Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014 16:40

Οστεοπόρωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η οστεοπόρωση είναι μια συστηματική νόσος του σκελετού

Καθώς αυξάνεται η ηλικία του ανθρώπου η μάζα των οστών του σώματος σταδιακά μειώνεται και σε μερικές περιπτώσεις εμφανίζεται οστεοπόρωση.

Η οστεοπόρωση είναι, κυρίως, νόσος των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση. Το 30% των γυναικών άνω των 50 ετών έχει χαμηλή οστική πυκνότητα και το ποσοστό αυξάνει με την ηλικία. Στους άνδρες η επίπτωση των καταγμάτων αυξάνει επίσης με την ηλικία, αλλά η αύξηση ξεκινά 5-10 χρόνια αργότερα από ότι στις γυναίκες.

Η οστεοπόρωση, ICD-10 M80-M82, είναι μια συστηματική νόσος του σκελετού, που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του οστού με αποτέλεσμα την μειωμένη μηχανική αντοχή των οστών και τον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Ο κίνδυνος να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα οι γυναίκες είναι 16% για κάταγμα σπονδύλου, 15% για κάταγμα καρπού και 16% για κάταγμα ισχίου.

Η έγκαιρη διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται με την μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Η εξέταση αυτή πραγματοποιείται σε ολόκληρο το σώμα, αλλά κυρίως στις καταπονημένες περιοχές, όπως στον δεξιό μηρό και στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Υπάρχουν μηχανήματα που έχουν την δυνατότητα μέτρησης της οστικής μάζας με υψηλή ακρίβεια και πολύ μικρή ακτινοβολία. Θα πρέπει να ξαπλώσετε ντυμένος πάνω σε ένα ειδικό κρεβάτι, για περίπου 15 λεπτά της ώρας, ενώ θα γίνεται στα οστά σας ακτινογραφία. Η δόση αυτής της ακτινογραφίας είναι πάρα πολύ μικρή - περίπου η ίδια με εκείνη όταν είστε όλη την ημέρα στον ήλιο. Η τεχνική αυτή ονομάζεται "διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες Χ" (Dual Energy X-ray Absorptiometry, DEXA).

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ως φυσιολογική οστική πυκνότητα μια τιμή μεταξύ μιας σταθερής απόκλισης από την κύρια τιμή νεαρών ενηλίκων του ιδίου φύλου και φυλής. Οστική πυκνότητα σε οποιονδήποτε ενήλικα μεταξύ 1 και 2,5 σταθερών αποκλίσεων κάτω της κύριας τιμής ορίζεται ως οστεοπενία, ενώ τιμή άνω των 2,5 σταθερών αποκλίσεων κάτω της κύριας τιμής ορίζεται ως οστεοπόρωση και συνδυάζεται με αυξημένη σκελετική ευθραυστότητα.

Συμπληρωματικά μπορεί να γίνει μέτρηση των δεικτών του οστικού μεταβολισμού. Εκτιμήθηκαν αλλαγές σε δείκτες οστικής εναλλαγής 

Οι βιοχημικοί δείκτες οστικής εναλλαγής περιλαμβάνουν

(Α) τους δείκτες οστικής παραγωγής (bone formation) στο αίμα και συγκεκριμένα:

  • Ολική Αλκαλική φωσφατάση ALP (SAp),
  • Οστικό κλάσμα της αλκαλικής φωσφατάσης (ΒΑLΡ),
  • Oστεοκαλσίνη (ΒGp),
  • Ν-τελικό προπεπτίδιο προκολλαγόνου τύπου Ι (ΡΙΝΡ),
  • C-τελικό προπεπτίδιο προκολλαγόνου τύπου Ι (ΡΙCp).

(B) Τους βιοχημικούς δείκτες οστικής απορρόφησης (bone resorption) στο αίμα:

  • Ν-τελοπεπτίδιο κολλαγόνου τύπου Ι (ΝΤΧ),
  • C-τελοπεπτίδιο κολλαγόνου τύπου Ι (CTX),
  • Ανθεκτικό στο τρυγικό άλας κλάσμα όξινης φωσφατάσης ΑCP (ΤRAp 5b).

(C) Η οστική απορρόφηση στα ούρα εκφράζεται με τους κάτωθι λόγους (πηλίκα):

1. Ασβέστιο/Κρεατινίνη, (Ca/Cr)

2. Υδροξυπρολίνη/Κρεατινίνη, (ΟΗΡ/Cr) 3. Πυριδινολίνη /Κρεατινίνη, (ΡΥD/Cr)

4. Δεοξυπυριδινολίνη/Κρεατινίνη, (DΡD/Cr)

5. NTX /Kρεατινίνη, (ΝΤΧ/Cr)

(D) Ασβεστιορυθμιστικές ορμόνες αίματος [Παραθορμόνη (PTH), 25-υδρόξυ-βιταμίνη-D3 (25-OH-D3)], και αυξητικούς παράγοντες [Ινσουλινομιμητικός Αυξητικός Παράγοντας τύπου I (IGF-I)].

Όλοι οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται για πιθανή ανάπτυξη υπερασβεστιαιμίας ή υπερασβεστιουρίας.


Συμπτώματα και σημεία οστεοπόρωσης

Ο ασθενής με οστεοπόρωση εμφανίζει οστικό άλγος ιδίως σε περίπτωση καταγμάτων, κύφωση, απώλεια ύψους, άλγη στους μύες του αυχένα, ενόχληση στο ισχίο, δυσκοιλιότητα, δύσπνοια.


Επιβαρυντικοί παράγοντες στην εμφάνιση οστεοπόρωσης

Επιβαρυντικοί παράγοντες στην εμφάνιση οστεοπόρωσης είναι η ηλικία, το ατομικό ιστορικό καταγμάτων με μείωση του προσθίου, μέσου ή οπίσθιου ύψους του σπονδυλικού σώματος κατά 20% τουλάχιστον στην πλάγια ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης, το κληρονομικό ιστορικό καταγμάτων, το κάπνισμα, η θεραπεία με κορτικοστεροειδή, η ασιατική ή ισπανική καταγωγή, η πρόωρη εμμηνόπαυση, η ηλικία, οι πτώσεις, η κακή διατροφή και ο άστατος τρόπος ζωής και η χαμηλή οστική πυκνότητα με αύξηση του κινδύνου για κάταγμα κατά 1,2 έως 4,4 φορές για κάθε ελάττωση της οστικής πυκνότητας κατά μία σταθερή απόκλιση (SD) του T-score σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες λευκής φυλής.


Προστατευτικοί παράγοντες έναντι της οστεοπόρωσης

Προστατευτικοί παράγοντες έναντι της νόσου αποτελούν ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος και η  παχυσαρκία, τα οιστρογόνα και η διατροφή πλούσια σε ασβέστιο.


Ομάδες ασθενών με οστεοπόρωση:

  1. Ηλικιωμένες γυναίκες και άνδρες με σπονδυλικά κατάγματα που συνοδεύονται από πόνο, παραμόρφωση, κύφωση και κατάγματα ισχίου
  2. Άτομα διαφόρων ηλικιών με απλά κατάγματα
  3. Άτομα με χαμηλά οστική πυκνότητα
  4. Περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που κάνουν έλεγχο πυκνότητας για προληπτικούς λόγους, με οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης
  5. Ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση όπως  η λήψη κορτικοστερεοειδών

Αιτίες της οστεπόρωσης

Τα αίτια της οστεοπόρωσης είναι αρκετά:

  1. παροδική οστεοπενία λόγω εγκυμοσύνης ή λόγω θηλασμού
  2. κακή διατροφή
  3. ηλικία άνω των 50 ετών
  4. εμμηνόπαυση
  5. ενδοκρινικές παθήσεις, όπως ανεπάρκεια οιστρογόνων, ανεπάρκεια ανδρογόνων στους άνδρες, υπογοναδισμός σε άνδρες και γυναίκες, υπερθυρεοειδισμός, υπερπαραθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης, διαταραχές αυξητικής ορμόνης
  6. γαστρεντερικές παθήσεις, όπως σύνδρομα δυσαπορρόφησης, μετά από επεμβάσεις στο στομάχι, κοιλιοκάκη, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
  7. νόσοι του ήπατος
  8. λήψη φαρμάκων, όπως κορτικοστεροειδή, ηπαρίνη,αγχολυτικά και αντιεπιληπτικά
  9. νευρογενής ανορεξία
  10. ρευματολογικές παθήσεις, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα

Θεραπεία της οστεοπόρωσης

  1. Μη φαρμακευτική. Αυτή περιλαμβάνει τη σωστή διατροφή, την άσκηση 30 λεπτά 3 φορές εβδομαδιαίως και είναι η ενδεικνυόμενη (σημειωτέον ότι η υπερβολική άσκηση είναι επιβαρυντική), τη διακοπή του καπνίσματος και την αποφυγή φαρμάκων που αυξάνουν την οστική απώλεια. Ειδική αναφορά γίνεται  στην διατροφή. Είναι σημαντική η πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D με την τροφή. Εάν αυτή δεν είναι εφικτή είτε λόγω γαστρεντερικών παθήσεων, είτε λόγω δυσανεξίας στην πρωτεΐνη του γάλακτος, η πρόσληψη θα πρέπει να γίνεται με την μορφή δισκίων. Ένα ενήλικο άτομο θα πρέπει να προσλαμβάνει ημερησίως 1000-1500mg ασβεστίου και 400-800IU βιταμίνης D. Η πρόσληψη μεγάλης ποσότητας οινοπνεύματος μειώνει την ικανότητα των ειδικών κυττάρων να παράγουν οστό.
  2. Θεραπεία πιθανής υποκείμενης νόσου.
  3. Φαρμακευτική αγωγή για την οστεοπόρωση.

Αυτή περιλαμβάνει:

-Τα διφωσφονικά. Τα ευρέως χρησιμοποιούμενα είναι η αλενδρονάτη 10mg ημερησίως η 70mg μία φορά την εβδομάδα) και η ριζενδρονάτη 5mg ημερησίως ή 35mg μία φορά την εβδομάδα ή 75 mg για 2 συνεχείς ημέρες κάθε μήνα. Άλλο είναι η ετισρονάτη, όπου η θεραπεία δεν είναι συνεχής, αλλά δίνεται σε κυκλικά σχήματα. Χορηγείται η ετισρονάτη μια φορά κάθε τρεις μήνες για χρονικό διάστημα δύο εβδομάδων. Γίνεται αυτό για τρία χρόνια. Επίσης, χορηγείται καθημερινά ασβέστιο, αλλά συνήθως όχι τις ημέρες που δίνεται η ετισρονάτη για αποφυγή τυχόν υπασβεστιαιμίας. Τέλος χορηγείται και η  η ιμπανδρονάτη ανά μήνα κ.α. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν οισοφαγικά ή γαστρικά έλκη και οισοφαγίτιδα, η συχνότητα εμφάνισης, όμως αυτών μειώνεται με την εβδομαδιαία χορήγηση, λήψη με κενό στομάχι και ένα ποτήρι νερό σε καθιστή ή όρθια θέση και παραμονή σε όρθια στάση για τουλάχιστον μισή ώρα πριν τη λήψη τροφής. Σκοπός της χορήγησης των διφωσφονικών είναι η αύξηση της οστικής πυκνότητας και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης κατάγματος.

-Ασβέστιο και βιταμίνη D. Η χορήγηση ασβεστίου (1.000-1.200 mg/ημέρα) και βιταμίνης D 800 IU/ημέρα) σε ηλικιωμένους ασθενείς με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επιφέρει μείωση των μη σπονδυλικών καταγμάτων. Η χορήγηση αλφακαλσιδόλης σε ημερήσια δόση 0.5-1 mg έχει θετική επίδραση στη αύξηση της οστικής πυκνότητας (ΒΜD), καθώς και αντικαταγματική δράση.

-Οιστρογόνα. Είναι μία μορφή θεραπείας για την πρόληψη της οστεοπόρωσης σε περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αλλά δεν αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής και για μακρό χρονικό διάστημα δεδομένων των αποτελεσμάτων της μελέτης WHI (Women Health Initiative) που έδειξε πως η θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστερόνη μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων σε βάρος της αύξησης του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού, καρδιακής νόσου και θρομβοεμβολής. Επίσης, με τα οιστρογόνα αυξάνει ο κίνδυνος υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου και σε αυτή την περίπτωση προστατευτικό ρόλο παίζει η συγχρονή χορήγηση προγεστερόνης. Συνεπώς, διφωσφονικά ή ραλοξιφαίνη συνιστώνται ως πρώτης γραμμής θεραπεία για πρόληψη και διφωσφονικά για θεραπεία της ήδη εγκατεστημένης οστεοπόρωσης. Τα οιστρογόνα στόχο έχουν κατά βάση την ανακούφιση των μετεμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων, όπως εξάψεις, ξηρότητα κόλπου, συμπτωματολογία από το ουροποιητικό και συναισθηματική αστάθεια. Τα διφωσφονικά αποτελούν θεραπεία πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλή οστική πυκνότητα και θεραπεία πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με προϋπάρχοντα σπονδυλικά κατάγματα. Σε μακρόχρονη χρήση ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης, η οποία λαμβάνεται μόνο για τη θεραπεία της εμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης, οι κίνδυνοι καρδιαγγειακού επεισοδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και καρκίνου του μαστού μπορεί να είναι μεγαλύτεροι του οφέλους.

-Τα ανάλογα οιστρογόνων (SERMS), όπως η ραλοξιφαίνη. Εχουν τις ενδείξεις χορήγησης των οιστρογόνων, χωρίς όμως τις παρενέργειες τους, εκτός της θρομβοφβλεβίτιδας. Η ραλοξιφένη αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής για την αποφυγή περαιτέρω οστικής απώλειας σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλή οστική πυκνότητα. Η ραλοξιφένη αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση με ή χωρίς σπονδυλικό κάταγμα.

-Καλσιτονίνη. Είναι φάρμακο εκλογής σε οστεοπορωτικούς ασθενεις με άλγος λόγω οξέος οστεοπορωτικού κατάγματος, λιγότερο αποτελεσματικό στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης από τα διφωσφονικά. Με την καλσιτονίνη  αναφέρεται αναλγητική δράση ανεξάρτητη από την αντιοστεοκλαστική. Μετά την ύφεση του άλγους μπορεί να αντικατασταθεί από άλλο αντιοστεοπορωτικό. Δεν αποτελεί πρώτης γραμμής αγωγή διότι είναι ακριβή, χορηγείται παρεντερικώς ή ενδορρινικώς, εμφανιζει συχνές παρενέργειες και είναι δυνατή η ανάπτυξη αντιστασης στην δράση του λόγω εμφάνισης αντισωμάτων έναντι της καλσιτονίνης. Η ενδορρινική καλσιτονίνη έχει ευεργετική επίδραση στη με-τεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση και μειώνει τα σπονδυλικά κατάγματα. Η ενδορρινική ή υποδόρια χορήγηση καλσιτονίνης αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής για την αντιμετώπιση του πόνου λόγω οξέος σπονδυλικού κατάγματος και για διάστημα 2-3 μηνών. Προσοχή! Αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο!

-Η τιβολόνη είναι συνθετικό στεροειδές το οποίο δρα μέσω οιστρογονικών, προγεσταγονικών και ανδρογενικών υποδοχέων και επιφέρει αύξηση της οστικής πυκνότητας. Η ταχεία οστική απώλεια μετά από αμφοτερόπλευρη ωοθηκεκτομή αναστέλλεται με τη χορήγηση τιβολόνης. Δεν προκαλεί την ανεπιθύμητη κολπική αιμορραγία των οιστρογόνων. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, στοιχεία σχετικά με την αντικαταγματική δράση της τιβολόνης.

-Τεριπαρατίδη(παραθορμόνη). Χορηγείται υποδορίως και σε αυτό έγκειται και η μη συχνή χρήση της. Ένδειξη αποτελεί η βαρεία οστεοπόρωση με συνύπαρξη ενός τουλάχιστον οστεοπορωτικού κατάγματος και εφόσον ο ασθενής δεν εμφανίζει υπερπαραθυρεοειδισμό. Η τεριπαρατίδη [rhΡΓΗ (1-34)1 αποτελεί φάρμακο πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με εγκατεστημένη οστεοπόρωση (Τ-score < -2.5 SD και κατάγματα). Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 18 μήνες και στη συνέχεια διατήρηση του ευεργετικού αποτελέσματος με ένα αντιοστεοκλαστικό φάρμακο.

-Στεροειδή αναβολικά. Η νανδρολόνη έχει χρησιμοποιηθει στην οστεοπόρωση με ευεργετικές επιδράσεις στην οστική πυκνότητα. Ωστόσο, η αντικαταγματική της δράση δεν έχει μελετηθεί, καθώς επίσης δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ασφάλειας. Τονίζεται ότι οποιαδήποτε χορήγηση αντιοστεοπορωτικής αγωγής συνοδεύεται από επαρκή χορήγηση ασβεστίου.

-Θειαζιδικά διουρητικά. Χρησιμοποιούνται κατά βάση στη θεραπεία της υπέρτασης, αλλά φαίνεται πως έχουν δράση και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης. Δεν αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης.Η χορήγηση θειαζιδικού διουρητικού (Lasix) γίνεται μόνο επί υπάρξεως ασβεστιουρίας (προσοχή στην κατακράτηση Κ).

-Denosumab. Η δενοσουμάμπη (denosumab) είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα (IgG2) που στοχεύει και συνδέεται με υψηλή συγγένεια και ειδικότητα με το RANKL, προλαμβάνοντας την ενεργοποίηση του υποδοχέα του, του RANK, στην επιφάνεια των πρόδρομων οστεοκλαστών και των οστεοκλαστών. Η παρεμπόδιση της αλληλεπίδρασης RANKL/RANK αναστέλλει τον σχηματισμό, τη λειτουργία και την επιβίωση των οστεοκλαστών, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την οστική απορρόφηση τόσο στα συμπαγή όσο και στα σπογγώδη οστά.



Θεραπεία της οστεοπόρωσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.

Ενδείξεις: Θεραπεία της οστεοπόρωσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Το Prolia μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σπονδυλικών,  μη σπονδυλικών και καταγμάτων του ισχίου.

  • Θεραπεία της οστικής απώλειας που σχετίζεται με ορμονικό αποκλεισμό σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων
  • Σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη υπό ορμονικό αποκλεισμό, το Prolia μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σπονδυλικών καταγμάτων.

∆οσολογία και τρόπος χορήγησης

∆οσολογία

Η συνιστώμενη δόση του Prolia είναι 60 mg  χορηγούμενη ως εφάπαξ υποδόρια ένεση μια φορά στους 6  μήνες στο μηρό, την κοιλιακή χώρα ή το άνω τμήμα του βραχίονα. Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν επαρκή συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D.

  1. Συνδυασμοί θεραπείας.
  2. Δυνητικές νέες θεραπείες.
    α)ανδρογόνα
    β)στρόντιο
    γ)στατίνες φάρμακα που χρησιμοποιούνται στις υπερλιπιδαιμίες.
    δ)αυξητικοί παράγοντες.

Η αξιολόγηση της θεραπείας γίνεται με μέτρηση της οστικής πυκνότητας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του ισχίου ένα έτος μετά την έναρξη της αγωγής. Κάποιοι προτείνουν αξιολόγηση μετά δύο έτη. Ένας άλλος τρόπος είναι η μέτρηση της οστικής πυκνότητας και ενός βιοχημικού δείκτη οστικού μεταβολισμού πριν την έναρξη και επανέλεγχος του συγκεκριμένου δείκτη 6 μήνες μετά την αγωγή.

Στην πραγματικότητα η φαρμακευτική αγωγή της οστεοπόρωσης θα έπρεπε να συνεχίζεται εφόρου ζωής, επειδή, η διακοπή της  θεραπείας επιφέρει αύξηση της οστικής εναλλαγής και της οστικής απώλειας, περαιτέρω διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής των οστών και αύξηση του καταγματικού κινδύνου. Η μεγαλύτερη αύξηση στην πυκνότητα του οστού (ΒΜD) επιτυγχάνεται κατά τα πρώτα δυο έτη της θεραπείας, αν και έχουν αναφερθεί αυξήσεις και μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, για παράδειγμα με τη χορήγηση της αλενδρονάτης. Εάν, ωστόσο, η ΒΜD αυξηθεί τόσο ώστε να έχει φυσιολογική τιμή, τότε η θεραπεία μπορεί να διακοπεί με την προϋπόθεση ότι θα παρακολουθούνται οι δείκτες οστικής εναλλαγής του ασθενούς. Επειδή η υπάρχουσα εμπειρία, από τις μακροχρόνιες προοπτικές κλινικές μελέτες με διάφορα αντιοστεοκλαστικά και άλλα φάρμακα είναι περιορισμένη, συνιστάται η διάρκεια της αγωγής με τα φάρμακα αυτά να μην υπερβαίνει τα χρονικά όρια στα οποία αναφέρονται οι μελέτες αυτές. Με τον τρόπο αυτό, εκτός της αποτελεσματικότητας, προστατεύεται ο ασθενής από πιθανές μη αναφερθείσες παρενέργειες των φαρμάκων.

Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη θεραπεία της οστεοπόρωσης με φυσικά συμπληρώματα διατροφής θα μας προφυλάξει από τις επιπλοκές.


Πρόληψη οστεοπόρωσης
Υγιεινή διατροφή: Τα παιδιά και οι ενήλικες χρειάζονται μία δίαιτα που περιέχει την σωστή ποσότητα ασβεστίου. Οι καλύτερες πηγές ασβεστίου είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, δηλαδή το γάλα, το γιαούρτι και το τυρί, καθώς και ορισμένα άλλα τρόφιμα. Αν προσέχετε το σωματικό σας βάρος τότε αξίζει να ξέρετε ότι το αποβουτυρωμένο γάλα περιέχει περισσότερο ασβέστιο σε σχέση με το πλήρες γάλα. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου είναι 1.000 χιλιοστόγραμμα (mg) ή 1.500 mg αν είστε πάνω από 60 χρονών.

Τρόφιμα που περιέχουν ασβέστιο
Γάλα, πλήρες
Γάλα, ημι-αποβουτυρωμένο
Γιαούρτι, χαμηλά λιπαρά
Τυρί, κίτρινο
Τυρί, άσπρο
Σαρδέλες (με τα κόκαλα)
Ψωμί, άσπρο
Ψωμί, ολικής αλέσεως
Σπανάκι
Μπρόκολο
Σύκα ξερά

-Άσκηση σε παιδιά: τα παιδιά πρέπει να συμμετέχουν ενεργά σε σπορ ή άλλους τύπους άσκησης ώστε να βοηθήσουν τα κόκαλα των να γίνουν ισχυρά.
-Άσκηση σε ενήλικες: για τον ίδιο λόγο, οι ενήλικες πρέπει να είναι σωματικά ενεργείς μέχρι την συνταξιοδότηση. Διαλέξτε ασκήσεις, όπως το γρήγορο περπάτημα.
-Κάπνισμα: πρέπει να αποφύγετε το κάπνισμα.
-Ποτό: να αποφύγετε να πίνετε πολύ οινόπνευμα. Το συνιστώμενο ημερήσιο μέγιστο για γυναίκα είναι 2-3 ποτήρια, ενώ για άνδρα είναι 3-4 ποτήρια.

Θεραπεία υποκατάστασης με ορμόνες: οι γυναίκες που είναι σε εμμηνόπαυση μπορεί να σκέφτονται  την θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα, για την πρόληψη της οστεοπόρωσης. Συζητήστε το με τον γιατρό σας, διότι όλες οι θεραπείες έχουν κινδύνους και η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα δεν είναι κατάλληλη για όλους.  Το σοβαρό μειονέκτημα είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μετά από μερικά χρόνια. Η θεραπεία υποκατάστασης γίνεται σε μετεμηνοπαυσιακές γυναίκες  ή  σε  αμμηνορροϊκές, ενώ σε άνδρες γίνεται χορήγηση  τεστοστερόνης μόνο σε εκείνους που παρουσιάζουν χαμηλή τεστοστερόνη  δίνοντας μεγάλη προσοχή στις αντενδείξεις.


Αντιμετώπιση του πόνου και αποκατάσταση του ασθενούς μετά από οστεοπορωτικό κάταγμα

Υπάρχουν λίγα στοιχεία σχετικά με την αντιμετώπιση του πόνου μετά από ένα σπονδυλικό οστεοπορωτικό κάταγμα. Ο οξύς πόνος αντιμετωπίζεται με συστηματική χορήγηση καλσιτονίνης και συμβατικών αναλγητικών, όταν δε είναι αναγκαίο ακόμη και οπιούχων. Υπάρχουν τέσσερις μελέτες σύμφωνα με τις οποίες η υποδόρια και ενδορρινική χορήγηση καλσιτονίνης μειώνει τον οξύ πόνο τον οφειλόμενο σε σπονδυλικά κατάγματα. Η αποτελεσματική αναλγησία κατά την οξεία φάση επιτρέπει τη γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς. Δεν υπάρχουν δεδομένα αναφορικά με τη δράση της καλσιτονίνης στην ανακούφιση του πόνου λόγω μη σπονδυλικών καταγμάτων ή χρόνιων σπονδυλικών καταγμάτων. Προσοχή! Η καλσιτονίνη είναι καρκινογόνος.

Ο χρόνιος πόνος αντιμετωπίζεται με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, αναλγητικά και φυσιοθεραπεία. Η τεριπαρατίδη έχει χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά σε μία μελέτη, διάρκειας 18 μηνών, με ευεργετικά αποτελέσματα έναντι της ραχιαλγίας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Μη φαρμακευτικά μέσα, όπως βελονισμός έχουν δειχθεί αποτελεσματικά. Οι ασκήσεις ενίσχυσης των ραχιαίων είναι, επίσης, αποτελεσματικές. Η ψυχολογική θεραπεία του οστεοπορωτικού ασθενούς με πόνο έχει μεγάλη σημασία, καθώς η κατάθλιψη και η αϋπνία χαρακτηρίζουν τους ασθενείς αυτούς. Κλινική ψυχολογική παρέμβαση σε συνδυασμό με αντικαταθλιπτικά είναι ευεργετική για τον ασθενή.

Επεμβάσεις, όπως η σπονδυλοπλαστική και η κυφοπλαστική φαίνεται ότι επιφέρουν σημαντική μείωση του πόνου του οφειλόμενου σε οξύ σπονδυλικό κάταγμα. Ωστόσο, ο ρόλος τους χρειάζεται να καθοριστεί μέσω τυχαιοποιημένων μελετών.

Η επαναφορά του ασθενούς στην ανεξάρτητη ζωή αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο μετά από ένα κάταγμα. Η αποκατάσταση του ασθενούς μετά από κάταγμα του ισχίου έχει μελετηθεί περισσότερο. Συστηματική ανασκόπηση τυχαιοποιημένων και μη τυχαιοποιημένων μελετών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο συνδυασμός γηριατρικών προγραμμάτων κατάγματος ισχίου και μη καθυστέρησης εξόδου από το νοσοκομείο επιλεγμένων ασθενών αυξάνει σημαντικά το ποσοστό επιστροφής στο σπίτι και μειώνει τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και το κόστος.

Στρατηγικές οι οποίες ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία και τον περιορισμό της ανικανότητας, μαζί με παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση της δευτερογενούς πρόληψης των καταγμάτων, οφείλουν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη.

Να λαμβάνετε μόνο φυσικά φάρμακα για την οστεοπόρωση

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοπόρωση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοπόρωση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αντιμετωπίστε την εμμηνόπαυση

Τι είναι η εμμηνόπαυση;

Άντρες χωρίς όρχεις

Υπερπαραθυρεοειδισμός

Νόσος του Crohn

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Protelos

Eλληνικό Μέλι

Έλεγχος οστεοπόρωσης

Καρκίνος ωοθηκών

Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Ιχθυέλαια

Θυρεοειδικές παθήσεις

Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

Οι καλύτερες βιταμίνες για τους αθλητές

Ήλιος και βιταμίνη D

Ελκώδης κολίτιδα

Μελατονίνη

Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

Πώς να υπολογίζετε την κατανάλωση αλκοόλ

Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

Καρκίνος προστάτη

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Θεραπεία οστικών μεταστάσεων στον καρκίνο μαστού

Κυφοπλαστική

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6936 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019 00:07
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Tussilago farfara

    Το βήχιο το σιτόφυγο ή Tussilago farfara ή χαμολεύκη ή χαμόλευκα ή βηκιό ή βήχανη ή γλυκομάννα, ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

    Είναι μικρό φυτό με πολυετές ρίζωμα. Έχει φύλλα καρδιόσχημα, πλατιά, ακανόνιστα οδοντωτά, χνουδωτά στην κάτω επιφάνειά τους, με μακρύ μίσχο και εμφανίζονται μετά την άνθηση. Τα άνθη τους είναι κίτρινα κεφάλια σε μικρό μίσχο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και το συναντούμε στα ημιορεινά και ορεινά μέρη, σε υγρές συνήθως τοποθεσίες, σε δροσερά και υγρά αργιλοασβεστώδη εδάφη.  Πολυετές φυτό με χοντρό ρίζωμα, από το οποίο ξεπετάγονται την άνοιξη ανθικοί, βλαστοί τριχωτοί, λεπιδοειδείς, με ένα μόνο κεφάλι, με κίτρινα γλωσσοειδή ανθίδια, αρσενικά στο κέντρο και θηλυκά στις άκρες. Τα φύλλα παρουσιάζονται μετά την άνθιση, γεγονός που εξηγεί τη λατινική ονομασία filius ante patrem (ο γιος πριν τον πατέρα) και είναι βαμβακώδη στο κάτω μέρος. Ο καρπός έχει μορφή λευκού λοφίου και μοιάζει αμυδρά με ίχνος ποδιού γαϊδάρου.

    Είναι φυτό που κατά τόπους έχει διαφορετικές ονομασίες ανάλογα με την έννοια που του αποδίδουν.

    Η λατινική του ονομασία προέρχεται από τις λέξεις "tussis" που σημαίνει βήχω και "agere" που σημαίνει αποδιώχνω, λόγω της θεραπευτικής του ιδιότητας για το βήχα. Το όνομα "φαρφάρα" προσδιορίζει το χνούδι των φύλλων του, που δίνει την αίσθηση ότι είναι πασπαλισμένα με αλεύρι.

    Οι Έλληνες το ονομάζουν "βήχιο" λόγω της αντιβηχικής του ιδιότητας.

    Κατά το Μεσαίωνα το αποκαλούσαν "Filius ante patrem", ονομασία που αναφέρεται στο χαρακτηριστικό του να φυτρώνουν τα φύλλα του μετά που θα μαρανθούν τα άνθη του. Οι Γάλλοι το αποκαλούν "Pas-d'ane", πόδι του γαϊδάρου, γιατί το σχήμα των φύλλων του, τους δίνει αυτή την αίσθηση.

    Γνωστό από την αρχαιότητα σαν βότανο είναι η χαμολεύκη του Διοσκουρίδη.

    vixio 1

    Χρήσιμα μέρη του για θεραπευτικούς σκοπούς

    Τα φύλλα και τα άνθη του.

    Συστατικά βήχιου

    Περιέχουν βλέννα που με υδρόλυση μετατρέπεται σε γαλακτόζη, γλυκόζη, αραβινόζη, ξυλόζη, ραμνόζη και ριβόζη. Περιέχουν ακόμη ένα πικρό γλυκοσίδιο την τουσιλαγίνη στην οποία ωφείλεται η αντιβηχική του ιδιότητα, σαπωνίνες, ταννίνη, ινουλίνη, δεξτρίνη, γαλλικό, μηλικό και ασκορβικό οξύ, ασβέστιο, κάλιο και θείο.

    Τα άνθη του περιέχουν φυτοστερόλες, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, όπως η ρουτίνη και η υπερίνη.

    Ιδιότητες και ενδείξεις βήχιου

    Είναι από παλιά γνωστές οι ιδιότητές του να καταλαγιάζει το βήχα και να ανακουφίζει από τη δύσπνοια.

    Έχει ακόμη μαλακτικές, αντιφλεγμονώδεις, αποχρεμπτικές ιδιότητες και καταπραΰνει τις φλεγμονές του βλεννογόνου του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος.

    Συστήνεται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, όπως τραχειΐτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, γρίπη και κρυολόγημα, βήχα οποιασδήποτε αιτιολογίας, όπως βήχα ασθματικών, καπνιστών, φθισικών κ.α.

    Συστήνεται για φλεγμονές του βλεννογόνου του στομαχιού και των εντέρων, είναι ορεκτικό και βοηθά στη διαδικασία της πέψης. 

    Μαζί με άλλα διουρητικά βότανα συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος. 

    Τα άνθη του συστήνονται σε ακανόνιστα έμμηνα, γιατί τα στεροειδή που περιέχουν βοηθούν τον οργανισμό να ξεπεράσει το πρόβλημα. 

    Εξωτερικά συστήνονται σε περιπτώσεις φλεβίτιδας, ειδικά για τη διάρρηξη των τριχοειδών αγγείων στο πρόσωπο, σε πληγές, έλκη, κάλους, εγκαύματα και λειχήνες.

    vixio 2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ξηρά φύλλα και άνθη, ψιλοκομμένα, σε μισό λίτρο νερό να φουσκώσουν για λίγα λεπτά, τα βάζετε στη φωτιά και μόλις φθάσουν στο σημείο βρασμού τα απομακρύνετε, τα αφήνετε σκεπασμένα για άλλα δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3-5 φλυτζάνια την ημέρα. Τα μέρη του φυτού ζεστά τα χρησιμοποιούμε με κομπρέσες στο πρόσωπο, σε πληγές και εγκαύματα. Είναι καλό για καθαρισμό των πυωδών τραυμάτων. Για τη φυματίωση μια βουλγάρικη συνταγή συστήνει ένα δυνατό αφέψημα φύλλων. Βράζετε μέχρι το νερό να μείνει μισό και το πίνετε σε μια ημέρα και τα βρασμένα φύλλα τα βάζετε κατάπλασμα στο στήθος.

    Φρέσκα φύλλα

    Τα φρέσκα φύλλα του, λιωμένα και ζυμωμένα με λίγο μέλι, τα χρησιμοποιούμε σαν κατάπλασμα για τις εξωτερικές του χρήσεις. Για τα εγκαύματα δίνει καλύτερα αποτελέσματα το κατάπλασμα από λιωμένα φύλλα σε γάλα. Τα τρυφερά φύλλα τρώγονται ωμά, σε σαλάτα, με συνοδεία άλλων χόρτων ή βραστά. Φύλλα και άνθη βρασμένα χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα για τους καλογήρους, τα σπυριά και τα αποστήματα.

    Χυμός

    Ο χυμός των λιωμένων φύλλων του σε δοσολογία 6 κουταλάκια του γλυκού την ημέρα βοηθά σε προβλήματα φυματίωσης. Μπορεί να αναμειγνύεται με μέλι για αν το παίρνουν πιο εύκολα. 

     

    Ξηρά φύλλα

    Τα ξηρά του φύλλα τυλιγμένα σε τσιγάρο, συστήνεται να το καπνίζουν για ανακούφιση οι ασθματικοί και όσοι έχουν πρόβλημα πνευμόνων. Η μεγάλη περιεκτικότητα των φύλλων σε ψευδάργυρο εξηγεί τη δυνατότητα επούλωσης που έχουν.

    Σκόνη

    Σε σκόνη χρησιμοποιείται για τα δερματικά έλκη.

    Βάμμα

    Σε βάμμα χρησιμοποιείται για τους πονόδοντους και τους ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    00398968 Coltsfoot tea Tussilago farfara

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Αντιμετωπίστε το βήχα σας με φυσικά μέσα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν βήχιο

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Πλύσεις για την φαρυγγίτιδα

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Οξεία βρογχίτιδα

    Θεραπεία άσθματος

    Βήχιο

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    www.emedi.gr

     

  • Σιτάρι Σιτάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σιτάρι

    Triticum sativum ή Triticum aestivum

    Το τρίτικουμ το κοινό ή Triticum sativum ή Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι ή Τriticum durum ή σκληρό σιτάρι δεν είναι άλλο από το γνωστό μας σιτάρι ή σίτος και ανήκει στην οικογένεια των Αγρωστωδών.

    Είναι μονοετές φυτό με καλάμι που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο στις καλύτερες συνθήκες ανάπτυξής του. Έχει φύλλα λογχοειδή και η άνθηση του είναι σε ακραία τετράγωνα στάχυα. Το βρίσκουμε να ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και καλλιεργείται πλατιά. 

    Υπάρχει ένας μύθος για το σιτάρι. Λέγεται ότι κάποτε στον Ευφράτη ζούσαν 2 διαφορετικά φυτά και ο νόμος των φυτών ήταν πολύ αυστηρός και απαγόρευε να παντρευτούν μεταξύ τους δείγματα από διαφορετικά είδη. Όμως τα φυτά αυτά ήταν πολύ ερωτευμένα για να λάβουν υπόψη τους το φυσικό νόμο και παντρεύτηκαν. Από την ένωσή τους αυτή γεννήθηκε ένα παράνομο παιδί, το σιτάρι. Στα σημερινά δεδομένα οι επιστήμονες επανέλαβαν το πείραμα του μύθου και πέτυχε, όμως βασικά πιστεύουν ότι το σιτάρι προήλθε από μετάλλαξη του γενετικού υλικού ενός είδους από τα τρίτικουμ, που υποθέτουν ότι έγινε σε μεγάλο υψόμετρο και κάτω από την επίδραση των κοσμικών ακτίνων ή ακτίνων Χ. Ό,τι και να προκάλεσε τη δημιουργία του νέου αυτού είδους, μετάλλαξη ή διασταύρωση, η ουσία είναι μία, ότι ήταν ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα. Σήμερα καλλιεργείται σε πάρα πολλές ποικιλίες σχεδόν σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιείται πλατιά σαν μέσο διατροφής.

    Χρήσιμα μέρη σιταριού

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα σπέρματά του, το αλεύρι και τα πίτουρά του, τα φύτρα και το λάδι των σπερμάτων του σιταριού.

    Χρήσιμα συστατικά σιταριού

    Τα σπέρματα του περιέχουν 60-70% άμυλο, γλουτένη, βιταμίνες της κατηγορίας Β, όπως θειαμίνη-Β1, ριβοφλαβίνη-Β2, νιασίνη-Β3, παντοθενικό οξύ-Β5, πυριδοξίνη-Β6, παγκαμικό οξύ, φώσφορος, μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο, χρώμιο, χλώριο και ασβέστιο.

    Το άμυλό του, που παίρνεται έπειτα από ειδική διαδικασία, χρησιμοποιείται στη φαρμακοποιία για την παρασκευή φαρμάκων, είτε για αραίωση είτε για συμπύκνωσή τους.

    Τα άμυλο του σιταριού χρησιμοποιείται βασικά σαν πρώτη ύλη στην αρτοποιία, μακαρονοποιία και ζαχαροπλαστική.

    Επειδή, το ψωμί αποτελεί ένα βασικό είδος στην καθημερινή μας διατροφή, θα σταθούμε αναλυτικά σε μερικές χρήσιμες πληροφορίες που θα σας βοηθήσουν να διαλέξετε το καλύτερο για εσάς και την οικογένειά σας.

    Πληροφορίες που αγνοούνται και ενώ πιστεύουμε ότι αγοράζοντας ένα ψωμί καλύπτουμε αρκετές βασικές ανάγκες του οργανισμού από τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού, κάθε άλλο παρά έτσι γίνεται. Γιατί άλλο το τι συστατικά περιέχει το σιτάρι και άλλο το τι μένει μετά από τη διαδικασία που χρειάζεται μέχρις ότου πάρουμε στα χέρια μας το ψωμί.

    Το καλύτερο ψωμί!!!

    Οι βιταμίνες της οικογένειας Β κάνουν καλό στο μυαλό, στα νεύρα, στο δέρμα, στην πέψη, στην καρδιά και τους μυς, αλλά, είναι ευαίσθητες στη θερμότητα.

    Τα σύγχρονα μέσα άλεσης του σιταριού, υπερθερμαίνουν το αλεύρι με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος 750-80%, των βιταμινών αυτών να καταστρέφεται. 

    Το άσπρο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά, αποτελείται μόνο από το εσωτερικό του σπόρου, το άμυλο και τη γλουτένη, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του που είναι και τα πιο ωφέλιμα, αφαιρούνται με τα πίτουρα. Εάν παρατηρήσετε ότι σε ορισμένα προϊόντα αναγράφεται ότι περιέχουν βιταμίνες και άλλα ωφέλιμα συστατικά, να είστε σίγουροι ότι δεν είναι τα φυσικά του σιταριού, αλλά χημικά προϊόντα που έχουν προστεθεί κατά το ζύμωμα.

    Πιο υγιεινά είναι τα ψωμιά ολικής ολικής αλέσεως, παρ' όλο που κατά την άλεση μεγάλο ποσοστό των βιταμινών Β καταστρέφεται.

    Για να αποθηκεύσουν το σιτάρι και το αλεύρι και να μην έχουν απώλειες είναι φυσικό ότι χρησιμοποιούν συντηρητικά και εντομοκτόνα, τα οποία όσο αβλαβή και αν είναι δεν παύουν να είναι ισχυρές συνθετικές ουσίες, που μέρος τους περνά στο ψωμί που τρώμε.

    Για να έχουμε ψωμί άσπρο, αφράτο, νόστιμο, ροδοκοκκινισμένο και να μπορεί να διατηρηθεί και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες κατανάλωσης, περνά από μια διαδικασία εντατικής προετοιμασίες και ψησίματος με την προσθήκη διαφόρων συνθετικών ουσιών που κυκλοφορούν νόμιμα, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές κατά βούληση και όχι ανάλογα με τις οδηγίες χρήσης. Το ψήσιμο σε ψηλές θερμοκρασίες καταληστεύει το ψωμί από τις εναπομείναντες βιταμίνες Β.

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες ψωμιών, η κατηγορία του διατιμημένου, που αν το ζητήσετε δεν θα το βρείτε και η κατηγορία πολυτελείας που δεν είναι διατιμημένο. Το ψωμί πολυτελείας περιλαμβάνει το άσπρο ψωμί, το μαύρο ψωμί και το ψωμί ολικής αλέσεως. Η προσφορά και η ποικιλία είναι μεγάλη, η εκλογή αγοράς μένει στον καθένα μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε και να ερμηνεύουμε σωστά, για την υγεία της οικογένειάς μας, τα συστατικά που αναγράφονται σε κάθε προϊόν, είτε αυτό είναι το ψωμί, είτε είναι άλλα έτοιμα προϊόντα. Εύκολα μπορούμε να ετοιμάσουμε το δικό μας ψωμί και με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουμε να μειώσουμε την προσθήκη αρκετών συνθετικών ουσιών σε αυτό.

    bread wheat

    Ένας άλλος τρόπος να παίρνουμε τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού είναι το πιλάφι πουργούρι. Καλά είναι να προστεθεί στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιό μας. Κατά το μαγείρεμά του καλά είναι να χρησιμοποιούμε χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορούμε να το νοστιμίσουμε και συνάμα να ενισχύσουμε την ωφελιμότητά του για τον οργανισμό, προσθέτοντας σε αυτό ενώ σιγοβράζει δυόσμο, ρίγανη, βασιλικό ή τζίντζερ.

    Τα φύτρα του σιταριού είναι μια ακόμη πιο ωφέλιμη τροφή για τον οργανισμό, που κατά τη φύτρωσή τους ενισχύονται οι σπόροι με ένζυμα και βιταμίνες, ενώ το άμυλό τους γίνεται ευκολοχώνευτο. Τα προετοιμάζουμε αφήνοντας μια κουταλιά της σούπας σιτάρι για κάθε άτομο σε νερό να φουσκώσει για ολόκληρο το βράδυ και μετά κοιτάζουμε να κρατούνται υγροί οι σπόροι, βρέχοντάς τους συχνά ή αφήνοντάς τους σε βρεγμένη επιφάνεια. Τα φύτρα θα είναι έτοιμα την πέμπτη μέρα, οπότε μπορούμε να τα προσθέσουμε στη σαλάτα μας ή να τα βράσουμε σε σιγανή φωτιά σε πολύ λίγο νερό για λίγα λεπτά. Τα φύτρα του σιταριού χρησιμοποιούνται στην κοσμετική για την παρασκευή διαφόρων καλλυντικών λόγω της μεγάλης περιεκτότητάς τους σε βιταμίνη Ε και για την παραγωγή φυσικής βιταμίνης Ε στη φαρμακοβιομηχανία.

    Το βρασμένο σιτάρι βοηθά τον οργανισμό να ρίξει την ψηλή χοληστερόλη στο αίμα και είναι πολλοί που το έχουν προσθέσει στο καθημερινό τους διαιτολόγιο για το σκοπό αυτό.

    Το νερό μέσα στο οποίο βράζει το σιτάρι δεν το πετάμε, γιατί περιέχει αρκετά από τα ωφέλιμα στοιχεία του, αλλά το πίνουμε κρύο σαν νερό ή δίνοντας του τη γεύση που θέλουμε, προσθέτοντας μέλι, λεμόνι, κανέλα ή άλλα αρωματικά φυτά. Μερικοί το δένουν σε παλουζέ ή μουσταλευριά. Το λάδι των σπόρων του σιταριού είναι ένα θαυμάσιο θεραπευτικό μέσο για το έκζεμα και τον ερεθισμό που αναπτύσσεται για διάφορους λόγους ανάμεσα στα σκέλια. Παλιά η τεχνική για εξαγωγή του λαδιού αυτού ήταν έργο των σιδηρουργών. Περνούσαν πάνω από τους σπόρους του σιταριού καυτό σίδηρο αρκετές φορές μέχρι να πάρουν το θεραπευτικό αυτό λάδι. Το λάδι αυτό ανακατεμένο με λειωμένη ρίζα σύμφυτου και μέλι, γινόταν μια παχύρευστη αλοιφή που χρησιμοποιούταν για εγκαύματα, με καταπληκτικά αποτελέσματα.

    Τα πίτουρα του σιταριού ζεστά χρησιμοποιούνται για διάνοιξη αποστημάτων, αιμορραγιών και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους. Ενισχυμένα με άλλα φαρμακευτικά φυτά, λειωμένα και ανακατεμένα με τα πίτουρα, χρησιμοποιούνται για πάρα πολλά άλλα δερματικά προβλήματα.

    Βρασμένα με ξύδι ζεστά όσο να τα ανεχόμαστε βοηθούν σε προβλήματα διόγκωσης των αδένων.

    Τα παξιμάδια βοηθούν σε γαστρίτιδα, γιατί απορροφούν τα οξέα και απαλύνουν τις ενοχλήσεις του στομαχιού. Το ίδιο βοηθά και το καπυρωμένο ψωμί.

    Τα παξιμάδια σε συνδυασμό με το λεμόνι, βοηθούν όσους τους ενοχλεί η θάλασσα και παθαίνουν ναυτία όταν ταξιδεύουν με πλοίο. 

    Υπάρχουν αρκετές συμβουλές της λαϊκής ιατρικής για τη χρήση του σιταριού για θεραπευτικούς και άλλους σκοπούς.

    Το αλεύρι του ζυμωμένο με ασπράδι αυγού μέχρι να γίνει ένα νερουλό μείγμα, χρησιμοποιείται με επαλείψεις σε πιτυριάσεις, μύκητες στο δέρμα. Αφήνετε όλο το βράδυ να δράσει και το πρωί ξεπλένετε με χλιαρό νερό. 

    Βράζετε 50 γραμμάρια αλεύρι σε ένα ποτήρι ξύδι, να γίνει χυλός και το βάζετε κατάπλασμα σε πονεμένο λαιμό.

    Βράζετε καλά 100 γραμμάρια πίτουρα σιταριού σε 100 γραμμάρια ξηρά σύκα σε 2 λίτρα νερό. Τα σουρώνετε και στο αφέψημα αυτό προσθέτετε 20 γραμμάρια μέλι και 20 γραμμάρια βούτυρο γάλακτος, τα αναμειγνύετε καλά, τα βράζετε για ακόμη λίγα λεπτά και πίνετε λίγο, λίγο. Βοηθά σε πονεμένο και πρησμένο λαιμό.

    Για αιμορραγίες, μασάτε λίγο σιτάρι και το βάζετε στην αιμορραγούσα πληγή, γιατί έχει την ιδιότητα να σταματά τις αιμορραγίες.

    Συνταγή για περιποίηση προσώπου 

    Αφήνετε 50 γραμμάρια πίτουρα σιταριού, 50 γραμμάρια μάρμαρο άσπρο σε σκόνη και 15 γραμμάρια μέλι από άνθη εσπεριδοειδών, να βράσουν σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά. Αφού κρυώσουν, σουρώνετε από χοντρό ύφασμα και φυλάτε το υγρό. Με το υγρό αυτό κάνετε επαλείψεις του προσώπου πρωί και βράδυ για οκτώ συνεχείς μέρες. Η κούρα αυτή βοηθά να καθαρίζει το πρόσωπο από τα μαύρα στίγματα και τους λεκέδες και κάνει την επιδερμίδα κάτασπρη.

    Τα καλάμια του σιταριού χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική για την κατασκευή διαφόρων πρακτικών και διακοσμητικών κατασκευασμάτων.

    Οι "ποκαλάμες" τους, ό,τι απομένει μετά τη συγκομιδή των καρπών και τα άχυρά τους χρησιμοποιούνται για διατροφή των ζώων κατά τους χειμερινούς μήνες. 

    Με τα άχυρα παλιά έφτιαχναν, ανακατεύοντάς τα με ειδικό χώμα που περιείχε ύλη των ποταμών, τα "πλιθάρκα" για το χτίσιμο των σπιτιών και των περιτοιχισμάτων των σπιτιών, ενώ με τα πιο λεπτά άχυρα και χώμα έφτιαχναν ένα χυλό με τον οποίο επικάλυπταν τα κτίσματά τους, τους χωριάτικους φούρνους, τις "ντισκιές" που ήταν ακάλυπτες εστίες φωτιάς, ακόμη και ειδικά χωματένια πιθάρια μέσα στα οποία φύλαγαν το αλεύρι για τις ανάγκες της οικογένειας.

    Όσοι είχαν την τύχη να ζήσουν σε σπίτια που είχαν κατασκευαστεί από πλιθάρκα, θα σας πούνε ότι ένα βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η ζεστασιά των σπιτιών αυτών.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    13364998 Spelt Triticum aestivum subsp spelta

    Διαβάστε, επίσης,

    Φύτρα σιταριού

    Φυτικό οξύ

    Φυσικές βιταμίνες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σιταρόχορτο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τελικά πρέπει ή δεν πρέπει να καταναλώνουμε υδατάνθρακες;

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Βιγκανισμός

    Είναι υγιεινό το αλεύρι σιταριού;

    Τα βασικά σημεία της διατροφής ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Φύτρα σιταριού για τη θεραπεία του καρκίνου

    Να παίρνετε σιταρόχορτο αν έχετε καρκίνο

    Θεραπεία του καρκίνου με φυτικά ανοσοτροποποιητικά

    Αν έχετε ομάδα αίματος 0 Rh θετικό ή αρνητικό

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Οι απώλειες βιταμινών στα επεξεργασμένα τρόφιμα

    Σιταρόχορτο

    Ζωοτροφές

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Η κοιλιοκάκη

    Το ψωμί και η θρεπτική του αξία

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Ζέα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Ιδιοπαθής υπέρταση Ιδιοπαθής υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιδιοπαθή υπέρταση

    Υπέρταση ορίζεται ως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλά επίπεδα (συστολική αρτηριακή πίεση 140 mm Hg ή μεγαλύτερη). Επίσης, εξ ορισμού, υπέρταση ονομάζεται το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης κατά το οποίο η λήψη θεραπευτικών μέτρων εμφανίζει σημαντικά οφέλη σε σχέση με τη μη επέμβαση.

    Η υπέρταση είναι σημαντικός παράγων κινδύνου για καρδιoαγγειακή νόσο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιoαγγειακό

    Γενετική: Τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης εμφανίζουν ισχυρή οικογενή συσχέτιση, χωρίς όμως, να έχει εντοπισθεί κάποιο σαφές γενετικό πρότυπο. Σημαντικός οικογενής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου θα πρέπει να εξετάζεται συγχρόνως 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η υπέρταση (πρωτοπαθής, καλοήθης, ιδιοπαθής) συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20ου και 30ου έτους της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερες πιέσεις από τις γυναίκες, όμως το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ακόμα και για τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Η υπέρταση θα πρέπει να θεωρείται ασυμπτωματική νόσος, εκτός από ακραίες περιπτώσεις ή αφού επιπλακεί από καρδιαγγειακή νόσο
    • Μπορεί να εμφανισθεί κεφαλαλγία, ειδικά σε πολύ υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά το ξύπνημα και έχει ινιακή εντόπιση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια - στενωμένες αρτηρίες, σημείο αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, χαλκόχροα ή αργυρόχροα αρτηριόλια στον αμφιβληστροειδή
    • Επίταση του αορτικού στοιχείου του 2ου καρδιακού τόνου (Α2)

    ΑΙΤΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων υπέρτασης δεν υπάρχει αναγνωρίσιμο αίτιο. Αυτές οι περιπτώσεις ονομάζονται ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής υπέρταση 

    Τα δευτεροπαθή αίτια υπέρτασης καλύπτουν τέσσερις τομείς:

    Νεφρικό παρέγχυμα:

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Πολυκυστικοί νεφροί 

    Ενδοκρινείς αδένες:

    • Πρωτοπαθής υπερλδοστερονισμός 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Σύνδρομο Cushing

    Αγγεία:

    • Ισθμική στένωση της αορτής 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    Χημικές ουσίες:

    • Από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Αποσυμφορητικά
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Συμπαθητικομιμητικά 
    • Διάφορες βιομηχανικές χημικές ουσίες
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αλκαλοειδή της εργοταμίνης 
    • Λίθιο 
    • Κυκλοσπορίνη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης 
    • Παχυσαρκία
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Δίαιτα πλούσια σε νάτριο
    • Stress
    • Απουσία σωματικής άσκησης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δευτεροπαθής υπέρταση (λόγω της χαμηλής επίπτωσης αναστρέψιμων αιτίων υπέρτασης, ειδικές δοκιμασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή το βασικό εργαστηριακό έλεγχο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης ή γενική εξέταση αίματος 
    • Γενική εξέταση ούρων (μπορεί να δείξει πρωτεϊνουρία)
    • Κάλιο, ασβέστιο και κρεατινίνη 
    • Χοληστερόλη 
    • Σάκχαρο αίματος, νηστείας 
    • Ουρικό οξύ 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οι όψιμες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Στένωση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, αιμορραγίες, εξιδρώματα, οίδημα θηλής 
    • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ισχαιμική καρδιοπάθεια 
    • Πρωτεϊνουρία και νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μόνο όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό, τα κλινικά ή τα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία και νεφρική αρτηριογραφία 
    • Μέτρηση κατεχολαμινών πλάσματος, μετανεφρινών/Βανιλλυλμανδελικό Οξύ Ούρων (VMA)
    • Ρενίνη πλάσματος
    • Αορτογραφία
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό ή τη φυσική εξέταση:

    • Ακτινογραφία θώρακα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Ψηφιακή αφαιρετική αρτηριογραφία
    • Αγγειογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Νεφρική βιοψία, αν υπάρχει υποψία νεφρικής παρεγχυματικής νόσου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Η διάγνωση της υπέρτασης, μπορεί να γίνει όταν ο μέσος όρος τριών τουλάχιστον μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης υπερβαίνει τα 90 mm Hg για τη διαστολική ή τα 160 mm Hg για τη συστολική πίεση, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, να έχει χρησιμοποιηθεί περιχειρίδα σωστού μεγέθους και να έχει τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο 

    Λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, δίνοντας έμφαση στα παρακάτω:

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου
    • Ατομικό ιστορικό καρδιαγγειακής, αγγειακής εγκεφαλικής και νεφρικής νόσου, καθώς και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
    • Παλαιότερα ανεβασμένη αρτηριακή πίεση
    • Παλαιότερη αγωγή
    • Ιστορικό αύξησης του σωματικού βάρους, σωματικής άσκησης, πρόσληψης νατρίου, λίπους και κατανάλωσης αλκοόλ
    • Συμπτώματα που υποδεικνύουν δευτεροπαθή υπέρταση 
    • Ψυχοκοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση
    • Άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης
    • Βυθοσκόπηση για ανεύρεση στένωσης των αρτηριολίων, σημείου αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, αιμορραγιών, εξιδρωμάτων και οιδήματος θηλής 
    • Λεπτομερή εξέταση της καρδιάς και έλεγχο των περιφερικών σφύξεων. Σύγκριση μεταξύ κερκιδικού και μηριαίου σφυγμικού κύματος και για την ανεύρεση διαφόρων στον όγκο και τον συγχρονισμό
    • Εξέταση της κοιλίας για την ανεύρεση μαζών ή παθολογικών φυσημάτων. Ακροασθείτε ιδιαίτερα την περιοχή πάνω από τα λαγόνια, στην κατανομή των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να εξατομικεύονται, ανάλογα με τους άλλους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς, γενικά όμως, η θεραπεία στοχεύει ώστε η διαστολική πίεση < 90 mm Hg και η συστολική < 160 mm Hg
    • Σε παχύσαρκους ασθενείς, η ελάττωση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση της αρτηριακής πίεσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος θα πρέπει να περιλαμβάνεται πάντοτε σε πλήρες πρόγραμμα ελάττωσης των κινδύνων για καρδιαγγειακή νόσο
    • Ασκήσεις "βιοαναστολής" και χαλάρωσης φαίνεται ότι ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική δραστηριότητα με ένα πρόγραμμα αεροβικής εξάσκησης 

    hypertension complications medium

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μερικοί ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν σε ελάττωση της διαιτητικής πρόσληψης άλατος 
    • Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να ελαττωθεί κάτω από 30 γραμμάρια την ημέρα 
    • Ελάττωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπών και αύξηση των πολυακορέστων 
    • Η χρήση καλίου και ασβεστίου μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δίνεται έμφαση στην ασυμπτωματική φύση της νόσου και στη σημασία της "δια βίου" θεραπευτικής αντιμετώπισης
    • Ανασκόπηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, με έμφαση για την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος πρόληψης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτελούνται από τις τέσσερις ακόλουθες κατηγορίες και τους εκπροσώπους τους:

    Διουρητικά:

    • Υδροχλωροθειαζίδη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Χλωροθαλιδόνη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Ινδαπαμίδη 2,5-5 mg την ημέρα 

    Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ):

    • Καπτοπρίλη 25-300 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Εναλαπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα 
    • Φοσινοπρίλη 10-80 mg την ημέρα
    • Λισινοπρίλη 50-20 mg την ημέρα
    • Ραμιπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα
    • Κουϊναπρίλη 10-80 mg την ημέρα 
    • Μπεναζεπρίλη 10-40 mg την ημέρα 
    • Σιλαζαπρίλη 2,5-5 mg την ημέρα
    • Περινδοπρίλη 1-16 mg την ημέρα 
    • Σπιραπρίλη 12,5-50 mg την ημέρα

    Αναστολείς ασβεστίου:

    • Διλτιαζέμη (συνεχούς απελευθέρωσης) 180-360 mg την ημέρα 
    • Φελοδιπίνη 5-20 mg την ημέρα
    • Ισραδιπίνη 2,5-10 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Νικαρδιπίνη 20-40 mg τρεις φορές την ημέρα 
    • Νιφεδιπίνη (βραδείας απελευθέρωσης) 30-120 mg την ημέρα 
    • Νιτρενδιπίνη 5-40 mg την ημέρα 
    • Βεραπαμίλη (συνεχούς απελευθέρωσης) 120-480 mg την ημέρα

    β-αναστολείς:

    • Ασεμπουτολόλη 400-800 mg την ημέρα
    • Ατενολόλη 25-100 mg την ημέρα
    • Μετοπρολόλη 50-200 mg την ημέρα
    • Ναδολόλη 40-320 mg την ημέρα
    • Πενβουτολόλη 20-40 mg την ημέρα
    • Πινδολόλη 5-30 mg δύο φορές την ημέρα
    • Προπρανολόλη 40-240 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Τιμολόλη 10-40 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ημέρες 
    • Βηταξοζολόλη 5-40 mg την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Τα διουρητικά μπορεί να επιδεινώσουν ουρική αρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι β-αναστολείς αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του αναπνευστικού, καρδιακή ανεπάρκεια και κολποκοιλιακό αποκλεισμό. Ο σακχαρώδης διαβήτης και η περιφερική αγγειοπάθεια αποτελούν σχετικές αντενδείξεις 
    • Η διλτιαζέμη και η βεραπαμίλη θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πολλά από αυτά μπορούν να προστεθούν στα ανωτέρω, σε συνδυασμένη αγωγή α-αδρενεργικά φάρμακα:

    • Πραζοσίνη 1-10 mg δύο φορές την ημέρα
    • Τεραζοσίνη 1-20 mg την ημέρα 
    • Δοξαζοσίνη 1-16 mg την ημέρα

    Κεντρικώς δρώντες αναστολείς του συμπαθητικού:

    • Κλονιδίνη 0,1-1,2 mg την ημέρα ή αυτοκόλλητο έμπλαστρο που τοποθετείται κάθε εβδομάδα 0,1-0,3 mg την ημέρα
    • Γουαναφασίνη 1-3 mg την ημέρα
    • Μεθυλτόπα 250-2.000 mg δύο φορές την ημέρα

    Περιφερικά δρώντα συμπαθητικολυτικά:

    • Γουαναδρέλη 5-75 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Γουανεθιδίνη 10-50 mg την ημέρα
    • Ρεσερπίνη 0,1-0,25 mg την ημέρα 
    • Λαμπεταλόλη 100-900 mg δύο φορές την ημέρα 

    Αγγειοδιασταλτικά:

    • Υδραλαζίνη 25-150 mg δύο φορές την ημέρα
    • Μινοξιδίλη (χρησιμοποιείται σπάνια, λόγω των παρενεργειών της)

    Διουρητικά της αγκύλης: 

    • Φουροσεμίδη 20-320 mg την ημέρα
    • Βουμετανίδη 0,5-2 mg την ημέρα
    • Εθακρυνικό οξύ 25-100 mg την ημέρα

    Καλιοκρατητικά διουρητικά:

    • Γενικά, χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει υποκαλιαιμία με τα θειαζιδικά διουρητικά 
    • Αμιλορίδη 5-10 mg την ημέρα 
    • Σπιρονολακτόνη 25-150 mg την ημέρα 
    • Τριαμτερένη 50-150 mg την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Από τη στιγμή που η κατάσταση σταθεροποιείται, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε 3 έως 6 μήνες 
    • Ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής καθώς και της συμμόρφωσης του ασθενούς
    • Θα πρέπει να γίνονται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, γενική εξέταση ούρων, μέτρηση κρεατινίνης και καλίου, ως μέρος ενός γενικότερου εργαστηριακού ελέγχου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα, γυμναστική, ελάττωση stress, διακοπή του καπνίσματος, ελάττωση ή διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Υπερτασική καρδιοπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή, όταν γίνεται σωστή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται σε κάθε εξέταση ρουτίνας 
    • Η υπέρταση μπορεί να συνοδεύει ένα μεγάλο αριθμό οξέων και χρονίων νοσημάτων αυτής της ηλικίας 

    Γηριατρικό: Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα εμφανίζεται συχνότερα αμιγής συστολική υπέρταση. Η θεραπεία είναι αποτελεσματική, αν και οι παρενέργειες των φαρμάκων εμφανίζονται συχνότερα

    ΚΥΗΣΗ 

    Ανύψωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε χρόνια υπέρταση ή σε προεκλαμψία. Η θεραπεία ελαττώνει τόσο τη μητρική όσο και την εμβρυϊκή θνητότητα. Μερικά φάρμακα μπορούν να βλάψουν το κύημα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    high blood pressure hypertension symptoms thumb 732x549

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Τα περισσότερα πιεσόμετρα της αγοράς είναι ανακριβή

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Να τρώτε μια σκελίδα σκόρδο κάθε πρωί

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Διατροφή για την υπέρταση

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη - Emedi

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση - Emedi

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Οι καλύτερες οδηγίες για τους υπερτασικούς

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Το υδρόθειο βοηθάει στην υπέρταση

    Υπερτασική κρίση

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανεύρυσμα αορτής

    Η διαφορετικότητα του ανδρικού και γυναικείου φύλου

    Κάντε βάρη αν έχετε αυξημένη πίεση

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Θαλασσινό αλάτι

    Γάλα σόγιας για την υπέρταση και τον καρκίνο

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    Πρόληψη ασθενειών με γανόδερμα

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Βιοανάδραση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Τροφές φάρμακα

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

    Το τεστ της μέσης

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    www.emedi.gr