Παρασκευή, 05 Αυγούστου 2016 01:10

Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η μητέρα φύση θεραπεύει την ακμή στον κατάλληλο χρόνο

Η ακμή, ICD-10 L70.0, είναι μια ανδρογενετικά επαγόμενη φλεγμονώδης διαταραχή των σμηγματογόνων αδένων με αποτέλεσμα φαγέσωρες, βλατίδες, φλεγμονώδες φλύκταινες και ουλές.

Το 100% των εφήβων επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό από την ακμή και το 15% ζητά ιατρική βοήθεια.

Η ακμή εμφανίζεται στην εφηβεία και μπορεί να επιμένει μέχρι τα 40 έτη, σε ποσοστό 4%.

Ελαφρά αυτοπεριοριζόμενη ακμή μπορεί να παρουσιαστεί και στο νεογνό.

Οι γυναίκες επηρεάζονται το ίδιο με τους άνδρες, αν και οι άνδρες τείνουν να επηρεάζονται βαρύτερα.

Η κοινή ακμή είναι μια μακροχρόνια ασθένεια του δέρματος που εμφανίζεται όταν τα θυλάκια τρίχας φράσσονται με τα νεκρά κύτταρα του δέρματος και το λάδι από το δέρμα. Η ακμή χαρακτηρίζεται από περιοχές της σπυράκια, στίγματα και λιπαρό δέρμα, και μπορεί να οδηγήσει σε ουλές.  Η προκύπτουσα εμφάνιση μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, μειωμένη αυτοεκτίμηση και, σε ακραίες περιπτώσεις, σε κατάθλιψη ή σκέψεις αυτοκτονίας. 

Γενετική πιστεύεται ότι είναι η αιτία στο 80% των περιπτώσεων. Η ακμή επηρεάζει, κυρίως το δέρμα στο πρόσωπο, το άνω μέρος του θώρακα, και την πλάτη. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και στα δύο φύλα, η ακμή συχνά προκαλείται από την αύξηση των ανδρογόνων, όπως της τεστοστερόνης. Η υπερβολική ανάπτυξη των βακτηρίων Acnes Propionibacterium, στο δέρμα,  συχνά, εμπλέκεται.

Πολλές θεραπευτικές επιλογές είναι διαθέσιμες για να βελτιωθεί η εμφάνιση της ακμής, όπως οι αλλαγές του τρόπου ζωής, και των φαρμάκων. Τρώγοντας λιγότερους απλούς υδατάνθρακες, όπως ζάχαρη βοηθάει. Τοπικά φάρμακα, όπως το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου και το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιούνται, συνήθως, ως θεραπείες. Τα αντιβιοτικά και τα ρετινοειδή είναι διαθέσιμα σε τοπικά και από του στόματος σκευάσματα για τη θεραπεία της ακμής. Ωστόσο, αντίσταση στα αντιβιοτικά μπορεί να αναπτυχθεί. Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να είναι χρήσιμα για την πρόληψη της ακμής στις γυναίκες. Η από του στόματος ισοτρετινοΐνη, συνήθως, επιφυλάσσεται για τη σοβαρή ακμή λόγω των μεγαλύτερων  παρενεργειών. 

Η ακμή είναι η 8η πιο κοινή ασθένεια σε όλο τον κόσμο. 


Σημεία και συμπτώματα ακμής

  • Ανοιχτοί φαγέσωρες, άσπρα στίγματα
  • Κλειστοί φαγέσωρες, μαύρα στίγματα
  • Όζοι και βλατίδες
  • Φλύκταινες με ή χωρίς ερυθρότητα και οίδημα, κύστεις
  • Ουλές, σημάδια. Η ουλή δημιουργείται από μια μη φυσιολογική επούλωση μετά τη δερματική φλεγμονή η οποία μπορεί να οδηγεί σε υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου ή απώλεια κολλαγόνου στην περιοχή της βλάβης. Οι ατροφικές ουλές ακμής είναι ο πιο συχνός τύπος ουλών και έχει χαθεί το κολλαγόνο κατά την επούλωση. Οι υπερτροφικές ουλές είναι λιγότερο συχνές, και χαρακτηρίζονται από αυξημένη περιεκτικότητα κολλαγόνου μετά την ανώμαλη απόκριση επούλωσης.
  • Μελάγχρωση. Η μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση αφήνει πίσω φλεγμονώδη κόκκινα σημάδια και εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα με πιο σκούρο χρώμα δέρματος και μπορεί να εξασθενίσει με το χρόνο. 
  • Ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα

Οι βλάβες εμφανίζονται στο μέτωπο, τις παρειές, τη μύτη και μπορούν να επεκταθούν στο μέσο του θώρακα και στην πλάτη.

Η ακμή, συνήθως, ταξινομείται ανάλογα με τη σοβαρότητα ως ήπια, μέτρια ή σοβαρή. Αυτό το είδος της κατηγοριοποίησης μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

Η ήπια ακμή κλασικά εμφανίζεται με άσπρα και μαύρα στίγματα και περιορίζεται στο πρόσωπο με περιστασιακές φλεγμονώδεις βλάβες.

Η μέτριας σοβαρότητας ακμή εμφανίζεται με ένα υψηλότερο αριθμό φλεγμονωδών βλατίδων και φλυκταινών στο πρόσωπο και στον κορμό.

Τέλος, η σοβαρή ακμή υπάρχει όταν οζίδια βρίσκονται κάτω από το δέρμα, με χαρακτηριστικές αλλοιώσεις του προσώπου, και του κορμού. Σχηματίζονται κύστεις.


Αίτια ακμής

Τα ανδρογόνα διεγείρουν το ρυθμό αντικατάστασης της κερατίνης στους σμηγματογόνους αδένες. Η πλάκα της κερατίνης, που είναι φαγέσωρας προκαλεί συσσώρευση σμήγματος μέσα στον αδένα. Η ορμονική δραστηριότητα, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια εμμήνου ρύσεως και την εφηβεία, μπορεί να συμβάλλει στο σχηματισμό της ακμής. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, η αύξηση των ορμονών του φύλου που ονομάζονται ανδρογόνα κάνει τους θυλακιώδεις αδένες να μεγαλώνουν και να παράγουν περισσότερο σμήγμα. Πολλές ορμόνες έχουν συνδεθεί με την ακμή, όπως η τεστοστερόνη, η διυδροτεστοστερόνη (DHT), και η θειική δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA-S), όπως επίσης και ο ινσουλινόμορφος αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) και η αυξητική ορμόνη (GH). Και τα ανδρογόνα και ο IGF -1 φαίνεται να είναι απαραίτητα για να συμβεί ακμή. Η ακμή δεν αναπτύσσεται σε άτομα με σύνδρομο έλλειψης ευαισθησίας στα ανδρογόνα  ή σύνδρομο Laron (αντοχή στην GH, με αποτέλεσμα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα IGF-1). Ιατρικές καταστάσεις με υψηλά ποσοστά ανδρογόνων, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η συγγενής υπερπλασία των επινεφριδίων, και οι όγκοι που εκκρίνουν ανδρογόνα μπορούν να προκαλέσουν ακμή. Αντίθετα, οι άνθρωποι που στερούνται ανδρογόνες ορμόνες ή είναι αδρανείς στις επιδράσεις των ανδρογόνων σπανίως έχουν ακμή. Μία αύξηση στη σύνθεση ανδρογόνων μπορεί, επίσης, να συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ακμή μπορεί να είναι μια παρενέργεια της θεραπείας με τεστοστερόνη ή για όσους λαμβάνουν αναβολικά στεροειδή για bodybuilding. 

Η παρουσία του προπιονοβακτηριδίου της ακμής ερεθίζει μια φλεγμονώδη αντίδραση στο σμήγμα που οδηγεί στο σχηματισμό βλατίδων και φλυκταινών. Το acnes Propionibacterium (P. acnes) είναι  αναερόβιο βακτήριο. Ακόμη η μόλυνση με το παρασιτικό Demodex  σχετίζεται με την ανάπτυξη της ακμής. 

Η προδιάθεση για ακμή για συγκεκριμένα άτομα μπορεί να είναι γενετική και πολυγονιδιακή. Οι πολυμορφισμοί στο ΤΝΡ-α, IL-1 άλφα, και CYP1A1, 308 G / A μοναδικού νουκλεοτιδίου και του παράγοντα νέκρωσης όγκου ( TNF) σχετίζονται με κίνδυνο για ακμή. 

Οι δίαιτες υψηλού γλυκαιμικού φορτίου έχουν επίδραση στην σοβαρότητα της ακμής. Μια δίαιτα με χαμηλότερο γλυκαιμικό φορτίο είναι αποτελεσματική στη μείωση της ακμής. Ακόμη, η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων συνδέεται με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης και σοβαρότητας της ακμής. Η κατανάλωση σοκολάτας ή αλατιού επιδρούν αρνητικά. Υπάρχει μια σχέση μεταξύ ακμής και του μεταβολισμού της ινσουλίνης και της παχυσαρκίας. Η βιταμίνη Β12 μπορεί να οδηγήσει σε ακμοειδή εξανθήματα, ή να επιδεινώσει την υπάρχουσα ακμή, όταν λαμβάνεται σε δόσεις που υπερβαίνουν τη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη. 

Το κάπνισμα μπορεί να βελτιώσει την σοβαρότητα της ακμής.

Το άγχος προκαλεί ή επιδεινώνει την ακμή σε συνδυασμό με ορμονικές αλλαγές, όπως αυτές που παρατηρούνται στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.


Παράγοντες κινδύνου για την κοινή ακμή

  • Εφηβεία
  • Άρρεν φύλο
  • Ανδρογόνα στερεοειδή και κάποια αντισυλληπτικά
  • Λιπαρά καλλυντικά, κρέμες καθαρισμού, υδατικές κρέμες και ελαιώδεις βάσεις
  • Ξύσιμο και απόφραξη της επιφάνειας του δέρματος
  • Φάρμακα, όπως ιωδίδια και βρωμίδια, λίθιο και φαινυντοϊνη, κορτικοστερεοειδή κ.ά
  • Ανδρογενετικές διαταραχές
  • Θερμό και υγρό κλίμα

Παθοφυσιολογία κοινής ακμής

Η κοινή ακμή είναι μια χρόνια ασθένεια του δέρματος και της τριχοσμηγματογόνου μονάδας και αναπτύσσεται λόγω μπλοκαρίσματος στους θύλακες των τριχών του δέρματος.

Αυτά τα μπλοκαρίσματα πιστεύεται ότι εμφανίζονται ως αποτέλεσμα τεσσάρων μη φυσιολογικών διεργασιών: μια υψηλότερη από το φυσιολογικό παραγωγή σμήγματος, που επηρεάζεται από τα ανδρογόνα, υπερβολική εναπόθεση της πρωτεΐνης κερατίνης, αποικισμός του θυλάκου με τα βακτήρια acnes Propionibacterium (Ρ . acnes), και τοπική απελευθέρωση προφλεγμονωδών χημικών ουσιών στο δέρμα.

Το πρώτο βήμα είναι ο σχηματισμός ενός βύσματος, το οποίο καθοδηγείται, κυρίως, από τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων στο θύλακα της τρίχας. Το φυσιολογικό δέρμα και τα κύτταρα του δέρματος που έχουν πεθάνει έρχονται μέχρι την επιφάνεια για να εξέλθουν από τον πόρο του θυλακίου της τρίχας.  Ωστόσο, η αυξημένη παραγωγή ελαιώδους σμήγματος κάνει τα νεκρά κύτταρα του δέρματος να κολλούν μεταξύ τους. Γίνεται συσσώρευση των νεκρών κυττάρων του δέρματος και μπλοκάρισμα από το σμήγμα του πόρου του θυλακίου τρίχας και δημιουργείται βιοφίλμ  από το βακτήριο P. acnes εντός του θύλακα της τρίχας και η χρωστική ουσία μελανίνη εκτείθεται στον αέρα, με αποτέλεσμα οξείδωση και σκούρα εμφάνιση (μαύρα στίγματα) σε αντίθεση με τα άσπρα στίγματα.

Η διυδροτεστοστερόνη (DHT) είναι η βασική κινητήρια δύναμη των ανδρογόνων που προκαλείται από την παραγωγή σμήγματος στο δέρμα. Μία άλλη ανδρογόνος ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την αυξημένη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων είναι η DHEA-S. Υψηλότερες ποσότητες DHEA-S εκκρίνονται κατά τη διάρκεια αδρεναρχής (α στάδιο της εφηβείας), και αυτό οδηγεί σε αύξηση της σύνθεσης σμήγματος και το συμβιωτικό βακτήριο στο δέρμα P. acnes προκαλεί  φλεγμονή μέσα και γύρω από το θύλακα λόγω της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Το προπιονικό βακτήριο πυροδοτεί φλεγμονή του δέρματος στην ακμή αυξάνοντας την παραγωγή πολλών προφλεγμονωδών χημικών σημάτων (όπως IL-1α, IL-8, TNF-α, και LTB4). Η IL-1α είναι γνωστό ότι είναι απαραίτητη για το σχηματισμό φαγεσώρων. 

Ένας κύριος μηχανισμός της ακμής που σχετίζονται με τη φλεγμονή του δέρματος προκαλείται από την ικανότητα P. acnes να δεσμεύεται και να ενεργοποιεί μία κατηγορία υποδοχέων του ανοσοποιητικού συστήματος (TLR2) και  (TLR4). Η ενεργοποίηση των TLR2 και TLR4 από τον P. acnes οδηγεί σε αυξημένη έκκριση IL-8, TNF-α, και IL-1α. Η απελευθέρωση αυτών των φλεγμονωδών σημάτων προσελκύει διάφορα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος προς το θύλακα της τρίχας συμπεριλαμβανομένων των ουδετερόφιλων, μακροφάγων, και των κυττάρων Th1. Η IL-1α διεγείρει τη δραστικότητα των κερατινοκυττάρων και την αναπαραγωγή, και σχηματίζονται φαγέσωρες. Τα κύτταρα των σμηγματογόνων αδένων παράγουν, επίσης, περισσότερα αντιμικροβιακά πεπτίδια, όπως HBD1 και HBD2 , σε απόκριση στη σύνδεση στους υποδοχείς TLR2 και TLR4. 

Το P. acnes είναι, επίσης, ικανό να προκαλεί πρόσθετη φλεγμονή του δέρματος.  Η οξείδωση του σκουαλένιου ενεργοποιεί τον NF-κΒ και συνεπώς αυξάνει τα επίπεδα IL-1α. Επιπλέον,  οδηγεί σε αυξημένη δραστικότητα του ενζύμου 5-λιποξυγενάση που είναι υπεύθυνo για τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε λευκοτριένια Β4 (LTB4). Τα LTB4 προάγουν την φλεγμονή του δέρματος με ενεργοποίησση από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος του άλφα υποδοχέα (ΡΡΑΚα). Ο ΡΡΑΚα αυξάνει τη δραστηριότητα του ενεργοποιητή της πρωτεϊνης 1 (ΑΡ-1) και NF-κΒ, οδηγώντας έτσι στη στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων Τ. Οι φλεγμονώδεις ιδιότητες του Ρ acnes μπορεί να εξηγηθούν περαιτέρω με την ικανότητα του βακτηριδίου να μετατρέπει τα τριγλυκερίδια του σμήγματος σε προ-φλεγμονώδη ελεύθερα λιπαρά οξέα μέσω της έκκρισης του ενζύμου λιπάσης. Αυτά τα ελεύθερα λιπαρά οξέα τονώνουν την παραγωγή της cathelicidin, HBD1, και HBD2, οδηγώντας έτσι περαιτέρω σε φλεγμονή. 

Αυτός ο φλεγμονώδης καταρράκτης, συνήθως, οδηγεί στο σχηματισμό των φλεγμονωδών βλαβών ακμής (βλατίδες, μολυσμένες φλύκταινες και οζίδια). Αν η φλεγμονώδης αντίδραση είναι σοβαρή, το θυλάκιο μπορεί να σπάσει στα βαθύτερα στρώματα του χορίου και του υποδόριου ιστού και να προκαλέσει βαθιά οζίδια. Η συμμετοχή των ΑΡ-1 στο φλεγμονώδη καταρράκτη οδηγεί, επίσης, στην ενεργοποίηση των μεταλλοπρωτεϊνασών μήτρας, οι οποίες συμβάλλουν στην τοπική καταστροφή των ιστών και στο σχηματισμό ουλών. 


Διαφορική διάγνωση κοινής ακμή

Περιοδική έκθεση σε πίσσα, λάδι και γράσσο

Θυλακίτιδα

Ροδόχρους ακμή

Στερεοειδής ακμή

Περιστασιακή ακμή


Διάγνωση κοινής ακμής

To ιστορικό μπορεί να αποκαλύψει ακμή σχετιζόμενη με ορμονικές αλλαγές.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα περιλαμβάνουν λιπαρότητα και πάχυνση του δέρματος, υπερτροφία σμηγματογόνων αδένων, περιθυλακίτιδα και ουλές.

Η τεστοστερόνη και οι μεταβολίτες της μετριούνται.


Θεραπεία κοινής ακμής

Εξαγωγή φαγέσωρα με τομή της λεπτής στιβάδας του επιθηλίου.

Έγχυση σε μεγάλες κυστικές βλάβες 0,5-1,0 ml  τριαμσινολόνης.

Καθαρισμός με ήπιο σαπούνι για έλεγχο λιπαρότητας της επιδερμίδας.

Η υπεριώδης ακτινοβολία βελτιώνει την ακμή.

Αγωγή κατά του άγχους.

Οποιαδήποτε θεραπεία απαιτεί τέσσερις εβδομάδες για να δράσει.

Η τοπική θεραπεία είναι καλύτερη για φαγέσωρες και μέτρια φλεγμονώδη ακμή.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεραπείες για την ακμή, όπως το άλφα υδροξύ οξύ, τα αντιανδρογόνα φάρμακα, τα αντιβιοτικά, τα αντισμηγματορροϊκά φάρμακα, το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου, οι ορμονικές θεραπείες, τα κερατολυτικά σαπούνια, η νικοτιναμίδη, τα ρετινοειδή, και το σαλικυλικό οξύ και δρουν με αντιφλεγμονώδη δράση, ορμονικό χειρισμό, καταπολέμηση του  P. acnes, και  εξομάλυνση των κυττάρων του δέρματος που προκαλεί και την παραγωγή σμήγματος στο πόρων για την πρόληψη της απόφραξης.

Συνήθως χρησιμοποιούνται τοπικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, υπεροξείδιο του βενζολίου, και ρετινοειδή, και συστηματικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, ορμονικοί παράγοντες, από του στόματος ρετινοειδή, φωτοθεραπεία και θεραπεία με λέιζερ.

Μια δίαιτα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο συνιστάται  για τη βελτίωση της ακμής. 

Φάρμακα για την κοινή ακμή

-Υπεροξείδιο του βενζολίου 

Το υπεροξείδιο του βενζολίου είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για την ήπια και μέτρια ακμή, λόγω της αποτελεσματικότητάς της και τις ήπιες παρενέργειες (κυρίως, ερεθιστική δερματίτιδα). Δρα ενάντια στο προπιονικό βακτήριο, βοηθά στην πρόληψη του σχηματισμού των φαγέσωρων, και έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Το υπεροξείδιο του βενζολίου προκαλεί, συνήθως, ξηρότητα του δέρματος, ελαφρό κοκκίνισμα και περιστασιακά ξεφλούδισμα. Αυτή η τοπική θεραπεία δεν αυξάνει την ευαισθησία στον ήλιο. Το υπεροξείδιο του βενζολίου  είναι σχεδόν τόσο αποτελεσματικό όσο τα αντιβιοτικά. Σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, το υπεροξείδιο του βενζολίου δεν φαίνεται να αναπτύσσει βακτηριακή αντίσταση.  Το υπεροξείδιο του βενζολίου μπορεί να συνδυαστεί με ένα τοπικό αντιβιοτικό ή ρετινοειδές, όπως κλινδαμυκίνη. Ξεκινά η εφαρμογή με 5% εφαρμοζόμενο τοπικά σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

-Ρετινοειδή 

Τα ρετινοειδή είναι φάρμακα τα οποία διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, προκαλούν ομαλοποίηση του κύκλου ζωής των κυττάρων θυλακίου, και μειώνουν την παραγωγή σμήγματος. Τα ρετινοειδή φαίνεται να επηρεάζουν τον κύκλο ζωής των κυττάρων στην επένδυση θύλακα. Αυτό βοηθά στην αποφυγή της υπερκερατινοποίησης αυτών των κυττάρων τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν ένα μπλοκάρισμα. Πρόκειται για μια θεραπεία  πρώτης γραμμής,  ιδίως για τα άτομα με σκούρο χρώμα δέρματος, και είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ταχύτερη βελτίωση της μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης.

Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει το αδαπαλένιο, την ισοτρετινοΐνη, την ρετινόλη, την ταζαροτένη, και την τρετινοΐνη. Όπως η ισοτρετινοΐνη, αυτά τα ρετινοειδή σχετίζονται με τη βιταμίνη Α, αλλά χορηγούνται τοπικά και γενικά έχουν πολύ ηπιότερες παρενέργειες. Μπορούν, ωστόσο, να προκαλέσουν σημαντικό ερεθισμό του δέρματος. Η τρετινοΐνη είναι λιγότερο ακριβή από τα τοπικά ρετινοειδή και είναι πιο ερεθιστική για το δέρμα, ενώ η αδαπαλένη είναι  λιγότερο ερεθιστική για το δέρμα, αλλά κοστίζει πολύ περισσότερο. Η Tazarotene είναι η πιο αποτελεσματική από τα τοπικά ρετινοειδή. Η ρετινόλη είναι μια μορφή βιταμίνης Α που έχει παρόμοια αλλά πιο ήπια αποτελέσματα. Τα τοπικά ρετινοειδή συχνά προκαλούν μια αρχική έξαρση της ακμής και έξαψη. Σε γενικές γραμμές, τα ρετινοειδή αυξάνουν την ευαισθησία του δέρματος στο φως του ήλιου και συνεπώς συνιστώνται για χρήση τη νύχτα. Ξεκινάει κάποιος με κρέμα 0,25% σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα από του στόματος ρετινοειδές και είναι πολύ αποτελεσματικό για τη σοβαρή οζώδη ακμή, καθώς και για τη μέτρια ακμή που είναι ανθεκτική σε άλλες θεραπείες.  Η βελτίωση εμφανίζεται, συνήθως, μετά από ένα με δύο μήνες χρήσης. Η ακμή συχνά υποχωρεί πλήρως ή είναι πολύ πιο ήπια μετά από 4 έως 6 μήνες με από του στόματος ισοτρετινοΐνη. Το 80% των ανθρώπων αναφέρουν βελτίωση, και περισσότερο από το 50% αναφέρουν πλήρη ύφεση. Περίπου το 20% των ανθρώπων απαιτούν δεύτερο κύκλο θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι ξηρό δέρμα και χείλη, αιμορραγία από τη μύτη, μυϊκοί πόνοι, αυξημένα ηπατικά ένζυμα, και αυξημένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και ψυχιατρικές παρενέργεις, όπως η κατάθλιψη και οι τάσεις αυτοκτονίας. Είναι καλή σε φλυκταινώδη ακμή. Η δόση είναι 0,5-1 mh/Kg την ημέρα σε 2 δόσεις για 12-16 εβδομάδες. Δεύτερος κύκλος μπορεί να δοθεί μετά το πέρας των 8 εβδομάδων. Οι παρενέργειες είναι ξηρό δέρμα και βλεννογόνοι, χειλίτιδα και διαταραχές των λιπιδίων και της ηπατικής λειτουργίας.. Η ισοτρετινοϊνη προκαλεί σοβαρές εμβρυϊκές δυσπλασίες και απαιτείται αντισύλληψη 1 μήνα πριν και 1 μετά.

-Αντιβιοτικά 

Τα τοπικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται συχνά για την ήπια έως μετρίως σοβαρή ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά ενδείκνυται για τη μέτρια έως σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά ενάντια στη φλεγμονώδη ακμή και παράγουν ταχύτερη επίλυση των φλεγμονωδών βλαβών ακμής από ότι η τοπική εφαρμογή τοπικών αντιβιοτικών. Δρουν μειώνοντας τον αριθμό των βακτηρίων και ως αντιφλεγμονώδη.  Με την αυξανόμενη αντίσταση του Ρ acnes είναι όλο και λιγότερο αποτελεσματικά. Συνήθως χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, είτε  τοπικά ή από το στόμα (κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη, μετρονιδαζόλη, σουλφακεταμίδιο, και τετρακυκλίνες, όπως η δοξυκυκλίνη και μινοκυκλίνη). Συνιστάται τα από του στόματος αντιβιοτικά να διακοπούν και τα τοπικά ρετινοειδή να χρησιμοποιηθούν όταν η νόσος έχει βελτιωθεί.  Επιπλέον, η χρήση τοπικών αντιβιοτικών αποθαρρύνεται λόγω των ανησυχιών από την αντίσταση στα αντιβιοτικά, αλλά η χρήση τους συνιστάται σε συνδυασμό με τοπική χρήση υπεροξείδιου του βενζοϋλίου. Η τοπική δαψόνη δεν χρησιμοποιείται ως αντιβιοτικό πρώτης γραμμής λόγω του υψηλότερου κόστους. Η δαψόνη δεν συνιστάται για χρήση με το υπεροξείδιο του βενζολίου, λόγω του κίτρινο-πορτοκαλί χρωματισμού του δέρματος. Χρησιμοποιείται ερυθρομυκίνη τοπικά εφαρμοζόμενη στις κυστικές βλάβες ή κλινδαμυκίνη 2% διάλυμα  ή τετρακυκλινη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες ή ερυθρομυκίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Προσοχή, υπάρχει ελαττωμένη απορρόφηση τετρακυκλίνης με γαλακτοκομικά προϊόντα και αντιόξινα, λόγω σχηματισμού χηλικών ενώσεων με κατιόντα ασβεστίου και μαγνησίου. Η ερυθρομυκίνη προκαλεί ΗΚΓ ανωμαλίες.

-Ορμονική θεραπεία

Στις γυναίκες, η ακμή μπορεί να βελτιωθεί με τη χρήση οποιουδήποτε συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά μειώνουν την παραγωγή των ανδρογόνων ορμονών, με αποτέλεσμα την μείωση της παραγωγής του  σμήγματος, και, κατά συνέπεια μειώνεται η σοβαρότητα της ακμής. Οι συνδυασμοί που περιέχουν τρίτης ή τέταρτης γενιάς προγεσταγόνα, όπως η δεσογεστρέλη, η δροσπιρενόνη, ή η νοργεστιμάτη μπορεί θεωρητικά να είναι πιο επωφελή. Προκαλούν μείωση του αριθμού των φλεγμονωδών βλαβών ακμής σε τρεις μήνες. Τα αντιανδρογόνα όπως η οξική κυπροτερόνη και η σπιρονολακτόνη έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη θεραπεία της ακμής, ιδιαίτερα σε γυναίκες με συμπτώματα υπερβολικής παραγωγής ανδρογόνων, όπως αυξημένη τριχοφυΐα, φαλάκρα, ή αυξημένη παραγωγή  λιπαρού σμήγματος. Η αλδοστερόνη που είναι ανταγωνιστής της σπιρονολακτόνης είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή σε ενήλικες γυναίκες. Η σπιρονολακτόνη πιστεύεται ότι είναι μια χρήσιμη θεραπεία ακμής, λόγω της ικανότητας να μπλοκάρει την υποδοχέα ανδρογόνων σε υψηλότερες δόσεις. Οι ορμονοθεραπείες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας, καθώς έχουν συσχετιστεί με ορισμένες γενετικές ανωμαλίες, όπως υποσπαδία και θηλυκοποίηση του αρσενικού εμβρύου ή του βρέφους. Η φιναστερίδη είναι, επίσης, πιθανό να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. 

-Αζελαϊκό οξύ 

Το αζελαϊκό οξύ έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική για την ήπια έως μέτρια ακμή όταν εφαρμόζεται τοπικά σε μια συγκέντρωση 20%. Εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα για έξι μήνες  και η θεραπεία είναι τόσο αποτελεσματική όσο το τοπικό υπεροξείδιο του βενζολίου 5%, η ισοτρετινοΐνη 0.05 %, και η ερυθρομυκίνη 2%. Το αζελαϊκό οξύ έχει αντιβακτηριακή, αντι-φλεγμονώδη, και αντικερατινοποιητική δράση. Επιπλέον, το αζελαϊκό οξύ έχει λευκαντική δράση λόγω της ικανότητάς της να αναστέλλει τη σύνθεση μελανίνης, και συνεπώς είναι χρήσιμη στη θεραπεία ατόμων με ακμή και μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση. Το αζελαϊκό οξύ μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος, αλλά κατά τα άλλα είναι πολύ ασφαλή. 

-Σαλικυλικό οξύ 

Το σαλικυλικό οξύ είναι ένα τοπικά εφαρμοζόμενο βήτα-υδρόξυ οξύ που έχει βακτηριοστατικές και κερατολυτικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σαλικυλικό οξύ ανοίγει τους πόρους του δέρματος και προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων του δέρματος. Το σαλικυλικό οξύ είναι γνωστό ότι είναι λιγότερο αποτελεσματικό από τη ρετινοειδή θεραπεία. 

-Νικοταμίδιο

Τοπικά παρασκευάσματα και  από του στόματος  (αμιδική μορφή της βιταμίνης Β3) έχουν προταθεί ως εναλλακτικές θεραπείες για την ακμή. Το νικοτιναμίδιο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, καταστέλλει την παραγωγή σμήγματος, και προάγει την επούλωση του τραύματος.

-Ψευδάργυρος

Ομοίως, τα τοπικά και από του στόματος παρασκευάσματα ψευδαργύρου είναι αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. Έχει ευεργετικά αποτελέσματα  έναντι της φλεγμονής, της παραγωγής σμήγματος, και του P. acnes.

-Αντιισταμινικά

Τα αντιισταμινικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα σε όσους λαμβάνουν ισοτρετινοΐνη. Τα αντιισταμινικά βελτιώνουν την ακμή, λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους και  καταστέλλουν την παραγωγή σμήγματος. 

-Συνδυασμένη θεραπεία φαρμάκων

Η χρήση τοπικού υπεροξειδίου του βενζολίου και αντιβιοτικών μαζί έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο αποτελεσματική από ότι τα αντιβιοτικά μόνα. Παρομοίως, χρησιμοποιώντας ένα τοπικό ρετινοειδές με ένα αντιβιοτικό καθαρίζονται οι βλάβες της ακμής γρηγορότερα από ότι με τη χρήση των αντιβιοτικών και μόνο. Συχνά χρησιμοποιούνται: αντιβιοτικό + βενζοϋλο υπεροξείδιο + τοπικό ρετινοειδές ή τοπικό ρετινοειδές + υπεροξείδιο του βενζολίου. 

Η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν τις ορμόνες είναι γνωστό ότι αυξάνουν την παραγωγή σμήγματος (π.χ., IGF-1 και άλφα-ορμόνη διέγερσης των μελανοκυττάρων). Φάρμακα ελάττωσης του σμήγματος είναι τα αντιανδρογόνα και οι ρυθμιστές PPAR. 

Υπάρχει και ένα εμβόλιο κατά της φλεγμονώδους ακμής...

Φωτοθεραπεία για την κοινή ακμή

Η φωτοθεραπεία (επίσης γνωστή ως φωτοδυναμική θεραπεία) είναι μια μέθοδος που περιλαμβάνει την παροχή έντονων παλμών φωτός στην περιοχή με την ακμή μετά την εφαρμογή μιας ευαισθητοποιητικής ουσίας, όπως αμινολεβουλινικό οξύ ή μεθύλιο αμινολεβουλινικού οξέος.  Η διαδικασία αυτή πιστεύεται ότι σκοτώνει τα βακτήρια και μειώνει το μέγεθος και τη δραστηριότητα των αδένων που παράγουν σμήγμα. Οι τυπικές παρενέργειες της θεραπείας φωτός περιλαμβάνουν την απολέπιση του δέρματος, την προσωρινή ερυθρότητα του δέρματος, το πρήξιμο, και την μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση.

Δερμοαπόξεση για την κοινή ακμή

Η δερμοαπόξεση είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική διαδικασία για τη μείωση της εμφάνισης των επιφανειακών ατροφικών ουλών. Ωστόσο, η διαδικασία είναι επώδυνη και έχει πολλές πιθανές παρενέργειες, όπως ευαισθησία του δέρματος στο ηλιακό φως, ερυθρότητα, και μειωμένη χρώση του δέρματος. 

Λέιζερ για την κοινή ακμή

Το λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα σημάδια που άφησε η ακμή. Η πεπλατυσμένη κλασματική φωτοθερμόλυση με λέιζερ είναι πιο αποτελεσματική για τη μείωση της εμφάνισης ουλών ακμής από τη μη-αφαιρετική κλασματική φωτοθερμόλυση, αλλά σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης διάρκειας ενός μηνός, ερυθρότητα του προσώπου (συνήθως 3-14 ημέρες), και πόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. 

Χημικά πήλινγκ

Τα οξέα φρούτων μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν την εμφάνιση των ουλών ακμής (γλυκολικό οξύ, γαλακτικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, διάλυμα Jessner, ή (20%) τριχλωροξικό οξύ). Αυτά τα οξέα επηρεάζουν μόνο την επιδερμική στοιβάδα του δέρματος και μπορεί να είναι χρήσιμα στη θεραπεία των επιφανειακών ουλών ακμής και στη μελάγχρωση του δέρματος από τη φλεγμονώδη ακμή. Υψηλότερες συγκεντρώσεις τριχλωροξικού οξέος (30-40%) θεωρείται ότι είναι για σοβαρότερες περιπτώσεις. Σκευάσματα τριχλωροξικού οξέος 50% είναι για την σοβαρή ακμή.

Κοινή ακμή στην εγκυμοσύνη

Οι τοπικές αλοιφές για την θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν μικρή συστημική απορρόφηση και συνεπώς είναι απίθανο να βλάψουν το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Εφαρμόζονται τοπικά βενζοϋλοϋπεροξείδιο  και αζελαϊκό οξύ. Το σαλικυλικό οξύ έχει υψηλότερη συστηματική απορρόφηση (9-25%) και μπορεί να προκαλέσει ολιγοϋδράμνιο και πρόωρο κλείσιμο του αρτηριακού πόρου. Η τρετινοΐνη  και αδαπαλένη έχουν τερατογόνο δράση στο πρώτο τρίμηνο. Επίσης, απαγορεύεται η τοπική ταζαροτένη και από το στόμα η ισοτρετινοΐνη  και η ασιτρετίνη, όπως και  η σπειρονολακτόνη, αλλά και η φιναστερίδη. Τα αντιβιοτικά θεωρούνται ασφαλή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όπως η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη  και η μετρονιδαζόλη, η αζιθρομυκίνη, οι κεφαλοσπορίνες και οι πενικιλίνες. Οι τετρακυκλίνες  αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς είναι γνωστό ότι κάνουν κίτρινο χρωματισμό και αραιωμένο σμάλτο των δοντιών στο έμβρυο και λιπώδες ήπαρ της κύησης. Η ναδιφλοξακίνη και η δαψόνη  είναι άλλα τοπικά αντιβιοτικά που μπορεί να να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της ακμής σε έγκυες γυναίκες. Απαιτείται αντισύλληψη εάν ρετινοειδή χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής.

Εναλλακτική ιατρική για την κοινή ακμή

Πολυάριθμα φυσικά προϊόντα έχουν ερευνηθεί για τη θεραπεία ατόμων με ακμή. Η τοπική εφαρμογή έλαιου τεϊόδεντρου ή δηλητήριου μέλισσας μπορεί να μειώσει τον συνολικό αριθμό των βλαβών του δέρματος σε άτομα με ακμή.  Το έλαιο δέντρων τσαγιού είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το υπεροξείδιο του βενζολίου ή το σαλικυλικό οξύ, αλλά έχει συσχετισθεί με περιπτώσεις αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής. Το έλαιο τεϊόδεντρου έχει αντιβακτηριακή δράση κατά του Ρ acnes και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Επίσης, το έλαιο βασιλικού και οι ολιγοσακχαρίτες από φύκια, ο βελονισμός, η φυτοθεραπεία και οι βεντούζες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θεραπείες για την ακμή. Τα προβιοτικά έχουν θεραπευτικά αποτελέσματα, μειώνουν τη φλεγμονή του δέρματος και βελτιώνουν την υγρασία του δέρματος με την αύξηση της περιεκτικότητας του κεραμιδίου του δέρματος. 


Πρόγνωση για την κοινή ακμή

Παρατηρείται σταδιακή βελτίωση με την πάροδο του χρόνου. Η ακμή συνήθως βελτιώνεται κατά την ηλικία των 20 ετών, αλλά μπορεί να επιμένει και στην ενήλικη ζωή. Μπορεί να δημιουργηθούν μόνιμες ουλές. Η ακμή έχει αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις,  επιδεινώνει τη διάθεση, μειώνει την αυτοεκτίμηση, και συνδέεται με το άγχος, την κατάθλιψη, και τις σκέψεις αυτοκτονίας. Σε άλλες περιπτώσεις ένα άτομο επίμονα πειράζει τα σπυράκια, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ουλές, αλλαγές στο χρωματισμό του δέρματος  και  επιδείνωση του άγχους.

Πιθανές επιπλοκές κοινής ακμής

Συσσωρευμένη φλεγμονώδης ακμή με συστηματικά συμπτώματα, ουλές προσώπου και ψυχολογικά τραύματα.

Ουλές προσώπου.

Ψυχολογικά τραύματα.

Απαιτούνται μηνιαίες επισκέψεις έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητική ανταπόκριση.

Προ της θεραπείας και κάθε μήνα απαιτείται εξέταση αίματος για λιπίδια, ηπατικές δοκιμασίες και test εγκυμοσύνης για όσους λαμβάνουν ισοτρετινοϊνη.

Τα καλύτερα προϊόντα για την ακμή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την ακμή

Διαβάστε, επίσης, 

Ο ορός EMEDI για τη θεραπεία της ακμής

Φτιάξτε μόνοι σας εξατομικευμένη μάσκα με άργιλο

Πολύ καλή μάσκα για την ακμή

Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

Πρόσωπο χωρίς ακμή 

Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

Μάσκα προσώπου για λιπαρές επιδερμίδες με μαύρα στίγματα

Που κάνει καλό η Αχιλλαία

Να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια κάθε μέρα

Μην πετάτε τις φλούδες από τις μπανάνες

Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

Ακμή ενηλίκων

Μάσκα καθαρισμού προσώπου με άργιλο

Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Τα καλύτερα κόλπα για τα σπυράκια

Ακμή

Μακιγιάζ και ακμή

Μηνύματα προσώπου που δείχνουν ασθένειες

Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

www.emedi.gr

  BIO

Διαβάστηκε 3130 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019 09:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Πολλοί άνθρωποι τρομοκρατούνται με τα πρώτα σημεία τριχόπτωσης ή φαλάκρας

     

    Τα υγιή και λαμπερά μαλλιά είναι σύμβολο νεότητας και ομορφιάς.

    Το να χάνει κάποιος 50 έως 100 τρίχες την ημέρα θεωρείται φυσιολογικό, γιατί όπως τα νύχια και το δέρμα, έτσι και τα μαλλιά έχουν έναν κύκλο ανάπτυξης και φθοράς.

    Η σταδιακή τριχόπτωση είναι τμήμα της φυσιολογικής διαδικασίας γήρανσης.

    Η φαλάκρα είναι η απώλεια κατά 99% των μαλλιών στους άντρες και στις γυναίκες και είναι κληρονομική.

    trichoptosi 3

    Η αντρική φαλάκρα εμφανίζεται με λέπτυνση της τρίχας κι εμφανίζεται πρώτα στη χωρίστρα ή στην κορυφή του κεφαλιού.

    Οι γυναίκες σπάνια αναπτύσσουν φαλάκρα. Ταμαλλιά τους λεπταίνουν σε όλο το κεφάλι.

    Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για τη φαλάκρα είναι η μεγάλη ηλικία, η κληρονομικότητα και οι ορμόνες.

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η δίαιτα, τα φάρμακα, η εγκυμοσύνη, η κακή φροντίδα των μαλλιών, η κακή διατροφή και οι ασθένειες που σταματούν την λειτουργία πολλών αδένων συγχρόνως προκαλούν φαλάκρα και λέπτυνση των μαλλιών.

    Η ξαφνική τριχόπτωση ονομάζεται αλωπεκία και δημιουργούνται λεία, κυκλικά και φαλακρά σημεία μέχρι και 7,5 εκατοστά, που επικαλύπτουν το ένα το άλλο. Το άγχος και η κληρονομικότητα παίζουν ρόλο στην αλωπεκία. Στο 90% των περιπτώσεων τα μαλλιά ξαναβγαίνουν 6-24 μήνες.

    trichoptosi 2

    Συμβουλές για να διατηρήσετε τα μαλλιά σας υγιή:

    Να ακολουθείτε μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.

    Να μην ταλαιπωρείτε τα μαλλιά σας με βίαιες κινήσεις και να τ΄αφήνετε να στεγνώνουν φυσικά. Μην τα τρίβετε, μην τα τραβάτε και μην τα στρίβετε. Μην τα πιάνετε σε αλογοουρές, κότσους και κοτσίδες.

    Υπάρχουν περούκες και τεχνικές στάιλινγκ που κρύβουν τη φαλάκρα.

    Η μινοξιδίλη χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη μαλλιών.

    Αφού γίνει τριχοσκόπηση υπάρχουν διάφορες ιατρικές θεραπείες και γίνεται και προσθετική μαλλιών.

    Η εξέταση αίματος για τυχόν έλλειψη βιταμινών θεωρείται απαραίτητη.

    Αν το παιδί έχει σπασμένα μαλλιά στο κρανίο ή στα φρύδια μπορεί να τα τρίβει ή να τα τραβά και αυτό είναι διαταραχή συμπεριφοράς που ονομάζεται τριχοτιλλομανία.

    Τα καλύτερα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Να βάζετε δεντρολίβανο στα φαγητά σας

    Saw Palmetto 

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Για υγιή μαλλιά, όμορφο δέρμα και δυνατά νύχια

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Κόλπα για να έχετε πυκνά μαλλιά

    Κάντε θεραπεία στα μαλλιά σας

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Λοσιόν για την τριχόπτωση

    Φασκόμηλο

    Τσουκνίδα

    Λύθηκε το μυστήριο της φαλάκρας

    Η ζωή της τρίχας

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Τι να κάνετε αν έχετε λεπτά μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Θεραπεύονται οι ουλές στο τριχωτό της κεφαλής;

    www.emedi.gr

  • Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις προκαλεί η capecitabine

     

    Η καπεσιταμπίνη ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή, για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου, ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη, σε συνδυασμό με δοσεταξέλη σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, κατόπιν αποτυχίας της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας με ανθρακυκλίνη και ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού, κατόπιν αποτυχίας των ταξανών ή άλλου χημειοθεραπευτικού σχήματος με ανθρακυκλίνες ή όταν οι ασθενείς δεν μπορούν να λάβουν ανθρακυκλίνες.

    capecitabine 3

    Οι σοβαρές δερματικές αντιδράσεις είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που οδηγούν σε κάποιες περιπτώσεις σε θάνατο.

    Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση και το σύνδρομο Stevens-Johnson χαρακτηρίζονται από γενικευμένες ερυθηματώδεις κηλίδες που εξελίσσονται σε φλύκταινες και απολέπιση και συχνά προηγείται φωτοφοβία, συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού και πυρετός.

    Επίσης, η καπεσιταμπίνη προκαλεί παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία ή σύνδρομο χειρός-ποδός και δερματίτιδα με εξάνθημα, αλωπεκία, ερύθημα, και ξηροδερμία. Κνησμός, τοπική απολέπιση, υπέρχρωση δέρματος, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και σύνδρομα αναμνηστικής ακτινοβολίας παρατηρούνται, επίσης, με την capecitabine.

    capecitabine 1

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

    Σύνδρομο χεριών ποδιών

    Η καπεσιταμπίνη σβήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δε ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Capecitabine

    www.emedi.gr

     

     
  • Απόστημα μαστού Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Το μελάνωμα θεραπεύεται Το μελάνωμα θεραπεύεται

    Η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Μελάνωμα, ICD-10 C43, είναι η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων. 

    Η συντριπτική πλειοψηφία εμφανίζεται στο δέρμα, μπορεί, όμως να εμφανισθεί ως πρωτοπαθές νεόπλασμα, σε οποιοδήποτε ιστό με χρωστική.

    Μπορεί να δώσει μεταστάσεις σε οποιοδήποτε περιοχή του σώματος.

    Επηρεάζονται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι τα 53 έτη και η επίπτωση στις γυναίκες και στους άνδρες είναι ίση. Στα παιδιά απαντάται σπάνια. Σε ηλικιωμένους το μελάνωμα είναι μια μελαγχρωστική βλάβη που  μεγαλώνει αργά και βρίσκεται, συνήθως, στο πρόσωπο.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη

    Γενετική μελανώματος

    Το οικογενές σύνδρομο των δυσπλαστικών σπίλων αυξάνει τον κίνδυνο για μελάνωμα 100%.

    Η μελάγχρωση του δέρματος μεταβιβάζεται γενετικά και είναι προδιαθεσικός παράγοντας.

    melanoma 4

    Σημεία και συμπτώματα μελανώματος

    Οποιαδήποτε αλλαγή σε μια μελαγχρωστική αλλοίωση, όπως η υποχρωμία ή η υπέρχρωση, η αιμορραγία, η ουλοποίηση και η αλλαγή στο μέγεθος ή την υφή.

    Αίτια μελανώματος

    Υπεριώδης ακτινοβολία Β

    Χημικά αντηλιακά

    Παράγοντες κινδύνου μελανώματος

    Ενήλικες

    Δυσπλαστικοί σπίλοι και μελαγχρωστικές αλλοιώσεις

    Ανοιχτόχρωμο δέρμα, εφηλίδες, μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά

    Διπλάσιος κίνδυνος σε άτομα με ηλιακό έγκαυμα, με σχηματισμός φυσαλίδων στην εφηβεία και με οικογενειακό ιστορικό μελανώματος ή συγγενών σπίλων

    Διαφορική Διάγνωση μελανώματος

    Δυσπλαστικοί σπίλοι

    Αγγειακοί όγκοι δέρματος

    Μελαγχρωστικά επιδερμοειδή και βασικοκυτταρικά καρκινώματα

    Σμηγματορροϊκή κεράτωση 

    Άλλοι σπίλοι

    Στη διαφοροδιάγνωση βοηθούν τα εξής χαρακτηριστικά:

    Ασυμμετρία

    Ανώμαλα όρια

    Ποικιλοχρωμία

    Διάμετρος πάνω από 6 mm και κύρια εντόπιση στους Λευκούς στην πλάτη και τα κάτω άκρα και στους Μαύρους Αμερικανούς τα χέρια, τα πόδια και τα νύχια

    Υπέργερση της επιφάνειας του δέρματος

    melanoma 2

    Διάγνωση μελανώματος

    Κλινική διάκριση μελανώματος

    Επιπολής εκτεινόμενο μελάνωμα (70% των περιπτώσεων)

    Οζώδες μελάνωμα (15% των περιπτώσεων)

    Κακόηθες μελάνωμα των άκρων

    Κηλίδα του Hutchinson (4-10% των περιπτώσεων)

    Το οζώδες μελάνωμα αναπτύσσεται κάθετα, ενώ οι άλλοι τύποι επιφανειακά

    Γίνονται απεικονιστικές εξετάσεις για έλεγχο μεταστάσεων, που συνήθως είναι στον εγκέφαλο, στους λεμφαδένες και τους πνεύμονες.

    Θεραπεία μελανώματος

    Η κατάλληλη θεραπεία του μελανώματος είναι η χειρουργική εκτομή. Τα χειρουργικά όρια εκτομής είναι 1 εκατοστό αν η βλάβη είναι πάχους κάτω από 2 χιλιοστά. Αν έχει μεγαλύτερο πάχος τότε τα όρια εκτείνονται στα 3 εκατοστά.

    Καλύτερα να μην γίνεται αφαίρεση των λεμφαδένων!!!

    Το κλειδί στη θεραπεία του μελανώματος είναι η πρόληψη: αποφυγή της ηλιακής ακτινοβολίας και των χημικών αντηλιακών κρεμών. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά αντηλιακά, όταν είναι απαραίτητο.

    Οι ασθενείς με μελάνωμα ή σύνδρομο δυσπλαστικών σπίλων πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε πλήρη φυσική εξέταση για την εντόπιση οποιασδήποτε αλλοίωσης ή μεταβολής κάποιου σπίλου.

    Φάρμακα για το μελάνωμα

    Οι χημειοθεραπείες στο μελάνωμα δεν είναι αποτελεσματικές.

    Χορηγείται BCG και λεβιμαζόλη.

    Η συνηθισμένη χημειοθεραπεία περιλαμβάνει τη δακαρβαζίνη και τη σισπλατίνη.

    Γίνεται ανοσοθεραπεία με λευκαφαίρεση και διέγερση με IL-2 των φυσικών φονικών κυττάρων (LAKs-Lymphokine activated killer cells) και με νεώτερα χημικά φάρμακα.

    Τα συμβατικά χημικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες: Καταστολή μυελού, αλωπεκία, ναυτία, έμετοι, νεφροσωληναριακή βλάβη, ωτοτοξικότητα, περιφερική νευροπάθεια, υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία, αλλά και καταστροφή όλων των οργάνων και συστημάτων του σώματος.

    Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του μελανώματος που δεν έχουν παρενέργειες!!!

    Παρακολούθηση του ασθενούς με μελάνωμα

    Μετά τη διάγνωση του κακοήθους μελανώματος συνιστάται εξέταση του δέρματος κάθε 6 μήνες, συνήθως.

    Ο βιοχημικός έλεγχος, οι ηπατικές δοκιμασίες και η μαγνητική εγκεφάλου γίνονται εξατομικευμένα.

    Ο ασθενής πρέπει να αυτοεξετάζει το δέρμα του κάθε εβδομάδα.

    Πρόληψη μελανώματος

    Αποφυγή ηλιακών εγκαυμάτων

    Χρήση φυσικών αντηλιακών όταν είναι απαραίτητο

    Επιπλοκές μελανώματος

    Μεταστάσεις

    Δυσμορφία από τη χειρουργική εξαίρεση του μελανώματος

    Πρόγνωση μελανώματος

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σταδιοποίηση της βλάβης

    Σταδιοποίηση Breslow:

    70% πενταετής επιβίωση όλων των ασθενών χωρίς τοπική ή απομακρυσμένη λεμφαδενική προσβολή

    Σταδιοποίηση Clark

    Εξαρτάται από το βάθος διήθησης. Την καλύτερη πρόγνωση έχουν αλλοιώσεις με πάχος κάτω από 85 mm και 95-100% πενταετή επιβίωση. Αν γίνει αφαίρεση των λεμφαδένων η πενταετής επιβίωση είναι λιγότερο από 5%.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη ή MSH αυξάνεται κατά τη διάρκεια της κύησης και το μελάνωμα μπορεί να προσβάλλει τον πλακούντα. Καλύτερα η κύηση να γίνεται 2 χρόνια μετά, γιατί υπάρχει και κίνδυνος για το έμβρυο.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του του μελανώματος, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    melanoma 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Σύνδρομο Werner

    Είναι απαραίτητη η απομάκρυνση λεμφαδένων στον καρκίνο;

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρεσβερατρόλη

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Issels' Whole Body Therapy για τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Πώς το λεμφοίδημα προκαλεί καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μελάνωμα

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    ΟγκοΥπερθερμία

    Αυτοθεραπεία με GcMAF

    Στοχευμένες θεραπείες στον καρκίνο

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Μάθετε τα σημεία του μελανώματος

    Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

    Pembrolizumab για το μελάνωμα

    Έχετε πολλές ελιές;

    Ιπιλιμουμάμπη για το μελάνωμα

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Διάγνωση καρκίνου του δέρματος με το κινητό τηλέφωνο

    Μελάνωμα

    Vemurafenib

    Ο MEK αναστολέας για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Πρόληψη καρκίνου του δέρματος

    Αν έχετε πολλές ελιές

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Μελάνωμα στο μάτι

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κοινή πέμφιγα Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής »