Τρίτη, 08 Σεπτεμβρίου 2020 12:49

Έρπης ζωστήρας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο έρπης ζωστήρ είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα

Ο έρπητας ζωστήρας είναι ένα επώδυνο εξάνθημα που προκαλεί νευραλγία κι έχει διάρκεια 2–4 εβδομάδες. Προκαλείται από τον ιό Varicella zoster (VZV). Παράγοντες κινδύνου είναι το γήρας, η κακή ανοσολογική λειτουργία κι όσοι είχαν ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών. Η διάγνωση γίνεται με βάση τα συμπτώματα. Διαφορική διάγνωση γίνεται από τον απλό έρπητα, στηθάγχη, τσιμπήματα εντόμων. Κυκλοφορε;i, πια εμβόλιο πρόληψης του έρπητα ζωστήρα. Φάρμακα, όπως η  Aciclovir (αν χορηγηθούν, πρέπει να χορηγηθούν νωρίς). Επίσης, χορηγούνται φάρμακα για τον πόνο.

Ο έρπητας ζωστήρας, επίσης, γνωστός ως ζωστήρας ή έρπης ζωστήρας, είναι μια ιογενής ασθένεια που χαρακτηρίζεται από επώδυνο δερματικό εξάνθημα με φουσκάλες σε μια τοπική περιοχή.  Συνήθως, το εξάνθημα εμφανίζεται σε μία, ευρεία λωρίδα είτε στην αριστερή είτε στη δεξιά πλευρά του σώματος ή του προσώπου. Δύο έως τέσσερις ημέρες πριν εμφανιστεί το εξάνθημα μπορεί να υπάρχει μυρμήγκιασμα ή τοπικός πόνος στην περιοχή. Διαφορετικά, υπάρχουν, συνήθως, λίγα συμπτώματα, αν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν πυρετό ή πονοκέφαλο ή να αισθάνονται κουρασμένοι. Το εξάνθημα, συνήθως, θεραπεύεται εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συνεχή πόνο στα νεύρα που μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή χρόνια, μια κατάσταση που ονομάζεται μεθερπητική νευραλγία. Σε άτομα με κακή ανοσολογική λειτουργία το εξάνθημα μπορεί να είναι εκτεταμένο. Εάν το εξάνθημα περιλαμβάνει το μάτι, μπορεί να συμβεί απώλεια όρασης.

Ο έρπητας ζωστήρας οφείλεται σε επανενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα (VZV) στο σώμα ενός ατόμου.

Η ασθένεια της ανεμοβλογιάς προκαλείται από την αρχική λοίμωξη με VZV. Μόλις λυθεί η ανεμοβλογιά, ο ιός μπορεί να παραμείνει ανενεργός στα νευρικά κύτταρα. Όταν επανενεργοποιηθεί, ταξιδεύει από το νευρικό σώμα μέχρι τις απολήξεις του δέρματος, παράγοντας φουσκάλες. Οι παράγοντες κινδύνου για επανενεργοποίηση περιλαμβάνουν το γήρας, την κακή ανοσολογική λειτουργία και την ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών.

Ο τρόπος με τον οποίο ο ιός παραμένει στο σώμα ή στη συνέχεια επανενεργοποιείται δεν είναι κατανοητός. Η έκθεση στον ιό που υπάρχει μέσα στις φουσκάλες μπορεί να προκαλέσει ανεμοβλογιά σε κάποιον που δεν την έχει περάσει, αλλά δεν θα προκαλέσει έρπητα ζωστήρα.

Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στα σημεία και συμπτώματα ενός ασθενούς.

Ο ιός της Varicella zoster δεν είναι ο ίδιος με τον ιό του απλού έρπητα. Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια οικογένεια ιών. 

zostir 4

Το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα μειώνει τον κίνδυνο έρπητα ζωστήρα κατά 50% έως 90%, ανάλογα με το εμβόλιο που χρησιμοποιείται. Μειώνει, επίσης, τα ποσοστά της μεθερπητικής νευραλγίας και εάν εμφανιστεί έρπητας ζωστήρας, τη σοβαρότητά του!!!

Προσοχή!!! Το εμβόλιο του έρπητα ζωστήρα αποτελείται από εξασθενημένο ιό και σε ορισμένα άτομα, ιδίως, τα ανοσοκατασταλμένα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη με έρπητα ζωστήρα, ακόμη και θάνατο!!!

Εάν αναπτυχθεί έρπητας ζωστήρας, τα αντιιικά φάρμακα, όπως η aciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της νόσου εάν ξεκινήσουν εντός 72 ωρών από την εμφάνιση του εξανθήματος.

Όμως τα αντιικά φάρμακα και τα στερεοειδή δεν δείχνουν επίδραση στη μεθερπητική νευραλγία.

Η παρακεταμόλη, τα ΜΣΑΦ ή τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στον οξύ πόνο. 

Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων αναπτύσσουν έρπητα ζωστήρα σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Ενώ, είναι πιο συχνός στους ηλικιωμένους, τα παιδιά μπορεί, επίσης, να πάσχουν από την ασθένεια.

zostir 1

0 Έρπης ζωστήρας είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα. Ο ζωστήρας εμφανίζεται μετά από ενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς, έρπητα ζωστήρα ο οποίος βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στις οπίσθιες ρίζες των γαγγλίων.

Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό σύστημα

  • Εμφανίζεται στο 10% με 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή
  • Ενεργός έρπης ζωστήρας 16,7/100.000
  • Μεθερπητική νευραλγία 60/100.000

Επικρατέστερη ηλικία: Αυξανόμενη επίπτωση με την πάροδο της ηλικίας. 80% των περιπτώσεων είναι άτομα άνω των 20 χρονών (2-3 στα 100 ηλικίας 20-50, 10 στα 1.000 > 80 χρονών)

Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες = Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

Πρόδρομη φάση (αίσθηση στο προσβεβλημένο δερμοτόμιο πρίν το εξάνθημα):

  • Καύσος
  • Κνησμός
  • Νυγμοειδής πόνος

Οξεία φάση:

  • Γενικά συμπτώματα
  • Κόπωση
  • Αδιαθεσία
  • Κεφαλαλγία
  • Ελαφρός πυρετός
  • Δερματομιακό εξάνθημα
  • Αδυναμία (1% παρουσιάζουν αδυναμία κατά την διασπορά του εξανθήματος)
  • Αρχικά ευρυθηματώδες και κηλιδοβλατιδώδες που εξελίσσεται ταχέως σε ομάδα φυσαλίδων
  • Οι φυσαλίδες μετατρέπονται σε φλυκταινώδεις και/η αιμορραγικές βλάβες σε 3-4 ημέρες
  • Υποχώρηση του εξανθήματος και σχηματισμό εφελκίδων σε 14-21 ημέρες
  • Πιθανή εμφάνιση ζωστήρα, χωρίς εξάνθημα

Χρόνια φάση:

  • Μεθερπητική νευραλγία (15% συνολικά αυξάνεται δραματικά με την ηλικία)

zostir 9

ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

Ενεργοποίηση του αδρανούς ιού της ανεμοβλογιάς/ζωστήρα στις οπίσθιες νωτιαίες ρίζες

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Αυξανόμενης της ηλικίας
  • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς ή ασθενείς με κακοήθεια
  • Χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη
  • Ακτινοθεραπεία νωτιαίου μυελού
  • Χημμειοθεραπείες
  • Λευχαιμία
  • Λέμφωμα

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Εξάνθημα - ιός του απλού έρπητα, ιός Coxsackie, δερματίτιδα εξ επαφής, επιπολής πυοδερματίτιδα
  • Πόνος - χολοκυστίτιδα, πλευρίτιδα, έμφραγμα του μυοκαρδίου

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Σπανίως απαραίτητα
  • Καλλιέργεια ιού
  • Δοκιμασία μονοκλωνικών αντισωμάτων
  • Τίτλος αντισωμάτων στην οξεία φάση και την ανάρρωση.Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής
  • Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής. 
  • Το υγρό που συλλέγεται από μια φυσαλίδα δοκιμάζεται με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για VZV DNA ή εξετάζεται με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για σωματίδια ιού. Οι δοκιμές μοριακής βιολογίας που βασίζονται σε in vitro ενίσχυση νουκλεϊκού οξέος (δοκιμές PCR) θεωρούνται σήμερα οι πιο αξιόπιστες. Οι πιο πρόσφατες δοκιμές PCR σε πραγματικό χρόνο είναι γρήγορες, εύκολες στην εκτέλεση και τόσο ευαίσθητες και έχουν μικρότερο κίνδυνο μόλυνσης. Έχουν επίσης περισσότερη ευαισθησία από τις ιογενείς καλλιέργειες. 

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με ενδοπυρηνικά έγκλειστα
  • Λεμφοειδής διήθηση των αισθητικών γαγγλίων με εστιακή αιμορραγία και καταστροφή των νευρικών κυττάρων

zostir 3

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Υγρά επιθέματα με νερό ή 5% διάλυμα αλουμινίου για 30 με 60 λεπτά, 4-6 φορές την ημέρα
  • Διαλύματα καλαμίνης

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Η διάρκεια του εξανθήματος είναι 2-3 εβδομάδες
  • Πιθανή μετάδοση του εξανθήματος και ενοχλητικά συμπτώματα (γενικά συμπτώματα και εξάπλωση του εξανθήματος)
  • Πιθανή μεθερπητική νευραλγία

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

  • Αναλγητικά (ακεταμινοφαίνη, κωδεϊνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
  • Σουλφαδιαζίνη αργύρου τοπικά για δευτερογενώς μολυσμένο εξάνθημα
  • Ασυκλοβίρη (Zovirax) ΕΦ 5 mg/Kg κάθε 8 ώρες ή από το στόμα 800 mg κάθε 4 ώρες (5 δόσεις την ημέρα). Απόλυτη ένδειξη σε ζωστήρα που σχετίζεται με σοβαρή υποκείμενη νόσο και σε προσβολή οφθαλμού. Στον οφθαλμικό ζωστήρα 600 mg κάθε 4 ώρες (5 φορές ημερησίως)
  • Η ασυκλοβίρη στους υπόλοιπους, όταν δίνεται πρώιμα (μεσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος) ανακουφίζει από τα συμπτώματα και συντελεί στην ταχύτερη υποχώρηση του εξανθήματος, παρουσιάζει έχει, όμως, πολλές παρενέργειες
  • Τα στοιχεία είναι αντιφατικά σχετικά με τη χορήγηση της ασυκλοβίρης στην οξεία φάση και την επίπτωση/σοβαρότητα της μεθερπητικής νευραλγίας
  • Παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας κατά τη λήψη ασυκλοβίρης

Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις της ασυκλοβίρης:

  • Η προβενεσίδη μπορεί να αναστείλει την απέκκριση της ακυκλοβίρης

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

  • Βιδαραβίνη, τοπικά ιδοξουριδίνη σε διμεθυλοσουλφοξίδη
  • Flamciclovir που είναι προφάρμακο για μετατροπή σε penciclovir. Φαίνεται να έχει ίδια αποτελεσματικότητα με την ασυκλοβίρη. Η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα του επιτρέπει χωρισμό της μέγιστης δόσης σε 3 δόσεις ημερησίως και μπορεί να βοηθήσει στην ανοχή του δόση 500 mg από το στόμα κάθε 8ωρο

Οι στόχοι της θεραπείας είναι να περιοριστεί η σοβαρότητα και η διάρκεια του πόνου, να μειωθεί η διάρκεια ενός επεισοδίου έρπητα ζωστήρα και να μειωθούν οι επιπλοκές. Συχνά, απαιτείται συμπτωματική θεραπεία για την επιπλοκή της μεθερπητικής νευραλγίας.  

Αναλγητικά

Τα άτομα με ήπιο έως μέτριο πόνο μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με φάρμακα για τον πόνο. Οι τοπικές λοσιόν που περιέχουν καλαμίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο εξάνθημα ή στις φουσκάλες και μπορεί να είναι καταπραϋντικές. Περιστασιακά, ο έντονος πόνος μπορεί να απαιτεί φάρμακα με οπιοειδή, όπως η μορφίνη. Μόλις οι βλάβες ηρεμήσουν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρέμα καψαϊκίνης. Τα τοπικά επιθέματα λιδοκαΐνης μπορεί, επίσης, να μειώσουν τον πόνο. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης μαζί με τα αντιιικά χρησιμοποιείται για να προσφέρει ανακούφιση από τη μεθερπητική νευραλγία. 

Αντιιικά

Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια του έρπητα ζωστήρα. Ωστόσο, δεν αποτρέπουν τη μεθερπητική νευραλγία. Από αυτά τα φάρμακα, η aciclovir ήταν η συνήθης θεραπεία, αλλά τα νεότερα φάρμακα valaciclovir και famciclovir παρουσιάζουν παρόμοια ή ανώτερη αποτελεσματικότητα και καλή ασφάλεια και ανεκτικότητα. Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο για την πρόληψη (για παράδειγμα σε άτομα με HIV/AIDS, όσο και ως θεραπεία κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης. Οι επιπλοκές σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με έρπητα ζωστήρα μπορεί να μειωθούν με ενδοφλέβια ακικλοβίρη. Σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επανειλημμένων επεισοδίων έρπητα ζωστήρα, συνήθως, είναι αποτελεσματικές πέντε ημερήσιες στοματικές δόσεις aciclovir. 

Στερεοειδή

Τα κορτικοστεροειδή δε φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο μακροχρόνιου πόνου και συστήνονται στο σύνδρομο Ramsay Hunt.

Οφθαλμικός ζωστήρας

Η θεραπεία για τον οφθαλμικό ζωστήρα είναι παρόμοια με την τυπική θεραπεία για έρπητα ζωστήρα σε άλλα σημεία. Προτείνονται η ασυκλοβίρη και η βαλακυκλοβίρη. Το σημαντικό πλεονέκτημα της βαλακυκλοβίρης έναντι της ακυκλοβίρης είναι η δόση της μόνο τρεις φορές / ημέρα (σε σύγκριση με τη δόση πέντε φορές / ημέρα της ασυκλοβίρης), η οποία θα μπορούσε να το καταστήσει πιο βολικό για τους ανθρώπους και να βελτιώσει την τήρηση της θεραπείας. 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Εξαρτάται από τα συμπτώματα

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Μεθερπητική νευραλγία
  • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
  • Δερματική διασπορά
  • Επιμόλυνση των δερματικών βλαβών
  • Σπλαχνική προσβολή
  • Κινητική αδυναμία στην περιφέρεια
  • Τμηματική μυελίτιδα
  • Σύνδρομο κρανιακών νεύρων, κυρίως, οφθαλμικού και προσωπικού (σύνδρομο Ramsay Hunt)
  • Έλκος κερατοειδούς
  • Σύνδρομο GUILAIN-BARRE

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

  • Υποχώρηση του εξανθήματος σε 14 με 21 ημέρες
  • Η μεθερπητική νευραλγία ορίζεται σαν πόνος που διαρκεί τουλάχιστον 1 μήνα μετά την υποχώρηση του εξανθήματος
  • Η μεθερπητική νευραλγία έχει αυξανόμενη επίπτωση με την ηλικία (4% σε ηλικία 30-50, 34% πάνω από 80 χρονών)

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

Ανοσοκαταστολή συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης HIV, δέκτες μοσχευμάτων και νεοπλάσματα

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

Παιδιατρικό

  • Εμφανίζεται, σπανίως, στα παιδιά (πρωτοπαθώς ανοσοκατεσταλμένα)
  • Αναφέρεται σε νεογνά που έχουν μολυνθεί πρωτοπαθώς στη μήτρα

Γηριατρικό:

  • Αυξημένη επίπτωση και επιπολασμός
  • Αυξημένη επίπτωση μεθερπητικής νευραλγίας

Άλλα: Σε νεαρά άτομα με ζωστήρα εξετάζουμε την πιθανότητα λοίμωξης με HIV

ΚΥΗΣΗ

Μπορεί να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της κυήσεως

  • Ανεμοβλογιά
  • Απλός έρπητας
  • Οφθαλμικός έρπητας ζωστήρας

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΕΡΠΗΤΙΚΗ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ 

Τα κορτικοστεροειδή δεν βοηθούν στην πρόληψη της μεθερπητικής νευραλγίας.

Η Capsaicin είναι αποτελεσματική

Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση των νεύρων (TENS)

Χαμηλή δόση αμινοτρυπτιλίνης είναι τα φάρμακα εκλογής. 

Η βιοδιαθέσιμη βιταμίνη Β12 είναι, επίσης, θεραπευτική

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

zostir 2

Διαβάστε, επίσης,

HIV λοίμωξη και AIDS

Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

Ενδείξεις βελονισμού

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Protocel για τον καρκίνο

Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

Απλός έρπητας οφθαλμού

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Το σύνδρομο Ramsay Hunt

Σφένδαμος

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Απλός έρπητας οφθαλμού

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 994 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2020 21:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκεφαλοπάθεια Wernicke Εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Εγκεφαλοπάθεια Wernicke οξεία, υποξεία ή χρόνια νευρολογική διαταραχή.

    Χαρακτηριστικά: σύγχυση, απάθεια, νάρκη, αταξία, νυσταγμός, οφθαλμοπληγία.

    Συνήθως, προκαλείται από χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και συνοδεύεται από οργανική αμνησία και άλλες διαιτητικές πολυνευροπάθειες. Συνήθης πορεία, οξεία, υποξεία, χρόνια.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βιοχημικές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από εξάντληση των αποθεμάτων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα της θειαμίνης (βιταμίνη Β1). Η πάθηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας διαταραχών ανεπάρκειας θειαμίνης που περιλαμβάνει την ενδημική μορφή πολυνευρίτιδας, σε όλες τις μορφές του, και το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff. Όταν εμφανίζεται ταυτόχρονα με το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff είναι γνωστό ως σύνδρομο Wernicke-Korsakoff.

    Κλασικά, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke χαρακτηρίζεται από μια τριάδα συμπτωμάτων: οφθαλμοπληγία, αταξία και σύγχυση. Περίπου το 10% των ασθενών εμφανίζουν και τα τρία χαρακτηριστικά, ενώ μπορεί επίσης να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Ενώ συνήθως θεωρείται ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζει τα υποσιτισμένα άτομα με κατάχρηση αλκοόλ, μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία ασθενειών.

    Αντιμετωπίζεται με συμπλήρωμα θειαμίνης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων και συχνά πλήρη υποχώρηση, ιδιαίτερα σε εκείνους όπου η κατάχρηση αλκοόλ δεν είναι η υποκείμενη αιτία. Συχνά και άλλα θρεπτικά συστατικά πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την αιτία.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να είναι παρούσα στο γενικό πληθυσμό με επιπολασμό περίπου 2%, και θεωρείται υποδιαγνωσμένη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι:

    • Οφθαλμοπληγία. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες διαταραχές της οφθαλμικής κίνησης, που επηρεάζουν συχνότερα τον πλάγιο ορθό μυ. Ο πλευρικός νυσταγμός παρατηρείται συχνότερα αν και μπορεί να παρατηρηθεί πλευρική παράλυση του ορθού, συνήθως αμφοτερόπλευρη.
    • Αταξία. Επίσης, παρατηρείται ανισορροπία ή οποιοδήποτε παρεγκεφαλιδικό σημείο.
    • Σύγχυση. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες ψυχικές αλλαγές. Έχει 82% επίπτωση.

    Ωστόσο, στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει και τα τρία συμπτώματα, και η πλήρης τριάδα εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ εκείνων που έχουν κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.

    Επίσης, ένα πολύ πιο ποικίλο φάσμα συμπτωμάτων έχει βρεθεί σε ασθενείς με αυτή την πάθηση, όπως:

    • Μεταβολές της κόρης του ματιού, αιμορραγία αμφιβληστροειδούς, οίδημα θηλών, μειωμένη όραση και ακοή,  απώλεια όρασης και απώλεια ακοής
    • Κόπωση, απάθεια, ευερεθιστότητα, υπνηλία, ψυχική ή/και κινητική επιβράδυνση
    • Δυσφαγία, κοκκίνισμα, υπνική άπνοια, επιληψία και λήθαργος
    • Γαλακτική οξέωση
    • Εξασθένηση της μνήμης, αμνησία, κατάθλιψη, ψύχωση
    • Υποθερμία, πολυνευροπάθεια, υπεριδρωσία

    Αν και η υποθερμία συνήθως διαγιγνώσκεται με θερμοκρασία σώματος 35 °C ή μικρότερη, η αρχόμενη ψύξη που προκαλείται από την απορρύθμιση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) πρέπει να παρακολουθείται επειδή μπορεί να προάγει την ανάπτυξη λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει ότι αισθάνεται κρύο, ακολουθούμενο από ήπια ρίγη, κρύο δέρμα, μέτρια ωχρότητα, ταχυκαρδία, υπέρταση και τρόμοαρρυθμίες. Συνιστώνται τεχνικές εξωτερικής θέρμανσης για την πρόληψη της υποθερμίας. Μεταξύ των συχνά μεταβαλλόμενων λειτουργιών είναι το καρδιοαγγειακό. Μπορεί να υπάρχει ταχυκαρδία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, ορθοστατική υπόταση, αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Η έλλειψη θειαμίνης μερικές φορές επηρεάζει άλλους σημαντικούς καταναλωτές ενέργειας, το μυοκάρδιο, και επίσης οι ασθενείς μπορεί να έχουν αναπτύξει καρδιομεγαλία. Καρδιακή ανεπάρκεια με σύνδρομο γαλακτικής οξέωσης έχει παρατηρηθεί. Οι καρδιακές ανωμαλίες είναι μια πτυχή της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Οι λοιμώξεις έχουν επισημανθεί ως μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Επιπλέον, λοιμώξεις είναι συνήθως παρούσες σε παιδιατρικές περιπτώσεις. Στο τελευταίο στάδιο μπορεί να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα: υπερθερμία, αυξημένος μυϊκός τόνος, σπαστική παράλυση, χοριακές δυσκινησίες και κώμα. Λόγω της συχνής εμπλοκής της καρδιάς, των ματιών και του περιφερικού νευρικού συστήματος, αρκετοί συγγραφείς προτιμούν να την αποκαλούν νόσο Wernicke παρά απλώς εγκεφαλοπάθεια.  Στο σύνδρομο Wernicke Korsakoff ορισμένα μεμονωμένα συμπτώματα είναι παρόντα περίπου στο ένα τρίτο.

    Ανάλογα με τη θέση της εγκεφαλικής βλάβης είναι πιο συχνά διαφορετικά συμπτώματα:

    • Εγκεφαλικό στέλεχος. Οφθαλμικά: μεταβολές της κόρης. Εξωφθάλμια μυϊκή παράλυση. Παράλυση βλέμματος: νυσταγμός
    • Υποθάλαμος. Μυελός: ραχιαίος πυρήνας. Αυτόνομη δυσλειτουργία: θερμοκρασία, καρδιοαγγειακό, αναπνευστικό.
    • Μυελός: Αιθουσαία περιοχή. Παρεγκεφαλίδα. Αταξία.
    • Θάλαμος. Αμνησιακό σύνδρομο για πρόσφατη μνήμη.

    Χαρακτηριστικές είναι οι μικρές πετεχειώδεις αιμορραγίες.

    • Διάχυτη εγκεφαλική δυσλειτουργία. Αλλοιωμένη γνωστική λειτουργία: Κατάσταση σύγχυσης.
    • Εγκεφαλικό στέλεχος: Μείωση της συνείδησης.
    • Οι βλάβες του υποθαλάμου μπορεί επίσης να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο είναι γνωστό σε άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, προκαλώντας δυσπλασίες και λοιμώξεις.

    Σύνδρομο Korsakoff

    Το σύνδρομο Korsakoff, που χαρακτηρίζεται από εξασθένηση της μνήμης, σύγχυση και αλλαγές προσωπικότητας, έχει μια ισχυρή και αναγνωρισμένη σχέση με την εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό ασθενών με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff έχουν επίσης περιφερική νευροπάθεια και πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλκοόλ έχουν αυτή τη νευροπάθεια χωρίς άλλα νευρολογικά σημεία ή συμπτώματα. Το σύνδρομο Korsakoff εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke λόγω χρόνιου αλκοολισμού. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ εκείνων που δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ. Έως και το 80% των ασθενών με την εγκεφαλοπάθεια wernicke που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ αναπτύσσουν σύνδρομο Korsakoff. Στο Korsakoff's συνήθως παρατηρείται ατροφία του θαλάμου και προσβολή του μετωπιαίου λοβού. Σε μια μελέτη, οι μισές περιπτώσεις Wernicke-Korsakoff είχαν καλή ανάρρωση από την αμνησιακή κατάσταση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 μήνες έως 10 χρόνια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke θεωρείται κλασσικά ως μια ασθένεια μόνο των ατόμων που πίνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, αλλά εντοπίζεται επίσης σε άτομα με χρόνιo υποσιτισμό και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.

    Οι τεκμηριωμένες αιτίες της εγκεφαλοπάθειας Wernicke περιλαμβάνουν:

    • Παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια διάρροια, κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn, ουραιμία, θυρεοτοξίκωση
    • Έμετος, υπερέμεση, δυσαπορρόφηση, γαστρεντερικές επεμβάσεις ή ασθένειες
    • Ατελής παρεντερική διατροφή, πείνα/νηστεία
    • Χημειοθεραπεία, νεφρική αιμοκάθαρση, διουρητική θεραπεία, μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων/μυελού
    • Καρκίνος, AIDS, νόσος Creutzfeldt-Jakob, πυρετικές λοιμώξεις
    • Αυτή η ασθένεια μπορεί ακόμη και να εμφανιστεί σε ορισμένα άτομα με φυσιολογικά ή ακόμα και υψηλά επίπεδα θειαμίνης στο αίμα και είναι άτομα με ανεπάρκεια στην ενδοκυτταρική μεταφορά αυτής της βιταμίνης. Επιλεγμένες γενετικές μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του γονιδίου 1 που μοιάζει με τρανσκετολάση που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ, των μεταλλάξεων πρωτεΐνης μεταφορέα θειαμίνης SLC19A2 και του γονιδίου της αφυδρογονάσης της αλδεΰδης-2, που μπορεί να προδιαθέτουν σε διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Το αλληλόμορφο APOE epsilon-4, που εμπλέκεται στη νόσο του Alzheimer, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων.

    encephalopathy neurology thiamine b1 diagnosis original

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η ανεπάρκεια θειαμίνης και τα σφάλματα στο μεταβολισμό της θειαμίνης πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η θειαμίνη, που ονομάζεται επίσης βιταμίνη Β1, βοηθά στη διάσπαση της γλυκόζης. Συγκεκριμένα, δρα ως ουσιαστικό συνένζυμο στον κύκλο TCA και στην παράκαμψη της φωσφορικής πεντόζης. Η θειαμίνη μεταβολίζεται πρώτα στην πιο δραστική της μορφή, τη διφωσφορική θειαμίνη (TDP), πριν χρησιμοποιηθεί. Το σώμα έχει μόνο 2-3 εβδομάδες αποθεμάτων θειαμίνης, τα οποία εξαντλούνται εύκολα χωρίς πρόσληψη ή εάν η εξάντληση συμβεί γρήγορα, όπως σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις ή σε διαβήτη.

    Η θειαμίνη εμπλέκεται σε:

    • Μεταβολισμό υδατανθράκων και απελευθέρωση ενέργειας.
    • Παραγωγή νευροδιαβιβαστών συμπεριλαμβανομένου του γλουταμικού οξέος και του GABA.
    • Μεταβολισμό λιπιδίων, απαραίτητος για την παραγωγή μυελίνης.
    • Τροποποίηση αμινοξέων. Πιθανώς συνδέεται με την παραγωγή ταυρίνης, μεγάλης καρδιακής σημασίας.

    ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η πρωτογενής νευρολογική βλάβη που προκαλείται από ανεπάρκεια θειαμίνης στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι τριπλή: οξειδωτική βλάβη, μιτοχονδριακός τραυματισμός που οδηγεί σε απόπτωση και άμεση διέγερση μιας προ-αποπτωτικής οδού. Η ανεπάρκεια θειαμίνης επηρεάζει τόσο τους νευρώνες όσο και τα αστροκύτταρα, τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου. Η ανεπάρκεια θειαμίνης μεταβάλλει την πρόσληψη γλουταμικού από αστροκύτταρα, μέσω αλλαγών στην έκφραση των μεταφορέων αστροκυττάρου γλουταμικού EAAT1 και EAAT2, οδηγώντας σε διεγερτική τοξικότητα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν αυτές στον υπότυπο μεταφορέα GABA GAT-3, GFAP, συνθετάση γλουταμίνης και στο κανάλι Aquaporin 4. Η εστιακή γαλακτική οξέωση προκαλεί επίσης δευτερογενές οίδημα, οξειδωτικό στρες, φλεγμονή και βλάβη της λευκής ουσίας.

    Παθολογική ανατομία

    Παρά το όνομά του, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke δε σχετίζεται με την περιοχή του Wernicke, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ερμηνεία του λόγου και της γλώσσας. Στις περισσότερες, οι πρώιμες βλάβες αντιστρέφονται πλήρως με άμεσα και επαρκή συμπληρώματα διατροφής. Οι βλάβες είναι συνήθως συμμετρικές στην περικοιλιακή περιοχή, τον διεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο, τον υποθάλαμο και την παρεγκεφαλιδική ρίζα. Οι βλάβες του εγκεφαλικού στελέχους μπορεί να περιλαμβάνουν πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV, VI και VIII, τους έσω θαλαμικούς πυρήνες και το ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οίδημα μπορεί να εντοπιστεί στις περιοχές που περιβάλλουν την τρίτη κοιλία και την τέταρτη κοιλία, εμφανίζοντας επίσης πετέχειες και μικρές αιμορραγίες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί πολλαπλασιασμός ενδοθηλίου, υπερπλασία τριχοειδών αγγείων, απομυελίνωση και απώλεια νευρώνων. Ένας αλλοιωμένος αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να προκαλέσει διαταραγμένη απόκριση σε ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας ή της νόσου Wernicke γίνεται κλινικά. Τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να διαγνωστεί σε οποιονδήποτε ασθενή με δύο ή περισσότερα από τα κύρια συμπτώματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Η ευαισθησία της διάγνωσης από την κλασική τριάδα είναι 23% αλλά αυξάνεται στο 85% λαμβάνοντας δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κλασικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι αρκεί η υποψία της παρουσίας της νόσου με ένα μόνο από τα κύρια συμπτώματα.

    Διάγνωση εγκεφαλοπάθειας Wernicke μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα: Σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης (ή απώλεια συνείδησης, λήθαργος ή κώμα), απώλεια μνήμης, αταξία ή αστάθεια, οφθαλμοπληγία ή νυσταγμός και ανεξήγητη υπόταση με υποθερμία. Η παρουσία μόνο ενός σημείου θα πρέπει να είναι επαρκής για θεραπεία. Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke παραμένει μια κλινικά διαγνωσμένη κατάσταση. Ούτε η μαγνητική τομογραφία ούτε οι μετρήσεις ορού που σχετίζονται με τη θειαμίνη είναι επαρκείς διαγνωστικοί δείκτες σε όλες τις περιπτώσεις. Η εμπλοκή των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και της κεντρικής φαιάς ουσίας στη μαγνητική τομογραφία είναι πολύ συγκεκριμένη για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke στο κατάλληλο κλινικό περιβάλλον. Η μη ανάρρωση μετά τη λήψη συμπληρωμάτων με θειαμίνη είναι ασαφής. Το αναστρέψιμο κυτταροτοξικό οίδημα θεωρείται η πιο χαρακτηριστική βλάβη της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η εντόπιση των βλαβών είναι πιο συχνά άτυπη μεταξύ των ατόμων που πίνουν κατάλληλες ποσότητες αλκοόλ, ενώ η τυπική ενίσχυση της αντίθεσης στον θάλαμο συχνά σχετίζεται με κατάχρηση αλκοόλ.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Υπάρχουν νοσοκομειακά πρωτόκολλα για πρόληψη με συμπληρώματα θειαμίνης παρουσία: ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ ή σχετικών κρίσεων, απαίτησης για ενδοφλέβια γλυκόζη, ενδείξεων υποσιτισμού, κακής διατροφής, πρόσφατης διάρροιας ή εμετού, περιφερικής νευροπάθειας, παροδικών ασθενειών, τρομώδες παραλήρημα  και άλλα. Ορισμένοι ειδικοί συμβουλεύουν ότι η παρεντερική θειαμίνη πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς σε κίνδυνο στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Στην κλινική διάγνωση θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πρώιμα συμπτώματα είναι μη ειδικά, και η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να παρουσιάζεται με μη ειδικά ευρήματα. Υπάρχει συναίνεση για την παροχή υδατοδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων μετά από γαστρικές επεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ορισμένα τρόφιμα έχουν συμπληρωθεί με θειαμίνη και έχουν μειωθεί τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η αποφυγή ή ο μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ και η επαρκής διατροφή μειώνουν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του συνδρόμου Wernicke-Korsakoff.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    • Ενδοφλέβια συμπληρώματα θειαμίνης
    • Υποστηρικτικά μέτρα

    Τα περισσότερα συμπτώματα θα βελτιωθούν γρήγορα εάν οι ελλείψεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η διαταραχή της μνήμης μπορεί να είναι μόνιμη. Σε ασθενείς που είναι ύποπτοι για εγκεφαλοπάθεια Wernicke, η θεραπεία με θειαμίνη θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Θα πρέπει να ληφθεί αμέσως αίμα για έλεγχο για τα επίπεδα θειαμίνης, άλλων βιταμινών και μετάλλων. Μετά από αυτό, θα πρέπει να χορηγείται άμεση ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή δόση θειαμίνης δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Η χορήγηση θειαμίνης συνήθως συνεχίζεται μέχρι να σταματήσει η κλινική βελτίωση. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των πιθανών αιτιών και τα πολλαπλά συμπτώματα και επειδή υπάρχει χαμηλός υποτιθέμενος κίνδυνος τοξικότητας της θειαμίνης, επειδή η θεραπευτική ανταπόκριση είναι συχνά δραματική από την πρώτη ημέρα, ορισμένοι ιατροί υποδεικνύουν παρεντερική θειαμίνη εάν υπάρχει υποψία εγκεφαλοπάθειας Wernicke, τόσο ως πηγή για διάγνωση, όσο και ως θεραπεία. Η διάγνωση υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση στην παρεντερική θειαμίνη, αλλά δεν αρκεί για να αποκλειστεί από την έλλειψή της. Η παρεντερική χορήγηση θειαμίνης σχετίζεται με πολύ μικρό κίνδυνο αναφυλαξίας. Τα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να έχουν κακή διατροφική πρόσληψη αρκετών βιταμινών και μειωμένη απορρόφηση, μεταβολισμό και αποθήκευση θειαμίνης. μπορεί επομένως να απαιτούν υψηλότερες δόσεις. Εάν χορηγηθεί γλυκόζη, όπως σε άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ που είναι επίσης υπογλυκαιμικά, η θειαμίνη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα. Εάν αυτό δε γίνει, η γλυκόζη θα καταναλώσει γρήγορα τα υπόλοιπα αποθέματα θειαμίνης, επιδεινώνοντας αυτή την κατάσταση. Η παρατήρηση οιδήματος στην μαγνητική τομογραφία, καθώς και η εύρεση μακροφάγων υποδεικνύει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Θα πρέπει επίσης να αναζητηθούν και άλλες διατροφικές ανωμαλίες, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τη νόσο. Ειδικότερα, το μαγνήσιο, ένας συμπαράγοντας της τρανσκετολάσης μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη νόσο. Άλλα συμπληρώματα μπορεί επίσης να χρειαστούν, όπως: κοβαλαμίνη, ασκορβικό οξύ, φυλλικό οξύ, νικοτιναμίδιο, ψευδάργυρος, φώσφορος και σε ορισμένες περιπτώσεις ταυρίνη, ιδιαίτερα κατάλληλη όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Προτείνεται διατροφή καθοδηγούμενη από τον ασθενή. Σε ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, συνιστώνται ακόμη υψηλότερες δόσεις παρεντερικής θειαμίνης. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ταυτόχρονες τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Μεταξύ της μειοψηφίας που διαγιγνώσκεται, η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 17%. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν το θάνατο πιστεύεται ότι είναι οι λοιμώξεις και οι ηπατικές δυσλειτουργίες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Wernickes encephalopathy

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Ανεπάρκεια αργινινοσουκινάσης

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σύνδρομο του Reye

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Κακοήθης υπέρταση

    Υπονατριαιμία

    Εγκεφαλική παράλυση

    Επιληπτική κατάσταση

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Σύνδρομο Korsakoff

    Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών

    Νόσος Kawasaki

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    Νόσος Prion

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Γαγγραινώδες Πυόδερμα Γαγγραινώδες Πυόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Το γαγγραινώδες πυόδερμα είναι μια σπάνια πάθηση που προκαλεί την ανάπτυξη μεγάλων, επώδυνων πληγών (έλκη) στο δέρμα σας, πιο συχνά στα πόδια σας.

    Τα ακριβή αίτια του γαγγραινώδους πυόδερμα είναι άγνωστα, αλλά φαίνεται ότι πρόκειται για διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Τα άτομα που έχουν ορισμένες υποκείμενες παθήσεις, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή η αρθρίτιδα, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα. Τα έλκη του γαγγραινώδους πυοδέρματος μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα. Συνήθως υποχωρούν με τη θεραπεία, αλλά οι ουλές και οι υποτροπές είναι συχνές. Το γαγγραινώδες πυόδερμα συνήθως ξεκινά με ένα μικρό, κόκκινο εξόγκωμα στο δέρμα σας, το οποίο μπορεί να μοιάζει με δάγκωμα αράχνης. Μέσα σε λίγες μέρες, αυτό το εξόγκωμα μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη, επώδυνη ανοιχτή πληγή. Το έλκος εμφανίζεται συνήθως στα πόδια σας, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα σας. Μερικές φορές εμφανίζεται γύρω από τα χειρουργικά σημεία. Εάν έχετε πολλά έλκη, μπορεί να αναπτυχθούν και να συγχωνευθούν σε ένα μεγαλύτερο έλκος. Μιλήστε με το γιατρό σας εάν αναπτύξετε μια επώδυνη, ταχέως αναπτυσσόμενη πληγή του δέρματος.

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η ακριβής αιτία του γαγγραινώδους πυοδέρματος είναι άγνωστη. Η πάθηση δεν είναι μολυσματική ή μεταδοτική. Συχνά σχετίζεται με αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ελκώδης κολίτιδα, η νόσος του Crohn και η αρθρίτιδα. Και μπορεί να έχει ένα γενετικό υπόβαθρο. Εάν έχετε γαγγραινώδες πυόδερμα με ένα νέο τραύμα του δέρματος μπορεί να προκαλέσει νέα έλκη.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα, όπως:

    • Η ηλικία και το φύλο σου. Η πάθηση μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και είναι πιο συχνή μεταξύ 20 και 50 ετών.
    • Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Τα άτομα με ασθένεια του πεπτικού συστήματος, όπως η ελκώδης κολίτιδα ή η νόσος του Crohn, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα.
    • Η αρθρίτιδα. Τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.
    • Διαταραχές του αίματος. Άτομα με οξεία μυελογενή λευχαιμία, μυελοδυσπλασία ή μυελοϋπερπλαστική διαταραχή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Οι πιθανές επιπλοκές του γαγγραινώδους πυοδέρματος περιλαμβάνουν μόλυνση, ουλές, ανεξέλεγκτο πόνο, κατάθλιψη και απώλεια κινητικότητας.

    189170

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Δε μπορείτε να αποτρέψετε πλήρως το γαγγραινώδες πυόδερμα. Εάν έχετε την πάθηση, προσπαθήστε να αποφύγετε να τραυματίσετε το δέρμα σας. Τραυματισμός στο δέρμα σας, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής επέμβασης, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία νέων ελκών. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης πάθησης που μπορεί να προκαλεί τα έλκη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ο γιατρός σας θα μιλήσει μαζί σας για το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση. Καμία εξέταση δε μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση του γαγγραινώδους πυοδέρματος. Αλλά ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια ποικιλία εξετάσεων για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να έχουν παρόμοια σημεία ή συμπτώματα. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, βιοψία δέρματος και άλλες εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό σε δερματικές παθήσεις (δερματολόγο). 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η θεραπεία του γαγγραινώδους πυοδέρματος στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής, στον έλεγχο του πόνου, στην προώθηση της επούλωσης των πληγών και στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης νόσου. Η θεραπεία σας θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της υγείας σας και του αριθμού, του μεγέθους, του βάθους και του ρυθμού ανάπτυξης των ελκών του δέρματός σας. Μερικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με συνδυασμό χαπιών, κρεμών ή ενέσεων. Άλλοι μπορεί να χρειαστούν παραμονή στο νοσοκομείο ή στο κέντρο θεραπείας εγκαυμάτων για εξειδικευμένη φροντίδα τραυμάτων. Ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, είναι σύνηθες να δημιουργούνται νέες πληγές.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κορτικοστεροειδή. Η πιο συχνή θεραπεία είναι οι ημερήσιες δόσεις κορτικοστεροειδών. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να εφαρμοστούν στο δέρμα, να ενεθούν στο τραύμα ή να ληφθούν από το στόμα (πρεδνιζόνη). Η χρήση κορτικοστεροειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα ή σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. 
    • Φάρμακα που συντηρούν τα στεροειδή. Ένα αποτελεσματικό μη στεροειδές φάρμακο είναι η κυκλοσπορίνη. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το mycophenolate, τις ανοσοσφαιρίνες, τη δαψόνη, το infliximab και το tacrolimus, το οποίο είναι αναστολέας της καλσινευρίνης. Ανάλογα με τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται, μπορεί να εφαρμοστεί στα τραύματα, να ενεθεί ή να ληφθεί από το στόμα.
    • Φάρμακο για τον πόνο. Ανάλογα με την έκταση των πληγών σας, μπορεί να ωφεληθείτε από τα παυσίπονα, ειδικά όταν αλλάζετε επιδέσμους.
    • Εκτός από την εφαρμογή του φαρμάκου απευθείας στις πληγές σας, ο γιατρός σας ή ο ειδικός φροντίδας τραυμάτων θα τα καλύψει με έναν μη προσκολλημένο, υγρό επίδεσμο και, ίσως, με ένα ελαστικό περιτύλιγμα. Μπορεί να σας ζητηθεί να κρατήσετε την πληγείσα περιοχή ανυψωμένη. Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας σχετικά με τη φροντίδα του τραύματος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή πολλά από τα από του στόματος φάρμακα που συνταγογραφούνται για το γαγγραινώδες πυόδερμα καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Επειδή το γαγγραινώδες πυόδερμα μπορεί να επιδεινωθεί από κοψίματα στο δέρμα, η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση νεκρού ιστού δε θεωρείται συνήθως καλή επιλογή θεραπείας. Το τραύμα στο δέρμα μπορεί να επιδεινώσει τα υπάρχοντα έλκη ή να προκαλέσει νέα. Εάν τα έλκη στο δέρμα σας είναι μεγάλα και χρειάζονται βοήθεια για την επούλωση, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μόσχευμα δέρματος. Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός προσαρτά ένα κομμάτι δέρματος ή συνθετικό δέρμα πάνω από τις ανοιχτές πληγές. Αυτό επιχειρείται μόνο αφού η φλεγμονή του τραύματος έχει φύγει και το έλκος έχει αρχίσει να επουλώνεται. Με τη θεραπεία είναι πιθανό να αναρρώσετε από το γαγγραινώδες πυόδερμα.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    pyoderma gangrenosum.width 800.jpegquality 80

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Σύνδρομο Sweet

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΨΑΡΙΑ: Τα ψάρια περιέχουν υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνες, οι οποίες αυξάνουν τη θερμογένεση και ενισχύουν τις καύσεις. Τα πιο παχιά ψάρια είναι καλή πηγή ω-3 λιπαρών οξέων, που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και τη δραστικότητα της ινσουλίνης. Επίσης, αυξάνουν το σήμα της λεπτίνης στον εγκέφαλο η οποία προκαλεί την καύση λίπους και την μείωση της όρεξης. Τέλος, το λίπος των ψαριών περιέχει βιταμίνη D, η οποία είναι λιποτροπική.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΚΑΠΑΡΗ: Η κάπαρη έχει ελάχιστη θερμιδική αξία, μόνο 8 θερμίδες ανά 4 κουταλιές της σούπας. Φτωχή σε θερμίδες, πλούσια όμως σε αντιοξειδωτικές ουσίες και βιταμίνες, αφού πιο συγκεκριμένα περιέχει: βιταμίνες Α, Ε, C, K, νιασίνη, ριβοφλαβίνη και φυλλικό οξύ, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκός, σελήνιο και λινολεϊκό οξύ.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    image 48

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    4 βιολογικά φιλέτα ξιφία

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    4 κουταλιές της σούπας βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, διαιρεμένο

    1 μέτριο κόκκινο βιολογικό κρεμμύδι, κομμένο στη μέση και σε λεπτές φέτες

    4 μέτριες σκελίδες βιολογικό σκόρδο, κομμένες σε λεπτές φέτες

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικές κόκκινες νιφάδες πιπεριού

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες αποφλοιωμένες, κομμένες σε κομμάτια 1/2 ίντσας

    450 γραμμάρια ντομάτες κομμένες σε κύβους με τους χυμούς

    3 κουταλιές της σούπας στραγγισμένη βιολογική κάπαρη

    2 κουταλάκια του γλυκού χυμός βιολογικού λεμονιού

    Φρέσκος βιολογικός βασιλικός ψιλοκομμένος για σερβίρισμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Αλατοπιπερώνετε τον ξιφία. Σε ένα τηγάνι 12 ιντσών σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία, ζεστάνετε 2 κουταλιές της σούπας. ελαιόλαδο. Προσθέστε τα ψάρια και μαγειρέψτε, μέχρι να ροδίσουν καλά, για 5 με 7 λεπτά. Χρησιμοποιώντας μια λεπτή μεταλλική σπάτουλα, μεταφέρετε τις μπριζόλες σε ένα πιάτο, γυρίζοντάς τις με τη ροδισμένη πλευρά προς τα πάνω.
    2. Στο ίδιο τηγάνι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, ζεσταίνετε άλλες 2 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέστε το κρεμμύδι σε φέτες, το σκόρδο, τις νιφάδες κόκκινης πιπεριάς και αλάτι. Μαγειρέψτε, ανακατεύοντας κατά διαστήματα, μέχρι να ροδίσει ελαφρά το κρεμμύδι, για 2 με 3 λεπτά. Ρίχνετε τις πατάτες και προσθέτετε τις ντομάτες με τους χυμούς τους και 2 κουταλιές της σούπας νερό. Αφήνετε να πάρει βράση σε μέτρια υψηλή θερμοκρασία, στη συνέχεια σκεπάζετε, μειώνετε σε μέτρια και σιγοβράζετε μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες, για 10 με 14 λεπτά. Ανακατεύετε μέσα τη κάπαρη στραγγισμένη και το χυμό λεμονιού, στη συνέχεια βάλτε τα φιλέτα ξιφία στη σάλτσα και ρίξτε τους τυχόν συσσωρευμένους χυμούς.
    3. Καλύψτε και μαγειρέψτε σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι το ψάρι να είναι αδιαφανές, 4 έως 6 λεπτά. Σερβίρετε πασπαλίζοντας με ψιλοκομμένο φρέσκο ​​βασιλικό και περιχύνετε με επιπλέον λάδι. 
    4. Βεβαιωθείτε ότι οι πατάτες είναι τελείως τρυφερές πριν προσθέσετε το ψάρι για τελείωμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    swordfish plate

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα και υγιεινά κεφτεδάκια ψαριού

    Νόστιμες σπιτικές ψαροκροκέτες με σάλτσα κάπαρης

    Νόστιμη και υγιεινή κολοκυθόσουπα με ψάρι

    Σαρδέλες στη λαδόκολλα με λαχανικά

    Πέννες στο φούρνο με λαχανικά και τόνο

    Νόστιμο ψάρι με σκόρδο και κάρυ

    Σολομός βουτύρου Ουέλινγκτον

    Νόστιμη και υγιεινή ψαρόπιτα

    Υγιεινή καλοκαιρινή σαλάτα με χταποδάκι

    Μύδια με ντομάτα και σκόρδο

    Νόστιμη σαλάτα με μπριζόλες τόνου

    Η διατροφική αξία των ψαριών

    Δροσερή και νόστιμη σαλάτα με σολομό

    Υγιεινός και νόστιμος σολομός με μέλι και σκόρδο

    Υγιεινή και νόστιμη πέρκα με λαχανικά

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Υγιεινό χταπόδι με πατατοσαλάτα

    Ψάρι ψητό με λαχανικά

    Ψαρόσουπα

    Σαρδέλες στο φούρνο με γκρεμολάτα

    Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Τα ελληνικά όστρακα

    Αλμυρίκια

    Σαφρίδια φιλέτο ψητά

    Κολιός πλακί

    Κέφαλος

    Σαρδέλες με ξινήθρα

    Να ψάχνετε για φρέσκο ψάρι ελεύθερης αλιείας

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαλάτα Καλύμνου

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Αγγούρια με γαρίδες

    Τα πιο νόστιμα ψάρια είναι τα εποχιακά

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την κάππαρη

    Φαγκρί

    Το νοστιμότερο ψητό ψάρι

    Η πιο νόστιμη σπιτική μαγιονέζα

    Τσιπούρα

    Τόνος με πράσα

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Σπάρος

    Σμέρνα

    Σκορπίνα

    Χάνος

    Σάλπα

    Το σαλάχι

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Μπακαλιάρος ψητός με σκορδαλιά

    Οστρακοειδή

    Οι πιο νόστιμες γυαλιστερές

    Σουπιές με χόρτα

    Ταραμοσαλάτα με πατάτες και κρεμμύδια

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα ψάρια

    Κάππαρη

    Να τρώτε ψάρια δύο φορές την εβδομάδα

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δράκαινα

    Γοφάρι

    Γόπα

    Αετός σαλάχι

    www.emedi.gr

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης,