδομάδες,οι  μεγάλες, τεταμένες φυσαλίδες, συνήθως, εξελίσσονται σε κόκκινες πλάκες, που περιέχουν διαυγές ή θολερό υγρό με αίμα υγρό. Ο έρπητας της κύησης δημιουργεί μια απόκριση ισταμίνης που προκαλεί ακραίο αίσθημα φαγούρας (κνησμός). Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης χαρακτηρίζεται από φλεγμονή κατά τη διάρκεια της κύησης και μερικές φορές επανεμφανίζεται μετά την περίοδο τοκετού. Συνήθως μετά τον τοκετό, οι βλάβες θα επουλωθούν εντός μηνών, αλλά μπορεί να επανεμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραγωγικό

    Γενετική: Πιθανή γενετική προδιάθεση, λόγω αυξημένων HLA-A1-B8 και -DR3 αντιγόνων σε πάσχουσες γυναίκες

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    pemfiga kyhsh 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    Έντονα κνησμώδεις βλατίδες και/ή φυσαλίδες που εμφανίζονται πρώτα περιομφαλικά και στη συνέχεια εξαπλώνονται σε όλο το σώμα

    ΑΙΤΙΑ

    • Άγνωστα, πιθανοί ανοσολογικοί μηχανισμοί
    • Δεν προκαλείται από το ιό του έρπητα

    Παθολογικά, είναι μια αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου II, όπου τα κυκλοφορούντα αντισώματα IgG που καθορίζουν το συμπλήρωμα δεσμεύονται σε ένα αντιγόνο (μια πρωτεΐνη 180-kDa, BP-180) στα βασικά κύτταρα της επιδερμίδας στο βασικό έλασμα και συνεπώς στο χόριο), οδηγώντας σε σχηματισμό φυσαλίδων και η επιδερμίδα να διαχωρίζεται από το χόριο. Η πρωταρχική θέση της αυτοανοσίας φαίνεται να μην είναι το δέρμα, αλλά ο πλακούντας, καθώς τα αντισώματα συνδέονται όχι μόνο με την υπόγεια ζώνη μεμβράνης της επιδερμίδας, αλλά και με εκείνη του χοριακού και αμνιακού επιθηλίου. Η αποτυχημένη έκφραση των μορίων MHC τάξης II υποδηλώνει αλλογενή ανοσολογική αντίδραση σε ένα αντιγόνο πλακούντας μήτρας, που πιστεύεται ότι είναι πατρικής προέλευσης. Πρόσφατα, τόσο τα IgA22 όσο και τα IgE24 αντισώματα είτε σε BP180 είτε σε BP230 έχουν, επίσης. ανιχνευθεί στην πεμφιγοειδή κύηση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Εμφάνιση σε προηγούμενη κύηση
    • Ο απλός έρπης δεν αυξάνει τον κίνδυνο

    Οι έγκυες γυναίκες με πεμφιγοειδή κύηση πρέπει να παρακολουθούνται για καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το έμβρυο: χαμηλός ή μειωμένος όγκος αμνιακού υγρού, πρόωρος τοκετός και καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Η έναρξη της πεμφιγοειδούς κύησης στο πρώτο ή το δεύτερο τρίμηνο και η παρουσία φυσαλίδων μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα εγκυμοσύνης, όπως μειωμένη ηλικία κύησης κατά τον τοκετό, πρόωρος τοκετός και παιδιά με χαμηλό βάρος γέννησης. Αυτές οι εγκυμοσύνες πρέπει να θεωρούνται υψηλού κινδύνου και πρέπει να παρέχεται κατάλληλη φροντίδα.

    Συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή, γίνεται, αλλά έχει παρενέργειες, για τη μητέρα και το έμβρυο. Το πεμφιγοειδές εξάνθημα επανεμφανίζεται. συνήθως, στις επόμενες εγκυμοσύνες. Η παθητική μεταφορά των αντισωμάτων της μητέρας στο έμβρυο προκαλεί σε μερικά (περίπου 10%) νεογέννητα να αναπτύξουν ήπιες δερματικές αλλοιώσεις, αλλά, συνήθως, επιλύονται εντός εβδομάδων από τον τοκετό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Άλλες κνησμώδεις καταστάσεις της κυήσεως:

    • Besnier's κνήφη της κυήσεως, με βλατιδώδεις βλάβες που παρουσιάζουν εκδορές, χωρίς φυσαλίδες, συνήθως, περιορίζονται στην εκτατική επιφάνεια των άκρων
    • Βλατιδώδης κνίδωση της κυήσεως με βλατίδες και πλάκες (σύνδρομο PUPPP-pruritic urticarial papules and plaques of pregnancy) που παρουσιάζει κνησμώδεις πλάκες και μικρές βλατίδες που περιβάλλονται από λεπτή ανοιχτόχρωμη άλω χωρίς φυσαλίδες. Το PUPPP ξεκινά, συνήθως, σε περιοχές με ραγάδες στην κοιλιά και τελειώνει εντός δύο εβδομάδων μετά τον τοκετό. Το PUPPP δεν είναι αυτοάνοση ασθένεια
    • Ερπητοειδές κηρίο που εκδηλώνεται με αποστειρωμένες φλύκταινες, όχι φυσαλίδες και μπορεί να προσβάλλει τους βλεννογόνους, τη βουβωνική χώρα και την άνω επιφάνεια των μηρών
    • Βλατιδώδης δερματίτιδα της κυήσεως

    Καταστάσεις που δε σχετίζονται με την κύηση:

    • Ερπητοειδής δερμτίτιδα (χρονιότερη πορεία, συχνότερη σε μεσήλικες άνδρες)
    • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα συμπεριλαμβανομένου του πολύμορφου ερυθήματος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PCR για έρπητα αρνητική
    • Καλλιέργεια απλού έρπητα αρνητική
    • Περιφερική ηωσινοφιλία πιθανή

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποεπιδερμική φυσαλίδα συχνά με ηωσινοφιλία και οίδημα των δερματικών θηλών
    • Σπάνια, ακανθόλυση
    • Η φλεγμονή περιβάλλει επιπολής και εν τω βάθει τα αγγεία του δέρματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η βιοψία με άμεσο ανοσοφθορισμό δείχνει έντονη καθήλωση του C3 (100%) και IgG (30-40%) κατά μήκος της βασικής μεμβράνης. Με την τεχνική του έμμεσου ανοσοφθορισμού ανιχνεύονται στον ορό των ασθενών κυκλοφορούντα αυτοαντισώματα IgG (10-20%) εναντίον της βασικής μεμβράνης αν όχι, ανιχνεύεται ο παράγοντας του έρπητα της κυήσεως (HG - μία πρωτεΐνη που καθηλώνει το συμπλήρωμα στη βασική μεμβράνη με in vitro δοκιμασίες στο δέρμα των ασθενών) στους μισούς ασθενείς 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ Βιοψία Δέρματος

    pemfiga kyhsh 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ανακούφιση του κνησμού
    • Πρόληψη δευτερογενών επιμολύνσεων 
    • Καταπραϋντικές κομπρέσες με αλουμινόνερο μπορεί να ανακουφίσουν τον κνησμό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ενημέρωση για πιθανό κίνδυνο του εμβρύου και την πιθανότητα περιορισμένης προσβολής του νεογέννητου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ο πιο αποδεκτός κλασσικός τρόπος για τη θεραπεία του πεμφιγοειδούς κυήσεως είναι με τη χρήση κορτικοστεροειδών, δηλαδή, πρεδνιζόνη και / ή τοπικά στεροειδή, δηλαδή κλοβεταζόλη και βηταμεθαζόνη. Η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος με κορτικοστεροειδή βοηθά στη μείωση του αριθμού των αντισωμάτων που προσβάλλουν το δέρμα. Η θεραπεία της πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως μπορεί να είναι δύσκολη και μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες. Ορισμένες περιπτώσεις πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως παραμένουν για πολλά χρόνια. Κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, εάν είναι απαραίτητο, το πλήρες φάσμα της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μπορεί να χορηγηθεί για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε θεραπείες με κορτικοστεροειδή, όπως τετρακυκλίνες, νικοτιναμίδη, κυκλοφωσφαμίδη, κυκλοσπορίνη, γκοσερελίνη, αζαθειοπρίνη, δαψόνη, ριτουξιμουμάμπη, ή πλασμαφαίρεση. Μερικές φορές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τον έρπητα κύησης. Οι γυναίκες που έχουν έρπητα κυήσεως θεωρούνται σε ύφεση εάν δεν έχουν πλέον φουσκάλες. Η ύφεση μπορεί να διαρκέσει επ 'αόριστον ή μέχρι την επόμενη εγκυμοσύνη. Ο έρπητας κυήσεως εμφανίζεται, συνήθως, σε επόμενες εγκυμοσύνες. 

    • Τοπική χρήση  στεροειδών και αντιϊσταμινικών  σε ήπιο κνησμό 
    • Στους περισσότερους χορηγούνται συστηματικά κορτικοστεροειδή σε δόσεις 20-60 mg/ημέρα (στην ελάχιστη δραστική δόση) ως το τέλος του 1ου μήνα μετά τον τοκετό (ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ). Σταθμίζουμε τους κινδύνους της επιδεινωμένης υπεργλυκαιμίας της, ενδεχόμενης επίδρασης στα οστά του εμβρύου και της μητέρας και  της αυξανόμενης ευαισθησίας στις λοιμώξεις... Προσοχή στη χορήγηση κορτιζόνης σε αρρώστους με ανοσοανεπάρκεια, σακχαρώδη διαβήτη, ή θρομβοφλεβίτιδα. Όταν η πρεδνιζόνη χορηγείται για αρκετές εβδομάδες μειώνουμε σταδιακά τη δόση για να αποφύγουμε την ανεπάρκεια αυτής. Η μεθυλπρεδνιζόλη επαυξάνει την τοξικότητα της ερυθρομυκίνης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πυριδοξίνη

    pemfiga kyhsh 2

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσέχουμε για δευτερογενή μικροβιακή λοίμωξη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΟΠΑΘΕΙΑΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Αποφυγή άλλων αρρώστων με λοιμώξεις εξαιτίας των ανοιχτών δερματικών βλαβών και της μειωμένης αντίστασης δευτεροπαθώς από τα κορτικοστεροειδή 
    • Μερικές πηγές συνιστούν καισαρική τομή σε μητέρες που γνωρίζουν ότι νοσούν
    • Αποφυγή χειρισμών μέσω κόλπου όταν προσβάλλονται τα γεννητικα όργανα της μητέρας
    • Χρήση οιστρογόνων ή προγεστερόνης μπορεί να προκαλέσουν αναζωπύρωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακή λοίμωξη
    • Υπερβολική χορήγηση φαρμάκων συστηματικά κατά την κύηση
    • Εμβρυϊκός θάνατος
    • Προωρότητα
    • Επιβραδυνόμενη ανάπτυξη εμβρύου
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Κερατίτιδα
    • Καταρράκτης
    • Καταπληξία
    • Μετάδοση του έρπητα της κυήσεως στο νεογέννητο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Εξαπλώνεται κατά το 2ο-30 τρίμηνο
    • Υποχωρεί μετά τη γέννηση
    • Συχνά αναζωπυρώνεται στη λοχεία 
    • Τείνει να υποτροπιάζει σε επαναλαμβανόμενες κυήσεις
    • Τα συστηματικά στεροειδή μπορεί να καταστείλουν τις νέες βλάβες, να ανακουφίσουν από τον κνησμό και να διακόψουν την πορεία της νόσου, ενώ η γέννηση του εμβρύου μπορεί να επιδεινώσει τη νόσο. ΕΧΟΥΝ, ΟΜΩΣ, ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ!!!

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κύηση
    • Υδατιδώδης (βοτρυοειδής) μύλη
    • Χοριοκαρκίνωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Σχετίζεται με πρόωρο τοκετό (22%) και τοκετό νεκρού εμβρύου (< 10%)
    • Οι σπάνιες περιπτώσεις παροδικού νεογνικού έρπητα της κυήσεως  είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα οφείλονται πιθανώς σε παθητική μετάδοση αντισωμάτων κατά της βασικής μεμβράνης και παράγοντα HG

    Κύηση: Εξ ορισμού, η πεμφιγοειδής κύηση είναι μια κατάσταση της κυήσεως και της λοχείας

    pemfiga kyhsh 3

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ισχιακή προβολή

    Πρόωρος τοκετός

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

    Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr

      

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα

     

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) των γεννητικών οργάνων.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ή ήπια συμπτώματα και ως εκ τούτου δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

    Όταν υπάρχουν συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν μικρές φυσαλίδες που ανοίγουν για να σχηματίσουν επώδυνα έλκη.

    Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, πόνος ή πρησμένοι λεμφαδένες.

    Η έναρξη είναι συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση με συμπτώματα που διαρκούν έως και 4 εβδομάδες. Μόλις μολυνθούν, ενδέχεται να εμφανιστούν περαιτέρω κρούσματα, αλλά γενικά είναι πιο ήπια. 

    Η ασθένεια, συνήθως, εξαπλώνεται με άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων με την επιφάνεια του δέρματος ή εκκρίσεις κάποιου που έχει μολυνθεί. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του σεξ, συμπεριλαμβανομένου του πρωκτικού και του στοματικού σεξ. Δεν απαιτούνται πληγές για να συμβεί μετάδοση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης μεταξύ ενός ζευγαριού είναι περίπου 7,5% σε ένα χρόνο. Ο HSV ταξινομείται σε δύο τύπους, HSV-1 και HSV-2. Αν και συνήθως, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων προκαλείται, κυρίως, από τον HSV-2, ο γεννητικός παράγοντας HSV-1 έχει γίνει πιο συχνός στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εξετάζοντας τις βλάβες με  PCR ή ιογενή καλλιέργεια ή εξετάσεις αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. 

    Οι προσπάθειες για την πρόληψη της λοίμωξης περιλαμβάνουν τη μη σεξουαλική επαφή, τη χρήση προφυλακτικών και τη σεξουαλική επαφή μόνο με κάποιον που δεν έχει μολυνθεί. Μόλις κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν, ωστόσο, να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν. Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης. 

    Το 2015 περίπου 846 εκατομμύρια άνθρωποι (12% του παγκόσμιου πληθυσμού), είχαν έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Οι γυναίκες προσβάλλονται από τους άνδρες. 

    Όσες γυναίκες έχουν κάνει το εμβόλιο HPV έχουν μεγάλο κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν: ασηπτική μηνιγγίτιδα, αυξημένο κίνδυνο HIV AIDS εάν εκτίθενται σε θετικά στον ιό HIV άτομα και να εξαπλωθεί στο μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού με αποτέλεσμα τον έρπητα του νεογνού.

    Ο Έρπης γεννητικών οργάνων είναι λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα.

    • Πρωτοπαθής έρπης γεννητικών οργάνων - αρχικά φλεγμονή απλού έρπητα. Μη ύπαρξη αντισωμάτων σε HSV συνεπάγεται προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Πρώτο επεισόδιο έρπητα γεννητικών οργάνων (μη πρωτοπαθής) - προηγούμενη λοίμωξη με έναν ορότυπο απλού έρπητα, πρώτη προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Γυναίκες > Άνδρες

    herpes genital 10

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Στους άνδρες, οι βλάβες εμφανίζονται στη βάλανο πέους, στον άξονα του πέους ή σε άλλα μέρη της γεννητικής περιοχής, στον εσωτερικό μηρό, στους γλουτούς ή στον πρωκτό.

    Στις γυναίκες, οι βλάβες εμφανίζονται πάνω ή κοντά στην ηβική περιοχή, την κλειτορίδα ή άλλα μέρη του αιδοίου, των γλουτών ή του πρωκτού. 

    Άλλα συχνά συμπτώματα: πόνος, κνησμός και κάψιμο, έκκριμα από το πέος ή τον κόλπο, πυρετός, πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος (μυαλγία), πρησμένοι λεμφαδένες και αδιαθεσία. Οι γυναίκες συχνά εμφανίζουν επιπλέον συμπτώματα: επώδυνη ούρηση (δυσουρία) και τραχηλίτιδα.

    Η ερπητική πρωκτίτιδα (φλεγμονή του πρωκτού και του ορθού) είναι συχνή για άτομα που συμμετέχουν σε πρωκτική επαφή. 

    Μετά από 2-3 εβδομάδες, οι υπάρχουσες βλάβες εξελίσσονται σε έλκη και στη συνέχεια σε κρούστα και επουλώνονται, αν και οι βλάβες στις βλεννογόνιες επιφάνειες μπορεί να μη σχηματίσουν ποτέ κρούστα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμπλοκή της ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει οξεία κατακράτηση ούρων και μονόπλευρα συμπτώματα και σημεία μυελίτιδας: πόνος, απώλεια αίσθησης, μη φυσιολογικές αισθήσεις (παραισθησία) και εξάνθημα. Ιστορικά, αυτό έχει ονομαστεί σύνδρομο Elsberg.

    Πρωτοπαθής έρπητας των γεννητικών οργάνων:

    • Πυρετός
    • Κεφαλαλγία
    • Κόπωση
    • Μυαλγία 
    • Καύσος και πόνος γεννητικών οργάνων
    • Δυσουρία (γυναίκες)
    • Βουβωνική λεμφαδενοπάθεια
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα στο 30%
    • Φυσαλίδες πάνω σε οιδηματώδη ευρηθηματώδη βάση με εξελκώσεις και εφελκίδες, οι οποίες υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 21 ημέρες
    • Αμφοτερόπλευρες βλάβες που προσβάλλουν πρωτοπαθώς τα εξωτερικά γεννητικά όργανα: Γυναίκες - χείλη μικρά και μεγάλα, έσω επιφάνεια των μηρών, κολπικός βλεννογόνος, τράχηλος της μήτρας, περιπρωκτικό δέρμα, άνδρες - βάλανος και σώμα του πέους, ουρήθρα

    Μη πρωτοπαθής (1ο επεισόδιο) έρπης γεννητικών οργάνων

    • Καυσοειδής πόνος των γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνται και υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 14-17 ημέρες

    Μη πρωτοπαθής - υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων:

    Μετά από ένα πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2, θα υπάρξει τουλάχιστον μία υποτροπή στο περίπου 80% των ανθρώπων, ενώ το ποσοστό υποτροπής για τα γεννητικά όργανα του έρπητα που προκαλείται από τον HSV-1 είναι περίπου 50%. Ο έρπητας γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2 υποτροπιάζει κατά μέσο όρο τέσσερις έως έξι φορές το χρόνο, ενώ η μόλυνση από τον HSV-1 εμφανίζεται μόνο μία φορά το χρόνο. 

    Τα άτομα με υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με κατασταλτική θεραπεία, η οποία συνίσταται σε καθημερινή αντιική θεραπεία με χρήση ασυκλοβίρης, βαλακυκλοβίρης ή φαμσικλοβίρης. Η κατασταλτική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη σε εκείνους που έχουν τουλάχιστον τέσσερις υποτροπές ανά έτος. Τα άτομα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής πιθανότατα θα έχουν, επίσης, λιγότερες υποτροπές με κατασταλτική θεραπεία. Η κατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί μετά από ένα έτος το πολύ για να επανεκτιμηθεί η συχνότητα υποτροπής. 

    • Πρόδρομα συμπτώματα - καύσος, μούδιασμα, μυρμηγκίαση, υπαισθησία στην περιοχή των προηγούμενων βλαβών, η οποία εμφανίζεται περίπου 24 ώρες πριν την έκθεση και νέων φυσαλίδων 
    • Καυσοειδής πόνος γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη, ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνταικαι υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 7-10 ημέρες
    • Ετερόπλευρες βλάβες

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Ιός του απλού έρπητα
    • Τύπος 1 (HSV-1) - 10-30%
    • Τύπος 2 (HSV-2) - 70-90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός:

    • Σεξουαλική επαφή
    • Επιθέματα - βρεγμένες πετσέτες (σπάνια)

    Υποτροπιάζων (εκλυτικοί παράγοντες):

    • Τραυματισμός γεννητικών οργάνων
    • Έμμηνος ρύση
    • Παρεμπίπτουσα φλεγμονή
    • Συναισθηματικό στρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Σύφιλη
    • Μαλακό έλκος
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Μη τυπικές ακροχόρδονες των γεννητικών οργάνων
    • Ψώρα
    • Μολυσματική τέρμινθος
    • Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής
    • Τραύμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    • Καλλιέργεια ιστών - απομόνωση του ιού από το υγρό των φυσαλίδων ή από τις εφελκίδες
    • Επίχρισμα PAP (Παπανικολάου)
    • ELISA, δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), ραδιοανοσολογική μέθοδος (RIA), δοκιμασία συνδέσεως του συμπληρώματος. Ευαισθησία - 80% συγκριτικά με την καλλιέργεια. Πρωτοπαθής έρπης - 4x αύξηση των τίτλων αντισωμάτων κατά την οξεία φάση και την ανάρρωση υποτροπιάζων έρπης - δεν αυξάνονται οι τίτλοι
    • PCR- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Στυλεοί με συγκολλητική ουσία το ασβέστιο δεν συνιστώνται για καλλιέργεια

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ο ιός ανεμοβλογιάς - έρπητα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    Ιστολογικές - κυτταρολογικές αλλοιώσεις:

    • Ενδοκυττάριο οίδημα των επιθηλιακών κυττάρων
    • Πυρηνική καθήλωση της χρωματίνης
    • Σχηματισμός ενδοκυττάριων εγκλείστων Cowdy τύπου Α
    • Συγκόλληση κυττάρων σε πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα

    herpes genital 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναλγητικά - NSAID's
    • Τοπικά αναισθητικά - λιδοκαϊνη
    • Ψυχρές κομπρέσες - αλουμινόνερο 4-6 φορές ημερησίως
    • Επιθέματα με πάγο στο περίνεο
    • Καθιστικά μπάνια
    • Τοπική υγιεινή περινέου
    • Αποφυγή επαφής σε ενεργό νόσο.
    • Ανάπαυση αν συνυπάρχουν συστηματικές εκδηλώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασυκλοβίρη (Zovirax):

    • Πρωτοπαθής ή πρώτο επεισόδιο: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα για 7-10 μέρες
    • Βαριά τοπική ή γενικευμένη νόσος: 5mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 7 ημέρες
    • Εγκεφαλίτιδα: 10 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες
    • Υποτροπιάζων: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα x 5 ημέρες
    • Χρόνια καταστολή: 400 mg από το στόμα εφ' άπαξ 2 φορές ή 200 mg από το στόμα 2-5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις: Διαπιστωμένη αλλεργία στην ασυκλοβίρη

    Προφυλάξεις:

    • Δεν εγκρίνεται για συνεχή χρήση κατά την κύηση
    • Το φάρμακο αποβάλλεται στο μητρικό γάλα
    • Προσαρμογή της δοσολογίας στις περιπτώσεις με σοβαρή νεφρική βλάβη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Ακυκλοβίρη (Zovirax)

    • Μεθοτρεξάτη - χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν νευρολογικές διαταραχές από ενδορραχιαία λήψη μεθοτρεξάτης
    • Ιντερφερόνη - η ακυκλοβίρη έχει συνεργική δράση in vitro με την ιντερφερόνη. Χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν στο παρελθόν νευρολογικές διαταραχές
    • Προβενεσίδη - αυξάνει την απέκκριση από τους νεφρούς κι ελαττώνει τη συγκέντρωση στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή ασυκλοβίρης - λιγότερο δραστική από τη συστηματική χορήγηση
    • Foscarnet - 40 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες σε βαρειά νόσο, όταν έχει αποδειχθεί ότι οφείλεται σε είδη ανθεκτικά σε ασυκλοβίρη

    Μόλις μολυνθεί κάποιος, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα, όπως η ασυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη, μπορεί να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν.  Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.  Όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τον ιό, τόσο λιγότερες επιδημίες βιώνει και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μεταδοθεί σε άλλους, λόγω αυτών των ειδικών αντιγόνων και της ενισχυμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Η Acyclovir είναι αντιιικό φάρμακο και μειώνει τον πόνο και τον αριθμό των βλαβών στην αρχική περίπτωση του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, μειώνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Διατίθεται σε κάψουλες, δισκία, εναιώρημα, ενέσιμο, σκόνη για ένεση και αλοιφή. Η αλοιφή χρησιμοποιείται τοπικά και μειώνει τον πόνο, μειώνει τον χρόνο επούλωσης και περιορίζει την εξάπλωση της λοίμωξης. 

    Σε άτομα που βιώνουν το πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων, η στοματική ακυκλοβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια των συμπτωμάτων και των βλαβών, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Η Valacyclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε acyclovir μία φορά στο σώμα. Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και της ταλαιπωρίας και επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Υπάρχει μόνο σε καψάκια και το πλεονέκτημά της  είναι ότι έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την ακυκλοβίρη.  Ένα παράδειγμα χρήσης είναι από το στόμα δύο φορές την ημέρα για δέκα ημέρες για πρωτοπαθή βλάβη και δύο φορές την ημέρα για τρεις ημέρες για ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο. 

    Η Famciclovir είναι ένα άλλο αντιιικό φάρμακο που ανήκει στην ίδια κατηγορία. Η Famciclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε penciclovir στο σώμα. Το τελευταίο είναι αυτό που δρα κατά των ιών. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την acyclovir και υπάρχει μόνο σε δισκία. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία φάση - η παρακολούθηση είναι ενδεδειγμένη όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - ετήσια εξέταση με επίχρισμα Pap λεπτομερής εξέταση των εγκύων τόσο πριν τη γέννηση όσο και κατά τον τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Προφυλακτικά/σπερμοκτόνα κατά τη σεξουαλική επαφή
    • Αποφυγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων 
    • Αποφυγή του άγχους κατά το δυνατόν

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Κολπικό έκκριμα
    • Δευτεροπαθής μικροβιακή λοίμωξη
    • Επίσχεση ούρων
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Μετάδοση στο νεογέννητο
    • Αυξημένος κίνδυνος λοίμωξης από HIV

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-21 ημέρες
    • Πρώτο επεισόδιο - μη πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-17 ημέρες
    • Υποτροπιάζων - υποχώρηση των συμπτωμάτων  και σημείων σε 7-10 ημέρες
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - υποτροπές > 50% των ατόμων (με μεταβλητή συχνότητα)
    • Λοίμωξη σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα - παρατεταμένη βαριά τοπική ή διάσπαρτη νόσος είναι συχνή 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Επιχείλιος έρπης 
    • Σύφιλη
    • Γονόρροια 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα
    • Ακροχόρδονες γεννητικών οργάνων
    • AIDS (HIV)
    • Τριχομοναδική μόλυνση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Γεννητικές βλάβες σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας οδηγούν σε υποψία σεξουαλικής κακοποίησης 
    • Νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται σε 1/5.000 τοκετούς ζώντων βρεφών και καταλήγει σε θάνατο ή σοβαρή νευρολογική βλάβη στο 85% των ατόμων. Οι περισσότερες νεογνικές λοιμώξεις προκύπτουν από ασυμπτωματική μετάδοση του ιού εξαιτίας προηγούμενης μητρικής λοίμωξης

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού όταν η μητέρα πάσχει από πρωτοπαθή νόσο των γεννητικών οργάνων
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται όταν υπάρχουν γεννητικές βλάβες κατά τη διάρκεια του τοκετού 
    • Σε κάθε βλάβη ύποπτη για έρπη των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κυήσεως πρέπει να γίνεται καλλιέργεια 
    • Καλλιέργειες ρουτίνας σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα γεννητικών οργάνων ενδείκνυνται μόνο κατά την περίοδο του τοκετού
    • Δεν εγκρίνεται η συνεχής χρήση ακυκλοβίρης κατά τη διάρκεια της κυήσεως, χρησιμοποιείται όμως από ορισμένους γιατρούς τις 1-2 τελευταίες εβδομάδες της κυήσεως για να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των βλαβών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    herpes genital 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

  • Ερπητική κυνάγχη Ερπητική κυνάγχη

    Η ερπητική κυνάγχη είναι λοίμωξη που οφείλεται στον ιό Coxsackie 

     

    Η Ερπητική κυνάγχη είναι λοιμώδης πάθηση που οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α, αλλά, μερικές φορές και της ομάδας Β.

    Χαρακτηριστικά - πυρετός βραχείας διάρκειας, τυπικές φυσαλιδώδεις ή ελκωτικές αλλοιώσεις που εντοπίζονται στο μεσοφάρυγγα ή τη μαλακή υπερώα.

    Συνήθης πορεία, οξεία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μεταβολισμός/Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 3 μηνών - 16 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    • Ανορεξία
    • Σιελόρροια
    • Πονόλαιμος
    • Πυρετός
    • Κακουχία
    • Ευερεθιστότητα
    • Νωθρότητα
    • Τοπικό άλγος
    • Έμετοι
    • Οσφυαλγία
    • Κεφαλαλγία
    • Ρινική καταρροή
    • Διάρροια
    • Αμφοτερόπλευρες, μικρές, φυσαλίδες με γκριζωπή βάση
    • Ερυθηματώδης περιφέρεια
    • Οι φυσαλίδες μπορει να ρήγνυνται και να εξελκώνονται
    • Εντόπιση: στοματοφάρυγγας, φάρυγγας, αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, μικρή συμμετοχή των πρόσθιων 2/3 του στόματος

    erpitiki 1

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    • Ιός Coxsackie Α
    • Ιός Coxsackie Β

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    Επαφή με μολυσμένα άτομα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Απλός έρπης - πολλαπλά έλκη που εντοπίζονται πιο συχνά στα χείλη και την πρόσθια στοματική κοιλότητα, διάγνωση με καλλιέργεια του ιού

    Αλλεργία από φάρμακα - Υπάρχουν και δερματικές αλλοιώσεις (κνίδωση, πολύμορφο ερύθημα)

    erpitiki 2

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ήπια λευκοκυττάρωση (50%)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Θετική καλλιέργεια για ιούς - στοματικό έκπλυμα, κόπρανα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σύνδεση συμπληρώματος
    • Δοκιμασίες αναστολής αιμοσυγκόλλησης 

    erpitiki 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αυτοϊώμενη
    • Συμπτωματική θεραπεία
    • Ενυδάτωση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υδαρής

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά
    • Τοπικά αναισθητικά
    • 2% διάλυμα λιδοκαϊνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενυδάτωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    Να αποφεύγεται η επαφή με μολυσμένα άτομα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    • Εξάνθημα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΙΚΗΣ ΚΥΝΑΓΧΗΣ

    Άριστη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις μολύνσεις 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις μολύνσεις

    natural treatment 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Έλκη στόματος

    Κοινό κρυολόγημα

    Φύλλα ελιάς για τις λοιμώξεις του χειμώνα

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Ιολογικός έλεγχος

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Έρπης ζωστήρας Έρπης ζωστήρας

    Ο έρπης ζωστήρ είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα

    Ο έρπητας ζωστήρας είναι ένα επώδυνο εξάνθημα που προκαλεί νευραλγία κι έχει διάρκεια 2–4 εβδομάδες. Προκαλείται από τον ιό Varicella zoster (VZV). Παράγοντες κινδύνου είναι το γήρας, η κακή ανοσολογική λειτουργία κι όσοι είχαν ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών. Η διάγνωση γίνεται με βάση τα συμπτώματα. Διαφορική διάγνωση γίνεται από τον απλό έρπητα, στηθάγχη, τσιμπήματα εντόμων. Κυκλοφορε;i, πια εμβόλιο πρόληψης του έρπητα ζωστήρα. Φάρμακα, όπως η  Aciclovir (αν χορηγηθούν, πρέπει να χορηγηθούν νωρίς). Επίσης, χορηγούνται φάρμακα για τον πόνο.

    Ο έρπητας ζωστήρας, επίσης, γνωστός ως ζωστήρας ή έρπης ζωστήρας, είναι μια ιογενής ασθένεια που χαρακτηρίζεται από επώδυνο δερματικό εξάνθημα με φουσκάλες σε μια τοπική περιοχή.  Συνήθως, το εξάνθημα εμφανίζεται σε μία, ευρεία λωρίδα είτε στην αριστερή είτε στη δεξιά πλευρά του σώματος ή του προσώπου. Δύο έως τέσσερις ημέρες πριν εμφανιστεί το εξάνθημα μπορεί να υπάρχει μυρμήγκιασμα ή τοπικός πόνος στην περιοχή. Διαφορετικά, υπάρχουν, συνήθως, λίγα συμπτώματα, αν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν πυρετό ή πονοκέφαλο ή να αισθάνονται κουρασμένοι. Το εξάνθημα, συνήθως, θεραπεύεται εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συνεχή πόνο στα νεύρα που μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή χρόνια, μια κατάσταση που ονομάζεται μεθερπητική νευραλγία. Σε άτομα με κακή ανοσολογική λειτουργία το εξάνθημα μπορεί να είναι εκτεταμένο. Εάν το εξάνθημα περιλαμβάνει το μάτι, μπορεί να συμβεί απώλεια όρασης.

    Ο έρπητας ζωστήρας οφείλεται σε επανενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα (VZV) στο σώμα ενός ατόμου.

    Η ασθένεια της ανεμοβλογιάς προκαλείται από την αρχική λοίμωξη με VZV. Μόλις λυθεί η ανεμοβλογιά, ο ιός μπορεί να παραμείνει ανενεργός στα νευρικά κύτταρα. Όταν επανενεργοποιηθεί, ταξιδεύει από το νευρικό σώμα μέχρι τις απολήξεις του δέρματος, παράγοντας φουσκάλες. Οι παράγοντες κινδύνου για επανενεργοποίηση περιλαμβάνουν το γήρας, την κακή ανοσολογική λειτουργία και την ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών.

    Ο τρόπος με τον οποίο ο ιός παραμένει στο σώμα ή στη συνέχεια επανενεργοποιείται δεν είναι κατανοητός. Η έκθεση στον ιό που υπάρχει μέσα στις φουσκάλες μπορεί να προκαλέσει ανεμοβλογιά σε κάποιον που δεν την έχει περάσει, αλλά δεν θα προκαλέσει έρπητα ζωστήρα.

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στα σημεία και συμπτώματα ενός ασθενούς.

    Ο ιός της Varicella zoster δεν είναι ο ίδιος με τον ιό του απλού έρπητα. Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια οικογένεια ιών. 

    zostir 4

    Το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα μειώνει τον κίνδυνο έρπητα ζωστήρα κατά 50% έως 90%, ανάλογα με το εμβόλιο που χρησιμοποιείται. Μειώνει, επίσης, τα ποσοστά της μεθερπητικής νευραλγίας και εάν εμφανιστεί έρπητας ζωστήρας, τη σοβαρότητά του!!!

    Προσοχή!!! Το εμβόλιο του έρπητα ζωστήρα αποτελείται από εξασθενημένο ιό και σε ορισμένα άτομα, ιδίως, τα ανοσοκατασταλμένα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη με έρπητα ζωστήρα, ακόμη και θάνατο!!!

    Εάν αναπτυχθεί έρπητας ζωστήρας, τα αντιιικά φάρμακα, όπως η aciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της νόσου εάν ξεκινήσουν εντός 72 ωρών από την εμφάνιση του εξανθήματος.

    Όμως τα αντιικά φάρμακα και τα στερεοειδή δεν δείχνουν επίδραση στη μεθερπητική νευραλγία.

    Η παρακεταμόλη, τα ΜΣΑΦ ή τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στον οξύ πόνο. 

    Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων αναπτύσσουν έρπητα ζωστήρα σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Ενώ, είναι πιο συχνός στους ηλικιωμένους, τα παιδιά μπορεί, επίσης, να πάσχουν από την ασθένεια.

    zostir 1

    0 Έρπης ζωστήρας είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα. Ο ζωστήρας εμφανίζεται μετά από ενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς, έρπητα ζωστήρα ο οποίος βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στις οπίσθιες ρίζες των γαγγλίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό σύστημα

    • Εμφανίζεται στο 10% με 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή
    • Ενεργός έρπης ζωστήρας 16,7/100.000
    • Μεθερπητική νευραλγία 60/100.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυξανόμενη επίπτωση με την πάροδο της ηλικίας. 80% των περιπτώσεων είναι άτομα άνω των 20 χρονών (2-3 στα 100 ηλικίας 20-50, 10 στα 1.000 > 80 χρονών)

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Πρόδρομη φάση (αίσθηση στο προσβεβλημένο δερμοτόμιο πρίν το εξάνθημα):

    • Καύσος
    • Κνησμός
    • Νυγμοειδής πόνος

    Οξεία φάση:

    • Γενικά συμπτώματα
    • Κόπωση
    • Αδιαθεσία
    • Κεφαλαλγία
    • Ελαφρός πυρετός
    • Δερματομιακό εξάνθημα
    • Αδυναμία (1% παρουσιάζουν αδυναμία κατά την διασπορά του εξανθήματος)
    • Αρχικά ευρυθηματώδες και κηλιδοβλατιδώδες που εξελίσσεται ταχέως σε ομάδα φυσαλίδων
    • Οι φυσαλίδες μετατρέπονται σε φλυκταινώδεις και/η αιμορραγικές βλάβες σε 3-4 ημέρες
    • Υποχώρηση του εξανθήματος και σχηματισμό εφελκίδων σε 14-21 ημέρες
    • Πιθανή εμφάνιση ζωστήρα, χωρίς εξάνθημα

    Χρόνια φάση:

    • Μεθερπητική νευραλγία (15% συνολικά αυξάνεται δραματικά με την ηλικία)

    zostir 9

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ενεργοποίηση του αδρανούς ιού της ανεμοβλογιάς/ζωστήρα στις οπίσθιες νωτιαίες ρίζες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Αυξανόμενης της ηλικίας
    • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς ή ασθενείς με κακοήθεια
    • Χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη
    • Ακτινοθεραπεία νωτιαίου μυελού
    • Χημμειοθεραπείες
    • Λευχαιμία
    • Λέμφωμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Εξάνθημα - ιός του απλού έρπητα, ιός Coxsackie, δερματίτιδα εξ επαφής, επιπολής πυοδερματίτιδα
    • Πόνος - χολοκυστίτιδα, πλευρίτιδα, έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Σπανίως απαραίτητα
    • Καλλιέργεια ιού
    • Δοκιμασία μονοκλωνικών αντισωμάτων
    • Τίτλος αντισωμάτων στην οξεία φάση και την ανάρρωση.Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής
    • Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής. 
    • Το υγρό που συλλέγεται από μια φυσαλίδα δοκιμάζεται με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για VZV DNA ή εξετάζεται με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για σωματίδια ιού. Οι δοκιμές μοριακής βιολογίας που βασίζονται σε in vitro ενίσχυση νουκλεϊκού οξέος (δοκιμές PCR) θεωρούνται σήμερα οι πιο αξιόπιστες. Οι πιο πρόσφατες δοκιμές PCR σε πραγματικό χρόνο είναι γρήγορες, εύκολες στην εκτέλεση και τόσο ευαίσθητες και έχουν μικρότερο κίνδυνο μόλυνσης. Έχουν επίσης περισσότερη ευαισθησία από τις ιογενείς καλλιέργειες. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Λεμφοειδής διήθηση των αισθητικών γαγγλίων με εστιακή αιμορραγία και καταστροφή των νευρικών κυττάρων

    zostir 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υγρά επιθέματα με νερό ή 5% διάλυμα αλουμινίου για 30 με 60 λεπτά, 4-6 φορές την ημέρα
    • Διαλύματα καλαμίνης

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η διάρκεια του εξανθήματος είναι 2-3 εβδομάδες
    • Πιθανή μετάδοση του εξανθήματος και ενοχλητικά συμπτώματα (γενικά συμπτώματα και εξάπλωση του εξανθήματος)
    • Πιθανή μεθερπητική νευραλγία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (ακεταμινοφαίνη, κωδεϊνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
    • Σουλφαδιαζίνη αργύρου τοπικά για δευτερογενώς μολυσμένο εξάνθημα
    • Ασυκλοβίρη (Zovirax) ΕΦ 5 mg/Kg κάθε 8 ώρες ή από το στόμα 800 mg κάθε 4 ώρες (5 δόσεις την ημέρα). Απόλυτη ένδειξη σε ζωστήρα που σχετίζεται με σοβαρή υποκείμενη νόσο και σε προσβολή οφθαλμού. Στον οφθαλμικό ζωστήρα 600 mg κάθε 4 ώρες (5 φορές ημερησίως)
    • Η ασυκλοβίρη στους υπόλοιπους, όταν δίνεται πρώιμα (μεσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος) ανακουφίζει από τα συμπτώματα και συντελεί στην ταχύτερη υποχώρηση του εξανθήματος, παρουσιάζει έχει, όμως, πολλές παρενέργειες
    • Τα στοιχεία είναι αντιφατικά σχετικά με τη χορήγηση της ασυκλοβίρης στην οξεία φάση και την επίπτωση/σοβαρότητα της μεθερπητικής νευραλγίας
    • Παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας κατά τη λήψη ασυκλοβίρης

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις της ασυκλοβίρης:

    • Η προβενεσίδη μπορεί να αναστείλει την απέκκριση της ακυκλοβίρης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη, τοπικά ιδοξουριδίνη σε διμεθυλοσουλφοξίδη
    • Flamciclovir που είναι προφάρμακο για μετατροπή σε penciclovir. Φαίνεται να έχει ίδια αποτελεσματικότητα με την ασυκλοβίρη. Η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα του επιτρέπει χωρισμό της μέγιστης δόσης σε 3 δόσεις ημερησίως και μπορεί να βοηθήσει στην ανοχή του δόση 500 mg από το στόμα κάθε 8ωρο

    Οι στόχοι της θεραπείας είναι να περιοριστεί η σοβαρότητα και η διάρκεια του πόνου, να μειωθεί η διάρκεια ενός επεισοδίου έρπητα ζωστήρα και να μειωθούν οι επιπλοκές. Συχνά, απαιτείται συμπτωματική θεραπεία για την επιπλοκή της μεθερπητικής νευραλγίας.  

    Αναλγητικά

    Τα άτομα με ήπιο έως μέτριο πόνο μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με φάρμακα για τον πόνο. Οι τοπικές λοσιόν που περιέχουν καλαμίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο εξάνθημα ή στις φουσκάλες και μπορεί να είναι καταπραϋντικές. Περιστασιακά, ο έντονος πόνος μπορεί να απαιτεί φάρμακα με οπιοειδή, όπως η μορφίνη. Μόλις οι βλάβες ηρεμήσουν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρέμα καψαϊκίνης. Τα τοπικά επιθέματα λιδοκαΐνης μπορεί, επίσης, να μειώσουν τον πόνο. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης μαζί με τα αντιιικά χρησιμοποιείται για να προσφέρει ανακούφιση από τη μεθερπητική νευραλγία. 

    Αντιιικά

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια του έρπητα ζωστήρα. Ωστόσο, δεν αποτρέπουν τη μεθερπητική νευραλγία. Από αυτά τα φάρμακα, η aciclovir ήταν η συνήθης θεραπεία, αλλά τα νεότερα φάρμακα valaciclovir και famciclovir παρουσιάζουν παρόμοια ή ανώτερη αποτελεσματικότητα και καλή ασφάλεια και ανεκτικότητα. Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο για την πρόληψη (για παράδειγμα σε άτομα με HIV/AIDS, όσο και ως θεραπεία κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης. Οι επιπλοκές σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με έρπητα ζωστήρα μπορεί να μειωθούν με ενδοφλέβια ακικλοβίρη. Σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επανειλημμένων επεισοδίων έρπητα ζωστήρα, συνήθως, είναι αποτελεσματικές πέντε ημερήσιες στοματικές δόσεις aciclovir. 

    Στερεοειδή

    Τα κορτικοστεροειδή δε φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο μακροχρόνιου πόνου και συστήνονται στο σύνδρομο Ramsay Hunt.

    Οφθαλμικός ζωστήρας

    Η θεραπεία για τον οφθαλμικό ζωστήρα είναι παρόμοια με την τυπική θεραπεία για έρπητα ζωστήρα σε άλλα σημεία. Προτείνονται η ασυκλοβίρη και η βαλακυκλοβίρη. Το σημαντικό πλεονέκτημα της βαλακυκλοβίρης έναντι της ακυκλοβίρης είναι η δόση της μόνο τρεις φορές / ημέρα (σε σύγκριση με τη δόση πέντε φορές / ημέρα της ασυκλοβίρης), η οποία θα μπορούσε να το καταστήσει πιο βολικό για τους ανθρώπους και να βελτιώσει την τήρηση της θεραπείας. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τα συμπτώματα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Μεθερπητική νευραλγία
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Δερματική διασπορά
    • Επιμόλυνση των δερματικών βλαβών
    • Σπλαχνική προσβολή
    • Κινητική αδυναμία στην περιφέρεια
    • Τμηματική μυελίτιδα
    • Σύνδρομο κρανιακών νεύρων, κυρίως, οφθαλμικού και προσωπικού (σύνδρομο Ramsay Hunt)
    • Έλκος κερατοειδούς
    • Σύνδρομο GUILAIN-BARRE

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υποχώρηση του εξανθήματος σε 14 με 21 ημέρες
    • Η μεθερπητική νευραλγία ορίζεται σαν πόνος που διαρκεί τουλάχιστον 1 μήνα μετά την υποχώρηση του εξανθήματος
    • Η μεθερπητική νευραλγία έχει αυξανόμενη επίπτωση με την ηλικία (4% σε ηλικία 30-50, 34% πάνω από 80 χρονών)

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ανοσοκαταστολή συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης HIV, δέκτες μοσχευμάτων και νεοπλάσματα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Παιδιατρικό

    • Εμφανίζεται, σπανίως, στα παιδιά (πρωτοπαθώς ανοσοκατεσταλμένα)
    • Αναφέρεται σε νεογνά που έχουν μολυνθεί πρωτοπαθώς στη μήτρα

    Γηριατρικό:

    • Αυξημένη επίπτωση και επιπολασμός
    • Αυξημένη επίπτωση μεθερπητικής νευραλγίας

    Άλλα: Σε νεαρά άτομα με ζωστήρα εξετάζουμε την πιθανότητα λοίμωξης με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της κυήσεως

    • Ανεμοβλογιά
    • Απλός έρπητας
    • Οφθαλμικός έρπητας ζωστήρας

    ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΕΡΠΗΤΙΚΗ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ 

    Τα κορτικοστεροειδή δεν βοηθούν στην πρόληψη της μεθερπητικής νευραλγίας.

    Η Capsaicin είναι αποτελεσματική

    Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση των νεύρων (TENS)

    Χαμηλή δόση αμινοτρυπτιλίνης είναι τα φάρμακα εκλογής. 

    Η βιοδιαθέσιμη βιταμίνη Β12 είναι, επίσης, θεραπευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    zostir 2

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • HIV λοίμωξη και AIDS HIV λοίμωξη και AIDS

    Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας

     

    Η μόλυνση από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV/AIDS) είναι ένα φάσμα καταστάσεων που προκαλούνται από μόλυνση από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV).

    Μετά την αρχική λοίμωξη, ένα άτομο μπορεί να μην παρατηρήσει συμπτώματα ή να εμφανίσει μια σύντομη περίοδο ασθένειας που μοιάζει με γρίπη.

    Συνήθως, ακολουθείται από παρατεταμένη περίοδο χωρίς συμπτώματα.

    Εάν η λοίμωξη εξελίσσεται, παρεμβαίνει περισσότερο στο ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης κοινών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, καθώς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις και όγκους που κατά τα άλλα είναι σπάνιοι σε άτομα που έχουν φυσιολογική ανοσοποιητική λειτουργία. Αυτά τα καθυστερημένα συμπτώματα μόλυνσης αναφέρονται ως σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Αυτό το στάδιο συνδέεται, επίσης, συχνά, με την ακούσια απώλεια βάρους.

    Ο ιός HIV εξαπλώνεται, κυρίως, από το σεξ χωρίς προστασία (συμπεριλαμβανομένου και του πρωκτικού και του στοματικού σεξ), από μολυσμένες μεταγγίσεις αίματος, από υποδερμικές, ενδοδερμικές, υποδόριες κι ενδοφλέβιες βελόνες και από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Μερικά σωματικά υγρά, όπως το σάλιο, ο ιδρώτας και τα δάκρυα, δεν πιστεύεται ότι  μεταδίδουν τον ιό. Ο HIV είναι μέλος της ομάδας ιών γνωστών ως ρετροϊών.

    Οι μέθοδοι πρόληψης περιλαμβάνουν: ασφαλές σεξ, χρήση καθαρών βελόνων, θεραπεία εκείνων που έχουν μολυνθεί και προφύλαξη πριν και μετά την έκθεση. Η ασθένεια σε ένα μωρό μπορεί συχνά να αποφευχθεί με τη χορήγηση αντιρετροϊκής φαρμακευτικής αγωγής τόσο στη μητέρα όσο και στο παιδί. Δεν υπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο. Ωστόσο, η αντιρετροϊκή θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου και μπορεί να οδηγήσει σε σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής.

    Συνιστάται θεραπεία αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση. Χωρίς θεραπεία, ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη μόλυνση είναι 11 χρόνια.

    Το 2018, περίπου 37,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με HIV και είχε ως αποτέλεσμα 770.000 θανάτους. Υπολογίζεται ότι 20,6 εκατομμύρια από αυτά ζουν στην Ανατολική και Νότια Αφρική. Μεταξύ του χρόνου που εντοπίστηκε το AIDS (στις αρχές της δεκαετίας του 1980) και του 2018, η ασθένεια προκάλεσε περίπου 32 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

    Το HIV / AIDS θεωρείται πανδημία -δηλαδή ασθένεια που υπάρχει σε μια μεγάλη περιοχή και εξαπλώνεται ενεργά. Ο HIV μεταθόθηκε από πιθήκους, σε ανθρώπους στη δυτική-κεντρική Αφρική στις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Το AIDS αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) το 1981 και η αιτία του - η λοίμωξη από τον HIV - εντοπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας.

    Το HIV / AIDS είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία, τόσο ως ασθένεια όσο και ως πηγή διακρίσεων. Η ασθένεια έχει, επίσης, μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν πολλές παρερμηνείες σχετικά με το HIV / AIDS, όπως η πεποίθηση ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω περιστασιακής μη σεξουαλικής επαφής. Η ασθένεια έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών αντιπαραθέσεων που αφορούν τη θρησκεία, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της Καθολικής Εκκλησίας να μην υποστηρίζει τη χρήση προφυλακτικών ως πρόληψη. Έχει προσελκύσει τη διεθνή ιατρική και πολιτική προσοχή, καθώς και έγινε χρηματοδότηση μεγάλης κλίμακας από τότε που εντοπίστηκε στη δεκαετία του 1980.

    Ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας είναι ένας ρετροϊός που προσβάλλει τα κύτταρα με υποδοχείς CD4 και κυρίως, τα CD4 λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται, επίσης, Τ4 ή Τ-βοηθητικά κύτταρα).

    Η μόλυνση προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο των λεμφοκυττάρων αυτών και την εξασθένηση, του ανοσολογικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ευκαιριακών λοιμώξεων, κακοηθειών και νευρολογικών διαταραχών. Οι ευκαιριακές αυτές λοιμώξεις χαρακτηρίζουν το σύνδρομο της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS).

    Από τις 1/1/93 όλα τα άτομα με μόλυνση από HIV και CD4 < 200 έχουν ταξινομηθεί ως AIDS.

    Ο HIV φαίνεται, να δρα απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σωλήνα και άλλα συστήματα.

    Αυτοάνοσα φαινόμενα φαίνεται, επίσης, να συμβάλλουν στο κλινικό φάσμα της νόσου.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα στα βρέφη

    Γηριατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα σε άτομα πάνω από 50

    ΚΥΗΣΗ: Δεν υπάρχει ακόμη διαμορφωμένο πλαίσιο φροντίδας. Φαίνεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μικροβιακής πνευμονίας στην κύηση και μερικές φορές πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με HIV

    Γενετική: Δεν υπάρχει σχέση.

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: Πάνω από 250.000 μολυσμένα άτομα (δηλ. > 0,1%)

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες 25-44 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες > Γυναίκες

    AIDS HIV 1

    Ταξινομήσεις HIV/AIDS

    Δύο κύρια κλινικά συστήματα σταδιοποίησης χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της νόσου που σχετίζεται με τον ιό HIV:

    Το σύστημα του ΠΟΥ για τη μόλυνση από τον ιό HIV και τη νόσο και το σύστημα ταξινόμησης CDC για τη μόλυνση από τον ιό HIV. 

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρότεινε για πρώτη φορά έναν ορισμό για το AIDS το 1986. Έκτοτε, η ταξινόμηση του ΠΟΥ έχει ενημερωθεί και επεκταθεί αρκετές φορές, με την πιο πρόσφατη έκδοση να δημοσιεύεται το 2007.

    Το σύστημα ΠΟΥ χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Πρωτογενής λοίμωξη από τον ιό HIV: Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να σχετίζεται με οξύ ρετροϊικό σύνδρομο 
    Στάδιο Ι: Η μόλυνση από τον ιό HIV είναι ασυμπτωματική με αριθμό CD4 + T κυττάρων μεγαλύτερο από 500 ανά μικρολίτρο (μl ή κυβικά mm) αίματος. Μπορεί να υπάρχει γενικευμένη διόγκωση των λεμφαδένων. 
    Στάδιο II: Ήπια συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν μικρές εκδηλώσεις από τους βλεννογόνους και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αριθμός CD4 μικρότερος από 500 / μl 
    Στάδιο III: Προχωρημένα συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν ανεξήγητη χρόνια διάρροια για περισσότερο από ένα μήνα, σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης του πνεύμονα και αριθμός CD4 μικρότερος από 350 / μl [25]
    Στάδιο IV ή AIDS: Σοβαρά συμπτώματα, που περιλαμβάνουν τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, καντιντίαση του οισοφάγου, τραχείας, βρόγχων ή πνευμόνων και σάρκωμα Kaposi. Αριθμός CD4 μικρότερο από 200 / μl 

    Το σύστημα CDC χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες CDC = Centers for Disease control = Κέντρα ελέγχου νόσων (στις ΗΠΑ):

    Στάδιο 0: ο χρόνος μεταξύ ενός αρνητικού ή απροσδιόριστου τεστ HIV που σε λιγότερο από 180 ημέρες γίνεται θετικό τεστ.
    Στάδιο 1: Αριθμός CD4 είναι 500 κύτταρα / μl και χωρίς συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 2: Ο αριθμός CD4 είναι 200 ​​έως 500 κύτταρα / μl και δεν υπάρχουν συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 3: Αριθμός CD4 ≤ 200 κύτταρα / μl ή συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Άγνωστο: Εάν δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για οποιαδήποτε από τις παραπάνω ταξινομήσεις.

    Για σκοπούς επιτήρησης, η διάγνωση του AIDS παραμένει ακόμη και αν, μετά τη θεραπεία, ο αριθμός των κυττάρων CD4 + T αυξάνεται σε πάνω από 200 ανά μL αίματος ή άλλες ασθένειες που ορίζουν το AIDS. 

    AIDS HIV 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ HIV/AIDS

    CDC Σύστημα ταξινόμησης:

    • Οξεία λοίμωξη: σύνδρομο που μοιάζει με μονοπυρήνωση με πυρετό, εξάνθημα, μυαλγίες και κακουχία (πρόκειται για ένα αυτοπεριοριζόμενο σύνδρομο που εμφανίζεται 6-8 περίπου εβδομάδες μετά τη μόλυνση και σχετίζεται με την ανάπτυξη αντισωμάτων κατά του HIV).
    • Ασυμπτωματική λοίμωξη - παρατηρείται μετά την αρχική λοίμωξη - ποικίλη διάρκεια. 
    • Επίμονη γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια: χαρακτηριστικά - διόγκωση λεμφαδένα 1 cm ή περισσότερο σε δύο ή τρεις εξωβουβωνικές εντοπίσεις. Η αδενοπάθεια επιμένει για πάνω από 3 μήνες, Δεν μπορεί να εξηγηθεί με την παρουσία άλλης πάθησης.
    • Άλλες παθήσεις:

    (Α) Γενικά: Πυρετός που διαρκεί πάνω από ένα μήνα, ακούσια απώλεια βάρους πάνω από 10% του βασικού σωματικού βάρους, επίμονη διάρροια, δερματικό εξάνθημα, βαριά χρόνια αδυναμία

    (Β) Νευρολογικές παθήσεις: Άνοια, μυελοπάθεια ή περιφερική νευροπάθεια που δεν εξηγείται απο άλλη πάθηση

    (Γ) Δευτεροπαθείς λοιμώξεις:

    1) ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS: πνευμονία από pneumocystis carinii, χρόνια κρυπτοσποριδιακή διάρροια, τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, εξωεντερική στρογγυλίαση, ισοσπορίαση, οισοφαγική, βρογχική ή πνευμονική καντιντίαση, κρυπτοκοκκίαση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση, γενικευμένη λοίμωξη από μυκοβακτηρίδια, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, χρόνια βλεννογονοδερματική ή γενικευμένη ερπητική λοίμωξη, προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, τοξοπλάσμωση

    2) Άλλες ειδικές λοιμώξεις: τριχωτή λευκοπλακία του στόματος, έρπητας ζωστήρας με πολλαπλές εντοπίσεις, νοκαρδίωση, φυματίωση (πνευμονική), υποτροπιάζουσα βακτηριαιμία με σαλμονέλλα, στοματική καντιντίαση

    Δ) Δευτεροπαθείς καρκίνοι: Σάρκωμα Kaposi, λέμφωμα μη Hodgkin και λέμφωμα του εγκεφάλου. Αυξημένος κίνδυνος τραχηλικού καρκίνου σε γυναίκες με HIV. Επίχρισμα κατά Παπανικολάου κάθε 6 μήνες ή πιο συχνά

    • Άλλες καταστάσεις: αντιπροσωπεύουν κλινικές εκδηλώσεις ή παθήσεις που δεν αναφέρονται παραπάνω αλλά μπορούν να αποδοθούν σε λοίμωξη απο HIV.

    Περιλαμβάνονται: ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα, σμηγματοροϊκή δερματίτιδα, χρόνια λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα, αλωπεκία και νεφροπάθεια.

    ΑΙΤΙΑ HIV/AIDS

    Λοίμωξη από τον ανθρώπινο ιό της ανοσοανεπάρκειας (HIV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ HIV/AIDS

    • Σεξουαλική δραστηριότητα: οι ομοφυλόφιλοι άνδρες έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Όλα όμως τα σεξουαλικά δραστήρια άτομα έχουν κάποιο κίνδυνο ο οποίος εξαρτάται από τους παράγοντες κινδύνου και τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων τους.
    • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών (κοινή χρήση μολυσμένων συριγγών) 
    • Μεταγγίσεις αίματος ή προϊόντων αίματος. Μεγαλύτερος κίνδυνος υπήρχε από το 1975 μέχρι το Μάρτιο του 1985 οπότε καθιερώθηκε η εξέταση του αίματος για HIV. H μετάδοση πριν και μετά τη χρονική αυτή περίοδο αν και αποκλείεται είναι λιγότερη πιθανή.
    • Οι αιμορροφιλικοί στους οποίους έχουν χορηγηθεί κατεψυγμένα προϊόντα πλάσματος έχουν μεγάλο κίνδυνο, όπως και η ανοσοσφαιρίνη και το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
    • Παιδιά μητέρων με λοίμωξη του HIV: περίπου 30% των παιδιών αυτών θα μολυνθούν κατά τη διάρκεια της κύησης. Ο θηλασμός αποτελεί μια πιθανή οδό μετάδοσης και γι' αυτό δεν συνιστάται σε προσβεβλημένες μητέρες.
    • Προσωπικό υγείας: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από ακούσιο τρύπημα με βελόνα (ο κίνδυνος υπολογίζεται σε 1 ανά 250).

    AIDS HIV 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Πολλές παθήσεις μιμούνται τη λοίμωξη από HIV.

    Ελέγξτε κάθε ασθενή για HIV όταν υπάρχει παρατεταμένη νόσηση, χωρίς, προφανή εξήγηση.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ HIV/AIDS

    ELISA

    • Χαρακτηρίζεται ως αντιδρώσα ή μη αντιδρώσα. Οι αντιδρώσες δοκιμασίες πρέπει να επαναλαμβάνονται. Εξετάστε τις επαναλαμβανόμενες αντιδρώσες δοκιμασίες με ένα άλλο είδος δοκιμασίας (συνήθως, με  WESTERN BLOT).
    • Η ευαισθησία και ειδικότητα της δοκιμασίας ELISA είναι μεγαλύτερη από 98% και μπορει να προσεγγίζει το 100%. 

    Western Blot (WB)    

    • Τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι θετικά, αρνητικά ή ακαθόριστα (τα τελευταία οφείλονται σε μη ειδικές αντιδράσεις του αρνητικού HIV ορού με κάποιες πρωτεϊνες του HIV)
    •  Η CDC συνιστά, πλέον, την αντίδραση σε δύο από τις ακόλουθες τρεις ζώνες κριτήρια θετικότητας: P24,gp41 και gp120/160. Αν τα αποτελέσματα της μεθόδου WB είναι ασαφή πρέπει να γίνεται επανεξέταση σε 3 και 6 μήνες.

    Δοκιμασίες για HIV αντίγονα (HIV P24 αντίγονο) ή HIV πυρηνικά οξέα (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης):

    • Γίνονται αλλά είναι ακριβά και περιορισμένης αξίας για την ώρα.

    Τα περισσότερα άτομα που έχουν μολυνθεί με HIV αναπτύσσουν συγκεκριμένα αντισώματα εντός τριών έως δώδεκα εβδομάδων μετά την αρχική λοίμωξη. Η διάγνωση του πρωτογενούς HIV πριν από την ορομετατροπή γίνεται με μέτρηση του HIV-RNA ή του αντιγόνου p24. Τα θετικά αποτελέσματα που λαμβάνονται με έλεγχο αντισωμάτων ή PCR επιβεβαιώνονται είτε με διαφορετικό αντίσωμα είτε με PCR. 

    Οι εξετάσεις αντισωμάτων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 μηνών είναι, συνήθως, ανακριβείς, λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας μητρικών αντισωμάτων. Έτσι, η μόλυνση από HIV μπορεί να διαγνωστεί μόνο με δοκιμή PCR για HIV RNA ή DNA, ή μέσω δοκιμής για το αντιγόνο ρ24. Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στερείται πρόσβασης σε αξιόπιστες δοκιμές PCR και οι άνθρωποι σε πολλά μέρη περιμένουν απλώς μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα ή το παιδί να είναι αρκετά μεγάλο για ακριβή εξέταση αντισωμάτων. 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κανένα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ -

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ-

    AIDS HIV 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ HIV/AIDS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ατομικό αναμνηστικό όπου περιλαμβάνονται οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις και η φυματίωση με ημερομηνίες και θεραπείες.

    Ανασκόπηση των συστημάτων για πυρετό, ρίγη, διάρροια, απώλεια βάρους, αδυναμία, αδενοπάθεια, βήχα, δύσπνοια προσπάθειας, οπτικές διαταραχές, κεφαλαλγία, νευρολογικές διαταραχές, δερματικό εξάνθημα, στοματικό άλγος, παραρρινοκολπίτιδα, οδυνοφαγία

    Κοινωνικό ιστορικό

    Πλήρης φυσική εξέταση και επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    Ανασκόπηση εμβολιασμών (το αντιπνευμονιοκοκκικό, το αντιγριππικό και το αντιτετανικό εμβόλιο, συνιστώνται MONO σε ενήλικες). Το πολυδύναμο εμβόλιο της πολυομελίτιδας (OPV) αντενδείκνυται στα παιδιά (χορηγείστε το αδρανοποιημένο εμβόλιο IPV)].

    ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

    Εξετάσεις: Γενική αίματος, τύπος και αιμοπετάλια, όλα τα βιοχημικά, απόλυτος αριθμός CD4 και % λεμφοκύτταρα CD4, ηπατίτιδας B, ηπατίτιδας C και άλλες ηπατίτιδες ακτινογραφία θώρακα, Quantiferon, CMV και άλλες μικροβιολογικές εξετάσεις (EBV, TOXOTEST κ.ά)

    Ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 500 φαίνεται ότι βοηθούνται από την αντιρετροϊκή αγωγή με ζιδοβουδίνη και άλλους πιθανώς αντιρετροϊκούς παράγοντες.

    Σε ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 200, στοματική καντιντίαση ή άλλα σημεία σοβαρής ανοσοκαταστολής πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για pneumonokystis carinii.

    Σε ασθενείς με CD4 κάτω από 100 πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για Mycobacterium avium.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παροτρύνετε τους ασθενείς να ασκούνται τακτικά.

    Πολλές κοινότητες με HIV ασθενείς οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες.

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνιστάται καλή διατροφή
    • Αποφυγή ωμών αυγών μη παστεριωμένου γάλακτος και άλλων δυνητικά μολυσμένων τροφών
    • Πολλοί ασθενείς έχουν ανάγκη από υποκατάσταση βιταμινών (βιταμίνη Α, ψευδάργυρος, σίδηρος, πολυβιταμίνες
    • Η χρήση κάνναβης και πολλά συμπληρώματα διατροφής και εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία HIV/AIDS

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Άμεση, πλήρης και αντικειμενική ενημέρωση για τους τρόπους μετάδοσης (κυρίως σεξουαλικά και με την κοινή χρήση συριγγών).
    • Διδάξτε όσους έχουν μολυνθεί πως να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για τους άλλους.

    ΦΑΡΜΑΚΑ HIV/AIDS

    Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε αποτελεσματικό εμβόλιο για τον ιό HIV.

    Η θεραπεία αποτελείται από την αντιρετροϊκή θεραπεία (HAART) που επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει, επίσης, την προληπτική την και ενεργή θεραπεία των ευκαιριακών λοιμώξεων. 

    Αντιιική θεραπεία

    Αρχικά, η θεραπεία είναι, συνήθως, ένας μη-νουκλεοσιδικός αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης (NNRTI) συν δύο αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης ανάλογου νουκλεοσιδίου (NRTIs).

    Τα τυπικά NRTI περιλαμβάνουν: ζιδοβουδίνη (AZT) ή τενοφοβίρη (TDF) και λαμιβουδίνη (3TC) ή emtricitabine (FTC).

    Από το 2019, τα dolutegravir / lamivudine / tenofovir αναφέρεονται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ενήλικες, με εναλλακτική την tenofovir / lamivudine / efavirenz.

    Συνδυασμοί παραγόντων που περιλαμβάνουν αναστολείς πρωτεάσης (PI) χρησιμοποιούνται εάν το παραπάνω σχήμα χάνει την αποτελεσματικότητά του.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν αντιρετροϊκά άτομα σε όλες τις ηλικίες (συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών) μόλις γίνει η διάγνωση, ανεξάρτητα από τον αριθμό των CD4.

    Μόλις ξεκινήσει η θεραπεία, συνιστάται να συνεχιστεί χωρίς διαλείμματα ή "διακοπές". Πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται μόνο αφού ιδανικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει η θεραπεία.

    Το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας είναι ένας μακροχρόνιος αριθμός HIV-RNA στο πλάσμα κάτω από 50 αντίγραφα / mL.

    Τα επίπεδα για να προσδιοριστεί εάν η θεραπεία είναι αποτελεσματική συνιστώνται αρχικά μετά από τέσσερις εβδομάδες και όταν τα επίπεδα πέσουν κάτω από 50 αντίγραφα / mL, οι έλεγχοι κάθε τρεις έως έξι μήνες είναι συνήθως επαρκείς.

    Ο ανεπαρκής έλεγχος θεωρείται μεγαλύτερος από 400 αντίγραφα / mL. [28] Βάσει αυτών των κριτηρίων, η θεραπεία είναι αποτελεσματική σε περισσότερο από 95% των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. 

    Τα οφέλη της θεραπείας περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο εξέλιξης στο AIDS και μειωμένο κίνδυνο θανάτου.

    Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η θεραπεία βελτιώνει, επίσης, τη σωματική και ψυχική υγεία. Με τη θεραπεία, υπάρχει 70% μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης φυματίωσης.

    Τα πρόσθετα οφέλη περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους και μείωση της μετάδοσης από τη μητέρα σε παιδί.

    Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση.

    Οι λόγοι για τη μη τήρηση της θεραπείας περιλαμβάνουν την κακή πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, ανεπαρκή κοινωνική υποστήριξη, ψυχική ασθένεια και κατάχρηση ναρκωτικών.

    Η πολυπλοκότητα των θεραπειών (λόγω του αριθμού των χαπιών και της συχνότητας δοσολογίας) και οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να μειώσουν τη συμμόρφωση.

    Συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τον αντιρετροϊκό παράγοντα που λαμβάνεται.

    Ορισμένες σχετικά συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: σύνδρομο λιποδυστροφίας, δυσλιπιδαιμία και σακχαρώδης διαβήτης, ειδικά με τους αναστολείς πρωτεάσης. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η διάρροια και ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου. Οι νεότερες προτεινόμενες θεραπείες σχετίζονται με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  Ορισμένα φάρμακα μπορεί να σχετίζονται με γενετικές ανωμαλίες και ως εκ τούτου μπορεί να είναι ακατάλληλα για γυναίκες που ελπίζουν να κάνουν παιδιά, ακοκκιοκυτταραιμία και αναιμία (δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα), κεφαλαλγία, ναυτία και εμετοί, μυϊκή αδυναμία, αποχρωματισμός των νυχιών και αδυναμία, τοξικότητα από το αιμοποιητικό. 

    Οι συστάσεις θεραπείας για παιδιά είναι, κάπως, διαφορετικές από αυτές για ενήλικες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη θεραπεία όλων των παιδιών κάτω των 5 ετών. Παιδιά άνω των 5 ετών αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες. Οι κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστούν τη θεραπεία όλων των παιδιών ηλικίας κάτω των 12 μηνών και σε όλα τα άτομα με HIV RNA έχουν περισσότερα από 100.000 αντίγραφα / mL μεταξύ ενός έτους και πέντε ετών.

    Παρακολούθηση

    Γενική αίματος και βιοχημικά σε δύο και τέσσερις εβδομάδες, στη συνέχεια μια φορά το μήνα για τρεις μήνες, και τέλος κάθε τρεις μήνες.

    AIDS HIV 6

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ HIV/AIDS

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Η συχνότητα καθορίζεται κυρίως από την φυσική και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και από την ανάγκη παρακολούθησης της τοξικότητας των φαρμάκων και της ανοσολογικής λειτουργίας
    •  Εξέταση των κυττάρων CD4 κάθε τρεις μήνες
    •  Πλήρης, προσεκτική φυσική κατάσταση
    •  Διεξοδική ανασκόπηση συστημάτων εστιάζοντας κατά κύριο λόγο σε συμπτώματα από το νευρικό (λοίμωξη ΚΝΣ, κακοήθεια ή άνοια), οπτικές διαταραχές (αμφιβληστροειδοπάθεια από CMV), διάρροια, πυρετό, νυχτερινούς ιδρώτες, δύσπνοια, δύσπνοια προσπαθείας (πνευμονία από pneumonokystis cariniii σε αρχικά στάδια) και οδυνοφαγία (οισοφαγική καντιντίαση)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ HIV/AIDS

    Αν είναι δυνατόν: αποφύγετε προϊόντα αίματος που δεν έχουν ελεγχθεί, αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, χρησιμοποιήστε προφυλακτικά, αποφύγετε την ενδοφλέβια χρήση ουσιών, αποφύγετε τα σωματικά υγρά των φορέων HIV

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ HIV/AIDS

    • Ανοσοανεπάρκεια
    • Ευκαιριακές λοιμώξεις 
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα σε AIDS
    • Νευροψυχιατρικά συμπτώματα
    • Θρομβοπενία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Όταν η λοίμωξη από HIV εξελιχθεί σε AIDS, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι 2 εώς 3 χρόνια.

    Οι ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS δεν εμφανίζονται συνήθως πριν τα CD4 μειωθούν κάτω από 200.

    Στη λοίμωξη από HIV ο αριθμός των CD4 μειώνεται με ένα ρυθμό 50 με 80 κάθε χρόνο, ενώ μειώνονται με ταχύτερο ρυθμό όταν πέσουν κάτω από 200.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ HIV/AIDS

    • Σύμπλεγμα που σχετίζεται με AIDS, αλιθιασική χολοκυστίτιδα, ιός Epstein-Barr, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα μη-Α, μη-Β και όσες αναφέρονται στα σημεία και συμπτώματα ως ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS
    • Σύφιλη: είναι πολύ πιο επιθετική σε ασθενείς με HIV. Η οριστική θεραπεία της σύφιλης σε άτομα με HIV αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαμάχης: συμβουλευθείτε έναν ειδικό στις σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις
    • Φυματίωση: Η ΤΒ έχει γίνει επιδημική σε άτομα με HIV. Σε λοίμωξη με HIV αλλάζει η αντιμετώπιση της ΤΒ και αν και όλα τα άτομα με ΤΒ πρέπει να ελέγχονται για HIV, αν δεν ελέγχονται, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρία φάρμακα, όπως και στη μόλυνση από HIV

    ΠΟΛΛΟΙ, ΠΛΕΟΝ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    AIDS HIV 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Ιστοπλάσμωση

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και αναλγησία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Τα οφέλη στην υγεία από την βιολογική πρωτεϊνη γάλακτος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS

    Είναι ασφαλές το κάπνισμα με ναργιλέ;

    Ιατρικό αέριο υδρογόνο με θεραπευτικές ικανότητες

    Τα πολύτιμα συστατικά της αλόης

    Γλουταμίνη

    Θεραπεία του καρκίνου με την μηχανή Royal Rife

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Θειϊκή υδραζίνη για τον καρκίνο

    Το τσάι Ojibwa

    Συμπλήρωμα μετάλλων που κάνει θαύματα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με εχινάκεια

    GcMAF από το στόμα

    Η ανοσοθεραπεία του καρκίνου με Iscador

    Χυμός ινδικής μουριάς

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Εξαιρετικό ρόφημα για την υγεία

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για το σεξ

    Όλες οι χρήσεις της αλόης

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές ιδιότητες του μοριακού υδρογόνου

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Τα οφέλη στην υγεία από το Taheebo

    Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Καρκίνος πρωκτού

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Οζονοθεραπεία

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Γλουταθειόνη

    Έλεγχος για AIDS στο σπίτι

    Ανοσοανεπάρκεια

    Ελιά και θεραπευτικές ιδιότητες

    Τοξοπλάσμωση

    Ελπίδες για ανάπτυξη εμβολίου για το AIDS

    Νόσος του Whipple

    Κνίδωση

    Nόσος Prion

    Γονόρροια

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Κρυπτοσποριδίωση

    Οξική μεγεστρόλη

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Σάρκωμα Kaposi

    Τραυματισμός με βελόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Δραματοθεραπεία

    Είναι θαυματουργό το συμπλήρωμα MMS για τον καρκίνο;

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Αντιφυματικά φάρμακα

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Ιατρικό απόρρητο

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Πότε δεν γίνονται εμβόλια στα παιδιά

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    www.emedi.gr