Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2013 08:28

Υπασβεστιαιμία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Tα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα

Το 40% του ασβεστίου του ορού είναι συνδεδεμένο με αλβουμίνη και το 10% με σύμπλεγμα, άρα το 50% του ασβεστίου είναι ιονισμένο.

Δραστικό είναι μόνο το ιονισμένο κλάσμα, ενώ στο εργαστήριο μετριέται το ολικό. To ιονισμένο ασβέστιο διατηρείται σταθερό μέσα σε στενά όρια.

Η υπασβεστιαιμία, ICD-10 E83.5, είναι ηλεκτρολυτική διαταραχή που οφείλεται σε χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα. Οι εργαστηριακές τιμές του ασβεστίου στην περίπτωση υπασβεστιαιμίας είναι μικρότερες από 2.1 mmol/L ή 9 mg/dl ή στην περίπτωση του ιονισμένου ασβεστίου μικρότερες από 1.1 mmol/L (4.5 mg/dL).

Τυχόν μείωση της συγκέντρωσης της αλβουμίνης του ορού κατά 10g/L οδηγεί σε μείωση του ολικού ασβεστίου κατά 0,2 mmol/L, ενώ το ιονισμένο διατηρείται σταθερό.

Οι μεταβολές του ph μεταβάλλουν το ποσοστό του ιονισμένου ασβεστίου. Η οξέωση αυξάνει, ενώ η αλκάλωση ελαττώνει το κλάσμα του ιονισμένου ασβεστίου.

Η ορμονική ρύθμιση της ανταλλαγής ασβεστίου γίνεται από την παραθορμόνη, την καλσιτονίνη και την καλσιτριόλη (1,25-(OH)2-D3):

Η παραθορμόνη προκαλεί αύξηση ασβεστίου και ελάττωση φωσφόρου του ορού, ενεργοποιώντας την αδενυλκυκλάση των νεφρών (επαναρρόφηση ασβεστίου και απέκκριση φωσσφόρου) και των οστών. Η παραθορμόνη περαιτέρω διεγείρει τη σύνθεση καλσιτριόλης από 25-ΟΗ- D3 στα νεφρά. Μεταβολές της παραθορμόνης και του ασβεστίου προς την ίδια κατεύθυνση υποδηλώνουν πρωτοπαθή διαταραχή των παραθυρεοειδών αδένων.

Η καλσιτονίνη καταστέλλλει τη δραστηριότητα των οστεοκλαστών κι έτσι ελατώνει την συγκέντρωση ασβεστίου.

Η καλσιτριόλη συντίθεται αστ νεφρά από τη 25-ΟΗ- D3 (βιταμίνη D3). Προάγει την επαναρρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου, όπως και την εντερική απορρόφηση Ca2+. Επίσης προάγει την ασβέστωση των οστών.


Η υπασβεστιαιμία (μείωση της συγκέντρωσης του ιονισμένου ασβεστίου) μπορεί να εκδηλωθεί με:

  • μυϊκή αδυναμία
  • τετανία (αυτόματες μυικές συσπάσεις που οφείλονται σε αυξημένη διαγερσιμότητα του νευρομυϊκού συστήματος)
  • κράμπες
  • σπασμούς
  • παράταση QT διαστήματος στο ηλεκτροκαρδιογράφημα και διεύρυνση ST διαστήματος
  • καταρράκτη στους οφθαλμούς, αλλοιώσεις στα οστά και επασβεστώσεις των βασικών γαγγλίων
  • παραισθησίες γύρω από την περιοχή του στόματος, αιμωδίες στα άκρα
  • πετέχειες
  • λανθάνουσα τετανία, αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά, Σημείο Trousseau (καρπικός σπασμός - χέρι μαιευτήρα μετά από διόγκωση της περιχειρίδας πάνω από τη συστολική πίεση) και Σημείο Chvostek (μετά από πλήξη του προσωπικού νεύρου βλέπουμε σπασμούς στο πρόσωπο)
  • επιπλοκές του μπορεί να απειλήσουν τη ζωή, όπως λαρυγγόσπασμος και καρδιακές αρρυθμίες

ypocalciemia 1


Η κύρια αιτία υπασβεστιαιμίας είναι ο υποπαραθυρεοειδισμός (επίκτητος, ή λειτουργικός, συνήθως, από ένδεια ή περίσσεια μαγνησίου, ή οφειλόμενος σε ποικίλες γενετικές – γονιδιακές διαταραχές). Σπανιώτερα, αιτία αποτελούν η ανεπάρκεια βιταμίνης D, καρκίνοι, το σύνδρομο τοξικής καταπληξίας (toxic shock) η νεφρική ανεπάρκεια και η παγκρεατίτις.

Αίτια υπασβεστιαιμίας

1. ΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΑ ΑΙΤΙΑ
o Κληρονομικός υποπαραθυρεοειδισμός 
o Επίκτητος υποπαραθυρεοειδισμός (μετεγχειρητικός, HIV) 
o Ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμός 
o Μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς (υπερέκκριση καλσιτονίνης)
o Οικογενής υπασβεστιαιμία

2. ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D

o Σύνδρομα δυσαπορρόφησης
o Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
o Ραχίτιδες

3. ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ
o Υπερφωσφαταιμία (Λύση όγκου, ραβδομυόλυση, νεφρική ανεπάρκεια)
o Οξεία παγκρεατίτιδα 
o Αλκοολισμός
o Θεραπεία με διουρητικά

4. ΔΙΑΦΟΡΑ
o Σήψη 
o Μαζικές μεταγγίσεις 
o Οστεοβλαστικές μεταστάσεις (προστάτη, πνεύμονα, μαστού)
o Σύνδρομο πεινασμένων οστών μετά από παραθυρεοειδεκτομή


Αντιμετώπιση

  • Η αντιμετώπιση συνήθως περιλαμβάνει per os χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D.
  • Δίαιτα πλούσια σε Ca2+ (γαλακτοκομικά: 1 λίτρο γάλα περιέχει 1 g Ca2+)
  • Αναβράζοντα δισκία Ca2+ έως 2 από το στόμα
  • Βιταμίνη επί νεφρικής ανεπάρκειας καλσιτριόλη 0,25 μ ημερησίως από το στόμα
  • Ενδεχομένως υποκατάσταση μαγνησίου

Σε οξεία υποασβεστιαιμική κρίση

  • 20-40 10% γλυκονικού ασβεστίου σε 10-15 λεπτά ενδοφλέβια. Προσοχή σε ασθενή που παίρνει δακτυλίτιδα δεν δίνουμε ποτέ ασβέστιο ενδοφλέβια.
  • Βραδεία έγχυση γλυκονικού ασβεστίου 10% σε γλυκόζη 5% έως ότου επανέλθει η κλινική εικόνα. Εργαστηριακός έλεγχος πρέπει να γίνει.

Η νορμασβεστιαιμική τετανία από υπέρπνοια αντιμετωπίζεται με αναπνοή μέσα απί πλαστική σακούλα για να αυξηθεί η pCO2.

Σε σοβαρή υπασβεστιαιμία ή σε συμπτωματική υπασβεστιαιμία, μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια γλυκονικό ή χλωριούχο ασβέστιο.

Σε περίπτωση συνύπαρξης υπασβεσταιμίας και οξέωσης, η διόρθωση της υπασβεσταιμίας πρέπει να προηγείται, γιατί η οξέωση προστατεύει από την περαιτέρω μείωση της συγκέντρωσης του ιονισμένου ασβεστίου.

Επειδή η αιτιολογική θεραπεία δεν είναι συνήθως δυνατή (π.χ. υποπαραθυρεοειδισμός, γεννετικά σύνδρομα), η χρόνια αντιμετώπιση της υπασβεστιαιμίας με ασβέστιο και βιταμίνη D, αν και δεν είναι η ιδεώδης, παραμένει όμως και η μόνη εφικτή (με όλους τους περιορισμούς και προφυλάξεις που απαιτεί).

Βιβλιογραφία

Κλινικός Οδηγός, Παθολογία, J. Braun, A.Scaffler, U. Renz, Εκδ. Πασχαλίδης

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπασβεστιαιμία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπασβεστιαιμία

ypocalciemia 2

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3676 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2019 21:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Ιατρική μαριχουάνα και τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν δυσλειτουργία του εγκεφάλου λόγω μιας εξωτερικής δύναμης.

    Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι σοβαρά και μακροχρόνια, με συνεχιζόμενη βλάβη στον εγκέφαλο ακόμα και μετά το αρχικό συμβάν.

    Η χρήση κάνναβης για την τραυματική βλάβη στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης για τη διατήρηση των περισσότερων δεξιοτήτων και της γνωστικής λειτουργίας για μια καλή ποιότητα ζωής.

    Τι είναι τραυματική βλάβη του εγκεφάλου;

    Ένας τραυματισμός εγκεφάλου είναι η βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός χτυπήματος, πλήγματος ή τραυματισμού της κεφαλής. Ένα αντικείμενο που διεισδύει στον εγκέφαλο μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ο τραυματισμός προκαλεί διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει σχεδόν κάθε διαδικασία στο σώμα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στο εγκεφαλικό τραύμα, αλλά όλοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο, περίπου 52.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο και άλλες 80.000 αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς. 

    Οι ελάσσονες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν μερικές φορές μόνο προσωρινή δυσλειτουργία, ενώ ένα σοβαρό  εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη δυσλειτουργία ή ακόμα και θάνατο. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες προέρχονται, συχνά, από μώλωπες, σχισμές ιστών, αιμορραγίες ή παρόμοιες βλάβες στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα υπάρχουν μόνο στο σημείο κρούσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο εγκέφαλος μπορεί να κινηθεί γύρω στο κρανίο, προκαλώντας βλάβη στα κύτταρα σε όλο τον εγκέφαλο. Η αιμορραγία και το οίδημα ως αποτέλεσμα του τραυματισμού μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβες.

    Μετά τον αρχικό τραυματισμό, ο οργανισμός απελευθερώνει, συχνά, χημικές ουσίες που μπορεί να έχουν τοξική επίδραση. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη ζημιά μετά τον τραυματισμό Ακόμη και αν ο ασθενής επιβιώσει από τον πραγματικό τραυματισμό, η συνεχιζόμενη βλάβη μπορεί να είναι καταστροφική.

    stress trauma 1

    Συμπτώματα εγκεφαλικού τραυματισμού

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού και τη θέση στον εγκέφαλο. Οι συνέπειες του τραυματισμού συχνά περιλαμβάνουν σωματικά, αισθητηριακά και γνωστικά συμπτώματα. Ορισμένα από τα συμπτώματα συμβαίνουν αρχικά και θεραπεύονται αργότερα. Άλλα διαρκούν μια ζωή.

    Εγκεφαλικές βλάβες

    Τα συμπτώματα μιας ήπιας τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης:

    Απώλεια συνείδησης

    Αποπροσανατολισμός

    Ζάλη ή δυσκολία ισορροπίας

    Πονοκέφαλοι

    Ναυτία ή έμετος

    Νωθρότητα ή υπνηλία

    Διαταραχές ύπνου

    Θολή όραση

    Εμβοές αυτιών

    Αλλαγές στην αίσθηση της όσφρησης

    Προβλήματα μνήμης

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Αλλαγές στη διάθεση

    Κατάθλιψη

    Ανησυχία

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

    Οποιαδήποτε συμπτώματα σχετίζονται με ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη

    Απώλεια συνείδησης που διαρκεί λεπτά έως ώρες

    Διαρκής ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος

    Συνεχιζόμενη ναυτία ή έμετο

    Επιληπτικές κρίσεις

    Διεύρυνση κορών σε ένα ή και στα δύο μάτια

    Καθαρό υγρό που προέρχεται από τη μύτη ή τα αυτιά

    Δυσκολία να ξυπνάει κάποιος

    Αδυναμία στα δάκτυλα 

    Μούδιασμα στα δάκτυλα 

    Συντονιστικές δυσκολίες

    Σύγχυση

    Δυσκολία στην ομιλία

    Κώμα

    Ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε παιδιά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά χωρίς την ικανότητα επικοινωνίας των συμπτωμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί μετά από τραυματισμό στο κεφάλι για να αναζητήσουν συγκεκριμένα σημεία.

    Εγκεφαλικό τραύμα στα παιδιά

    Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στα παιδιά:

    Αλλαγές στη σίτιση

    Συνεχές κλάμα

    Υπερβολική ευερεθιστότητα

    Διαφορά στον ύπνο

    Αλλαγή στη διάθεση, ιδιαίτερα θλίψη ή κατάθλιψη

    Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αγαπημένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή βιβλία

    Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μπορεί να καθυστερήσουν για ώρες ή ημέρες μετά την κρούση που προκαλεί τον τραυματισμό.

    Για το λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική κάθε φορά που λαμβάνετε ένα χτύπημα στο κεφάλι.

    stress trauma 3

    Οι ασθενείς με τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως:

    Παρατεταμένη αλλαγή στη συνείδηση, όπως κώμα ή εγκεφαλικός θάνατος

    Επιληπτικές κρίσεις

    Συσσώρευση νωτιαίου υγρού στον εγκέφαλο

    Μόλυνση όταν η αιτία είναι κάταγμα κρανίου ή διεισδυτικός τραυματισμός

    Βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που έχει σαν αποτέλεσμα εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Νευρική βλάβη

    Γνωστικά προβλήματα

    Δυσκολία επικοινωνίας

    Οι αλλαγές στην συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των εκρήξεων, μειώνουν τον αυτοέλεγχο 

    Συναισθηματικές αλλαγές

    Εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Πάρκινσον ή η άνοια

    Σε πολλές περιπτώσεις, το αρχικό περιστατικό απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την πρόληψη περαιτέρω βλαβών ή θανάτου. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον τραυματισμό βοηθάει τον ιατρό να καθορίσει εάν ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο. Οι εξετάσεις CT και οι μαγνητικές τομογραφίες μπορούν να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να αξιολογήσει τη βαρύτητα της βλάβης και να ακολουθήσει μια πορεία δράσης.

    stress trauma 4

    Συμβατικές θεραπείες για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη σοβαρότητα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην χρειάζονται καθόλου θεραπεία. Τα παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο που σχετίζεται με το χτύπημα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι τα συμπτώματα δεν θα επιδεινωθούν. Αυτή η παρακολούθηση συμβαίνει συχνά στο σπίτι, μαζί με ανάπαυση για να βοηθήσει τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο απαιτούν συνήθως επείγουσα περίθαλψη για τη διαχείριση της κατάστασης. Η φροντίδα εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι σταθερός, συμπεριλαμβανομένης της παροχής οξυγόνου, της παροχής αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Οι γιατροί εργάζονται, επίσης, για την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω βλάβης ελέγχοντας τη φλεγμονή και την αιμορραγία. Μόλις περάσει ο άμεσος κίνδυνος, η ιατρική ομάδα δημιουργεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο θεραπείας για να βοηθήσει τον ασθενή να ζήσει με τον τραυματισμό όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Οι άμεσες και συνεχείς επιλογές περιλαμβάνουν συχνά μια ποικιλία θεραπειών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση εστιάζει στην αποκατάσταση ή στην ελαχιστοποίηση των ζημιών που προκαλούνται από το χτύπημα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση των αιματωμάτων, την αποκατάσταση των καταγμάτων κρανίων ή την κατασκευή μιας οπής στο κρανίο, ώστε να υπάρχει χώρος για το οίδημα.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του τραυματικού εγκεφαλικού τραύματος:

    Διουρητικά: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν συχνά αυξημένη πίεση στον εγκέφαλο. Τα διουρητικά μπορούν να βοηθήσουν στην εξάλειψη ορισμένων επιπλέον υγρών για τη μείωση της πίεσης και την ελαχιστοποίηση της βλάβης στον ιστό του εγκεφάλου.

    Αντιεπιληπτικά φάρμακα: Οι επιληπτικές κρίσεις είναι κίνδυνος μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Μερικοί ασθενείς μπορούν να λάβουν φάρμακα κατά της κρίσης αμέσως μετά τον τραυματισμό για την πρόληψη πιθανών κρίσεων, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη εγκεφαλική βλάβη. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα φάρμακα κατά των κρίσεων χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο εάν ο ασθενής έχει επιληπτικές κρίσεις.

    Φάρμακα που προκαλούν κώμα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν κώμα. Βάζοντας τον ασθενή σε ένα προσωρινό κώμα βοηθά επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο σε αυτή την κατάσταση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο εάν υπάρχει δυσκολία να παρέχεται αρκετό οξυγόνο στον εγκέφαλο. Μόλις οι γιατροί σταθεροποιήσουν τον άμεσο τραυματισμό, οι ασθενείς χρειάζονται συχνά υπηρεσίες αποκατάστασης για να ανακτήσουν τις βασικές λειτουργίες και καθημερινές δραστηριότητες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί σε ένα κέντρο αποκατάστασης μετά το εξιτήριο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς μπορεί να υποβάλλονται σε διαφορετικούς τύπους θεραπειών ταυτόχρονα, ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού.

    Θεραπείες αποκατάστασης εγκεφάλου

    Επαγγελματίες θεραπευτές για να διδάξουν βασικές δεξιότητες για καθημερινές δραστηριότητες

    Φυσιοθεραπευτές για να εργαστούν για την κινητικότητα και την ισορροπία για να ανακτήσουν την ικανότητα περπατήματος

    Λογοθεραπευτές για τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας

    Νευροψυχολόγοι για την αντιμετώπιση της γνωστικής βλάβης

    Οι κοινωνικοί λειτουργοί συντονίζουν τις υπηρεσίες καθ 'όλη τη διαδικασία αποκατάστασης

    Επαγγελματικοί σύμβουλοι για την αντιμετώπιση της επιστροφής στην εργασία ή των επαγγελματικών επιλογών μετά τον τραυματισμό

    stress trauma 7

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στην τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη, το σώμα μπορεί να απελευθερώσει τοξικές χημικές ουσίες που προκαλούν περαιτέρω βλάβη στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της διεγερτικής τοξικότητας, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προκαλέσουν νευρικό θάνατο ακόμη και μετά την σταθεροποίηση του ασθενούς, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον αρχικό τραυματισμό.

    Η μαριχουάνα είναι γνωστή για τις προστατευτικές της ιδιότητες στο νευρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι η ιατρική κάνναβη θα μπορούσε να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της δευτερογενούς εγκεφαλικής βλάβης που συμβαίνει μετά τον αρχικό τραυματισμό. Το φυσικό ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος περιλαμβάνει πολλούς υποδοχείς σε όλο το σώμα. Τα κανναβινοειδή στην ιατρική μαριχουάνα αλληλεπιδρούν με αυτούς τους υποδοχείς και μπορεί να εμποδίσουν το σώμα να απελευθερώσει τις κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή μετά τον τραυματισμό. Τα κανναβινοειδή μπορούν, επίσης, να ενθαρρύνουν τον οργανισμό να απελευθερώσει τη μινοκυκλίνη για την ελαχιστοποίηση της διόγκωσης και της νευρολογικής ανεπάρκειας.

    THC & CBD

    Δύο κανναβινοειδή στη μαριχουάνα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στο εγκεφαλικό τραύμα: η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD).

    Η CBD, ειδικότερα, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραύματος. Είναι ένα μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές, που σημαίνει ότι δεν δημιουργεί ψυχοτρόπο αποτέλεσμα όπως η THC. Προσφέρει, επίσης, πολλές ευεργετικές ιδιότητες, νευροπροστατευτικές, αντιφλεγμονώδεις και αγχολυτικές.

    Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε τραυματισμούς στον εγκέφαλο, η CBD μείωσε τη διεγερτική τοξικότητα, το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή. Μια άλλη μελέτη έδειξε σημαντικές μειώσεις στο οίδημα του εγκεφάλου.

    Η έρευνα του καθηγητή Yosef Sarne στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ δείχνει μια θετική σχέση μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικού τραύματος. Η έρευνα αποκάλυψε ότι τα κανναβινοειδή που χορηγήθηκαν λίγο πριν ή μία έως τρεις ημέρες μετά τον τραυματισμό βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου και των μακροχρόνιων γνωστικών λειτουργιών. Τα κανναβινοειδή φαινόταν να ξεκινούν τις βιοχημικές διεργασίες που δημιουργούν αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.

    Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με ανιχνεύσιμη THC στο σώμα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού εγκεφαλικού τραυματισμού είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από τον τραυματισμό από ό, τι αυτά χωρίς. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα μπορεί να έχει προληπτικό αποτέλεσμα πριν από την κάκωση. 

    Η μαριχουάνα έχει επίσης και άλλα οφέλη που μειώνουν ορισμένα από τα συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όπως:

    Μειωμένη ναυτία: Η μαριχουάνα είναι γνωστό ότι ελαχιστοποιεί τη ναυτία.

    Βελτιώνει την κατάθλιψη: Ο εγκεφαλικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

    Αυξάνει την όρεξη: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αλλαγή στην όρεξη και τις διατροφικές συνήθειες. Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την αύξηση της όρεξης, η οποία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να τρώει περισσότερο αν ο τραυματισμός προκάλεσε απώλεια της όρεξης.

    Βελτιώνει τη διάθεση: Μια άλλη πιθανή επίδραση ενός εγκεφαλικού τραυματισμού είναι μια αλλαγή στη διάθεση. Πολλοί χρήστες έχουν καλύτερη διάθεση με τη χρήση μαριχουάνας.

    Βελτιώνει τον ύπνο: Εάν ο  εγκεφαλικός τραυματισμός παρεμβαίνει στον ύπνο, η μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει. Η κάνναβη δημιουργεί συχνά υπνηλία και βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν την αϋπνία. Τα στελέχη Indica, ιδιαίτερα, βοηθούν στα προβλήματα ύπνου.

    Στην περιοχή της τραυματικής βλάβης στον εγκέφαλο έχουμε άμεση αύξηση των ενδοκανναβινοειδών. Τα επίπεδα της 2AG ανέρχονται σημαντικά στον εγκέφαλο ύστερα από τραυματική βλάβη και μειώνουν το οίδημα, τη φλεγμονή, τους νεκρωμένους ιστούς και το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης, γιατί εμποδίζει την εγκεφαλική ισχαιμία και το θάνατο των νευρικών και γλοιακών κυττάρων. Αυτά γίνονται, κυρίως, μέσω των CB1 κανναβοϋποδοχέων, των οποίων η ενεργοποίηση μειώνει το μέγεθος των βλαβών στον εγκέφαλο. Η ενέσιμη THC σε πολύ μικρές δόσεις προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από εγκεφαλική βλάβη και βοηθά στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Η κανναβιδιόλη είναι προστατευτική σε διαταραχές των νευρικών συνάψεων λόγω συγκέντρωσης σιδήρου.

    stress trauma 8

    Θεραπεία με χρήση ιατρικής κάνναβης για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Η επιλογή ενός στελέχους της ιατρικής μαριχουάνας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού.

    Τόσο η THC όσο και η CBD  έχουν θετική επίδραση στους  τραυματισμούς του εγκεφάλου.

    Σε μερικές μελέτες, η CBD έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση στον εγκέφαλο. Επιλέγοντας ένα στέλεχος της ιατρικής μαριχουάνας με υψηλό CBD μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα οφέλη.

    Η μαριχουάνα κατηγοριοποιείται ως  Sativa ή Indica. Τα στελέχη Sativa δίνουν στους χρήστες ένα εντυπωσιακό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι επωφελές εάν κάποιος θέλει περισσότερη ενέργεια ή χρειάζεται να παραμείνει σε επαγρύπνηση. Για βοήθεια με προβλήματα ύπνου, το στέλεχος Indica είναι καλύτερη επιλογή. Αυτά τα στελέχη συχνά κάνουν τον χρήστη να αισθάνεται υπνηλία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κοιμηθεί καλύτερα.

    Η μέθοδος κατανάλωσης είναι ένας άλλος παράγοντας στη δημιουργία του σχεδίου θεραπείας.

    Κάπνισμα: Όταν καπνίζετε μαριχουάνα, το φυτό θερμαίνεται μέχρι το σημείο της καύσης για να απελευθερώσει τα κανναβινοειδή. Αισθάνεστε αμέσως τα αποτελέσματα. Ωστόσο, το κάπνισμα δημιουργεί υποπροϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στους πνεύμονες. Για το λόγο αυτό, το κάπνισμα μπορεί να μην είναι η προτιμώμενη μέθοδος για άτομα με τραυματικά εγκεφαλικά τραύματα.

    Άτμισμα: Μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα είναι το άτμισμα. Τα ειδικά μηχανήματα ατμίσματος θερμαίνουν τη μαριχουάνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό, τι το κάπνισμα. Το Vaping απελευθερώνει λιγότερα υποπροϊόντα από το κάπνισμα, αλλά εξακολουθεί να δίνει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα.

    Βρώσιμη κάνναβη: Μια άλλη επιλογή για την κατανάλωση μαριχουάνας είναι ένα βρώσιμο προϊόν. Μπορείτε να επιλέξετε από μια ποικιλία από τρόφιμα με μαριχουάνα, Το όφελος της βρώσιμης κατανάλωσης είναι τα διαρκέστερα αποτελέσματα. Τα φαγητά χρειάζονται 30 λεπτά έως λίγες ώρες για να δώσουν πλήρη αποτελέσματα, αλλά αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν πολύ περισσότερο από το κάπνισμα ή το άτμισμα.

    Παρενέργειες της χρήσης μαριχουάνας για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Παίρνοντας ιατρική μαριχουάνα μπορεί να έχει μια βαθιά θετική επίδραση στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κάνναβη έχει κάποιες παρενέργειες, όπως Αύξηση της όρεξης, υπνηλία, ξηροστομία, βραχυπρόθεσμη δυσκολία στη μνήμη και ζάλη. Πολλές από τις παρενέργειες της μαριχουάνας μπορεί να είναι θετικές. Για παράδειγμα, εάν έχετε αϋπνία, το γεγονός ότι η μαριχουάνα οδηγεί σε υπνηλία μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε τη νύχτα. Εάν η όρεξή σας είναι λίγη, η αύξηση της όρεξης μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τη διατροφή που χρειάζεστε. Επιπλέον, πολλοί χρήστες απολαμβάνουν την υψηλή αίσθηση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική δράση

    και ελαχιστοποιεί τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εγκεφαλικού τραυματισμού. 

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    stress trauma 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Τεχνολογία ΙΒΜ για τον εγκεφαλικό τραυματισμό

    Κάνναβη και επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    www.emedi.gr

     

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Τα οφέλη στην υγεία από το λάπαθο

     

    Το λάπαθο το ουλόν ή αγριολάπαθο ή Rumex crispus ή σιδερολάπαθο ή νερολάπαθο ή ολοπαθιά ή ξινήθρα ή λάπατο ή λάμπαθο ή ρούμεξ κοινό ή ρούμεξ σγουρό το συναντάμε στις άκρες των δρόμων και σαν αγριόχορτο στους κήπους και σε θαμνώδεις και χέρσες εκτάσεις.

    Υπάρχει και το Rumex cyprius ή ρούμεξ το κύπριο και το Rumex pulcher ή ρούμεξ πούλσιερ που είναι γνωστά σαν αλαπαθκιά ή αγριολαπαθκιά ή ξινιάτος.

    Όλα ανήκουν στην οικογένεια των Πολυγωνίδων.

    Το αγριολάπαθο είναι αποτοξινωτικό και ήπιο καθαρτικό.

    Χρησιμοποιείται σε χρόνιες δερματικές παθήσεις με άλλα βότανα, όπως η ρίζα κολλιτσίδας.

    rumex 2

    Είναι όρθιο πολυετές φυτό, που φτάνει το 1,5 μέτρα ύψος και απλώνεται έως 90 εκατοστά. Το καλοκαίρι εμφανίζονται διακριτικά πράσινα ανθάκια και μετά ακολουθούν κόκκινοι καρποί. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του. Μπορείτε να συλλέξετε σπόρους από θαμνότοπους το καλοκαίρι και να τους ρίξετε εκεί που θέλετε να φυτρώσουν. Το φυτό έχει ανθεκτική ρίζα και είναι δύσκολο να ξεριζωθεί. Αντέχει σε οποιοδήποτε έδαφος και αναπτύσσεται στον ήλιο ή τη σκιά.

    rumex 3

    Το ρούμεξ το κύπριο είναι μονοετές, μικρό, απλωτό στη γη ή ημιόρθιο, διακλαδισμένο από τη βάση της ρίζας, με σαρκώδη, δελτοειδή, έμμισχα φύλλα. Έχει άνθη σε αραιές ακραίες ταξιανθίες κοκκινοκιτρινωπά και ο καρπός είναι τρίχωρη μεμβρανώδης κάψα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

    rumex 4

    Το ρούμεξ πούλσιερ είναι κι αυτό μονοετές, έχει χοντρή, σαρκώδη ρίζα και όρθιο, χοντρό, βλαστό με ή χωρίς διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, μεγάλα, προμήκη, οξύκορφα ή με στρογγυλεμένη άκρη, τα πρώτα του σε ροζέττα γύρω από τη βάση του φυτού, ενώ αυτά του βλαστού είναι μικρότερα. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραίες, αραιές ταξιανθίες, κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο.

    rumex 5

    Το Rumex conglomeratus Murray ή αγριολάπαθο είναι πολυετές φυτό, πολλαπλασιαζόμενο με μάτια που πετάει ο υπόγειος βλαστός. Βλαστός 30-100 εκατοστά, όρθιος, διακλαδιζόμενος, φύλλα κυματιστά στις άκρες, άνθη πρασινωπά ή κοκκινωπά σε δέσμες, τα περισσότερα στη μασχάλη ενός φύλλου, πάνω σε αρθρωτό ποδίσκο. Το βρίσκετε σε δροσερά και υγρά εδάφη. Μαγειρεύεται, όπως το σπανάκι με άλλα χόρτα. Με τα φύλλα τυλίγετε ντολμάδες. Τα φύλλα περιέχουν θείο και όταν κοπανιστούν χρησιμοποιούνται για αιμορροϊδες και αποστήματα. Πριν την ανθοφορία είναι ευχάριστο για τα χορτοφάγα ζώα.

    rumex 6

    Το Rumex acetosella L. ή λάπαθο είναι πολυετές φυτό 10-30 εκατοστά, με φύλλα λογχοειδή ή βελοειδή, με τις κάτω άκρες τους απλωτές ή ανορθωμένες. Είναι στάχυς αρσενικών ανθέων σε ένα φυτό και θηλυκών σε άλλο με γεύση όξινη και το βρίσκετε σε άκρες δρόμων, σε ξηρά λιβάδια, σε αμμώδεις αγρούς κι εκεί που δεν υπάρχει ασβέστιο.

    rumex 7

    Υπάρχει και το Rumex obtusifolius L.

    Οι ρίζες είναι μακριές και ξεριζώνονται δύσκολα, αν το έδαφος δεν είναι καλά ποτισμένο. Συλλέγονται το φθινόπωρο, τις πλένετε καλά, τις ψιλοκόβετε και αποξηραίνετε. Τα ξεραίνετε στον ήλιο και τα φυλάτε σε γυάλινο βάζο, ολόκληραή κομμένα σε κομμάτια.

    Χρήσιμα μέρη λάπαθου

    Η ρίζα και οι καρποί, αλλά και όλα τα μέρη.

    Δραστικές ουσίες λάπαθου

    Ανθρακινόνες, όπως η εμοδίνη, ταννίνες, οξαλικά, βιταμίνη C, καροτίνη, σίδηρος, οξαλοξικό οξύ, θείο, ρητίνη, ρουμενικίνη, ρουμικίνη, λαπαθικό οξύ, άμυλο φώσφορος, λευκωματούχες ενώσεις κι αιθέριο έλαιο.

    Η παρουσία οξαλικού οξέος μπορεί να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά και τη χολή και ουρική αρθρίτιδα, όταν γίνεται υπερκατανάλωση.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις λάπαθου

    Τα λάπαθα, γενικά, καταπολεμούν την αναιμία.

    Τα λάπαθα ανοίγουν την όρεξη, τονώνουν το συκώτι, δυναμώνουν την καρδιά και είναι αντισκορβουτικά.

    Είναι κατάλληλα για μόλυνση, πυρετό, σκορβούτο και δηλητηριάσεις.

    Τα λάπαθα κάνουν καλό σε όλες τις αρρώστιες που προκαλούν πυρετό, σε αδυναμία, ξεδιψάνε, προφυλάσσουν από τη σήψη του αίματος, σκοτώνουν υτα σκουλήκια στον οργανισμό, είναι καρδιοτονωτικά και όλο το φυτό είναι αντίδοτο στο δηλητήριο του σκορπιού.

    Είναι κατάλληλα για τον ίκτερο.

    Είναι καθαριστικό του αίματος και της λέμφου, πικρό τονωτικό, χολαγωγό και καθαρτικό.

    Οι καρποί είναι κατάλληλοι για τη διάρροια (σε μικρές δόσεις) και τις στομαχικές διαταραχές.

    Ακόμη χρησιμοποιείται και για την περιστασιακή και χρόνια δυσκοιλιότητα (σε μεγάλες δόσεις).

    Τα αγριολάπαθα ή αγριολαχανίδες είναι τονωτικές για τον οργανισμό και συστήνονται σε αναιμίες και καχεξίες.

    Είναι διουρητικά και συστήνονται σε νεφροπάθειες και ανωμαλίες στην ούρηση. Να αποφεύγεται η συνεχής χρήση τους από όσους έχουν πέτρες στα νεφρά.

    Είναι μαλακτικά για το στομάχι και συστήνονται σε ηπατικές ανωμαλίες και σε ανορεξίες.

    Σε μικρές δόσεις βοηθούν στην έκκριση της χολής και χαμηλώνουν την πίεση.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Αφέψημα

    Πιείτε 1/2-1 φλιτζάνι αφέψημα που θα φτιάξετε με 15 γραμμάρια ρίζας και 550 ml νερό. Σιγοβράστε για 10 λεπτά και πιείτε 3 φορές ημερησίως για ήπια δυσκοιλιότητα ή για να ενεργοποιήσετε τη ροή της χολής, να βελτιώσετε την πέψη και να απομακρύνετε τις τοξίνες. Με πλύσεις το αφέψημα βοηθά σε ελκώδεις πληγές και σε λευκόρροια. Αν προστεθεί θείο θεραπεύει την ψώρα και με γαργάρες τις άφθες στο στόμα. Για εξωτερική χρήση βράζετε 2 χούφτες φύλλα και ρίζα ψιλοκομμένα σε νερό και τα βράζετε μέχρι να γίνουν πολτός. Τα χρησιμοποιείτε σε επιθέματα, όπως έχουν ή δουλεμένα με ελαιόλαδο. Το αφέψημα μπορεί να καθαρίσει τα ασημικά και τα έπιπλα μπαμπού και τα είδη καλαθοπλεκτικής. Τα τρίβeτε με ένα ρούχο που τα έχετε βρέξει με το αφέψημα.

    Έκχυμα

    Αφήνετε 30 γραμμάρια ψιλοκoμμένη ρίζα σε 1 λίτρο καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Αφήνετε μια χούφτα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό, για δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Για εξωτερική χρήση αφήνετε 2 χούφτες ψιλοκομμένα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό για δέκα λeπτά, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε με πλύσεις, επαλείψεις και κλίσματα.

    Βάμμα

    Πιείτε 40 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για καθαρισμό σε εξανθήματα, εκζέματα, ακμή, έρπη ζωστήρα, ρευματισμούς και οστεοαρθρίτιδα.

    Στοματικό διάλυμα

    Χρησιμοποιήστε 1/2 φλιτζάνι αφέψημα που θα αναμείξετε με ίση ποσότητα ζεστού νερού 3 φορές ημερησίως μετά το φαγητό. Είναι κατάλληλο για τα στοματικά έλκη.

    Ομοιοπαθητικά σκευάσματα

    Η ρίζα του αγριολάπαθου χρησιμοποιείται για βήχα, πονόλαιμο ή βραχνάδα, που επιδεινώνεται από το κρύο και την υγρασία. Λαμβάνεται 3 φορές ημερησίως.

    Επιθέματα λιωμένων φύλλων

    Βοηθούν στη διάνοιξη σπυριών με πύο και αιματάδες, σε έκζεμα, για την ανακούφιση του έρπητα ζωστήρα, σε αιμορροϊδες, λειχήνες και σκασίματα του δέρματος. Λειώνετε τα φύλλα καλά, τα απλώνετε σε λινό ύφασμα και τα επιθέτετε τοπικά σε πυώδεις πληγές, σε αιμορροϊδες, αιματάδες και πυώδη σπυριά. Μπορείτε να τα ενισχύσετε δουλεύοντας με ελαιόλαδο.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα φύλλα της αγριολαχανίδας καλά, τα περνάτε από τουλουπάνι και παίρνετε το χυμό τους. Δίνετε ένα ποτήρι σε περιπτώσεις πυρετού που δεν υποχωρεί.

    Καθαρισμός στις μπουκάλες λαδιού

    Ρίξτε τα κομματάκια μίσχων των φύλλων και ζεστό νερό και κουνήστε με δύναμη. 

    Επίσης, αφαιρούνται οι λεκέδες από μελάνι στα ασπρόρουχα, αν τους τρίψουμε με φρεσκοκομμένο φυτό.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    rumex 8

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Σουπιές με χόρτα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Υπερτροφική αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια ή μυϊκή υπαορτική στένωση

     

    Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι η δυσανάλογη υπερτροφία του μυοκαρδίου σε σχέση με το αιμοδυναμικό φορτίο.

    Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση είναι μια υποομάδα της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας που χαρακτηρίζεται από μια δυναμική κλίση πιέσεως στην υπαορτική περιοχή (ICD-10-CM Diagnosis Code I42.1).

    Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση χαρακτηρίζεται κλινικά από διαστολική δυσλειτουργία με επιδείνωση της πλήρωσης των κοιλιών και αύξηση των πιέσεων πλήρωσης των κόλπων και δύσπνοια και συστολική δυσλειτουργία που έχει σαν αποτέλεσμα περιορισμό της καρδιακής ανταπόκρισης στην άσκηση, συγκοπή προσπαθείας και δευτεροπαθή αύξηση της αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας.

    Η διάγνωση, συνήθως, γίνεται με την αναγνώριση των σημείων που σχετίζονται με την απόφραξη του σημείου εκροής, αλλά τα προεξάρχοντα συμπτώματα προέρχονται από τη διαστολική δυσλειτουργία.

    Επηρεάζεται το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατητικό χαράκτήρα με περισσότερο από 50% διεισδυτικότητα. Ηπιότερα στοιχεία της νόσου εμφανίζονται στο 25% των συγγενών 1ου βαθμού. Οι συγγενείς, συνήθως, δεν εμφανίζουν απόφραξη στο χώρο εκροής της αριστερής κοιλίας, αλλά έχουν εντοπισμένη υπερτροφία και είναι ασυμπτωματικοί.

    Συνήθως, εμφανίζεται στην 3η δεκαετία της ζωής και μπορεί να εμφανισθεί από τα νεογνά μέχρι τους υπερήλικες.

    Εμφανίζεται σε ίση συχνότητα άνδρες και γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Δύσπνοια, κυρίως, αποτέλεσμα διαστολικής δυσλειτουργίας εμφανίζεται, αρχικά, κατά την προσπάθεια (50-90%).

    Στηθάγχη προσπαθείας (50-90%)

    Συγκοπή προσπαθείας (50-90%)

    Αδυναμία (50-90%)

    Προσυγκοπή προσπαθείας (50-90%)

    Αίσθημα παλμών (50-90%)

    Αιφνίδιος θάνατος (50%)

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (50%)

    Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια (50%)

    Διπλή καρδιακή κορυφαία ώση λόγω έντονης κολπικής συστολής

    Μετατόπιση της καρδιακής ώσης προς τα πλάγια

    Δίκροτος καρωτιδικός σφυγμός με ταχεία και απότομη άνοδο

    Έντονος 4ος καρδιακός τόνος S4

    Μεταβαλλόμενος διχασμός του S2 ανάλογα με το μέγεθος της απόφραξης του χώρου εκροής

    Τραχύ συστολικό φύσημα cresendo-decrescendo που ακούγεται καλύτερα μεταξύ της αριστερής στερνικής γραμμής και της κορυφής της καρδιάς

    Φύσημα που αυξάνει σε διάρκεια και ένταση με τη δοκιμασία Valsalva, την όρθια στάση και το νιτρώδες αμύλιο κι ελαττώνεται με την απότομη λήψη στάσης οκλαδόν, την κατάκλιση, την παθητική ανύψωση των άκρων και το ισομετρικό σφίξιμο των χεριών

    idiopathis ypoaortiki 1

    Αίτια ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, πάνω στο οποίο προσκρούει η πρόσθια γλωχίνα της μιτροειδούς βαλβίδας, κατά τη διάρκεια της συστολής, προκαλώντας απόφραξη του χώρου εκροής της αριστερής κοιλίας.

    Παράγοντες κινδύνου ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Το οικογενειακό ιστορικό υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας.

    Διαφορική διάγνωση ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Η διαφορική διάγνωση γίνεται μεταξύ μιας σταθερής απόφραξης του χώρου εκροής, όπως η αορτική στένωση και γίνεται με τη διαφορά στο χαρακτήρα του καρωτιδικού σφυγμού. Στην αορτική στένωση έχει βραδεία άνοδο και μικρό όγκο, ενώ στην ιδιοπαθή υπερτροφική υποαορτική στένωση έχει ταχεία άνοδο και είναι δίκροτος.

    Κλινικές αιμοδυναμικές δοκιμασίες στο κρεβάτι του ασθενούς π.χ Valsalva μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Χαρακτηριστική μορφή αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας, εντοπισμένη, δυσανάλογη υπερτροφία του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Η αναλογία του πάχους του μεσοκοιλιακού διαφράγματος προς αυτά του ελεύθερου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας είναι μεγαλύτερη από 1,3: 1, χωρίς ανατομικές ενδείξεις υπερφόρτωσης πίεσης

    Διάταση κόλπων

    Αύξηση της μάζας της αριστερής κοιλίας και μικρό μέγεθος κοιλοτήτων

    Τοιχωματική πλάκα στο χώρο εξώθησης της αριστερής κοιλίας

    Πάχυνση της μιτροειδούς βαλβίδας

    Ανατομικές παραλλαγές: Κορυφαία εντόπιση της πάχυνσης, χωρίς την ύπαρξη ενδοκοιλιακής κλίσης πίεσης, εντοπισμένη μεσοκοιλιακή απόφραξη

    Απώλεια της διάταξης και της οργάνωσης των μυϊκών ινών του μεσοκοιλιακού διαφράγματος

    Ανώμαλα ενδοτοιχωματικά στεφανιαία αγγεία

    Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    Μη ειδικές αλλοιώσεις του ST-T διαστήματος

    Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

    Εμφανή ανώμαλα κύματα Q στις πρόσθιες προκάρδιες απαγωγές και στις πλάγιες απαγωγές των άκρων που μιμούνται έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Αλλοιώσεις του P κύματος που υποδεικνύουν διόγκωση του αριστερού κόλπου

    Βραχύ διάστημα PR και διαταραχές της μορφολογίας του QRS που υποδεικνύουν σύνδρομο προδιέγερσης, χωρίς άλλα σαφή ευρήματα προδιέγερσης

    Holter 24ώρου-ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση

    Συχνές κοιλιακές αρρυθμίες και σε ποσοστό μέχρι 25% είναι κοιλιακή ταχυκαρδία. H κολπική μαρμαρυγή είναι όψιμο εύρημα και κακό προγνωστικό σημείο.

    Triplex καρδιάς-ηχοκαρδιογραφία

    Ασύμμετρη πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος με αναλογία μεσοκοιλιακό διάφραγμα:ελεύθερο τοίχωμα μεγαλύτερη από 1,3:1

    Ανώμαλη προς τα πρόσω κίνηση της πρόσθιας γλωχίνας της μιτροειδούς βαλβίδας κατά τη συστολή

    Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

    Διόγκωση του αριστερού κόλπου

    Μκρή κοιλιακή κοιλότητα με αύξηση της συσπαστικότητας 

    Μερική σύγκλιση της αορτικής βαλβίδας κατά το μέσο της συστολής

    Πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας

    Ανεπάρκεια της μιτροειδούς που φαίνεται με τη μέθοδο Doppler

    Σπινθηρογράφημα με θάλλιο

    Στατικό και δυναμικό με την επίδραση stress κατά περιόδους αποκαλύπτει ελλείμματα σε περιοχές με φυσιολογικές, αγγειογραφικά, στεφανιαίες αρτηρίες

    Καρδιακός καθετηριασμός

    Οι αιμοδυναμικές μετρήσεις επιβεβαιώνουν το βαθμό και την αστάθεια της απόφραξης του χώρου εκροής και επιδεικνύουν τα διαστολικά χαρακτηριστικά της αριστερής κοιλίας

    Αγγειοκαρδιογραφία

    Η αγγειογραφία δείχνει την ανατομία των δυο κοιλιών και των στεφανιαίων αρτηριών

    idiopathis ypoaortiki 2

    Θεραπεία ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας αντενδείκνυνται, εκτός από την περίπτωση κολπικής μαρμαρυγής με ανεξέλεγκτη ανταπόκριση.

    Τα νιτρώδη και οι συμπαθητικομιμητικές αμίνες, όπως η ισοπροτερενόλη αντενδείκνυνται εκτός από την περίπτωση που συνυπάρχει στεφανιαία νόσος.

    Τα διουρητικά σχετικά αντενδείκνυνται, λόγω της επίδρασής τους στον κοιλιακό όγκο ή σε περίπτωση μυοτομίας της αριστερής κοιλίας.

    Μυοτομία της αριστερής κοιλίας πραγματοποιείται μόνο μετά την εγκατάσταση βαριών συμπτωμάτων, ανθεκτικών στη θεραπευτική αγωγή, σε ασθενείς στους οποίους η κλίση πίεσης είναι μεγαλύτερη από 50 mmHg σε ανάπαυση ή μετά από πρόκληση.

    Στο 95% επιτυγχάνει την κατάργηση της κλίσης πίεσης, ενώ το 70% των ασθενών εμφανίζει σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων για 5 τουλάχιστον χρόνια.

    Η έντονη άσκηση, ειδικά τα ανταγωνιστικά αθλήματα, θα πρέπει να αποφεύγονται, λόγω του μεγάλου κινδύνου αιφνιδίου θανάτου. Οι νεότεροι ασθενείς με μικρή ή καθόλου λειτουργική επιδείνωση εμφανίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο αιφνιδίου θανάτου. Η συμμετοχή σε αθλήματα θα πρέπει να απαγορεύεται στους ασθενείς με ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση, αν υπάρχει σημαντική υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, μεγάλη κλίση πίεσης, σημαντικές υπερκοιλιακές ή και κοιλιακές αρρυθμίες ή ιστορικό αιφνιδίου θανάτου σε συγγενείς με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

    Απαιτείται μείωση της πρόσληψης θερμίδων όταν η δραστηριότητα είναι μειωμένη.

    Συνιστάται η εκμάθηση καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης από όλα τα μέλη της οικογένειας.

    idiopathis ypoaortiki 4

    Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Προπρανολόλη

    Ελαττώνει την απόφραξη στο χώρο εκροής κι αυξάνει την κοιλιακή ενδοτικότητα. Δεν ελαττώνει την επίπτωση του αιφνιδίου θανάτου. Αυξάνεται προοδευτικά μέχρι 320 mg ώστε να επιτευχθεί κλινικό αποτέλεσμα.

    Βεραπαμίλη

    Έχει καλύτερο αποτέλεσμα στη βελτίωση της ικανότητας για εξάσκηση. Ελαττώνει την κλίση πίεσης λόγω ελάττωσης της καρδιακής συσταλτικότητας και βελτιώνει τη διαστολική πλήρωση μέσω βελτίωσης της διαστολικής χάλασης. Προκαλεί καταστολή της δημιουργίας ερεθίσματος και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, αρνητική ινότροπο δράση και αγγειοδιαστολή, υπόταση, shock, πνευμονικό οίδημα και θάνατο. Δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με αύξηση της τελοδιαστολικής πίεσης της αριστερής κοιλίας, παροξυντική νυχτερινή δύσπνοια, ορθόπνοια, σε νόσο φλεβόκομβου και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, εκτός αν ο ασθενής έχει βηματοδότη.

    Αμιοδαρόνη

    Δεν είναι καλό φάρμακο. έχει προαρρυθμική δράση στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση. Χρησιμοποιείται μόνο όταν η κοιλιακή ταχυκαρδία προκαλεί αιμοδυναμική αστάθεια. Η χρήση αυτού του φαρμάκου απαιτεί ηλεκτροφυσιολογική μελέτη.

    Πρέπει να αποφεύγεται η εργώδης εξάσκηση και τα ανταγωνιστικά αθλήματα, η ορθοστασία, τα ινότροπα φάρμακα και τα διουρητικά και να καταστέλλεται ο βήχας.

    Επιπλοκές ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Αιφνίδιος θάνατος

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Αρρυθμίες

    Κολπική μαρμαρυγή και σχηματισμοί τοιχωματικών θρόμβων

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα της μιτροειδούς βαλβίδας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    idiopathis ypoaortiki 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Οι ασθένειες που θα αποκτήσετε σχετίζονται με το μήνα γέννησής σας

    Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Βαγοτονία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Υπερηχογράφημα καρδιάς

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Σύνδρομο του βηματοδότη

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Κολπική μαρμαρυγή

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

    Μυοκαρδίτιδα

    Σύνδρομο Morquio

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μεγαλακρία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD)

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όταν συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν, δεν είναι πάντα εύκολο κάποιος να το ξεπεράσει.

    Στη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD-Post-traumatic stress disorder), οι ασθενείς αισθάνονται άγχος λόγω του σοκ που είχαν από το τραύμα. 

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους συνδυάζει αγχώδη και καταθλιπτικά συμπτώματα, έντονες ανακλήσεις ζωντανών μνημονικών εικόνων, αρνητική φόρτιση, εφιάλτες, κρίσεις πανικού και συναισθηματική αστάθεια.

    Η διαταραχή του μετατραυματικού στρες είναι μια διαταραχή άγχους που προκαλείται από την εμπειρία τραυματικών συμβάντων. Τα τροχαία ατυχήματα, η κακοποίηση, οι αιματηρές σφαγές, ο βιασμός, οι φυσικές καταστροφές και οι καταστάσεις με οδυνηρές μνήμες (flashback) μπορεί να προκαλέσουν μετατραυματικό στρες.

    Στο μετατραυματικό στρες υπάρχει άγχος, φόβο, ναυτία, ζάλη, κατάθλιψη και διαταραχές ύπνου που διαρκούν αρκετές εβδομάδες ή  δεκαετίες.

    Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του PTSD είναι η επανάληψη των τραυματικών συμβάντων, η αυξημένη διέγερση και η αποφυγή. 

    Το PTSD μπορεί να μετριαστεί ή να εξαλειφθεί με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του άγχους, των διαταραχών του ύπνου και της κατάθλιψης που συνοδεύουν το PTSD δεν είναι αποτελεσματικά κι έχουν δυσάρεστες παρενέργειες.

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD) είναι μια σοβαρή διαταραχή άγχους που μπορεί να αναπτυχθεί μετά από έκθεση σε οποιοδήποτε γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το ψυχολογικό τραύμα.

    post traumatic 1

    Τα συμπτώματα της μετατραυματικής διαταραχής άγχους:

    Προβλήματα ύπνου

    Κακή συγκέντρωση

    Επαναλαμβανόμενη επανεμφάνιση του τραύματος

    Θυμός

    Ευερεθιστότητα

    Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν PTSD όταν  βιώσουν ένα επικίνδυνο συμβάν ή μια τρομακτική εμπειρία ή ένα σοκ. Όταν ένα άτομο έχει PTSD, αισθάνεται ότι απειλείται ή κινδυνεύει, ακόμα και όταν δεν υπάρχει προφανής κίνδυνος.

    Ανάλογα με το άτομο, το PTSD μπορεί να αναπτυχθεί αμέσως μετά από ένα τραύμα. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μήνες ή και χρόνια αργότερα. 

    Περίπου το 10 τοις εκατό των γυναικών και 4% των ανδρών αναπτύσσουν PTSD, παρά το γεγονός ότι 60% των ανδρών εμφανίζουν τραύμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, σε σύγκριση με το 50% των γυναικών.

    Μερικοί παράγοντες μπορούν να κάνουν ένα άτομο πιο πιθανό να νοσήσει από PTSD από ένα άλλο. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης ή άγχους που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης της κατάστασης. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν περισσότερο άγχος ή τραύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους από άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ενός ατόμου ρυθμίζει συγκεκριμένες χημικές ουσίες ή η φυσική ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την πιθανότητα ανάπτυξη PTSD.

    Ο αριθμός των τραυματικών συμβάντων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο για την ανάπτυξη του PTSD. Τα τραύματα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, τα θύματα σεξουαλικής επίθεσης ή άλλης βίας, όπως οι στρατιώτες που βιώνουν μια  φυσική ή ανθρώπινη καταστροφή, μπορούν όλα να προκαλέσουν PTSD.

    Κατά τη διάρκεια και μετά από ένα τραύμα, το ανθρώπινο σώμα κάνει ό, τι μπορεί για να προστατευθεί από περαιτέρω βλάβη. Η απάντηση στο άγχος, αναπτύσσεται αρχικά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να λαμβάνουν ταχείες αποφάσεις όταν βρίσκονται σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.

    post traumatic 5

    Τραυματικές εμπειρίες που μπορούν να προκαλέσουν PTSD:

    Στρατιωτική μάχη

    Σεξουαλική επίθεση

    Παιδική κακοποίηση

    Έντονη βία

    Φυσικές kαταστροφές

    Οι ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή άγχους έχουν χαμηλότερα επίπεδα ανανταμίδης. Αυτός ο νευροδιαβιβαστής ενεργοποιεί τους φυσικούς υποδοχείς κανναβινοειδών που βοηθούν στην καταστολή αρνητικών αναμνήσεων. Όταν τα επίπεδα της ανανταμίδης είναι χαμηλά, το άτομο είναι πιο επιρρεπές στην εμφάνιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PTSD.

    Συμπτώματα και παρενέργειες του PTSD

    Κακές αναμνήσεις. Οι επαναλαμβανόμενες ή ενοχλητικές αναμνήσεις εκδηλώνονται με εφιάλτες ή επαναλαμβανόμενα όνειρα σχετικά με το τραύμα. Μερικοί άνθρωποι έχουν ανησυχητικές, ανεξέλεγκτες σκέψεις για το τραύμα τους.

    Αποφυγή. Αποφυγή σημαίνει προσπάθεια απομάκρυνσης από ανθρώπους ή σκέψεις που συνδέονται με το τραύμα ή που μπορούν να προκαλέσουν μνήμες ή συναισθήματα. Η διάθεση ή η σκέψη αλλάζει. Το PTSD μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κάπιος σκέφτεται ή αισθάνεται για τον κόσμο. Οι αλλαγές στη διάθεση ή στη σκέψη μπορούν να περιλαμβάνουν τη δυσκολία κάποιος να θυμάται το συμβάν, να αισθάνεται αρνητικά για τον εαυτό του ή για τον κόσμο γύρω του και να χάσει το ενδιαφέρον για δραστηριότητες ή πράγματα που απολαμβάνει.

    Φυσικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις. Εστιασμός  σε προβλήματα, δυσκολία στον ύπνο και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως απερίσκεπτη οδήγηση ή κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ. Μερικοί άνθρωποι έχουν ξεσπάσματα ή γίνονται, ασυνήθιστα, επιθετικοί.

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν PTSD, έχουν ελαφρώς διαφορετικά συμπτώματα από τους ενήλικες. Ο τύπος των συμπτωμάτων που εμφανίζει ένα παιδί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία του. Πολύ μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών αποκτούν νυχτερινή ενούρηση ή δεν μπορούν να μιλήσουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν, συνήθως, συμπτώματα παρόμοια με αυτά των ενηλίκων.

    Τα συμπτώματα της PTSD είναι συνεχή και μακροχρόνια. Είναι αρκετά συχνό για τους ανθρώπους να βιώνουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μετά από ένα τραύμα. Αλλά εάν τα συμπτώματα αυτά επιλυθούν μετά από μερικές εβδομάδες, ένα άτομο είναι πιθανό να αποκτήσει οξεία διαταραχή στρες. Τα συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, συνήθως, σηματοδοτούν την ανάπτυξη PTSD.

    post traumatic 3

    Οι συμβατικές θεραπείες για το σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η πρώτη θεραπεία είναι η ψυχοθεραπεία. 

    Η δεύτερη είναι η φαρμακευτική αγωγή.

    Μερικοί άνθρωποι επωφελούνται από το συνδυασμό θεραπειών.

    Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία βοηθάει ο ασθενής να αντιμετωπίσει το τραύμα, να το καταλάβει και να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται ή να το προσεγγίσει.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μετατραυματικού συνδρόμου:

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs)

    Η πραζοσίνη

    Αγχολυτικά

    -SSRIs. Οι SSRIs συνταγογραφούνται, συνήθως, ως αντικαταθλιπτικά. Λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής, ή ένας χημικός αγγελιοφόρος, που μεταφέρει σήματα μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και συμβάλλει στην εξισορρόπηση της διάθεσης. Τα φάρμακα έχουν ευρύ φάσμα παρενεργειών, όπως ζάλη, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλος και σεξουαλικά προβλήματα.

    -SNRIs. Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο με τους SSRIs. Επίσης, επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που μεταδίδουν μηνύματα μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου για να βοηθήσουν στη ρύθμιση της διάθεσης του ασθενούς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Περιλαμβάνουν υπερβολική εφίδρωση, απώλεια όρεξης, αϋπνία, δυσκοιλιότητα και άλλα.

    -Πραζοσίνη. Η πραζοσίνη είναι ένα φάρμακο που βοηθάει στη βελτίωση του ύπνου και μειώνει τους εφιάλτες σε ασθενείς που πάσχουν από PTSD.Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το φάρμακο είναι ζάλη, πόνος στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και άλλα.

    -Φάρμακα κατά του άγχους. Τα φάρμακα κατά του άγχους βοηθούν στη βελτίωση της χαλάρωσης και μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με PTSD να αισθάνονται πιο άνετα. Ένα σημαντικό μειονέκτημα των φαρμάκων κατά του άγχους είναι ότι προκαλούν εθισμό. Όσο περισσότερο το άτομο παίρνει αυτά τα φάρμακα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα φαρμάκων χρειάζονται για να συμβούν τα ίδια αποτελέσματα.

    Μην χρησιμοποιείτε χημικά συμβατικά φάρμακα για να θεραπεύσετε το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες.

    post traumatic 6

    Η ιατρική κάνναβη είναι αποτελεσματική για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους.

    Η θεραπευτική επίδραση των κανναβινοειδών σε νευρολογικό επίπεδο είναι γνωστή. Η αποκατάσταση της ομοιόστασης και της ισορροπίας στην ψυχική σφαίρα, μέσω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος επιτυγχάνεται με τη συνδρομή των φυτοκανναβινοειδών.

    Το άγχος, η κατάθλιψη, η αϋπνία και τα ψυχωσικά συμπτώματα μειώνονται σημαντικά με την κάνναβη.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη ή THC αυξάνει την όρεξη και μπορεί να προκαλέσει άγχος και η τετραϋδροκανναβιβαρίνη ή THCV την κόβει την όρεξη και η κανναβιδιόλη ή CBD είναι αγχολυτική.

    Οι υποδοχείς κανναβινοειδών βρίσκονται σε διάφορα μέρη του σώματος και του εγκεφάλου, έτσι ώστε τόσο τα ψυχικά όσο και τα σωματικά συμπτώματα να μπορούν να τροποποιηθούν με τη θεραπεία με ιατρική μαριχουάνα.

    Η πυκνή παρουσία του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με το στρες, τη συγκίνηση και τη μνήμη (υποθάλαμος, αμυγδαλή και ιππόκαμπος) υποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των κανναβινοειδών στη ρύθμιση των συμπτωμάτων.

    Οι πάσχοντες από PTSD εμφανίζουν μεγαλύτερο αριθμό κανναβοϋποδοχέων CB1 από τους μη πάσχοντες κι έχουν λιγότεη ανανταμίδη. Η ανεπάρκεια του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση των σωματικών και ψυχικών διαταραχών. Με τα φυτοκανναβινοειδή ενισχύεται και γίνεται αποκατάσταση της ελλειπούσας ποσότητας ενδοκανναβινοειδών και ανανταμίδης.

    Η κάνναβη επιφέρει μείωση κατά 75% των συμπτωμάτων του μετατραυματικού στρες. Εξαφανίζονται οι εφιάλτες, βελτιώνεται ο ύπνος και εξισορροπούνται  τα συναισθήματα. Ακόμη, εξαφανίζεται η ναυτία και η τάση για έμετο που σχετίζεται με το άγχος. 

    Όταν ενεργοποιούνται οι υποδοχείς κανναβινοειδών, λειτουργούν για να βοηθήσουν στην καταστολή ή τη βλάβη της μνήμης και επίσης, βοηθούν στη μείωση του άγχους. 

    post traumatic 4

    Η θεραπευτική χρήση κάνναβης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τόσο για όσους έχουν PTSD όσο και για τις οικογένειές τους. Η ιατρική μαριχουάνα ενεργοποιεί τους υποδοχείς κανναβινοειδών του σώματος και παρέχει απίστευτη ανακούφιση για μερικά από τα πιο εξασθενητικά συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαταραχή, όπως:

    Άγχος: Μια από τις πιο κοινές ασθένειες που σχετίζονται με το PTSD είναι το χρόνιο άγχος. Η κάνναβη με μεγάλες ποσότητες CBD έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το άγχος και βελτιώνει τη διάθεση.

    Εφιάλτες: Οι εφιάλτες είναι μια έντονη παρενέργεια της μετατραυματικής διαταραχής άγχους. Η μαριχουάνα  έχει τη δυνατότητα να μειώνει τον ύπνο REM (ταχεία κίνηση των ματιών). Αυτό είναι το στάδιο όπου εμφανίζονται τα πιο ζωντανά όνειρα. Ένας μειωμένος κύκλος REM είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία εφιαλτών που σχετίζονται με PTSD.

    Αϋπνία: Λόγω των αναταραχών, των εφιάλτων και του άγχους που έχουν οι ασθενείς με  PTSD,  έχουν, επίσης, αϋπνία και δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Ακόμα και εκείνοι που κοιμούνται μερικές φορές ξυπνούν από τους έντονους εφιάλτες που προκαλεί η διαταραχή. Η THC έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθεί κάποιος και βελτιώνει τη συνολική ποιότητα του ύπνου.

    post traumatic 2

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής μαριχουάνας για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους

    Έλαιο κάνναβης κάτω από τη γλώσσα: Χορηγείται έλαιο κάτω από τη γλώσσα που απορροφάται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος. Οι ασθενείς αισθάνονται συνήθως τα αποτελέσματα μέσα σε τρία με πέντε λεπτά και υπάρχει γρήγορα ανακούφιση από  εφιάλτες ή αϋπνία όταν λαμβάνεται πριν τον ύπνο.

    Βρώσιμη κάνναβη: Βάμματα, κάψουλες, τρόφιμα ή ποτά με ιατρική μαριχουάνα. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστούν έως και μερικές ώρες για να γίνουν αισθητές οι πλήρεις επιδράσεις, αλλά διαρκούν έως και 12 ώρες για όσους χρειάζονται μακροχρόνια ανακούφιση. Η κάνναβη από το στόμα χρησιμοποιείται συχνά πριν τον ύπνο.

    Εισπνοή: Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας είτε με κάπνισμα είτε με άτμισμα του φυτού παρέχει την ταχύτερη ανακούφιση, συνήθως, σε ένα ή δύο λεπτά που διαρκεί αρκετές ώρες. Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική στην ανακούφιση του φόβου ή των αναμνήσεων που βιώνουν οι ασθενείς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    post traumatic 8

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Αντιμετώπιση του άγχους στον ογκολογικό ασθενή

    www.emedi.gr