Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015 09:39

Άποιος διαβήτης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τον άποιο διαβήτη

 

Ο άποιος διαβήτης, ICD-10 E23.2 N25.1 είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολική δίψα και παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πολύ αραιών ούρων (πάνω από 30 λίτρα την ημέρα) με μείωση της πρόσληψης υγρών το οποίο έχει επίδραση στη συγκέντρωση των ούρων.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι άποιου διαβήτη.

Ο πιο κοινός τύπος στον άνθρωπο είναι ο νευρολογικός που ονομάζεται κεντρικός άποιος διαβήτης που οφείλεται σε ανεπάρκεια της αργινίνης βαζοπρεσσίνης που είναι  γνωστή ως αντιδιουρητική ορμόνη (ADH).

Ο δεύτερος κοινός τύπος είναι ο νεφρογενής άποιος διαβήτης, που οφείλεται σε δυσλειτουργία που προκαλείται από δυσλειτουργία των νεφρών ή των νεφρώνων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ADH.

Ο άποιος διαβήτης μπορεί, επίσης, να συμβεί στην κύηση, ή να προκληθεί από το οινόπνευμα ή από κατάχρηση ναρκωτικών.

Ο άποιος διαβήτης δεν πρέπει να συγχέεται με τη νυκτουρία.

Άρα, άποιος διαβήτης είναι η παθολογική απορρύθμιση της ισορροπίας ύδατος, δευτεροπαθής στη μειωμένη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης ή στην ανεπάρκεια ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη.

-Η ανεπάρκεια έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να οφείλεται σε απώλεια ή δυσλειτουργία των νευροεκκριτικών κυττάρων που αποτελούν τη νευροϋπόφυση (οπίσθια υπόφυση)

-Η μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη αποτελεί δυσλειτουργία των νεφρικών σωληναρίων και έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία ανταπόκρισης στην αντιδιουρητική ορμόνη για επαναρρόφηση του νερού.

Έχουν περιγραφεί οικογενείς περιπτώσεις ανεπάρκειας της αντιδιουρητικής ορμόνης με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα, αλλά, συνήθως η νόσος είναι σποραδική και δευτεροπαθής σε άλλες καταστάσεις.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης που είναι η μείωση στην ευαισθησία της αντιδιουρητικής ορμόνης είναι κληρονομικής αιτιολογίας (φυλοσύνδετος υπολειπόμενος χαρακτήρας) και εμφανίζεται κύρια στους άνδρες και σπάνια στις γυναίκες.

Η συχνότητα εμφάνισης του άποιου διαβήτη είναι 3 σε 100.000. 

Ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και στη βρεφική και παιδική.


Σημεία και συμπτώματα άποιου διαβήτη

  • Πολυουρία (όπως, σε σακχαρώδη διαβήτη, με τη διάκριση ότι τα ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη)
  • Πολυδιψία (ειδικά για το κρύο νερό και μερικές φορές για πάγο ή παγωμένο νερό) σε σακχαρώδη χωρίς θεραπεία διαβήτη, με τη διάκριση ότι το ούρα δεν περιέχουν γλυκόζη.
  • Θολή όραση
  • Αφυδάτωση 
  • Κεφαλαλγία

Αίτια άποιου διαβήτη

  • Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης από όγκους (κρανιοφαρυγγιώματα, λέμφωμα, μεταστάσεις), λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα), τραύμα ή κοκκιώματα (σαρκοείδωση, ιστιοκυττάρωση) ή αγγειακές διαταραχές, ιδιοπαθής ή οικογενής.
  • Υπερβολική πρόσληψη νερού, ψυχογενούς αιτολογίας
  • Μείωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη, που είναι γενετικής αιτιολογίας διαταραχή της επαναρρόφησης νερού στα νεφρικά σωληνάρια. Το λίθιο, η δεμεκλοκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο μπορεί να προκαλέσουν νεφρογενή άποιο διαβήτη.

Διαφορική διάγνωση άποιου διαβήτη

  • Σακχαρώδης διαβήτης και άλλα αίτια πολυουρίας και πολυδιψίας
  • Αύξηση του προς απέκκριση φορτίου σε νάτριο, όπως συμβαίνει στην υπερβολική πρόσληψη αλατιού
  • Ψυχογενής πολυδιψία που επηρεάζει την έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης
  • Νεφρογενής άποιος διαβήτης (διαφορική διάγνωση από την ανεπάρκεια αντιδιουρητικής ορμόνης  με τη δοκιμασία δεσμοπρεσσίνης

 

Διάγνωση άποιου διαβήτη

Υπερνατριαιμία που είναι πρώιμο σημείο στα βρέφη και στα παιδιά

Αδυναμία συμπύκνωσης των ούρων με την μέτρηση ωσμωτικότητας και ειδικού βάρους

Σάκχαρο ούρων για αποκλεισμό σακχαρώδη διαβήτη

Μέτρηση επιπέδων αντιδιουρητικής ορμόνης πλάσματος ή ούρων μετά από ωσμωτικό ερέθισμα, όπως είναι ο περιορισμός των υγρών και η χορήγηση υπέρτονου ορού. Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα, όπως το λίθιο, η δεμεκλκυκλίνη και το μεθοξυφλουράνιο που προκαλούν ελάττωση της ευαισθησίας στην αντιδιουρητική ορμόνη. Η υποκαλιαιμία και η υπερκαλιαιμία μεταβάλλουν την ικανότητα συμπύνωσης των ούρων.

Μπορεί να υπάρχει παθολογοανατομικά το εύρημα της εκφύλισης των νευροεκκριτικών κυττάρων της υπόφυσης.

Ειδικές δοκιμασίες

Έλεγχος της ικανότητας συμπύκνωσης των ούρων υπό ειδικές συνθήκες στέρησης υγρών, πρέπει να γίνεται μετρώντας την ωσμωτικότητα του πλάσματος και των ούρων πριν και μετά την 6ωρη στέρηση υγρών. Η δοκιμασία θα πρέπει να εκτελείται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ενδείκνυται να γίνεται κατά τον βραδινό ύπνο, ιδιαίτερα στα παιδιά. Το πιο έγκυρο αποτέλεσμα δίνεται από τον υπολογισμό του λόγου ωσμοτικότητα ούρων /ωσμωτικότητα πλάσματος. Τα αποτελέσματα της εξέτασης είναι μερικές φορές δύσκολο να εκτιμηθούν, δεδομένου ότι χαμηλός λόγος, μπορεί να βρεθεί σε ασθενείς με πρωτοπαθή πολυδιψία. Αν συμφωνούν με τη διάγνωση θα πρέπει να χορηγείται δεσμοπρεσσίνη για τον έλεγχο της συμπυκνωτικής ικανότητας των νεφρών.

Αν τεθεί η διάγνωση του άποιου διαβήτη θα πρέπει να αναζητηθεί η αιτία και αξονική ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου γίνεται (προλακτίνωμα, ιστιοκυττάρωση, σύφιλη, φυματίωση, όγκοι ή κοκκιώματα) που επηρεάζουν τη λειτουργία της υπόφυσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτή τη μορφή είτε στο παρελθόν είχαν ένα τραύμα στο κεφάλι ή έχει διακοπεί η παραγωγή ADH για άγνωστο λόγο.

Απαιτείται στέρηση των υγρών για την ικανότητα συμπύκνωσης των ούρων.

Γίνεται έλεγχος ηλεκτρολυτών


Παθοφυσιολογία άποιου διαβήτη

Η ομοιόσταση των ηλεκτρολυτών και του όγκου είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός που ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση και τους κύριους ηλεκτρολύτες νάτριο και κάλιο. Σε γενικές γραμμές, η ρύθμιση των ηλεκτρολυτών προηγείται. Όταν ο όγκος ελαττωθεί το σώμα θα διατηρήσει το νερό σε βάρος των επιπέδων των ηλεκτρολυτών.

Η ρύθμιση της παραγωγής ούρων γίνεται στον υποθάλαμο, που παράγει την ADH στους υπεροπτικούς και παρακοιλιακούς  πυρήνες. Μετά τη σύνθεση, η ορμόνη μεταφέρεται σε νευροεκκριτικά κοκκία από μια πρόδρομη πρωτεΐνη με την μορφή προ-ορμόνης που συντίθεται στον υποθάλαμο και αποθηκεύεται σε κυστίδια στον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης απ’ όπου απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος. Ωστόσο, ένα μέρος της ορμόνης απελευθερώνεται άμεσα στον εγκέφαλο όπου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου. Επιπλέον, ο υποθάλαμος ρυθμίζει την αίσθηση της δίψας στο μεσοκοιλιακό πυρήνα ανιχνεύοντας αυξήσεις στην ωσμωτικότητα του ορού και στέλνοντας αυτή την πληροφορία στον φλοιό.

Ο νευρογενής ή κεντρικός άποιος διαβήτης προέρχεται από την έλλειψη της ADH, ως αποτέλεσμα υποξικής εγκεφαλοπάθειας, νευροχειρουργικών επεμβάσεων, αυτοάνοσων νοσημάτων ή καρκίνου, ή μερικές φορές χωρίς υποκείμενη αιτία (ιδιοπαθής).

Το κύριο όργανο για την διατήρηση της ομοιόστασης των υγρών είναι ο νεφρός. Η ADH δρα αυξάνοντας τη διαπερατότητα του νερού στους αγωγούς συλλογής και στα άπω σωληνάρια. Συγκεκριμένα, ενεργεί σε πρωτεΐνες που ονομάζονται ακουαπορίνες και πιο συγκεκριμένα στην ακουαπορίνη 2. Όταν απελευθερώνεται, η ADH προσδένεται στους υποδοχείςτης  V2 G-πρωτεΐνης εντός των άπω εσπειραμένων σωληναρίων, αυξάνοντας το κυκλικό ΑΜΡ, και με την πρωτεΐνη κινάση Α, ωθούν την ακουαπορίνη 2 να αποθηκευτεί στο κυτόπλασμα των άπω εσπειραμένων σωληναρίων και και στους αγωγούς συλλογή και επιτρέπουν στο νερό να μπει μέσα στα κύτταρα των αγωγών συλλογής. Η αύξηση στη διαπερατότητα επιτρέπει την επαναρρόφηση του νερού στην κυκλοφορία του αίματος, συγκεντρώνοντας έτσι τα ούρα.

Ο νευρογενής άποιος διαβήτης ή κεντρικός άποιος διαβήτη, οφείλεται στην έλλειψη παραγωγής αγγειοπιεστίνης στον υποθάλαμο από αγγειακά νοσήματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μόλυνση,  σαρκοείδωση, κάποια φάρμακα, κάποια χειρουργική επέμβαση, ένα τραύμα στο κεφάλι, έναν καλοήθη ή μεταστατικό όγκο υπόφυσης-υποθαλάμου (κυρίως προέρχονται στήθους και πνεύμονα), παρόλο που το 50% των περιπτώσεων είναι ιδιοπαθής.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης οφείλεται στην ανικανότητα του νεφρού να ανταποκρίνεται φυσιολογικά στην βαζοπρεσσίνη.

Η υπερβολική πρόσληψη υγρών από βλάβη στον μηχανισμό δίψας, που βρίσκεται στον υποθάλαμο ή λόγω ψυχικής ασθένειας μπορεί να οδηγήσουν σε άποιο διαβήτη. Η θεραπεία με DDAVP (δεσμοπρεσσίνη) μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση με νερό.

Ο άποιος διαβήτης κύησης εμφανίζεται μόνο κατά την εγκυμοσύνη και την περίοδο της λοχείας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι γυναίκες παράγουν βαζοπρεσσινάση στον πλακούντα, η οποία διασπά την ADH. Οι περισσότερες περιπτώσεις κύησης μπορεί να αντιμετωπιστούν με δεσμοπρεσσίνη (DDAVP), αλλά όχι βαζοπρεσσίνη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ωστόσο, μια ανωμαλία στο μηχανισμό δίψας προκαλεί άποιο διαβήτη της κύησης, και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται δεσμοπρεσσίνη. Ο άποιος διαβήτης συνδέεται επίσης με κάποιες σοβαρές ασθένειες της εγκυμοσύνης, όπως η προ-εκλαμψία και το λιπώδες ήπαρ της κύησης, που αλλοιώνουν την ηπατική κάθαρση της κυκλοφορούσας vasopressinase. Είναι σημαντικό να εξεταστούν αυτές οι ασθένειες, εάν μια γυναίκα παρουσιάζει άποιο διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη, επειδή οι θεραπείες απαιτούν την παράδοση του μωρού πριν η ασθένεια  βελτιωθεί. Η μη αντιμετώπιση αυτών των ασθενειών έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε μητρική ή περιγεννητική θνησιμότητα. 


Θεραπεία άποιου διαβήτη

  • Έλεγχος του ισοζυγίου υγρών και πρόληψη αφυδάτωσης
  • Καθημερινός έλεγχος σωματικού βάρους
  • Καθημερινή φροντίδα στόματος και δέρματος
  • Δίαιτα κανονική χωρίς περιορισμό υγρών, εκτός από τα βρέφη που μπορεί να βοηθήσει ο περιορισμός άλατος.
  • Γίνεται εκπαίδευση του ασθενούς για να παίρνει δεσμοπρεσσίνη
  • Η χρήση υγρών γίνεται ανάλογα με τη δίψα
  • Ο ασθενής πρέπει να έχει ταυτότητα για τη νόσο του

Κεντρικός άποιος διαβήτης

Δεσμοπρεσσίνη (ανάλογο αντιδιουρητικής) χορηγείται ρινικά 2 φορές την ημέρα σε δόσεις ικανές να ελέγξουν την πολυουρία και πολυδιψία, συνήθως, 10-25 μg ή 4 μg παρεντερικά σε 2 δόσεις ή με από του στόματος δισκία. Η καρβαμαζεπίνη, ένα φάρμακο αντισπασμωδικό, έχει επίσης είχε κάποια επιτυχία σε αυτό το είδος του άποιου διαβήτη.

Ο άποιος διαβήτης της κύησης τείνει να υποχωρήσει από μόνος του σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες, αν και ορισμένες γυναίκες μπορεί να τον αναπτύξουν και πάλι σε επόμενες εγκυμοσύνες.

Σε υπερβολική πρόληψη υγρών η δεσμοπρεσσίνη  συνήθως δεν αποτελεί επιλογή.

Νεφρογενής άποιος διαβήτης

Η δεσμοπρεσίνη είναι αναποτελεσματική στο νεφρογενή άποιο διαβήτη και αντιμετωπίζεται με αναστροφή της υποκείμενης αιτίας (αν είναι δυνατόν), αντικαθιστώντας το έλλειμμα νερού. Το διουρητικό υδροχλωροθειαζίδη (θειαζιδικό διουρητικό) ή η ινδομεθακίνη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν ήπια υποογκαιμία που ενθαρρύνουν την πρόσληψη άλατος και νερού στο εγγύτατο σωληνάριο για να βελτιωθεί ο νεφρογενής άποιος διαβήτης. Η αμιλορίδη έχει πρόσθετο όφελος. Τα θειαζιδικά διουρητικά μερικές φορές συνδυάζονται με αμιλορίδη για την πρόληψη της υποκαλιαιμίας. Τα θειαζιδικά διουρητικά μειώνουν την επαναπορρόφηση του νατρίου και του νερού στο άπω σωληνάριο προκαλώντας διούρηση. Αυτό μειώνει τον όγκο του πλάσματος, μειώνει έτσι το ρυθμό σπειραματικής διήθησης και ενισχύει την απορρόφησης του νατρίου και ύδατος στον εγγύς νεφρώνα. Λιγότερα υγρά φθάνουν το άπω νεφρώνα, με αποτέλεσμα ρύθμιση των υγρών.

Ο νεφρογενής άποιος διαβήτης από λίθιο χορηγείται αμιλορίδη και διουρητικά καλιοσυντηρητικά σε συνδυασμό με θειαζιδικά ή διουρητικά της αγκύλης. 

Η χλωροπρομαμίδη 200-500 mg/ημέρα, μειώνει την πολυουρία και την πολυδιψία.

Η κλοφιβράτη στη μέγιστη δόση του 1 mg, 3φορές ημερησίως, έχει αντιδιουρητική δράση.

Υδροχλωροθειαζίδη 50 mg την ημέρα

Απαιτείται τακτική παρακολούθηση κάθε 3 εβδομάδες αρχικά και μετά κάθε 4 μήνες και η προσαρμογή της θεραπείας γίνεται με βάση τη συγκέντρωση των ηλεκτρολυτών στα ούρα και τα συμπτώματα.

Απαιτείται αποφυγή των καταστάσεων που προκαλούν μεγάλη απώλεια υγρών


Επιπλοκές του άποιου διαβήτη

Έχει παρατηρηθεί διάταση των ουροφόρων οδών λόγω του αυξημένου όγκου ούρων

Σε νεφρογενή άποιο διαβήτη υπάρχει καθυστέρηση διανοητικής ανάπτυξης

Η κατάσταση είναι μόνιμη και η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη διαταραχή

Χωρίς θεραπεία η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και κώμα

Ο άποιος διαβήτης σχετίζεται με λοίμωξη (εγκεφαλίτιδα, φυματίωση, σύφιλη), όγκους, ξανθωμάτωση, πυελονεφρίτιδα, νεφρική αμυλοείδωση, υπερκαλιαιμία, σύνδρομο Sjogren, δρεπανοκυτταρική αναιμία και χρόνια υπερασβεστιαιμία

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αδένωμα της υπόφυσης

Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

Σύνδρομο Guillain Barre

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 5409 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Αυγούστου 2019 09:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υπερχοληστερολαιμία Υπερχοληστερολαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερχοληστερολαιμία

    Υπερχοληστερολαιμία είναι χοληστερόλη ορού > 200 mg/dL. Υψηλός κίνδυνος όταν είναι μεγαλύτερη από 240 mg/dL

    • Το κλάσμα της χοληστερόλης που ονομάζεται λιπορωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) - προστατευτικό. Η λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας (LDL) - αθηρογόνος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Ετερόζυγη οικογενής υπερχοληστελολαιμία, 1 στις 500 περιπτώσεις. Αυτοσωματικός επικρατητικός τύπος υπερχοληστερολαιμίας, 1 στο 1.000.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Γεροντότοξο πριν από την ηλικία των 50 ετών (είναι η συνηθέστερη περιφερειακή θόλωση του κερατοειδούς με εμφάνιση εναποθέσεων λιπιδίων
    • Ξανθώματα
    • Ξανθελάσματα
    • Αρτηριακά παθολογικά φυσήματα 
    • Διαλείπουσα χωλότητα
    • Σταθερή στηθάγχη προσπαθείας
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    Πρωτοπαθή:

    • Δίαιτα 
    • Κληρονομικότητα 
    • Παχυσαρκία
    • Καθιστική ζωή 
    • Άγχος

    Δευτεροπαθή:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Αποφρακτική ηπατοπάθεια 
    • Προγεστερινοειδή 
    • Αναβολικά στεροειδή
    • Διουρητικά, εκτός της ινδαπαμίδης 
    • β-αναστολείς, εκτός αυτών με ενδογενή συμπαθητικομιμητική δραστικότητα
    • Μερικά ανοσοκατασταλτικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Παχυσαρκία
    • Κληρονομικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η HDL, η LDL και τα τριγλυκερίδια πρέπει να ελέγχονται κατόπιν νηστείας 
    • Η χοληστερόλη θεωρείται υψηλή όταν > 200 mg/dL
    • T4 και TSH, αρχικά ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει υπερχοληστερολαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η καφεΐνη μπορεί να αυξήσει τη χοληστερόλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, αποφρακτική νόσος του ήπατος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός από την περίπτωση επειγόντων επιπλοκών π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χρήζουν αντιμετώπισης: HDL μικρότερη από 30 και LDL μεγαλύτερη από 160. Τα τριγλυκερίδια μπορεί να είναι περισσότερα από 200
    • Χοληστερόλη 200-240 χωρίς την παρουσία στεφανιαίας νόσου και δύο ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου (άνδρες, κάπνισμα, HDL μικρότερη από 35, σημαντική παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, οικογενειακό ιστορικό) - ανάλυση λιποπρωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL
    • Χοληστερόλη μεγαλύτερη από 240 - ανάλυση λιπορωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αεροβική άσκηση, τουλάχιστον 30 λεπτά, 3 φορές την εβδομάδα. Σημαντική για την αύξηση της HDL, την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης και την απώλεια βάρους

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελάττωση του διαιτητικού κορεσμένου λίπους, ελάττωση της διαιτητικής χοληστερίνης, αύξηση της πρόσληψης ινών, φρούτων, λαχανικών και κόκκων δημητριακών. Ενθαρρύνετε τη χορτοφαγία, τη λήψη γευμάτων χωρίς κρέας, αυγά και τυρί και την κατανάλωση πουλερικών, ψαριών και άπαχου γάλακτος ή γιαουρτιού. Μικρή καθημερινή πρόσληψη αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την HDL

     15

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χολεστυραμίνη ή κολεστιπόλη που είναι ρητίνες δεσμευτικές των χολικών αλάτων. Ένα έως έξι πακέτα την ημέρα, λαμβανόμενα μία, δύο ή τρεις φορές ημερησίως. Αποτέλεσμα: 15-30% ελάττωση της LDL
    • Νικοτινικό οξύ: 500 mg έως 3 gr λαμβανόμενα 1-3 φορές την ημέρα μαζί με τα γεύματα, σε έκδοχα ελεγχόμενης αποδέσμευσης, ώστε να ελαττωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτέλεσμα: 15-30% πτώση της LDL, ελάττωση των τριγλυκεριδίων. Ηπατική δυσλειτουργία εμφανίζεται συχνότερα με τη χρησιμοποίηση παρασκευασμάτων συνεχόμενης απελευθέρωσης νιασίνης σε σχέση με αυτά της άμεσης απελευθέρωσης. Προτιμάται η έναρξη με χαμηλές δόσεις  και σταδιακή αύξηση, ανάλογα με την  ανεκτικότητα του ασθενούς
    • Λοβαστατίνη, αναστολέας της υδροξυμεθυλο-γλοαρυλο-συνένζυμο-Α ρεδουκτάσης (HMC-CoA ρεδουκτάση): 20-80 mg την ημέρα, σε μία δόση ή διαιρούμενες δόσεις μαζί με τα γεύματα. Οι περισσότεροι συνιστούν βραδινή χορήγηση κατά τη διάρκεια του δείπνου. Αποτέλεσμα: 25-45% ελάττωση της LDL, πτώση των τριγλυκεριδίων  

    Αντενδείξεις:

    • Χολεστυραμίνη - πλήρης χολική απόφραξη 
    • Νικοτινικό οξύ - ηπατική δυσλειτουργία, οξύ πεπτικό έλκος, σακχαρώδης διαβήτης
    • Λοβαστατίνη - ενεργός ηπατική νόσος, εγκυμοσύνη

    Προφυλάξεις: 

    • Χολεστυραμίνη - σταδιακή αύξηση της δόσης, σε εβδομαδιαία βάση, ώστε να ελαττωθούν οι παρενέργειες από το γαστρεντερικό (κυρίως δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός)
    • Η κολεστιπόλη και η χολεστυραμίνη θα πρέπει να αναμιγνύονται σε χυμό φρούτων ή μέσα σε χυμώδες φρούτο, πριν από τη χορήγηση. Η λήψη ξηράς σκόνης μπορεί να προκαλέσει απόφραξη στον οισοφάγο ή χαμηλότερα στο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Νικοτινικό οξύ - κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και να γίνονται δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας ώστε να προληφθούν πιθανές βλαπτικές παρενέργειες. Η γενικευμένη έξαψη, που ακολουθεί τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να ανασταλεί με την ταυτόχρονη λήψη ασπιρίνης 
    • Λοβαστατίνη - Ηπατικές δοκιμασίες κάθε 3 μήνες, κατά τους πρώτους 15 μήνες της θεραπείας και ύστερα περιοδικά. Μπορεί να προκληθεί μυοσίτιδα με σημαντική αύξηση της κινάσης της κρεατινίνης. Η πρόκληση καταρράκτη από υπερδοσολογία θεωρείται πιθανή

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Χολεστυραμίνη - φάρμακα που χορηγούνται από μια ώρα πριν έως και 6 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να συνδεθούν και να μην απορροφηθούν αποτελεσματικά. Μπορεί να παρεμποδισθεί η απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών Α, D, E και Κ
    • Νικοτινικό οξύ - καμία
    • Λοβαστατίνη - σύγχρονη χορήγηση γκεμφιμπροζίνης, νιασίνης ή ανοσοκατασταλτικών, αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης μυοσίτιδας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλοι αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης - προβαστατίνη, συμβαστατίνη και πολλά άλλα

    Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η άσκηση και η κατανάλωση μιας υγιεινής διατροφής είναι η πρώτη γραμμή άμυνας έναντι της υψηλής χοληστερόλης. 

    Η επιλογή φαρμάκων ή ο συνδυασμός φαρμάκων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών σας παραγόντων κινδύνου, της ηλικίας σας, της υγείας σας και των πιθανών παρενεργειών του φαρμάκου.

    Οι συχνές επιλογές περιλαμβάνουν:

    Στατίνες. Οι στατίνες εμποδίζουν μια ουσία που χρειάζεται το συκώτι σας για να παράγει χοληστερόλη. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη, πιταβαστατίνη, πραβαστατίνη, ροσουβαστατίνη και σιμβαστατίνη. Μη χρησιμοποιείτε στατίνες, αν δεν είναι άκρως απαραίτητο. Έχουν πολλές παρενέργειες...

    Ρητίνες δέσμευσης χολικού οξέος. Το ήπαρ σας χρησιμοποιεί χοληστερόλη για να παράγει χολικά οξέα, μια ουσία που απαιτείται για την πέψη. Τα φάρμακα χολεστυραμίνη, colesevelam και colestipol μειώνουν έμμεσα τη χοληστερόλη δεσμεύοντας στα χολικά οξέα. Αυτό ωθεί το συκώτι σας να χρησιμοποιήσει περίσσεια χοληστερόλης για να παράγει περισσότερα χολικά οξέα, γεγονός που μειώνει το επίπεδο χοληστερόλης στο αίμα σας.

    Αναστολείς απορρόφησης χοληστερόλης. Το λεπτό έντερο απορροφά τη χοληστερόλη από τη διατροφή σας και την απελευθερώνει στην κυκλοφορία του αίματος. Το φάρμακο εζετιμίμπη βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα περιορίζοντας την απορρόφηση της διαιτητικής χοληστερόλης. Το Ezetimibe μπορεί να χρησιμοποιηθεί με φάρμακο στατίνης.

    Ενέσιμα φάρμακα. Μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων, γνωστή ως αναστολείς PCSK9, μπορεί να βοηθήσει το ήπαρ να απορροφήσει περισσότερη χοληστερόλη LDL - η οποία μειώνει την ποσότητα χοληστερόλης που κυκλοφορεί στο αίμα σας. Τα Alirocumab και evolocumab μπορεί να χρησιμοποιηθούν για άτομα που έχουν γενετική κατάσταση που προκαλεί πολύ υψηλά επίπεδα LDL ή σε άτομα με ιστορικό στεφανιαίας νόσου που έχουν δυσανεξία στις στατίνες ή άλλα φάρμακα χοληστερόλης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής, έλεγχος της χοληστερόλης της HDL, της LDL και των τριγλυκεριδίων, 2-4 φορές το χρόνο και ανάλογα με τα λαμβανόμενα φάρμακα
    • Χοληστερόλη μικρότερη από 200 - επαναλάβετε τη μέτρηση σε 5 χρόνια

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα και έλεγχος του σωματικού βάρους σε όλο τον πληθυσμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Στεφανιαία νόσος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ελάττωση της χοληστερόλης κατά 1%, οδηγεί σε ελάττωση του κινδύνου για στεφανιαία νόσο κατά 2%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κάπνισμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έλεγχος κάθε 5 χρόνια, ξεκινώντας από την ηλικία των 6 ετών. Αν η ολική χοληστερόλη υπερβαίνει τα 170, ελέγξτε τα επίπεδα της HDL και της LDL. Όταν η LDL = 110-125 = μέτριος κίνδυνος. Αν LDL ≥ 126 = μεγάλος κίνδυνος 

    Γηριατρικό: Η αυξημένη χοληστερόλη αποτελεί παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και για τις ηλικίες άνω των 65 ετών, γι' αυτό και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται

    ΚΥΗΣΗ

    Οι ανάγκες του κυήματος σε θρεπτικές ουσίες μπορεί να αλλάξουν τη δίαιτα και το είδος της φαρμακευτικής αγωγής 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερχοληστερολαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φάρμακα για την υπερχοληστερολαιμία

    b 09.25.17 full 1350x650

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χολεστυραμίνη

    Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χοληδοχολιθίαση

    Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Νόσος Dupuytren

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Σταματήστε να κάνετε έλεγχο για τη χοληστερίνη

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Η βιταμίνη D δείκτης για τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Να τρώτε μήλα για να μειώσετε τη χοληστερίνη

    Βιταμίνες για την χοληστερίνη

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Νέο φάρμακο για την υπερχοληστερολαιμία

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Αθηροσκλήρωση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Πνευμονία από Pneumoystis Carinii Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από Pneumocystis Carinii

    Πνευμονία από Pneumocystis Cariniiί είναι μια μορφή πνευμονίας που εμφανίζεται σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και προκαλείται από την Pneumocystis Carinii (PCP). Αυτή είναι μία από τις πιο συνήθεις ευκαιριακές λοιμώξεις, που εμφανίζεται σε ασθενείς με λοίμωξη από ιό ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV). Η λοίμωξη με Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει προσβολή οργάνων και διάχυτη νόσο, όπως, επίσης και πνευμονία.

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Σε παιδιά μολυσμένα με HIV, η μέση ηλικία έναρξης είναι αυτή των 5 μηνών 
    • Σε ενήλικες μολυσμένους με HIV, η PCP μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    • Συνήθως, ύπουλη, αλλά μπορεί μερικές φορές να έχει αιφνίδια έναρξη 
    • Δύσπνοια προσπάθειας που εξελίσσεται σε συνεχή δύσπνοια 
    • Αδυναμία, κόπωση, κακουχία
    • Πυρετός, ρίγη 
    • Βήχας μη παραγωγικός ή παραγωγικός με αραιά λευκά ή διαυγή πτύελα 
    • Ταχύπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Η πανταχού παρούσα Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε φυσιολογικούς ξενιστές (65-100% των μικρών παιδιών έχουν θετική ορολογία), αλλά σπάνια θα προκαλέσει συμπτώματα σε μη ανοσοκατεσταλμένα άτομα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Ανοσοανεπάρκεια (πρόωρα βρέφη, νεοπλασία, συγγενείς ή φαρμακοεπαγόμενες ανοσοανεπάρκειες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φυματίωση 
    • Mycobacterium anium intracellulare
    • Ιογενείς πνευμονίες 
    • Μυκητιασικές πνευμονίες 
    • Λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα (σε παιδιά)
    • Βακτηριακή πνευμονία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η LDH του ορού είναι συχνά ανεβασμένη (αύξηση κατά μέσο όρο 340 IU)
    • Τα αέρια του αρτηριακού αίματος αποκαλύπτουν υποξαιμία και αυξημένη κυψελιδική - αρτηριακή κλίση (ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου)
    • Πτύελα που προκαλούνται με εισπνεόμενα 3-5% υπερτονικά αλατούχα, μπορεί να αποκαλύπτουν pneumocystis σε κυτταρολογική εκτίμηση χρησιμοποιώντας χρώσεις Παπανικολάου και Gomori (GMS) μεθεναμίνης - αργύρου. Μία τεχνική ενδογενούς παράγοντα (ανοσοφθορισμός) είναι επίσης διαθέσιμη (η ευασθησία μπορεί να φθάσει μέχρι και 78% σε εργαστήρια με έμπειρο προσωπικό)
    • Ο αριθμός κυττάρων CD4 - γενικά είναι κάτω από 200 σε ασθενείς μολυσμένους με HIV που πάσχουν από PCP.
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη που χρησιμοποιείται για να προλάβει την PCP μπορεί να αλλάξει την ακτινογραφική εικόνα σε διηθήματα κυρίως στη διάταξη του ανώτερου λοβού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονίτιδα προκαλείται από την παρουσία των μικροοργανισμών και φλεγμονώδους απάντησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος των πνευμόνων με γάγγλιο είναι πολύ ευαίσθητος για PCP, αλλά δεν είναι πολύ ειδικός. Μπορεί να είναι χρήσιμος, όταν οι μελέτες των πτυέλων δεν καταλήγουν πουθενά και η βρογχοσκόπηση δεν είναι διαθέσιμη

    pcp

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Δείχνει αμφοτερόπλευρη διάμεση ή περιπυλαία διήθηση σε 75% των περιπτώσεων 
    • Μπορεί, επίσης, να δείξει μία φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ετερόπλευρη νόσο, πλευριτικά υγρά, αποστήματα ή κοιλότητες, πνευμοθώρακα και λοβώδεις πυκνώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοσκόπιο οπτικών ινών με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή διαβρογχική βιοψία, όταν τα πτύελα είναι αρνητικά
    • Ανοιχτή βιοψία πνεύμονα σπάνια απαιτείται (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις, αλλιώς ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θεραπεία με οξυγόνο συχνά είναι αναγκαία 

    pneumocystis pneumonia 14 638

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 10-20 mg/Kg/ημέρα τριμεθοπρίμης από του στόματος ή ενδοφλέβια διηρημένα κάθε 6 ώρες ημερησίως για 21 ημέρες
    • Μειώστε τη δόση της τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Βοηθητική θεραπεία με κορτικοστεροειδές (πρεδνιζόνη) αρχόμενη μέσα σε 72ώρες από τη διάγνωση (βρέθηκε ότι ωφελεί τους ασθενείς με AIDS και με ήπια ως σοβαρή PCP) 

    Αντενδείξεις: Χρήση με προσοχή σε έγκυο ασθενή και νήπια μικρότερα των 2 μηνών 

    Προφυλάξεις:

    • Ιστορικό αλλεργίας στις σουλφοναμίδες
    • Ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με AIDS θα αναπτύξουν δυσανεξία στο συνδυασμό τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης. Εξαιρετικά συνήθεις είναι οι περιπτώσεις δερματικών αντιδράσεων, αιματολογικής τοξικότητας ή πυρετού
    • Αποφύγετε έκθεση στον ήλιο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινυτοΐνη, αντιπηκτικά από το στόμα, σουλφονυλουρίες από το στόμα, δακτυλίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πενταμιδίνη 4 mg/Kg/ημέρα ΕΜ ή ΕΦ για 21 ημέρες 
    • Δαψόνη 100 mg PO, ημερησίως συν τριμεθοπρίμη 20 mg/Kg/ημέρα από του στόματος, σε 4 διηρημένες δόσεις. Ελέγξτε το επίπεδο της G6PD πριν ξεκινήσετε τη χορήγηση της δαψόνης, γιατί μπορεί να προκληθεί αιμόλυση 
    • Κλινδαμυκίνη 450 mg από του στόματος, 4 φορές την ημέρα συν πριμακίνη 15-30 mg από του στόματος, ημερησίως για 21 ημέρες 
    • Γλυκουρονική τριμετρεξάτη 45 mg/m2 ΕΦ τέσσερις φορές την ημέρα εγχεόμενη σε διάρκεια 60-90 λεπτών με λευκοβορίνη 20 mg/m2 ΕΦ ή από του στόματος κάθε 6 ώρες - συνεχίστε για 72 ώρες μετά την τελευταία δόση τριμετρεξάτης. Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 21 ημέρες τριμετρεξάτης και 24 ημέρες λευκοβορίνης. Οι δόσεις απαντούν προσαρμογή σύμφωνα με την αιματολογική τοξικότητα - παρακολουθείστε τη γενική αίματος τον τύπο και τα αιμοπετάλια

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η LDH ορού, οι δοκιμασίες λειτουργίας των πνευμόνων και τα αέρια αρτηριακού αίματος, γενικά γίνονται φυσιολογικά με τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Όλοι οι ασθενείς με AIDS  και ιστορικό PCP (ή κύτταρα CD4 λιγότερα από 200) απαιτούν προφύλαξη εφ' όρου ζωής με ημερήσιες δόσεις ή 3 φορές την εβδομάδα, χορήγηση συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης, δαψόνη ημερησίως ή μηνιαία, αερόλυμα πενταμιδίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική έκπτωση 
    • Πνευμοθώρακας (ακόμα και μετά από επιτυχή θεραπεία)
    • Εξωπνευμονική pneumocystis (ειδικά σε ασθενείς σε θεραπεία προφύλαξης με εισπνεόμενη πενταμιδίνη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Προηγουμένως η θνησιμότητα από το πρώτο επεισόδιο PCP ήταν 30-40%. Έχει μειωθεί στο 10-15%. Με προφυλακτική θεραπεία, ο μέσος όρος επιβίωσης έχει αυξηθεί 
    • Περίπου το 11% των ασθενών με PCP αναπτύσσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και 86% από αυτούς πεθαίνουν

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Πρώιμη έναρξη (ηλικία 5 μηνών) και υψηλή θνησιμότητα (μέσος όρος ζωής 1 μήνας)
    • Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε από τη λεμφοειδική διάμεση πνευμονίτιδα, εφ' όσον η θεραπεία και η πρόγνωση διαφέρουν
    • Συνιστάται η προφύλαξη για PCP σε παιδιά με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης έχει χρησιμοποιηθεί για θεραπεία και προφύλαξη. Αποφύγετε την πενταμιδίνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    20148 lungs iStock 000044501454 Double.jpg a9402a76 46c0 44ad acaa 456835bca2ea x2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμοθώρακας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Μηνιγγίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Περικαρδίτιδα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Κοτριμοξαζόλη

    Πενταμιδίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    www.emedi.gr

     

  • Τύφη η πλατύφυλλος Τύφη η πλατύφυλλος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ψάθα

    Typha domingensis

    Η τύφη η πλατύφυλλος ή Typha domingensis, γνωστή σαν ψαθίν και φλούδι ή ψάθα ή σαμάκι ή αφράτο, ανήκει στην οικογένεια των Τυφίδων.

    Είναι υδρόφιλο πολυετές φυτό, μέχρι 3 μέτρα ύψος, με χοντρό ρίζωμα που έρπει. Έχει φύλλα, επίπεδα, μακριά, λογχοειδή με 5-12 χιλ. φάρδος. Στάχεις αρσενικοί και θηλυκοί, τελείως, ξέχωροι. Τα άνθη του είναι μικρά πολλά μαζί, εφήμερα και βρίσκονται σε ακραία, πυκνά στάχυα. Τα αρσενικά είναι ασπριδερά και τοποθετημένα στο άνω άκρο του οδοντωτά λέπια και τα θηλυκά καφετιά είναι τοποθετημένα στο κάτω άκρο του σταχιού με απλά λέπια. Ο καρπός είναι μικρός σπόρος καλυμμένος με βαμβακερές ίνες. Ανθίζει από τον Ιούνη μέχρι τον Ιούλη και το συναντούμε σε υγρά μέρη, λίμνες, ποταμούς, ρυάκια και υδατοφράκτες στα πεδινά και ημιορεινά.

    Χρήσιμα μέρη ψάθας

    Χρήσιμα μέρη του είναι ολόκληρο το φυτό.

    typha 1

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ψάθας

    Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική και για κατασκευή ψάθινων αντικειμένων. Τα φύλλα του μετά από έμβργμα, για ορισμένο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καλαθιών, καπέλων και καρεκλών.

    Παλιά χρησιμοποιόταν, επίσης, στο χτίσιμο των παραδοσιακών σπιτιών. Τα έβαζαν πάνω από τα καλάμια στις οροφές πριν τελειώσουν τα δώματα με παχύ επίχρισμα από πηλό, ανακατωμένο με άχυρα. Η χρήση τους αυτή ήταν χαρακτηριστική σε περιοχές, όπου αφθονούσε το ψαθί. 

    Η ρίζα του είναι στυπτική και χρησιμοποιείται κατά των αιμορραγιών του ουροποιητικού συστήματος, σε σοβαρές και χρόνιες καταστάσεις δυσεντερίας με αίμα στις κενώσεις και κατά της λευκόρροιας.

    Αφέψημα της ρίζας του εξωτερικά χρησιμοποιείται με επιθέματα σε περιπτώσεις φλεβίτιδων και κιρσών.

    Πιο αποτελεσματική είναι η συνδυασμένη κούρα με εσωτερική και εξωτερική χρήση. 

    Οι βαμβακερές ίνες των σπόρων του χρησιμοποιούνται σαν αιμοστατικό βαμβάκι και στην υφαντουργία αναμεμειγμένες με ίνες βαμβακιού.

    Η γύρη του φυτού χρησιμοποιείται για τη καταπολέμηση του αλκοολισμού και του καπνίσματος.

    Προετοιμάζετε ένα αφέψημα χρησιμοποιώντας 10 γραμμάρια γύρη που τη βράζετε σε δύο ποτήρια νερό σε χαμηλή φωτιά για δεκαπέντε λεπτά, σουρώνετε και προσθέτετε νερό για να συμπληρώσετε το υγρό που έχει εξατμιστεί.

    Η θεραπεία αρχίζει 3-4 μέρες μετά που θα έχει σταματήσει κάποιος το ποτό ή το τσιγάρο.

    Δίνετε να πιει μισό ποτήρι από το αφέψημα αυτό και μετά από ένα τέταρτο δίνετε ένα μικρό ποτηράκι οινόπνευμα ή ένα τσιγάρο να καπνίσει. Μετά από ένα τέταρτο το γρηγορότερο, αρχίζει η αντίδραση του οργανισμού που εκδηλώνεται με αίσθημα απέχθειας και ακολουθεί εμετός. Μετά από κάθε εμετό δίνετε πάλι οινόπνευμα ή τσιγάρο, για να ενισχύσετε την απέχθεια του ατόμου προς το ποτό ή το τσιγάρο.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    15657392893 7193a8a577 b

     

    www.emedi.gr

     

     

  • Θούγια η ανατολική Θούγια η ανατολική

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θούγια την ανατολική

    Thuja orientalis

    Η θούγια η ανατολική ή Thuja orientalis ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισίδων.

    Είναι καλλωπιστικό, εισαγόμενο φυτό, με τα κύρια χαρακτηριστικά της οικογένειας. Είναι αειθαλής θάμνος ή δέντρο με κωνική φόρμα και κλαδιά με επίπεδη επιφάνεια. Είναι από τα φυτά που επιδέχονται κλάδεμα και τους δίνουν διάφορα σχήματα. Επειδή είναι φουσκωτό, με κατάλληλο κλάδεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φράκτες και για οριοθέτηση πρασιών. 

    Χρήσιμα μέρη θούγιας

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα κλαδιά του και οι καρποί του.

    Συστατικά θούγιας

    Περιέχουν αιθέριο λάδι, με κύριο συστατικό τη θουγίνη, ταννίνη, γόμμη, ρετσίνη, πικρές ουσίες, λιπαρό λάδι και κίτρινες χρωστικές ουσίες.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις θούγιας

    Έχει διουρητικές, εμμηναγωγές, αντισπασμωδικές ιδιότητες σε μικρές όμως δόσεις, γιατί σε μεγάλες δόσεις είναι τοξικό.

    Χρησιμοποιείται για τις διουρητικές και αντισηπτικές του ιδιότητες σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος και για τακτοποίηση των ακανόνιστων έμμηνων.

    Εξωτερικά ο χυμός του χρησιμοποιείται για την απαλλαγή από τις κρεατοελιές.

    Βραστάρι του χρησιμοποείται σε θεραπευτικά μπάνια για κρυολογήματα, πυρετούς, για ρευματισμούς, αρθριτικά και λουμπάκο και για εμμηναγωγές του ιδιότητες.

    Για τις ίδιες παθήσεις, καθώς και για πόνους χολής, χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και το βάμμα του με εντριβές, για καλύτερα αποτελέσματα.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θούγια την ανατολική

    Αφέψημα

    Βράζετε 10 γραμμάρια καρπούς και νεαρούς βλαστούς του φυτού σε ένα λίτρο νερό μέχρι να μείνει το μισό, σουρώνετε και το παίρνετε κρύο, από ένα φλιτζανάκι του καφέ τρεις φορές την ημέρα. Το αφέψημα αυτό έχει αντισπασμωδικές ιδιότητες και βοηθά σε πόνους χολής, ρευματικά, αρθριτικά και λουμπάγκο, αλλά και για τη θεραπεία της σύφιλης.

    Βάμμα

    Αφήνετε ψιλοκομμένα κλαδιά και καρπούς θούγιας σε μια μπουκάλα και τα καλύπτουμε με ζιβανία ή τσικουδιά. Αφήνετε στον ήλιο για 15-20 ημέρες, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε το υγρό για εντριβές και επαλείψεις.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    thujaessentialoil 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Thuja occidentalis

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Tussilago farfara

    Το βήχιο το σιτόφυγο ή Tussilago farfara ή χαμολεύκη ή χαμόλευκα ή βηκιό ή βήχανη ή γλυκομάννα, ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

    Είναι μικρό φυτό με πολυετές ρίζωμα. Έχει φύλλα καρδιόσχημα, πλατιά, ακανόνιστα οδοντωτά, χνουδωτά στην κάτω επιφάνειά τους, με μακρύ μίσχο και εμφανίζονται μετά την άνθηση. Τα άνθη τους είναι κίτρινα κεφάλια σε μικρό μίσχο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και το συναντούμε στα ημιορεινά και ορεινά μέρη, σε υγρές συνήθως τοποθεσίες, σε δροσερά και υγρά αργιλοασβεστώδη εδάφη.  Πολυετές φυτό με χοντρό ρίζωμα, από το οποίο ξεπετάγονται την άνοιξη ανθικοί, βλαστοί τριχωτοί, λεπιδοειδείς, με ένα μόνο κεφάλι, με κίτρινα γλωσσοειδή ανθίδια, αρσενικά στο κέντρο και θηλυκά στις άκρες. Τα φύλλα παρουσιάζονται μετά την άνθιση, γεγονός που εξηγεί τη λατινική ονομασία filius ante patrem (ο γιος πριν τον πατέρα) και είναι βαμβακώδη στο κάτω μέρος. Ο καρπός έχει μορφή λευκού λοφίου και μοιάζει αμυδρά με ίχνος ποδιού γαϊδάρου.

    Είναι φυτό που κατά τόπους έχει διαφορετικές ονομασίες ανάλογα με την έννοια που του αποδίδουν.

    Η λατινική του ονομασία προέρχεται από τις λέξεις "tussis" που σημαίνει βήχω και "agere" που σημαίνει αποδιώχνω, λόγω της θεραπευτικής του ιδιότητας για το βήχα. Το όνομα "φαρφάρα" προσδιορίζει το χνούδι των φύλλων του, που δίνει την αίσθηση ότι είναι πασπαλισμένα με αλεύρι.

    Οι Έλληνες το ονομάζουν "βήχιο" λόγω της αντιβηχικής του ιδιότητας.

    Κατά το Μεσαίωνα το αποκαλούσαν "Filius ante patrem", ονομασία που αναφέρεται στο χαρακτηριστικό του να φυτρώνουν τα φύλλα του μετά που θα μαρανθούν τα άνθη του. Οι Γάλλοι το αποκαλούν "Pas-d'ane", πόδι του γαϊδάρου, γιατί το σχήμα των φύλλων του, τους δίνει αυτή την αίσθηση.

    Γνωστό από την αρχαιότητα σαν βότανο είναι η χαμολεύκη του Διοσκουρίδη.

    vixio 1

    Χρήσιμα μέρη του για θεραπευτικούς σκοπούς

    Τα φύλλα και τα άνθη του.

    Συστατικά βήχιου

    Περιέχουν βλέννα που με υδρόλυση μετατρέπεται σε γαλακτόζη, γλυκόζη, αραβινόζη, ξυλόζη, ραμνόζη και ριβόζη. Περιέχουν ακόμη ένα πικρό γλυκοσίδιο την τουσιλαγίνη στην οποία ωφείλεται η αντιβηχική του ιδιότητα, σαπωνίνες, ταννίνη, ινουλίνη, δεξτρίνη, γαλλικό, μηλικό και ασκορβικό οξύ, ασβέστιο, κάλιο και θείο.

    Τα άνθη του περιέχουν φυτοστερόλες, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, όπως η ρουτίνη και η υπερίνη.

    Ιδιότητες και ενδείξεις βήχιου

    Είναι από παλιά γνωστές οι ιδιότητές του να καταλαγιάζει το βήχα και να ανακουφίζει από τη δύσπνοια.

    Έχει ακόμη μαλακτικές, αντιφλεγμονώδεις, αποχρεμπτικές ιδιότητες και καταπραΰνει τις φλεγμονές του βλεννογόνου του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος.

    Συστήνεται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, όπως τραχειΐτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, γρίπη και κρυολόγημα, βήχα οποιασδήποτε αιτιολογίας, όπως βήχα ασθματικών, καπνιστών, φθισικών κ.α.

    Συστήνεται για φλεγμονές του βλεννογόνου του στομαχιού και των εντέρων, είναι ορεκτικό και βοηθά στη διαδικασία της πέψης. 

    Μαζί με άλλα διουρητικά βότανα συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος. 

    Τα άνθη του συστήνονται σε ακανόνιστα έμμηνα, γιατί τα στεροειδή που περιέχουν βοηθούν τον οργανισμό να ξεπεράσει το πρόβλημα. 

    Εξωτερικά συστήνονται σε περιπτώσεις φλεβίτιδας, ειδικά για τη διάρρηξη των τριχοειδών αγγείων στο πρόσωπο, σε πληγές, έλκη, κάλους, εγκαύματα και λειχήνες.

    vixio 2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ξηρά φύλλα και άνθη, ψιλοκομμένα, σε μισό λίτρο νερό να φουσκώσουν για λίγα λεπτά, τα βάζετε στη φωτιά και μόλις φθάσουν στο σημείο βρασμού τα απομακρύνετε, τα αφήνετε σκεπασμένα για άλλα δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3-5 φλυτζάνια την ημέρα. Τα μέρη του φυτού ζεστά τα χρησιμοποιούμε με κομπρέσες στο πρόσωπο, σε πληγές και εγκαύματα. Είναι καλό για καθαρισμό των πυωδών τραυμάτων. Για τη φυματίωση μια βουλγάρικη συνταγή συστήνει ένα δυνατό αφέψημα φύλλων. Βράζετε μέχρι το νερό να μείνει μισό και το πίνετε σε μια ημέρα και τα βρασμένα φύλλα τα βάζετε κατάπλασμα στο στήθος.

    Φρέσκα φύλλα

    Τα φρέσκα φύλλα του, λιωμένα και ζυμωμένα με λίγο μέλι, τα χρησιμοποιούμε σαν κατάπλασμα για τις εξωτερικές του χρήσεις. Για τα εγκαύματα δίνει καλύτερα αποτελέσματα το κατάπλασμα από λιωμένα φύλλα σε γάλα. Τα τρυφερά φύλλα τρώγονται ωμά, σε σαλάτα, με συνοδεία άλλων χόρτων ή βραστά. Φύλλα και άνθη βρασμένα χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα για τους καλογήρους, τα σπυριά και τα αποστήματα.

    Χυμός

    Ο χυμός των λιωμένων φύλλων του σε δοσολογία 6 κουταλάκια του γλυκού την ημέρα βοηθά σε προβλήματα φυματίωσης. Μπορεί να αναμειγνύεται με μέλι για αν το παίρνουν πιο εύκολα. 

     

    Ξηρά φύλλα

    Τα ξηρά του φύλλα τυλιγμένα σε τσιγάρο, συστήνεται να το καπνίζουν για ανακούφιση οι ασθματικοί και όσοι έχουν πρόβλημα πνευμόνων. Η μεγάλη περιεκτικότητα των φύλλων σε ψευδάργυρο εξηγεί τη δυνατότητα επούλωσης που έχουν.

    Σκόνη

    Σε σκόνη χρησιμοποιείται για τα δερματικά έλκη.

    Βάμμα

    Σε βάμμα χρησιμοποιείται για τους πονόδοντους και τους ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    00398968 Coltsfoot tea Tussilago farfara

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Αντιμετωπίστε το βήχα σας με φυσικά μέσα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν βήχιο

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Πλύσεις για την φαρυγγίτιδα

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Οξεία βρογχίτιδα

    Θεραπεία άσθματος

    Βήχιο

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    www.emedi.gr