Πέμπτη, 05 Σεπτεμβρίου 2013 17:35

Μεταβολικό σύνδρομο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου

Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου, ICD-10 E88.81,  είναι η παχυσαρκία κεντρικού τύπου, η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης. Για όλες αυτές τις διαταραχές υπεύθυνη είναι η παρουσία αντίστασης των περιφερικών ιστών και κυρίως του μυϊκού ιστού, στη δράση της ινσουλίνης. Αυτή η ινσουλινοαντίσταση δεν είναι νόσος, είναι όμως μία κεντρική μεταβολική διαταραχή. Υπάρχει και μια σειρά άλλων διαταραχών που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο και είναι η υπερουριχαιμία, το λιπώδες ήπαρ, η υπνική άπνοια, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η αυξημένη πηκτικότητα του αίματος κ.λ.π. Το μεταβολικό σύνδρομο οδηγεί αναπόφευκτα στην αθηρωμάτωση και την καρδιαγγειακή νόσο.

Το μεταβολικό σύνδρομο εμφανίζεται όταν γενετικώς επιρρεπή άτομα αποκτούν υπερβολικό βάρος. Η ανθυγιεινή διατροφή και η ανύπαρκτη σωματική δραστηριότητα αυξάνουν τη συχνότητα εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου. Υπάρχουν διάφορες προτάσεις τεκμηρίωσης του μεταβολικού συνδρόμου από μεγάλους οργανισμούς: WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), NCEP- ΑΤΡ III (Αμερικάνικη Επιτροπή Ειδικών).

Η κλινική ταξινόμηση του μεταβολικού συνδρόμου, που έχει προταθεί από αμερικανική επιτροπή ειδικών (ΝCΕΡ) προ τριετίας, ισχύει κυρίως έκτοτε, γιατί επιτρέπει τον εύκολο προσδιορισμό στην κλινική πράξη του μεταβολικού συνδρόμου.


Ορισμός μεταβολικού συνδρόμου

Τρία από τα πέντε παρακάτω περιγραφόμενα στοιχεία αρκούν για να διαγνωστεί κανείς με μεταβολικό σύνδρομο. Προφανώς όσο περισσότερα εμφανίζει τόσο περισσότερο αυξάνεται ο κίνδυνος καρδιαγγειακών νοσημάτων

  • Μεγάλη περιφέρεια μέσης (κοιλιακή παχυσαρκία): περισσότερα από 102 εκατοστά για τους άνδρες και περισσότερα από 88 εκατοστά για τις γυναίκες
  • Αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα (περισσότερα από 150 mg/dl)
  • Χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης (καλής χοληστερόλης) στο αίμα (λιγότερα από 40 mg/dl για άνδρες και λιγότερα από 50 mg/dl για γυναίκες)
  • Ελαφρώς αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα (περισσότερα από 110 mg/dl, όχι τόσο υψηλά όσο στον διαβήτη, αλλά υψηλότερα από τα κανονικά)
  • Υψηλή αρτηριακή πίεση (περισσότερα από 130 και 85 mmHg)

Η προσέγγιση του NCEP θεωρεί την κοιλιακή παχυσαρκία αφετηριακή αιτία του μεταβολικού συνδρόμου, καθώς το μεγάλο κοιλιακό κύτταρο εκκρίνει κυτοκίνες, και κυρίως την πρωτεΐνη TNFα που επιδρά στον υποδοχέα της ινσουλίνης και συμβάλλει στη δημιουργία ινσουλινοαντίστασης. Επιπρόσθετα, η αυξημένη απελευθέρωση λιπαρών οξέων επί κοιλιακής παχυσαρκίας οδηγεί, σε αυξημένη σύνθεση τριγλυκεριδίων και σε αυξημένη σύνθεση ειδικών αθηρωματογόνων μορίων (μικρές πυκνές LDL) και σε μείωση της προστατευτικής χοληστερίνης (HDL). Οι δυο αυτές προσεγγίσεις καταλήγουν και στη δημιουργία δυο οντοτήτων, οι οποίες αμφότερες ευοδώνουν την αθηρωματική διαδικασία: στον διαβήτη με μεταβολικό σύνδρομο και στο μεταβολικό σύνδρομο χωρίς διαβήτη.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι το μεταβολικό σύνδρομο συνδέεται με τετραπλάσιο κίνδυνο στεφανιαίου θανάτου, ενώ άλλες μελέτες διαπιστώνουν διπλασιασμό του κινδύνου στεφανιαίας νόσου όταν η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη συνδυάζεται και με παρουσία μεταβολικού συνδρόμου.


Διαταραχές που συσχετίζονται με την αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης και την υπερινσουλιναιμία

 

Δυσανεξία στη γλυκόζη

  • διαταραχή γλυκόζης νηστείας
  • διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη

Διαταραχές του μεταβολισμού του ουρικού οξέος

  • αυξημένη συγκέντρωση ουρικού οξέος στο πλάσμα
  • μειωμένη νεφρική απέκκριση του ουρικού οξέος

Δυσλιπιδαιμία

  • αυξημένα τριγλυκερίδια
  • μειωμένη HDL-χοληστερόλη
  • ύπαρξη μικρών πυκνών μορίων LDL χοληστερόλης
  • αυξημένη μεταγευματική λιπαιμία

Αιμοδυναμικές διαταραχές

  • αυξημένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος
  • αυξημένη νεφρική κατακράτηση νατρίου
  • αυξημένη αρτηριακή πίεση

Διαταραχές αιμόστασης

  • αυξημένη συγκέντρωση του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου
  • αυξημένη συγκέντρωση του ινωδογόνου

  • Θεραπεία μεταβολικού συνδρόμου

    Η θεραπεία του μεταβολικού συνδρόμου περιλαμβάνει τη βελτίωση της βασικής υποκείμενης μεταβολικής διαταραχής, δηλαδή της αντίστασης των περιφερικών ιστών στην δράση της ινσουλίνης Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την αλλαγή του τρόπου ζωής, όπως με την ελάττωση του σωματικού βάρους και την μέτρια καθημερινή σωματική άσκηση και ενδεχομένως με φάρμακα (π.χ. γλιταζόνες), καθώς και με την αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που συνυπάρχουν (αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, κυρίως μείωση της LDL, διαβήτης), Η δίαιτα έχει μεγάλη συμβολή στη θεραπεία του μεταβολικού συνδρόμου, αφού οι υποθερμικές δίαιτες μειώνουν το σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, ενώ βελτιώνουν το λιπιδαιμικό προφίλ και τον γλυκαιμικό έλεγχο. Μείωση 5-7% του αρχικού βάρους σε παχύσαρκους είναι ικανή για να βελτιώσει σημαντικά όλες τις παραμέτρους του μεταβολικού συνδρόμου.

    Έμφαση τελευταία δίνεται στη μεσογειακή δίαιτα, η οποία μπορεί να μειώσει κατά 50-70% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων σ' αυτούς που την ακολουθούν.

    Σήμερα υπάρχει ποικιλία νέων δεδομένων και αναφορών σχετικών με το μεταβολικό σύνδρομο και τις θεραπευτικές κατευθύνσεις και αφορά:

    • Κυτταρικούς μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για την αντίσταση στην ινσουλίνη.
    • Πρωτεΐνες που εκκρίνουν κυρίως τα λιπώδη κύτταρα και συμβάλλουν στην ινσουλινοαντίσταση και το μεταβολικό σύνδρομο (λεπτίνη, παράγοντας νέκρωσης των όγκων, ιντερλευκίνη-6, λιπονεκτίνη - μειωμένα επίπεδα) κ.λ.π.
    • Τη σύνδεση φλεγμονής και ινσουλινοαντίστασης και τη σημασία εκτίμησης ειδικών πρωτεϊνών φλεγμονής, όπως η CRP.
    • Τη φαρμακευτική αντιμετώπιση των επιμέρους πτυχών του μεταβολικού συνδρόμου, όπως της παχυσαρκίας (σιμπουρταμίνη και ορλιστάτη, οι νέες φαρμακευτικές ουσίες), της δυσλιπιδαιμίας (νέες στατίνες και φιμπράτες), της υπέρτασης (ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτανσίνης II), του διαβήτη (μετιγλινίδες, ανάλογα ινσουλίνης κ.λ.π.).
    • Την ανάπτυξη και κυκλοφορία φαρμάκων, όπως οι γλιταζόνες, που ενεργοποιούν ειδικούς πυρηνικούς υποδοχείς και αυξάνουν την ιστική ευαισθησία των περιφερικών ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Οι γλιταζόνες σήμερα χρησιμοποιούνται σε διαβητικούς ασθενείς που παρουσιάζουν ινσουλινοαντίσταση. Ωστόσο, πολύ πιθανόν, στο άμεσο μέλλον αυτά τα φάρμακα να χρησιμοποιηθούν ευρύτερα για τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με μεταβολικό σύνδρομο.

Στατιστικά για το μεταβολικό σύνδρομο

  1. Σήμερα υπάρχουν 1 δισεκατομμύριο υπέρβαρα άτομα στον κόσμο, ενώ τα παχύσαρκα άτομα φτάνουν τα 300 εκατομμύρια.
  2. H Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της EE σε συχνότητα παχυσαρκίας ενηλίκων και δεύτερη (μετά την Ιταλία) σε συχνότητα παιδικής παχυσαρκίας.
  3. Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες στον δυτικό κόσμο.
  4. H υπέρταση, η παχυσαρκία, τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ο σακχαρώδης διαβήτης και το κάπνισμα ερμηνεύουν το 75% και πλέον των καρδιαγγειακών επεισοδίων.
  5. H ελάττωση του βάρους κατά 30% προλαμβάνει ή θεραπεύει τον σακχαρώδη διαβήτη.
  6. Μετά την ηλικία των 25 ετών, για κάθε χρόνο που περνάει ο οργανισμός χρειάζεται 1% λιγότερες θερμίδες.
  7. Για να καεί μισό κιλό λίπους, πρέπει να ληφθούν 3.500 θερμίδες λιγότερες.
  8. Γρήγορο περπάτημα για 4-5 ώρες την ημέρα έχει την ίδια επίδραση στο βάρος όσο και η ελάττωση των θερμίδων που λαμβάνονται με την τροφή κατά 750-1.000.
  9. Τα παχύσαρκα παιδιά έχουν 2-5 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό ή έμφραγμα προτού φτάσουν την ηλικία των 65 ετών.

Συμβουλές για το μεταβολικό σύνδρομο

  • Τρώτε μεσογειακά: προτιμήστε τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά, το ελαιόλαδο.
  • Αποφύγετε τα έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα, καθώς και οτιδήποτε περιέχει πολλά λιπαρά, αλάτι, ζάχαρη.
  • Αποφύγετε τα τηγανητά. Μαγειρέψτε στον ατμό, στον φούρνο, στη σχάρα.
  • Τρώτε σε τακτικές ώρες και μην παραλείπετε γεύματα. Ιδανικά, θα πρέπει να παίρνετε πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό και ενδιαμέσως ένα σνακ (προτιμήστε φρούτο).
  • Πίνετε τουλάχιστον 6-8 ποτήρια νερό την ημέρα.
  • Περιορίστε την καφεΐνη (καφέδες, τσάι, αναψυκτικά τύπου κόλα).
  • Ασκηθείτε. Επιλέξτε ένα άθλημα που σας ταιριάζει (για να έχετε λιγότερες πιθανότητες να σταματήσετε έπειτα από λίγο...). Περπατήστε τουλάχιστον για 30 λεπτά καθημερινά και μη χρησιμοποιείτε συχνά τον ανελκυστήρα.
  • Συνειδητοποιήστε πόσες ώρες μπορεί να είστε καθηλωμένοι μπροστά στην τηλεόραση ή στην οθόνη του υπολογιστή και κάντε κάτι για να αλλάξετε αυτή την κατάσταση.
  • Μην καπνίζετε!
  • Επιλέξτε συστηματικές διατροφικές αλλαγές τις οποίες θα μπορέσετε να διατηρήσετε σε βάθος χρόνου.
  • Προσπαθήστε να ελαττώσετε το άγχος.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μεταβολικό σύνδρομο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μεταβολικό σύνδρομο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 6784 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019 21:52
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Πνευμονία

    Η πνευμονία είναι μια λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή στους αερόσακους στον έναν ή και στους δύο πνεύμονες. Οι αερόσακοι μπορεί να γεμίσουν με υγρό ή πύον, προκαλώντας βήχα με φλέγματα ή πύον, πυρετό, ρίγη και δυσκολία στην αναπνοή. Μια ποικιλία οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ιών και των μυκήτων, μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Η πνευμονία μπορεί να ποικίλλει σε σοβαρότητα από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι πιο σοβαρό για βρέφη και μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας ποικίλλουν από ήπια έως σοβαρά, ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του μικροβίου που προκαλεί τη λοίμωξη, η ηλικία και η γενική υγεία. Τα ήπια σημεία και συμπτώματα είναι συχνά παρόμοια με εκείνα του κρυολογήματος ή της γρίπης, αλλά διαρκούν περισσότερο.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος όταν αναπνέετε ή βήχετε
    • Σύγχυση ή αλλαγές στη νοητική κατάσταση (σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω)
    • Βήχας, που μπορεί να προκαλέσει φλέγματα
    • Κούραση
    • Πυρετός, εφίδρωση και τρέμουλο
    • Χαμηλότερη από την φυσιολογική θερμοκρασία σώματος (σε ενήλικες άνω των 65 ετών και άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα)
    • Ναυτία, έμετος ή διάρροια
    • Δυσκολία στην αναπνοή

    Τα νεογνά και τα βρέφη μπορεί να μην παρουσιάζουν κανένα σημείο της μόλυνσης. Ή μπορεί να κάνουν εμετό, να έχουν πυρετό και βήχα, να φαίνονται ανήσυχοι ή κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια ή να έχουν δυσκολία στην αναπνοή και στο φαγητό. 

    Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, επίμονο πυρετό 39 C ή υψηλότερο ή επίμονο βήχα, ειδικά εάν βγάζετε με το βήχα πύον.

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα άτομα σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου να επισκέπτονται έναν γιατρό:

    • Ενήλικες άνω των 65 ετών
    • Παιδιά κάτω των 2 ετών με σημεία και συμπτώματα
    • Άτομα με υποκείμενη κατάσταση υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
    • Άτομα που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα
    • Για ορισμένους ηλικιωμένους και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια πνευμονικά προβλήματα, η πνευμονία μπορεί γρήγορα να γίνει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Πολλά μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία. Τα πιο συχνά είναι τα βακτήρια και οι ιοί στον αέρα που αναπνέουμε. Το σώμα, συνήθως, εμποδίζει αυτά τα μικρόβια να μολύνουν τους πνεύμονες. Μερικές φορές όμως αυτά τα μικρόβια μπορούν να υπερνικήσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμα κι αν η υγεία σας είναι γενικά καλή.

    Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τους τύπους μικροβίων που την προκαλούν και από πού πάθατε τη μόλυνση. 

    Πνευμονία της κοινότητας

    Η πνευμονία της κοινότητας είναι ο πιο συχνός τύπος πνευμονίας. Εμφανίζεται εκτός νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

    Μπορεί να προκληθεί από:

    • Βακτήρια. Η πιο συχνή αιτία βακτηριακής πνευμονίας είναι ο Streptococcus pneumoniae. Αυτός ο τύπος πνευμονίας μπορεί να εμφανιστεί από μόνος του ή μετά από κρυολόγημα ή γρίπη. Μπορεί να επηρεάσει ένα μέρος (λοβό) του πνεύμονα, μια κατάσταση που ονομάζεται λοβιακή πνευμονία.
    • Οργανισμοί που μοιάζουν με βακτήρια. Το Mycoplasma pneumoniae μπορεί επίσης να προκαλέσει πνευμονία. Συνήθως προκαλεί ηπιότερα συμπτώματα από άλλους τύπους πνευμονίας. Η περιπατητική πνευμονία είναι ένα άτυπο όνομα που δίνεται σε αυτόν τον τύπο πνευμονίας, ο οποίος συνήθως δεν είναι αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτεί ανάπαυση στο κρεβάτι.
    • Μύκητες. Αυτός ο τύπος πνευμονίας είναι πιο συχνός σε άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και σε άτομα που έχουν εισπνεύσει μεγάλες δόσεις των οργανισμών. Οι μύκητες που την προκαλούν μπορούν να βρεθούν στο έδαφος ή στα περιττώματα των πτηνών και ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική θέση.
    • Ιούς, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19. Ορισμένοι από τους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα και τη γρίπη μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Οι ιοί είναι η πιο συχνή αιτία πνευμονίας σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η ιογενής πνευμονία είναι συνήθως ήπια. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πολύ σοβαρό. Ο κορωνοϊός 2019 (COVID-19) μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να γίνει σοβαρή.

    Νοσοκομειακή πνευμονία

    Μερικοί άνθρωποι κολλάνε πνευμονία κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο για άλλη ασθένεια. Η νοσοκομειακή πνευμονία μπορεί να είναι σοβαρή επειδή τα βακτήρια που την προκαλούν μπορεί να είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και επειδή τα άτομα που την προσβάλλουν είναι ήδη άρρωστα. Τα άτομα που βρίσκονται σε αναπνευστικά μηχανήματα (αναπνευστήρες), που χρησιμοποιούνται συχνά σε μονάδες εντατικής θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου πνευμονίας.

    Πνευμονία που αποκτήθηκε από την υγειονομική περίθαλψη

    Η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που εμφανίζεται σε άτομα που ζουν σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας ή που λαμβάνουν περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αιμοκάθαρσης νεφρών. Όπως η πνευμονία που αποκτάται από το νοσοκομείο, η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να προκληθεί από βακτήρια που είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Η πνευμονία από εισρόφηση εμφανίζεται όταν εισπνέετε φαγητό, ποτό, εμετό ή σάλιο στους πνεύμονές σας. Η εισρόφηση είναι πιο πιθανή εάν κάτι διαταράσσει τα φυσιολογικά αντανακλαστικά, όπως εγκεφαλική βλάβη ή πρόβλημα κατάποσης ή υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η πνευμονία μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

    Όμως οι δύο ηλικιακές ομάδες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι:

    • Παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μικρότερα
    • Άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

    • Νοσηλευόμενοι. Διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο πνευμονίας εάν βρίσκεστε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου, ειδικά εάν βρίσκεστε σε μηχάνημα που σας βοηθά να αναπνέετε (αναπνευστήρας).
    • Χρόνιες ασθένειες. Είναι πιο πιθανό να πάθετε πνευμονία εάν έχετε άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρδιακή νόσο.
    • Κάπνισμα. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα του σώματός σας ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που προκαλούν πνευμονία.
    • Εξασθενημένο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα που έχουν HIV/AIDS, που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή μακροχρόνια στεροειδή διατρέχουν κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ακόμη και με τη θεραπεία, ορισμένα άτομα με πνευμονία, ειδικά εκείνα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως:

    • Βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία). Τα βακτήρια που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος από τους πνεύμονές σας μπορούν να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλα όργανα, προκαλώντας δυνητικά ανεπάρκεια οργάνων.
    • Δυσκολία αναπνοής. Εάν η πνευμονία σας είναι σοβαρή ή έχετε χρόνιες υποκείμενες πνευμονικές παθήσεις, μπορεί να έχετε πρόβλημα να αναπνεύσετε αρκετό οξυγόνο. Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε και να χρησιμοποιήσετε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρα) όσο ο πνεύμονάς σας επουλώνεται.
    • Συσσώρευση υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή). Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση υγρού στο λεπτό διάστημα μεταξύ των στρωμάτων του ιστού που καλύπτουν τους πνεύμονες και την κοιλότητα του θώρακα (υπεζωκότας). Εάν το υγρό μολυνθεί, μπορεί να χρειαστεί να το αποστραγγίσετε μέσω θωρακικού σωλήνα ή να το αφαιρέσετε με χειρουργική επέμβαση.
    • Πνευμονικό απόστημα. Ένα απόστημα εμφανίζεται εάν σχηματιστεί πύον σε μια κοιλότητα στον πνεύμονα. Ένα απόστημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά. Μερικές φορές, απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή παροχέτευση με μακριά βελόνα ή σωλήνα που τοποθετείται στο απόστημα για την αφαίρεση του πύου.

    20210515 123748

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της πνευμονίας:

    • Εφαρμόστε καλή υγιεινή. Για να προστατευθείτε από λοιμώξεις του αναπνευστικού που μερικές φορές οδηγούν σε πνευμονία, πλένετε τακτικά τα χέρια σας ή χρησιμοποιείτε απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ.
    • Μην καπνίζετε. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα των πνευμόνων σας έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (κάποιοι θεωρούν ότι έχει προστατευτικό αποτέλεσμα).
    • Διατηρήστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό. Κοιμηθείτε αρκετά, ασκείστε τακτικά και ακολουθήστε μια υγιεινή διατροφή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα ξεκινήσει ρωτώντας για το ιατρικό σας ιστορικό και κάνοντας μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της ακρόασης των πνευμόνων σας με ένα στηθοσκόπιο για να ελέγξει για μη φυσιολογικούς ήχους φυσαλίδων ή τριξίματος που υποδηλώνουν πνευμονία.

    Εάν υπάρχει υποψία πνευμονίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη και να προσπαθήσουν να αναγνωρίσουν τον τύπο του οργανισμού που προκαλεί τη μόλυνση. Ωστόσο, η ακριβής αναγνώριση δεν είναι πάντα δυνατή.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αυτό βοηθά τον γιατρό σας να διαγνώσει την πνευμονία και να προσδιορίσει την έκταση και τη θέση της λοίμωξης. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει στον γιατρό σας τι είδους μικρόβιο προκαλεί την πνευμονία.
    • Παλμική οξυμετρία. Αυτό μετρά το επίπεδο οξυγόνου στο αίμα σας. Η πνευμονία μπορεί να εμποδίσει τους πνεύμονές σας να μεταφέρουν αρκετό οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματός σας.
    • Καλλιέργεια πτυέλων. Ένα δείγμα υγρού από τους πνεύμονές σας (πτύελα) λαμβάνεται μετά από βαθύ βήχα και αναλύεται για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας της λοίμωξης.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες εξετάσεις εάν είστε άνω των 65 ετών, είστε στο νοσοκομείο ή έχετε σοβαρά συμπτώματα ή καταστάσεις υγείας.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αξονική τομογραφία. Εάν η πνευμονία σας δεν υποχωρεί τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία θώρακα για να αποκτήσει μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σας.
    • Καλλιέργεια υπεζωκοτικού υγρού. Λαμβάνεται δείγμα υγρού βάζοντας μια βελόνα μεταξύ των πλευρών σας από την περιοχή του υπεζωκότα και αναλύεται για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του τύπου της λοίμωξης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η θεραπεία για την πνευμονία περιλαμβάνει τη θεραπεία της λοίμωξης και την πρόληψη των επιπλοκών. Τα άτομα που έχουν πνευμονία από την κοινότητα συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγή. Αν και τα περισσότερα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, το αίσθημα κούρασης μπορεί να επιμείνει για ένα μήνα ή περισσότερο. Οι συγκεκριμένες θεραπείες εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πνευμονίας σας, την ηλικία σας και τη συνολική υγεία σας.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να προσδιορίσετε τον τύπο του βακτηρίου που προκαλεί την πνευμονία σας και να επιλέξετε το καλύτερο αντιβιοτικό για τη θεραπεία της. Εάν τα συμπτώματά σας δε βελτιωθούν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα διαφορετικό αντιβιοτικό.
    • Αντιβηχικά. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ηρεμήσει τον βήχα σας, ώστε να μπορείτε να ξεκουραστείτε. Επειδή ο βήχας βοηθά να χαλαρώσετε και να μετακινήσετε το υγρό από τους πνεύμονές σας, καλό είναι να μην εξαλείφετε τελείως τον βήχα σας. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα για το βήχα δε μειώνουν ικανοποιητικά το βήχα που προκαλείται από πνευμονία. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε ένα κατασταλτικό του βήχα, χρησιμοποιήστε τη χαμηλότερη δόση που σας βοηθά να ξεκουραστείτε.
    • Αντιπυρετικά/παυσίπονα. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη. Μη ρίχνετε τον πυρετό αν υποψιάζεστε ιογενή πνευμονία. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού. 

    Νοσηλεία σε νοσοκομείο

    Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε εάν:

    • Είστε μεγαλύτεροι από 65 ετών
    • Έχετε σύγχυση
    • Η νεφρική σας λειτουργία έχει μειωθεί
    • Η συστολική σας πίεση είναι κάτω από 90 χιλιοστά υδραργύρου (mm Hg) ή η διαστολική σας πίεση είναι 60 mm Hg ή κάτω
    • Η αναπνοή σας είναι γρήγορη (30 αναπνοές ή περισσότερες το λεπτό)
    • Χρειάζεστε αναπνευστική βοήθεια
    • Η θερμοκρασία σας είναι κάτω από την κανονική
    • Ο καρδιακός σας ρυθμός είναι κάτω από 50 ή πάνω από 100

    Μπορεί να εισαχθείτε στη μονάδα εντατικής θεραπείας εάν χρειαστεί να τοποθετηθείτε σε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρας) ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά.

    Τα παιδιά μπορούν να νοσηλευτούν εάν:

    • Είναι μικρότερα των 2 μηνών
    • Είναι ληθαργικά ή έχουν υπερβολική υπνηλία
    • Έχουν δυσκολία στην αναπνοή
    • Έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
    • Εμφανίζονται αφυδατωμένα

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακάμψετε πιο γρήγορα και να μειώσετε τον κίνδυνο επιπλοκών:

    • Να ξεκουράζεστε αρκετά. Μην επιστρέψετε στο σχολείο ή στη δουλειά έως ότου η θερμοκρασία σας επανέλθει στο φυσιολογικό και σταματήσετε να βήχετε βλέννα. Ακόμα κι όταν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα, προσέξτε να μην το παρακάνετε. Επειδή η πνευμονία μπορεί να επανεμφανιστεί, είναι καλύτερα να μην επιστρέψετε στη ρουτίνα σας μέχρι να αναρρώσετε πλήρως. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.
    • Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε πολλά υγρά, ειδικά νερό, για να βοηθήσετε στη ρευστοποίηση της βλέννας στους πνεύμονές σας.
    • Τρώτε καυτερές σούπες και πίνετε αφεψήματα βοτάνων συχνά.
    • Να χρησιμοποιείτε εφυγραντήρα στο δωμάτιο που βρίσκεστε και που κοιμάστε. Βάλτε αιθέρια έλαια που βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας σε νεφελοποιητή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    iStock 865271860

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Πόνος στο στήθος

    Νόσος των Λεγεωναρίων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πνευμονικό απόστημα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Πνευμονία από εισρόφηση

    www.emedi.gr

     

  • Κλεπτομανία Κλεπτομανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κλεπτομανία

    Η κλεπτομανία είναι η επαναλαμβανόμενη αδυναμία να αντισταθεί κάποιος στην παρόρμηση να κλέψει αντικείμενα που γενικά δεν χρειάζεται πραγματικά και που συνήθως έχουν μικρή αξία.

    Η κλεπτομανία είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή διαταραχή ψυχικής υγείας που μπορεί να προκαλέσει πολύ συναισθηματικό πόνο σε εσάς και στα αγαπημένα σας πρόσωπα εάν δεν αντιμετωπιστεί. Η κλεπτομανία είναι ένας τύπος διαταραχής ελέγχου παρορμήσεων μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από προβλήματα συναισθηματικού ή συμπεριφορικού αυτοελέγχου. Εάν έχετε μια διαταραχή ελέγχου παρορμήσεων, δυσκολεύεστε να αντισταθείτε στον πειρασμό ή την επιθυμία να κάνετε μια πράξη που είναι υπερβολική ή επιβλαβής για εσάς ή κάποιον άλλο. Πολλοί άνθρωποι με κλεπτομανία ζουν ζωές κρυφής ντροπής επειδή φοβούνται να αναζητήσουν θεραπεία ψυχικής υγείας. Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την κλεπτομανία, η θεραπεία με φάρμακα ή θεραπεία ομιλίας (ψυχοθεραπεία) μπορεί να βοηθήσει στον τερματισμό του κύκλου της ψυχακαταναγκαστικής κλοπής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Τα συμπτώματα της κλεπτομανίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία να αντισταθείτε σε ισχυρές παρορμήσεις να κλέψετε αντικείμενα που δεν χρειάζεστε
    • Αίσθημα αυξημένης έντασης, άγχους ή διέγερσης που οδηγεί στην κλοπή
    • Νιώθοντας ευχαρίστηση, ανακούφιση ή ικανοποίηση κατά την κλοπή
    • Αίσθημα τρομερής ενοχής, τύψεων, απέχθειας, ντροπής ή φόβου σύλληψης μετά την κλοπή
    • Επιστροφή των ορμών και επανάληψη του κύκλου της κλεπτομανίας

    Τα άτομα με κλεπτομανία συνήθως παρουσιάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά:

    • Σε αντίθεση με τους τυπικούς κλέφτες καταστημάτων, τα άτομα με κλεπτομανία δεν κλέβουν καταναγκαστικά για προσωπικό όφελος, με τόλμη, για εκδίκηση ή για εξέγερση. Κλέβουν απλώς επειδή η παρόρμηση είναι τόσο ισχυρή που δεν μπορούν να της αντισταθούν.
    • Τα επεισόδια κλεπτομανίας συμβαίνουν γενικά αυθόρμητα, συνήθως χωρίς προγραμματισμό και χωρίς βοήθεια ή συνεργασία από άλλο άτομο.
    • Τα περισσότερα άτομα με κλεπτομανία κλέβουν από δημόσιους χώρους, όπως καταστήματα και σούπερ μάρκετ. Κάποιοι μπορεί να κλέψουν από φίλους ή γνωστούς, όπως σε ένα πάρτι.
    • Συχνά, τα κλεμμένα αντικείμενα δεν έχουν καμία αξία για το άτομο με κλεπτομανία και το άτομο έχει την οικονομική δυνατότητα να τα αγοράσει.
    • Τα κλεμμένα αντικείμενα συνήθως κρύβονται, για να μην χρησιμοποιηθούν ποτέ. Τα αντικείμενα μπορούν επίσης να δωριστούν, να δοθούν σε οικογένεια ή φίλους ή ακόμη και να επιστραφούν κρυφά στο μέρος από το οποίο κλάπηκαν.
    • Οι παρορμήσεις για κλοπή μπορεί να έρχονται και να φεύγουν ή μπορεί να εμφανιστούν με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση με την πάροδο του χρόνου.

    Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε την κλοπή ζητήστε ιατρική συμβουλή. Πολλοί άνθρωποι που μπορεί να έχουν κλεπτομανία δε θέλουν να αναζητήσουν θεραπεία επειδή φοβούνται ότι θα συλληφθούν ή θα φυλακιστούν. Ωστόσο, ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας συνήθως δεν αναφέρει τις κλοπές σας στις αρχές. Μερικοί άνθρωποι αναζητούν ιατρική βοήθεια επειδή φοβούνται ότι θα πιαστούν και θα έχουν νομικές συνέπειες. Ή έχουν ήδη συλληφθεί και είναι νομικά υποχρεωμένοι να αναζητήσουν θεραπεία. Εάν υποψιάζεστε ότι ένας στενός φίλος ή μέλος της οικογένειας μπορεί να έχει κλεπτομανία, θέστε απαλά τις ανησυχίες σας με το αγαπημένο σας πρόσωπο. Λάβετε υπόψη ότι η κλεπτομανία είναι μια πάθηση ψυχικής υγείας, όχι ένα ελάττωμα του χαρακτήρα, οπότε πλησιάστε το αγαπημένο σας πρόσωπο χωρίς να κατηγορείτε ή να κατηγορείτε.

    Είναι χρήσιμο να τονίσουμε αυτά τα σημεία:

    • Ανησυχείτε γιατί νοιάζεστε για την υγεία και την ευημερία του αγαπημένου σας προσώπου.
    • Ανησυχείτε για τους κινδύνους της καταναγκαστικής κλοπής, όπως η σύλληψη, η απώλεια μιας δουλειάς ή η καταστροφή μιας πολύτιμης σχέσης.
    • Καταλαβαίνετε ότι, με την κλεπτομανία, η παρόρμηση για κλοπή μπορεί να είναι πολύ δυνατή για να αντισταθείτε απλώς και μόνο «να βάλετε το μυαλό σας σε αυτό».
    • Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες που μπορεί να βοηθήσουν να ελαχιστοποιηθεί η επιθυμία για κλοπή και ζωή χωρίς εθισμό και ντροπή.

    ΑΙΤΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι γνωστή. Αρκετές θεωρίες προτείνουν ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να είναι η ρίζα της κλεπτομανίας.

    Απαιτείται περισσότερη έρευνα για την καλύτερη κατανόηση αυτών των πιθανών αιτιών, αλλά η κλεπτομανία μπορεί να συνδέεται με:

    • Προβλήματα με μια φυσική χημική ουσία του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστή) που ονομάζεται σεροτονίνη. Η σεροτονίνη βοηθά στη ρύθμιση της διάθεσης και των συναισθημάτων. Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης είναι συχνά σε άτομα επιρρεπή σε παρορμητικές συμπεριφορές.
    • Διαταραχές εθισμού. Η κλοπή μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση ντοπαμίνης (άλλος νευροδιαβιβαστής). Η ντοπαμίνη προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα και μερικοί άνθρωποι αναζητούν αυτό το συναίσθημα ανταμοιβής ξανά και ξανά.
    • Το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Οι ορμές ρυθμίζονται από το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Μια ανισορροπία σε αυτό το σύστημα θα μπορούσε να δυσκολέψει την αντίσταση στις παρορμήσεις.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η κλεπτομανία θεωρείται ασυνήθιστη. Ωστόσο, ορισμένα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να μην αναζητήσουν ποτέ θεραπεία ή απλώς φυλακίζονται μετά από επανειλημμένες κλοπές, επομένως ορισμένες περιπτώσεις κλεπτομανίας μπορεί να μην διαγνωστούν ποτέ. Η κλεπτομανία ξεκινά συχνά κατά την εφηβεία ή στη νεαρή ενήλικη ζωή, αλλά μπορεί να ξεκινήσει στην ενήλικη ζωή ή αργότερα. Περίπου τα δύο τρίτα των ατόμων με γνωστή κλεπτομανία είναι γυναίκες.

    Οι παράγοντες κινδύνου για την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Οικογενειακό ιστορικό. Η ύπαρξη συγγενούς πρώτου βαθμού, όπως ένας γονέας ή ένας αδερφός, με κλεπτομανία, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή διαταραχή χρήσης αλκοόλ ή άλλης ουσίας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κλεπτομανίας.
    • Άλλη ψυχική ασθένεια. Τα άτομα με κλεπτομανία έχουν συχνά μια άλλη ψυχική ασθένεια, όπως διπολική διαταραχή, αγχώδη διαταραχή, διατροφική διαταραχή, διαταραχή χρήσης ουσιών ή διαταραχή προσωπικότητας.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η κλεπτομανία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά συναισθηματικά, οικογενειακά, εργασιακά, νομικά και οικονομικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ξέρετε ότι η κλοπή είναι λάθος, αλλά αισθάνεστε αδύναμοι να αντισταθείτε στην παρόρμηση, έτσι μπορεί να σας συντρίψει η ενοχή, η ντροπή, η απέχθεια για τον εαυτό σας και η ταπείνωση. Και μπορεί να συλληφθείς για κλοπή. Μπορεί διαφορετικά να ζήσετε μια ηθική, αξιοπρεπή ζωή και να μπερδευτείτε και να αναστατωθείτε από την καταναγκαστική κλοπή σας. Άλλες επιπλοκές και καταστάσεις που σχετίζονται με την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Άλλες διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, όπως ο ψυχαναγκαστικός τζόγος ή τα ψώνια
    • Κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών
    • Διαταραχές προσωπικότητας
    • Διατροφικές διαταραχές
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική διαταραχή
    • Ανησυχία
    • Αυτοκτονικές σκέψεις, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Επειδή η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι ξεκάθαρη, δεν είναι ακόμη γνωστό πώς να την αποτρέψετε με βεβαιότητα. Η λήψη θεραπείας μόλις ξεκινήσει η καταναγκαστική κλοπή μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της επιδείνωσης της κλεπτομανίας και στην πρόληψη ορισμένων από τις αρνητικές συνέπειες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Όταν αποφασίσετε να αναζητήσετε θεραπεία για συμπτώματα πιθανής κλεπτομανίας, μπορεί να υποβληθείτε σε σωματική και ψυχολογική αξιολόγηση. Η φυσική αξιολόγηση μπορεί να καθορίσει εάν μπορεί να υπάρχουν ιατρικές αιτίες που προκαλούν τα συμπτώματά σας. Η κλεπτομανία διαγιγνώσκεται με βάση τα σημεία και τα συμπτώματά σας. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η θεραπεία της κλεπτομανίας περιλαμβάνει συνήθως φάρμακα και ψυχοθεραπεία, ή και τα δύο, μερικές φορές μαζί με ομάδες αυτοβοήθειας. Ωστόσο, δεν υπάρχει τυπική θεραπεία για την κλεπτομανία και οι ερευνητές εξακολουθούν να προσπαθούν να καταλάβουν τι μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διάφορους τύπους θεραπείας για να βρείτε αυτό που λειτουργεί καλά για εσάς. Υπάρχει μικρή επιστημονική έρευνα σχετικά με τη χρήση ψυχιατρικών φαρμάκων για τη θεραπεία της κλεπτομανίας. Και δεν υπάρχει εγκεκριμένο από τον FDA φάρμακο για την κλεπτομανία. Ωστόσο, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν, ανάλογα με την κατάστασή σας και εάν έχετε άλλες διαταραχές ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη ή κατάχρηση ουσιών. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να συνταγογραφήσει:

    • Ένα φάρμακο εθισμού που ονομάζεται ναλτρεξόνη, ένας ανταγωνιστής οπιοειδών, το οποίο μπορεί να μειώσει τις ορμές και την ευχαρίστηση που σχετίζονται με την κλοπή
    • Ένα αντικαταθλιπτικό, συγκεκριμένα ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης 

    Εάν συνταγογραφείται φαρμακευτική αγωγή, ρωτήστε τον γιατρό, τον επαγγελματία ψυχικής υγείας ή τον φαρμακοποιό σας σχετικά με πιθανές παρενέργειες ή πιθανές αλληλεπιδράσεις με οποιαδήποτε άλλα φάρμακα.

    Ψυχοθεραπεία

    Μια μορφή ψυχοθεραπείας που ονομάζεται γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία σας βοηθά να εντοπίσετε ανθυγιεινές, αρνητικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές και να τις αντικαταστήσετε με υγιείς, θετικές. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αυτές τις τεχνικές για να σας βοηθήσει να ελέγξετε τις παρορμήσεις για κλεπτομανία:

    • Συγκαλυμμένη ευαισθητοποίηση, στην οποία φαντάζεστε τον εαυτό σας να κλέβει και στη συνέχεια να αντιμετωπίζετε αρνητικές συνέπειες, όπως η σύλληψη
    • Θεραπεία αποστροφής, στην οποία εξασκείτε ήπια επώδυνες τεχνικές, όπως το να κρατάτε την αναπνοή σας μέχρι να αισθανθείτε άβολα, όταν σας πιάνει η επιθυμία να κλέψετε
    • Συστηματική απευαισθητοποίηση, στην οποία εξασκείτε τεχνικές χαλάρωσης και φαντάζεστε τον εαυτό σας να ελέγχετε τις παρορμήσεις για κλοπή

    Αποφυγή υποτροπών: Δεν είναι ασυνήθιστο να έχουμε υποτροπές κλεπτομανίας. Για να αποφύγετε τις υποτροπές, φροντίστε να τηρείτε το σχέδιο θεραπείας σας. Εάν αισθάνεστε ώθηση για κλοπή, επικοινωνήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας σας ή απευθυνθείτε σε ένα έμπιστο άτομο ή ομάδα υποστήριξης.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Μπορείτε να λάβετε μέτρα για να φροντίσετε τον εαυτό σας με υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης ενώ λαμβάνετε επαγγελματική θεραπεία:

    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας σας. Λάβετε φάρμακα σύμφωνα με τις οδηγίες και παρακολουθήστε προγραμματισμένες συνεδρίες θεραπείας. Θυμηθείτε, είναι σκληρή δουλειά και μπορεί να έχετε περιστασιακές αποτυχίες.
    • Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας. Μάθετε για την κλεπτομανία, ώστε να κατανοήσετε καλύτερα τους παράγοντες κινδύνου, τις θεραπείες και τα συμβάντα που προκαλούν.
    • Προσδιορίστε τα ερεθίσματα σας. Προσδιορίστε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που μπορεί να πυροδοτήσουν παρορμήσεις για κλοπή, ώστε να μπορείτε να λάβετε μέτρα για να τα διαχειριστείτε.
    • Λάβετε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών ή άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας. Η χρήση ουσιών, η κατάθλιψη, το άγχος και το στρες μπορούν να τρέφονται το ένα από το άλλο, οδηγώντας σε έναν κύκλο ανθυγιεινών συμπεριφορών.
    • Βρείτε υγιεινές διεξόδους. Εξερευνήστε υγιείς τρόπους για να ανανεώσετε τις παρορμήσεις σας για κλοπή ή κλοπή από καταστήματα μέσω άσκησης και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων.
    • Μάθετε τη χαλάρωση και τη διαχείριση του άγχους. Δοκιμάστε τέτοιες τεχνικές μείωσης του στρες όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή το τάι τσι.
    • Μείνετε συγκεντρωμένοι στον στόχο σας. Η ανάρρωση από την κλεπτομανία μπορεί να πάρει χρόνο. Παραμείνετε παρακινημένοι έχοντας κατά νου τους στόχους ανάκαμψης και υπενθυμίζοντας στον εαυτό σας ότι μπορείτε να εργαστείτε για να επιδιορθώσετε κατεστραμμένες σχέσεις και οικονομικά και νομικά προβλήματα.

    Υποστήριξη για αγαπημένα πρόσωπα

    Εάν το αγαπημένο σας πρόσωπο υποβάλλεται σε θεραπεία για κλεπτομανία, βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τις λεπτομέρειες του σχεδίου θεραπείας και υποστηρίζετε ενεργά την επιτυχία του. Μπορεί να είναι χρήσιμο να παρακολουθήσετε μία ή περισσότερες συνεδρίες θεραπείας με το αγαπημένο σας πρόσωπο, ώστε να είστε εξοικειωμένοι με τους παράγοντες που φαίνεται να προκαλούν την επιθυμία για κλοπή και τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης. Μπορεί επίσης να ωφεληθείτε εάν μιλήσετε μόνοι σας με έναν θεραπευτή. Η ανάρρωση από μια διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων είναι ένα δύσκολο, μακροπρόθεσμο εγχείρημα τόσο για το άτομο με τη διαταραχή όσο και για τους πιο κοντινούς του/της. Βεβαιωθείτε ότι φροντίζετε τις δικές σας ανάγκες με τα μέσα μείωσης του στρες που λειτουργούν καλύτερα για εσάς, όπως η άσκηση, ο διαλογισμός ή ο χρόνος με φίλους.

    Ομάδες αυτοβοήθειας

    Τα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να ωφεληθούν από τη συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας που βασίζονται σε προγράμματα 12 βημάτων. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να βρείτε μια ομάδα ειδικά για την κλεπτομανία, μπορεί να επωφεληθείτε από τη συμμετοχή σας στους Ανώνυμους Αλκοολικούς ή σε άλλες συναντήσεις για τον εθισμό. Τέτοιες ομάδες δεν ταιριάζουν σε όλους, γι' αυτό ρωτήστε τον επαγγελματία ψυχικής σας υγείας για εναλλακτικές λύσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    what its like to live with kleptomania 1461899211

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δραματοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Διαταραχή άγχους αποχωρισμού Διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Το άγχος αποχωρισμού είναι ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης για βρέφη και νήπια. Τα μικρά παιδιά βιώνουν συχνά μια περίοδο άγχους αποχωρισμού, αλλά τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν το άγχος αποχωρισμού περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Σε ορισμένα παιδιά, το άγχος αποχωρισμού είναι ένα σημείο μιας πιο σοβαρής κατάστασης γνωστής ως διαταραχή άγχους αποχωρισμού, που ξεκινά ήδη από την προσχολική ηλικία. Εάν το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας φαίνεται έντονο ή παρατεταμένο, ειδικά εάν παρεμβαίνει στο σχολείο ή άλλες καθημερινές δραστηριότητες ή περιλαμβάνει κρίσεις πανικού ή άλλα προβλήματα μπορεί να έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Τις περισσότερες φορές αυτό σχετίζεται με το άγχος του παιδιού για τους γονείς του, αλλά θα μπορούσε να σχετίζεται με άλλο στενό φροντιστή. Λιγότερο συχνά, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε εφήβους και ενήλικες, προκαλώντας σημαντικά προβλήματα φεύγοντας από το σπίτι ή με μετάβαση στη δουλειά. Αλλά η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού διαγιγνώσκεται όταν τα συμπτώματα είναι υπερβολικά για την αναπτυξιακή ηλικία και προκαλούν σημαντική δυσφορία στην καθημερινή λειτουργία.

    Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Επαναλαμβανόμενη και υπερβολική αγωνία για την πρόβλεψη ή την απουσία από το σπίτι ή τους αγαπημένους σας
    • Συνεχής, υπερβολική ανησυχία για την απώλεια ενός γονέα ή άλλου αγαπημένου προσώπου από ασθένεια ή καταστροφή
    • Συνεχής ανησυχία ότι κάτι κακό θα συμβεί, όπως απώλεια ή απαγωγή, προκαλώντας χωρισμό από τους γονείς ή άλλα αγαπημένα πρόσωπα
    • Αρνείται να λείπει από το σπίτι λόγω φόβου χωρισμού
    • Δε θέλει να είναι μόνος στο σπίτι και χωρίς γονιό ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο στο σπίτι
    • Απροθυμία ή άρνηση να κοιμηθεί μακριά από το σπίτι χωρίς γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο κοντά
    • Επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες για το χωρισμό
    • Συχνά παράπονα για πονοκεφάλους, στομαχόπονους ή άλλα συμπτώματα όταν αναμένεται χωρισμός από έναν γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να σχετίζεται με διαταραχή πανικού και κρίσεις πανικού, επαναλαμβανόμενα επεισόδια ξαφνικών συναισθημάτων έντονου άγχους και φόβου ή τρόμου που κορυφώνονται μέσα σε λίγα λεπτά. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως δεν υποχωρεί χωρίς θεραπεία και μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή πανικού και άλλες αγχώδεις διαταραχές στην ενήλικη ζωή. Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας, μιλήστε με τον παιδίατρο του παιδιού σας ή άλλο πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Μερικές φορές, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να πυροδοτηθεί από το άγχος της ζωής που οδηγεί σε χωρισμό από ένα αγαπημένο πρόσωπο. Η γενετική μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της διαταραχής.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού ξεκινά συνήθως στην παιδική ηλικία, αλλά μπορεί να συνεχιστεί στην εφηβεία και μερικές φορές στην ενήλικη ζωή. 

    Οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Στρες ή απώλεια ζωής που οδηγούν σε χωρισμό, όπως η ασθένεια ή ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, η απώλεια ενός αγαπημένου κατοικίδιου ζώου, το διαζύγιο των γονέων ή η μετακόμιση ή η αποχώρηση από το σχολείο
    • Ορισμένες ιδιοσυγκρασίες, οι οποίες είναι πιο επιρρεπείς σε αγχώδεις διαταραχές από άλλες
    • Οικογενειακό ιστορικό, συμπεριλαμβανομένων συγγενών εξ αίματος που έχουν προβλήματα με άγχος ή αγχώδη διαταραχή, που δείχνει ότι αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να είναι κληρονομικά
    • Περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως η εμπειρία κάποιου τύπου καταστροφής που περιλαμβάνει χωρισμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού προκαλεί μεγάλη αγωνία και προβλήματα στη λειτουργία σε κοινωνικές καταστάσεις ή στη δουλειά ή στο σχολείο. 

    Οι διαταραχές που μπορεί να συνοδεύουν τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνουν:

    • Άλλες αγχώδεις διαταραχές, όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι κρίσεις πανικού, οι φοβίες, η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή η αγοραφοβία
    • Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
    • Κατάθλιψη

    separation anxiety disorder symptoms causes treatment 5089469 38c75033733741938a33e615f0823a2a 4

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος για την πρόληψη της διαταραχής άγχους αποχωρισμού στο παιδί σας, αλλά αυτές οι συστάσεις μπορεί να βοηθήσουν.

    • Ζητήστε επαγγελματική συμβουλή το συντομότερο δυνατό εάν ανησυχείτε ότι το άγχος του παιδιού σας είναι πολύ χειρότερο από ένα φυσιολογικό αναπτυξιακό στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη της επιδείνωσης της διαταραχής.
    • Ακολουθήστε το σχέδιο θεραπείας για να αποτρέψετε υποτροπές ή επιδείνωση των συμπτωμάτων.
    • Αναζητήστε επαγγελματική θεραπεία εάν έχετε άγχος, κατάθλιψη ή άλλες ανησυχίες ψυχικής υγείας, ώστε να μπορείτε να διαμορφώσετε υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης για το παιδί σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του εάν το παιδί σας περνά από ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης ή το ζήτημα είναι στην πραγματικότητα μια διαταραχή. Αφού αποκλείσετε οποιαδήποτε ιατρική κατάσταση, ο παιδίατρος του παιδιού σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο με εξειδίκευση στις αγχώδεις διαταραχές. Για να βοηθήσει στη διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού, ο επαγγελματίας ψυχικής υγείας πιθανότατα θα δώσει στο παιδί σας μια ψυχολογική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης μιας δομημένης συνέντευξης που περιλαμβάνει συζήτηση σκέψεων και συναισθημάτων, καθώς και παρατήρηση συμπεριφοράς. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να εμφανιστεί μαζί με άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία, μερικές φορές μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ψυχοθεραπεία, που μερικές φορές ονομάζεται θεραπεία ομιλίας ή ψυχολογική συμβουλευτική, περιλαμβάνει τη συνεργασία με έναν θεραπευτή για τη μείωση των συμπτωμάτων του άγχους αποχωρισμού. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι μια αποτελεσματική μορφή ψυχοθεραπείας για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας το παιδί σας μπορεί να μάθει πώς να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται τους φόβους του χωρισμού και της αβεβαιότητας. Επιπλέον, οι γονείς μπορούν να μάθουν πώς να παρέχουν αποτελεσματικά συναισθηματική υποστήριξη και να ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία ανάλογα με την ηλικία. Μερικές φορές, ο συνδυασμός φαρμάκων με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμος εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά. Τα αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης μπορεί να είναι μια επιλογή για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Ενώ η διαταραχή άγχους αποχωρισμού επωφελείται από την επαγγελματική θεραπεία, μπορείτε επίσης να ακολουθήσετε αυτά τα βήματα για να διευκολύνετε το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας:

    • Μάθετε για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού του παιδιού σας. Μιλήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας του παιδιού σας για να μάθετε για τη διαταραχή και να βοηθήσετε το παιδί σας να την κατανοήσει.
    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας. Φροντίστε να κρατάτε τα ραντεβού θεραπείας για το παιδί σας. Η συνέπεια κάνει μεγάλη διαφορά.
    • Λάβετε δράση. Μάθετε τι προκαλεί το άγχος του παιδιού σας. Εξασκηθείτε στις στρατηγικές που αναπτύχθηκαν με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας, ώστε να είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τα αγχώδη συναισθήματα του παιδιού σας κατά τους χωρισμούς.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η αντιμετώπιση ενός παιδιού που έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να είναι απογοητευτική και να προκαλέσει σύγκρουση με τα μέλη της οικογένειας ή να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και άγχος στους γονείς. Ζητήστε από τον θεραπευτή του παιδιού σας συμβουλές σχετικά με την αντιμετώπιση και την υποστήριξη.

    Για παράδειγμα, ο θεραπευτής μπορεί να σας συμβουλεύσει:

    • Να είστε ήρεμοι κατά την υποστήριξη. Ενθαρρύνετε το παιδί ή το αγαπημένο σας πρόσωπο να δοκιμάσει νέες εμπειρίες, να βιώσει τον χωρισμό και να αναπτύξει ανεξαρτησία με την υποστήριξή σας.
    • Εξασκηθείτε στον αποχωρισμό. Αφήστε το παιδί σας σε έναν έμπιστο φροντιστή για σύντομες χρονικές περιόδους για να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει ότι μπορεί να βασιστεί σε εσάς για να επιστρέψετε.

    Είναι επίσης σημαντικό να αναπτύξετε και να διατηρήσετε υποστηρικτικές σχέσεις για τον εαυτό σας, ώστε να μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    5fa5d454c79735674dcb76b0 Blog Thumbnail Separation Anxiety 1200x900 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτισμός

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Οι γυναικείες ορμόνες »