Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014 14:36

Φακίδες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι φακίδες είναι συχνές σε ανοιχτόχρωμα δέρματα

Οι φακίδες, ICD-10 L81.2 είναι συστάδες συμπυκνωμένης μελανίνης που είναι πιο συχνά ορατές σε άτομα με ανοιχτή χροιά δέρματος. Μια φακίδα ονομάζεται, επίσης, εφελίδα. Στις φακίδες δεν υπάρχει αυξημένος αριθμός  κυττάρων που παράγουν μελανίνη (μελανοκύτταρα), αλλά αυξημένη παραγωγή μελανίνης. Αυτό τις διακρίνει από τις  κρεατοελιές.

Οι φακίδες δεν έχουν γενετικό υπόβαθρο.  Ωστόσο, ο αριθμός των φακίδων είναι γενετικά καθοριζόμενος και σχετίζεται με την παρουσία της παραλλαγής του γονιδίου MC1R υποδοχέα της μελανοκορτίνης-1. Ο σχηματισμός των φακίδων πυροδοτείται από την έκθεση στο ηλιακό φως. Η έκθεση στην ακτινοβολία UV-B ενεργοποιεί τα μελανοκύτταρα για να αυξήσει την παραγωγή μελανίνης, η οποία μπορεί να προκαλέσει φακίδες για να γίνει πιο σκούρα και πιο ορατή.

Οι φακίδες, κατά κύριο λόγο, εμφανίζονται στο πρόσωπο, αν και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε σημείο του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο, όπως τα χέρια ή τους ώμους. Υψηλές συγκεντρώσεις μελανίνης κάνουν τις φακίδες να πολλαπλασιάζονται και να καλύπτουν ολόκληρη μια  περιοχή του δέρματος, όπως το πρόσωπο. Οι φακίδες είναι σπάνιες σε βρέφη, και βρίσκονται, συνήθως, σε παιδιά πριν την εφηβεία. Μετά την έκθεση στον ήλιο, οι φακίδες θα επανεμφανιστούν εάν έχουν αλλοιωθεί με κρέμες ή λέιζερ και δεν γίνεται προστασία από τον ήλιο, αλλά ξεθωριάζουν με την ηλικία, σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι φακίδες δεν είναι μια διαταραχή του δέρματος, αλλά οι άνθρωποι με φακίδες έχουν γενικά χαμηλότερη συγκέντρωση μελανίνης, και είναι επομένως πιο ευαίσθητοι στις επιβλαβείς επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας. Προτείνεται ότι οι άνθρωποι των οποίων το δέρμα έχει την τάση να κάνει φακίδες να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και να χρησιμοποιούν αντηλιακό, ακόμη και το χειμώνα.

Τύποι φακίδων

Εφελίδα είναι μια φακίδα που είναι επίπεδη και με ανοιχτό καφέ ή κόκκινο χρώμα και σβήνει με τη μείωση της έκθεσης στον ήλιο. Οι εφελίδες είναι πιο συχνές στα άτομα με ανοιχτή χροιά δέρματος, αν και παρατηρούνται σε άτομα με μια ποικιλία αποχρώσεων του δέρματος. Η τακτική χρήση αντηλιακού μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξή τους.

Οι κηλίδες από τον ήλιο, όπως οι πανάδες μοιάζουν με μεγάλες φακίδες, αλλά εμφανίζονται, μετά από χρόνια έκθεση στον ήλιο. Οι κηλίδες είναι πιο συχνές σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.


Πρόληψη φακίδων

Τα μέτρα που αποσκοπούν στην πρόληψη φακίδων

1.         χρήση αντηλιακών με SPF (Sun Protection Factor) 30

2.         χρήση καπέλου μεγάλου

3.         χρήση στον ήλιο προστατευτικής ενδυμασίας (πουκάμισα, μακριά μανίκια, μακριά παντελόνια)

4.         αποφυγή των ωρών αιχμής του ήλιου από 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ.

5.         παραμονή στη σκιά και σε κλειστούς χώρους.

Άτομα με γνωστή κληρονομική τάση για φακίδες θα πρέπει να ξεκινήσουν προστασία από τον ήλιο νωρίς στην παιδική ηλικία. Μεγάλο μέρος του ήλιου και της UV βλάβης του δέρματος εμφανίζεται συχνά, ενώ τα παιδιά είναι κάτω των 18 ετών.

Οι άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα, είναι πιο επιρρεπείς σε ηλιακά εγκαύματα και φακίδες και έχουν, επίσης, γενικά μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος. Οι φακίδες μπορεί να είναι ένα προειδοποιητικό σημείο του ευαίσθητου δέρματος που είναι ιδιαίτερα ευάλωτο σε ηλιακά εγκαύματα που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο του δέρματος.


Ποια είναι η θεραπεία για τις φακίδες;

Αρκετές ασφαλείς και αποτελεσματικές μεθόδους είναι διαθέσιμες για να βοηθήσουν στην εξαφάνιση των πανάδων. Συχνά,  ένας συνδυασμός θεραπειών απαιτείται για καλύτερα αποτελέσματα. Για να μην επανεμφανιστούν μετά από οποιαδήποτε θεραπεία απαιτείται αντηλιακή προστασία.

1.         Λευκαντικές κρέμες: Προϊόντα που περιέχουν υδροκινόνη άνω του 2% μπορεί να βοηθήσουν να  εξαφανιστούν οι φακίδες, εφόσον εφαρμόζονται με συνέπεια για μερικούς μήνες.  Οι κρέμες λεύκανσης είναι πιο αποτελεσματικές σε συνδυασμό με την αποφυγή και τη προστασία από τον ήλιο.

2.         Ρετινοειδή: Μερικές φορές χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλες κρέμες λεύκανσης, τα ρετινοειδή, όπως η τρετινοΐνη (οξύ βιταμίνης Α, Retin-A), η Tazarotene και  το αδαπαλένιο για μία περίοδο αρκετών μηνών.

3.         Κρυοχειρουργική: Το υγρό άζωτο στο γραφείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ορισμένων τύπων φακίδων. Δεν ανταποκρίνονται σε ψύξη ή υπερθέρμανση όλα τα σημεία του δέρματος.

4.         Αγωγή με λέιζερ: Πολλαπλοί τύποι λέιζερ μπορεί να βοηθήσουν στην μείωση της εμφάνισης των φακίδων με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Όπως η κρυοχειρουργική, αυτό είναι μια απλή και ασφαλής διαδικασία με υψηλό ποσοστό επιτυχίας και χαμηλό κίνδυνο ουλών ή αποχρωματισμό του δέρματος.

5.         Θεραπείες έντονου παλμικού φωτός: Είναι μια άλλη μέθοδος για αποχρωματισμό και αφαίρεση των φακίδων. Αυτό δεν είναι μια αληθινή τεχνική λέιζερ, αλλά μια έντονη πηγή φωτός.

6.         Χημικές θεραπείες με οξέα φρούτων: Μπορούν, επίσης να βοηθήσουν.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δυσχρωμίες δέρματος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δυσχρωμίες δέρματος

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η βελανιδιά

Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

Ιπποφαές

Δερμοαπόξεση

Απαλλαγείτε από τις γεροντικές κηλίδες

Χλόασμα

Χρήσιμες συμβουλές για τα αντηλιακά

Τέλειο πρόσωπο με μακιγιάζ

Οι τρόποι για να απαλλαγείτε από τις πανάδες

Περιποίηση προσώπου ανάλογα με τον τύπο της επιδερμίδας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4395 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019 11:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η κινολόνη και φθοριοκινολόνη έχουν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες

     

    Τα συστηματικά και εισπνεόμενα αντιβιοτικά κινολόνης και φθοριοκινολόνης έχουν πολλές περιοριστικές, μακροχρόνιες και δυνητικά μη αναστρέψιμες παρενέργειες.

    Οι παρενέργειες αυτές αφορούν, κυρίως, το μυοσκελετικό και το νευρικό σύστημα.

    Μάλιστα όσα φάρμακα περιέχουν κινοξασίνη, φλουμεκίνη, ναλιδιξικό οξύ και πιπεμιδικό οξύ αποσύρονται από την αγορά.

    kinolones 5

    Απαγορεύεται, πλέον, η συνταγογράφηση κινολόνης και φθοριοκινολόνης:

    Για μη βαριά ή αυτοπεριοριζόμενη λοίμωξη, όπως η φαρυγγίτιδα, η αμυγδαλίτιδα και η οξεία βρογχίτιδα.

    Για την πρόληψη της διάρροιας των ταξιδιωτών.

    Για τις υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος.

    Για μη βακτηριακές λοιμώξεις, όπως μη βακτηριακή ή χρόνια προστατίτιδα.

    Για ήπιες έως μέτριες λοιμώξεις, όπως μη επιπεπλεγμένη κυστίτιδα, παρόξυνση χρόνιας βρογχίτιδας, παρόξυνση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, οξεία βακτηριακή ρινοκολπίτιδα, οξεία μέση ωτίτιδα.

    Σε ασθενείς που εμφάνισαν παρενέργειες με ένα αντιβιοτικό κινολόνης ή φθοριοκινολόνης.

    Σε ηλικιωμένους ασθενείς.

    Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

    Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων.

    Σε ασθενείς που παίρνουν κορτικοστερεοειδή.

    kinolones 3

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των κινολονών και φθοριοκινολονών

    Τενοντίτιδα

    Ρήξη τένοντα

    Μυαλγία

    Μυϊκή αδυναμία

    Αρθραλγία

    Οίδημα των αρθρώσεων

    Περιφερική νευροπάθεια

    Επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα

    Διαταραχές βάδισης

    Αϋπνία

    Κατάθλιψη

    Κόπωση

    Διαταραχές της μνήμης

    Διαταραχές της όρασης

    Διαταραχές της όσφρησης

    Διαταραχές της γεύσης

    Αορτικό ανεύρυσμα

    Αορτικός διαχωρισμός

    Το αορτικό ανεύρυσμα και ο διαχωρισμός είναι πιο πιθανά σε οικογενειακό ιστορικό ανευρυσματικής νόσου, προϋπάρχον αορτικό ανεύρυσμα, προϋπάρχοντα αορτικό διαχωρισμό, σύνδρομο Marfan, αγγειακό σύνδρομο Ehlers-Danlos, αρτηρίτιδα Takayasu, γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα, νόσο Behcet, υπέρταη και αθηροσκλήρωση. Το αορτικό ανεύρυσμα και ο διαχωρισμός εκδηώνονται με αιφνίδιο πόνο στην κοιλιακή χώρα, το θώρακα ή την πλάτη.

    Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων

    Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

    Τα κατάλληλα φυσικά αντιβιοτικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά αντιβιοτικά για την υγεία σας

    kinolones 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τι συμβαίνει όταν ένας γιατρός αρρωσταίνει;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα πιο εθιστικά ναρκωτικά

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Όλα τα χημικά φάρμακα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Προσοχή!!! Σταματήστε να κάνετε απεικονιστικές εξετάσεις με σκιαγραφικά

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Η διαλείπουσα νηστεία κάνει καλό στην υγεία

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Πώς θεραπεύει η νηστεία

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    www.emedi.gr

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Η νόσος του Lyme θεραπεύεται με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η νόσος του Lyme είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προκαλείται από βακτήρια, τις σπειροχαίτες του συμπλέγματος Borrelia burgdorferi.

    Η πάθηση μπορεί να προσβάλλει τις αρθρώσεις και όργανα, όπως το δέρμα, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

    Συνηθέστερα μεταδιδόμενη από μολυσμένα δαγκώματα τσιμπουριού, η μετάδοση της νόσου του Lyme από το μητρικό γάλα, το αίμα και άλλες σωματικές εκκρίσεις είναι, επίσης, δυνατή.

    Το πιο αξιοσημείωτο σύμπτωμα της νόσου του Lyme είναι ένα κόκκινο εξάνθημα σε σχήμα ματιού ταύρου πoυ εξαπλώνεται από το σημείο του τσιμπήματος του τσιμπουριού.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στην παρουσία του B.burgdorferi με την απελευθέρωση κυκλοφορούντων ανοσοσυμπλεγμάτων (CICs), τα οποία προκαλούν φλεγμονώδη αντίδραση.

    Χρειάζονται μήνες ή και χρόνια για να ανιχνευτεί η παρουσία του B.burgdorferi στο σώμα και να αντιμετωπισθεί άμεσα η νόσος του Lyme, καθώς η έναρξη των συμπτωμάτων της είναι βαθμιαία και συχνά, συγχέεται με εκείνα άλλων παθήσεων, όπως η μονοπυρήνωση και η αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα του Lyme προκαλείται από την εναπόθεση ινώδους στις αρθρώσεις.

    Τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) παραμένουν στην κυκλοφορία του αίματος και πιέζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και διαδίδουν τη φλεγμονώδη διαδικασία. Σχηματίζουν θρόμβους αίματος και προκαλούν νευρική βλάβη.

    Το B.burgdorferi  ενεργοποιεί χημειτακτικούς παράγοντες κι επάγει τις ιντερλευκίνες IL-1,IL-6, IL-8 κι IL-10), οι οποίες κατευθύνουν τα βακτήρια σε ειδικά όργανα. Το βακτήριο επάγει τη συγκέντρωση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-άλφα (TNF-α) που είναι μια κυτοκίνη που προάγει περαιτέρω τη φλεγμονή κι εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

     lyme 1

    Συμπτώματα και σημεία της νόσου του Lyme

    Τα συμπτώματα εμφανίζονται από τρεις ημέρες έως και μήνες μετά την μόλυνση.

    Κόπωση

    Πονοκέφαλος

    Πόνος και οίδημα στις αρθρώσεις

    Πόνος στους μυς

    Πυρετός

    Αίσθημα μυρμηγκιάσματος και μούδιασμα στα άκρα

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Κακή μνήμη

    Παράλυση των μυών του προσώπου

    Η χρόνια φλεγμονή οδηγεί σε μη αναστρέψιμη βλάβη του δέρματος, των αρθρώσεων και του νευρικού συστήματος και αυξάνεται ο κίνδυνος για καρδιοαγγειακή νόσο.

    lyme 4

    Θεραπεία της νόσου του Lyme με συμπληρώματα διατροφής

    Σερραπεπτάση

    Τα πρωτεολυτικά ένζυμα μειώνουν τον πόνο και τον πόνο και το οίδημα, διαλύουν τους θρόμβους του αίματος και τον ουλώδη ιστό, καθαρίζουν τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία του αίματος και διασπούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες. 

    Η σερραπεπτάση έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες. Η σερραπεπτάση καθαρίζει το αίμα απομακρύνοντας την περίσσεια του ινώδους και τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία και μειώνει το ιξώδες του αίματος και προλαμβάνει το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να είναι ισχυρό και να αναγνωρίζει τα μικρόβια πριν τους επιτεθεί και σε αυτό βοηθάει η σερραπεπτάση.

    Βλαβερά μικρόβια που σχετίζονται με τη νόσο του Lyme, όπως Borrelia, Babesis, Bartonella και Ehrlichia έχουν ένα στρώμα ινώδους γύρω τους για να προστατεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Η σερραπεπτάση διασπά το ινωδογόνο, διαλύει την περιβάλλουσα στρώση του ινώδους γύρω από τα επιβλαβή μικρόβια και τα μικρόβια εξαλείφονται με φυσικό τρόπο από το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Η γνωστική εξασθένηση που σχετίζεται με τη νόσο του Lyme συνδέεται με την παρουσία των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιδιαίτερα την IL-6. Η IL-6 μειώνεται μετά από συνεχή χορήγηση σερραπεπτάσης μέσα, μόλις, σε 45 ημέρες.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει πρωτεολυτική, ανοσορυθμιστική και ορμονική δράση, μέσω ενδοκυττάριων οδών σηματοδότησης. Η βρομελίνη καταπολεμάει τη φλεγμονή και απομακρύνει τα μόρια των κυττάρων T, CD44 από τα λεμφοκύτταρα.

    Η βρομελίνη καταπολεμάει τον πόνο και το οίδημα στις αρθρώσεις.

    Τα κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα καταστρέφουν τις αρθρώσεις. Η INF που καθοδηγείται από τα κύτταρα Τ συμβάλλει, επίσης, στην αρθρίτιδα. Η χορήγηση βρομελίνης βοηθάει το σώμα να απαλλαγεί από τα αντιγόνα στο αίμα, εντοπίζει τη φλεγμονή και διασπάει τις συσσωρεύσεις αποβλήτων που προκαλούν πόνο στο εσωτερικό των αρθρώσεων. Επιπλέον, η βρομελίνη αποικοδομεί τον TMF-α και μειώνει την IL-1β και IL-6, που είναι οι κυτοκίνες που εμπλέκονται στην χημειοταξία του B.burgdorferi. Η καταστολή αυτών των οδών σηματοδότησης συμβάλλει στη φλεγμονώδη δράση της βρομελίνης.

    Παπαϊνη

    Η παπαϊνη είναι κατάλληλη για το οίδημα και το πρήξιμο που προκαλείται από ξένες πρωτεϊνες. Η παπαϊνη είναι αποτελεσματική για τις επώδυνες αρθρώσεις, διασπάει τις πρωτεϊνες του πλάσματος, που εκχύονται στο διάμεσο ιστό κι έχει αντιφλεγμονώδη κι αποιδηματική δράση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη του ινώδους, μειώνουν την φλεγμονή και τα καρδιακά προβλήματα και ο έλεγχος γίνεται με τα επίπεδα της CRP και της ΤΚΕ στο αίμα. Τέλος, οι πρωτεάσες αποικοδομούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες κι επιτρέπουν στη φυσική άμυνα του σώματος και στα φυσικά αντιβιοτικά να επιτεθούν απευθείας στα μικρόβια.

    Τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    lyme 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Νόσος Lyme

    Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

    www.emedi.gr

     

     

  • Πυώδης ιδρωταδενίτιδα Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η ιδρωταδενίτιδα

     

    Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα, ή ανάστροφη ακμή ή οζαιοκυστική ακμή ή νόσος Velpeau ή ακμή αποκρινών αδένων, ICD - 10 : L73.2, είναι οξέα, ευαίσθητα, κυστόμορφα αποστήματα των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται στις τριχωτές επιφάνειες του δέρματος (μασχάλες, πρωκτογεννητική περιοχή, κάτω από τα στήθη, εφήβαιο, θηλαία άλω) και των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται διασκορπισμένοι γύρω από τον ομφαλό, στο τριχωτό της κεφαλής, τον κορμό και το πρόσωπο.

    Στις χρόνιες περιπτώσεις σχηματίζονται ινώδεις, συριγγώδεις πόροι με διαλείπουσα παροχέτευση και οξεία, κατά περιόδους, αποστηματοποίηση.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι συχνότερη κατά την όψιμη ήβη μέχρι την ηλικία των 40 ετών.

    Στις γυναίκες εμφανίζεται συχνότερα περιπρωκτικά και στους άνδρες μασχαλιαία.

    Υπολογίζεται ότι μεταξύ 1% και 4% των ανθρώπων προσβάλλονται από πυώδη ιρωταδενίτιδα. Οι γυναίκες προσβάλλονται τρεις φορές συχνότερα από τους άνδρες.

    Η έναρξη της νόσου συμβαίνει σε νεαρή ηλικία και ενδέχεται να είναι λιγότερο συχνή μετά την ηλικία των 50 ετών.

    idradenitida 1

    Σύστημα ταξινόμησης της ιδρωταδενίτιδας του Hurley

    ΣτάδιοΧαρακτηριστικά
    I Ένα ή πολλαπλά μαζί αποστήματα χωρίς ουλές ή ίνωση, με σπάνια φλεγμονή και μπορεί να συγχέονται με την ακμή
    ΙΙ Επαναλαμβανόμενα αποστήματα, μεμονωμένες ή πολλαπλές μακρινές βλάβες με σχηματισμό θόλου. Υπάρχει φλεγμονή και μπορεί να απαιτεί μικρό χειρουργείο, όπως τομή και παροχέτευση)
    III Διάχυτη ή ευρεία συμμετοχή σε μια περιφερειακή περιοχή με πολλαπλές ουλές και αποστήματα. Υπάρχει φλεγμονή έχουν το μέγεθος της μπάλας του γκολφ ή μεγαλύτερο, υπάρχει ανάπτυξη ουλών, και υποδόρια λοίμωξη, συρίγγια και οι ασθενείς σε αυτό το στάδιο ενδέχεται να αδυνατούν να λειτουργήσουν

    Σύστημα σταδιοποίησης Sartorius

    Ανατομικές περιοχές που εμπλέκονται (μασχάλη, βουβωνική κοιλότητα, ή άλλη περιοχή αριστερά ή δεξιά)
    Αριθμός και τύποι σχετικών βλαβών (αποστήματα, οζίδια, συρίγγια, ουλές, σημεία τραυματισμού από όλες τις εμπλεκόμενες περιοχές)
    Η απόσταση μεταξύ των βλαβών, ειδικότερα η μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ δύο σχετικών βλαβών (π.χ. οζίδια και συρίγγια σε κάθε περιοχή ή μέγεθος εάν υπάρχει μόνο μία βλάβη)
    Η παρουσία φυσιολογικού δέρματος μεταξύ των βλαβών (δηλαδή, όλες οι βλάβες που διαχωρίζονται σαφώς από το φυσιολογικό δέρμα)
    Οι βαθμοί συλλέγονται σε κάθε μία από τις παραπάνω κατηγορίες και προστίθενται για να δώσουν ένα σκορ. Επιπλέον, γίνεται προσθήκη μιας  αναλογικής κλίμακας για τον πόνο ή την ποιότητα ζωής.

    Σημεία και συμπτώματα πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Βλατίδες σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οζίδια σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οι μεγαλύτερες αλλοιώσεις παρουσιάζουν κλυδασμό

    Κατανομή αποκρινείς αδένες με πιο συχνή εντόπιση στις μασχάλες και τους βουβώνες

    Πολλαπλές υποτροπές στην ίδια πλευρά

    Οι περιοχές επούλωσης συνοδεύονται από ουλοποίηση και συραγγοποίηση

    Μπορεί να υπάρχουν φαγέσωρες

    idradenitida 3

    Αίτια πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Απόφραξη των τριχοσμηγματογόνων μονάδων με τις οποίες επικοινωνούν οι αποκρινείς αδένες

    Η απόφραξη των θυλάκων των εξωκρινών αδένων μπορεί να οφείλεται σε εμβρυολογική δυσπλασία των εξωκρινών πόρων, σε πίεση των πόρων από κατακράτηση ιδρώτα ή βακτηριακή λοίμωξη

    Μπορεί να αποτελεί μέρος της τριάδας της θυλακίτιδας: συρρέουσα ακμή, διαχωριστική κυτταρίτιδα του τριχωτού της κεφαλής, πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η κατάσταση είναι, πιθανώς, αποτέλεσμα ενός συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

    Δυσλειτουργία ανδρογόνων.

    Παράγοντες κινδύνου πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Παχυσαρκία που προκαλεί μηχανικό ερεθισμό, απόφραξη και διαβροχή

    Μαύρη φυλή

    Γυναίκες

    Ακμή

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Υπερχοληστερολαιμία

    Χαμηλός βασικός ρυθμός μεταβολισμού

    Κατάθλιψη

    Στενά ρούχα κατασκευασμένα από βαριά και συνθετικά υλικά

    Αποσμητικά, προϊόντα αποτρίχωσης, ξύρισμα της πληγείσας περιοχής

    Φάρμακα, ιδιαίτερα από του στόματος αντισυλληπτικά (δηλαδή από του στόματος ορμονική αντισύλληψη, "χάπι") και το λίθιο

    Ζεστά κα ιδιαίτερα υγρά κλίματα (το ξηρό κλίμα συχνά προκαλεί ύφεση)

    Γενετικοί παράγοντες: έχει προταθεί ένας αυτοσωμικός κυρίαρχος τύπος κληρονομικότητας

    Ενδοκρινικοί παράγοντες: πιστεύεται ότι εμπλέκονται οι σεξουαλικές ορμόνες, ιδιαίτερα η περίσσεια ανδρογόνων, αν και οι αποκριτικοί αδένες δεν είναι ευαίσθητοι σε αυτές τις ορμόνες. Οι γυναίκες έχουν, συχνά, εστίες πριν από την εμμηνόρροια και μετά την εγκυμοσύνη. Η σοβαρότητα, συνήθως, αυξάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά την εμμηνόπαυση.

    Κάποιες περιπτώσεις έχει βρεθεί ότι οφείλονται σε μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN , PSEN1 ή PSENEN. Τα γονίδια παράγουν πρωτεΐνες που είναι όλα συστατικά ενός συμπλέγματος που ονομάζεται γάμμα (γ) εκκριτάση. Αυτό το σύμπλοκο διαχωρίζει πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες, το οποίο είναι ένα σημαντικό βήμα σε διαφορετικά μονοπάτια χημικής σηματοδότησης . Μία από αυτές τις οδούς, γνωστή ως μονοπάτι Notch, είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική ωρίμανση και διαίρεση των κυττάρων των θυλάκων της τρίχας και άλλων μορφών δερματικών κυττάρων. Το μονοπάτι Notch εμπλέκεται, επίσης, στο φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτες υποδηλώνουν ότι οι μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN, PSEN1 ή PSENEN βλάπτουν τη σηματοδότηση Notch στα θυλάκια τρίχας. Η μη φυσιολογική σηματοδότηση Notch προάγει την ανάπτυξη οζιδίων και οδηγεί σε φλεγμονή στο δέρμα.

    idradenitida 5

    Διαφορική διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Δοθιήνωση. Η διαφοροδιάγνωση γίνεται με ειδικές καλλιέργειες

    Καρκίνος

    Διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Καλλιέργεια του εξιδρώματος των βλαβών: σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, κολοβακτηρίδιο, πρωτέας και ορθοκυτταρική αναιμία σε χρόνιες περιπτώσεις

    Τα παθολογοανατομικά ευρήματα δείχνουν οξεία και χρόνια φλεγμονή, πολλαπλές φαγέσωρες και συριγγώδεις πόρους σε υποτροπές

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών και βιοψία

    Θεραπεία πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Τα ζεστά λουτρά μπορούν να δοκιμαστούν σε άτομα με ήπια ασθένεια.

    Ενώ χρησιμοποιούνται, συχνά, αντιβιοτικά δεν έχουν αποτελέσματα.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα δοκιμάζουν κάποιοι, χωρίς καλά αποτελέσματα.

    Σε ασθενείς με πιο σοβαρή ασθένεια, μπορεί να γίνει θεραπεία με λέιζερ ή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος. 

    Γίνεται χειρουργική αφαίρεση συριγγίων, εξαίρεση με απόξεση και ηλεκροκαυτηρίαση και σε σοβαρές και δύσκολες περιπτώσεις γίνεται εκτομή και τοποθετείται δερματικό μόσχευμα.

    Απαιτείται τοπικός καθαρισμός με αντισηπτικό σαπούνι.

    Αποφυγή έκθεσης σε θερμότητα και εφίδρωσης.

    Απώλεια βάρους αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος.

    Διακοπή καπνίσματος.

    Αποφεύγονται τα στενά ρούχα για να μη δημιουργηθούν τραύματα από τριβή. Να φοράτε πάντα χαλαρά και άνετα βαμβακερά ρούχα.

    Αποφεύγονται τα αποσμητικά μασχάλης.

    Λαμβάνονται φυσικά αντιβιοτικά.

    Φροντίστε να καθαρίσετε την πληγείσα περιοχή καθαρίζοντάς την απαλά με ένα φυσικό αντιβακτηριδιακό σαπούνι, μετά στεγνώνεται κι εφαρμόζεται ένα φυσικό αντιβιοτικό.

    Η εφαρμογή θερμών επιθεμάτων βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και του πρηξίματος.

    Εάν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους θα βοηθήσει, καθώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί, ανάμεσα στους μηρούς, τις πτυχώσεις του δέρματος κ.α αυξημένη τριβή, εφίδρωση και βακτηριακή ανάπτυξη.

    Πολλοί κάνουν έγχυση στις βλάβες στερεοειδών, τύπου βραδείας αποδέσμευσης, όπως τριαμσινολόνης.

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών.

    Γίνεται χειρουργική εκτομή.

    Χορηγούνται ρετινοειδή από το στόμα και μερικοί χορηγούν κορτικοστερεοειδή για μικρό χρονικό διάστημα.

    Το λέιζερ μήκους κύματος 1064 νανομέτρων για αποτρίχωση Nd: YAG μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία.

    idradenitida 6

    Τα φάρμακα που χορηγούνται στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ένας συνδυασμός ριφαμπικίνης και κλινδαμυκίνης χορηγείται ταυτόχρονα για 2-3 μήνες.

    Άλλα αντιβιοτικά είναι η τετρακυκλίνη, η μινοκυκλίνη και η κλινδαμυκίνη.

    Η τοπική κλινδαμυκίνη χρησιμοποιείται, επίσης.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή 500 mg 3 φορές την ημέρα για 2 ή περισσότερους μήνες

    Μινοκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα από το στόμα

    Κλινδαμυκίνη 2% λοσιόν ή νεομυκίνη κρέμα, τοπικά για τον έλεγχο της οσμής

    Ερυθρομυκίνη 1-1,5 gr 4 φορές την ημέρα από το στόμα

    Δοξυκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 7-14 ημέρες

    Άλλα αντιβιοτικά ανάλογα με τις καλλιέργειες

    Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες

    Ισοτρετινοϊνη 40-80 mg ανά ημέρα από το στόμα για 4 μήνες, η οποία έχει πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματική

    Μερικοί δίνουν αντισυλληπτικά χάπια που έχουν πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματικά

    Θεραπεία με αντιανδρογόνα: Η ορμονική θεραπεία με οξική κυπροτερόνη και αιθινυλική οιστραδιόλη με υψηλές δόσεις

    Οι αναστολείς παράγοντα νέκρωσης όγκου TNF-α / όγκου περιλαμβάνουν φάρμακα, όπως το adalimumab και το infliximab, τα οποία βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά κάνουν τον ασθενή πιο ευάλωτο σε λοίμωξη, καρδιακή ανεπάρκεια και κάποιους καρκίνους.

    Απαιτείται αντιφλεγμονώδης διατροφή στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ο ψευδάργυρος μπορεί να βοηθήσει. Οι ασθενείς που παίρνουν γλυκονικό ψευδάργυρο, 90mg / ημέρα, μαζί με τοπικό φυσικό αντιβιοτικό, παρουσιάζουν σημαντικές μειώσεις στην εμφάνιση της νόσου 3 μήνες μετά την έναρξη θεραπείας.

    Απαιτείται διατροφή που είναι πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

    Καταναλώνετε λιπαρά ψάρια τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

    Να λαμβάνετε πολλά ακόρεστα λίπη στη διατροφή όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα καρύδια και τους σπόρους.

    Να πίνετε άφθονους πράσινους χυμούς.

    Να καταναλώνετε, κυρίως, βιολογικά κρέατα, προϊόντα και άλλα βιολογικά τρόφιμα

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφύγετε στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Αποφύγετε τη ζάχαρη. Ο περιορισμός των τροφίμων με πρόσθετα σάκχαρα και σιρόπια, όπως δημητριακά, σόδες, καραμέλες κ.λπ., μπορεί να μειώσει τα επίπεδα ινσουλίνης και επίσης, να ελαφρύνει τα συμπτώματα της νόσου.
    Αποφύγετε τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα, το τυρί κλπ. που αυξάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης, γεγονός που μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει σε υπερπαραγωγή ανδρογόνων ορμονών που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα. Η εξάλειψη των γαλακτοκομικών προϊόντων από τη διατροφή μειώνει τον αριθμό των νέων αλλοιώσεων που αναπτύσσονται και τα συμπτώματα.
    Αποφύγετε τα ραφιναρισμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Χρειάζεται παρακολούθηση.

    Πιθανές επιπλοκές πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Λεμφοίδημα

    Ρικνώσεις στη θέση των αλλοιώσεων

    Σε ανώδυνους συριγγώδεις πόρους μπορεί να αναπτυχθεί επιδερμοειδές καρκίνωμα

    Διάσπαρτη λοίμωξη. Παρουσιάζονται τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία, κλπ.), οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν, ακόμη και σε σηψαιμία 

    Περιορισμός της κινητικότητας των άκρων άνω και κάτω από το λεμφοίδημα, ως συνέπεια της ίνωσης και των ουλών

    Ουρηθρικό ή ορθρικό ή πρωκτικό συρίγγιο

    Αναιμία νορμοχρωμική ή υποχρωμική αναιμία

    Αρθρίτιδα

    Αμυλοείδωση

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Διάμεση κερατίτιδα

    Καρκίνος δέρματος

    Καρκίνος πνεύμονα

    Καρκίνος στόματος

    Καρκίνος ήπατος

    Πρόγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Οι μεμονωμένες βλάβες επουλώνονται σε 10-30 ημέρες

    Οι υποτροπές διαρκούν χρόνια

    Μπορεί να συνυπάρχει ακμή, περιθυλακίτιδα της κεφαλής ή διαχωριστική θυλακίτιδα του τριχωτού της κεφαλής ή παχυσαρκία που σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη, ατοπία και μελανίζουσα ακάνθωση

    Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν 1 ή 2 βλατίδες το χρόνο

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τροπικός λειχήνας

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Οδηγίες για την ενυδάτωση στην άσκηση

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Καντιτίαση

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Δοθιήνωση

    Αποτρίχωση γεννητικών οργάνων

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    www.emedi.gr

     

  • Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Η θερμική κάκωση ή υπερθερμία ή θερμική καταπληξία

     

    Η θερμική εξάντληση και η θερμοπληξία είναι δύο διάδοχες καταστάσεις αυξανόμενης βαρύτητας που οφείλονται σε αφυδάτωση, απώλεια ηλεκτρολυτών και ανεπάρκεια των θερμορρυθμιστικών μηχανισμών του σώματος.

    Εξάντληση από θερμότητα

    Οξεία θερμική κάκωση με υπερθερμία που οφείλεται σε αφυδάτωση.

    Θερμοπληξία

    Μεγάλη υπερθερμία, ανεπάρκεια του θερμορρυθμιστικού συστήματος και βαριά δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το ενδοκρινικό, το νευρικό και ο μεταβολισμός.

    Παρατηρούνται, κυρίως, σε παιδιά και ηλικιωμένους και οι γυναίκες επηρεάζονται εξίσου με τους άνδρες.

    hot stress 5

    Σημεία και συμπτώματα θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    -Θερμική εξάντληση

    Αδυναμία

    Λήθαργος

    Καταβολή δυνάμεων

    Ζάλη

    Ναυτία

    Έμετοι

    Μυαλγίες

    Κεφαλαλγία

    Έντονη εφίδρωση

    Ταχυκαρδία

    Υπόταση

    Ασυνέργεια κινήσεων

    Αλυσμός ή ανησυχία ή αγωνία

    Έντονη δίψα

    Υπεραερισμός

    Παραισθήσεις

    Αυξημένη κεντρική θερμοκρασία

    -Θερμοπληξία

    Εξάντληση

    Σύγχυση

    Διαταραχές προσανατολισμού

    Κώμα

    Θερμό, ερυθρό και ξηρό δέρμα

    Κεντρική θερμοκρασία μεγαλύτερη από 42 ο C

    hot stress 4

    Αίτια θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ανεπάρκεια του μηχανισμού αποβολής θερμότητας ή έκθεση σε υπερβολική θερμότητα που προκαλεί αύξηση της κεντρικής θερμοκρασίας, αφυδάτωση και απώλεια άλατος.

    Παράγοντες κινδύνου για θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Κακός εγκλιματισμός

    Κακή γενική κατάσταση

    Απώλεια άλατος και ύδατος

    Παχυσαρκία

    Οξεία εμπύρετα νοσήματα

    Γαστρεντερικές παθήσεις

    Χρόνιες παθήσεις, όπως διαβήτης, υπέρταση ή καρδιακές παθήσεις

    Κατάχρηση οινοπνεύματος και άλλων ουσιών

    Υψηλή θερμοκρασία και υγρασία

    Φτωχή κυκλοφορία αέρα στους χώρους

    Βαρύς περιοριστικός ρουχισμός

    Διαφορική διάγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Άλλα αίτια αυξημένης θερμοκρασίας, αφυδάτωσης ή κυκλοφορικής καταπληξίας

    -Εμπύρετα νοσήματα

    -Σηψαιμία

    -Απώλεια υγρών από φάρμακα

    -Καρδιακή αρρυθμία

    -Έμφραγμα

    -Οξεία δηλητηρίαση με κοκαϊνη

    -Κακοήθης υπερθερμία που είναι αυτοσωματική κληρονομική διαταραχή του καρδιακού και των σκελετικών μυών, κατά την οποία οι ασθενείς έχουν ανώμαλο μεταβολισμό των μυών μετά από έκθεση σε αλοθάνιο ή ερεθίσματα των σκελετικών μυών

    Διάγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ηλεκτρολύτες, με υπερνατριαιμία, υπερχλωραιμία και αιμοσυμπύκνωση

    Ανάλυση ούρων που δείχνει αυξημένο ειδικό βάρος ούρων

    Κρεατινίνη

    Ουρία

    Ηπατικά ένζυμα

    Γενική αίματος

    Απαιτείται παρακολούθηση της θερμοκρασίας

    hot stress 1

    Θεραπεία θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Γίνεται γρήγορη μείωση της θερμοκρασίας με απομάκρυνση των ρούχων, βρέξιμο του ασθενούς και επιθέματα πάγου. Η ψύξη του ασθενούς σταματάει όταν η θερμοκρασία κατέβει κάτω από 40,5 ο C. 

    Γίνεται αναπλήρωση των υγρών και ηλεκτρολυτών με χορήγηση υποτονικών ή ισοτονικών υγρών από το στόμα ή φυσιολογικού ορού ενδοφλέβια (1 λίτρο).

    Ανυψώνονται τα άνω άκρα.

    Χορηγούνται δροσερά ή κρύα υγρά χωρίς ανθρακικό.

    Αποφεύγεται η καφεϊνη.

    Χορηγείται με τα φαγητά ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

    Χρησιμοποιείται κλιματισμός.

    Αποφεύγεται η έκθεση στον ήλιο και στην υγρασία.

    Σε περίπτωση άσκησης λαμβάνονται υγρά και κατά τη διάρκεια της άσκησης, 120 ml κάθε 15 λεπτά μέτριας άσκησης.

    Ασθενείς με θερμοπληξία μπορεί να χρειαστούν διασωλήνωση, αιμοδυναμικό έλεγχο και προσεκτική χορήγηση και παρακολούθηση υγρών και ηλεκτρολυτών.

    Πρόληψη θερμοπληξίας

    Επαρκής πρόσληψη υγρών

    Κλιματισμός

    Προσαρμογή της φυσικής δραστηριότητας

    Ρουχισμός ελαφρύς, ανοιχτόχρωμος και άνετος

    Επιπλοκές θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ανεπάρκεια ζωτικού οργάνου

    Αρρυθμία

    Έμφραγμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σπασμοί

    Κώμα

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Ραβδομυόλυση

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Ηπατοκυτταρική νέκρωση

    Πρόγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Είναι καλή όταν δεν επηρεάζεται η διανοητική λειτουργία και δεν αυξάνονται οι ηλεκτρολύτες ορού.

    Η ανάρρωση συμβαίνει σε 48 ώρες στις περισσότερες περιπτώσεις.

    Το ποσοστό θνητότητας από θερμοπληξία είναι 10-80% ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια της υπερθερμίας, καθώς και την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα της διάγνωσης και της θεραπείας.

    Σε κύηση υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος υπογκαιμίας.

    Και για τα ζώα πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα για θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    hot stress 3

    Τα καλύτερα συμπληρώματα για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    hot stress 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οξέωση

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Χάσμα ανιότων

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Να πίνετε πολύ νερό

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Αλλάξτε τη διατροφή σας το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Ενυδάτωση με τροφές

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Τα χρωματιστά χάπια που θεραπεύουν την αφυδάτωση

    Το καλύτερο νερό

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Θαλασσινό αλάτι

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Όταν ξυπνάτε το πρωί να πίνετε νερό με άδειο στομάχι

    Οι σκύλοι τρώνε λιγότερο το καλοκαίρι

    Να κοιμάστε με καλτσάκια και το καλοκαίρι

    Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία;

    Κακοήθης υπερθερμία

    Δαντρολένιο

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ινοκυστική μαστοπάθεια Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Ινοκυστική νόσος του μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ινοκυστική νόσος του μαστού ή καλοήθης νόσος του μαστού ή καλοήθης μαστοπάθεια ή διάχυτη κυστική μαστοπάθεια ή ινώδης σκλήρυνση του μαστού ή χρόνια κυστική μαστίτιδα ή ινοκυστική μαστοπάθεια ή δυσπλασία του μαστού ή δυσπλασία μαζικού αδένος ή αδένωση μαστών, ICD-10 N60.12 είναι ένας όρος για τις καλοήθεις νόσους του μαστού, με κλινικά χαρακτηριστικά τις μάζες και τον πόνο. Οι καλοήθεις μάζες είναι, συνήθως, λείες, ομαλές και κινητές.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι γυναικείο νόσημα.

    Η επιθηλιακή υπερπλασία με ατυπία αυξάνει 4 φορές το σχετικό κίνδυνο για επακόλουθο καρκίνο του μαστού.

    Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού σε πρώτου βαθμού συγγενή μαζί με κυτταρική ατυπία αυξάνει τον κίνδυνο 9 φορές.

    Το 50% των γυναικών έχουν συμπτώματα καλοήθους νόσου του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

    Συνήθη έναρξη ηλικίας 30 έως 50 ετών. Τα συμπτώματα τείνουν να εμφανίζονται σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η μεταπλασία είναι συχνή σε γυναίκες 20-30 ετών και πριν τα 55. Οι κύστεις είναι συχνές, συνήθως, γύρω στα 40. Η κυκλική μαστωδυνία είναι συχνή σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και ο μη κυκλικός πόνος μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία μετά την ανάπτυξη των μαστών.

    Η πορεία είναι ήπια, χρόνια, υποτροπιάζουσα και διαλείπουσα.

    inokystiki 1 

    Παράγοντες κινδύνου  ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Άγνωστοι.

    Επηρεάζουν ουσίες που περιέχουν μεθυλοξανθίνη, όπως καφές, τσάι, κόκα κόλα και σοκολάτα.

    Συμπτώματα  ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Ο πόνος του στήθους, οι κύστες στήθους, οι μαστικές μάζες.

    inokystiki 2 

    Οι μάζες ή σβώλοι ή οζίδια ή όζοι των μαστών

    -Φυσιολογικά οζώδης εμφάνιση: Οι μάζες ποικίλουν ανάλογα με τη φάση του κύκλου, συχνά, σε νέες γυναίκες.

    -Μαστοπλασία: Μια ινώδης πάχυνση και τραχύτητα του μαζικού ιστού ή μαζικού αδένα, κατά την ψηλάφηση, περισσότερο εμφανής στο άνω, έξω τεταρτημόριο που επιμένει καθ΄όλη τη διάρκεια του κύκλου.

    -Κύστεις μαστού: Διατεταμένες, γεμάτο υγρό μάζες, που δημιουργούνται από μια διαταραχή μεταξύ εκκρίσεως, απορροφήσεως στον λοβό του μαζικού αδένα, συχνές στη δεκαετία πριν την εμμηνόπαυση.

    -Ινοαδένωμα: Καλοήθης συμπαγής όγκος με λεία παρυφή, κινητός. Είναι ο περισσότερο συχνός όγκος σε εφήβους και νέες, ενήλικες γυναίκες και μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία μετά τη θηλαρχή.

    -Φυλλώδεις όγκοι: Ανώδυνοι όγκοι, σκληροί, λείοι, λοβώδεις, συμπαγείς, με υπερπλασία του στρώματος, 10% είναι κακοήθεις.

    Εισολκή θηλής

    -Εάν και θεωρείται ένα από τα προειδοποιητικά σημεία του καρκίνου του μαστού, 90% των ασθενών με εισολκή θηλής έχουν καλοήθη νόσο.

    -Αμφοτερόπλευρη εκτασία των πόρων: Περισσότερο συχνή αιτία εισολκής και είναι καλοήθης φλεγμονώδης κατάσταση, αμφοτερόπλευρη, με παχύρρευστη και ποικιλόχρωμη έκκριση θηλών.

    -Μονόπλευρο ενδοπορικό θήλωμα: Αυτόματη εξόρμηση από κάποιο πόρο και απαιτείται διαφοροδιάγνωση από καρκίνο.

    Πόνος

    -Κυκλική μαστοδυνία ή μαστωδυνία: Ορμονική, μια υπερβολική έκφραση της φυσιολογικής προεμμηνορρυσιακής μαστωδυνίας.

    -Μη κυκλική μαστωδυνία: Σκληρυντικό αδένωμα, κύστεις, μυϊκός σπασμός θωρακικού τοιχώματος, πλευροχονδρίτιδα, νευρίτιδα, υπερένταση, αντανάκλαση πόνου άλλης αιτιολογίας.

    Φλεγμονώδεις καταστάσεις

    -Λιπώδης νέκρωση: Σκληρή μάζα με ή χωρίς πόνο που μιμείται καρκίνωμα.

    -Επιπολής φλεβίτιδα της θωρακοεπιγαστρικής φλέβας ή νόσος Mondor με τοπική ευαισθησία και σκληρία.

    -Απόστημα: Εκλεκτικός πόνος και ευαισθησία, με ερύθημα, όχι πάντα σαφής μάζα, συχνή στη γαλουχία, αλλά και σε επιδερμοειδή μεταπλασία των γαλακτοφόρων πόρων ή νόσος του Zuska και συχνά οφείλεται στον σταφυλόκοκκο.

    Νόσοι αναπτύξεως

    -Υπεράριθμες θηλές ή πολυθηλία

    -Απουσία μαστού ή αμαστία

    -Υποπλασία μαστών: Συνήθως, σχετίζεται με υποπλασία θώρακος και θωρακικών μυών και ανωμαλίες διαπλάσεως χεριού ή σύνδρομο Poland

    -Γιγαντομαστία: Εμφανίζεται κατά την ήβη και κατά την εγκυμοσύνη

    -Γυναικομαστία: Εμφανίζεται στους άνδρες, στην εφηβεία, στο γήρας, σε νόσο του ήπατος, σε όγκους των όρχεων και σε λήψη φαρμάκων, όπως η διγοξίνη και η σιμετιδίνη

    inokystiki 3

    Σημεία και συμπτώματα ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Ασυμπτωματικός

    Πόνος μαστού

    Ευαισθησία μαστού

    Ο πόνος υφίεται μετά την έμμηνο ρύση

    Λείες μάζες

    Ευαίσθητες μάζες

    Κλυδάζουσες μάζες

    Αμφοτερόπλευρες μάζες

    Αυτοφαγία του μαστού

    Πάχυνση του μαστού

    Εκστροφή ή εισολκή της θηλής

    Οίδημα μαστών

    Ευαισθησία μαστών

    Φαγούρα μαστών

    inokystiki 4

    Αίτια ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Έλλειμμα προγεστερόνης κατά την ωχρινική φάση

    Αυξημένα οιστρογόνα και ειδικά 17 β οιστραδιόλη

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερευαισθησία του οργάνου και στόχου στα οιστρογόνα

    Ευαισθησία στις μεθυλοξανθίνες

    Αυξημένη πρόσληψη λίπους

    inokystiki 9

    Διαφορική διάγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    -Μάζες από καρκίνο του μαστού.

    -Δερματικές αλλοιώσεις: Καρκίνος μαστού, έκζεμα.

    -Πόνος: πλευροχονδρίτιδα, μυϊκός σπασμός μυών θωρακικού τοιχώματος, νευραλγία, άγχος, κατάθλιψη, καρκίνος μαστού, στηθάγχη, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, καρκίνος της κορυφής των πνευμόνων με τοπική επέκταση στις ρίζες του 8ου αυχενικού και 1ου και 2ου θωρακικού νεύρου, με πόνο στη ράχη που ακτινοβολεί στην ωλένια κατανομή του βραχίονα με συχνή, συνακόλουθη ακτινολογική μορφή καταστροφής της πρώτης και δεύτερης πλευράς ή σύνδρομο Pancoast

    Παθοφυσιολογία ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Συνδέεται με τα επίπεδα ορμονών, καθώς, η κατάσταση συνήθως υποχωρεί μετά την εμμηνόπαυση και σχετίζεται, επίσης, με τον εμμηνορροϊκό κύκλο. Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που παίρνουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αναφέρουν συμπτώματα ινοκυστικής αλλαγής των μαστών που υποδεικνύει ότι οι ορμόνες μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

    Οι μεταβολές του ινομυτικού ιστού είναι μια σωρευτική διαδικασία, που προκαλείται εν μέρει από τη φυσιολογική ορμονική διακύμανση κατά τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου της γυναίκας.

    Οι σημαντικότερες από αυτές τις ορμόνες είναι τα οιστρογόνα, η προγεστερόνη και η προλακτίνη.

    Αυτές οι ορμόνες επηρεάζουν άμεσα τους ιστούς του μαστού προκαλώντας την ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό των κυττάρων.  Πολλές άλλες ορμόνες, όπως η TSH, η ινσουλίνη, η αυξητική ορμόνη και αυξητικοί παράγοντες όπως ο TGF-β, ασκούν άμεσες και έμμεσες επιδράσεις που ενισχύουν ή ρυθμίζουν την κυτταρική ανάπτυξη και τελικά παράγονται μικρές κύστεις και / ή περιοχές πυκνού ή ινωτικού ιστού.  Οι μεγαλύτερες κύστες, συνήθως, πριν την ηλικία των 35 ετών. 

    Η ανεπάρκεια ιωδίου συμβάλλει στις μεταβολές του ινοκυστικού μαστού ενισχύοντας την ευαισθησία του ιστού του μαστού στα οιστρογόνα.

    inokystiki 6

    Διάγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Η διάγνωση γίνεται κατά κύριο λόγο με βάση τα συμπτώματα, μετά τον αποκλεισμό του καρκίνου του μαστού.

    Η αναρρόφηση του υγρού των θηλών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ταξινόμηση του τύπου της κύστης (και σε κάποιο βαθμό για τη βελτίωση της πρόβλεψης του κινδύνου καρκίνου του μαστού), αλλά σπάνια χρησιμοποιείται στην πράξη.

    Η βιοψία ή η αναρρόφηση με λεπτές βελόνες δεν πρέπει να γίνονται. Μπορεί να αφαιρεθεί ανεπανόρθωτα, ένας από τους αναπτυσσόμενους λοβούς του μαζικού αδένα. Στα κορίτσια απαγορεύεται.

    Μην αφήνετε να σας τραυματίζουν τους μαστούς!!!

    Η ινοκυστική ασθένεια του μαστού διαγιγνώσκεται, κυρίως, με βάση τα συμπτώματα, την κλινική εξέταση μαστών και τη λήψη ιστορικού. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ο γιατρός ελέγχει για ασυνήθιστες περιοχές στο στήθος, οπτικά και με την ψηλάφηση. Επίσης, εξετάζονται οι λεμφαδένες στην περιοχή του αυχένα και στον κάτω αυχένα. Εάν έτσι γίνει η διάγνωση, συνήθως, δεν απαιτούνται πρόσθετες εξετάσεις. Η αυτοεξέταση μαστών, επίσης, διδάσκεται.

    Κυτταρολογική εξέταση εκκρίματος θηλής

    Βιοψία μαστού

    Αναρρόφηση δια βελόνης ή βιοψία δια βελόνης του πυρήνος μιας μάζας ή βιοψία με εκτομή. Γίνεται για συμπαγείς όγκους, όταν υπάρχει υποψία για κακοήθεια. Καλύτερα να μην γίνονται.

    Η βιοψία του μαστού είναι, συνήθως, η δοκιμή που χρησιμοποιείται για την επιβεβαίωση της υποψίας διάγνωσης. Αφού έχουν πραγματοποιηθεί δοκιμές απεικόνισης και έχουν αποκαλυφθεί ασυνήθιστες περιοχές  στο στήθος, θα παραγγελθεί βιοψία μαστού. Αυτή η δοκιμή συνίσταται στην αφαίρεση ενός δείγματος ιστού μαστού το οποίο στη συνέχεια εξετάζεται με μικροσκόπιο. Ο ειδικός που αναλύει το δείγμα ιστού είναι σε θέση να συμπεράνει αν οι μεταβολές του μαστού είναι καλοήθεις ή κακοήθεις ή αν υπάρχει ινοκυστική ασθένεια του μαστού. Απαιτείται η γνώμη, συνήθως, πολλών παθολογοανατόμων για την οριστική διάγνωση. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι βιοψιών μαστού που μπορούν να εκτελεστούν.

    Μια βίαιη βιοψία με βελόνη αναρρόφησης, συνήθως, γίνεται όταν ο γιατρός είναι σχεδόν βέβαιος ότι η μάζα είναι μια κύστη. Αυτή γίνεται σε συνδυασμό με ένα υπερηχογράφημα, που είναι χρήσιμο στην καθοδήγηση της βελόνας σε ένα μικρό ή δύσκολο σημείο. Η διαδικασία συνίσταται στην τοποθέτηση μιας λεπτής βελόνας στον ιστό του μαστού ενώ η μάζα ψηλαφείται. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Η βιοψία δια βελόνης του πυρήνος μιας μάζας εκτελείται, συνήθως, με τοπική αναισθησία. Η βελόνα που χρησιμοποιείται σε αυτή τη διαδικασία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που χρησιμοποιείται για τη βιοψία με λεπτή βελόνη και αφαιρείται ένας μικρός κυλινδρικός ιστός που θα σταλεί στο εργαστήριο για περαιτέρω εξέταση. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Ένας νεότερος τύπος βιοψίας μαστού είναι η στερεοτακτική βιοψία που βασίζεται σε μια τρισδιάστατη ακτινογραφία για να καθοδηγήσει τη βιοψία της βελόνας σε μια μη ψηλαφητή μάζα. Η βιοψία εκτελείται με παρόμοιο τρόπο, με τη χρήση βελόνας για την απομάκρυνση του δείγματος ιστού, αλλά η τοποθέτηση της συγκεκριμένης περιοχής του μαστού γίνεται με ακτινογραφία του στήθους από δύο διαφορετικές γωνίες. Η χειρουργική βιοψία είναι μια διαδικασία που εκτελείται για την απομάκρυνση ολόκληρου του κομματιού ή μέρους του για εργαστηριακή ανάλυση. Μπορεί να είναι οδυνηρό και γίνεται με τοπική αναισθησία. Καλύτερα να επιχειρείται πλήρης χειρουργική εκτομή. Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου μετά από  πλήρη χειρουργική εκτομή.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Υπερπλασία του επιθηλίου ή του στρώματος του μαστού, αδένωση, μικροκύστεις, μακροκύστεις, εκτασία πόρων, πλασματοκυτταρική μαστίτιδα, μεταπλασία αποκρινών αδένων.

    inokystiki 5

    Υπέρηχος μαστών

    Πολλές φορές είναι η καταλληλότερη εξέταση για τη διαφοροδιάγνωση κυστικών και συμπαγών όγκων.

    Μαστογραφία

    Έχει ακτινοβολία. Σημεία κακοήθειας είναι ακανόνιστες, τραχειές μάζες, πολλές μαζί συσσωρευμένες μάζες, με ασβεστοποίηση, καταστροφή της αρχιτεκτονικής και διατεταμένοι πόροι.

    Οι υπέρηχοι και οι μαγνητικές τομογραφίες εκτελούνται, συνήθως, σε συνδυασμό με τις μαστογραφίες καθώς παράγουν σαφείς εικόνες του μαστού και διακρίνουν σαφώς τις γεμάτες με υγρά κύστεις στήθους και τις στερεές μάζες. Οι εξετάσεις υπερήχων και η MRI μπορούν να αξιολογήσουν καλύτερα τον πυκνό ιστό του μαστού. Ως εκ τούτου, συχνά υποβάλλονται σε νέους ασθενείς ηλικίας κάτω των 30 ετών.

    Η αξονική θώρακος χωρίς σκιαγραφικό παρέχει πολύ καλή εικόνα των μαστών.

    Η θερμογραφία μαστών είναι καλή εξέταση, αλλά απαιτεί σωστή ερμηνεία και καλό διαγνώστη.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται σκιαγραφικά κατά τις απεικονιστικές εξετάσεις, γιατί παρέχουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα για κακοήθεια κι επικάθεται το σκιαγραφικό σε ιστούς.

    inokystiki 11

    Θεραπευτική αγωγή ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Οι περισσότερες γυναίκες με ινοκυστικές αλλαγές και χωρίς συμπτώματα δεν χρειάζονται θεραπεία, αλλά απαιτείται παρακολούθηση. 

    Η ινοκυστική μαστοπάθεια  μπορεί να βελτιωθεί με διαιτητικές αλλαγές, όπως με μειωμένη πρόσληψη αλατιού, με συμπληρώματα βιταμινών, με αποφυγή μεθυλξανθινών (καφές, τσάι, σοκολάτα), με τοποθέτηση κρύων κομπρέσων και υποστηρικτικούς κατάλληλους στηθόδεσμους βαμβακερούς και χωρίς μπανέλες.

    Να μην αφήνετε να σας τραυματίζουν τους μαστούς.

    Το ιώδιο μπορεί να ανακουφίσει σε ινοκυστική μαστοπάθεια.

    Για κυκλικό πόνο και οίδημα λαμβάνετε βιταμίνη Β6 50 mg ανά ημέρα και ιώδιο 150 μg/ ημέρα για 3 μήνες.

    Πολλοί δίνουν και σπιρολονακτόνη 10 mg / ημέρα πριν την έμμηνο ρύση.

    Εάν είναι βαριά η νόσος λαμβάνεται danazol 100-200 mg ανά ημέρα ή βρωμοκρυπτίνη 2,5 mg τρεις φορές την ημέρα για 3 μήνες. Προσοχή! Τα φάρμακα αυτά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Πρόγνωση ινοκυστικής μαστοπάθειας

    Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις υποχωρεί μετά την εμμηνόπαυση.

    Μια πιθανή επιπλοκή προκύπτει από το γεγονός ότι οι καρκινικοί όγκοι μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστούν σε γυναίκες με ινοκυστικές αλλαγές ή γίνεται υπερδιάγνωση καρκίνου μαστού.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία των παθήσεων των μαστών, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για την ινοκυστική μαστοπάθεια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την κυστική μαστοπάθεια

    inokystiki 7

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τις κύστεις του μαστού

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Κύστεις μαστού

    Μαστός και μαστεκτομή

    Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr