Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015 13:15

Η γυροειδής αλωπεκία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η απώλεια των τριχών

Η γυροειδής αλωπεκία, ICD-10 L63, είναι μία αυτοάνοση νόσος στην οποία τα μαλλιά χάνονται από ορισμένες ή όλες τις περιοχές του σώματος, συνήθως, από το τριχωτό της κεφαλής,  λόγω καταστροφής του ίδιου του ιστού από τον οργανισμό. Επειδή, προκαλεί άτριχες κηλίδες στο τριχωτό της κεφαλής, ειδικά στα πρώτα στάδια, μερικές φορές, ονομάζεται τοπική φαλάκρα. Στο 1-2% των περιπτώσεων, η κατάσταση μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρο το τριχωτό της κεφαλής ή στο σύνολο της επιδερμίδας.

Πρόκειται, δηλαδή, για απώλεια των τριχών, χωρίς διαπίστωση κάποιας βλάβης στο υποκείμενο δέρμα, η οποία κυμαίνεται σε βαρύτητα από την απλή ύπαρξη εντοπισμένων πλακών, μέχρι την καθολική προσβολή του τριχώματος του σώματος.

Η αιτία οφείλεται σε ανοσολογική διαταραχή και σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις παρατηρείται αυτόματη ίαση.


Ταξινόμηση γυροειδούς αλωπεκίας

Η ταξινόμηση της γυροειδούς αλωπεκίας έχει ως εξής:

1.            Περιγεγραμμένη γυροειδής αλωπεκία. Στην περίπτωση αυτή η γυροειδής αλωπεκία περιορίζεται, συνήθως, σε μία αποψιλωτική πλάκα συνήθως στο τριχωτό της κεφαλής σχήματος στρογγυλού ή οβάλ.

2.            Εντοπισμένη κατά πλάκες γυροειδής αλωπεκία. Με μία ή περισσότερες πλάκες στην κεφαλή ή στο σώμα.

3.            Οφίαση. Πρόκειται για γυροειδή αλωπεκία εντοπιζόμενη στην ινιακή χώρα με έκταση από το ένα αυτί στο άλλο. Αυτή η μορφή γυροειδούς αλωπεκίας έχει αμφίβολη πρόγνωση, καθώς, οδηγεί συχνά σε ολική μορφή.

4.            Ολική γυροειδής αλωπεκία. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει απώλεια των τριχών σε όλο το τριχωτό της κεφαλής.

5.            Καθολική γυροειδής αλωπεκία. Στην μορφή αυτή της γυροειδούς αλωπεκίας χάνονται οι τρίχες του τριχωτού, οι βλεφαρίδες, τα φρύδια, οι τρίχες του προσώπου, του εφηβαίου και όλου του σώματος.

6.            Διάχυτη γυροειδής αλωπεκία. Είναι συνηθέστερη στα άτομα που ήδη πάσχουν από ανδρογενετική αλωπεκία.


Αιτιολογία γυροειδούς αλωπεκίας

Η νόσος είναι συχνή και προσβάλλει το ίδιο και τα δύο φύλα. 

Πρόκειται για αυτοάνοσο νόσημα, επειδή οι ασθενείς έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό και άλλων αυτοάνοσων παθήσεων, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto και σακχαρώδους διαβήτη. Επίσης, οι ασθενείς εμφανίζουν στον ορό τους οργανοειδικά αντισώματα. Η λεύκη συνοδεύει τη γυροειδή αλωπεκία στο 4% των περιπτώσεων, ενώ υπάρχει θετικό οικογενειακό ιστορικό αλωπεκίας στο 10% των περιπτώσεων λεύκης.

Ιστολογικά, παρατηρείται λεμφοκυτταρική διήθηση γύρω από τους τριχικούς θυλάκους. Τα λεμφοκύτταρα είναι, κυρίως, Τ επαγωγικά, αλλά και Τ κατασταλτικά. Έτσι, ενισχύεται η θεωρία της ανοσολογικής αιτιολογίας, αλλά σε αντίθεση με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα δεν παρατηρείται μόνιμη καταστροφή του οργάνου στόχου κι έτσι οι τρίχες μπορούν να επανεμφανισθούν. 

Η γυροειδής αλωπεκία είναι πιο συχνή σε ασθενείς με σύνδρομο Down (6% καθολική αλωπεκία).

Αν συνυπάρχει ατοπικό έκζεμα η πρόγνωση είναι κακή.

Σε ορισμένους αναφέρεται ψυχικό τραύμα πριν την εκδήλωση της κατάστασης.


Τα σημεία και συμπτώματα της γυροειδούς αλωπεκίας

Η νόσος είναι συχνότερη πριν την ηλικία 40 ετών, αλλά εμφανίζεται σε κάθε ηλικία.

Συχνότερα συναντάται μια μεμονωμένη πλάκα αλωπεκίας, αλλά μπορεί να υπάρχουν και πολλαπλές πλάκες.

Όταν χάνονται όλες οι τρίχες του τριχωτού της κεφαλής μιλάμε για ολική γυροειδή αλωπεκία.

Όταν χάνονται όλες οι τρίχες του σώματος μιλάμε για καθολική γυροειδή αλωπεκία.

Η περιοχή των φρυδιών, βλεφάρων και του γενείου μπορεί να προσβληθούν σε συνδυασμό με την απόπτωση των τριχών του τριχωτού της κεφαλής, αλλά και ανεξάρτητα. 

Παρομοίως μπορεί να προσβληθεί και το δευτεροπαθές φυλετικό τρίχωμα και είναι μια στρογγυλού σχήματος πλάκα άτριχου δέρματος, χωρίς ορατές αλλοιώσεις στο δέρμα.

Αν, παρατηρήσετε, μια τρύπα χωρίς τρίχες στο μέγεθος ενός κέρματος, που εντοπίζεται στο τριχωτό του κεφαλιού, στα γένια, στα φρύδια στις βλεφαρίδες ή σε κάποιο άλλο του σώματος, που μεγαλώνει και προχωράει σε όλο το κεφάλι ή παρουσιάζεται ταυτόχρονα σε διάφορα σημεία του σώματος, τότε πάσχετε από γυροειδή αλωπεκία. Το υποκείμενο δέρμα φαίνεται επιφανειακά φυσιολογικό. Διαφορετικές περιοχές του δέρματος μπορούν να εμφανίζουν απώλεια μαλλιών και επανεμφάνιση τριχών συγχρόνως. Η ασθένεια μπορεί να έχει ύφεση για έναν χρόνο, ή μπορεί να είναι μόνιμη.

Είναι συχνή στα παιδιά.

Η περιοχή της τριχόπτωσης μπορεί να τσούζει ή να είναι επώδυνη. 

Η απώλεια τριχών μπορεί να είναι πιο έντονη από τη μία πλευρά του τριχωτού της κεφαλής.

129 (SNPs) ενιαίοι πολυμορφισμοί νουκλεοτιδίων σχετίζονται με τη γυροειδή αλωπεκία (ρυθμιστικά Τ κύτταρα, κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα, γονίδια, PRDX5 και STX17, που εκφράζονται στο θύλακα της τρίχας κ.ά. 

Τα γκρίζα μαλλιά δεν επηρεάζονται...


Πρόγνωση της γυροειδούς αλωπεκίας

Η πλειονότητα των ασθενών ιάται χωρίς κάποια θεραπευτική αγωγή σε 9 μήνες και ειδικά οι ασθενείς που εμφανίζουν μια ή δύο πλάκες, χωρίς προηγούμενη προσβολή.

Η εκδήλωση της νόσου σε παιδική ηλικία είναι κακός προγνωστικός παράγοντας. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν, αν και συνηθέστερα υπάρχουν υποτροπές και στο τέλος συμβαίνει ολική ή καθολική γυροειδής αλωπεκία. 

Η οφίαση, στην ινιακή περιοχή του τριχωτού της κεφαλής έχει κακή πρόγνωση.

Η παρουσία τριχών ''σαν θαυμαστικό'' με μήκος λίγων χιλιοστών, με λεπτό και αποχρωματισμένο τμήμα προς το δέρμα της κεφαλής είναι ένδειξη συνεχιζόμενης δραστηριότητας της νόσου και επιδείνωση της απώλειάς τους.

Στη διάρκεια ανάνηψης μπορεί να εμφανισθούν λεπτές λευκές τρίχες που βαθμιαία γίνονται μελαγχρωματικές και τελικά αποκτούν το φυσιολογικό τους χρώμα.

Σε ορισμένους ασθενείς προσβάλλονται και τα νύχια και εμφανίζουν εντυπώματα μεγαλύτερα από της ψωρίασης που διατάσσονται σε επιμήκεις σειρές.

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που το τριχωτό κεφαλής ασπρίζει σε μια νύχτα, σε ενήλικες με λευκές και μαύρες τρίχες που οι μαύρες αποπίπτουν επιλεκτικά. 


Διάγνωση γυροειδούς αλωπεκίας

Η γυροειδής αλωπεκία συνήθως διαγιγνώσκεται με βάση τα κλινικά χαρακτηριστικά.

Η τριχοσκόπηση μπορεί να βοηθήσει στη διαφορική διάγνωση και δείχνει τακτικά κατανεμημένα "κίτρινες κουκίδες» (βύσματα υπερκερατωτικά), μικρές τρίχες σαν θαυμαστικό  και «μαύρες κουκίδες" (κατεστραμμένες τρίχες στο άνοιγμα του θύλακα της τρίχας). 

Η βιοψία γίνεται σπάνια χρειάζεται και δείχνει λεμφοκυτταρική διήθηση.


Θεραπεία της γυροειδούς αλωπεκίας

Εάν η πληγείσα περιοχή είναι μικρή, το μόνο που απαιτείται είναι η διαβεβαίωση του ασθενούς, ότι η νόσος θα υποχωρήσει. Υπάρχει αυτόματη ίαση!

Σε περιπτώσεις σοβαρής απώλειας μαλλιών:

  • Στερεοειδή:

Γίνεται τοπική εφαρμογή στερεοειδών ή ενδοβλαβική χορήγηση τριαμσινολόνης. Συστηματικά κορτικοστερεοειδή, επίσης, χρησιμοποιούντιαστην καθολική γυροειδή αλωπεκία, αν και οι τρίχες πέφτουν πάλι μετά τη διακοπή της θεραπείας. Η ενδοβλαβική χορήγηση στερεοειδών προκαλεί ανάπτυξη τριχών με ανεπιθύμητη ενέργεια την υποδερματική ατροφία, ειδικά στην περιοχή του γενείου. Η τοπική εφαρμογή ισχυρών γλυκοκορτικοειδών, ειδικά τη νύχτα, για 3 μήνες είναι η θεραπεία εκλογής.

  • Ερεθιστικές και ευαισθητοποιές ουσίες

Η διθρανόλη (ανθραλίνη) που χρησιμοποιείται στην ψωρίαση, βοηθά σε πολλές περιπτώσεις.

Το δινιτροχλωροβενζένιο είναι δυνητικό αλλεργιογόνο επαφής και προκαλεί δερματίτιδα εξ επαφής που συνοδεύεται με επιχώρια λεμφαδενίτιδα, αλλά η θεραπεία σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. 

Τα τοπικά αλλεργιογόνα primin & pioson ivy & diphencyprone χρησιμοποιούνται αν και το τελευταίο θεωρείται δυνητικά καρκινογόνο για το δέρμα. 

  • Υπεριώδης ακτινοβολία (φως)

Η υπεριώδης ακτινοβολία UVB για την πρόκληση ερυθήματος θεωρείται αποτελεσματική θεραπεία. Η φωτοχημειοθεραπεία (PUVA) έχει ποικίλα αποτελέσματα.

  • Η μινοξιδίλη

Εφαρμογή μινοξιδίλης 1%

  • Κυκλοσπορίνη

Σε τοπική χρήση

  • Abatacept  που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας
  • Το ακετονίδιο τριαμκινολόνης

Τα καλύτερα προϊόντα για τη γυροειδή αλωπεκία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τη γυροειδή αλωπεκία

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

Λίφτινγκ με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες

Η λεβάντα

Άκορος

Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

Τριχόπτωση στα παιδιά

Θεραπείες φαλάκρας

Τριχοτιλλομανία

Η τριχόπτωση στις γυναίκες

Τριχόπτωση

Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

Αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 8522 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 19:43
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ψωριασική αρθρίτιδα Ψωριασική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωριασική αρθρίτιδα

    Ψωριασική αρθρίτιδα είναι η αρθρίτιδα που σχετίζεται με την ψωρίαση. Οι ορολογικές δοκιμασίες, για το ρευματοειδή παράγοντα, είναι, συνήθως, αρνητικές.

    Οι ασθενείς παρουσιάζουν δάχτυλα με σχήμα λουκάνικου και χαρακτηριστικές ακτινολογικές αλλοιώσεις.

    Η ψωριασική αρθροπάθεια συμβαίνει στο 5% περίπου των ατόμων με ψωρίαση, ειδικά σ' αυτούς με ψωρίαση ονύχων.

    Υπάρχουν διάφορες μορφές, που έχουν περιγραφεί, αν και ο διαχωρισμός σ' αυτές τις μορφές δεν είναι ευδιάκριτος. 

    Μορφές ψωριασικής αρθροπάθειας:

    • Ψωρίαση νυχιού και προσβολή περιφερικών μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων (κλασσική ψωριασική αρθρίτιδα). Χαρακτηριστικά εντυπώματα νυχιών, εγκάρσιες αυλακώσεις, υπονύχια υπερκεράτωση, περιφερική φαλαγγοφαλαγγική αρθρίτιδα.
    • Ακρωτηριαστική ή πυρρωτική αρθρίτιδα - μια καταστροφική, με οστική απορρόφηση, αρθρίτιδα. Παράγει το επονομαζόμενο "χέρι φακού όπερας".
    • Συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που μοιάζει με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα - σπάνια μπορεί να μη διακρίνεται από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και μπορεί να αντιπροσωπεύει συμπτωματική ρευματοειδή αρθρίτιδα σε ασθενή που έχει ψωρίαση. 
    • Ασύμμετρη ολιγοαρθρίτιδα - μικρή σχέση μεταξύ δραστηριότητας της νόσου των αρθρώσεων και της νόσου του δέρματος. Οι ενεχόμενες αρθρώσεις μπορεί να είναι και μικρές και μεγάλες.
    • Ψωριασική σπονδυλίτιδα - ασύμμετρη σπονδυλίτιδα και ιερολαγονίτιδα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Το HLA-B27, συνήθως, εμφανίζεται σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα τύπου σπονδυλίτιδας. Η ψωρίαση μόνη της σχετίζεται με HLA-B13, HLA-Bw38, HLA-DR4 και HLA-DR7

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία έναρξης 30-35

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οίδημα αρθρώσεων, ευαισθησία, θερμότητα, περιορισμένη κίνηση 
    • Διασπορά της αρθρίτιδας - κάθε άρθρωση, αλλά, συνηθέστερα στις περιφερικές φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις των χεριών και ιερολαγόνιες.
    • Αλλοιώσεις νυχιών - εντυπώματα, εγκάρσιες παχύνσεις, ονυχόλυση, υπερκεράτωση, κιτρίνισμα και καταστροφή ολόκληρου του νυχιού
    • Πυρετός
    • Κακουχία

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Άγνωστα
    • Πιθανός γενετικός συσχετισμός 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ψωρίαση 
    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ψωρίαση 
    • Οροθετική φλεγμονώδης πολυαρθρίτιδα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ρευματοπειδής παράγοντας στον ορό - αρνητικός
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων 
    • Αυξημένο ουρικό οξύ
    • Αναιμία

    Ο ρευματοειδής παράγοντας (RF)  είναι ένα αντίσωμα που υπάρχει συχνά στο αίμα των ατόμων με ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά δεν υπάρχει, συνήθως, στο αίμα των ατόμων με ψωριασική αρθρίτιδα. 

    Δοκιμή υγρού στις αρθρώσεις. Χρησιμοποιώντας μια βελόνα, ο γιατρός μπορεί να αφαιρέσει ένα μικρό δείγμα υγρού από μία από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις - συχνά το γόνατο. Οι κρύσταλλοι ουρικού οξέος στο υγρό της άρθρωσης μπορεί να υποδηλώνουν ότι έχετε ουρική αρθρίτιδα και όχι ψωριασική αρθρίτιδα.

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρυθροθυλακίτιδα (μοιάζει με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Ακτινογραφία:

    • Σοβαρές καταστροφικές αλλοιώσεις των μεμονωμένων μικρών αρθρώσεων 
    • Περιφερική πυρωτική αρθρίτιδα
    • Βαμβακόμορφη περιοστίτιδα
    • Άτυπη σπονδυλίτιδα με σχηματισμό συνδεσμοφύτων 
    • Απουσία οστεοπόρωσης
    • Διαβρώσεις, αγκύλωση, ιερολαγονίτιδα

    Ακτινογραφίες. Οι απλές ακτίνες Χ μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό αλλαγών στις αρθρώσεις που εμφανίζονται σε ψωριασική αρθρίτιδα, αλλά, όχι σε άλλες αρθριτικές καταστάσεις.

    Μαγνητική τομογραφία (MRI). Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να παράγει πολύ λεπτομερείς εικόνες τόσο των σκληρών όσο και των μαλακών ιστών. Αυτός ο τύπος τεστ απεικόνισης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο προβλημάτων με τους τένοντες και τους συνδέσμους στα πόδια και την πλάτη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Ειδική προσοχή στα εντυπώματα των νυχιών και στις περιφερικές φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    images 19

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Νάρθηκες ακινητοποίησης 
    • Ισομετρικές ασκήσεις και κολύμπι αργότερα 
    • Κερί παραφίνης ή άλλες θεραπείες θερμότητας 
    • Προστατέψτε τις επηρεασμένες αρθρώσεις 
    • Τακτική, μέτρια έκθεση στον ήλιο 

    ΔΙΑΙΤΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

    • Όχι μετάδοση της ανησυχίας 
    • Παραπομπή σε συλλόγους ασθενών με αρθρίτιδα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Είναι διαθέσιμες διάφορες επιλογές, που εξαρτώνται από τη συμμετοχή του δέρματος και των αρθρώσεων:

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα σε συνήθεις δόσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για την υπεροχή οποιουδήποτε ΜΣΑΦ στην ψωριασική αρθρίτιδα
    • Χαμηλές δόσεις συστηματικών στεροειδών 
    • Τοπικά στεροειδή για το δέρμα
    • Η θεραπεία PUVA μπορεί να βοηθήσει για τις βλάβες του δέρματος

    Άλλες, μερικές φορές χρήσιμες:

    • Μεθοτρεξάτη (χρησιμοποιείται μόνο με συγκεκριμένες οδηγίες και από κάποιον, που είναι έμπειρος στη χρήση της. Αντενδείκνυται σε ασθενείς θετικούς στον ιό HIV)
    • Άλατα χρυσού
    • Ανθελονοσιακά (αμφισβητούμενα)
    • Ανοσοκατασταλτικά σε εμμένουσες περιπτώσεις
    • Σουλφασαλαζίνη

     Αντενδείξεις:

    • Τα ανθελονοσιακά μπορούν να προκαλέσουν απολεπιστική δερματίτιδα
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να προκαλέσουν έξαρση της ψωρίασης 

    Προφυλάξεις: Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καταστολή του μυελού των οστών. Το ΜΣΑΦ και το ΑΣΟ μπορεί να προκαλέσουν γαστρίτιδα.

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Ετρετινάτη 0,5-1,0 mg/Kg/ημέρα σε 2 διηρημένες δόσεις (σοβαρές παρενέργειες, αποφύγετε τη κατά την εγκυμοσύνη, εφόσον είναι συχνότατα τερατογόνος)

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την ψωριασική αρθρίτιδα, επομένως η θεραπεία επικεντρώνεται στον έλεγχο της φλεγμονής στις προσβεβλημένες αρθρώσεις για την πρόληψη του πόνου και της αναπηρίας των αρθρώσεων.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψωριασικής αρθρίτιδας περιλαμβάνουν:

    -ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν την ιβουπροφαίνη και τη νατριούχο ναπροξένη κ.ά. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και βλάβη στο ήπαρ και στα νεφρά.

    -Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs). Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ψωριασικής αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα κοινά DMARD περιλαμβάνουν τη μεθοτρεξάτη, τη λεφλουνομίδη και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.

    -Ανοσοκατασταλτικά. Αυτά τα φάρμακα δρουν για να εξημερώσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, το οποίο είναι εκτός ελέγχου στην ψωριασική αρθρίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την αζαθειοπρίνη και την κυκλοσπορίνη. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να αυξήσουν την ευαισθησία σε λοίμωξη.

    -Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης, γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει abatacept (Orencia), adalimumab (Humira), certolizumab (Cimzia), etanercept (Enbrel), golimumab (Simponi), infliximab (Remicade), ixekizumab (Taltz), secukinumab (Cosentyx), tofacitinib (Xeljanz) και ustekinumab (Stelara). Αυτά τα φάρμακα στοχεύουν συγκεκριμένα μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλούν φλεγμονή και οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες. Οι βιολογικοί παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνοι τους ή να συνδυαστούν με DMARDs, όπως η μεθοτρεξάτη.

    -Νεότερα από του στόματος φάρμακα. Το Apremilast (Otezla) μειώνει τη δραστηριότητα ενός ενζύμου στο σώμα που ελέγχει τη δραστηριότητα της φλεγμονής στα κύτταρα. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία και πονοκεφάλους.
    Χειρουργικές και άλλες διαδικασίες

    -Ενέσεις Στεροειδών. Αυτός ο τύπος φαρμάκου μειώνει γρήγορα τη φλεγμονή και μερικές φορές εγχέεται σε προσβεβλημένη άρθρωση.

    -Χειρουργική αντικατάσταση άρθρωσης. Οι αρθρώσεις που έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες από την ψωριασική αρθρίτιδα μπορούν να αντικατασταθούν με τεχνητές προθέσεις από μέταλλο και πλαστικό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

    Συχνή για την προσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής και ενθάρρυνση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Χρονιότητα
    • Σοβαρή ακρωτηριακή αρθρίτιδα
    • Σπονδυλική μορφή της αρθρίτιδας με ιερολαγονίτιδα και συμμετοχή της σπονδυλικής στήλης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πορεία - οξεία διαλείπουσα
    • Πιο ευνοϊκή απο τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (εκτός από την ακρωτηριαστική αρθρίτιδα)
    • Η θεραπεία των δερματικών βλαβών συχνά βελτιώνει τα αρθριτικά συμπτώματα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Ψωρίαση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Τα αρθριτικά συμπτώματα χειροτερεύουν

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ψωριασική αρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ψωριασική αρθρίτιδα

    images 22

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για την ψωρίαση

    Ετρετινάτη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Η κουρκουμίνη αποτελεσματική και στην ψωρίαση

    Δίαιτα για την ψωρίαση

    Ψωρίαση

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Κουρκουμίνη

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης

    www.emedi.gr

     

      

     

  • Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Νόστιμα ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΣΟΛΟΜΟΣ: Ο σολομός έχει μεγάλη διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για το δέρμα, το ανοσοποιητικό, την καρδιά και τον εγκέφαλο. Αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές των πολύτιμων για τον οργανισμό ωμέγα 3 λιπαρών οξέων, τα οποία δημιουργούν μια φυσική ασπίδα προστασίας έναντι των εκφυλιστικών νοσημάτων. Ο σολομός αποτελεί φυσική πηγή θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα πρωτεϊνών, ενώ περιέχει σε σημαντικές ποσότητες, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυσικά τα πολύτιμα και απαραίτητα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Είναι πλούσιος σε νιασίνη, παντοθενικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη D, βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως Β6 και Β12), σελήνιο και φώσφορο. Είναι φτωχός σε θερμίδες και σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και δεν περιέχει καθόλου υδατάνθρακες και αλάτι.

    ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ: Τα σπαράγγια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως η γλουταθειόνη, δηλαδή ουσίες που μάχονται κατά των ελεύθερων ριζών που δημιουργούν προβλήματα στον οργανισμό μας. Η κατανάλωση των σπαραγγιών κάνει καλό στον εγκέφαλό μας, καθώς, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε φυλλικό οξύ το οποίο σε συνεργασία με τη βιταμίνη Β12, φαίνεται ότι προστατεύει τις εγκεφαλικές λειτουργίες. Επίσης, το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον οργανισμό στις περιόδους ταχείας ανάπτυξης, όπως είναι η εγκυμοσύνη και η εφηβεία. Τα σπαράγγια περιέχουν το ασπαραγινικό οξύ, το οποίο όχι μόνο αυξάνει τη διούρηση, αλλά βοηθάει στην αποβολή της περίσσειας αλάτων από το σώμα. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Κ. Ένα φλιτζάνι σπαραγγιών μας εφοδιάζει με το 70% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ. Η βιταμίνη Κ παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των οστών, καθώς, συμβάλει στην απορρόφηση του ασβεστίου από τα οστά. Τέλος, τα σπαράγγια βοηθούν σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, γιατί είναι πλούσια σε νερό και σε φυτικές ίνες.

    ΦΡΕΣΚΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑΚΙΑ : Τα φρέσκα κρεμμυδάκια χαρίζουν ιδιαίτερο άρωμα σε σαλάτες και φαγητά και για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη μαγειρική. Εκτός από τη γεύση, ενισχύουν και τη διατροφική αξία του γεύματος προσφέροντας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, τα φρέσκα κρεμμύδια αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, η οποία είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική διαδικασία πήξης του αίματος και ταυτόχρονα, συμβάλλει στη διατήρηση της οστικής υγείας. Από την άλλη, περιέχουν σημαντικά ποσά φυτικών ινών, βιταμίνης C, φυλλικού οξέος και βιταμίνης Α, καθώς και απαραίτητων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος και το κάλιο. Τέλος, στα φρέσκα κρεμμυδάκια θα βρούμε και πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά, τα οποία έχουν συσχετισθεί με οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, καθώς και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου του πεπτικού συστήματος και του προστάτη.

    tagliatelle with green asparagus and salmon 530634

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    500 γρ βιολογικές ταλιατέλες (ανα επιθυμείτε βάζετε άλλο ζυμαρικό)

    200 γρ βιολογικό καπνιστό σολομό σε κομματάκια

    250 γρ βιολιογικά σπαράγγια καθαρισμένα και κομμένα στα τρία

    1 κουταλιά βιολογικό βούτυρο

    4 φρέσκα βιολογικά κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό λευκό κρασί

    2 κουταλιές βιολογικός χυμό λεμονιού

    1 φλιτζάνι βιολογική κρέμα γάλακτος

    1/4 φλιτζάνι ψιλοκομμένος βιολογικό άνηθος

    1 κουταλάκι ξύσμα βιολογικού λεμονιού

    1/4 φλιτζάνι βιολογική παρμεζάνα τριμμένη

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό και τρία λεπτά πριν τα βγάλουμε ρίχνουμε τα σπαράγγια να βράσουν μαζί. Σουρώνουμε.
    2. Εν τω μεταξύ σε μεγάλο τηγάνι λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε τα κρεμμυδάκια. Μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά, προσθέτουμε το κρασί και το χυμό λεμονιού, μαγειρεύουμε για 1-2 λεπτά.
    3. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον σολομό, τον άνηθο και το πιπέρι. Μαγειρεύουμε ανακατεύοντας μερικές φορές έως να αρχίσει να πήζει η σάλτσα, περίπου 4-5 λεπτά.
    4. Ρίχνουμε και το τυρί, μαγειρεύουμε άλλο ένα λεπτό και ρίχνουμε το μείγμα στις ταλιατέλες. Ανακατεύουμε και σερβίρουμε.

    Αν δεν σας αρέσει η κρέμα γάλακτος, κρατείστε νερό από τα βρασμένα ζυμαρικά και χρησιμοποιείστε το στη θέση της κρέμας για να πήξει η σάλτσα. Αντί για κρέμα γάλακτος βάλτε 1 και 1/2 φλιτζάνι νερό από τα ζυμαρικά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0a6814d5808fc46ae94c09840f537263

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα έχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Τροφές φάρμακα

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Τα παχιά ψάρια προστατεύουν από τον καρκίνο νεφρού

    Η δίαιτα του σολομού και των λαχανικών

    Φρέσκα σπαράγγια με βούτυρο

    Σπαράγγια

    www.emedi.gr

     

  • Αβοκάντο σαλάτα Αβοκάντο σαλάτα

    Αβοκάντο σαλάτα

    Σαλάτα αβοκάντο

    Είναι ένα θρεπτικό, εύπεπτο και γευστικό γεύμα.

    Περιέχει όλες τις βιταμίνες (εκτός της βιταμίνης Β12) και όλα τα ιχνοστοιχεία.

    ΑΒΟΚΑΝΤΟ: Το αβοκάντο σας προσφέρει σχεδόν 20 βιταμίνες και μέταλλα σε κάθε μερίδα, συμπεριλαμβανομένου του καλίου που βοηθάει στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, της λουτεΐνης που είναι καλό για τα μάτια σας και του φυλλικού οξέος, για την επιδιόρθωση των κυττάρων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ταυτόχρονα, είναι μια καλή πηγή βιταμινών Β, τα οποία σας βοηθούν να καταπολεμήσετε τις ασθένειες και τις λοιμώξεις. Είναι ίσως το μοναδικό φρούτο που περιέχει ποσότητα πρωτεΐνης, η οποία χαρακτηρίζεται πιο βιοδιαθέσιμη από αυτή του κρέατος, αφού αξιοποιείται από τον οργανισμό αμέσως μόλις καταναλωθεί. Επιπλέον, το αβοκάντο αποτελεί πλούσια πηγή καροτενοειδων και περιέχει τη εξαιρετική ποσότητα λίπους που βοηθάει στην απορρόφησή τους. Ταυτόχρονα, βοηθάει στη μετατροπή της β-καροτίνης σε βιταμίνη Α. Επίσης, εξαιτίας των θρεπτικών συστατικών που περιέχει, είναι εξαιρετικά ωφέλιμος για τα μάτια, τα μαλλιά, το δέρμα και γενικότερα την υγεία των κυττάρων. Ενώ, προλαμβάνει τη φθορά του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού και την εμφάνιση καταρράκτη. Παράλληλα, οι βιταμίνες Α, Β, C και Ε που περιέχονται στο φρούτο, αξιοποιούνται από τους ειδικούς της βιομηχανίας καλλυντικών. Οι συγκεκριμένες ουσίες είναι γνωστές για τις ενυδατικές, αντιγηραντικές και ιαματικές ιδιότητες που προσφέρουν στο δέρμα, ενώ το έλαιο του φυτού εφαρμόζεται στην αρωματοθεραπεία, καθώς επίσης και ως αντηλιακή προστασία. Τέλος, τα αμινοξέα, οι βιταμίνες και τα έλαια του αβοκάντο, ενισχύουν την όψη και την υφή των μαλλιών, δίνοντας τους λάμψη και δύναμη.

    DSCN0547 1024x768

    Σαλάτα αβοκάντο

    Είναι κατάλληλο και για μεσημεριανό γεύμα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 2 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια βιολογικό αβοκάντο καθαρισμένο

    70 γραμμάρια μπαγκέτα στεγνή ή ένα παξιμάδι

    3 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    4 κ.γ. χυμό λεμονιού

    Αλάτι βοτάνων

    Αν επιθυμείτε προσθέτετε φύλλα μαϊντανού, κάρδαμου ή βασιλικού

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Το αβοκάντο πρέπει να είναι ώριμο αλλά όχι μαύρο. Ζουλιέται σαν ώριμο ροδάκινο σε όλη του την επιφάνεια. Εάν είναι σκληρό δεν τρώγεται. Επίσης εάν είναι μέσα μαύρο μπορεί να είναι σάπιο. Το εσωτερικό του πρέπει να είναι μαλακό, πράσινο ή άσπρο και να μην μυρίζει δυσάρεστα.

    1. Κόβουμε το αβοκάντο στη μέση χωρίς να βγάλουμε τη φλύδα. Αφαιρούμε το κουκούτσι κάνουμε με το μαχαίρι 5-10 τομές στη σάρκα του χωρίς να τραυματίσουμε τη φλύδα του. Προσθέτουμε το αλάτι βοτάνων, το λεμόνι και το ελαιόλαδο.
    2. Σερβίρουμε σε πιάτο μαζί με την μπαγκέτα.
    3. Βάζουμε ένα κομματάκι αβοκάντο επάνω στην φέτα μπαγκέτας. Μασάμε πολύ καλά (60 φορές) και καταπίνουμε. 
    4. Μπορούμε αντί για 3 κ.σ. ελαιόλαδο να βάλουμε μαγιονέζα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    Cucumber Avocado Salad with Tequila Poppyseed Vinaigrette 720x720

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Σαλάτα με καστανό ρύζι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Smoothie με αβοκάντο

    Τοστ με αβοκάντο και ντομάτα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Υγιεινά σνακ για όλους

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αβοκάντο

    Η κακή διατροφή προκαλεί χολολιθίαση

    Διατροφή για τη νεφρική ανεπάρκεια

    Ο συνδυασμός αβοκάντο και ελαιόλαδου αυξάνει τη νοημοσύνη

    Σαλάτα για ενέργεια

    Σαλάτα για ενέργεια

    Πρόληψη ρήξης μηνίσκου με τη διατροφή

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Scrub προσώπου με αβοκάντο και μέλι

    Σαλάτα αβοκάντο

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    ρόφιμα για να χάσετε βάρος

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Αντιφλεγμονώδης διατροφή

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Τροφή για το αίμα

    Φυτά που τα φυτεύετε μια φορά και τα έχετε για πάντα

    Διατροφή για αύξηση γονιμότητας στις γυναίκες

    Αντικαταστήστε τα ανθυγιεινά τρόφιμα με υγιεινά

    Διατροφή για καλύτερο σεξ

    Φυσικοί τρόποι για να μεγαλώσετε το στήθος σας

    Τροφές για καλή όραση

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Τροφές φάρμακα

    Οι καλύτερες τροφές για το στρες

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Μυστικά για πετυχημένες συνταγές

    Χρωματιστά γεύματα

    Η δίαιτα του αβοκάντο

    Η μόδα στη διατροφή

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Διατροφή στην περίοδο

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr