Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014 00:08

Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Σακχαρώδης διαβήτης και διατροφή

 

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία από τις πιο συνηθισμένες και σοβαρές παθήσεις του ανθρώπου. Είναι η τρίτη σε σειρά αιτία θανάτου σε πολλές αναπτυγμένες χώρες, με συχνότητα εμφάνισης που ξεπερνάει το 5% του πληθυσμού, ενώ σημαντική είναι και η πρόκληση αναπηρίας κάθε είδους λόγω της δυσμενούς επίδρασής του στα αγγεία του σώματος.

σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από τη σχετική ή απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης στον οργανισμό, με αποτέλεσμα τη διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπών.

Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και συγκεκριμένα από τα β-κύτταρά και παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο σε όλο το μεταβολισμό του οργανισμού. Συγκεκριμένα ρυθμίζει το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα, γιατί βοηθάει τη γλυκόζη να μεταφερθεί μέσα στα κύτταρα. Έτσι λοιπόν η έλλειψη της ινσουλίνης έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του σακχάρου στο αίμα πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα, δηλαδή υπάρχει υπεργλυκαιμία και ενδεχομένως και αύξηση του σακχάρου στα ούρα.

Υπάρχουν πέντε τύποι διαβήτη:
• ο διαβήτης νεανικού τύπου ή ινσουλινοεξαρτώμενος
• ο διαβήτης της ώριμης ηλικίας ή μη ινσουλινοεξαρτώμενος
• ο διαβήτης της ώριμης ηλικίας σε νέο άτομο
• ο διαβήτης τύπου μη ανοχής της γλυκόζης και 
• ο δευτεροπαθής διαβήτης.

Οι δύο πρώτοι τύποι είναι οι πιο αντιπροσωπευτικοί του διαβήτη.

Η πάθηση αυτή εμφανίζει μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης σε άτομα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος, χωρίς να είναι ξεκάθαρη η κληρονομικότητα, γιατί εκείνο που κληρονομείται δεν είναι ο διαβήτης αλλά η προδιάθεση εμφάνισής του, μετά από την επίδραση ορισμένων περιβαλλοντικών παραγόντων.

Στο νεανικό διαβήτη υπάρχει βλάβη στο πάγκρεας το οποίο δεν εκκρίνει επαρκή ποσότητα ινσουλίνης, δηλαδή υπάρχει έλλειψη ινσουλίνης και γι’ αυτό το λόγο τη χορηγούμε εξωγενώς. 

Στο δεύτερο τύπο, όπου ανήκει και η πλειονότητα των διαβητικών, η βλάβη του παγκρέατος είναι πολύ μικρότερη. Υπάρχει ινσουλίνη, αλλά δεν είναι αρκετά δραστική στους περιφερειακούς ιστούς δηλαδή υπάρχει μειωμένη ευαισθησία των ιστών στην ινσουλίνη. Κύριο αίτιο αυτής της διαταραχής είναι η παχυσαρκία και όσο πιο παχύσαρκο είναι το άτομο, τόσο πιο μειωμένη ευαισθησία έχει στην ίδια του την ινσουλίνη. Η μείωση του σωματικού βάρους σ’ αυτή την περίπτωση είναι επιβεβλημένη, γιατί έτσι αυξάνεται η ευαισθησία των περιφερειακών ιστών και η υπάρχουσα ινσουλίνη γίνεται επαρκής για την αποκατάσταση της μεταβολικής διαταραχής.

Οι διατροφικές απαιτήσεις των διαβητικών είναι ίδιες με εκείνες του υπόλοιπου πληθυσμού. Ο διαβητικός μπορεί να χρησιμοποιεί σχεδόν όλες τις τροφές, αρκεί να παίρνει την ποσότητα που πρέπει στην ώρα που πρέπει. Η κατανομή των γευμάτων πρέπει να είναι ανάλογη της προτεινόμενης θεραπείας, ώστε να αποφεύγεται η υπεργλυκαιμία, αλλά και η υπογλυκαιμία. Συνήθως, 4 γεύματα είναι αρκετά, ενώ στην περίπτωση χορήγησης ινσουλίνης αυξάνονται σε 6 ανάλογα με το είδος και τη δόση της.

Σ' όλες τις περιπτώσεις διαβήτη είναι απαραίτητη η κατάρτιση μιας δίαιτας εξατομικευμένης που να λαμβάνει υπόψη τις προσωπικές διατροφικές προτιμήσεις του ατόμου, το επίπεδο μόρφωσης, την οικονομική του κατάσταση, την εργασία και τον τρόπο διάθεσης του ελεύθερου χρόνου. Το ύψος της θερμιδικής πρόσληψης καθορίζεται από το σωματικό βάρος, τη φυσική δραστηριότητα, την ηλικία, το φύλο και τις βιοχημικές παραμέτρους (γλυκόζη, λιπίδια, ουρικό οξύ κλπ). 

Επειδή οι διαβητικοί είναι επιρρεπείς στην ισχαιμική καρδιοπάθεια πρέπει η δίαιτά τους να ευνοεί τη μείωση της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων του αίματος. Έτσι συστήνεται η μείωση των ζωικών λιπών, της χοληστερίνης και του αλατιού. Το εβδομαδιαίο μενού πρέπει να είναι πλούσιο σε λαχανικά, όσπρια, δημητριακά, ψάρια, αυγά, πουλερικά, άπαχο μοσχαρίσιο κρέας και γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά. Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται είναι: ζάχαρη, γλυκά, γλυκόζη, σορβιτόλη, σοκολάτες, καραμέλες, μαρμελάδες, μέλι, χυμοί φρούτων με ζάχαρη, αναψυκτικά και αλκοολούχα ποτά. 


Γενικές διατροφικές οδηγίες για διαβητικούς
• Τρώτε τακτικά γεύματα. 
• Φροντίστε να περιλαμβάνετε κάποιες αμυλούχες τροφές (υδατάνθρακες) σε κάθε γεύμα, προτιμώντας εκείνες που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες. 
• Μειώστε την κατανάλωση λιπαρών και θυμηθείτε να προσέχετε το είδος των λιπαρών που καταναλώνετε. 
• Περιορίστε την πρόσληψη ζάχαρης και σακχαρούχων τροφών. 
• Προσπαθήστε να διατηρείτε το βάρος σας στα ιδανικά επίπεδα και να ασκείστε συστηματικά. 
• Χρησιμοποιείτε το αλάτι με φειδώ. 
• Μην πίνετε πολύ αλκοόλ.


O διαβήτης μπορεί να αντιμετωπιστεί με τρεις τρόπους: με δίαιτα, με δισκία και με ινσουλίνη. Όταν γίνεται λόγος για αντιμετώπιση του διαβήτη μέσω της δίαιτας, εννοούμε περισσότερο την υιοθέτηση ενός ισορροπημένου τρόπου διατροφής παρά μία δύσκολη ή περιοριστική δίαιτα. Αυτό ισχύει για όλους όσους πάσχουν από διαβήτη, ανεξάρτητα από τον τύπο του διαβήτη που έχουν, και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι αρκετό για να ελεγχθεί ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης. 

Στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες, ο επιπολασμός του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 έχει σταθερά ανοδική πορεία. Πέραν της γενετικής προδιάθεσης, σημαντικό ρόλο στην αιτιολόγηση αυτού του τύπου διαβήτη έχουν και εξωτερικοί παράγοντες. Κατά πρώτο λόγο, η παχυσαρκία και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας αποτελούν σημαντικές παραμέτρους στην εμφάνιση αυτής της νόσου. 


Η διατροφή αποτελεί τη βάση της θεραπείας του διαβήτη. 
Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τη διατροφική αγωγή για τον διαβήτη τύπου 2, οι κύριοι στόχοι είναι δύο: 
1) απώλεια βάρους και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, και 
2) επιλογή μιας διατροφής, η σύνθεση της οποίας θα συμβάλλει θετικά στον έλεγχο της γλυκαιμίας και των συγκεντρώσεων λιποπρωτεϊνών.

Κι όμως μπορείτε να απαλλαγείτε από το σακχαρώδη διαβήτη με τη σωστή διατροφή!

Τρώτε κάθε τρεις ώρες, μικρά γεύματα και το σάκχαρο θα ρυθμιστεί...

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

Σάκχαρο αίματος

Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

Οι αιτίες απώλειας βάρους

Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3544 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019 17:47
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2) Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2)

    Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

    Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης είναι υπεργλυκαιμία και διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης που δεν προδιαθέτουν σε κέτωση και οφείλονται σε διαταραχή στην έκκριση ινσουλίνης, αλλά και στη δράση της στην περιφέρεια. Υπολογίζεται ότι αποτελεί το 80% των περιπτώσεων διαβήτη.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Τυπικά εμφανίζεται μετά την  ηλικία των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες στον Καυκάσιο πληθυσμό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Υπεργλυκαιμία και επιπλοκές όπως νεφροπάθεια, νευροπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Πολυουρία
    • Πολυδιψία 
    • Πολυφαγία 
    • Απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία
    • Καταβολή
    • Συχνές λοιμώξεις 

    ΑΙΤΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    Σημαντικοί θεωρούνται γενετικοί παράγοντες και η παχυσαρκία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Διαβήτης κύησης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης
    • Παγκρεατική ανεπάρκεια
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Σύνδρομο Cushing
    • Χρήση κορτικοστεροειδών
    • Υπεργλυκαιμία λόγω στρες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία μεγαλύτερο από 140 mg/dl σε δύο τουλάχιστον μετρήσεις 
    • Σάκχαρο ορού ≥ 200 mg/dl σε τυχαία μέτρηση σε συνδυασμό με συμπτώματα ΣΔ (π.χ. πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία, κλπ)
    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία < 140 μαζί με επίμονα αυξημένη γλυκόζη πλάσματος σε δύο τουλάχιστον δοκιμασίες ανοχής γλυκόζης. Η τιμή που λαμβάνεται μετά από 2 ώρες και τουλάχιστον άλλη μία μεταξύ 0 και 2 ωρών μετά τη χορήγηση 75 gr γλυκόζης, θα πρέπει να είναι ≥ 200 mg/dl. Η δοκιμασία δεν θα πρέπει να εκτελείται αν το σάκχαρο νηστείας είναι > 140 mg/dl
    • Αύξηση αιμοσφαιρίνης A1c

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να προκαλέσουν υπεργλυκαιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σύνδρομο Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης συνήθως δεν είναι απαραίτητη, εκτός από τις περιπτώσεις διαβήτη κύησης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Τακτική εξωνοσοκομειακή παρακολούθηση εκτός από τις επείγουσες επιπλοκές, όπως σοβαρή υπεργλυκαιμία, υπερωσμωτικό κώμα και σοβαρές λοιμώξεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τακτική παρακολούθηση του σακχάρου αίματος ή ούρων στο σπίτι
    • Τακτική εξέταση για τη διάγνωση επιπλοκών: αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια, νευροπάθεια 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Τακτική αερόβια άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ανοχή στη γλυκόζη και να μειώσει τις απαιτήσεις σε φάρμακα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το πιο σημαντικό μέρος οποιασδήποτε δίαιτας είναι η απώλεια βάρους στους παχύσαρκους ασθενείς. Αύξηση σύνθετων υδατανθράκων, μείωση του λίπους, του άλατος και του οινοπνεύματος
    • Η δίαιτα από μόνη της μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη μεταβολικό έλεγχο του διαβήτη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική για τους ασθενείς με ΣΔ. Περιλαμβάνει πληροφορίες για τη νόσο, τα φάρμακα, τη θεραπεία, την κατ' οίκον παρακολούθηση, την φροντίδα των κάτω άκρων, τη φυσική δραστηριότητα και τη δίαιτα

    type 2 diabetes 49a3ee

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πρώτης γενιάς αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα (αποφύγετέ τα σε ασθενείς γέρους ή με νεφρική ανεπάρκεια):

    • Τολβουταμίδη 500-300 mg/ημέρα σε 2-3 δόσεις 
    • Τολαζαμίδη 100-1000 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις 
    • Χλωροπροπαμίδη 100-500 mg/ημέρα σε 1 δόση 

    Δεύτερης γενιάς αντιδιαβητικά φάρμακα:

    • Γλυβουρίδη 1,25-20 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 10 mg το πρωί)
    • Γλυπιζίδη 2,5-40 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 20 mg το πρωί)

    Σημείωση: Τα από του στόματος αντιδιαβητικά μπορούν να λαμβάνονται με τα γεύματα εκτός της γλυπιζίδης, που πρέπει να λαμβάνεται 30 λεπτά πριν τα γεύματα 

    Ινσουλίνη - απλή, NPH, Lente, Ultranente σε 1 ή κατά προτίμηση 2-3 ενέσεις την ημέρα

    Ο συνδυασμός από του στόματος αντιδιαβητικών με ινσουλίνη αμφισβητείται. Μερικοί κλινικοί προσθέτουν μια βραδινή δόση ινσουλίνης ενδιαμέσου δράσεως, όταν τα από του στόματος αντιδιαβητικά αδυνατούν να ελέγξουν τα επίπεδα σακχάρου (π.χ. γλυκόζη πλάσματος νηστείας > 180 mg/dl ή αιμοσφαιρίνη A1c > 1,5% του ανώτερου φυσιολογικού ορίου). Όταν απαιτούνται 2 δόσεις ινσουλίνης για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης, τα από του στόματος αντιδιαβητικά είναι καλύτερο να διακοπούν

    Αντενδείξεις:

    • Για τα αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα: ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, κέτωση, κύηση, ιστορικό αλλεργίας 
    • Απαιτείται προσοχή στη χρήση σε ηπατική ή νεφρική νόσο και σε οξεία λοίμωξη ή στρες

    Θεραπεία διαβήτη τύπου 2

    Αλλαγές του τρόπου ζωής

    Μπορεί να είστε σε θέση να επιτύχετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μόνο με δίαιτα και άσκηση.

    -Απώλεια βάρους. Η μείωση επιπλέον κιλών μπορεί να βοηθήσει. Ενώ η απώλεια του 5% του σωματικού σας βάρους είναι καλή, η απώλεια τουλάχιστον 7% και η διατήρησή του φαίνεται ιδανική. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που ζυγίζει 180 κιλά μπορεί να αλλάξει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του χάνοντας περίπου 13 κιλά. Η απώλεια βάρους και ο έλεγχος των μερίδων και η κατανάλωση υγιεινών τροφίμων είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσετε.

    -Υγιεινή διατροφή.

    Τρώτε λιγότερες θερμίδες

    Μειώστε τους εκλεπτυσμένους υδατάνθρακες, ειδικά τα γλυκά

    Προσθέστε λαχανικά και φρούτα στη διατροφή σας

    Να λαμβάνετε περισσότερες φυτικές ίνες

    -Άσκηση.

    Προσπαθήστε να λαμβάνετε 30 έως 60 λεπτά σωματικής άσκησης κάθε μέρα. Μπορείτε να περπατήσετε, να κάνετε ποδήλατο, να κολυμπήσετε ή να κάνετε οτιδήποτε άλλο αυξάνει τον καρδιακό σας ρυθμό. Συνδυάστε με προπόνηση δύναμης, όπως γιόγκα ή άρση βαρών. Εάν παίρνετε ένα φάρμακο που μειώνει το σάκχαρο στο αίμα σας, μπορεί να χρειαστείτε ένα σνακ πριν από την προπόνηση.

    -Παρακολουθήστε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.

    Ανάλογα με τη θεραπεία σας, ειδικά εάν χρησιμοποιείτε ινσουλίνη, ο γιατρός σας θα σας πει εάν πρέπει να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και πόσο συχνά να το κάνετε.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Εάν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν αρκούν για τα επίπεδα του σακχάρου μπορεί να χρειαστείτε φάρμακα. 

    -Μετφορμίνη. Αυτό είναι συνήθως το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Μειώνει την ποσότητα γλυκόζης που παράγει το συκώτι σας και βοηθά το σώμα σας να ανταποκρίνεται καλύτερα στην ινσουλίνη.

    -Σουλφονυλουρίες. Αυτή η ομάδα φαρμάκων βοηθά το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη. Είναι η γλιμεπιρίδη, glipizide και glyburide.

    -Μεγλιτινίδες. Βοηθούν το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη και λειτουργούν γρηγορότερα από τις σουλφονυλουρίες. Μπορεί να πάρετε νατεγλινίδη ή ρεπαγλινίδη.

    -Θειαζολιδινοδιόνες. Όπως η μετφορμίνη, σας κάνουν πιο ευαίσθητους στην ινσουλίνη. Θα μπορούσατε να πάρετε πιογλιταζόνη ή ροσιγλιταζόνη. Αλλά αυξάνουν, επίσης, τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων, έτσι δεν είναι, συνήθως, η πρώτη επιλογή για θεραπεία.

    -Αναστολείς DPP-4. Αυτά τα φάρμακα - λιναγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη και σιταγλιπτίνη - βοηθούν στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σας, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν πόνο στις αρθρώσεις και θα μπορούσαν να προκαλέσουν φλεγμονή στο πάγκρεας σας.

    -Αγωνιστές υποδοχέα GLP-1. Λαμβάνετε αυτά τα φάρμακα με βελόνα για να επιβραδύνετε την πέψη και να μειώσετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Μερικές από τις πιο κοινές είναι η εξενατίδη, η λιραγλουτίδη και το semaglutide.

    -Αναστολείς SGLT2. Αυτά βοηθούν τα νεφρά σας να φιλτράρουν περισσότερη γλυκόζη. Μπορεί να πάρετε καναγλιφλοζίνη, δαπαγλιφλοζίνη ή εμπαγλιφλοζίνη.

    -Ινσουλίνη. Ινσουλίνη detemir ή ινσουλίνη glargine.

    Ορισμένα φάρμακα ελέγχουν τις αιχμές του σακχάρου στο αίμα (μεταγευματική υπεργλυκαιμία). Άλλοι είναι πιο αποτελεσματικοί στη διακοπή υπογλυκαιμίας μεταξύ των γευμάτων. 

    Προφυλάξεις: 

    • Ενημέρωση των ασθενών για τα σημεία της υπό- και υπεργλυκαιμίας 
    • Παρακολούθηση γλυκόζης στο σπίτι (1-4 φορές την ημέρα), συνιστάται, στους ασθενείς που παίρνουν ινσουλίνη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση των υπογλυκαιμικών, π.χ. σαλικυλικά, κλοφιμπράτη, κουμαδίνη, χλωραμφενικόλη, αιθανόλη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η συχνότητα των επισκέψεων εξαρτάται από το βαθμό μεταβολικού ελέγχου. Κάθε 2 έως 4 μήνες είναι σύνηθες 
    • Ανασκόπηση συμπτωμάτων και επιπέδων γλυκόζης των κατ' οίκον μετρήσεων
    • Εξέταση σακχάρου (και Hb A1c)
    • Βυθοσκόπηση 
    • Καρδιοπνευμονική εξέταση
    • Εξέταση ποδιών για έλκη, αρτηριακή ανεπάρκεια, νευροπάθεια 
    • Πέντε χρόνια μετά την εκδήλωση θα πρέπει να εκτελούνται σε ετήσια βάση: οφθαλμολογική εξέταση, έλεγχος για πρωτεΐνουρία και νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αύξησης του βάρους και παχυσαρκίας και διατήρηση κανονικής φυσικής δραστηριότητας, μπορεί να προλάβει ή να καθυστερήσει τον ΣΔ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Φαίνεται ότι οφείλονται στην επίδραση του ΣΔ πάνω στο αρτηριακό τοίχωμα
    • Περιφερική νευροπάθεια
    • Εξελισσόμενη αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Νεφροπάθεια και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή και περιφερική αγγειακή νόσος 
    • Υπερωσμωτικό κώμα
    • Γάγγραινα άκρων 
    • Τύφλωση
    • Γλάυκωμα
    • Καταρράκτης 
    • Δερματικά έλκη
    • Αρθρώσεις Charcot 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων σακχάρου ορού μπορεί να καθυστερήσει ή να προλάβει τις επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι επιπλοκές αρχίζουν να εμφανίζονται 10-15 χρόνια μετά την έναρξη αλλά μπορεί να είναι παρούσες τη στιγμή της διάγνωσης, δεδομένου ότι ο ΣΔ μπορεί να παραμένει αδιάγνωστος για χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση είναι συχνή
    • Επιτυχής έλεγχος, μπορεί να καθυστερήσει τις νεφρικές επιπλοκές 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Ανικανότητα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχουν αναφερθεί ευκαιριακά περιπτώσεις ΣΔ μη κετωτικής προδιάθεσης σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ είναι συχνός στη μεγάλη ηλικία και είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει σε τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμούς

    Άλλα: Η νόσος γενικά αρχίζει στην ενήλικη ζωή συνήθως μετά τα 40

    ΚΥΗΣΗ

    Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιπλοκές από τη μητέρα μέχρι και απόρριψη του εμβρύου. Εντατική αντιμετώπιση από ειδικούς στον τομέα αυτό, έχει βελτιώσει πολύ τα αποτελέσματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    1097944 1437657857

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1)

    Διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Βιολογικές γλυκαντικές ουσίες

    Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter είναι μία τριάδα συμπτωμάτων στην οποία περιλαμβάνονται αρθρίτιδα, επιπεφυκίτιδα και ουρηθρίτιδα ή τραχηλίτιδα.

    Η επιδημιολογία της νόσου είναι παρόμοια με άλλες αντιδραστικές αρθρίτιδες, χαρακτηριζόμενη από άσηπτη φλεγμονή των αρθρώσεων από λοιμώξεις σε άλλα σημεία του σώματος.

    Σαν τέταρτο σύμπτωμα μπορεί να συμπεριληφθούν τα έλκη στόματος ή η βαλανίτιδα (είναι πιθανό μόνο δύο συμπτώματα να είναι παρόντα)

    Δύο μορφές:

    • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενη, τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν 7-14 ημέρες μετά την έκθεση
    • Μετά από γαστρεντερίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Στο 60-80% των ασθενών ανιχνεύεται το ιστικό αντιγόνο HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    Μυοσκελετικό σύστημα:

    • Ασύμμετρη αρθρίτιδα (ιδιαίτερα γόνατα, αγκώνες, μεταταρσιοφαλαγγικές αρθρώσεις)
    • Ενθεσοπάθεια (φλεγμονή στο σημείο πρόσφυσης του τένοντα στο οστό), όπως φλεγμονή της πελματιαίας περιτονίας, περιοστίτιδα δακτύλων, φλεγμονή του Αχίλλειου τένοντα
    • Σπονδυλοαθροπάθεια (προσβολή σπονδυλικής στήλης και ιερολαγόνιων αρθρώσεων)

    Ουρογεννητικό σύστημα:

    • Ουρηθρίτιδα
    • Προστατίτιδα
    • Μερικές φορές, κυστίτιδα
    • Βαλανίτιδα
    • Τραχηλίτιδα - συνήθως, ασυμπτωματική

    Δέρμα:

    • Βλεννογονοδερματικές βλάβες (μικρά, ανώδυνα, επιφανειακά έλκη στον βλεννογόνο του στόματος, στην γλώσσα, στη βάλανο του πέους)
    • Βλεννοραγική κερατοδερμία (υπερκεράτωση παλαμών, πελμάτων και γύρω από τα νύχια)

    Καρδιαγγειακό σύστημα:

    • Μερικές φορές περικαρδίτιδα, φυσήματα, διαταραχές συσταλτικότητας, αορτική ανεπάρκεια

    Νευρικό σύστημα:

    • Σπάνια, περιφερική νευροπάθεια, βλάβες εγκεφαλικών συζυγιών, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γενικά:

    • Πυρετός, κακουχία, ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Μπορεί να εμφανισθεί με την εικόνα βαριάς νόσου (πυρετός, ρίγη, ταχυκαρδία, έντονες αθραλγίες)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Από τους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς τα χλαμύδια αποτελούν το συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα
    • Η δυσεντερική μορφή εκδηλώνεται μετά από λοιμώξεις του εντέρου από Shigella, Salmonella, Yersinia και Campylobacter. Ο τύπος αυτός είναι πιο συχνός στις γυναίκες, στα παιδιά και στους ηλικιωμένους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Σεξουαλική επαφή 7-14 ημέρες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων
    • Τροφική δηλητηρίαση ή επεισόδιο βακτηριδιακής δυσεντερίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Για τεκμηριωμένη διάγνωση, η αρθρίτιδα θα πρέπει να συνοδεύεται με ουρηθρίτιδα για περισσότερο από ένα μήνα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Αρθρίτιδα που συνοδεύει φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικροβιακή αρθρίτιδα συμπεριλαμβανόμενης και της γονοκοκκικής

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Αίμα:

    • Λευκά 10.000-20.000
    • Πολυμορφοπυρήνωση
    • Αύξηση της ΤΚΕ
    • Μέτρια νορμοκυτταρική αναιμία 
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    Αρθρικό υγρό:

    • Λευκά 1.000-8.000 κύτταρα/mm3
    • Καλλιέργειες για μικρόβια αρνητικές

    Άλλες δοκιμασίες:

    • Καλλιέργειες ή ορολογικές αντιδράσεις θετικές για χλαμύδια, ή καλλιέργεια κοπράνων θετικές για Salmonella, Shigella, Yersinia ή Campylobacter υποστηρίζουν τη διάγνωση

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η λήψη αντιβιοτικών μπορεί να επηρεάσει την απομόνωση βακτηριδίων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οροαρνητική σπονδυλοαρθροπάθεια (παρόμοια με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθρίτιδα εντεροπαθειών και ψωριασική αρθρίτιδα)
    • Δημιουργία λαχνών στις αρθρώσεις 
    • Υπεραιμία αρθρώσεων 
    • Φλεγμονή αρθρώσεων 
    • Προστατίτιδα
    • Φλεγμονή σπερματοδόχου κύστεως
    • Βιοψία δέρματος παρόμοια με ψωρίαση 
    • Μη ειδική επιπεφυκίτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Στις περιπτώσεις συνδρόμου Reiter που δε σχετίζεται με HIV λοίμωξη, σε 60-80% ευρίσκεται το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27

    maxresdefault 40

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφικά ευρήματα:

    • Περιοστικός πολλαπλασιασμός, πάχυνση
    • Άκανθα 
    • Διαβρώσεις των αρθρικών επιφανειών
    • Υπολειπόμενη καταστροφή των αρθρώσεων 
    • Συνδεσιμότητα (σπονδυλικής στήλης)
    • Ιερολαγονίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Κατά την διάρκεια της οξείας φάσης πιθανώς να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για την επιπεφυκίτιδα. Στην ιριδίτιδα μπορεί να απαιτείται θεραπεία 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για τις βλεννογονοδερματικές βλάβες 
    • Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, φυσιοθεραπεία
    • Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης η αρθρίτιδα μπορεί να αποτελεί το προεξάρχον σύμπτωμα το οποίο επιβαρύνει την γενική κατάσταση του ασθενούς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή των αρθρώσεων

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εκμάθηση τεχνικών φυσιοθεραπείας για το σπίτι

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση - Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη όπως: ινδομεθακίνη, ναπροξένη, ενδοαρθρική ή συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών για επίμονη αρθρίτιδα ή ενθεσίτιδα
    • Για διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος: αντιόξινα
    • Για ιριδίτιδα: κορτικοειδή ενδοφθαλμίως 
    • Στο Reiter το σχετιζόμενο με HIV λοίμωξη, ο συνδυασμός βρωμοκρυπτίνης - σουλφασαλαζίνης έχει ευεργετικά αποτελέσματα
    • Για κερατίτιδα - τυπικά στεροειδή

    Αντενδείξεις:

    • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό σύστημα
    • Ασθενείς με γαστρικό έλκος, γαστρίτιδα, ελκώδη κολίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ασπιρίνη ή άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Η σουλφασαλαζίνη φαίνεται να έχει αποτελέσματα 
    • Σε βαρείες περιπτώσεις μεθοτρεξάτη ή αζαθειοπρίνη 

    Ο στόχος της θεραπείας είναι να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας και να αντιμετωπίσετε μια λοίμωξη που θα μπορούσε να εξακολουθεί να υπάρχει.

    Εάν η αντιδραστική σας αρθρίτιδα προκλήθηκε από βακτηριακή λοίμωξη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό εάν υπάρχουν ενδείξεις επίμονης λοίμωξης. Το αντιβιοτικό που παίρνετε εξαρτάται από τα βακτήρια που υπάρχουν.

    Άλλα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    -Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ με συνταγή, όπως η ινδομεθακίνη, μπορούν να ανακουφίσουν τη φλεγμονή και τον πόνο της αντιδραστικής αρθρίτιδας.
    -Κορτικοστεροειδή. Η ένεση κορτικοστεροειδούς στις προσβεβλημένες αρθρώσεις μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και να σας επιτρέψει να επιστρέψετε στο φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητας.
    -Τοπικά στεροειδή. Αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για δερματικά εξανθήματα που προκαλούνται από την αντιδραστική αρθρίτιδα.
    -Φάρμακα για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι φάρμακα, όπως η σουλφασαλαζίνη, η μεθοτρεξάτη ή η etanercept μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και την ακαμψία για ορισμένα άτομα με αντιδραστική αρθρίτιδα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της κλινικής ανταπόκρισης στη θεραπεία. Παρακολούθηση για τυχόν παρενέργειες από την θεραπεία, ιδίως από την σουλφασαλαζίνη και τα ανοσοκατασταλτικά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Χρόνια ή υποτροπιάζουσα νόσος στο 5-50%
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα εκδηλώνεται στο 30-50%, των ασθενών με HLA-B27
    • Στενώματα ουρήθρας
    • Καταρράκτης και τύφλωση 
    • Νέφωση αορτικής ρίζας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουρηθρίτιδα σε 1-15 ημέρες μετά από σεξουαλική επαφή 
    • Εμφάνιση του συνδρόμου Reiter's σε 10-30 ημέρες μετά την λοίμωξη
    • Μέση διάρκεια: 19 εβδομάδες
    • Κακή πρόγνωση έχει η εντοπισμένη νόσος με προσβολή πτέρνας, οφθαλμού ή καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προηγηθείσα σιγκέλλωση
    • Σαλμονέλωση 
    • Υερσίνια
    • Μυκόπλασμα
    • Ουρηθρίτιδα από χλαμύδια
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ότι λοίμωξη από χλαμύδια

    Γηριατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ό,τι σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν υπάρχει καμία ιδιαιτερότητα εκτός από τις συνήθεις προφυλάξεις σχετικά με τα φάρμακα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρίτιδες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες 

    bolovi u koljenu 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Έλκος κερατοειδούς

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Επιπεφυκίτιδα

    Φλυκταινώδης κερατοεπιπεφυκίτιδα

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Τενοντίτιδα

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Σύνδρομο Reiter

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αγριόπρασο Αγριόπρασο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριόπρασο

    Allium ampeloprasum 

    Το άλλιο το αμπελόπρασο ή Allium ampeloprasum ή σχοινόπρασο ή αγριόπρασο, ανήκει στην οικογένεια των Λεριίδων ή Λιλιίδων. 

    Είναι πολυετές φυτό, με βλαστό που φθάνει μέχρι και τα δύο μέτρα. Έχει φύλλα μακριά, σπαθωτά και άνθη ασπριδερά ή λιλά που βρίσκονται σε ακραία, σφαιρική ταξιανθία. Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Ιούλη σε καλλιεργημένους και χέρσους τόπους, στις άκρες των δρόμων, σε πετρώδη και αμμώδη εδάφη.

    Είναι από τα βότανα που υπάρχουν καταγραφές ότι το γνώριζαν και το χρησιμοποιούσαν από πολύ παλιά για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι. Το χρησιμοποιούσαν όχι μόνο σαν βότανο αλλά και σαν τροφή. Ο Νέρωνας έτρωγε αγριόπρασο μόνο ορισμένες μέρες το μήνα για να καθαρίζει η φωνή του. Άλλη σχολή συστήνει το πράσο σαν ένα από τα λαχανικά για το μήνα Μάρτιο και το συνδέει με τις ανάγκες του οργανισμού, σε διάφορα στοιχεία, για τη χρονική αυτή περίοδο. Η σχολή των Σαλερνιτών το συστήνει για δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Πρώτα στις γυναίκες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, να τρώνε μπόλικα πράσα γιατί η δίαιτα αυτή θα τις βοηθήσει να συλλάβουν παιδί, βέβαια στην περίπτωση που το πρόβλημα εντοπίζεται στη γυναίκα. Η δεύτερη περίπτωση αφορά τις ρινορραγίες, για την καταπολέμηση της, συστήνουν να ρουφούν χυμό αγριόπρασων από τη μύτη και σταματά η αιμορραγία.

    Χρήσιμα μέρη σχοινόπρασου

    Σαν βότανο τα αγριόπρασα χρησιμοποιούνται ολόκληρα τα φυτά πριν την άνθιση τους.

    Συστατικά σχοινόπρασου

    Περιέχουν βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο, ιώδιο, πυρίτιο και άλλα συστατικά. 

    image asset

    Ιδιότητες κι ενδείξεις σχοινόπρασου

    • Διουρητικά και συστήνονται για παθήσεις των νεφρών, αρθριτικά, ρευματισμούς, ψαμμιάσεις, κατακράτηση ούρων
    • Μαλακτικά και βοηθούν σε προβλήματα δυσκοιλιότητας 
    • Αντισηπτικά, με κατάπλασμα τα λιωμένα φύλλα ή ψημένα με λάδι ή λίπος βοηθούν να επουλωθούν πιο γρήγορα εγκαύματα, πληγές, αιμορροΐδες και σπυριά, βοηθούν επίσης σε τσιμπήματα εντόμων 
    • Υποτασικά και συστήνονται σε όσους έχουν προβλήματα ψηλής πίεσης 
    • Παρασιτοκτόνα και βοηθούν για τα σκουλήκια στα έντερα 
    • Διαιτητικά 

    Το αγριόπρασο χρησιμοποιείται επίσης, σαν τροφή, γιατί σαν άγριο έχει πιο έντονες θεραπευτικές ιδιότητες, όπως επίσης και μια χαρακτηριστική μυρωδιά, κάτι που λείπει από το καλλιεργημένο. 

    • Κόψτε κάμποσες ρίζες των πράσων και βράστε τις μαζί με ξύδι καλά. Ύστερα βάλτε το σε μία γούρνα, όσο είναι ζεστό, καθήστε πάνω του μέχρι να κρυώσει. Το άλλο βράδυ το ζεσταίνετε ξανά και κάνετε ξανά το ίδιο μέχρι να γιατρευτούν πλήρως οι αιμορροϊδες.
    • Στην μαγειρική χρήση, οι μίσχοι και τα κλειστά ανώριμα μπουμπούκια τεμαχίζονται σε κύβους και χρησιμοποιούνται σε ψάρια, πατάτες, σούπες, σαλάτες, αυγά, σάλτσες και άλλα πιάτα. Τα λουλούδια είναι επίσης βρώσιμα και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες ή χρησιμοποιούνται για να κάνουν το ξύδι Blossom
    • Τα φυτά σχοινόπρασου έχουν ιδιότητες που απωθούν τα έντομα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κήπους για τον έλεγχο παρασίτων. Ακόμα, αποτρέπει την ανάπτυξη μούχλας και μυκητολογικών ασθενειών, στα φυτά.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    sqAllium Ampeloprasum.SHUT 2 1024x

    Διαβάστε, επίσης,

    Πράσα

    Το σχοινόπρασο είναι πολύτιμο για την υγεία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Η πολυκυστική νόσος των ωοθηκών χαρακτηρίζεται από ένα στάδιο ωοθυλακιορηξίας, με αποκορύφωμα ολιγομηνόρροια και/ή αμηνόρροια

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία  

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    • Αμηνόρροια 
    • Ολιγομηνόρροια 
    • Παχυσαρκία 
    • Δασυτριχισμός 
    • Ακμή
    • Δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας
    • Στειρότητα 
    • Μελανίζουσα ακάνθωση
    • Υπέρταση 
    • Ψευδοερμαφροδιτισμός 
    • Διογκωμένες ωοθήκες 
    • Διογκωμένη κλειτορίδα 
    • Βαθιά φωνή 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    Διάσπαση του υποθαλαμο-υποφυσιακού ωοθηκικού άξονα (υψηλή φυσιολογική ωχρινοτρόπος ορμόνη και χαμηλή φυσιολογική ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη οδηγούν σε αυξημένα ανδρογόνα παραγόμενα στην ωοθήκη και ατρησία ωοθηλακίων και ανωορρηξία)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Υπερπλασία ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα ενδομητρίου 
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Καρκίνος του μαστού
    • Στειρότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Cushing 
    • Σύνδρομο Hairan (αυξημένα ανδρογόνα, αντίσταση στην ινσουλίνη, μελανίζουσα ακάνθωση)
    • Ωοθηκικός ή ανδρενεργικός όγκος που παράγει τεστοστερόνη 
    • Υποφυσικό αδένωμα που παράγει προλακτίνη 
    • Υπερθήκωση 
    • Υπερπλασία των επινεφριδίων που ξεκινάει στην ενηλικίωση 
    • Μερική συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων (ανεπάρκεια 21 - υδροξυλάσης)
    • Άλλες ανεπάρκειες επινεφριδιακών ενζύμων 
    • Υπερπλασία ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα ενδομητρίου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ωχρινοτρόπος ορμόνη/ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (LH/FSH) ≥ 2,5 - 3,0/1
    • Αυξημένη τεστοστερόνη, αλλά λιγότερο από 200 mg/dl
    • Η θειϊκή δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA-S) είναι αυξημένη, αλλά λιγότερο από 800 mcg/dl
    • Αυξημένη 17-OH-προγεστερόνη 
    • Αυξημένη ανδροστενδιόνη 
    • Ελάττωση της σφαιρίνης, που συνδέεται με τα στεροειδή του φύλου (φυλοσύνδετης σφαιρίνης)
    • Προλακτίνη αυξημένη 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η ωοθήκη συνήθως είναι διογκωμένη με μία λεία λευκωπή, στιλπνή κάψα 
    • Το στρώμα (φλοιός) των ωοθηκών πλαισιώνεται με ωοθυλάκια σε όλα τα στάδια εξέλιξης, αλλά τα περισσότερα είναι άτρητα
    • Πολλαπλασιασμός των κυττάρων της θήκης με πάχυνση του ινώδους χιτώνα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπέρηχοι πυέλου αποκαλύπτουν διογκωμένες ωοθήκες με πολλαπλές μικρές ωοθυλακικές κύστεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Βιοψία ενδομητρίου για να αποκλειστεί η υπερπλασία και/ή το καρκίνωμα 

    shutterstock 1035434050 1 e1532966569521

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν έχει συστηθεί χειρουργείο για σφηνοειδή εκτομή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η θεραπεία πρέπει να εξατομικεύεται σύμφωνα με τις ανάγκες και επιθυμίες του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική (συστήνεται η απώλεια βάρους, αν είναι υπέρβαρη)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλέψτε την ασθενή σε ότι αφορά τον κίνδυνο καρκινώματος του ενδομητρίου και του μαστού, την ανοχή στην ινσουλίνη και το σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία και στειρότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αν η κύηση δεν είναι επιθυμητή:

    • Κυκλική αιμορραγία μετά από διακοπή με οξική μεδροξυπρογεστερόνη 10 mg από του στόματος x 12-14 ημέρες/μήνα, ή 
    • Μικρή δόση αντισυλληπτικών από το στόμα

    Αν η κύηση είναι επιθυμητή:

    • Πρόκληση ωορρηξίας με κιτρική κλομιφαίνη, ή
    • Ανθρώπινες εμμηνοπαυσιακές γοναδοτροπίνες 
    • Καθαρή ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη με ή χωρίς την προσθήκη του αγωνιστή της ορμόνης απελευθέρωσης της γοναδοτροπίνης ή nafarelin acetate

    Προφυλάξεις:

    • Ο κίνδυνος για πολύδυμη κύηση με κιτρική κλομιφαίνη είναι 8%
    • Ο κίνδυνος για πολύδυμη κύηση με HMG (ανθρώπειος εμμηνοπαυσιακή γοναδοτροπίνη), FSH (ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη) είναι 25%
    • Ο κίνδυνος για σοβαρό σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών είναι μικρότερος από 1%

    Οι κύριες θεραπείες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και χρήση φαρμάκων. 

    Οι στόχοι θεραπείας μπορούν να εξεταστούν σε τέσσερις κατηγορίες:

    • Μείωση των επιπέδων αντίστασης στην ινσουλίνη
    • Αποκατάσταση της γονιμότητας
    • Θεραπεία του δασυτριχισμού ή της ακμής
    • Αποκατάσταση της κανονικής εμμηνόρροιας και πρόληψη της υπερπλασίας του ενδομητρίου και του καρκίνου του ενδομητρίου

    Σε καθέναν από αυτούς τους τομείς, υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με τη βέλτιστη θεραπεία. Γενικές παρεμβάσεις που βοηθούν στη μείωση του βάρους ή της αντίστασης στην ινσουλίνη μπορεί να είναι επωφελείς για όλους αυτούς τους στόχους, επειδή αντιμετωπίζουν αυτό που πιστεύεται ότι είναι η υποκείμενη αιτία.

    Διατροφή για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Όταν η πολυκυστική νόσος ωοθηκών σχετίζεται με την παχυσαρκία, η επιτυχής απώλεια βάρους είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποκατάστασης της κανονικής ωορρηξίας / εμμήνου ρύσεως. Οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν έναν στόχο επίτευξης απώλειας βάρους 5 έως 15% ή περισσότερο, το οποίο βελτιώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και όλες τις ορμονικές διαταραχές. Ωστόσο, πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να επιτύχουν και να διατηρήσουν σημαντική απώλεια βάρους. Η ίδια η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να προκαλέσει αυξημένη επιθυμία για τρόφιμα και χαμηλότερα επίπεδα ενέργειας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απώλεια βάρους. Η μείωση του βάρους προκαλεί βελτιώσεις στο ποσοστό εγκυμοσύνης, στην κανονικότητα της εμμήνου ρύσεως, στην ωορρηξία, στον υπερανδρογονισμό, στην αντίσταση στην ινσουλίνη, στα λιπίδια και στην ποιότητα ζωής. Ακόμα, μια δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, στην οποία ένα σημαντικό μέρος των συνολικών υδατανθράκων λαμβάνονται από φρούτα, λαχανικά και πηγές ολικής αλέσεως, οδηγεί σε μεγαλύτερη κανονικότητα της εμμήνου ρύσεως.

    Η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου, επομένως ενδείκνυται η θεραπεία αυτής της ανεπάρκειας. 

    Φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Τα φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών περιλαμβάνουν αντισυλληπτικά από το στόμα και μετφορμίνη.

    Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την παραγωγή σφαιρίνης που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου, η οποία αυξάνει τη σύνδεση της ελεύθερης τεστοστερόνης. Αυτό μειώνει τα συμπτώματα του δασυτριχισμού που προκαλείται από την υψηλή τεστοστερόνη και ρυθμίζει την επιστροφή σε κανονικές εμμηνορροϊκές περιόδους.

    Η μετφορμίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, συνήθως, στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για τη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφανίζεται στις πολυκυστικές ωοθήκες. Σε πολλές περιπτώσεις, η μετφορμίνη υποστηρίζει επίσης τη λειτουργία των ωοθηκών και επιστρέφει στην κανονική ωορρηξία. 

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα αντιανδρογόνα αποτελέσματά της και η τοπική κρέμα eflornithine μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των τριχών του προσώπου.

    Μια νεότερη κατηγορία φαρμακευτικής αντοχής στην ινσουλίνη, οι θειαζολιδινοδιόνες (γλιταζόνες), έχουν δείξει ισοδύναμη αποτελεσματικότητα με τη μετφορμίνη, αλλά η μετφορμίνη έχει ένα πιο ευνοϊκό προφίλ παρενεργειών. Η μετφορμίνη μπορεί να μην είναι αποτελεσματική σε κάθε τύπο πολυκυστικής νόσου ωοθηκών και, ως εκ τούτου, υπάρχει κάποια διαφωνία σχετικά με το εάν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως γενική θεραπεία πρώτης γραμμής. Εκτός από αυτό, η μετφορμίνη σχετίζεται με πολλές δυσάρεστες παρενέργειες: όπως κοιλιακό άλγος, μεταλλική γεύση στο στόμα, διάρροια και έμετος.

    Η χρήση στατινών στη διαχείριση του υποκείμενου μεταβολικού συνδρόμου παραμένει ασαφής. 

    Μπορεί να είναι δύσκολο να μείνει μια γυναίκα έγκυος με πολυκυστικές ωοθήκες επειδή προκαλεί ακανόνιστη ωορρηξία. Τα φάρμακα που επάγουν τη γονιμότητα περιλαμβάνουν τον επαγωγέα ωορρηξίας κλομιφαίνη ή την παλμική λευπρορελίνη. Η μετφορμίνη βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας γονιμότητας όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με κλομιφαίνη. 

    Η μετφορμίνη θεωρείται ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χρήση μετφορμίνης δεν αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών γενετικών ανωμαλιών σε γυναίκες που έλαβαν μετφορμίνη κατά το πρώτο τρίμηνο.

    Η λιραγλουτίδη μπορεί να μειώσει το βάρος και την περιφέρεια της μέσης περισσότερο από άλλα φάρμακα. 

    Υπογονιμότητα στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

    Δεν έχουν όλες οι γυναίκες με πολυκυστική νόσο ωοθηκών δυσκολία να μείνουν έγκυες. Η σπάνια ωορρηξία είναι μια κοινή αιτία. Άλλοι παράγοντες είναι τα μεταβαλλόμενα επίπεδα των γοναδοτροπινών, η υπερανδρογοναιμία και η υπερινσουλιναιμία. Όπως οι γυναίκες χωρίς πολυκυστική νόσο ωοθηκών, οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες που έχουν ωορρηξία μπορεί να είναι στείρες λόγω άλλων αιτίων, όπως οι στενώσεις των σαλπίγγων λόγω ιστορικού σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών.

    Για τις υπέρβαρες γυναίκες με ωοθυλακιορρηξία, η απώλεια βάρους και οι προσαρμογές της διατροφής, ειδικά για τη μείωση της πρόσληψης απλών υδατανθράκων, συνδέονται με την επανέναρξη της φυσικής ωορρηξίας.

    Για εκείνες τις γυναίκες που μετά την απώλεια βάρους εξακολουθούν να είναι είναι ανωορρηκτικές τότε τα φάρμακα letrozole και clomiphene citrate είναι οι κύριες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την προώθηση της ωορρηξίας. Η μετφορμίνη συνιστάται ως θεραπεία για την ωορρηξία, αλλά φαίνεται λιγότερο αποτελεσματική από τη λετροζόλη ή την κλομιφαίνη. 

    Για γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στη λετροζόλη ή στην κλομιφαίνη και στη διατροφή και τον τρόπο ζωής, υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές, όπως υποβοηθούμενες διαδικασίες αναπαραγωγικής τεχνολογίας, όπως ελεγχόμενη υπερδιέγερση των ωοθηκών με ενέσεις ορμόνης διέγερσης ωοθυλακίων (FSH), ακολουθούμενη από εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF).

    Αν και η χειρουργική επέμβαση δεν πραγματοποιείται, συνήθως, οι πολυκυστικές ωοθήκες μπορούν να αντιμετωπιστούν με λαπαροσκοπική διαδικασία που ονομάζεται «διάτρηση ωοθηκών» (διάτρηση 4-10 μικρών ωοθυλακίων με ηλεκτροκαυτηρίαση, λέιζερ ή βελόνες βιοψίας), η οποία συχνά οδηγεί είτε σε επανέναρξη αυτόματων ωορρηξιών ή ωοθυλακιορρηξία μετά από ανοσοενισχυτική θεραπεία με κλομιφαίνη ή FSH. Η σφηνοειδής εκτομή των ωοθηκών δε χρησιμοποιείται πλέον τόσο λόγω επιπλοκών. Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της διάτρησης των ωοθηκών στη λειτουργία τους.

    Κατάθλιψη

    Οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν κατάθλιψη, λόγω των ορμονικών διαταραχών.

    Δασυτριχισμός και ακμή

    Το αντισυλληπτικό χάπι είναι συχνά αποτελεσματικό στη μείωση του υπερφυσισμού. Τα προγεσταγόνα όπως η νοργεστρέλη και η λεβονοργεστρέλη πρέπει να αποφεύγονται λόγω των ανδρογόνων επιδράσεών τους. 

    Άλλα φάρμακα με αντιανδρογόνα αποτελέσματα είναι η φλουταμίδη και σπιρονολακτόνη, τα οποία μπορούν να δώσουν κάποια βελτίωση στην υπερτρίχωση. Η μετφορμίνη μπορεί να μειώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται συχνά εάν υπάρχουν άλλα χαρακτηριστικά όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, ο διαβήτης ή η παχυσαρκία.

    Το Eflornithine είναι ένα φάρμακο που εφαρμόζεται στο δέρμα σε μορφή κρέμας και δρα απευθείας στα θυλάκια των τριχών για να εμποδίσει την ανάπτυξή τους. Εφαρμόζεται συνήθως στο πρόσωπο.

    Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν αναστολείς της 5-άλφα αναγωγάσης (όπως η φιναστερίδη και η δουταστερίδη) που λειτουργούν αναστέλλοντας τη μετατροπή της τεστοστερόνης σε διυδροτεστοστερόνη.

    Διαταραχές εμμήνου ρύσεως

    Εάν η γονιμότητα δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος, τότε η εμμηνόρροια μπορεί να ρυθμιστεί με αντισυλληπτικό χάπι. 

    Εάν δεν είναι επιθυμητός ένας κανονικός εμμηνορροϊκός κύκλος, τότε δεν απαιτείται απαραίτητα θεραπεία για έναν ακανόνιστο κύκλο.  Εάν η εμμηνόρροια εμφανίζεται λιγότερο συχνά ή καθόλου, συνιστάται κάποια αντικατάσταση προγεσταγόνου. Μια εναλλακτική λύση είναι το προγεσταγόνο από το στόμα που λαμβάνεται ανά διαστήματα (π.χ. κάθε τρεις μήνες) για να προκαλέσει μια προβλέψιμη εμμηνορροϊκή αιμορραγία. 

    Εναλλακτικά φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Η μυοϊνοσιτόλη και η D-chiro-ινοσιτόλες μπορούν να ρυθμίσουν τους εμμηνορροϊκούς κύκλους και να βελτιώσουν την ωορρηξία.

    Πρόληψη πολυκυστικής νόσου ωοθηκών

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως απώλεια βάρους και άσκηση.Τα χάπια ελέγχου των γεννήσεων μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της κανονικότητας των περιόδων, της υπερβολικής ανάπτυξης τριχοφυϊας και της ακμής.  Η μετφορμίνη και τα αντιανδρογόνα μπορούν επίσης να βοηθήσουν. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες τυπικές θεραπείες ακμής και τεχνικές αποτρίχωσης. Οι προσπάθειες για τη βελτίωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, κλομιφαίνη ή μετφορμίνη. Η γονιμοποίηση in vitro χρησιμοποιείται από ορισμένους στους οποίους άλλα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά.  Η ινοσιτόλη (σε οποιαδήποτε μορφή) βοηθά.

    Η διάγνωση για πολυκυστική νόσο ωοθηκών υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο για τα ακόλουθα:

    Η υπερπλασία του ενδομητρίου και ο καρκίνος του ενδομητρίου προκαλούνται, λόγω της υπερβολικής συσσώρευσης της επένδυσης της μήτρας, και επίσης της έλλειψης προγεστερόνης με αποτέλεσμα την παρατεταμένη διέγερση των κυττάρων της μήτρας από τα οιστρογόνα.

    Αντίσταση στην ινσουλίνη / διαβήτης τύπου II

    Υψηλή αρτηριακή πίεση, ιδιαίτερα σε παχυσαρκία ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Κατάθλιψη και άγχος 

    Δυσλιπιδαιμία - διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων. Οι γυναίκες με πολυκυστική νόσο ωοθηκών, παθαίνουν αθηροσκλήρωση, ανεξάρτητα από την αντίσταση στην ινσουλίνη / διαβήτη τύπου II. 

    Καρδιαγγειακά νοσήματα ανεξάρτητα από το Δείκτη Μάζας Σώματος

    Εγκεφαλικά επεισόδια 

    Αύξηση βάρους

    Αποβολές

    Άπνοια ύπνου, ιδιαίτερα εάν υπάρχει παχυσαρκία

    Μη αλκοολική λιπώδης ηπατική νόσος, και πάλι ιδιαίτερα εάν υπάρχει παχυσαρκία

    Μελανίζουσα ακάνθωση (μπαλώματα σκουρόχρωμου δέρματος κάτω από τα χέρια, στην περιοχή της βουβωνικής χώρας, στο πίσω μέρος του λαιμού)

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα 

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών εμφανίζεται μεταξύ των τρανσέξουαλ ανδρών (πριν από τη λήψη τεστοστερόνης)

    Υπάρχει κίνδυνος καρκίνου των ωοθηκών και του καρκίνου του μαστού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείτε συχνά την ασθενή στη διάρκεια του καταμήνιου κύκλου, βασιζόμενοι στο συνδυασμό φαρμάκων που χρησιμοποιείτε για την πρόκληση ωορρηξίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποτρέψτε το καρκίνωμα του ενδομητρίου και του μαστού

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πολύδυμες κυήσεις 
    • Σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών
    • Τα φάρμακα κοστίζουν ακριβά
    • Τα αντισυλληπτικά από το στόμα δεν είναι ακίνδυνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πρόγνωση για τη γονιμότητα είναι άριστη, εξαρτώμενη από άλλους παράγοντες γονιμότητας 
    • Η κατάλληλη θεραπεία και παρακολούθηση της χρόνιας ανωοθυλακιορρηξίας μπορούν να αποτρέψουν την υπερπλασία και/ή το καρκίνωμα του ενδομητρίου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση 
    • Υπερπλασία και/ή καρκίνωμα ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα μαστού
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Hairan
    • Στειρότητα
    • Υπερθήκωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    rp011 polycystic ovary syndrome au img1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Πότε γίνεται εξωσωματική γονιμοποίηση στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

    Να πίνετε τσάι

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Κετογενική δίαιτα

    Φυσικοί τρόποι για να συρρικνωθούν οι κύστεις ωοθηκών

    Πότε εφαρμόζεται η λαπαροσκόπηση και η υστεροσκόπηση

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Ποιες γυναίκες πρέπει να ελέγχουν την αντιμυλλέριο ορμόνη

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Η άσκηση κάνει καλό στις πολυκυστικές ωοθήκες

     Όταν κολλάει η ζυγαριά παρά τη δίαιτα

    Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

    Μελανίζουσα ακάνθωση

    Κύστη ωοθηκών

    Αντιμυλλέριος ορμόνη

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Φυσικοί τρόποι για να συρρικνωθούν οι κύστεις ωοθηκών

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    www.emedi.gr