Παρασκευή, 09 Ιανουαρίου 2015 16:11

Αδένωμα της υπόφυσης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Είναι όγκος της υπόφυσης

 

Το αδένωμα της υπόφυσης, ICD-10 D35.2, είναι όγκος που εμφανίζεται στην υπόφυση.

Τα αδενώματα της υπόφυσης, συνήθως, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη βιολογική λειτουργία τους: καλοήθη αδενώματα, διηθητικό αδένωμα και καρκινώματα που αντιπροσωπεύουν το 0,1% στο 0,2%. Περίπου 35% είναι διηθητικά αδενώματα και τα περισσότερα είναι καλοήθη αδενώματα. Τα αδενώματα της υπόφυσης αντιπροσωπεύουν από 10% έως 25% όλων των ενδοκρανιακών νεοπλασμάτων  και το εκτιμώμενο ποσοστό επιπολασμού στο γενικό πληθυσμό είναι περίπου 17%. 

Αν λάβουμε ως κριτήριο το αν εκκρίνει κάποια ορμόνη και ποια είναι αυτή, ένα αδένωμα υπόφυσης μπορεί να είναι:

1. μη εκκριτικό (δηλαδή, τα κύτταρά του δεν παράγουν κάποια ορμόνη).

2. εκκριτικό.

Τα μη διηθητικά  και μη εκκριτικά αδενώματα της υπόφυσης θεωρούνται καλοήθη. 

Τα αδενώματα που υπερβαίνουν τα 10 mm σε μέγεθος  ορίζονται ως μακροαδενώματα και τα μικρότερα από 10 mm που αναφέρεται ως μικροαδενώματα. Τα περισσότερα αδενώματα της υπόφυσης είναι μικροαδενώματα (16,7%).  Η πλειοψηφία των μικροαδενωμάτων υπόφυσης συχνά παραμένουν αδιάγνωστα και  διαγιγνώσκονται  συχνά ως τυχαίο εύρημα.

Τα μακροαδενώματα της υπόφυσης είναι η πιο συχνή αιτία υπολειτουργίας της υπόφυσης, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι μη εκκριτικά αδενώματα.

Τα χωροκατακτητικά αδενώματα μπορεί να εισβάλουν στην σκληρά μήνιγγα, τα κρανιακά οστά, ή το σφηνοειδές οστό. 


Υπόφυση

Η υπόφυση είναι ο κύριος αδένας του ανθρώπινου σώματος. Μέρος του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης, ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος των ενδοκρινικών λειτουργιών του σώματος μέσω της έκκρισης διαφόρων ορμονών εντός του κυκλοφορικού συστήματος. Η υπόφυση βρίσκεται κάτω από τον εγκέφαλο σε βοθρίο του σφηνοειδούς οστού γνωστό ως τουρκικό εφίππιο. Αν και είναι ανατομικά και λειτουργικά συνδεδεμένη με τον εγκέφαλο, η υπόφυση, βρίσκεται έξω από το φράγμα αίματος-εγκεφάλου. Χωρίζεται από τον υπαραχνοειδή χώρο από το διάφραγμα εφιππίου, και  την αραχνοειδή μήνιγγα και, συνεπώς, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό δεν μπορεί να εισέλθει στο τουρκικό εφίππιο.

Η υπόφυση χωρίζεται σε δύο λοβούς, τον πρόσθιο λοβό (αντιπροσωπεύει τα δύο τρίτα του όγκου του αδένα), και τον οπίσθιο λοβό (το ένα τρίτο του όγκου του αδένα) που διαχωρίζονται από τα ενδιάμεσα μέρη.

Ο οπίσθιος λοβός (νευροϋπόφυση) του αδένα της υπόφυσης δεν είναι ένας πραγματικός αδένας και περιέχει άξονες των νευρώνων που εκτείνονται από τον υποθάλαμο με το οποίο είναι συνδεδεμένος μέσω του μίσχου της υπόφυσης. Οι ορμόνες αγγειοπιεσίνη και ωκυτοκίνη, που παράγονται από τους νευρώνες του υπεροπτικού και παρακοιλιακού πυρήνα του υποθαλάμου, αποθηκεύονται στον οπίσθιο λοβό και απελευθερώνονται από τις απολήξεις του νευράξονα (δενδρίτες) εντός του λοβού. 

Η υπόφυση του πρόσθιου λοβού (αδενοϋπόφυση) είναι ένας πραγματικός αδένας που παράγει και εκκρίνει έξι διαφορετικές ορμόνες: θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH), φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ορμόνη (ACTH), ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH), ωχρινοτρόπος ορμόνη (LH), αυξητική ορμόνη (GH) και  προλακτίνη (PRL). 


Ταξινόμηση αδενωμάτων υπόφυσης

Τα αδενώματα της υπόφυσης ταξινομούνται ανάλογα με ανατομικά, ιστολογικά και λειτουργικά κριτήρια.

-Ανατομικά οι όγκοι της υπόφυσης ταξινομούνται ανάλογα με το μέγεθός τους που βασίζονται σε ακτινολογικά ευρήματα και είναι είτε μικροαδενώματα (λιγότερο από <10 mm) ή μακροαδενώματα (ίσα ή μεγαλύτερα από ≥I0 mm).

Κατάταξη με βάση την ακτινοανατομικά ευρήματα, 4 βαθμοί (Ι-IV): 

Στάδιο Ι: μικροαδενώματα (<1 cm) χωρίς επέκταση στο εφίππιο.

Στάδιο ΙΙ: μακροαδενώματα (≥1 cm) και μπορεί να εκτείνεται πάνω από το τουρκικό εφίππιο.

Στάδιο ΙΙΙ: μακροαδενώματα με  διεύρυνση και διείσδυση ή υπερεφιππιακή επέκταση.

Στάδιο IV: Η καταστροφή του εφιππίου.

-Η ιστολογική ταξινόμηση χρησιμοποιεί έναν ανοσοϊστολογικό χαρακτηρισμό των όγκων όσον αφορά την παραγωγή ορμονών τους. Ιστορικά είχαν χαρακτηριστεί είτε ως βασεόφιλοι, οξεόφιλοι, ή χρωμόφοβοι βάσει του κατά πόσον ή όχι χρωματίζονται με αιματοξυλίνη και ηωσίνη. Η ταξινόμηση αυτή έχει δεν χρησιμοποιείται, αλλά γίνεται κατάταξη με βάση τον τύπο της ορμόνης που εκκρίνεται από τον όγκο. Περίπου το 20-25% των αδενωμάτων δεν εκκρίνουν κάποια αναγνωρίσιμη δραστική ορμόνη («μη λειτουργικοί όγκοι»), αλλά εξακολουθούν να αναφέρονται ως «χρωμόφοβοι». Χρωμόφοβο αδένωμα της υπόφυσης είναι όγκος του προσθίου λοβού της υπόφυσης, του οποίου τα κύτταρα δεν χρωματίζονται είτε με όξινες είτε με βασικές χρωστικές. Ο όγκος αυτός είναι μη λειτουργικός ή υπερλειτουργικός προκαλώντας μεγαλακρία ή σύνδρομο Cushing. Η πορεία είαναι προϊούσα. Σε αμφοτερόπλευρη επινεφριδιεκτομή υπάρχει αύξηση της επίπτωσης. Γίνεται ακτινοθεραπεία για μικρούς όγκους και χειρουργική με μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία για μεγάλους όγκους.

-Η λειτουργική ταξινόμηση βασίζεται στην ενδοκρινική δραστηριότητα, όπως προσδιορίζεται από τα επίπεδα  των ορμονών του ορού και του ιστού της υπόφυσης, όπως ανιχνεύεται μέσω της ανοσοϊστοχημικής χρώσης. 

Τύπος του αδενώματος  Έκκριση ορμονών Χρώση Παθολογία

Ποσοστό

περιπτώσεων

παραγωγής

ορμονών

προλακτινώματα

προλακτίνη οξεόφιλα

γαλακτόρροια,

υπογοναδισμός,

αμηνόρροια,

στειρότητα και

ανικανότητα 

30%

σωματοτροπικά

αδενώματα

αυξητική

ορμόνη

οξεόφιλα

ακρομεγαλία σε ενήλικες,

γιγαντισμός στα παιδιά

15%

κορτικοτροπικά

αδενώματα

αδενοκορτικοτρόπο

ορμόνη

(ACTH)

βασεόφιλα νόσος Cushing

γοναδοτροπικά

αδενώματα

ωχρινοτρόπο

ορμόνη (LH),

θυλακιοτρόπο ορμόνη(FSH) 

βασεόφιλα

συνήθως,

δεν προκαλεί

συμπτώματα

10%

θυρεοτροπικά

αδενώματα (σπάνια)

ορμόνη διέγερσης

θυρεοειδούς

 (TSH)

βασεόφιλα

χρωμόφοβα

περιστασιακά υπερθυρεοειδισμό,

που συνήθως

δεν προκαλεί συμπτώματα 

λιγότερο από 1%

μη εκκριτικά 

αδενώματα

δεν εκκρίνονται 

ορμόνες

θετική χρώση για τη 

συναπτοφυσίνη

25% των αδενωμάτων

Τυχαία ανευρισκόμενα αδενώματα της υπόφυσης

Είναι όγκοι της υπόφυσης που χαρακτηρίζονται ως τυχαίο εύρημα. Συχνά ανακαλύπτονται από την υπολογιστική τομογραφία (CT) ή την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), που εκτελούνται για άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως υποψία τραύματος κεφαλής, σταδιοποίηση του καρκίνου ή κατά την αξιολόγηση μη ειδικών συμπτωμάτων όπως ζάλη και κεφαλαλγία. Όλοι οι ασθενείς με τυχαία ανευρισκόμενα αδενώματα της υπόφυσης πρέπει να υποβληθούν σε πλήρη ιατρικό έλεγχο και φυσική εξέταση, εργαστηριακές εκτιμήσεις για υπερέκκριση ορμονών και για ανεπάρκεια της υπόφυσης. Εάν η βλάβη έχει στενή γειτνίαση με τα οπτικά νεύρα ή το οπτικό χίασμα, πρέπει να διεξαχθεί οφθαλμολογική εξέταση. Για εκείνους με αδενώματα  που δεν απαιτούν χειρουργική αφαίρεση, η παρακολούθηση με κλινική αξιολόγηση ή νευροαπεικόνιση, καθώς και εξετάσεις παρακολούθησης του  οπτικού νεύρου και του οπτικού χιάσματος και παρακολούθηση ενδοκρινικών εξετάσεων πρέπει να γίνεται συχνά.


Έκτοπο αδένωμα της υπόφυσης 

Ένα έκτοπο (σε μια ανώμαλη θέση) αδένωμα της υπόφυσης είναι ένας σπάνιος τύπος όγκου που εμφανίζεται έξω από το τουρκικό εφίππιο, πιο συχνά στο σφηνοειδή κόλπο, στην υπερεφιππιακή περιοχή, το ρινοφάρυγγα και τα ιγμόρεια. 


Μεταστάσεις στην υπόφυση 

Καρκινώματα που δίνουν μεταστάσεις στην υπόφυση είναι ασυνήθιστα και τυπικά εμφανίζονται σε ηλικιωμένους (καρκίνος του πνεύμονα και του μαστού) Σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, οι μεταστάσεις στο υπόφυση συμβαίνουν σε περίπου 6- 8% των περιπτώσεων. 

Οι συμπτωματικές μεταστάσεις της υπόφυσης αντιπροσωπεύουν μόνο το 7% των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν. Σε όσους είναι συμπτωματικοί, άποιος διαβήτης εμφανίζεται συχνά με ποσοστά περίπου 29 έως 71%. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η πρόσθια δυσλειτουργία της υπόφυσης, τα ελαττώματα του οπτικού πεδίου, ο πονοκέφαλος και η οφθαλμοπληγία.


Οι παράγοντες κινδύνου για αδένωμα στην υπόφυση

-Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία 

Τα αδενώματα της πρόσθιας υπόφυσης αποτελούν ένα σημαντικό κλινικό γνώρισμα της πολλαπλής ενδοκρινούς νεοπλασίας τύπου 1 (ΜΕΝ1), που είναι ένα σπάνιο κληρονομικό ενδοκρινικό σύνδρομο που προσβάλλει 1 άτομο σε 30.000. Προκαλεί διάφορους συνδυασμούς καλοηθών ή κακοηθών όγκων σε διάφορους αδένες στο ενδοκρινικό σύστημα ή μπορεί να προκαλέσει διόγκωση των αδένων χωρίς σχηματισμό όγκων. Συχνά επηρεάζει τους παραθυρεοειδείς αδένες, τα παγκρεατικά κύτταρα νησιδίων, και τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Το ΜΕΝ1 μπορεί επίσης να προκαλέσει μη ενδοκρινείς όγκους, όπως αγγειοϊνώματα προσώπου, κολλαγονώματα, λιπώματα, μηνιγγιώματα, επενδυμώματα, και λειομυώματα. Περίπου 25 τοις εκατό των ασθενών με MEN1 αναπτύσσουν αδενώματα της υπόφυσης.

-Σύμπλεγμα Carney  

Το σύμπλεγμα Carney, επίσης γνωστό ως σύνδρομο LAMB και σύνδρομο NAME είναι μια αυτοσωματική επικρατής νόσος που περιλαμβάνει μυξώματα της καρδιάς και του δέρματος, υπερμελάγχρωση του δέρματος  και ενδοκρινική υπερδραστηριότητα και είναι διαφορετική από την τριάδα του Carney. Περίπου 7% όλων των καρδιακών μυξωμάτων συνδέεται με το σύμπλεγμα Carney. Οι ασθενείς αναπτύσσουν αυξητική ορμόνη (GH), όγκους της υπόφυσης και σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτοί οι ίδιοι όγκοι εκκρίνουν επίσης προλακτίνη. Ωστόσο, δεν υπάρχουν απομονωμένα προλακτινώματα ή οποιοδήποτε άλλο είδος  όγκου της υπόφυσης. Σε ορισμένους ασθενείς η υπόφυση χαρακτηρίζεται από υπερπλαστικές περιοχές πριν  τον σχηματισμό της αυξητικής ορμόνης-GH.

-Οικογενές αδένωμα της υπόφυσης 

Το οικογενές απομονωμένο αδένωμα της υπόφυσης (FIPA) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει μια κατάσταση που είναι μια αυτοσωματική κυρίαρχη κληρονομική νόσος χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο ή περισσότερων ασθενών που πάσχουν από αδενώματα της υπόφυσης μόνο, χωρίς άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται στην Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 1 ή στο σύμπλεγμα Carney. 


Τα συμπτώματα των αδενωμάτων υπόφυσης

-Απώλεια οπτικών πεδίων με αμφικροταφική ημιανοψία: περιφερική απώλεια της όρασης που επηρεάζει και τα δύο μάτια, που προκύπτει από τον όγκο, συνήθως ένα αδένωμα της υπόφυσης, ασκώντας πίεση στο οπτικό χίασμα.

-Οι ορμόνες που εκκρίνουν τα αδενώματα της υπόφυσης προκαλούν μία από τις πολλές μορφές του υπερυποφυσισμού. Οι ιδιαιτερότητες εξαρτώνται από τον τύπο της ορμόνης. Ορισμένοι όγκοι εκκρίνουν περισσότερες από μία ορμόνη, όπως αυξητική ορμόνη-GH και προλακτίνη. Ένα αδένωμα της υπόφυσης μπορεί να παρουσιαστεί με ελαττώματα του οπτικού πεδίου, κλασική αμφικροταφική ημιανοψία. Προκύπτει από τη συμπίεση του οπτικού νεύρου από τον όγκο. Η συγκεκριμένη περιοχή του οπτικού μονοπατιού στο οποίο λαμβάνει χώρα η συμπίεση από αυτούς τους όγκους είναι το οπυικό χίασμα.

-Η πλευρική επέκταση του αδενώματος της υπόφυσης μπορεί να συμπιέσει το απαγωγό νεύρο, προκαλώντας παράλυση του έξω ορθού μυ.

-Επίσης, ένα αδένωμα της υπόφυσης μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης.

-Τα προλακτινώματα συχνά αρχίζουν να δίνουν συμπτώματα, ιδίως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όταν η ορμόνη προγεστερόνη αυξάνει το ρυθμό ανάπτυξης του όγκου.

-Διάφοροι τύποι πονοκεφάλων είναι συνήθεις σε ασθενείς με αδενώματα της υπόφυσης. Το αδένωμα μπορεί να είναι ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας της κεφαλαλγίας ή μπορεί να επιδεινώσει τον πονοκέφαλο που προκαλείται από άλλους παράγοντες. Η  χρόνια και επεισοδιακή ημικρανία, και πιο σπάνια ο πονοκέφαλος στη μια πλευρά, η διαξιφιστική κεφαλαλγία, η βραχείας διάρκειας μονόπλευρη νευροπαθητική κεφαλαλγία με  δακρύρροια, η αθροιστική κεφαλαλγία, και η συνεχής ημικρανία, όλοι είναι τύποι κεφαλαλγίας που εμφανίζονται σε αδενώματα της υπόφυσης.

-Διάφορες ψυχιατρικές εκδηλώσεις έχουν συσχετιστεί με διαταραχές της υπόφυσης, όπως τα αδενώματα της υπόφυσης, όπως η κατάθλιψη, το άγχος, η απάθεια, η συναισθηματική αστάθεια, η ευερεθιστότητα και η επιθετικότητα.


Επιπλοκές αδενωμάτων της υπόφυσης

-Μορφολογικές αλλαγές του προσώπου προκαλούνται, όπως μεγάλη μύτη, προγναθισμός της άνω γνάθου και διεύρυνση με διαχωρισμό των δοντιών και  διόγκωση της γλώσσας (μακρογλωσσία).

-Η ακρομεγαλία είναι ένα σύνδρομο που προκύπτει όταν η πρόσθια υπόφυση παράγει περίσσεια αυξητικής ορμόνης (GH). Περίπου το 90-95% των περιπτώσεων ακρομεγαλίας προκαλείται από ένα αδένωμα της υπόφυσης και επηρεάζει πιο συχνά τους μέσης ηλικίας ενήλικες. Η ακρομεγαλία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή παραμόρφωση, σοβαρές επιπλοκές και πρόωρο θάνατοο εάν δεν ελεγχθεί. Η ασθένεια η οποία συνδέεται συχνά επίσης με τον γιγαντισμό, είναι δύσκολο να εντοπιστεί στα αρχικά στάδια και συχνά περνούν πολλά χρόνια, μέχρι να αλλάξει τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, ειδικά του προσώπου και να γίνει αισθητή  (δώδεκα έτη).

-Το σύνδρομο του Cushing είναι μία ορμονική διαταραχή που προκαλεί υπερκορτιζολαιμία, με αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα. Η νόσος του Cushing (CD) είναι η πιο συχνή αιτία του συνδρόμου Cushing και ευθύνεται για περίπου το 70% των περιπτώσεων. Όταν ένα αδένωμα της υπόφυσης προκαλεί υπερβολική έκκριση φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης (ACTH), αυτή διεγείρει τα επινεφρίδια να παράγουν υπερβολικές ποσότητες κορτιζόλης. Η νόσος Cushing μπορεί να προκαλέσει κόπωση, αύξηση του σωματικού βάρους, εναπόθεση λίπους γύρω από την κοιλιά και την πλάτη (παχυσαρκία) και το πρόσωπο ("πρόσωπο σαν φεγγάρι»), ραγάδες (ραβδώσεις) στο δέρμα της κοιλιάς, τους μηρούς, το στήθος και τα χέρια, υπέρταση, δυσανεξία στη γλυκόζη και διάφορες λοιμώξεις. Στις γυναίκες μπορεί να προκαλέσει υπερβολική αύξηση της τριχοφυϊας του προσώπου (υπερτρίχωση) και δυσλειτουργία της στύσης στους άνδρες. Οι ψυχιατρικές εκδηλώσεις  είναι κατάθλιψη, άγχος, εύκολη ευερεθιστότητα και συναισθηματική αστάθεια. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διάφορες γνωστικές διαταραχές.

-Ο υπερυποφυσισμός είναι μια ασθένεια του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης, που συνήθως προκαλείται από ένα λειτουργικό αδένωμα υπόφυσης και τα αποτελέσματα είναι η αύξηση της αυξητικής ορμόνης, της προλακτίνης,  της  ωχρινοτρόπου ορμόνης, της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης και της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.

-Η αποπληξία της υπόφυσης είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν τα αδενώματα της υπόφυσης ξαφνικά αιμορραγούν εσωτερικά, προκαλώντας μία ταχεία αύξηση του μεγέθους ή όταν ο όγκος ξεπερνά την παροχή αίματος και προκαλείται νέκρωση του ιστού και επακόλουθη διόγκωση του νεκρού ιστού. Η αποπληξία της υπόφυσης παρουσιάζεται συχνά με απώλεια της όρασης και αιφνίδια έναρξη κεφαλαλγίας και απαιτεί έγκαιρη θεραπεία συχνά με κορτικοστεροειδή και αν χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. 

-Κεντρικός άποιος διαβήτης προκαλείται από μειωμένη παραγωγή της αντιδιουρητικής ορμόνης (αγγειοπιεσίνης) που προκαλεί σοβαρή δίψα και η υπερβολική παραγωγή πολύ αραιών ούρων (πολυουρία), που μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Η αγγειοπιεσίνη παράγεται στον υποθάλαμο και στη συνέχεια μεταφέρεται προς τα κάτω στο στέλεχος της υπόφυσης και αποθηκεύεται στο οπίσθιο λοβό της υπόφυσης, που στη συνέχεια εκκρίνεται στην κυκλοφορία του αίματος. Η διάγνωση του κεντρικού άποιου διαβήτη βασίζεται στα αποτελέσματα των εξετάασεων ούρων και στις εξετάσεις αίματος, καθώς και σε μια δοκιμή στέρησης νερού, όπου ελέγχεται η ικανότητα του σώματος να συμπυκνώνει τα ούρα. Αντιμετωπίζεται συχνά με οξική δεσμοπρεσσίνη ένα συνθετικό αγγειοπιεσίνης γνωστό ως DDAVP που χορηγείται μέσω ρινικού σπρέι.


Διάγνωση αδενωμάτων υπόφυσης

Όγκοι που προκαλούν οπτική δυσκολία είναι πιθανό να είναι μακροαδενώματα μεγαλύτερα από 10 mm σε διάμετρο. Όγκοι μικρότεροι από 10 mm είναι μικροαδενώματα.

Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει το φυμάτωμα υπόφυσης, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες και σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με εξέταση των επιπέδων ορμονών, και με  απεικόνιση της υπόφυσης (για παράδειγμα, με σάρωση CT ή MRI).


Θεραπεία των υποφυσιακών αδενωμάτων

H θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του όγκου και με το μέγεθός του:

-Τα προλακτινώματα  πιο συχνά αντιμετωπίζονται με βρωμοκριπτίνη ή πιο πρόσφατα με καβεργολίνη ή κιναγολίδη που μειώνουν το μέγεθος του όγκου, καθώς και ανακουφίζουν τα συμπτώματα. Και οι δύο είναι αγωνιστές ντοπαμίνης, και  μετά γίνεται απεικόνιση για τον εντοπισμό τυχόν αύξησης του μεγέθους των αδενωμάτων. Όταν ο όγκος είναι μεγάλος μπορεί να γίνει  ακτινοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση, και οι ασθενείς, γενικώς, ανταποκρίνονται καλά. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες. Έχουν γίνει προσπάθειες να χρησιμοποιηθεί ένας ανταγωνιστή προγεστερόνης για την θεραπεία των προλακτινωμάτων, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί επιτυχής.

-Τα σωματοτροπικά αδενώματα ανταποκρίνονται σε οκτρεοτίδη, μακράς δράσης σωματοστατίνη, σε πολλές, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις.

-Σε αντίθεση με τα προλακτινώματα, τα θυρεοτροπικά αδενώματα χαρακτηριστικά ανταποκρίνονται ελάχιστα σε θεραπεία με αγωνιστή ντοπαμίνης. 

Η χειρουργική επέμβαση είναι μια συχνή θεραπεία για τους όγκους της υπόφυσης. Η διασφηνοειδής χειρουργική εκτομή του αδενώματος μπορεί να αφαιρέσει συχνά τον όγκο χωρίς να επηρεάσει τα άλλα μέρη του εγκεφάλου.

Η ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση είναι το μέλλον.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

Διαβάστε, επίσης,

Προλακτίνωμα

Ντοπαμίνη

Μεγαλακρία

Ενδοκρινολογικές παθήσεις

Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 11232 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019 19:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υπερχοληστερολαιμία Υπερχοληστερολαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερχοληστερολαιμία

    Υπερχοληστερολαιμία είναι χοληστερόλη ορού > 200 mg/dL. Υψηλός κίνδυνος όταν είναι μεγαλύτερη από 240 mg/dL

    • Το κλάσμα της χοληστερόλης που ονομάζεται λιπορωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) - προστατευτικό. Η λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας (LDL) - αθηρογόνος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Ετερόζυγη οικογενής υπερχοληστελολαιμία, 1 στις 500 περιπτώσεις. Αυτοσωματικός επικρατητικός τύπος υπερχοληστερολαιμίας, 1 στο 1.000.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Γεροντότοξο πριν από την ηλικία των 50 ετών (είναι η συνηθέστερη περιφερειακή θόλωση του κερατοειδούς με εμφάνιση εναποθέσεων λιπιδίων
    • Ξανθώματα
    • Ξανθελάσματα
    • Αρτηριακά παθολογικά φυσήματα 
    • Διαλείπουσα χωλότητα
    • Σταθερή στηθάγχη προσπαθείας
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    Πρωτοπαθή:

    • Δίαιτα 
    • Κληρονομικότητα 
    • Παχυσαρκία
    • Καθιστική ζωή 
    • Άγχος

    Δευτεροπαθή:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Αποφρακτική ηπατοπάθεια 
    • Προγεστερινοειδή 
    • Αναβολικά στεροειδή
    • Διουρητικά, εκτός της ινδαπαμίδης 
    • β-αναστολείς, εκτός αυτών με ενδογενή συμπαθητικομιμητική δραστικότητα
    • Μερικά ανοσοκατασταλτικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Παχυσαρκία
    • Κληρονομικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η HDL, η LDL και τα τριγλυκερίδια πρέπει να ελέγχονται κατόπιν νηστείας 
    • Η χοληστερόλη θεωρείται υψηλή όταν > 200 mg/dL
    • T4 και TSH, αρχικά ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει υπερχοληστερολαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η καφεΐνη μπορεί να αυξήσει τη χοληστερόλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, αποφρακτική νόσος του ήπατος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός από την περίπτωση επειγόντων επιπλοκών π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χρήζουν αντιμετώπισης: HDL μικρότερη από 30 και LDL μεγαλύτερη από 160. Τα τριγλυκερίδια μπορεί να είναι περισσότερα από 200
    • Χοληστερόλη 200-240 χωρίς την παρουσία στεφανιαίας νόσου και δύο ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου (άνδρες, κάπνισμα, HDL μικρότερη από 35, σημαντική παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, οικογενειακό ιστορικό) - ανάλυση λιποπρωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL
    • Χοληστερόλη μεγαλύτερη από 240 - ανάλυση λιπορωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αεροβική άσκηση, τουλάχιστον 30 λεπτά, 3 φορές την εβδομάδα. Σημαντική για την αύξηση της HDL, την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης και την απώλεια βάρους

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελάττωση του διαιτητικού κορεσμένου λίπους, ελάττωση της διαιτητικής χοληστερίνης, αύξηση της πρόσληψης ινών, φρούτων, λαχανικών και κόκκων δημητριακών. Ενθαρρύνετε τη χορτοφαγία, τη λήψη γευμάτων χωρίς κρέας, αυγά και τυρί και την κατανάλωση πουλερικών, ψαριών και άπαχου γάλακτος ή γιαουρτιού. Μικρή καθημερινή πρόσληψη αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την HDL

     15

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χολεστυραμίνη ή κολεστιπόλη που είναι ρητίνες δεσμευτικές των χολικών αλάτων. Ένα έως έξι πακέτα την ημέρα, λαμβανόμενα μία, δύο ή τρεις φορές ημερησίως. Αποτέλεσμα: 15-30% ελάττωση της LDL
    • Νικοτινικό οξύ: 500 mg έως 3 gr λαμβανόμενα 1-3 φορές την ημέρα μαζί με τα γεύματα, σε έκδοχα ελεγχόμενης αποδέσμευσης, ώστε να ελαττωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτέλεσμα: 15-30% πτώση της LDL, ελάττωση των τριγλυκεριδίων. Ηπατική δυσλειτουργία εμφανίζεται συχνότερα με τη χρησιμοποίηση παρασκευασμάτων συνεχόμενης απελευθέρωσης νιασίνης σε σχέση με αυτά της άμεσης απελευθέρωσης. Προτιμάται η έναρξη με χαμηλές δόσεις  και σταδιακή αύξηση, ανάλογα με την  ανεκτικότητα του ασθενούς
    • Λοβαστατίνη, αναστολέας της υδροξυμεθυλο-γλοαρυλο-συνένζυμο-Α ρεδουκτάσης (HMC-CoA ρεδουκτάση): 20-80 mg την ημέρα, σε μία δόση ή διαιρούμενες δόσεις μαζί με τα γεύματα. Οι περισσότεροι συνιστούν βραδινή χορήγηση κατά τη διάρκεια του δείπνου. Αποτέλεσμα: 25-45% ελάττωση της LDL, πτώση των τριγλυκεριδίων  

    Αντενδείξεις:

    • Χολεστυραμίνη - πλήρης χολική απόφραξη 
    • Νικοτινικό οξύ - ηπατική δυσλειτουργία, οξύ πεπτικό έλκος, σακχαρώδης διαβήτης
    • Λοβαστατίνη - ενεργός ηπατική νόσος, εγκυμοσύνη

    Προφυλάξεις: 

    • Χολεστυραμίνη - σταδιακή αύξηση της δόσης, σε εβδομαδιαία βάση, ώστε να ελαττωθούν οι παρενέργειες από το γαστρεντερικό (κυρίως δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός)
    • Η κολεστιπόλη και η χολεστυραμίνη θα πρέπει να αναμιγνύονται σε χυμό φρούτων ή μέσα σε χυμώδες φρούτο, πριν από τη χορήγηση. Η λήψη ξηράς σκόνης μπορεί να προκαλέσει απόφραξη στον οισοφάγο ή χαμηλότερα στο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Νικοτινικό οξύ - κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και να γίνονται δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας ώστε να προληφθούν πιθανές βλαπτικές παρενέργειες. Η γενικευμένη έξαψη, που ακολουθεί τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να ανασταλεί με την ταυτόχρονη λήψη ασπιρίνης 
    • Λοβαστατίνη - Ηπατικές δοκιμασίες κάθε 3 μήνες, κατά τους πρώτους 15 μήνες της θεραπείας και ύστερα περιοδικά. Μπορεί να προκληθεί μυοσίτιδα με σημαντική αύξηση της κινάσης της κρεατινίνης. Η πρόκληση καταρράκτη από υπερδοσολογία θεωρείται πιθανή

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Χολεστυραμίνη - φάρμακα που χορηγούνται από μια ώρα πριν έως και 6 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να συνδεθούν και να μην απορροφηθούν αποτελεσματικά. Μπορεί να παρεμποδισθεί η απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών Α, D, E και Κ
    • Νικοτινικό οξύ - καμία
    • Λοβαστατίνη - σύγχρονη χορήγηση γκεμφιμπροζίνης, νιασίνης ή ανοσοκατασταλτικών, αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης μυοσίτιδας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλοι αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης - προβαστατίνη, συμβαστατίνη και πολλά άλλα

    Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η άσκηση και η κατανάλωση μιας υγιεινής διατροφής είναι η πρώτη γραμμή άμυνας έναντι της υψηλής χοληστερόλης. 

    Η επιλογή φαρμάκων ή ο συνδυασμός φαρμάκων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών σας παραγόντων κινδύνου, της ηλικίας σας, της υγείας σας και των πιθανών παρενεργειών του φαρμάκου.

    Οι συχνές επιλογές περιλαμβάνουν:

    Στατίνες. Οι στατίνες εμποδίζουν μια ουσία που χρειάζεται το συκώτι σας για να παράγει χοληστερόλη. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη, πιταβαστατίνη, πραβαστατίνη, ροσουβαστατίνη και σιμβαστατίνη. Μη χρησιμοποιείτε στατίνες, αν δεν είναι άκρως απαραίτητο. Έχουν πολλές παρενέργειες...

    Ρητίνες δέσμευσης χολικού οξέος. Το ήπαρ σας χρησιμοποιεί χοληστερόλη για να παράγει χολικά οξέα, μια ουσία που απαιτείται για την πέψη. Τα φάρμακα χολεστυραμίνη, colesevelam και colestipol μειώνουν έμμεσα τη χοληστερόλη δεσμεύοντας στα χολικά οξέα. Αυτό ωθεί το συκώτι σας να χρησιμοποιήσει περίσσεια χοληστερόλης για να παράγει περισσότερα χολικά οξέα, γεγονός που μειώνει το επίπεδο χοληστερόλης στο αίμα σας.

    Αναστολείς απορρόφησης χοληστερόλης. Το λεπτό έντερο απορροφά τη χοληστερόλη από τη διατροφή σας και την απελευθερώνει στην κυκλοφορία του αίματος. Το φάρμακο εζετιμίμπη βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα περιορίζοντας την απορρόφηση της διαιτητικής χοληστερόλης. Το Ezetimibe μπορεί να χρησιμοποιηθεί με φάρμακο στατίνης.

    Ενέσιμα φάρμακα. Μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων, γνωστή ως αναστολείς PCSK9, μπορεί να βοηθήσει το ήπαρ να απορροφήσει περισσότερη χοληστερόλη LDL - η οποία μειώνει την ποσότητα χοληστερόλης που κυκλοφορεί στο αίμα σας. Τα Alirocumab και evolocumab μπορεί να χρησιμοποιηθούν για άτομα που έχουν γενετική κατάσταση που προκαλεί πολύ υψηλά επίπεδα LDL ή σε άτομα με ιστορικό στεφανιαίας νόσου που έχουν δυσανεξία στις στατίνες ή άλλα φάρμακα χοληστερόλης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής, έλεγχος της χοληστερόλης της HDL, της LDL και των τριγλυκεριδίων, 2-4 φορές το χρόνο και ανάλογα με τα λαμβανόμενα φάρμακα
    • Χοληστερόλη μικρότερη από 200 - επαναλάβετε τη μέτρηση σε 5 χρόνια

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα και έλεγχος του σωματικού βάρους σε όλο τον πληθυσμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Στεφανιαία νόσος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ελάττωση της χοληστερόλης κατά 1%, οδηγεί σε ελάττωση του κινδύνου για στεφανιαία νόσο κατά 2%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κάπνισμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έλεγχος κάθε 5 χρόνια, ξεκινώντας από την ηλικία των 6 ετών. Αν η ολική χοληστερόλη υπερβαίνει τα 170, ελέγξτε τα επίπεδα της HDL και της LDL. Όταν η LDL = 110-125 = μέτριος κίνδυνος. Αν LDL ≥ 126 = μεγάλος κίνδυνος 

    Γηριατρικό: Η αυξημένη χοληστερόλη αποτελεί παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και για τις ηλικίες άνω των 65 ετών, γι' αυτό και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται

    ΚΥΗΣΗ

    Οι ανάγκες του κυήματος σε θρεπτικές ουσίες μπορεί να αλλάξουν τη δίαιτα και το είδος της φαρμακευτικής αγωγής 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερχοληστερολαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φάρμακα για την υπερχοληστερολαιμία

    b 09.25.17 full 1350x650

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χολεστυραμίνη

    Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χοληδοχολιθίαση

    Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Νόσος Dupuytren

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Σταματήστε να κάνετε έλεγχο για τη χοληστερίνη

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Η βιταμίνη D δείκτης για τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Να τρώτε μήλα για να μειώσετε τη χοληστερίνη

    Βιταμίνες για την χοληστερίνη

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Νέο φάρμακο για την υπερχοληστερολαιμία

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Αθηροσκλήρωση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Πνευμονία από Pneumoystis Carinii Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από Pneumocystis Carinii

    Πνευμονία από Pneumocystis Cariniiί είναι μια μορφή πνευμονίας που εμφανίζεται σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και προκαλείται από την Pneumocystis Carinii (PCP). Αυτή είναι μία από τις πιο συνήθεις ευκαιριακές λοιμώξεις, που εμφανίζεται σε ασθενείς με λοίμωξη από ιό ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV). Η λοίμωξη με Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει προσβολή οργάνων και διάχυτη νόσο, όπως, επίσης και πνευμονία.

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Σε παιδιά μολυσμένα με HIV, η μέση ηλικία έναρξης είναι αυτή των 5 μηνών 
    • Σε ενήλικες μολυσμένους με HIV, η PCP μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    • Συνήθως, ύπουλη, αλλά μπορεί μερικές φορές να έχει αιφνίδια έναρξη 
    • Δύσπνοια προσπάθειας που εξελίσσεται σε συνεχή δύσπνοια 
    • Αδυναμία, κόπωση, κακουχία
    • Πυρετός, ρίγη 
    • Βήχας μη παραγωγικός ή παραγωγικός με αραιά λευκά ή διαυγή πτύελα 
    • Ταχύπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Η πανταχού παρούσα Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε φυσιολογικούς ξενιστές (65-100% των μικρών παιδιών έχουν θετική ορολογία), αλλά σπάνια θα προκαλέσει συμπτώματα σε μη ανοσοκατεσταλμένα άτομα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Ανοσοανεπάρκεια (πρόωρα βρέφη, νεοπλασία, συγγενείς ή φαρμακοεπαγόμενες ανοσοανεπάρκειες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φυματίωση 
    • Mycobacterium anium intracellulare
    • Ιογενείς πνευμονίες 
    • Μυκητιασικές πνευμονίες 
    • Λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα (σε παιδιά)
    • Βακτηριακή πνευμονία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η LDH του ορού είναι συχνά ανεβασμένη (αύξηση κατά μέσο όρο 340 IU)
    • Τα αέρια του αρτηριακού αίματος αποκαλύπτουν υποξαιμία και αυξημένη κυψελιδική - αρτηριακή κλίση (ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου)
    • Πτύελα που προκαλούνται με εισπνεόμενα 3-5% υπερτονικά αλατούχα, μπορεί να αποκαλύπτουν pneumocystis σε κυτταρολογική εκτίμηση χρησιμοποιώντας χρώσεις Παπανικολάου και Gomori (GMS) μεθεναμίνης - αργύρου. Μία τεχνική ενδογενούς παράγοντα (ανοσοφθορισμός) είναι επίσης διαθέσιμη (η ευασθησία μπορεί να φθάσει μέχρι και 78% σε εργαστήρια με έμπειρο προσωπικό)
    • Ο αριθμός κυττάρων CD4 - γενικά είναι κάτω από 200 σε ασθενείς μολυσμένους με HIV που πάσχουν από PCP.
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη που χρησιμοποιείται για να προλάβει την PCP μπορεί να αλλάξει την ακτινογραφική εικόνα σε διηθήματα κυρίως στη διάταξη του ανώτερου λοβού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονίτιδα προκαλείται από την παρουσία των μικροοργανισμών και φλεγμονώδους απάντησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος των πνευμόνων με γάγγλιο είναι πολύ ευαίσθητος για PCP, αλλά δεν είναι πολύ ειδικός. Μπορεί να είναι χρήσιμος, όταν οι μελέτες των πτυέλων δεν καταλήγουν πουθενά και η βρογχοσκόπηση δεν είναι διαθέσιμη

    pcp

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Δείχνει αμφοτερόπλευρη διάμεση ή περιπυλαία διήθηση σε 75% των περιπτώσεων 
    • Μπορεί, επίσης, να δείξει μία φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ετερόπλευρη νόσο, πλευριτικά υγρά, αποστήματα ή κοιλότητες, πνευμοθώρακα και λοβώδεις πυκνώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοσκόπιο οπτικών ινών με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή διαβρογχική βιοψία, όταν τα πτύελα είναι αρνητικά
    • Ανοιχτή βιοψία πνεύμονα σπάνια απαιτείται (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις, αλλιώς ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θεραπεία με οξυγόνο συχνά είναι αναγκαία 

    pneumocystis pneumonia 14 638

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 10-20 mg/Kg/ημέρα τριμεθοπρίμης από του στόματος ή ενδοφλέβια διηρημένα κάθε 6 ώρες ημερησίως για 21 ημέρες
    • Μειώστε τη δόση της τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Βοηθητική θεραπεία με κορτικοστεροειδές (πρεδνιζόνη) αρχόμενη μέσα σε 72ώρες από τη διάγνωση (βρέθηκε ότι ωφελεί τους ασθενείς με AIDS και με ήπια ως σοβαρή PCP) 

    Αντενδείξεις: Χρήση με προσοχή σε έγκυο ασθενή και νήπια μικρότερα των 2 μηνών 

    Προφυλάξεις:

    • Ιστορικό αλλεργίας στις σουλφοναμίδες
    • Ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με AIDS θα αναπτύξουν δυσανεξία στο συνδυασμό τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης. Εξαιρετικά συνήθεις είναι οι περιπτώσεις δερματικών αντιδράσεων, αιματολογικής τοξικότητας ή πυρετού
    • Αποφύγετε έκθεση στον ήλιο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινυτοΐνη, αντιπηκτικά από το στόμα, σουλφονυλουρίες από το στόμα, δακτυλίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πενταμιδίνη 4 mg/Kg/ημέρα ΕΜ ή ΕΦ για 21 ημέρες 
    • Δαψόνη 100 mg PO, ημερησίως συν τριμεθοπρίμη 20 mg/Kg/ημέρα από του στόματος, σε 4 διηρημένες δόσεις. Ελέγξτε το επίπεδο της G6PD πριν ξεκινήσετε τη χορήγηση της δαψόνης, γιατί μπορεί να προκληθεί αιμόλυση 
    • Κλινδαμυκίνη 450 mg από του στόματος, 4 φορές την ημέρα συν πριμακίνη 15-30 mg από του στόματος, ημερησίως για 21 ημέρες 
    • Γλυκουρονική τριμετρεξάτη 45 mg/m2 ΕΦ τέσσερις φορές την ημέρα εγχεόμενη σε διάρκεια 60-90 λεπτών με λευκοβορίνη 20 mg/m2 ΕΦ ή από του στόματος κάθε 6 ώρες - συνεχίστε για 72 ώρες μετά την τελευταία δόση τριμετρεξάτης. Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 21 ημέρες τριμετρεξάτης και 24 ημέρες λευκοβορίνης. Οι δόσεις απαντούν προσαρμογή σύμφωνα με την αιματολογική τοξικότητα - παρακολουθείστε τη γενική αίματος τον τύπο και τα αιμοπετάλια

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η LDH ορού, οι δοκιμασίες λειτουργίας των πνευμόνων και τα αέρια αρτηριακού αίματος, γενικά γίνονται φυσιολογικά με τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Όλοι οι ασθενείς με AIDS  και ιστορικό PCP (ή κύτταρα CD4 λιγότερα από 200) απαιτούν προφύλαξη εφ' όρου ζωής με ημερήσιες δόσεις ή 3 φορές την εβδομάδα, χορήγηση συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης, δαψόνη ημερησίως ή μηνιαία, αερόλυμα πενταμιδίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική έκπτωση 
    • Πνευμοθώρακας (ακόμα και μετά από επιτυχή θεραπεία)
    • Εξωπνευμονική pneumocystis (ειδικά σε ασθενείς σε θεραπεία προφύλαξης με εισπνεόμενη πενταμιδίνη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Προηγουμένως η θνησιμότητα από το πρώτο επεισόδιο PCP ήταν 30-40%. Έχει μειωθεί στο 10-15%. Με προφυλακτική θεραπεία, ο μέσος όρος επιβίωσης έχει αυξηθεί 
    • Περίπου το 11% των ασθενών με PCP αναπτύσσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και 86% από αυτούς πεθαίνουν

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Πρώιμη έναρξη (ηλικία 5 μηνών) και υψηλή θνησιμότητα (μέσος όρος ζωής 1 μήνας)
    • Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε από τη λεμφοειδική διάμεση πνευμονίτιδα, εφ' όσον η θεραπεία και η πρόγνωση διαφέρουν
    • Συνιστάται η προφύλαξη για PCP σε παιδιά με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης έχει χρησιμοποιηθεί για θεραπεία και προφύλαξη. Αποφύγετε την πενταμιδίνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    20148 lungs iStock 000044501454 Double.jpg a9402a76 46c0 44ad acaa 456835bca2ea x2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμοθώρακας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Μηνιγγίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Περικαρδίτιδα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Κοτριμοξαζόλη

    Πενταμιδίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    www.emedi.gr

     

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

  • Ιδιοπαθής υπέρταση Ιδιοπαθής υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιδιοπαθή υπέρταση

    Υπέρταση ορίζεται ως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλά επίπεδα (συστολική αρτηριακή πίεση 140 mm Hg ή μεγαλύτερη). Επίσης, εξ ορισμού, υπέρταση ονομάζεται το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης κατά το οποίο η λήψη θεραπευτικών μέτρων εμφανίζει σημαντικά οφέλη σε σχέση με τη μη επέμβαση.

    Η υπέρταση είναι σημαντικός παράγων κινδύνου για καρδιoαγγειακή νόσο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιoαγγειακό

    Γενετική: Τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης εμφανίζουν ισχυρή οικογενή συσχέτιση, χωρίς όμως, να έχει εντοπισθεί κάποιο σαφές γενετικό πρότυπο. Σημαντικός οικογενής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου θα πρέπει να εξετάζεται συγχρόνως 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η υπέρταση (πρωτοπαθής, καλοήθης, ιδιοπαθής) συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20ου και 30ου έτους της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερες πιέσεις από τις γυναίκες, όμως το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ακόμα και για τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Η υπέρταση θα πρέπει να θεωρείται ασυμπτωματική νόσος, εκτός από ακραίες περιπτώσεις ή αφού επιπλακεί από καρδιαγγειακή νόσο
    • Μπορεί να εμφανισθεί κεφαλαλγία, ειδικά σε πολύ υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά το ξύπνημα και έχει ινιακή εντόπιση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια - στενωμένες αρτηρίες, σημείο αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, χαλκόχροα ή αργυρόχροα αρτηριόλια στον αμφιβληστροειδή
    • Επίταση του αορτικού στοιχείου του 2ου καρδιακού τόνου (Α2)

    ΑΙΤΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων υπέρτασης δεν υπάρχει αναγνωρίσιμο αίτιο. Αυτές οι περιπτώσεις ονομάζονται ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής υπέρταση 

    Τα δευτεροπαθή αίτια υπέρτασης καλύπτουν τέσσερις τομείς:

    Νεφρικό παρέγχυμα:

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Πολυκυστικοί νεφροί 

    Ενδοκρινείς αδένες:

    • Πρωτοπαθής υπερλδοστερονισμός 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Σύνδρομο Cushing

    Αγγεία:

    • Ισθμική στένωση της αορτής 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    Χημικές ουσίες:

    • Από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Αποσυμφορητικά
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Συμπαθητικομιμητικά 
    • Διάφορες βιομηχανικές χημικές ουσίες
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αλκαλοειδή της εργοταμίνης 
    • Λίθιο 
    • Κυκλοσπορίνη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης 
    • Παχυσαρκία
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Δίαιτα πλούσια σε νάτριο
    • Stress
    • Απουσία σωματικής άσκησης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δευτεροπαθής υπέρταση (λόγω της χαμηλής επίπτωσης αναστρέψιμων αιτίων υπέρτασης, ειδικές δοκιμασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή το βασικό εργαστηριακό έλεγχο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης ή γενική εξέταση αίματος 
    • Γενική εξέταση ούρων (μπορεί να δείξει πρωτεϊνουρία)
    • Κάλιο, ασβέστιο και κρεατινίνη 
    • Χοληστερόλη 
    • Σάκχαρο αίματος, νηστείας 
    • Ουρικό οξύ 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οι όψιμες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Στένωση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, αιμορραγίες, εξιδρώματα, οίδημα θηλής 
    • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ισχαιμική καρδιοπάθεια 
    • Πρωτεϊνουρία και νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μόνο όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό, τα κλινικά ή τα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία και νεφρική αρτηριογραφία 
    • Μέτρηση κατεχολαμινών πλάσματος, μετανεφρινών/Βανιλλυλμανδελικό Οξύ Ούρων (VMA)
    • Ρενίνη πλάσματος
    • Αορτογραφία
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό ή τη φυσική εξέταση:

    • Ακτινογραφία θώρακα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Ψηφιακή αφαιρετική αρτηριογραφία
    • Αγγειογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Νεφρική βιοψία, αν υπάρχει υποψία νεφρικής παρεγχυματικής νόσου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Η διάγνωση της υπέρτασης, μπορεί να γίνει όταν ο μέσος όρος τριών τουλάχιστον μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης υπερβαίνει τα 90 mm Hg για τη διαστολική ή τα 160 mm Hg για τη συστολική πίεση, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, να έχει χρησιμοποιηθεί περιχειρίδα σωστού μεγέθους και να έχει τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο 

    Λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, δίνοντας έμφαση στα παρακάτω:

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου
    • Ατομικό ιστορικό καρδιαγγειακής, αγγειακής εγκεφαλικής και νεφρικής νόσου, καθώς και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
    • Παλαιότερα ανεβασμένη αρτηριακή πίεση
    • Παλαιότερη αγωγή
    • Ιστορικό αύξησης του σωματικού βάρους, σωματικής άσκησης, πρόσληψης νατρίου, λίπους και κατανάλωσης αλκοόλ
    • Συμπτώματα που υποδεικνύουν δευτεροπαθή υπέρταση 
    • Ψυχοκοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση
    • Άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης
    • Βυθοσκόπηση για ανεύρεση στένωσης των αρτηριολίων, σημείου αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, αιμορραγιών, εξιδρωμάτων και οιδήματος θηλής 
    • Λεπτομερή εξέταση της καρδιάς και έλεγχο των περιφερικών σφύξεων. Σύγκριση μεταξύ κερκιδικού και μηριαίου σφυγμικού κύματος και για την ανεύρεση διαφόρων στον όγκο και τον συγχρονισμό
    • Εξέταση της κοιλίας για την ανεύρεση μαζών ή παθολογικών φυσημάτων. Ακροασθείτε ιδιαίτερα την περιοχή πάνω από τα λαγόνια, στην κατανομή των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να εξατομικεύονται, ανάλογα με τους άλλους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς, γενικά όμως, η θεραπεία στοχεύει ώστε η διαστολική πίεση < 90 mm Hg και η συστολική < 160 mm Hg
    • Σε παχύσαρκους ασθενείς, η ελάττωση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση της αρτηριακής πίεσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος θα πρέπει να περιλαμβάνεται πάντοτε σε πλήρες πρόγραμμα ελάττωσης των κινδύνων για καρδιαγγειακή νόσο
    • Ασκήσεις "βιοαναστολής" και χαλάρωσης φαίνεται ότι ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική δραστηριότητα με ένα πρόγραμμα αεροβικής εξάσκησης 

    hypertension complications medium

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μερικοί ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν σε ελάττωση της διαιτητικής πρόσληψης άλατος 
    • Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να ελαττωθεί κάτω από 30 γραμμάρια την ημέρα 
    • Ελάττωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπών και αύξηση των πολυακορέστων 
    • Η χρήση καλίου και ασβεστίου μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δίνεται έμφαση στην ασυμπτωματική φύση της νόσου και στη σημασία της "δια βίου" θεραπευτικής αντιμετώπισης
    • Ανασκόπηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, με έμφαση για την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος πρόληψης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτελούνται από τις τέσσερις ακόλουθες κατηγορίες και τους εκπροσώπους τους:

    Διουρητικά:

    • Υδροχλωροθειαζίδη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Χλωροθαλιδόνη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Ινδαπαμίδη 2,5-5 mg την ημέρα 

    Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ):

    • Καπτοπρίλη 25-300 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Εναλαπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα 
    • Φοσινοπρίλη 10-80 mg την ημέρα
    • Λισινοπρίλη 50-20 mg την ημέρα
    • Ραμιπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα
    • Κουϊναπρίλη 10-80 mg την ημέρα 
    • Μπεναζεπρίλη 10-40 mg την ημέρα 
    • Σιλαζαπρίλη 2,5-5 mg την ημέρα
    • Περινδοπρίλη 1-16 mg την ημέρα 
    • Σπιραπρίλη 12,5-50 mg την ημέρα

    Αναστολείς ασβεστίου:

    • Διλτιαζέμη (συνεχούς απελευθέρωσης) 180-360 mg την ημέρα 
    • Φελοδιπίνη 5-20 mg την ημέρα
    • Ισραδιπίνη 2,5-10 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Νικαρδιπίνη 20-40 mg τρεις φορές την ημέρα 
    • Νιφεδιπίνη (βραδείας απελευθέρωσης) 30-120 mg την ημέρα 
    • Νιτρενδιπίνη 5-40 mg την ημέρα 
    • Βεραπαμίλη (συνεχούς απελευθέρωσης) 120-480 mg την ημέρα

    β-αναστολείς:

    • Ασεμπουτολόλη 400-800 mg την ημέρα
    • Ατενολόλη 25-100 mg την ημέρα
    • Μετοπρολόλη 50-200 mg την ημέρα
    • Ναδολόλη 40-320 mg την ημέρα
    • Πενβουτολόλη 20-40 mg την ημέρα
    • Πινδολόλη 5-30 mg δύο φορές την ημέρα
    • Προπρανολόλη 40-240 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Τιμολόλη 10-40 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ημέρες 
    • Βηταξοζολόλη 5-40 mg την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Τα διουρητικά μπορεί να επιδεινώσουν ουρική αρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι β-αναστολείς αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του αναπνευστικού, καρδιακή ανεπάρκεια και κολποκοιλιακό αποκλεισμό. Ο σακχαρώδης διαβήτης και η περιφερική αγγειοπάθεια αποτελούν σχετικές αντενδείξεις 
    • Η διλτιαζέμη και η βεραπαμίλη θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πολλά από αυτά μπορούν να προστεθούν στα ανωτέρω, σε συνδυασμένη αγωγή α-αδρενεργικά φάρμακα:

    • Πραζοσίνη 1-10 mg δύο φορές την ημέρα
    • Τεραζοσίνη 1-20 mg την ημέρα 
    • Δοξαζοσίνη 1-16 mg την ημέρα

    Κεντρικώς δρώντες αναστολείς του συμπαθητικού:

    • Κλονιδίνη 0,1-1,2 mg την ημέρα ή αυτοκόλλητο έμπλαστρο που τοποθετείται κάθε εβδομάδα 0,1-0,3 mg την ημέρα
    • Γουαναφασίνη 1-3 mg την ημέρα
    • Μεθυλτόπα 250-2.000 mg δύο φορές την ημέρα

    Περιφερικά δρώντα συμπαθητικολυτικά:

    • Γουαναδρέλη 5-75 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Γουανεθιδίνη 10-50 mg την ημέρα
    • Ρεσερπίνη 0,1-0,25 mg την ημέρα 
    • Λαμπεταλόλη 100-900 mg δύο φορές την ημέρα 

    Αγγειοδιασταλτικά:

    • Υδραλαζίνη 25-150 mg δύο φορές την ημέρα
    • Μινοξιδίλη (χρησιμοποιείται σπάνια, λόγω των παρενεργειών της)

    Διουρητικά της αγκύλης: 

    • Φουροσεμίδη 20-320 mg την ημέρα
    • Βουμετανίδη 0,5-2 mg την ημέρα
    • Εθακρυνικό οξύ 25-100 mg την ημέρα

    Καλιοκρατητικά διουρητικά:

    • Γενικά, χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει υποκαλιαιμία με τα θειαζιδικά διουρητικά 
    • Αμιλορίδη 5-10 mg την ημέρα 
    • Σπιρονολακτόνη 25-150 mg την ημέρα 
    • Τριαμτερένη 50-150 mg την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Από τη στιγμή που η κατάσταση σταθεροποιείται, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε 3 έως 6 μήνες 
    • Ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής καθώς και της συμμόρφωσης του ασθενούς
    • Θα πρέπει να γίνονται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, γενική εξέταση ούρων, μέτρηση κρεατινίνης και καλίου, ως μέρος ενός γενικότερου εργαστηριακού ελέγχου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα, γυμναστική, ελάττωση stress, διακοπή του καπνίσματος, ελάττωση ή διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Υπερτασική καρδιοπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή, όταν γίνεται σωστή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται σε κάθε εξέταση ρουτίνας 
    • Η υπέρταση μπορεί να συνοδεύει ένα μεγάλο αριθμό οξέων και χρονίων νοσημάτων αυτής της ηλικίας 

    Γηριατρικό: Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα εμφανίζεται συχνότερα αμιγής συστολική υπέρταση. Η θεραπεία είναι αποτελεσματική, αν και οι παρενέργειες των φαρμάκων εμφανίζονται συχνότερα

    ΚΥΗΣΗ 

    Ανύψωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε χρόνια υπέρταση ή σε προεκλαμψία. Η θεραπεία ελαττώνει τόσο τη μητρική όσο και την εμβρυϊκή θνητότητα. Μερικά φάρμακα μπορούν να βλάψουν το κύημα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    high blood pressure hypertension symptoms thumb 732x549

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Τα περισσότερα πιεσόμετρα της αγοράς είναι ανακριβή

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Να τρώτε μια σκελίδα σκόρδο κάθε πρωί

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Διατροφή για την υπέρταση

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη - Emedi

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση - Emedi

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Οι καλύτερες οδηγίες για τους υπερτασικούς

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Το υδρόθειο βοηθάει στην υπέρταση

    Υπερτασική κρίση

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανεύρυσμα αορτής

    Η διαφορετικότητα του ανδρικού και γυναικείου φύλου

    Κάντε βάρη αν έχετε αυξημένη πίεση

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Θαλασσινό αλάτι

    Γάλα σόγιας για την υπέρταση και τον καρκίνο

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    Πρόληψη ασθενειών με γανόδερμα

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Βιοανάδραση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Τροφές φάρμακα

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

    Το τεστ της μέσης

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr