Παρασκευή, 05 Ιουνίου 2015 08:39

Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Πότε θα πρέπει να παίρνετε θυροξίνη

 

Βρογχοκήλη είναι το πρήξιμο και η διόγκωση του λαιμού που οφείλεται στη διεύρυνση του θυρεοειδούς αδένα, γιατί ο αδένας διογκώνεται στην προσπάθειά του να αυξήσει την εξαγωγή ορμόνης.

Ενδημική βρογχοκήλη είναι η βρογχοκήλη που οφείλεται στην έλλειψη ιωδίου στο έδαφος και κατά συνέπεια στη διατροφή.

Σποραδική βρογχοκήλη είναι αυτή που, συνήθως, οφείλεται σε απλή υπερανάπτυξη του αδένα ή σε κάποιο όγκο.

Εξόφθαλμη βρογχοκήλη είναι όταν η διόγκωση συνοδεύεται από υπερδραστηριότητα του αδένα, οπότε υπάρχει υπερθυρεοειδισμός.

Η πάθηση πολλές φορές οφείλεται στην αυξημένη πρόσληψη ορισμένων τροφών...

Η ενδημική βρογχοκήλη εμφανίζεται:

  • Σε ορεινές περιοχές
  • Σε πεδιάδες που καλύπτονται από παγετώνες
  • Σε απομονωμένες τοποθεσίες που καλύπτονται από ασβεστόλιθους
  • Σε ορισμένες μη ενδημικές περιοχές που η διατροφή περιέχει λίγο ιώδιο

Η θεραπεία γίνεται με ιώδιο. Το ιωδιούχο νάτριο περιορίζει τη βρογχοκήλη στα παιδιά. 

Η ενδημική βρογχοκήλη ανταποκρίνεται πλήρως στη θεραπεία με ιώδιο.

Η απλή βρογχοκήλη σε μη ενδημικές περιοχές πολύ σπάνια χρειάζεται θεραπεία.

Μόνο αν η βρογχοκήλη είναι παραμορφωτική χρειάζεται θυροξίνη.

Όταν η βρογχοκήλη οφείλεται σε βρογχοκηλογόνες τροφές αυτές πρέπει να διακόπτονται.

Χειρουργική επέμβαση απαιτείται μόνο σε βαριές περιπτώσεις παραμορφωτικής βρογχοκήλης που δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία.

Οι βροχοκηλογόνες ουσίες είναι ουσίες που βρίσκονται σε κάποιες τροφές και παρεμποδίζουν την έκκριση ορμονών από τον θυρεοειδή αδένα. Οι βρογχοκηλογόνες ουσίες βρίσκονται, κυρίως, στους σπόρους του λάχανου, του σιναπιού και της ράπας, αλλά και στα φύλλα του λάχανου, στις λαχανίδες και τα γογγύλια. Οι ενεργές ουσίες είναι γλυκοζινολικά και θειοκυανικά άλατα που παρεμποδίζουν τη σύνθεση θυροξίνης και περιορίζουν το ποσό του ιωδίου στο θυρεοειδή. Αν τα ζώα καταναλώνουν πολλές βρογχοκηλογόνες ουσίες από τροφές αυτές περνούν στο γάλα και προκαλούν βρογχοκήλη σε όσους καταναλώνουν αυτό το γάλα. Τα κάρυα εδάφους, οι κασσάβες (είδος πατάτας) και τα φασόλια σόγιας είναι, επίσης, βρογχοκηλογόνες τροφές. Διάφοροι τρόποι μαγειρέματος μπορούν να καταστρέψουν αυτές τις βρογχοκηλογόνες ουσίες.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

Διαγνωστική προσέγγιση του συνδρόμου της άνω κοίλης φλέβας

Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

Ιώδιο

Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

Η βελανιδιά

Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

Υγρά πεπτίδια

Τι είναι ο συριγμός

Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

Πορτοκάλια ή Νεράντζια;

Όζοι του θυρεοειδούς

Καρκίνος θυρεοειδούς

Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

Θυρεοειδίτιδες

Θυρεοειδικές παθήσεις

Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

Είναι κατάλληλη η σόγια για τον καρκίνο του μαστού;

Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

Εξατομικευμένη φαρμακευτική θεραπεία

Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

Η τροφή επηρεάζει τα φάρμακα

Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Η λίστα των φαρμάκων που αλληλεπιδρούν με το γκρέιπφρουτ

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3896 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 08 Αυγούστου 2019 22:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινό ρύζι λαπάς Υγιεινό ρύζι λαπάς

    Νόστιμο και υγιεινό ρύζι λαπάς

    Ο λαπάς είναι γνωστό ότι βοηθά το πεπτικό σύστημα (στομάχι και έντερο) να συνέλθει, όταν είναι ταλαιπωρημένο.

    Αποτελεί εξαιρετική επιλογή σε περιπτώσεις σοβαρής εντερικής κολίτιδας, επειδή, έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ίνες αλλά και επουλωτικές ιδιότητες.

    Επίσης, ανήκει και στις αντιγηραντικές τροφές.

    Αυτό το ταπεινό φαγητό περιέχει μεγάλη ποσότητα φυλλικού οξέος (βιταμίνη B9), μιας βιταμίνης που συμβάλλει στην παραγωγή νέων κυττάρων. 

    Η πυκνόρρευστη, κρεμώδης υφή του λαπά οφείλεται στον τύπο του ρυζιού: Γίνεται με ρύζι γλασέ ή καρολίνα, που έχουν υψηλή αμυλοπηκτίνη. 

    Η νοστιμιά θα προκύψει από τον τρόπο με τον οποίο θα τον μαγειρέψετε, το παρθένο ελαιόλαδο, καθώς και τα μυρωδικά που θα του προσθέσετε.

    Ρύζι λαπάς

    Είναι κατάλληλο για βραδινό φαγητό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια ρύζι γλασέ ή καρολίνα ή αναποφλοίωτο ρύζι

    1,5 λίτρο νερό πηγής

    4 κ.σ. (50 γραμμάρια) βιολογικό ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    1/2 βιολογικό λεμόνι

    unnamed 21

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε το ρύζι με το νερό και το αλάτι μέχρι να γίνει τελείως μαλακό (λαπάς)
    2. Σερβίρουμε 300-400 γραμμάρια καυτό λαπά για κάθε άτομο και χωριστά (για να μην καταστραφούν οι βιταμίνες τους) 1 κ.σ. ελαιόλαδο και 1/8 λεμόνι. Τα αναμιγνύουμε, αμέσως, πριν να τα φάμε.
    3. Τρώγεται με το κουταλάκι του γλυκού μασώντας κάθε κουταλίτσα 15 φορές.

    Αντί για το λάδι, το αλάτι και το λεμόνι σερβίρουμε 100 γραμμάρια sauce κολοκύθι-πατάτα:

    ΥΛΙΚΑ

    50 γραμμάρια βιολογικό κολοκύθι, μαλακά βρασμένο

    150 γραμμάρια βιολογική πατάτα, μαλακά βρασμένη

    50 γραμμάρια ζωμό κολοκύθι-πατάτα

    100 γραμμάρια ελαιόλαδο

    50 γραμμάρια χυμό λεμονιού

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι 

    72564799 c59a 4923 b375 5ee04ce0423b soupe courgettes pommes de terre et vache qui rit 50632

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε την πατάτα και το κολοκύθι με λίγο νερό μέχρι να γίνου τελείως μαλακά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα πολτοποιούμε μαζί με το λάδι. το χυμό λεμονιού και το αλάτι με το μπλέντερ χειρός.
    2. Μπορούμε να τα σερβίρουμε και χωρίς λάδι, μόνο με αλάτι και λεμόνι ή και με 100 γραμμάρια ώριμο αβοκάντο για κάθε άτομο.
    3. Αντί για 300 γραμμάρια ρύζι γλασέ χρησιμοποιούμε 300 γραμμάρια αναποφλοίωτο ρύζι. Χρειάζεται να βράσουμε παραπάνω (περίπου 2 ώρες) μέχρι να γίνει σχετικά μαλακό.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    lapas1

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ρύζι λαπάς

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    www.emedi.gr

     

     

  • Υγιεινά φασολάκια με πατάτες Υγιεινά φασολάκια με πατάτες

    Νόστιμα και υγιεινά φασολάκια με πατάτες

    Φασολάκια με πατάτες

    Είναι ένα αλκαλικό, εύπεπτο και θρεπτικό γεύμα πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και βιταμίνες.

    ΠΡΑΣΙΝΑ ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ: Τα πράσινα φασολάκια κάνουν καλό στη σιλουέτα. Με μόλις 32 θερμίδες στα 100 γραμμάρια, τα φασολάκια είναι μια καλή επιλογή στη δίαιτα, αρκεί να μην τα φορτώσετε με λάδι. Επίσης, οι φυτικές τους ίνες σας προκαλούν κορεσμό, ώστε να μην πεινάτε στη συνέχεια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάνουν καλό στα οστά. Η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Κ είναι σημαντική γιατί βοηθά –όταν καταναλώνεται τακτικά σε επάρκεια- στη βελτίωση της υγείας των οστών, βελτιώνοντας την απορρόφηση και μειώνοντας την ουρική έκκριση ασβεστίου. Σημειώστε ότι από 1 φλιτζάνι πράσινα φασόλια λαμβάνουμε σχεδόν το 20% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ, καθώς και το 4% ασβεστίου. Έχουν αντικαρκινική δράση. Τα φασολάκια, χάρη στη χλωροφύλλη τους, η οποία βοηθάει στο να μεταφέρεται το οξυγόνο στον οργανισμό και να αμύνεται ενάντια στις παθήσεις, δρουν κατά του καρκίνου και άλλων ασθενειών. Αν μάλιστα τα συνδυάσετε με ψητό κρέας, μειώνουν τις καρκινογόνες επιδράσεις των ετεροκυκλικών αμινών που παράγονται όταν κρέας σε υψηλή θερμοκρασία. Δρουν κατά της κατάθλιψης. Αυτή τους την ιδιότητα, την οφείλουν στο φυλλικό οξύ, το οποίο όταν υπάρχει σε επάρκεια στον οργανισμό, αποτρέπει την περίσσια ομοκυστεΐνης στον οργανισμό που μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή των ορμονών, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη, η νορεπινεφρίνη, που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. Προωθούν τη γονιμότητα. Ο σίδηρος που περιέχουν τα φασολάκια προωθεί τη γονιμότητα σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και το φυλλικό τους οξύ είναι απαραίτητο για τις εγκύους, προκειμένου να προστατεύσουν το έμβρυο από ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού σωλήνα.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    Fasolakia stewed green beans image 735x551

    Φασολάκια με πατάτες

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό φαγητό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό βιολογικά φασολάκια φρέσκα

    500 γραμμάρια βιολογικές πατάτες

    300 γραμμάρια βιολογικά κρεμμύδια

    500 γραμμάρια βιολογικά ντοματάκια φρέσκα

    500 γραμμάρια νερό 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    250 γραμμάρια μπαγκέτα

    200 γραμμάρια βιολογική φέτα ή αβοκάντο

    12 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    200 γραμμάρια νάμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Καθαρίζουμε τα φασολάκια από τις ουρίτσες και τις ράχες. Κόβουμε τη ντομάτα σε μικρά κομμάτια και τη θερμαίνουμε μαζί με το νερό και το αλάτι (1 κ.γ.). Μόλις κοχλάσουν προσθέτουμε τα φασολάκια, τα κρεμμυδάκια και τις πατάτες και αφήνουμε να βράσουν μέχρι να γίνουν όλα τελείως μαλακά.
    2. Σερβίρουμε καυτά 400 γραμμάρια φασολάκια-πατάτες-κρεμμυδάκια για κάθε άτομο και χωριστά 3 κ.σ. λάδι, 60 γραμμάρια μπαγκέτα και 50 γραμμάρια τυρί ή αβοκάντο καθαρισμένο. Αμέσως πρiν να φάμε περιχύνουμε τις 2 κ.σ. ελαιόλαδο επάνω στα φασολάκια.
    3. Τρώγεται μασώντας προσεκτικά τα φασολάκια, τα κρεμμυδάκια και τις πατάτες 20-30 φορές κάθε μπουκιά. Ενδιάμεσα ή στο τέλος τρώμε τη μπαγκέτα σε ροδέλες μαζί με λίγο ελαιόλαδο και λίγο φέτα ή αβοκάντο. Μασάμε 60-80 φορές κάθε μπουκιά. 
    4. Επιδόρπιο: 50 γραμμάρια γλυκό κρασί (νάμα) για κάθε άτομο. Πίνεται γουλίτσα-γουλίτσα απομυζώντας 5-10 φορές σάλιο με κάθε γουλίτσα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    3762 fasolakiagiahniport sized

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Φασολάκια αρωματικά

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Λαχανικά ανάλογα με τις ανάγκες σας

    Φασόλια

    Χρήσιμες συμβουλές για τη διατροφή σας

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Οι καλύτερες πηγές σιδήρου

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα

    Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα

    Μανιταρόσουπα

    Μανιτάρια: Θεωρούνται εξαιρετική τροφή, καθώς, περιέχουν αμελητέες ποσότητες λίπους και σακχάρων, αλλά, σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών. Οι πρωτεΐνες των μανιταριών, λόγω της παρουσίας όλων των απαραίτητων αμινοξέων, είναι υψηλής βιολογικής αξίας και συναγωνίζονται στην ποιότητα τις ζωικές πρωτεΐνες, χωρίς, όμως, τις τοξίνες, τα λίπη και τη χοληστερόλη που βρίσκονται σε αυτό, επομένως, θεωρούνται ιδανικά για τους χορτοφάγους. Αποτελούν, ακόμη, ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να χάσουν βάρος, αφού, περιέχουν ελάχιστες θερμίδες. Το ελάχιστο νάτριο, τέλος, που βρίσκουμε σε αυτά, τα κάνει ιδιαίτερα αγαπητά σε όσους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν διατροφή φτωχή σε αλάτι. Από τις βιταμίνες, τα μανιτάρια παρουσιάζουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D, καθώς και σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Τέλος, τα μανιτάρια, αποτελούν το μοναδικό τρόφιμο φυτικής προέλευσης το οποίο περιέχει βιταμίνη Β12. Σύμφωνα, με πρόσφατες μελέτες η κατανάλωση μανιταριών ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Αυξάνουν την παραγωγή IL-1 και 2, της ιντερφερόνης, μειώνουν την ανάπτυξη νεοπλασμάτων και παρουσιάζουν αναλγητικά, αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Επιπλέον, μειώνουν την αρτηριακή πίεση και την ολική χοληστερόλη.

    Πατάτες: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    Καρότα: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    Φρέσκα κρεμμυδάκια: Τα φρέσκα κρεμμυδάκια χαρίζουν ιδιαίτερο άρωμα σε σαλάτες και φαγητά και για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη μαγειρική. Εκτός από τη γεύση, ενισχύουν και τη διατροφική αξία του γεύματος προσφέροντας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, τα φρέσκα κρεμμύδια αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, η οποία είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική διαδικασία πήξης του αίματος και ταυτόχρονα, συμβάλλει στη διατήρηση της οστικής υγείας. Από την άλλη, περιέχουν σημαντικά ποσά φυτικών ινών, βιταμίνης C, φυλλικού οξέος και βιταμίνης Α, καθώς και απαραίτητων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος και το κάλιο. Τέλος, στα φρέσκα κρεμμυδάκια θα βρούμε και πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά, τα οποία έχουν συσχετισθεί με οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, καθώς και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου του πεπτικού συστήματος και του προστάτη.

    Portobello Mushroom Soup with Homemade Chicken Stock mushrooms

    Μανιταρόσουπα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    500 γραμμάρια βιολογικά μανιτάρια

    1 κιλό βιολογικές πατάτες 

    250 γραμμάρια βιολογικά καρότα

    250 γραμμάρια φρέσκα κρεμμυδάκια

    1/2 λίτρο νερό

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    1 κόκκινη καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)

    Λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    200 γραμμάρια μπαγκέτα στεγνή σε ροδέλες

    2 μέτρια ώριμα βιολογικά αβοκάντο

    8 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο (προαιρετικά)

    4 κ.σ. χυμό βιολογικού λεμονιού

    Αλάτι βοτάνων

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΔΟΡΠΙΟ (4 μερίδες)

    500 γραμμάρια καροτοχυμός (800 γραμμάρια βιολογικά καρότα)

    500 γραμμάρια μηλοχυμός (800 γραμμάρια βιολογικά μήλα)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Κόβουμε τα μανιτάρια σε λεπτές φετούλες. Προσθέτουμε τα λαχανικά σε μικρά κομμάτια και βράζουμε σε σιγανή φωτιά για 1 ώρα μέχρι να γίνουν τελείως μαλακά.
    2. Προδόρπιο: σερβίρουμε για κάθε άτομο 250 γραμμάρια χυμό καρότο-μήλο. Πίνεται με μικρό κουταλάκι απομυζώντας 5-10 φορές σάλιο μαζί με κάθε κουταλίτσα.
    3. Μισή έως μία ώρα μετά το προδόρπιο σερβίρουμε 400-500 γραμμάρια μανιταρόσουπα για κάθε άτομο. Μαζί σε χωριστό πιατάκι σερβίρουμε 1/2 αβοκάντο με αλάτι βοτάνων και 50 γραμμάρια μπαγκέτα σε ροδέλες. Σε χωριστό μπολάκι σερβίρουμε 2 κ.σ. ελαιόλαδο και 1 κ.σ. χυμό λεμονιού. Μασάμε πολύ καλά (20-30 φορές) κάθε κουταλιά μανιταρόσουπα. Μετά ή και ανάμεσα τρώμε μπαγκέτα μαζί με λίγο αβοκάντο και λαδολέμονο. Μασάμε τη μπαγκέτα μαζί με το αβοκάντο αρκετά (40 φορές και άνω) μέχρι να υγροποιηθούν πλήρως.
    4. Ως επιδόρπιο σερβίρουμε 10 χουρμάδες για κάθε άτομο. Μασάμε καλά (30-40 φορές) μέχρι να υγροποιηθούν πλήρως.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    russian potato and mushroom soup 1 of 2 e1577653071938

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Σούπα με ξινόχοντρο

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο. Είναι μία νόσος της μεταφοράς τροφής διαμέσου του οισοφάγου και ένα σύμπτωμα που δείχνει υποκείμενη νόσο.

    Το πρόβλημα διακρίνεται στους τύπους: στοματοφαρυγγική και οισοφαγική δυσφαγία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Η τροφή σκαλώνει στο στόμαχο - ο ασθενής μπορεί να εντοπίζει μία ειδική περιοχή (αν αυτή τοποθετείται πίσω από το στέρνο υπάρχει καλή συσχέτιση με την ανατομική θέση), ή στην πάνω από το στέρνο περιοχή
    • Αίσθημα εσφηνώσεως της τροφής
    • Αν υπάρχει πλήρης απόφραξη: σιελόρροια, εμετός, αίσθημα πληρώσεως
    • Τα συμπτώματα πρέπει να διακρίνονται ως προς το αν η δυσφαγία είναι στα στερεά ή στα υγρά ή και τα δύο
    • Πνευμονία
    • Απώλεια βάρους
    • Συμπτώματα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Απαίτηση μακρύτερου χρόνου για το φαγητό, γιατί ασυναίσθητα ο ασθενής καταναλίσκει περισσότερο χρόνο μασώντας σχολαστικά την τροφή του

    5169w3 NHS Dysphagia Landing Page Symptoms 980x560 FA

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Στα παιδιά:

    • Δυσμορφίες - συγγενείς (οισοφαγική ατρησία)
    • Δυσμορφίες - επίκτητες (διαβρωτική ή ερπητική οισοφαγίτιδα)
    • Νευρομυϊκές/νευρολογικές - επιβράδυνση ωριμάνσεως, εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Στους ενήλικες:

    • Δομικές - όγκοι (καρκίνος ή καλοήθεις όγκοι), ουλές (πεπτικό, χημικό τραύμα, ακτινοβολία), δακτύλιοι, μεμβράνες και εξωγενής πίεση (βρογχοκήλη)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Νευρομυϊκά - αχαλασία, διάχυτος οισοφαγικός σπασμός, σκληρόδεμα, βαριά μυασθένεια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Παιδιά - συγγενείς και/ή επίκτητες δυσμορφίες
    • Ενήλικες - ηλικία > 50 ετών, όπου ο καρκίνος του οισοφάγου είναι πιο πιθανός
    • Κάπνισμα
    • Μακρό ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
    • Φάρμακα (κινίνο, χλωριούχο κάλιο, βιταμίνη C, τετρακυκλίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, άλλα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Καρδιακός πόνος στο θώρακα
    • Υστερικός κόμπος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Οισοφαγική μανομετρία:

    • Αντιχολινεργικά (προπανθελίνη)
    • Ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου (νιφεδιπίνη)
    • Νιτρώδη (Νιτρογλυκερίνη)
    • Προκινητικά (Μετοκλοπραμίδη)
    • Ηρεμιστικά (Διαζεπάμη)

    1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα ή αδενοκαρκίνωμα
    • Μεταπλασία του Barrett
    • Ινώδης δακτύλιος, μεμβράνη ή ουλή
    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδης πάθηση
    • Ετεροτοπικός γαστρικός βλεννογόνος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Σε βρέφη/παιδιά:

    • Παρακολούθηση θηλασμού/τροφής
    • Προσπάθεια για είσοδο ρινογαστρικού σωλήνα προς εκτίμηση της βατότητας του οισοφάγου
    • Ακτινογραφία αυχένος/θώρακος
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία

    Σε ενήλικες:

    • Ακτινογραφία αυχένος/θωρακος
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Οισοφαγογράφημα με βαριούχο γεύμα
    • 24ωρη καταγραφή οισοφαγικού pH σε περιπατητικό ασθενή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος, αυχένος, κοιλίας
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως - οισοφαγογράφημα - κινηματο-οισοφαγογράφημα, τροποποιημένο κινηματο-οισοφαγογράφημα (κατάποση κουλουριού)
    • Αξονική τομογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ενδοσκόπηση και βιοψία
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Παρακολούθηση οισοφαγικού pH 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα για τις καταστάσεις όπου ο ασθενής μπορεί να λάβει τροφή και όπου υπάρχει μικρός κίνδυνος επιπλοκών 
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία μπορεί να απαιτείται για βρέφη ή ενήλικες των οποίων η δυσφαγία σχετίζεται με πλήρη ή σχεδόν πλήρη απόφραξη του οισοφαγικού σωλήνα
    • Ενδοσκόπηση και οισοφαγική διάταση μπορεί να απαιτείται στις οισοφαγικές στενώσεις
    • Χειρουργική αποκατάσταση μπορεί να απαιτείται σε καλοήθεις ή κακοήθεις καταστάσεις

    feed old19 660

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Προσδιορίστε την οισοφαγική βατότητα
    • Εξασφαλίστε λειτουργία αεραγωγών και πνεύμονος
    • Αποκλείστε καρδιακή νόσο
    • Εκτιμήστε κατάσταση θρέψης
    • Οισοφαγική διαστολή (με αέρα ή κηρία)
    • Χειρουργική - οισοφαγικός διαστολέας
    • Laser για προχωρημένο καρκίνο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ποικίλλει από το τίποτα από του στόματος μέχρι το περίπου φυσιολογικό, εξαρτώμενη από τον βαθμό αποφράξεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    • Συστήστε αποφυγή ερεθιστικών φαρμάκων 
    • Συστήστε σχολαστική μάσηση του φαγητού
    • Στα βρέφη και παιδιά συζητείστε υποκείμενο πρόβλημα και θεραπεία για υποτροπιάζουσα πνευμονία εξ εισροφήσεως
    • Στους ενήλικες - συζητείστε αιτιολογία και θεραπεία (ανάγκη για επανειλημμένες διαστολές).
    • Λογοθεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη στη διδασκαλία τεχνικών καταπόσεως

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία της δυσφαγίας γίνεται σε διαταραχές κατάποσης

    Στοματική έναντι μη στοματικής σίτισης

    Κατάλληλη διατροφή και ενυδάτωση πρέπει να διατηρείται ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δυσφαγία. Ο γενικός στόχος της θεραπείας με δυσφαγία είναι η διατήρηση ή η επιστροφή του ασθενούς σε στοματική σίτιση. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει με ταυτόχρονη εξασφάλιση επαρκούς διατροφής και ενυδάτωσης και ασφαλή κατάποση (χωρίς αναρρόφηση τροφής στους πνεύμονες). Εάν η από του στόματος σίτιση οδηγεί σε αυξημένα γεύματα και αυξημένη προσπάθεια κατά τη διάρκεια της κατάποσης, με αποτέλεσμα να μην καταναλώνεται αρκετή τροφή για τη διατήρηση του βάρους, μπορεί να χρειαστεί μια συμπληρωματική μέθοδο διατροφής. Επιπλέον, εάν ο ασθενής αναρροφά τροφή ή υγρό στους πνεύμονες παρά τη χρήση αντισταθμιστικών στρατηγικών, και επομένως δεν είναι ασφαλής η στοματική σίτιση, μπορεί να χρειαστεί μη στοματική σίτιση. Η μη στοματική σίτιση περιλαμβάνει τη λήψη τροφής μέσω μιας μεθόδου που παρακάμπτει τον στοματοφαρυγγικό μηχανισμό κατάποσης, συμπεριλαμβανομένου ενός ρινογαστρικού σωλήνα, γαστροστομίας ή νηστιδοστομίας.

    Διαδικασίες θεραπείας

    Οι διαδικασίες αντισταθμιστικής θεραπείας έχουν σχεδιαστεί για να αλλάξουν τη ροή των τροφίμων/υγρών και να εξαλείψουν τα συμπτώματα, αλλά δεν αλλάζουν άμεσα τη φυσιολογία της περιοχής.

    • Τεχνικές στάσης
    • Αλλαγές στη διατροφή
    • Τροποποίηση όγκου και ταχύτητας κατανάλωσης φαγητού
    • Τεχνική για τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης από το στόμα
    • Διαδικασίες Θεραπείας - σχεδιασμένες για να αλλάζουν και/ή να βελτιώνουν την κατάποση: τεχνικές κατάποσης
    • Ασκήσεις στόματος και φάρυγγα
    • Ασκήσεις αντίστασης
    • Ασκήσεις ελέγχου

    Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται ένα συνδυασμό θεραπευτικών διαδικασιών για να διατηρήσουν μια ασφαλή και επαρκή διατροφή. Για παράδειγμα, οι στάσεις του σώματος μπορούν να συνδυαστούν με ελιγμούς κατάποσης για να επιτρέψουν στον ασθενή να καταπιεί με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο. Οι πιο συνηθισμένες παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για άτομα με στοματοφαρυγγική δυσφαγία είναι η τροποποίηση της υφής των τροφίμων, τα πυκνωτικά υγρά και οι αλλαγές θέσης κατά την κατάποση. Η αποτελεσματικότητα της τροποποίησης των τροφίμων και των υγρών στην πρόληψη της πνευμονίας από εισρόφηση, θεωρείται μεγάλη.

    what is dysphagia

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    Ο τύπος της επανεκτίμησης και η συχνότητα των επισκέψεων σχετίζεται με την ειδική αιτιολογία της δυσφαγίας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Πολύ ζεστά ή κρύα φαγητά μπορεί να επιδεινώσουν το σύμπτωμα
    • Παρακολουθείστε το θηλασμό του βρέφους στενά, για εισροφήσεις - έχετε διαθέσιμη αναρρόφηση
    • Συστήστε διόρθωση αδοντοστοιχιών που δεν εφαρμόζουν καλά σε ενήλικους και ηλικιωμένους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εισρόφηση
    • Οισοφαγικό άσθμα
    • Πνευμονία
    • Οισοφάγος Barrett
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η πορεία και η πρόγνωση ποικίλλει με την ειδική διάγνωση (καρκίνος - φτωχή, οισοφαγική πεπτική ουλή - καλή)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγικό καρκίνωμα
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Δυσφαγία
    • Αχαλασία
    • Συμπτωματικός διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Σκληρόδερμα
    • Βαριά μυασθένεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συγγενείς δυσμορφίες

    Γηριατρικό:

    • Φτωχή κατάσταση οδόντων και/ή οδοντοστοιχίες
    • Κατάχρηση φαρμάκων

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr