Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014 10:03

Η διαβητική νευροπάθεια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική νευροπάθεια

Τι είναι η διαβητική νευροπάθεια

Διαβητική νευροπάθεια, ICD-10 E10.4, E11.4, E12.4, E13.4, E14.4 είναι oι νευροπαθητικές διαταραχές που σχετίζονται με τον σακχαρώδη διαβήτη με βλάβη των μικρών αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τα νεύρα (vasa nervorum). Καταστάσεις που μπορεί να συνδέονται με τη διαβητική νευροπάθεια περιλαμβάνουν την πάρεση του κοινού κινητικού νεύρου, τη μονονευροπάθεια, τη μονονευροπάθεια σε πολλαπλά σημεία, τη διαβητική μυϊκή ατροφία, την επώδυνη πολυνευροπάθεια, την αυτόνομη νευροπάθεια και τη θωρακοκοιλιακή νευροπάθεια.

Η διαβητική νευροπάθεια επηρεάζει όλα τα περιφερικά νεύρα συμπεριλαμβανομένων των ινών του πόνου, των κινητικών νευρώνων και του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Ως εκ τούτου, μπορεί να επηρεάσει όλα τα όργανα και συστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με το νεύρο ή τα νεύρα που επηρεάζονται.


Επιδημιολογία της διαβητικής νευροπάθειας

Σε παγκόσμιο επίπεδο η διαβητική νευροπάθεια επηρεάζει περίπου 131 εκατομμύρια ανθρώπους από το 2010 (1,9% του πληθυσμού). Ο διαβήτης είναι η κύρια γνωστή αιτία νευροπάθειας σε ανεπτυγμένες χώρες, και η νευροπάθεια είναι η πιο συχνή επιπλοκή και μεγαλύτερη αιτία  νοσηρότητας και θνησιμότητας σε ασθενείς με διαβήτη. Εκτιμάται ότι ο επιπολασμός της νευροπάθειας σε ασθενείς με διαβήτη είναι περίπου 20%. Η Διαβητική νευροπάθεια είναι η αιτία 50-75% των μη τραυματικών ακρωτηριασμών.

Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για διαβητική νευροπάθεια είναι η υπεργλυκαιμία. Η εξέλιξη της νευροπάθειας εξαρτάται από το βαθμό του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2. Η διάρκεια του διαβήτη, η ηλικία, το κάπνισμα, η υπέρταση, το ύψος και η υπερλιπιδαιμία αποτελούν, επίσης, παράγοντες κινδύνου για διαβητική νευροπάθεια.

Ενώ η διαβητική νευροπάθεια δεν μπορεί να θεραπευτεί, υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες για να βοηθήσουν στη διαχείριση μερικών από τα συμπτώματα. Ένας άλλος στόχος της θεραπείας είναι η διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα υπό καλό έλεγχο, έτσι ώστε η νευροπάθεια να μην επιδεινώνεται.


Συμπτώματα και σημεία διαβητικής νευροπάθειας

Τα συμπτώματα, συνήθως, αναπτύσσονται σταδιακά με την πάροδο ετών.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα των άκρων
  • Δυσαισθησία (μη φυσιολογική αίσθηση σε ένα μέρος του σώματος)
  • Διάρροια
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Ακράτεια ούρων (απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης)
  • Πτώση προσώπου, του στόματος και των βλεφάρων
  • Αλλαγές όρασης
  • Ζάλη
  • Μυϊκή αδυναμία
  • Δυσκολία στην κατάποση
  • Διαταραχές του λόγου
  • Μυϊκές συσπάσεις
  • Ανοργασμία
  • Παλίνδρομη εκσπερμάτιση (σε άρρενες)
  • Καύσος ή ηλεκτρικός πόνος

Παθογένεια διαβητικής νευροπάθειας

Υπάρχουν τέσσερις παράγοντες που πιστεύεται ότι εμπλέκονται στην ανάπτυξη της διαβητικής νευροπάθειας:

  • Η μικροαγγειακή νόσος

Οι αγγειακές και νευρικές παθήσεις είναι στενά συνδεδεμένες και αλληλένδετες. Τα αιμοφόρα αγγεία εξαρτώνται από την κανονική λειτουργία των νεύρων, και τα νεύρα εξαρτώνται από την επαρκή ροή αίματος. Η πρώτη παθολογική μεταβολή στα μικροαγγεία είναι η αγγειοσυστολή. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η νευρωνική δυσλειτουργία συσχετίζεται στενά με την ανάπτυξη αγγειακών ανωμαλιών, όπως με πάχυνση της βασικής μεμβράνης των τριχοειδών και ενδοθηλιακή υπερπλασία, οι οποίες συμβάλλουν σε μειωμένη τάση οξυγόνου και υποξία. Η νευρωνική ισχαιμία είναι χαρακτηριστικό της διαβητικής νευροπάθειας. Οι αγγειοδιασταλτικοί παράγοντες (π.χ. αναστολείς ΜΕΑ, α1-ανταγωνιστές) μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντική βελτίωση στην νευρωνική ροή του αίματος, με αντίστοιχες βελτιώσεις στην ταχύτητα αγωγής των νεύρων. Έτσι, η μικροαγγειακή δυσλειτουργία εμφανίζεται νωρίς στο διαβήτη και είναι παράλληλη με την εξέλιξη της νευρικής δυσλειτουργίας.

  • Η αυξημένη γλυκόζη

Τα αυξημένα ενδοκυτταρικά επίπεδα της γλυκόζης προκαλούν μη-ενζυματικούς ομοιοπολικούς δεσμούς με πρωτεΐνες, που μεταβάλλει τη δομή τους και αναστέλλει την λειτουργία τους. Μερικές από αυτές τις γλυκοζυλιωμένες πρωτεΐνες έχουν εμπλακεί στη παθολογία της διαβητικής νευροπάθειας και άλλων μακροπρόθεσμων επιπλοκών του διαβήτη.

Πρωτεϊνοκινάση C- PKC

Η PKC εμπλέκεται στην παθολογία της διαβητικής νευροπάθειας. Αυξημένα επίπεδα γλυκόζης προκαλούν μια αύξηση στην ενδοκυτταρική διακυλογλυκερόλη, που ενεργοποιεί την PKC. Οι αναστολείς της PKC αυξάνουν την ταχύτητα αγωγής των νεύρων με την αύξηση της νευρωνικής ροής του αίματος.

Οδός πολυόλης

Το μονοπάτι αναγωγάσης της σορβιτόλης/αλδόζης, η οδός της πολυόλης μπορεί να εμπλέκεται στις επιπλοκές στο διαβήτη που οδηγούν σε βλάβη μικροαγγειακή του νευρικού ιστού, και επίσης, του αμφιβληστροειδή και των νεφρών. Η γλυκόζη είναι μια άκρως αντιδραστική ένωση, και πρέπει να μεταβολιστεί. Αυξημένα επίπεδα γλυκόζης, όπως εκείνα που παρατηρούνται στο διαβήτη, ενεργοποιούν αυτή την εναλλακτική βιοχημική οδό, η οποία με τη σειρά της προκαλεί μια μείωση στην γλουταθειόνη και αύξηση των αντιδραστικών ριζών οξυγόνου. Η οδός εξαρτάται από το ένζυμο αναγωγάση της αλδόζης. Αναστολείς αυτού του ενζύμου έχουν καταδείξει αποτελεσματικότητα για την πρόληψη της ανάπτυξης της νευροπάθειας.

Ενώ τα περισσότερα κύτταρα του σώματος απαιτούν τη δράση της ινσουλίνης για τη γλυκόζη για την είσοδό της εντός του κυττάρου, τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς, τα νεφρά και ο νευρικός ιστός δεν εξαρτώνται από την ινσουλίνη. Ως εκ τούτου, υπάρχει μια ελεύθερη ανταλλαγή της γλυκόζης από το εσωτερικό προς το εξωτερικό του κυττάρου, ανεξάρτητα από την δράση της ινσουλίνης, στο μάτι, τους νεφρούς και τους νευρώνες. Τα κύτταρα θα χρησιμοποιήσουν τη γλυκόζη για ενέργεια κανονικά, και κάθε γλυκόζη που δεν χρησιμοποιείται για ενέργεια θα μπει στο μονοπάτι πολυόλης για να μετατραπεί σε σορβιτόλη. Σε κανονικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, η παρούσα ανταλλαγή δεν θα προκαλέσει κανένα πρόβλημα, γιατί η αναγωγάση αλδόζης έχει χαμηλή συγγένεια για τη γλυκόζη σε κανονικές συγκεντρώσεις. Ωστόσο, σε υπεργλυκξαιμία, η συγγένεια αναγωγάσης της αλδόζης με τις αυξήσεις της γλυκόζης, σημαίνει πολύ υψηλότερα επίπεδα σορβιτόλης και πολύ χαμηλότερα επίπεδα NADPH, μία ένωση που χρησιμοποιείται όταν είναι ενεργοποιημένη αυτή η οδός. Η σορβιτόλη δεν μπορεί να διασχίσει τις κυτταρικές μεμβράνες, και όταν συσσωρεύεται, παράγει ωσμωτική καταπόνηση αντλώντας νερό μέσα στο κύτταρο. Η φρουκτόζη κάνει το ίδιο πράγμα.

Το NADPH που χρησιμοποιείται, όταν ενεργοποιείται η οδός, δρα με την προώθηση του νιτρικού οξειδίου και την παραγωγή της γλουταθειόνης, και η μετατροπή του οδηγεί σε αντιδραστικά μόρια οξυγόνου. Οι ελλείψεις γλουταθειόνης μπορεί να οδηγήσουν σε αιμόλυση που προκαλείται από οξειδωτικό στρες, και γνωρίζουμε ήδη ότι το νιτρικό οξείδιο είναι ένα από τα σημαντικά αγγειοδιασταλτικά στα αιμοφόρα αγγεία. Το NAD +, το οποίο χρησιμοποιείται, είναι αναγκαίο για προστασία της καταστροφής των κυττάρων, από το οξειδωτικό στρες.

Επιπλέον, τα υψηλά επίπεδα σορβιτόλης πιστεύεται ότι μειώνουν την κυτταρική πρόσληψη της μυοϊνοσιτόλης, μειώνοντας την δραστικότητα της μεμβράνης του πλάσματος που απαιτείται από την αντλία Na + / Κ + ΑΤΡάσης για τη νευρική λειτουργία, συμβάλλοντας περαιτέρω σε νευροπάθεια.

Εν περιλήψει, η υπερβολική ενεργοποίηση της οδού πολυόλης οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα σορβιτόλης και αντιδραστικά μόρια οξυγόνου και μειωμένα επίπεδα μονοξειδίου του αζώτου και γλουταθειόνης, καθώς και αυξημένη ωσμωτική καταπονήση επί της κυτταρικής μεμβράνης.


Ταξινόμηση της διαβητικής νευροπάθειας

Η διαβητική νευροπάθεια περιλαμβάνει μια σειρά από διαφορετικά νευροπαθητικά σύνδρομα

-Εστιακή και πολυεστιακή νευροπάθεια:

  • Μονονευροπάθεια
  • Μυατροφία από ριζοπάθεια
  • Πολλαπλές βλάβες "πολυεστιακή μονονευρίτιδα"
  • Παγίδευση νεύρου (π.χ. μέση, ωλένιο, περονιαίο)

-Συμμετρική νευροπάθεια:

  • Οξεία αισθητήρια
  • Αυτόνομη
  • Άπω συμμετρική πολυνευροπάθεια (DSPN), επίσης γνωστή ως διαβητική περιφερική νευροπάθεια (DPN) (πιο συχνή)

Τα νεύρα στη διαβητική νευροπάθεια επηρεάζονται με διαφορετικούς τρόπους

  • Αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια

Οι νευρικές ίνες που πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό είναι οι μικρότερου μεγέθους, επειδή η ταχύτητα αγωγής νεύρων επιβραδύνεται ανάλογα με το μήκος ενός νεύρου. Σε αυτό το σύνδρομο, η μειωμένη αισθητικότητα και η απώλεια αντανακλαστικών εμφανίζεται πρώτα στα δάχτυλα σε κάθε πόδι και στη συνέχεια εκτείνεται προς τα άνω. Συνήθως, περιγράφεται σαν μούδιασμα δίκην γαντιού, απώλεια αίσθησης, δυσαισθησία και πόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο πόνος μπορεί να μοιάζει με κάψιμο, αίσθημα τσιμπήματος ή αίσθηση σαν να τσιμπάνε καρφίτσες και βελόνες. Η απώλεια της ιδιοδεκτικότητας, που είναι η αίσθηση όταν ένα άκρο είναι στο χώρο, επηρεάζεται πρώιμα. Αυτοί οι ασθενείς δεν μπορούν να το αισθάνονται όταν πατήσουν ένα ξένο σώμα, όπως ένα θραύσμα, ή αναπτύσσουν κακώσεις από κακή τοποθέτηση των υποδημάτων τους. Κατά συνέπεια, είναι σε κίνδυνο να αναπτύξουν έλκη και μολύνσεις, που μπορεί να οδηγήσουν σε ακρωτηριασμό. Ομοίως, οι ασθενείς αυτοί μπορεί να πάθουν πολλαπλά κατάγματα στο γόνατο, στον αστράγαλο ή τα πόδια, και να αναπτύξουν συχνά Charcot. Η απώλεια της κινητικής λειτουργίας φαίνεται από τη ραχιαία κάμψη, τις συσπάσεις των ποδιών, την απώλεια της ενδοστικής μυϊκής λειτουργίας που οδηγεί στην συστολή των δαχτύλων και την ανάπτυξη σφυροδακτυλίας. Αυτές οι συσπάσεις συμβαίνουν όχι μόνο στο πόδι αλλά και στο χέρι, όπου η απώλεια του μυϊκού ιστού κάνει το χέρι να φαίνεται λιπόσαρκο και σκελετωμένο. Η απώλεια της μυϊκής λειτουργίας είναι προοδευτική.

  • Η αυτόνομη νευροπάθεια

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα αποτελείται από νεύρα που εξυπηρετούν την καρδιά, τους πνεύμονες, τα αιμοφόρα αγγεία, τα οστά, τον λιπώδη ιστό, τους ιδρωτοποιούς αδένες, το γαστρεντερικό σύστημα και το γεννητικό και το ουροποιητικό σύστημα. Η αυτόνομη νευροπάθεια μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα. Η πιο συχνή δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού στους διαβητικούς είναι η ορθοστατική υπόταση ή η λιποθυμία κατά την όρθια στάση, λόγω της αποτυχίας της καρδιάς και των αρτηριών να προσαρμόζουν καταλλήλως την καρδιακή συχνότητα και τον αγγειακό τόνο για να κρατήσουν το αίμα συνεχώς και πλήρως να ρέει προς τον εγκέφαλο. Αυτό το σύμπτωμα, συνήθως, συνοδεύεται από αναπνευστική αρρυθμία των κόλπων - δηλαδή αλλαγή στον καρδιακό ρυθμό που παρατηρείται και με την κανονική αναπνοή. Αυτά τα δύο ευρήματα υποδεικνύουν αυτόνομη νευροπάθεια.

Οι εκδηλώσεις του γαστρεντερικού σωλήνα περιλαμβάνουν τη γαστροπάρεση, τη ναυτία, το φούσκωμα και τη διάρροια. Επειδή πολλοί διαβητικοί λαμβάνουν από του στόματος φαρμακευτική αγωγή για το διαβήτη τους, η απορρόφηση αυτών των φαρμάκων επηρεάζεται σημαντικά από την καθυστερημένη γαστρική κένωση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπογλυκαιμία, όταν ένας διαβητικός παράγοντας έχει ληφθεί πριν από το γεύμα και δεν έχει απορροφηθεί παρά μόνο μερικές ώρες ή μερικές φορές ημέρες αργότερα, όταν υπάρχουν κανονικά ή χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα ήδη. Η υποτονική κίνηση του λεπτού εντέρου μπορεί να προκαλέσει βακτηριακή υπερανάπτυξη, που επιδεινώνεται από την παρουσία υπεργλυκαιμίας. Αυτό οδηγεί σε φούσκωμα, αέρια και διάρροια.

Τα συμπτώματα του ουροποιητικού περιλαμβάνουν συχνουρία, επιτακτική ακράτεια και παραμονή των ούρων στην κύστη. Πάλι, λόγω της κατακράτησης ούρων, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος είναι συχνές. Η επίσχεση ούρων μπορεί να οδηγήσει σε εκκολπώματα της ουροδόχου κύστης, πέτρες και νεφροπάθεια από παλινδρόμηση.

  • Κρανιακή νευροπάθεια

Όταν τα κρανιακά νεύρα επηρεάζονται, η νευροπάθεια του οφθαλμοκινητικού νεύρου (κρανιακό νεύρο 3) είναι η πιο συχνή. Το κοινό κινητικό νεύρο ελέγχει όλους τους μύες που κινούν τον οφθαλμό με εξαίρεση τον έξω ορθό και τον άνω λοξό μυ. Χρησιμεύει, επίσης, για να συστέλλει το σφιγκτήρα μυ της κόρης και να ανοίγει το βλέφαρο. Η έναρξη πάρεσης του κοινού κινητικού νεύρου στους διαβητικούς είναι, συνήθως, απότομη, και αρχίζει με μετωπικό ή περικογχικό πόνο και, στη συνέχεια, με διπλωπία. Όλοι οι οφθαλμοκινητικοί μύες που νευρώνονται από το τρίτο νεύρο μπορεί να επηρεαστούν, αλλά εκείνοι που ελέγχουν το μέγεθος της κόρης δεν επηρεάζονται νωρίς. Αυτό συμβαίνει επειδή οι παρασυμπαθητικές νευρικές ίνες εντός του 3ου κρανιακού νεύρου που επηρεάζουν το μέγεθος της κόρης βρίσκονται στην περιφέρεια του νεύρου κι έτσι είναι λιγότερο επιρρεπείς σε ισχαιμική βλάβη (όπως αυτοί που είναι πιο κοντά στην αγγειακή παροχή). Το έκτο νεύρο, το απαγωγό, που νευρώνει τον έξω ορθό μυ του οφθαλμού (μετακινεί το μάτι πλαγίως) επηρεάζεται, επίσης, συχνά, αλλά το τέταρτο νεύρο, το τροχιλιακό νεύρο, που (νευρώνει τον άνω λοξό μυ, και κινείται το μάτι προς τα κάτω), συνήθως, δεν επηρεάζεται. Μονονευροπάθεια των θωρακικών ή οσφυϊκών νεύρων της σπονδυλικής στήλης μπορεί να συμβεί και να οδηγήσει σε επώδυνα σύνδρομα που μιμούνται το έμφραγμα του μυοκαρδίου, την χολοκυστίτιδα ή τη σκωληκοειδίτιδα. Οι διαβητικοί έχουν μια υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης νευροπαθειών από παγίδευση νεύρου, όπως το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα.


Διάγνωση διαβητικής νευροπάθειας

Η διαβητική περιφερική νευροπάθεια είναι η πιθανότερη διάγνωση για κάποιον με διαβήτη που έχει πόνο σε ένα πόδι ή και στα δύο πόδια, αν και μπορεί, επίσης, να προκληθεί από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 ή οστεοαρθρίτιδα. Η χρησιμότητα της κλινικής εξέτασης στη διάγνωση της διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας γίνεται με αξιολόγηση της εμφάνισης των ποδιών, της παρουσίας του έλκους και των αντανακλαστικών. Το τεστ της αγωγιμότητας των νεύρων μπορεί να δείξει μειωμένη λειτουργία των περιφερικών νεύρων, αλλά σπάνια συσχετίζεται με τη βαρύτητα της διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας.


Θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας

Παρά τις προόδους στην κατανόηση των μεταβολικών αιτιών της διαβητικής νευροπάθειας, οι θεραπείες που αποσκοπούν στη διακοπή αυτών των παθολογικών διεργασιών είναι περιορισμένες. Έτσι, με την εξαίρεση του αυστηρού ελέγχου της γλυκόζης, οι θεραπείες είναι για τη μείωση του πόνου και των άλλων συμπτωμάτων.

Οι επιλογές για τον έλεγχο του πόνου περιλαμβάνουν τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs), τους αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης, τους αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης , και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα.

Για τη διαβητική περιφερική νευροπάθεια εγκεκριμένα είναι το αντικαταθλιπτικό ντουλοξετίνη, το αντισπασμωδικό pregabalin, και το μακράς δράσης οπιοειδές ταπενταδόλη.

α τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά

Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά περιλαμβάνουν την ιμιπραμίνη, την αμιτριπτυλίνη, τη δεσιπραμίνη και τη νορτριπτυλίνη. Αυτά τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά στη μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων, αλλά έχουν πολλές παρενέργειες, οι οποίες εξαρτώνται από τη δοσολογία. Μια αξιοσημείωτη παρενέργεια είναι η καρδιακή τοξικότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες αρρυθμίες. Σε χαμηλές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη νευροπάθεια, η τοξικότητα είναι σπάνια, αλλά εάν τα συμπτώματα απαιτήσουν υψηλότερες δόσεις, οι επιπλοκές είναι πιο συχνές. Μεταξύ των TCAs, η αμιτριπτυλίνη είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο για αυτόν τον όρο, αλλά η δεσιπραμίνη και η νορτριπτυλίνη έχουν λιγότερες παρενέργειες.

-Αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης

Η ντουλοξετίνη SSNRI (Cymbalta) έχει εγκριθεί για τη διαβητική νευροπάθεια, ενώ η η βενλαφαξίνη χρησιμοποιείται, επίσης, ευρέως. Με τη στόχευση τόσο της σεροτονίνης όσο και της νορεπινεφρίνης, τα φάρμακα αυτά στοχεύουν τα επώδυνα συμπτώματα της διαβητικής νευροπάθειας, και τη θεραπεία της κατάθλιψης, αν υπάρχει.

-Εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης

Οι SSRIs περιλαμβάνουν τη φλουοξετίνη, την παροξετίνη, τη σερτραλίνη και τη σιταλοπράμη και δεν συνιστώνται για την αντιμετώπιση της επώδυνης νευροπάθειας. Οι παρενέργειες είναι σπανίως σοβαρές, και δεν προκαλούν μόνιμες αναπηρίες. Προκαλούν καταστολή και αύξηση του σωματικού βάρους, που μπορεί να επιδεινώσει τον γλυκαιμικό έλεγχο ενός διαβητικού. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δόσεις οι οποίες μειώνουν, επίσης, τα συμπτώματα της κατάθλιψης, από την οποία πάσχουν συχνά οι ασθενείς με διαβητική νευροπάθεια.

-Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα

Η γκαμπαπεντίνη και η pregabalin είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για την επώδυνη νευροπάθεια. Η Gabapentin είναι τόσο καλή όσο και η αμιτριπτυλίνη από  άποψη  αποτελεσματικότητας, και είναι σαφώς ασφαλέστερη. Κύρια παρενέργεια είναι η καταστολή, η οποία δεν μειώνεται με την πάροδο του χρόνου και μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινωθεί. Θα πρέπει να λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, και αυτό μερικές φορές προκαλεί αύξηση του σωματικού βάρους, που μπορεί να επιδεινώσει τον γλυκαιμικό έλεγχο στους διαβητικούς.

Η καρβαμαζεπίνη (Tegretol) είναι αποτελεσματική, αλλά δεν είναι απαραίτητα ασφαλής για τη διαβητική νευροπάθεια. Ο πρώτος μεταβολίτης του, η οξκαρβαζεπίνη ασφαλής και αποτελεσματική σε άλλες νευροπαθητικές διαταραχές, αλλά δεν έχει μελετηθεί στη διαβητική νευροπάθεια.

Η τοπιραμάτη δεν έχει μελετηθεί σε διαβητική νευροπάθεια, αλλά έχει την ευεργετική παρενέργεια να προκαλεί ήπια ανορεξία και απώλεια βάρους, και είναι κατάλληλη για να βελτιωθεί ο γλυκαιμικός έλεγχος.

-Κλασσικά αναλγητικά

Συνδυασμοί με οπιοειδή ή / και ΜΣΑΦ, χρησιμοποιούνται για τον αιφνίδιο πόνο όταν η διαβητική νευροπάθεια προκαλεί εξουθενωτικό πόνο. Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική από ό, τι η ντουλοξετίνη. Τα οπιοειδή απαιτούν το κυτόχρωμα P-450 για ενεργοποίηση (π.χ. κωδεΐνη, διυδροκωδεΐνη), και δεν πρέπει να δίνονται μαζί με SSRIs.

-Φυσικοθεραπεία

Η φυσικοθεραπεία μπορεί να είναι μια αποτελεσματική και εναλλακτική θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με διαβήτη. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της εξάρτησης από τις φαρμακευτικές θεραπείες για την ανακούφιση του πόνου. Ορισμένες τεχνικές φυσικοθεραπείας μπορεί να βοηθήσουν στον εν τω βάθει πόνο στα πόδι, στο μούδιασμα ή στο αίσθημα καύσου στα άκρα, στις μυϊκές κράμπες, στη μυϊκή αδυναμία, τη σεξουαλική δυσλειτουργία, και το διαβητικό πόδι.

Η διαδερμική ηλεκτρική νευρική διέγερση (TENS) και τα παρεμβαλλόμενα ηλεκτρικά ρεύματα (IFC) χρησιμοποιούν  ανώδυνο ηλεκτρικό ρεύμα  για να ανακουφίσουν την ακαμψία, να βελτιώσουν την κινητικότητα, να ανακουφίσουν το νευροπαθητικό πόνο, να μειώσουν το οίδημα, και να θεραπεύσουν τα ανθεκτικά έλκη ποδιών.

Η εκπαίδευση βάδισης, και η διδασκαλία της στάσης μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή / και τη σταθεροποίηση των επιπλοκών στο πόδι, όπως στα έλκη ποδιών. Οι τεχνικές αποφόρτισης των ποδιών μπορούν να περιλαμβάνουν τη χρήση των βοηθημάτων κινητικότητας (π.χ. πατερίτσες) ή νάρθηκες για το πόδι. Οι πατερίτσες είναι χρήσιμες και για τα άτομα που έχουν χάσει τα άκρα τους, από διαβητική νευροπάθεια κι έχουν τοποθετήσει πρόθεση.

Διάφορες ασκήσεις, καθώς και η θεραπεία με τα χέρια θα βοηθήσουν στην πρόληψη των συσπάσεων των μυών, τους σπασμούς και την ατροφία. Αυτά τα προγράμματα μπορεί να περιλαμβάνουν  τέντωμα των μυών για να διατηρηθεί το μήκος τους και το εύρος της κίνησης. Οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης θα βοηθήσουν να διατηρηθεί η δύναμη των μυών και να μειωθεί η μυϊκή μάζα. Η αερόβια άσκηση, όπως το κολύμπι που γίνεται με  ένα στατικό ποδήλατο μπορεί να βοηθήσει στη περιφερική νευροπάθεια, αλλά οι δραστηριότητες που ασκούν υπερβολική πίεση στα πόδια (μεγάλες αποστάσεις, τρέξιμο) μπορεί να αντενδείκνυται.

Η θερμότητα, ο θεραπευτικός υπέρηχος, το καυτό κερί και η διαθερμία βραχέων κυμάτων, είναι επίσης χρήσιμα για την αγωγή της διαβητικής νευροπάθειας.

Οι ασκήσεις Kegel  του πυελικού εδάφους  μπορεί να βελτιώσoyn την σεξουαλική δυσλειτουργία που προκαλείται από νευροπάθεια.

-Άλλες θεραπείες της διαβητικής νευροπάθειας

  • To α-λιποϊκό οξύ, και to γ-λινολενικό οξύ (έλαιο νυχτολούλουδου) είναι ένα αντιοξειδωτικό συμπληρώματα διατροφής σε δόσεις 600 mg έως 1800 mg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, αν και ναυτία εμφανίζεται στις υψηλότερες δόσεις.
  • Η μεθυλοκοβαλαμίνη, μία ειδική μορφή της βιταμίνης Β-12 που λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση βοηθά στη θεραπεία και τη βελτίωση της διαβητικής νευροπάθειας.
  • Το C-πεπτίδιο έχει δείξει υποσχόμενα αποτελέσματα στην θεραπεία των διαβητικών επιπλοκών, συμπεριλαμβανομένων και των νευροπαθειών. Είναι  υποπροϊόν της παραγωγής ινσουλίνης, και βοηθά να βελτιωθούν και να αντιστραφούν τα κύρια συμπτώματα του διαβήτη.
  • Οι συσκευές  Photo Energy Therapy χρησιμοποιούνται ευρέως για τη θεραπεία των νευροπαθητικών συμπτωμάτων. Οι συσκευές αυτές εκπέμπουν εγγύς υπέρυθρο φως (NIR Therapy) τυπικά σε ένα μήκος κύματος από 880 nm. Αυτό το μήκος κύματος πιστεύεται ότι διεγείρει την απελευθέρωση του νιτρικού οξειδίου, ενός χαλαρωτικού παράγοντα του ενδοθηλίου στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτή η αύξηση στην κυκλοφορία μειώνει  τον πόνο σε διαβητικούς και μη-διαβητικούς ασθενείς. Οι συσκευές αυτές φαίνεται να αντιμετωπίζουν το υποκείμενο πρόβλημα της νευροπάθειας, που είναι η κακή μικροκυκλοφορία, η οποία οδηγεί σε πόνο και μούδιασμα στα άκρα,.
  • Το Sativex, είναι ένα φάρμακο που βασίζεται στην κάνναβη. Το Cesamet (ναβιλόνη) είναι ένα συνθετικό φάρμακο της THC. Η φυσική κάνναβη έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.
  • Φάρμακα για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, όπως η σιλδεναφίλη (Viagra), η ταδαλαφίλη (Cialis), και η βαρδεναφίλη (Levitra) μπορεί να βοηθήσουν μερικούς άνδρες με στυτική δυσλειτουργία που οφείλεται σε διαβητική νευροπάθεια. Για τις γυναίκες, κολπικές κρέμες οιστρογόνων και λιπαντικά μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση από την κολπική ξηρότητα και τον ερεθισμό .
  • Πολλά κινέζικα φυτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται στη διαβητική νευροπάθεια.
  • Άλλα είδη θεραπείας για τον πόνο νεύρων είναι αυτοκόλλητα που περιέχουν το τοπικό αναισθητικό λιδοκαΐνη. Η κρέμα καψαϊκίνης, επίσης, ανακουφίσει τον πόνο των νεύρων.
  • Τα αντισπασμωδικά ή αντιχολινεργικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη της ακράτειας ούρων.
  • Η αλλαντική τοξίνη ( Botox) σε ενέσεις έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της μη φυσιολογικής εφίδρωσης.

-Η σημασία του αυστηρού έλεγχου της γλυκόζης στη διαβητική νευροπάθεια

Η θεραπεία της πρώιμης αισθητικοκινητικής πολυνευροπάθειας αφορά τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου. Ο αυστηρός έλεγχος της γλυκόζης αίματος μπορεί να αντιστρέψει τη διαβητική νευροπάθεια.


Πρόγνωση στη διαβητική νευροπάθεια

Η θεραπεία ανακουφίζει τον πόνο και μπορεί να ελέγξει ορισμένα  συμπτώματα, αλλά η διαδικασία είναι γενικά προοδευτική.

Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τραυματισμού των ποδιών λόγω της απώλειας της αίσθησης (διαβητικό πόδι). Μικρές λοιμώξεις μπορεί να εξελιχθούν σε έλκος και  ακρωτηριασμό.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

Σύμπλεγμα βιταμινών Β

Tramadol

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Νευροπαθητικός πόνος

Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

Οι βιταμίνες για τα έλκη

Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

Διαβητικό πόδι

Διαιτολόγιο για διαβητικούς

Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

Άγχος επίδοσης και στύση

α2- μακροσφαιρίνη

Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

Μέθοδος βελτίωσης της σεξουαλικής υγείας στους άνδρες

Ακράτεια ούρων

Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

Κόλπα για το χρόνιο πόνο

Μετρήστε τον πόνο σας

Καυτερές πιπεριές και καψαϊκίνη

Νευροπαθητικός πόνος

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 9375 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019 09:21
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Η κυδωνιά Η κυδωνιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Η γνωστή μας κυδωνιά ή Cydonia vulgaris ή κυδώνια η κοινή ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων. 

    Είναι δέντρο φυλλοβόλο, οπωροφόρο και καλλιεργείται στα ορεινά. Έχει φύλλα ωοειδή, οξύκορφα, έμμισχα, χνουδωτά. Τα άνθη της είναι ρόδινα και βρίσκονται σε μικρές ομάδες στη βάση των ακραίων φύλλων της. Ο καρπός της είναι μεγάλος, σαρκώδης και αρωματικός με λεπτό χνούδι. Ανθίζει την άνοιξη και τη συναντάμε στα ορεινά μας χωριά.

    Πατρίδα της θεωρείται η Περσία, έχει όμως εξαπλωθεί και καλλιεργείται σε πάρα πολλές χώρες από τα παλιά χρόνια. Σε άγρια κατάσταση συναντιέται περιορισμένη κλίμακα. 

    Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν σαν το δέντρο της ευτυχίας και το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

    Στις βόρειες χώρες, όπου η καλλιέργεια της κυδωνιάς είναι εκτεταμένη, οι λαοί έχουν συνδέσει τις προβλέψεις τους για τον καιρό του χειμώνα με την καρποφορία της κυδωνιάς. Εάν η καρποφορία είναι πλούσια, τότε περιμένουν βαρυχειμωνιά και αντίθετα αν η καρποφορία είναι πενιχρή, ήπιο χειμώνα.

    Η κυδωνιά ήταν συνδεδεμένη με τα μυστικά ορισμένων επαγγελμάτων, όπως των μπαρμπέρηδων που έφτιαχναν από τα κουκούτσια της μια μπριγιαντίνη για το γυάλισμα και στερέωμα των μαλλιών, των ψαλτάδων, τραγουδιστών και ρητόρων που με το νερό των κουκουτσιών της έκαναν γαργάρες για να προφυλάξουν και να διατηρήσουν τη φωνή τους. 

    Στην πατρίδα μας η κυδωνιά είναι δέντρο που ευδοκιμεί και καλλιεργείται, κυρίως, στα ορεινά, όμως στην εποχή τους βρίσκουμε τον καρπό τους σε όλες σχεδόν τις φρουταρίες.

    Χρήσιμα μέρη κυδωνιάς

    Χρήσιμα μέρη της σαν βότανα είναι οι καρποί, τα άνθη και τα φύλλα της.

    Εάν θέλουμε μπορούμε να φυλάξουμε για το χειμώνα κυδώνια φτάνει να διαλέξουμε φρούτα γερά με το κοτσάνι τους και όχι τελείως ώριμα, θα κερώσουμε το κοτσάνι τους και θα τα κρεμάσουμε σε δροσερό σκιερό τόπο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για φύλαξη είναι η ξήρανση. Καθαρίζουμε τα κυδώνια από το χνούδι που τα περιβάλλει και το φυλάμε, γιατί όπως θα δούμε έχει και αυτό τη χρήση του σαν βότανο, τα κόβουμε φέτες λεπτές, τα ξηραίνουμε και τα φυλάμε. Το ίδιο και τα κουκούτσια τους, τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς. 

    Εάν θα κάνουμε γλυκό κυδωνιού, τότε μπορούμε να μαζέψουμε το χνούδι, τη φλούδα του καρπού και τα κουκούτσια, να τα ξηράνουμε και να τα φυλάξουμε.

    Τα κυδώνια είναι μυρωδάτος καρπός αλλά με στυφή και λίγο υπόξινη γεύση, η οποία χάνεται όταν ψηθούν.

    Περιέχουν σάκχαρο, υδατάνθρακες, μηλικό οξύ, ρητίνη, πηκτίνη, τανίνη, αζωτούχες ουσίες και ανόργανα άλατα.

    Οι σπόροι τους περιέχουν άφθονες βλεννώδεις ουσίες που εντοπίζονται στο φλοιό τους, ενώ τα σπέρματα περιέχουν αμυγδαλίνη. Γι' αυτό οι σπόροι πρέπει να αφήνονται σε κρύο νερό ολόκληροι, χωρίς να τους σπάσουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε τις βλεννώδεις ουσίες τους. 

    Οι κυριότερες ιδιότητες των κυδωνιών είναι στυπτικές και μαλακτικές και οφείλονται στα δραστικά τους συστατικά και στον τρόπο προετοιμασίας τους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Άνθη, φύλλα κυδωνιάς

    Ένα ζεστό ρόφημα από τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς, που το ετοιμάζουμε βράζοντας 4 κουταλιές της σούπας βότανο για 5 λεπτά σε δύο ποτήρια νερό, βοηθά σε:

    • Αϋπνίες, παίρνουμε ένα ποτήρι ζεστό ρόφημα πριν πάμε για ύπνο
    • Περιπτώσεις νευρασθένειας και νευρικής ταχυκαρδίας 
    • Βήχας και εμπύρετες καταστάσεις 

    Εξωτερικά το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με κομπρέσες σε πόνους ματιών και σαν κολλύριο για παθήσεις των ματιών, όπως φλεγμονές, κοκκίνισμα και κουρασμένα μάτια.

    Βάμμα κυδωνιάς

    Αφήνουμε 150 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα κυδωνιάς σε μισό λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε.

    Από το βάμμα αυτό παίρνουμε 20 σταγόνες, διαλυμένες σε λίγο νερό, τρεις φορές την ημέρα, σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

    511

    Κυδώνια

    Το χνούδι τους είναι αιμοστατικό και με αυτό μπορούμε να σταματήσουμε  μικρές αιμορραγίες, απλώνοντάς το πάνω στην πληγή. Γι' αυτό, όταν θα χρησιμοποιήσουμε κυδώνια φροντίζουμε να αφαιρέσουμε το χνούδι τους, πριν τα πλύνουμε και να το φυλάμε για κάθε ενδεχόμενο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή ξηρά τα κυδώνια, για τις διάφορες προετοιμασίες και ιδιότητες τους. Τα κυδώνια έχουν στυφή και υπόξινη γεύση, έστω και παραγινομένα, γι' αυτό σπάνια θα βρεθούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση για το φρούτο αυτό ωμό. Με το ψήσιμο όμως η στυφάδα τους χάνεται, όχι όμως και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Τα κυδώνια είναι στυπτικά και χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό από τα πανάρχαια χρόνια. Αφέψημα τους χρησιμοποιείται σε δυσεντερίες με εμετούς και ευκοιλιότητες, καθώς και σε περιπτώσεις αιμόπτυσης.

    Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και το σιρόπι των ψητών κυδωνιών χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο να μαλακώσουν, τα στίβουμε και παίρνουμε το χυμό τους. Από το χυμό αυτό συστήνεται να παίρνουμε δύο κουταλιές της σούπας, 2 φορές την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι για παιδιά, αλλά μπορούμε να την τριπλασιάσουμε για μεγάλους.

    Το λικέρ των κυδωνιών είναι τονωτικό και συστήνεται σε υπερήλικες και σε άτομα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης μετά από σοβαρή αρρώστια. Είναι ευστόμαχο και συστήνεται σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι, σε ιλίγγους και σε εμετούς.

    Το κυδωνόκρασο είναι ένα άλλο τονωτικό παρασκεύασμα από τα κυδώνια. Χρησιμοποιείται με κομπρέσες για τη θεραπεία πληγών, με γαργάρες για πληγές στα ούλα και για ερεθισμένα λαιμά, με κολπικές πλύσεις για τη χαλάρωση του κόλπου, ενώ με κομπρέσες καταπολεμεί τη χαλαρότητα του στήθους.

    Το ίδιο αποτέλεσμα για το στήθος έχουν και τα καταπλάσματα με λειωμένα φρέσκα κυδώνια.

    Τα κυδώνια θεωρούνται αφροδισιακά για τις γυναίκες.

    Οι φρέσκες φλούδες των κυδωνιών συστήνονται να τρώγονται από όσους υποφέρουν από το συκώτι τους, από όσους έχουν ενοχλήσεις του λεπτού εντέρου και από όσους υποφέρουν από διάρροιες.

    Τα ψητά κυδώνια όμως με τη φλούδα τους είναι ήπια καθαρτικά, γιατί η φλούδα τους ενεργοποιεί τα έντερα.

    Κουκούτσια κυδωνιών

    Τα κουκούτσια ή σπόροι ή σπέρματα των κυδωνιών ήταν το μυστικό όπλο των ρητόρων, των ψαλτάδων και των μπαρμπέρηδων και αυτό χάριν στη μεγάλη ποσότητα βλέννας που περιέχουν. Περιέχουν 20% βλεννώδεις ουσίες, όπως η κυδωνίνη, αραβινόζη και ξυλόζη, πρωτεΐνες, μηλικό οξύ, αμυγδαλίνη, λιπαρές ουσίες, τανίνη, φωσφορικό οξύ κ.α.

    Η αμυγδαλίνη για την επίδραση του νερού, μετατρέπεται σε κυανούχα ένωση που είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνουμε δεν πρέπει να σπάζονται οι σπόροι, που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά παρασκευάσματα, ούτε και να τους τρώμε.

    Το κρύο έμβρεγμα των σπόρων των κυδωνιών παίρνεται αφού αφήσουμε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι κρύο νερό από μια μέχρι τρεις ώρες. Πετάμε τους σπόρους και κρατάμε την παχύρευστη ουσία που μένει. Γλυκαίνουμε με μέλι και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τέσσερις φορές την ημέρα.

    Βοηθά σε βρογχίτη, έντονο βήχα και φλέγματα, γιατί ενεργεί μαλακτικά και αποχρεπτικά, σε γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετούς και διάρροιες, σε βράχνιασμα και φλεγμονές των αναπνευστικών οδών, σε αιμοπτύσεις και μητρορραγίες καθώς και πονοκεφάλους.

    Το ίδιο, αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα, βοηθά με γαργάρες, σε προβλήματα του αναπνευστικού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται και βοηθά σε εγκαύματα, σκασίματα της επιδερμίδας, όπως χιονίστρες, ραγάδες και αιμορροΐδες. Επίσης για σκασίματα στα χείλη και στις ρόγες των μαστών. Ακόμη σε έκζεμα, πρήξιμο, σπυριά και αιματώματα ή μώλωπες.

    Αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα βοηθά με κομπρέσες σε ερεθισμένα ματόκλαδα.

    Οι μπαρμπέρηδες έκαναν τη δική τους μπριγιαντίνη από τη βλέννα αυτή των κοκυκουτσιών, που τη χρησιμοποιούσαν για να στερεώσουν και να γυαλίσουν τα μαλλιά των πελατών τους, μουσχοπουλώντας την συνάμα.

    Από τη βλέννα αυτή μπορούμε να κάνουμε το δικό μας κολλύριο για τα μάτια, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε συνάμα και σαν μαλακτικό δέρματος:

    • Καλύπτουμε τα κουκούτσια κυδωνιών με απεσταγμένο νερό και τα ανακατεύουμε μέχρι οι βλεννώδεις ουσίες τους περάσουν στο υγρό. Πετάμε τα κουκούτσια και φυλάμε το υγρό σε καθαρό μπουκαλάκι.

    cydonia

    Θεραπευτικά παρασκευάσματα από τα κυδώνια

    Αφέψημα

    Βράζουμε 50 γραμμάρια φύλλα σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε τρία ποτήρια την ημέρα. Το αφέψημα αυτό συστήνεται για νευρασθένειες. Για την ευκοιλιότητα, βράζουμε φύλλα ή φλούδα κυδωνιών.

    Κυδωνόκρασο

    Βάζουμε σε μια μπουκάλα με άσπρο αγνό κρασί 3-4 κυδώνια ψιλοκομμένα και τα αφήνουμε για 7-10 μέρες, ανακατεύοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε, πετάμε τα κυδώνια και φυλάμε το κρασί, που το χρησιμοποιούμε με μέτρο σαν τονωτικό.

    Λικέρ

    Βάζουμε ίσα μέρη ψιλοκομμένο κυδώνι, ζάχαρη και καθαρό οινόπνευμα σε μια μπουκάλα. Τα κλείνουμε καλά και τα αφήνουμε μέχρι και ένα μήνα, ανακατώνοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε και φυλάμε το λικέρ που το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι.

    Κυδωνόπαστο

    Πλένουμε και ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν ενάμιση κιλό κυδώνια. Παίρνουμε τη μαλακή τους σάρκα, προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και το βράζουμε σε κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν οι άκρες να ξεκολλούν από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφαιρούμε από τη φωτιά, προσθέτουμε θκιούλι για μυρωδιά και ψιλοκομμένα και καθαρισμένα αμύγδαλα, ανακατώνουμε καλά και το απλώνουμε στον πάτο ενός ρηχού ταψιού και το πιέζουμε να πάρει τη φόρμα του. Αφήνουμε να στεγνώσει για 2-3 μέρες, το κόβουμε σε ρόμβους, το πασπαλίζουμε με ζάχαρη και το φυλάμε.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    the quince fruit marmalade jam jelly and membrillo

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χολολιθίαση Χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολολιθίαση

    Ο σχηματισμός και η παρουσία λίθων από χοληστερόλη ή χολοχρωστικές στη χοληδόχο κύστη 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυξάνεται με την ηλικία - μεγαλύτερη συχνότητα στην 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Συνήθως ασυμπτωματικοί. 5-10% των ασθενών γίνονται συμπτωματικοί κάθε χρόνο. Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής λιγότεροι από τους μισούς ασθενείς με χολόλιθους θα εμφανίσουν συμπτώματα
    • Επεισοδιακό άλγος στο δεξιό υποχόνδριο ή το επιγάστριο που ακτινοβολεί στη ράχη (ηπατικός κολικός)
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Δυσανεξία σε λιπαρές τροφές 
    • Δυσπεπτικά ενοχλήματα 

    ΑΙΤΙΑ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Παραγωγή χολής, υπερκορεσμένης σε χοληστερόλη
    • Μείωση της περιεκτικότητας της χολής σε φωσφολιπίδια ή χολικά οξέα
    • Χολόσταση 
    • Αιμολυτικές παθήσεις 
    • Μόλυνση της χολής

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Σύνδρομο βραχέος εντέρου 
    • Φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου 
    • Παχυσαρκία
    • Παρατεταμένη ολική παρεντερική διατροφή 
    • Κίρρωση (για λίθους από χολοχρωστικές)
    • Αιμολυτικές παθήσεις - κληρονομική σφαιροκυττάρωση, δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Προσθετικές βαλβίδες καρδιάς 
    • Παράσιτα χολής
    • Γρήγορη απώλεια βάρους 
    • Κακοήθεις νόσοι της παιδικής ηλικίας 
    • Αμερικανοί - Ιθαγενείς
    • Διαβήτης (για τις επιπλοκές)
    • Γυναικείο φύλο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πεπτικό έλκος
    • Ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα 
    • Στεφανιαία νόσος
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Πνευμονία
    • Καρκίνος χοληδόχου κύστης 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Πήγματα
    • Στένωση χοληφόρων 
    • Πολύποδας χοληδόχου κύστης 
    • Παρουσία λάσπης στα χοληφόρα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χολόλιθοι

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ραδιοϊσοτοπικό σπινθηρογράφημα ήπατος - χοληφόρων

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογράφημα (η καλύτερη μέθοδος για τη διάγνωση χολολίθων)
    • Χολοκυστογραφία (διαστοματική)
    • Αξονική Τομογραφία ήπατος και χοληφόρων (δεν έχει πλεονεκτήματα έναντι των υπερήχων)
    • Μαγνητική τομογραφία ήπατος και χοληφόρων
    • MRCP ή Μαγνητική Χολαγγειοπαγκρεατογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αντιμετώπιση της συμπτωματικής χολολιθίασης 
    • Λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή
    • Ανοικτή χολοκυστεκτομή 
    • Λιθολυτική αγωγή από το στόμα - μόνο όταν δεν υπάρχει δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης (ποσοστό ασθενών μικρότερο από 25%)
    • Τοπική λιθολυτική αγωγή - μόνο για μικρή υποομάδα ασθενών - υψηλό ποσοστό υποτροπής 
    • Λιθοτριψία με υπερήχους
    • Διαδερμική χολοκυστοτοστομία - σε ασθενείς υψηλού κινδύνου  

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Παροχή συνβουλών στους ασθενείς με χολόλιθους 
    • Παρακολούθηση της ασυμπτωματικής χολολιθίασης 
    • Θεραπεία σε εμφάνιση συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δίαιτα φτωχή σε λίπη μπορεί να είναι χρήσιμη 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αναζήτηση ιατρικής φροντίδας όταν εμφανίζονται σημεία και συμπτώματα

    Gallstones

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά για συμπτωματική ανακούφιση 
    • Ουρσοδεοξυχολικό οξύ 8-10 mg/Kg/ημέρα, 2-3 φορές την ημέρα, για πάνω από 2 χρόνια - λιθολυτική αγωγή από το στόμα
    • Χηνοδεοξυχολικό οξύ 250 mg 2 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες, μετά προοδευτική αύξηση κατά 250 mg ως την τελική δόση των 13-16 mg/Kg ημερησίως ή ώσπου να εμφανίσει ο ασθενής δυσανεξία - λιθολυτική αγωγή από το στόμα
    • Μεθυλ-4-βουτυλαιθέρας-τοπική λιθολυτική αγωγή

    Αντενδείξεις:

    • Γνωστή αλλεργία
    • Οξεία χολοκυστίτιδα - λιθολυτικοί παράγοντες
    • Βαριά ηπατική δυσλειτουργία
    • Μη λειτουργική χοληδόχος κύστη 
    • Μικτοί λίθοι (ακτονοσκιεροί) - σχετική αντένδειξη 
    • Πολλαπλοί λίθοι
    • Λίθοι μεγαλύτεροι από 2 cm
    • Λίθοι που δεν σκιαγραφούνται στη διαστοματική χολοκυστογραφία

    Προφυλάξεις:

    • Παρακολούθηση ηπατικών ενζύμων - μπορεί να βρεθούν αυξημένα στο 30% των ασθενών 
    • Παρακολούθηση χοληστερόλης πλάσματος 
    • Ο μεθυλ-4-βουτυλαιθέρας θα πρέπει να χρησιμοποιείται από κάποιον που έχει εμπειρία σε αυτή τη μέθοδο
    • Βαριές διαρροϊκές κενώσεις

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη μπορεί να είναι χρήσιμα στην ανακούφιση του πόνου δεδομένης της σημασίας των προσταγλανδινών στην εμφάνιση του πόνου 

    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Η λιθολυτική αγωγή από το στόμα είναι αποτελεσματική μόνο για ακτινοδιαπερατούς (χοληστερολικούς) λίθους 
    • Το ουρσοδεοξυχολικό οξύ πιθανά προτιμάται από το χηνοδεοξυχολικό γιατί έχει λιγότερες παρενέργειες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ιατρική παρακολούθηση όταν οι ασυμπτωματικοί λίθοι δώσουν συμπτώματα
    • Παρακολούθηση ασθενών που λαμβάνουν λιθολυτική αγωγή από το στόμα: ηπατικά ένζυμα, χοληστερόλη πλάσματος, απεικονιστικές μελέτες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η χρήση ουρσοδεοξυχολικού οξέος σε συνδυασμό με γρήγορη απώλεια βάρους προλαμβάνουν το σχηματισμό λίθων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία χολοκυστίτιδα (90-95% δευτεροπαθής σε χολολιθίαση)
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Οξεία χολαγγειΐτιδα
    • Χοληδοχολιθίαση με αποφρακτικό ίκτερο 
    • Ειλεός από χολόλιθο
    • Ηπατικό απόστημα 
    • Χολοπεπτικό συρίγγιο
    • Περιτονίτιδα
    • Καρκίνος χοληδόχου κύστης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Λιγότεροι από τους μισούς ασθενείς με χολόλιθους θα γίνουν συμπτωματικοί 
    • Χολοκυστεκτομή - θνητότητα 0,5% σε προγραμματισμένη επέμβαση, 3-9% σε επείγουσα επέμβαση, νοσηρότητα λιγότερο από 10% σε προγραμματισμένη επέμβαση, 30-40% σε επείγουσα επέμβαση
    • 10-15% θα έχει συνοδό χοληδοχολιθίαση 
    • Μετά τη χολοκυστεκτομή οι λίθοι μπορούν να ξαναεμφανιστούν στο χοληδόχο πόρο

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    90% των καρκινωμάτων της χοληδόχου κύστης συνοδεύονται από χολόλιθους

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Σπάνια πριν το 10ο έτος της ηλικίας
    • Σχετίζεται με αιματολογικές παθήσεις

    Γηριατρικό:

    • Η επίπτωση αυξάνει με την ηλικία
    • Η ηλικία από μόνη της δεν θα πρέπει να καθορίζει τη θεραπευτική αντιμετώπιση 

    ΚΥΗΣΗ

    Συντηρητική αντιμετώπιση αλλά και χειρουργική όταν ενδείκνυται

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 

    Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή εφαρμόζεται πλέον περισσότερο από κάθε άλλη μέθοδο (η λιθοτριψία μπορεί να επιλεγεί σε σπάνιες περιπτώσεις)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολολιθίαση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολολιθίαση

    gastro blogs 0000s 0003 gallstones

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αλκοολισμό

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Λειτουργική δυσπεψία

    Ίκτερος

    Εντερική απόφραξη

    Θαλασσαιμία

    Προστατέψτε το συκώτι σας

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

    Η ταχεία απώλεια βάρους υπεύθυνη για χολολιθίαση

    Η κακή διατροφή προκαλεί χολολιθίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τους χολολίθους

    Οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος από τους χολoλίθους

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

    Τι μπορείτε να πάθετε από την χολολιθίαση

    Οι διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος από τους χολόλιθους στο συκώτι

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Αιμολυτική αναιμία

    Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

    Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

    Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Δίαιτα αποτοξίνωσης

    Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

    Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

    Η επόμενη μέρα του ποτού

    Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

    Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Κετογενική δίαιτα

    Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

    Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Γλουταθειόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Έλεγχος για ηπατίτιδα

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Νόσος του Wilson

    Νόσος Gaucher

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

    Αλκαλική φωσφατάση

    Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

    Οι διαταραχές του νευρικού συστήματος από τους χολόλιθους

    www.emedi.gr

     

     

  • Υποφυσιακή ανεπάρκεια Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια είναι γενικευμένη διαταραχή οφείλεται σε μερική ή πλήρη ανεπάρκεια των κύριων ορμονών της υπόφυσης - ACTH, TSH, LH, FSH, αυξητική ορμόνη (HGH), προλακτίνη (PRL)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Γεννητικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικο, Πεπτικό, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Κάποιες διαταραχές είναι συγγενείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Εμφανίζεται σε ενήλικες και παιδιά. Στα παιδιά προκαλεί νανισμό και καθυστέρηση της ήβης

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΦΥΣΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Συνήθως, εμφανίζεται με τη μορφή του υπογοναδισμού ή της ανεπάρκειας γοναδοτροπινών (ελαττωμένες FSH και LH)
    • Σημεία υπολειτουργίας των οργάνων-στόχων 
    • Δευτεροπαθής αμηνόρροια
    • Ανικανότητα
    • Στειρότητα
    • Μειωμένη libido
    • Άποιος διαβήτης
    • Ληθαργικότητα 
    • Υπνηλία
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Υπογλυκαιμία
    • Ανορεξία
    • Ναυτία
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Αδυναμία γαλουχίας 
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Αδυναμία ανάπτυξης των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου
    • Διανοητική ανωμαλία
    • Κεφαλαλγία
    • Ημιανοψία
    • Τύφλωση 

    AITIA ΥΠΟΦΥΣΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Αλλοιώσεις ή όγκοι της πρόσθιας υπόφυσης (εντός ή εκτός του τουρκικού εφιππίου)
    • Συγγενή ελλείμματα
    • Έμφρακτο της υπόφυσης (μετά από τοκετό)
    • Υποφυσεκτομή (χειρουργική, χημική, ακτινική) 
    • Κοκκιωματώδεις παθήσεις 
    • Μερικές φορές ιδιοπαθής 
    • Τραύμα από ατύχημα ή χειρουργικό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΦΥΣΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Τραύμα
    • Κύηση και τοκετός

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΦΥΣΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός
    • Ψυχογενής ανορεξία
    • Χρόνια ηπατική νόσος 
    • Μυοτονική δυστροφία
    • Νόσος του Addison
    • Πρωτοπαθής ψύχωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επιβεβαιώνει την ανεπάρκεια ορμονών 
    • Ραδιοανοσολογικός προσδιορισμός όλων των ορμονών της υπόφυσης 
    • Δοκιμασίες πρόκλησης 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Όλες οι ορμόνες 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Σύνδρομο Cuching
    • Νόσος του Addison 
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Υποθυρεοειδισμός

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καταστροφή της πρόσθιας υπόφυσης 
    • Ατροφία του φλοιού των επινεφριδίων, του θυρεοειδή, των γονάδων  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Προσεκτικός έλεγχος της όσφρησης
    • Έλεγχος των οπτικών πεδίων με περίμετρο

    7066baa886c555821c8bd9e3d85bbadb4b45f50b

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες - θώρακα, κρανίου, χεριών, καρπών (για οστική ηλικία)
    • Αξονική ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία (κεφαλής) ή τουρκικού εφιππίου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΦΥΣΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική αντιμετώπιση όταν η ανεπάρκεια της υπόφυσης οφείλεται σε όγκο της υπόφυσης και/ή ακτινοβολία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποκατάσταση ορμονών 
    • Πρόγραμμα ασκήσεων αποκατάστασης 
    • Χρήση ειδικής ταυτότητας ασθενείας
    • Χειρουργική αντιμετώπιση ή ακτινοθεραπεία (ή και τα δύο) σε όγκο της υπόφυσης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Προτροπή για πρόγραμμα φυσικής άσκησης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε θερμίδες και πρωτεΐνες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ο ασθενής πρέπει να φοράει την ειδική ταυτότητα νόσου
    • Υποδείξτε την ανάγκη χορήγησης πρόσθετης κορτιζόνης σε περιόδους μεγάλου φυσικού stress (π.χ. πυρετός, πάνω από 40, οξεία νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υποκατάσταση των ορμονών που εκκρίνονται από τους αδένες-στόχους:

    • Κορτιζόλη 
    • Θυροξίνη 
    • Ανδρογόνα ή κυκλικά οιστρογόνα
    • Ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (για τη θεραπεία του νανισμού)
    • Η δοσολογία και ο τρόπος χορήγησης ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος των ορμονικών επιπέδων 3 και 12 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας. Σε ασθενείς με όγκο της υπόφυσης ελέγχονται τα οπτικά πεδία, η λειτουργία του θυρεοειδή και των επινεφριδίων και το τουρκικό εφίππιο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Καμία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Τύφλωση 
    • Επινεφριδιακή κρίση
    • Μακροπρόθεσμη  φαρμακευτική αγωγή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πορεία - οξεία, χρόνια
    • Ποικίλη, αλλά συνήθως ευνοϊκή με θεραπεία αποκατάστασης 
    • Αν οφείλεται σε νέκρωση της υπόφυσης από τοκετό μπορεί να υπάρξει πλήρης ή μερική αποκατάσταση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υποφυσιακή ανεπάρκεια της παιδικής ηλικίας 
    • Σύνδρομο Sheehan
    • Υποθυρεοειδισμός

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ανεπάρκεια της υπόφυσης σε αυτή την ομάδα ασθενών οδηγεί σε νανισμό λόγω της έλλειψης αυξητικής ορμόνης 

    Γηριατρικό: Δυσκολότερο να διαγνωσθεί

    ΚΥΗΣΗ

    Η βαριά αιμορραγία μετά από τοκετό μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια της υπόφυσης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες σας 

    only one allopathic govt doctor for 10926 people in india report

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπονατριαιμία

    Σύνδρομο Sheehan

    Υποφυσιακό χρωμόφοβο αδένωμα

    Κρανιοφαρυγγίωμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μέση ωτίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μέση ωτίτιδα

    Μέση ωτίτιδα

    Μέση ωτίτιδα είναι η φλεγμονή του μέσου ωτός

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: συνήθως μία βακτηριακή λοίμωξη που συνοδεύεται από ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος 
    • Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα: 3 ή περισσότερες σε 6 μήνες ή 4 ή περισσότερες σε 1 χρόνο
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: Εμμένουσα φλεγμονή που εκδηλώνεται σαν ασυμπτωματικό υγρό στο μέσο ους, που ακολουθεί την οξεία μέση ωτίτιδα ή εμφανίζεται χωρίς προηγούμενη οξεία μέση ωτίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Το μέγιστο της ηλικίας επίπτωσης είναι 6-12 μηνών, μειώνεται μετά την ηλικία των 7 χρόνων, σπάνιο στους ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΣΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία μέση ωτίτιδα:

    • Ωταλγία
    • Πυρετός, αν και συχνότερα ο ασθενής είναι απύρετος
    • Συνοδός ρινική έκκριση και βήχας είναι συνήθη
    • Μειωμένη ακοή 
    • Ωτόρροια, αν έχει διατρηθεί το τύμπανο του αυτιού
    • Μειωμένη κινητικότητα του τυμπάνου (όπως παρατηρείται με ωτοσκόπηση μετά από εμφύσηση αέρα)
    • Το τύμπανο είναι διογκωμένο, αδιαφανές, συχνά κιτρινωπό ή φλεγμαίνον. Μόνη η ερυθρότητα δεν είναι αξιόπιστο σημείο

    Οξεία μέση ωτίτιδα σε βρέφη:

    • Μπορεί να μην προκαλέσει συμπτώματα στους πρώτους λίγους μήνες της ζωής
    • Η ευερεθιστότητα είναι μερικές φορές, μοναδική ένδειξη της ωταλγίας 
    • Το τύμπανο είναι πεπαχυσμένο, αδιαφανές, συχνά κιτρινωπό ή φλεγμένον. Μόνη η ερυθρότητα δεν είναι αξιόπιστο σημείο

    Εκκριτική μέση ωτίτιδα:

    • Συνήθως ασυμπτωματική
    • Μειωμένη ακοή πιθανά καθολικό σύμπτωμα στους ασθενείς, που όμως δεν είναι πάντοτε μετρήσιμη και σπάνια αξιολογείται από τους γονείς
    • Το τύμπανο συχνά είναι αμβλύ, αλλά όχι διογκωμένο 
    • Μειωμένη κινητικότητα του τυμπάνου (όπως παρατηρείται με ωτοσκόπηση μετά από εμφύσηση αέρα)

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΣΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία μέση ωτίτιδα: Μία προηγούμενη ιογενής λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, προκαλεί δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας για την οποία υπάρχει η σκέψη, ότι προάγει βακτηριακή λοίμωξη μέσω της ευσταχιανής σάλπιγγας. Βακτηριολογία:

    • Πνευμονιόκοκκοι - 30-35%
    • Αιμόφιλος της ινφλουέντζας - 20-25%
    • Moraxella (Branhamella) catarrhalis -10-15%
    • Στρεπτόκοκκοι ομάδας Α - 1-2%
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - 1-2%
    • Στείρα μη παθογόνα - 25-30%

    Εκκριτική μέση ωτίτιδα:

    • 20-40% σιωπηρή βακτηριακή λοίμωξη. Η δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας θεωρείται σημαντική 
    • Αλλεργικά αίτια σπάνια υποστηρίζονται 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΣΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Καθημερινή υγιεινή 
    • Διατροφή με γάλα σε σκόνη
    • Κάπνισμα στο σπίτι
    • Άρρεν φύλο
    • Οικογενειακό ιστορικό μέσης ωτίτιδας
    • Η οξεία μέση ωτίτιδα στον 1ο χρόνο της ζωής είναι παράγοντας κινδύνου, για υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Δεν πρέπει να προκαλεί σύγχυση, αν έχει γίνει ωτοσκοπικός έλεγχος 
    • Ωταλγία με φυσιολογικό συνοδό έλεγχο του αυτιού, που προκύπτει, μπορεί να προκαλείται από ανακλώμενο πόνο από τη σιαγόνα ή τα δόντια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα λευκά αιμοσφαίρια της γενικής αίματος δε βοηθούν

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για να τεκμηριωθεί η παρουσία υγρού στο μέσο αυτί - τυμπανομετρία, μέτρηση του ακουστικού αντανακλαστικού
    • Ο έλεγχος της ακοής βοηθά στην εκτίμηση της αναγκαιότητας για έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση σε οξεία μέση ωτίτιδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Παρακέντηση του τυμπάνου για μικροβιολογική διάγνωση σε επιλεγμένες περιπτώσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΣΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν ενδεικνυται χειρουργείο 

    Otitis Media

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από εμπύρετα βρέφη < 2 μηνών 
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: Διακομιδή προς χειρουργείο αν > 3 μηνών αμφοτερόπλευρη οξεία μέση ωτίτιδα και/ή απώλεια ακοής > 25 decibels
    • Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα: Διακομιδή προς χειρουργείο αν > 2 ή 3 (οξεία μέση ωτίτιδα) κατά τη διάρκεια θεραπείας χημειοπροφύλαξης 
    • Η μυριγγοτομή και η τοποθέτηση ενός σωληνίσκου αερισμού και η εκτομή των αδενοειδών εκβλαστήσεων: είναι αποτελεσματικές χειρουργικές διαδικασίες για οξεία μέση ωτίτιδα και υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΕΣΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: Αμοξυκιλλίνη 40 mg/Kg/ημέρα διηρημένη σε 3 δόσεις, για 10 ημέρες 
    • Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα: Αμοξικιλλίνη 20 mg/Kg ημερήσια δόση για 3-6 μήνες ή μέχρι το καλοκαίρι 
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: Αντιϊσταμινικά και αποσυμφορητικά δεν είναι αποτελεσματικά, δεν έχουν καθοριστεί ενδείξεις για στεροειδή, η αμοξυκιλλίνη δίνει λύση σε 10-15%, αλλά το αποτέλεσμα είναι συνήθως παροδικό 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στις πενικιλλίνες 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικά φάρμακα ενδείκνυνται για τους ακόλουθους ασθενείς με οξεία μέση ωτίτιδα: 

    • Ασθενείς με αλλεργία στην πενικιλλίνη 
    • Επίμονα συμπτώματα μετά από 48-72 ώρες με αμοξυκιλλίνη 
    • Υποτροπή της οξείας μέσης ωτίτιδας σε 3-4 εβδομάδες από προηγούμενη οξεία μέση ωτίτιδα
    • Οξεία μέση ωτίτιδα με σοβαρή ωταλγία 
    • Βρέφη μικρότερα από 6 μηνών με υψηλό πυρετό 
    • Ανοσοκατεσταλμένοι δέκτες

    Εναλλακτικά φάρμακα αποτελεσματικά ενάντια σε παθογόνα ανθεκτικά στην αμοξυκιλλίνη:

    • Αμοξυκιλλίνη συν κλαβουλανικό οξύ (Augmentin) 40 mg/Kg/ημέρα ή συστατικό αμοξυκιλλίνης 3 φορές την ημέρα
    • Κεφιξίμη 8 mg/Kg/ημέρα, 2 φορές την ημέρα ή μοναδική ημερήσια δόση 
    • Τριμεθοπρίμη - Σουλφαμεθοξαζόλη 40 mg τριμεθοπρίμης, 8 mg σουλφαμεθοξαζόλης/Kg/ημέρα, διηρημένα σε 2 δόσεις την ημέρα
    • Ερυθρομυκίνη συν σουλφισοξαζόλη 40 mg συστατικό ερυθρομυκίνης/Kg/ημέρα διηρημένο σε 4 δόσεις 
    • Η κεφακλόρη είναι λιγότερο αποτελεσματική από άλλα εναλλακτικά φάρμακα

    Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα:

    • Σουλφισοξαζόλη 75 mg/Kg μοναδική ημερήσια δόση για ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: ωτοσκοπική εξέταση 2-4 εβδομάδες μετά τη διάγνωση
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: μηνιαίες ωτοσκοπικές ή τυμπανομετρικές εξετάσεις όσο εμμένει η εκκριτική μέση ωτίτιδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ο θηλασμός μειώνει τη επίπτωση της οξείας μέσης ωτίτιδας
    • Εξαλείψτε το κάπνισμα στο σπίτι

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: Διάτρηση/ωτόρροια, οξεία μαστοειδίτιδα, παράλυση προσωπικού νεύρου, ωτικός υδροκέφαλος 
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: Απώλεια ακοής. Η έκταση και η σημασία της διαταραγμένης ομιλίας και γλώσσας είναι αμφισβητούμενη 
    • Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα και εκκριτική μέση ωτίτιδα: Ατροφία και δημιουργία ουλών του τυμπάνου, χρόνια διάτρηση και ωτόρροια, χολοστεάτωμα, μόνιμη απώλεια ακοής, χρόνια μαστοειδίτιδα, απόστημα εγκεφάλου και άλλες ενδοκρανιακές διαπυητικές επιπλοκές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία μέση ωτίτιδα: τα συμπτώματα συνήθως βελτιώνονται σε 48-72 ώρες, η εκκριτική μέση ωτίτιδα που ακολουθεί την οξεία μέση ωτίτιδα λύεται στο 90% σε 3 μήνες 
    • Εκκριτική μέση ωτίτιδα: περίπου στο 50% λύεται μετά από 8 εβδομάδες παρακολούθησης 
    • Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα και εκκριτική μέση ωτίτιδα: συνήθως, υποχωρούν στα παιδιά σχολικής ηλικίας, μόνο ένα μικρό ποσοστό έχει επιπλοκές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού 
    • Βακτηριαιμία
    • Μηνιγγίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Κύρια είναι μία παιδιατρική ασθένεια 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Στους λίγους πρώτους μήνες της βρεφικής ηλικίας, το τύμπανο βρίσκεται φυσιολογικά σε γωνία και είναι λιγότερο ευκίνητο σε μεγαλύτερους ενήλικες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    restmb idxmake amp

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Απώλεια ακοής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Βαροτραυματική μέση ωτίτιδα

    Εξωτερική ωτίτιδα

    Σύνδρομο Kartagener

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκόπηση

    Με τι ασχολείται η ωτορινολαρυγγολογία

    www.emedi.gr