Δευτέρα, 01 Σεπτεμβρίου 2014 23:41

Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η φαγούρα είναι βασανιστική

Η γενικευμένη μορφή της φαγούρας συνδέεται με την γεροντική ηλικία.

Τα επίπεδα σιδήρου στο πλάσμα του αίματος, συνήθως είναι χαμηλά, παρόλο που δεν εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία από έλλειψη σιδήρου.

Μάλλον, η κατάσταση αυτή οφείλεται σε αντίδραση των νεύρων της επιδερμίδας από τοπική έλλειψη σιδήρου.

Η θεραπεία της φαγούρας πραγματοποιείται με 60 χλγρ στοιχειακού σιδήρου τρεις φορές την ημέρα και ανταπόκριση υπάρχει μετά από μερικές εβδομάδες θεραπείας.

Τα καλύτερα προϊόντα για τη φαγούρα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τη φαγούρα

Διαβάστε, επίσης,

Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

Τι φταίει για την φαγούρα

Καταπολεμήστε αποτελεσματικά τη φαγούρα

Πώς αντιμετωπίζεται ο κνησμός στον καρκίνο

Κνησμός πρωκτού

H φαγούρα είναι μεταδοτική

Χρόνια δερματίτιδα

Κνίδωση

Τα βότανα για το έκζεμα

Αλλεργίες

Κνησμός πρωκτού

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Δερματίτιδα εξ επαφής από δηλητηριώδη κισσό

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Ατροφία του αιδοίου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4717 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019 11:55
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Paget του μαστού Νόσος Paget του μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Paget του μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Νόσος Paget του μαστού είναι σπάνιος τύπος καρκινώματος που εμφανίζεται ετερόπλευρα, όπως η δερματίτιδα της θηλής του μαστού, αντιπροσωπεύοντας την επέκταση ενός υποκείμενου καρκινώματος στην επιδερμίδα του μαζικού πόρου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    • Αλλαγές στο δέρμα της θηλής του μαστού, που δεν απαντούν στη συντηρητική θεραπεία
    • Κνησμός στη θηλή
    • Αίσθημα καύσου στη θηλή
    • Έκκριμα από τη θηλή 
    • Αιμορραγία από τη θηλή
    • Εκζεματοειδείς αλλοιώσεις στη θηλή
    • Όγκος μαστού 
    • Διάβρωση στη θηλή
    • Έλκη στη θηλή 
    • Τοπική υπεραιμία
    • Τοπικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Η ασθένεια προκύπτει από έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού των πόρων. Τα καρκινικά κύτταρα από τον αρχικό όγκο στη συνέχεια ταξιδεύουν μέσω των αγωγών γάλακτος στη θηλή και το περιβάλλον δέρμα του. Μια άλλη θεωρία είναι ότι η ασθένεια μπορεί να αναπτυχθεί ανεξάρτητα στη θηλή.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Paget του μαστού είναι οι ίδιοι παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης οποιουδήποτε άλλου τύπου καρκίνου του μαστού.

    Μερικοί παράγοντες που κάνουν μια γυναίκα πιο ευαίσθητη στον καρκίνο του μαστού περιλαμβάνουν:

    • Ηλικία: Οι πιθανότητές να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αυξάνονται καθώς γερνάτε.
    • Ένα ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού: Εάν είχατε καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχετε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο άλλο στήθος.
    • Ένα προσωπικό ιστορικό ανωμαλιών του μαστού: Εάν είχατε λοβιακό καρκίνωμα in situ ή άτυπη υπερπλασία, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι υψηλότερος. Ορισμένες καλοήθεις καταστάσεις μαστού σχετίζονται, επίσης, με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο.
    • Οικογενειακό ιστορικό: Εάν έχετε μητέρα, αδελφή ή κόρη με καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών ή και τα δύο, ή ακόμη και έναν πατέρα ή αδελφό με καρκίνο του μαστού, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Κληρονομική γονιδιακή μετάλλαξη που αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού: Τα ελαττώματα σε ένα από τα πολλά γονίδια, ειδικά το BRCA1 ή το BRCA2, σας θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, καθώς και καρκίνου των ωοθηκών και άλλων καρκίνων. Τέτοια ελαττώματα ευθύνονται για λιγότερους από 1 στους 10 καρκίνους του μαστού.
    • Πυκνός ιστός μαστού: Οι γυναίκες με πυκνό ιστό μαστού, όπως φαίνεται στη μαστογραφία, αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.
    • Έκθεση σε ακτινοβολία: Εάν λάβατε ακτινοθεραπεία στο στήθος ως παιδί ή νεαρός ενήλικας για τη θεραπεία άλλου καρκίνου, είναι πιο πιθανό να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αργότερα στη ζωή.
    • Υπερβολικό βάρος: Τα πολλά κιλά, περισσότερο από ό, τι είναι υγιές για την ηλικία και το ύψος σας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού - ειδικά μετά την εμμηνόπαυση και εάν έχετε αποκτήσει βάρος ως ενήλικας.
    • Αντικατάσταση ορμονών: Η λήψη οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού για ορισμένες γυναίκες.
    • Φυλή: Οι λευκές γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού από τις μαύρες ή τις ισπανικές γυναίκες, αλλά οι μαύρες γυναίκες είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από την ασθένεια.
    • Αλκοόλ: Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

    Η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Οι περισσότερες γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Έκζεμα
    • Ψωρίαση
    • Όγκοι δέρματος (π.χ. νόσος του Bowen)
    • Καρκίνωμα ακανθοκυτταρικό
    • Καρκίνωμα βασικοκυτταρικό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μικροσκοπικά: Διήθηση της επιδερμίδας με μεγάλα, ελαφροχρωματικά, κακοήθη κύτταρα
    • Υποκείμενο αδενοκαρκίνωμα του πόρου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι δοκιμές για την αξιολόγηση της κατάστασής σας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Κλινική εξέταση μαστού και φυσική εξέταση: Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ο γιατρός σας ελέγχει φυσικά για ασυνήθιστες περιοχές και στα δύο στήθη, σημειώνοντας την εμφάνιση του δέρματος πάνω και γύρω από τις θηλές και ελέγχει για τυχόν εξογκώματα ή περιοχές πάχυνσης.
    • Μαστογραφία - Ακτινογραφία του ιστού του μαστού - μπορεί να υποδεικνύει εάν οι αλλαγές στη θηλή και το δέρμα συνδέονται με έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού, όπως συμβαίνει, συνήθως, στην ασθένεια του μαστού Paget. Εάν τα αποτελέσματα από τη μαστογραφία και στα δύο στήθη δεν αποκαλύψουν σημεία καρκίνου του μαστού, ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), η οποία μπορεί να ανιχνεύσει καρκίνο που δεν μπορεί να αναδειχθεί με τη μαστογραφία.
    • Βιοψία μαστού. Κατά τη διάρκεια μιας βιοψίας, ο γιατρός σας λαμβάνει ένα μικρό δείγμα ιστού από το δέρμα της θηλής για εξέταση με το μικροσκόπιο. Εάν έχετε εκκένωση υγρού από τη θηλή, μπορεί, επίσης, να συλλεχθεί δείγμα του εκκρίματος. Εάν εντοπιστούν καρκινικά κύτταρα στα δείγματα που συλλέχθηκαν, γίνεται παραπομπή σε χειρουργό μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...
    • Βιοψία λεμφαδένα φρουρού: Εάν έχετε διηθητικό καρκίνο του μαστού, οι λεμφαδένες κάτω από το βραχίονα (μασχαλιαίοι λεμφαδένες) πρέπει να ελεγχθούν για να φανεί εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε αυτήν την περιοχή. Αυτό μπορεί να γίνει με μια διαδικασία γνωστή ως βιοψία λεμφαδένα φρουρού. Κατά τη διάρκεια της βιοψίας, ο χειρουργός εντοπίζει τους φρουρούς - τους πρώτους λεμφαδένες που δέχονται την αποστράγγιση από όγκους του μαστού και, ως εκ τούτου, την πρώτη θέση που θα ταξιδέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Εάν ένας λεμφαδένας φρουρός αφαιρεθεί, εξεταστεί και βρεθεί ότι είναι φυσιολογικός, η πιθανότητα εύρεσης καρκίνου σε οποιονδήποτε από τους υπόλοιπους λεμφαδένες είναι μικρή και δε χρειάζεται να αφαιρεθούν άλλοι λεμφαδένες. Καλύτερα να μη γίνεται λεμφαδενεκτομή...

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    Συνήθως, γίνεται βιοψία σε κάθε χρόνια ή μη ιάσιμη βλάβη της θηλής του μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Ακτινοθεραπεία 
    • Χημειοθεραπεία 
    • Θεραπεία με ορμόνες 
    • Εναλλακτικές θεραπείες καρκίνου μαστού

    pagets disease of the nipple 430628 color V1 2fb439b728044224b157b2664d2ec3f7

    Χειρουργική επέμβαση για τη νόσο Paget του μαστού: Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από την κατάσταση του δέρματος γύρω από τη θηλή σας και από το πόσο προχωρημένος είναι ο υποκείμενος καρκίνος.

    Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    1. Απλή μαστεκτομή: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση ολόκληρου του μαστού, αλλά όχι των λεμφαδένων στη μασχάλη (μασχαλιαίοι λεμφαδένες). Μια απλή μαστεκτομή μπορεί να συνιστάται σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει υποκείμενος καρκίνος του μαστού αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες.
    2. Ογκεκτομή: Η χειρουργική επέμβαση συντήρησης του μαστού (ογκεκτομή) περιλαμβάνει την αφαίρεση μόνο του νοσούντος τμήματος του μαστού. Ο χειρουργός αφαιρεί τη θηλή και το τμήμα μαστού με τον όγκο σε ένα σχήμα σφήνας ή κώνου. Ο χειρουργός επικεντρώνεται στην αφαίρεση όσο το δυνατόν λιγότερου ιστού μαστού, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο ιστός που αφαιρείται περιλαμβάνει ένα εξωτερικό περιθώριο απαλλαγμένο από καρκινικά κύτταρα, έτσι ώστε να παραμένουν μόνο υγιή κύτταρα. Η ογκεκτομή για τη θεραπεία της νόσου του Paget του μαστού ακολουθείται από ακτινοβολία. Η ογκεκτομή δε συνιστάται εάν δεν μπορείτε να κάνετε ακτινοθεραπεία για κάποιο λόγο. Οι περισσότερες γυναίκες κάνουν ανακατασκευή θηλών μετά τη θεραπεία. Καλύτερα να μη γίνεται ακτινοθεραπεία...

    Συμπληρωματική θεραπεία

    Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει πρόσθετη θεραπεία με αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ακτινοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία για την αποτροπή επανεμφάνισης καρκίνου του μαστού. Η ειδική θεραπεία θα εξαρτηθεί από την έκταση του καρκίνου και από το εάν ο όγκος έχει θετικά αποτελέσματα για ορισμένα χαρακτηριστικά, όπως η ύπαρξη υποδοχέων οιστρογόνων ή προγεστερόνης. Καλύτερα να γίνονται εναλλακτικές θεραπείες , σύμφωνα, με το Μοριακό Προφίλ Όγκου....

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως υπαγορεύεται από τις ανάγκες των ποικίλων τύπων θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Κάνοντας αλλαγές στην καθημερινή σας ζωή μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού:

    • Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας πότε να ξεκινήσετε εξετάσεις για τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους του προσυμπτωματικού ελέγχου. Μαζί, μπορείτε να αποφασίσετε ποιες στρατηγικές διαλογής για τον καρκίνο του μαστού είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Εξοικειωθείτε με τα στήθη σας μέσω της αυτοεξέτασης των μαστών σας. Εάν υπάρχει νέα αλλαγή, εξογκώματα ή άλλα ασυνήθιστα σημάδια στο στήθος σας, μιλήστε αμέσως με το γιατρό σας.
    • Πιείτε αλκοόλ με μέτρο. Περιορίστε την ποσότητα αλκοόλ που πίνετε σε όχι περισσότερο από ένα ποτό την ημέρα, εάν επιλέξετε να πιείτε.
    • Κάντε άσκηση τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Στόχος για τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. 
    • Περιορίστε τη μετεμμηνοπαυσιακή θεραπεία ορμονών. Η συνδυασμένη ορμονική θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους της ορμονικής θεραπείας.  
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν το βάρος σας είναι υγιές, εργαστείτε για να διατηρήσετε αυτό το βάρος. Εάν πρέπει να χάσετε βάρος, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με υγιείς στρατηγικές για να το επιτύχετε. Μειώστε τον αριθμό των θερμίδων που τρώτε κάθε μέρα και αυξήστε το ποσό της άσκησης. Επιλέξτε μια υγιεινή διατροφή. Οι γυναίκες που κάνουν μια μεσογειακή διατροφή με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς μπορεί να έχουν μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η μεσογειακή διατροφή επικεντρώνεται κυρίως σε φυτικά τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή επιλέγουν υγιή λίπη, όπως το ελαιόλαδο, το βούτυρο και τα ψάρια αντί για το κόκκινο κρέας.

    Μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού για γυναίκες με υψηλό κίνδυνο:

    • Προληπτικά φάρμακα (χημειοπροφύλαξη). Τα φάρμακα που εμποδίζουν τα οιστρογόνα χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ταμοξιφαίνη και ραλοξιφαίνη. Οι αναστολείς της αρωματάσης έχουν δείξει κάποια υπόσχεση για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού σε γυναίκες με υψηλό κίνδυνο. Αυτά τα φάρμακα ενέχουν κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Καλύτερα να αποφεύγετε τη χημική ορμονοθεραπεία...
    • Προληπτική χειρουργική επέμβαση. Οι γυναίκες με πολύ υψηλό κίνδυνο καρκίνου του μαστού μπορούν να επιλέξουν να αφαιρεθούν χειρουργικά τα υγιή στήθη τους (προφυλακτική μαστεκτομή). Μπορούν επίσης να επιλέξουν να αφαιρεθούν οι υγιείς ωοθήκες τους για να μειωθεί ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού και καρκίνου των ωοθηκών. Να μην κάνετε, καλύτερα, προληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν μηδενίζεται ποτέ ο κίνδυνος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μεταστάσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από το στάδιο του υποκείμενου καρκινώματος του μαστού.

    Στάδιο και δεκαετής επιβίωση ελεύθερης νόσου:

    • 1 - 70-95%
    • 2 - 40-55%
    • 3 - 10-15%
    • 4 - < 5%

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ/ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

    Μάθετε τι πρέπει να γνωρίζετε για τον καρκίνο του μαστού. Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τον καρκίνο του μαστού, ρωτήστε το γιατρό σας για λεπτομέρειες - τον τύπο, το στάδιο και την κατάσταση των υποδοχέων ορμονών. Ζητήστε καλές πηγές ενημερωμένων πληροφοριών σχετικά με τις επιλογές θεραπείας σας. Η γνώση περισσότερων για τον καρκίνο σας και τις επιλογές σας μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε πιο σίγουροι κατά τη λήψη αποφάσεων θεραπείας. Ωστόσο, ορισμένες γυναίκες μπορεί να μη θέλουν να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες του καρκίνου τους. Εάν αισθάνεστε έτσι, ενημερώστε το γιατρό σας. Συζητήστε με άλλους επιζώντες από καρκίνο του μαστού. Μπορεί να σας φανεί χρήσιμο και ενθαρρυντικό να μιλήσετε με άλλες γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Βρείτε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας που είναι καλός ακροατής ή μιλήστε με έναν κληρικό ή σύμβουλο. Ρωτήστε το γιατρό σας για παραπομπή σε σύμβουλο ή άλλο επαγγελματία που εργάζεται με επιζώντες από καρκίνο. Κρατήστε τους φίλους και την οικογένειά σας κοντά. Οι φίλοι και η οικογένειά σας μπορούν να παρέχουν ένα κρίσιμο δίκτυο υποστήριξης για εσάς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με καρκίνο. Καθώς αρχίζετε να ενημερώνετε τους ανθρώπους για τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σας, πιθανότατα θα λάβετε πολλές προσφορές για βοήθεια. Σκεφτείτε μπροστά για πράγματα που μπορεί να χρειάζεστε βοήθεια, όπως για την προετοιμασία γευμάτων. Διατηρήστε την οικειότητα με τον σύντροφό σας. Στις δυτικές κουλτούρες, τα γυναικεία στήθη συνδέονται με ελκυστικότητα, θηλυκότητα και σεξουαλικότητα. Λόγω αυτών των στάσεων, ο καρκίνος του μαστού μπορεί να επηρεάσει την εικόνα σας και να διαβρώσει την εμπιστοσύνη σας στις οικείες σχέσεις. Συζητήστε με τον σύντροφό σας για τις ανασφάλειες και τα συναισθήματά σας.

    • Να προσέχετε τον εαυτό σας. Κάντε την ευημερία σας προτεραιότητα κατά τη θεραπεία του καρκίνου.
    • Κοιμηθείτε καλά και αρκετά ώστε να ξυπνάτε ξεκούραστοι.
    • Επιλέξτε μια διατροφή γεμάτη φρούτα και λαχανικά.
    • Βρείτε χρόνο για ήπια άσκηση και για πράγματα που απολαμβάνετε, όπως διάβασμα ή ακρόαση μουσικής.
    • Εάν χρειαστεί, να πάρετε αναρρωτική άδεια για λίγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είστε αβοήθητοι ή αδύναμοι. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείτε όλη σας την ενέργεια για να γίνετε καλά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υποκείμενο καρκίνωμα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί εξωμαστική νόσος Paget

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     404 2009 1244 Fig1 HTML

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Η ιστορία του καρκίνου του μαστού το 19ο αιώνα

    Νόσος Paget των οστών

    Καρκίνωμα του ανδρικού μαστού

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Paget

    Ο καλύτερος διαγνωστικός έλεγχος για τους μαστούς σας

    www.emedi.gr

     

  • Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους πρωτοπαθείς όγκους οστών

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι είναι σπάνιοι.

    Η πλειοψηφία αυτών ανήκει σε τέσσερις τύπους:

    • Κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα (ΚΙΙ) - ένα πλειόμορφο σάρκωμα με στροβιλοειδή διάταξη κυττάρων, μη διαφοροποιημένο 
    • Οστεοσάρκωμα - παρόμοια με το κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα με διαφοροποίηση στην παραγωγή οστεοειδούς 
    • Χονδροσάρκωμα - κυτταρικές χόνδρινες βλάβες με άφθονα διπύρηνα κύτταρα, μυξοειδείς περιοχές και συναφή όρια
    • Σάρκωμα Ewing - μικρό νεόπλασμα με στρογγυλά ηωσινοφιλοκύτταρα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Άγνωστη (το σάρκωμα Ewing) έχει μετάθεση μεταξύ των χρωμοσωμάτων 11 και 22
    • Το οστεοσάρκωμα σχετίζεται με το γονίδιο για το ρετινοβλάστωμα και πιθανά το Ρ53

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα - έφηβοι και ηλικιωμένοι
    • Οστεογενές σάρκωμα - έφηβοι και στην αρχή της 3ης δεκαετίας 
    • Χονδροσάρκωμα - πολύ νέοι και πολύ ηλικιωμένοι
    • Σάρκωμα Ewing - παιδιά, έφηβοι, και στην αρχή της 3ης δεκαετίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    • Πόνος με αίσθημα βάρους στην ηρεμία και τη νύχτα
    • Οίδημα
    • Ευαισθησία
    • Κάταγμα με ελάχιστο τραύμα
    • Ελάχιστο τραύμα μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον για τη βλάβη

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    • Γενικά άγνωστα
    • Το κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα συχνά ακολουθεί ακτινοβολία ή αυξάνει σε έμφρακτο παλιού οστού 
    • Το οστεοσάρκωμα σχετίζεται με το γονίδιο του ρετινοβλαστώματος 
    • Το χονδροσάρκωμα μπορεί να αυξηθεί σε προϋπάρχον ενχόδρωμα ή εξόστωση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    • Πολλαπλή ενχοδρωμάτωση (νόσος του Olier) - χονδροσάρκωμα 
    • Πολλαπλή κληρονομική εξόστωση - χονδροσάρκωμα
    • Προηγούμενη ακτινοβολία παράγοντας κινδύνου για κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα
    • Προηγούμενο ιστορικό αμφοτερόπλευρου ρετινοβλαστώματος - οστεοσαρκώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μονήρης μεταστατική βλάβη ή μυέλωμα κυρίως σε ασθενείς άνω των 40 ετών 
    • Λέμφωμα σε οποιαδήποτε ηλικία
    • Καλοήθης όγκος οστού και καλοήθεις οστικοί όγκοι που δείχνουν επιθετικοί (ανευρυσματική οστική κύστη, γιγαντοκυτταρικός όγκος, ηωσινόφιλο κοκκίωμα)
    • Λοίμωξη (οστεομυελίτιδα)
    • Μεταβολική οστική νόσος (οστεοπενία, νόσος Paget, υπερπαραθυρεοειδισμός)
    • Αρθρίτιδα εκφυλιστική ή φλεγμονώδης (μελαγχρωστική λαχνοοζώδης αρθρίτιδα, χονδρομάτωση)
    • Οστεοποιός μυοσίτιδα και επανορθωτική αντίδραση στο τραύμα
    • Μυαγγειακή νέκρωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενικά μη βοηθητικά 
    • Το 50% των οστεοσαρκωμάτων έχουν αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
    • Το σάρκωμα Ewing μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη ΤΚΕ και LDH
    • Όξινη φωσφατάση - ειδικό παραστατικό αντιγόνο 
    • Ασβέστιο 
    • Δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς για αποκλεισμό καρκίνου θυρεοειδούς
    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού και ηλεκτροφόρηση ούρων για αποκλεισμό μυελώματος 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Η ιστολογία σε συνδυασμό με τα ακτινογραφικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τη διάγνωση
    • Χρώση PAS πριν και μετά την εμβροχή γλυκογόνου με διάσταση είναι χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης στο 80% των σαρκωμάτων Ewing 
    • Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για τα κοκκία γλυκογόνου είναι χρήσιμο στη διάγνωση του σαρκώματος Ewing 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η ανοιχτή βιοψία προτιμάται από τη βιοψία δια βελόνης. Οι βιοψίες δια βελόνης ενέχουν τον κίνδυνο ανεπαρκούς ιστού στη διάγνωση
    • Βιοψία σχετιζόμενης μάζας μαλακών μορίων μπορεί να ελαττώνει τον κίνδυνο παθολογικού κατάγματος 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απλές ακτινογραφίες παρέχουν την πιο σημαντική πληροφορία αναφορικά με τη φύση της βλάβης και καθοδηγούν στις περαιτέρω δοκιμασίες
    • Σπινθηρογράφημα οστών προ της βιοψίας αναζητώντας άλλες εστίες βλάβης
    • Η αξονική τομογραφία για καταστροφή του φλοιού, για εσωτερική αποτιτάνωση ή οστεοποίηση. Αξονική τομογραφία κοιλίας για αποκλεισμό υπερνεφρώματος 
    • Η μαγνητική τομογραφία καθορίζει την έκταση της συμμετοχής του μυελού και της σχετιζόμενης μάζας μαλακών μορίων 
    • Ακτινογραφία θώρακος και αξονική τομογραφία για μεταστατική νόσο
    • Μαστογραφία ή καλύτερα υπέρηχο μαστών ή αξονική θώρακος για αποκλεισμό καρκίνου του μαστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξέταση από τον ορθό για προστατικούς όζους
    • Εργαστηριακές εξετάσεις για μεταβολική νόσο οστών 

    ol 14 05 5801 g02

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απαιτείται εκτομή με αρκετό όριο, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος τοπικής υποτροπής 
    • Για το κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα και το οστεοσάρκωμα, χημειοθεραπεία πριν την εκτομή, άμεσα μικρομεταστατική νόσος επιτρέπει χρόνο για διαταγή αντικατάστασης με πρόθεση και οστικό μόσχευμα, επιτρέπει χρόνο μια in vivo εκτίμηση της ανταπόκρισης του όγκου στη χημειοθεραπεία και μπορεί να διευκολύνει τη διάσωση του σκέλους επιτρέποντας "ασφαλέστερο" εγγύτερο όριο
    • Χονδροσάρκωμα στα άκρα πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά χειρουργικά εκτός και αν είναι μεσεγχυματικό ή υψηλού βαθμού κακοήθειας με διαφοροποίηση
    • Το σάρκωμα Ewing αντιμετωπίζεται παραδοσιακά με χημειοθεραπεία και η χειρουργική θεραπεία περιορίζεται σε εκείνες τις περιοχές που είναι εξαιρετικά μεγάλες και σχετίζονται με παθολογικά κατάγματα, ή εμπεριέχουν οστό που μπορεί να αφαιρεθεί. Οι περισσότερες εστίες σαρκώματος Ewing ακτινοβολούνται. Ωστόσο παρά την ακτινοβολία, η τοπική υποτροπή είναι συχνή έως 25% των πυελικών βλαβών. Δραματική μείωση του μεγέθους του σαρκώματος Ewing προκύπτει μετά την αρχική χημειοθεραπεία και η απόφαση μπορεί να ληφθεί μετά την αρχική χημειοθεραπεία και η απόφαση μπορεί να ληφθεί μετά την επανασταδιοποίηση για το αν θα ακτινοβοληθεί ή θα αφαιρεθεί η πρωτοπαθής βλάβη
    • Ο θεραπευτικός σκοπός είναι να ελαχιστοποιηθούν οι τοπικές υποτροπές με διατήρηση της τοπικής λειτουργικότητας. Οποτεδήποτε μπορεί να απαιτηθεί ένα ασφαλές όριο, χρησιμοποιείται η διατήρηση του σκέλους

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ποικίλει ανάλογα με τα στάδια της νόσου και τη θεραπεία 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΩΝ ΚΑΚΟΗΘΩΝ ΟΣΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αυτά τα φάρμακα χορηγούνται σύμφωνα με συγκεκριμένα πρωτόκολλα. Άλλα πρωτόκολλα μπορεί να μην είναι κατάλληλα 

    Κακόηθες Ινώδες Ιστιοκύττωμα και οστεοσάρκωμα:

    • Αδριαμυκίνη 
    • Cis-πλατίνη ενδαρτηριακά ή ενδοφλέβια
    • Υψηλή δόση μεθοτρεξάτης με leucovorin
    • Ifosfamide
    • Cytoxan (κυκλοφωσφαμίδη - Endoxan)
    • Ακτινομυκίνη D
    • Μπλεομυκίνη

    Σάρκωμα Ewing:

    • Κυκλοφωσφαμίδη 
    • Βινκριστίνη
    • Ακτινομυκίνη D
    • Αδριαμυκίνη

    Προφυλάξεις: Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας με αδριαμυκίνη: αθροιστική δόση > 550 mg/m2 αυξάνει τον κίνδυνο. Συνεχίστε με διαδοχικά ηλεκτροκαρδιογραφήματα και/ή αγγειογραφία με ραδιοϊσότοπο (MUGA scans), όταν η αθροιστική δόση είναι > 250 mg/m2

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς που απαιτούν επιπλέον χημειοθεραπεία και θεραπεύονται μετά την αφαίρεση του όγκου με διατήρηση χημειοθεραπείας σε επιπρόσθετο συνδυασμό 
    • Γενικές αίματος για τυχόν καταστολή μυελού 
    • Διαδοχικά ηλεκτροκαρδιογραφήματα, όταν χρησιμοποιείται η αδριαμυκίνη. Ο G-CSF συχνά χρησιμοποιείται για να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο ουδετεροπενίας 
    • Ακτινογραφίες κάθε 2 μήνες τον πρώτο χρόνο και κάθε 3 μήνες το δεύτερο χρόνο και κάθε 4 μήνες τον τρίτο χρόνο
    • Αξονική τομογραφία πνευμόνων αρχικά επαναλαμβανόμενη κάθε 4 μήνες κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου 
    • Το σάρκωμα Ewing μπορεί να υποτροπιάσει > 5 χρόνια μετά τη διάγνωση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η διάσωση του σκέλους σε πρωτοπαθώς κακοήθη οστικό όγκο επιβαρύνεται με πιθανές επιπλοκές 
    • Μικρομεταστατική νόσος εμφανίζεται τη στιγμή της εμφάνισης και μπορεί να παρουσιαστεί οποιαδήποτε στιγμή στη διάρκεια της πορείας της θεραπείας ή παρακολούθησης 
    • Κίνδυνος τοπικής υποτροπής σε οστεοσάρκωμα με διατήρηση του σκέλους είναι περίπου 10%
    • Μπορεί να υπάρξει ασυμμετρία στο μήκος των ποδιών, λοίμωξη, διάνοιξη τραύματος, προβλήματα κάλυψης του δέρματος, τραυματισμός αρτηρίας και νεύρου, μη συνένωση των οστικών μοσχευμάτων και μηχανική χαλάρωση των προσθετικών μοσχευμάτων 
    • Θωρακοτομή και συνεχόμενη χημειοθεραπεία συχνά συνιστάται σε μεταστατική νόσο 
    • Μεταστατικό σάρκωμα Ewing είναι αρκετά διάχυτο και λίγο ανταποκρινόμενο σε θωρακοτομή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μόνο με ακρωτηριασμό, το 80% των ασθενών με οστεοσάρκωμα έχει πνευμονική μεταστατική νόσο σε 2 χρόνια. Με χημειοθεραπεία, το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης χωρίς νόσηση είναι 50-85%
    • Ευνοϊκοί προγνωστικοί παράγοντες για το MFH και το οστεοσάρκωμα περιλαμβάνουν ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία, περιφερικά τμήματα των άκρων, μικρό μέγεθος και ηλικία πάνω από 10 χρόνων
    • Τα περισσότερα χονδροσαρκώματα είναι χαμηλής κακοήθειας και έχουν χαμηλό κίνδυνο μεταστατικής επέκτασης και χαμηλή επίπτωση τοπικής υποτροπής μετά από ικανοποιητική χειρουργική επέμβαση 
    • Το MFH, το οστεοσάρκωμα και το σάρκωμα Ewing έχουν συνολικά 50% επιβίωση με συνδυαζόμενες θεραπευτικές μορφές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μεγαλύτερη επίπτωση χονδροσαρκώματος βρίσκεται σε ασθενείς με πολλαπλή κληρονομική εξόστωση, πολλαπλή ενχονδρωμάτωση και αιμαγγειομάτωση (σύνδρομο Maffucci)
    • Ασθενείς με ενχονδρωμάτωση πεθαίνουν συχνότερα από κακοήθειες του γαστρεντερικού, παρά πό μεταστατικό χονδροσάρκωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    • Αυξημένη ανάπτυξη κακοηθειών μυοσκελετικού κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Δεσμοειδείς όγκοι των μαλακών μορίων έχουν υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ποικιλίες οστεοσαρκώματος όπως το παραοστικό, περιοστικό και ενδοστικό οστεοσάρκωμα είναι βλάβες χαμηλής κακοήθειας με μια ευνοϊκότερη πρόγνωση και συχνά δεν απαιτούν χημειοθεραπεία.

    Άλλες ποικιλίες οστεοσαρκώματος, μετακτινικές και μετά τη νόσο του Paget δίνουν πρώιμα μεταστάσεις 

    Καλύτερα να ακολουθούνται φυσικές θεραπείες για τους πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικούς όγκους

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    multiple myeloma joyce high

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία του πόνου σε καρκίνο στα οστά

    Οι όγκοι των οστών

    Ο αρχαιότερος όγκος

    Αγγειοσάρκωμα

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Οι χημειοθεραπείες προκαλούν μεταστάσεις

    Χόνδρωμα

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Τα ογκοκατασταλτικά γονίδια στον Κυτταρικό Κύκλο

    Ινώδης δυσπλασία των οστών

    Σαρκώματα μαλακών μορίων

    Σάρκωμα Ewing

    Ρετινοβλάστωμα

    Χόρδωμα

    Οστεοσάρκωμα

    Νόσος Paget των οστών

    Ιστιοκυττάρωση από κύτταρα Langerhans

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    www.emedi.gr

     

     

  • Παθήσεις δακρυϊκής συσκευής Παθήσεις δακρυϊκής συσκευής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις παθήσεις δακρυϊκής συσκευής

    Παθήσεις δακρυϊκής συσκευής είναι διαταραχές και ανωμαλίες της παραγωγής των δακρύων και μεμβάνες της αποχετευτικής συσκευής των δακρύων.

    Η πιο συχνή διαταραχή είναι η ξηροφθαλμία.

    Οι παθήσεις του δακρυϊκού ασκού κατά την παιδική ηλικία συχνά έχουν συνέπεια υπερβολική δακρύρροια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Τα συμπτώματα ξηροφθαλμίας αυξάνονται με την ηλικία. Συχνότερη στους ηλικιωμένους

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ

    • Αίσθημα άμμου στον οφθαλμό 
    • Θάμβος οράσεως 
    • Ερυθρότητα
    • Υπερβολική δακρύρροια και παραγωγή βλέννης
    • Μη επαρκής ποσότητα δακρύων στην επιφάνεια του ματιού

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ

    Μειωμένη παραγωγή και/ή ταχεία εξάτμιση των δακρύων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ

    Άτομα που ζουν σε ξηρά κλίματα, παίρνουν διουρητικά και έχουν ιστορικό νόσου του κολλαγόνου, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjogren, περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρων, ανωμαλίες των βλεφάρων και θυρεοειδική διαταραχή, έχουν αυξημένο κίνδυνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οι παθήσεις της δακρυϊκής συσκευής πρέπει να διακρίνονται από τις οφθαλμικές λοιμώξεις και την αλλεργία. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι τα αντιχολινεργικώς δρώντα φάρμακα στην μείωση της παραγωγής των δακρύων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Για τη μέτρηση της παραγωγής των δακρύων χρησιμοποιείται τεμάχιο απορροφητικού χαρτιού αφού γίνει ενστάλαξη αναισθητικού κολλυρίου. Διαβροχή του χαρτιού λιγότερο από 10 mm μετά από 5 λεπτά είναι ενδεικτικό ανεπαρκούς παραγωγής δακρύων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στο σύνδρομο Sjogren παρατηρείται διήθηση του δακρυϊκού αδένα με φλεγμονώδη κύτταρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Χρώση της επιφάνειας του οφθαλμού με φλουορεσκεΐνη θα αποκαλύψει περιοχές περιορισμένης πρόσληψης και πλάκες ξηρότητας. Το ερυθρό της Βεγγάλης προσλαμβάνεται από νεκρά και ξηρά επιθηλιακά κύτταρα και μπορεί να είναι πιο ευαίσθητη δοκιμασία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Όσοι πάσχουν από συστηματική νόσο και έχουν προδιάθεση για ξηροφθαλμία, θα πρέπει να ενημερώνονται και να συμβουλεύονται για την κατάλληλη χρήση υποκατάστατων δακρύων 
    • Ψυχροί ομιχλώδεις ψεκασμοί και υγροποίηση στο σπίτι μπορεί να βοηθήσουν 

    dry eye visual e51d9984b72c281aabe80d74b0d6b31cb6085b9043d4e3b676854bbbfc6e6a4a

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Άτομα με συστηματική νόσο και προδιάθεση για ξηροφθαλμία, εμμηνοπαυσιακές γυναίκες και όσοι διαμένουν σε περιοχές με ξηρό κλίμα ή είναι πάνω από 60 χρόνων πρέπει να ενημερώνονται για τη χρήση υποκατάσταστων, τεχνητών δακρύων, για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων ξηροφθαλμίας

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Σταγόνες τεχνητών δακρύων με εξαίρεση αυτά που έχουν συντηρητικά. Η δοσολογία της ενστάλαξης ποικίλλει και εξαρτάται από την βαρύτητα των συμπτωμάτων. Συνήθως μια σταγόνα σε κάθε μάτι αρκετές φορές την ημέρα προλαμβάνει τα συμπτώματα
    • Η χρήση ήπιας οφθαλμικής αλοιφής κατά τη διάρκεια του ύπνου, μεταξύ του βλεφάρου και του ματιού συνήθως προλαμβάνει την ξηρότητα του ματιού τη νύχτα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας. Μερικές φορές απαιτείται η χρήση περισσότερο ιξωδών διαλυμάτων ή μεγαλύτερη συχνότητα ενσταλάξεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή εκθέσεως των οφθαλμών σε ερεθιστικούς παράγοντες όπως μόλυνση, καπνό τσιγάρου, και ηλιακό φως

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Βαρεία ξηροφθαλμία μπορεί να οδηγήσει σε ρήξεις κερατοειδούς, δευτεροπαθή μόλυνση με μικρόβια και οφθαλμικές λοιμώξεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Οι παθήσεις της δακρυϊκής συσκευής αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με υποκατάστατα δακρύων (τεχνητά δάκρυα). Αποφραγμένοι δακρυϊκοί πόροι διανοίγονται είτε με καθετηριασμό και διαστολή των δακρυϊκών σημείων και/ή δακρυοκυστο-ρινοστομία σε σοβαρότερες περιπτώσεις

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Το σύνδρομο Sjogren και παράγοντες που σχετίζονται με την ηλικία συναντώνται συχνότερα στους πιο ηλικιωμένους ασθενείς

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πιθανή απόφραξη δακρυϊκού πόρου στα βρέφη

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη συχνότητα εμφανίσεως σε αυτή την ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Ξηροφθαλμία μπορεί συχνά να σχετίζεται 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Το σύνδρομο του ξηρού οφθαλμού συχνά διαφεύγει της προσοχής των γενικών γιατρών και θεωρείται ως επιπεφυκίτιδα ("κόκκινο μάτι") ή αλλεργική διαταραχή 

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

    dryeye new 1650x825

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Nόσος Graves

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Έλκος κερατοειδούς

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

    Μάτια που γερνούν

    Οι κίνδυνοι από τους φακούς επαφής

    Φροντίστε τα μάτια σας το καλοκαίρι

    Ποιες είναι οι καλύτερες βιταμίνες για την ξηροφθαλμία

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Τι να κάνετε σε ξηροφθαλμία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Τροφές για καλή όραση

    Προστατέψτε τα μάτια σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Σύνδρομο Meige

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Πότε δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φακοί επαφής

    Μήπως έχετε ξηροφθαλμία;

    Κερατίτιδες

    Τράχωμα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Βιταμίνη Α

    Όταν τα μάτια δακρύζουν

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σπίλος του ota Φακίδες »