Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013 18:45

Αλδοστερόνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Γνωρίστε την αλδοστερόνη και τη δράση της στον ανθρώπινο οργανισμό

Η αλδοστερόνη είναι μια στεροειδής ορμόνη (αλατοκορτικοειδές) που παράγεται από το εξωτερικό τμήμα του φλοιού των επινεφριδίων.

Παίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της πίεσης του αίματος, κυρίως, δρώντας στα άπω εσπειραμένα και τα αθροιστικά του νεφρώνα, τη λειτουργική μονάδα του νεφρού, και προκαλεί επαναρρόφηση νατρίου και νερού, απέκκριση καλίου και αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Η συνολική δράση της αλδοστερόνης είναι η αύξηση της επαναρρόφησης ιόντων και νερού στο νεφρό, αυξάνοντας τον όγκο του αίματος και επομένως την πίεση. Είναι μέρος του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης.

Φάρμακα τα οποία παρεμποδίζουν την έκκριση ή την δράση αλδοστερόνης χρησιμοποιούνται ως αντιυπερτασικά.

Ένα παράδειγμα είναι η σπειρονολακτόνη, η οποία χαμηλώνει την αρτηριακή πίεση, καθώς, εμποδίζει την αλδοστερόνη να προσδεθεί στον υποδοχέα της: η καθαρή δράση της είναι η ελάττωση την κατακράτησης νατρίου και νερού, αλλά και η αύξηση της συγκέντρωσης καλίου. Η δραστηριότητα της αλδοστερόνης μειώνεται στη νόσο του Άντισον και αυξάνεται στον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό (σύνδρομο Conn).

Άλλα φάρμακα που παρεμβαίνουν στην έκκριση ή τη δράση της αλδοστερόνης είναι αντιυπερτασικά, όπως η Lisinopril, η οποία μειώνει την πίεση του αίματος αναστέλλοντας το ένζυμο μετατροπής της αγγειοτενσίνης (ACE), που οδηγεί σε μείωση της έκκρισης αλδοστερόνης. Το αποτέλεσμά της είναι η μείωση της κατακράτησης νατρίου και ύδατος, αλλά και η αύξηση στην κατακράτηση καλίου.

Η αλδοστερόνη έχει ακριβώς την αντίθετη λειτουργία από το κολπικό νατριουρητικό πεπτίδιο που εκκρίνεται από την καρδιά.


Σύνθεση αλδοστερόνης

Τα κορτικοστεροειδή συντίθενται από τη χοληστερόλη μέσα στο φλοιό των επινεφριδίων. Οι περισσότερες στερεοειδογενετικές αντιδράσεις καταλύονται από ένζυμα της οικογένειας κυτοχρώματος Ρ450. Βρίσκονται εντός των μιτοχονδρίων και απαιτούν αδρενοδοξίνη ως συμπαράγοντα (εκτός την 21 -υδροξυλάση και 17α- υδροξυλάση).

Η αλδοστερόνη και κορτικοστερόνη μοιράζονται το πρώτο μέρος των βιοσυνθετικών οδών τους. Τα τελευταία μέρη συντίθενται με μεσολάβηση είτε της συνθετάσης αλδοστερόνης (για την αλδοστερόνη) ή της 11β- υδροξυλάσης (για την κορτικοστερόνη). Αυτά τα ένζυμα είναι σχεδόν ταυτόσημα (μοιράζονται την 11β- υδροξυλίωση και τις λειτουργίες της 18 - υδροξυλίωσης), αλλά η συνθετάση αλδοστερόνης είναι, επίσης, σε θέση να εκτελέσει μια 18-οξείδωση. Επιπλέον, η  συνθετάση αλδοστερόνης παράγεται την εξωτερική σπειροειδή ζώνη του φλοιού των επινεφριδίων, ενώ η 11β- υδροξυλάση παράγεται στην μέση στηλιδωτή και την εσωτερική δικτυωτή.

Ο φλοιός των επινεφριδίων παράγει πάνω από δύο δωδεκάδες στεροειδείς ορμόνες και, δομικά, χωρίζεται σε τρεις ξεχωριστές περιοχές:

  • Μια εξωτερική σπειροειδή ζώνη, που παράγει αλατοκορτικοειδή (κυρίως, αλδοστερόνη)
  • Μια μέση στηλιδωτή ζώνη, που παράγει γλυκοκορτικοειδή (κυρίως, κορτιζόλη, κορτικοστερόνη και κορτιζόνη)
  • Μια εσωτερική δικτυωτή ζώνη, που παράγει ανδρογόνα

Όλες οι επινεφριδιακές στεροειδείς ορμόνες, προέρχονται από τη χοληστερόλη.

Η σύνθεση αλδοστερόνης διεγείρεται από διάφορους παράγοντες:

  • αύξηση στη συγκέντρωση της αγγειοτενσίνης III, ενός μεταβολίτη της αγγειοτασίνης ΙΙ στο πλάσμα
  • αύξηση της αγγειοτασίνης ΙΙ στο πλάσμα, ACTH, ή καλίου (αυξημένα επίπεδα καλίου ρυθμίζουν τη σύνθεση της αλδοστερόνης μέσω εκπόλωσης των κυττάρων της σπειροειδούς ζώνης  με την τάση διαύλων ασβεστίου). Το επίπεδο της αγγειοτασίνης ΙΙ ρυθμίζεται από την αγγειοτασίνη Ι, η οποία με τη σειρά της ρυθμίζεται από τη ρενίνη, ένα ένζυμο που εκκρίνεται στα νεφρά. Τα επίπεδα του καλίου είναι ο πιο ευαίσθητος διεγέρτης της αλδοστερόνης.
  •  η δοκιμασία διέγερσης ACTH, χρησιμοποιείται για τη διέγερση της παραγωγής αλδοστερόνης, μαζί με την  κορτιζόλη για να καθοριστεί εάν υπάρχει πρωτοπαθής  ή δευτεροπαθής  ανεπάρκεια των επινεφριδίων. Ωστόσο, η ACTH έχει μόνο έναν δευτερεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της παραγωγής αλδοστερόνης. Σε υποϋποφυσισμό δεν υπάρχει ατροφία της σπειροειδούς ζώνης.
  • οξέωση πλάσματος. Οι υποδοχείς βρίσκονται στον κόλπο της καρδιάς. Εάν ανιχνευθεί μειωμένη πίεση του αίματος, τα επινεφρίδια διεγείρονται από αυτούς τους υποδοχείς  για να απελευθερώσουν αλδοστερόνη, η οποία αυξάνει την επαναρρόφηση νατρίου από τα ούρα, από τον ιδρώτα, και το έντερο. Αυτό προκαλεί αυξημένη ωσμωτικότητα στο εξωκυτταρικό υγρό, το οποίο τελικά θα επιστρέψει την πίεση του αίματος προς τα κανονικά επίπεδα.
  • η αδρενογλομερουλοτροπίνη είναι  ένας παράγοντας των λιπιδίων, που προέρχεται από κωνοειδή εκχυλίσματα. Διεγείρει εκλεκτικά την έκκριση της αλδοστερόνης.

Η έκκριση της αλδοστερόνης έχει έναν κιρκάδιο  ρυθμό

Η αλδοστερόνη είναι αλατικοκορτικοειδές. Η Δεοξυκορτικοστερόνη είναι άλλο αλατικοκορτικοειδές.

Η αλδοστερόνη τείνει να προάγει την επαναρρόφηση Na + και προκαλεί  κατακράτηση νερού, και ελάττωση του Κ + πλάσματος με τους ακόλουθους μηχανισμούς:

  • Δρα επί των πυρηνικών υποδοχέων αλατοκορτικοειδών μέσα στα κύρια κύτταρα του άπω σωληναρίου και του αθροιστικού σωληναρίου του νεφρώνα του νεφρού, ρυθμίζει προς τα άνω και ενεργοποιεί τις αντλίες Na + / K + και αντλεί τρία ιόντα νατρίου έξω από το κύτταρο και δύο ιόντα καλίου εντός του κυττάρου. Αυτό οδηγεί σε επαναρρόφηση των ιόντων του νατρίου (Na+) και νερού (το οποίο ακολουθεί το νάτριο) στο αίμα, και εκκρίνουν ιόντα καλίου (Κ +) στα ούρα.
  • Η αλδοστερόνη ρυθμίζει προς τα πάνω τα επιθηλιακά κανάλια νατρίου, αυξάνοντας ακραία τη διαπερατότητα της μεμβράνης για το Na +.
  • Το CI- απορροφιέται σε συνδυασμό με κατιόντα νατρίου για διατήρηση της ηλεκτροχημικής ισορροπίας του συστήματος.
  • Η αλδοστερόνη διεγείρει την έκκριση Κ + εντός του αυλού των σωληναρίων.
  • Η αλδοστερόνη διεγείρει την επαναρρόφηση Na + και ύδατος από το έντερο, τους σιελογόνους και ιδρωτοποιούς αδένες με ανταλλαγή Κ +.
  • Διεγείρει την έκκριση αλδοστερόνης από τα ιόντα Η + με ανταλλαγή Na + στα κύτταρα των φλοιωδών σωληναρίων συλλογής, που ρυθμίζουν τα  διττανθρακικά πλάσματος (HCO3- ) και τα επίπεδα ισορροπίας οξέος/βάσης.
  • Η αλδοστερόνη είναι υπεύθυνη για την επαναρρόφηση του  περίπου 2 % του φιλτραρισμένου νατρίου στους νεφρούς, που είναι σχεδόν ίση ποσότητα με το σύνολο του περιεχομένου του νατρίου στο ανθρώπινο αίμα υπό κανονικές ρυθμούς σπειραματικής διήθησης.
  • Η αλδοστερόνη, πιθανώς ενεργώντας μέσω αλατοκορτικοειδών υποδοχέων, μπορεί να επηρεάσει θετικά την νευρογένεση στην οδοντωτή έλικα.

Θέση των υποδοχέων αλδοστερόνης

Οι υποδοχείς στεροειδών είναι ενδοκυτταρικοί. Το σύμπλοκο υποδοχέα της αλδοστερόνης και το αλατικοκορτικοειδές προσδένεται στο DNA σε συγκεκριμένες σημείο απόκρισης της ορμόνης, και γίνεται γονιδιακή ειδική μεταγραφή.

Μερικά από τα μεταγράφοντα γονίδια είναι κρίσιμης σημασίας για τη μεταφορά νατρίου διεπιθηλιακά, όπως των τριών υπομονάδων του επιθηλιακού διαύλου νατρίου, τις αντλίες Na + / K + και τις ρυθμιστικές πρωτεΐνες του ορού.

Ο υποδοχέας διεγείρεται τόσο από την αλδοστερόνη όσο και από την κορτιζόλη, αλλά ένας μηχανισμός προστατεύει τον οργανισμό από υπερβολική διέγερση του υποδοχέα της αλδοστερόνης από γλυκοκορτικοειδή (όπως η κορτιζόλη), οι οποίες τυχαίνει να είναι παρόντες σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις από τα αλατικοκορτικοειδή στο υγιές άτομο. Ο μηχανισμός αποτελείται από ένα ένζυμο που ονομάζεται β-11 υδροξυστεροειδική αφυδρογονάση (11 β - HSD). Αυτό το ένζυμο συν- εντοπίζεται σε ενδοκυτταρικούς υποδοχείς στεροειδών και μετατρέπει την κορτιζόλη σε κορτιζόνη, ένα σχετικά ανενεργό μεταβολίτη με μικρή συγγένεια για τον υποδοχέα.

Η Γλυκόριζα, που περιέχει γλυκυρητινικό οξύ, μπορεί να αναστείλει την 11 β- HSD και να οδηγήσει σε σύνδρομο περίσσειας αλατικοκορτικοειδών και μεγάλη κατακράτηση υγρών.


Ο ρόλος του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης

Η αγγειοτεσίνη εμπλέκεται στη ρύθμιση αλδοστερόνης και είναι ο πυρήνας ρύθμισης. Η αγγειοτενσίνη II δρα συνεργικά με το κάλιο. Ένα μικρό τμήμα ρύθμισης που προκύπτει από την αγγειοτενσίνη II πραγματοποιείται έμμεσα από τη  μειωμένη ροή του αίματος μέσω του ήπατος που οφείλεται σε συστολή των τριχοειδών αγγείων. Όταν η ροή του αίματος μειώνεται γίνεται καταστροφή της αλδοστερόνης από τα ηπατικά ένζυμα. Η  σταθερή παραγωγή αλδοστερόνης απαιτεί επίμονη είσοδο ασβεστίου μέσω χαμηλής τάσης.


Η ACTH

Η ACTH, ένα πεπτίδιο της υπόφυσης, έχει, επίσης, κάποια επίδραση στην τόνωση αλδοστερόνης, πιθανώς διεγείροντας τον σχηματισμό δεσοξυκορτικοστερόνης, μία πρόδρομη ένωση της αλδοστερόνης. Η αλδοστερόνη είναι αυξημένη από την απώλεια αίματος, την εγκυμοσύνη, και ενδεχομένως σε άλλες περιστάσεις, όπως η σωματική άσκηση, το σοκ, οι ενδοτοξίνες, και τα εγκαύματα.


Ο ρόλος των συμπαθητικών νεύρων

Η παραγωγή αλδοστερόνης επηρεάζεται, επίσης, σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό από το νευρικό έλεγχο, με την πίεση καρωτίδας, τον πόνο, τη στάση του σώματος και κατά πάσα πιθανότητα το συναίσθημα (άγχος, φόβος και εχθρότητα, χειρουργικό στρες). Η ανησυχία αυξάνει την αλδοστερόνη.


Ο ρόλος των βαροϋποδοχέων

Οι ευαίσθητοι στην πίεση βαροϋποδοχείς βρίσκονται στα τοιχώματα των αγγείων όλων σχεδόν των μεγάλων αρτηριών στο θώρακα και τον τράχηλο, αλλά είναι ιδιαίτερα άφθονοι στις καρωτίδες και στην αψίδα της αορτής. Αυτοί οι εξειδικευμένοι υποδοχείς είναι ευαίσθητοι σε αλλαγές στη μέση αρτηριακή πίεση. Η απελευθέρωση αλδοστερόνης προκαλεί κατακράτηση νατρίου και ύδατος, η οποία προκαλεί αύξηση του όγκου του αίματος, και μια επακόλουθη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία γίνεται αισθητή από τους βαροϋποδοχείς. Για να διατηρηθεί η κανονική ομοιόσταση αυτοί οι υποδοχείς ανιχνεύουν, επίσης, τη  χαμηλή πίεση αίματος ή το χαμηλό όγκο αίματος, απελευθερώνοντας αλδοστερόνη. Αυτό οδηγεί σε κατακράτηση νατρίου στους νεφρούς, οδηγώντας σε κατακράτηση νερού και αύξηση του όγκου του αίματος.


Η συγκέντρωση του νατρίου στο πλάσμα

Η αλδοστερόνη είναι συνάρτηση του αντιστρόφου της πρόσληψης νατρίου, όπως ανιχνεύεται μέσω ωσμωτικής πίεσης.  Η αλδοστερόνη είναι πολύ αυξημένη σε χαμηλή πρόσληψη νατρίου, αλλά ο ρυθμός αύξησης της αλδοστερόνης του πλάσματος, καθώς, αυξάνεται το κάλιο στον ορό δεν είναι πολύ χαμηλότερος σε υψηλές προσλήψεις νατρίου από ό, τι είναι σε χαμηλά επίπεδα.


Ασθένειες που συνδέονται με την αλδοστερόνη

Υπεραλδοστερονισμός είναι παθολογικά αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης, ενώ υπαλδοστερονισμός είναι αφύσικα μειωμένα επίπεδα της αλδοστερόνης.

Η μέτρηση της αλδοστερόνης στο αίμα μπορεί να συγκριθεί με τη δράση της ρενίνης του πλάσματος ως ένα δείκτης της αλδοστερόνης προς τη ρενίνη.

♦Υπεραλδοστερονισμός

Ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός χαρακτηρίζεται από την υπερπαραγωγή της αλδοστερόνης από τα επινεφρίδια, όταν δεν είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής έκκρισης ρενίνης. Οδηγεί σε αρτηριακή υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση) που συνοδεύεται με υποκαλιαιμία.

Ο δευτεροπαθής υπεραλδοστερονισμός, από την άλλη πλευρά, οφείλεται στην υπερδραστηριότητα του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης.

Το σύνδρομο Conn είναι πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός που προκαλείται από ένα αδένωμα που υπερπαράγει αλδοστερόνη.

Ανάλογα με την αιτία και άλλους παράγοντες, ο υπεραλδοστερονισμός μπορεί να θεραπευθεί με χειρουργική επέμβαση ή/και με ανταγωνιστές αλδοστερόνης.


Υπαλδοστερονισμός
Μια δοκιμασία διέγερσης με ACTH για αλδοστερόνη μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της αιτίας του υπαλδοστερονισμού, με χαμηλή ανταπόκριση στην αλδοστερόνη υποδεικνύοντας ένα πρωτοπαθή υπαλδοστερονισμό των επινεφριδίων, ενώ μια μεγάλη απάντηση δείχνει δευτεροπαθή υπαλδοστερονισμό.


Η διαγνωστική εξέταση

Η Αλδοστερόνη είναι ένα αλατοκορτικοειδές που εκκρίνεται από το φλοιό των επινεφριδίων. Η απελευθέρωση της αλδοστερόνης ελέγχεται, κυρίως, από το σύστημα ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης. Μια μείωση του εξωκυττάριου υγρού έχει σαν αποτελέσματα τη μείωση της ροής του αίματος διαμέσου των νεφρών, η οποία με τη σειρά της διεγείρει την παραγωγή και έκκριση της ρενίνης από τους νεφρούς. Η ρενίνη δρα στο αγγειοτενσινογόνο για να σχηματιστεί η αγγειοτενσίνη I, η οποία με την παρουσία του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE), μετατρέπεται σε αγγειοτενσίνη II. Η αγγειοτενσίνη ΙΙ διεγείρει το φλοιό των επινεφριδίων και αυξάνει την παραγωγή της αλδοστερόνης.

Η αλδοστερόνη επιδρά στα άπω σωληνάρια των νεφρών, και προκαλεί αύξηση της επαναρρόφησης νατρίου και χλωρίου και αύξηση της απέκκρισης καλίου και ιόντων υδρογόνου. Το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών είναι η αύξηση της κατακράτησης νερού και η αύξηση του εξωκυττάριου υγρού. Το τελικό αποτέλεσμα των μεταβολών της αλδοστερόνης είναι η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Η μέτρηση των επιπέδων της αλδοστερόνης γίνεται τόσο στο πλάσμα όσο και στα ούρα. Οι πληροφορίες αυτές βοηθούν στη διάγνωση του πρωτοπαθούς αλδοστερονισμού που προκαλείται από βλάβη του φλοιού των επινεφριδίων, και του δευτεροπαθούς αλδοστερονισμού που μπορεί να οφείλεται στην υπερδιέγερση του φλοιού των επινεφριδίων από την αγγειοτενσίνη ή την ACTH. Ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός μπορεί να ευθύνεται για έως και το 15% των περιπτώσεων ασθενών με υπέρταση, ιδιαίτερα στη μέση ηλικία.

Φυσιολογικές Τιμές

  • Ενήλικες Όρθια Θέση: 40 – 310 pg/ml
  • Ενήλικες Ύπτια Θέση: 10 – 160 pg/ml

Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

  • Αύξηση: Υπερπλασία του φλοιού των επινεφριδίων, αδένωμα που παράγει αλδοστερόνη, κίρρωση του ήπατος με ασκίτη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αιμορραγία, υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία, υποογκαιμία, δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, κακοήθης υπέρταση, νέφρωση, νεφρωσικό σύνδρομο, εγκυμοσύνη, πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός (σύνδρομο Conn), στρες. Φάρμακα: κορτικοτροπίνη, διαζοξίδη, διουρητικά, υδροχλωρική υδραλαζίνη, νιτροπρωσσικό νάτριο, από του στόματος αντισυλληπτικά, κάλιο.
  • Μείωση: Νόσος του Addison, δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, υπερνατριαιμία, υποκαλιαιμία, σύνδρομο απώλειας άλατος, σηψαιμία, τοξιναιμία της κύησης. Φάρμακα: κορτιζόνη, μεθυλντόπα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, προπρανολόλη, στεροειδή.

Προετοιμασία Ασθενούς για την Εξέταση

  • Απαιτείται νηστεία 10 – 12 ωρών πριν από την εξέταση.
  • Εκτός αν υπάρχουν ιδιαίτερες ιατρικές οδηγίες, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει δίαιτα 3 gr σε νάτριο για τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την εξέταση. Αυτή η δίαιτα θεωρείται "φυσιολογική" πρόσληψη νατρίου.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα επινεφρίδια

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληληλα συμπληρώματα διατροφής για τα επινεφρίδια

aldosterone 2

Διαβάστε, επίσης,

Ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων

Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 7063 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019 16:55
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Ιατρική μαριχουάνα και φλεγμονή

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Μαριχουάνα και φλεγμονή

    Η κάνναβη έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

    Η κανναβιδιόλη ή CBD είναι περισσότερο αποτελεσματική από την ασπιρίνη, ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας.

    Όταν τα λευκά αιμοσφαίρια στο σώμα ανιχνεύουν μια ξένη ουσία, όπως έναν  ιό, το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να εργάζεται για να προστατεύσει το σώμα από περαιτέρω επιπλοκές. Ωστόσο, μερικές φορές το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση, παρόλο που δεν υπάρχουν ξένες απειλές στο σώμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα κύτταρα επιτίθενται στο σώμα, προκαλώντας μια φλεγμονή.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στη μείωση του φλεγμονώδους πόνου και της χρόνιας φλεγμονής λόγω των δύο κανναβινοειδών της, την CBD (κανναβιδιόλη) και την THC (τετραϋδροκανναβιδιόλη).

    Τι είναι η φλεγμονή;

    Η φλεγμονή είναι η απάντηση του ανθρώπινου σώματος σε λοίμωξη ή τραυματισμό. Η φλεγμονή, συχνά, λειτουργεί για να επουλώσει πληγές, αλλά παίζει, επίσης, ρόλο σε μια ποικιλία χρόνιων ασθενειών. 

    Η φλεγμονή είναι ο τρόπος σηματοδότησης του σώματος στο ανοσοποιητικό σύστημα που χρειάζεται για να θεραπεύσει τα κατεστραμμένα κύτταρα ή να υπερασπιστεί το σώμα από τους ξένους εισβολείς, όπως, τα βακτηρίδια.

    Ωστόσο, η φλεγμονή μπορεί να επηρεάσει το σώμα με διάφορους τρόπους.

    Πόνοι, φλεγμονές και νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η ασθένεια Huntington, η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η πάθηση HIV/AIDS και άλλες είναι στενά συνδεδεμένες καταστάσεις.

    Τα ενοκανναβινοειδή και τα εξωκανναβινοειδή δρουν θεραπευτικά στις φλεγμονές.

    Οι αντιφλεγμονώδεις δράσεις των κανναβινοειδών μεσολαβούνται από τους CB2 κανναβοϋποδοχείς που συμμετέχουν και στην τοπική αναλγητική επίδραση.

    Τα κανναβινοειδή υπορυθμίζουν και απορυθμίζουν τους μηχανισμούς πρόκλησης φλεγμονής, όπως την παραγωγή κυτοκινών και χημειοκινών και της ανοσοαντίδρασης Tregs ή T-regulatory cells. Τα κανναβινοειδή είναι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες για πολλές αυτοάνοσες ασθένειες, όπως τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

    Τύποι φλεγμονής

    Η οξεία φλεγμονή και η χρόνια φλεγμονή είναι οι δύο κύριοι τύποι φλεγμονής.

    Οξεία φλεγμονή

    Στραμπούληγμα αστραγάλου

    Μολυσμένο καρφί

    Πονόλαιμος

    Οξεία βρογχίτιδα

    Σκωληκοειδίτιδα

    Αμυγδαλίτιδα

    Η οξεία φλεγμονή είναι βραχυπρόθεσμη, με επιπτώσεις που εμφανίζονται μετά από αρκετές ημέρες. Η οξεία φλεγμονή  είναι η προσπάθεια του σώματός σας να θεραπευτεί μετά από κάποιον τραυματισμό. 

    Χρόνια φλεγμονή

    Η χρόνια φλεγμονή είναι μακροχρόνια και προκαλεί νοσήματα φθοράς και αυτοάνοσες ασθένειες:

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερυθηματώδης λύκος

    Βρογχικό Άσθμα

    Νόσος του Crohn

    Ελκώδης κολίτιδα

    Φλεγμονώδης νόσος εντέρου

    Περιβαλλοντικοί ή άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να οδηγήσουν σε χρόνια φλεγμονή, όπως:

    Κακή διατροφή

    Κάπνισμα

    Στρες

    Παχυσαρκία

    Έκθεση στη ρύπανση

    Κακή στοματική υγεία

    Τι προκαλεί τη φλεγμονή;

    Η φλεγμονή εμφανίζεται όταν τα λευκά αιμοσφαίρια στο σώμα εργάζονται για να το προστατεύουν από μια ξένη ουσία, όπως οι ιοί, τα βακτηρίδια και οι λοιμώξεις.

    Ωστόσο, σε ορισμένες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση ακατάλληλη, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν ξένες ουσίες για να καταπολεμηθούν. Αυτές οι διαταραχές είναι γνωστές ως αυτοάνοσες ασθένειες. Εμφανίζονται όταν τα φυσιολογικά προστατευτικό κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος προκαλούν βλάβη στους ιστούς του σώματος. Τότε το σώμα αποκρίνεται, όπως θα συνέβαινε εάν οι υγιείς ιστοί ήταν παθολογικοί ή μολυσμένοι.

    Ένα καλό παράδειγμα είναι μερικοί τύποι αρθρίτιδας που προκύπτουν από εσφαλμένη φλεγμονή.

    Ορισμένοι τύποι αρθρίτιδας που συνδέονται με τη φλεγμονή:

    Οστεοαθρίτιδα ισχίου

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Θυλακίτιδα ώμου ή τενοντίτιδα

    Άλλες αιτίες φλεγμονής:

    Ξένα αντικείμενα, όπως αγκάθια ή άλλα εξωτερικά τραύματα

    Τα μικρόβια όπως ιοί, μύκητες ή βακτήρια

    Παρενέργεια της ακτινοβολίας ή των χημικών φαρμάκων

    Οι καταστάσεις ή οι ασθένειες που προκαλούν φλεγμονή:

    Βρογχίτιδα: Φλεγμονή των βρόγχων

    Κυστίτιδα: Φλεγμονή της ουροδόχου κύστης

    Δερματίτιδα: Φλεγμονή του δέρματος

    Μέση ωτίτιδα: Μόλυνση του μέσου ωτός

    Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα  φλεγμονής.

    Τα κύρια σημεία της φλεγμονής

    Οίδημα

    Ερυθρότητα

    Πόνος

    Θερμότητα

    Συμπτώματα και παρενέργειες της φλεγμονής

    Πόνος στις αρθρώσεις

    Ερυθρότητα

    Σκλήρυνση αρθρώσεων

    Οίδημα και θερμότητα αρθρώσεων

    Απώλεια λειτουργίας άρθρωσης

    Ρίγη

    Πυρετός

    Πονοκέφαλος

    Απώλεια ενέργειας ή κόπωση

    Μυϊκή δυσκαμψία

    Απώλεια όρεξης

    Ψυχικές διαταραχές: Το άγχος και η κατάθλιψη συνδέονται με αλλαγές στις χημικές ουσίες του εγκεφάλου που είναι γνωστές ως νευροδιαβιβαστές. Αυτοί οι νευροδιαβιβαστές είναι η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και η νοραδρεναλίνη. Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν συχνά να τροποποιούν το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλό σας. Η φλεγμονή είναι μια σημαντική αιτία χαμηλών επιπέδων νευροδιαβιβαστών, ιδιαίτερα της σεροτονίνης. Η χρόνια φλεγμονή συμβάλλει στην ψυχική ασθένεια, μέσω των κυτοκινών, οι οποίες είναι πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που ξεκινούν και οργανώνουν μια φλεγμονώδη επίθεση εναντίον βακτηριακών ή ιογενών εισβολέων. Οι κυτοκίνες είναι, επίσης, οι κύριοι ηθικοί αυτουργοί της «συμπεριφοράς ασθενειών», όπως η κόπωση, η απώλεια της όρεξης, η κατάθλιψη και οι διαταραχές του ύπνου που σχετίζονται με τη χρόνια φλεγμονή. Η φλεγμονή του σώματος μπορεί να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και άλλα θέματα ψυχικής υγείας, όπως η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και η σχιζοφρένεια. Η κατάθλιψη είναι πιο συχνή σε ασθενείς με χρόνια φλεγμονή, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαία νόσο. Όμως και η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή.

    Οι συμβατικές θεραπείες για τη φλεγμονή και οι παρενέργειές τους

    Οι θεραπείες για τις φλεγμονώδεις ασθένειες είναι τα φάρμακα, η χειρουργική επέμβαση, η άσκηση και η δίαιτα. Το είδος της φλεγμονώδους θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία, τον τύπο της ασθένειας, τη γενική υγεία, τα φάρμακα που λαμβάνει ένας ασθενής, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και το ιατρικό ιστορικό.

    Οι στόχοι της θεραπείας είναι:

    Η τροποποίηση και η αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν και επιδεινώνουν τον πόνο.

    Η χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την ανακούφιση του πόνου.

    Η χρήση νάρθηκα και άλλων ιατρικών συσκευών για να μειωθεί η πίεση στις αρθρώσεις.

    Φυσικοθεραπεία για τη διατήρηση της μυϊκής δύναμης.

    Πολλά φάρμακα είναι διαθέσιμα για τη μείωση της φλεγμονής και το οίδημα, τον πόνο στις αρθρώσεις και την ελαχιστοποίηση ή αποτροπή της προόδου της φλεγμονώδους νόσου.

    Ορισμένα φάρμακα είναι:

    Κορτικοστεροειδή, όπως η πρεδνιζόνη

    Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η ιβουπροφαίνη, η ασπιρίνη και η ναπροξένη

    Ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η υδροξυχλωροκίνη

    Οι παρενέργειες των αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είναι πολλές:

    Έλκος στομάχου

    Καούρες και πόνος στο στομάχι

    Ζάλη και πονοκέφαλος

    Αλλεργικές αντιδράσεις όπως συριγμός, εξάνθημα και πρήξιμο στο λαιμό

    Εμβοές

    Αρτηριακή υπέρταση

    Νεφρικά ή ηπατικά προβλήματα

    Πώς μπορείτε να μειώσετε τους δείκτες φλεγμονής

    -Άσκηση

    Μελέτες, τόσο κλινικές όσο και επιδημιολογικές, δείχνουν ότι μπορείτε να μειώσετε τους δείκτες της φλεγμονής μέσω της άσκησης μακροπρόθεσμα. Η άσκηση μειώνει τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) .

    -Διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα και ροφήματα έχουν αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Επιλέγοντας το σωστό φαγητό, μπορείτε να μειώσετε τις πιθανότητες μιας ασθένειας. Ωστόσο, εάν κάνετε κακή διατροφή μπορείτε να επιταχύνετε τη διαδικασία μιας φλεγμονής.

    Ορισμένα τρόφιμα που μπορεί να σας βοηθήσουν να καταπολεμήσετε τη φλεγμονή:

    Ελαιόλαδο

    Ντομάτες

    Ξηροί καρποί, ιδιαίτερα τα καρύδια και τα αμύγδαλα

    Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το λάχανο, τα μανιτάρια και το σπανάκι

    Φρούτα, όπως τα βατόμουρα, τα πορτοκάλια, οι φράουλες και τα κεράσια

    Τα λιπαρά ψάρια, ιδιαίτερα το σκουμπρί, ο σολομός, οι σαρδέλες και ο τόνος

    Άλλα τρόφιμα και ποτά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο ή να αποτρέψουν εντελώς τις φλεγμονές. Τα μήλα, τα βακκίνια και τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά προσφέρουν προστατευτικές ενώσεις, γιατί έχουν πολυφαινόλες και αντιοξειδωτικά.

    Τα καρύδια μειώνουν τους δείκτες φλεγμονής και μειώνουν τον κίνδυνο για διαβήτη και καρδιαγγειακές παθήσεις.

    Ο ποιοτικός καφές περιέχει, επίσης, αντιφλεγμονώδεις ενώσεις και πολυφαινόλες που προστατεύουν από τη φλεγμονή.

     flegmoni 1

    Η θεραπεία της φλεγμονής με την ιατρική μαριχουάνα

    Η ιατρική μαριχουάνα προσφέρει πιο άμεση ανακούφιση από τον πόνο από την αλλαγή της διατροφής και την άσκηση μόνο. Ενώ αυτές οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, σίγουρα, βοηθούν, οι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες, όταν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την ελάφρυνση των καθημερινών πόνων.

    Τα φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη ή η ιβουπροφαίνη, όταν λαμβάνονται μακροπρόθεσμα έχουν μια σειρά αρνητικών παρενεργειών.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι μια φυσική εναλλακτική λύση στα συμβατικά παυσίπονα. Χρησιμεύει ως ένα εξαιρετικό συμπλήρωμα στην υγιεινή διατροφή και τρόπο ζωής, και όταν συνδυάζονται, αυτές οι μέθοδοι μαζί έχουν αποδειχθεί ότι παράγουν εξαιρετικά αποτελέσματα για πολλούς ασθενείς που πάσχουν από φλεγμονή.

    Κάθε φορά που το σώμα μας τραυματίζεται ή, μολύνεται το ανοσοποιητικό σύστημα αναλαμβάνει δράση. Τα λευκά αιμοσφαίρια, αναπτύσσονται ταχέως, κυκλοφορούν και απελευθερώνουν σηματοδοτικές πρωτεΐνες στην πληγείσα περιοχή για να την προστατεύσουν, να βοηθήσουν να απομακρυνθούν τα πιθανά παθογόνα και να ξεκινήσει η διαδικασία επούλωσης.

    Αλλά, το μειονέκτημα αυτής της φυσικής, σωσίβιας ανοσοαπόκρισης μπορεί να προκαλέσει από δυσάρεστες έως εντελώς απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις: Αυτές οι πρωτεΐνες αυξάνουν τη ροή του αίματος και τις εκκρίσεις υγρών και προκαλούν ερυθρότητα, πρήξιμο, θερμότητα και  πόνο.

    Πολύ συχνά, η φλεγμονή προκαλείται από το ότι το ανοσοποιητικό σύστημα εντοπίζει ψευδώς αβλαβείς ουσίες - ακόμη και τους ίδιους τους ιστούς- και προκαλούνται, συχνά, χρόνιες παθήσεις, όπως αρθρίτιδα, ελκώδης κολίτιδα, δερματικές παθήσεις, άσθμα και πόνος στις αρθρώσεις.

    Οι φυτικές, διαιτητικές και άλλες φυσικές θεραπείες, όπως τα βότανα, τα συμπληρώματα ιχθυελαίου, η σερραπεπτάση χρησιμοποιούνται ως αντιφλεγμονώδη, τα τελευταία χρόνια.

    Για παράδειγμα, η ιβουπροφαίνη, μπορεί να προκαλέσει έλκη, βλάβη στο συκώτι και νεφρική βλάβη όταν λαμβάνεται σε υψηλές δόσεις για μεγάλες χρονικές περιόδους.

    Και τα στερεοειδή μπορούν να προκαλέσουν πιο σοβαρά προβλήματα - ακόμα και βραχυπρόθεσμα - όπως η κατακράτηση υγρών, η υψηλή αρτηριακή πίεση, οι διακυμάνσεις της διάθεσης και της μνήμης και η ορμονική ανισορροπία.

    Η κάνναβη είναι μια αποτελεσματική φυσική εναλλακτική λύση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην ανακούφιση κάθε είδους φλεγμονών και με τρόπους που διαφέρουν από τα συμβατικά φάρμακα.

    Σε αντίθεση με τα στεροειδή που μιμούνται ορμόνες και την ιβουπροφαίνη, η οποία λειτουργεί παρεμποδίζοντας τις προσταγλανδίνες που απελευθερώνονται  σε απόκριση σε ασθένειες και τραυματισμούς, οι ενώσεις κάνναβης έχουν αποδειχθεί ότι καταστέλλουν τις κυτοκίνες και τις χημειοκίνες, τις πρωτεϊνες που προκαλούν φλεγμονή που απελευθερώνονται τοπικά από τα λευκά αιμοσφαίρια.

    Η στόχευση των αλληλεπιδράσεων υποδοχέα και προσδέματος κανναβινοειδών είναι κατάλληλη για τη θεραπεία φλεγμονωδών και αυτοάνοσων διαταραχών. 

    Οι ενώσεις στην κάνναβη είναι σε θέση να προσδιορίσουν πότε  το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά, και στη συνέχεια ρυθμίζει προς τα κάτω αυτές τις αποκρίσεις στην περιοχή. αντί σε όλο το σώμα.

    Η κάνναβη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, όπως την ελκώδη κολίτιδα και τη νόσο του Crohn που προκαλούνται από βακτήρια και ορισμένους τύπους τροφίμων.

    Τα κανναβινοειδή έχουν αποδειχθεί ότι ρυθμίζουν την ανταπόκριση των ιστών σε υπερβολική φλεγμονή στο κόλον, ελέγχοντας τις κυτταρικές οδούς που οδηγούν σε φλεγμονώδεις αποκρίσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν έντονα ότι η ρύθμιση της φυσιολογικής δραστηριότητας του συστήματος κανναβινοειδών κατά τη διάρκεια της φλεγμονής του κόλου είναι θεραπευτικό εργαλείο για τη θεραπεία αρκετών ασθενειών που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή της γαστρεντερικής οδού.

    Οι υποδοχείς στο ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα δίκτυο σηματοδοτών που συνδέονται στενά με το κεντρικό νευρικό σύστημα και βοηθάει στην διατήρηση της ομοιόστασης και στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στη μείωση της φλεγμονής

    Τόσο η CBD όσο και η THC συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής που σχετίζεται με διάφορες ασθένειες. Ωστόσο, το βήτα-καρυοφυλένιο, άλλη ένωση που βρίσκεται στη μαριχουάνα, επηρεάζει τον υποδοχέα CB2. Το βήτα-καρυοφυλένιο οδηγεί σε μείωση κατά 70% στη φλεγμονή, όταν υπάρχουν υποδοχείς CB2.

    Τόσο η CBD όσο και η THC  εργάζονται για τη θεραπεία και την πρόληψη της φλεγμονής, αλλά επιδεικνύουν, επίσης, αποτελεσματικότητα στη μείωση τόσο της παραγωγής όσο και της απελευθέρωσης των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επίσης, διακόπτουν την επαγόμενη από Lipopolysaccharide signal transduction LPS ή μεταγωγή σήματος με τον λιποπολυσακχαρίτη για την ενεργοποίηση του παράγοντα μεταγραφής STAT 1, που συμβάλλει σε ορισμένες φλεγμονώδεις διεργασίες. 

    Η CBD είναι πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της φλεγμονής.

    Τα πλούσια σε CBD στελέχη μαριχουάνας μπορούν να βοηθήσουν πολύ στη μείωση της φλεγμονής.

    flegmoni 2

    Ποια συμπτώματα φλεγμονής μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική μαριχουάνα;

    Η CBD βοηθά στη στήριξη της συγκέντρωσης των ενδογενών κανναβινοειδών που παρέχουν στο σώμα τη δυνατότητα να αποτρέψει τις ασθένειες και να αυτοθεραπευθεί.

    Τα ενδοκανναβηνοειδή βοηθούν στον έλεγχο:

    Μυϊκού τόνου

    Πόνου

    Όρεξης

    Διάθεσης

    Φλεγμονής

    Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικά κανναβινοειδή στη μαριχουάνα, δίνοντάς της την ικανότητα για αναλγησία μέσω της νευροδιαμόρφωσης στις φθίνουσες και ανερχόμενες διαδρομές του πόνου, δρώντας σε αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικούς μηχανισμούς.

    Οι καλύτερες μέθοδοι θεραπείας με μαριχουάνα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία φλεγμονής

    -Άτμισμα κάνναβης: Προσφέρει άμεσο αποτέλεσμα.

    -Από το στόμα: Με τη στοματική οδό, η τιτλοποίηση των δόσεων είναι λίγο πιο δύσκολη και η έναρξη της δράσης καθυστερείται, αλλά διαρκεί περισσότερο.

    -Διαδερμικά: Τα κανναβινοειδή CBD και THC διαλύονται σε αλκοόλ και λίπος. Τα σκευάσματα που περιέχουν κανναβινοειδή περνούν από το έμπλαστρο στο δέρμα και στην κυκλοφορία του αίματος.

    -Τοπική εφαρμογή: Γίνεται με λοσιόν, έλαια, κρέμες και έμπλαστρα. Οι τοπικές εφαρμογές λειτουργούν ιδιαίτερα στον τομέα της βλάβης. Είναι μακράς διάρκειας, μη ψυχοδραστικές, μη επεμβατικές και εύχρηστες.

    -Υπόθετα κάνναβης: Ενώ είναι μια ασυνήθιστη μέθοδος χορήγησης, μπορεί να είναι  χρήσιμη, γρήγορη, διαρκεί και είναι αποτελεσματική.

    -Υπογλώσσια κάνναβη: Υπάρχει σε βάμματα και αιθέρια έλαια. Είναι γρήγορος και εύκολος τρόπος χορήγησης και κατάλληλος και για παιδιά.

    -Αιθέριο έλαιο κάνναβης: Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες έχουν και τα συστατικά του αιθέριου ελαίου της κάνναβης, όπως η β-καρυοφιλίνη που είναι ένας εκλεκτικός διεγέρτης, δηλαδή, αγωνιστής των CB2 υποδοχέων. Αυτή η ουσία αποτελεί το 12-35% του αιθέριου ελαίου κάνναβης και δρα θεραπευτικά σε φλεγμονώδεις διαταραχές, όπως στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, στη νόσο Alzheimer, στην οστεοπόρωση κ.ά.

    Σε σύγκριση με άλλους τρόπους αντιμετώπισης της φλεγμονής  η μαριχουάνα είναι μια ασφαλής και φυσική εναλλακτική λύση με μικρό κίνδυνο. 

    Η μαριχουάνα μπορεί να δημιουργήσει ένα "υψηλό" συναίσθημα στους χρήστες, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούν στελέχη με υψηλή THC. Πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν αυτό το αίσθημα ευφορίας, αλλά μπορεί να παρεμβαίνει σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η οδήγηση και η εργασία.

    Μπορεί να δημιουργηθεί μια αίσθηση νωθρότητας που μπορεί να επηρεάσει πολλές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ωστόσο, είναι ένα πλεονέκτημα τη νύχτα όταν προσπαθείτε να κοιμηθείτε. Υπάρχουν στελέχη που επιτρέπουν να παραμένετε σε εγρήγορση (Cannabis Sativa).

    Μερικοί ασθενείς που χρησιμοποιούν την ιατρική μαριχουάνα αναφέρουν αύξηση της όρεξης. Αυτό μπορεί να είναι μια θετική ή αρνητική παρενέργεια, ανάλογα με το άτομο. Είναι συχνά μια θετική παρενέργεια εάν ο ασθενής έχει, συνήθως, χαμηλή όρεξη ή χρειάζεται να πάρει βάρος για ιατρικούς λόγους.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για τη φλεγμονή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για τις φλεγμονές 

     

    Τα καλύτερα φυσικά αντιφλεγμονώδη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα φυσικά αντιφλεγμονώδη

    prostaglandines 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

    Η ψωρίαση θεραπεύεται με συμπληρώματα διατροφής

    Προσταγλανδίνες

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Αντιμετωπίστε το οίδημα και τη διόγκωση με συμπληρώματα διατροφής

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Το σπέρμα έχει πολλές ιδιότητες

    Ιχθυέλαια

    Νευροπαθητικός πόνος

    Ασπιρίνη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Τα καρύδια βελτιώνουν την υγεία του εντέρου

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Διαγνωστικός έλεγχος για φλεγμονή

    www.emedi.gr

  • Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    Νέες θεραπείες για την αντιμετώπιση του διαβήτη

     

    Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    -Εβδομαδιαίοι αγωνιστές GLP-1:

    Είναι η σεμαγλουτίδη, η λιραγλουτίδη και η αλμπιγλουτίδη.

    Οι αγωνιστές GLP-1 δρουν στους υποδοχείς GLP-1 των διαφόρων οργάνων κι έχουν δράση παρόμοια με την ινκρετινική ορμόνη GLP-1, αλλά έχουν πολλαπλάσια ισχύ. Οι αγωνιστές GLP-1 έχουν αντιυπεργλυκαιμική, αντιυπερτασική και καρδιοπροστατευτική δράση, μειώνουν το σωματικό βάρος και μειώνουν τον κίνδυνο θανατηφόρων συμβαμάτων.

    Η σεμαγλουτίδη λαμβάνεται και από το στόμα και είναι αποτελεσματική στη γλυκαιμική ρύθμιση, στην απώλεια βάρους και στην ασφάλεια.

    -Αναστολείς SGLT-2:

    Είναι η εμπαγλιφλοζίνη και η σοταγλιφοζίνη.

    Η σοταγλιφοζίνη είναι αναστολέας SGLT-2 & SGLT-1 (οι υποδοχείς SGLT-2 είναι στα εγγύς εσπειραμένα νεφρικά σωληνάρια και οι υποδοχείς SGLT-1 είναι στα επιθηλιακά εντερικά κύτταρα).

    Έχουν καρδιοπροστατευτική δράση και μειώνουν τον κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια.

    Έχουν νεφροπροστατευτική δράση.

    Μειώνουν τον κίνδυνο των θανατηφόρων συμβαμάτων.

    -Διπλός αγωνιστής GLP-1/GIP:

    Δρα στους υποδοχείς και των δύο ινκρετινικών ορμονών GLP-1 & GIP.

    Βελτιώνει την έκκριση της ινσουλίνης, την υπεργλυκαιμία και προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους.

    Μειώνει τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη ή HbA1C κατά 2,4%.

    Πολλές παρενέργειες υπάρχουν από το γαστρεντερικό σύστημα.

    diabetes news 1

    -Μιτοχονδριακά

    Η ιμεγλεμίνη δρα στη μιτοχονδριακή λειτουργία των κυττάρων, μειώνει την ενδοκυττάρια παραγωγή τοξικών ελευθέρων ριζών οξυγόνου, αυξάνει τη βιογένεση των μιτοχονδρίων και την παραγωγή ATP. Έτσι αυξάνεται η ιστική ινσουλινοευαισθησία, μειώνεται η ηπατική παραγωγή γλυκόζης και αυξάνεται η έκκριση ινσουλίνης.

    -Υπερταχείες ινσουλίνες (Aspart)

    Έχουν ταχεία έναρξη δράσης και αιχμή δράσης σε μισή, μόλις, ώρα από την ένεση και προσωμιάζεται η φυσιολογική έκκριση της ινσουλίνης μετά το γεύμα, σε φυσιολογικό οργανισμό.

    -Νανοσωματιδιακές ινσουλίνες

    Μορφές ινσουλίνης που επικαλύπτονται με νανοσωματίδια πολυμερή και προστατεύονται από την πρωτεολυτική διάσπαση στο στομάχι και χορηγούνται από το στόμα.

    -Έξυπνες ινσουλίνες

    Οι ινσουλίνες αυτές περιέχουν έναν χημικό μεταφορέα που αποθηκεύει την ινσουλίνη στον υποδόριο ιστό και την απελευθερώνει μόνο όταν η συγκέντρωση της γλυκόζης στον περιβάλλοντα χώρο αυξάνει. Με αυτές τις ινσουλίνες δεν απαιτείται συνεχής μέτρηση της γλυκόζης και προσαρμογή της ινσουλίνης με τα γεύματα.

    -Αντλίες ινσουλίνης

    Αντλίες που συνδέονται με τους αισθητήρες γλυκόζης, ιδιαίτερα, για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου Ι. Με αυτές τις αντλίες αναστέλλεται η χορήγηση ινσουλίνης, σε περίπτωση κινδύνου υπογλυκαιμίας.

    -Υβριδικό τεχνητό πάγκρεας

    Περιλαμβάνει αισθητήρα γλυκόζης, λογισμικό και αντλία. 

    Έτσι, υπάρχει αυτοματισμός στη χορήγηση ινσουλίνης μεταξύ των γευμάτων και στη νηστεία και ρυθμίζεται, έτσι, η απαιτούμενη ινσουλίνη.

    Το βιοτεχνητό πάγκρεας είναι η επιλογή....

    Τα φάρμακα για το διαβήτη έχουν πολλές παρενέργειες

    Η πρόληψη, πάντα, είναι καλύτερη από τη θεραπεία...

    Προσπαθήστε να θεραπεύσετε το διαβήτη σας με τη διατροφή. Πολλά συμπληρώματα διατροφής είναι κατάλληλα για το διαβήτη!!!

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    oramatismos diabetes 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr

     

  • Σπόροι μη αποφλοιωμένοι Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Η διατροφική αξία των μη αποφλοιωμένων σπόρων

     

    Ένας σπόρος είναι ένα εμβρυονικό φυτό που περικλείεται σε προστατευτικό εξωτερικό κάλυμμα. Ο σχηματισμός του σπόρου αποτελεί μέρος της διαδικασίας αναπαραγωγής σε φυτά σπόρων, σπερματοφύλακες, συμπεριλαμβανομένων των φυτών γυμνόσπερμα και αγγειόσπερμα.

    Οι σπόροι είναι το προϊόν του ώριμου ωαρίου, μετά τη γονιμοποίηση από τη γύρη και κάποια ανάπτυξη στο μητρικό φυτό. Το έμβρυο αναπτύσσεται από το ζυγωτό και το στρώμα του σπόρου από τα περιβόλια του ωαρίου.

    Οι σπόροι αποτέλεσαν μια σημαντική εξέλιξη στην αναπαραγωγή και την επιτυχία των φυτών γυμνόσπερμων και αγγειόσπερμων, σε σχέση με πιο πρωτόγονα φυτά, όπως οι φτέρες, τα βρύα, τα οποία δεν έχουν σπόρους και χρησιμοποιούν εξαρτώμενα από το νερό μέσα για να αναπαραχθούν.

    Τα φυτά σπόρων σήμερα κυριαρχούν στις βιολογικές θέσεις στην ξηρά, από τα δάση έως τα λιβάδια τόσο σε ζεστό όσο και σε κρύο κλίμα.

    Ο όρος "σπόρος" χρησιμοποιείται για πατάτες, καλαμπόκι ή ηλίανθο. Στην περίπτωση των σπόρων ηλίανθου και καλαμποκιού, αυτό που σπέρνεται είναι ο σπόρος που περικλείεται σε κέλυφος ή φλοιό, ενώ η πατάτα είναι κόνδυλος.

    Οι σπόροι είναι στην πραγματικότητα ξηροί καρποί.

    Τα φυτά που παράγουν μούρα ονομάζονται βακκίνια.

    Τα φρούτα (όπως το ροδάκινο) έχουν το ενδοκάρπιο και περιβάλλει τους πραγματικούς σπόρους.

    Τα καρύδια είναι ο καρπός ενός σπόρου με σκληρό κέλυφος  με έναν άκαμπτο σπόρο, όπως τα βελανίδια ή τα φουντούκια.

    Οι σπόροι διακρίνονται σε αγγειόσπερμους "κλειστοί σπόροι" και γυμνόσπερμους "γυμνοί σπόροι". Οι σπόροι αγγειόσπερμων παράγονται σε μια σκληρή ή σαρκώδη δομή που ονομάζεται φρούτο που περικλείει τους σπόρους για προστασία για να εξασφαλιστεί η υγιή ανάπτυξη. Ορισμένα φρούτα έχουν στρώματα σκληρού και σαρκώδους υλικού. Οι σπόροι γυμνόσπερμων, δεν περικλείονται σε καμιά δομή και είναι "γυμνοί" στα κλαδιά των κώνων. Ωστόσο, οι σπόροι καλύπτονται από τις κωνικές κλίμακες, καθώς, αναπτύσσονται σε ορισμένα είδη κωνοφόρων.

    Η παραγωγή σπόρων σε φυσικούς πληθυσμούς φυτών ποικίλλει ευρέως από έτος σε έτος, σε ανταπόκριση στις μεταβλητές του καιρού, τα έντομα και τις ασθένειες, καθώς και στους εσωτερικούς κύκλους των ίδιων των φυτών.

    Στάδια ανάπτυξης σπόρου:

    I  Zygote

    II Proembryo

    III Globular

    IV Heart

    V Torpedo

    VI ώριμο έμβρυο

    Key1. Endosperm 2. Zygote 3. Embryo 4. Suspensor 5. Cotyledons 6. Shoot Apical Meristem 7. Root Apical Meristem 8. Radicle 9. Hypocotyl 10. Epicotyl 11. Seed Coat

    sporoi 1
    Οι σπόροι αγγειοσπέρματος (ανθισμένα φυτά) αποτελούνται από τρία γενετικά διακριτά συστατικά:

    (1) το έμβρυο που σχηματίζεται από το ζυγώτη,

    (2) το ενδοσπέρμιο, το οποίο είναι κανονικά τριπλοειδές,

    (3) την επικάλυψη σπόρου από ιστό προερχόμενο από τον μητρικό ιστό του ωαρίου.

    Στα αγγειόσπερμα, η διαδικασία ανάπτυξης σπόρων ξεκινά με διπλή γονιμοποίηση, η οποία περιλαμβάνει τη σύντηξη δύο αρσενικών γαμετών με το κύτταρο ωαρίων και το κεντρικό κύτταρο για να σχηματιστεί το πρωτογενές ενδοσπέρμιο και ο ζυγώτης. Αμέσως μετά τη γονιμοποίηση, ο ζυγώτης είναι ως επί το πλείστον ανενεργός, αλλά το πρωτογενές ενδοσπέρμιο διαιρείται γρήγορα για να σχηματίσει τον ιστό ενδοσπέρματος. Αυτός ο ιστός γίνεται το τρόφιμο που καταναλώνει το νεαρό φυτό μέχρι να αναπτυχθούν οι ρίζες μετά τη βλάστηση.

    Ωάριο

    Μετά τη γονιμοποίηση τα ωάρια αναπτύσσονται στους σπόρους.

    Το ωάριο αποτελείται από έναν αριθμό συστατικών:

    Το funiculus (funiculus, funiculi) ή στέλεχος σπόρου που συνδέει το ωάριο με τον πλακούντα και επομένως με το ωοειδές ή το τοίχωμα των φρούτων, στο περικάρπιο.

    Το nucellus, το υπόλοιπο του megasporangium και η κύρια περιοχή του ωαρίου, όπου αναπτύσσεται το megagametophyte.

    Το micropyle, ένας μικρός πόρος ή ένα άνοιγμα στην κορυφή του περιβλήματος του ωαρίου όπου ο σωλήνας γύρης εισέρχεται συνήθως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γονιμοποίησης.

    Η chalaza, η βάση του ωαρίου που βρίσκεται απέναντι από το micropyle, όπου το αγκύλιο και το nucellus συνδέονται μεταξύ τους.

    Το σχήμα των ωαρίων που αναπτύσσονται, συχνά, επηρεάζει το τελικό σχήμα των σπόρων.

    Τα φυτά παράγουν γενικά ωάρια τεσσάρων σχημάτων: το πιο συχνό σχήμα ονομάζεται ανατόπιο και είναι καμπύλο. Οι ορθοτροπικές ωοθήκες είναι ίσιες με όλα τα μέρη του ωαρίου που είναι τοποθετημένα σε μακρά σειρά που παράγει έναν αμόλυντο σπόρο. Οι καμπυλοτροπικές ωοθήκες έχουν ένα καμπύλο μεγαγαμετόφυτο που συχνά δίνουν στον σπόρο ένα σφιχτό σχήμα "C". Το τελευταίο σχήμα ωοθυλακίου ονομάζεται αμφιτροπικό, όπου το ωάριο είναι μερικώς ανεστραμμένο και γυρίζει πίσω 90 μοίρες στο μίσχο του (funicle ή funiculus).

    Στην πλειοψηφία των ανθισμένων φυτών, η πρώτη διαίρεση του ζυγώτη είναι εγκάρσια προσανατολισμένη σε σχέση με τον μακρύ άξονα και αυτό καθορίζει την πολικότητα του εμβρύου. Ο ανώτερος ή χαλαζικός πόλος γίνεται η κύρια περιοχή ανάπτυξης του εμβρύου, ενώ ο κάτω ή μικροπυλιακός πόλος παράγει τον υπό μορφή μίσχων αναστολέα που προσκολλάται στο μικρό πόρο. Το εναιώρημα απορροφά και παράγει θρεπτικά συστατικά από το ενδοσπέρμιο που χρησιμοποιούνται κατά την ανάπτυξη του εμβρύου.

    Έμβρυο

    Τα κύρια συστατικά του εμβρύου είναι:

    Οι κοτυληδόνες είναι τα φύλλα σπόρων, που συνδέονται με τον εμβρυϊκό άξονα. Μπορεί να υπάρχει ένας (μονοκοτυλήδονοι) ή δύο (Δικοτυληδόνες). Οι κοτυληδόνες είναι, επίσης η πηγή θρεπτικών ουσιών στα μη ενδοσπερμικά δικοτυλήδοντα, οπότε αντικαθιστούν το ενδοσπέρμιο και είναι παχιά και δερματικά. Στους ενδοσπερμικούς σπόρους οι κοτυληδόνες είναι λεπτοί.

    Ο επικοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας πάνω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου.

    Το plumule, το άκρο του επικοτύλιου έχει μια φτερωτή εμφάνιση λόγω της παρουσίας των νεαρών φύλλων και θα γίνει εξαφανιστεί μετά τη βλάστηση.

    Ο υποκοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας κάτω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου συνδέει τον επικοτύλιο και τη ρίζα, είναι η ζώνη μετάβασης στελέχους και ρίζας.

    Η ρίζα, η βασική άκρη του υποκοτύλου, μεγαλώνει στην πρωτογενή ρίζα.

    Γυμνόσπερμα

    Στα γυμνόσπερμα, που δεν σχηματίζουν ωάρια, ένας πυρήνας σπέρματος ενώνεται με τον πυρήνα των ωαρίων. Ο σπόρος αποτελείται από το έμβρυο (αποτέλεσμα της γονιμοποίησης) και ιστό από το μητρικό φυτό, το οποίο, επίσης, σχηματίζει κώνο γύρω από τους σπόρους σε κωνοφόρα φυτά, όπως το πεύκο και η ερυθρελάτη.

    Ένας τυπικός σπόρος περιλαμβάνει δύο βασικά μέρη:

    -ένα έμβρυο.

    -ένα στρώμα σπόρου.

    Επιπλέον, το ενδοσπέρμιο σχηματίζει μια παροχή θρεπτικών ουσιών για το έμβρυο στα περισσότερα μονοκοτυλήδοντα και τα ενδοσπερμικά δικοτυλήδονα.

    Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών των σπόρων

    Εντός του σπόρου, συνήθως υπάρχει μια αποθήκη θρεπτικών ουσιών για το δενδρύλλιο που θα αναπτυχθεί από το έμβρυο. Η μορφή της αποθηκευμένης τροφής ποικίλλει ανάλογα με το είδος του φυτού. Σε αγγειόσπερμα, η αποθηκευμένη τροφή αρχίζει ως ιστός που ονομάζεται ενδοσπέρμιο, το οποίο προέρχεται από το μητρικό φυτό και τη γύρη μέσω διπλής γονιμοποίησης. Είναι, συνήθως, τριπλοειδές και είναι πλούσιο σε έλαιο ή άμυλο και πρωτεΐνες. Στα γυμνόσπερμα, όπως, στα κωνοφόρα, ο ιστός αποθήκευσης τροφίμων (που ονομάζεται επίσης ενδοσπέρμιο) είναι μέρος του θηλυκού γαμετόφυτου, ενός απλοειδούς ιστού. Το ενδοσπέρμιο περιβάλλεται από το στρώμα αλεουρόνης (περιφερειακό ενδοσπέρμιο) και είναι γεμάτο με κόκκους πρωτεϊνικής αλουρόνης.

    Λειτουργίες σπόρων

    Οι σπόροι εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες για τα φυτά που τους παράγουν, όπως η διατροφή του εμβρύου, η διασπορά σε μια νέα θέση και η αδράνεια σε δυσμενείς συνθήκες. Οι σπόροι είναι ουσιαστικά μέσα αναπαραγωγής και οι περισσότεροι σπόροι είναι το προϊόν της σεξουαλικής αναπαραγωγής, το οποίο παράγει μια αναδιάταξη του γενετικού υλικού και της μεταβλητότητας του φαινοτύπου στην οποία δρα η φυσική επιλογή.

    Οι σπόροι προστατεύουν και θρέφουν το έμβρυο ή το νεαρό φυτό. 

    Σε αντίθεση με τα ζώα, τα φυτά περιορίζονται στην ικανότητά τους να αναζητούν ευνοϊκές συνθήκες ζωής και ανάπτυξης. Ως αποτέλεσμα, τα φυτά έχουν αναπτύξει πολλούς τρόπους για να διασκορπίσουν τους απογόνους. Ένας σπόρος πρέπει κατά κάποιο τρόπο "να φτάσει" σε μια θέση και να είναι εκεί σε μια εποχή ευνοϊκή για τη βλάστηση και την ανάπτυξη. Όταν τα φρούτα ανοίγουν, απελευθερώνουν τους σπόρους τους με φυσιολογικό τρόπο και άλλοι σπόροι απελευθερώνονται με τον άνεμο, όπως οι πικραλίδες.

    Αδρανοποίηση σπόρων

    Η αδρανοποίηση των σπόρων έχει δύο κύριες λειτουργίες: η πρώτη είναι η συγχρονισμένη βλάστηση με τις βέλτιστες συνθήκες επιβίωσης του προκύπτοντος δενδρυλλίου. H δεύτερη είναι η εξάπλωση βλάστησης μιας παρτίδας σπόρων με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε μια καταστροφή (π.χ. καθυστερημένοι παγετοί, ξηρασία, φυτοφάγα ζώα) να μην έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο όλων των απογόνων ενός φυτού. Η αδράνεια του σπόρου ορίζεται ως ένας σπόρος που αποτυγχάνει να βλαστήσει υπό περιβαλλοντικές συνθήκες βέλτιστες για βλάστηση, κανονικά όταν το περιβάλλον είναι σε κατάλληλη θερμοκρασία με την κατάλληλη υγρασία του εδάφους. Αυτή η αληθινή ηρεμία ή έμφυτη ηρεμία προκαλείται, συνεπώς, από συνθήκες μέσα στους σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Έτσι, η αδράνεια είναι μια κατάσταση του σπόρου, όχι του περιβάλλοντος. Η επαγόμενη απόληξη, η αναγκαστική αδράνεια ή η ηρεμία σπόρων συμβαίνει όταν ένας σπόρος αποτυγχάνει να βλαστήσει επειδή οι εξωτερικές περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ακατάλληλες για τη βλάστηση, ως επί το πλείστον ως απάντηση στις συνθήκες που είναι πολύ δυσμενείς για τη βλάστηση των σπόρων.

    seeds 3

    Βλάστηση των σπόρων

    Η βλάστηση των σπόρων είναι μια διαδικασία με την οποία ένα έμβρυο σπόρου αναπτύσσεται σε ένα δενδρύλλιο. Περιλαμβάνει την επανενεργοποίηση των μεταβολικών οδών που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εμφάνιση της ρίζας του σπόρου, Η εμφάνιση του δενδρυλλίου πάνω από την επιφάνεια του εδάφους είναι η επόμενη φάση της ανάπτυξης του φυτού και ονομάζεται εγκατάσταση δενδρυλλίων.

    Πρέπει να υπάρχουν τρεις θεμελιώδεις συνθήκες πριν από τη βλάστηση. Το έμβρυο πρέπει να είναι ζωντανό και αυτό ονομάζεται βιωσιμότητα σπόρου. Πρέπει να ξεπεραστούν τυχόν προβλήματα στις καιρικές συνθήκες που εμποδίζουν τη βλάστηση. Πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες για τη βλάστηση.

    Η βιωσιμότητα των σπόρων είναι η ικανότητα του εμβρύου να βλαστήσει και επηρεάζεται από διάφορες συνθήκες. Ορισμένα φυτά δεν παράγουν σπόρους που έχουν λειτουργικά πλήρη έμβρυα ή ο σπόρος δεν  έχει καθόλου έμβρυο (άδειοι σπόροι) Οι θηρευτές και οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν να βλάψουν ή να εξοντώσουν τους σπόρους ενώ βρίσκονται ακόμη στο φρούτο ή μετά τη διασπορά τους. Περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως, η πλημμύρα ή η θερμότητα μπορεί να σκοτώσουν τους σπόρους πριν ή κατά τη διάρκεια της βλάστησης. Η ηλικία του σπόρου επηρεάζει την ικανότητά του για υγεία και βλάστηση: δεδομένου ότι ο σπόρος έχει ζωντανό έμβρυο και με την πάροδο του χρόνου τα κύτταρα πεθαίνουν και δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Μερικοί σπόροι μπορούν να ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από τη βλάστηση, ενώ άλλοι μπορούν να επιβιώσουν μόνο για μικρό χρονικό διάστημα και μετά τη διασπορά πριν πεθάνουν.

    Η σφριγηλότητα των σπόρων είναι ένα μέτρο της ποιότητας των σπόρων και περιλαμβάνει τη βιωσιμότητα του σπόρου, το ποσοστό βλάστησης, το ρυθμό βλάστησης και την αντοχή των φυτών που παράγονται.

    Το ποσοστό βλάστησης είναι απλά η αναλογία των σπόρων που βλασταίνουν από όλους τους σπόρους που υπόκεινται στις κατάλληλες συνθήκες για ανάπτυξη.

    Ο ρυθμός βλάστησης είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να βλαστήσουν οι σπόροι. Τα ποσοστά και οι ρυθμοί βλάστησης επηρεάζονται από τη βιωσιμότητα των σπόρων, την αδράνεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που επηρεάζουν τους σπόρους και τα δενδρύλλια. Στον τομέα της γεωργίας και της φυτοκομίας η ποιότητα των σπόρων έχει υψηλή βιωσιμότητα, μετρούμενη με το ποσοστό βλάστησης συν το ρυθμό βλάστησης. Αυτό δίνεται ως ποσοστό της βλάστησης για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, για παράδειγμα, 90% βλάστηση σε 20 ημέρες. Πολλά φυτά παράγουν σπόρους με διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας και διαφορετικοί σπόροι από τον ίδιο καρπό μπορεί να έχουν διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας.  

    Οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επηρεάζουν τη βλάστηση των σπόρων είναι: το νερό, το οξυγόνο, η θερμοκρασία και το φως.

    Προκειμένου να χωρίσει το στρώμα του σπόρου, το έμβρυο πρέπει να απορροφήσει νερό, το οποίο το κάνει να διογκωθεί, χωρίζοντας το στρώμα του σπόρου. Ωστόσο, η φύση του στρώματος σπόρου καθορίζει πόσο γρήγορα μπορεί να διεισδύσει νερό και στη συνέχεια να ξεκινήσει βλάστηση. Ο ρυθμός απορρόφησης εξαρτάται από τη διαπερατότητα του στρώματος του σπόρου, την ποσότητα του νερού στο περιβάλλον και την περιοχή επαφής του σπόρου προς την πηγή του νερού. Για μερικούς σπόρους, η απορρόφηση πάρα πολύ νερού πολύ γρήγορα μπορεί να σκοτώσει τους σπόρους. Για μερικούς σπόρους, όταν το νερό απορροφηθεί, η διαδικασία βλάστησης δεν μπορεί να σταματήσει και η ξήρανση θα γίνει μοιραία. Άλλοι σπόροι μπορούν να απορροφήσουν και να χάσουν νερό μερικές φορές χωρίς να έχουν βλάβες, αλλά η ξήρανση μπορεί να προκαλέσει δευτερογενή αδράνεια.

    Επισκευή βλάβης του DNA των σπόρων

    Κατά τη διάρκεια της ηρεμίας των σπόρων, που συχνά σχετίζεται με απρόβλεπτα και αγχωτικά περιβάλλοντα, η καταστροφή του DNA συσσωρεύεται με την ηλικία των σπόρων. Συνεπώς, οι βλάβες του DNA που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της αδρανοποίησης και φαίνεται να είναι πρόβλημα για την επιβίωση των σπόρων και η ενζυματική αποκατάσταση των βλαβών του DNA κατά τη διάρκεια της βλάστησης φαίνεται να είναι σημαντική για τη βιωσιμότητα των σπόρων.

    seeds 4

    Επαγωγή της βλάστησης

    Ορισμένες διαφορετικές στρατηγικές χρησιμοποιούνται από τους γεωπόνους για να σπάσουν την αδράνεια των σπόρων.

    Η κοκκοποίηση επιτρέπει στο νερό και τα αέρια να διεισδύσουν στον σπόρο. Περιλαμβάνει μεθόδους για τη φυσική θραύση των σκληρών στρώσεων των σπόρων ή την μαλάκυνσή τους με χημικά, όπως το εμποτισμό σε ζεστό νερό ή το τρύπημα στον σπόρο με πείρο ή το τρίψιμο σε γυαλόχαρτο ή σπάσιμο με πρέσα ή σφυρί. Μερικές φορές τα φρούτα συλλέγονται, ενώ οι σπόροι είναι ακόμα ανώριμοι και το στρώμα δεν είναι πλήρως αναπτυγμένο και σπαρμένο αμέσως πριν το στρώμα του σπόρου γίνει αδιαπέραστο. Υπό φυσικές συνθήκες, οι σπόροι του σπόρου φθείρονται από τα τρωκτικά που μασάνε στον σπόρο, οι σπόροι που τρίβονται στα βράχια (οι σπόροι μετακινούνται από τον άνεμο ή τα ρεύματα νερού) υποβάλλονται σε κατάψυξη και απόψυξη επιφανειακών υδάτων ή διέρχονται από το πεπτικό σύστημα του ζώου. Στην τελευταία περίπτωση, η επικάλυψη του σπόρου προστατεύει τον σπόρο από την πέψη, ενώ συχνά αποδυναμώνει την επικάλυψη του σπόρου έτσι ώστε το έμβρυο να είναι έτοιμο να βλαστήσει όταν αποτίθεται μαζί με ένα κομμάτι κοπράνων που ενεργεί ως λίπασμα μακριά από το μητρικό φυτό . Οι μικροοργανισμοί είναι συχνά αποτελεσματικοί στην διάσπαση σκληρών στρώσεων σπόρων και μερικές φορές χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους ως θεραπεία. Οι σπόροι φυλάσσονται σε υγρό θερμαινόμενο αμμώδες μέσο για αρκετούς μήνες υπό μη-στερεοποιημένες συνθήκες.

    Η διαστρωμάτωση, η οποία ονομάζεται, επίσης, υγρή ψύξη, καταστρέφει τη φυσιολογική αδράνεια και συνεπάγεται την προσθήκη υγρασίας στους σπόρους, έτσι ώστε να απορροφούν το νερό και στη συνέχεια υποβάλλονται σε περίοδο υγρής ψύξης για να ωριμάσουν μετά το έμβρυο. Η σπορά στο τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο και η δυνατότητα να θερμαίνονται σε δροσερές συνθήκες είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να διαστρωματωθούν οι σπόροι. 

    Η έκπλυση ή η διαβροχή στο νερό απομακρύνει τους χημικούς αναστολείς σε μερικούς σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Η βροχή και το λιωμένο χιόνι φυσικά ολοκληρώνουν αυτό το έργο. Για τους σπόρους που φυτεύονται σε κήπους, το τρεχούμενο νερό είναι καλύτερο. Αν εμποτίζονται σε ένα δοχείο, επαρκούν 12 έως 24 ώρες διαβροχής. Το μούλιασμα περισσότερο, ειδικά σε στάσιμα νερά, μπορεί να προκαλέσει έλλειψη οξυγόνου και το θάνατο σπόρων. Οι σκληροί σπόροι μπορούν να εμποτιστούν με ζεστό νερό για να σπάσουν τα αδιαπέραστα στρώματα κυττάρων που εμποδίζουν την πρόσληψη νερού.

    Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την υποβοήθηση της βλάστησης των σπόρων είναι η προχαρτοποίηση, η προκαταρκτική ψύξη, η καθημερινή εναλλαγή θερμοκρασίας, η έκθεση σε φως, στο νιτρικό κάλιο, η χρήση ρυθμιστών ανάπτυξης φυτών, όπως κυτοκινίνες, αιθυλένιο, θειουρία, υποχλωριώδες νάτριο και  άλλοι.  Μερικοί σπόροι βλασταίνουν καλύτερα μετά από μια πυρκαγιά. Για μερικούς σπόρους, η πυρκαγιά σπάει σκληρά στρώματα σπόρων, ενώ σε άλλα, η χημική ηρεμία σπάει ως αντίδραση στην παρουσία καπνού. Ο υγρός καπνός χρησιμοποιείται συχνά από τους κηπουρούς για να βοηθήσει στη βλάστηση αυτών των ειδών.

    seeds 2

    Βρώσιμοι σπόροι

    Πολλοί σπόροι είναι βρώσιμοι, κυρίως, από δημητριακά, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Από τους σπόρους προέρχονται τα περισσότερα μαγειρικά έλαια, πολλά ποτά και μπαχαρικά και μερικά σημαντικά πρόσθετα τροφίμων. Σε διαφορετικούς σπόρους το έμβρυο του σπόρου ή το ενδοσπέρμιο κυριαρχεί και παρέχει τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Οι πρωτεΐνες αποθήκευσης του εμβρύου και του ενδοσπερμίου διαφέρουν ως προς το περιεχόμενο αμινοξέων και τις φυσικές τους ιδιότητες. Για παράδειγμα, η γλουτένη του σιταριού, σημαντική για την παροχή της ελαστικής ιδιότητας στη ζύμη ψωμιού, είναι αυστηρά μια πρωτεΐνη του ενδοσπέρμιου.

    Οι σπόροι χρησιμοποιούνται για τη διάδοση πολλών καλλιεργειών όπως δημητριακά, όσπρια, δασικά δέντρα, χλοοτάπητες και βοσκοτόπια. 

    Οι σπόροι καταναλώνονται επίσης από τα ζώα.

    Ενώ ορισμένοι σπόροι είναι βρώσιμοι, άλλοι είναι επιβλαβείς, δηλητηριώδεις ή θανατηφόροι. Τα φυτά και οι σπόροι περιέχουν συχνά χημικές ενώσεις για να αποθαρρύνουν τα φυτοφάγα και τους θηρευτές σπόρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι ενώσεις απλώς έχουν γεύση κακή (όπως η μουστάρδα), αλλά άλλες ενώσεις είναι τοξικές ή διασπώνται σε τοξικές ενώσεις στο πεπτικό σύστημα. Τα παιδιά, που είναι μικρότερα από τους ενήλικες, είναι πιο ευαίσθητα σε δηλητηρίαση από φυτά και σπόρους. 

    Ένα θανατηφόρο δηλητήριο, η ρικίνη, προέρχεται από σπόρους του καστορέλαιου. Οι αναφερθείσες θανατηφόρες δόσεις είναι από δύο έως οκτώ σπόρους.

    Επιπλέον, οι σπόροι που περιέχουν αμυγδαλίνη (μήλο, βερίκοκο, πικρό αμύγδαλο, ροδάκινο, δαμάσκηνο, κεράσι, κυδώνι και άλλα, όταν καταναλώνονται σε πολύ μεγάλες ποσότητες, μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση από κυανιούχα. 

    Οι σπόροι πολλών όσπριων, συμπεριλαμβανομένου του κοινού φασολιού (Phaseolus vulgaris), περιέχουν πρωτεΐνες που ονομάζονται λεκτίνες που μπορούν να προκαλέσουν γαστρική δυσφορία εάν τα φασόλια καταναλωθούν χωρίς μαγείρεμα. Το κοινό φασόλι και πολλά άλλα, συμπεριλαμβανομένης της σόγιας, περιέχουν επίσης αναστολείς θρυψίνης οι οποίοι παρεμποδίζουν τη δράση του πεπτικού ενζύμου θρυψίνη. Οι κανονικές διεργασίες μαγειρέματος υποβαθμίζουν τις λεκτίνες και τους αναστολείς της θρυψίνης σε αβλαβείς μορφές.

    Πολλά σημαντικά μη λιπαρά έλαια εξάγονται από τους σπόρους. Το λινέλαιο χρησιμοποιείται στα χρώματα.

    Το λάδι από jojoba και crambe είναι παρόμοιο με το λάδι φαλαινών.

    Οι σπόροι είναι η πηγή ορισμένων φαρμάκων, μεταξύ των οποίων το καστορέλαιο, το έλαιο δέντρων τσαγιού και το λακτοειδές φάρμακο Laetrile.

    Στους μη αποφλοιωμένους σπόρους συμπεριλαμβάνονται οι σπόροι κριθαριού, βρώμης, σιταρού και καλαμποκιού που αποτελούν συστατικά του μείγματος μούσλι (muesli).

    Όλοι οι σπόροι είναι σημαντικές πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνης Ε, αλλά και μετάλλων.

    seeds 5

    Ανά 100 γραμμάρια περιέχουν % ελάχιστες ημερήσιες ανάγκες

    Βιταμίνη Β3 50%

    Βιταμίνη Β1 30%

    Φυλλικό οξύ 30%

    Βιταμίνη Β6 25%

    Βιταμίνη Β5 20%

    Βιταμίνη Ε 8%

    Βιταμίνη Β2 8%

    Βιοτίνη 4%

    Mn ή μαγγάνιο 75%

    Mo ή μολυβδαίνιο 55%

    Cr ή χρώμιο 40%

    Se ή Σελήνιο 38%

    Κ ή Κάλιο 32%

    Zn ή ψευδάργυρος 30%

    Fe ή σίδηρος 23%

    S ή θείο 18%

    Mg ή Μαγνήσιο 13%

    Cu ή χαλκός 12%

    Ca ή ασβέστιο 9%

    P ή φώσφορος 9%

    Cl ή χλώριο 4%

    Na ή νάτριο 2%

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιγκανισμός

    Ποτό για την κόπωση

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Οι σπόροι και τα πράσινα φυτά χαρίζουν υγεία και ίαση σε πολλές ασθένειες

    Τα είδη των καρπών των φυτών

    Σπόροι μαύρου κύμινου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυτοθεραπεία

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Λούπινα

    Βότανα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Η βιταμίνη Β17 έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σταφύλια

    Ο καρκίνος θεραπεύεται μόνο με φυσικά μέσα

    Βιοτίνη

    Τα δηλητηριώδη φυτά για τους σκύλους

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κόλιανδρο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλαμπόκι

    Ρουτίνη

    Η ιστορία της διατροφής

    Η δίαιτα Budwig

    Τα οφέλη που έχουν οι φυτικές ίνες για την υγεία

    Ξηροί καρποί και υγεία

    Κουκούτσια από βερίκοκα για τον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Βιγκανισμός Βιγκανισμός

    Η φιλοσοφία της μη βίας στο πιάτο

    Η αυστηρή ή ολική χορτοφαγία ή καθαρή χορτοφαγία, ο βεγκανισμός ή βιγκανισμός ή veganism είναι η ολοκληρωτική αποχή από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, καθώς και το μέλι.

    Η χορτοφαγία ή vegetarianism ασκείται από όσου δεν τρώνε καθόλου κρέας, ψάρια ή πουλερικά.

    Συνήθως, γίνεται για λόγους ηθικής, καθώς, θεωρείται ότι η κατανάλωση αυτών των προϊόντων προϋποθέτει πολύ βία και βαρβαρότητα, για λόγους υγείας, λόγω ανησυχίας των μελών του vegan κινήματος για το περιβάλλον, αλλά ακόμα και για θρησκευτικούς λόγους, αφού κάποιες θρησκείες θεωρούν ότι η χορτοφαγία συνδέεται έμμεσα ή άμεσα με τη μορφή θρησκευτικότητας ή πνευματικότητας.

    Πάντως, πολλοί ακολουθούν την αυστηρή χορτοφαγία μόνο επειδή δεν θέλουν να συμμετέχουν στην κακοποίηση των ζώων.

    Πολλοί πλέον συμφωνούν στον τερματισμό της εκμετάλλευσης των ζώων...

    Ο βεγκανισμός είναι ένα ακτιβιστικό κίνημα και θεωρείται υγιεινός τρόπος ζωής.

    Οι βίγκαν, απλώς δεν τρώνε κρέας, οι αυστηρά βίγκαν απέχουν ολοκληρωτικά από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά και το μέλι.

    Τα βίγκαν προϊόντα αντικαθιστούν τα γάλατα, τα τυροκομικά και τα κατεψυγμένα και στην πρώτη θέση βρίσκονται τα προϊόντα κάνναβης. 

    Η φιλοσοφία της μη βίας και αποχής από οτιδήποτε βλάπτει το περιβάλλον, τα ζώα και τους ανθρώπους, όσο είναι δυνατόν έχει υιοθετηθεί από πολλούς. Πολλοί πια δεν χρησιμοποιούν προϊόντα που για την παρασκευή τους έγιναν πειράματα σε ζώα, επίσης, δε φορούν δερμάτινα, δεν παρακολουθούν θεάματα τα οποία έχουν σχέση με την εκμετάλλευση ζώων, όπως τα τσίρκα και οι ζωολογικοί κήποι. Τέλος, κάποιοι απέχουν από προϊόντα τα οποία περιέχουν ουσίες που όταν αντλούνται από το περιβάλλον οδηγούν σε εξαφάνιση κάποιου είδους ζώου, όπως, το φοινικέλαιο. Οι vegan τρέφονται με όσπρια, λαχανικά, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, φρούτα κ.ά. Τρώνε τυρί από κάσιους, αμύγδαλο κτλ, γάλα από αμύγδαλο, καρύδα, σόγια, tofu.

    Η αλήθεια είναι πως όσοι αποφεύγουν το κρέας έχουν μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθειες, καρκίνο και άλλες χρόνιες παθήσεις.

    Η κτηνοτροφία πλέον θεωρείται επικίνδυνη για την ατμόσφαιρα της γης, αφού είναι υπεύθυνη για τα αέρια του θερμοκηπίου κατά ένα σημαντικό μέρος. Η υψηλή συγκέντρωση αμμωνίας στην ατμόσφαιρα γύρω από τις βιομηχανοποιημένες φάρμες, προκαλεί τοπικές όξινες βροχές, μόλυνση του νερού και αποψίλωση των δασών.

    Οι βέγκαν, γενικά, αντιτίθενται στη βία και τη βαρβαρότητα, που συνδέεται με την κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών και αυγών, καλλυντικών που έχουν πειραματισθεί πρώτα, πάνω σε ζώα, παραγωγής ρούχων από δέρμα και γούνα κ.λπ.

    Η επιλογή προϊόντων που δεν περιέχουν ζωικά παράγωγα απαιτεί γνώση των συστατικών, αλλά και των μεθόδων παραγωγής τους. Σίγουρα, όμως, δεν είναι δυνατόν να αποφύγει κανείς 100% τα ζωικά παράγωγα, καθώς, πολύ συχνά υπάρχουν σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα και δεν δηλώνονται.

    Υπάρχουν, βέβαια και αυτοί που δεν τους αρέσει η εκμετάλλευση των ζώων, αλλά τους αρέσει το κρέας και προσπαθούν όταν το τρώνε να μην το σκέφτονται...

    Ο άνθρωπος πρέπει να ζει χωρίς να εκμεταλλεύεται ζώα...

    vegan 2

    Η χορτοφαγική διατροφή για την Υγεία

    Τα φυτά δεν έχουν νευρικό σύστημα για να νιώσουν πόνο, αισθάνονται, αλλά δεν πονάνε, ενώ τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά που τρώμε είναι προϊόν συγκομιδής, συνεπώς δεν πεθαίνει ο οργανισμός.

    Οι χορτοφάγοι τρώνε γαλακτοκομικά και οι περισσότεροι vegan ξεκινούν ως vegetarian. Οι περισσότεροι χορτοφάγοι όταν μάθουν τι γίνεται στην γαλακτοβιομηχανία γίνονται vegan.

    Οι vegetarian καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα και ζωικά παράγωγα, ενώ, οι vegan όχι.

    Όσο πιο πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα τρώμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να πάθουμε οστεοπόρωση.

    Οι τεχνητές ή χημικές ουσίες, όπως ορμόνες και αντιβιοτικά, που συχνά υπάρχουν στο κρέας των ζώων, τα οποία μεγαλώνουν σε βιομηχανικές φάρμες είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο.

    Οι αυστηρά χορτοφαγικές δίαιτες περιέχουν χαμηλότερα επίπεδα κορεσμένων λιπών, καθόλου χοληστερίνη και υψηλά επίπεδα υδατανθράκων, φυτικών ινών, μαγνησίου, καλίου και αντιοξειδωτικών βιταμινών C και E, καθώς και φωτοχημικά.

    Οι χορτοφάγοι διαθέτουν χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, έχουν λιγότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από κάποιο ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο, χαμηλή χοληστερόλη στο αίμα και μικρότερες πιθανότητες ν΄αναπτύξουν διαβήτη. 

    Η βιομηχανία κρέατος και οι πρακτικές της εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. Τόνοι κοπριάς χορηγούνται ως τροφή στα ζώα των βιομηχανικών φαρμών, που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, προκειμένου να υπάρξει μείωση του κόστους συντήρησής τους.  το 10% του αίματος των ζώων, που θανατώνονται στα σφαγεία, αναμειγνύεται με την τροφή τους, και μέχρι το 30% από την τροφή των κοτόπουλων προέρχεται από αίμα. Η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια ή νόσος Creutzfeldt-Jakob η οποία προσβάλλει τα βοοειδή (γνωστή ως νόσος των τρελών αγελάδων), έχει προκληθεί από την εκτροφή των ζώων αυτών με μολυσμένο κρέας και κόκαλα, πρωτεΐνες, που προέρχονται από τα σφαγιασμένα ζώα (αγελάδες, πρόβατα). Στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη τέτοια κατάλοιπα από τις σφαγές απαγορεύεται να καταλήξουν στην τροφή άλλων ζώων, αλλά σε κάποιες χώρες χρησιμοποιούνται ακόμη τέτοιες πρακτικές.

    Μία καλά σχεδιασμένη αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα, μπορεί να προσφέρει όλα τα απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει να λαμβάνονται συμπληρώματα διατροφής.

    Μια κατάλληλα σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους χορτοφαγίας (βέγκαν διατροφή), είναι υγιεινή, διατροφικά επαρκής και παρέχει οφέλη υγείας στην πρόληψη και στη θεραπεία ορισμένων ασθενειών.

    Όταν κάποιος γίνεται vegan παρατηρεί ότι μειώνονται τα γαστρεντερικά προβλήματα και παρατηρούνται άμεσα βελτιώσεις στις αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις τους, ενώ οι αθλητές έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις κι αποδόσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, το δέρμα γίνεται πιο απαλό, το άτομο νιώθει περισσότερη ενέργεια και χάνει τα περιττά κιλά.

    Πηγές πρωτεϊνων για τους Vegan είναι το Κινόα, το tofu, τα όσπρια, η σόγια, οι ξηροί καρποί, η γλυκοπατάτα, το μπρόκολο και άλλα λαχανικά.

    Το ασβέστιο το παίρνουν απ’ τα αμύγδαλα, το ταχίνι, το σπανάκι κι άλλα λαχανικά.

    Η υγιεινή vegan διατροφή πλούσια σε όσπρια, φρούτα και λαχανικά προσφέρει το μέγιστο των θρεπτικών συστατικών που χρειάζονται και στην εγκυμοσύνη. Η εγκυμονούσα παίρνει λιγότερα κιλά και προστατεύει το έμβρυο από τις χημικές ουσίες και ορμόνες που υπάρχουν στα κρέατα.

    Κατά το θηλασμό το μωρό απορροφά τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στο γάλα και αυτό του προσφέρει μια υγιή ανάπτυξη, αλλά και ένα γερό ανοσοποιητικό. Φυσικά από μόνο του το μητρικό γάλα είναι φτιαγμένο να προσφέρει στο μωρό ό,τι χρειάζεται, αλλά θα πρέπει να προσφέρεται από ένα υγιή οργανισμό! Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν παρά πολλές περιπτώσεις μαμάδων που θηλάζουν και το μωρό τους έχει παρουσιάσει δυσανεξία ή και σοβαρή αλλεργία στα γαλακτοκομικά τα οποία καταναλώνει η μητέρα. Η απορρόφηση είναι άμεση. Άρα τι καλύτερο από ένα παρθένο οργανισμό ν’ απορροφά τα καλύτερα και πιο καθαρά θρεπτικά συστατικά και να μην επιβαρύνεται από λίπη, ορμόνες, συντηρητικά, διογκωτικά, τοξίνες, βαρέα μέταλλα και αλλά πολλά που βρίσκονται δυστυχώς στα ζωικά προϊόντα και σε όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Οι καλά σχεδιασμένες υγιεινές διατροφικές συνήθειες θεωρούνται κατάλληλες για όλα τα στάδια της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της νηπιακής ηλικίας και της εγκυμοσύνης, Oι χορτοφαγικές δίαιτες από βότανα μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της παχυσαρκίας και της ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Οι βέγκαν δίαιτες  είναι υψηλότερες σε διαιτητικές ίνες, μαγνήσιο, φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, βιταμίνη Ε, σίδηρο και φυτοχημικά και χαμηλότερες σε θερμίδες, κορεσμένα λιπαρά, χοληστερόλη, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας, βιταμίνη D, ασβέστιο, ψευδάργυρο και βιταμίνη Β12. Ορισμένες από αυτές τις ανεπάρκειες μπορούν να αποφευχθούν μόνο με την επιλογή εμπλουτισμένων τροφίμων ή με την τακτική λήψη συμπληρωμάτων διατροφής. Τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 είναι ιδιαίτερα σημαντικά, επειδή η ανεπάρκειά της προκαλεί αιματολογικές διαταραχές και μη αναστρέψιμες νευρολογικές βλάβες. 

     vegan 3

    Οι χορτοφάγοι και οι αυστηρά χορτοφάγοι μπορεί να επωφεληθούν από τη χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Β12 και βιταμίνης D.

    Εξαιτίας των διαιτητικών συνηθειών τους οι χορτοφάγοι προσλαμβάνουν υψηλά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης C.

    Πρωτεϊνες για χορτοφάγους

    Το ρύζι και τα φασόλια παρέχουν τις πρωτεϊνες στους χορτοφάγους. Επίσης και η σόγια (tofu, tempeh, edamame), τα μπιζέλια, τα φιστίκια, τα μαύρα φασόλια και τα ρεβίθια, οι σπόροι (quinoa, καστανό ρύζι, καλαμπόκι, κριθάρι, bulgur και σιτάρι), τα καρύδια και όλοι οι σπόροι περιέχουν πρωτεϊνες.

    Οι συνδυασμοί που περιέχουν υψηλές ποσότητες όλων των απαραίτητων αμινοξέων είναι το ρύζι και τα φασόλια, το καλαμπόκι, το hummus και το πίτουρο.

    Οι σπόροι σόγιας και το quinoa παρέχουν πλήρεις πρωτεΐνες, επειδή περιέχουν το καθένα όλα τα απαραίτητα αμινοξέα σε ποσότητες που πληρούν ή υπερβαίνουν τις ανθρώπινες ανάγκες.

    Η συνιστώμενη ημερήσια δόση πρωτεΐνης είναι 1 g / kg  σωματικού βάρους.

    Βιταμίνη Β12 για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη Β12 είναι ένα βακτηριακό προϊόν που απαιτείται για την κυτταρική διαίρεση, τον σχηματισμό και την ωρίμανση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τη σύνθεση του DNA και τη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων. Μια ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει μεγαλοβλαστική αναιμία και νευρολογική βλάβη και εάν δεν θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η υψηλή περιεκτικότητα του φυλλικού οξέος σε τροφές μπορεί να καλύψει τα αιματολογικά συμπτώματα της έλλειψης βιταμίνης Β12. Οι ασθενείς που έχουν νευρολογικές διαταραχές και νευροπάθεια πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Β12.

    Η Β12 παράγεται στη φύση μόνο από ορισμένα βακτήρια. Συντίθεται από μερικά βακτήρια εντέρου σε ανθρώπους και άλλα ζώα στο έντερο, στο κόλον και απορροφάται από το λεπτό έντερο.

    Τα ζώα αποθηκεύουν τη βιταμίνη Β12 στο ήπαρ και τους μυς και μερικά περνούν τη βιταμίνη στα αυγά και το γάλα τους. Το κρέας, το συκώτι, τα αυγά και το γάλα είναι, επομένως, πηγές Β12. 

    Τα φύκια, όπως το nori (ένα βρώσιμο φύκι), το tempeh (σόγια που έχει υποστεί ζύμωση) και η θρεπτική μαγιά είναι πηγές βιταμίνης Β12.

    Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το tempeh), η σπιρουλίνα,  και η μη ενισχυμένη θρεπτική μαγιά δεν είναι επαρκείς πηγές βιταμίνης Β12 και οι βέγκαν πρέπει να καταναλώνουν τακτικά εμπλουτισμένα τρόφιμα ή συμπληρώματα που περιέχουν Β12, για να μην αναπτυχθεί ανεπάρκεια.

    Η βιταμίνη Β12 παράγεται ως επί το πλείστον από τη βιομηχανική ζύμωση διαφόρων ειδών βακτηρίων, τα οποία παράγουν μορφές κυανοκοβαλαμίνης, οι οποίες επεξεργάζονται περαιτέρω για να παράγουν το συστατικό που περιλαμβάνεται στα συμπληρώματα και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα. Το στέλεχος Pseudomonas denitrificans χρησιμοποιήθηκε συχνότερα από το 2017. Καλλιεργείται σε ένα μέσο που περιέχει σακχαρόζη, εκχύλισμα ζύμης και διάφορα μεταλλικά άλατα. Για να αυξηθεί η παραγωγή βιταμινών, συμπληρώνεται με μελάσα ζαχαρότευτλων ή, λιγότερο συχνά, με χολίνη. Ορισμένα συμπληρώματα Β12 είναι vegan. 

    Ασβέστιο για χορτοφάγους

    Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας των οστών και για αρκετές μεταβολικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής λειτουργίας, της αγγειακής συστολής και της αγγειοδιαστολής, της μετάδοσης νευρικών σημάτων, της ενδοκυτταρικής σηματοδότησης και της ορμονικής έκκρισης. Ενενήντα εννιά τις εκατό του ασβεστίου του σώματος αποθηκεύεται στα οστά και στα δόντια.

    Τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο είναι το εμπλουτισμένο φυτικό γάλα και το λάχανο.

    Βιταμίνη D για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη D (καλσιφερόλη) είναι απαραίτητη για διάφορες λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της απορρόφησης ασβεστίου, της παραγωγής οστού και της ανάπτυξής τους. Χωρίς τη βιταμίνη D τα οστά μπορεί να γίνει λεπτά και εύθραυστα. Μαζί με ασβέστιο προσφέρει προστασία έναντι της οστεοπόρωσης. Η βιταμίνη D παράγεται στο σώμα όταν οι υπεριώδεις ακτίνες από τον ήλιο λούσουν το δέρμα. Βιταμίνη D υπάρχει στο σολομό, τον τόνο, το σκουμπρί και το λάδι από συκώτι, με μικρές ποσότητες στο τυρί, τους κρόκους αυγών και το συκώτι βοδινού και σε μερικά μανιτάρια. 

    Οι περισσότερες δίαιτες με βότανα περιέχουν ελάχιστη ή καθόλου βιταμίνη D. Τα άτομα που έχουν μικρή έκθεση στον ήλιο χρειάζονται συμπληρώματα βιταμίνης D3. Ο βαθμός στον οποίο η έκθεση στον ήλιο είναι επαρκής εξαρτάται από την εποχή, την ώρα της ημέρας, την κάλυψη με σύννεφα και την περιεκτικότητα του δέρματος σε μελανίνη και τη χρήση αντηλιακών. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν και να αποθηκεύσουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D από το φως του ήλιου την άνοιξη και το καλοκαίρι. Απαιτούνται 5-30 λεπτά έκθεσης στον ήλιο χωρίς αντηλιακό μεταξύ 10 π.μ. και 3 μ.μ., τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. 

    Η βιταμίνη D διατίθεται σε δύο μορφές. Η χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3) συντίθεται στο δέρμα μετά από έκθεση στον ήλιο ή καταναλώνεται από τρόφιμα, συνήθως, από ζωικές πηγές. Η εργοκαλσιφερόλη ) προέρχεται από την εργοστερόλη από μανιτάρια ή μαγιά που έχουν εκτεθεί σε υπεριώδη ακτινοβολία και είναι κατάλληλη για βέγκαν διατροφή. Όταν παράγεται για συμπληρώματα, η βιταμίνη D3 παράγεται, συνήθως, από λανολίνη.  Η πρόσληψη βιταμίνης D3 αυξάνει σε διπλάσιο βαθμό τα επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό.

    Σίδηρος για χορτοφάγους

    Το πλιγούρι βρώμης, τα ψημένα αμύγδαλα και το γάλα αμυγδάλου περιέχουν 8,2 mg (1/8 gr) σιδήρου. 

    Λόγω της χαμηλότερης βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου από φυτικές πηγές, η συνιστώμενη  ημερήσια πρόσληψη για χορτοφάγους είναι 14 mg (¼ γρ.) Για vegans και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες είναι 33 mg. Για πριν από την εμμηνόπαυση γυναίκες συνιστάται τα συμπληρώματα να χρησιμοποιούνται με προσοχή μετά από συνεννόηση με έναν γιατρό, επειδή ο σίδηρος μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα και να προκαλέσει βλάβη στα όργανα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους έχουν αιμοχρωμάτωση, μια συχνή κατάσταση που μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη. 

    Υψηλά σιδήρου σε vegan φαγητά: σόγια, μελάσα, μαύρα φασόλια, φακές, ρεβίθια, σπανάκι, tempeh, tofu, και lima φασόλια.  Η απορρόφηση του σιδήρου μπορεί να ενισχυθεί με την κατανάλωση  βιταμίνης C ταυτόχρονα, όπως μισό φλιτζάνι κουνουπίδι ή 1 φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού. Ο καφές, το ασβέστιο και ορισμένα βότανα μπορούν να εμποδίσουν την απορρόφηση του σιδήρου, όπως και τα μπαχαρικά που περιέχουν ταννίνες, (κουρκούμη, κόλιανδρος).

    Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, ιώδιο
    Το αλφα-λινολενικό οξύ (ALA), ένα ωμέγα-3 λιπαρό οξύ και βρίσκεται στα καρύδια, τους σπόρους και τα φυτικά έλαια, όπως το έλαιο κανόλας και του λιναρόσπορου.  Το EPA και το DHA,  τα κύρια ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, απαντώνται μόνο σε ζωικά προϊόντα και την άλγη. Τα συμπληρώματα ιωδίου μπορεί να είναι απαραίτητα για τους ανθρώπους σε χώρες, όπου το αλάτι δεν είναι συνήθως ιωδιούχο, όπου ιωδιώνεται σε χαμηλά επίπεδα ή όπου, ή όπου δεν υπάρχει ιώδιο στο έδαφος. Το ιώδιο μπορεί να ληφθεί από τις περισσότερες πολυβιταμίνες ή την τακτική κατανάλωση φυκιών.

    vegan 5

     

    Οι Vegans αντικαθιστούν τα προϊόντα προσωπικής φροντίδας και τα οικιακά καθαριστικά που περιέχουν ζωικά προϊόντα με προϊόντα που είναι vegan. Τα ζωικά συστατικά είναι πανταχού παρόν επειδή είναι σχετικά φθηνά. Αφού σφαγούν τα ζώα για το κρέας, τα υπολείμματα τίθενται σε διαδικασία επεξεργασίας και ορισμένα από αυτά, ιδίως το λίπος και χρησιμοποιούνται σε προϊόντα περιποίησης.

    Τα συνήθη συστατικά που προέρχονται από τα ζώα: το ζωικό λίπος σε σαπούνι. η γλυκερίνη που προέρχεται από κολλαγόνο, η οποία χρησιμοποιείται ως λιπαντικό και υγραντικό σε πολλά προϊόντα περιποίησης μαλλιών, ενυδατικές κρέμες, αφρούς ξυρίσματος, σαπούνια και οδοντόκρεμες, η λανολίνη από μαλλί προβάτου βρίσκεται συχνά σε βάλσαμο για τα χείλη και ενυδατικές κρέμες. το στεατικό οξύ είναι ένα συνηθισμένο συστατικό σε κρέμες προσώπου, αφρούς ξυρίσματος και σαμπουάν, (όπως και η γλυκερίνη, μπορεί να βρίσκεται σε φυτά, αλλά, συνήθως, προέρχεται από ζώα). Το γαλακτικό οξύ, ένα άλφα-υδροξυ οξύ που προέρχεται από το ζωικό γάλα, χρησιμοποιείται σε ενυδατικά προϊόντα. Η αλλαντοΐνη από το φυτό κοφρέι ή τα ούρα των αγελάδων ανευρίσκεται σε σαμπουάν, ενυδατικές κρέμες και οδοντόκρεμες κ.ά.

    vegan 67

    Οι βέγκαν αποφεύγουν τα ρούχα από μετάξι, μαλλί, γούνα, φτερά, των μαργαριτάρια, ζωικά χρώματα, δέρμα φιδιού, ή άλλου ζωικού προϊόντος. Τα περισσότερα δερμάτινα ρούχα είναι κατασκευασμένα από δέρματα αγελάδας. Οι Vegans φορούν είδη ένδυσης και αξεσουάρ κατασκευασμένα από μη ζωικά υλικά όπως κάνναβη, λινά, βαμβάκι, καμβά, πολυεστέρα, τεχνητό δέρμα, καουτσούκ και βινύλιο. Άλλες εναλλακτικές λύσεις αντί για το δέρμα μπορούν να προέρχονται από υλικά όπως ο φελλός, ο ανανάς και τα μανιτάρια.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Τα καλύτερα φυσικά και βιολογικά καλλυντικά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά και φυσικά καλλυντικά

    giri 1

    Beauty Without Cruelty

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

    Μην τρώτε tofu δεν είναι υγιεινό

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Η ιστορία της διατροφής

    www.emedi.gr

     

     

  • Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα του ατόμου να κινηθεί.

    Δεδομένου ότι πρόκειται για μια προοδευτική ασθένεια, η ασθένεια του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σε πολλούς ανθρώπους, τα συμπτώματα ξεκινούν ήπια, αλλά αρχίζουν να παρεμβαίνουν όλο και περισσότερο στην καθημερινή ζωή.

    Σε έναν υγιή εγκέφαλο, τα εγκεφαλικά κύτταρα παράγουν μια χημική ουσία που ονομάζεται ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη είναι υπεύθυνη για τη μετάδοση μηνυμάτων εντός του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση στο ανθρώπινο σώμα. Όταν τα κύτταρα αυτά καταστραφούν, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον αρχίζουν να εμφανίζονται.

    Ο εγκέφαλος αποτελείται από φαιά και λευκή ουσία που περιέχει εκατομμύρια νευρικά κύτταρα. Η Φαιά ουσία αποτελεί μέρος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος των σπονδυλωτών που περιέχει τα σώματα των νευρικών κυττάρων τα οποία και δίνουν στο υλικό ένα γκρι χρώμα. Η φαιά ουσία περιέχει, μεταξύ άλλων κυττάρων, τους νευρώνες, κυτταρικά σώματα και μεγάλο τμήμα νευραξόνων, το οποίο συνεχίζει στη λευκή ουσία (νευρικά κύτταρα), ενώ το γκριζωπό της χρώμα το οφείλει στο ότι μέσα σε αυτή βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση και τα σώματα των κυττάρων αυτών. Αντίθετα, η λευκή ουσία σχηματίζεται, κυρίως, από την συνέχεια των νευραξόνων. Στον εγκέφαλο η φαιά ουσία βρίσκεται εξωτερικά, κυρίως, και σχηματίζει τις έλικες και τις αύλακες της επιφάνειας του εγκεφάλου. Μικρότερες μάζες από φαιά ουσία βρίσκονται και στο εσωτερικό του εγκεφάλου, σχηματίζοντας δομές μέσα στη λευκή ουσία, οι οποίες ονομάζονται εγκεφαλικοί πυρήνες. Αντίθετα με τον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό η φαιά ουσία βρίσκεται σε εσωτερική διάταξη σε σχήμα Η (κατά διατομή) σχηματίζοντας μια στήλη στο κέντρο, περιβαλλόμενη από τη λευκή ουσία του νωτιαίου μυελού, κατά μήκος του. Ο λεγόμενος συντονισμός γίνεται στη φαιά ουσία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτά τα νευρικά κύτταρα, ή οι νευρώνες, επικοινωνούν μέσω της απελευθέρωσης χημικών ουσιών που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Μόλις διεγερθεί ένας νευρώνας, ο νευροδιαβιβαστής απελευθερώνεται από τον νευρώνα και διασχίζει ένα κενό που ονομάζεται σύναψη. Στη συνέχεια συνδέεται με έναν δέκτη σε έναν άλλο νευρώνα, μεταδίδοντας έτσι το σήμα. Η νόσος του Πάρκινσον είναι ένας εκφυλισμός της περιοχής του εγκεφάλου που ευθύνεται για τις μυϊκές κινήσεις, δηλαδή, οι χρωματισμένοι νευρώνες που βρίσκονται στη μέλαινα ουσία στο μεσεγκέφαλο. Η καταστροφή αυτών των νευρώνων οδηγεί σε μειωμένη διαθεσιμότητα ντοπαμίνης, η οποία είναι ένας τύπος νευροδιαβιβαστή. Ως αποτέλεσμα, τα νεύρα σε αυτόν τον τομέα δεν μπορούν να στείλουν το σήμα τους σε άλλα νεύρα για να κατευθύνουν μια συγκεκριμένη κίνηση του σώματος. Το αποτέλεσμα είναι οι τρόμος του σώματος, η βραδύτητα της κίνησης, η δυσκαμψία και τα προβλήματα ισορροπίας. 

    Οι άνδρες αναπτύσσουν τη νόσο του Πάρκινσον, 1,5 φορές πιο συχνά από ότι οι γυναίκες.

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους και συνήθως, διαγιγνώσκεται μετά την ηλικία των 50 ετών. Περίπου το 4% των ασθενών νοσούν πριν την ηλικία των 50 ετών. 

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή και τα κυριότερα συμπτώματά της είναι η βραδυκινησία, η ακαμψία, ο τρόμος, η δυσκολία βαδίσματος και η χαρακτηριστική ακινησία του προσώπου πουείναι σα μάσκα.

    Η κάνναβη έχει αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Η βλάβη στη νόσο του Πάρκινσον εντοπίζεται στα βασικά γάγγλια που ελέγχουν τις κινήσεις. Τακανναβινοειδή μειώνουν την τοξικότητα και τους προφλεγμονώδεις παράγοντες στους νευρώνες.

    Η Δ9 Τετραϋδροκανναβιβαρίνη που είναι συστατικό της Cannabis Sativa ανακουφίζει από τασυμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον κι επιβραδύνει την πρόοδο της. Επίσης, η Κανναβιδιόλη μειώνει τα ψυχωσικά συμπτώματα σε ασθενείς με Πάρκινσον.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα βοηθά στην αποκατάσταση του εγκεφάλου, στη νευρική επιβίωση και ανάκαμψη.

    parkinson hempoil 3

    Σημεία και συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον

    Τυπικά, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον εμφανίζονται αργά, όπως, ένας λεπτός τρόμος σε ένα μόνο χέρι, για παράδειγμα. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν τη νόσο του Πάρκινσον με τα τραντάγματα ή τα κουνήματα, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει την ακαμψία τμημάτων του σώματος. Για παράδειγμα, ένα άτομο που πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχει έκφραση του προσώπου ή μπορεί να φαίνεται να έχει ένα ασυνήθιστα δύσκαμπτο βάδισμα όταν περπατάει.

    Τα αξιοσημείωτα συμπτώματα της γενικής ασθένειας δεν εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Μαζί με τα τραντάγματα, τον τρόμο ή το "πάγωμα", ένα άτομο που πάσχει από νόσο του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να υποφέρει από άλλα συμπτώματα, όπως δυσκοιλιότητα, δυσκολία στην κατάποση,  μυϊκοί πόνοι, μυϊκή δυσκαμψία, χαμηλή αρτηριακή πίεση κι επιβράδυνση ομιλίας.

    Μαζί με τα φυσικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και απώλεια μνήμης, καθώς και σύγχυση.

    Τα συμπτώματα της νόσου του Parkinson μπορεί να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή.

    Στα πρώτα στάδια της κατάστασης, τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια.

    parkinson hempoil 1

    Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

    -Τρόμος σε κατάσταση ηρεμίας: Ένα από τα πιο συχνά πρωταρχικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson είναι ο τρόμος όταν κάποιος ξεκουράζεται. Το σύμπτωμα εμφανίζεται σε περίπου το 70% των ασθενών με την πάθηση. Συνήθως, ο τρόμος φαίνεται μόνο σε ένα δάχτυλο του ενός χεριού και συμβαίνει όταν τα χέρια είναι χαλαρά και σε ηρεμία.

    -Ακαμψία: Η μυϊκή δυσκαμψία ή ακαμψία είναι ένα άλλο βασικό σύμπτωμα της νόσου του Πάρκινσον. Όταν οι μύες ενός ατόμου είναι δύσκαμπτοι, η εμβέλειά τους είναι περιορισμένη. Οι ασθενείς με δύσκαμπτους μύες είναι δύσκολο ή επώδυνο να μετακινηθούν.

    -Βραδυκινησία: Η βραδυκινησία είναι η επιβράδυνση της κίνησης. Η νόσος του Πάρκινσον επιβραδύνει το κινητικό σύστημα, και μειώνονται οι εκφράσεις του προσώπου και μειώνεται η ικανότητα ενός ατόμου να εκτελεί  απλές δραστηριότητες,. Τα άτομα που πάσχουν από βραδυκινησία σέρνουν τα πόδια τους όταν περπατούν.

    -Ορθοστατική αστάθεια: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την ικανότητα ενός ατόμου να στέκεται όρθιος. Η ορθοστατική αστάθεια αναφέρεται στην ταλαντευόμενη κίνηση των ανθρώπων όταν στέκονται. Η αστάθεια μπορεί να κάνει ένα άτομο πιο πιθανό να πέσει πίσω ή να χτυπήσει.

    Εκτός από τα πρωτογενή συμπτώματα της κίνησης, υπάρχουν πλήθος δευτερευογενών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον. 

    Δευτερεύοντα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

    Μια έκφραση του προσώπου που μοιάζει με μάσκα: H μείωση της κίνησης κάνει το πρόσωπο ανέκφραστο.

    Δυστονία: Όταν ένα άτομο έχει δυστονία, εμφανίζονται ακούσιες μυϊκές συσπάσεις που προκαλούν κράμπες σε μια περιοχή ή ασυνήθιστη στάση και θέση του σώματος.

    Μικρές κινήσεις: Περιστασιακά, οι κινήσεις των ανθρώπων γίνονται όλο και μικρότερες στη νόσο του Πάρκινσον, επειδή οι ασθενείς δυσκολεύονται να κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

    Παγωμένες κινήσεις: Μερικές φορές, οι άνθρωποι με την πάθηση φαίνεται να παγώνουν ή να μην μπορούν να προχωρήσουν όταν αρχίσουν να περπατούν.

    Αλλαγές στην ομιλία: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει τη φωνή ενός ατόμου. Μερικοί άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν πιο απαλά ή μπορεί να αρχίσουν να μιλούν συνέχεια.

    Επιταχυνόμενες κινήσεις: Αν και υπάρχει επιβράδυνση των κινήσεων, περιστασιακά οι σσθενείς μπορεί να μην μπορούν να ελέγξουν την επιτάχυνσή των κινήσεών τους.

    Δυσκολία κατάποσης: Περιστασιακά, τα άτομα με νόσο του Parkinson έχουν πρόβλημα κατάποσης. Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε σιελόρροια.

    Σεξουαλικά προβλήματα.

    Απώλεια ή εξασθένιση των λεπτών και ακαθάριστων κινητικών δεξιοτήτων.

    Αν και τα κινητικά συμπτώματα είναι αυτά που συνηθέστερα συνδέονται με τη νόσο του Πάρκινσον, υπάρχει επίσης μια σειρά μη κινητικών συμπτωμάτων που συνοδεύουν τη νόσο ή που μπορεί να είναι ο πρόδρομος στην ανάπτυξη της νόσου. Για παράδειγμα, η δυσκοιλιότητα, η απώλεια της οσμής και ορισμένες διαταραχές του ύπνου θεωρούνται συχνά τα πρώτα σημεία της νόσου. Αυτά μπορεί να συμβούν χρόνια πριν από τον πρώτο τρόμο ή άλλα πρωτογενή κινητικά συμπτώματα.

    Μετά την διάγνωση της νόσου και την έναρξη της θεραπείας, μπορούν να εμφανιστούν πολλά άλλα μη κινητικά συμπτώματα:

    Αλλαγές στο βάρος

    Διαταραχές ύπνου

    Δυσκοιλιότητα

    Κούραση και κόπωση

    Αίτια της νόσου Πάρκινσον

    Είναι πιθανό ότι μια γενετική μετάλλαξη μπορεί να οδηγήσει σε νόσηση από Πάρκινσον. Αλλά αυτές οι μεταλλάξεις είναι πολύ σπάνιες και επηρεάζουν μόνο ένα μικρό αριθμό ασθενών.

    Είναι, επίσης, πιθανό οι περιβαλλοντικοί παράγοντες να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ασθένεια του Parkinson. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν την έκθεση σε ορισμένα εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα. 

    Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Πάρκινσον

    Η φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται για την αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, καθώς, και για τη θεραπεία των προβλημάτων κίνησης που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Τα αντικαταθλιπτικά, συνήθως, συνταγογραφούνται, για τη συνυπάρχουσα κατάθλιψη.

    Η χειρουργική επέμβαση του εγκεφάλου για την εμφύτευση ενός ηλεκτροδίου βαθιά μέσα στον εγκέφαλο, όπου ελέγχεται η κίνηση, είναι επίσης μια επιλογή για την προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον.

    Συχνά, η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει ένα πολύπλοκο μείγμα φαρμάκων που πρέπει να ληφθούν με σταθερό πρόγραμμα καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας.

    Αν και τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, κάπως, στον έλεγχο των συμπτωμάτων, συνοδεύονται, συνήθως, από ένα ευρύ φάσμα δυσάρεστων παρενεργειών.

    Οι ασθενείς πρέπει να κάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής για να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

    Για παράδειγμα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα ισορροπίας ή αδυναμία λόγω της ασθένειας.

    Η λήψη αρκετών συγκεκριμένων θρεπτικών ουσιών μπορεί, επίσης, να είναι επωφελής για τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Δεδομένου ότι η δυσκοιλιότητα είναι συχνά ένα σύμπτωμα της νόσου, πολλοί ασθενείς διαπιστώνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης ινών τους βοηθά.

    Επιπλέον, ορισμένες βιταμίνες και συμπληρώματα θεωρούνται ότι συμβάλλουν στη μείωση των συμπτωμάτων. Μερικοί ασθενείς λαμβάνουν το Coenzyme Q10 για τη βελτίωση της υγείας των νευρικών κυττάρων.

    Η μείωση της ντοπαμίνης αντιμετωπίζεται με λεβοντόπα. Η λεβοντόπα χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα για να αυξηθούν τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Επειδή, συχνά, προκαλεί ναυτία και έμετο, όταν συνταγογραφείται μόνο του, χορηγείται, συνήθως, σε συνδυασμό με καρβιντόπα για την ελαχιστοποίηση αυτών των παρενεργειών.

    Παρόλο που ο συνδυασμός καρβιντόπα / λεβοντόπα είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, η αποτελεσματικότητά του μειώνεται με την πάροδο του χρόνου και συνδέεται, επίσης, με κάποιες δυσάρεστες παρενέργειες, όπως σύγχυση και ψευδαισθήσεις, δυσκινησία (μη ελεγχόμενες κινήσεις) και χαμηλή αρτηριακή πίεση.

    Υπάρχουν ακόμη και οι αγωνιστές ντοπαμίνης. Ενώ, η λεβοντόπα μετατρέπεται σε πραγματική ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης μιμούνται μόνο τη συμπεριφορά της ντοπαμίνης. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης έχουν, συνήθως, λιγότερο σοβαρές παρενέργειες από τη λεβοντόπα και η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.

    Δύο χειρουργικές επεμβάσεις διατίθενται επίσης για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson.

    Η πρώτη χειρουργική επέμβαση είναι γνωστή ως εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση. Εγκρίθηκε για πρώτη φορά το 1997 για τη θεραπεία των τρανταγμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον, στη συνέχεια το 2002 για τη θεραπεία των προχωρημένων συμπτωμάτων της νόσου. Το 2016, εγκρίθηκε για τη θεραπεία των πρώιμων συμπτωμάτων.

    Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση περιλαμβάνει την τοποθέτηση ηλεκτροδίων στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία της κίνησης. Μία συσκευή ελέγχου εμφυτεύεται κοντά στους ώμους για την αποστολή ηλεκτρικών παλμών στα εμφυτευμένα ηλεκτρόδια. Η χειρουργική επέμβαση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον έλεγχο των δονήσεων, την ελαχιστοποίηση της δυσκινησίας και τη συμβολή στη διατήρηση της δράσης της λεβοντόπα. Συχνά, τα οφέλη από τη χειρουργική επέμβαση διαρκούν περίπου πέντε χρόνια.

    Η δεύτερη χειρουργική διαδικασία περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός σωλήνα στο στομάχι ή στο έντερο. Ο σωλήνας επιτρέπει τη χορήγηση μιας γέλης από καρβιντόπα / λεβοντόπα απευθείας στο έντερο. Η αποστολή του φαρμάκου κατευθείαν στο σύστημα πέψης βοηθά στη βελτίωση της απορρόφησης και της αποτελεσματικότητας.

    parkinson hempoil 7

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Πάρκινσον

    Η μαριχουάνα μπορεί να είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση αντί για τα συμβατικά φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Δυστυχώς, πολλά από τα συμβατικά φάρμακα που συνταγογραφούνται έχουν σημαντικές, αρνητικές παρενέργειες.

    Η ιατρική μαριχουάνα προσφέρει αγχολυτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο.

    Τα "ενεργά συστατικά" στη μαριχουάνα είναι τα κανναβινοειδή.

    Ανάλογα με το στέλεχος και την ποικιλία της μαριχουάνα, μπορεί να υπάρχουν έως και 60 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών. Τα πιο γνωστά από αυτά είναι η τετραϋδροκανναβιδιόλη ή η THC. Η THC είναι η ένωση που βοηθά τους ανθρώπους με την αλλαγή της διάθεσης, της συμπεριφοράς και του τρόπου με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο κόσμος.

    Η παρουσία κανναβινοειδών δεν περιορίζεται στη μαριχουάνα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει, επίσης, αυτές τις ενώσεις και ο εγκέφαλος περιέχει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, το οποίο έχει υποδοχείς που δεσμεύονται στα κανναβινοειδή. Όταν συμβαίνει αυτή η δέσμευση, μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα ορισμένων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της ντοπαμίνης.

    Σε μερικές περιπτώσεις, τα κανναβινοειδή μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ντοπαμίνης, δηλαδή να μιμούνται τη χημική ουσία, να δεσμεύονται στους ίδιους υποδοχείς και να παράγουν τα ίδια αποτελέσματα με τη φυσική ντοπαμίνη.

    Τα βασικά γάγγλια - η περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση - έχει μεγάλο αριθμό κανναβινοειδών υποδοχέων. Είναι ενδιαφέρον ότι τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν, συχνά, λιγότερους υποδοχείς κανναβινοειδών από τους ανθρώπους χωρίς τη νόσο.

    Τα κανναβινοειδή μπορούν να ανακουφίσουν κάποια συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον με τη μεσολαβητική δράση στους πυρήνες των βασικών γαγγλίων.

    Ορισμένα κανναβινοειδή είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά και μπορούν να προστατεύσουν τους νευρώνες από το θάνατο, ακόμη και χωρίς την ενεργοποίηση των υποδοχέων των κανναβινοειδών. Τα κανναβινοειδή μπορούν να καθυστερήσουν ή ακόμα και να σταματήσουν τον προοδευτικό εκφυλισμό των εγκεφαλικών ντοπαμινεργικών συστημάτων.

    Σε μια μελέτη το 46% των ασθενών εμφανίζουν ήπια έως σημαντική βελτίωση στα συμπτώματά τους μετά από τη χρήση της φαρμακευτικής κάνναβης. Σχεδόν το 45% είχε βελτίωση στη βραδυκινησία και πάνω από το 30% παρουσίασε μείωση του τρόμου. Οι ασθενείς που συνέχισαν να χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη νόσο του Πάρκινσον για τρεις μήνες εμφάνισαν συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων τους.

    Τέλος, πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα άγχους και στρες. Παρόλο που μερικοί ασθενείς αναφέρουν στην πραγματικότητα αύξηση της ανησυχίας όταν βρίσκονται υπό την επήρεια μαριχουάνας, πολλοί αναφέρουν σημαντική μείωση.

    Ο λόγος για την ανισότητα στα αποτελέσματα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της ατομικής χημείας του σώματος.

    Τα κανναβινοειδή έχουν ιδιαίτερη σημασία για το νευρικό σύστημα. Ρυθμίζουν τη γένεση των νευρώνων και την επιβίωση των φυσιολογικών υγιών νευρικών κυττάρων και το θάνατο των διαφοροποιημένων παθολογικά. Τα κανναβινοειδή ανακάμπτουν και αναζωογονούν την εξασθενημένη λειτουργία των κυττάρων, μειώνουν την φλεγμονή και εμποδίζουν τη νευροεκφύλιση.

    Τα κανναβινοειδή έχουν νευροπροστατευτική, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και δρουν θεραπευτικά στις νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως στη νόσο Alzheimer, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, στην ασθένεια Huntington και στη νόσο Parkinson.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι στόχος για τη θεραπεία των κινητικών δυσλειτουργιών. Τα κανναβινοειδή είναι ευεργετικά στις διαταραχές των βασικών γαγγλίων, όπως η ασθένεια Parkinson και η ασθένεια Huntigton.  Τα κανναβινοειδή προσφέρουν ανακούφιση από τα ιδιαίτερα κινητικά συμπτώματα, όπως από τις χοριακές κινήσεις στη νόσο Huntigton και από τη βραδυκινησία και τον τρόμο στην ασθένεια Parkinson και καθυστερούν την εξέλιξη αυτών των ασθενειών, αφού έχουν νευροπροστατικές ιδιότητες, μειώνουνν την τοξικότητα και περιορίζουν την οξειδωτική βλάβη. Τα κανναβινοειδή παρέχουν νευροπροστασία ενάντια στην τοξικότητα της 6-υδροξυντοπαμίνης στην ασθένεια του Πάρκινσον.

    parkinson hempoil 5

    Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον

    Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον.

    Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

    Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Πάρκινσον

    Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

    Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Πάρκινσον μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

    Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

    Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    dystonia 7

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

     

     

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    parkinson hempoil 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr