Πέμπτη, 05 Σεπτεμβρίου 2013 17:35

Μεταβολικό σύνδρομο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου

Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου, ICD-10 E88.81,  είναι η παχυσαρκία κεντρικού τύπου, η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης. Για όλες αυτές τις διαταραχές υπεύθυνη είναι η παρουσία αντίστασης των περιφερικών ιστών και κυρίως του μυϊκού ιστού, στη δράση της ινσουλίνης. Αυτή η ινσουλινοαντίσταση δεν είναι νόσος, είναι όμως μία κεντρική μεταβολική διαταραχή. Υπάρχει και μια σειρά άλλων διαταραχών που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο και είναι η υπερουριχαιμία, το λιπώδες ήπαρ, η υπνική άπνοια, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η αυξημένη πηκτικότητα του αίματος κ.λ.π. Το μεταβολικό σύνδρομο οδηγεί αναπόφευκτα στην αθηρωμάτωση και την καρδιαγγειακή νόσο.

Το μεταβολικό σύνδρομο εμφανίζεται όταν γενετικώς επιρρεπή άτομα αποκτούν υπερβολικό βάρος. Η ανθυγιεινή διατροφή και η ανύπαρκτη σωματική δραστηριότητα αυξάνουν τη συχνότητα εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου. Υπάρχουν διάφορες προτάσεις τεκμηρίωσης του μεταβολικού συνδρόμου από μεγάλους οργανισμούς: WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), NCEP- ΑΤΡ III (Αμερικάνικη Επιτροπή Ειδικών).

Η κλινική ταξινόμηση του μεταβολικού συνδρόμου, που έχει προταθεί από αμερικανική επιτροπή ειδικών (ΝCΕΡ) προ τριετίας, ισχύει κυρίως έκτοτε, γιατί επιτρέπει τον εύκολο προσδιορισμό στην κλινική πράξη του μεταβολικού συνδρόμου.


Ορισμός μεταβολικού συνδρόμου

Τρία από τα πέντε παρακάτω περιγραφόμενα στοιχεία αρκούν για να διαγνωστεί κανείς με μεταβολικό σύνδρομο. Προφανώς όσο περισσότερα εμφανίζει τόσο περισσότερο αυξάνεται ο κίνδυνος καρδιαγγειακών νοσημάτων

  • Μεγάλη περιφέρεια μέσης (κοιλιακή παχυσαρκία): περισσότερα από 102 εκατοστά για τους άνδρες και περισσότερα από 88 εκατοστά για τις γυναίκες
  • Αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα (περισσότερα από 150 mg/dl)
  • Χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης (καλής χοληστερόλης) στο αίμα (λιγότερα από 40 mg/dl για άνδρες και λιγότερα από 50 mg/dl για γυναίκες)
  • Ελαφρώς αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα (περισσότερα από 110 mg/dl, όχι τόσο υψηλά όσο στον διαβήτη, αλλά υψηλότερα από τα κανονικά)
  • Υψηλή αρτηριακή πίεση (περισσότερα από 130 και 85 mmHg)

Η προσέγγιση του NCEP θεωρεί την κοιλιακή παχυσαρκία αφετηριακή αιτία του μεταβολικού συνδρόμου, καθώς το μεγάλο κοιλιακό κύτταρο εκκρίνει κυτοκίνες, και κυρίως την πρωτεΐνη TNFα που επιδρά στον υποδοχέα της ινσουλίνης και συμβάλλει στη δημιουργία ινσουλινοαντίστασης. Επιπρόσθετα, η αυξημένη απελευθέρωση λιπαρών οξέων επί κοιλιακής παχυσαρκίας οδηγεί, σε αυξημένη σύνθεση τριγλυκεριδίων και σε αυξημένη σύνθεση ειδικών αθηρωματογόνων μορίων (μικρές πυκνές LDL) και σε μείωση της προστατευτικής χοληστερίνης (HDL). Οι δυο αυτές προσεγγίσεις καταλήγουν και στη δημιουργία δυο οντοτήτων, οι οποίες αμφότερες ευοδώνουν την αθηρωματική διαδικασία: στον διαβήτη με μεταβολικό σύνδρομο και στο μεταβολικό σύνδρομο χωρίς διαβήτη.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι το μεταβολικό σύνδρομο συνδέεται με τετραπλάσιο κίνδυνο στεφανιαίου θανάτου, ενώ άλλες μελέτες διαπιστώνουν διπλασιασμό του κινδύνου στεφανιαίας νόσου όταν η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη συνδυάζεται και με παρουσία μεταβολικού συνδρόμου.


Διαταραχές που συσχετίζονται με την αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης και την υπερινσουλιναιμία

 

Δυσανεξία στη γλυκόζη

  • διαταραχή γλυκόζης νηστείας
  • διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη

Διαταραχές του μεταβολισμού του ουρικού οξέος

  • αυξημένη συγκέντρωση ουρικού οξέος στο πλάσμα
  • μειωμένη νεφρική απέκκριση του ουρικού οξέος

Δυσλιπιδαιμία

  • αυξημένα τριγλυκερίδια
  • μειωμένη HDL-χοληστερόλη
  • ύπαρξη μικρών πυκνών μορίων LDL χοληστερόλης
  • αυξημένη μεταγευματική λιπαιμία

Αιμοδυναμικές διαταραχές

  • αυξημένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος
  • αυξημένη νεφρική κατακράτηση νατρίου
  • αυξημένη αρτηριακή πίεση

Διαταραχές αιμόστασης

  • αυξημένη συγκέντρωση του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου
  • αυξημένη συγκέντρωση του ινωδογόνου

  • Θεραπεία μεταβολικού συνδρόμου

    Η θεραπεία του μεταβολικού συνδρόμου περιλαμβάνει τη βελτίωση της βασικής υποκείμενης μεταβολικής διαταραχής, δηλαδή της αντίστασης των περιφερικών ιστών στην δράση της ινσουλίνης Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την αλλαγή του τρόπου ζωής, όπως με την ελάττωση του σωματικού βάρους και την μέτρια καθημερινή σωματική άσκηση και ενδεχομένως με φάρμακα (π.χ. γλιταζόνες), καθώς και με την αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που συνυπάρχουν (αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, κυρίως μείωση της LDL, διαβήτης), Η δίαιτα έχει μεγάλη συμβολή στη θεραπεία του μεταβολικού συνδρόμου, αφού οι υποθερμικές δίαιτες μειώνουν το σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, ενώ βελτιώνουν το λιπιδαιμικό προφίλ και τον γλυκαιμικό έλεγχο. Μείωση 5-7% του αρχικού βάρους σε παχύσαρκους είναι ικανή για να βελτιώσει σημαντικά όλες τις παραμέτρους του μεταβολικού συνδρόμου.

    Έμφαση τελευταία δίνεται στη μεσογειακή δίαιτα, η οποία μπορεί να μειώσει κατά 50-70% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων σ' αυτούς που την ακολουθούν.

    Σήμερα υπάρχει ποικιλία νέων δεδομένων και αναφορών σχετικών με το μεταβολικό σύνδρομο και τις θεραπευτικές κατευθύνσεις και αφορά:

    • Κυτταρικούς μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για την αντίσταση στην ινσουλίνη.
    • Πρωτεΐνες που εκκρίνουν κυρίως τα λιπώδη κύτταρα και συμβάλλουν στην ινσουλινοαντίσταση και το μεταβολικό σύνδρομο (λεπτίνη, παράγοντας νέκρωσης των όγκων, ιντερλευκίνη-6, λιπονεκτίνη - μειωμένα επίπεδα) κ.λ.π.
    • Τη σύνδεση φλεγμονής και ινσουλινοαντίστασης και τη σημασία εκτίμησης ειδικών πρωτεϊνών φλεγμονής, όπως η CRP.
    • Τη φαρμακευτική αντιμετώπιση των επιμέρους πτυχών του μεταβολικού συνδρόμου, όπως της παχυσαρκίας (σιμπουρταμίνη και ορλιστάτη, οι νέες φαρμακευτικές ουσίες), της δυσλιπιδαιμίας (νέες στατίνες και φιμπράτες), της υπέρτασης (ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτανσίνης II), του διαβήτη (μετιγλινίδες, ανάλογα ινσουλίνης κ.λ.π.).
    • Την ανάπτυξη και κυκλοφορία φαρμάκων, όπως οι γλιταζόνες, που ενεργοποιούν ειδικούς πυρηνικούς υποδοχείς και αυξάνουν την ιστική ευαισθησία των περιφερικών ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Οι γλιταζόνες σήμερα χρησιμοποιούνται σε διαβητικούς ασθενείς που παρουσιάζουν ινσουλινοαντίσταση. Ωστόσο, πολύ πιθανόν, στο άμεσο μέλλον αυτά τα φάρμακα να χρησιμοποιηθούν ευρύτερα για τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με μεταβολικό σύνδρομο.

Στατιστικά για το μεταβολικό σύνδρομο

  1. Σήμερα υπάρχουν 1 δισεκατομμύριο υπέρβαρα άτομα στον κόσμο, ενώ τα παχύσαρκα άτομα φτάνουν τα 300 εκατομμύρια.
  2. H Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της EE σε συχνότητα παχυσαρκίας ενηλίκων και δεύτερη (μετά την Ιταλία) σε συχνότητα παιδικής παχυσαρκίας.
  3. Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες στον δυτικό κόσμο.
  4. H υπέρταση, η παχυσαρκία, τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ο σακχαρώδης διαβήτης και το κάπνισμα ερμηνεύουν το 75% και πλέον των καρδιαγγειακών επεισοδίων.
  5. H ελάττωση του βάρους κατά 30% προλαμβάνει ή θεραπεύει τον σακχαρώδη διαβήτη.
  6. Μετά την ηλικία των 25 ετών, για κάθε χρόνο που περνάει ο οργανισμός χρειάζεται 1% λιγότερες θερμίδες.
  7. Για να καεί μισό κιλό λίπους, πρέπει να ληφθούν 3.500 θερμίδες λιγότερες.
  8. Γρήγορο περπάτημα για 4-5 ώρες την ημέρα έχει την ίδια επίδραση στο βάρος όσο και η ελάττωση των θερμίδων που λαμβάνονται με την τροφή κατά 750-1.000.
  9. Τα παχύσαρκα παιδιά έχουν 2-5 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό ή έμφραγμα προτού φτάσουν την ηλικία των 65 ετών.

Συμβουλές για το μεταβολικό σύνδρομο

  • Τρώτε μεσογειακά: προτιμήστε τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά, το ελαιόλαδο.
  • Αποφύγετε τα έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα, καθώς και οτιδήποτε περιέχει πολλά λιπαρά, αλάτι, ζάχαρη.
  • Αποφύγετε τα τηγανητά. Μαγειρέψτε στον ατμό, στον φούρνο, στη σχάρα.
  • Τρώτε σε τακτικές ώρες και μην παραλείπετε γεύματα. Ιδανικά, θα πρέπει να παίρνετε πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό και ενδιαμέσως ένα σνακ (προτιμήστε φρούτο).
  • Πίνετε τουλάχιστον 6-8 ποτήρια νερό την ημέρα.
  • Περιορίστε την καφεΐνη (καφέδες, τσάι, αναψυκτικά τύπου κόλα).
  • Ασκηθείτε. Επιλέξτε ένα άθλημα που σας ταιριάζει (για να έχετε λιγότερες πιθανότητες να σταματήσετε έπειτα από λίγο...). Περπατήστε τουλάχιστον για 30 λεπτά καθημερινά και μη χρησιμοποιείτε συχνά τον ανελκυστήρα.
  • Συνειδητοποιήστε πόσες ώρες μπορεί να είστε καθηλωμένοι μπροστά στην τηλεόραση ή στην οθόνη του υπολογιστή και κάντε κάτι για να αλλάξετε αυτή την κατάσταση.
  • Μην καπνίζετε!
  • Επιλέξτε συστηματικές διατροφικές αλλαγές τις οποίες θα μπορέσετε να διατηρήσετε σε βάθος χρόνου.
  • Προσπαθήστε να ελαττώσετε το άγχος.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μεταβολικό σύνδρομο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μεταβολικό σύνδρομο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 6305 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019 21:52
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου είναι φλεγμονώδης αντίδραση ξένου σώματος, περιβάλλουσα μία τρίχα, που μεγαλώνει προς τα έσω (συνήθως, στην περιοχή του γενείου, ειδικά στην υπογνάθιο περιοχή, αλλά μπορεί να συμβεί στο κρανίο, τη μασχάλη ή την ηβική χώρα αν αυτές οι θέσεις ξυρίζονται ή μαδιούνται).

    Χαρακτηρίζεται από μία κόκκινη βλατίδα/φλύκταινα, στο σημείο της εισόδου.

    Πρόκειται για μηχανικό πρόβλημα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Γενετική: Άνθρωποι με σγουρά μαλλιά, ειδικά Νέγροι

    Επικρατέστερη ηλικία: Μετεφηβική, μέση ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Ευαίσθητες, εξιδρωματικές, ερυθηματώδεις, θυλακιώδεις βλατίδες ή φλύκταινες στην περιοχή του γενείου (λιγότερο συχνά στο κρανίο, μασχάλη, ηβική χώρα)
    • Εύρος από 2-4 mm σε μέγεθος
    • Επώδυνη στο ξύρισμα
    • Αλωπεκία
    • Θαμπά, ταλαιπωρημένα, εύθραυστα μαλλιά 

    pseydo 1

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Είσφρυση σπειροειδώς αναπτυσσόμενης τρίχας (φαβορίτας, μουστακιού ή γενείου) με μυτερό άκρο ή ανάπτυξη μυτερής στο άκρο τρίχας, εφ'όσον έχει ξυριστεί πολύ κοντά στο δέρμα
    • Το ξερίζωμα των μαλλιών μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική ανάπτυξη μαλλιών, σε τραυματισμένους θυλάκους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Σγουρά μαλλιά
    • Ξύρισμα πολύ κοντά με ξυράφι πολλαπλών κεφαλών 
    • Ξερίζωμα μαλλιών 
    • Μαύρη φυλή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Βακτηριακή/σταφυλοκοκκική θυλακίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κλινική παθολογία - θυλακιώδεις βλατίδες και φλύκταινες.

    Ιστοπαθολογία - λόγω της καμπυλότητας του, το αναπτυσσόμενο μυτερό στην άκρη ελεύθερο άκρο της τρίχας, προκαλεί μια εγκόλπωση της επιδερμίδας καθώς πλησιάζει το δέρμα. Αυτό συνοδεύεται από φλεγμονή και συχνά ένα ενδοεπιδερμικό απόστημα. Καθώς, η τρίχα εισέρχεται στο χόριο, εμφανίζεται σοβαρότερη φλεγμονή με κατάδυση της επιδερμίδας σε μια προσπάθεια να σχηματίσει έλυτρο γύρω από την τρίχα. Σχηματίζονται ένα απόστημα μέσα στον ψευδοθύλακο και μία αντίδραση ξένου σώματος στην άκρη της εισβάλλουσας τρίχας.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργεια φλυκταινών - συνήθως, στείρων. Μπορεί να δείξει κοαγκουλάση - αρνητικό μικρόκοκκο (φυσιολογική χλωρίδα δέρματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κλινική διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Οξεία θεραπεία:

    • Βγάλτε τα ενσφηνωμένα μαλλιά με αποστειρωμένη βελόνα 
    • Διακόψτε το ξύρισμα μέχρι να λυθούν οι κόκκινες βλατίδες (ελάχιστο 3-4 εβδομάδες)
    • Κάνετε μασάζ στην περιοχή του γενείου με γάζες, τραχύ σφουγγάρι ή βούρτσα, αρκετές φορές την ημέρα
    • Αν εμφανισθούν δευτεροπαθείς λοιμώξεις, αντιβιοτικά συστηματικά

    ccid 149250 F008

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σε δευτεροπαθή λοίμωξη, αντιβιοτικά τοπικά ή συστηματικά:

    • Εφαρμογή διαλύματος κλινδαμυκίνης 2 φορές την ημέρα
    • Μικρές δόσεις ερυθρομυκίνης ή τερακυκλίνης (250 mg 2 φορές την ημέρα)
    • Χορήγηση μέχρι τη λύση των βλατίδων (φλυκταινών)

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • 5% υπεροξείδιο του βενζολίου - εφαρμογή μετά το ξύρισμα
    • 1% κρέμα υδροκορτιζόνης - εφαρμογή πριν τον ύπνο το βράδυ 

    Μέτρια νόσος - Χημικά αποτριχωτικά:

    • Διακόπτουν τη διασταυρούμενη σύνδεση των δισουλφιδικών δεσμών των μαλλιών, προκαλώντας έτσι αμβλύ άκρο στην τρίχα
    • Εφαρμόστε όχι συχνότερα από κάθε 3η μέρα - 2% σουλφίδιο του βαρίου ή θειογλυκολικό ασβέστιο 

    Μέτρια νόσος - Συνδυαστική θεραπεία:

    Υγρή/κρέμα τρετινοΐνη, εφαρμοζόμενη καθημερινά ή κάθε 2η ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - ιστορικό τοπικής εντερίτιδας ή ελκωτικής κολίτιδας, ιστορικό κολίτιδας σχετιζόμενης με αντιβιοτικά 
    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνη, τρετινοΐνη - μόνο υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - κολίτιδα, καύσος και ερεθισμός του ματιού, ξηροδερμία, κύηση κατηγορίας Β 
    • Ερυθρομυκίνη - προσεκτική χρήση σε ασθενείς με ανεπαρκή ηπατική λειτουργία, παρενέργειες από το γαστρεντερικό, ειδικά κοιλιακές κράμπες, κύηση κατηγορίας Β
    • Τετρακυκλίνη - σοβαρός ερεθισμός δέρματος, κύηση κατηγορίας Γ 
    • Υπεροξείδιο του βενζολίου - ερεθισμός και ξηρότητα δέρματος, αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Κρέμα υδροκορτιζόνης - τοπικός ερεθισμός δέρματος, ατροφία δέρματος σε παρατεταμένη χρήση

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης και καρβαμαζεπίνης, μειώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως χρειάζεται. Συμβουλέψτε τον ασθενή για τη θεραπευτική και προληπτική φροντίδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • Χρησιμοποιείστε πολύ μικρό πλαστικό άγκιστρο, για να απομακρύνετε τις τρίχες που έχουν μεγαλώσει προς τα έσω, πριν το ξύρισμα
    • Ξυριστείτε είτε με απλό προσαρμοζόμενο ξυράφι στις πιο τραχειές θέσεις (αποφεύγει το πολύ κοντά στο δέρμα ξύρισμα) ξυράφι διπλής λεπίδας, ξυράφι προστατευμένο με έλασμα ή ηλεκτρική ξυριστική μηχανή με τριπλού "Ο" κεφαλή 
    • Ξυρίστε τα γένια προς τη φορά ανάπτυξης των τριχών 
    • Μη τεντώνετε το δέρμα κατά το ξύρισμα 
    • Χρησιμοποιείστε τη σωστή κρέμα/ζελέ ξυρίσματος 
    • Επαλείψατε το δέρμα με 5% υπεροξείδιο του βενζολίου μετά το ξύρισμα και σκεφτείτε εφαρμογή κρέμας υδροκορτιζόνης 1% πριν τον ύπνο 

    Μέτριες περιπτώσεις:

    • Χημικά αποτριχωτικά 
    • Σκεφτείτε διάλυμα ή κρέμα τρετινοΐνης 0,05%

    Σοβαρές περιπτώσεις:

    • Αποφυγή του "τέλειου" ξυρίσματος 
    • Ηλεκτρόλυση για την καταστροφή των θυλάκων των τριχών που παρέμειναν  
    • Laser 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ουλές (μερικές φορές χηλοειδή)
    • Σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα
    • Παραμορφωτική μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση 
    • Σχηματισμός μολυσματικού κηρίου στο φλεγμαίνον δέρμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πορεία είναι επαναλαμβανόμενη, αν δεν ακολουθούνται τα προληπτικά μέτρα
    • Αν υπάρχουν εξελισσόμενες ουλές και σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα, η πρόγνωση είναι φτωχή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χηλοειδής θυλακίτιδα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ 

    Μη χρησιμοποιείτε τρετινοΐνη, τετρακυκλίνη, υπεροξείδιο του βενζολίου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    ics12331 fig 0001 m

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χηλοειδή

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Θυλακίτιδα

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η κυδωνιά Η κυδωνιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Η γνωστή μας κυδωνιά ή Cydonia vulgaris ή κυδώνια η κοινή ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων. 

    Είναι δέντρο φυλλοβόλο, οπωροφόρο και καλλιεργείται στα ορεινά. Έχει φύλλα ωοειδή, οξύκορφα, έμμισχα, χνουδωτά. Τα άνθη της είναι ρόδινα και βρίσκονται σε μικρές ομάδες στη βάση των ακραίων φύλλων της. Ο καρπός της είναι μεγάλος, σαρκώδης και αρωματικός με λεπτό χνούδι. Ανθίζει την άνοιξη και τη συναντάμε στα ορεινά μας χωριά.

    Πατρίδα της θεωρείται η Περσία, έχει όμως εξαπλωθεί και καλλιεργείται σε πάρα πολλές χώρες από τα παλιά χρόνια. Σε άγρια κατάσταση συναντιέται περιορισμένη κλίμακα. 

    Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν σαν το δέντρο της ευτυχίας και το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

    Στις βόρειες χώρες, όπου η καλλιέργεια της κυδωνιάς είναι εκτεταμένη, οι λαοί έχουν συνδέσει τις προβλέψεις τους για τον καιρό του χειμώνα με την καρποφορία της κυδωνιάς. Εάν η καρποφορία είναι πλούσια, τότε περιμένουν βαρυχειμωνιά και αντίθετα αν η καρποφορία είναι πενιχρή, ήπιο χειμώνα.

    Η κυδωνιά ήταν συνδεδεμένη με τα μυστικά ορισμένων επαγγελμάτων, όπως των μπαρμπέρηδων που έφτιαχναν από τα κουκούτσια της μια μπριγιαντίνη για το γυάλισμα και στερέωμα των μαλλιών, των ψαλτάδων, τραγουδιστών και ρητόρων που με το νερό των κουκουτσιών της έκαναν γαργάρες για να προφυλάξουν και να διατηρήσουν τη φωνή τους. 

    Στην πατρίδα μας η κυδωνιά είναι δέντρο που ευδοκιμεί και καλλιεργείται, κυρίως, στα ορεινά, όμως στην εποχή τους βρίσκουμε τον καρπό τους σε όλες σχεδόν τις φρουταρίες.

    Χρήσιμα μέρη κυδωνιάς

    Χρήσιμα μέρη της σαν βότανα είναι οι καρποί, τα άνθη και τα φύλλα της.

    Εάν θέλουμε μπορούμε να φυλάξουμε για το χειμώνα κυδώνια φτάνει να διαλέξουμε φρούτα γερά με το κοτσάνι τους και όχι τελείως ώριμα, θα κερώσουμε το κοτσάνι τους και θα τα κρεμάσουμε σε δροσερό σκιερό τόπο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για φύλαξη είναι η ξήρανση. Καθαρίζουμε τα κυδώνια από το χνούδι που τα περιβάλλει και το φυλάμε, γιατί όπως θα δούμε έχει και αυτό τη χρήση του σαν βότανο, τα κόβουμε φέτες λεπτές, τα ξηραίνουμε και τα φυλάμε. Το ίδιο και τα κουκούτσια τους, τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς. 

    Εάν θα κάνουμε γλυκό κυδωνιού, τότε μπορούμε να μαζέψουμε το χνούδι, τη φλούδα του καρπού και τα κουκούτσια, να τα ξηράνουμε και να τα φυλάξουμε.

    Τα κυδώνια είναι μυρωδάτος καρπός αλλά με στυφή και λίγο υπόξινη γεύση, η οποία χάνεται όταν ψηθούν.

    Περιέχουν σάκχαρο, υδατάνθρακες, μηλικό οξύ, ρητίνη, πηκτίνη, τανίνη, αζωτούχες ουσίες και ανόργανα άλατα.

    Οι σπόροι τους περιέχουν άφθονες βλεννώδεις ουσίες που εντοπίζονται στο φλοιό τους, ενώ τα σπέρματα περιέχουν αμυγδαλίνη. Γι' αυτό οι σπόροι πρέπει να αφήνονται σε κρύο νερό ολόκληροι, χωρίς να τους σπάσουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε τις βλεννώδεις ουσίες τους. 

    Οι κυριότερες ιδιότητες των κυδωνιών είναι στυπτικές και μαλακτικές και οφείλονται στα δραστικά τους συστατικά και στον τρόπο προετοιμασίας τους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Άνθη, φύλλα κυδωνιάς

    Ένα ζεστό ρόφημα από τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς, που το ετοιμάζουμε βράζοντας 4 κουταλιές της σούπας βότανο για 5 λεπτά σε δύο ποτήρια νερό, βοηθά σε:

    • Αϋπνίες, παίρνουμε ένα ποτήρι ζεστό ρόφημα πριν πάμε για ύπνο
    • Περιπτώσεις νευρασθένειας και νευρικής ταχυκαρδίας 
    • Βήχας και εμπύρετες καταστάσεις 

    Εξωτερικά το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με κομπρέσες σε πόνους ματιών και σαν κολλύριο για παθήσεις των ματιών, όπως φλεγμονές, κοκκίνισμα και κουρασμένα μάτια.

    Βάμμα κυδωνιάς

    Αφήνουμε 150 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα κυδωνιάς σε μισό λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε.

    Από το βάμμα αυτό παίρνουμε 20 σταγόνες, διαλυμένες σε λίγο νερό, τρεις φορές την ημέρα, σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

    511

    Κυδώνια

    Το χνούδι τους είναι αιμοστατικό και με αυτό μπορούμε να σταματήσουμε  μικρές αιμορραγίες, απλώνοντάς το πάνω στην πληγή. Γι' αυτό, όταν θα χρησιμοποιήσουμε κυδώνια φροντίζουμε να αφαιρέσουμε το χνούδι τους, πριν τα πλύνουμε και να το φυλάμε για κάθε ενδεχόμενο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή ξηρά τα κυδώνια, για τις διάφορες προετοιμασίες και ιδιότητες τους. Τα κυδώνια έχουν στυφή και υπόξινη γεύση, έστω και παραγινομένα, γι' αυτό σπάνια θα βρεθούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση για το φρούτο αυτό ωμό. Με το ψήσιμο όμως η στυφάδα τους χάνεται, όχι όμως και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Τα κυδώνια είναι στυπτικά και χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό από τα πανάρχαια χρόνια. Αφέψημα τους χρησιμοποιείται σε δυσεντερίες με εμετούς και ευκοιλιότητες, καθώς και σε περιπτώσεις αιμόπτυσης.

    Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και το σιρόπι των ψητών κυδωνιών χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο να μαλακώσουν, τα στίβουμε και παίρνουμε το χυμό τους. Από το χυμό αυτό συστήνεται να παίρνουμε δύο κουταλιές της σούπας, 2 φορές την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι για παιδιά, αλλά μπορούμε να την τριπλασιάσουμε για μεγάλους.

    Το λικέρ των κυδωνιών είναι τονωτικό και συστήνεται σε υπερήλικες και σε άτομα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης μετά από σοβαρή αρρώστια. Είναι ευστόμαχο και συστήνεται σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι, σε ιλίγγους και σε εμετούς.

    Το κυδωνόκρασο είναι ένα άλλο τονωτικό παρασκεύασμα από τα κυδώνια. Χρησιμοποιείται με κομπρέσες για τη θεραπεία πληγών, με γαργάρες για πληγές στα ούλα και για ερεθισμένα λαιμά, με κολπικές πλύσεις για τη χαλάρωση του κόλπου, ενώ με κομπρέσες καταπολεμεί τη χαλαρότητα του στήθους.

    Το ίδιο αποτέλεσμα για το στήθος έχουν και τα καταπλάσματα με λειωμένα φρέσκα κυδώνια.

    Τα κυδώνια θεωρούνται αφροδισιακά για τις γυναίκες.

    Οι φρέσκες φλούδες των κυδωνιών συστήνονται να τρώγονται από όσους υποφέρουν από το συκώτι τους, από όσους έχουν ενοχλήσεις του λεπτού εντέρου και από όσους υποφέρουν από διάρροιες.

    Τα ψητά κυδώνια όμως με τη φλούδα τους είναι ήπια καθαρτικά, γιατί η φλούδα τους ενεργοποιεί τα έντερα.

    Κουκούτσια κυδωνιών

    Τα κουκούτσια ή σπόροι ή σπέρματα των κυδωνιών ήταν το μυστικό όπλο των ρητόρων, των ψαλτάδων και των μπαρμπέρηδων και αυτό χάριν στη μεγάλη ποσότητα βλέννας που περιέχουν. Περιέχουν 20% βλεννώδεις ουσίες, όπως η κυδωνίνη, αραβινόζη και ξυλόζη, πρωτεΐνες, μηλικό οξύ, αμυγδαλίνη, λιπαρές ουσίες, τανίνη, φωσφορικό οξύ κ.α.

    Η αμυγδαλίνη για την επίδραση του νερού, μετατρέπεται σε κυανούχα ένωση που είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνουμε δεν πρέπει να σπάζονται οι σπόροι, που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά παρασκευάσματα, ούτε και να τους τρώμε.

    Το κρύο έμβρεγμα των σπόρων των κυδωνιών παίρνεται αφού αφήσουμε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι κρύο νερό από μια μέχρι τρεις ώρες. Πετάμε τους σπόρους και κρατάμε την παχύρευστη ουσία που μένει. Γλυκαίνουμε με μέλι και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τέσσερις φορές την ημέρα.

    Βοηθά σε βρογχίτη, έντονο βήχα και φλέγματα, γιατί ενεργεί μαλακτικά και αποχρεπτικά, σε γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετούς και διάρροιες, σε βράχνιασμα και φλεγμονές των αναπνευστικών οδών, σε αιμοπτύσεις και μητρορραγίες καθώς και πονοκεφάλους.

    Το ίδιο, αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα, βοηθά με γαργάρες, σε προβλήματα του αναπνευστικού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται και βοηθά σε εγκαύματα, σκασίματα της επιδερμίδας, όπως χιονίστρες, ραγάδες και αιμορροΐδες. Επίσης για σκασίματα στα χείλη και στις ρόγες των μαστών. Ακόμη σε έκζεμα, πρήξιμο, σπυριά και αιματώματα ή μώλωπες.

    Αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα βοηθά με κομπρέσες σε ερεθισμένα ματόκλαδα.

    Οι μπαρμπέρηδες έκαναν τη δική τους μπριγιαντίνη από τη βλέννα αυτή των κοκυκουτσιών, που τη χρησιμοποιούσαν για να στερεώσουν και να γυαλίσουν τα μαλλιά των πελατών τους, μουσχοπουλώντας την συνάμα.

    Από τη βλέννα αυτή μπορούμε να κάνουμε το δικό μας κολλύριο για τα μάτια, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε συνάμα και σαν μαλακτικό δέρματος:

    • Καλύπτουμε τα κουκούτσια κυδωνιών με απεσταγμένο νερό και τα ανακατεύουμε μέχρι οι βλεννώδεις ουσίες τους περάσουν στο υγρό. Πετάμε τα κουκούτσια και φυλάμε το υγρό σε καθαρό μπουκαλάκι.

    cydonia

    Θεραπευτικά παρασκευάσματα από τα κυδώνια

    Αφέψημα

    Βράζουμε 50 γραμμάρια φύλλα σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε τρία ποτήρια την ημέρα. Το αφέψημα αυτό συστήνεται για νευρασθένειες. Για την ευκοιλιότητα, βράζουμε φύλλα ή φλούδα κυδωνιών.

    Κυδωνόκρασο

    Βάζουμε σε μια μπουκάλα με άσπρο αγνό κρασί 3-4 κυδώνια ψιλοκομμένα και τα αφήνουμε για 7-10 μέρες, ανακατεύοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε, πετάμε τα κυδώνια και φυλάμε το κρασί, που το χρησιμοποιούμε με μέτρο σαν τονωτικό.

    Λικέρ

    Βάζουμε ίσα μέρη ψιλοκομμένο κυδώνι, ζάχαρη και καθαρό οινόπνευμα σε μια μπουκάλα. Τα κλείνουμε καλά και τα αφήνουμε μέχρι και ένα μήνα, ανακατώνοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε και φυλάμε το λικέρ που το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι.

    Κυδωνόπαστο

    Πλένουμε και ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν ενάμιση κιλό κυδώνια. Παίρνουμε τη μαλακή τους σάρκα, προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και το βράζουμε σε κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν οι άκρες να ξεκολλούν από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφαιρούμε από τη φωτιά, προσθέτουμε θκιούλι για μυρωδιά και ψιλοκομμένα και καθαρισμένα αμύγδαλα, ανακατώνουμε καλά και το απλώνουμε στον πάτο ενός ρηχού ταψιού και το πιέζουμε να πάρει τη φόρμα του. Αφήνουμε να στεγνώσει για 2-3 μέρες, το κόβουμε σε ρόμβους, το πασπαλίζουμε με ζάχαρη και το φυλάμε.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    the quince fruit marmalade jam jelly and membrillo

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δερματίτιδα από στάση Δερματίτιδα από στάση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματίτιδα από στάση

    Δερματίτιδα από στάση είναι χρόνιο, μη φλεγμονώδες οίδημα των κάτω άκρων και άκρων ποδιών, που συνοδεύεται από κύκλους εκδορών, δρυφάδων και σχάσεων του δέρματος, ορορροής, εφελκιδοποίησης και φλεγμονής 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή οικογενής προδιάθεση 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Βλάβες ερυθρές, ερυθροϊώδεις, βιολετιές (μερικές φορές πράσινες) οφειλόμενες στην αναγωγή της αιμοσφαιρίνης του φλεβικού αίματος (μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση)
    • Κατανομή - αστράγαλοι με συχνή επέκταση στο άκρο πόδι και στο κάτω τριτημόριο της κνήμης
    • Μη φλεγμονώδες οίδημα προηγείται του δερματικού εξανθήματος 
    • Έλκη στάσεως (συχνά συνοδεύουν τη δερματίτιδα από στάση), δευτεροπαθή σε τομές, δρυφάδες, εκδορές του λεπτυσμένου δέρματος που περιβάλλει τον αστράγαλο
    • Ήπιος κνησμός, πόνος (αν το έλκος επιμένει)

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ανεπάρκεια φλεβικών βαλβίδων - η πιο συχνή αιτία επιμόνου οιδήματος αστραγάλων 
    • Τραύμα στο οιδηματώδες ή με εκζεματοειδείς βλάβες δέρμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ατοπία 
    • Υπερβολική διέγερση του κύκλου κνησμού - ξεσμού
    • Τραύμα
    • Προηγούμενη εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Προηγούμενη εγκυμοσύνη 
    • Προηγούμενη παθολογική κατάσταση 
    • Παχυσαρκία
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Δίαιτα φτωχή σε πρωτεΐνες 
    • Γήρας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλες εκζεματοειδείς καταστάσεις:

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (λόγω τοπικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία)
    • Νευροδερματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιεργήστε τα έλκη στάσεως αν αποφασίσατε να δώσετε αντιβιοτικά (η χρήση των αντιβιοτικών τοπικά ή συστηματικά είναι συζητήσιμη)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια φλεγμονή 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Για να διαπιστώσετε αν υπάρχει δευτεροπαθής λοίμωξη καλλιεργήστε τη βάση των ελκών ή τις πυορροούσες εφελκιδοποιημένες επιφάνειες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για εκρίζωση φλεβών ή δερματικά μοσχεύματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ελάττωση του οιδήματος:

    • Ανύψωση του άκρου - πέλματα πάνω από τα γόνατα, γόνατα πάνω από τα ισχία
    • Ελαστικές επιδέσεις αν οι βλάβες είναι ξηρές, ή ελαστικές κάλτσες
    • Θεραπεία με διουρητικά

    Θεραπεία λοιμώξεων:

    • Ο S. aureus ή οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι καταπολεμώνται με αντιβιοτικά από του στόματος 
    • Αποικισμός Gram-αρνητικών μικροβίων - τοπικοί αντιμικροβιακοί παράγοντες (αντισηπτικά) ή ευρέος φάσματος τοπικά αντιβιοτικά (π.χ. νεομυκίνη, πολυσπορίνη)

    Αφαίρεση νεκρωμένων ιστών στη βάση του έλκους

    varicose dermatitis or eczema on ankle

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας 
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Ανύψωση κάτω άκρων του κρεβατιού εκτός και αν αντενδείκνυται 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική. Απώλεια βάρους αν υπάρχει παχυσαρκία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τονίστε την ανάγκη σωματικής άσκησης για να διατηρηθούν η κυκλοφορία των κάτω άκρων και οι μύες σε καλή κατάσταση. Η βάδιση είναι ιδανική 
    • Κρατήστε τα κάτω άκρα υπερυψωμένα σε περίπτωση που κάθεστε ή είστε ξαπλωμένοι 
    • Μη φοράτε ζώνες, καλτσοδέτες, κορσέδες με σκληροελαστική υφή
    • Αποφύγετε τις εκδορές
    • Ανυψώστε τα κάτω πόδια του κρεβατιού κατά 5-10 cm  

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Υγρά επιθέματα Burow και ψυχρές κρέμες 
    • Τοπικά τριαμσινολόνη 0,1% σε μορφή κρέμας/αλοιφής 3 φορές την ημέρα ή τοπικά βηταμεθαζόνη 
    • Valerate 0,1% κρέμα/αλοιφή/διάλυμα τρεις φορές την ημέρα
    • Τοπικά αντικνησμώδη - πραμοξίνη, καμφορά, μενθόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγήστε αντιβιοτικά με βάση τα αποτελέσματα καλλιεργειών από τα εξιδρώματα ή τη βάση του έλκους 
    • Εφυγραντικά όταν η δερματίτιδα είναι σε ύφεση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν χρησιμοποιείται η μπότα Unna κόψτε διαδοχικά και ξαναεφαρμόστε την μία φορά κάθε εβδομάδα (περιορίζει το οίδημα και προλαμβάνει τις εκδορές)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε υποτροπή του οιδήματος, που συνήθως συμβαίνει με πολύ πιεστικές κάλτσες 
    • Τοπικά εφυγραντικά για να αποφευχθεί η ξήρανση του δέρματος και ο συνακόλουθος κνησμός 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής βακτηριακή λοίμωξη 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Αιμορραγία στις περιοχές δερματίτιδας
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα εκεί όπου υπάρχουν μακροχρόνια έλκη στάσεως 
    • Ουλοποίηση που οδηγεί σε μεγαλύτερη πιθανότητα μικρών τραυμάτων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Χρόνια πορεία με εναλλασσόμενες υφέσεις και εξάρσεις 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κιρσοί 
    • Άλλη εκζεματοειδής νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    4 therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ερυσίπελας

    Για όσους έχουν κιρσούς

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Χρόνια δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση είναι επεισόδια αδυναμίας που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα καλίου (Κ+) στον ορό του αίματος 

    Υπάρχουν δύο μορφές:

    • Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση - είναι η πιο συχνή μορφή και, συνήθως, μεταβιβάζεται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα
    • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση σπάνια, συνήθως προσβάλλει άρρενες Ανατολίτες

    Γενετική: Αυτοσωματικός επικρατούν χαρακτήρας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η νόσος εμφανίζεται κατά το τέλος της παιδικής ηλικίας και την εφηβεία (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση) ή νωρίς κατά την ενηλικίωση (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση). Εμφάνιση της νόσου μετά την ηλικία των 35 ετών, είναι εξαιρετικά σπάνια

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες > Γυναίκες (3:1) (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση)
    • Άνδρες > Γυναίκες (20:1) (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Επεισόδια μυϊκής αδυναμίας των σκελών, διάρκειας λίγων ωρών έως πολλών ημερών 
    • Η προσβολή, χαρακτηριστικά, εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του ύπνου ο οποίος ακολουθεί έντονη εξάσκηση 
    • Οι προσβολές, επίσης, μπορούν να προκληθούν από γεύματα πλούσια σε υδατάνθρακες ή νάτριο (Na+)
    • Το κρύο, η καταπόνηση, το αλκοόλ, τα διουρητικά, η ινσουλίνη ή η επινεφρίνη μπορούν να επιτείνουν τις προσβολές 
    • Η μυϊκή ισχύς, μεταξύ των προσβολών, είναι συνήθως φυσιολογική 
    • Μετά από χρόνια συχνών και παρατεταμένων προσβολών, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μόνιμη αδυναμία των εγγύς μυϊκών ομάδων 
    • Μυαλγίες 
    • Η αδυναμία των εγγύς μυών είναι μεγαλύτερη από την αδυναμία των μυών των απόμακρων σημείων του σώματος 
    • Οι μύες των οφθαλμών, του προσώπου, της γλώσσας, του φάρυγγα, του λάρυγγα, το διάφραγμα και οι σφιγκτήρες προσβάλλονται σπάνια 
    • Ελάττωση των εν τω βάθει τενοντίων αντανακλαστικών 
    • Διατήρηση της αισθητικότητας

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Η ακριβής παθογένεια είναι άγνωστη 
    • Η ανωμαλία εντοπίζεται στη μυϊκή μεβράνη 
    • Η μυϊκή συστολή γίνεται φυσιολογικά
    • Η διαταραχή μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη διαφυγή Na+ μέσα στο κύτταρο, διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης 
    • Η είσοδος Na+ στο κύτταρο ελαττώνει τη διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού κατά μήκος της κυτταρικής μεμβράνης, δεν προκαλείται δυναμικό ενεργείας και ο μυς δεν συστέλλεται
    • Καθώς η αντλία Na+ - Κ -ΑΤΡάσης, της κυτταρικής μεμβράνης προσπαθεί να μετακινήσει το Na+ στον εξωκυττάριο χώρο, εξωκυττάριο Κ+ εισέρχεται μέσω της ανταλλαγής ιόντων Na+ - Κ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Άρρεν φύλο
    • Ηλικία μικρότερη των 35 ετών
    • Οικογενειακό ιστορικό (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση)
    • Ασιατική φυλή (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση (επεισοδιακή αδυναμία)
    • Συγγενής παραμυοτονία
    • Νορμοκαλιαιμική περιοδική παράλυση
    • Δηλητηρίαση από βάριο
    • Υπεραερισμός
    • Δευτεροπαθής υποκαλιαιμία (χρήση διουρητικών ή υπακτικών φαρμάκων, διάρροια, έμετοι, νόσος των νεφρών ή των επινεφριδίων, βρώση αργίλου)
    • Βαριά μυασθένεια
    • Σύνδρομο Guillain-Barre
    • Παράλυση προκαλούμενη από κρότωνα
    • Καταπληξία
    • Παράλυση του ύπνου 
    • Προσυγκοπτική κατάσταση 
    • Επεισόδια πτώσης στο έδαφος 
    • Ακινητική επιληψία 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το κυριότερο εύρημα είναι τα χαμηλά επίπεδα Κ+ στον ορό μέχρι και 1,8 mEq/L
    • Το Κ+ των ούρων είναι φυσιολογικό
    • Αύξηση της Τ3, της Τ4, του ελεύθερου θυρεοειδικού δείκτη και ελάττωση της TSH (μόνο στην υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η βιοψία μυός μπορεί να δείξει ατροφία, κενοτόπια κεντρικά στο σαρκόπλασμα
    • Η ηλεκτρονική μικροσκόπηση δείχνει ότι τα κενοτόπια προκαλούνται από προοδευτική διάταση του σαρκοπλασματικού δικτύου 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σε ήπια υποκαλιαιμία, αναφαίνονται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) κατάσπαση του ST διαστήματος, επιπέδωση των Τ κυμάτων και παρουσία κυμάτων U
    • Σε βαριά υποκαλιαιμία, στο ΗΚΓ μπορεί να εμφανιστούν οξυκόρυφα Ρ κύματα, επιμήκυνση του P-R διαστήματος και διάταση του QRS
    • Το ηλεκτρομυογράφημα δεν βοηθάει

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς με ραδιενεργό ιώδιο (μόνο στην υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μπορεί να χρειαστεί να γίνει δοκιμασία πρόκλησης (50-100 gr γλυκόζης από του στόματος με 2-4 gr νατρίου και κατόπιν εξάσκηση ή 50-100 gr γλυκόζης από του στόματος με 10-20 IU ινσουλίνης υποδορίως). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, θα πρέπει να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Βαριά υποκαλιαιμία ή αδυναμία - εισαγωγή στο νοσοκομείο και απαρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας 
    • Ήπια υποκαλιαιμία ή αδυναμία - εξωνοσοκομειακός ασθενής και προσεκτική παρακολούθηση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σπανίως, μπορεί να χρειαστεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής 

    Hypokalemic Periodic Paralysis

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή τροφίμων πλουσίων σε υδατάνθρακες και νάτριο 
    • Βρώση φρούτων πλούσιων σε Κ+ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Από του στόματος χλωριούχο κάλιο (KCl) 0,2 έως 0,4 mEq/Kg, επανάληψη κάθε 15 έως 30 λεπτά ανάλογα με την ανταπόκριση στο ΗΚΓ, στο Κ+ του ορού και στη μυϊκή ισχύ
    • Σε επικίνδυνες για τη ζωή καταστάσεις ή αν υπάρχει έμετος, χορήγηση ενδοφλεβίως KCl σε μαννιτόλη (ο ορός γλυκόζης 5% και ο αλατούχος φυσιολογικός ορός μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση). Άμεση χορήγηση 0,1 mEq/Kg κάθε 5 έως 10 λεπτά με συνεχή ΗΚΓραφική παρακολούθηση και έλεγχο του Κ+ του ορού

    Πρόληψη των προσβολών σε οικογενή υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση:

    • Από του στόματος KCl
    • Ακεταζολαμίδη 125 έως 1.000 mg την ημέρα, εφ'άπαξ ή διαιρεμένα σε δυο δόσεις

    Πρόληψη των προσβολών σε υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση:

    • Αντιμετώπιση της συνυπάρχουσας θυρεοτοξίκωσης με β-ανασταλτικά φάρμακα
    • Η ακεταζολαμίδη αντενδείκνυται

    Αντενδείξεις:

    • Σημαντική ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία, υπερευαισθησία, υπερχλωραιμική οξέωση, επινεφριδιακή ενεπάρκεια, Χαμηλό Na+, K+ ορού (ακεταζολαμίδη
    • Καρδιογενές shock, φλεβοκομβική βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βρογχικό άσθμα (προπρανολόλη)

    Προφυλάξεις:

    • Ο ρυθμός της ενδοφλέβιας έγχυσης KCl θα πρέπει να παρακολουθείται, ώστε να προληφθεί η ακατάλληλη χορήγηση μεγάλων και, πιθανώς, θανατηφόρων δόσεων 
    • Η ενδοφλέβια χορήγηση KCl από περιφερική οδό, σε ρυθμό μεγαλύτερο από 10 mEq/ώρα, μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο
    • Νάρκη ή παραισθησίες σε μεγάλες δόσεις (ακεταζολαμίδη)
    • Ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία (προπανολόλη)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Υψηλές δόσεις ασπιρίνης (ακεταζολαμίδη)
    • Ρεζερπίνη, βεραπαμίλη, υδροξείδιο του αργιλίου, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, χλωροπρομαζίνη, σιμετιδίνη, θεοφυλλίνη (προπρανολόλη)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πρόληψη των προσβολών σε οικογενή υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση:

    • Τριαμτερένη 25 έως 100 mg/ημέρα
    • Σπιρονολακτόνη 25 έως 100-200 mg/ημέρα

    Πρόληψη των προσβολών σε υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση:

    • Προπυλθειουρακίλη, ραδιενεργός "αφαίρεση" του θυρεοειδούς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση των επιπέδων του Κ+ και των άλλων ηλεκτρολυτών του ορού (αν χορηγείται ακεταζολαμίδη), παρακολούθηση των λειτουργικών δοκιμασιών του θυρεοειδούς (αν χορηγείται προπρανολόλη ή προπυλθειουρακίλη)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Καρδιακές αρρυθμίες, έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η συχνότητα των προσβολών, συνήθως, ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας
    • Μετά από χρόνια συχνών, παρατεταμένων προσβολών, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μόνιμη αδυναμία των εγγύς μυϊκών ομάδων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπερθυρεοειδισμός με υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση και θυρεοτοξίκωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου κατά το τέλος της παιδικής ηλικίας ή την εφηβεία

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση της νόσου μετά τα 25-35 έτη ζωής είναι εξαιρετικά σπάνια, η συχνότητα των προσβολών, συνήθως, ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    F5.large

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Διαβητική κετοξέωση

    Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Το σύνδρομο Fanconi

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Σπιρονολακτόνη

    Ασκίτης

    Νεφρωνόφθιση

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα διουρητικά

    Άποιος διαβήτης

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Η κοιλιοκάκη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Αλδοστερόνη

    Mεταβολική αλκάλωση

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Οι γυναικείες ορμόνες »