Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015 09:39

Άποιος διαβήτης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τον άποιο διαβήτη

 

Ο άποιος διαβήτης, ICD-10 E23.2 N25.1 είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική δίψα και παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πολύ αραιών ούρων (πάνω από 30 λίτρα την ημέρα) με μείωση της πρόσληψης υγρών το οποίο έχει επίδραση στη συγκέντρωση των ούρων.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι άποιου διαβήτη.

Ο πιο κοινός τύπος στον άνθρωπο είναι ο νευρολογικός που ονομάζεται κεντρικός άποιος διαβήτης που οφείλεται σε ανεπάρκεια της αργινίνης βαζοπρεσσίνης που είναι  γνωστή ως αντιδιουρητική ορμόνη (ADH).

Ο δεύτερος κοινός τύπος είναι ο νεφρογενής άποιος διαβήτης, που οφείλεται σε δυσλειτουργία που προκαλείται από δυσλειτουργία των νεφρών ή των νεφρώνων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ADH.

Ο άποιος διαβήτης μπορεί, επίσης, να συμβεί στην κύηση, ή να προκληθεί από το οινόπνευμα ή από κατάχρηση ναρκωτικών.

Ο άποιος διαβήτης δεν πρέπει να συγχέεται με τη νυκτουρία.

Άρα, άποιος διαβήτης είναι η παθολογική απορρύθμιση της ισορροπίας ύδατος, δευτεροπαθής στη μειωμένη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης ή στην ανεπάρκεια ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη.

-Η ανεπάρκεια έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να οφείλεται σε απώλεια ή δυσλειτουργία των νευροεκκριτικών κυττάρων που αποτελούν τη νευροϋπόφυση (οπίσθια υπόφυση)

-Η μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη αποτελεί δυσλειτουργία των νεφρικών σωληναρίων και έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη για επαναρρόφηση του νερού.

Έχουν περιγραφεί οικογενείς περιπτώσεις ανεπάρκειας της αντιδιουρητικής ορμόνης με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα, αλλά, συνήθως η νόσος είναι σποραδική και δευτεροπαθής σε άλλες καταστάσεις.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης που είναι η μείωση στην ευαισθησία της αντιδιουρητικής ορμόνης είναι κληρονομικής αιτιολογίας (φυλοσύνδετος υπολειπόμενος χαρακτήρας) και εμφανίζεται κύρια στους άνδρες και σπάνια στις γυναίκες.

Η συχνότητα εμφάνισης του άποιου διαβήτη είναι 3 σε 100.000. 

Ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και στη βρεφική και παιδική.


Σημεία και συμπτώματα άποιου διαβήτη

  • Πολυουρία (όπως, σε σακχαρώδη διαβήτη, με τη διάκριση ότι τα ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη)
  • Πολυδιψία (ειδικά για το κρύο νερό και μερικές φορές για πάγο ή παγωμένο νερό) σε σακχαρώδη χωρίς θεραπεία διαβήτη, με τη διάκριση ότι το ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη.
  • Θολή όραση
  • Αφυδάτωση 
  • Κεφαλαλγία

Αίτια άποιου διαβήτη

  • Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης από όγκους (κρανιοφαρυγγιώματα, λέμφωμα, μεταστάσεις), λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα), τραύμα ή κοκκιώματα (σαρκοείδωση, ιστιοκυττάρωση) ή αγγειακές διαταραχές, ιδιοπαθής ή οικογενής.
  • Υπερβολική πρόσληψη νερού, ψυχογενούς αιτολογίας
  • Μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη, που είναι γενετικής αιτιολογίας διαταραχή της επαναρρόφησης νερού στα νεφρικά σωληνάρια. Το λίθιο, η δεμεκλοκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο μπορεί να προκαλέσουν νεφρογενή άποιο διαβήτη.

Διαφορική διάγνωση άποιου διαβήτη

  • Σακχαρώδης διαβήτης και άλλα αίτια πολυουρίας και πολυδιψίας
  • Αύξηση του προς απέκκριση φορτίου σε νάτριο, όπως συμβαίνει στην υπερβολική πρόσληψη αλατιού
  • Ψυχογενής πολυδιψία που επηρεάζει την έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης
  • Νεφρογενής άποιος διαβήτης (διαφορική διάγνωση από την ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης  με τη δοκιμασία δεσμοπρεσσίνης

 

Διάγνωση άποιου διαβήτη

Υπερνατριαιμία που είναι πρώιμο σημείο στα βρέφη και στα παιδιά

Αδυναμία συμπύκνωσης των ούρων με την μέτρηση ωσμωτικότητας και ειδικού βάρους

Σάκχαρο ούρων για αποκλεισμό σακχαρώδη διαβήτη

Μέτρηση επιπέδων αντιδιουρητικής ορμόνης πλάσματος ή ούρων μετά από ωσμωτικό ερέθισμα, όπως είναι ο περιορισμός των υγρών και η χορήγηση υπέρτονου ορού. Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα, όπως το λίθιο, η δεμεκλκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο που προκαλούν ελάττωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη. Η υποκαλιαιμία και η υπερκαλιαιμία μεταβάλλουν την ικανότητα συμπύνωσης των ούρων.

Μπορεί να υπάρχει παθολογοανατομικά το εύρημα της εκφύλισης των νευροεκκριτικών κυττάρων της υπόφυσης.

Ειδικές δοκιμασίες

Έλεγχος της ικανότητας συμπύκνωσης των ούρων υπό ειδικές συνθήκες στέρησης υγρών, πρέπει να γίνεται μετρώντας την ωσμωτικότητα του πλάσματος και των ούρων πριν και μετά την 6ωρη στέρηση υγρών. Η δοκιμασία θα πρέπει να εκτελείται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ενδείκνυται να γίνεται κατά τον βραδινό ύπνο, ιδιαίτερα στα παιδιά. Το πιο έγκυρο αποτέλεσμα δίνεται από τον υπολογισμό του λόγου ωσμοτικότητα ούρων /ωσμωτικότητα πλάσματος. Τα αποτελέσματα της εξέτασης είναι μερικές φορές δύσκολο να εκτιμηθούν, δεδομένου ότι χαμηλός λόγος, μπορεί να βρεθεί σε ασθενείς με πρωτοπαθή πολυδιψία. Αν συμφωνούν με τη διάγνωση θα πρέπει να χορηγείται δεσμοπρεσσίνη για τον έλεγχο της συμπυκνωτικής ικανότητας των νεφρών.

Αν τεθεί η διάγνωση του άποιου διαβήτη θα πρέπει να αναζητηθεί η αιτία και αξονική ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου γίνεται (προλακτίνωμα, ιστιοκυττάρωση, σύφιλη, φυματίωση, όγκοι ή κοκκιώματα) που επηρεάζουν τη λειτουργία της υπόφυσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτή τη μορφή είτε στο παρελθόν είχαν ένα τραύμα στο κεφάλι ή έχει διακοπεί η παραγωγή ADH για άγνωστο λόγο.

Απαιτείται στέρηση των υγρών για την ικανότητα συμπύκνωσης των ούρων.

Γίνεται έλεγχος ηλεκτρολυτών


Παθοφυσιολογία άποιου διαβήτη

Η ομοιόσταση των ηλεκτρολυτών και του όγκου είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός που ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση και τους κύριους ηλεκτρολύτες νάτριο και κάλιο. Σε γενικές γραμμές, η ρύθμιση των ηλεκτρολυτών προηγείται. Όταν ο όγκος ελαττωθεί το σώμα θα διατηρήσει το νερό σε βάρος των επιπέδων των ηλεκτρολυτών.

Η ρύθμιση της παραγωγής ούρων γίνεται στον υποθάλαμο, που παράγει την ADH στους υπεροπτικούς και παρακοιλιακούς  πυρήνες. Μετά τη σύνθεση, η ορμόνη μεταφέρεται σε νευροεκκριτικά κοκκία από μια πρόδρομη πρωτεΐνη με την μορφή προ-ορμόνης που συντίθεται στον υποθάλαμο και αποθηκεύεται σε κυστίδια στον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης απ’ όπου απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος. Ωστόσο, ένα μέρος της ορμόνης απελευθερώνεται άμεσα στον εγκέφαλο όπου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου. Επιπλέον, ο υποθάλαμος ρυθμίζει την αίσθηση της δίψας στο μεσοκοιλιακό πυρήνα ανιχνεύοντας αυξήσεις στην ωσμωτικότητα του ορού και στέλνοντας αυτή την πληροφορία στον φλοιό.

Ο νευρογενής ή κεντρικός άποιος διαβήτης προέρχεται από την έλλειψη της ADH, ως αποτέλεσμα υποξικής εγκεφαλοπάθειας, νευροχειρουργικών επεμβάσεων, αυτοάνοσων νοσημάτων ή καρκίνου, ή μερικές φορές χωρίς υποκείμενη αιτία (ιδιοπαθής).

Το κύριο όργανο για την διατήρηση της ομοιόστασης των υγρών είναι ο νεφρός. Η ADH δρα αυξάνοντας τη διαπερατότητα του νερού στους αγωγούς συλλογής και στα άπω σωληνάρια. Συγκεκριμένα, ενεργεί σε πρωτεΐνες που ονομάζονται ακουαπορίνες και πιο συγκεκριμένα στην ακουαπορίνη 2. Όταν απελευθερώνεται, η ADH προσδένεται στους υποδοχείςτης  V2 G-πρωτεΐνης εντός των άπω εσπειραμένων σωληναρίων, αυξάνοντας το κυκλικό ΑΜΡ, και με την πρωτεΐνη κινάση Α, ωθούν την ακουαπορίνη 2 να αποθηκευτεί στο κυτόπλασμα των άπω εσπειραμένων σωληναρίων και και στους αγωγούς συλλογή και επιτρέπουν στο νερό να μπει μέσα στα κύτταρα των αγωγών συλλογής. Η αύξηση στη διαπερατότητα επιτρέπει την επαναρρόφηση του νερού στην κυκλοφορία του αίματος, συγκεντρώνοντας έτσι τα ούρα.

Ο νευρογενής άποιος διαβήτης ή κεντρικός άποιος διαβήτη, οφείλεται στην έλλειψη παραγωγής αγγειοπιεστίνης στον υποθάλαμο από αγγειακά νοσήματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μόλυνση,  σαρκοείδωση, κάποια φάρμακα, κάποια χειρουργική επέμβαση, ένα τραύμα στο κεφάλι, έναν καλοήθη ή μεταστατικό όγκο υπόφυσης-υποθαλάμου (κυρίως προέρχονται στήθους και πνεύμονα), παρόλο που το 50% των περιπτώσεων είναι ιδιοπαθής.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης οφείλεται στην ανικανότητα του νεφρού να ανταποκρίνεται φυσιολογικά στην βαζοπρεσσίνη.

Η υπερβολική πρόσληψη υγρών από βλάβη στον μηχανισμό δίψας, που βρίσκεται στον υποθάλαμο ή λόγω ψυχικής ασθένειας μπορεί να οδηγήσουν σε άποιο διαβήτη. Η θεραπεία με DDAVP (δεσμοπρεσσίνη) μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση με νερό.

Ο άποιος διαβήτης κύησης εμφανίζεται μόνο κατά την εγκυμοσύνη και την περίοδο της λοχείας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι γυναίκες παράγουν βαζοπρεσσινάση στον πλακούντα, η οποία διασπά την ADH. Οι περισσότερες περιπτώσεις κύησης μπορεί να αντιμετωπιστούν με δεσμοπρεσσίνη (DDAVP), αλλά όχι βαζοπρεσσίνη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ωστόσο, μια ανωμαλία στο μηχανισμό δίψας προκαλεί άποιο διαβήτη της κύησης, και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται δεσμοπρεσσίνη. Ο άποιος διαβήτης συνδέεται επίσης με κάποιες σοβαρές ασθένειες της εγκυμοσύνης, όπως η προ-εκλαμψία και το λιπώδες ήπαρ της κύησης, που αλλοιώνουν την ηπατική κάθαρση της κυκλοφορούσας vasopressinase. Είναι σημαντικό να εξεταστούν αυτές οι ασθένειες, εάν μια γυναίκα παρουσιάζει άποιο διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη, επειδή οι θεραπείες απαιτούν την παράδοση του μωρού πριν η ασθένεια  βελτιωθεί. Η μη αντιμετώπιση αυτών των ασθενειών έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε μητρική ή περιγεννητική θνησιμότητα. 


Θεραπεία άποιου διαβήτη

  • Έλεγχος του ισοζυγίου υγρών και πρόληψη αφυδάτωσης
  • Καθημερινός έλεγχος σωματικού βάρους
  • Καθημερινή φροντίδα στόματος και δέρματος
  • Δίαιτα κανονική χωρίς περιορισμό υγρών, εκτός από τα βρέφη που μπορεί να βοηθήσει ο περιορισμός άλατος.
  • Γίνεται εκπαίδευση του ασθενούς για να παίρνει δεσμοπρεσσίνη
  • Η χρήση υγρών γίνεται ανάλογα με τη δίψα
  • Ο ασθενής πρέπει να έχει ταυτότητα για τη νόσο του

Κεντρικός άποιος διαβήτης

Δεσμοπρεσσίνη (ανάλογο αντιδιουρητικής) χορηγείται ρινικά 2 φορές την ημέρα σε δόσεις ικανές να ελέγξουν την πολυουρία και πολυδιψία, συνήθως, 10-25 μg ή 4 μg παρεντερικά σε 2 δόσεις ή με από του στόματος δισκία. Η καρβαμαζεπίνη, ένα φάρμακο αντισπασμωδικό, έχει επίσης είχε κάποια επιτυχία σε αυτό το είδος του άποιου διαβήτη.

Ο άποιος διαβήτης της κύησης τείνει να υποχωρήσει από μόνος του σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες, αν και ορισμένες γυναίκες μπορεί να τον αναπτύξουν και πάλι σε επόμενες εγκυμοσύνες.

Σε υπερβολική πρόληψη υγρών η δεσμοπρεσσίνη  συνήθως δεν αποτελεί επιλογή.

Νεφρογενής άποιος διαβήτης

Η δεσμοπρεσίνη είναι αναποτελεσματική στο νεφρογενή άποιο διαβήτη και αντιμετωπίζεται με αναστροφή της υποκείμενης αιτίας (αν είναι δυνατόν), αντικαθιστώντας το έλλειμμα νερού. Το διουρητικό υδροχλωροθειαζίδη (θειαζιδικό διουρητικό) ή η ινδομεθακίνη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν ήπια υποογκαιμία που ενθαρρύνουν την πρόσληψη άλατος και νερού στο εγγύτατο σωληνάριο για να βελτιωθεί ο νεφρογενής άποιος διαβήτης. Η αμιλορίδη έχει πρόσθετο όφελος. Τα θειαζιδικά διουρητικά μερικές φορές συνδυάζονται με αμιλορίδη για την πρόληψη της υποκαλιαιμίας. Τα θειαζιδικά διουρητικά μειώνουν την επαναπορρόφηση του νατρίου και του νερού στο άπω σωληνάριο προκαλώντας διούρηση. Αυτό μειώνει τον όγκο του πλάσματος, μειώνει έτσι το ρυθμό σπειραματικής διήθησης και ενισχύει την απορρόφησης του νατρίου και ύδατος στον εγγύς νεφρώνα. Λιγότερα υγρά φθάνουν το άπω νεφρώνα, με αποτέλεσμα ρύθμιση των υγρών.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης από λίθιο χορηγείται αμιλορίδη και διουρητικά καλιοσυντηρητικά σε συνδυασμό με θειαζιδικά ή διουρητικά της αγκύλης. 

Η χλωροπρομαμίδη 200-500 mg/ημέρα, μειώνει την πολυουρία και την πολυδιψία.

Η κλοφιβράτη στη μέγιστη δόση του 1 mg, 3φορές ημερησίως, έχει αντιδιουρητική δράση.

Υδροχλωροθειαζίδη 50 mg την ημέρα

Απαιτείται τακτική παρακολούθηση κάθε 3 εβδομάδες αρχικά και μετά κάθε 4 μήνες και η προσαρμογή της θεραπείας γίνεται με βάση τη συγκέντρωση των ηλεκτρολυτών στα ούρα και τα συμπτώματα.

Απαιτείται αποφυγή των καταστάσεων που προκαλούν μεγάλη απώλεια υγρών


Επιπλοκές του άποιου διαβήτη

Έχει παρατηρηθεί διάταση των ουροφόρων οδών λόγω του αυξημένου όγκου ούρων

Σε νεφρογενή άποιο διαβήτη υπάρχει καθυστέρηση διανοητικής ανάπτυξης

Η κατάσταση είναι μόνιμη και η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη διαταραχή

Χωρίς θεραπεία η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και κώμα

Ο άποιος διαβήτης σχετίζεται με λοίμωξη (εγκεφαλίτιδα, φυματίωση, σύφιλη), όγκους, ξανθωμάτωση, πυελονεφρίτιδα, νεφρική αμυλοείδωση, υπερκαλιαιμία, σύνδρομο Sjogren, δρεπανοκυτταρική αναιμία και χρόνια υπερασβεστιαιμία

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αδένωμα της υπόφυσης

Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

Σύνδρομο Guillain Barre

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4712 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Αυγούστου 2019 09:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας; Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Οι παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση μάσκας 

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Σε κάποια επαγγέλματα η χρήση μάσκας, κάτω από συγκεκριμένους όρους, που καθορίζουν οι ιατροί εργασίας είναι απαραίτητη.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Τι γίνεται όταν, όμως η χρήση της μάσκας είναι μόνιμη και εφαρμόζεται, συνεχώς, σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους;

    Επιδράσεις που έχει η μόνιμη μάσκα στο δέρμα μας

    Η χρήση μάσκας για πολλές ώρες μπορεί να οδηγήσει σε σημάδια πίεσης, αλλεργίες, εξανθήματα, μυκητιασικές λοιμώξεις και ακόμη και χαλάρωση του δέρματος γύρω από το στόμα σας. Οι περιοχές που κινδυνεύουν περισσότερο είναι, κυρίως, η γέφυρα της μύτης, το γύρω γύρω από το στόμα και τα άκρα των αυτιών. Όταν φοράμε μάσκα, η παγιδευμένη αναπνοή κάτω από αυτήν αναμιγνύεται με ιδρώτα και σμήγμα, διαταράσσοντας την ισορροπία pH του δέρματος. Η συνεχής πίεση στο πρόσωπο, επίσης, αυξάνει τις πιθανότητες εξανθήματος, ακμής, προκαλεί αλλαγή περιγράμματος προσώπου και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε χαλάρωση του δέρματος.
    Οι συνθετικές μάσκες, επιπρόσθετα, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα λόγω συνεχούς τριβής  και προκαλούν εξανθήματα στη μύτη,  ξηρότητα στα χείλη, έρπητα προσώπου και τραυματισμό στα μάγουλα.

    Μία μάσκα απορροφά τον ιδρώτα, επίσης. Καλύτερα να αποφύγετε τις μεταξωτές, τις  τζιν και τις συνθετικές μάσκες.

    Συμβουλές που πρέπει να ακολουθήσετε για την πρόληψη βλάβης του δέρματος από τις μάσκες:

    Μη φοράτε μάσκα που δεν σας ταιριάζει.

    Είναι σημαντικό να αλλάζετε τη μάσκα σας κάθε μέρα. Επίσης, το σχέδιο της μάσκας πρέπει να είναι διαφορετικό κάθε μέρα. Με αυτόν τον τρόπο, το κολλαγόνο του δέρματος δεν θα σπάσει και το δέρμα δε θα χαλάσει.

    Χρησιμοποιήστε φυσικό αντηλιακό και φυσική ενυδατική κρέμα, αφού καθαρίσετε το πρόσωπό σας, πριν τη χρήση της μάσκας.

    Όσοι περνούν παρατεταμένες ώρες στα γραφεία πρέπει να φορούν μάσκες που τους επιτρέπουν να αναπνέουν σωστά. 

    Να απολυμαίνετε τη μάσκα σας κάθε μέρα, αν δεν φοράτε μάσκα μιας χρήσης.

    Ενυδατώστε το δέρμα σας: Το πόσιμο νερό δεν είναι αρκετό. Χρησιμοποιήστε μάσκες και ενυδατικούς ορούς, αφού καθαρίσετε το δέρμα σας και πριν ξαπλώσετε.

    maskes bad 4

    Ο μέσος υγιής άνθρωπος δεν χρειάζεται να φοράει μάσκες, ισχυρίζονται πολλοί γιατροί.

    Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η χρήση μάσκας σε υγιείς ανθρώπους θα τους προστατεύει.

    Τις φοράνε λανθασμένα και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης επειδή αγγίζουν το πρόσωπό τους πιο συχνά.

    Οι τυπικές χειρουργικές μάσκες - το είδος που αγοράζουν και φορούν οι περισσότεροι άνθρωποι - δεν βοηθούν, επειδή, ο κορωναϊός εξαπλώνεται σε σταγονίδια, τα οποία οι χειρουργικές μάσκες δεν αποκλείουν. Στην πραγματικότητα, οι χειρουργικές μάσκες μπορούν να παγιδεύσουν σταγονίδια που περιέχουν τον ιό μέσα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αντί να τον μειώνουν.

    Πρέπει να φοριούνται μόνο από άτομα που έχουν ήδη τον ιό για να αποτρέψουν τη διάδοσή του σε άλλους.

    Η χρήση μάσκας είναι δύσκολη, επειδή, μπορεί να δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Εάν δεν πλένετε τα χέρια σας πριν φορέσετε τη μάσκα και αφού βγάλετε τη μάσκα μπορείτε να αυξήσετε τον κίνδυνο.

    Φορώντας τη μάσκα κάνει κάποιον να αγγίζει το πρόσωπό του πιο συχνά, αυξάνοντας, επίσης, τον κίνδυνο.

    Οι ακατάλληλες χειρουργικές μάσκες μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού.

    Προτείνεται η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που είναι άρρωστα, η αποφυγή αγγίγματος των ματιών, της μύτης και του στόματος, η παραμονή στο σπίτι όταν είστε άρρωστοι, να καλύπτετε το στόμα σας κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα με ένα χαρτομάντιλο και να καθαρίζετε και να απολυμάνετε αντικείμενα και επιφάνειες που αγγίζονται, συχνά, χρησιμοποιώντας τακτικά σπρέι καθαρισμού οικιακής χρήσης.

    Να πλένετε τα χέρια σας συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά το μπάνιο. πριν το φαγητό και αφού φυσήξετε τη μύτη σας, βήξετε ή φταρνιστείτε.

    maskes bad 2

    Οι παρενέργειες που έχουν ήδη αναγνωριστεί από την παρατεταμένη χρήση μάσκας είναι:

    (1) Η χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να δώσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και να κάνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μείωση της συμμόρφωσης με άλλα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής απόστασης και του πλυσίματος των χεριών. 

    (2) Ακατάλληλη χρήση μάσκας προσώπου: οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγγίζουν τις μάσκες τους, πρέπει να αλλάζουν συχνά τις μάσκες μίας χρήσης ή να τις πλένουν τακτικά, να τις απορρίπτουν σωστά και να υιοθετούν άλλα μέτρα διαχείρισης, διαφορετικά ενδέχεται να αυξηθούν οι κίνδυνοι.

    (3) Η ποιότητα της ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. 

    (4) Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπαίνει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα στα μάτια. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνετε τον εαυτό σας.

    (5) Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ, στην πραγματικότητα οι μάσκες προσώπου είναι ανυπόφορες επιδεινώνουν τη δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος της μόλυνσης, εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εξαπλώνουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η βελτιωμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονές τους, ειδικά, αν οι μάσκες προσώπου είναι πολύ μολυσμένες. 

    (6) Ενώ η παρεμπόδιση της μετάδοσης από άτομο σε άτομο είναι το κλειδί για τον περιορισμό της επιδημίας, μέχρι στιγμής λίγη σημασία έχει δοθεί στα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα μετά τη μετάδοση, όταν η έμφυτη σνοσία παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο κύριος σκοπός της έμφυτης ανοσοαπόκρισης είναι η άμεση πρόληψη της εξάπλωσης και της κίνησης ξένων παθογόνων σε όλο το σώμα. Η αποτελεσματικότητα της έμφυτης ανοσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιικό φορτίο. Οι μάσκες προσώπου αποτελούν έναν υγρό βιότοπο όπου ο SARS-CoV-2 μπορεί να παραμείνει ενεργός λόγω των υδρατμών που παρέχονται συνεχώς με την αναπνοή και συλλαμβάνονται από το ύφασμα μάσκας προκαλούν αύξηση του ιικού φορτίου και συνεπώς, μπορούν να προκαλέσουν μείωση της έμφυτης ανοσίας και αύξηση των λοιμώξεων.

    maskes bad 1

    Οι παρενέργειες από τις ιατρικές μάσκες 

    -Μπορούν να μειώσουν την ορατότητά σας

    Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα και ώθηση να αγγίζει, κάποιος, τα μάτια του. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνει τον εαυτό του.

    Αντισταθείτε στον πειρασμό να αγγίζετε το πρόσωπό σας και να πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι για 20 δευτερόλεπτα μετά από επαφή με ουσίες, όπως λαβές πόρτας, κουμπιά ανελκυστήρα, συσκευασίες ή οτιδήποτε άλλο όπου αναπτύσσονται μικρόβια.

    -Σας κάνουν να νιώθετε άβολα

    Η εύρεση της σωστής εφαρμογής ξεκινά με τη χρήση του σωστού υφάσματος. Το βαμβακερό υλικό θεωρείται ότι έχει καλύτερο αερισμό και παγιδεύει λιγότερη υγρασία που συσσωρεύεται από την αναπνοή και την εφίδρωση.

    Βεβαιωθείτε ότι η μάσκα είναι άνετη και όχι σφιχτή. Ενώ θέλετε τη μάσκα σας να ταιριάζει άνετα στο πρόσωπό σας για να αποτρέψετε τη διαφυγή ή την είσοδο των αναπνευστικών σταγονιδίων, δε θέλετε να είναι τόσο σφιχτή και πονάει το πρόσωπό σας. Επίσης, εάν είναι πολύ σφιχτή, αυτό σας δίνει λιγότερη δυνατότητα για να αναπνέετε καλά. 

    -Μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αέρα σας

    Πολλοί με τη μάσκα αναπτύσσουν δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και αναπνευστική δυσχέρεια σε ανθυγιεινό και μολυσμένο περιβάλλον. Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η οποία προκαλεί μειωμένη ροή αέρα - οι μάσκες προσώπου είναι στην πραγματικότητα ανυπόφορες,  καθώς, επιδεινώνουν την δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος ιικού φορτίου εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εκπνέουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η ενισχυμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονες. Εάν έχετε υποψία μόλυνσης θα πρέπει να κρατήσετε τον εαυτό σας μακριά από τους άλλους και να αφαιρέσετε τη μάσκα. 

    -Μπορούν να προκαλέσουν θόλωση στα γυαλιά σας

    Όταν εκπνέετε ζεστό αέρα χωρίς να φοράτε μάσκα, διαλύεται στην ατμόσφαιρα. Όταν τα φοράτε φορώντας μάσκα, τείνει να πηγαίνει στα γυαλιά σας και να τα θολώνει. Πλύνετε τα γυαλιά σας με σαπουνόνερο και αφήστε τα να στεγνώσουν στον αέρα και αυτό αποτρέπει τη θόλωση των γυαλιών. Μια άλλη τακτική είναι να εξετάσετε την εφαρμογή της μάσκας προσώπου, για να αποτρέψετε την εκπνοή να φτάσει στα γυαλιά σας. Τοποθετήστε ένα διπλωμένο χαρτμάντιλο μεταξύ του στόματος και της μάσκας και θα απορροφήσει τον ζεστό, υγρό αέρα, εμποδίζοντάς τον να φτάσει στα γυαλιά σας. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι το πάνω μέρος της μάσκας σας είναι σφιχτό και το κάτω χαλαρό, για να διευκολύνετε την εκπνοή μακριά από τα μάτια σας. 

    -Μπορούν να σας αναγκάσουν να πλησιάζετε τους γύρω σας

    Η ποιότητα ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Φροντίστε να μείνετε μακριά από κάποιον όταν του μιλάτε. Σκεφτείτε το μήκος 160 εκατοστών.

    -Μπορούν να δώσουν μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας

    Το συχνό πλύσιμο των χεριών και τη συχνή απολύμανση των συχνά αγγιζόμενων επιφανειών είναι ισχυρότερα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων από τη χρήση μάσκας.

    maskes bad 3

    Πλύσιμο μασκών

    Πρέπει να πλένονται τακτικά ανάλογα με τη συχνότητα χρήσης.

    Τα άτομα πρέπει να προσέχουν να μην αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους όταν αφαιρούν το κάλυμμα του προσώπου τους και να πλένουν τα χέρια, αμέσως, μετά την αφαίρεση.

    Μπορούν να βλάψουν παιδιά κάτω των δύο ετών - ή άλλα ανίκανα άτομα.

    Τα καλύμματα προσώπου δεν πρέπει να τοποθετούνται σε μικρά παιδιά κάτω των 2 ετών, σε όσους έχουν προβλήματα αναπνοής ή είναι αναίσθητοι, ανίκανοι ή έχουν αδυναμία αφαίρεσης της μάσκας, χωρίς, βοήθεια.

    Μη χρησιμοποιείτε μάσκες υπό αυτές τις συνθήκες.

    Μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος.

    Εάν έχετε ξηρό δέρμα, είναι καλύτερο να φοράτε ενυδατική κρέμα πριν φοράτε τη μάσκα που μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του ερεθισμού του δέρματος στο σημείο, όπου, η μάσκα τρίβει το πρόσωπό σας. Εάν έχετε ευαίσθητο δέρμα, παραλείψετε εντελώς το μακιγιάζ κάτω από τη μάσκα σας και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας πριν και μετά τη χρήση μάσκας.  Το make up μπορεί, επίσης, να τρίβεται στη μάσκα σας, οδηγώντας σε μειωμένη διήθηση αέρα, καθιστώντας δυσκολότερη την αναπνοή.

    maskes bad 8

    Ποιο είναι λοιπόν το καλύτερο είδος μάσκας προσώπου;

    Οι καλύτερες μάσκες πρέπει να:

    ταιριάζουν άνετα στο πρόσωπο
    να ασφαλίζουν καλά στα αυτιά
    να έχουν πολλά στρώματα υφάσματος
    να επιτρέπουν την αναπνοή χωρίς περιορισμούς
    να μπορούν να πλυθούν και να στεγνωθούν, χωρίς να χαλάει η ποιότητα ή να αλλάζει το σχήμα τους

    maskes bad 7

    ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ

    Για την πανδημία COVID-19 προτείνονται ορισμένες οδηγίες:

    -διατήρηση της κοινωνικής απόστασης,

    -χρήση μάσκας προσώπου,

    -χρήση γαντιών,

    -χρήση προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού,

    -συχνά πλύσιμο χεριών

    -χρήση απολυμαντικών και ακόμη και ψεκασμό απολυμαντικών σε ολόκληρο το σώμα για τα άτομα σε όλo ton κόσμο για να προστατευθούν από τη μόλυνση των παθογόνων COVID-19 και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2). 

    Οι μάσκες προσώπου μπορεί να προκαλέσουν ορισμένες μολυσματικές ασθένειες, καρκίνο του πνεύμονα, υποξαιμία και υπερκαπνία, και απόλυτα υψηλότερα κίνδυνο για την υγεία λόγω της παρατεταμένης χρήσης τους. 

    Η χρήση μάσκας προσώπου είναι ένα από τα μέσα προστασίας του ανθρώπινου συστήματος αναπνοής από την άμεση επίθεση ιών, σωματιδίων, σκόνης, άλλων μικροβίων, δηλητηριωδών αερίων και ούτω καθεξής. 

    Κατά την αναπνοή, εκπέμπουμε διάφορους τύπους επιβλαβών ουσιών όπως CO2, N2, O2 και σταγονίδια νερού. Μαζί με τα εκπνεόμενα σωματίδια, κατά τη στιγμή της ομιλίας, ο βήχας και το φτέρνισμα πτητικών και ημιπτητικών ουσιών μπορεί να σχηματίσουν ενώσεις, όπως το εκπνεόμενο νιτρικό οξείδιο. Εάν κάποιος φοράει μάσκα προσώπου, τότε τα εκπνεόμενα σωματίδια δεν μπορούν να εξαπλωθούν στον αέρα, αλλά αντιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν σε σχηματισμό HNO3, H2CO3 και NO2, τα οποία μολύνουν άμεσα τους βλεννογόνους και την κάτω και άνω αναπνευστική οδό.

    Εκτός αυτού, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να προκαλέσει κακή αναπνοή που εισέρχεται και στο στομάχι και προκαλεί φλεγμονή του στομάχου, έμετο, διάρροια, γαστρίτιδα, διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική δυσλειτουργία και άλλες σοβαρές λοιμώξεις στα πεπτικά όργανα και τελικά έως και θάνατο.

    Οι τοπικές μάσκες προσώπου κατασκευασμένες από βαμβακερό ύφασμα χρησιμοποιούνται για τους ανθρώπους  και φέρουν διάφορους τύπους νανοπόρων. Όταν φοριούνται αυτές οι συμβατικές τοπικές μάσκες προσώπου, απελευθερώνουν διάφορα νανοσωματίδια από αυτές κατά την εισπνοή και εισέρχονται στους πνεύμονες και το στομάχι. Τα εισπνεόμενα νανοσωματίδια από αυτές τις τοπικές συμβατικές μάσκες οδηγούν σε φλεγμονή πνευμόνων, προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή και καρκίνο του πνεύμονα μετά από την παρατεταμένη χρήση τους. Οι τοπικές συμβατικές μάσκες προσώπου είναι, συνήθως, χαλαρές και έτσι αποδεικνύονται αναποτελεσματικές για την προστασία ιών και σωματιδίων που μοιάζουν με ιούς. Επιπλέον, τα εκκενωμένα σωματίδια χτυπούν άμεσα τα μάτια λόγω της χαλαρής τοποθέτησης αυτών των τοπικών μασκών με αποτέλεσμα τον εκφυλισμό αμφιβληστροειδούς.

    Η μάσκα προσώπου N95 χρησιμοποιείται από την προστασία έναντι σωματιδίων αλλά όχι έναντι αερίων ή ατμών. Αν και οι μάσκες N95 προστατεύουν τον άνθρωπο από εξωτερικά σωματίδια, μπορούν να  θέσουν τους χρήστες σε κίνδυνο για  ασθένειες. Οι χρήστες μάσκας N95 αισθάνονται δυσφορία λόγω της στεγανότητας της μάσκας και δυσκολία στην αναπνοή. Οι χρήστες μάσκας N95 υποφέρουν από σοβαρούς πονοκεφάλους, επειδή χρησιμοποιούνται για παρατεταμένη διάρκεια. Εξάλλου, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί υποξαιμία (ένα ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στο αίμα), με αποτέλεσμα τη διάσπαση της γλυκόζης και την απειλή της αύξησης του γαλακτικού οξέος. Επιπλέον, η χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί δυσφορία στο στήθος, μειώνει τη μερική πίεση του Ο2 και αυξάνει τις αναπνευστικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Επίσης, οι χρήστες μάσκας N95 πάσχουν από υπερκαπνία. Η υπερκαπνία οδηγεί σε κατακράτηση CO2 στον πνεύμονα και οδηγεί σε ανώμαλα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στο αίμα. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από την επανεισπνοή του εκπνεόμενου CO2, φορώντας μάσκες προσώπου N95 ή άλλες σφιχτές μάσκες. Η υπερκαπνία προκαλεί ζάλη, υπνηλία, κόπωση, πονοκεφάλους, αίσθημα αποπροσανατολισμού, έξαψη του δέρματος, μειωμένη όραση, μείωση της ακοής, δύσπνοια και ανωμαλίες του καρδιακού παλμού. Επίσης, μπορεί να υπάρξουν σοβαρά συμπτώματα που περιλαμβάνουν απώλεια συνείδησης, κώμα, υπεραερισμό, συσπάσεις μυών και επιληπτικές κρίσεις, μεταξύ άλλων.

    Συμπέρασμα: Η παρατεταμένη χρήση της μάσκας προσώπου δεν παίζει αποτελεσματικό ρόλο στην προστασία από το COVID-19, αλλά μάλλον προκαλεί σοβαρές ασθένειες όπως καρκίνο του πνεύμονα, διάρροια, υποξαιμία και υπερκαπνία και τελικά να προκαλέσει θάνατο. 

    maskes bad 5

    Χρήση μασκών από επαγγελματίες υγείας

    Η παρατεταμένη χρήση των μασκών N95 και των χειρουργικών μασκών από επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. όπως πονοκεφάλους, εξάνθημα, ακμή, βλάβη του δέρματος και μειωμένη γνωστική ικανότητα. Επίσης, παρεμβαίνει στην όραση, στην επικοινωνία και στη θερμική ισορροπία.

    Τα συχνά διαλείμματα, η ενυδάτωση και η ανάπαυση, η περιποίηση του δέρματος και οι δυνητικά πρόσφατα σχεδιασμένες άνετες μάσκες αποτελούν συστάσεις για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η χρήση μάσκας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα προκαλεί πλήθος φυσιολογικών και ψυχολογικών επιβαρύνσεων και μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της εργασίας. 

    Οι πονοκέφαλοι που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορούν να αποδοθούν σε μηχανικούς παράγοντες, όπως υπερκαπνία και υποξαιμία. Οι στενοί ιμάντες και η πίεση στα επιφανειακά νεύρα του προσώπου και του τραχήλου είναι μηχανικά τεχνικά χαρακτηριστικά που προκαλούν πονοκεφάλους. Το αυχενικό σύνδρομο, η έλλειψη ύπνου, τα ανώμαλα γεύματα και το συναισθηματικό στρες είναι άλλες πηγές πονοκεφάλων μεταξύ των επαγγελματιών του τομέα της υγείας κατά την παρατεταμένη χρήση μάσκας. Οι σφιχτές μάσκες προκαλούν ανεπαρκή αερισμό και αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) γνωστά ως υπερκαπνία. Καθώς το CO2 είναι γνωστό αναπνευστικό διεγερτικό, η συσσώρευση εκπνεόμενου CO2 μεταξύ της μάσκας και του προσώπου θα προκαλέσει αυξημένο αερισμό των πνευμόνων και αναπνευστική υπερδραστηριότητα. Συμπτώματα υποξαιμίας, όπως δυσφορία στο στήθος και ταχύπνοια παρατηρούνται, επίσης, σε επαγγελματίες υγείας με παρατεταμένη χρήση μάσκας. Το εκπνεόμενο CO2 συσσωρεύεται μεταξύ της μάσκας και του προσώπου και τα αυξημένα επίπεδα CO2 προκαλούν σύγχυση, μειωμένη γνωστική ικανότητα και αποπροσανατολισμό.

    Ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον που βρίσκεται στην περιοχή του προσώπου που καλύπτεται από μάσκες, προκαλεί δυσφορία και υπερθερμία. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια κατάσταση κατά την οποία ο επαγγελματίας υγείας δε μπορεί να αναγνωρίσει τους κινδύνους και να εκτελέσει χειροκίνητα καθήκοντα, και επηρεάζει, επίσης, σημαντικά τις κινητικές δεξιότητες. Το υγρό περιβάλλον και η πίεση από σφιχτές μάσκες τοποθέτησης εμποδίζουν, επίσης, τους πόρους του προσώπου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την αύξηση της ακμής σε παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορεί να προκαλέσει διάτμηση και διάσπαση του δέρματος, και διάσπαση στη γέφυρα της μύτης και των οστών του προσώπου (σφιχτές μάσκες και γυαλιά που ασκούν πίεση σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές).

    Η κνίδωση και η δερματίτιδα εξ επαφής μπορεί να προκύψουν από ευαισθησία στα συστατικά της μάσκας. Η φορμαλδεΰδη είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται σε ορισμένες χειρουργικές μάσκες στην οποία ορισμένα  άτομα είναι ευαίσθητα ή / και αλλεργικά. Άλλοι μπορεί να αντιδράσουν στο thiuram ή latex που βρίσκεται στους βρόγχους των χειρουργικών μασκών.

    maskes bad 10

    Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μικρόβια και να αυξήσετε τις αποικίες τους

    Φτιάξτε ένα εκκολαπτήριο μικροβίων 

    Τα μικρόβια χρειάζονται ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον μεταξύ 21 o C και 35 ο C για ιδανική καλλιέργεια.

    Οι μάσκες και τα τρυβλία Petri ή μια κεντρική μονάδα κλιματισμoύ δημιουργεί περίφημα σε κάτι τέτοιο!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    maskes bad 9

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων προϊόντων, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για τη λοίμωξή σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Διαβάστες, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Κοροναϊοί

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Ρεμδεσιβίρη

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ο ζαμπούκος είναι πολύτιμος για τις λοιμώξεις

    Νόσος Kawasaki

    Η EMEDI ενημέρωσε δωρεάν τον κόσμο για τον κορωνοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Eπιγλωττίτιδα είναι η φλεγμονή της επιγλωττίδας 

    Επιγλωττίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή των υπεργλωττιδικών δομών με φλεγμονή της επιγλωττίδος, των αρυταινοεπιγλωττιδικών πτυχών και των αρυταινοειδών

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ανώτερο αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • 3-7 χρονών, περισσότερο συχνή, αν και παιδιά κάθε ηλικίας μπορούν να προσβληθούν
    • Γενικά μεγαλύτερα από την τυπική ομάδα ασθενών με κοκκύτη
    • Ασύνηθες στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ταχεία έναρξη και κεραυνοβόλος πορεία
    • Πυρετός
    • Δυσφαγία, παραλήρημα
    • Πόνος στο λαιμό
    • Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια
    • Θέση "τρίποδος" (κάθεται στηριζόμενο στα χέρια με το κεφάλι μπροστά και τη γλώσσα έξω)
    • Υπόκωφη φωνή/κλάμα (σε αντίθεση με τη βραχνάδα στον κοκκύτη)
    • Ελάχιστος βήχας (σε αντίθεση με τον έντονο βήχα του κοκκύτη)
    • Τοξική εμφάνιση/καταπληξία (μερικές φορές οφείλεται σε υποκείμενη σηψαιμία)
    • Συριγμός πιο μαλακός και όχι έντονα επιμένων, όπως, στον κοκκύτη
    • Συνήθως, όχι ιστορικό πρόδρομης λοίμωξης των ανώτερων αεραγωγών (σε αντίθεση με θετικό ιστορικό στον κοκκύτη)
    • Βακτηριαιμία
    • Υποξία. Ένα σύμπτωμα που, συνήθως, απουσιάζει, εκτός και αν υπάρχει πλήρης απόφραξη 

    069eb57b8076cd5ef9c8e8d77be8f307

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Στα παιδιά ο αιμόφιλος της ινφλουέντσας
    • Στους ενήλικες ο αιμόφιλος της ινφλουέντσας και ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Α

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιογενής κυνάγχη (λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα)
    • Σηψαιμία
    • Εισπνοή ξένου σώματος
    • Βακτηριακή τραχειΐτιδα (ψευδομεμβρανώδης κυνάγχη)
    • Περιαμυγδαλικό απόστημα
    • Διφθερίτιδα σε μη ανοσοποιημένο ασθενή

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργειες αίματος (θετικές > 90%). Δεν πρέπει να εξετάζετε με άμεση επισκόπηση ούτε να παίρνετε επίχρισμα από την επιγλωττίτιδα εκτός και αν ο ασθενής βρίσκεται στο ελεγχόμενο περιβάλλον χειρουργείου. Οι εξετάσεις αίματος επίσης δεν πρέπει να εκτελούνται μέχρι να βεβαιωθεί η βατότητα των αεραγωγών
    • Καλλιέργεια επιχρίσματος επιγλωττίτιδος (θετική στο 70%)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ 

    • Ακτινογραφίες αυχένος αντενδείκνυνται στην υποψία επιγλωττίτιδος λόγω του κινδύνου για ξαφνική, πλήρη απόφραξη των αεραγωγών
    • Ακτινογραφίες θώρακα επιβάλλονται για την τοποθέτηση ενδοτραχειακού σωλήνα. Πνευμονία είναι μια πιθανή επιπλοκή

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Επισκόπηση της επιγλωττίτιδος με κατάσπαση της γλώσσας αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου απότομης πλήρους απόφραξης των αεραγωγών
    • Ελεγχόμενη επισκόπηση της επιγλωττίτιδος μέσω ενδοσκοπήσεως στο χειρουργείο είναι διαγνωστική
    • Οσφυονωτιαία παρακέντηση ενδείκνυται αν υπάρχει κλινική υποψία μηνιγγίτιδος
    • Στον ενήλικα, έμμεση λαρυγγοσκόπηση είναι γενικά ασφαλής

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία κατά την οξεία νόσο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κάθε ίδρυμα πρέπει να έχει πρωτόκολλο επείγουσας θεραπείας που να περιλαμβάνει μία ομάδα ιατρών επειγόντων περιστατικών, παθολόγους, παιδιάτρους με ειδικότητα στην εντατική θεραπεία, νοσηλεύτριες παιδιατρικών ΜΕΘ (οι αρχές οι ίδιες παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς)
    • Καλέστε αναισθησιολόγο στο κρεβάτι του ασθενούς
    • Έχετε τα απαραίτητα για διασωλήνωση και βελόνη κρικοθυροτομίας ή διαδερμικής τραχειοστομίας στο κρεβάτι του ασθενούς
    • Ειδοποιήστε το χειρουργείο
    • Ειδοποιήστε χειρουργό ή ΩΡΛ για επιφυλακή στο χειρουργείο αν η περίπτωση τραχειοστομίας γίνεται αναγκαία 
    • Κρατήστε τον ασθενή ήρεμο και ήσυχο, σε εγρήγορση (στα χέρια των γονιών)
    • Αποφύγετε φλεβοκεντήσεις, λήψη αερίων αίματος, μάσκες οξυγόνου, ενδοφλέβιες γραμμές, ενέσεις, ηλεκτρονική παρακολούθηση καρδιακού ρυθμού και ακτινογραφίες
    • Αποφύγετε την καταστολή
    • Αποφύγετε ρακεμικό μείγμα επινεφρίνης
    • Αποφύγετε εξέταση του φάρυγγα
    • Μεταφέρετε ασθενή και γονιό μαζί στο χειρουργείο σε κυλιόμενο κάθισμα
    • Διασωληνώστε όλους τους ασθενείς, κατά προτίμηση στο χειρουργείο κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες από έμπειρο αναισθησιολόγο με χειρουργό ή ΩΡΛ γιατρό σε επιφυλακή μέσα στο χειρουργείο ώστε να κάνει επείγουσα τραχειοστομία αν χρειασθεί
    • Η τραχιοστομία δεν χρειάζεται εκτός και αν η διασωλήνωση αποτύχει
    • Τοποθετήστε και στερεώστε τον αεραγωγό με ασφάλεια
    • Σταθεροποιήστε τους αγκώνες με νάρθηκα και ευθειάστε τους βραχίονες για να αποφύγετε αυτοαποσωλήνωση
    • Χρησιμοποιήστε υγρασία σε τέντα και αποφύγετε τεμάχιο τύπου Τ στο στόμιο του τραχειοσωλήνα (αυξάνει την πιθανότητα έλξεως του τραχειοσωλήνα από το παιδί και αποσωληνώσεως)
    • Μηχανική αναπνοή και ύπνωση, συνήθως, δεν χρειάζονται
    • Μεγάλη προσοχή στην επιτήρηση και στην πνευμονική αναρρόφηση για να ελαττώσετε τον κίνδυνο ύπαρξης εντός του ενδοτραχειακού σωλήνα ψευδομεμβρανών και εκκρίσεων

    322664 2200 732x549

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    Αρχικά, υγρά ενδοφλεβίως, έπειτα ρινογαστρική σίτιση κατά τη διάρκεια της διασωληνώσεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑ

    Δώστε κουράγιο και αισιοδοξία όσον αφορά θεραπεία και έκβαση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κεφουροξίμη (150 mg/kg/ημέρα, διαιρεμένα σε 4 δόσεις, ανά 6ωρο). Ξεκινήστε γρήγορα μετά τη λήψη καλλιεργειών αίματος και επιγλωττιδικού επιχρίσματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χλωραμφαινικόλη (100 mg/kg/ημέρα διαιρεμένα σε 4 δόσεις ανά 6ωρο). Παρακολουθήστε επίπεδα.
    • Στεροειδή και ρακεμική επινεφρίνη δεν βοηθούν 
    • Αντιπυρετικά αν χρειάζονται

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑ

    • Διαδοχικές εξετάσεις για να αποκλεισθεί η πιθανότητα δευτεροπαθώς εστιών λοιμώξεως
    • Παρακολουθείστε την ικανότητα καταπόσεως και την παρουσία διαφυγής αέρος γύρω από τον ενδοτραχειακό σωλήνα
    • Λαρυγγοσκόπηση για παρακολούθηση πριν από την αποσωλήνωση (συνηγορούν μερικοί)
    • Παρακολούθηση στη ΜΕΘ 24 ώρες μετά την αποσωλήνωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εμβόλιο για τον αιμόφιλο της ινφλουέντσας είναι αποτελεσματικό αν και όχι 100% προφυλακτικό
    • Προφύλαξη με ριφαμπικίνη (20 mg/kg μία φορά την ημέρα για 4 ημέρες, μέγιστη ημερήσια δόση 600 mg) για όλους τους έχοντες έλθει σε επαφή με τον ασθενή είτε στο σπίτι, είτε κατά τη διάρκεια της φροντίδας προς αυτόν. Όσοι ήλθαν σε στενή επαφή καθώς και η οικογένεια μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί φορείς του αιμοφίλου της ινφλουέντσας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, τραχηλική αδενίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα, περικαρδίτιδα, κυτταρίτιδα (σπάνια)
    • Σηπτική καταπληξία (σε περίπου 1%)
    • Πνευμοθώρακας, πνευμομεσοθωράκιο (πολύ σπάνιο)
    • Θάνατος από ασφυξία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οι περισσότεροι μπορούν να αποσωληνωθούν μετά 24 ως 46 ώρες
    • Η νοσηρότητα και θνητότητα είναι μικρή με την κατάλληλη παρέμβαση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    unnamed

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Μήπως έχετε συριγμό;

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

     

     

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Οστεοπέτρωση Οστεοπέτρωση

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού που οδηγεί σε παθολογικά κατάγματα, οστεΐτιδα, σπληνομεγαλία με έμφρακτα, αναιμία και εξωμυελική αιμοποίηση.

    Γενετική: Κακοήθης μορφή, αυτοσωματική υπολειπόμενη. Καλοήθης μορφή, αυτοσωματική επικρατούσα.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα, χρόνια. 

    Η οστεοπέτρωση, κυριολεκτικά "οστό πέτρας", επίσης, γνωστή ως νόσος μαρμάρου οστού ή νόσος Albers-Schönberg, είναι μια εξαιρετικά σπάνια κληρονομική διαταραχή κατά την οποία τα οστά σκληραίνουν, γίνονται πυκνότερα, σε αντίθεση με τις πιο διαδεδομένες καταστάσεις όπως η οστεοπόρωση, στις οποίες τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά και πιο εύθραυστα, ή οστεομαλακία, στην οποία τα οστά μαλακώνουν.

    Η οστεοπέτρωση μπορεί να προκαλέσει διάλυση και θραύση των οστών. 

    Είναι μια από τις κληρονομικές αιτίες της οστεοσκλήρωσης.

    Θεωρείται ότι είναι το πρωτότυπο οστεοσκληρυντικών δυσπλασιών.

    Η αιτία της νόσου είναι η δυσλειτουργία στους οστεοκλάστες και η αδυναμία τους να απορροφήσουν τα οστά.

    Αν και η ανθρώπινη οστεοπέτρωση είναι μια ετερογενής διαταραχή που περιλαμβάνει διαφορετικές μοριακές βλάβες και μια σειρά κλινικών χαρακτηριστικών, όλες οι μορφές μοιράζονται έναν μόνο παθογόνο δεσμό στον οστεοκλάστη.

    Τα ακριβή μοριακά ελαττώματα ή η θέση των μεταλλάξεων που λαμβάνουν χώρα είναι άγνωστα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Παρά τον υπερβολικό σχηματισμό οστών, τα άτομα με οστεοπέτρωση τείνουν να έχουν οστά που είναι πιο εύθραυστα από το φυσιολογικό.

    Η ήπια οστεοπέτρωση δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και να μην παρουσιάζει προβλήματα. 

    Ωστόσο, σοβαρές μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε:

    • Αναστατωμένη ανάπτυξη, παραμόρφωση και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων
    • Οι ασθενείς πάσχουν από αναιμία, επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και ηπατοσπληνομεγαλία λόγω της επέκτασης των οστών που οδηγεί σε στένωση του μυελού των οστών και εξωμυελική αιματοποίηση
    • Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε τύφλωση, παράλυση του προσώπου και κώφωση, λόγω της αυξημένης πίεσης που ασκείται στα νεύρα από το επιπλέον οστό
    • Μη φυσιολογική μορφολογία των οστών του φλοιού
    • Μη φυσιολογική μορφή των σπονδυλικών σωμάτων
    • Ανωμαλία ρύθμισης θερμοκρασίας
    • Ανωμαλία των πλευρών
    • Ανωμαλία της μορφολογίας της σπονδυλικής επίφυσης
    • Πόνος στα οστά
    • Παράλυση των κρανιακών νεύρων
    • Κρανιοσυνοστέωση
    • Πρόβλημα ακοής
    • Υποκαλιαιμία

    40

    Κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση

    Η αυτοσωματική υπολειπόμενη οστεοπέτρωση, επίσης, γνωστή ως κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση, είναι ένας σπάνιος τύπος σκελετικής δυσπλασίας που χαρακτηρίζεται από ένα ξεχωριστό ακτινογραφικό σχέδιο συνολικής αυξημένης πυκνότητας των οστών με θεμελιώδη εμπλοκή του μυελού. Η βρεφική οστεοπέτρωση, συνήθως, εκδηλώνεται στα βρέφη. Η διάγνωση βασίζεται, κυρίως, στην κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση, η οποία επιβεβαιώνεται από γονιδιακή ανάλυση. Ως αποτέλεσμα της εξάλειψης των καναλιών του μυελού και της επέκτασης των οστών, μπορεί να προκύψουν σοβαρές πανκυτταροπενίες, συμπίεση κρανιακών νεύρων και παθολογικά κατάγματα. Η πρόγνωση είναι κακή εάν δεν αντιμετωπιστεί. Τα κλασικά ακτινογραφικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν: "οστά εντός οστών" στη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη και το εγγύς μηριαίο οστό, τα άνω άκρα και τα κοντά σωληνοειδή οστά του χεριού. Επιπλέον, υπάρχει απουσία φυσιολογικής  διαφυσικής μοντελοποίησης του περιφερικού μηριαίου οστού με μη φυσιολογική ακτινογραφική εμφάνιση του δοκιδωτού οστού και εναλλασσόμενων μεταφυσικών ζωνών. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση της βρεφικής οστεοπέτρωσης είναι σημαντική για τη διαχείριση των επιπλοκών, της γενετικής συμβουλευτικής και της έγκαιρης εγκατάστασης κατάλληλης θεραπείας, δηλαδή της μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, η οποία προσφέρει ικανοποιητική θεραπευτική μέθοδο για ένα σημαντικό ποσοστό των βρεφών που νοσούν από οστεοπέτρωση. Η βελτίωση των ακτινογραφικών αλλοιώσεων των οστών μετά από τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων είναι ένας σημαντικός δείκτης επιτυχίας της θεραπείας. 

    Οστεοπέτρωση ενηλίκων

    Η αυτοσωματική κυρίαρχη οστεοπέτρωση είναι, επίσης, γνωστή ως νόσος Albers-Schonberg. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι έχουν αυτή τη διαταραχή, επειδή τα περισσότερα άτομα δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Ωστόσο, αυτά που εμφανίζουν συμπτώματα θα έχουν συνήθως καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) και πολλαπλά κατάγματα οστών. Υπάρχουν δύο τύποι οστεοπέτρωσης ενηλίκων βάσει των ακτινογραφικών, των βιοχημικών και των κλινικών χαρακτηριστικών. Πολλοί ασθενείς θα έχουν πόνο στα οστά. Τα ελαττώματα είναι πολύ συχνά και περιλαμβάνουν νευροπάθειες λόγω παγίδευσης κρανιακών νεύρων, οστεοαρθρίτιδας και συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Περίπου το 40% των ασθενών θα εμφανίσουν υποτροπιάζοντα κατάγματα των οστών τους. 10% των ασθενών θα έχουν οστεομυελίτιδα της κάτω γνάθου.

    JIndianAcadOralMedRadiol 2018 30 2 165 236723 f4

    ΑΙΤΙΕΣ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    • Αντικατάσταση του μυελικού αυλού με οστούν
    • Απουσία καρβονικής ανύδρασης ΙΙ στα ερυθροκύτταρα
    • Διαταραγμένη λειτουργία των οστεοκλαστών

    Οι διάφοροι τύποι οστεοπότρωσης προκαλούνται από γενετικές αλλαγές (μεταλλάξεις) σε ένα από τουλάχιστον δέκα γονίδια. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στην ανάπτυξη και / ή τη λειτουργία των οστεοκλαστών, των κυττάρων που διασπών τους οστικούς ιστούς όταν το παλιό οστό αντικαθίσταται από νέο οστό (αναδιαμόρφωση οστών). Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για να διατηρούνται τα οστά δυνατά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια μπορούν να οδηγήσουν σε μη φυσιολογικούς οστεοκλάστες ή να υπάρχουν πολύ λίγοι οστεοκλάστες. Εάν συμβεί αυτό, το παλιό οστό δεν μπορεί να διαλυθεί, καθώς, σχηματίζεται το νέο οστό, οπότε τα οστά γίνονται πολύ πυκνά και επιρρεπή σε κατάγματα.

    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 προκαλούν τις περισσότερες περιπτώσεις αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης και αποτελεί το 10-15% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης (η πιο σοβαρή μορφή) και όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωματικής οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG προκαλούν οστεοπέτρωση συνδεδεμένη με το χρωμόσωμα Χ.
    • Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες της οστεοπέτρωσης.
    • Σε περίπου 30% τοις εκατό των προσβεβλημένων ατόμων, η αιτία είναι άγνωστη.

    Φυσιολογικά, η ανάπτυξη των οστών είναι μια ισορροπία μεταξύ των οστεοβλαστών (κύτταρα που δημιουργούν οστό) και των οστεοκλαστών (κύτταρα που απορροφούν οστό). Οι πάσχοντες από οστεοπέτρωση έχουν ανεπάρκεια οστεοκλαστών, που σημαίνει ότι απορροφάται πολύ λίγα οστό, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πάρα πολύ οστό.

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η φυσιολογική ανάπτυξη των οστών επιτυγχάνεται με την ισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού από οστεοβλάστες και απορρόφησης οστού (διάσπαση της μήτρας των οστών) από οστεοκλάστες. Στην οστεοπέτρωση, ο αριθμός των οστεοκλαστών μπορεί να είναι μειωμένος, φυσιολογικός ή αυξημένος. Η δυσλειτουργία των οστεοκλαστών μεσολαβεί στην παθογένεση αυτής της νόσου. Η οστεοπέτρωση προκαλείται από υποκείμενες μεταλλάξεις που παρεμποδίζουν την οξίνιση της κοιλότητας απορρόφησης οστεοκλαστών, για παράδειγμα λόγω ανεπάρκειας του ενζύμου καρβονικής ανυδράσης που κωδικοποιείται από το γονίδιο CA2. Η ανθρακική ανυδράση απαιτείται από τους οστεοκλάστες για την παραγωγή πρωτονίων. Χωρίς αυτό το ένζυμο, η άντληση ιόντων υδρογόνου αναστέλλεται και η απορρόφηση οστού από οστεοκλάστες είναι ελαττωματική, καθώς απαιτείται όξινο περιβάλλον για τη διάσπαση του υδροξυαπατίτη ασβεστίου από τη μήτρα των οστών. Καθώς, η απορρόφηση των οστών αποτυγχάνει, ενώ ο σχηματισμός των οστών συνεχίζεται, σχηματίζεται υπερβολικό οστό. Οι μεταλλάξεις σε τουλάχιστον εννέα γονίδια προκαλούν τους διάφορους τύπους οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 είναι υπεύθυνες για περίπου 75 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης, και για το 10 έως 15 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπότρωσης και για όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωμικής οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις του γονιδίου TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες αυτοσωματικών κυρίαρχων και αυτοσωματικών υπολειπόμενων μορφών της διαταραχής. Ο συνδεδεμένος με το χρωμόσωμα Χ τύπος οστεοπέτρωσης, προκύπτει από μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG. Σε περίπου 30 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων οστεοπέτρωσης, η αιτία της πάθησης είναι άγνωστη. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στο σχηματισμό, ανάπτυξη και λειτουργία εξειδικευμένων κυττάρων που ονομάζονται οστεοκλάστες. Αυτά τα κύτταρα διασπούν τον οστικό ιστό κατά την αναδιαμόρφωση των οστών, μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία το παλιό οστό αφαιρείται και δημιουργείται νέο οστό για να το αντικαταστήσει. Τα οστά αναδιαμορφώνονται συνεχώς και η διαδικασία ελέγχεται προσεκτικά για να διασφαλιστεί ότι τα οστά παραμένουν ισχυρά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε οποιοδήποτε από τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση οδηγούν σε ανώμαλους ή ελλείποντες οστεοκλάστες. Χωρίς λειτουργικούς οστεοκλάστες, το παλιό οστό δεν διασπάται, καθώς, σχηματίζεται νέο οστό. Ως αποτέλεσμα, τα οστά σε όλο το σκελετό γίνονται ασυνήθιστα πυκνά. Τα οστά είναι, επίσης, δομικά ανώμαλα, καθιστώντας τα επιρρεπή σε κάταγμα. Αυτά τα προβλήματα με την αναδιαμόρφωση των οστών αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της οστεοπέτρωσης.

    Autosomal recessive 1 OPTB1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η διαφορική διάγνωση της οστεοπέτρωσης περιλαμβάνει άλλες διαταραχές που προκαλούν οστεοσκλήρωση. Αποτελούν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών με κλινικά και ακτινολογικά διαφορετικές εκδηλώσεις.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    κληρονομικές οστεοσκληρυντικές δυσπλασίες όπως: νευροπαθητική βρεφική οστεοπέτρωση, βρεφική οστεοπέτρωση με νεφρική σωληνοειδή οξέωση, βρεφική οστεοπέτρωση με ανοσοανεπάρκεια, βρεφική οστεοπέτρωση με σύνδρομο ανεπάρκειας προσκόλλησης λευκοκυττάρων, οστεοπέτρωση ακροοστεολυτική), οστεοπυρίτιδα, μικτή σκληρυντική σκελετική δυσπλασία, προοδευτική δυσπλασία διάφυσης (νόσος Camurati-Engelmann) και άλλες σκελετικές δυσπλασίες που σχετίζονται. Εκτός αυτού, η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει επίκτητες καταστάσεις που προκαλούν οστεοσκλήρωση, όπως οστεοσκληρωτική μετάσταση, κυρίως, από καρκινώματα του προστάτη και του μαστού, ασθένεια Paget των οστών, μυελοΐνωση (πρωτοπαθής διαταραχή ή δευτερογενής δηλητηρίαση ή κακοήθεια), ασθένεια Erdheim-Chester, οστεοσκληρυντικοί τύποι οστεομυελίτιδα, δρεπανοκυτταρική νόσος, υπερβιταμίνωση D, θεραπεία με διφωσφονικά φάρμακα και υποπαραθυρεοειδισμός.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Είναι η 1η γενετική ασθένεια που αντιμετωπίστηκε με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Οι οστεοκλάστες προέρχονται από προδρόμους αιμοποιητικών κυττάρων. Η θεραπεία με μεταμόσχευση μυελού των οστών ερευνάται σε κλινικές δοκιμές. Πιστεύεται ότι ο υγιής μυελός παρέχει στον πάσχοντα κύτταρα από τα οποία θα αναπτυχθούν οστεοκλάστες. Εάν εμφανιστούν επιπλοκές σε παιδιά, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν θεραπεία με βιταμίνη D. Η γάμμα ιντερφερόνη έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική και μπορεί να συσχετιστεί με τη βιταμίνη D. Η ερυθροποιητίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία οποιασδήποτε σχετικής αναιμίας. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τόσο την αναιμία όσο και να διεγείρουν την απορρόφηση των οστών. Τα κατάγματα και η οστεομυελίτιδα μπορούν να αντιμετωπιστούν, ως συνήθως. Η θεραπεία για την οστεοπέτρωση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα που υπάρχουν και τη σοβαρότητα σε κάθε άτομο. Επομένως, οι επιλογές θεραπείας πρέπει να αξιολογούνται σε ατομική βάση. Η διατροφική υποστήριξη είναι σημαντική για τη βελτίωση της ανάπτυξης και ενισχύει, επίσης, την ανταπόκριση σε άλλες επιλογές θεραπείας. Μια δίαιτα φτωχή σε ασβέστιο είναι ευεργετική για ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί.

    Η θεραπεία είναι απαραίτητη για τη βρεφική μορφή:

    • Η βιταμίνη D (καλσιτριόλη) φαίνεται να διεγείρει τους αδρανείς οστεοκλάστες, γεγονός που διεγείρει την απορρόφηση των οστών
    • Η γ-ιντερφερόνη μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα οφέλη. Βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων (οδηγεί σε λιγότερες λοιμώξεις), μειώνει τον όγκο των οστών και αυξάνει τον όγκο του μυελού των οστών
    • Η ερυθροποιητίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναιμία και τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναιμία και για την τόνωση της απορρόφησης των οστών
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών βελτιώνει ορισμένες περιπτώσεις σοβαρής, βρεφικής οστεοπέτρωσης που σχετίζεται με ανεπάρκεια μυελού των οστών και προσφέρει καλύτερες πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης για άτομα με αυτόν τον τύπο

    Η παιδική οστεοπέτρωση, μερικές φορές, απαιτεί χειρουργική επέμβαση λόγω καταγμάτων. Η οστεοπέτρωση των ενηλίκων, συνήθως, δεν απαιτεί θεραπεία, αλλά οι επιπλοκές της κατάστασης μπορεί να απαιτούν παρέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για αισθητικούς ή λειτουργικούς λόγους (όπως πολλαπλά κατάγματα, παραμόρφωση και απώλεια λειτουργία των οστών) ή για σοβαρή εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων.

    Untitled 111

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η μακροπρόθεσμη προοπτική για άτομα με οστεοπέτρωση εξαρτάται από τον υποτύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασης σε κάθε άτομο. Οι σοβαρές βρεφικές μορφές οστεοπέτρωσης σχετίζονται με μειωμένο προσδόκιμο ζωής, με τα περισσότερα παιδιά που δεν παίρνουν αγωγή δεν επιβιώνουν μετά την πρώτη δεκαετία. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών θεραπεύει ορισμένα βρέφη με ασθένεια πρώιμης έναρξης. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη πρόγνωση μετά τη μεταμόσχευση είναι άγνωστη. Για εκείνους με έναρξη στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία, η επίδραση της κατάστασης εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένου του πόσο εύθραυστα είναι τα οστά και πόσος πόνος υπάρχει). Το προσδόκιμο ζωής στις μορφές έναρξης ενηλίκων είναι φυσιολογικό.

    ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Περίπου οκτώ έως 40 παιδιά γεννιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο με τον κακοήθη βρεφικό τύπο οστεοπέτρωσης. Ένα στα 100.000 έως 500.000 άτομα γεννιέται με αυτή τη μορφή οστεοπέτρωσης. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Δανία και την Κόστα Ρίκα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Ο τύπος της οστεοπέτρωσης ενηλίκων επηρεάζει περίπου 1.250 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα στα 200.000 άτομα επηρεάζεται από τον τύπο της οστεοπέτρωσης των ενηλίκων. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Βραζιλία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Η οστεοπέτρωση επηρεάζει 1 νεογέννητο στα 20.000 έως 250.000 παγκοσμίως, αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ υψηλότερες στη ρωσική περιοχή Chuvashia (1 στα 3.500-4.000 νεογέννητα) λόγω γενετικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων Chuvash.

    ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗ

    • Θεραπεία αντικατάστασης γονιδίων: Η οστεοπέτρωση θεραπεύεται με τη χορήγηση RANKL. Η συστηματική χορήγηση του RANKL για 1 μήνα βελτιώνει σημαντικά το φαινότυπο των οστών και έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον μυελό των οστών, στον σπλήνα και στον θύμο αδένα. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες προκύπτουν σε υπερβολική θεραπεία. η χορήγηση του RANKL αντιπροσωπεύει την κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με ανεπάρκεια RANKL.
    • Ιντερφερόνη γάμμα-1b - Χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή, κακοήθη οστεοπέτρωση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    oral maxillofacial pathology bone pathology 1 22 638

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εμμηνόπαυση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Σύνδρομο Felty

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Στρόντιο

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα δαγκώματα και τσιμπήματα από έντομα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα αρθρόποδα προσβάλλουν τον άνθρωπο με τον ενοφθαλμισμό δηλητηρίου, την εισβολή στους ιστούς  και τη μετάδοση παθήσεων.

    Εδώ, γίνεται αναφορά μόνο στις ερεθιστικές, δηλητηριώδεις και αλλεργικές δράσεις τους.

    Στα βλαβερά αρθρόποδα περιλαμβάνονται:

    • Μέλισσες: μπούμπουρες, μέλισσες μελιού
    • Σφήκες: μικρές σφήκες, μεγάλες σφήκες
    • Μυρμήγκια: κοινά μυρμήγκια, τερμίτες
    • Καφέ αράχνη, ερημίτης
    • Αράχνη, μαύρη χήρα
    • Σκορπιοί 
    • Κουνούπια
    • Μύγες: ελαφιού, αλόγου, μαύρη, σταύλου, σκνίπες
    • Ψείρες: κορμού, κεφαλής, εφηβαίου
    • Κοριοί: κλίνης, τροχού
    • Ψύλλοι: ανθρώπου, γάτας, σκύλου
    • Ακάρεα: ψώρας, ερυθρό
    • Τσιμπούρια
    • Κάμπιες: γάτας, με σκούρα ουρά, κουνελιού
    • Σαρανταποδαρούσες

    Χαρακτηριστικές αντιδράσεις:

    • Τοπικός ιστικός ερεθισμός, φλεγμονή και παραμόρφωση
    • Συστηματικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τον ενδοφθαλμισμό του δηλητηρίου
    • Αλλεργικές αντιδράσεις: άμεσες ή επιβραδυνόμενες 

    ukusy bloh 2 1

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Πολύ συχνά (ποικίλουν ανάλογα με την εποχή και την περιοχή)

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Τοπικές αντιδράσεις:

    • Ερύθημα
    • Πόνος
    • Θερμότητα
    • Οίδημα
    • Κνησμός
    • Φυσαλίδες
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη
    • Νέκρωση
    • Εξέλκωση
    • Παροχέτευση

    Τοξικές αντιδράσεις: μη - αντιγονικές:

    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Κεφαλαλγία
    • Πυρετός
    • Διάρροια
    • Ζάλη
    • Συγκοπή
    • Νωθρότητα
    • Μυϊκές συσπάσεις
    • Οίδημα
    • Σπασμοί

    Συστηματικές αντιδράσεις: αλλεργικές:

    • Κνησμός ματιών
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Γενικευμένη κνίδωση
    • Ξηρός βήχας
    • Συσφιγκτικό αίσθημα θώρακα/λαιμού
    • Συριγμός 
    • Δύσπνοια 
    • Κυάνωση
    • Κοιλιακά άλγη
    • Διάρροια
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Ίλιγγος
    • Ρίγη/Πυρετός 
    • Καταπληξία 
    • Απώλεια συνείδησης
    • Ακούσια απώλεια ούρων/κοπράνων
    • Αφρώδη πτύελα
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια
    • Καρδιαγγειακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος

    Επιβραδυνόμενες αντίδρασεις:

    • Αντιδράσεις τύπου ορονοσίας
    • Πυρετός
    • Κακουχία
    • Κεφαλαλγία
    • Κνίδωση
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πολυαρθρίτιδα

    Ασυνήθιστες αντιδράσεις:

    • Εγκεφαλοπάθεια
    • Νευρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Νεφροπάθεια
    • Έντονος φόβος/άγχος

    cf87cf89cf81ceafcf82cf84ceafcf84cebbcebf127

    ΑΙΤΙΑ 

    • Τοπική φλεγμονή και καταστροφή του ιστού από το δηλητήριο
    • Αλλεργική αντίδραση λόγω προηγούμενης ευαισθητοποίησης
    • Τοξική αντίδραση λόγω ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Περιβάλλον με πολλά έντομα
    • Κλίμα
    • Εποχή
    • Ρουχισμός
    • Έλλειψη προστατευτικών μέτρων 
    • Αρώματα, κολόνιες
    • Προηγούμενη ευαισθητοποίηση
    • Οι νέοι και οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τοπική αντίδραση: λοίμωξη, κυτταρίτιδα, δερματοπάθειες, παρακεντήσεις, ξένα σώματα
    • Τοξική αντίδραση: έκθεση/πρόσληψη χημικών, φάρμακα, ενδοφλέβια χρήση ουσιών, περιβάλλον, φυτά, χημικά

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λευκοκυττάρωση, θρομβοπενία, διαταραχές της πήξης, ΔΕΠ, πρωτεϊνουρία, αιμοσφαιριναιμία, μυοσφαιρινουρία και αζωθαιμία - πρόκειται για σπάνια αλλά πιθανά ευρήματα σε σοβαρές αντιδράσεις

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονή, εξέλκωση, σχηματισμός φυσαλίδων και πομφολύγων , ρήξη, εσχαροποίηση, οίδημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ή εσωτερικός ασθενής ανάλογα με την αντίδραση κάθε ατόμου στο δήγμα
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο σε σοβαρές περιπτώσεις με κίνδυνο απόφραξης των αεραγωγών, βρογχόσπασμου, υπότασης, βαριάς αγγειοδερματίτιδας ή πόνου

    tsimpimata entomon tsimpima koriou

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μέτρα πρώτων βοηθειών, τοπική φροντίδα, ενεργοποίηση των υπηρεσιών επείγουσας αντιμετώπισης σε σοβαρές περιπτώσεις. Σε ιστορικό αλλεργίας ή ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου ειδοποιήστε αμέσως τα επείγοντα
    • Χρησιμοποιείστε - αν υπάρχει και όταν χρειάζεται - το φαρμακείο με τα αντιαλλεργικά φάρμακα και τα κοινά αντιϊσταμινικά

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αφαίρεση του κεντριού (αφαιρέστε το δια της τριβής - μην το συνθλίβετε με λαβίδα)
    • Καθαρισμός πληγής
    • Επιθέματα πάγου στη θέση του δήγματος ή του κεντρίσματος (εναλλάξ 10 λεπτά με 10 λεπτά χωρίς πάγο)
    • Ανύψωση προσβεβλημένης περιοχής
    • Περιποίηση των ελκών
    • Παροχέτευση αποστημάτων

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επαρκής αερισμός (διασωλήνωση, τραχειοστομία) - αν είναι απαραίτητες για την παράκαμψη της απόφραξης
    • Οξυγόνο (4-6 lt/min) - σε αναπνευστική δυσχέρεια
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο και  παρακολούθηση για 24-48 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση για να αποφύγουμε επέκταση του δηλητηρίου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προστατευτικά μέτρα, φαρμακείο με αντιαναφυλακτικά φάρμακα, κίνδυνοι
    • Άτομα με γνωστή ευαισθησία θα πρέπει να φορούν ιατρική ταυτότητα (βραχιόλι, ετικέτα) ή να φορούν κάρτα

    37304865 2174821719415770 3125533467501133824 o

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αναλγητικά
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg 4 φορές την ημέρα
    • Στερεοειδή τοπικά ή από το στόμα - πρεδνιζόνη 20-40 mg την ημέρα
    • Αντιβιοτικά

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επινεφρίνη (1:1.000) υποδορίως - για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου και του αγγειοοιδήμταος - παιδιά 0,01 ml/Kg ενήλικες 0,3-0,5 ml
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg ΕΦ ή ΕΜ για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου, αγγειοοιδήματος
    • Αμινοφυλλίνη - ενήλικες 500 mg  ΕΦ σε 20-30 λεπτά, παιδιά 7,5 mg/Kg, όταν χρειάζεται σε βρογχόσπασμα
    • Ενδοφλέβια υγρά (Ringers lactate) - όταν χρειάζεται σε υπόταση, υποογκαιμία
    • Ντοπαμίνη - 200 mg σε 250 ml, 5 mcg/Kg/λεπτό - για την αντιμετώπιση του collapsus των αγγείων. Διατηρήστε την συστηματική αρτηριακή πίεση > 40 mm Hg
    • Υδροκορτιζόνη - 100-125 mg ΕΦ, όταν χρειάζεται σε βαριά κνίδωση
    • Αντιτετανικός ορός και αντιβιοτικά - αν ενδείκνυνται
    • Διαζεπάμη - 5-10 mg όταν χρειάζεται σε έντονο μυϊκό σπασμό
    • Μορφίνη ή Demerol - όταν χρειάζεται σε έντονο πόνο

    Προφυλάξεις: 

    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία
    • Σε σοβαρές αντιδράσεις μην καθυστερείτε τη θεραπεία
    • Σε βαρύ αγγειακό collapsus μπορεί να χρειαστεί παρακολούθηση της κεντρικής πίεσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    Παρακολούθηση τραύματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τα άτομα με γνωστή υπερευαισθησία να αποφεύγουν την έκθεση
    • Συνταγογραφία αντιαναφυλακτικών φαρμάκων, όταν ενδείκνυται
    • Ενημέρωση σχετικά με τους κινδύνους των όλων και πιο έντονων αναμνηστικών αντιδράσεων στο μέλλον 
    • Απευαισθητοποίηση με ανοσοθεραπεία σε βαριές περιπτώσεις

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη
    • Ουλοποίηση
    • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
    • Ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Ήπιες αντιδράσεις - άριστη
    • Βαριές περιπτώσεις - άριστη μη έγκαιρη, κατάλληλη θεραπεία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν αποτελεί αντένδειξη για την κατάλληλη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

     μέλισσας 1038x576

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Απαλλαγείτε από τις σφήκες

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Παράξενα συστατικά θεραπεύουν αρρώστιες των ανθρώπων

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    www.emedi.gr