Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015 09:39

Άποιος διαβήτης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τον άποιο διαβήτη

 

Ο άποιος διαβήτης, ICD-10 E23.2 N25.1 είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική δίψα και παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πολύ αραιών ούρων (πάνω από 30 λίτρα την ημέρα) με μείωση της πρόσληψης υγρών το οποίο έχει επίδραση στη συγκέντρωση των ούρων.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι άποιου διαβήτη.

Ο πιο κοινός τύπος στον άνθρωπο είναι ο νευρολογικός που ονομάζεται κεντρικός άποιος διαβήτης που οφείλεται σε ανεπάρκεια της αργινίνης βαζοπρεσσίνης που είναι  γνωστή ως αντιδιουρητική ορμόνη (ADH).

Ο δεύτερος κοινός τύπος είναι ο νεφρογενής άποιος διαβήτης, που οφείλεται σε δυσλειτουργία που προκαλείται από δυσλειτουργία των νεφρών ή των νεφρώνων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ADH.

Ο άποιος διαβήτης μπορεί, επίσης, να συμβεί στην κύηση, ή να προκληθεί από το οινόπνευμα ή από κατάχρηση ναρκωτικών.

Ο άποιος διαβήτης δεν πρέπει να συγχέεται με τη νυκτουρία.

Άρα, άποιος διαβήτης είναι η παθολογική απορρύθμιση της ισορροπίας ύδατος, δευτεροπαθής στη μειωμένη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης ή στην ανεπάρκεια ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη.

-Η ανεπάρκεια έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να οφείλεται σε απώλεια ή δυσλειτουργία των νευροεκκριτικών κυττάρων που αποτελούν τη νευροϋπόφυση (οπίσθια υπόφυση)

-Η μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη αποτελεί δυσλειτουργία των νεφρικών σωληναρίων και έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη για επαναρρόφηση του νερού.

Έχουν περιγραφεί οικογενείς περιπτώσεις ανεπάρκειας της αντιδιουρητικής ορμόνης με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα, αλλά, συνήθως η νόσος είναι σποραδική και δευτεροπαθής σε άλλες καταστάσεις.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης που είναι η μείωση στην ευαισθησία της αντιδιουρητικής ορμόνης είναι κληρονομικής αιτιολογίας (φυλοσύνδετος υπολειπόμενος χαρακτήρας) και εμφανίζεται κύρια στους άνδρες και σπάνια στις γυναίκες.

Η συχνότητα εμφάνισης του άποιου διαβήτη είναι 3 σε 100.000. 

Ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και στη βρεφική και παιδική.


Σημεία και συμπτώματα άποιου διαβήτη

  • Πολυουρία (όπως, σε σακχαρώδη διαβήτη, με τη διάκριση ότι τα ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη)
  • Πολυδιψία (ειδικά για το κρύο νερό και μερικές φορές για πάγο ή παγωμένο νερό) σε σακχαρώδη χωρίς θεραπεία διαβήτη, με τη διάκριση ότι το ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη.
  • Θολή όραση
  • Αφυδάτωση 
  • Κεφαλαλγία

Αίτια άποιου διαβήτη

  • Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης από όγκους (κρανιοφαρυγγιώματα, λέμφωμα, μεταστάσεις), λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα), τραύμα ή κοκκιώματα (σαρκοείδωση, ιστιοκυττάρωση) ή αγγειακές διαταραχές, ιδιοπαθής ή οικογενής.
  • Υπερβολική πρόσληψη νερού, ψυχογενούς αιτολογίας
  • Μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη, που είναι γενετικής αιτιολογίας διαταραχή της επαναρρόφησης νερού στα νεφρικά σωληνάρια. Το λίθιο, η δεμεκλοκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο μπορεί να προκαλέσουν νεφρογενή άποιο διαβήτη.

Διαφορική διάγνωση άποιου διαβήτη

  • Σακχαρώδης διαβήτης και άλλα αίτια πολυουρίας και πολυδιψίας
  • Αύξηση του προς απέκκριση φορτίου σε νάτριο, όπως συμβαίνει στην υπερβολική πρόσληψη αλατιού
  • Ψυχογενής πολυδιψία που επηρεάζει την έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης
  • Νεφρογενής άποιος διαβήτης (διαφορική διάγνωση από την ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης  με τη δοκιμασία δεσμοπρεσσίνης

 

Διάγνωση άποιου διαβήτη

Υπερνατριαιμία που είναι πρώιμο σημείο στα βρέφη και στα παιδιά

Αδυναμία συμπύκνωσης των ούρων με την μέτρηση ωσμωτικότητας και ειδικού βάρους

Σάκχαρο ούρων για αποκλεισμό σακχαρώδη διαβήτη

Μέτρηση επιπέδων αντιδιουρητικής ορμόνης πλάσματος ή ούρων μετά από ωσμωτικό ερέθισμα, όπως είναι ο περιορισμός των υγρών και η χορήγηση υπέρτονου ορού. Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα, όπως το λίθιο, η δεμεκλκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο που προκαλούν ελάττωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη. Η υποκαλιαιμία και η υπερκαλιαιμία μεταβάλλουν την ικανότητα συμπύνωσης των ούρων.

Μπορεί να υπάρχει παθολογοανατομικά το εύρημα της εκφύλισης των νευροεκκριτικών κυττάρων της υπόφυσης.

Ειδικές δοκιμασίες

Έλεγχος της ικανότητας συμπύκνωσης των ούρων υπό ειδικές συνθήκες στέρησης υγρών, πρέπει να γίνεται μετρώντας την ωσμωτικότητα του πλάσματος και των ούρων πριν και μετά την 6ωρη στέρηση υγρών. Η δοκιμασία θα πρέπει να εκτελείται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ενδείκνυται να γίνεται κατά τον βραδινό ύπνο, ιδιαίτερα στα παιδιά. Το πιο έγκυρο αποτέλεσμα δίνεται από τον υπολογισμό του λόγου ωσμοτικότητα ούρων /ωσμωτικότητα πλάσματος. Τα αποτελέσματα της εξέτασης είναι μερικές φορές δύσκολο να εκτιμηθούν, δεδομένου ότι χαμηλός λόγος, μπορεί να βρεθεί σε ασθενείς με πρωτοπαθή πολυδιψία. Αν συμφωνούν με τη διάγνωση θα πρέπει να χορηγείται δεσμοπρεσσίνη για τον έλεγχο της συμπυκνωτικής ικανότητας των νεφρών.

Αν τεθεί η διάγνωση του άποιου διαβήτη θα πρέπει να αναζητηθεί η αιτία και αξονική ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου γίνεται (προλακτίνωμα, ιστιοκυττάρωση, σύφιλη, φυματίωση, όγκοι ή κοκκιώματα) που επηρεάζουν τη λειτουργία της υπόφυσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτή τη μορφή είτε στο παρελθόν είχαν ένα τραύμα στο κεφάλι ή έχει διακοπεί η παραγωγή ADH για άγνωστο λόγο.

Απαιτείται στέρηση των υγρών για την ικανότητα συμπύκνωσης των ούρων.

Γίνεται έλεγχος ηλεκτρολυτών


Παθοφυσιολογία άποιου διαβήτη

Η ομοιόσταση των ηλεκτρολυτών και του όγκου είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός που ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση και τους κύριους ηλεκτρολύτες νάτριο και κάλιο. Σε γενικές γραμμές, η ρύθμιση των ηλεκτρολυτών προηγείται. Όταν ο όγκος ελαττωθεί το σώμα θα διατηρήσει το νερό σε βάρος των επιπέδων των ηλεκτρολυτών.

Η ρύθμιση της παραγωγής ούρων γίνεται στον υποθάλαμο, που παράγει την ADH στους υπεροπτικούς και παρακοιλιακούς  πυρήνες. Μετά τη σύνθεση, η ορμόνη μεταφέρεται σε νευροεκκριτικά κοκκία από μια πρόδρομη πρωτεΐνη με την μορφή προ-ορμόνης που συντίθεται στον υποθάλαμο και αποθηκεύεται σε κυστίδια στον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης απ’ όπου απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος. Ωστόσο, ένα μέρος της ορμόνης απελευθερώνεται άμεσα στον εγκέφαλο όπου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου. Επιπλέον, ο υποθάλαμος ρυθμίζει την αίσθηση της δίψας στο μεσοκοιλιακό πυρήνα ανιχνεύοντας αυξήσεις στην ωσμωτικότητα του ορού και στέλνοντας αυτή την πληροφορία στον φλοιό.

Ο νευρογενής ή κεντρικός άποιος διαβήτης προέρχεται από την έλλειψη της ADH, ως αποτέλεσμα υποξικής εγκεφαλοπάθειας, νευροχειρουργικών επεμβάσεων, αυτοάνοσων νοσημάτων ή καρκίνου, ή μερικές φορές χωρίς υποκείμενη αιτία (ιδιοπαθής).

Το κύριο όργανο για την διατήρηση της ομοιόστασης των υγρών είναι ο νεφρός. Η ADH δρα αυξάνοντας τη διαπερατότητα του νερού στους αγωγούς συλλογής και στα άπω σωληνάρια. Συγκεκριμένα, ενεργεί σε πρωτεΐνες που ονομάζονται ακουαπορίνες και πιο συγκεκριμένα στην ακουαπορίνη 2. Όταν απελευθερώνεται, η ADH προσδένεται στους υποδοχείςτης  V2 G-πρωτεΐνης εντός των άπω εσπειραμένων σωληναρίων, αυξάνοντας το κυκλικό ΑΜΡ, και με την πρωτεΐνη κινάση Α, ωθούν την ακουαπορίνη 2 να αποθηκευτεί στο κυτόπλασμα των άπω εσπειραμένων σωληναρίων και και στους αγωγούς συλλογή και επιτρέπουν στο νερό να μπει μέσα στα κύτταρα των αγωγών συλλογής. Η αύξηση στη διαπερατότητα επιτρέπει την επαναρρόφηση του νερού στην κυκλοφορία του αίματος, συγκεντρώνοντας έτσι τα ούρα.

Ο νευρογενής άποιος διαβήτης ή κεντρικός άποιος διαβήτη, οφείλεται στην έλλειψη παραγωγής αγγειοπιεστίνης στον υποθάλαμο από αγγειακά νοσήματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μόλυνση,  σαρκοείδωση, κάποια φάρμακα, κάποια χειρουργική επέμβαση, ένα τραύμα στο κεφάλι, έναν καλοήθη ή μεταστατικό όγκο υπόφυσης-υποθαλάμου (κυρίως προέρχονται στήθους και πνεύμονα), παρόλο που το 50% των περιπτώσεων είναι ιδιοπαθής.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης οφείλεται στην ανικανότητα του νεφρού να ανταποκρίνεται φυσιολογικά στην βαζοπρεσσίνη.

Η υπερβολική πρόσληψη υγρών από βλάβη στον μηχανισμό δίψας, που βρίσκεται στον υποθάλαμο ή λόγω ψυχικής ασθένειας μπορεί να οδηγήσουν σε άποιο διαβήτη. Η θεραπεία με DDAVP (δεσμοπρεσσίνη) μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση με νερό.

Ο άποιος διαβήτης κύησης εμφανίζεται μόνο κατά την εγκυμοσύνη και την περίοδο της λοχείας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι γυναίκες παράγουν βαζοπρεσσινάση στον πλακούντα, η οποία διασπά την ADH. Οι περισσότερες περιπτώσεις κύησης μπορεί να αντιμετωπιστούν με δεσμοπρεσσίνη (DDAVP), αλλά όχι βαζοπρεσσίνη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ωστόσο, μια ανωμαλία στο μηχανισμό δίψας προκαλεί άποιο διαβήτη της κύησης, και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται δεσμοπρεσσίνη. Ο άποιος διαβήτης συνδέεται επίσης με κάποιες σοβαρές ασθένειες της εγκυμοσύνης, όπως η προ-εκλαμψία και το λιπώδες ήπαρ της κύησης, που αλλοιώνουν την ηπατική κάθαρση της κυκλοφορούσας vasopressinase. Είναι σημαντικό να εξεταστούν αυτές οι ασθένειες, εάν μια γυναίκα παρουσιάζει άποιο διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη, επειδή οι θεραπείες απαιτούν την παράδοση του μωρού πριν η ασθένεια  βελτιωθεί. Η μη αντιμετώπιση αυτών των ασθενειών έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε μητρική ή περιγεννητική θνησιμότητα. 


Θεραπεία άποιου διαβήτη

  • Έλεγχος του ισοζυγίου υγρών και πρόληψη αφυδάτωσης
  • Καθημερινός έλεγχος σωματικού βάρους
  • Καθημερινή φροντίδα στόματος και δέρματος
  • Δίαιτα κανονική χωρίς περιορισμό υγρών, εκτός από τα βρέφη που μπορεί να βοηθήσει ο περιορισμός άλατος.
  • Γίνεται εκπαίδευση του ασθενούς για να παίρνει δεσμοπρεσσίνη
  • Η χρήση υγρών γίνεται ανάλογα με τη δίψα
  • Ο ασθενής πρέπει να έχει ταυτότητα για τη νόσο του

Κεντρικός άποιος διαβήτης

Δεσμοπρεσσίνη (ανάλογο αντιδιουρητικής) χορηγείται ρινικά 2 φορές την ημέρα σε δόσεις ικανές να ελέγξουν την πολυουρία και πολυδιψία, συνήθως, 10-25 μg ή 4 μg παρεντερικά σε 2 δόσεις ή με από του στόματος δισκία. Η καρβαμαζεπίνη, ένα φάρμακο αντισπασμωδικό, έχει επίσης είχε κάποια επιτυχία σε αυτό το είδος του άποιου διαβήτη.

Ο άποιος διαβήτης της κύησης τείνει να υποχωρήσει από μόνος του σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες, αν και ορισμένες γυναίκες μπορεί να τον αναπτύξουν και πάλι σε επόμενες εγκυμοσύνες.

Σε υπερβολική πρόληψη υγρών η δεσμοπρεσσίνη  συνήθως δεν αποτελεί επιλογή.

Νεφρογενής άποιος διαβήτης

Η δεσμοπρεσίνη είναι αναποτελεσματική στο νεφρογενή άποιο διαβήτη και αντιμετωπίζεται με αναστροφή της υποκείμενης αιτίας (αν είναι δυνατόν), αντικαθιστώντας το έλλειμμα νερού. Το διουρητικό υδροχλωροθειαζίδη (θειαζιδικό διουρητικό) ή η ινδομεθακίνη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν ήπια υποογκαιμία που ενθαρρύνουν την πρόσληψη άλατος και νερού στο εγγύτατο σωληνάριο για να βελτιωθεί ο νεφρογενής άποιος διαβήτης. Η αμιλορίδη έχει πρόσθετο όφελος. Τα θειαζιδικά διουρητικά μερικές φορές συνδυάζονται με αμιλορίδη για την πρόληψη της υποκαλιαιμίας. Τα θειαζιδικά διουρητικά μειώνουν την επαναπορρόφηση του νατρίου και του νερού στο άπω σωληνάριο προκαλώντας διούρηση. Αυτό μειώνει τον όγκο του πλάσματος, μειώνει έτσι το ρυθμό σπειραματικής διήθησης και ενισχύει την απορρόφησης του νατρίου και ύδατος στον εγγύς νεφρώνα. Λιγότερα υγρά φθάνουν το άπω νεφρώνα, με αποτέλεσμα ρύθμιση των υγρών.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης από λίθιο χορηγείται αμιλορίδη και διουρητικά καλιοσυντηρητικά σε συνδυασμό με θειαζιδικά ή διουρητικά της αγκύλης. 

Η χλωροπρομαμίδη 200-500 mg/ημέρα, μειώνει την πολυουρία και την πολυδιψία.

Η κλοφιβράτη στη μέγιστη δόση του 1 mg, 3φορές ημερησίως, έχει αντιδιουρητική δράση.

Υδροχλωροθειαζίδη 50 mg την ημέρα

Απαιτείται τακτική παρακολούθηση κάθε 3 εβδομάδες αρχικά και μετά κάθε 4 μήνες και η προσαρμογή της θεραπείας γίνεται με βάση τη συγκέντρωση των ηλεκτρολυτών στα ούρα και τα συμπτώματα.

Απαιτείται αποφυγή των καταστάσεων που προκαλούν μεγάλη απώλεια υγρών


Επιπλοκές του άποιου διαβήτη

Έχει παρατηρηθεί διάταση των ουροφόρων οδών λόγω του αυξημένου όγκου ούρων

Σε νεφρογενή άποιο διαβήτη υπάρχει καθυστέρηση διανοητικής ανάπτυξης

Η κατάσταση είναι μόνιμη και η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη διαταραχή

Χωρίς θεραπεία η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και κώμα

Ο άποιος διαβήτης σχετίζεται με λοίμωξη (εγκεφαλίτιδα, φυματίωση, σύφιλη), όγκους, ξανθωμάτωση, πυελονεφρίτιδα, νεφρική αμυλοείδωση, υπερκαλιαιμία, σύνδρομο Sjogren, δρεπανοκυτταρική αναιμία και χρόνια υπερασβεστιαιμία

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αδένωμα της υπόφυσης

Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

Σύνδρομο Guillain Barre

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 5277 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Αυγούστου 2019 09:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παρ' ολίγον πνιγμός Παρ' ολίγον πνιγμός

    Πνιγμός

    Παρ' ολίγον πνιγμός είναι η επιβεβαίωση για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα μετά από σκέπασμα του προσώπου στο νερό και προσωρινή ασφυξία.

    Πολυσυστηματική δυνητικά μοιραία νόσος, που προκύπτει από παρ'ολίγο ασφυξία δευτεροπαθή σε σκέπασμα από νερό του προσώπου ή ολόκληρου του κεφαλιού ενός ατόμου.

    Περίπου 10% των ασθενών από πνιγμό πεθαίνουν χωρίς πράγματι να έχουν εισροφήσει.

    Τα περισσότερα θύματα του παρ' ολίγον πνιγμού δεν εισροφούν μεγάλες ποσότητες υγρού.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Διαταραχή του επιπέδου συνείδησης ή κώμα
    • Απών ή νηματοειδής σφυγμός
    • Ταχύπνοια ή αγωνιώδεις αναπνοές
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Υπερθερμία
    • Φτωχή αντίδραση, διεσταλμένες και ακίνητες κόρες

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Ατυχήματα κολύμβησης
    • Υπεραερισμός πριν από την υποβρύχια κολύμβηση 
    • Δυστυχήματα με βάρκα
    • Αυτοκινητιστικά ατυχήματα (π.χ. αυτοκίνητο που καταδύεται σε νερό)
    • Αυτοκτονία
    • Υπερβολική δόση φαρμάκων (συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη
    • Οινόπνευμα 
    • Σπασμοί 
    • Ανικανότητα κολύμβησης 
    • Ακατάλληλο φράξιμο πισίνας 
    • Ανεπαρκής επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Η κατάδυση μπορεί να έχει προκύψει από απώλεια συνείδησης και καταλάθος πτώση στο νερό εξαιτίας κάποιας άλλης νόσου (π.χ. τραύμα, αρρυθμία, σπασμοί, κλπ.)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Θαλασσινό νερό:

    • Υποξαιμία 
    • Υπερκαπνία 
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά αύξηση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελάχιστα αυξημένη αιμοσφαιρίνη 
    • Σπάνια αλβουμινουρία 
    • Σπάνια ολιγουρία 
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Υπογκαιμία πιθανή ή υπερογκαιμία 

    Γλυκό νερό:

    • Υποξαιμία
    • Υπερκαπνία
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά μείωση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά μειωμένη αιμοσφαιρίνη 
    • Αλβουμινουρία σπάνια 
    • Ολιγουρία σπάνια
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Ένδειξη αιμόλυσης

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Οποιαδήποτε υποκείμενη κατάσταση που μπορεί να μεταβάλλει το φυσιολογικό ισοζύγιο υγρών και ηλεκτρολυτών (π.χ. συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια) ή να μεταβάλλει τη φυσιολογική λειτουργία των πνευμόνων (π.χ. εμφύσημα)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • "Ξηροί πνεύμονες" 10% του χρόνου
    • Απώλεια φυσιολογικής πνευμονικής αρχιτεκτονικής (γλυκό νερό), πύκνωση κυψελίδων, collapse, σχηματισμός υαλοειδούς μεμβράνης 
    • Αυξημένο βάρος πνευμόνων και ενδοτριχοειδική αιμορραγία (θαλασσινό νερό)
    • Υπερέκπτυξη πνευμόνων
    • Πνευμονία, απόστημα και ARDS (Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων σε αυτούς που επιζούν μόνο λίγες ώρες ή ημέρες)

    ΕΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ενδοτικότητα πνευμόνων (ελαττωμένη)
    • Παρακολούθηση κεντρικής φλεβικής πίεσης
    • ΗΚΓ
    • ΗΕΓ
    • Υπολογισμός της διαταραχής αερισμού/αιματώσεως (V/Q mismatch), διαφυγής, AaDO2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει πνευμονικό οίδημα ή πύκνωση από εισρόφηση

    protes voitheies 600x315

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο αρχικά για όλους τους ασθενείς. Παρακολουθείστε τους ασθενείς σε μονάδα εντατικής θεραπεία, εκτός από αυτούς που παρουσιάζονται στα επείγοντα περιστατικά και έχουν κανονικό επίπεδο συνείδησης χωρίς ενδείξεις αναπνευστικής καταστολής. Η επίπτωση του όψιμου πνιγμού είναι 5%. Έτσι όλοι οι ασθενείς που είχαν ένα σημαντικό ατύχημα κατάδυσης στο νερό πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο για 24 με 48 ώρες.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ξεκινήστε ανάνηψη επιτόπου ενόσω το θύμα είναι ακόμη στο νερό, εάν είναι δυνατόν. Βγάλτε τον γρήγορα από το νερό και τοποθετείστε τον σε κανονική στάση καρδιοπνευμονικής ανάνηψης 
    • Υποβοηθητικό οξυγόνο 
    • Θετική πίεση αεραγωγών - θετική τελεοκπνευστική πίεση (PEEP) ή συνεχής θετική πίεση αεραγωγού (CPAP) σε εμμένουσα υποξία
    • Αποφύγετε τις ώσεις στην κοιλιά, εκτός εάν είναι αποφραγμένος ο αεραγωγός
    • Παρακολουθείστε το pH και προσαρμόστε ανάλογα τη χορήγηση δικαρβονικών 
    • Παρακολουθείστε την οξυγόνωση του αρτηριακού αίματος
    • Αποφύγετε τα στεροειδή 
    • Αποφύγετε την προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης για τις πρώτες 24 ώρες τουλάχιστον

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σωστές τεχνικές ασφάλειας στο νερό μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή αυτού του προβλήματος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Όλοι οι ασθενείς: οξυγόνο 
    • Αναίσθητος ασθενής με άγνωστο pH: δικαρβονικό νάτριο - 1 mEq/Kg
    • Ασθενής με βρογχόσπασμο: βρογχοδιασταλτικά σε μορφή αερολύματος, όπως η μεταπροτερενόλη 0,3 cc σε 2,7 cc φυσιολογικού ορού ή αλβουτερόλη 0,5 cc σε 2,5 cc φυσιολογικού ορού
    • Ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία - κατάλληλο αντιβιοτικό που βασίζεται σε καλλιέργεια πτυέλων ενδοτραχειακής έκπλυσης 
    • Για ασθενείς που πνίγονται με γλυκό νερό, με αιμόλυση - μπορεί να είναι απαραίτητη η μετάγγιση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αιμοφυλλίνη για το βρογχόσπασμο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνοί έλεγχοι των ζωτικών σημείων 
    • Παρακολούθηση αερίων αρτηριακού αίματος 
    • Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να χρειαστεί για αιμοδυναμική παρακολούθηση 
    • Οξυμετρία για τάση κορεσμού οξυγόνου 
    • Παρακολούθηση της ενδοκρανιακής πίεσης σε επιλεγμένους ασθενείς
    • Διαδοχικές ακτινογραφίες θώρακος
    • Καθορισμός των ηλεκτρολυτών του ορού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σωστή επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 
    • Γνώση των κανόνων ασφαλείας στο νερό 
    • Υποχρεωτική περίφραξη των πισίνων 
    • Αποφυγή του οινοπνεύματος ή ψυχοτρόπων φαρμάκων κοντά στο νερό 
    • Μαθήματα κολύμβησης σε νεαρή ηλικία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Παρατεταμένα νευρικά επακόλουθα 
    • Φόβος του νερού 
    • Πνευμονίτιδα/απόστημα πνευμόνων
    • Δευτεροπαθής πνιγμός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς που είναι σε εγρήγορση ή σχεδόν κατευνασμένοι την ώρα που έρχονται στο νοσοκομείο έχουν αυξημένη πιθανότητα πλήρους ανάρρωσης 
    • Οι ασθενείς που είναι σε κωματώδη κατάσταση και στους οποίους γίνεται καρδιοπνευμονική ανάνηψη την ώρα της εμφάνισής τους στο νοσοκομείο έχουν μια περισσότερο επίφοβη και συχνά φτωχή πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρδιοπνευμονική ανακοπή πριν την κατάδυση 
    • Τραύμα, ειδικά στο κεφάλι, που προκαλεί διαταραχή του επιπέδου συνείδησης 
    • Σπασμοί 
    • Υπερβολική δόση οινοπνεύματος ή φαρμάκων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά συχνά δεν κολυμπούν καλά

    Άλλα:

    • Έφηβοι - μπορεί να είναι μεθυσμένοι ή να χρησιμοποιούν φάρμακα/ναρκωτικά 
    • Ενήλικες - οι περισσότεροι παρ' ολίγον πνιγμοί σχετίζονται με ατυχήματα σε πλοίο ή βάρκα σχετιζόμενα ή όχι με οινόπνευμα 

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Δεινοί κολυμβητές μπορεί να πνιγούν από υπεραερισμό πριν από παρατεταμένη υποβρύχια κολύμβηση, όταν κουράζονται ακολουθώντας ένα ιδιαίτερα εξαντλητικό ή μεγάλης διάρκειας κολύμπι. Περίπου 10% των θυμάτων πνίγονται χωρίς εισρόφηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    How Do You Know When Someone is Drowning 1200x800 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε υποθερμία;

    Πώς να μετακινήσετε κάποιον με τραύμα στη ράχη ή στον αυχένα

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Τι πρέπει να προσέξετε σε πνιγμό

    Υποθερμία

    Τι να κάνετε για έναν τραυματία

    Πνιγμός

    Πώς μπορείτε να σώσετε τη ζωή ενός ανθρώπου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ουρολιθίαση Ουρολιθίαση

    Ουρολιθίαση

    Ο όρος ουρολιθίαση περιγράφει την παρουσία λίθων μέσα στο ουροποιητικό σύστημα.

    Συχνά, αναφέρεται και ως λιθίαση των νεφρών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφροί/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Οικογενειακή κατανομή 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Συνήθως, αιφνίδια έναρξη 
    • Έντονος αγωνιώδης πόνος στην πλευροσπονδυλική γωνία που σχετίζεται με την εντόπιση του λίθου
    • Σημείο Giordano. Καλείται το επώδυνο αίσθημα, που εκλύεται μετά από πλήξη με το χέρι στη νεφρική χώρα. Είναι θετικό στη νεφρολιθίαση και την πυελονεφρίτιδα.
    • Ο ασθενής βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, δεν ανακουφίζεται
    • Ναυτία με ή χωρίς έμετο
    • Εφίδρωση
    • Ταχυκαρδία
    • Ειλεός
    • Κοιλιακή διάταση και αναπηδώσα ευαισθησία (σπάνια)
    • Ευαισθησία σε εν τω βάθει κοιλιακή ψηλάφηση
    • Λίθοι κατωτέρου ουροποιητικού συστήματος με συχνουρία, έπειξη και δυσουρία 
    • Πυρετός με φλεγμονή 
    • Αιματουρία
    • Πυουρία, με φλεγμονή 
    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική αν οι λίθοι παραμένουν εντός των νεφρών

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    Οξαλικό ασβέστιο/φωσφορικό ασβέστιο 65-85%

    • Υπερκορεσμός από οποιαδήποτε αιτία
    • Αφυδάτωση
    • Αυξημένη απέκκριση ασβεστίου-οικογενής
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νόσος του παχέος εντέρου με διαταραχές της απορρόφησης 
    • Φτωχή γαστρεντερική απορρόφηση κιτρικού
    • Μεγάλη πρόσληψη από το στόμα βιταμίνης D ή C
    • Αλκαλικό pH των ούρων 
    • Χρόνια λήψη αντιόξινου ασβεστίου 
    • Μεγάλη πρόσληψη τροφών πλούσιων σε ασβέστιο ή οξαλικά
    • Κακοήθεια 

    Στρουβίτης (λίθοι φωσφορικού μαγνησίου) 15-20%:

    • Φλεγμονή
    • Αλκαλικά ούρα

    Ουρικό οξύ 5%: 

    • Κληρονομική 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Χρόνια νόσος του παχέος εντέρου 
    • Δίαιτα πλούσια σε πουρίνες
    • Όξινα ούρα, πολύ χαμηλό pH
    • Νεοπλάσματα υπό χημειοθεραπεία

    Κυστίνη 1-3%:

    • Κληρονομική κυστινουρία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Θερμά κλίματα
    • Εργασία σε θερμό περιβάλλον 
    • Ανεπαρκής λήψη υγρών 
    • Τροφές πλούσιες σε οξαλικό, πουρίνες, ασβέστιο
    • Μεγάλη πρόσληψη βιταμινών 
    • Νεοπλασίες 
    • Σαρκοείδωση
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Θειαζιδικά διουρητικά
    • Νόσος των νεφρών ή του παχέος εντέρου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυελονεφρίτιδα
    • Απόπτωση ή θρόμβωση θηλών (δευτεροπαθώς σε Σ.Δ. φλεγμονή, κατάχρηση αναλγητικών)
    • Εθισμός σε φαρμακευτικές ουσίες 
    • Οξεία κοιλία
    • Γυναικολογικές διαταραχές
    • Εκκοκολπωματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων: αιματουρία σχεδόν 100%, αν το pH < 5,5 σημαίνει ουρικό οξύ, αν το pH 7,5 σημαίνει στρουβίτης
    • Χημική ανάλυση ούρων: ασβέστιο, φωσφόρος, ηλεκτρολύτες, ουρικό οξύ, κρεατινίνη. Παραθυρεοειδική ορμόνη: σε υψηλό ασβέστιο ορού
    • Κυστίνη ούρων: σε λίθους μη ακτινοδιαφανείς στην ακτινογραφία νεφρών 
    • Καλλιέργεια ούρων: σε πυουρία ή πυρετό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξέταση λίθων: 60-80% ασβέστιο, 15-20% στρουβίτης, 5% ουρικό οξύ, 1-3% κυστίνη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση λίθων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας (νεφρού, ουρητήρα, κύστεως - ΝΟΚ): 80-90% ακτινοσκιεροί με κάποια ποσότητα ασβεστίου
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία: βασική μελέτη ουρολιθίασης
    • Υπερηχογράφημα: οι τεχνικές ποικίλλουν. Σε σωστή εκτέλεση, η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου αντιστοιχούν με αυτές τις ενδοφλέβιας πυελογραφίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Παλίνδρομη πυελογραφία αν κριθεί απαραίτητη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Μόνο το 80% είναι εξωτερικοί ασθενείς, στους περισσότερους τα συμπτώματα υποχωρούν μετά 48 ώρες. Στο 20% νοσοκομειακή περίθαλψη 
    • Αντιμετώπιση από ουρολόγο για: πόνο που δεν υποχωρεί, απόφραξη, μέγεθος > 6 mm φλεγμονή, αφυδάτωση, αποτυχία στην αντιμετώπιση, αύξηση του μεγέθους των λίθων, μονήρης νεφρός, επίμονη μακροσκοπική αιματουρία

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Εξωσωματική υπερηχητική λιθοτριψία: λίθος μέσα στη νεφρική πύελο ή στα ανώτερα 2/3 του ουρητήρα, μέγεθος < 2 cm, μη φλεγμονώδης, απουσία διαταραχής της πηκτικότητας
    • Ουρηθροσκοπία: στο κατώτερο 1/3 του ουρητήρα σε φυσιολογική ανατομία του ουροποιητικού 
    • Διαδερμική νεφροστομία: νεφροί ή στα ανώτερα 2/3 του ουρητήρα, μέγεθος > 2 cm, στενώματα ουρητήρων, λίθοι κυστίνης ή ουρικού οξέος, στρουβίτης, φλεγμονή, παχυσαρκία
    • Χειρουργική λιθοτομία: λιγότερο από 5% των ασθενών με πολύπλοκη ανατομική διαμόρφωση, απόφραξη ή ευμεγέθης φλεγμονώδης λίθος από στρουβίτη

    KidneyStone Urolithiasis Homeopathic Treatment india punjab DrMakkar

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθησύχαση 
    • Προσπάθεια για ούρηση
    • Ενυδάτωση 
    • Ανακούφιση του πόνου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση, αν κριθεί αναγκαία κατά την οξεία φάση. Δεν υπάρχουν περιορισμοί με την υποχώρηση της κρίσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Κανονική, περίπου 250 ml νερού κάθε 1 ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και αν είναι δυνατόν κάθε 2 ώρες κατά τη διάρκεια του ύπνου
    • Σε λίθους ουρικού οξέος, μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αλκαλοποίηση των ούρων με διττανθρακικό νάτριο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οδηγίες για προσπάθεια ούρησης και κατάλληλη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία φάση:

    • Ανακούφιση του πόνου (στο ιατρείο) - Ενδομυϊκά μεπεριδίνη ή μορφίνη ή βουπρενορφίνη, κλπ.
    • Τριήμερη κάλυψη για ανακούφιση του πόνου - οξυκοδόνη, πενταζοσίνη, υδροκοδόνη και ακεταμινοφαίνη, κλπ.
    • Λίθοι ουρικού οξέος - κιτρικό κάλιο 60-80 mEq/dl για τη διατήρηση του pH στο 6,5-7,0. Έλεγχος του pH των ούρων 4 φορές την ημέρα 
    • Λίθοι κυστίνης - πενικιλλαμίνη 1-4 gr/dl κιτρικό Κ 60 mEq/dl 
    • Φλεγμονώδεις λίθοι - αντιβιοτικά για επιλεγμένη πυελονεφρίτιδα

    Θεραπεία συντήρησης:

    • Υπερασβεστιουρία: φωσφορική κυτταρίνη 10-15 gr/dl (2,5-5,0 gr με κάθε γεύμα), υδροχλωροθειαζίδες 50 mg 2 φορές την ημέρα, κιτρικό-Κ 15-20 2 φορές την ημέρα 
    • Ουρικό οξύ - αλλοπυρινόλη 300 mg/dl, κιτρικό-Κ 20-30 mEq/dl

    Αντενδείξεις: Η πενικιλλαμίνη κατά τη διάρκεια της κύησης, σε νεφρική ανεπάρκεια, απλαστική αναιμία, αντίδραση υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις: Η πενικιλλαμίνη απαιτεί τακτική εξέταση αίματος, γενική ούρων, ηπατικές δοκιμασίες 

    Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης λίθων στα νεφρά εάν:

    • Πίνετε νερό όλη την ημέρα. Για άτομα με ιστορικό λίθων στα νεφρά, οι γιατροί συνιστούν συνήθως να πίνουν αρκετά υγρά για να περάσουν περίπου 2,1 λίτρα ούρων την ημέρα. Ο γιατρός σας μπορεί να σας ζητήσει να μετρήσετε την παραγωγή ούρων για να βεβαιωθείτε ότι πίνετε αρκετό νερό. Εάν ζείτε σε ζεστό, ξηρό κλίμα ή ασκείστε συχνά, μπορεί να χρειαστεί να πιείτε ακόμη περισσότερο νερό για να παράγετε αρκετά ούρα. Εάν τα ούρα σας είναι ελαφριά και καθαρά, πιθανότατα να πίνετε αρκετό νερό.
    • Τρώτε λιγότερα τρόφιμα πλούσια σε οξαλικά. Εάν τείνετε να σχηματίσετε πέτρες οξαλικού ασβεστίου, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τον περιορισμό τροφών πλούσιων σε οξαλικά. Αυτά περιλαμβάνουν ραβέντι, τεύτλα, μπάμιες, σπανάκι, ελβετικό chard, γλυκοπατάτες, ξηρούς καρπούς, τσάι, σοκολάτα, μαύρο πιπέρι και προϊόντα σόγιας. Επιλέξτε μια δίαιτα χαμηλή σε αλάτι και ζωικές πρωτεΐνες.
    • Μειώστε την ποσότητα του αλατιού που τρώτε και επιλέξτε μη ζωικές πηγές πρωτεΐνης, όπως τα όσπρια. Να χρησιμοποιείτε ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι. Συνεχίστε να τρώτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, αλλά προσέξτε τα συμπληρώματα ασβεστίου.
    • Το ασβέστιο στα τρόφιμα δεν επηρεάζει τον κίνδυνο λίθων στα νεφρά. Συνεχίστε να τρώτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, εκτός εάν ο γιατρός σας συμβουλεύει διαφορετικά. Ρωτήστε το γιατρό σας πριν πάρετε συμπληρώματα ασβεστίου, καθώς αυτά έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο πέτρας στα νεφρά.
    • Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο με τη λήψη συμπληρωμάτων με γεύματα. Οι δίαιτες με χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο μπορούν να αυξήσουν το σχηματισμό λίθων στα νεφρά σε μερικούς ανθρώπους. Ρωτήστε το γιατρό σας για παραπομπή σε διαιτολόγο που μπορεί να σας βοηθήσει να αναπτύξετε ένα πρόγραμμα διατροφής που μειώνει τον κίνδυνο πέτρας στα νεφρά.

    Τα φάρμακα μπορούν να ελέγξουν την ποσότητα ανόργανων συστατικών και αλάτων στα ούρα και μπορεί να είναι χρήσιμα σε άτομα που σχηματίζουν ορισμένα είδη λίθων. Ο τύπος φαρμάκου που συνταγογραφεί ο γιατρός σας θα εξαρτηθεί από το είδος των λίθων των νεφρών που έχετε.

    Ορίστε μερικά παραδείγματα:

    Πέτρες ασβεστίου: Για να αποφευχθεί η δημιουργία λίθων ασβεστίου, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα θειαζιδικό διουρητικό ή ένα παρασκεύασμα που περιέχει φωσφορικά.

    Πέτρες ουρικού οξέος: Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει αλλοπουρινόλη  για να μειώσει τα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα και τα ούρα σας και ένα φάρμακο για να διατηρήσει τα ούρα σας αλκαλικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αλλοπουρινόλη και ένας παράγοντας αλκαλοποίησης μπορούν να διαλύσουν τις πέτρες ουρικού οξέος.

    Στρουβίτη πέτρες: Για να αποφευχθούν οι στρουβίτες πέτρες, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει στρατηγικές για να διατηρήσετε τα ούρα σας απαλλαγμένα από βακτήρια που προκαλούν λοίμωξη, συμπεριλαμβανομένων των υγρών κατανάλωσης για τη διατήρηση της καλής ροής των ούρων. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών σε μικρές ή διαλείπουσες δόσεις μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη αυτού του στόχου. Για παράδειγμα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα αντιβιοτικό πριν και για λίγο μετά τη χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία των λίθων των νεφρών.

    Πέτρες κυστίνης: Μαζί με την πρόταση για δίαιτα χαμηλότερη σε αλάτι και πρωτεΐνες, ο γιατρός σας μπορεί να σας προτείνει να πίνετε περισσότερα υγρά, ώστε να παράγετε πολύ περισσότερα ούρα. Εάν αυτό από μόνο του δεν βοηθήσει, ο γιατρός σας μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο που αυξάνει τη διαλυτότητα της κυστίνης στα ούρα σας.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οξεία ουρολιθίαση:

    • Συνεχής προσπάθεια για ούρηση μέχρι την απέκκριση του λίθου ή την πάροδο 72 ωρών 
    • Επανάληψη της γενικής ούρων κάθε 2-3 ημέρες 
    • Επανάληψη ΝΟΚ και/ή ενδοφλέβιας πυελογραφίας/υπερήχων όταν δεν έχει απεκκριθεί ο λίθος 
    • Ανάλυση λίθου 
    • ΝΟΚ στους 3-6 μήνες και στον ένα χρόνο, αν δεν έχει σχηματισθεί νέος λίθος δεν χρειάζεται περαιτέρω παρακολούθηση

    Υποτροπιάζουσα ουρολιθίαση:

    • Ούρα 24ωρου: όγκος pH, ασβέστιο, φωσφόρος, νάτριο, ουρικό οξύ, οξαλικά, κιτρικά, κάθαρση κρεατινίνης 
    • Μέτρηση παραθυρεοειδικής ορμόνης (ΡΤΗ)
    • Δοκιμασία για τον έλεγχο του επιπέδου του ασβεστίου, με περιορισμένη πρόσληψη ασβεστίου με την τροφή 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μεγάλη πρόσληψη υγρών και ούρα > 2 λίτρα την ημέρα (συμπεριλαμβανομένης της νυκτουρίας - μία φορά τη νύκτα). Ασβέστιο τροφών < 1 gr/dl

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υδρονέφρωση ή αλλοιώσεις νεφρού 
    • Λοίμωξη και σήψη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    80% θα υποχωρήσει μέσα σε 48-72 ώρες με θεραπεία κατ'οίκον, 60% δεν υποτροπιάζει μέσα σε 10 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ομοκυστινουρία ή άλλες κληρονομικές ασθένειες

    ΚΥΗΣΗ

    Ουρολογικός έλεγχος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    GettyImages 999970664

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Οστεονέκρωση Οστεονέκρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεονέκρωση

    Οστεονέκρωση είναι ο θάνατος των κυτταρικών στοιχείων του οστίτη ιστού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική: Η υποκείμενη κατάσταση των αιμοσφαιρινοπαθειών, ειδικά της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας τύπου ΙΙ ή IV είναι κληρονομικές και σχετίζονται με υψηλή επίπτωση οστεονέκρωσης. Άλλες μορφές έχουν μη αποδεδειγμένη γενετική σχέση. 

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Τα συμπτώματα μπορεί να είναι οξέα, όπως στην οστεονέκρωση της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας ή της μεταμόσχευσης νεφρού. Σε άλλους τύπου είναι συνήθως ύπουλα. Η διάγνωση μπορεί να μη γίνει για 2 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων 
    • Ο πόνος, το προεξάρχον σύμπτωμα, χειροτερεύει με τη δραστηριότητα
    • Απώλεια της κίνησης της επηρεαζόμενης άρθρωσης 
    • Δυσκαμψία (ειδικά νωρίς το πρωί)
    • Οίδημα, εφ'όσον η επηρεαζόμενη άρθρωση είναι επιφανειακή 
    • Αγκύλωση μπορεί να συμβεί, αν έχει σχηματιστεί ένα χαλαρό σώμα
    • Το κεντρικό μηριαίο οστούν είναι η συνηθέστερη θέση και έχει μεγαλύτερη επίπτωση σε άνδρες στην 3η-6η δεκαετία
    • Το άπω μηριαίο οστούν, ειδικά ο έσω μηριαίος κόνδυλος, είναι η δεύτερη σε συχνότητα θέση. Η περιοχή αυτή είναι μοναδική στο ότι ο νυχτερινός πόνος είναι κυρίαρχο πρώιμο σύμπτωμα. Συνηθέστερο στις γυναίκες στην 6η-7η δεκαετία 
    • Άλλες θέσεις με μειωμένη συχνότητα είναι το εγγύς βραχιόνο οστό, ο αστράγαλος, το μηνοειδές οστούν του καρπού (νόσος του Kienbock) και η κεφαλή του βραχιονίου οστού 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Ιδιοπαθή 
    • Κατάγματα, ειδικά ο αυχένας του μηριαίου οστού
    • Τραυματικά (κατάγματα, εξαρθρήματα)
    • Εξαρθρήματα
    • Legg-Calve-Perthes (εμφανίζεται στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών)
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες (ειδικά δρεπανοκυτταρική αναιμία)
    • Μεταβολικά (αιμοσφαιρινοπάθειες, χρήση στεροειδών, νεφρική ανεπάρκεια/μεταμόσχευση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    • Νόσος του Gaucher - ιδιαίτερα πιθανή σαν μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Αλκοολισμός - η συχνότερη αιτία 
    • Υπελιπιδαιμία τύπου ΙΙ ή IV
    • Θεραπεία με κορτιζόνη (μπορεί να εμφανιστεί με νόσο του Cushing)
    • Παχυσαρκία
    • Αντισυλληπτικά από το στόμα 
    • Μεταμόσχευση οργάνου, ειδικά νεφρού 
    • Κύηση
    • Νόσος αποσυμπίεσης ("bends")

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα, σηπτική νέκρωση και σοβαρός δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός. Ένα μηνοειδές σημείο (μία γραμμοειδής υποχόνδρια διαύγαση, υποδεικνύει κατάρρευση του υποχόνδριου οστού. Κατά τόπους  διαυγάσεις υποδηλώνουν απορρόφηση, σκληρυντικές πλάκες υποδεικνύουν ανάπτυξη νέου οστού πάνω από το υπόλειμμα της νεκρωμένης δοκίδας) μπορεί να συμβεί σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί το οστό μπορεί να είναι τόσο μαλακό που καταρρέει δημιουργώντας μία μηνοειδή διαύγαση.   

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Το υποχονδρικό κάταγμα συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ανάπλασης του οστού, καθώς απορροφάται το νεκρό οστό. Αργότερα συμβαίνει μία κατάρρευση του οστού με επακόλουθες ανωμαλίες στην αρθρική επιφάνεια. Αυτό θα προκαλέσει τελικά οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος οστών με ραδιενεργά υλικά δείχνει μειωμένη πρόσληψη από το οστό. Αργότερα η πρόσληψη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο μαγνητικός συντονισμός θα δείξει χαμηλής έντασης σήμα του προσβεβλημένου οστού και είναι η πιο ευαίσθητη διαγνωστική δοκιμασία 

    AMR2

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η παρουσία ενός μηνοειδούς σημείου είναι πρακτικά διαγνωστική. Προκαλείται από υποχονδρικό κάταγμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής κατά κανόνα: ενδονοσοκομειακός ασθενής αν ενδείκνυται χειρουργική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Χειρουργική: οστικά μοσχεύματα, αρθροπλαστική, αλλομοσχεύματα και αρθρόδεση, μπορεί να χρησιμοποιηθούν εξαρτώμενα από την προσβεβλημένη άρθρωση.

    Μόνο τέσσερις περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν για να μειώσουν την επίπτωση της οστεονεκρώσεως:

    • Αλκοολισμός - αποχή είναι εμφανής, αλλά δύσκολα επιτυγχάνεται 
    • Σύνδρομο προκαλούμενο από τη διαφορά μεταξύ της περιβάλλουσας ατμοσφαιρικής πίεσης των αερίων στους διάφορους ιστούς - αν ακολουθηθούν, νέοι πίνακες αποσυμπιέσεως, θα μειώσουν την επίπτωση οστεονεκρώσεως τους δύτες 
    • Ασθενείς από μεταμόσχευση - μειωμένες δόσεις κορτιζόνης και ισοζύγιο του μεταβολισμού ασβεστίου και φωσφόρου 
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία - αντιμετωπίστε μία κρίση δυναμικά, με ενυδάτωση, πιθανή εναλλαγή μεταγγίσεως και οξυγονώσεως, ειδικά υπερβαρικό οξυγόνο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ο ασθενής πρέπει να εκπαιδευθεί στη χρήση βακτηριών (δεκανικιών) και/ή μπαστουνιών, όταν εμπλέκεται το κάτω άκρο. Σωστή χρήση μπορεί να μειώσει την πίεση στη μηριαία κεφαλή κατά 20 έως 30% στο περπάτημα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΝΕΚΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • NSAID'S - σύμφωνα με την υποκείμενη νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επώδυνα επεισόδια 
    • Ακεταμινοφαίνη - 500 mg 4 φορές την ημέρα μπορεί να είναι αρκετά βοηθητικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων 

    Προφυλάξεις: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη - αν υπάρχει ιστορικό πεπτικού έλκους, μπορεί να χορηγηθεί για χρήση το Zantac 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg πριν τον ύπνο. 100 μικρογραμμάρια Cytotec 2 φορές την ημέρα, συνήθως προλαμβάνουν τη γαστρίτιδα (δεν χρειάζεται με ακεταμινοφαίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να γίνονται ακτινογραφίες κάθε 12-18 μήνες και συχνότερα εφ'όσον τα συμπτώματα γίνουν σοβαρότερα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της υποκείμενης νόσου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εξέλιξη της νόσου 
    • Η πίεση της οστεονέκρωσης οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα ποικίλου βαθμού της προσβεβλημένης αρθρώσεως. Η αρθροπλαστική του ισχίου έχει χειρότερη πρόγνωση από μόνη την οστεοαρθρίτιδα, πρέπει να αναβάλλεται, όσο το δυνατόν περισσότερο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η νόσος του Gaucher σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο μετεγχειρητικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η νόσος των Legg-Calve-Perthes συμβαίνει στην ηλικιακή ομάδα των 6-12 ετών. Η πρόγνωση είναι καλύτερη σε νεότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Είναι παράγοντας κινδύνου

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    biomet hip implant lawsuit 768x768.jpg.optimal

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Υποφωσφατασία

    Εξαγωγή δοντιού

    Αξιολόγηση του κινδύνου για οστεονέκρωση γνάθου

    Νεανική οστεοχόνδρωση ισχίου και πυέλου

    Χειρουργική χεριού

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

     www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψώρα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψώρα

    Ψώρα

    Ψώρα είναι μολυσματική νόσος η οποία οφείλεται σε λοίμωξη του δέρματος από το ακάρι της ψώρας του ανθρώπου (Sarcoptes scabiei)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά και νέοι ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΑΣ

    • Γενικευμένος κνησμός 
    • Νυχτερινή κνίδωση 
    • Σήραγγες - αύλακες στις μεσοδακτύλιες πτυχές, στους καρπούς, στα χεριά, στα πόδια, στο πέος, στο όσχεο, στους γλουτούς, στη μέση
    • Φυσαλίδες και βλατίδες (μεμονωμένες)
    • Δευτερογενείς βλάβες
    • Φλύκταινες (εάν υπάρχει δευτεροπαθής επιμόλυνση)
    • Απολέπιση 
    • Ερύθημα 
    • Οζίδια σε καλυπτόμενα μέρη του σώματος (γλουτούς, βουβώνες, μασχάλες)
    • Άτυπες εκδηλώσεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΑΣ

    Μόλυνση του δέρματος από το ακάρι της ψώρας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΑΣ

    • Σωματική επαφή, π.χ. πολλαπλές σεξουαλικές επαφές, συνωστισμός, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, νοσοκομειακή λοίμωξη 
    • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
    • Ατοπικό έκζεμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Έκζεμα 
    • Τσιμπήματα εντόμων 
    • Ροδόχρους πιτυρίαση 
    • Κνήφη 
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
    • Σύφιλη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στη βιοψία του δερματικού οζιδίου (αν και σπανίως γίνεται) θα φανούν τμήματα του παρασίτου στην κεράτινη στιβάδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξέταση του δέρματος με μεγενθυτικούς φακούς - έλεγχος για τις τυπικές σήραγγες - αύλακες στις μεσοδακτύλιες πτυχές, στην καμπτική επιφάνεια των καρπών και στο πέος. Ελέγχουμε αν υπάρχει ένα σκούρο σημείο στο τέλος της σήραγγας (το ακάρι). Το παράσιτο μπορεί να αφαιρεθεί με βελόνα διαμετρήματος 25 gauge και να γίνει μικροσκοπική εξέταση 
    • Δοκιμασία με ορυκτέλαιο - βάζουμε μία σταγόνα ορυκτελαίου πάνω στην ύποπτη βλάβη. Μπορούμε να ελέγξουμε, επίσης, τις βλατίδες ή τις φυσαλίδες που δεν έχουν εκδορές. Ξύνουμε τη βλάβη με μία #15 χειρουργική λεπίδα. Με μικροσκόπιο ελέγχουμε για παράσιτα, αυγά, περίβλημα αυγών ή κόπρανα. Τα ξέσματα που προέρχονται από τις υπονύχιες αύλακες συχνά μπορεί να είναι θετικά
    • Δοκιμασία με υγρό υδροξείδιο του καλίου - βάζουμε τα ξέσματα κατευθείανσεμ μία γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα, προσθέτουμε μία σταγόνα ΚΟΗ (υδροξείδιου του καλίου) και από πάνω βάζουμε μία καλύπτρα. Εξετάζουμε την αντικειμενοφόρο πλάκα για διαγνωστικά ευρήματα. Εάν δεν φαίνεται κανένα, θερμαίνουμε ελαφρώς την πλάκα ώστε να αποχωριστούν τα πλακώδη κύτταρα και επανεξετάζουμε
    • Έλεγχος των σηράγγων με μελάνι - εάν οι σήραγγες δεν είναι εμφανείς, βάζουμε σκούρο μπλε μελάνι σε μία περιοχή που υπάρχει κνησμός. Ξεπλένουμε το μελάνι με οινόπνευμα. Η σήραγγα θα πρέπει να παραμείνει χρωματισμένη και να γίνει πιο εμφανής. Μετά βάζουμε ορυκτέλαιο, ξύνουμε και εξετάζουμε στο μικροσκόπιο όπως περιεγράφηκε παραπάνω

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    what is scabies rm 722x406

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θεραπεία όλων όσων έχουν έρθει σε στενή σχέση με την οικογένεια και τα μέλη της οικογένειας
    • Όλα τα ρούχα, τα κλινοσκεπάσματα και οι πετέχειες πρέπει να πλένονται χωρίς να χρειάζεται όμως ειδική διαδικασία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Permethrin (κρέμα Elimite) - θεωρείται από πολλούς ότι είναι φάρμακο εκλογής για την ψώρα. Η κρέμα αλείφεται στο δέρμα από το κεφάλι μέχρι τα πέλματα, αφήνεται για 8 έως 14 ώρες, μετά ξεπλένεται με άφθονο νερό. Τριάντα γραμμάρια συνήθως επαρκούν για έναν ενήλικα. Τώρα πλέον συνιστάται και δεύτερη επάλειψη 48 ώρες μετά 
    • Lindane (Kwell-Scabene) - υπάρχει σε μορφή λοσιόν, κρέμας και σαμπουάν. Η κρέμα ή η λοσιόν θα πρέπει να επαλείφονται σε όλες τις επιφάνειες του σώματος από το λαιμό και κάτω και να ξεπλένονται μετά από 8 έως 12 ώρες. Μερικοί δερματολόγοι συνηθίζουν να επαναλαμβάνουν τη θεραπεία μετά από 7 ημέρες 
    • Crotamiton - η κρέμα επαλείφεται στο δέρμα από το κεφάλι μέχρι τα πέλματα, την αφήνουμε για 8 έως 14 ώρες και μετά ξεπλένεται με άφθονο νερό. Πιστεύεται ότι είναι λιγότερο τοξική από τη Lindane αλλά ίσως κάπως λιγότερο αποτελεσματική γι'αυτό συνιστάται η επάλειψη να γίνεται για 2 συνεχόμενες νύχτες 
    • Επάλειψη σε ολόκληρο το σώμα από το λαιμό και κάτω 5% θειούχας αλοιφής. Μυρίζει άσχημα και λερώνει, όμως πιστεύεται ότι είναι ασφαλέστερη από την Lindane

    Αντενδείξεις: Η Lindane θα πρέπει να μην χορηγείται σε παιδιά τα οποία είναι πρόωρα, λιποβαρή ή με κακή θρέψη και σε αυτά με βαριές υποκείμενες δερματοπάθειες ή ιστορικό σπασμών 

    Προφυλάξεις:

    • Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται να μην κάνουν κατάχρηση της ποσότητας της αλοιφής που επαλείφουν στο δέρμα 
    • Με άλλα φάρμακα εκτός από την Permethrin οι ασθενείς θα πρέπει να κάνουν δεύτερη επάλειψη μόνο μετά από οδηγία του γιατρού τους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση του ασθενούς μία φορά την εβδομάδα μόνο αν το εξάνθημα ή ο κνησμός επιμένουν 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Έκζεμα 
    • Πυοδερμία 
    • Κνίδωση από σκορβούτο
    • Κοκκιωματώδης ψώρα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι βλάβες αρχίζουν να υποχωρούν σε 1-2 ημέρες μαζί με τον κνησμό
    • Ήπιος κνησμός και δερματίτιδα συνήθως επιμένουν για 10-14 ημέρες και μπορούν να αντιμετωπισθούν με αντιϊσταμινικά και/ή τοπική ή από του στόματος χορήγηση κορτικοστεροειδών 
    • Οι κοκκιωματώδεις βλάβες μπορεί να επιμένουν για μερικές εβδομάδες και ίσως χρειάζεται χορήγηση στεροειδών συστηματικά ή ενδοδερμικά στην περιοχή της βλάβης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη συχνά έχουν πιο εκτεταμένες βλάβες. Μερικές φορές μολύνονται στο πρόσωπο και στο τριχωτό της κεφαλής (σπάνιο στους ενήλικες). Οι φυσαλιδώδεις βλάβες στις παλάμες και στα πέλματα επίσης παρατηρούνται συχνότερα. Όταν θεραπεύουμε βρέφη με permethrin θα πρέπει να γίνεται επάλειψη σε ολόκληρο το σώμα

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι συνήθως έχουν πιο έντονο κνησμό, Παρ'ότι έχουν λιγότερες δερματικές βλάβες. Οι ηλικιωμένοι έχουν τον κίνδυνο να υποστούν μία εκτεταμένη λοίμωξη, κυρίως, λόγω ελάττωσης της κυτταρικής ανοσίας 

    ΚΥΗΣΗ

    Η Lindane θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή κατά την εγκυμοσύνη και όχι περισσότερο από δύο φορές γιατί υπάρχει πιθανότητα να προκαλέσει νευροτοξικότητα και σπασμούς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    gr1 4

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Ατοπικό έκζεμα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ατοπική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr