Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014 21:07

Ντοπαμίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(9 ψήφοι)

Η ντοπαμίνη ανήκει στην οικογένεια των κατεχολαμινών

Η ντοπαμίνη είναι ένα απλό οργανικό χημικό μόριο που ανήκει στην οικογένεια των κατεχολαμινών.

Είναι ένας νευροδιαβιβαστής μονοαμίνης και ορμόνη. Εκτός του ότι είναι μία κατεχολαμίνη και μία μονοαμίνη, η ντοπαμίνη είναι και υποκατάστατο της φαιναιθυλαμίνης. Το όνομά της προέρχεται από τη χημική της δομή του, η οποία αποτελείται από μία ομάδα αμίνης (ΝΗ2), που συνδέεται με την dihydroxyphenethylamine.

Στον εγκέφαλο, η ντοπαμίνη λειτουργεί ως νευροδιαβιβαστής, μια χημική ουσία που απελευθερώνεται από τα νευρικά κύτταρα για να στέλνει σήματα σε άλλα νευρικά κύτταρα.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος χρησιμοποιεί πέντε γνωστούς τύπους υποδοχέων της ντοπαμίνης, D1, D2, D3, D4, και D5. Η ντοπαμίνη παράγεται σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένης της μέλαινας ουσίας και της κοιλιακής περιοχής.

Η ντοπαμίνη παίζει σημαντικό ρόλο στο σύστημα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την ανταμοιβή και την μάθηση. Κάθε είδος ανταμοιβής που έχει μελετηθεί αυξάνει το επίπεδο της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, και μια ποικιλία από εξαιρετικά εθιστικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των διεγερτικών, όπως η κοκαΐνη και η μεθαμφεταμίνη, δρουν απευθείας στο σύστημα ντοπαμίνης. Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η εξωστρέφεια και η ανταμοιβή έχουν συνδεθεί με την μεγαλύτερη ευαισθησία του μεσομεταιχμιακού συστήματος στην  ντοπαμίνη.


Αρκετές σημαντικές ασθένειες του νευρικού συστήματος συνδέονται με δυσλειτουργίες του συστήματος ντοπαμίνης.

Η νόσος του Parkinson, μία σχετιζόμενη με την ηλικία εκφυλιστική πάθηση που προκαλεί τρόμο και δυσλειτουργία κινητική, προκαλείται από την απώλεια της ντοπαμίνης που εκκρίνουν οι νευρώνες στη μέλαινα ουσία.

Η σχιζοφρένεια έχει αποδειχθεί ότι συνεπάγεται αυξημένα επίπεδα δραστηριότητας της ντοπαμίνης στο μεσομεταιχμιακό μονοπάτι και μειωμένα επίπεδα της ντοπαμίνης στον προμετωπιαίο φλοιό.

Το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD) και το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (RLS), επίσης, πιστεύεται ότι σχετίζονται με μειωμένη δραστηριότητα της ντοπαμίνης.


Η ντοπαμίνη είναι διαθέσιμη ως ένα ενδοφλέβιο φάρμακο που δρα στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα, με αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της πίεσης του αίματος. Ωστόσο, επειδή η ντοπαμίνη δεν μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, η ντοπαμίνη που δίνεται σαν ένα φάρμακο δεν επηρεάζει άμεσα το κεντρικό νευρικό σύστημα. Για να αυξηθεί η ποσότητα της ντοπαμίνης στους εγκεφάλους των ασθενών με παθήσεις, όπως η νόσος του Πάρκινσον και δυστονία, το L-DOPA (που είναι ο πρόδρομος της ντοπαμίνης) δίνεται συχνά, επειδή, διαπερνά τον φραγμό αίματος-εγκεφάλου.

Η ντοπαμίνη συντίθεται στο σώμα από το εσωτερικό των κυττάρων (κυρίως από τους νευρώνες και τα κύτταρα στον μυελό των επινεφριδίων), και μπορεί να δημιουργηθεί από οποιοδήποτε ένα από τα ακόλουθα τρία αμινοξέα:

  • L- φαινυλαλανίνη
  • L- Τυροσίνη
  • L- DOPA

Αυτά τα αμινοξέα παρέχονται από φυσικές πηγές και κυρίως την L-τυροσίνη. Αν και η ίδια η ντοπαμίνη, επίσης, συνήθως βρίσκεται σε πολλά είδη τροφίμων, σε αντίθεση με τα αμινοξέα που την αποτελούν, είναι ανίκανη να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.  

Η ίδια η ντοπαμίνη χρησιμοποιείται επίσης στη σύνθεση των ακόλουθων νευροδιαβιβαστών κατεχολαμίνης:

  • Νορεπινεφρίνη
  • Επινεφρίνη

Αυτή είναι η πλήρης μεταβολική οδός:

L-φαινυλαλανίνη → L-Τυροσίνη → L-DOPA → Ντοπαμίνη Νορεπινεφρίνη → Επινεφρίνη

Η L-φαινυλαλανίνη μετατρέπεται σε L-τυροσίνη από το ένζυμο υδροξυλάση φαινυλαλανίνης (με μοριακό οξυγόνο (Ο2) και τετραϋδροβιοπτερίνη (THB) ως συμπαράγοντες).

Η L-Tyrosine μετατρέπεται σε L-DOPA από το ένζυμο υδροξυλάση τυροσίνης (ΤΗ) με τετραϋδροβιοπτερίνη (THB), O2, και δισθενή σίδηρο (Fe2 +), ως συμπαράγοντα.

Η L-DOPA μετατρέπεται σε ντοπαμίνη με ενζυμικές διαδικασίες.

Η ντοπαμίνη μετατρέπεται σε νορεπινεφρίνη από το ένζυμο β-υδροξυλάση ντοπαμίνης (ΒΥΝ) με Ο2 και L-ασκορβικό οξύ ως συμπαράγοντες.

Τέλος, η νορεπινεφρίνη μετατρέπεται σε επινεφρίνη από το ένζυμο φαινυλαιθανολαμίνη Ν-μεθυλοτρανσφεράση (ΡΝΜΤ) με S-αδενοσυλ-L-μεθειονίνη (SAMe) ως συμπαράγοντα.

Ανεπάρκεια σε οποιαδήποτε απαιτούμενο αμινοξύ ή συμπαράγοντα θα οδηγήσει σε δυσλειτουργία σύνθεσης  ντοπαμίνης, νορεπινεφρίνης, επινεφρίνης.

Κατά τη σύνθεση, η ντοπαμίνη μεταφέρεται από το κυτοσόλιο του κυττάρου σε συναπτικά κυστίδια. Η ντοπαμίνη είναι αποθηκευμένη σε αυτά τα κυστίδια μέχρι ένα δυναμικό δράσης τα αναγκάζει να συγχωνευθούν με την κυτταρική μεμβράνη μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως εξωκυττάρωση και μετά απελευθερώνεται ντοπαμίνη στις συνάψεις και  ενεργοποιεί τους μετασυναπτικούς υποδοχείς της ντοπαμίνης, με αποτέλεσμα το σήμα του προσυναπτικού κυττάρου να διαδίδεται στο μετασυναπτικό νευρώνα. Η ντοπαμίνη συνδέεται, επίσης, με τους προσυναπτικούς υποδοχείς ντοπαμίνης, και μπορεί να διεγείρει είτε το προσυναπτικό κύτταρο ή να το αναστείλλει, ανάλογα με ηλεκτρικό δυναμικό. Οι προσυναπτικοί υποδοχείς με ένα ανασταλτικό  δυναμικό αναστέλλουν τη σύνθεση του νευροδιαβιβαστή και της απελευθέρωσής του.

Μετά αφού η ντοπαμίνη έχει εκτελέσει τα συναπτικά καθηκόντά της, παραλαμβάνεται μέσω της επαναπρόσληψης πίσω στο προσυναπτικό κύτταρο και επανασυσκευάζεται σε κυστίδια.

Η ντοπαμίνη γίνεται αδρανής από δύο ένζυμα τους  αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) και της κατεχολ-Ο-μεθυλ τρανσφεράση (COMT).

Η ντοπαμίνη συνδέεται και ενεργοποιεί μία ομάδα υποδοχέων που ονομάζονται υποδοχείς ντοπαμίνης. Οι υποδοχείς ντοπαμίνης D1, D2, D3, D4, D5 εργάζονται με την αυξομείωση της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης (cAMP) συστήματος δεύτερου αγγελιοφόρου για να παράγουν μια κυτταρική απόκριση.

Ο υποδοχέας D1 είναι ο πιο διαδεδομένος υποδοχέας ντοπαμίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι υποδοχείς D3, D4, και D5 είναι παρόντες σε σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα από ό, τι είναι τα D1 και D2 υποδοχείς.


Μονοπάτια της ντοπαμίνης.

Στον εγκέφαλο, η ντοπαμίνη παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της ανταμοιβής και την κίνηση. Ως μέρος της διάβασης ανταμοιβής, η ντοπαμίνη παράγεται σε νευρικά κυτταρικά σώματα που βρίσκονται εντός της κοιλιακής περιοχής (VTA) και απελευθερώνεται στον επικλινή πυρήνα και τον προμετωπιαίο φλοιό.

Οι κινητικές λειτουργίες συνδέονται με μια ξεχωριστή οδό, με φορείς κυττάρων στη μέλαινα ουσία που κατασκευάζουν και την απελευθέρωση της ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα.

Η ντοπαμίνη έχει πολλές λειτουργίες στον εγκέφαλο, όπως στη συμπεριφορά και τη γνωστική λειτουργία, την εθελοντική κίνηση, τα κίνητρα, την τιμωρία και την ανταμοιβή, αναστολή της παραγωγής προλακτίνης (γαλουχία και σεξουαλική ικανοποίηση), τον ύπνο, όνειρα, τη διάθεση, την προσοχή, την εργασία, την μνήμη και τη μάθηση. Οι ντοπαμινεργικοί νευρώνες (δηλαδή, οι νευρώνες των οποίων ο κύριος νευροδιαβιβαστής είναι η ντοπαμίνη) υπάρχουν, κυρίως, στην κοιλιακή περιοχή (VTA) του μεσεγκεφάλου, στη μέλαινα ουσία, και τον τοξοειδή πυρήνα του υποθαλάμου.

Η ντοπαμίνη πιστεύεται ότι παρέχει ένα σήμα εκπαίδευσης σε τμήματα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για την απόκτηση νέας συμπεριφοράς και στη χρόνια μάθηση.

Η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες αναστέλλουν την επαναπρόσληψη της ντοπαμίνης. Η κοκαΐνη είναι ένας μεταφορέας της ντοπαμίνης και της νορεπινεφρίνης που αναστέλλει ανταγωνιστικά την πρόσληψη ντοπαμίνης και αυξάνει τη διάρκεια ζωής της ντοπαμίνης (αύξηση έως και 150 τοις εκατό). Οι αμφεταμίνες αυξάνουν τη συγκέντρωση της ντοπαμίνης στο συναπτικό χάσμα, αλλά με διαφορετικό μηχανισμό. Οι αμφεταμίνες και η μεθαμφεταμίνη έχουν παρόμοια δομή με της ντοπαμίνης, και έτσι μπορούν να εισέλθουν στο τερματικό προσυναπτικό νευρώνα του Bouton με διάχυση μέσω των νευρικής μεμβράνης.

Ανεπαρκής βιοσύνθεση της ντοπαμίνης στους ντοπαμινεργικούς νευρώνες μπορεί να προκαλέσουν νόσο του Πάρκινσον, μια νόσος στην οποία χάνεται η ικανότητα εκτέλεσης ομαλών και ελεγχόμενων κινήσεων.

 


Ρύθμιση έκκριση της προλακτίνης

Η ντοπαμίνη είναι ο πρωταρχικός νευροενδοκρινικός αναστολέας της έκκρισης προλακτίνης από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Η ντοπαμίνη παράγεται από νευρώνες στον τοξοειδή πυρήνα του υποθαλάμου εκκρίνεται εντός των αιμοφόρων αγγείων του υποθαλάμο-υποφυσιακού άξονα. Τα κύτταρα που παράγουν προλακτίνη, κατά την απουσία της ντοπαμίνης, εκκρίνουν προλακτίνη συνεχώς. Η ντοπαμίνη αναστέλλει αυτή την έκκριση. Έτσι, στο πλαίσιο της ρύθμισης της έκκρισης προλακτίνης, η ντοπαμίνη περιστασιακά ονομάζεται ανασταλτικός παράγοντας της προλακτίνης.


Δράση της ντοπαμίνης στον μετωπιαίο λοβό

Στους μετωπιαίους λοβούς, η ντοπαμίνη ελέγχει τη ροή των πληροφοριών από άλλες περιοχές του εγκεφάλου. Οι διαταραχές της ντοπαμίνης στην περιοχή αυτή του εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσουν ψυχομετρικές δυσλειτουργίες, ιδιαίτερα στη μνήμη, στην προσοχή, και στην επίλυση προβλημάτων. Οι μειωμένες συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον προμετωπιαίο φλοιό θεωρείται ότι συμβάλλουν στην διαταραχή της ελλειμματικής προσοχής. Έχει βρεθεί ότι οι υποδοχείς D1 καθώς και οι D4 υποδοχείς είναι υπεύθυνοι για τις γνωστικές επιδράσεις της ντοπαμίνης, ενώ υποδοχείς D2 είναι πιο ειδικοί για δράσεις κίνησης.

Η ντοπαμίνη είναι ένας από τους νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται στον έλεγχο της ναυτίας και του εμέτου μέσω αλληλεπιδράσεων στην ζώνη ενεργοποίησης χημειοϋποδοχέων. Η μετοκλοπραμίδη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα D2-που λειτουργεί ως αντιεμετικός παράγοντας.


Φάρμακα που μειώνουν την δραστηριότητα της ντοπαμίνης

Στους ανθρώπους, τα φάρμακα που μειώνουν την δραστηριότητα της ντοπαμίνης (νευροληπτικά, αντιψυχωσικά) έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν την συγκέντρωση, τα κίνητρα, προκαλούν ανηδονία (ανικανότητα βίωσης της ευχαρίστησης), και η μακροχρόνια χρήση έχει συνδεθεί με την όψιμη δυσκινησία, μια μη αναστρέψιμη διαταραχή της κίνησης. Τα αντιψυχωσικά έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις ορμόνες των γονάδων και μάλιστα προκαλούν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα της οιστραδιόλης και της προγεστερόνης στις γυναίκες, ενώ οι άνδρες εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης και της DHEA, όταν υποβάλλονται σε αγωγή με αντιψυχωσικά φάρμακα. Τα αντιψυχωσικά είναι γνωστό ότι προκαλούν υπερπρολακτιναιμία που οδηγεί σε αμηνόρροια, διακοπή της κανονικής κυκλικής λειτουργίας των ωοθηκών, απώλεια της λίμπιντο, περιστασιακή υπερτρίχωση, ψευδείς θετικές δοκιμασίες εγκυμοσύνης, και μακροχρόνιο κίνδυνο οστεοπόρωσης σε γυναίκες. Τα αποτελέσματα της υπερπρολακτιναιμίας στους άνδρες είναι η γυναικομαστία, η ανικανότητα, απώλεια της λίμπιντο, και η καταστολή της σπερματογένεσης. Επιπλέον, τα αντιψυχωσικά φάρμακα συνδέονται με αύξηση του σωματικού βάρους, διαβήτη, σιελόρροια, δυσφορία (φυσιολογική κατάθλιψη και δυσαρέσκεια), κόπωση, σεξουαλική δυσλειτουργία, προβλήματα του καρδιακού ρυθμού, εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιακή προσβολή.

Οι επιλεκτικοί D2/D3 αγωνιστές pramipexole και ροπινιρόλη, χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών.

Η ντοπαμίνη συνδέεται, συνήθως, με το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, που παρέχei τα συναισθήματα της απόλαυσης και ενίσχυση για να παρακινήσει ένα άτομο για την εκτέλεση ορισμένων δραστηριοτήτων. Η ντοπαμίνη απελευθερώνεται (ιδιαίτερα στον επικλινή πυρήνα και τον προμετωπιαίο φλοιό), ως αποτέλεσμα επιβράβευσης, όπως τα τρόφιμα, το σεξ, τα ναρκωτικά, και ουδέτερα ερεθίσματα που  συνδέονται με αυτά. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η επιθετικότητα μπορεί, επίσης, να τονώσει την απελευθέρωση της ντοπαμίνης. Η κοκαΐνη, η νικοτίνη, και οι αμφεταμίνες, άμεσα ή έμμεσα οδηγούν σε αύξηση της ντοπαμίνης στον μεσομεταιχμιακό μονοπάτι ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Οι ντοπαμινεργικοί νευρώνες του μεσεγκεφάλου είναι η κύρια πηγή της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Η ντοπαμίνη έχει αποδειχθεί ότι εμπλέκεται στον έλεγχο των κινήσεων, στην ανταμοιβή, στα κίνητρα και τη νόηση. Η εγκεφαλική εξάντληση της ντοπαμίνης είναι το σήμα κατατεθέν της νόσου του Πάρκινσον. Άλλες παθολογικές καταστάσεις που, επίσης, σχετίζεται με δυσλειτουργία της ντοπαμίνης, είναι η σχιζοφρένεια, ο αυτισμός, και η διαταραχή ελλειματικής προσοχής, καθώς και η κατάχρηση ναρκωτικών.

Η ντοπαμίνη συνδέεται στενά με την ανταμοιβή, την κατανάλωση, και τον εθισμό. 


Κοινωνικότητα

Η ικανοποίηση από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι, επίσης, στενά συνδεδεμένη με τη ντοπαμίνη. Χαμηλή δεσμευτική ικανότητα των D2 υποδοχέων παρατηρείται σε άτομα με κοινωνικό άγχος. Η κοινωνική απόσυρση, απάθεια, ανηδονία πιστεύεται ότι σχετίζονται με μειωμένη ντοπαμίνη.


Πόνος

Η ντοπαμίνη έχει αποδειχθεί ότι παίζει ένα ρόλο στην επεξεργασία του πόνου σε πολλαπλά επίπεδα του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της σπονδυλικής στήλης, του θάλαμου, των βασικών γαγγλίων και του φλοιού. Συνεπώς, μειωμένα επίπεδα της ντοπαμίνης έχουν συσχετισθεί με επώδυνα συμπτώματα που εμφανίζονται συχνά στη νόσο του Πάρκινσον. Ανωμαλίες στη ντοπαμινεργική νευροδιαβίβαση έχουν, επίσης, καταγραφεί σε επώδυνες κλινικές συνθήκες, όπως την ινομυαλγία, και το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών. Σε γενικές γραμμές, η αναλγητική ικανότητα της ντοπαμίνης εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της ενεργοποίησης του υποδοχέα της ντοπαμίνης D2. Επιπλέον, η ενεργοποίηση του υποδοχέα D1 στο νησιωτικό φλοιό φαίνεται να έχει αναλγητική δράση.


Διαταραχές συμπεριφοράς

Η ελλιπής νευρομετάδοση ντοπαμίνης εμπλέκεται στη διαταραχή υπερδραστηριότητας με έλλειψη προσοχής.

Η προσωπικότητα με ''υψηλή ντοπαμίνη" χαρακτηρίζεται από υψηλή νοημοσύνη, εξέχουσα προσωπικότητα, σκληρότητα, και ανάληψη κινδύνων. Μια ''ντοπαμινεργική κοινωνία" είναι προσανατολισμένη, με γρήγοροyς ρυθμούς και  δραστηριότητες, ανταγωνισμό και επιθετικότητα.

Συνδέσεις με ψύχωση
Ασυνήθιστα υψηλές ντοπαμινεργικές μεταδόσεις έχουν συνδεθεί με την ψύχωση και τη σχιζοφρένεια. Και η άυξηση, αλλά και η μείωση της ντοπαμίνης επηρεάζουν τους ψυχωσικούς και σχιζοφρενείς.

Αντιψυχωσικά φάρμακα ενεργούν κυρίως ως ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, αναστέλλοντας τα επίπεδα των υποδοχέων ντοπαμίνης. Τα  τυπικά αντιψυχωτικά συνηθέστερα δρουν επί των D2 υποδοχέων, ενώ τα άτυπα φάρμακα ενεργούν, επίσης, σε D1, D3 και D4 υποδοχείς. Οι αμφεταμίνες, η μεθαμφεταμίνη και η κοκαΐνη, που μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα της ντοπαμίνης κατά δέκα φορές, μπορεί να προκαλέσουν προσωρινά ψύχωση. Ωστόσο, πολλά μη-ντοπαμινεργικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν οξεία και χρόνια ψύχωση.


Η θεραπευτική χρήση

Η ντοπαμίνη, καθώς και η νορεπινεφρίνη και επινεφρίνη, χρησιμοποιούνται επίσης ως φάρμακα σε ενέσιμες μορφές στην επείγουσα κλινική θεραπεία της σοβαρής υπότασης και/ή βραδυκαρδίας, στο κυκλοφορικό σοκ, και την καρδιακή ανακοπή, για το σκοπό της καρδιοπνευμονικής ανάνηψης.

Η λεβοντόπα είναι πρόδρομος της ντοπαμίνης που χρησιμοποιείται σε διάφορες μορφές για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson και της δυστονίας. Τυπικά συγχορηγείται με έναν αναστολέα περιφερικής αποκαρβοξυλίωσης (DDC, dopa αποκαρβοξυλάση), όπως καρβιντόπα ή βενσεραζίδιο. Αναστολείς της εναλλακτικής μεταβολικής οδού για την ντοπαμίνη από την κατεχολ-Ο-μεθυλ τρανσφεράση, όπως η εντακαπόνη και tolcapone.

Η ντοπαμίνη έχει, επίσης, αποτελέσματα δοσοεξαρτώμενα. Η ντοπαμίνη επάγει τη νατριούρηση (απώλεια νατρίου) στα νεφρά, και έχει διουρητική δράση, πιθανώς με αύξηση της παραγωγής ούρων από 5 ml/kg/hr έως 10 ml/kg/hr. Η δόση 2 έως 5 μg/kg/min θεωρείται η "νεφρική δόση''. Ο μηχανισμός πιστεύεται ότι περιλαμβάνει τη δέσμευση των υποδοχέων ντοπαμίνης D1, διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, αυξάνοντας τη ροή του αίματος σε νεφρική, μεσεντέριο, και  στεφανιαίες αρτηρίες, και θα αυξηθεί έτσι η νεφρική αιμάτωση.

Ενδιάμεσες δοσολογίες 5 έως 10 μg/kg/min, δηλαδή η ''καρδιακή δόση", έχουν επιπλέον μια θετική ινότροπη και χρονοτροπική δράση μέσω αυξημένης ενεργοποίησης των υποδοχέων β1. Η ντοπαμίνη χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοκ ή καρδιακή ανεπάρκεια για να αυξήσει την καρδιακή παροχή και την αρτηριακή πίεση. Η ντοπαμίνη αρχίζει να επηρεάζει την καρδιά σε χαμηλότερες δόσεις, από τα 3 μg/kg/min IV.

Υψηλή δόσεις από 10 έως 20 μg/kg/min είναι η ''αγγειοσυσπαστική δόση'' που προκαλεί αγγειοσυστολή, αυξάνει την συστημική αγγειακή αντίσταση, και αυξάνει την πίεση του αίματος μέσω ενεργοποίησης των υποδοχέων α1,  αλλά μπορεί να προκαλέσει τους νεφρούς να συστέλλονται και να μειώνεται η παραγωγή ούρων.


Ανοσορυθμιστικές δράσεις της ντοπαμίνης

Η ντοπαμίνη ενεργεί πάνω σε υποδοχείς που βρίσκονται επί κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, και όλοι οι υπότυποι των υποδοχέων ντοπαμίνης βρίσκονται στα λευκοκύτταρα. Υπάρχει χαμηλή έκφραση των υποδοχέων στα Τ λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα, μέτρια έκφραση σε ουδετερόφιλα και ηωσινόφιλα, και υψηλή έκφραση σε Β κύτταρα και φυσικά φονικά κύτταρα.  Η συμπαθητική νεύρωση των λεμφοειδών ιστών είναι ντοπαμινεργικοί, και αυξάνει κατά τη διάρκεια στρες. Η ντοπαμίνη μπορεί, επίσης, να επηρεάσει τα ανοσοποιητικά κύτταρα στο σπλήνα, το μυελό των οστών, και το αίμα. Επιπλέον, η ντοπαμίνη μπορεί να συντεθεί και να απελευθερώνεται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος τους. 

Οι επιδράσεις της ντοπαμίνης στα κύτταρα του ανοσοποιητικού εξαρτώνται. Ενώ η ντοπαμίνη ενεργοποιεί τα ηρεμούντα Τ κύτταρα, τα αναστέλλει όταν ενεργοποιούνται. Οι διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια και η νόσος του Parkinson, στις οποίες υπάρχουν αλλαγές στους υποδοχείς της ντοπαμίνης και στα μονοπάτια σηματοδότησης της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, μεταβάλλεται η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.


Μαύρισμα φρούτων

Οι οξειδάσες πολυφαινολών είναι μια οικογένεια ενζύμων που είναι υπεύθυνα για την αμαύρωση των νωπών φρούτων και λαχανικών όταν κοπούν. Αυτά τα ένζυμα χρησιμοποιούν μοριακό οξυγόνο (Ο2) για την οξείδωση των 1,2-διφαινολών σε αντίστοιχες κινόνες. Το φυσικό υπόστρωμα στην  μπανάνα είναι η ντοπαμίνη. Το προϊόν της οξείδωσής τους, η κινόνη ντοπαμίνης, οξειδώνεται σε άλλες κινόνες. Οι κινόνες στη συνέχεια πολυμερίζονται και συμπυκνώνονται με αμινοξέα και πρωτεΐνες για να σχηματίσουν τις  μελανίνες. Οι κινόνες και μελανίνες προέρχονται από την ντοπαμίνη και προστατεύουν τα φρούτα και λαχανικά από την ανάπτυξη των βακτηριδίων και μυκήτων.

Η ντοπαμίνη, τέλος,  απελευθερώνεται από το θαλάσσιο φύκι Ulvaria obscura, ως μηχανισμός άμυνας κατά των φυτοφάγων οργανισμών.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη ντοπαμίνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη ντοπαμίνη

Διαβάστε, επίσης,

Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

Πώς να διαλογίζεστε με Binaural Beats MP3s

Νέα μέθοδος διακοπής καπνίσματος

Μήπως σας λείπει ύπνος;

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Κάνναβη και Κανναβινοειδή

Rhodiola

Που χορηγείται η Ondansetron

Δίκτυο αγάπης

Αθροιστική κεφαλαλγία

Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

Ρινικό σπρέι για αύξηση της λίμπιντο στους άνδρες

Κοκαΐνη

Αδενοσυλομεθειονίνη

Νόσος Huntington

Νορεπινεφρίνη

Γιατί η μπύρα είναι απολαυστική όλες τις εποχές

Το χάπι που θα απογειώσει σεξουαλικά τις γυναίκες

Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

Ποιοι είναι επιρρεπείς στις διεγερτικές ουσίες;

Βελονισμός για το ευερέθιστο έντερο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 21401 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019 23:16
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι οξεία αρθρίτιδα που, συνήθως, περιλαμβάνει μεγάλες αρθρώσεις και κυρίως, επηρεάζει τους ηλικιωμένους και προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου (ΔΥΠΦΑ) στις αρθρώσεις.

    Σχετίζεται με χονδροασβέστωση.

    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία προοδευτικά εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις 
    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία περισσότερο ύπουλη, υποβόσκουσα, συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που είναι παρόμοια με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Σπάνια εμφανίζεται σε οικογενές πρότυπο με αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα (λιγότερο από 1% των περιπτώσεων)
    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% των ασθενών είναι μεγαλύτεροι από 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξύς πόνος και πρήξιμο μίας ή περισσότερων αρθρώσεων. Το γόνατο εμπλέκεται στο μισό όλων των προσβολών, επίσης συνηθίζονται ο αστράγαλος, ο καρπός και ο ώμος
    • Φλεγμονή, οίδημα στην άρθρωση και περιορισμός της κίνησης
    • 50% σχετίζεται με πυρετό
    • Κάθε άλλη διάρθρωση μπορεί να εμπλέκεται, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μεταταρσοφαλαγγικής
    • Προοδευτική εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις συμπεριλαμβανομένων: καρπών, μεταταρσοφαλαγγικών, ισχίων, ώμων, αγκώνων και αστραγάλων 
    • Μικρού βαθμού φλεγμονώδεις αρθρίτιδα με εμπλοκή πολλών αρθρώσεων συμμετρικά (ψευδορευματοειδής αρθρίτιδα) < 5% των περιπτώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση σε κρυστάλλους CPPD που αποπίπτουν στην αρθρική κοιλότητα 
    • Φυσικές και χημικές αλλοιώσεις στον γηρασμένο χόνδρο, που ευνοούν την ανάπτυξη κρυστάλλων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Γήρανση
    • Τραύμα
    • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα συχνά θα εμφανισθεί σαν επιπλοκή σε ασθενείς που βρίσκονται στο νοσοκομείο για άλλες παθολογίες και χειρουργικά προβλήματα
    • Μεταβολικά νοσήματα (10% ή λιγότερο των περιπτώσεων):
    1. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    2. Αιμοχρωμάτωση 
    3. Ουρική αρθρίτιδα
    4. Υποφωσφατασαιμία
    5. Υποθυρεοειδισμός
    6. Ωχρονοσία (αλκαπτονουρία)
    7. Νόσος του Wilson
    8. Αμυλοείδωση 
    9. Υπομαγνησιαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος που μπορεί να προκαλέσει οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα σε μία ή πολλές αρθρώσεις: ουρική αρθρίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα ή τραυματική 
    • Άλλες νόσοι που μπορεί να παρουσιάζονται με μία οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα: σύνδρομο Reiter, νόσος του Lyme, οξεία ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Λευκοκυττάρωση με ήπια στροφή προς τα αριστερά 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ σε αρθρικό χόνδρο, αρθρικό θύλακο, συνδέσμους και τένοντες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Χημική ανάλυση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού:

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων από 2.000 έως 100.000/ml
    • Έντονη ουδετεροφιλία (80-90%)
    • Υγρό παρασκεύασμα με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός δείχνει λίγους ασθενώς θετικά διπλοδιαθλαστικούς κρυστάλλους στο υγρό και μέσα στα ουδετερόφιλα

    Μεταβολικές καταστάσεις:

    • Αυτές πρέπει να γίνονται σε ασθενείς κάτω των 50 και να λαμβάνεται υπόψη στους ηλικιωμένους για να αποκλειστεί μία υποκείμενη νόσος
    • Ασβέστιο ορού
    • Φωσφόρος ορού
    • Αλκαλική φωσφατάση ορού 
    • Παραθορμόνη ορού 
    • Σίδηρος ορού, ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα και φερριτίνη ορού
    • Θυροξίνη ορού και επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες αρθρώσεων:

    • Μπορεί να παρουσιάζουν στικτή και γραμμική ασβεστοποίηση στον υαλοειδή ή ινώδη χόνδρο των αρθρώσεων: συχνότερα επηρεάζονται τα γόνατα, ισχία, ηβική σύμφυση και καρποί, μπορεί επίσης να βρεθούν σε ασυμπτωματικά άτομα
    • Στη χρόνια καταστροφική ανώδυνη μορφή της νόσου: σχηματισμός υποχονδρίων οστικών κύστεων, οστική κατάτμηση με σχηματισμό ενδοαρθρικών ακτινοσκιερών σωμάτων μη τυπικά επηρεαζομένων από εκφυλιστική αρθροπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση και εξέταση του αρθρικού υγρού απαιτείται για κατάλληλη επιβεβαίωση της ψευδοουρικής αρθρίτιδας. Η αναρρόφηση μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να επιταχύνει τη λύση της φλεγμονώδους εξεργασίας 

    ch1363.fig11

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αν θεωρείται πιθανή η σηπτική αρθρίτιδα, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσοκομειακή φροντίδα για εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας 
    • Αν ο ασθενής δεν έχει ικανοποιητικό σύστημα υποστήριξης, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσκομειακή φροντίδα, μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να περπατήσει

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάπαυση και ανύψωση των επηρεαζομένων αρθρώσεων 
    • Τοποθετείστε υγρά ζεστά επιθέματα στις επηρεαζόμενες αρθρώσεις 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Μην εφαρμόζετε βάρος στην προσβεβλημένη άρθρωση, όταν υπάρχει πόνος. Χρησιμοποείστε πατερίτσες ή περιπατητήρα τετραπλής στήριξης τύπου "Π"
    • Κάνετε ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρηθεί η μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια του οξέος σταδίου, π.χ. ισομετρικές συστολές τετρακεφάλου και ανύψωση του ποδιού αν έχει προσβληθεί το γόνατο
    • Καθώς η φλεγμονή και ο πόνος υποχωρούν, αυξήστε το εύρος των κινήσεων της άρθρωσης 
    • Επαναλάβετε την εφαρμογή βάρους όταν ο πόνος υποχωρήσει

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένες οδηγίες για ασκήσεις και δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

    • Σουλινδάκη 150-200 mg 2 φορές την ημέρα με τροφή
    • Ιβουπροφαίνη 600-800 mg 3 φορές την ημέρα έως 4 φορές την ημέρα με τροφή: μέγιστο 3,2 gm ημερησίως 
    • Άλλα ΜΣΑΦ σε αντιφλεγμονώδεις δόσεις είναι αποτελεσματικά

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό υπερευαισθησίας στα ΜΣΑΦ ή στην ασπιρίνη
    • Νόσος ενεργού πεπτικού έλκους ή ιστορικό υποτροπιαζόντων βλαβών του ανώτερου γαστρεντερικού
    • Χρήση με μεγάλη προσοχή όταν υπάρχει επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Η σουλινδάκη ή η πυροξικάμη προτιμούνται γι'αυτούς τους ασθενείς. Παρακολουθείστε την κρεατινίνη του ορού

    Προφυλάξεις:

    • Μπορεί να παρεμβαίνουν στη συγκράτηση των αιμοπεταλίων και να παρατείνουν το χρόνο ροής. Αυτή η ενέργεια ισχύει για λιγότερο χρονικό διάστημα απ'ότι με την ασπιρίνη
    • Μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και να επιδεινώσουν τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να παρουσιαστούν περίπου σε 15% των ασθενών. Διακόψτε τη χορήγηση αν τα ευρήματα επιδεινωθούν ή αν εμφανισθούν συστηματικές εκδηλώσεις
    • Μπορεί να συμβεί σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό χωρίς προειδοποίηση. Παρακολουθείστε προσεκτικά τον ασθενή για εσωτερική αιμορραγία. Χορηγείστε misoprostol 200 mg 4 φορές την ημέρα σε ασθενείς με ιστορικό νόσου πεπτικού έλους

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Μπορεί να αμβλύνουν τα αντιϋπερτασικά αποτελέσματα των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης
    • Μπορεί να παρατείνει το χρόνο προθρομβίνης σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά από το στόμα 
    • Αποφύγετε τη σύγχρονη χορήγηση ασπιρίνης
    • Μπορεί να αμβλύνουν το διουρητικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης και του υδροχλωροθειαζιδίου
    • Μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο λιθίου του πλάσματος σε ασθενείς, που παίρνουν ανθρακικό λίθιο
    • Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα μεθοτρεξάτης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ενδοαρθρική έγχυση οξικής μεθυλοπρεδνιζολόνης 20-80 mg για μεγάλες αρθρώσεις, 10-40 mg για ενδιάμεσες αρθρώσεις. Διατίθεται σε φύσιγγες των 20, 40 και 80 mg/ml. Καλύτερα να μη γίνεται

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ψευδοουριθρική αρθρίτιδα

    Αναλγητικά: αυτά μειώνουν τον πόνο, αλλά δεν επηρεάζουν τη φλεγμονή (ακεταμινοφαίνη, τραμαδόλη, οξυκωδόνη ή υδροκοδόνη.

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): αυτά μειώνουν τόσο τον πόνο όσο και τη φλεγμονή (ιβουπροφαίνη, νατριούχος ναπροξένη). Ορισμένα ΜΣΑΦ είναι διαθέσιμα ως κρέμες, τζελ ή επιθέματα που μπορούν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αρθρώσεις.

    Θερμαντικές κρέμες: ορισμένες κρέμες και αλοιφές περιέχουν μενθόλη ή καψαϊκίνη. Το τρίψιμο στο δέρμα πάνω από μια επώδυνη άρθρωση μπορεί  να μειώσει τον πόνο. 

    Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs): χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και επιβραδύνουν ή σταματούν το ανοσοποιητικό σύστημα από το να προσβάλει τις αρθρώσεις (μεθοτρεξάτη και υδροξυχλωροκίνη).

    Βιολογικοί παράγοντες: οι τροποποιητές βιολογικής απόκρισης είναι γενετικά τροποποιημένα φάρμακα που στοχεύουν διάφορα μόρια πρωτεΐνης που εμπλέκονται στην ανοσοαπόκριση (etanercept  και infliximab).

    Κορτικοστεροειδή: η πρεδνιζόνη και η κορτιζόνη μειώνουν τη φλεγμονή και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Φυσικές θεραπείες

    Μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή με κατάλληλη άσκηση, αποφυγή του καπνίσματος και μη κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αρθρίτιδα.

    Διατροφή

    Τα ακόλουθα τρόφιμα είναι καλά για την υγεία των αρθρώσεων:

    ψάρια

    ξηροί καρποί και σπόροι

    φρούτα και λαχανικά

    φασόλια

    ελαιόλαδο

    προϊόντα ολικής αλέσεως

     

    Αυτοδιαχείρηση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

    Οι βασικές στρατηγικές περιλαμβάνουν:

    σωματική δραστηριότητα

    επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους

    προστασία των αρθρώσεων από άσκοπο στρες

    θεραπεία ζεστού νερού

    φυσικοθεραπεία: συγκεκριμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην κατάσταση και τις ατομικές ανάγκες, μερικές φορές σε συνδυασμό με θεραπείες που ανακουφίζουν τον πόνο όπως πάγο ή ζεστάκαταπλάσματα και μασάζ

    εργοθεραπεία: πρακτικές συμβουλές για τη διαχείριση καθημερινών εργασιών, την επιλογή εξειδικευμένων βοηθημάτων και εξοπλισμού, την προστασία των αρθρώσεων από περαιτέρω ζημιές και τη διαχείριση της κόπωσης

    σωματική δραστηριότητα: περπάτημα, κολύμπι, ποδηλασία

    βότανα: Boswellia, λιβάνι, κουρκούμη σκόρδο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι και πράσινο τσάι.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξετάστε τον ασθενή για να δείτε αν ανταποκρίνεται στη θεραπεία 48-72 ώρες αφ'ότου ξεκινήσει η θεραπεία. Επαναλάβετε την εξέταση 1 εβδομάδα αργότερα, μετά όπως χρειάζεται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβρωτική καταστροφική αρθρίτιδα στα πρότυπα των αρθρώσεων που συνήθως δεν επηρεάζονται από την εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων 
    • Υποτροπές μπορούν να συμβούν και μία καταστροφική αρθρίτιδα μπορεί να επιπλέξει την νόσο εναπόθεσης κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η οξεία προσβολή συνήθως γίνεται σε 10 ημέρες. Η πρόγνωση για τη λύση της οξείας προσβολής είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λάβετε υπόψη σε ασθενείς με ψευδοουρική αρθρίτιδα τα: υπερπαραθυρεοειδισμός, αιμοχρωμάτωση, ουρική αρθρίτιδα, υποφωσφατασαιμία, υποθυρεοειδισμός, ωχρονοσία, νόσος του Wilson, αμυλοείδωση, υπομαγνησιαιμία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    pseudogout symptoms

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Κίρρωση του ήπατος

    Υποφωσφατασία

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο

    Ζυμαρικά με κοτόπουλο

    Ζυμαρικά με κοτόπουλο

    ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ: Το κοτόπουλο, το οποίο ανήκει στην κατηγορία του «άσπρου κρέατος» θεωρείται ως μια από τις καλύτερες πηγές ζωικής πρωτεΐνης, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στον οργανισμό μας και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ταυτόχρονα, έχει λιγότερα «κακά» λιπαρά (γνωστά και ως κορεσμένα) και χοληστερόλη σε σχέση με το κόκκινο κρέας. Επιπρόσθετα, λόγω του χαμηλού κόστους αγοράς του αποτελεί μια οικονομική επιλογή που μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι και τα διάφορα μέρη του κοτόπουλου διαφέρουν ως προς την περιεκτικότητά τους σε λίπος, με αποτέλεσμα το στήθος να αποτελεί περισσότερο υγιεινή επιλογή σε σχέση με το μπούτι, καθώς έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΠΙΠΕΡΙΕΣ: Οι πιπεριές έχουν αξιοσημείωτες ευεργετικές ιδιότητες, γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις καταναλώνουμε συχνά. Η κατανάλωση της πιπεριάς μπορεί να μας βοηθήσει να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, ενώ συμβάλλει στην πρόληψη λοιμώξεων, καρδιαγγειακών νοσημάτων, παθήσεων των αρθρώσεων, οφθαλμολογικών παθήσεων και γενικότερα, βελτιώνει την υγεία και διατηρεί ισχυρό το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Οι πιπεριές έχουν σημαντική θρεπτική αξία, γι’ αυτό αξίζει να τις καταναλώνουμε συχνά, καθώς εξασφαλίζουν στον οργανισμό μας υγεία και ευεξία. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι πιπεριές έχουν αντιοξειδωτική δράση. Υπάρχουν πράσινες, κίτρινες, κόκκινες και πορτοκαλί πιπεριές. Η πιπεριά μπορεί να είναι γλυκιά ή καυτερή. Η πράσινη πιπεριά ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, καθώς αποτελεί μία πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Η εν λόγω βιταμίνη βοηθά στην πρόληψη του κρυολογήματος και γενικότερα, των λοιμώξεων. Επίσης, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β6, κάλιο, φυλλικό οξύ και φλαβονοειδή. Η κόκκινη και η πορτοκαλί πιπεριά είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, λυκοπένιο, βιταμίνη Κ, Α, C. Η κατανάλωσή τους συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών και της όρασης.

    peri peri chicken pasta ade7193b

    Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 βιολογικές πιπεριές

    200 γραμμάρια βιολογικές γλυκές μίνι πιπεριές

    1 βιολογικό κόκκινο τσίλι

    1 1/2 κουταλιά της σούπας βιολογικό ξύδι κόκκινου κρασιού

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογική ρίγανη

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογική πάπρικα καπνιστή

    1 κόκκινο βιολογικό κρεμμύδι

    1 βιολογικό λεμόνι

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο

    4 στήθη βιολογικού κοτόπουλου

    1 ματσάκι βιολογικός κόλιανδρος

    500 γραμμάρια βιολογικές ταλιατέλες ή άλλα βιολογικά ζυμαρικά

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

    Εξαιρετικό βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 ° C. 
    2. Προσθέστε τις ψιλοκομμένες κόκκινες πιπεριές, το κόκκινο κρεμμύδι και το μισό λεμόνι. Περιχύστε με ελαιόλαδο. Ψήστε στο φούρνο για 40 λεπτά.
    3. Προσθέστε τα ψητά λαχανικά σε ένα μπλέντερ μαζί με τον πολτό του ψητού λεμονιού, το ξύδι κόκκινου κρασιού, τις σκελίδες σκόρδου, το κόκκινο τσίλι, τη ρίγανη, την καπνιστή πάπρικα, το αλάτι, το πιπέρι, και το ελαιόλαδο και πολτοποιήστε.
    4. Κόψτε σε μικρά κομμάτια το κοτόπουλο και τις γλυκές πιπεριές. Προσθέστε ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι. Προσθέστε το κοτόπουλο και τις πιπεριές, μαγειρεύοντας σε χαμηλή φωτιά. Μόλις το κοτόπουλο είναι λευκό, προσθέστε ένα κουταλάκι του γλυκού καπνιστή πάπρικα. Ανακατέψτε το.
    5. Βράστε τα ζυμαρικά σας.
    6. Ρίχνετε τη σάλτσα που πολτοποιήσατε στο τηγάνι με το κοτόπουλο. Προσθέστε μια μεγάλη χούφτα ψιλοκομμένο κόλιανδρο. Ανακατέψτε το.
    7. Στραγγίστε τα ζυμαρικά, διατηρήστε λίγο νερό. Προσθέστε τα στο τηγάνι με την σάλτσα και το κοτόπουλο. Ανακατέψτε τα πάντα μαζί.
    8. Σερβίρετε σε μπολ ενώ είναι ζεστό. Εάν έχετε λίγο τσένταρ, ή όποιο άλλο τυρί θέλετε τρίψτε το στην κορυφή του πιάτου!

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    74NxYvz3QoGWVhQHWyit cajun chicken pasta 1

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα ρολάκια κοτόπουλου γεμιστά

    Νόστιμο κοτόπουλο με noodles

    Κοτόπουλο παρμεζάνα

    Πικάντικο ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με βασιλικό

    Κοτόπουλο piccata

    Το κοτόπουλο του στρατηγού Τσο

    Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    Υγιεινό κοτόπουλο ψητό με πατάτες

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κοτόσουπα

    Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Το χρονικό ενός καλοκαιρινού κρυολογήματος

    Μπούτι ή στήθος;

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με κάρυ

    Ζυμαρικά στο φούρνο με κοτόπουλο και λαχανικά

    www.emedi.gr

     

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr