Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015 18:45

Βαζοπρεσσίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η ορμόνη του ευτυχισμένου γάμου

Βαζοπρεσίνη είναι η αντιδιουρητική ορμόνη ή αγγειοπιεσίνη ή βαζοπρεσσίνη (ADH).

Είναι πεπτιδική ορμόνη. Είναι ένα μικρό σχετικά πεπτίδιο με 9 αμινοξέα που παράγεται στον υποθάλαμο, αλλά εκκρίνεται από τον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης.

Φυσιολογικά η ADH εκκρίνεται όταν αυξάνεται η ωσμωτικότητα του εξωκυττάριου υγρού ως αποτέλεσμα της αύξησης των ηλεκτρολυτών στο αίμα ή όταν ελαττώνεται ο όγκος του εξωκυττάριου χώρου, όπως συμαβαίνει στην αιμορραγία.

Υποδοχείς της ADH βρίσκονται σε κύτταρα των αθροιστικών σωληναρίων του νεφρού και βοηθούν στην επαναρρόφηση του νερού και έτσι παράγονται πιο πυκνά ούρα και εξοικονομείται νερό.

Η έλλειψη παραγωγής της ορμόνης (κεντρικός) ή η αδυναμία πρόσληψης της από τους νεφρούς (νεφρογενής) οδηγεί στον άποιο διαβήτη με συμπτώματα πολυδιψία, πολυουρία και αφυδάτωση.

Η ονομασία βαζοπρεσίνη δόθηκε αρχικά στην ορμόνη όταν ανακαλύφθηκε ότι προκαλεί σύσπαση των περιφερειακών αγγείων, με αποτέλεσμα την αύξηση της πίεσης του αίματος.

Στα περισσότερα ζώα και στους ανθρώπους, η βαζοπρεσίνη αποτελείται από τα αμινοξέα κυστεΐνη, τυροσίνη, φαινυλαλανίνη, γλουταμίνη, ασπαραγίνη, κυστεΐνη, προλίνη, αργινίνη και γλυκίνη. Τα πέντε πρώτα σχηματίζουν έναν δακτύλιο, ο οποίος κλείνει με μια δισουλφιδική γέφυρα μεταξύ των δύο κυστεϊνών, ενώ τα υπόλοιπα τρία κλείνουν με μια πλευρική αλυσίδα.

Η έκκρισή της ρυθμίζεται από δύο παράγοντες, την ωσμωμοριακότητα του πλάσματος και τον όγκο του αίματος. Αύξηση της ωσμωμοριακότητας και ελάττωση του όγκου του αίματος προκαλούν την απελευθέρωση της ορμόνης. Διαταραχές της έκκρισης της βαζοπρεσίνης, διαφορετικής αιτιολογίας, όπως κρανιακή κάκωση, προκαλούν κάποιο είδος διαβήτη, κατά τον οποίο αυξάνεται έντονα η αποβολή αραιών ούρων.

Η βαζοπρεσίνη μπορεί, επίσης, να απελευθερωθεί άμεσα στον εγκέφαλο και παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά, το σεξουαλικό κίνητρο, την προσκόλληση στο σύντροφο και στο στρες στη μητέρα. Έχει μια πολύ βραχεία ημιζωή 16-24 λεπτών.

Η αγγειοπιεσίνη απελευθερώνεται εντός του εγκεφάλου με ένα κιρκαδικό ρυθμό από νευρώνες του υπερχιασματικού πυρήνα. Απελευθερώνεται από νευρώνες κεντρικά του υποθαλάμου και εμπλέκεται στην επιθετικότητα, την ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, καθώς και την ρύθμιση της θερμοκρασίας. 

Είναι πιθανό ότι η αγγειοπιεσίνη να δρα σε συνδυασμό με την ορμόνη απελευθέρωσης της κορτικοτροπίνης και ρυθμίζουν μαζί την απελευθέρωση των κορτικοστεροειδών από τα επινεφρίδια σε απόκριση στο στρες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας.

Ο επιλεκτικός αποκλεισμός AVPr1a έχει αποδείξει ότι η βαζοπρεσίνη είναι ζωτικής σημασίας για την συντροφικότητα.

Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η αγγειοπιεσίνη μπορεί να έχει και αναλγητικές επιδράσεις. Τα αποτελέσματα αναλγησίας της αγγειοπιεσίνης εξαρτώνται τόσο από το στρες όσο και από το φύλο.

Η ακριβής κατανομή των υποδοχέων στον εγκέφαλο σχετίζεται με τα πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς (μονογαμικότητα, απιστία, επιθετικότητα στους άνδρες). Ο εγκέφαλος των ανδρών χρησιμοποιεί την βασοπρεσίνη ως ανταμοιβή για το σχηματισμό δεσμών με ένα σύντροφο, και άνδρες με ένα ή δύο αλληλόμορφα είναι πιο πιθανό να είναι άπιστοι και να χωρίζουν εύκολα. 

Οι υποδοχείς βαζοπρεσίνης στον εγκέφαλο κατανέμονται κατά μήκος της διαδρομής του κυκλώματος ανταμοιβής, στην κοιλιακή ωχρά σφαίρα, και ενεργοποιούνται όταν η βαζοπρεσίνη απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, όπως το ζευγάρωμα. Η ενεργοποίηση του κυκλώματος ανταμοιβής ενισχύει αυτή τη συμπεριφορά, οδηγώντας σε μονογαμία και σε ευτυχισμένο γάμο.

Η αγγειοπιεσίνη εκκρίνεται από τον οπίσθιο αδένα της υπόφυσης σε απόκριση στη μείωση του όγκου του πλάσματος, σε απόκριση στην αύξηση της ωσμωτικότητας του πλάσματος, και σε απόκριση στη χολοκυστοκινίνη που εκκρίνεται από το λεπτό έντερο.

-Η έκκριση σε απόκριση στον ελαττωμένο όγκο του πλάσματος ενεργοποιείται από τους υποδοχείς πίεσης στις φλέβες στα ιγμόρεια, στους κόλπους και στην  καρωτίδα.

-Η έκκριση σε αύξηση της ωσμωτικής πίεσης του πλάσματος προκαλείται από ωσμωϋποδοχείς στον υποθάλαμο.

-Η έκκριση σε απόκριση σε αυξήσεις της χολοκυστοκινίνης του πλάσματος προκαλείται από έναν άγνωστο μονοπάτι.

-Η έκκριση στον εγκέφαλο γίνεται στους υποθαλαμικές υπεροπτικούς πυρήνες και στον παρακοιλιακό πυρήνα και είναι οι ίδιοι ωσμωϋποδοχείς, αλλά επίσης να λαμβάνουν συναπτική εισροή από άλλους υποδοχείς που βρίσκονται σε περιοχές που γειτνιάζουν με το πρόσθιο τοίχωμα της τρίτης κοιλίας. 

Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την έκκριση της αγγειοπιεσίνης:

-Η αιθανόλη (οινόπνευμα) μειώνει την έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης που είναι εξαρτώμενη από το ασβέστιο αναστέλλοντας τους τασεοελεγχόμενους διαύλους ασβεστίου στις νευρικές απολήξεις.

-Η αγγειοτενσίνη II διεγείρει την έκκριση της βαζοπρεσίνης.

-Το νατριουρητικό πεπτίδιο των κόλπων αναστέλλει την έκκριση βαζοπρεσίνης, εν μέρει μέσω αναστολής της αγγειοτενσίνης II που προκαλείται από διέγερση της εκκρίσεως της βαζοπρεσίνης.

Το κύριο ερέθισμα για την έκκριση της βαζοπρεσσίνης είναι η αύξηση της ωσμωτικότητας του πλάσματος. Ο μειωμένος όγκος του εξωκυτταρικού υγρού έχει, επίσης, αυτό το αποτέλεσμα, αλλά είναι λιγότερο ευαίσθητος μηχανισμός.

Υψηλά επίπεδα έκκρισης βαζοπρεσίνης μπορεί να οδηγήσουν σε υπονατριαιμία.

-Σε πολλές περιπτώσεις, η έκκριση βαζοπρεσίνης είναι κατάλληλη (λόγω σοβαρής υπογκαιμίας), και η κατάσταση χαρακτηρίζεται "υπογκαιμική υπονατριαιμία".

-Σε ορισμένες νοσηρές καταστάσεις (καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρωσικό σύνδρομο), ο όγκος του υγρού του σώματος αυξάνεται, αλλά η παραγωγή βαζοπρεσίνης δεν καταστέλλεται για διάφορους λόγους. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται "υπερογκαιμική υπονατριαιμία".

Σε ένα ποσοστό περιπτώσεων υπονατριαιμίας δεν υπάρχει ούτε υπερογκαιμία ούτε υπογκαιμία, όπως σε έλλειψη της κορτιζόλης ή θυροξίνης ή σε χαμηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες δίαιτα -σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH). 

Το SIADH μπορεί να προκληθεί πολλές μορφές καρκίνου  ιδιαίτερα το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα και άλλες ασθένειες  που επηρεάζουν τον εγκέφαλο ή τον πνεύμονα (μολύνσεις, αιμορραγία). Ένας αριθμός φαρμάκων έχει συσχετισθεί με το SIADH, όπως ορισμένα αντικαταθλιπτικά (αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά), η καρβαμαζεπίνη, η ωκυτοκίνη (που χρησιμοποιείται για την τόνωση) και η βινκριστίνη που είναι χημειοθεραπευτικό φάρμακο, αλλά και οι φθοροκινολόνες (σιπροφλοξασίνη και μοξιφλοξασίνη). 


Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων βαζοπρεσίνης.

Η υπονατριαιμία μπορεί να αντιμετωπίζεται φαρμακευτικώς με ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοπιεσίνης. 

Οι αγωνιστές αγγειοπιεσίνης χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε διάφορες καταστάσεις. Το μακράς δράσης συνθετικό ανάλογο δεσμοπρεσσίνη  χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις με χαμηλή έκκριση της βαζοπρεσσίνης, καθώς και για τον έλεγχο της αιμορραγίας (νόσος von Willebrand και σε ήπια αιμορροφιλία Α) και στην ενούρηση στα παιδιά. H Terlipressin χρησιμοποιείται ως αγγειοσυσταλτικό. Τα ανάλογα της βαζοπρεσσίνης χρησιμοποιούνται και για κιρσούς οισοφάγου.

Εγχύσεις αγγειοπιεσίνης χρησιμοποιούνται επίσης ως θεραπεία δεύτερης γραμμής σε ασθενείς με σηπτικό σοκ που δεν ανταποκρίνεται στις εγχύσεις κατεχολαμινών (π.χ., ντοπαμίνη ή νορεπινεφρίνη).


Ο ρόλος της βαζοπρεσίνης  σε καρδιακή ανακοπή

Η χρήση της βαζοπρεσσίνηςσε καρδιακή ανάνηψη αυξάνει την στεφανιαία ροή και βελτιώνει τη νευρολογική εικόνα. Η βασοπρεσίνη σε αντίθεση με την επινεφρίνη σε καρδιακή ανακοπή δεν αυξάνει τις απαιτήσεις του μυοκαρδίου και του εγκεφάλου σε οξυγόνο. Στην Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση και στην καρδιολογική φροντίδα η αγγειοσυσπαστική θεραπεία γίνεται με  επινεφρίνη σε ενήλικες ασθενείς με καρδιακή ανακοπή. Η αγγειοπιεσίνη μπορεί να αντικαταστήσει είτε την πρώτη ή τη δεύτερη δόση της επινεφρίνης στη θεραπεία της καρδιακής ανακοπής.


Συμπερασματικά 

Η αγγειοπιεσίνη είναι μία ορμόνη που σχηματίζεται στο υποθάλαμο και εκκρίνεται από την υπόφυση σε θηλαστικά.

Η ορμόνη έχει μια ποικιλία επιδράσεων όταν απελευθερώνεται, αν και χρησιμοποιείται, κυρίως, για τον έλεγχο της κατακράτησης του νερού μέσω της μείωσης της παραγωγής ούρων.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η βασοπρεσίνη παίζει ρόλο στην συντροφικότητα.

Όταν το σώμα είναι αφυδατωμένο, χρησιμοποιεί την αγγειοπιεσίνη για τη ρύθμιση του νερού στο σώμα. Με τη μείωση του ποσού των ούρων που αποβάλλονται, η ορμόνη βοηθά το σώμα να απορροφήσει εκ νέου νερό.

Αν υψηλές ποσότητες αγγειοπιεσίνης απελευθερώνονται στο σώμα μέσω της υπόφυσης, προκαλείται αγγειοσύσπαση, στενεύουν τα αιμοφόρα αγγεία και αυξάνεται προσωρινά η πίεση του αίματος. Σε σοκ, από τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο, η αρτηριακή πίεση μπορεί να μειωθεί σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα. Η απελευθέρωση της βαζοπρεσσίνης μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης και την πρόληψη ή τη μείωση των επιπτώσεων του σοκ.

Ορισμένες πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η ορμόνη βαζοπρεσίνη μπορεί να προκαλέσει μια ποικιλία από ενδιαφέρουσες νευρολογικές επιδράσεις (σεξουαλική ζωή, ζευγάρωμα, συμπεριφορές παιδιών, επιθετικές συμπεριφορές, όπως μητρική ή προστατευτική συμπεριφορά).

Όσοι είναι μονογαμικοί εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα  βαζοπρεσσίνης από τους πολυγαμικούς. Υψηλά επίπεδα της ορμόνης παρατηρούνται σε όσους έχουν έναν ευτυχισμένο γάμο. 

Οι κοινωνικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους έχουν αποδειχθεί ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του ανθρώπου. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να συνδέουν την αγάπη ή τη δέσμευσή τους με τους άλλους, ως αποτέλεσμα των συναισθημάτων τους. Η επίδραση των ορμονών, όπως της αγγειοπιεσίνης στη δημιουργία στενών συναισθηματικών σχέσεων είναι θέμα επιστημονικής μελέτης.

Το γεγονός ότι μια ορμόνη που χρησιμοποιείται κυρίως για τον έλεγχο της λειτουργίας των νεφρών θα μπορούσε επίσης να σας βοηθήσει να έχετε ένα ευτυχισμένο γάμο, είναι απλώς άλλο ένα παράδειγμα της αποτελεσματικότητας του ανθρώπινου συστήματος.

Η εξασφάλιση ισχυρού δεσμού μεταξύ των συντρόφων αυξάνει την πιθανότητα ενός ευτυχισμένου γάμου και μιας ευτυχισμένης οικογένειας και τα παιδιά μεγαλώνουν με δύο γονείς για την παροχή και την προστασία τους, ως εκ τούτου, αυξάνονται οι πιθανότητες επιβίωσης.

Η βαζοπρεσσίνη, εκτός εκτός από την ικανότητά της να ρυθμίζει τη λειτουργία των νεφρών και να εξασφαλίζει την αναγκαία αγγειοσυστολή, μπορεί επίσης να είναι ένας μυστικός πράκτορας που εργάζεται για να σας βοηθήσει να αγαπήσετε τον σύντροφό σας, αλλά και όλους τους ανθρώπους.

Η αγάπη είναι η επιλογή!

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης, 

Βρέθηκε το γονίδιο της απιστίας

Δίκτυο αγάπης

Αιμορροφιλία

Αδένωμα της υπόφυσης

Πορφυρία

Μηνιγγίτιδα

Κόλπο για να βγει αρνητικό το αλκοτεστ

Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

Ο ορμονολογικός εργαστηριακός έλεγχος αίματος

Ουρικό οξύ αίματος

Όγκοι θύμου αδένα

Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

Kροταφική αρτηρίτιδα

Σύνδρομο Guillain Barre

Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

Οι γυναίκες πονάνε περισσότερο από τους άνδρες

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 5313 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019 18:11
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σπόροι μη αποφλοιωμένοι Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Η διατροφική αξία των μη αποφλοιωμένων σπόρων

     

    Ένας σπόρος είναι ένα εμβρυονικό φυτό που περικλείεται σε προστατευτικό εξωτερικό κάλυμμα. Ο σχηματισμός του σπόρου αποτελεί μέρος της διαδικασίας αναπαραγωγής σε φυτά σπόρων, σπερματοφύλακες, συμπεριλαμβανομένων των φυτών γυμνόσπερμα και αγγειόσπερμα.

    Οι σπόροι είναι το προϊόν του ώριμου ωαρίου, μετά τη γονιμοποίηση από τη γύρη και κάποια ανάπτυξη στο μητρικό φυτό. Το έμβρυο αναπτύσσεται από το ζυγωτό και το στρώμα του σπόρου από τα περιβόλια του ωαρίου.

    Οι σπόροι αποτέλεσαν μια σημαντική εξέλιξη στην αναπαραγωγή και την επιτυχία των φυτών γυμνόσπερμων και αγγειόσπερμων, σε σχέση με πιο πρωτόγονα φυτά, όπως οι φτέρες, τα βρύα, τα οποία δεν έχουν σπόρους και χρησιμοποιούν εξαρτώμενα από το νερό μέσα για να αναπαραχθούν.

    Τα φυτά σπόρων σήμερα κυριαρχούν στις βιολογικές θέσεις στην ξηρά, από τα δάση έως τα λιβάδια τόσο σε ζεστό όσο και σε κρύο κλίμα.

    Ο όρος "σπόρος" χρησιμοποιείται για πατάτες, καλαμπόκι ή ηλίανθο. Στην περίπτωση των σπόρων ηλίανθου και καλαμποκιού, αυτό που σπέρνεται είναι ο σπόρος που περικλείεται σε κέλυφος ή φλοιό, ενώ η πατάτα είναι κόνδυλος.

    Οι σπόροι είναι στην πραγματικότητα ξηροί καρποί.

    Τα φυτά που παράγουν μούρα ονομάζονται βακκίνια.

    Τα φρούτα (όπως το ροδάκινο) έχουν το ενδοκάρπιο και περιβάλλει τους πραγματικούς σπόρους.

    Τα καρύδια είναι ο καρπός ενός σπόρου με σκληρό κέλυφος  με έναν άκαμπτο σπόρο, όπως τα βελανίδια ή τα φουντούκια.

    Οι σπόροι διακρίνονται σε αγγειόσπερμους "κλειστοί σπόροι" και γυμνόσπερμους "γυμνοί σπόροι". Οι σπόροι αγγειόσπερμων παράγονται σε μια σκληρή ή σαρκώδη δομή που ονομάζεται φρούτο που περικλείει τους σπόρους για προστασία για να εξασφαλιστεί η υγιή ανάπτυξη. Ορισμένα φρούτα έχουν στρώματα σκληρού και σαρκώδους υλικού. Οι σπόροι γυμνόσπερμων, δεν περικλείονται σε καμιά δομή και είναι "γυμνοί" στα κλαδιά των κώνων. Ωστόσο, οι σπόροι καλύπτονται από τις κωνικές κλίμακες, καθώς, αναπτύσσονται σε ορισμένα είδη κωνοφόρων.

    Η παραγωγή σπόρων σε φυσικούς πληθυσμούς φυτών ποικίλλει ευρέως από έτος σε έτος, σε ανταπόκριση στις μεταβλητές του καιρού, τα έντομα και τις ασθένειες, καθώς και στους εσωτερικούς κύκλους των ίδιων των φυτών.

    Στάδια ανάπτυξης σπόρου:

    I  Zygote

    II Proembryo

    III Globular

    IV Heart

    V Torpedo

    VI ώριμο έμβρυο

    Key1. Endosperm 2. Zygote 3. Embryo 4. Suspensor 5. Cotyledons 6. Shoot Apical Meristem 7. Root Apical Meristem 8. Radicle 9. Hypocotyl 10. Epicotyl 11. Seed Coat

    sporoi 1
    Οι σπόροι αγγειοσπέρματος (ανθισμένα φυτά) αποτελούνται από τρία γενετικά διακριτά συστατικά:

    (1) το έμβρυο που σχηματίζεται από το ζυγώτη,

    (2) το ενδοσπέρμιο, το οποίο είναι κανονικά τριπλοειδές,

    (3) την επικάλυψη σπόρου από ιστό προερχόμενο από τον μητρικό ιστό του ωαρίου.

    Στα αγγειόσπερμα, η διαδικασία ανάπτυξης σπόρων ξεκινά με διπλή γονιμοποίηση, η οποία περιλαμβάνει τη σύντηξη δύο αρσενικών γαμετών με το κύτταρο ωαρίων και το κεντρικό κύτταρο για να σχηματιστεί το πρωτογενές ενδοσπέρμιο και ο ζυγώτης. Αμέσως μετά τη γονιμοποίηση, ο ζυγώτης είναι ως επί το πλείστον ανενεργός, αλλά το πρωτογενές ενδοσπέρμιο διαιρείται γρήγορα για να σχηματίσει τον ιστό ενδοσπέρματος. Αυτός ο ιστός γίνεται το τρόφιμο που καταναλώνει το νεαρό φυτό μέχρι να αναπτυχθούν οι ρίζες μετά τη βλάστηση.

    Ωάριο

    Μετά τη γονιμοποίηση τα ωάρια αναπτύσσονται στους σπόρους.

    Το ωάριο αποτελείται από έναν αριθμό συστατικών:

    Το funiculus (funiculus, funiculi) ή στέλεχος σπόρου που συνδέει το ωάριο με τον πλακούντα και επομένως με το ωοειδές ή το τοίχωμα των φρούτων, στο περικάρπιο.

    Το nucellus, το υπόλοιπο του megasporangium και η κύρια περιοχή του ωαρίου, όπου αναπτύσσεται το megagametophyte.

    Το micropyle, ένας μικρός πόρος ή ένα άνοιγμα στην κορυφή του περιβλήματος του ωαρίου όπου ο σωλήνας γύρης εισέρχεται συνήθως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γονιμοποίησης.

    Η chalaza, η βάση του ωαρίου που βρίσκεται απέναντι από το micropyle, όπου το αγκύλιο και το nucellus συνδέονται μεταξύ τους.

    Το σχήμα των ωαρίων που αναπτύσσονται, συχνά, επηρεάζει το τελικό σχήμα των σπόρων.

    Τα φυτά παράγουν γενικά ωάρια τεσσάρων σχημάτων: το πιο συχνό σχήμα ονομάζεται ανατόπιο και είναι καμπύλο. Οι ορθοτροπικές ωοθήκες είναι ίσιες με όλα τα μέρη του ωαρίου που είναι τοποθετημένα σε μακρά σειρά που παράγει έναν αμόλυντο σπόρο. Οι καμπυλοτροπικές ωοθήκες έχουν ένα καμπύλο μεγαγαμετόφυτο που συχνά δίνουν στον σπόρο ένα σφιχτό σχήμα "C". Το τελευταίο σχήμα ωοθυλακίου ονομάζεται αμφιτροπικό, όπου το ωάριο είναι μερικώς ανεστραμμένο και γυρίζει πίσω 90 μοίρες στο μίσχο του (funicle ή funiculus).

    Στην πλειοψηφία των ανθισμένων φυτών, η πρώτη διαίρεση του ζυγώτη είναι εγκάρσια προσανατολισμένη σε σχέση με τον μακρύ άξονα και αυτό καθορίζει την πολικότητα του εμβρύου. Ο ανώτερος ή χαλαζικός πόλος γίνεται η κύρια περιοχή ανάπτυξης του εμβρύου, ενώ ο κάτω ή μικροπυλιακός πόλος παράγει τον υπό μορφή μίσχων αναστολέα που προσκολλάται στο μικρό πόρο. Το εναιώρημα απορροφά και παράγει θρεπτικά συστατικά από το ενδοσπέρμιο που χρησιμοποιούνται κατά την ανάπτυξη του εμβρύου.

    Έμβρυο

    Τα κύρια συστατικά του εμβρύου είναι:

    Οι κοτυληδόνες είναι τα φύλλα σπόρων, που συνδέονται με τον εμβρυϊκό άξονα. Μπορεί να υπάρχει ένας (μονοκοτυλήδονοι) ή δύο (Δικοτυληδόνες). Οι κοτυληδόνες είναι, επίσης η πηγή θρεπτικών ουσιών στα μη ενδοσπερμικά δικοτυλήδοντα, οπότε αντικαθιστούν το ενδοσπέρμιο και είναι παχιά και δερματικά. Στους ενδοσπερμικούς σπόρους οι κοτυληδόνες είναι λεπτοί.

    Ο επικοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας πάνω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου.

    Το plumule, το άκρο του επικοτύλιου έχει μια φτερωτή εμφάνιση λόγω της παρουσίας των νεαρών φύλλων και θα γίνει εξαφανιστεί μετά τη βλάστηση.

    Ο υποκοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας κάτω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου συνδέει τον επικοτύλιο και τη ρίζα, είναι η ζώνη μετάβασης στελέχους και ρίζας.

    Η ρίζα, η βασική άκρη του υποκοτύλου, μεγαλώνει στην πρωτογενή ρίζα.

    Γυμνόσπερμα

    Στα γυμνόσπερμα, που δεν σχηματίζουν ωάρια, ένας πυρήνας σπέρματος ενώνεται με τον πυρήνα των ωαρίων. Ο σπόρος αποτελείται από το έμβρυο (αποτέλεσμα της γονιμοποίησης) και ιστό από το μητρικό φυτό, το οποίο, επίσης, σχηματίζει κώνο γύρω από τους σπόρους σε κωνοφόρα φυτά, όπως το πεύκο και η ερυθρελάτη.

    Ένας τυπικός σπόρος περιλαμβάνει δύο βασικά μέρη:

    -ένα έμβρυο.

    -ένα στρώμα σπόρου.

    Επιπλέον, το ενδοσπέρμιο σχηματίζει μια παροχή θρεπτικών ουσιών για το έμβρυο στα περισσότερα μονοκοτυλήδοντα και τα ενδοσπερμικά δικοτυλήδονα.

    Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών των σπόρων

    Εντός του σπόρου, συνήθως υπάρχει μια αποθήκη θρεπτικών ουσιών για το δενδρύλλιο που θα αναπτυχθεί από το έμβρυο. Η μορφή της αποθηκευμένης τροφής ποικίλλει ανάλογα με το είδος του φυτού. Σε αγγειόσπερμα, η αποθηκευμένη τροφή αρχίζει ως ιστός που ονομάζεται ενδοσπέρμιο, το οποίο προέρχεται από το μητρικό φυτό και τη γύρη μέσω διπλής γονιμοποίησης. Είναι, συνήθως, τριπλοειδές και είναι πλούσιο σε έλαιο ή άμυλο και πρωτεΐνες. Στα γυμνόσπερμα, όπως, στα κωνοφόρα, ο ιστός αποθήκευσης τροφίμων (που ονομάζεται επίσης ενδοσπέρμιο) είναι μέρος του θηλυκού γαμετόφυτου, ενός απλοειδούς ιστού. Το ενδοσπέρμιο περιβάλλεται από το στρώμα αλεουρόνης (περιφερειακό ενδοσπέρμιο) και είναι γεμάτο με κόκκους πρωτεϊνικής αλουρόνης.

    Λειτουργίες σπόρων

    Οι σπόροι εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες για τα φυτά που τους παράγουν, όπως η διατροφή του εμβρύου, η διασπορά σε μια νέα θέση και η αδράνεια σε δυσμενείς συνθήκες. Οι σπόροι είναι ουσιαστικά μέσα αναπαραγωγής και οι περισσότεροι σπόροι είναι το προϊόν της σεξουαλικής αναπαραγωγής, το οποίο παράγει μια αναδιάταξη του γενετικού υλικού και της μεταβλητότητας του φαινοτύπου στην οποία δρα η φυσική επιλογή.

    Οι σπόροι προστατεύουν και θρέφουν το έμβρυο ή το νεαρό φυτό. 

    Σε αντίθεση με τα ζώα, τα φυτά περιορίζονται στην ικανότητά τους να αναζητούν ευνοϊκές συνθήκες ζωής και ανάπτυξης. Ως αποτέλεσμα, τα φυτά έχουν αναπτύξει πολλούς τρόπους για να διασκορπίσουν τους απογόνους. Ένας σπόρος πρέπει κατά κάποιο τρόπο "να φτάσει" σε μια θέση και να είναι εκεί σε μια εποχή ευνοϊκή για τη βλάστηση και την ανάπτυξη. Όταν τα φρούτα ανοίγουν, απελευθερώνουν τους σπόρους τους με φυσιολογικό τρόπο και άλλοι σπόροι απελευθερώνονται με τον άνεμο, όπως οι πικραλίδες.

    Αδρανοποίηση σπόρων

    Η αδρανοποίηση των σπόρων έχει δύο κύριες λειτουργίες: η πρώτη είναι η συγχρονισμένη βλάστηση με τις βέλτιστες συνθήκες επιβίωσης του προκύπτοντος δενδρυλλίου. H δεύτερη είναι η εξάπλωση βλάστησης μιας παρτίδας σπόρων με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε μια καταστροφή (π.χ. καθυστερημένοι παγετοί, ξηρασία, φυτοφάγα ζώα) να μην έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο όλων των απογόνων ενός φυτού. Η αδράνεια του σπόρου ορίζεται ως ένας σπόρος που αποτυγχάνει να βλαστήσει υπό περιβαλλοντικές συνθήκες βέλτιστες για βλάστηση, κανονικά όταν το περιβάλλον είναι σε κατάλληλη θερμοκρασία με την κατάλληλη υγρασία του εδάφους. Αυτή η αληθινή ηρεμία ή έμφυτη ηρεμία προκαλείται, συνεπώς, από συνθήκες μέσα στους σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Έτσι, η αδράνεια είναι μια κατάσταση του σπόρου, όχι του περιβάλλοντος. Η επαγόμενη απόληξη, η αναγκαστική αδράνεια ή η ηρεμία σπόρων συμβαίνει όταν ένας σπόρος αποτυγχάνει να βλαστήσει επειδή οι εξωτερικές περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ακατάλληλες για τη βλάστηση, ως επί το πλείστον ως απάντηση στις συνθήκες που είναι πολύ δυσμενείς για τη βλάστηση των σπόρων.

    seeds 3

    Βλάστηση των σπόρων

    Η βλάστηση των σπόρων είναι μια διαδικασία με την οποία ένα έμβρυο σπόρου αναπτύσσεται σε ένα δενδρύλλιο. Περιλαμβάνει την επανενεργοποίηση των μεταβολικών οδών που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εμφάνιση της ρίζας του σπόρου, Η εμφάνιση του δενδρυλλίου πάνω από την επιφάνεια του εδάφους είναι η επόμενη φάση της ανάπτυξης του φυτού και ονομάζεται εγκατάσταση δενδρυλλίων.

    Πρέπει να υπάρχουν τρεις θεμελιώδεις συνθήκες πριν από τη βλάστηση. Το έμβρυο πρέπει να είναι ζωντανό και αυτό ονομάζεται βιωσιμότητα σπόρου. Πρέπει να ξεπεραστούν τυχόν προβλήματα στις καιρικές συνθήκες που εμποδίζουν τη βλάστηση. Πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες για τη βλάστηση.

    Η βιωσιμότητα των σπόρων είναι η ικανότητα του εμβρύου να βλαστήσει και επηρεάζεται από διάφορες συνθήκες. Ορισμένα φυτά δεν παράγουν σπόρους που έχουν λειτουργικά πλήρη έμβρυα ή ο σπόρος δεν  έχει καθόλου έμβρυο (άδειοι σπόροι) Οι θηρευτές και οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν να βλάψουν ή να εξοντώσουν τους σπόρους ενώ βρίσκονται ακόμη στο φρούτο ή μετά τη διασπορά τους. Περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως, η πλημμύρα ή η θερμότητα μπορεί να σκοτώσουν τους σπόρους πριν ή κατά τη διάρκεια της βλάστησης. Η ηλικία του σπόρου επηρεάζει την ικανότητά του για υγεία και βλάστηση: δεδομένου ότι ο σπόρος έχει ζωντανό έμβρυο και με την πάροδο του χρόνου τα κύτταρα πεθαίνουν και δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Μερικοί σπόροι μπορούν να ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από τη βλάστηση, ενώ άλλοι μπορούν να επιβιώσουν μόνο για μικρό χρονικό διάστημα και μετά τη διασπορά πριν πεθάνουν.

    Η σφριγηλότητα των σπόρων είναι ένα μέτρο της ποιότητας των σπόρων και περιλαμβάνει τη βιωσιμότητα του σπόρου, το ποσοστό βλάστησης, το ρυθμό βλάστησης και την αντοχή των φυτών που παράγονται.

    Το ποσοστό βλάστησης είναι απλά η αναλογία των σπόρων που βλασταίνουν από όλους τους σπόρους που υπόκεινται στις κατάλληλες συνθήκες για ανάπτυξη.

    Ο ρυθμός βλάστησης είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να βλαστήσουν οι σπόροι. Τα ποσοστά και οι ρυθμοί βλάστησης επηρεάζονται από τη βιωσιμότητα των σπόρων, την αδράνεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που επηρεάζουν τους σπόρους και τα δενδρύλλια. Στον τομέα της γεωργίας και της φυτοκομίας η ποιότητα των σπόρων έχει υψηλή βιωσιμότητα, μετρούμενη με το ποσοστό βλάστησης συν το ρυθμό βλάστησης. Αυτό δίνεται ως ποσοστό της βλάστησης για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, για παράδειγμα, 90% βλάστηση σε 20 ημέρες. Πολλά φυτά παράγουν σπόρους με διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας και διαφορετικοί σπόροι από τον ίδιο καρπό μπορεί να έχουν διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας.  

    Οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επηρεάζουν τη βλάστηση των σπόρων είναι: το νερό, το οξυγόνο, η θερμοκρασία και το φως.

    Προκειμένου να χωρίσει το στρώμα του σπόρου, το έμβρυο πρέπει να απορροφήσει νερό, το οποίο το κάνει να διογκωθεί, χωρίζοντας το στρώμα του σπόρου. Ωστόσο, η φύση του στρώματος σπόρου καθορίζει πόσο γρήγορα μπορεί να διεισδύσει νερό και στη συνέχεια να ξεκινήσει βλάστηση. Ο ρυθμός απορρόφησης εξαρτάται από τη διαπερατότητα του στρώματος του σπόρου, την ποσότητα του νερού στο περιβάλλον και την περιοχή επαφής του σπόρου προς την πηγή του νερού. Για μερικούς σπόρους, η απορρόφηση πάρα πολύ νερού πολύ γρήγορα μπορεί να σκοτώσει τους σπόρους. Για μερικούς σπόρους, όταν το νερό απορροφηθεί, η διαδικασία βλάστησης δεν μπορεί να σταματήσει και η ξήρανση θα γίνει μοιραία. Άλλοι σπόροι μπορούν να απορροφήσουν και να χάσουν νερό μερικές φορές χωρίς να έχουν βλάβες, αλλά η ξήρανση μπορεί να προκαλέσει δευτερογενή αδράνεια.

    Επισκευή βλάβης του DNA των σπόρων

    Κατά τη διάρκεια της ηρεμίας των σπόρων, που συχνά σχετίζεται με απρόβλεπτα και αγχωτικά περιβάλλοντα, η καταστροφή του DNA συσσωρεύεται με την ηλικία των σπόρων. Συνεπώς, οι βλάβες του DNA που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της αδρανοποίησης και φαίνεται να είναι πρόβλημα για την επιβίωση των σπόρων και η ενζυματική αποκατάσταση των βλαβών του DNA κατά τη διάρκεια της βλάστησης φαίνεται να είναι σημαντική για τη βιωσιμότητα των σπόρων.

    seeds 4

    Επαγωγή της βλάστησης

    Ορισμένες διαφορετικές στρατηγικές χρησιμοποιούνται από τους γεωπόνους για να σπάσουν την αδράνεια των σπόρων.

    Η κοκκοποίηση επιτρέπει στο νερό και τα αέρια να διεισδύσουν στον σπόρο. Περιλαμβάνει μεθόδους για τη φυσική θραύση των σκληρών στρώσεων των σπόρων ή την μαλάκυνσή τους με χημικά, όπως το εμποτισμό σε ζεστό νερό ή το τρύπημα στον σπόρο με πείρο ή το τρίψιμο σε γυαλόχαρτο ή σπάσιμο με πρέσα ή σφυρί. Μερικές φορές τα φρούτα συλλέγονται, ενώ οι σπόροι είναι ακόμα ανώριμοι και το στρώμα δεν είναι πλήρως αναπτυγμένο και σπαρμένο αμέσως πριν το στρώμα του σπόρου γίνει αδιαπέραστο. Υπό φυσικές συνθήκες, οι σπόροι του σπόρου φθείρονται από τα τρωκτικά που μασάνε στον σπόρο, οι σπόροι που τρίβονται στα βράχια (οι σπόροι μετακινούνται από τον άνεμο ή τα ρεύματα νερού) υποβάλλονται σε κατάψυξη και απόψυξη επιφανειακών υδάτων ή διέρχονται από το πεπτικό σύστημα του ζώου. Στην τελευταία περίπτωση, η επικάλυψη του σπόρου προστατεύει τον σπόρο από την πέψη, ενώ συχνά αποδυναμώνει την επικάλυψη του σπόρου έτσι ώστε το έμβρυο να είναι έτοιμο να βλαστήσει όταν αποτίθεται μαζί με ένα κομμάτι κοπράνων που ενεργεί ως λίπασμα μακριά από το μητρικό φυτό . Οι μικροοργανισμοί είναι συχνά αποτελεσματικοί στην διάσπαση σκληρών στρώσεων σπόρων και μερικές φορές χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους ως θεραπεία. Οι σπόροι φυλάσσονται σε υγρό θερμαινόμενο αμμώδες μέσο για αρκετούς μήνες υπό μη-στερεοποιημένες συνθήκες.

    Η διαστρωμάτωση, η οποία ονομάζεται, επίσης, υγρή ψύξη, καταστρέφει τη φυσιολογική αδράνεια και συνεπάγεται την προσθήκη υγρασίας στους σπόρους, έτσι ώστε να απορροφούν το νερό και στη συνέχεια υποβάλλονται σε περίοδο υγρής ψύξης για να ωριμάσουν μετά το έμβρυο. Η σπορά στο τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο και η δυνατότητα να θερμαίνονται σε δροσερές συνθήκες είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να διαστρωματωθούν οι σπόροι. 

    Η έκπλυση ή η διαβροχή στο νερό απομακρύνει τους χημικούς αναστολείς σε μερικούς σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Η βροχή και το λιωμένο χιόνι φυσικά ολοκληρώνουν αυτό το έργο. Για τους σπόρους που φυτεύονται σε κήπους, το τρεχούμενο νερό είναι καλύτερο. Αν εμποτίζονται σε ένα δοχείο, επαρκούν 12 έως 24 ώρες διαβροχής. Το μούλιασμα περισσότερο, ειδικά σε στάσιμα νερά, μπορεί να προκαλέσει έλλειψη οξυγόνου και το θάνατο σπόρων. Οι σκληροί σπόροι μπορούν να εμποτιστούν με ζεστό νερό για να σπάσουν τα αδιαπέραστα στρώματα κυττάρων που εμποδίζουν την πρόσληψη νερού.

    Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την υποβοήθηση της βλάστησης των σπόρων είναι η προχαρτοποίηση, η προκαταρκτική ψύξη, η καθημερινή εναλλαγή θερμοκρασίας, η έκθεση σε φως, στο νιτρικό κάλιο, η χρήση ρυθμιστών ανάπτυξης φυτών, όπως κυτοκινίνες, αιθυλένιο, θειουρία, υποχλωριώδες νάτριο και  άλλοι.  Μερικοί σπόροι βλασταίνουν καλύτερα μετά από μια πυρκαγιά. Για μερικούς σπόρους, η πυρκαγιά σπάει σκληρά στρώματα σπόρων, ενώ σε άλλα, η χημική ηρεμία σπάει ως αντίδραση στην παρουσία καπνού. Ο υγρός καπνός χρησιμοποιείται συχνά από τους κηπουρούς για να βοηθήσει στη βλάστηση αυτών των ειδών.

    seeds 2

    Βρώσιμοι σπόροι

    Πολλοί σπόροι είναι βρώσιμοι, κυρίως, από δημητριακά, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Από τους σπόρους προέρχονται τα περισσότερα μαγειρικά έλαια, πολλά ποτά και μπαχαρικά και μερικά σημαντικά πρόσθετα τροφίμων. Σε διαφορετικούς σπόρους το έμβρυο του σπόρου ή το ενδοσπέρμιο κυριαρχεί και παρέχει τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Οι πρωτεΐνες αποθήκευσης του εμβρύου και του ενδοσπερμίου διαφέρουν ως προς το περιεχόμενο αμινοξέων και τις φυσικές τους ιδιότητες. Για παράδειγμα, η γλουτένη του σιταριού, σημαντική για την παροχή της ελαστικής ιδιότητας στη ζύμη ψωμιού, είναι αυστηρά μια πρωτεΐνη του ενδοσπέρμιου.

    Οι σπόροι χρησιμοποιούνται για τη διάδοση πολλών καλλιεργειών όπως δημητριακά, όσπρια, δασικά δέντρα, χλοοτάπητες και βοσκοτόπια. 

    Οι σπόροι καταναλώνονται επίσης από τα ζώα.

    Ενώ ορισμένοι σπόροι είναι βρώσιμοι, άλλοι είναι επιβλαβείς, δηλητηριώδεις ή θανατηφόροι. Τα φυτά και οι σπόροι περιέχουν συχνά χημικές ενώσεις για να αποθαρρύνουν τα φυτοφάγα και τους θηρευτές σπόρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι ενώσεις απλώς έχουν γεύση κακή (όπως η μουστάρδα), αλλά άλλες ενώσεις είναι τοξικές ή διασπώνται σε τοξικές ενώσεις στο πεπτικό σύστημα. Τα παιδιά, που είναι μικρότερα από τους ενήλικες, είναι πιο ευαίσθητα σε δηλητηρίαση από φυτά και σπόρους. 

    Ένα θανατηφόρο δηλητήριο, η ρικίνη, προέρχεται από σπόρους του καστορέλαιου. Οι αναφερθείσες θανατηφόρες δόσεις είναι από δύο έως οκτώ σπόρους.

    Επιπλέον, οι σπόροι που περιέχουν αμυγδαλίνη (μήλο, βερίκοκο, πικρό αμύγδαλο, ροδάκινο, δαμάσκηνο, κεράσι, κυδώνι και άλλα, όταν καταναλώνονται σε πολύ μεγάλες ποσότητες, μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση από κυανιούχα. 

    Οι σπόροι πολλών όσπριων, συμπεριλαμβανομένου του κοινού φασολιού (Phaseolus vulgaris), περιέχουν πρωτεΐνες που ονομάζονται λεκτίνες που μπορούν να προκαλέσουν γαστρική δυσφορία εάν τα φασόλια καταναλωθούν χωρίς μαγείρεμα. Το κοινό φασόλι και πολλά άλλα, συμπεριλαμβανομένης της σόγιας, περιέχουν επίσης αναστολείς θρυψίνης οι οποίοι παρεμποδίζουν τη δράση του πεπτικού ενζύμου θρυψίνη. Οι κανονικές διεργασίες μαγειρέματος υποβαθμίζουν τις λεκτίνες και τους αναστολείς της θρυψίνης σε αβλαβείς μορφές.

    Πολλά σημαντικά μη λιπαρά έλαια εξάγονται από τους σπόρους. Το λινέλαιο χρησιμοποιείται στα χρώματα.

    Το λάδι από jojoba και crambe είναι παρόμοιο με το λάδι φαλαινών.

    Οι σπόροι είναι η πηγή ορισμένων φαρμάκων, μεταξύ των οποίων το καστορέλαιο, το έλαιο δέντρων τσαγιού και το λακτοειδές φάρμακο Laetrile.

    Στους μη αποφλοιωμένους σπόρους συμπεριλαμβάνονται οι σπόροι κριθαριού, βρώμης, σιταρού και καλαμποκιού που αποτελούν συστατικά του μείγματος μούσλι (muesli).

    Όλοι οι σπόροι είναι σημαντικές πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνης Ε, αλλά και μετάλλων.

    seeds 5

    Ανά 100 γραμμάρια περιέχουν % ελάχιστες ημερήσιες ανάγκες

    Βιταμίνη Β3 50%

    Βιταμίνη Β1 30%

    Φυλλικό οξύ 30%

    Βιταμίνη Β6 25%

    Βιταμίνη Β5 20%

    Βιταμίνη Ε 8%

    Βιταμίνη Β2 8%

    Βιοτίνη 4%

    Mn ή μαγγάνιο 75%

    Mo ή μολυβδαίνιο 55%

    Cr ή χρώμιο 40%

    Se ή Σελήνιο 38%

    Κ ή Κάλιο 32%

    Zn ή ψευδάργυρος 30%

    Fe ή σίδηρος 23%

    S ή θείο 18%

    Mg ή Μαγνήσιο 13%

    Cu ή χαλκός 12%

    Ca ή ασβέστιο 9%

    P ή φώσφορος 9%

    Cl ή χλώριο 4%

    Na ή νάτριο 2%

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιγκανισμός

    Ποτό για την κόπωση

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Οι σπόροι και τα πράσινα φυτά χαρίζουν υγεία και ίαση σε πολλές ασθένειες

    Τα είδη των καρπών των φυτών

    Σπόροι μαύρου κύμινου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυτοθεραπεία

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Λούπινα

    Βότανα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Η βιταμίνη Β17 έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σταφύλια

    Ο καρκίνος θεραπεύεται μόνο με φυσικά μέσα

    Βιοτίνη

    Τα δηλητηριώδη φυτά για τους σκύλους

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κόλιανδρο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλαμπόκι

    Ρουτίνη

    Η ιστορία της διατροφής

    Η δίαιτα Budwig

    Τα οφέλη που έχουν οι φυτικές ίνες για την υγεία

    Ξηροί καρποί και υγεία

    Κουκούτσια από βερίκοκα για τον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Βιγκανισμός Βιγκανισμός

    Η φιλοσοφία της μη βίας στο πιάτο

    Η αυστηρή ή ολική χορτοφαγία ή καθαρή χορτοφαγία, ο βεγκανισμός ή βιγκανισμός ή veganism είναι η ολοκληρωτική αποχή από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, καθώς και το μέλι.

    Η χορτοφαγία ή vegetarianism ασκείται από όσου δεν τρώνε καθόλου κρέας, ψάρια ή πουλερικά.

    Συνήθως, γίνεται για λόγους ηθικής, καθώς, θεωρείται ότι η κατανάλωση αυτών των προϊόντων προϋποθέτει πολύ βία και βαρβαρότητα, για λόγους υγείας, λόγω ανησυχίας των μελών του vegan κινήματος για το περιβάλλον, αλλά ακόμα και για θρησκευτικούς λόγους, αφού κάποιες θρησκείες θεωρούν ότι η χορτοφαγία συνδέεται έμμεσα ή άμεσα με τη μορφή θρησκευτικότητας ή πνευματικότητας.

    Πάντως, πολλοί ακολουθούν την αυστηρή χορτοφαγία μόνο επειδή δεν θέλουν να συμμετέχουν στην κακοποίηση των ζώων.

    Πολλοί πλέον συμφωνούν στον τερματισμό της εκμετάλλευσης των ζώων...

    Ο βεγκανισμός είναι ένα ακτιβιστικό κίνημα και θεωρείται υγιεινός τρόπος ζωής.

    Οι βίγκαν, απλώς δεν τρώνε κρέας, οι αυστηρά βίγκαν απέχουν ολοκληρωτικά από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά και το μέλι.

    Τα βίγκαν προϊόντα αντικαθιστούν τα γάλατα, τα τυροκομικά και τα κατεψυγμένα και στην πρώτη θέση βρίσκονται τα προϊόντα κάνναβης. 

    Η φιλοσοφία της μη βίας και αποχής από οτιδήποτε βλάπτει το περιβάλλον, τα ζώα και τους ανθρώπους, όσο είναι δυνατόν έχει υιοθετηθεί από πολλούς. Πολλοί πια δεν χρησιμοποιούν προϊόντα που για την παρασκευή τους έγιναν πειράματα σε ζώα, επίσης, δε φορούν δερμάτινα, δεν παρακολουθούν θεάματα τα οποία έχουν σχέση με την εκμετάλλευση ζώων, όπως τα τσίρκα και οι ζωολογικοί κήποι. Τέλος, κάποιοι απέχουν από προϊόντα τα οποία περιέχουν ουσίες που όταν αντλούνται από το περιβάλλον οδηγούν σε εξαφάνιση κάποιου είδους ζώου, όπως, το φοινικέλαιο. Οι vegan τρέφονται με όσπρια, λαχανικά, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, φρούτα κ.ά. Τρώνε τυρί από κάσιους, αμύγδαλο κτλ, γάλα από αμύγδαλο, καρύδα, σόγια, tofu.

    Η αλήθεια είναι πως όσοι αποφεύγουν το κρέας έχουν μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθειες, καρκίνο και άλλες χρόνιες παθήσεις.

    Η κτηνοτροφία πλέον θεωρείται επικίνδυνη για την ατμόσφαιρα της γης, αφού είναι υπεύθυνη για τα αέρια του θερμοκηπίου κατά ένα σημαντικό μέρος. Η υψηλή συγκέντρωση αμμωνίας στην ατμόσφαιρα γύρω από τις βιομηχανοποιημένες φάρμες, προκαλεί τοπικές όξινες βροχές, μόλυνση του νερού και αποψίλωση των δασών.

    Οι βέγκαν, γενικά, αντιτίθενται στη βία και τη βαρβαρότητα, που συνδέεται με την κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών και αυγών, καλλυντικών που έχουν πειραματισθεί πρώτα, πάνω σε ζώα, παραγωγής ρούχων από δέρμα και γούνα κ.λπ.

    Η επιλογή προϊόντων που δεν περιέχουν ζωικά παράγωγα απαιτεί γνώση των συστατικών, αλλά και των μεθόδων παραγωγής τους. Σίγουρα, όμως, δεν είναι δυνατόν να αποφύγει κανείς 100% τα ζωικά παράγωγα, καθώς, πολύ συχνά υπάρχουν σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα και δεν δηλώνονται.

    Υπάρχουν, βέβαια και αυτοί που δεν τους αρέσει η εκμετάλλευση των ζώων, αλλά τους αρέσει το κρέας και προσπαθούν όταν το τρώνε να μην το σκέφτονται...

    Ο άνθρωπος πρέπει να ζει χωρίς να εκμεταλλεύεται ζώα...

    vegan 2

    Η χορτοφαγική διατροφή για την Υγεία

    Τα φυτά δεν έχουν νευρικό σύστημα για να νιώσουν πόνο, αισθάνονται, αλλά δεν πονάνε, ενώ τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά που τρώμε είναι προϊόν συγκομιδής, συνεπώς δεν πεθαίνει ο οργανισμός.

    Οι χορτοφάγοι τρώνε γαλακτοκομικά και οι περισσότεροι vegan ξεκινούν ως vegetarian. Οι περισσότεροι χορτοφάγοι όταν μάθουν τι γίνεται στην γαλακτοβιομηχανία γίνονται vegan.

    Οι vegetarian καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα και ζωικά παράγωγα, ενώ, οι vegan όχι.

    Όσο πιο πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα τρώμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να πάθουμε οστεοπόρωση.

    Οι τεχνητές ή χημικές ουσίες, όπως ορμόνες και αντιβιοτικά, που συχνά υπάρχουν στο κρέας των ζώων, τα οποία μεγαλώνουν σε βιομηχανικές φάρμες είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο.

    Οι αυστηρά χορτοφαγικές δίαιτες περιέχουν χαμηλότερα επίπεδα κορεσμένων λιπών, καθόλου χοληστερίνη και υψηλά επίπεδα υδατανθράκων, φυτικών ινών, μαγνησίου, καλίου και αντιοξειδωτικών βιταμινών C και E, καθώς και φωτοχημικά.

    Οι χορτοφάγοι διαθέτουν χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, έχουν λιγότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από κάποιο ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο, χαμηλή χοληστερόλη στο αίμα και μικρότερες πιθανότητες ν΄αναπτύξουν διαβήτη. 

    Η βιομηχανία κρέατος και οι πρακτικές της εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. Τόνοι κοπριάς χορηγούνται ως τροφή στα ζώα των βιομηχανικών φαρμών, που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, προκειμένου να υπάρξει μείωση του κόστους συντήρησής τους.  το 10% του αίματος των ζώων, που θανατώνονται στα σφαγεία, αναμειγνύεται με την τροφή τους, και μέχρι το 30% από την τροφή των κοτόπουλων προέρχεται από αίμα. Η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια ή νόσος Creutzfeldt-Jakob η οποία προσβάλλει τα βοοειδή (γνωστή ως νόσος των τρελών αγελάδων), έχει προκληθεί από την εκτροφή των ζώων αυτών με μολυσμένο κρέας και κόκαλα, πρωτεΐνες, που προέρχονται από τα σφαγιασμένα ζώα (αγελάδες, πρόβατα). Στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη τέτοια κατάλοιπα από τις σφαγές απαγορεύεται να καταλήξουν στην τροφή άλλων ζώων, αλλά σε κάποιες χώρες χρησιμοποιούνται ακόμη τέτοιες πρακτικές.

    Μία καλά σχεδιασμένη αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα, μπορεί να προσφέρει όλα τα απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει να λαμβάνονται συμπληρώματα διατροφής.

    Μια κατάλληλα σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους χορτοφαγίας (βέγκαν διατροφή), είναι υγιεινή, διατροφικά επαρκής και παρέχει οφέλη υγείας στην πρόληψη και στη θεραπεία ορισμένων ασθενειών.

    Όταν κάποιος γίνεται vegan παρατηρεί ότι μειώνονται τα γαστρεντερικά προβλήματα και παρατηρούνται άμεσα βελτιώσεις στις αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις τους, ενώ οι αθλητές έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις κι αποδόσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, το δέρμα γίνεται πιο απαλό, το άτομο νιώθει περισσότερη ενέργεια και χάνει τα περιττά κιλά.

    Πηγές πρωτεϊνων για τους Vegan είναι το Κινόα, το tofu, τα όσπρια, η σόγια, οι ξηροί καρποί, η γλυκοπατάτα, το μπρόκολο και άλλα λαχανικά.

    Το ασβέστιο το παίρνουν απ’ τα αμύγδαλα, το ταχίνι, το σπανάκι κι άλλα λαχανικά.

    Η υγιεινή vegan διατροφή πλούσια σε όσπρια, φρούτα και λαχανικά προσφέρει το μέγιστο των θρεπτικών συστατικών που χρειάζονται και στην εγκυμοσύνη. Η εγκυμονούσα παίρνει λιγότερα κιλά και προστατεύει το έμβρυο από τις χημικές ουσίες και ορμόνες που υπάρχουν στα κρέατα.

    Κατά το θηλασμό το μωρό απορροφά τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στο γάλα και αυτό του προσφέρει μια υγιή ανάπτυξη, αλλά και ένα γερό ανοσοποιητικό. Φυσικά από μόνο του το μητρικό γάλα είναι φτιαγμένο να προσφέρει στο μωρό ό,τι χρειάζεται, αλλά θα πρέπει να προσφέρεται από ένα υγιή οργανισμό! Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν παρά πολλές περιπτώσεις μαμάδων που θηλάζουν και το μωρό τους έχει παρουσιάσει δυσανεξία ή και σοβαρή αλλεργία στα γαλακτοκομικά τα οποία καταναλώνει η μητέρα. Η απορρόφηση είναι άμεση. Άρα τι καλύτερο από ένα παρθένο οργανισμό ν’ απορροφά τα καλύτερα και πιο καθαρά θρεπτικά συστατικά και να μην επιβαρύνεται από λίπη, ορμόνες, συντηρητικά, διογκωτικά, τοξίνες, βαρέα μέταλλα και αλλά πολλά που βρίσκονται δυστυχώς στα ζωικά προϊόντα και σε όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Οι καλά σχεδιασμένες υγιεινές διατροφικές συνήθειες θεωρούνται κατάλληλες για όλα τα στάδια της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της νηπιακής ηλικίας και της εγκυμοσύνης, Oι χορτοφαγικές δίαιτες από βότανα μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της παχυσαρκίας και της ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Οι βέγκαν δίαιτες  είναι υψηλότερες σε διαιτητικές ίνες, μαγνήσιο, φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, βιταμίνη Ε, σίδηρο και φυτοχημικά και χαμηλότερες σε θερμίδες, κορεσμένα λιπαρά, χοληστερόλη, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας, βιταμίνη D, ασβέστιο, ψευδάργυρο και βιταμίνη Β12. Ορισμένες από αυτές τις ανεπάρκειες μπορούν να αποφευχθούν μόνο με την επιλογή εμπλουτισμένων τροφίμων ή με την τακτική λήψη συμπληρωμάτων διατροφής. Τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 είναι ιδιαίτερα σημαντικά, επειδή η ανεπάρκειά της προκαλεί αιματολογικές διαταραχές και μη αναστρέψιμες νευρολογικές βλάβες. 

     vegan 3

    Οι χορτοφάγοι και οι αυστηρά χορτοφάγοι μπορεί να επωφεληθούν από τη χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Β12 και βιταμίνης D.

    Εξαιτίας των διαιτητικών συνηθειών τους οι χορτοφάγοι προσλαμβάνουν υψηλά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης C.

    Πρωτεϊνες για χορτοφάγους

    Το ρύζι και τα φασόλια παρέχουν τις πρωτεϊνες στους χορτοφάγους. Επίσης και η σόγια (tofu, tempeh, edamame), τα μπιζέλια, τα φιστίκια, τα μαύρα φασόλια και τα ρεβίθια, οι σπόροι (quinoa, καστανό ρύζι, καλαμπόκι, κριθάρι, bulgur και σιτάρι), τα καρύδια και όλοι οι σπόροι περιέχουν πρωτεϊνες.

    Οι συνδυασμοί που περιέχουν υψηλές ποσότητες όλων των απαραίτητων αμινοξέων είναι το ρύζι και τα φασόλια, το καλαμπόκι, το hummus και το πίτουρο.

    Οι σπόροι σόγιας και το quinoa παρέχουν πλήρεις πρωτεΐνες, επειδή περιέχουν το καθένα όλα τα απαραίτητα αμινοξέα σε ποσότητες που πληρούν ή υπερβαίνουν τις ανθρώπινες ανάγκες.

    Η συνιστώμενη ημερήσια δόση πρωτεΐνης είναι 1 g / kg  σωματικού βάρους.

    Βιταμίνη Β12 για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη Β12 είναι ένα βακτηριακό προϊόν που απαιτείται για την κυτταρική διαίρεση, τον σχηματισμό και την ωρίμανση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τη σύνθεση του DNA και τη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων. Μια ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει μεγαλοβλαστική αναιμία και νευρολογική βλάβη και εάν δεν θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η υψηλή περιεκτικότητα του φυλλικού οξέος σε τροφές μπορεί να καλύψει τα αιματολογικά συμπτώματα της έλλειψης βιταμίνης Β12. Οι ασθενείς που έχουν νευρολογικές διαταραχές και νευροπάθεια πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Β12.

    Η Β12 παράγεται στη φύση μόνο από ορισμένα βακτήρια. Συντίθεται από μερικά βακτήρια εντέρου σε ανθρώπους και άλλα ζώα στο έντερο, στο κόλον και απορροφάται από το λεπτό έντερο.

    Τα ζώα αποθηκεύουν τη βιταμίνη Β12 στο ήπαρ και τους μυς και μερικά περνούν τη βιταμίνη στα αυγά και το γάλα τους. Το κρέας, το συκώτι, τα αυγά και το γάλα είναι, επομένως, πηγές Β12. 

    Τα φύκια, όπως το nori (ένα βρώσιμο φύκι), το tempeh (σόγια που έχει υποστεί ζύμωση) και η θρεπτική μαγιά είναι πηγές βιταμίνης Β12.

    Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το tempeh), η σπιρουλίνα,  και η μη ενισχυμένη θρεπτική μαγιά δεν είναι επαρκείς πηγές βιταμίνης Β12 και οι βέγκαν πρέπει να καταναλώνουν τακτικά εμπλουτισμένα τρόφιμα ή συμπληρώματα που περιέχουν Β12, για να μην αναπτυχθεί ανεπάρκεια.

    Η βιταμίνη Β12 παράγεται ως επί το πλείστον από τη βιομηχανική ζύμωση διαφόρων ειδών βακτηρίων, τα οποία παράγουν μορφές κυανοκοβαλαμίνης, οι οποίες επεξεργάζονται περαιτέρω για να παράγουν το συστατικό που περιλαμβάνεται στα συμπληρώματα και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα. Το στέλεχος Pseudomonas denitrificans χρησιμοποιήθηκε συχνότερα από το 2017. Καλλιεργείται σε ένα μέσο που περιέχει σακχαρόζη, εκχύλισμα ζύμης και διάφορα μεταλλικά άλατα. Για να αυξηθεί η παραγωγή βιταμινών, συμπληρώνεται με μελάσα ζαχαρότευτλων ή, λιγότερο συχνά, με χολίνη. Ορισμένα συμπληρώματα Β12 είναι vegan. 

    Ασβέστιο για χορτοφάγους

    Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας των οστών και για αρκετές μεταβολικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής λειτουργίας, της αγγειακής συστολής και της αγγειοδιαστολής, της μετάδοσης νευρικών σημάτων, της ενδοκυτταρικής σηματοδότησης και της ορμονικής έκκρισης. Ενενήντα εννιά τις εκατό του ασβεστίου του σώματος αποθηκεύεται στα οστά και στα δόντια.

    Τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο είναι το εμπλουτισμένο φυτικό γάλα και το λάχανο.

    Βιταμίνη D για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη D (καλσιφερόλη) είναι απαραίτητη για διάφορες λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της απορρόφησης ασβεστίου, της παραγωγής οστού και της ανάπτυξής τους. Χωρίς τη βιταμίνη D τα οστά μπορεί να γίνει λεπτά και εύθραυστα. Μαζί με ασβέστιο προσφέρει προστασία έναντι της οστεοπόρωσης. Η βιταμίνη D παράγεται στο σώμα όταν οι υπεριώδεις ακτίνες από τον ήλιο λούσουν το δέρμα. Βιταμίνη D υπάρχει στο σολομό, τον τόνο, το σκουμπρί και το λάδι από συκώτι, με μικρές ποσότητες στο τυρί, τους κρόκους αυγών και το συκώτι βοδινού και σε μερικά μανιτάρια. 

    Οι περισσότερες δίαιτες με βότανα περιέχουν ελάχιστη ή καθόλου βιταμίνη D. Τα άτομα που έχουν μικρή έκθεση στον ήλιο χρειάζονται συμπληρώματα βιταμίνης D3. Ο βαθμός στον οποίο η έκθεση στον ήλιο είναι επαρκής εξαρτάται από την εποχή, την ώρα της ημέρας, την κάλυψη με σύννεφα και την περιεκτικότητα του δέρματος σε μελανίνη και τη χρήση αντηλιακών. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν και να αποθηκεύσουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D από το φως του ήλιου την άνοιξη και το καλοκαίρι. Απαιτούνται 5-30 λεπτά έκθεσης στον ήλιο χωρίς αντηλιακό μεταξύ 10 π.μ. και 3 μ.μ., τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. 

    Η βιταμίνη D διατίθεται σε δύο μορφές. Η χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3) συντίθεται στο δέρμα μετά από έκθεση στον ήλιο ή καταναλώνεται από τρόφιμα, συνήθως, από ζωικές πηγές. Η εργοκαλσιφερόλη ) προέρχεται από την εργοστερόλη από μανιτάρια ή μαγιά που έχουν εκτεθεί σε υπεριώδη ακτινοβολία και είναι κατάλληλη για βέγκαν διατροφή. Όταν παράγεται για συμπληρώματα, η βιταμίνη D3 παράγεται, συνήθως, από λανολίνη.  Η πρόσληψη βιταμίνης D3 αυξάνει σε διπλάσιο βαθμό τα επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό.

    Σίδηρος για χορτοφάγους

    Το πλιγούρι βρώμης, τα ψημένα αμύγδαλα και το γάλα αμυγδάλου περιέχουν 8,2 mg (1/8 gr) σιδήρου. 

    Λόγω της χαμηλότερης βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου από φυτικές πηγές, η συνιστώμενη  ημερήσια πρόσληψη για χορτοφάγους είναι 14 mg (¼ γρ.) Για vegans και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες είναι 33 mg. Για πριν από την εμμηνόπαυση γυναίκες συνιστάται τα συμπληρώματα να χρησιμοποιούνται με προσοχή μετά από συνεννόηση με έναν γιατρό, επειδή ο σίδηρος μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα και να προκαλέσει βλάβη στα όργανα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους έχουν αιμοχρωμάτωση, μια συχνή κατάσταση που μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη. 

    Υψηλά σιδήρου σε vegan φαγητά: σόγια, μελάσα, μαύρα φασόλια, φακές, ρεβίθια, σπανάκι, tempeh, tofu, και lima φασόλια.  Η απορρόφηση του σιδήρου μπορεί να ενισχυθεί με την κατανάλωση  βιταμίνης C ταυτόχρονα, όπως μισό φλιτζάνι κουνουπίδι ή 1 φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού. Ο καφές, το ασβέστιο και ορισμένα βότανα μπορούν να εμποδίσουν την απορρόφηση του σιδήρου, όπως και τα μπαχαρικά που περιέχουν ταννίνες, (κουρκούμη, κόλιανδρος).

    Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, ιώδιο
    Το αλφα-λινολενικό οξύ (ALA), ένα ωμέγα-3 λιπαρό οξύ και βρίσκεται στα καρύδια, τους σπόρους και τα φυτικά έλαια, όπως το έλαιο κανόλας και του λιναρόσπορου.  Το EPA και το DHA,  τα κύρια ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, απαντώνται μόνο σε ζωικά προϊόντα και την άλγη. Τα συμπληρώματα ιωδίου μπορεί να είναι απαραίτητα για τους ανθρώπους σε χώρες, όπου το αλάτι δεν είναι συνήθως ιωδιούχο, όπου ιωδιώνεται σε χαμηλά επίπεδα ή όπου, ή όπου δεν υπάρχει ιώδιο στο έδαφος. Το ιώδιο μπορεί να ληφθεί από τις περισσότερες πολυβιταμίνες ή την τακτική κατανάλωση φυκιών.

    vegan 5

     

    Οι Vegans αντικαθιστούν τα προϊόντα προσωπικής φροντίδας και τα οικιακά καθαριστικά που περιέχουν ζωικά προϊόντα με προϊόντα που είναι vegan. Τα ζωικά συστατικά είναι πανταχού παρόν επειδή είναι σχετικά φθηνά. Αφού σφαγούν τα ζώα για το κρέας, τα υπολείμματα τίθενται σε διαδικασία επεξεργασίας και ορισμένα από αυτά, ιδίως το λίπος και χρησιμοποιούνται σε προϊόντα περιποίησης.

    Τα συνήθη συστατικά που προέρχονται από τα ζώα: το ζωικό λίπος σε σαπούνι. η γλυκερίνη που προέρχεται από κολλαγόνο, η οποία χρησιμοποιείται ως λιπαντικό και υγραντικό σε πολλά προϊόντα περιποίησης μαλλιών, ενυδατικές κρέμες, αφρούς ξυρίσματος, σαπούνια και οδοντόκρεμες, η λανολίνη από μαλλί προβάτου βρίσκεται συχνά σε βάλσαμο για τα χείλη και ενυδατικές κρέμες. το στεατικό οξύ είναι ένα συνηθισμένο συστατικό σε κρέμες προσώπου, αφρούς ξυρίσματος και σαμπουάν, (όπως και η γλυκερίνη, μπορεί να βρίσκεται σε φυτά, αλλά, συνήθως, προέρχεται από ζώα). Το γαλακτικό οξύ, ένα άλφα-υδροξυ οξύ που προέρχεται από το ζωικό γάλα, χρησιμοποιείται σε ενυδατικά προϊόντα. Η αλλαντοΐνη από το φυτό κοφρέι ή τα ούρα των αγελάδων ανευρίσκεται σε σαμπουάν, ενυδατικές κρέμες και οδοντόκρεμες κ.ά.

    vegan 67

    Οι βέγκαν αποφεύγουν τα ρούχα από μετάξι, μαλλί, γούνα, φτερά, των μαργαριτάρια, ζωικά χρώματα, δέρμα φιδιού, ή άλλου ζωικού προϊόντος. Τα περισσότερα δερμάτινα ρούχα είναι κατασκευασμένα από δέρματα αγελάδας. Οι Vegans φορούν είδη ένδυσης και αξεσουάρ κατασκευασμένα από μη ζωικά υλικά όπως κάνναβη, λινά, βαμβάκι, καμβά, πολυεστέρα, τεχνητό δέρμα, καουτσούκ και βινύλιο. Άλλες εναλλακτικές λύσεις αντί για το δέρμα μπορούν να προέρχονται από υλικά όπως ο φελλός, ο ανανάς και τα μανιτάρια.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Τα καλύτερα φυσικά και βιολογικά καλλυντικά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά και φυσικά καλλυντικά

    giri 1

    Beauty Without Cruelty

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

    Μην τρώτε tofu δεν είναι υγιεινό

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Η ιστορία της διατροφής

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Kearns-Sayre Σύνδρομο Kearns-Sayre

    Η εξωτερική οφθαλμοπληγία 

    Η εξωτερική οφθαλμοπληγία ή οφθαλμοκρανιοσωματική νευρομυϊκή νόσος ή νόσος των ανώμαλων κόκκινων ινών ή οφθαλμοπληγία ή κληρονομική εξωτερική οφθαλμοπληγία

    Το σύνδρομο Kearns-Sayre κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο (ή μιτοχονδριακή κληρονομικότητα).

    Το σύνδρομο Kearns-Sayre (KSS) είναι μια κληρονομική διαταραχή με αυτοσωματική επικρατούσα θέση και με εμφάνιση πριν την ηλικία των 15 ετών. 

    mito 3

    Τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου Kearns-Sayre:

    Προϊούσα οφθαλμοπληγία

    Μελαγχρωματική αποδόμηση του αμφιβληστροειδούς

    Αταξία

    Μυοπάθεια

    Διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας

    Κώφωση

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης

    Υποπαραθυρεοειδισμός και άλλες ενδοκρινοπάθειες

    Η πορεία είναι προϊούσα.

    Η οφθαλμική προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 5-20 ετών.

    Η αμφιβληστροειδική προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 8-40 ετών.

    Η καρδιακή προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 10-40 ετών

    mito 4

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Kearns-Sayre

     Η εμφάνιση γίνεται την πρώτη και τη δεύτερη δεκαετία της ζωής.

    Το πρώτο σύμπτωμα αυτής της νόσου είναι μια μονόπλευρη πτώση ή δυσκολία στο άνοιγμα των βλεφάρων, που σταδιακά εξελίσσεται σε μια αμφοτερόπλευρη πτώση.

    Χημική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια: Υπάρχει διάχυτος αποχρωματισμός του αμφιβληστροειδούς με τη μεγαλύτερη βλάβη να συμβαίνει στην ωχρά κηλίδα. Επίσης, συνυπάρχει νυχτερινή τύφλωση. Η απώλεια οπτικής οξύτητας είναι, συνήθως, ήπια και εμφανίζεται μόνο στο 40-50% των ασθενών. 

    Διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας: Αυτά συνήθως συμβαίνουν χρόνια μετά την ανάπτυξη της πτώσης και της οφθαλμοπληγίας. Το κολποκοιλιακό μπλοκ είναι το πιο συνηθισμένο έλλειμμα καρδιακής αγωγής. Αυτό συχνά εξελίσσεται σε ένα κολποκοιλιακό μπλοκ τρίτου βαθμού, το οποίο είναι ένα πλήρες μπλοκάρισμα της ηλεκτρικής αγωγής από τον κόλπο στην κοιλία, με συγκοπή, δυσανεξία στην άσκηση και βραδυκαρδία

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: Οι ασθενείς με Kearns-Sayre έχουν ανεπάρκεια φυλλικού οξέος. Η θεραπεία με φυλλικό οξύ ανακουφίζει τα σχετικά συμπτώματα και διορθώνει τις εγκεφαλικές ανωμαλίες, ειδικά αν χορηγείται πρώιμα στην πορεία της ασθένειας.

    Αιτίες συνδρόμου Kearns-Sayre

    Άγνωστες: Το σύνδρομο Kearns-Sayre εμφανίζεται αυτόματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων.

    Γενετικές: Το σύνδρομο Kearns-Sayre είναι το αποτέλεσμα των διαγραφών στο μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) που προκαλούν έναν ιδιαίτερο σχηματισμό ιατρικών σημείων και συμπτωμάτων. Το mtDNA μεταδίδεται αποκλειστικά από το ωάριο της μητέρας. Το μιτοχονδριακό ϋΝΑ αποτελείται από 37 γονίδια που βρίσκονται στο μονό κυκλικό χρωμόσωμα μήκους 16.569 ζευγών βάσεων. Μεταξύ αυτών, 13 γονίδια κωδικοποιούν πρωτεΐνες της αλυσίδας μεταφοράς ηλεκτρονίων (συντετμημένη "ETC"), 22 κωδικοποιούν RNA μεταφοράς (tRNA) και δύο κωδικοποιούν τις μεγάλες και τις μικρές υπομονάδες που σχηματίζουν ριβοσωμικό RNA (rRNA). Οι 13 πρωτεΐνες που εμπλέκονται στο ETC του μιτοχονδρίου είναι απαραίτητες για την οξειδωτική φωσφορυλίωση. Μεταλλάξεις σε αυτές τις πρωτεΐνες καταλήγουν σε μειωμένη παραγωγή ενέργειας από τα μιτοχόνδρια. Αυτό το έλλειμμα της κυτταρικής ενέργειας εκδηλώνεται ευκολότερα στους ιστούς που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον αερόβιο μεταβολισμό, όπως, ο εγκέφαλος, οι σκελετικοί και καρδιακός μυς, τα αισθητήρια όργανα και οι νεφροί. 

    Τα μιτοχόνδρια αναπαράγονται κατά τη διάρκεια κάθε κυτταρικής διαίρεσης κατά τη διάρκεια της κύησης και καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής. KSS

    Διάγνωση συνδρόμου Kearns-Sayre

    Αρχικά, εκτελούνται συχνά μελέτες απεικόνισης. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με βιοψία μυών και μπορεί να συμπληρωθεί με προσδιορισμό PCR των μεταλλάξεων mtDNA. Δεν είναι απαραίτητο να γίνεται βιοψία ενός οφθαλμικού μυός για να αποδειχθούν οι ιστοπαθολογικές ανωμαλίες. Η εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών που χρωματίζονται παρατηρείται χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία. Στις μυϊκές ίνες που περιέχουν υψηλές αναλογίες των μεταλλαγμένων μιτοχονδρίων, υπάρχει υψηλότερη συγκέντρωση μιτοχονδρίων. Αυτό δίνει στις ίνες αυτές ένα πιο σκούρο κόκκινο χρώμα  "κόκκινες ρωγμές". Οι ανωμαλίες μπορούν, επίσης, να αποδειχθούν σε δείγματα μυϊκής βιοψίας χρησιμοποιώντας άλλες ιστοχημικές μελέτες, όπως, κηλίδες μιτοχονδριακού ενζύμου, ηλεκτρονική μικροσκοπία, βιοχημικές αναλύσεις του μυϊκού ιστού (δηλαδή των ενζύμων της αλυσίδας μεταφοράς ηλεκτρονίων) και με ανάλυση του μιτοχονδριακού DNA των μυών. Μπορεί να υπάρχει παράλυση ενός κρανιακού νεύρου (παράλυση των οφθαλμοκινητικών νεύρων, παράλυση του τέταρτου νεύρου, παράλυση του έκτου νεύρου).

    Τα επίπεδα γαλακτικού και πυροσταφυλικού αίματος, συνήθως, είναι αυξημένα ως αποτέλεσμα του αυξημένου αναερόβιου μεταβολισμού και της μειωμένης αναλογίας ΑΤΡ.

    mito 5

    Θεραπεία συνδρόμου Kearns-Sayre

    Τα δορυφορικά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την αναγέννηση των μυϊκών ινών. Έχει παρατηρηθεί ότι το μεταλλαγμένο mtDNA είναι σπάνιο ή μη ανιχνεύσιμο σε δορυφορικά κύτταρα που καλλιεργούνται από ασθενείς με KSS. Το μεταλλαγμένο mtDNA θα μπορούσε να αποκατασταθεί στον μυϊκό ιστό ενθαρρύνοντας την αναγέννηση των μυών. Οι τεχνικές προώθησης της αναγέννησης μυϊκών κυττάρων και του πολλαπλασιασμού των δορυφορικών κυττάρων μπορούν να βελτιώσουν την λειτουργικότηταίτου ασθενούς  με σύνδρομο Kearns-Sayre που έχει μειωμένα επίπεδα ορού συνένζυμου Q10. Η χορήγηση 60-120 mg Coenzyme Q10 για 3 μήνες έχει ως αποτέλεσμα την ομαλοποίηση των επιπέδων γαλακτικού και πυροσταφυλικού, τη βελτίωση του κολποκοιλιακού απκλεισμού και τη βελτίωση των οφθαλμικών κινήσεων. Η εμφύτευση του βηματοδότη συνιστάται μετά την ανάπτυξη σημαντικής ασθένειας αγωγής, ακόμη και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς.  Θα πρέπει να διεξάγεται έλεγχος για ενδοκρινικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης των επιπέδων γλυκόζης στον ορό, των δοκιμασιών λειτουργίας του θυρεοειδούς, των επιπέδων ασβεστίου και μαγνησίου και των επιπέδων ηλεκτρολυτών στον ορό. Ο υπεραλδοστερονισμός παρατηρείται στο 3% των ασθενών με KSS.

    Θεραπεία συνδρόμου Kearns-Sayre

    Φυλλικό οξύ

    Συνένζυμο Q 10

    Βηματοδότης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    mito1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr