Παρασκευή, 05 Ιουνίου 2015 09:49

Πώς μπορείτε να χάσετε βάρος μετά την εμμηνόπαυση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση δύσκολα χάνουν βάρος

 

Είναι αλήθεια ότι κατά την εμμηνόπαυση ο μεταβολικός ρυθμός επιβραδύνεται και συνεπώς μειώνονται και οι θερμίδες που δαπανώνται. Επίσης, οι ορμονικές διαταραχές οδηγούν σε αύξηση του αισθήματος της πείνας.

Οι γυναίκες που βρίσκονται σε αυτό το στάδιο μπορούν να χάσουν βάρος μόνο αν προσαρμόσουν τον τρόπο ζωής τους στις νέες τους σωματικές ανάγκες.

Η μείωση της πρόσληψης θερμίδων σε συνδυασμό με την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας αποτελούν ασφαλείς τρόπους για την διαχείρηση βάρους στην εμμηνόπαυση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το αδυνάτισμα 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αδυνάτισμα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Τα φυσικά διουρητικά αποβάλλουν τις τοξίνες από το σώμα σας

Τα βότανα για την τόνωση της μήτρας

Βότανα για τόνωση και ενέργεια στις γυναίκες

Αδυνατίστε με ασβέστιο

Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

Μείνετε για πάντα νέες με γλυκοπατάτες

Οι γυναικείες ορμόνες

Δίαιτα για πενηντάρες

Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

Αντιμετωπίστε την εμμηνόπαυση

Τι είναι η εμμηνόπαυση;

Σεξ στην εμμηνόπαυση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1553 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 08 Αυγούστου 2019 22:40
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Απόστημα μαστού Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Υπερτροφική αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια ή μυϊκή υπαορτική στένωση

     

    Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι η δυσανάλογη υπερτροφία του μυοκαρδίου σε σχέση με το αιμοδυναμικό φορτίο.

    Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση είναι μια υποομάδα της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας που χαρακτηρίζεται από μια δυναμική κλίση πιέσεως στην υπαορτική περιοχή (ICD-10-CM Diagnosis Code I42.1).

    Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση χαρακτηρίζεται κλινικά από διαστολική δυσλειτουργία με επιδείνωση της πλήρωσης των κοιλιών και αύξηση των πιέσεων πλήρωσης των κόλπων και δύσπνοια και συστολική δυσλειτουργία που έχει σαν αποτέλεσμα περιορισμό της καρδιακής ανταπόκρισης στην άσκηση, συγκοπή προσπαθείας και δευτεροπαθή αύξηση της αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας.

    Η διάγνωση, συνήθως, γίνεται με την αναγνώριση των σημείων που σχετίζονται με την απόφραξη του σημείου εκροής, αλλά τα προεξάρχοντα συμπτώματα προέρχονται από τη διαστολική δυσλειτουργία.

    Επηρεάζεται το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατητικό χαράκτήρα με περισσότερο από 50% διεισδυτικότητα. Ηπιότερα στοιχεία της νόσου εμφανίζονται στο 25% των συγγενών 1ου βαθμού. Οι συγγενείς, συνήθως, δεν εμφανίζουν απόφραξη στο χώρο εκροής της αριστερής κοιλίας, αλλά έχουν εντοπισμένη υπερτροφία και είναι ασυμπτωματικοί.

    Συνήθως, εμφανίζεται στην 3η δεκαετία της ζωής και μπορεί να εμφανισθεί από τα νεογνά μέχρι τους υπερήλικες.

    Εμφανίζεται σε ίση συχνότητα άνδρες και γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Δύσπνοια, κυρίως, αποτέλεσμα διαστολικής δυσλειτουργίας εμφανίζεται, αρχικά, κατά την προσπάθεια (50-90%).

    Στηθάγχη προσπαθείας (50-90%)

    Συγκοπή προσπαθείας (50-90%)

    Αδυναμία (50-90%)

    Προσυγκοπή προσπαθείας (50-90%)

    Αίσθημα παλμών (50-90%)

    Αιφνίδιος θάνατος (50%)

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (50%)

    Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια (50%)

    Διπλή καρδιακή κορυφαία ώση λόγω έντονης κολπικής συστολής

    Μετατόπιση της καρδιακής ώσης προς τα πλάγια

    Δίκροτος καρωτιδικός σφυγμός με ταχεία και απότομη άνοδο

    Έντονος 4ος καρδιακός τόνος S4

    Μεταβαλλόμενος διχασμός του S2 ανάλογα με το μέγεθος της απόφραξης του χώρου εκροής

    Τραχύ συστολικό φύσημα cresendo-decrescendo που ακούγεται καλύτερα μεταξύ της αριστερής στερνικής γραμμής και της κορυφής της καρδιάς

    Φύσημα που αυξάνει σε διάρκεια και ένταση με τη δοκιμασία Valsalva, την όρθια στάση και το νιτρώδες αμύλιο κι ελαττώνεται με την απότομη λήψη στάσης οκλαδόν, την κατάκλιση, την παθητική ανύψωση των άκρων και το ισομετρικό σφίξιμο των χεριών

    idiopathis ypoaortiki 1

    Αίτια ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, πάνω στο οποίο προσκρούει η πρόσθια γλωχίνα της μιτροειδούς βαλβίδας, κατά τη διάρκεια της συστολής, προκαλώντας απόφραξη του χώρου εκροής της αριστερής κοιλίας.

    Παράγοντες κινδύνου ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Το οικογενειακό ιστορικό υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας.

    Διαφορική διάγνωση ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Η διαφορική διάγνωση γίνεται μεταξύ μιας σταθερής απόφραξης του χώρου εκροής, όπως η αορτική στένωση και γίνεται με τη διαφορά στο χαρακτήρα του καρωτιδικού σφυγμού. Στην αορτική στένωση έχει βραδεία άνοδο και μικρό όγκο, ενώ στην ιδιοπαθή υπερτροφική υποαορτική στένωση έχει ταχεία άνοδο και είναι δίκροτος.

    Κλινικές αιμοδυναμικές δοκιμασίες στο κρεβάτι του ασθενούς π.χ Valsalva μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Χαρακτηριστική μορφή αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας, εντοπισμένη, δυσανάλογη υπερτροφία του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Η αναλογία του πάχους του μεσοκοιλιακού διαφράγματος προς αυτά του ελεύθερου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας είναι μεγαλύτερη από 1,3: 1, χωρίς ανατομικές ενδείξεις υπερφόρτωσης πίεσης

    Διάταση κόλπων

    Αύξηση της μάζας της αριστερής κοιλίας και μικρό μέγεθος κοιλοτήτων

    Τοιχωματική πλάκα στο χώρο εξώθησης της αριστερής κοιλίας

    Πάχυνση της μιτροειδούς βαλβίδας

    Ανατομικές παραλλαγές: Κορυφαία εντόπιση της πάχυνσης, χωρίς την ύπαρξη ενδοκοιλιακής κλίσης πίεσης, εντοπισμένη μεσοκοιλιακή απόφραξη

    Απώλεια της διάταξης και της οργάνωσης των μυϊκών ινών του μεσοκοιλιακού διαφράγματος

    Ανώμαλα ενδοτοιχωματικά στεφανιαία αγγεία

    Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    Μη ειδικές αλλοιώσεις του ST-T διαστήματος

    Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

    Εμφανή ανώμαλα κύματα Q στις πρόσθιες προκάρδιες απαγωγές και στις πλάγιες απαγωγές των άκρων που μιμούνται έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Αλλοιώσεις του P κύματος που υποδεικνύουν διόγκωση του αριστερού κόλπου

    Βραχύ διάστημα PR και διαταραχές της μορφολογίας του QRS που υποδεικνύουν σύνδρομο προδιέγερσης, χωρίς άλλα σαφή ευρήματα προδιέγερσης

    Holter 24ώρου-ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση

    Συχνές κοιλιακές αρρυθμίες και σε ποσοστό μέχρι 25% είναι κοιλιακή ταχυκαρδία. H κολπική μαρμαρυγή είναι όψιμο εύρημα και κακό προγνωστικό σημείο.

    Triplex καρδιάς-ηχοκαρδιογραφία

    Ασύμμετρη πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος με αναλογία μεσοκοιλιακό διάφραγμα:ελεύθερο τοίχωμα μεγαλύτερη από 1,3:1

    Ανώμαλη προς τα πρόσω κίνηση της πρόσθιας γλωχίνας της μιτροειδούς βαλβίδας κατά τη συστολή

    Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

    Διόγκωση του αριστερού κόλπου

    Μκρή κοιλιακή κοιλότητα με αύξηση της συσπαστικότητας 

    Μερική σύγκλιση της αορτικής βαλβίδας κατά το μέσο της συστολής

    Πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας

    Ανεπάρκεια της μιτροειδούς που φαίνεται με τη μέθοδο Doppler

    Σπινθηρογράφημα με θάλλιο

    Στατικό και δυναμικό με την επίδραση stress κατά περιόδους αποκαλύπτει ελλείμματα σε περιοχές με φυσιολογικές, αγγειογραφικά, στεφανιαίες αρτηρίες

    Καρδιακός καθετηριασμός

    Οι αιμοδυναμικές μετρήσεις επιβεβαιώνουν το βαθμό και την αστάθεια της απόφραξης του χώρου εκροής και επιδεικνύουν τα διαστολικά χαρακτηριστικά της αριστερής κοιλίας

    Αγγειοκαρδιογραφία

    Η αγγειογραφία δείχνει την ανατομία των δυο κοιλιών και των στεφανιαίων αρτηριών

    idiopathis ypoaortiki 2

    Θεραπεία ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας αντενδείκνυνται, εκτός από την περίπτωση κολπικής μαρμαρυγής με ανεξέλεγκτη ανταπόκριση.

    Τα νιτρώδη και οι συμπαθητικομιμητικές αμίνες, όπως η ισοπροτερενόλη αντενδείκνυνται εκτός από την περίπτωση που συνυπάρχει στεφανιαία νόσος.

    Τα διουρητικά σχετικά αντενδείκνυνται, λόγω της επίδρασής τους στον κοιλιακό όγκο ή σε περίπτωση μυοτομίας της αριστερής κοιλίας.

    Μυοτομία της αριστερής κοιλίας πραγματοποιείται μόνο μετά την εγκατάσταση βαριών συμπτωμάτων, ανθεκτικών στη θεραπευτική αγωγή, σε ασθενείς στους οποίους η κλίση πίεσης είναι μεγαλύτερη από 50 mmHg σε ανάπαυση ή μετά από πρόκληση.

    Στο 95% επιτυγχάνει την κατάργηση της κλίσης πίεσης, ενώ το 70% των ασθενών εμφανίζει σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων για 5 τουλάχιστον χρόνια.

    Η έντονη άσκηση, ειδικά τα ανταγωνιστικά αθλήματα, θα πρέπει να αποφεύγονται, λόγω του μεγάλου κινδύνου αιφνιδίου θανάτου. Οι νεότεροι ασθενείς με μικρή ή καθόλου λειτουργική επιδείνωση εμφανίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο αιφνιδίου θανάτου. Η συμμετοχή σε αθλήματα θα πρέπει να απαγορεύεται στους ασθενείς με ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση, αν υπάρχει σημαντική υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, μεγάλη κλίση πίεσης, σημαντικές υπερκοιλιακές ή και κοιλιακές αρρυθμίες ή ιστορικό αιφνιδίου θανάτου σε συγγενείς με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

    Απαιτείται μείωση της πρόσληψης θερμίδων όταν η δραστηριότητα είναι μειωμένη.

    Συνιστάται η εκμάθηση καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης από όλα τα μέλη της οικογένειας.

    idiopathis ypoaortiki 4

    Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Προπρανολόλη

    Ελαττώνει την απόφραξη στο χώρο εκροής κι αυξάνει την κοιλιακή ενδοτικότητα. Δεν ελαττώνει την επίπτωση του αιφνιδίου θανάτου. Αυξάνεται προοδευτικά μέχρι 320 mg ώστε να επιτευχθεί κλινικό αποτέλεσμα.

    Βεραπαμίλη

    Έχει καλύτερο αποτέλεσμα στη βελτίωση της ικανότητας για εξάσκηση. Ελαττώνει την κλίση πίεσης λόγω ελάττωσης της καρδιακής συσταλτικότητας και βελτιώνει τη διαστολική πλήρωση μέσω βελτίωσης της διαστολικής χάλασης. Προκαλεί καταστολή της δημιουργίας ερεθίσματος και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, αρνητική ινότροπο δράση και αγγειοδιαστολή, υπόταση, shock, πνευμονικό οίδημα και θάνατο. Δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με αύξηση της τελοδιαστολικής πίεσης της αριστερής κοιλίας, παροξυντική νυχτερινή δύσπνοια, ορθόπνοια, σε νόσο φλεβόκομβου και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, εκτός αν ο ασθενής έχει βηματοδότη.

    Αμιοδαρόνη

    Δεν είναι καλό φάρμακο. έχει προαρρυθμική δράση στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση. Χρησιμοποιείται μόνο όταν η κοιλιακή ταχυκαρδία προκαλεί αιμοδυναμική αστάθεια. Η χρήση αυτού του φαρμάκου απαιτεί ηλεκτροφυσιολογική μελέτη.

    Πρέπει να αποφεύγεται η εργώδης εξάσκηση και τα ανταγωνιστικά αθλήματα, η ορθοστασία, τα ινότροπα φάρμακα και τα διουρητικά και να καταστέλλεται ο βήχας.

    Επιπλοκές ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

    Αιφνίδιος θάνατος

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Αρρυθμίες

    Κολπική μαρμαρυγή και σχηματισμοί τοιχωματικών θρόμβων

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα της μιτροειδούς βαλβίδας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    idiopathis ypoaortiki 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Οι ασθένειες που θα αποκτήσετε σχετίζονται με το μήνα γέννησής σας

    Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Βαγοτονία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Υπερηχογράφημα καρδιάς

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Σύνδρομο του βηματοδότη

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Κολπική μαρμαρυγή

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

    Μυοκαρδίτιδα

    Σύνδρομο Morquio

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μεγαλακρία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πυώδης ιδρωταδενίτιδα Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η ιδρωταδενίτιδα

     

    Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα, ή ανάστροφη ακμή ή οζαιοκυστική ακμή ή νόσος Velpeau ή ακμή αποκρινών αδένων, ICD - 10 : L73.2, είναι οξέα, ευαίσθητα, κυστόμορφα αποστήματα των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται στις τριχωτές επιφάνειες του δέρματος (μασχάλες, πρωκτογεννητική περιοχή, κάτω από τα στήθη, εφήβαιο, θηλαία άλω) και των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται διασκορπισμένοι γύρω από τον ομφαλό, στο τριχωτό της κεφαλής, τον κορμό και το πρόσωπο.

    Στις χρόνιες περιπτώσεις σχηματίζονται ινώδεις, συριγγώδεις πόροι με διαλείπουσα παροχέτευση και οξεία, κατά περιόδους, αποστηματοποίηση.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι συχνότερη κατά την όψιμη ήβη μέχρι την ηλικία των 40 ετών.

    Στις γυναίκες εμφανίζεται συχνότερα περιπρωκτικά και στους άνδρες μασχαλιαία.

    Υπολογίζεται ότι μεταξύ 1% και 4% των ανθρώπων προσβάλλονται από πυώδη ιρωταδενίτιδα. Οι γυναίκες προσβάλλονται τρεις φορές συχνότερα από τους άνδρες.

    Η έναρξη της νόσου συμβαίνει σε νεαρή ηλικία και ενδέχεται να είναι λιγότερο συχνή μετά την ηλικία των 50 ετών.

    idradenitida 1

    Σύστημα ταξινόμησης της ιδρωταδενίτιδας του Hurley

    ΣτάδιοΧαρακτηριστικά
    I Ένα ή πολλαπλά μαζί αποστήματα χωρίς ουλές ή ίνωση, με σπάνια φλεγμονή και μπορεί να συγχέονται με την ακμή
    ΙΙ Επαναλαμβανόμενα αποστήματα, μεμονωμένες ή πολλαπλές μακρινές βλάβες με σχηματισμό θόλου. Υπάρχει φλεγμονή και μπορεί να απαιτεί μικρό χειρουργείο, όπως τομή και παροχέτευση)
    III Διάχυτη ή ευρεία συμμετοχή σε μια περιφερειακή περιοχή με πολλαπλές ουλές και αποστήματα. Υπάρχει φλεγμονή έχουν το μέγεθος της μπάλας του γκολφ ή μεγαλύτερο, υπάρχει ανάπτυξη ουλών, και υποδόρια λοίμωξη, συρίγγια και οι ασθενείς σε αυτό το στάδιο ενδέχεται να αδυνατούν να λειτουργήσουν

    Σύστημα σταδιοποίησης Sartorius

    Ανατομικές περιοχές που εμπλέκονται (μασχάλη, βουβωνική κοιλότητα, ή άλλη περιοχή αριστερά ή δεξιά)
    Αριθμός και τύποι σχετικών βλαβών (αποστήματα, οζίδια, συρίγγια, ουλές, σημεία τραυματισμού από όλες τις εμπλεκόμενες περιοχές)
    Η απόσταση μεταξύ των βλαβών, ειδικότερα η μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ δύο σχετικών βλαβών (π.χ. οζίδια και συρίγγια σε κάθε περιοχή ή μέγεθος εάν υπάρχει μόνο μία βλάβη)
    Η παρουσία φυσιολογικού δέρματος μεταξύ των βλαβών (δηλαδή, όλες οι βλάβες που διαχωρίζονται σαφώς από το φυσιολογικό δέρμα)
    Οι βαθμοί συλλέγονται σε κάθε μία από τις παραπάνω κατηγορίες και προστίθενται για να δώσουν ένα σκορ. Επιπλέον, γίνεται προσθήκη μιας  αναλογικής κλίμακας για τον πόνο ή την ποιότητα ζωής.

    Σημεία και συμπτώματα πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Βλατίδες σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οζίδια σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οι μεγαλύτερες αλλοιώσεις παρουσιάζουν κλυδασμό

    Κατανομή αποκρινείς αδένες με πιο συχνή εντόπιση στις μασχάλες και τους βουβώνες

    Πολλαπλές υποτροπές στην ίδια πλευρά

    Οι περιοχές επούλωσης συνοδεύονται από ουλοποίηση και συραγγοποίηση

    Μπορεί να υπάρχουν φαγέσωρες

    idradenitida 3

    Αίτια πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Απόφραξη των τριχοσμηγματογόνων μονάδων με τις οποίες επικοινωνούν οι αποκρινείς αδένες

    Η απόφραξη των θυλάκων των εξωκρινών αδένων μπορεί να οφείλεται σε εμβρυολογική δυσπλασία των εξωκρινών πόρων, σε πίεση των πόρων από κατακράτηση ιδρώτα ή βακτηριακή λοίμωξη

    Μπορεί να αποτελεί μέρος της τριάδας της θυλακίτιδας: συρρέουσα ακμή, διαχωριστική κυτταρίτιδα του τριχωτού της κεφαλής, πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η κατάσταση είναι, πιθανώς, αποτέλεσμα ενός συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

    Δυσλειτουργία ανδρογόνων.

    Παράγοντες κινδύνου πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Παχυσαρκία που προκαλεί μηχανικό ερεθισμό, απόφραξη και διαβροχή

    Μαύρη φυλή

    Γυναίκες

    Ακμή

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Υπερχοληστερολαιμία

    Χαμηλός βασικός ρυθμός μεταβολισμού

    Κατάθλιψη

    Στενά ρούχα κατασκευασμένα από βαριά και συνθετικά υλικά

    Αποσμητικά, προϊόντα αποτρίχωσης, ξύρισμα της πληγείσας περιοχής

    Φάρμακα, ιδιαίτερα από του στόματος αντισυλληπτικά (δηλαδή από του στόματος ορμονική αντισύλληψη, "χάπι") και το λίθιο

    Ζεστά κα ιδιαίτερα υγρά κλίματα (το ξηρό κλίμα συχνά προκαλεί ύφεση)

    Γενετικοί παράγοντες: έχει προταθεί ένας αυτοσωμικός κυρίαρχος τύπος κληρονομικότητας

    Ενδοκρινικοί παράγοντες: πιστεύεται ότι εμπλέκονται οι σεξουαλικές ορμόνες, ιδιαίτερα η περίσσεια ανδρογόνων, αν και οι αποκριτικοί αδένες δεν είναι ευαίσθητοι σε αυτές τις ορμόνες. Οι γυναίκες έχουν, συχνά, εστίες πριν από την εμμηνόρροια και μετά την εγκυμοσύνη. Η σοβαρότητα, συνήθως, αυξάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά την εμμηνόπαυση.

    Κάποιες περιπτώσεις έχει βρεθεί ότι οφείλονται σε μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN , PSEN1 ή PSENEN. Τα γονίδια παράγουν πρωτεΐνες που είναι όλα συστατικά ενός συμπλέγματος που ονομάζεται γάμμα (γ) εκκριτάση. Αυτό το σύμπλοκο διαχωρίζει πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες, το οποίο είναι ένα σημαντικό βήμα σε διαφορετικά μονοπάτια χημικής σηματοδότησης . Μία από αυτές τις οδούς, γνωστή ως μονοπάτι Notch, είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική ωρίμανση και διαίρεση των κυττάρων των θυλάκων της τρίχας και άλλων μορφών δερματικών κυττάρων. Το μονοπάτι Notch εμπλέκεται, επίσης, στο φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτες υποδηλώνουν ότι οι μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN, PSEN1 ή PSENEN βλάπτουν τη σηματοδότηση Notch στα θυλάκια τρίχας. Η μη φυσιολογική σηματοδότηση Notch προάγει την ανάπτυξη οζιδίων και οδηγεί σε φλεγμονή στο δέρμα.

    idradenitida 5

    Διαφορική διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Δοθιήνωση. Η διαφοροδιάγνωση γίνεται με ειδικές καλλιέργειες

    Καρκίνος

    Διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Καλλιέργεια του εξιδρώματος των βλαβών: σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, κολοβακτηρίδιο, πρωτέας και ορθοκυτταρική αναιμία σε χρόνιες περιπτώσεις

    Τα παθολογοανατομικά ευρήματα δείχνουν οξεία και χρόνια φλεγμονή, πολλαπλές φαγέσωρες και συριγγώδεις πόρους σε υποτροπές

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών και βιοψία

    Θεραπεία πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Τα ζεστά λουτρά μπορούν να δοκιμαστούν σε άτομα με ήπια ασθένεια.

    Ενώ χρησιμοποιούνται, συχνά, αντιβιοτικά δεν έχουν αποτελέσματα.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα δοκιμάζουν κάποιοι, χωρίς καλά αποτελέσματα.

    Σε ασθενείς με πιο σοβαρή ασθένεια, μπορεί να γίνει θεραπεία με λέιζερ ή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος. 

    Γίνεται χειρουργική αφαίρεση συριγγίων, εξαίρεση με απόξεση και ηλεκροκαυτηρίαση και σε σοβαρές και δύσκολες περιπτώσεις γίνεται εκτομή και τοποθετείται δερματικό μόσχευμα.

    Απαιτείται τοπικός καθαρισμός με αντισηπτικό σαπούνι.

    Αποφυγή έκθεσης σε θερμότητα και εφίδρωσης.

    Απώλεια βάρους αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος.

    Διακοπή καπνίσματος.

    Αποφεύγονται τα στενά ρούχα για να μη δημιουργηθούν τραύματα από τριβή. Να φοράτε πάντα χαλαρά και άνετα βαμβακερά ρούχα.

    Αποφεύγονται τα αποσμητικά μασχάλης.

    Λαμβάνονται φυσικά αντιβιοτικά.

    Φροντίστε να καθαρίσετε την πληγείσα περιοχή καθαρίζοντάς την απαλά με ένα φυσικό αντιβακτηριδιακό σαπούνι, μετά στεγνώνεται κι εφαρμόζεται ένα φυσικό αντιβιοτικό.

    Η εφαρμογή θερμών επιθεμάτων βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και του πρηξίματος.

    Εάν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους θα βοηθήσει, καθώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί, ανάμεσα στους μηρούς, τις πτυχώσεις του δέρματος κ.α αυξημένη τριβή, εφίδρωση και βακτηριακή ανάπτυξη.

    Πολλοί κάνουν έγχυση στις βλάβες στερεοειδών, τύπου βραδείας αποδέσμευσης, όπως τριαμσινολόνης.

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών.

    Γίνεται χειρουργική εκτομή.

    Χορηγούνται ρετινοειδή από το στόμα και μερικοί χορηγούν κορτικοστερεοειδή για μικρό χρονικό διάστημα.

    Το λέιζερ μήκους κύματος 1064 νανομέτρων για αποτρίχωση Nd: YAG μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία.

    idradenitida 6

    Τα φάρμακα που χορηγούνται στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ένας συνδυασμός ριφαμπικίνης και κλινδαμυκίνης χορηγείται ταυτόχρονα για 2-3 μήνες.

    Άλλα αντιβιοτικά είναι η τετρακυκλίνη, η μινοκυκλίνη και η κλινδαμυκίνη.

    Η τοπική κλινδαμυκίνη χρησιμοποιείται, επίσης.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή 500 mg 3 φορές την ημέρα για 2 ή περισσότερους μήνες

    Μινοκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα από το στόμα

    Κλινδαμυκίνη 2% λοσιόν ή νεομυκίνη κρέμα, τοπικά για τον έλεγχο της οσμής

    Ερυθρομυκίνη 1-1,5 gr 4 φορές την ημέρα από το στόμα

    Δοξυκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 7-14 ημέρες

    Άλλα αντιβιοτικά ανάλογα με τις καλλιέργειες

    Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες

    Ισοτρετινοϊνη 40-80 mg ανά ημέρα από το στόμα για 4 μήνες, η οποία έχει πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματική

    Μερικοί δίνουν αντισυλληπτικά χάπια που έχουν πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματικά

    Θεραπεία με αντιανδρογόνα: Η ορμονική θεραπεία με οξική κυπροτερόνη και αιθινυλική οιστραδιόλη με υψηλές δόσεις

    Οι αναστολείς παράγοντα νέκρωσης όγκου TNF-α / όγκου περιλαμβάνουν φάρμακα, όπως το adalimumab και το infliximab, τα οποία βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά κάνουν τον ασθενή πιο ευάλωτο σε λοίμωξη, καρδιακή ανεπάρκεια και κάποιους καρκίνους.

    Απαιτείται αντιφλεγμονώδης διατροφή στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ο ψευδάργυρος μπορεί να βοηθήσει. Οι ασθενείς που παίρνουν γλυκονικό ψευδάργυρο, 90mg / ημέρα, μαζί με τοπικό φυσικό αντιβιοτικό, παρουσιάζουν σημαντικές μειώσεις στην εμφάνιση της νόσου 3 μήνες μετά την έναρξη θεραπείας.

    Απαιτείται διατροφή που είναι πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

    Καταναλώνετε λιπαρά ψάρια τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

    Να λαμβάνετε πολλά ακόρεστα λίπη στη διατροφή όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα καρύδια και τους σπόρους.

    Να πίνετε άφθονους πράσινους χυμούς.

    Να καταναλώνετε, κυρίως, βιολογικά κρέατα, προϊόντα και άλλα βιολογικά τρόφιμα

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφύγετε στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Αποφύγετε τη ζάχαρη. Ο περιορισμός των τροφίμων με πρόσθετα σάκχαρα και σιρόπια, όπως δημητριακά, σόδες, καραμέλες κ.λπ., μπορεί να μειώσει τα επίπεδα ινσουλίνης και επίσης, να ελαφρύνει τα συμπτώματα της νόσου.
    Αποφύγετε τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα, το τυρί κλπ. που αυξάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης, γεγονός που μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει σε υπερπαραγωγή ανδρογόνων ορμονών που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα. Η εξάλειψη των γαλακτοκομικών προϊόντων από τη διατροφή μειώνει τον αριθμό των νέων αλλοιώσεων που αναπτύσσονται και τα συμπτώματα.
    Αποφύγετε τα ραφιναρισμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Χρειάζεται παρακολούθηση.

    Πιθανές επιπλοκές πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Λεμφοίδημα

    Ρικνώσεις στη θέση των αλλοιώσεων

    Σε ανώδυνους συριγγώδεις πόρους μπορεί να αναπτυχθεί επιδερμοειδές καρκίνωμα

    Διάσπαρτη λοίμωξη. Παρουσιάζονται τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία, κλπ.), οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν, ακόμη και σε σηψαιμία 

    Περιορισμός της κινητικότητας των άκρων άνω και κάτω από το λεμφοίδημα, ως συνέπεια της ίνωσης και των ουλών

    Ουρηθρικό ή ορθρικό ή πρωκτικό συρίγγιο

    Αναιμία νορμοχρωμική ή υποχρωμική αναιμία

    Αρθρίτιδα

    Αμυλοείδωση

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Διάμεση κερατίτιδα

    Καρκίνος δέρματος

    Καρκίνος πνεύμονα

    Καρκίνος στόματος

    Καρκίνος ήπατος

    Πρόγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Οι μεμονωμένες βλάβες επουλώνονται σε 10-30 ημέρες

    Οι υποτροπές διαρκούν χρόνια

    Μπορεί να συνυπάρχει ακμή, περιθυλακίτιδα της κεφαλής ή διαχωριστική θυλακίτιδα του τριχωτού της κεφαλής ή παχυσαρκία που σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη, ατοπία και μελανίζουσα ακάνθωση

    Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν 1 ή 2 βλατίδες το χρόνο

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τροπικός λειχήνας

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Οδηγίες για την ενυδάτωση στην άσκηση

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Καντιτίαση

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Δοθιήνωση

    Αποτρίχωση γεννητικών οργάνων

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    www.emedi.gr

     

  • Οι μηχανισμοί γήρανσης Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Μειώστε την ταχύτητα που γερνάτε

    Η θεωρία ότι η γήρανση είναι προγραμματισμένη γενετικά δεν ισχύει!!!

    Οι κυτταρικές βλάβες είναι υπεύθυνες για τη γήρανση.

    Ο τρόπος ζωής επηρεάζει την ταχύτητα με την οποία γερνάτε!!!

    Όσο περισσότερα χρόνια ζει κάποιος, τόσο περισσότερες και μεγαλύτερες βλάβες υφίστανται τα κύτταρα του σώματος. Αυτές οι βλάβες είναι υπεύθυνες για τη μείωση της λειτουργίας των οργάνων και ιστών του σώματος.

    Η συντήρηση του σώματος με τον κατάλληλο τρόπο ζωής μπορεί να καθυστερήσει τις κυτταρικές βλάβες, τις απώλειες και τις μεταβολές της γήρανσης.

    antiaging 2

    Οι θεωρίες της γήρανσης:

    -Ο σχηματισμός γλυκοτοξινών

    Οι γλυκοτοξίνες είναι προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και σχηματίζονται μέσα στο σώμα όταν τα σάκχαρα ενώνονται με τις πρωτεϊνες. Αυτές οι γλυκοτοξίνες προσκολλώνται σε άλλες πρωτεϊνες με σταυροειδείς δεσμούς κι εμποδίζουν τη φυσιολογική λειτουργία τους και προκαλούν βλάβες σε κύτταρα. Οι γλυκοτοξίνες μπορεί να προκαλέσουν ρυτίδες και πολλές χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες. Οι γλυκοτοξίνες βρίσκονται στην επεξεργασμένη ζάχαρη, στο επεξεργασμένοα κρέας και στα επεξεργασμένα και ανθυγιεινά τρόφιμα.

    -Οι ελεύθερες ρίζες

    Οι ελεύθερες ρίζες είναι ασταθή άτομα που δημιουργούνται από τις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως η αναπνοή και η πέψη. Οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται από αντιοξειδωτικές ουσίες. Όσες ελεύθερες ρίζες δεν εξουδετερώνονται προκαλούν οξειδωτική βλάβη στο DNA, στις πρωτεϊνες και στα μιτοχόνδρια που είναι τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας στα κύτταρα του σώματος. Ελεύθερες ρίζες δημιουργούνται, επίσης, από το κάπνισμα, την ατμοσφαιρική ρύπανση, το αλκοόλ, το άγχος και την κακή διατροφή.

    -Οι βλάβες του DNA

    Τα λάθη στην αντιγραφή του DNA, οι τοξίνες και οι ελεύθερες ρίζες προκαλούν βλάβη στο DNA. Βλάβες στο DNA συμβαίνουν σε κάθε κύτταρο του οργανισμού μας χιλιάδες φορές κάθε μέρα, αλλά κινητοποιούνται οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης. Όμως, κάποιες φορές δεν διορθώνονται όλες οι βλάβες και προκαλούνται μεταλλάξεις, που συσσωρεύονται και τα κύτταρα δυσλειτουργούν και πεθαίνουν.

    -Η μείωση του μήκους των τελομερών

    Τα τελομερή είναι καλύμματα στις άκρες των χρωμοσωμάτων που είναι περιελιγμένα μόρια DNA κι εμποδίζουν το DNA να ξετυλιχθεί. Κάθε φορά που διαιρείται ένα κύτταρο τα τελομερή κονταίνουν και όταν γίνουν πολύ κοντά τα κύτταρα δεν μπορούν να αντιγραφούν και να επιδιορθωθούν και αυτό συμβάλλει στη γήρανση. Ο κακός τρόπος ζωής και η κακή διατροφή επιταχύνουν το κόντεμα των τελομερών.

    antiaging 3

    Διατηρήστε το σώμα και το μυαλό σας νεότερα

    Τα γονίδια καθορίζουν τη διαδικασία γήρανσης σε ένα ποσοστό μόνο 25%.

    Η διαδικασία της γήρανσης καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό 75% από τον τρόπο ζωής και το περιβάλλον.

    Να κάνετε υγιεινή διατροφή

    Η κακή διατροφή είναι παράγοντας κινδύνου για καρκίνο, παχυσαρκία, καρδιοαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2, οστεοπόρωση και άνοια. Μερικές απλές διατροφικές αλλαγές αυξάνουν θεαματικά το προσδόκιμο ζωής.

    Διατηρήστε φυσιολογικό βάρος

    Η παχυσαρκία σε ηλικία 40 ετών μειώνει τη διάρκεια ζωής κατά 6,5 χρόνια. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει την αρτηριακή πίεση και υπάρχει κίνδυνος για καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά. Επίσης, αυξάνεται ο κίνδυνος για διαβήτη τύπου 2, μεταβολικό σύνδρομο, άσθμα, οστεοαρθρίτιδα, ασθένειες του ήπατος και νεφρών, υπνική άπνοια, κατάθλιψη και καρκίνο.

    Να κάνετε άσκηση

    Η άσκηση δυναμώνει την καρδιά, τους πνεύμονες, τα οστά, τις αρθρώσεις, τους μυς και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η άσκηση μειώνει τον κίνδυνο ασθενειών, όπως διαβήτης τύπου 2, υπέρταση, εγκεφαλικό, καρκίνος κ.ά. Η άσκηση βοηθάει στην απελευθέρωση ενδορφινών που βελτιώνουν τη διάθεση και καταπολεμούν το άγχος και την κατάθλιψη. Η άσκηση βοηθά στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους του σώματος, βελτιώνει τον ύπνο, συμβάλλει στη σωστή στάση του σώματος, στην ισορροπία και στην ευλυγισία και μειώνεται έτσι ο κίνδυνος πτώσεων. Η άσκηση βοηθά στην συνέχιση της εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων κατά τη γήρανση.

     Να ασκείτε το μυαλό σας

    Διατηρώντας ενεργό το μυαλό επιβραδύνεται η μείωση των νοητικών λειτουργιών που παρατηρείται με το πέρασμα των χρόνων. Να διαβάζετε, να παίζετε παιχνίδια, να κάνετε κατασκευές και να ασχολείστε με το διαδίκτυο για να μην εμφανίσετε απώλεια μνήμης όταν γεράσετε.

    Να μην έχετε άγχος

    Το χρόνιο άγχος οδηγεί σε κακή διατροφή, υπερκατανάλωση αλκοόλ και καπνίσματος και προκαλεί ρυτίδες. Επίσης, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, διαταράσσει την πέψη, επηρεάζει την ποιότητα ύπνου, αυξάνει την αρτηριακή πίεση, τον κίνδυνο για καρδιοπάθειες κι εγκεφαλικά και καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για τη μνήμη και προκαλεί νόσο Alzheimer. Ακόμη, μειώνει το μήκος των τελομερών κι επιταγχύνει τη γήρανση.

    Να μην στενοχωριέστε

    Όταν στενοχωριέστε αυξάνονται οι ρυτίδες, οι πόνοι, τα προβλήματα υγείας, αυξάνονται οι σφυγμοί και η αρτηριακή πίεση και ο κίνδυνος για καρδιοπάθειες και υποβαθμίζεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Να γελάτε, να είστε χαρούμενοι και να έχετε θετικές σχέσεις με τους γύρω σας.

    Να κοιμάστε καλά

    Η κακή ποιότητα ύπνου συνδέεται με καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, διαβήτη τύπου 2 και νόσο Alzheimer. Όσοι κοιμούνται λιγότερο από 7 ώρες την ημέρα έχουν αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, κακή διάθεση, μειωμένη συγκέντρωση, νοητικές ικανότητες και μνήμη, αλλά και κατάθλιψη. Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε κακές διατροφικές συνήθειες, σε παχυσαρκία και κόπωση.

    Να πίνετε με μέτρο

    Το λίγο αλκοόλ βοηθάει. Το πολύ αλκοόλ προκαλεί ηπατικές νόσους, κίρρωση, παγκρεατίτιδα, διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία, υπέρταση, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, καρκίνο, οστεοπόρωση, άνοια και κατάθλιψη και διαταράσσει τον ύπνο.

    Μειώστε το κάπνισμα

    Το υπερβολικό κάπνισμα προκαλεί άσθμα, εμφύσημα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρδιοπάθειες, υπέρταση, εγκεφαλικά, οστεοπόρωση, άνοια, καρκίνο και λευχαιμία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    antiaging 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό