Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014 14:36

Φακίδες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι φακίδες είναι συχνές σε ανοιχτόχρωμα δέρματα

Οι φακίδες, ICD-10 L81.2 είναι συστάδες συμπυκνωμένης μελανίνης που είναι πιο συχνά ορατές σε άτομα με ανοιχτή χροιά δέρματος. Μια φακίδα ονομάζεται, επίσης, εφελίδα. Στις φακίδες δεν υπάρχει αυξημένος αριθμός  κυττάρων που παράγουν μελανίνη (μελανοκύτταρα), αλλά αυξημένη παραγωγή μελανίνης. Αυτό τις διακρίνει από τις  κρεατοελιές.

Οι φακίδες δεν έχουν γενετικό υπόβαθρο.  Ωστόσο, ο αριθμός των φακίδων είναι γενετικά καθοριζόμενος και σχετίζεται με την παρουσία της παραλλαγής του γονιδίου MC1R υποδοχέα της μελανοκορτίνης-1. Ο σχηματισμός των φακίδων πυροδοτείται από την έκθεση στο ηλιακό φως. Η έκθεση στην ακτινοβολία UV-B ενεργοποιεί τα μελανοκύτταρα για να αυξήσει την παραγωγή μελανίνης, η οποία μπορεί να προκαλέσει φακίδες για να γίνει πιο σκούρα και πιο ορατή.

Οι φακίδες, κατά κύριο λόγο, εμφανίζονται στο πρόσωπο, αν και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε σημείο του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο, όπως τα χέρια ή τους ώμους. Υψηλές συγκεντρώσεις μελανίνης κάνουν τις φακίδες να πολλαπλασιάζονται και να καλύπτουν ολόκληρη μια  περιοχή του δέρματος, όπως το πρόσωπο. Οι φακίδες είναι σπάνιες σε βρέφη, και βρίσκονται, συνήθως, σε παιδιά πριν την εφηβεία. Μετά την έκθεση στον ήλιο, οι φακίδες θα επανεμφανιστούν εάν έχουν αλλοιωθεί με κρέμες ή λέιζερ και δεν γίνεται προστασία από τον ήλιο, αλλά ξεθωριάζουν με την ηλικία, σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι φακίδες δεν είναι μια διαταραχή του δέρματος, αλλά οι άνθρωποι με φακίδες έχουν γενικά χαμηλότερη συγκέντρωση μελανίνης, και είναι επομένως πιο ευαίσθητοι στις επιβλαβείς επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας. Προτείνεται ότι οι άνθρωποι των οποίων το δέρμα έχει την τάση να κάνει φακίδες να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και να χρησιμοποιούν αντηλιακό, ακόμη και το χειμώνα.

Τύποι φακίδων

Εφελίδα είναι μια φακίδα που είναι επίπεδη και με ανοιχτό καφέ ή κόκκινο χρώμα και σβήνει με τη μείωση της έκθεσης στον ήλιο. Οι εφελίδες είναι πιο συχνές στα άτομα με ανοιχτή χροιά δέρματος, αν και παρατηρούνται σε άτομα με μια ποικιλία αποχρώσεων του δέρματος. Η τακτική χρήση αντηλιακού μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξή τους.

Οι κηλίδες από τον ήλιο, όπως οι πανάδες μοιάζουν με μεγάλες φακίδες, αλλά εμφανίζονται, μετά από χρόνια έκθεση στον ήλιο. Οι κηλίδες είναι πιο συχνές σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.


Πρόληψη φακίδων

Τα μέτρα που αποσκοπούν στην πρόληψη φακίδων

1.         χρήση αντηλιακών με SPF (Sun Protection Factor) 30

2.         χρήση καπέλου μεγάλου

3.         χρήση στον ήλιο προστατευτικής ενδυμασίας (πουκάμισα, μακριά μανίκια, μακριά παντελόνια)

4.         αποφυγή των ωρών αιχμής του ήλιου από 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ.

5.         παραμονή στη σκιά και σε κλειστούς χώρους.

Άτομα με γνωστή κληρονομική τάση για φακίδες θα πρέπει να ξεκινήσουν προστασία από τον ήλιο νωρίς στην παιδική ηλικία. Μεγάλο μέρος του ήλιου και της UV βλάβης του δέρματος εμφανίζεται συχνά, ενώ τα παιδιά είναι κάτω των 18 ετών.

Οι άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα, είναι πιο επιρρεπείς σε ηλιακά εγκαύματα και φακίδες και έχουν, επίσης, γενικά μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος. Οι φακίδες μπορεί να είναι ένα προειδοποιητικό σημείο του ευαίσθητου δέρματος που είναι ιδιαίτερα ευάλωτο σε ηλιακά εγκαύματα που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο του δέρματος.


Ποια είναι η θεραπεία για τις φακίδες;

Αρκετές ασφαλείς και αποτελεσματικές μεθόδους είναι διαθέσιμες για να βοηθήσουν στην εξαφάνιση των πανάδων. Συχνά,  ένας συνδυασμός θεραπειών απαιτείται για καλύτερα αποτελέσματα. Για να μην επανεμφανιστούν μετά από οποιαδήποτε θεραπεία απαιτείται αντηλιακή προστασία.

1.         Λευκαντικές κρέμες: Προϊόντα που περιέχουν υδροκινόνη άνω του 2% μπορεί να βοηθήσουν να  εξαφανιστούν οι φακίδες, εφόσον εφαρμόζονται με συνέπεια για μερικούς μήνες.  Οι κρέμες λεύκανσης είναι πιο αποτελεσματικές σε συνδυασμό με την αποφυγή και τη προστασία από τον ήλιο.

2.         Ρετινοειδή: Μερικές φορές χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλες κρέμες λεύκανσης, τα ρετινοειδή, όπως η τρετινοΐνη (οξύ βιταμίνης Α, Retin-A), η Tazarotene και  το αδαπαλένιο για μία περίοδο αρκετών μηνών.

3.         Κρυοχειρουργική: Το υγρό άζωτο στο γραφείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ορισμένων τύπων φακίδων. Δεν ανταποκρίνονται σε ψύξη ή υπερθέρμανση όλα τα σημεία του δέρματος.

4.         Αγωγή με λέιζερ: Πολλαπλοί τύποι λέιζερ μπορεί να βοηθήσουν στην μείωση της εμφάνισης των φακίδων με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Όπως η κρυοχειρουργική, αυτό είναι μια απλή και ασφαλής διαδικασία με υψηλό ποσοστό επιτυχίας και χαμηλό κίνδυνο ουλών ή αποχρωματισμό του δέρματος.

5.         Θεραπείες έντονου παλμικού φωτός: Είναι μια άλλη μέθοδος για αποχρωματισμό και αφαίρεση των φακίδων. Αυτό δεν είναι μια αληθινή τεχνική λέιζερ, αλλά μια έντονη πηγή φωτός.

6.         Χημικές θεραπείες με οξέα φρούτων: Μπορούν, επίσης να βοηθήσουν.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δυσχρωμίες δέρματος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δυσχρωμίες δέρματος

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η βελανιδιά

Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

Ιπποφαές

Δερμοαπόξεση

Απαλλαγείτε από τις γεροντικές κηλίδες

Χλόασμα

Χρήσιμες συμβουλές για τα αντηλιακά

Τέλειο πρόσωπο με μακιγιάζ

Οι τρόποι για να απαλλαγείτε από τις πανάδες

Περιποίηση προσώπου ανάλογα με τον τύπο της επιδερμίδας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6109 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019 11:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την διφθερίτιδα

    Διφθερίτιδα είναι οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας, το οποίο συνήθως προκαλεί μεμβρανώδη φαρυγγίτιδα.

    • Περίοδος επώασης 2-5 ημέρες. Συνήθως, εμφανίζεται το φθινόπωρο και το χειμώνα στα εύκρατα κλίματα. Στις τροπικές περιοχές, η εποχιακή κατανομή είναι δυσδιάκριτη 
    • Η μετάδοση γίνεται από την αναπνευστική οδό από πάσχοντες και φορείς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός ξενιστής.

    Υπάρχουν αρκετές μορφές:

    • Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα - η μεμβράνη είναι γκρι, επικολλάται στο φάρυγγα και περιβάλλεται από ερύθημα. Ο υποκείμενος βλεννογόνος αιμορραγεί αν αποκολληθεί η μεμβράνη
    • Ρινική διφθερίτιδα - ετερόπλευρη απέκκριση
    • Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα - αποτελεί επιπλοκή όταν η μεμβράνη κατέρχεται στο λάρυγγα και το βρογχικό δέντρο. Αν σπάσει, μπορεί να αποφραχθούν τελείως οι αεραγωγοί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά 
    • Δερματική διφθερίτιδα - επηρμένα έλκη που καλύπτονται από γκρι μεμβράνη (ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές και μεταξύ των αστέγων). 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα, Καρδιά, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά μικρότερα από 15 ετών και μη καλά ανοσοποιημένοι ενήλικες. Αποτελεί σπάνια κατάσταση.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα

    • Αρχικά, εμφανίζεται λευκή ή κιτρινωπή μεμβράνη στις αμυγδαλές και στο φάρυγγα
    • Αφαίρεση της μεμβράνης προκαλεί αιμορραγία του βλεννογόνου 
    • Διηθητική ανάπτυξη στο φάρυγγα
    • Η μεμβράνη μπορεί να γίνει μαύρη λόγω αιμορραγίας 
    • Πονόλαιμος 
    • Τραχηλική αδενοπάθεια με οίδημα
    • Αδιαθεσία και εξάντληση 
    • Διόγκωση και ευαισθησία τραχηλικών και υπογνάθιων λεμφαδένων
    • Μπορεί να εξελιχθεί σε οιδηματώδη διόγκωση του τραχήλου (βουβαλοειδής τράχηλος)
    • Παράλυση μαλθακής υπερώας 
    • Χαμηλή πυρετική κίνηση (37,8 - 38,8 βαθμούς C)
    • Θρομβοκυττοπενία και πορφύρα

    Ρινική διφθερίτιδα

    • Οροαιματηρό ή οροπυώδες έκκριμα και εκδορές 
    • Συχνά το έκκριμα είναι ετερόπλευρο 
    • Η νόσος είναι συχνά χρόνια και με ήπια πορεία

    Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα

    • Βραχνάδα
    • Βήχας 
    • Εξέλιξη σε συριγμό και δύσπνοια
    • Εργώδης αναπνοή 
    • Αλλοιώσεις ομιλίας 

    Δερματική διφθερίτιδα

    • Προσβάλλει δέρμα, επιπεφυκότες, αιδοίο, κόλπο και πέος 
    • Πρωτοπαθής δερματική διφθερίτιδα - αρχίζει με τη μορφή πομφόλυγας σε ένα από τα κάτω άκρα και γίνεται βαθύτερη, περίγραπτη, καταλήγει σε επηρμένο έλκος που καλύπτεται από γκριζωπή μεμβράνη 
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη σε προϋπάρχουσα πληγή, με πυώδες εξίδρωμα και σχηματισμό ατελούς μεμβράνης

    diptheria 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    • Διαβίωση υπό συνθήκες συγχρωτισμού 
    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο
    • Ιθαγενείς Αμερικανοί
    • Αλκοολισμός
    • Ταξιδιώτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βακτηριακή φαρυγγίτιδα συμπεριλαμβανομένης και της οφειλόμενης σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α
    • Ιογενής φαρυγγίτιδα
    • Μονοπυρήνωση
    • Στοματική σύφιλη
    • Καντιντίαση 
    • Κυνάγχη Vincent
    • Οξεία επιγλωττίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Gram θετικοί βάκιλλοι με την παθογνωμική διαμόρφωση σαν κινέζικο γράμμα
    • Μέτρια λευκοκυττάρωση 
    • Θρομβοκυττάροπενία
    • Παροδική λευκωματινορία
    • Η χρώση με κυανούν του μεθυλενίου, μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση αν γίνει από έμπειρα χέρια 
    • Καλλιέργεια δείγματος μεμβράνης από τη μύτη και το φάρυγγα σε ειδικό θρεπτικό υλικό
    • Θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τοξικότητα του στελέχους 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αν έχει χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε αντιβιοτικό, θα πρέπει να περάσουν 5 ημέρες μέχρι να αναπτυχθεί η καλλιέργεια σε υλικό Loeffler

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πλειομορφικοί Gram θετικοί βάκιλλοι 
    • Επιθηλιακή νέκρωση 
    • Υαλοειδής εκφύλιση

     7

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφήματα και καρδιακά ένζυμα για την ανίχνευση μυοκαρδίτιδας
    • Έλεγχος ταχύτητας αγωγής περιφερικών νεύρων 
    • Καλλιέργεια σε υλικό Loeffler ή τελουρίτη που γίνεται θετική σε 8-12 ώρες αν δεν έχει προηγηθεί χρήση αντιβιοτικού. Το εργαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα χρήσης των παραπάνω μέσων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καλλιέργεια από τις βλάβες 
    • Χρώση κατά Gram επιχρίσματος από το έκκριμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή από την αρχή σε μονάδες που μπορούν να εξασφαλίσουν συνεχή παρακολούθηση καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας (θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για αρχική διάγνωση δεδομένου ότι η θεραπεία δεν μπορεί να περιμένει την καλλιέργεια)
    • Απομόνωση μέχρι οι καλλιέργειες δύο συνεχόμενων ημερών να είναι αρνητικές. Η πρώτη καλλιέργεια θα πρέπει να λαμβάνεται το πολύ 24 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοθεραπείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ετοιμότητα για διασωλήνωση ή τραχειοστομία. Σε λαρυγγική νόσο η λαρυγγοσκόπηση είναι απαραίτητη. Επίσης υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να χρειαστεί διασωλήνωση ή τραχειοστομία
    • Αποφυγή χρήσης υπνωτικών και κατασταλτικών
    • Φυσιοθεραπεία αναπνευστικού αλλά και κινησιοθεραπεία για την αποφυγή μόνιμων συσπάσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση (τουλάχιστον 3 εβδομάδες μέχρι να παρέλθει ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υγρά και ελαφρά διατροφή όσο είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται ενημέρωση για τη νόσο και τις επιπλοκές της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Για τη μη δερματική διφθερίτιδα απαιτείται χορήγηση αντιβιοτικών και αντιτοξίνης

    • Εμβολιασμός με αντιοξίνη ίππου: 20.000 με 40.000 μονάδες για τη λαρυγγική και φαρυγγική νόσο που δεν έχει διαρκέσει περισσότερο από 48 ώρες, 40.000-60.000 μονάδες για ρινοφαρυγγικές βλάβες, 80.000 ως 120.000 για εκτεταμένη νόσο που διαρκεί 3 ή περισσότερες μέρες ή όταν υπάρχει τραχηλικό οίδημα. Η χορήγηση αντιοξίνης γίνεται με ενδοφλέβια ένεση. Μερικοί ειδικοί συνιστούν 20.000-40.000 μονάδες για τη θεραπεία της δερματικής διφθερίτιδας, ενώ μερικοί άλλοι αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητά της όταν δεν υπάρχουν εκδηλώσεις συστηματικής νόσου
    • Ερυθρομυκίνη παρεντερικά ή από το στόμα 40-50 mg/Kg/ημέρα, μέγιστο 2 gr/ημέρα για 14 ημέρες

    Προφυλάξεις: Αντιτοξίνη ίππου: 7% των ασθενών είναι ευαίσθητοι και χρειάζονται απευαισθητοποίηση. Απαιτείται πάντα έλεγχος για υπερευαισθησία στην αντιτοξίνη με δερματική δοκιμασία ή με δοκιμασία επιπεφυκότα. Η ενδοδερμική δοκιμασία γίνεται με έγχυση διαλύματος αντιτοξίνης 1:100. Θετική αντίδραση θεωρείται η ανάπτυξη κνίδωσης μέσα σε 20 λεπτά από την ένεση. Για την δοκιμασία επιπεφυκότα απαιτείται ενστάλαξη μίας σταγόνας διαλύματος αντιτοξίνης 1:10 στο σάκο του επιπεφυκότα του ενός οφθαλμού, ενώ στον άλλο εγχέεται 0,1 ml φυσιολογικού ορού για έλεγχο. Θετική απάντηση είναι η ανάπτυξη κνησμού, δακρύρροιας και διάχυτης ερυθρότητας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πενικιλλίνη G ενδομυϊκά 100.000 με 150.000 μονάδες/kg/ημέρα, σε 4 διαιρεμένες δόσεις μέχρι το ανώτερο 600.000 μονάδες την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • ΗΚΓ, καρδιακά ένζυμα και κατάσταση αναπνευστικού συστήματος. Τακτική παρακολούθηση ΗΚΓραφήματος (2-3 φορές την εβδομάδα) για 4-6 μήνες προκειμένου να ανιχνευθεί μυοκαρδίτιδα
    • Εξαφάνιση του μικροοργανισμού μπορεί να τεκμηριωθεί με τρεις αρνητικές καλλιέργειες που απέχουν τουλάχιστον 24 ώρες. Η λήψη της πρώτης καλλιέργειας θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 24 ώρες μετά τη συμπλήρωση της αντιβιοθεραπείας
    • Μετά την ανάρρωση, οι ασθενείς θα πρέπει να ανοσοποιούνται κατά της διφθερίτιδας, δεδομένου ότι η λοίμωξη δεν παρέχει αναγκαστικά ανοσία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η πρόληψη γίνεται με την ανοσοποίηση 

    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας συνδυάζεται συνήθως με εμβόλια για τέτανο και κοκκύτη. Το τριπλό εμβόλιο (DTP) είναι γνωστό ως εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου και κοκκύτη. Η τελευταία έκδοση αυτού του εμβολίου είναι γνωστή ως το εμβόλιο DTaP για παιδιά και το εμβόλιο Tdap για εφήβους και ενήλικες. Ο εμβολιασμός αποτελείται από μια σειρά από πέντε δόσεις, που συνήθως χορηγούνται στον βραχίονα ή το μηρό και χορηγούνται σε παιδιά σε αυτές τις ηλικίες: 2 μήνες, 4 μήνες, 6 μήνες 15 έως 18 μήνες και 4 έως 6 ετών.
    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της διφθερίτιδας. Αλλά μπορεί να υπάρχουν κάποιες παρενέργειες. Μερικά παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν ήπιο πυρετό, αναστάτωση, υπνηλία ή ευαισθησία στο σημείο της ένεσης μετά από λήψη DTaP. Ρωτήστε το γιατρό σας τι μπορείτε να κάνετε ώστε το παιδί σας να ελαχιστοποιήσει ή να ανακουφίσει αυτά τα αποτελέσματα. Σπάνια, το εμβόλιο DTaP προκαλεί σοβαρές αλλά θεραπεύσιμες επιπλοκές σε ένα παιδί, όπως αλλεργική αντίδραση (κνίδωση ή εξάνθημα αναπτύσσεται μέσα σε λίγα λεπτά από την ένεση). Ορισμένα παιδιά - όπως εκείνα με επιληψία ή άλλη κατάσταση του νευρικού συστήματος - μπορεί να μην είναι υποψήφια για το εμβόλιο DTaP
    • Μετά την αρχική σειρά ανοσοποιήσεων στην παιδική ηλικία, χρειάζεστε ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου διφθερίτιδας για να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την ανοσία σας. Αυτό συμβαίνει επειδή η ανοσία στη διφθερίτιδα εξασθενεί με τον καιρό. Τα παιδιά που έλαβαν όλες τις συνιστώμενες ανοσοποιήσεις πριν από την ηλικία των 7 ετών θα πρέπει να λάβουν την πρώτη τους αναμνηστική λήψη περίπου στην ηλικία των 11 ή 12 ετών. Η επόμενη αναμνηστική λήψη συνιστάται 10 χρόνια αργότερα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται σε διαστήματα 10 ετών. Οι ενισχυτικές λήψεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές εάν ταξιδεύετε σε μια περιοχή όπου η διφθερίτιδα είναι συχνή. Το ενισχυτικό διφθερίτιδας συνδυάζεται με το ενισχυτικό τετάνου - το εμβόλιο τετάνου-διφθερίτιδας (Td). Αυτό το συνδυαστικό εμβόλιο χορηγείται με ένεση, συνήθως στον βραχίονα ή στο μηρό. Το Tdap είναι ένα συνδυασμένο εμβόλιο τετάνου, διφθερίτιδας και ακυτταρικού κοκκύτη (κοκκύτη). Είναι ένα εφάπαξ εναλλακτικό εμβόλιο για εφήβους ηλικίας 11 έως 18 ετών και για ενήλικες που δεν είχαν προηγουμένως ενισχύσει το Tdap. Συνιστάται επίσης μία φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανεξάρτητα από προηγούμενους εμβολιασμούς. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα εμβόλια και τις αναμνηστικές λήψεις εάν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση εμβολιασμού. Το Tdap μπορεί επίσης να συνιστάται ως μέρος της σειράς Td για παιδιά ηλικίας 7 έως 10 ετών που δεν είναι ενημερωμένα με το πρόγραμμα εμβολίων.
    • Τα ανοσοποιημένα άτομα μπορεί να αναπτύξουν διφθερίτιδα αλλά η πορεία της είναι πολύ πιο ήπια. Ο εμβολιασμός προστατεύει από την τοξίνη και όχι από την μικροβιοφορία στη ρινική κοιλότητα, στο φάρυγγα ή στο δέρμα
    • Απαιτείται απολύμανση όλων των αντικειμένων που ήρθαν σε επαφή με τον ασθενή
    • Από τα άτομα που έρχονται σε στενή επαφή με τους ασθενείς, θα πρέπει να λαμβάνονται καλλιέργειες και να τους χορηγούνται προφυλακτικά αντιβιοτικά. Άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να λαμβάνουν μια αναμνηστική δόση εμβολίου, αν έρθουν σε στενή επαφή με πάσχοντα. Μη ανοσοποιημένα άτομα θα πρέπει να ξεκινούν πλήρη εμβολιασμό. Η καλύτερη προφύλαξη είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης για 7 ημέρες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μυοκαρδίτιδα (10-25% των ασθενών) μπορεί να αναπτυχθεί πρώιμα
    • Κεντρική και περιφερική νευροπάθεια (2-6 εβδομάδες μετά την έναρξη)
    • Διαταραχές ΗΚΓραφήματος στα 2/3 των ασθενών ως ακολούθως: σκελικός αποκλεισμός, ταχυκαρδία, κολπική ή κοιλιακή μαρμαρυγή, εκτακτοσυστολές 
    • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια
    • Τοπική παράλυση μαλθακής υπερώας και του οπίσθιου φάρυγγα που παρουσιάζεται με αναγωγή υγρού από τα ρουθούνια 
    • Περιφερική και κεντρική νευροπάθεια που επηρεάζει αρχικά τις κινητικές λειτουργίες. Η κινητική δυσλειτουργία ξεκινά κεντρικά και επεκτείνεται περιφερικά. Υποχωρεί συνήθως αργά 
    • Σύνδρομο Guillain-Barre

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνησιμότητα 5-10% 
    • Η πρόγνωση είναι επιφυλακτική μέχρι την πλήρη ανάρρωση 
    • Χρονιότητα 5-10%

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    maxresdefault 26

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Διφθερίτιδα

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Τραχηλίτιδα

    Καστορέλαιο

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Ορχίτιδα

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Δερματοφυτία του σώματος Δερματοφυτία του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία του σώματος

    Δερματοφυτία σώματος είναι απολεπιζόμενη πλάκα που χαρακτηρίζεται από σαφώς αφοριζόμενο δακτυλιοειδές σχήμα, με περιφερική δραστηριότητα και κεντρική ίαση.

    Βλατίδες και σπάνια φλύκταινες/φυσαλίδες παρουσιάζονται στα όρια της βλάβης και λιγότερο συχνά στο κέντρο της.

    Προσβάλλει το πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα

    • Ζωόφιλες μολύνσεις (ανευρίσκονται στα παιδιά και τους ενήλικες) προέρχονται από τα ζώα
    • Ανθρωπόφιλες μολύνσεις (εμφανίζονται μόνο στους ενήλικες) προέρχονται από ατομική επαφή ή επαφή με περιττώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Υπάρχουν αποδείξεις γενετικής προδιάθεσης σε κάποια άτομα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα και ήπιος κνησμός
    • Οι πλάκες απολέπισης είναι στρογγυλές με φωτεινό κόκκινο χρώμα, με σαφώς αφοριζόμενα χείλη, και εμφανίζονται μεμονωμένες ή σε ομάδες των τριών-τεσσάρων
    • Κάθε πλάκα έχει διάμετρο μικρότερη των 5 cm
    • Οι πλάκες μοιάζουν ομοιογενείς, αλλά υπάρχουν και οι δακτυλιοειδείς μορφές
    • Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει έντονο κνησμό

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    Μυκητίαση από δερματόφυτα, π.χ. Trichophyton rubrum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Θερμά κλίματα
    • Άμεση επαφή με ενεργό βλάβη ανθρώπου ή ζώου, πιο σπάνια από το έδαφος
    • Εργασία με ζώα
    • Ανοσοκαταστολή, περιλαμβάνοντας και την παρατεταμένη χρήση τοπικών σκευασμάτων κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ροδόχρους πιτυρίαση
    • Έκζεμα
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σύφιλη 
    • Ψωρίαση 
    • Υποξύς ερυθηματώδης λύκος 
    • Ερπυστική διατιτραίνουσα ελάστωση 
    • Δακτυλιοειδές ερύθημα 
    • Γυροειδή ερυθήματα, ιδιαίτερα τα φυγόκεντρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου ξεσμάτων του δέρματος, καλλιέργεια μυκήτων μπορεί να γίνει, αλλά συνήθως δεν είναι απαραίτητη

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε παρασκεύασμα ΚΟΗ ευρίσκονται οι υφές των δερματοφύτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η δερματοφυτία του σώματος δεν φθορίζει κάτω από το φως του Wood

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Απόξεση βλάβης:

    • Με νυστέρι, Νο 15, τοποθετούμε πολλά μικρά ξέσματα από το όριο της ενεργού βλάβης σε γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα μα κάλυμμα
    • Τοποθετούμε υδροξείδιο του καλίου 10-20% και θερμαίνουμε ελαφρώς χωρίς να φτάσουμε σε βρασμό 
    • Αφήνουμε για 5 λεπτά και εξετάζουμε για μικκύλια με διαφράγματα και κλώνους. Χρησιμοποιούμε αραιότερο διάλυμα και αμυδρό φως για να επιτύχουμε αντίθεση. Τα μικκύλια μπορεί να τονισθούν με εμπορικές χρώσεις μυκήτων ή με μία σταγόνα μπλε μελάνης

    big 5845867ba8d37

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Κατάλληλη υγιεινή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να αποφεύγεται επαφή με ύποπτες βλάβες. Προσοχή στην επαφή με ζώα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες - μικοναζόλη ή κοτριμαζόλη τοποθετούνται δύο φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Επίσης κετοκοναζόλη μία φορά την ημέρα, για 2 εβδομάδες. Για να αποφευχθεί η υποτροπή, πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή για μία εβδομάδα μετά την ίαση. Επίσης εκοναζόλη και αλυλαμίνες 
    • Για ανθεκτικές, εκτεταμένες και/ή επεκτατικές βλάβες, συνιστάται από του στόματος αγωγή για 4 εβδομάδες. Γκριζεοφλουβίνη από του στόματος 7 mg/Kg/ημέρα σε παιδιά άνω των 2 ετών, 375 mg/ημέρα σε ενήλικες. Ιτρακοναζόλη από του στόματος (αντί κετοκοναζόλης: λιγότερο τοξική, με λιγότερες παρενέργειες)

    Προφυλάξεις: Η κετοκοναζόλη περιέχει ένα σουλφίδιο και θα πρέπει να αποφεύγεται σε άτομα ευαίσθητα στα σουλφίδια. Αναφέρεται επίπτωση ηπατοτοξικότητας 1:10.000 σε χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης. Βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας πρέπει να γίνονται πριν την χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης και στη συνέχεια απαιτείται στενή παρακολούθηση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η γκριζεοφουλβίνη επάγει τα ηπατικά ένζυμα που μεταβολίζουν την ουαρφαρίνη και άλλα φάρμακα. Οι Η2 αποκλειστές και τα αντιόξινα ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Η κετοκοναζόλη είναι αναστολέας ενζύμων και μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική τοξικότητα (αναφέρεται περιστατικό τοξικότητας από τερφεναδίνη που προκάλεσε κοιλιακή αρρυθμία). Η κετοκοναζόλη επίσης αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαραίτητη σε επεκτατική νόσο ή παρατεταμένη αγωγή με από του στόματος κετοκοναζόλη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή επαφής με ύποπτες βλάβες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Γενικευμένη, επεκτατική δερματοφυτία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ίαση, χωρίς επακόλουθα, μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων 

    Διαβάστε, επίσης των ποδιών, του τριχωτού της κεφαλής, του γενείου, της μηρογεννητικής περιοχής και άλλες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 584588d54a72c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δερματοφυτία των ποδιών Δερματοφυτία των ποδιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία των ποδιών

    Η δερματοφυτία των ποδιών είναι μια επιπολής μόλυνση των ποδιών που προκαλείται από δερματόφυτα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, αλλά πιο συχνή στους εφήβους και τους νέους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Κνησμός
    • Απολέπιση 
    • Εφύγρανση 
    • Φυσαλίδες/Πομφόλυγες
    • Κυρίως, στα μεσοδακτυλικά διαστήματα
    • Μπορεί, επίσης, να προσβάλλει το πέλμα και την καμάρα 

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Trichophyton mentagrophytes
    • Trichophyton rubrum
    • Epidermophyton floccosum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Θερμό, υγρό κλίμα
    • Στενά υποδήματα
    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς
    • Παρατεταμένη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεσοδακτυλική ψωρίαση 
    • Παράτριμμα
    • Υπερκεράτωση 
    • Δερματίτιδα από επαφή
    • Έκζεμα
    • Δυσιδρωσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άμεση μικροσκοπική επισκόπηση (παρασκεύασμα ΚΟΗ)
    • Καλλιέργεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικκύλια με διαφράγματα και διακλαδώσεις στο παρασκεύασμα ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια: δερματόφυτα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με τοπική αγωγή 
    • Μετά από βρέξιμο ή πλύσιμο των ποδιών, ο ασθενής πρέπει να αφαιρεί προσεκτικά νεκρούς ή παχυμένους ιστούς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Να αποφεύγεται η εφίδρωση των ποδιών 

    shutterstock 37597558a 600x377

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία φυσαλιδώδης φάση: υγρά επιθέματα ακολουθούμενα από κλοτριμαζόλη 1%
    • Υποξία (εμβροχή, απολέπιση): κρέμα ή διάλυμα κλοτριμαζόλης 2 φορές την ημέρα, επί 4 εβδομάδες. Χρήση αντιμυκητιασικής πούδρας στα υποδήματα και ανάμεσα στα δάκτυλα
    • Χρόνια: ίδια θεραπεία, όπως, στην υποξία. Γκριζεοφουλβίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα από του στόματος για 3-6 μήνες 

    Αντενδείξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: να μη χρησιμοποιείται σε όποιο άτομο έχει εκδηλώσει υπερευαισθησία σε κάποιο από τα συστατικά του φαρμάκου
    • Γκριζεοφουλβίνη: ασθενείς με πορφυρία, ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια και σε ασθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας στη γκριζεοφουλβίνη 

    Προφυλάξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: Αν εμφανιστεί ερεθισμός ή ευαισθητοποίηση, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί 
    • Γκριζεοφουλβίνη: περιοδική παρακολούθηση της λειτουργίας συστημάτων, όπως νεφρικό, ηπατικό και αιμοποιητικό. Πιθανές αντιδράσεις φωτοευαισθησίας. Ερυθηματώδης λύκος και παρόμοια σύνδρομα ή έξαρση προϋπάρχοντος ερυθηματώδους λύκου, έχουν αναφερθεί 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κλοτριμαζόλη: καμία
    • Γκριζεοφουλβίνη: ελαττώνει τη δραστηριότητα των αντιπηκτικών τύπου ουαρφαρίνης. Τα βαρβιτουρικά συνήθως ελαττώνουν τη δραστηριότητα της γκριζεοφουλβίνης. Η επίδραση του αλκοόλ μπορεί να ενισχυθεί προκαλώντας φαινόμενα όπως ταχυκαρδία και εξάψεις 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τοπικά: ιμιδαζόλη, κετοκοναζόλη, σουλκοναζόλη, μικοναζόλη, εκοναζόλη, οξυκοναζόλη
    • Τοπικά σκευάσματα αλλυλαμινών: ναφτιφίνη, τερβιναφίνη
    • Κετοκοναζόλη 200 mg την ημέρα από του στόματος, για δερματοφυτίες ανθεκτικές στην γκριζεοφλουβίνη (έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα από τη χρήση της. Υπάρχει επίσης κίνδυνος καρδιαγγειακών επεισοδίων σε ασθενείς που λαμβάνουν τερφεναδίνη ή αστεμιζόλη παράλληλα με κετοκοναζόλη). Η ιτρακοναζόλη είναι εναλλακτικό φάρμακο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως απαιτείται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Καλή προσωπική υγιεινή
    • Χρήση λαστιχένιων ή ξύλινων σανδαλιών σε δημόσια λουτρά ή μπάνια
    • Προσεκτικό στέγνωμα ανάμεσα στα δάκτυλα μετά από λουτρό ή μπάνιο
    • Οι κάλτσες να αλλάζονται συχνά 
    • Εφαρμογή αφυγραντικής πούδρας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς βακτηριακές μολύνσεις 
    • Εκζεματοειδείς αλλαγές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Έλεγχος της νόσου, αλλά όχι πλήρης ίαση. Τα συμπτώματα συνεχίζονται αόριστα, με περιόδους σχετικής ύφεσης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπεριδρωσία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε μικρά παιδιά (συχνή σε εφήβους)

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι είναι πιο επιρρεπείς σε εξάρσεις, λόγω των μεταβολών στους περιφερικούς ιστούς που οδηγούν σε περιφερική αγγειακή νόσο και της διαδικασίας γήρανσης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 58457dd70c077

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) περιλαμβάνει πολλές διάχυτες παθήσεις των πνευμόνων, όπως η χρόνια βρογχίτιδα, το βρογχικό άσθμα, η κυστική ίνωση, οι βρογχεκτασίες και το εμφύσημα.

    Ο όρος, συνήθως, αναφέρεται σε ένα "μείγμα" χρόνιας βρογχίτιδας και εμφυσήματος

    • Η χρόνια βρογχίτιδα ορίζεται κλινικά ως η αυξημένη παραγωγή βλέννας και υποτροπιάζων βήχας, που διαρκούν τρεις μήνες το χρόνο για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα χρόνια 
    • Το εμφύσημα είναι η καταστροφή των κυψελιδικών τοιχωμάτων και, επομένως, ο ορισμός είναι παθολογοανατομικός. Η διαταραχή επισυμβαίνει στις απομακρυσμένες ή τελικές αεροφόρες οδούς και αφορά, τόσο αυτές, όσο και το πνευμονικό παρέγχυμα 

    Γενετική:

    • Η χρόνια βρογχίτιδα δεν είναι γενετική διαταραχή, αν και μερικές μελέτες υποστηρίζουν την ύπαρξη προδιάθεσης για την ανάπτυξή της 
    • Μια σπάνια μορφή εμφυσήματος, η ανεπάρκεια αντιπρωτεάσης (λόγω ανεπάρκειας της άλφα 1-αντιθρυψίνης), είναι κληρονομούμενη νόσος που αποτελεί έκφραση δύο αυτοσωματικών συνεπικρατούντων αλλήλων

    Επικρατέστερη ηλικία: Άτομα άνω των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Βήχας 
    • Παραγωγή πτυέλων 
    • Συχνές λοιμώξεις
    • Διαλείπουσα δύσπνοια
    • Οιδήματα πελμάτων 
    • Αύξηση του όγκου του αίματος
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Αύξηση του σωματικού βάρους 
    • Ελάττωση του αναπνευστικού ψιθυρίσματος

    Εμφύσημα:

    • Ελάχιστος βήχας 
    • Λίγα πτύελα 
    • Δύσπνοια 
    • Συχνά, σημαντική ελάττωση του σωματικού βάρους 
    • Συχνές λοιμώξεις 
    • Πιθοειδής θώρακας 
    • Ελαφρύς συριγμός 
    • Χρήση των επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Αναπνοή με πρόταση των χειλέων 
    • Η κυάνωση είναι ελαφρά ή απούσα 
    • Πολύ αδύνατο αναπνευστικό ψιθύρισμα

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Κάπνισμα 
    • Μόλυνση του αέρα 
    • Ανεπάρκεια αντιπρωτεασών 
    • Επαγγελματική έκθεση (π.χ. πυροσβέστες)
    • Πιθανώς λοίμωξη (ιογενής)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Παθητικό κάπνισμα (ειδικά ενήλικες των οποίων οι γονείς κάπνιζαν)
    • Βαριά ιογενής πνευμονία νωρίς στη ζωή 
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία βρογχίτιδα, άσθμα, βρογχεκτασίες, βρογχογενές καρκίνωμα, οξεία ιογενής λοίμωξη, φυσιολογική γήρανση των πνευμόνων, επαγγελματικό άσθμα, χρόνια πνευμονική εμβολή, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, πρωτοπαθής υποαερισμός των κυψελίδων, χρόνια παραρρινοκολπίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Υπερκαπνία 
    • Πολυερυθραιμία
    • Η υποξία μπορεί να είναι μέτρια έως βαριά

    Εμφύσημα:

    • Φυσιολογική αιμοσφαιρίνη ορού ή πολυερυθραιμία
    • Φυσιολογική PaCO2 αν η FEV1 < 1 L/sec μπορεί να αυξηθεί
    • Ελαφρά υποξία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου και του αλκοόλ

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Παχυσαρκία, συνυπάρχουσα περιοριστική πνευμονοπάθεια, πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση, οξείες λοιμώξεις, αναιμία, πνευμονική εμβολή

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Διόγκωση των βρογχικών βλεννωδών αδένων
    • Αύξηση του αριθμού των εκκριτικών κυττάρων στο επιθήλιο της επιφάνειας
    • Πάχυνση του τοιχώματος των μικρών αεροφόρων οδών λόγω οιδήματος και φλεγμονής 
    • Υπερπλασία των λείων μυϊκών ινών 
    • Βλεννώδη "βύσματα"
    • Αποικισμός των αεροφόρων οδών από βακτηρίδια

    Εμφύσημα:

    • Προσβολή ολόκληρου του πνεύμονα
    • Οι βρόγχοι, συνήθως, είναι καθαροί από τις εκκρίσεις
    • Ανθρακοειδής χρώση
    • Διόγκωση των κυψελίδων και απώλεια του τοιχώματος τους
    • Ατροφία των χόνδρων
    • Σχηματισμός φυσαλίδων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων:

    • Πτώση της FEV1 με σύγχρονη ελάττωση του κλάσματος FEV1/FVC
    • Η FVC μπορεί να είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη
    • Η ολική πνευμονική χωρητικότητα είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 
    • Αύξηση του υπολειπόμενου όγκου
    • Η ικανότητα διαχύσεως είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια βρογχίτιδα δείχνει επίταση των βρογχο-αγγειακών σκιάσεων και καρδιομεγαλία
    • Η ακτινογραφία θώρακα σε εμφύσημα δείχνει μικρή καρδιά, υπεραερισμό, επιπέδωση των διαφραγμάτων και, πιθανώς, "μπούλες"

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων 
    • Αέρια αρτηριακού αίματος 
    • Ακτινογραφία θώρακα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η αγωγή εκτός νοσοκομείου επαρκεί, συνήθως. Παρ'όλα αυτά, μπορεί να χρειασθεί εισαγωγή στο νοσοκομείο σε περιόδους επιδείνωσης, σε περίπτωση λοίμωξης ή για διαγνωστική διερεύνηση (π.χ. για διαβρογχική βιοψία πνεύμονα)
    • Η οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια μπορεί να χρήζει εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας και, πιθανώς, μηχανικής υποβοήθησης της αναπνοής

    5vq77fd6 1402980783

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή του κανίσματος
    • Επιθετική αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Αντιμετώπιση αναστρέψιμου βρογχόσπασμου
    • Ελάττωση των εκκρίσεων μέσω καλής υγιεινής των πνευμόνων
    • Η παρουσία πνευμονικής καρδίας μπορεί να απαιτήσει την παροχή οξυγόνου 
    • Πνευμονική αποκατάσταση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση γίνεται ανεκτή. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται για πλήρη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Προτείνεται μια ισορροπημένη, πλούσια σε πρωτεΐνες δίαιτα. Ελάττωση των υδατανθράκων μπορεί να ωφελήσει ασθενείς με υπερκαπνία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Καθοδηγείστε τους ασθενείς όσον αφορά την πνευμονική αποκατάσταση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Θεοφυλλίνη - 400 mg/ημέρα. Αν θεωρηθεί αναγκαία η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 100-200 mg μέσα σε 1 έως 2 εβδομάδες 
    • Συμπαθητικομιμητικά - 1-2 εισπνοές από την ειδική ψεκαστική δοσομετρική συσκευή κάθε 4-6 ώρες. Η ίδια δόση μπορεί να δίνεται κάθε 3 ώρες. Η χρήση ειδικής συσκευής spacer μπορεί να είναι ωφέλιμη (από πολλούς συνιστάται η χορήγηση μέχρι και 4 αναπνοών τη φορά) 
    • Αντιχολινεργικά - Ιπρατρόπιο. Δύο εισπνοές (36 mcg) 4 φορές ημερησίως. Μπορούν να ληφθούν και περαιτέρω εισπνοές - το πολύ μέχρι 12 ανά 24ωρο
    • Κορτικοστεροειδή - πρεδνιζόνη. Χορηγούνται 7,5-15 mg/25ωρο από του στόματος. Πιο χρήσιμα σε αναστρέψιμες περιπτώσεις βρογχίτιδας 

    Αντενδείξεις: 

    • Θεοφυλλίνη - υπερευαισθησία
    • Συμπαθητικομιμητικά - καρδιακές αρρυθμίες που σχετίζονται με ταχυκαρδία, υπερευαισθησία
    • Αντιχολινεργικά - υπαρευαισθησία στην ατροπίνη ή τα ανάλογά της
    • Κορτικοστεροειδή - συστηματικές μυκητιασικές λοιμώξεις, υπερευαισθησία 

    Προφυλάξεις:

    • Θεοφυλλίνη - μείωση της δόσης σε περιπτώσεις ελαττωμένης νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας, ηλικίας άνω των 55, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Τα θεραπευτικά επίπεδα του φαρμάκου είναι 10-20 mcg/ml

    Η ταυτόχρονη λήψη σιμετιδίνης, σιπροφλοξασίνης ή ερυθρομυκίνης ελαττώνει την απομάκρυνση της θεοφυλλίνης αυξάνοντας, έτσι, τα επίπεδα της στο αίμα. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου

    • Ριφαμπικίνη - μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα της θεοφυλλίνης αυξάνοντας το μεταβολισμό της. Χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης του ορού 
    • Συμπαθητικομιμητικά - υπερβολική χρήση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη. Μπορεί να χρειασθεί μείωση της δόσης σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο, υπέρταση, υπερθυρεοειδισμό, σακχαρώδη διαβήτη ή διαταραχές που προκαλούν σπασμούς 
    • Αντιχολινεργικά - προσοχή σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, υπερτροφία του προστάτη, απόφραξη του κυστικού αυχένα 
    • Κορτικοστεροειδή - μπορούν να αποκρύψουν λοίμωξη ή να προδιαθέσουν σε λοίμωξη, ιδιαίτερα μυκητιασική, υποκάψιος καταρράκτης, γλαύκωμα, φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια, ψυχολογικές διαταραχές, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, σακχαρώδης διαβήτης, αναζωπύρωση φυματίωσης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Θεοφυλλίνη - ανθρακικό λίθιο, προπρανολόλη, ερυθρομυκίνη, σιμετιδίνη, ρανετιδίνη, ριφαμπικίνη, σιπροφλοξασίνη 
    • Συμπαθητικομιμητικά - άλλα συμπαθητικομιμητικά, αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά 
    • Αντιχολινεργικά 
    • Κορτικοστεροειδή - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ασπιρίνη, συνθετική θυρορμόνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η θεοφυλλίνη μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια ή με τη μορφή ορθικού υποθέτου
    • Τα συμπαθητικομιμητικά μπορούν να χορηγηθούν ως ψεκαζόμενο διάλυμα όταν αναμειγνύονται σε φυσιολογικό ορό. Επίσης, από του στόματος ή υποδορίως (τερβουταλίνη)
    • Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως (υδροκορτιζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη) ή υπό τη μορφή εισπνοών (βεκλομεθαζόνη, φλουνισολίδη, τριαμσινολόνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς σε βαριά ή ασταθή κατάσταση θα πρέπει να εξετάζονται κάθε μήνα
    • Όταν η κατάσταση είναι σταθερή, θα πρέπει να εξετάζονται δύο φορές το χρόνο 
    • Τα επίπεδα  της θεοφυλλίνης θα πρέπει να μετρώνται μετά από κάθε νέα ρύθμιση της δόσης, μέχρι να φθάσουν στο επιθυμητό ύψος. Μετά, η μέτρηση μπορεί να γίνεται κάθε 6-12 μήνες 
    • Όταν απαιτείται η χορήγηση οξυγόνου κατ'οίκον, θα πρέπει να μετρώνται τα αέρια του αρτηριακού αίματος μία φορά το χρόνο ή όποτε υπάρχει αλλαγή στην κλινική εικόνα. Ο κορεσμός του αίματος σε οξυγόνο θα πρέπει να μετράται συχνότερα (με τη μέθοδο της σφυγμικής οξυμετρίας)
    • Αποφυγή ταξιδιών σε μεγάλο υψόμετρο. Οι αεροπορικές πτήσεις μαζί με οξυγόνο θα πρέπει να προγραμματίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η διακοπή του καπνίσματος είναι το σημαντικότερο προληπτικό μέτρο. Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι το παθητικό κάπνισμα είναι εξίσου βλαβερό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η λοίμωξη είναι συχνή 
    • Άλλες επιπλοκές είναι η πνευμονική καρδία, η δευτεροπαθής πολυερυθραιμία, η κυστική νόσος του πνεύμονα, η οξεία ή χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, η πνευμονική υπέρταση  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι πιο σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες είναι η ηλικία του ασθενούς και η FEV1 μετά τη χορήγηση βρογχοδιασταλτικού. Ασθενείς νεαρής ηλικίας με προβλεπόμενη FEV1 > 50% έχουν καλή πρόγνωση. Μεγαλύτεροι ασθενείς με βαρύτερη πνευμονική νόσο, έχουν χειρότερη πρόγνωση 
    • Η χορήγηση οξυγόνου, όπου ενδείκνυται, συνδυάζεται με αύξηση της επιβίωσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος είναι σημαντική για τη βελτίωση της πρόγνωσης 
    • Ο υποσιτισμός είναι κακό προγνωστικό σημείο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρκίνος του πνεύμονα 
    • Στεφανιαία νόσος 
    • Πεπτικό έλκος 
    • Χρόνια παραρρινοκολπίτιδα 
    • Υποσιτισμός
    • Καρκίνωμα του λάρυγγα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνές αναπνευστικές λοιμώξεις κατά την παιδική ηλικία, αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΧΑΠ

    Γηριατρικό: Ο σχετικός κίνδυνος είναι 1,2 έως 2,3 φορές μεγαλύτερος, από ότι σε νεότερα άτομα

    Άλλα: Ασυνήθης σε ηλικίες κάτω των 25 ετών, εκτός αν υπάρχει ανεπάρκεια αντιπρωτεασών. Η επίπτωση αυξάνει, καθώς, η ηλικία πλησιάζει τα 60 χρόνια

    Άλλα σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση περιλαμβάνουν επαρκή ενυδάτωση του ασθενούς, συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου, αντιβιοτικά, όταν υπάρχει ένδειξη, βλεννολυτικά φάρμακα, πνευμονική αποκατάσταση, καλή πνευμονική υγιεινή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

     

    Chronic Bronchitis Edited 1024x724

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Ασκήσεις αναπνοής για την ανακούφιση του άσθματος και της δύσπνοιας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Τι πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν ΧΑΠ

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Τροφές για να καθαρίσετε τη νικοτίνη από το σώμα σας

    Α1 αντιθρυψίνη

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν άσθμα

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Νέα φάρμακα κατά της ΧΑΠ

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Διατροφή για τις αναπνευστικές παθήσεις

    Σύνδρομο αλληλεπικάλυψης άσθματος και ΧΑΠ

    Αφέψημα βοτάνων για τον βήχα

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η αμιάντωση

    Μυστικά για τα παλμικά οξύμετρα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Τι είναι ο συριγμός

    Ρόφημα για να καθαρίζετε τις βρογχικές εκκρίσεις

    Οξεία βρογχίτιδα

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Με κομμένη την ανάσα

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

    Οξυγονοθεραπεία

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Άσθμα

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

     Κάπνισμα και καρδιοαγγειακές παθήσεις

    www.emedi.gr