Παρασκευή, 09 Ιανουαρίου 2015 16:11

Αδένωμα της υπόφυσης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Είναι όγκος της υπόφυσης

 

Το αδένωμα της υπόφυσης, ICD-10 D35.2, είναι όγκος που εμφανίζεται στην υπόφυση.

Τα αδενώματα της υπόφυσης, συνήθως, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη βιολογική λειτουργία τους: καλοήθη αδενώματα, διηθητικό αδένωμα και καρκινώματα που αντιπροσωπεύουν το 0,1% στο 0,2%. Περίπου 35% είναι διηθητικά αδενώματα και τα περισσότερα είναι καλοήθη αδενώματα. Τα αδενώματα της υπόφυσης αντιπροσωπεύουν από 10% έως 25% όλων των ενδοκρανιακών νεοπλασμάτων  και το εκτιμώμενο ποσοστό επιπολασμού στο γενικό πληθυσμό είναι περίπου 17%. 

Αν λάβουμε ως κριτήριο το αν εκκρίνει κάποια ορμόνη και ποια είναι αυτή, ένα αδένωμα υπόφυσης μπορεί να είναι:

1. μη εκκριτικό (δηλαδή, τα κύτταρά του δεν παράγουν κάποια ορμόνη).

2. εκκριτικό.

Τα μη διηθητικά  και μη εκκριτικά αδενώματα της υπόφυσης θεωρούνται καλοήθη. 

Τα αδενώματα που υπερβαίνουν τα 10 mm σε μέγεθος  ορίζονται ως μακροαδενώματα και τα μικρότερα από 10 mm που αναφέρεται ως μικροαδενώματα. Τα περισσότερα αδενώματα της υπόφυσης είναι μικροαδενώματα (16,7%).  Η πλειοψηφία των μικροαδενωμάτων υπόφυσης συχνά παραμένουν αδιάγνωστα και  διαγιγνώσκονται  συχνά ως τυχαίο εύρημα.

Τα μακροαδενώματα της υπόφυσης είναι η πιο συχνή αιτία υπολειτουργίας της υπόφυσης, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι μη εκκριτικά αδενώματα.

Τα χωροκατακτητικά αδενώματα μπορεί να εισβάλουν στην σκληρά μήνιγγα, τα κρανιακά οστά, ή το σφηνοειδές οστό. 


Υπόφυση

Η υπόφυση είναι ο κύριος αδένας του ανθρώπινου σώματος. Μέρος του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης, ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των ενδοκρινικών λειτουργιών του σώματος μέσω της έκκρισης διαφόρων ορμονών εντός του κυκλοφορικού συστήματος. Η υπόφυση βρίσκεται κάτω από τον εγκέφαλο σε βοθρίο του σφηνοειδούς οστού γνωστό ως τουρκικό εφίππιο. Αν και είναι ανατομικά και λειτουργικά συνδεδεμένη με τον εγκέφαλο, η υπόφυση, βρίσκεται έξω από το φράγμα αίματος-εγκεφάλου. Χωρίζεται από τον υπαραχνοειδή χώρο από το διάφραγμα εφιππίου, και  την αραχνοειδή μήνιγγα και, συνεπώς, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό δεν μπορεί να εισέλθει στο τουρκικό εφίππιο.

Η υπόφυση χωρίζεται σε δύο λοβούς, τον πρόσθιο λοβό (αντιπροσωπεύει τα δύο τρίτα του όγκου του αδένα), και τον οπίσθιο λοβό (το ένα τρίτο του όγκου του αδένα) που διαχωρίζονται από τα ενδιάμεσα μέρη.

Ο οπίσθιος λοβός (νευροϋπόφυση) του αδένα της υπόφυσης δεν είναι ένας πραγματικός αδένας και περιέχει άξονες των νευρώνων που εκτείνονται από τον υποθάλαμο με το οποίο είναι συνδεδεμένος μέσω του μίσχου της υπόφυσης. Οι ορμόνες αγγειοπιεσίνη και ωκυτοκίνη, που παράγονται από τους νευρώνες του υπεροπτικού και παρακοιλιακού πυρήνα του υποθαλάμου, αποθηκεύονται στον οπίσθιο λοβό και απελευθερώνονται από τις απολήξεις του νευράξονα (δενδρίτες) εντός του λοβού. 

Η υπόφυση του πρόσθιου λοβού (αδενοϋπόφυση) είναι ένας πραγματικός αδένας που παράγει και εκκρίνει έξι διαφορετικές ορμόνες: θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH), φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ορμόνη (ACTH), ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH), ωχρινοτρόπος ορμόνη (LH), αυξητική ορμόνη (GH) και  προλακτίνη (PRL). 


Ταξινόμηση αδενωμάτων υπόφυσης

Τα αδενώματα της υπόφυσης ταξινομούνται ανάλογα με ανατομικά, ιστολογικά και λειτουργικά κριτήρια.

-Ανατομικά οι όγκοι της υπόφυσης ταξινομούνται ανάλογα με το μέγεθός τους που βασίζονται σε ακτινολογικά ευρήματα και είναι είτε μικροαδενώματα (λιγότερο από <10 mm) ή μακροαδενώματα (ίσα ή μεγαλύτερα από ≥I0 mm).

Κατάταξη με βάση την ακτινοανατομικά ευρήματα, 4 βαθμοί (Ι-IV): 

Στάδιο Ι: μικροαδενώματα (<1 cm) χωρίς επέκταση στο εφίππιο.

Στάδιο ΙΙ: μακροαδενώματα (≥1 cm) και μπορεί να εκτείνεται πάνω από το τουρκικό εφίππιο.

Στάδιο ΙΙΙ: μακροαδενώματα με  διεύρυνση και διείσδυση ή υπερεφιππιακή επέκταση.

Στάδιο IV: Η καταστροφή του εφιππίου.

-Η ιστολογική ταξινόμηση χρησιμοποιεί έναν ανοσοϊστολογικό χαρακτηρισμό των όγκων όσον αφορά την παραγωγή ορμονών τους. Ιστορικά είχαν χαρακτηριστεί είτε ως βασεόφιλοι, οξεόφιλοι, ή χρωμόφοβοι βάσει του κατά πόσον ή όχι χρωματίζονται με αιματοξυλίνη και ηωσίνη. Η ταξινόμηση αυτή έχει δεν χρησιμοποιείται, αλλά γίνεται κατάταξη με βάση τον τύπο της ορμόνης που εκκρίνεται από τον όγκο. Περίπου το 20-25% των αδενωμάτων δεν εκκρίνουν κάποια αναγνωρίσιμη δραστική ορμόνη («μη λειτουργικοί όγκοι»), αλλά εξακολουθούν να αναφέρονται ως «χρωμόφοβοι». Χρωμόφοβο αδένωμα της υπόφυσης είναι όγκος του προσθίου λοβού της υπόφυσης, του οποίου τα κύτταρα δεν χρωματίζονται είτε με όξινες είτε με βασικές χρωστικές. Ο όγκος αυτός είναι μη λειτουργικός ή υπερλειτουργικός προκαλώντας μεγαλακρία ή σύνδρομο Cushing. Η πορεία είαναι προϊούσα. Σε αμφοτερόπλευρη επινεφριδιεκτομή υπάρχει αύξηση της επίπτωσης. Γίνεται ακτινοθεραπεία για μικρούς όγκους και χειρουργική με μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία για μεγάλους όγκους.

-Η λειτουργική ταξινόμηση βασίζεται στην ενδοκρινική δραστηριότητα, όπως προσδιορίζεται από τα επίπεδα  των ορμονών του ορού και του ιστού της υπόφυσης, όπως ανιχνεύεται μέσω της ανοσοϊστοχημικής χρώσης. 

Τύπος του αδενώματος  Έκκριση ορμονών Χρώση Παθολογία

Ποσοστό

περιπτώσεων

παραγωγής

ορμονών

προλακτινώματα

προλακτίνη οξεόφιλα

γαλακτόρροια,

υπογοναδισμός,

αμηνόρροια,

στειρότητα και

ανικανότητα 

30%

σωματοτροπικά

αδενώματα

αυξητική

ορμόνη

οξεόφιλα

ακρομεγαλία σε ενήλικες,

γιγαντισμός στα παιδιά

15%

κορτικοτροπικά

αδενώματα

αδενοκορτικοτρόπο

ορμόνη

(ACTH)

βασεόφιλα νόσος Cushing

γοναδοτροπικά

αδενώματα

ωχρινοτρόπο

ορμόνη (LH),

θυλακιοτρόπο ορμόνη(FSH) 

βασεόφιλα

συνήθως,

δεν προκαλεί

συμπτώματα

10%

θυρεοτροπικά

αδενώματα (σπάνια)

ορμόνη διέγερσης

θυρεοειδούς

 (TSH)

βασεόφιλα

χρωμόφοβα

περιστασιακά υπερθυρεοειδισμό,

που συνήθως

δεν προκαλεί συμπτώματα 

λιγότερο από 1%

μη εκκριτικά 

αδενώματα

δεν εκκρίνονται 

ορμόνες

θετική χρώση για τη 

συναπτοφυσίνη

25% των αδενωμάτων

Τυχαία ανευρισκόμενα αδενώματα της υπόφυσης

Είναι όγκοι της υπόφυσης που χαρακτηρίζονται ως τυχαίο εύρημα. Συχνά ανακαλύπτονται από την υπολογιστική τομογραφία (CT) ή την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), που εκτελούνται για άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως υποψία τραύματος κεφαλής, σταδιοποίηση του καρκίνου ή κατά την αξιολόγηση μη ειδικών συμπτωμάτων όπως ζάλη και κεφαλαλγία. Όλοι οι ασθενείς με τυχαία ανευρισκόμενα αδενώματα της υπόφυσης πρέπει να υποβληθούν σε πλήρη ιατρικό έλεγχο και φυσική εξέταση, εργαστηριακές εκτιμήσεις για υπερέκκριση ορμονών και για ανεπάρκεια της υπόφυσης. Εάν η βλάβη έχει στενή γειτνίαση με τα οπτικά νεύρα ή το οπτικό χίασμα, πρέπει να διεξαχθεί οφθαλμολογική εξέταση. Για εκείνους με αδενώματα  που δεν απαιτούν χειρουργική αφαίρεση, η παρακολούθηση με κλινική αξιολόγηση ή νευροαπεικόνιση, καθώς και εξετάσεις παρακολούθησης του  οπτικού νεύρου και του οπτικού χιάσματος και παρακολούθηση ενδοκρινικών εξετάσεων πρέπει να γίνεται συχνά.


Έκτοπο αδένωμα της υπόφυσης 

Ένα έκτοπο (σε μια ανώμαλη θέση) αδένωμα της υπόφυσης είναι ένας σπάνιος τύπος όγκου που εμφανίζεται έξω από το τουρκικό εφίππιο, πιο συχνά στο σφηνοειδή κόλπο, στην υπερεφιππιακή περιοχή, το ρινοφάρυγγα και τα ιγμόρεια. 


Μεταστάσεις στην υπόφυση 

Καρκινώματα που δίνουν μεταστάσεις στην υπόφυση είναι ασυνήθιστα και τυπικά εμφανίζονται σε ηλικιωμένους (καρκίνος του πνεύμονα και του μαστού) Σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, οι μεταστάσεις στο υπόφυση συμβαίνουν σε περίπου 6- 8% των περιπτώσεων. 

Οι συμπτωματικές μεταστάσεις της υπόφυσης αντιπροσωπεύουν μόνο το 7% των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν. Σε όσους είναι συμπτωματικοί, άποιος διαβήτης εμφανίζεται συχνά με ποσοστά περίπου 29 έως 71%. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η πρόσθια δυσλειτουργία της υπόφυσης, τα ελαττώματα του οπτικού πεδίου, ο πονοκέφαλος και η οφθαλμοπληγία.


Οι παράγοντες κινδύνου για αδένωμα στην υπόφυση

-Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία 

Τα αδενώματα της πρόσθιας υπόφυσης αποτελούν ένα σημαντικό κλινικό γνώρισμα της πολλαπλής ενδοκρινούς νεοπλασίας τύπου 1 (ΜΕΝ1), που είναι ένα σπάνιο κληρονομικό ενδοκρινικό σύνδρομο που προσβάλλει 1 άτομο σε 30.000. Προκαλεί διάφορους συνδυασμούς καλοηθών ή κακοηθών όγκων σε διάφορους αδένες στο ενδοκρινικό σύστημα ή μπορεί να προκαλέσει διόγκωση των αδένων χωρίς σχηματισμό όγκων. Συχνά επηρεάζει τους παραθυρεοειδείς αδένες, τα παγκρεατικά κύτταρα νησιδίων, και τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Το ΜΕΝ1 μπορεί επίσης να προκαλέσει μη ενδοκρινείς όγκους, όπως αγγειοϊνώματα προσώπου, κολλαγονώματα, λιπώματα, μηνιγγιώματα, επενδυμώματα, και λειομυώματα. Περίπου 25 τοις εκατό των ασθενών με MEN1 αναπτύσσουν αδενώματα της υπόφυσης.

-Σύμπλεγμα Carney  

Το σύμπλεγμα Carney, επίσης γνωστό ως σύνδρομο LAMB και σύνδρομο NAME είναι μια αυτοσωματική επικρατής νόσος που περιλαμβάνει μυξώματα της καρδιάς και του δέρματος, υπερμελάγχρωση του δέρματος  και ενδοκρινική υπερδραστηριότητα και είναι διαφορετική από την τριάδα του Carney. Περίπου 7% όλων των καρδιακών μυξωμάτων συνδέεται με το σύμπλεγμα Carney. Οι ασθενείς αναπτύσσουν αυξητική ορμόνη (GH), όγκους της υπόφυσης και σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτοί οι ίδιοι όγκοι εκκρίνουν επίσης προλακτίνη. Ωστόσο, δεν υπάρχουν απομονωμένα προλακτινώματα ή οποιοδήποτε άλλο είδος  όγκου της υπόφυσης. Σε ορισμένους ασθενείς η υπόφυση χαρακτηρίζεται από υπερπλαστικές περιοχές πριν  τον σχηματισμό της αυξητικής ορμόνης-GH.

-Οικογενές αδένωμα της υπόφυσης 

Το οικογενές απομονωμένο αδένωμα της υπόφυσης (FIPA) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει μια κατάσταση που είναι μια αυτοσωματική κυρίαρχη κληρονομική νόσος χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο ή περισσότερων ασθενών που πάσχουν από αδενώματα της υπόφυσης μόνο, χωρίς άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται στην Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 1 ή στο σύμπλεγμα Carney. 


Τα συμπτώματα των αδενωμάτων υπόφυσης

-Απώλεια οπτικών πεδίων με αμφικροταφική ημιανοψία: περιφερική απώλεια της όρασης που επηρεάζει και τα δύο μάτια, που προκύπτει από τον όγκο, συνήθως ένα αδένωμα της υπόφυσης, ασκώντας πίεση στο οπτικό χίασμα.

-Οι ορμόνες που εκκρίνουν τα αδενώματα της υπόφυσης προκαλούν μία από τις πολλές μορφές του υπερυποφυσισμού. Οι ιδιαιτερότητες εξαρτώνται από τον τύπο της ορμόνης. Ορισμένοι όγκοι εκκρίνουν περισσότερες από μία ορμόνη, όπως αυξητική ορμόνη-GH και προλακτίνη. Ένα αδένωμα της υπόφυσης μπορεί να παρουσιαστεί με ελαττώματα του οπτικού πεδίου, κλασική αμφικροταφική ημιανοψία. Προκύπτει από τη συμπίεση του οπτικού νεύρου από τον όγκο. Η συγκεκριμένη περιοχή του οπτικού μονοπατιού στο οποίο λαμβάνει χώρα η συμπίεση από αυτούς τους όγκους είναι το οπυικό χίασμα.

-Η πλευρική επέκταση του αδενώματος της υπόφυσης μπορεί να συμπιέσει το απαγωγό νεύρο, προκαλώντας παράλυση του έξω ορθού μυ.

-Επίσης, ένα αδένωμα της υπόφυσης μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης.

-Τα προλακτινώματα συχνά αρχίζουν να δίνουν συμπτώματα, ιδίως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όταν η ορμόνη προγεστερόνη αυξάνει το ρυθμό ανάπτυξης του όγκου.

-Διάφοροι τύποι πονοκεφάλων είναι συνήθεις σε ασθενείς με αδενώματα της υπόφυσης. Το αδένωμα μπορεί να είναι ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας της κεφαλαλγίας ή μπορεί να επιδεινώσει τον πονοκέφαλο που προκαλείται από άλλους παράγοντες. Η  χρόνια και επεισοδιακή ημικρανία, και πιο σπάνια ο πονοκέφαλος στη μια πλευρά, η διαξιφιστική κεφαλαλγία, η βραχείας διάρκειας μονόπλευρη νευροπαθητική κεφαλαλγία με  δακρύρροια, η αθροιστική κεφαλαλγία, και η συνεχής ημικρανία, όλοι είναι τύποι κεφαλαλγίας που εμφανίζονται σε αδενώματα της υπόφυσης.

-Διάφορες ψυχιατρικές εκδηλώσεις έχουν συσχετιστεί με διαταραχές της υπόφυσης, όπως τα αδενώματα της υπόφυσης, όπως η κατάθλιψη, το άγχος, η απάθεια, η συναισθηματική αστάθεια, η ευερεθιστότητα και η επιθετικότητα.


Επιπλοκές αδενωμάτων της υπόφυσης

-Μορφολογικές αλλαγές του προσώπου προκαλούνται, όπως μεγάλη μύτη, προγναθισμός της άνω γνάθου και διεύρυνση με διαχωρισμό των δοντιών και  διόγκωση της γλώσσας (μακρογλωσσία).

-Η ακρομεγαλία είναι ένα σύνδρομο που προκύπτει όταν η πρόσθια υπόφυση παράγει περίσσεια αυξητικής ορμόνης (GH). Περίπου το 90-95% των περιπτώσεων ακρομεγαλίας προκαλείται από ένα αδένωμα της υπόφυσης και επηρεάζει πιο συχνά τους μέσης ηλικίας ενήλικες. Η ακρομεγαλία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή παραμόρφωση, σοβαρές επιπλοκές και πρόωρο θάνατοο εάν δεν ελεγχθεί. Η ασθένεια η οποία συνδέεται συχνά επίσης με τον γιγαντισμό, είναι δύσκολο να εντοπιστεί στα αρχικά στάδια και συχνά περνούν πολλά χρόνια, μέχρι να αλλάξει τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, ειδικά του προσώπου και να γίνει αισθητή  (δώδεκα έτη).

-Το σύνδρομο του Cushing είναι μία ορμονική διαταραχή που προκαλεί υπερκορτιζολαιμία, με αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα. Η νόσος του Cushing (CD) είναι η πιο συχνή αιτία του συνδρόμου Cushing και ευθύνεται για περίπου το 70% των περιπτώσεων. Όταν ένα αδένωμα της υπόφυσης προκαλεί υπερβολική έκκριση φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης (ACTH), αυτή διεγείρει τα επινεφρίδια να παράγουν υπερβολικές ποσότητες κορτιζόλης. Η νόσος Cushing μπορεί να προκαλέσει κόπωση, αύξηση του σωματικού βάρους, εναπόθεση λίπους γύρω από την κοιλιά και την πλάτη (παχυσαρκία) και το πρόσωπο ("πρόσωπο σαν φεγγάρι»), ραγάδες (ραβδώσεις) στο δέρμα της κοιλιάς, τους μηρούς, το στήθος και τα χέρια, υπέρταση, δυσανεξία στη γλυκόζη και διάφορες λοιμώξεις. Στις γυναίκες μπορεί να προκαλέσει υπερβολική αύξηση της τριχοφυϊας του προσώπου (υπερτρίχωση) και δυσλειτουργία της στύσης στους άνδρες. Οι ψυχιατρικές εκδηλώσεις  είναι κατάθλιψη, άγχος, εύκολη ευερεθιστότητα και συναισθηματική αστάθεια. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διάφορες γνωστικές διαταραχές.

-Ο υπερυποφυσισμός είναι μια ασθένεια του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης, που συνήθως προκαλείται από ένα λειτουργικό αδένωμα υπόφυσης και τα αποτελέσματα είναι η αύξηση της αυξητικής ορμόνης, της προλακτίνης,  της  ωχρινοτρόπου ορμόνης, της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης και της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.

-Η αποπληξία της υπόφυσης είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν τα αδενώματα της υπόφυσης ξαφνικά αιμορραγούν εσωτερικά, προκαλώντας μία ταχεία αύξηση του μεγέθους ή όταν ο όγκος ξεπερνά την παροχή αίματος και προκαλείται νέκρωση του ιστού και επακόλουθη διόγκωση του νεκρού ιστού. Η αποπληξία της υπόφυσης παρουσιάζεται συχνά με απώλεια της όρασης και αιφνίδια έναρξη κεφαλαλγίας και απαιτεί έγκαιρη θεραπεία συχνά με κορτικοστεροειδή και αν χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. 

-Κεντρικός άποιος διαβήτης προκαλείται από μειωμένη παραγωγή της αντιδιουρητικής ορμόνης (αγγειοπιεσίνης) που προκαλεί σοβαρή δίψα και η υπερβολική παραγωγή πολύ αραιών ούρων (πολυουρία), που μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Η αγγειοπιεσίνη παράγεται στον υποθάλαμο και στη συνέχεια μεταφέρεται προς τα κάτω στο στέλεχος της υπόφυσης και αποθηκεύεται στο οπίσθιο λοβό της υπόφυσης, που στη συνέχεια εκκρίνεται στην κυκλοφορία του αίματος. Η διάγνωση του κεντρικού άποιου διαβήτη βασίζεται στα αποτελέσματα των εξετάασεων ούρων και στις εξετάσεις αίματος, καθώς και σε μια δοκιμή στέρησης νερού, όπου ελέγχεται η ικανότητα του σώματος να συμπυκνώνει τα ούρα. Αντιμετωπίζεται συχνά με οξική δεσμοπρεσσίνη ένα συνθετικό αγγειοπιεσίνης γνωστό ως DDAVP που χορηγείται μέσω ρινικού σπρέι.


Διάγνωση αδενωμάτων υπόφυσης

Όγκοι που προκαλούν οπτική δυσκολία είναι πιθανό να είναι μακροαδενώματα μεγαλύτερα από 10 mm σε διάμετρο. Όγκοι μικρότεροι από 10 mm είναι μικροαδενώματα.

Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει το φυμάτωμα υπόφυσης, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες και σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με εξέταση των επιπέδων ορμονών, και με  απεικόνιση της υπόφυσης (για παράδειγμα, με σάρωση CT ή MRI).


Θεραπεία των υποφυσιακών αδενωμάτων

H θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του όγκου και με το μέγεθός του:

-Τα προλακτινώματα  πιο συχνά αντιμετωπίζονται με βρωμοκριπτίνη ή πιο πρόσφατα με καβεργολίνη ή κιναγολίδη που μειώνουν το μέγεθος του όγκου, καθώς και ανακουφίζουν τα συμπτώματα. Και οι δύο είναι αγωνιστές ντοπαμίνης, και  μετά γίνεται απεικόνιση για τον εντοπισμό τυχόν αύξησης του μεγέθους των αδενωμάτων. Όταν ο όγκος είναι μεγάλος μπορεί να γίνει  ακτινοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση, και οι ασθενείς, γενικώς, ανταποκρίνονται καλά. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες. Έχουν γίνει προσπάθειες να χρησιμοποιηθεί ένας ανταγωνιστή προγεστερόνης για την θεραπεία των προλακτινωμάτων, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί επιτυχής.

-Τα σωματοτροπικά αδενώματα ανταποκρίνονται σε οκτρεοτίδη, μακράς δράσης σωματοστατίνη, σε πολλές, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις.

-Σε αντίθεση με τα προλακτινώματα, τα θυρεοτροπικά αδενώματα χαρακτηριστικά ανταποκρίνονται ελάχιστα σε θεραπεία με αγωνιστή ντοπαμίνης. 

Η χειρουργική επέμβαση είναι μια συχνή θεραπεία για τους όγκους της υπόφυσης. Η διασφηνοειδής χειρουργική εκτομή του αδενώματος μπορεί να αφαιρέσει συχνά τον όγκο χωρίς να επηρεάσει τα άλλα μέρη του εγκεφάλου.

Η ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση είναι το μέλλον.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

Διαβάστε, επίσης,

Προλακτίνωμα

Ντοπαμίνη

Μεγαλακρία

Ενδοκρινολογικές παθήσεις

Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 10919 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019 19:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οστεονέκρωση Οστεονέκρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεονέκρωση

    Οστεονέκρωση είναι ο θάνατος των κυτταρικών στοιχείων του οστίτη ιστού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική: Η υποκείμενη κατάσταση των αιμοσφαιρινοπαθειών, ειδικά της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας τύπου ΙΙ ή IV είναι κληρονομικές και σχετίζονται με υψηλή επίπτωση οστεονέκρωσης. Άλλες μορφές έχουν μη αποδεδειγμένη γενετική σχέση. 

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Τα συμπτώματα μπορεί να είναι οξέα, όπως στην οστεονέκρωση της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας ή της μεταμόσχευσης νεφρού. Σε άλλους τύπου είναι συνήθως ύπουλα. Η διάγνωση μπορεί να μη γίνει για 2 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων 
    • Ο πόνος, το προεξάρχον σύμπτωμα, χειροτερεύει με τη δραστηριότητα
    • Απώλεια της κίνησης της επηρεαζόμενης άρθρωσης 
    • Δυσκαμψία (ειδικά νωρίς το πρωί)
    • Οίδημα, εφ'όσον η επηρεαζόμενη άρθρωση είναι επιφανειακή 
    • Αγκύλωση μπορεί να συμβεί, αν έχει σχηματιστεί ένα χαλαρό σώμα
    • Το κεντρικό μηριαίο οστούν είναι η συνηθέστερη θέση και έχει μεγαλύτερη επίπτωση σε άνδρες στην 3η-6η δεκαετία
    • Το άπω μηριαίο οστούν, ειδικά ο έσω μηριαίος κόνδυλος, είναι η δεύτερη σε συχνότητα θέση. Η περιοχή αυτή είναι μοναδική στο ότι ο νυχτερινός πόνος είναι κυρίαρχο πρώιμο σύμπτωμα. Συνηθέστερο στις γυναίκες στην 6η-7η δεκαετία 
    • Άλλες θέσεις με μειωμένη συχνότητα είναι το εγγύς βραχιόνο οστό, ο αστράγαλος, το μηνοειδές οστούν του καρπού (νόσος του Kienbock) και η κεφαλή του βραχιονίου οστού 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Ιδιοπαθή 
    • Κατάγματα, ειδικά ο αυχένας του μηριαίου οστού
    • Τραυματικά (κατάγματα, εξαρθρήματα)
    • Εξαρθρήματα
    • Legg-Calve-Perthes (εμφανίζεται στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών)
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες (ειδικά δρεπανοκυτταρική αναιμία)
    • Μεταβολικά (αιμοσφαιρινοπάθειες, χρήση στεροειδών, νεφρική ανεπάρκεια/μεταμόσχευση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Νόσος του Gaucher - ιδιαίτερα πιθανή σαν μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Αλκοολισμός - η συχνότερη αιτία 
    • Υπελιπιδαιμία τύπου ΙΙ ή IV
    • Θεραπεία με κορτιζόνη (μπορεί να εμφανιστεί με νόσο του Cushing)
    • Παχυσαρκία
    • Αντισυλληπτικά από το στόμα 
    • Μεταμόσχευση οργάνου, ειδικά νεφρού 
    • Κύηση
    • Νόσος αποσυμπίεσης ("bends")

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα, σηπτική νέκρωση και σοβαρός δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός. Ένα μηνοειδές σημείο (μία γραμμοειδής υποχόνδρια διαύγαση, υποδεικνύει κατάρρευση του υποχόνδριου οστού. Κατά τόπους  διαυγάσεις υποδηλώνουν απορρόφηση, σκληρυντικές πλάκες υποδεικνύουν ανάπτυξη νέου οστού πάνω από το υπόλειμμα της νεκρωμένης δοκίδας) μπορεί να συμβεί σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί το οστό μπορεί να είναι τόσο μαλακό που καταρρέει δημιουργώντας μία μηνοειδή διαύγαση.   

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Το υποχονδρικό κάταγμα συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ανάπλασης του οστού, καθώς απορροφάται το νεκρό οστό. Αργότερα συμβαίνει μία κατάρρευση του οστού με επακόλουθες ανωμαλίες στην αρθρική επιφάνεια. Αυτό θα προκαλέσει τελικά οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος οστών με ραδιενεργά υλικά δείχνει μειωμένη πρόσληψη από το οστό. Αργότερα η πρόσληψη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο μαγνητικός συντονισμός θα δείξει χαμηλής έντασης σήμα του προσβεβλημένου οστού και είναι η πιο ευαίσθητη διαγνωστική δοκιμασία 

    AMR2

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η παρουσία ενός μηνοειδούς σημείου είναι πρακτικά διαγνωστική. Προκαλείται από υποχονδρικό κάταγμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής κατά κανόνα: ενδονοσοκομειακός ασθενής αν ενδείκνυται χειρουργική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Χειρουργική: οστικά μοσχεύματα, αρθροπλαστική, αλλομοσχεύματα και αρθρόδεση, μπορεί να χρησιμοποιηθούν εξαρτώμενα από την προσβεβλημένη άρθρωση.

    Μόνο τέσσερις περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν για να μειώσουν την επίπτωση της οστεονεκρώσεως:

    • Αλκοολισμός - αποχή είναι εμφανής, αλλά δύσκολα επιτυγχάνεται 
    • Σύνδρομο προκαλούμενο από τη διαφορά μεταξύ της περιβάλλουσας ατμοσφαιρικής πίεσης των αερίων στους διάφορους ιστούς - αν ακολουθηθούν, νέοι πίνακες αποσυμπιέσεως, θα μειώσουν την επίπτωση οστεονεκρώσεως τους δύτες 
    • Ασθενείς από μεταμόσχευση - μειωμένες δόσεις κορτιζόνης και ισοζύγιο του μεταβολισμού ασβεστίου και φωσφόρου 
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία - αντιμετωπίστε μία κρίση δυναμικά, με ενυδάτωση, πιθανή εναλλαγή μεταγγίσεως και οξυγονώσεως, ειδικά υπερβαρικό οξυγόνο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ο ασθενής πρέπει να εκπαιδευθεί στη χρήση βακτηριών (δεκανικιών) και/ή μπαστουνιών, όταν εμπλέκεται το κάτω άκρο. Σωστή χρήση μπορεί να μειώσει την πίεση στη μηριαία κεφαλή κατά 20 έως 30% στο περπάτημα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • NSAID'S - σύμφωνα με την υποκείμενη νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επώδυνα επεισόδια 
    • Ακεταμινοφαίνη - 500 mg 4 φορές την ημέρα μπορεί να είναι αρκετά βοηθητικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων 

    Προφυλάξεις: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη - αν υπάρχει ιστορικό πεπτικού έλκους, μπορεί να χορηγηθεί για χρήση το Zantac 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg πριν τον ύπνο. 100 μικρογραμμάρια Cytotec 2 φορές την ημέρα, συνήθως προλαμβάνουν τη γαστρίτιδα (δεν χρειάζεται με ακεταμινοφαίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να γίνονται ακτινογραφίες κάθε 12-18 μήνες και συχνότερα εφ'όσον τα συμπτώματα γίνουν σοβαρότερα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της υποκείμενης νόσου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εξέλιξη της νόσου 
    • Η πίεση της οστεονέκρωσης οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα ποικίλου βαθμού της προσβεβλημένης αρθρώσεως. Η αρθροπλαστική του ισχίου έχει χειρότερη πρόγνωση από μόνη την οστεοαρθρίτιδα, πρέπει να αναβάλλεται, όσο το δυνατόν περισσότερο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η νόσος του Gaucher σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο μετεγχειρητικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η νόσος των Legg-Calve-Perthes συμβαίνει στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών. Η πρόγνωση είναι καλύτερη σε νεότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Είναι παράγοντας κινδύνου

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    biomet hip implant lawsuit 768x768.jpg.optimal

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Υποφωσφατασία

    Εξαγωγή δοντιού

    Αξιολόγηση του κινδύνου για οστεονέκρωση γνάθου

    Νεανική οστεοχόνδρωση ισχίου και πυέλου

    Χειρουργική χεριού

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

     www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι οξεία αρθρίτιδα που, συνήθως, περιλαμβάνει μεγάλες αρθρώσεις και κυρίως, επηρεάζει τους ηλικιωμένους και προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου (ΔΥΠΦΑ) στις αρθρώσεις.

    Σχετίζεται με χονδροασβέστωση.

    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία προοδευτικά εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις 
    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία περισσότερο ύπουλη, υποβόσκουσα, συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που είναι παρόμοια με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Σπάνια εμφανίζεται σε οικογενές πρότυπο με αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα (λιγότερο από 1% των περιπτώσεων)
    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% των ασθενών είναι μεγαλύτεροι από 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξύς πόνος και πρήξιμο μίας ή περισσότερων αρθρώσεων. Το γόνατο εμπλέκεται στο μισό όλων των προσβολών, επίσης συνηθίζονται ο αστράγαλος, ο καρπός και ο ώμος
    • Φλεγμονή, οίδημα στην άρθρωση και περιορισμός της κίνησης
    • 50% σχετίζεται με πυρετό
    • Κάθε άλλη διάρθρωση μπορεί να εμπλέκεται, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μεταταρσοφαλαγγικής
    • Προοδευτική εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις συμπεριλαμβανομένων: καρπών, μεταταρσοφαλαγγικών, ισχίων, ώμων, αγκώνων και αστραγάλων 
    • Μικρού βαθμού φλεγμονώδεις αρθρίτιδα με εμπλοκή πολλών αρθρώσεων συμμετρικά (ψευδορευματοειδής αρθρίτιδα) < 5% των περιπτώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση σε κρυστάλλους CPPD που αποπίπτουν στην αρθρική κοιλότητα 
    • Φυσικές και χημικές αλλοιώσεις στον γηρασμένο χόνδρο, που ευνοούν την ανάπτυξη κρυστάλλων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Γήρανση
    • Τραύμα
    • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα συχνά θα εμφανισθεί σαν επιπλοκή σε ασθενείς που βρίσκονται στο νοσοκομείο για άλλες παθολογίες και χειρουργικά προβλήματα
    • Μεταβολικά νοσήματα (10% ή λιγότερο των περιπτώσεων):
    1. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    2. Αιμοχρωμάτωση 
    3. Ουρική αρθρίτιδα
    4. Υποφωσφατασαιμία
    5. Υποθυρεοειδισμός
    6. Ωχρονοσία (αλκαπτονουρία)
    7. Νόσος του Wilson
    8. Αμυλοείδωση 
    9. Υπομαγνησιαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος που μπορεί να προκαλέσει οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα σε μία ή πολλές αρθρώσεις: ουρική αρθρίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα ή τραυματική 
    • Άλλες νόσοι που μπορεί να παρουσιάζονται με μία οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα: σύνδρομο Reiter, νόσος του Lyme, οξεία ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Λευκοκυττάρωση με ήπια στροφή προς τα αριστερά 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ σε αρθρικό χόνδρο, αρθρικό θύλακο, συνδέσμους και τένοντες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Χημική ανάλυση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού:

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων από 2.000 έως 100.000/ml
    • Έντονη ουδετεροφιλία (80-90%)
    • Υγρό παρασκεύασμα με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός δείχνει λίγους ασθενώς θετικά διπλοδιαθλαστικούς κρυστάλλους στο υγρό και μέσα στα ουδετερόφιλα

    Μεταβολικές καταστάσεις:

    • Αυτές πρέπει να γίνονται σε ασθενείς κάτω των 50 και να λαμβάνεται υπόψη στους ηλικιωμένους για να αποκλειστεί μία υποκείμενη νόσος
    • Ασβέστιο ορού
    • Φωσφόρος ορού
    • Αλκαλική φωσφατάση ορού 
    • Παραθορμόνη ορού 
    • Σίδηρος ορού, ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα και φερριτίνη ορού
    • Θυροξίνη ορού και επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες αρθρώσεων:

    • Μπορεί να παρουσιάζουν στικτή και γραμμική ασβεστοποίηση στον υαλοειδή ή ινώδη χόνδρο των αρθρώσεων: συχνότερα επηρεάζονται τα γόνατα, ισχία, ηβική σύμφυση και καρποί, μπορεί επίσης να βρεθούν σε ασυμπτωματικά άτομα
    • Στη χρόνια καταστροφική ανώδυνη μορφή της νόσου: σχηματισμός υποχονδρίων οστικών κύστεων, οστική κατάτμηση με σχηματισμό ενδοαρθρικών ακτινοσκιερών σωμάτων μη τυπικά επηρεαζομένων από εκφυλιστική αρθροπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση και εξέταση του αρθρικού υγρού απαιτείται για κατάλληλη επιβεβαίωση της ψευδοουρικής αρθρίτιδας. Η αναρρόφηση μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να επιταχύνει τη λύση της φλεγμονώδους εξεργασίας 

    ch1363.fig11

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αν θεωρείται πιθανή η σηπτική αρθρίτιδα, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσοκομειακή φροντίδα για εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας 
    • Αν ο ασθενής δεν έχει ικανοποιητικό σύστημα υποστήριξης, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσκομειακή φροντίδα, μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να περπατήσει

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάπαυση και ανύψωση των επηρεαζομένων αρθρώσεων 
    • Τοποθετείστε υγρά ζεστά επιθέματα στις επηρεαζόμενες αρθρώσεις 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Μην εφαρμόζετε βάρος στην προσβεβλημένη άρθρωση, όταν υπάρχει πόνος. Χρησιμοποείστε πατερίτσες ή περιπατητήρα τετραπλής στήριξης τύπου "Π"
    • Κάνετε ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρηθεί η μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια του οξέος σταδίου, π.χ. ισομετρικές συστολές τετρακεφάλου και ανύψωση του ποδιού αν έχει προσβληθεί το γόνατο
    • Καθώς η φλεγμονή και ο πόνος υποχωρούν, αυξήστε το εύρος των κινήσεων της άρθρωσης 
    • Επαναλάβετε την εφαρμογή βάρους όταν ο πόνος υποχωρήσει

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένες οδηγίες για ασκήσεις και δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

    • Σουλινδάκη 150-200 mg 2 φορές την ημέρα με τροφή
    • Ιβουπροφαίνη 600-800 mg 3 φορές την ημέρα έως 4 φορές την ημέρα με τροφή: μέγιστο 3,2 gm ημερησίως 
    • Άλλα ΜΣΑΦ σε αντιφλεγμονώδεις δόσεις είναι αποτελεσματικά

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό υπερευαισθησίας στα ΜΣΑΦ ή στην ασπιρίνη
    • Νόσος ενεργού πεπτικού έλκους ή ιστορικό υποτροπιαζόντων βλαβών του ανώτερου γαστρεντερικού
    • Χρήση με μεγάλη προσοχή όταν υπάρχει επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Η σουλινδάκη ή η πυροξικάμη προτιμούνται γι'αυτούς τους ασθενείς. Παρακολουθείστε την κρεατινίνη του ορού

    Προφυλάξεις:

    • Μπορεί να παρεμβαίνουν στη συγκράτηση των αιμοπεταλίων και να παρατείνουν το χρόνο ροής. Αυτή η ενέργεια ισχύει για λιγότερο χρονικό διάστημα απ'ότι με την ασπιρίνη
    • Μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και να επιδεινώσουν τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να παρουσιαστούν περίπου σε 15% των ασθενών. Διακόψτε τη χορήγηση αν τα ευρήματα επιδεινωθούν ή αν εμφανισθούν συστηματικές εκδηλώσεις
    • Μπορεί να συμβεί σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό χωρίς προειδοποίηση. Παρακολουθείστε προσεκτικά τον ασθενή για εσωτερική αιμορραγία. Χορηγείστε misoprostol 200 mg 4 φορές την ημέρα σε ασθενείς με ιστορικό νόσου πεπτικού έλους

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Μπορεί να αμβλύνουν τα αντιϋπερτασικά αποτελέσματα των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης
    • Μπορεί να παρατείνει το χρόνο προθρομβίνης σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά από το στόμα 
    • Αποφύγετε τη σύγχρονη χορήγηση ασπιρίνης
    • Μπορεί να αμβλύνουν το διουρητικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης και του υδροχλωροθειαζιδίου
    • Μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο λιθίου του πλάσματος σε ασθενείς, που παίρνουν ανθρακικό λίθιο
    • Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα μεθοτρεξάτης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ενδοαρθρική έγχυση οξικής μεθυλοπρεδνιζολόνης 20-80 mg για μεγάλες αρθρώσεις, 10-40 mg για ενδιάμεσες αρθρώσεις. Διατίθεται σε φύσιγγες των 20, 40 και 80 mg/ml. Καλύτερα να μη γίνεται

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ψευδοουριθρική αρθρίτιδα

    Αναλγητικά: αυτά μειώνουν τον πόνο, αλλά δεν επηρεάζουν τη φλεγμονή (ακεταμινοφαίνη, τραμαδόλη, οξυκωδόνη ή υδροκοδόνη.

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): αυτά μειώνουν τόσο τον πόνο όσο και τη φλεγμονή (ιβουπροφαίνη, νατριούχος ναπροξένη). Ορισμένα ΜΣΑΦ είναι διαθέσιμα ως κρέμες, τζελ ή επιθέματα που μπορούν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αρθρώσεις.

    Θερμαντικές κρέμες: ορισμένες κρέμες και αλοιφές περιέχουν μενθόλη ή καψαϊκίνη. Το τρίψιμο στο δέρμα πάνω από μια επώδυνη άρθρωση μπορεί  να μειώσει τον πόνο. 

    Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs): χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και επιβραδύνουν ή σταματούν το ανοσοποιητικό σύστημα από το να προσβάλει τις αρθρώσεις (μεθοτρεξάτη και υδροξυχλωροκίνη).

    Βιολογικοί παράγοντες: οι τροποποιητές βιολογικής απόκρισης είναι γενετικά τροποποιημένα φάρμακα που στοχεύουν διάφορα μόρια πρωτεΐνης που εμπλέκονται στην ανοσοαπόκριση (etanercept  και infliximab).

    Κορτικοστεροειδή: η πρεδνιζόνη και η κορτιζόνη μειώνουν τη φλεγμονή και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Φυσικές θεραπείες

    Μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή με κατάλληλη άσκηση, αποφυγή του καπνίσματος και μη κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αρθρίτιδα.

    Διατροφή

    Τα ακόλουθα τρόφιμα είναι καλά για την υγεία των αρθρώσεων:

    ψάρια

    ξηροί καρποί και σπόροι

    φρούτα και λαχανικά

    φασόλια

    ελαιόλαδο

    προϊόντα ολικής αλέσεως

     

    Αυτοδιαχείρηση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

    Οι βασικές στρατηγικές περιλαμβάνουν:

    σωματική δραστηριότητα

    επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους

    προστασία των αρθρώσεων από άσκοπο στρες

    θεραπεία ζεστού νερού

    φυσικοθεραπεία: συγκεκριμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην κατάσταση και τις ατομικές ανάγκες, μερικές φορές σε συνδυασμό με θεραπείες που ανακουφίζουν τον πόνο όπως πάγο ή ζεστάκαταπλάσματα και μασάζ

    εργοθεραπεία: πρακτικές συμβουλές για τη διαχείριση καθημερινών εργασιών, την επιλογή εξειδικευμένων βοηθημάτων και εξοπλισμού, την προστασία των αρθρώσεων από περαιτέρω ζημιές και τη διαχείριση της κόπωσης

    σωματική δραστηριότητα: περπάτημα, κολύμπι, ποδηλασία

    βότανα: Boswellia, λιβάνι, κουρκούμη σκόρδο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι και πράσινο τσάι.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξετάστε τον ασθενή για να δείτε αν ανταποκρίνεται στη θεραπεία 48-72 ώρες αφ'ότου ξεκινήσει η θεραπεία. Επαναλάβετε την εξέταση 1 εβδομάδα αργότερα, μετά όπως χρειάζεται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβρωτική καταστροφική αρθρίτιδα στα πρότυπα των αρθρώσεων που συνήθως δεν επηρεάζονται από την εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων 
    • Υποτροπές μπορούν να συμβούν και μία καταστροφική αρθρίτιδα μπορεί να επιπλέξει την νόσο εναπόθεσης κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η οξεία προσβολή συνήθως γίνεται σε 10 ημέρες. Η πρόγνωση για τη λύση της οξείας προσβολής είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λάβετε υπόψη σε ασθενείς με ψευδοουρική αρθρίτιδα τα: υπερπαραθυρεοειδισμός, αιμοχρωμάτωση, ουρική αρθρίτιδα, υποφωσφατασαιμία, υποθυρεοειδισμός, ωχρονοσία, νόσος του Wilson, αμυλοείδωση, υπομαγνησιαιμία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    pseudogout symptoms

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Κίρρωση του ήπατος

    Υποφωσφατασία

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Ψωρίαση είναι μία γενετικώς προκαθορισμένη (σποραδική) συνήθης, χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερπλασία της επιδερμίδας. Κλινικώς χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις πλάκες που εμφανίζουν απολέπιση και οι οποίες ακολουθούν περιόδους εξάρσεως και υφέσεων. Το ερύθημα μπορεί να συσχετίζεται με συστηματικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια, απρόβλεπτη.

    Κλινικές μορφές ψωρίασης:

    • Νομισματοειδής ψωρίαση ή ψωρίαση με εμφάνιση πλακών - η πλέον συνήθης. Οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στον κορμό, στα άκρα. Τα νύχια μπορεί να εμφανίζουν στικτές εμβανθύσεις ή/και υπερκεράτωση 
    • Σταγονοειδής ψωρίαση - εμφανίζεται συχνότερα στα παιδιά, πολλαπλές μικρές βαλτίδες που καταλαμβάνουν εκτεταμένη επιφάνεια σώματος με μεγαλύτερη επίταση στον κορμό
    • Φλυκταινώδης ψωρίαση - μικρές φλύκταινες σε ολόκληρο το σώμα ή εντοπισμένες σε μία περιοχή (π.χ. παλάμες και πέλματα)
    • Ψωρίαση πτυχών - εμφανίζεται στις περιοχές του σώματος που το δέρμα σχηματίζει πτυχές. Το δέρμα στο σημείο της βλάβης δεν εμφανίζει ξηρότητα ούτε απολέπιση (συχνότερη στους ηλικιωμένους)
    • Ερυθροδερμία - (αποφολιδωτική ψωρίαση ή σύνδρομο του κόκκινου ατόμου) - το δέρμα των ασθενών γίνεται κόκκινο, μπορεί να είναι επακόλουθο ερυθήματος από προϋπάρχουσα δερματοπάθεια
    • Οστρακοειδής ψωρίαση - έντονη υπερκεράτωση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική:

    • Γενετική προδιάθεση 
    • Μεγαλύτερη επίπτωση στους Καυκάσιους και στις οικογένειες με ιστορικό αλλεργίας 
    • Μεγαλύτερη συχνότητα συγκεκριμένων λευκοκυτταρικών αντιγόνων (αντιγόνα του μείζονος συστήματος ιστοσυμβατότητας -HLA)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 10-30 ετών, αλλά μπορεί να εμφανισθεί και σε νεογνά και σε ηλικιωμένους 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Αρθρίτιδα 
    • Κνησμός
    • Αργυρόχροες φολίδες ή κόκκινες πλάκες 
    • Εντόπιση στα γόνατα - στους αγκώνες - και στο τριχωτό της κεφαλής 
    • Στίγματα στα νύχια 
    • Θετικό σημείο Auspitz (στικτή αιμορραγία σαν κεφαλή καρφίτσας)
    • Φαινόμενο Koebner (εμφάνιση ψωριασικού εξανθήματος σε υγιή περιοχή του δέρματος 1-2 εβδομάδες μετά από τραυματισμό της επιδερμίδας στη συγκεκριμένη περιοχή)

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    Πιθανή γενετική βλάβη κατά τη διαδικασία της μίτωσης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Τοπικό τραύμα
    • Τοπικός ερεθισμός 
    • Λοίμωξη (η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα μπορεί να πυροδοτήσει την εμφάνιση οξείας σταγονοειδούς ψωρίασης, HIV λοίμωξη)
    • Ενδοκρινικές διαταραχές
    • Υπερένταση (σωματική και ψυχολογική)
    • Απότομη διακοπή κορτικοειδών τα οποία είτε χορηγούνται συστηματικά είτε/και εφαρμόζονται τοπικά 
    • Αλκοόλ
    • Παχυσαρκία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα του τριχωτού της κεφαλής 
    • Παράτριμμα που δημιουργείται στις πτυχές του σώματος ή καντιντίαση 
    • Μυκητίαση πτυχών 
    • Κορμός - ροδόχρους πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση
    • Καρκίνος από πλακώδη κύτταρα 
    • Δευτερογόνος και τριτογόνος σύφιλη 
    • Δερματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Έκζεμα (νομισματοειδές)
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Εντοπισμένη τραυματική δερματίτιδα (χρόνιος ομαλός λειχήνας)
    • Σπογγοειδής μυκητίαση
    • Νόσος Reiter
    • Υποκεράτιος φλυκταίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρνητικός ρευματοειδής παράγοντας 
    • Δοκιμασία συγκόλλησης σωματιδίων Latex
    • Συχνά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση και αύξηση της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών ιδιαίτερα στη φλυκταινώδη ψωρίαση
    • Έλεγχος για μύκητες - μπορεί να διαπιστωθεί επιμόλυνση από μύκητες 
    • Αύξηση ουρικού οξέος στο 10-20% των περιπτώσεων 
    • Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθεί αναιμία, σιδηροπενία, ανεπάρκεια Β12 και φυλλικού οξέος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Παρακεράτωση (εστιακή), ιδιαίτερα με ουδετερόφιλα
    • Υπερκεράτωση 
    • Ελάτωση της κοκκώδους στιβάδας 
    • Υπερπλασία της επιδερμίδας 
    • Επιμήκυνση και πάχυνση των μεσοθηλαίων διαστημάτων
    • Λέπτυνση της επιδερμίδας στις θέσεις πάνω από τις θηλές του χορίου
    • Σπογγοειδής φλύκταινα του Kogoj
    • Μικροαποστήματα του Munro
    • Διαταραχή των μιτωτικών διεργασιών των κυττάρων 
    • Διατεταμένο, ελκοειδές τριχοειδικό δίκτυο
    • Προεξοχή των θηλών

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Βιοψία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συνήθως, η διάγνωση τίθεται κλινικώς και δεν απαιτείται βιοψία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως, ασθενής εξωτερικού ιατρείου 
    • Σε βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις, ίσως, χρειάζεται νοσηλεία. Επείγουσα αντιμετώπιση βαριές ή μη σταθεροποιημένες περιπτώσεις όπως είναι η οξεία φλυκταινώδης ψωρίαση ή η οξεία ερυθροδερμία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ηλιακή ακτινοβολία 
    • Ήπια νόσος - υπεριώδης ακτινοβολία (UVA, UVB)
    • Φάρμακα τα οποία μαλακώνουν τις φολίδες και συνδυάζονται με απαλό τρίψιμο κατά τη διάρκεια του μπάνιου 
    • Χρήση προϊόντων βρώμης στο μπάνιο για την αντιμετώπιση του κνησμού 
    • Σαμπουάν που περιέχουν πίσσα 
    • Αποφυγή της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο 
    • Τα τροπικά κλίματα σε ορισμένους ασθενείς έχουν θετικά αποτελέσματα
    • Τα υγρά επιθέματα, ίσως, ανακουφίσουν τους ασθενείς με κνίδωση 
    • Σε περιπτώσεις εκτεταμένης ψωρίασης η οποία δεν ανταποκρίνεται στα γενικά μέτρα θεραπείας, συνιστάται αντιμετώπιση από ιατρό εξειδικευμένο στη θεραπεία της ψωρίασης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθησυχάστε τον ασθενή και απαλλάξτε το κατά το δυνατόν από το άγχος του
    • Διαβεβαιώστε τον ασθενή και την οικογένειά του ότι η νόσος δεν είναι μεταδοτική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ήπια νόσος:

    • Μαλακτικά - για να αρχίσουμε τη θεραπεία
    • Τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών μέσης ή υψηλής δραστικότητας με τη μορφή κρέμας ή αλοιφής 3-4 φορές την ημέρα (κλειστή περίδεση με φύλλα πλαστικού κατά τη διάρκεια της νύκτας επιταχύνουν την απορρόφηση). Εναλλαγή του ενός προϊόντος με το άλλο όταν η αποτελεσματικότητα μειώνεται, προλαμβάνει την ανάπτυξη ταχυφυλαξίας
    • Τα παράγωγα πίσσας έχουν αποτελέσματα όταν εναλλάσσονται με τοπικά κορτικοστεροειδή. Προϊόντα πίσσας για μπάνιο βοηθούν στην εφαρμογή της ουσίας σε όλο το σώμα
    • Κερατολυτικοί παράγοντες - γέλη σαλικυλικού οξέος 6% μπορούν να εναλλάσσουν με την τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις με υπερκεράτωση 
    • Διαλύματα κορτικοστεροειδών και σαμπουάν πίσσας - για τη θεραπεία των βλαβών του τριχωτού της κεφαλής 
    • Η υπεριώδης ακτινοβολία και με τη μορφή της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αποτελεσματική. Υπάρχουν λάμπες οι οποίες παράγουν υπεριώδη ακτινοβολία κατάλληλες για χρήση στο σπίτι
    • Η αλοιφή αθραλίνης 1% μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επικουρική αγωγή. Επάλειψη πριν την εφαρμογή της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVA, UVB). Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μέσης δράσης, όπως η μομεταζόνη (μη-φθοριωμένα κορτικοειδή) προκαλούν σε μικρότερο βαθμό ατροφίες, Τα τρία πλέον ισχυρά κορτικοειδή - αλφαβηταζόνη, βηταμεθαζόνη διπροπιονική ή η κλοβηταζόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για δύο εβδομάδες

    Βαριά νόσος:

    • Το θεραπευτικό σχήμα του Goeckerman - στον ασθενή εφαρμόζουμε προϊόντα πίσσας και υπεριώδη ακτινοβολία, είτε στο εξωτερικό ιατρείο είτε στο νοσοκομείο
    • Μεθοτρεξάτη - μία δόση την εβδομάδα (25 mg, 10 δισκία των 2,5 mg) ή 2,5 mg ανά 12ωρο για 3-4 ημέρες την εβδομάδα έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, όμως πριν την χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να παίρνουμε τις κατάλληλες προφυλάξεις. Εάν η θεραπεία με μεθοτρεξάτη δεν έχει αποτελέσματα μπορούμε επίσης να χορηγήσουμε Υδροξυουρία. Αζαθειοπρίνη και Κυκλοσπορίνη ενιέμενη στις βλάβες (όχι συνήθης)
    • Κορτικοστεροειδή από του στόματος μόνο για βαριά ή απειλητική για τη ζωή νόσο (υπάρχει κίνδυνος αναζωπύρωσης)
    • Φωτοχημειοθεραπεία (PUVA) (ψωραλένια και υπεριώδης ακτινοβολία) - είναι πολύ αποτελεσματική, προκαλεί όμως γήρανση του δέρματος και καταρράκτη και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος
    • Ετρετινάτη - για βαριάς μορφής ψωρίαση (ιδιαίτερα φλυκταινώδους) η οποία δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη αγωγή 
    • Ισοτρετινοΐνη - σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα
    • Τριαμσινολόνη (στα σημεία των βλαβών) - σε διάλυμα 4 mg/ml με προκαΐνη ή φυσιολογικό ορό. Ενίεται με σύριγγα ή με δερμοτζέτ. Αποτελεσματική για τη θεραπεία των μεμονομένων ανθεκτικών πλατών και της ψωρίασης που προσβάλλει τα νύχια
    • Ανάλογα βιταμίνης D 
    • Τακρολίμους - μόνο για την αντιμετώπιση της ψωρίασης που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες (μπορεί να είναι νεφροτοξικό)

    psoriasis symptoms 5b6880af46e0fb002538c5ad

    Οι θεραπείες για την ψωρίαση στοχεύουν στο να εμποδίσουν τα κύτταρα του δέρματος να αναπτυχθούν τόσο γρήγορα και να αφαιρέσουν τις δερματικές βλάβες.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν κρέμες και αλοιφές (τοπική θεραπεία), ελαφριά θεραπεία (φωτοθεραπεία) και από του στόματος ή ενέσιμα φάρμακα.

    Ποιες θεραπείες θα χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η ψωρίαση και πόσο ανταποκρίνεται σε μια συγκεκριμένη θεραπεία. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διαφορετικά φάρμακα ή έναν συνδυασμό θεραπειών προτού βρείτε μια προσέγγιση που να σας ταιριάζει. Συνήθως, ωστόσο, η ασθένεια επιστρέφει.

    Τοπική θεραπεία ψωρίασης

    Κορτικοστεροειδή: Αυτά τα φάρμακα είναι τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της ήπιας έως μέτριας ψωρίασης. Διατίθενται ως αλοιφές, κρέμες, λοσιόν, τζελ, αφροί, σπρέι και σαμπουάν. Ήπιες αλοιφές κορτικοστεροειδών (υδροκορτιζόνη), συνήθως, συνιστώνται για ευαίσθητες περιοχές, όπως οι πτυχές του προσώπου ή του δέρματος και για τη θεραπεία εκτεταμένων δερματικών βλαβών. Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να εφαρμόζονται μία φορά την ημέρα κατά τη διάρκεια εξάρσεων και σε εναλλακτικές ημέρες ή σαββατοκύριακα μόνο για να διατηρηθεί η ύφεση. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια ισχυρότερη κρέμα ή αλοιφή κορτικοστεροειδών - τριαμκινολόνη, clobetasol για μικρότερες, λιγότερο ευαίσθητες ή πιο δύσκολες για θεραπεία περιοχές. Η μακροχρόνια χρήση ή η υπερβολική χρήση ισχυρών κορτικοστεροειδών μπορεί να αραιώσει το δέρμα. Με την πάροδο του χρόνου, τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να σταματήσουν να λειτουργούν.

    Βιταμίνη D: Η βιιταμίνη D,  επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος.

    Ρετινοειδή: Το Tazarotene διατίθεται ως τζελ και κρέμα και εφαρμόζεται μία ή δύο φορές την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο ερεθισμός του δέρματος και η αυξημένη ευαισθησία στο φως. Η ταζαροτένη δε συνιστάται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Αναστολείς καλσινευρίνης: Αναστολείς καλσινευρίνης - όπως τακρόλιμους και πιμεκρόλιμους  - μειώνουν τη φλεγμονή και τη συσσώρευση πλάκας. Μπορούν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε περιοχές με λεπτό δέρμα, όπως γύρω από τα μάτια, όπου στεροειδείς κρέμες ή ρετινοειδή είναι πολύ ερεθιστικές ή μπορεί να προκαλέσουν επιβλαβείς επιδράσεις. Οι αναστολείς καλσινευρίνης δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος. Αυτό το φάρμακο δεν προορίζεται, επίσης, για μακροχρόνια χρήση λόγω του δυνητικού αυξημένου κινδύνου καρκίνου του δέρματος και λεμφώματος.

    Σαλικυλικό οξύ: Τα σαμπουάν σαλικυλικού οξέος και τα διαλύματα του τριχωτού της κεφαλής μειώνουν την απολέπιση της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή για να βελτιώσει την ικανότητα άλλων φαρμάκων να διεισδύουν πιο εύκολα στο δέρμα.

    Πίσσα άνθρακα: Η πίσσα άνθρακα μειώνει την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Είναι διαθέσιμο σε διάφορες μορφές, όπως σαμπουάν, κρέμα και λάδι. Αυτά τα προϊόντα μπορούν να ερεθίσουν το δέρμα. Η θεραπεία με πίσσα άνθρακα δε συνιστάται για γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν.

    Θεραπεία Goeckerman: Μερικοί γιατροί συνδυάζουν τη θεραπεία πίσσας άνθρακα με τη θεραπεία φωτός, η οποία είναι γνωστή ως θεραπεία Goeckerman. Οι δύο θεραπείες μαζί είναι πιο αποτελεσματικές από μόνες τους, επειδή η πίσσα άνθρακα κάνει το δέρμα πιο δεκτικό στο φως UVB. Η ανθραλίνη (ένα άλλο προϊόν πίσσας) είναι μια κρέμα που χρησιμοποιείται για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος. Μπορεί, επίσης, να αφαιρέσει τις πλάκες και να κάνει το δέρμα πιο λείο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο πρόσωπο ή στα γεννητικά όργανα. Η ανθραλίνη μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και λεκιάζει σχεδόν οτιδήποτε αγγίζει. Συνήθως, εφαρμόζεται για μικρό χρονικό διάστημα και μετά ξεπλένεται.

    Φωτοθεραπεία: Η θεραπεία με φως είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με φάρμακα. Περιλαμβάνει την έκθεση του δέρματος σε ελεγχόμενες ποσότητες φυσικού ή τεχνητού φωτός. Απαιτούνται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Συζητήστε με το γιατρό σας για το αν η οικιακή φωτοθεραπεία είναι μια επιλογή για εσάς.

    Ηλιακό φως: Σύντομη, καθημερινή έκθεση στο ηλιακό φως (ηλιοθεραπεία) μπορεί να βελτιώσει την ψωρίαση. Πριν ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα ηλιακής ακτινοβολίας, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον ασφαλέστερο τρόπο χρήσης του φυσικού φωτός για τη θεραπεία της ψωρίασης.

    Υπεριώδης ακτινοβολία UVB: Οι ελεγχόμενες δόσεις  φωτός UVB από μια πηγή τεχνητού φωτός μπορούν να θεραπεύσουν μεμονωμένα μπαλώματα, εκτεταμένη ψωρίαση και ψωρίαση που δεν βελτιώνεται με τοπικές θεραπείες. Οι βραχυπρόθεσμες παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα, κνησμό και ξηρό δέρμα. Η ενυδάτωση τακτικά μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της δυσφορίας.

    Ψωραλένιο συν υπεριώδης ακτινοβολί Α (PUVA): Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη ενός φαρμάκου ευαισθητοποίησης του φωτός (psoralen) πριν από την έκθεση στο φως UVA. Το φως UVA διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα από ό, τι  το φως UVB και το psoralen κάνει το δέρμα πιο ευαίσθητο στην έκθεση UVA. Αυτή η πιο επιθετική θεραπεία βελτιώνει σταθερά το δέρμα και χρησιμοποιείται συχνά για πιο σοβαρές περιπτώσεις ψωρίασης. Οι βραχυπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκέφαλο, κάψιμο και κνησμό. Οι μακροχρόνιες παρενέργειες περιλαμβάνουν ξηρό και ζαρωμένο δέρμα, φακίδες, αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος.

    Λέιζερ Excimer: Με αυτή τη μορφή θεραπείας φωτός, ένα ισχυρό φως UVB στοχεύει μόνο το προσβεβλημένο δέρμα. Η θεραπεία με λέιζερ Excimer απαιτεί λιγότερες συνεδρίες από ό, τι η παραδοσιακή φωτοθεραπεία, επειδή χρησιμοποιείται πιο ισχυρό φως UVB. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα και φουσκάλες.

    Στοματικά ή ενέσιμα φάρμακα: Εάν έχετε μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση ή άλλες θεραπείες δεν έχουν λειτουργήσει, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει από του στόματος ή ενέσιμα (συστηματικά) φάρμακα. Λόγω της πιθανότητας σοβαρών παρενεργειών, ορισμένα από αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο για σύντομες περιόδους και μπορεί να εναλλάσσονται με άλλες θεραπείες.

    Στεροειδή: Εάν έχετε μερικά μικρά, επίμονα μπαλώματα ψωρίασης, ο γιατρός μπορεί να προτείνει ένεση τριαμκινολόνης απευθείας στις βλάβες.

    Ρετινοειδή: Το ρετινοειδή είναι χάπια που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της παραγωγής των κυττάρων του δέρματος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ξηρό δέρμα και μυϊκό πόνο. Αυτά τα φάρμακα δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Μεθοτρεξάτη: Συνήθως, χορηγείται εβδομαδιαίως ως εφάπαξ δόση από το στόμα. Η μεθοτρεξάτη  μειώνει την παραγωγή δερματικών κυττάρων και καταστέλλει τη φλεγμονή. Είναι λιγότερο αποτελεσματικό από το adalimumab (Humira) και το infliximab (Remicade). Μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στο στομάχι, απώλεια όρεξης και κόπωση. Τα άτομα που λαμβάνουν μεθοτρεξάτη μακροπρόθεσμα χρειάζονται συνεχείς εξετάσεις με γενική αίματος και για έλεγχο της λειτουργία του ήπατος. Άνδρες και γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν μεθοτρεξάτη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν επιχειρήσουν να συλλάβουν. Αυτό το φάρμακο δε συνιστάται όταν θηλάζετε.

    Κυκλοσπορίνη: Λαμβάνεται από το στόμα για σοβαρή ψωρίαση. Η κυκλοσπορίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι παρόμοιο με τη μεθοτρεξάτη στην αποτελεσματικότητα, αλλά δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνεχώς για περισσότερο από ένα χρόνο. Όπως και άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, η κυκλοσπορίνη αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης και άλλων προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Τα άτομα που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και της λειτουργίας των νεφρών τους. Αυτά τα φάρμακα δεν συνιστώνται όταν είστε έγκυος, θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Βιολογικά φάρμακα: Αυτά τα φάρμακα, που συνήθως χορηγούνται με ένεση, μεταβάλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα με τρόπο που διαταράσσει τον κύκλο της νόσου και βελτιώνει τα συμπτώματα και τα σημάδια της νόσου εντός εβδομάδων. Αρκετά από αυτά τα φάρμακα έχουν εγκριθεί για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης σε άτομα που δεν έχουν ανταποκριθεί σε θεραπείες πρώτης γραμμής. Οι θεραπευτικές επιλογές επεκτείνονται γρήγορα. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν etanercept (Enbrel), infliximab (Remicade), adalimumab (Humira), ustekinumab (Stelara), secukinumab (Cosentyx) και ixekizumab (Taltz). Αυτοί οι τύποι φαρμάκων είναι ακριβοί και ενδέχεται να καλύπτονται ή να μην καλύπτονται από προγράμματα ασφάλισης υγείας. Οι βιολόγοι πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, διότι ενέχουν τον κίνδυνο καταστολής του ανοσοποιητικού σας συστήματος με τρόπους που αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμώξεων. Συγκεκριμένα, τα άτομα που λαμβάνουν αυτές τις θεραπείες πρέπει να εξετάζονται για φυματίωση.

    Άλλα φάρμακα: Η θειογουανίνη και η υδροξυουρία  είναι φάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν δεν μπορούν να χορηγηθούν άλλα φάρμακα. Το Apremilast  λαμβάνεται από το στόμα δύο φορές την ημέρα. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη μείωση του κνησμού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις πιθανές παρενέργειες αυτών των φαρμάκων. Αν και οι γιατροί επιλέγουν θεραπείες με βάση τον τύπο και τη σοβαρότητα της ψωρίασης και τις περιοχές του δέρματος που επηρεάζονται, η παραδοσιακή προσέγγιση είναι να ξεκινήσετε με τις πιο ήπιες θεραπείες - τοπικές κρέμες και θεραπεία με υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) - σε άτομα με τυπικές δερματικές βλάβες (πλάκες) και τότε προχωρήστε σε ισχυρότερα μόνο εάν είναι απαραίτητο. Τα άτομα με φλυκταινώδη ή ερυθροδερμική ψωρίαση ή αρθρίτιδα χρειάζονται συνήθως συστηματική θεραπεία από την αρχή της θεραπείας. Ο στόχος είναι να βρεθεί ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να επιβραδυνθεί ο κύκλος εργασιών με τις λιγότερες πιθανές παρενέργειες.

    Εναλλακτικά φάρμακα: Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες ισχυρίζονται ότι διευκολύνουν τα συμπτώματα της ψωρίασης, όπως ειδικές δίαιτες, κρέμες, συμπληρώματα διατροφής και βότανα. Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες θεωρούνται γενικά ασφαλείς και μειώνουν τον κνησμό και την απολέπιση σε άτομα με ήπια έως μέτρια ψωρίαση. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες είναι χρήσιμες για την αποφυγή πυροδοτήσεων, όπως το άγχος.

    • Κρέμα εκχυλίσματος αλόης. Λαμβάνεται από τα φύλλα του φυτού αλόης, η κρέμα εκχυλίσματος αλόης μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα, την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την κρέμα αρκετές φορές την ημέρα για ένα μήνα ή περισσότερο για να δείτε οποιαδήποτε βελτίωση στο δέρμα σας.
    • Συμπληρώματα ιχθυελαίου. Η θεραπεία από το στόμα ιχθυελαίου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με θεραπεία UVB μπορεί να μειώσει την ποσότητα του προσβεβλημένου δέρματος. Η εφαρμογή ιχθυελαίου στο προσβεβλημένο δέρμα και η κάλυψή του με επίδεσμο για έξι ώρες την ημέρα για τέσσερις εβδομάδες μπορεί να βελτιώσει την απολέπιση.
    • Βερβερίς η κοινή. Επίσης, γνωστό ως βερβερίς η κοινή, αυτό το προϊόν εφαρμόζεται στο δέρμα και μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα της ψωρίασης.
    • Αιθέρια έλαια. Τα αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται για την αρωματοθεραπεία έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν το άγχος.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συνεχής υποστηρικτική αγωγή 
    • Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται προϋποθέτουν στενή παρακολούθηση του ασθενούς. Ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να είναι απαραίτητες. Παρατεταμένη τοπική αγωγή δεν συνιστάται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οι ερεθιστικές ουσίες θα πρέπει να αποφεύγονται 
    • Φάρμακα που ευθύνονται για αναζωπυρώσεις θα πρέπει να αποφεύγονται (λίθιο, αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων, ανθελονοσιακά, τετρακυκλίνες, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και για επανεμφάνιση των φλυκταινών, τα στερινοειδή η αμιοδαρόνη, η μορφίνη, η προκαΐνη, το ιωδιούχο κάλιο, τα σαλικυλικά, η σουλφαπυριδίνη, οι σουλφοναμίδες και η πενικιλλίνη)
    • Τα ανθελονοσιακά φάρμακα (που περιέχουν αμινοκινολόνη) θα πρέπει να αποφεύγονται 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Φλυκταινώδης ψωρίαση 
    • Απολεπιστική ερυθροδερματίτιδα
    • Αναζωπύρωση των ψωριασικών βλαβών μετά τη διακοπή των κορτικοειδών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως καλοήθης νόσος 
    • Υπάρχουν μορφές οι οποίες είναι απειλητικές για τη ζωή
    • Μπορεί να μην ανταποκρίνεται στη θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εκτεταμένη ψωριασική ερυθροδερμία μπορεί να εμφανισθεί σε ασθενείς με AIDS
    • Αρθρίτιδα
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Μυοπάθεια 
    • Εντεροπάθειες
    • Καρδιοπάθεια που συσχετίζεται με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Οξεία πρόσθια ραγοειδίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Η νόσος εμφανίζεται συνήθως πριν την ηλικία των 10 ετών, σπανίως πριν την ηλικία των 3 ετών 
    • Η πορεία της νόσου συγκριτικά με τους ενήλικες μπορεί να είναι άτυπη

    Γηριατρικό: 

    • Περίπου στο 3% των ασθενών η νόσος εμφανίζεται μετά την ηλικία των 65 ετών 
    • Σημαντικό στοιχεία του ιστορικού είναι η λήψη φαρμάκων, εφ'όσον πολλά φάρμακα (π.χ. αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων) μπορεί να προκαλέσουν έξαρση της νόσου
    • Εάν για τη θεραπεία της νόσου χρησιμοποιούνται κυτταροτοξικοί παράγοντες απαιτείται στενή παρακολούθηση της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και της κάθαρσης της κρεατινίνης 
    • Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται να εφαρμόσουν σε ολόκληρη την έκταση των βλαβών την τυπική αγωγή

    ΚΥΗΣΗ

    Η επίπτωση στη νόσο είναι απρόβλεπτη 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    image 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για την ψωρίαση

    Ετρετινάτη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Η κουρκουμίνη αποτελεσματική και στην ψωρίαση

    Δίαιτα για την ψωρίαση

    Ψωρίαση

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Κουρκουμίνη

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου είναι φλεγμονώδης αντίδραση ξένου σώματος, περιβάλλουσα μία τρίχα, που μεγαλώνει προς τα έσω (συνήθως, στην περιοχή του γενείου, ειδικά στην υπογνάθιο περιοχή, αλλά μπορεί να συμβεί στο κρανίο, τη μασχάλη ή την ηβική χώρα αν αυτές οι θέσεις ξυρίζονται ή μαδιούνται).

    Χαρακτηρίζεται από μία κόκκινη βλατίδα/φλύκταινα, στο σημείο της εισόδου.

    Πρόκειται για μηχανικό πρόβλημα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Γενετική: Άνθρωποι με σγουρά μαλλιά, ειδικά Νέγροι

    Επικρατέστερη ηλικία: Μετεφηβική, μέση ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Ευαίσθητες, εξιδρωματικές, ερυθηματώδεις, θυλακιώδεις βλατίδες ή φλύκταινες στην περιοχή του γενείου (λιγότερο συχνά στο κρανίο, μασχάλη, ηβική χώρα)
    • Εύρος από 2-4 mm σε μέγεθος
    • Επώδυνη στο ξύρισμα
    • Αλωπεκία
    • Θαμπά, ταλαιπωρημένα, εύθραυστα μαλλιά 

    pseydo 1

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Είσφρυση σπειροειδώς αναπτυσσόμενης τρίχας (φαβορίτας, μουστακιού ή γενείου) με μυτερό άκρο ή ανάπτυξη μυτερής στο άκρο τρίχας, εφ'όσον έχει ξυριστεί πολύ κοντά στο δέρμα
    • Το ξερίζωμα των μαλλιών μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική ανάπτυξη μαλλιών, σε τραυματισμένους θυλάκους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Σγουρά μαλλιά
    • Ξύρισμα πολύ κοντά με ξυράφι πολλαπλών κεφαλών 
    • Ξερίζωμα μαλλιών 
    • Μαύρη φυλή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Βακτηριακή/σταφυλοκοκκική θυλακίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κλινική παθολογία - θυλακιώδεις βλατίδες και φλύκταινες.

    Ιστοπαθολογία - λόγω της καμπυλότητας του, το αναπτυσσόμενο μυτερό στην άκρη ελεύθερο άκρο της τρίχας, προκαλεί μια εγκόλπωση της επιδερμίδας καθώς πλησιάζει το δέρμα. Αυτό συνοδεύεται από φλεγμονή και συχνά ένα ενδοεπιδερμικό απόστημα. Καθώς, η τρίχα εισέρχεται στο χόριο, εμφανίζεται σοβαρότερη φλεγμονή με κατάδυση της επιδερμίδας σε μια προσπάθεια να σχηματίσει έλυτρο γύρω από την τρίχα. Σχηματίζονται ένα απόστημα μέσα στον ψευδοθύλακο και μία αντίδραση ξένου σώματος στην άκρη της εισβάλλουσας τρίχας.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργεια φλυκταινών - συνήθως, στείρων. Μπορεί να δείξει κοαγκουλάση - αρνητικό μικρόκοκκο (φυσιολογική χλωρίδα δέρματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κλινική διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Οξεία θεραπεία:

    • Βγάλτε τα ενσφηνωμένα μαλλιά με αποστειρωμένη βελόνα 
    • Διακόψτε το ξύρισμα μέχρι να λυθούν οι κόκκινες βλατίδες (ελάχιστο 3-4 εβδομάδες)
    • Κάνετε μασάζ στην περιοχή του γενείου με γάζες, τραχύ σφουγγάρι ή βούρτσα, αρκετές φορές την ημέρα
    • Αν εμφανισθούν δευτεροπαθείς λοιμώξεις, αντιβιοτικά συστηματικά

    ccid 149250 F008

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σε δευτεροπαθή λοίμωξη, αντιβιοτικά τοπικά ή συστηματικά:

    • Εφαρμογή διαλύματος κλινδαμυκίνης 2 φορές την ημέρα
    • Μικρές δόσεις ερυθρομυκίνης ή τερακυκλίνης (250 mg 2 φορές την ημέρα)
    • Χορήγηση μέχρι τη λύση των βλατίδων (φλυκταινών)

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • 5% υπεροξείδιο του βενζολίου - εφαρμογή μετά το ξύρισμα
    • 1% κρέμα υδροκορτιζόνης - εφαρμογή πριν τον ύπνο το βράδυ 

    Μέτρια νόσος - Χημικά αποτριχωτικά:

    • Διακόπτουν τη διασταυρούμενη σύνδεση των δισουλφιδικών δεσμών των μαλλιών, προκαλώντας έτσι αμβλύ άκρο στην τρίχα
    • Εφαρμόστε όχι συχνότερα από κάθε 3η μέρα - 2% σουλφίδιο του βαρίου ή θειογλυκολικό ασβέστιο 

    Μέτρια νόσος - Συνδυαστική θεραπεία:

    Υγρή/κρέμα τρετινοΐνη, εφαρμοζόμενη καθημερινά ή κάθε 2η ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - ιστορικό τοπικής εντερίτιδας ή ελκωτικής κολίτιδας, ιστορικό κολίτιδας σχετιζόμενης με αντιβιοτικά 
    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνη, τρετινοΐνη - μόνο υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - κολίτιδα, καύσος και ερεθισμός του ματιού, ξηροδερμία, κύηση κατηγορίας Β 
    • Ερυθρομυκίνη - προσεκτική χρήση σε ασθενείς με ανεπαρκή ηπατική λειτουργία, παρενέργειες από το γαστρεντερικό, ειδικά κοιλιακές κράμπες, κύηση κατηγορίας Β
    • Τετρακυκλίνη - σοβαρός ερεθισμός δέρματος, κύηση κατηγορίας Γ 
    • Υπεροξείδιο του βενζολίου - ερεθισμός και ξηρότητα δέρματος, αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Κρέμα υδροκορτιζόνης - τοπικός ερεθισμός δέρματος, ατροφία δέρματος σε παρατεταμένη χρήση

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης και καρβαμαζεπίνης, μειώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως χρειάζεται. Συμβουλέψτε τον ασθενή για τη θεραπευτική και προληπτική φροντίδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • Χρησιμοποιείστε πολύ μικρό πλαστικό άγκιστρο, για να απομακρύνετε τις τρίχες που έχουν μεγαλώσει προς τα έσω, πριν το ξύρισμα
    • Ξυριστείτε είτε με απλό προσαρμοζόμενο ξυράφι στις πιο τραχειές θέσεις (αποφεύγει το πολύ κοντά στο δέρμα ξύρισμα) ξυράφι διπλής λεπίδας, ξυράφι προστατευμένο με έλασμα ή ηλεκτρική ξυριστική μηχανή με τριπλού "Ο" κεφαλή 
    • Ξυρίστε τα γένια προς τη φορά ανάπτυξης των τριχών 
    • Μη τεντώνετε το δέρμα κατά το ξύρισμα 
    • Χρησιμοποιείστε τη σωστή κρέμα/ζελέ ξυρίσματος 
    • Επαλείψατε το δέρμα με 5% υπεροξείδιο του βενζολίου μετά το ξύρισμα και σκεφτείτε εφαρμογή κρέμας υδροκορτιζόνης 1% πριν τον ύπνο 

    Μέτριες περιπτώσεις:

    • Χημικά αποτριχωτικά 
    • Σκεφτείτε διάλυμα ή κρέμα τρετινοΐνης 0,05%

    Σοβαρές περιπτώσεις:

    • Αποφυγή του "τέλειου" ξυρίσματος 
    • Ηλεκτρόλυση για την καταστροφή των θυλάκων των τριχών που παρέμειναν  
    • Laser 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ουλές (μερικές φορές χηλοειδή)
    • Σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα
    • Παραμορφωτική μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση 
    • Σχηματισμός μολυσματικού κηρίου στο φλεγμαίνον δέρμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πορεία είναι επαναλαμβανόμενη, αν δεν ακολουθούνται τα προληπτικά μέτρα
    • Αν υπάρχουν εξελισσόμενες ουλές και σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα, η πρόγνωση είναι φτωχή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χηλοειδής θυλακίτιδα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ 

    Μη χρησιμοποιείτε τρετινοΐνη, τετρακυκλίνη, υπεροξείδιο του βενζολίου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    ics12331 fig 0001 m

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χηλοειδή

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Θυλακίτιδα

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    www.emedi.gr