Παρασκευή, 08 Ιανουαρίου 2016 18:15

Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ο κεντρικός ή δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός

Ο υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός είναι ο υποθυρεοειδισμός που προκαλείται από ανεπαρκή έκκριση θυρεοτροπίνης.

Η πορεία είναι χρόνια.

Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός είναι μια σημαντική επιπλοκή μιας νόσου της υπόφυσης.

Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός ορίζεται ως η μείωση στην κυκλοφορία των θυρεοειδικών ορμονών, ως αποτέλεσμα της ανεπαρκούς διέγερσης του φυσιoλογικού θυρεοειδούς αδένα με την TSH και μπορεί να είναι δευτεροπαθής, λόγω νόσου της υπόφυσης, ή τριτοταγής, λόγω υποθαλαμικής δυσλειτουργίας.


Αιτίες του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

  • Οι αιτίες περιλαμβάνουν όλες τις παθολογικές διεργασίες που επηρεάζουν τον υποθάλαμο ή την υπόφυση, όπως οι  όγκοι, το σύνδρομο Sheehan (χαρακτηρίζεται από ανεπάρκεια της πρόσθιας υπόφυσης που προκαλείται λόγω μεγάλης αιμορραγίας μετά από τοκετό). Η επακόλουθη υπόταση προκαλεί σύσπαση των αγγείων της υπόφυσης και ισχαιμία αυτής. Τα συμπτώματα ποικίλουν σε βαρύτητα και περιλαμβάνουν διαταραχές της λειτουργίας των επινεφριδίων, του θυρεοειδούς, των επιπέδων της αυξητικής ορμόνης, της ωοθυλακιοτρόπου, της ωχρινοτρόπου ορμόνης και της προλακτίνης), η ιδιοπαθής υπολειτουργία της υπόφυσης και οι διηθητικές ασθένειες, όπως η σαρκοείδωση, η ιστιοκύττωση και η λεμφοκυτταρική υποφυσίτιδα.
  • Η χειρουργική καταστροφή της υπόφυσης.
  • Η ανεπάρκεια της υπόφυσης λόγω εμφράγματος.
  • Ο προκαλούμενος από ακτινοβολία κεντρικός υποθυρεοειδισμός είναι συχνός σε ασθενείς που λαμβάνουν ακτινοβολία για όγκους της υπόφυσης. Η ακτινοθεραπεία για μη λειτουργικά αδενώματα της υπόφυσης 8-22 χρόνια μετά είναι υπεύθυνη για το 23% του υποθυρεοειδισμού. Επιπλέον, ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός σε ασθενείς που λαμβάνουν ακτινοβολία για όγκους ρινοφαρυγγικούς ή των παραρρινίων και για όγκους του εγκεφάλου. Η ακτινοθεραπεία για όγκους του εγκεφάλου, όπως τα γλοιώματα, τα μυελοβλαστώματα και τα επενδυμώματα, 2 έως 13 χρόνια μετά προκαλεί στο 65% των ασθενών που ακτινοβολήθηκαν χαμηλά επίπεδα ελεύθερης Τ4. Η πιθανότητα του υποθυρεοειδισμού εξαρτάται από την ποσότητα της ακτινοβολίας που έλαβε ο ασθενής. Δόσεις άνω των 5000 rads (50 Gy) στην υπόφυση και τον υποθάλαμο είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του υποθυρεοειδισμού. Επιπλέον, όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα που περνάει από την ακτινοβολία, τόσο πιο πιθανό ένας ασθενής να αναπτύξει υποθυρεοειδισμό. Ως εκ τούτου, το ποσοστό των ασθενών που αναπτύσσουν υποθυρεοειδισμό είναι ακόμη μεγαλύτερο. Η έναρξη του υποθυρεοειδισμού μπορεί να συμβεί χρόνια μετά τη χορήγηση της ακτινοβολίας.

Συμπτώματα του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

Όπως και στην πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό, τα συμπτώματα του κεντρικού υποθυρεοειδισμού είναι η κόπωση, η απάθεια, η αύξηση του σωματικού βάρους, η ξηροδερμία, η δυσκοιλιότητα και η δυσανεξία στο κρύο, το περικογχικό οίδημα, τα δροσερό άκρα, η ελάττωση των εν τω βάθει τενόντιων αντανακλαστικών και η βραδυκαρδία.


Διάγνωση του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

Επειδή τα συμπτώματα είναι ίδια με του πρωτοπαθούς είναι δύσκολη η διάγνωση.

Μια χαμηλή ελεύθερη T4 ή και χαμηλή TSH βοηθάει στη διάγνωση του κεντρικού υποθυρεοειδισμού. Δυστυχώς, ωστόσο, η TSH είναι συνηθέστερα φυσιολογική σε περιπτώσεις κεντρικού υποθυρεοειδισμού, δημιουργώντας μια σύγχυση. Στον υποφυσιακό υποθυρεοειδισμό η Τ3, η Τ4 και η TSH θα πρέπει να είναι όλες σε χαμηλά επίπεδα.


Θεραπεία υποφυσιακού υποθυρειδισμού

  • Αποκατάσταση της θυρορμόνης.
  • Η διαχείριση του κεντρικού υποθυρεοειδισμού περιπλέκεται περαιτέρω από το γεγονός ότι η TSH δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της θεραπευτικής απόκρισης στη θεραπεία με θυροξίνη. Σε πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό η TSH παρέχει μια ακριβή μέθοδο για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των κυκλοφορούντων επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών για έναν ασθενή. Ωστόσο, σε βλάβη της υπόφυσης και του υποθαλάμου διακόπτεται, συχνά ο μηχανισμός ανάδρασης, εμποδίζοντας την κανονική απελευθέρωση της TSH ή / και της TRH. Για την αξιολόγηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεν παρακολουθείται η TSH, αλλά η ελεύθερη T4.
  • Ωστόσο, όπως και στον πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό, όταν κατάλληλα διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία επίλυση των συμπτωμάτων.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Θυρεοειδικές παθήσεις

Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

Αδένωμα της υπόφυσης

Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Προλακτίνωμα

Ο υποθάλαμος

Ενδοκρινολογικές παθήσεις

Αδένωμα της υπόφυσης

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4182 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2019 21:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μήπως έχετε λιγούρες; Μήπως έχετε λιγούρες;

    Τι συμβαίνει όταν έχετε λιγούρες

     

    "Λιγούρες" - Τι μπορεί να Σημαίνουν

    Οι λιγούρες, που μερικές φορές μπορεί να σημαίνουν αλλεργίες, είναι συχνά ο τρόπος που διαλέγει η φύση για να σας ειδοποιήσει πως δεν παίρνετε σε ικανοποιητική ποσότητα συγκεκριμένες βιταμίνες ή μέταλλα.

    Συχνά, αυτή η χαρακτηριστική πείνα εμφανίζεται, επειδή το διαιτολόγιό σας, γενικά, δεν είναι αυτό που πρέπει.

    Οι πιο συχνές λιγούρες και πείνες!!!

    Φιστικοβούτυρο

    Σε πολλούς αρέσει το φυστικοβούτυρο και σε πολλούς λείπει!!! Το φυστικοβούτυρο είναι πλούσια πηγή βιταμινών Β. Αν ονειρεύεστε, συνεχώς ότι τρώτε φυστικοβούτυρο ή αν ανοίγετε, συνεχώς, το ντουλάπι και κλέβετε φυστικοβούτυρο, φταίει το γεγονός ότι ζείτε μια περίοδο άγχους, έτσι ώστε η κανονική λήψη βιταμινών Β έχει γίνει ανεπαρκής. 50g φυστικοβούτυρο - 1/3 του φλιτζανιού - περιέχουν 284 θερμίδες!!! Γι, αυτό καλύτερα όταν έχετε άγχος να παίρνετε ένα συμπλήρωμα βιταμινών συμπλέγματος Β, ώστε να γλιτώσετε από τα παραπανίσια κιλά.

    Μπανάνες

    Αν επιθυμείτε, συνεχώς, να τρώτε μπανάνες φταίει το γεγονός ότι το σώμα σας χρειάζεται κάλιο. Μία μέση μπανάνα, περιέχει 555mg καλίου. Όσοι παίρνουν διουρητικά ή κορτιζόνη, που αδειάζουν το σώμα από το απαιτούμενο κάλιο, συχνά, λιγουρεύονται τις μπανάνες.

    Τυρί

    Αν, σας αρέσει να τρώτε πολύ τυρί,  ο οργανισμός σας έχει ανάγκη από ασβέστιο και φώσφορο. Προσοχή!!! Μην καταναλώνετε κατεργασμένο κι επεξεργασμένο τυρί, κυρίως, από σωληνάρια, γιατί παίρνετε μαζί και αλουμίνιο. Να προτιμάτε τα βιολογικά τυριά. Αν θέλετε να παίρνετε ασβέστιο και φώσφορο και λιγότερες θερμίδες, καλύτερα, να τρώτε πολύ μπρόκολο, που έχει και αντικαρκινική δράση και πολύ λιγότερες θερμίδες από το τυρί.

    Μήλα

    Ένα μήλο το γιατρό τον κάνει πέρα γιατί, προσφέρει πολλές ουσίες, όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο κι επιπλέον είναι θαυμάσια πηγή πηκτίνης, η οποία χαμηλώνει τη χοληστερίνη. Αυτή η λιγούρα για μήλα, μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική κατανάλωση κεκορεσμένου λίπους.

    Βούτυρο

    Εκείνοι που λαχταρούν πιο συχνά το βούτυρο είναι οι χορτοφάγοι, επειδή καταναλώνουν ελάχιστα κεκορεσμένα λίπη. Από την άλλη μεριά, λιγούρα για αλατισμένο βούτυρο μπορεί να σημαίνει, απλώς, λιγούρα για σκέτο αλάτι.

    Κόκα Κόλα

    Η λαχτάρα για κόκα κόλα ή άλλη μάρκα κόλας σημαίνει, τις περισσότερες φορές, πείνα για ζάχαρη και εθισμό στην καφεΐνη. Το ποτό αυτό δεν έχει καμιά θρεπτική αξία, αλλά χρησιμοποιείται σα φάρμακο στην αφυδάτωση.

    Καρύδια

    Αν τρώτε, συνεχώς, καρύδια, σας λείπουν πρωτεΐνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και λίπος. Αν, γενικά, προτιμάτε αλατισμένους ξηρούς καρπούς, ίσως αυτό που λιγουρεύεστε είναι το νάτριο και όχι οι ξηροί καρποί. Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν περισσότερους ξηρούς καρπούς σε περιόδους έντασης παρά σε στιγμές χαλάρωσης.

    Παγωτό

    Το παγωτό περιέχει πολύ ασβέστιο, αλλά και πολύ ζάχαρη. Υπογλυκαιμικοί και διαβητικοί τρελαίνονται για παγωτό, καθώς κι εκείνοι που αναπολούν την παιδική ηλικία.

    Τουρσί

    Όσοι λαχταράτε το τουρσί σας αρέσει το αλάτι και το κάλιο.

    Μπέικον

    Η λιγούρα για το μπέικον οφείλεται, συνήθως, στο λίπος του. Όσοι ακολουθούν αυστηρές δίαιτες, είναι πάντα πιο ευάλωτοι. Το κεκορεσμένο λίπος δεν είναι το μοναδικό μειονέκτημα του μπέικον, αλλά περιέχει, επίσης, άφθονα καρκινογενή νιτρώδη. Όσοι τρώνε πολύ  μπέικον, πρέπει να λαμβάνουν βιταμίνες C, A, D και Ε που εξουδετερώνουν τα νιτρώδη.

    craving 2

    Αβγά

    Εκτός, από πρωτεΐνη (1 αβγό  παρέχει 7g), κι επίσης περιέχει θείο, αμινοξέα και σελήνιο, αλλά και λίπος στον κρόκο και χολίνη που διαλύει τη χοληστερόλη και τα λίπη.

    Πεπόνι

    Το πεπόνι έχει γλυκιά γεύση και είναι πλούσιο σε κάλιο και βιταμίνη Α. 1/2 πεπόνι περιέχει 6,800 ΔΜ βιταμίνης Α. Επίσης, το πεπόνι περιέχει  βιταμίνη C, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, βιοτίνη και ινοσιτόλη κι έχει λίγες θερμίδες. Μισό πεπόνι περιέχει μόνο 60 θερμίδες.

    Ελιές

    Όσοι λιγουρεύονται τις ελιές τις πράσινες ή τις μαύρες, λιγουρεύονται το αλάτι. Αν τρώτε συνέχεια ελιές κάντε εξετάσεις για υπολειτουργία του θυρεοειδούς.

    Αλάτι

    Όσοι τρώνε πολύ αλάτι τους λείπει το νάτριο και πάσχουν από ανεπάρκεια ιωδίου και υπολειτουργία του θυρεοειδούς ή από τη νόσο του Addison ή παράδοξα από υπέρταση.

    Κρεμμύδια

    Η λαχτάρα για κρεμμύδια υποδηλώνει προβλήματα στους πνεύμονες ή στα ιγμόρεια.

    Σοκολάτα

    Όσοι τρελαίνονται για σοκολάτα είναι εθισμένοι τόσο στην καφεΐνη όσο και στη ζάχαρη (1/2 φλιτζάνι κακάο, περιέχει 2,5 έως 5 mg καφεΐνης). Αν θέλετε ν' αντικαταστήσετε  τη σοκολάτα, δοκιμάστε κάρομπ. Το κάρομπ ή Ψωμί του Άη-Γιάννη, κατασκευάζεται από τους εδώδιμους καρπούς της μεσογειακής χαρουπιάς.

    Γάλα

    Αν σας αρέσει το γάλα, ίσως χρειάζεστε ένα συμπλήρωμα ασβεστίου ή το σώμα σας να έχει ανάγκη από αμινοξέα, όπως τρυπτοφάνη, λευκίνη και λυσίνη. Οι νευρικοί αναζητούν, συνήθως, στο γάλα την τρυπτοφάνη, γιατί έχει θαυμάσια ηρεμιστικά αποτελέσματα.

    Κινέζικα φαγητά

    Φυσικά είναι νοστιμότατα, αλλά αυτό που λαχταρούν περισσότερο οι λάτρεις τους είναι το μονονατριούχο γλουταμινικό άλας (MSG). Όλοι όσοι έχουν ανεπάρκεια αλατιού, κυνηγούν τα κινέζικα φαγητά. Το MSG μπορεί να προκαλέσει ισταμινική αντίδραση σε ορισμένα άτομα και μπορεί να παρουσιαστούν πονοκέφαλοι και εξάψεις.

    Μαγιονέζα 

    Μια που είναι τροφή πλούσια σε λιπαρά, τη λαχταρούν, συνήθως, χορτοφάγοι και όσοι έχουν καταργήσει τα λιπαρά από τη διατροφή τους.

    craving 3

    Ταρτάκια φρούτων

    Επίμονη λιγούρα για ταρτάκια φρούτων υποδηλώνει, συχνά, προβλήματα στη χολή ή στο συκώτι σας.

    Μπογιές και χώμα

    Αυτά που συνηθίζουν να τρώνε μπογιές και χώματα, είναι τα μικρά παιδιά. Συχνά, το γεγονός υποδηλώνει ανεπάρκεια ασβεστίου, ανεπάρκεια σιδήρου ή βιταμίνης D. Επιβάλλεται ριζική αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών του παιδιού σας. Η λιγούρα για μη φαγώσιμα αντικείμενα, είναι γνωστή ως Πίκα. Πρόκειται για μια "λιγούρα" την οποία βιώνουν και πολλές γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, που θα πρέπει, όμως, να γνωρίζουν ότι η κατανάλωση αυτών των ουσιών μπορεί να παρεμποδίσει την ανάπτυξη του εμβρύου.  

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

     

    craving 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά σνακ για όλους

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Γιατί μας αρέσουν τα ανθυγιεινά τρόφιμα

    Τα ιδανικά σνακ για όταν έχετε λιγούρα

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Συστατικά που χαρίζουν πολλά χρόνια ζωής

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Μεσογειακή δίαιτα - Emedi

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση - Emedi

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή - Emedi

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Υγιεινό μαγείρεμα στο ταψί

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Ντοματοκεφτέδες Σαντορίνης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Ντολμαδάκια γιαλαντζί

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Είναι υγιεινά τα γλυκά του κουταλιού;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Φυσική αντικαρκινική ουσία

    Τι είναι τα φυτοχημικά

    Υγιεινή χωριάτικη σαλάτα

    Η νοστιμότερη φέτα

    Τα πιο νόστιμα γεμιστά

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Τόνος με πράσα

    Σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια

    Τραχανάς

    Παντζάρια ψημένα στο αλουμινόχαρτο

    Παστέλι με αμύγδαλα μέλι και σουσάμι

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Μελιτζανοσαλάτα

    Κρεμμυδόσουπα

    Αστακομακαρονάδα

    Συκωταριά κρασάτη

    Κρέμα ντομάτας με δυόσμο

    Όσπρια

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Κερκυραϊκή παστιτσάδα

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Χρωματιστά γεύματα

    Η πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής - Emedi

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο ελαιόλαδο

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση

    Η ιστορία της διατροφής

    www.emedi.gr

     

  • Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    H λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση είναι η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων που προκαλείται από κακοήθεια

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του πνεύμονα, ο καρκίνος του στομάχου, ο καρκίνος του παγκρέατος και ο καρκίνος του προστάτη είναι οι πιο συνηθισμένοι όγκοι που οδηγούν σε λεμφαγγειίτιδα.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση παρουσιάζεται με γραμμές Kerley Β σε ακτινογραφία θώρακα. Έχουν μήκος 1-2 cm στην περιφέρεια του πνεύμονος. Είναι κάθετες στον υπεζωκότα και υπερβαίνουν τα όριά του. Παριστούν παχύνσεις υποπλευρίων ενδολοβιδιακών διαφραγμάτων και, συνήθως, αναγνωρίζονται στις βάσεις. Στις καρδιοπάθειες, οι γραμμές Β παριστούν διατεταμένα διαλοβιδιακά διαφραγμάτια, λόγω οιδήματός τους. Οι γραμμές Β είναι βραχύτερες των Α. Δεν φέρουν διακλαδώσεις, όπως οι Α, αλλά εμφανίζονται στην περιφέρεια των κάτω, ιδίως, πνευμονικών πεδίων. Εκτείνονται μέχρι τον υπεζωκότα και, φερόμενες οριζόντια, τέμνονται στον κατακόρυφα στον απεικονιζόμενο υπεζωκότα. Συνήθως, εξαφανίζονται μετά τη θεραπεία με διουρητικά. Μερικές φορές καθίστανται μόνιμες, οπότε στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνεται και η ίνωση του διάμεσου ιστού. Αναγνωρίζονται, επίσης, επί οξείας ηωσινοφιλικής πνευμονίας και πνευμονικής φλεβοαποφρακτικής νόσου.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση επηρεάζει, συχνότερα, άτομα ηλικίας 40-49 ετών.

    Ορισμένοι καρκίνοι εξαπλώνονται με το λεμφικό σύστημα (καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, καρκίνος του παχέος εντέρου, καρκίνος του στομάχου, καρκίνος του μαστού, καρκίνος toy πνεύμονος, καρκίνος του παγκρέατος, καρκίνος του θυρεοειδούς, καρκίνος του λάρυγγα)

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καρκινvμάτωση της λεμφαγγειίτιδας προκαλείται από τη διάδοση ενός όγκου με τα κύτταρά του κατά μήκος των λεμφικών αγγείων. Ωστόσο, σε περίπου 20 τοις εκατό των περιπτώσεων, η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων (λεμφαγγειίτιδα) προκαλείται από έναν όγκο που εμποδίζει την αποστράγγιση των λεμφαδένων. Στον πνεύμονα, αυτό προκαλείται, συχνά, από μια κεντρικά τοποθετημένη μάζα που εμποδίζει τη λεμφική αποστράγγιση.

    Πρόγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Παλαιότερα η διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδος σήμαινε ένα προσδόκιμο ζωής έξι μηνών. Ωστόσο, η θεραπεία έχει βελτιώσει την επιβίωση και οι ασθενείς συχνά επιβιώνουν τρία ή περισσότερα χρόνια ή και περισσότερο, ανάλογα με το είδος της θεραπείας που ακολουθούν.

    lemfo lung 3

    Διαφορική διάγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Είναι δύσκολη έως αδύνατη η διαφορική διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Σαρκοείδωση

    Ιική πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονίτιδα 

    Πνευμονίτιδα από φάρμακα (χημειοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένα φάρμακα και ανοσοθεραπευτικά φάρμακα κ.ά)

    Τα συμπτώματα των ακόλουθων διαταραχών μπορεί να είναι παρόμοια με αυτά της διάχυτης πνευμονικής λεμφαγγειιακής καρκινωμάτωσης.

    Μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων μπορεί να έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε άτομα με διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση.

    Συγγενής πνευμονική λεμφαγγειεκτασία

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση (πολλαπλασιασμός λεμφικών αγγείων)

    Αιμαγγειομάτωση (πολλαπλασιασμός αιμοφόρων αγγείων)

    Διάφορες διαταραχές που σχετίζονται με απώλεια οστού (οστεόλυση), όπως η νόσος Hadju-Cheney. Είναι σπάνιο νόσημα του συνδετικού ιστού, χαρακτηριζόμενο από παραμορφώσεις του κρανίου, ιδιόμορφο προσωπείο, οστεοπόρωση, πρόωρη απώλεια των οδόντων, χαλάρωση των αρθρώσεων, βραχυσωμία, οστεόλυση των τελικών φαλάγγων, απώλεια της ακοής, πνευμονική λεμφαγγειεκτασία και βράγχος της φωνής

    Διάφοροι όγκοι ή κακοήθειες, όπως το σχήματος Kaposi's αιμαγγειοθηλίωμα (kaposiform hemangioendothelioma) και το σάρκωμα πνεύμονα Kaposi's

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα με αυτά που παρατηρούνται στην διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειομάτωση. Τέτοιες διαταραχές είναι το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσος (ΧΑΠ), συμπεριλαμβανομένου του εμφυσήματος και της χρόνιας βρογχίτιδας και της διάμεσης πνευμονικής νόσου. Οι επαναλαμβανόμενες αναπνευστικές λοιμώξεις μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα. 

    Η νόσος του Gorham, η οποία είναι οστική ασθένεια, είναι μια σπάνια οστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από οστική απώλεια (οστεολύσειε) και σχετίζεται με την υπερανάπτυξη (πολλαπλασιασμό) αιμοφόρων ή λεμφικών αγγείων. Τα προσβεβλημένα άτομα βιώνουν προοδευτική καταστροφή και απορρόφηση των οστών. Πολλά οστά μπορεί να εμπλακούν. Οι περιοχές που επηρεάζονται, συνήθως, από τη νόσο του Gorham περιλαμβάνουν τη λεκάνη, τον ώμο, τη σπονδυλική στήλη, τα πλευρά, τη σιαγόνα και το κρανίο. Μπορεί να εμφανιστεί πόνος και πρήξιμο στην πληγείσα περιοχή. Τα οστά που επηρεάζονται από τη νόσο του Gorham είναι επιρρεπή σε κατάγματα. Η σοβαρότητα της νόσου του Gorham μπορεί να ποικίλει από το ένα άτομο στο άλλο και μπορεί δυνητικά να προκαλέσει παραμορφώσεις και λειτουργική αναπηρία. Η ακριβής αιτία της νόσου του Gorham είναι άγνωστη.

    Πνευμονοκονίαση

    Πνευμονιοκονία άνθρακα

    Εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα (πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας από φάρμακα και άλλες αιτίες)

    Πνευμονικό οίδημα

    Λέμφωμα

    Πνευμονική κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση

    Πνευμονία από Pneumocystis jirovecii

    Αποφρακτική Βρογχιολίτιδα με Πνευμονία ή κρυπτογενής πνευμονία

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονία

    Η πνευμονική εμβολή σε καρκίνο πνεύμονος και η λεμφαγγειακή καρκινομάτωση είναι εκδηλώσεις κακοήθειας, τελικού σταδίου που έχουν κακή πρόγνωση. 

    lemfo lung1

    Διαφορική διάγνωση λεμφαγγειακής καρκινομάτωσης απεικονιστικά

    1. Λεμφαγγειακή καρκινομάτωση: ακανόνιστη πάχυνση διαφράγματος, συνήθως εστιακή ή μονομερής, με λεμφαδενοπάθεια 50% και γνωστό καρκίνωμα.

    2. Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα: αμφοτερόπλευρες ανωμαλίες, πλήρωση κυψελίδων, διογκωμένη καρδιά, ταχεία απόκριση στα διουρητικά, θαμβή ύαλος λόγω πλήρωσης κυψελίδων με υγρό, βαρυτική κατανομή του κυψελιδικού υγρού.

    3. Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση με ανάλογη αδενοπάθεια και πάχυνση του κεντρικού βρογχοαγγειακού διαμέσου.

    4. Κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση: έντονα οριοθετημένα δευτερεύοντα λόβια με εξασθένιση υάλου σε αντίθεση με τους δευτερεύοντες λοβούς με φυσιολογικό αερισμό, υπέρθεση ενδιάμεσου και ενδοβλεβικού πάχους διαφράγματος.

    Οι συχνότερα ενοχοποιούμενοι για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας αντινεοπλασματικοί παράγοντες:

    - Αντιβιοτικά: Μπλεομυκίνη, Μιτομυκίνη

    - Αντιμεταβολίτες: Μεθοτρεξάτη, Γεμσιταμπίνη, Κυταραβίνη, Φλουνταραβίνη

    - Αλκυλιωτικοί παράγοντες: Κυκλοφωσφαμίδη, Βουσουλφάνη

    - Νιτροζουρίες: Καρμουστίνη, Λομουστίνη

    - Αλκαλοειδή της VINCA: Βινδεσίνη, Βινβλαστίνη, Βινορελβίνη

    - Ταξάνες: Πακλιταξέλη, Δοσιταξέρη

    - Διάφορα: Προκαρβαζίνη, Δοξορουβικίνη, Αναστολείς EGFR, Ρετινοϊκό οξύ

    - Βιολογικοί τροποποιητές: Ιντερλευκίνη, Ιντερφερόνη, G-CSF

    -Χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα

    Παράγοντες που αυξάνουν τη πνευμονική τοξικότητα των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Μεγάλη ηλικία

    - Συνολική δόση του φαρμάκου

    - Συνδυασμός κυτταροτοξικών φαρμάκων

    - Ακτινοθεραπεία θώρακα

    - Προϋπάρχουσα πνευμονική νόσος

    - Οξυγονοθεραπεία με υψηλά μίγματα εισπνεόμενου οξυγόνου

    - Συγχορήγηση αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων ή κυτταροκινών

    Τα περισσότερα κυτταροτοξικά φάρμακα έχουν άμεση τοξική δράση στα επιθηλιακά κύτταρα του πνεύμονα και στο πνευμονικό ενδοθήλιο, μέσω οξειδωτικού, κυρίως, τύπου βλαβών. Οι βλάβες αυτές είναι αποτέλεσμα αυξημένης παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου ή και διαταραχών των αντιοξειδωτικών μηχανισμών, που σχετίζονται, κυρίως, με τη δραστηριότητα ενζύμων με αντιοξειδωτική δράση, όπως η γλουταθειόνη και η δισμουτάση.

    Επιπλέον, η απενεργοποίηση του συστήματος των αντιπρωτεασών, που προκαλείται από διάφορα κυτταροτοξικά φάρμακα, όπως η μπλεομυκίνη και η κυκλοφωσφαμίδη, έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη τοξική δράση των πρωτεολυτικών ενζύμων στο πνευμονικό παρέγχυμα.

    Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός δράσης συνδέεται με την υπερέκφραση των μορίων προσκόλλησης και την αυξημένη παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών και αυξητικών παραγόντων, όπως ο TGF- β (Transforming growth factor), ο TNF- α (Tumor necrosis factor), η παραγόμενη από τα κυψελιδικά μακροφάγα ιντερφερόνη κ.λπ., που μέσω αλληλεπιδράσεων με τα λεμφοκύτταρα και τα ουδετερόφιλα, τα οποία όπως είναι γνωστό κατέχουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της ίνωσης, οδηγούν τελικά στη διέγερση και τον αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, με επακόλουθη υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου και ανάπτυξη μη αναστρέψιμης πνευμονικής ίνωσης.

    Πιθανή, επίσης, είναι και η συμμετοχή ανοσολογικών παραγόντων, λόγω της ανοσοδιεγερτικής δράσης ορισμένων φαρμάκων, με αποτέλεσμα διαταραχές των CD4 και CD8 λεμφοκυττάρων.

    Τέλος, δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινισθεί ο ρόλος γονιδιακών διαταραχών, που σχετίζονται, κυρίως, με την έκφραση και λειτουργία των πρωτεϊνών του επιφανειοδραστικού παράγοντα ή και τη μεταβολική δράση ορισμένων ενζύμων και οι οποίες φαίνεται ότι προδιαθέτουν στην εμφάνιση της πνευμονικής τοξικότητας.

    Κυριότερες μορφές εμφάνισης της πνευμονικής τοξικότητας των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Διάμεση πνευμονίτιδα – ίνωση

    - Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    - Μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    - Διάχυτη κυψελιδική αιμορραγία

    - Πλευριτική συλλογή

    lemfo lung 2

    Διαφορική Διάγνωση πνευμονικής τοξικότητας:

    Ο αποκλεισμός άλλων παθήσεων, είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα στη διαγνωστική διερεύνηση των ασθενών αυτών και πρέπει, κυρίως, να περιλαμβάνει:

    - την επέκταση της βασικής νόσου, ιδιαίτερα τη λεμφαγγειακή διασπορά,

    - τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, που είναι συχνές στους ασθενείς αυτούς λόγω της ανοσοκαταστολής και της συνήθους παρουσίας προδιαθεσικών παραγόντων,

    - τις μετακτινικές βλάβες του πνεύμονα και τέλος,

    - τις αιματολογικές διαταραχές, με αποτέλεσμα τη πνευμονική θρομβοεμβολή ή την αιμορραγική διάθεση.

    Συμπερασματικά, επισημαίνεται ότι η διάγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι, συνήθως, διάγνωση "εξ αποκλεισμού", καθώς τόσο η κλινική εικόνα, όσο και τα ακτινολογικά και ιστοπαθολογικά ευρήματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν είναι ειδικά.

    Στη διαγνωστική προσέγγιση λοιπόν των ασθενών αυτών προτείνονται ορισμένα διαγνωστικά κριτήρια που περιλαμβάνουν:

    - ιστορικό θεραπείας με το πιθανά ενοχοποιούμενο φάρμακο,

    - απεικονιστικά ευρήματα που δεν υπήρχαν σε προγενέστερο έλεγχο και που είναι συμβατά με τη πιθανολογούμενη νόσο,

    - ευρήματα στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα ή/και την ιστοπαθολογική εξέταση, ενδεικτικά της πιθανολογούμενης νόσου,

    - αποκλεισμός οποιασδήποτε πνευμονικής νόσου, η οποία εμφανίζεται με ανάλογη κλινικο-ακτινολογική εικόνα.

    Πρέπει τέλος να αναφέρουμε ότι τα κυριότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα ή ακόμη και έκδοχά τους, που ενοχοποιούνται για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας, ευθύνονται και για εμφανώς αλλεργικού τύπου αντιδράσεις που εκδηλώνονται κυρίως με βήχα, βρογχόσπασμο και οξεία δύσπνοια και μπορεί να συνοδεύονται από γενικευμένο ερύθημα, υπόταση κ.ά. 

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    lemfo lung 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Η παθολογία του καρκίνου

    Καρκίνος μαστού

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την ημικρανία

     

    Η ημικρανία είναι παροξυσμική, συνήθως, ετερόπλευρη, σοβαρή κεφαλαλγία, διαρκεί 2-72 ώρες, συνοδεύεται από γαστρεντερικά, οφθαλμολογικά ή άλλα νευρολογικά σημεία και είναι χωρίς συμπτώματα μεταξύ των επεισοδίων. Τα επεισόδια ποικίλλουν σε συχνότητα, από εβδομαδιαία σε λιγότερα από ένα το χρόνο,

    Οι επτά υποκατηγορίες ημικρανίας βασιζόμενες στο σύμπλεγμα των συμπτωμάτων

    -Χωρίς αύρα, κοινή ημικρανία που επηρεάζει το 80% των ασθενών

    -Ημικρανία με αύρα, κλασσική ημικρανία που επηρεάζει λιγότερο από το 20% των ασθενών. Οι ασθενείς έχουν εμπειρία από μερικά σταθερά προειδοποιητικά συμπτώματα πριν τον πονοκέφαλο. Ευρεία ποικιλία αύρας αναφέρεται, από ένα ειδικό νευρολογικό σημείο ή σύμπτωμα π.χ, σκότωμα μέχρι μη ειδική αλλαγή διάθεσης. Σπάνιες μορφές είναι η ημιπληγική ημικρανία με παροδική ημιπάρεση και/ή παραισθησία, η ημικρανία της βασικής αρτηρίας (ημικρανία Bickerstaff) με αύρα μεικτών συμπτωμάτων που υποδηλώνει ισχαιμία στον οπίσθιο εγκέφαλο

    -Οφθαλμολογική ημικρανία (σπάνια) με παράλυση του 3ου κρανιακού νεύρου, ομόπλευρη στον ημικρανιακό πόνο κατά τη διάρκεια της κεφαλαλγίας

    -Αμφιβληστροειδική κεφαλαλγία (σπάνια) με συμπτώματα από βλάβες των αγγείων του αμφιβληστροειδούς κατά τη διάρκεια του πονοκέφαλου

    -Περιοδικά σύνδρομα παιδικής ηλικίας, ισοδύναμα ημικρανίας σε παιδιά. Υποτροπιάζοντα επεισόδια με συμπτώματα, όπως έμετο, κοιλιακό άλγος και ίλιγγος που υπερισχύει του πονοκέφαλου

    -Επιπλοκή της ημικρανίας ή status migrainous που εμφανίζεται όταν η προσβολή δε γίνεται αυτόματα. Μπορεί να συμβεί κι εγκεφαλική εμβολή κατά τη διάρκεια του επεισοδίου ημικρανίας

    Επηρεάζονται το νευρικό, το μυοσκελετικό, το καρδιοαγγειακό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    Πάνω από ένα 70% των ασθενών έχουν οικογενειακό ιστορικό και υπάρχει και γενετική συμμετοχή με ένα υπολειπόμενο γονίδιο με, περίπου, 70% διεισδυτικότητα ή ένα επικρατούν γονίδιο με μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στις γυναίκες.

    Περίπου 75% των ασθενών δεν συμβουλεύονται ειδικό.

    Επεισόδιο ημικρανίας αναφέρει το 1-25% του πληθυσμού σε προηγούμενο χρόνο.

    Ένα επεισόδιο τουλάχιστον ημικρανίας αναφέρει 10% των αντρών ηλικίας 12-80 ετών και το 18% των γυναικών 12-80 ετών.

    Η ημικρανία εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρούς ενήλικες < των 50 ετών με έναρξη στην εφηβεία έως την ηλικία των 30 ετών.

    migraine 1

    Σημεία και συμπτώματα ημικρανίας

    Η αύρα προηγείται του πονοκέφαλου κατά λιγότερο από 1 ώρα στην κλασσική ημικρανία

    Οπτικές διαταραχές (φωτοψία, ημιανοψία, σκότωμα, σπινθηροβόλο σκότωμα, γραμμές ζιγκ-ζαγκ και παραισθήσεις)

    Σημεία από το ΚΝΣ (παραισθησία, αφασία, ημιπάρεση του προσώπου και/ή του άνω άκρου, οφθαλμικά και άλλα συμπτώματα από το ΚΝΣ)

    Αισθητικές διαταραχές της όρασης (φωτοφοβία), γεύσης, όσφρησης, ακοής

    Ψυχολογικά συμπτώματα (deja vu-ο όρος προμνησία περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση, ευφορία, άγχος, κόπωση, αλλαγές διάθεσης)

    Πονοκέφαλος ετερόπλευρος < από 30% αμφοτερόπλευρος), σοβαρός σφύζων, επιδεινούμενος με την κίνηση

    Ναυτία (87%), έμετος (56%), διάρροια (16%)

    Φωτοφοβία (82%)

    Ευαισθησία τριχωτού κεφαλής  (65%)

    Ελαφρά ζάλη (72%), ίλιγγος (33%), συγκοπή (10%)

    Παραισθησία γύρω από το στόμα

    Ωχρότητα, πυρετός, ερυθρότητα, έξαψη προσώπου (αιφνίδιο ερύθημα), πολυουρία

    Υπάρχουν τέσσερις πιθανές φάσεις σε μια ημικρανία, αν και δεν συμβαίνουν απαραίτητα όλες οι φάσεις: 

    Η πρόδρομη, που συμβαίνει ώρες ή ημέρες πριν από τον πονοκέφαλο

    Η αύρα, που προηγείται, αμέσως, πριν από τον πονοκέφαλο

    Η φάση του πόνου, επίσης, γνωστή ως φάση πονοκέφαλου

    Η μετά τον πονοκέφαλο φάση, που παρατηρείται μετά το τέλος μιας επίθεσης ημικρανίας

    Οι ημικρανίες σχετίζονται με τη μείζονα κατάθλιψη, τη διπολική διαταραχή, τις διαταραχές άγχους και την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Αυτές οι ψυχιατρικές διαταραχές είναι περίπου 2-5 φορές πιο συχνές σε άτομα χωρίς αύρα και 3-10 φορές πιο συχνές σε άτομα με αύρα.

    Αίτια ημικρανίας

    Η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη

    Ανωμαλία του μεταβολισμού της σεροτονίνης

    Διαταραχή της αιματικής ροής του εγκεφάλου

    Διαστολή των αρτηριών του κρανίου

    Συγκεκριμένες τροφές ή οινόπνευμα (σοκολάτα, τυρί, καπνιστό κρέας, κόκκινο κρασί)

    Παραλειπόμενα γεύματα

    Καταμήνιος κύκλος. Άλλες ορμονικές επιδράσεις, όπως η εγκυμοσύνη, η περιεμμηνόπαυση και η εμμηνόπαυση, διαδραματίζουν επίσης ρόλο. Αυτές οι ορμονικές επιρροές φαίνεται να παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στην ημικρανία χωρίς αύρα. Οι ημικρανίες, συνήθως, δεν εμφανίζονται κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης ή μετά την εμμηνόπαυση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Κόπωση ή υπερβολικός ύπνος

    Υπερβολικό φως ή φως που τρεμοπαίζει

    Άγχος ή ανακούφιση άγχους (άγχος του Σαββατοκύριακου)

    Υπάρχει γενετική επίδραση 34% έως 51% της πιθανότητας εμφάνισης ημικρανίας. Αυτή η γενετική σχέση είναι ισχυρότερη για τις ημικρανίες με αύρα παρά για τις ημικρανίες χωρίς αύρα. Ορισμένες συγκεκριμένες παραλλαγές γονιδίων αυξάνουν τον κίνδυνο κατά μια μικρή έως μέτρια πιθανότητα.

    Έχει αποδειχθεί ότι τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην οικογενειακή ημιπληγική ημικρανία. Τρία από αυτά τα γονίδια εμπλέκονται στη μεταφορά ιόντων. Το τέταρτο είναι μια αξονική πρωτεΐνη που σχετίζεται με το σύμπλεγμα εξωκυττάρωσης. Μια άλλη γενετική διαταραχή που σχετίζεται με την ημικρανία είναι το σύνδρομο CADASIL ή η εγκεφαλική αυτοσωματική κυρίαρχη αρτηριοπάθεια με υποφλοιώδη εμφράγματα και λευκοεγκεφαλοπάθεια. Υπάρχει προστατευτικό αποτέλεσμα από πολυμορφισμούς του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης στην ημικρανία. Το γονίδιο TRPM8, το οποίο κωδικοποιεί ένα κανάλι κατιόντων, συνδέεται με ημικρανίες.

    migraine 5

    Παράγοντες κινδύνου ημικρανίας

    Οικογενειακό ιστορικό ημικρανίας

    Θήλυ φύλο

    Νεαρή ηλικία

    Ατομικό ιστορικό υποτροπιάζοντος κοιλιακού άλγους στην παιδική ηλικία, περιοδικός έμετος ή ναυτία ταξιδιού

    Στα παιδιά εμφανίζονται με κοιλιακό άλγος και έμετο, αντί για πονοκέφαλο

    Σε ηλικιωμένους η ημικρανία είναι σπάνια κι έχει σχέση με την παροδική καθολική αμνησία και πρέπει να γίνεται διερεύνηση για ενδοκρανιακή βλάβη

    Στην εγκυμοσύνη τα επεισόδια μειώνονται η καταργούνται

    Διαφορική διάγνωση ημικρανίας

    Αρθροιστική κεφαλαλγία

    Κεφαλαλγία έντασης

    Δευτεροπαθής κεφαλαλγία

    Εθισμός από φάρμακα

    Ψυχογενής πονοκέφαλος

    Τα συμπτώματα ημικρανίας μοιάζουν με κάποιες μορφές επιληψίας

    migraine 4

    Διάγνωση ημικρανίας

    Εργαστηριακά ευρήματα

    Χρήσιμα για να αποκλειστούν άλλες αιτίες του πονοκεφάλου (κροταφική αρτηρίτιδα, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα κ.ά)

    Αλλαγές στα επίπεδα σεροτονίνης και μεταβολιτών της στα ούρα, αμέσως πριν και κατά τη διάρκεια των επεισοδίων

    Αλλαγές στην περιοχική ενδοκρανιακή ροή

    MRI ή CT εγκεφάλου (αποκλεισμός όγκων εγκεφάλου ή αγγειακές δυσπλασίες)

    Η διάγνωση της ημικρανίας βασίζεται στα σημεία και συμπτώματα.

    Πέντε ή περισσότερες επιθέσεις - για ημικρανία με αύρα, δύο επιθέσεις είναι αρκετές για τη διάγνωση.

    Διάρκεια τεσσάρων ωρών έως τριών ημερών

    Δύο ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    Μονομερής (επηρεάζει το μισό κεφάλι)

    Παλμός

    Μέτρια ή σοβαρή ένταση πόνου

    Επιδεινώθηκε ή προκάλεσε αποφυγή σωματικής δραστηριότητας

    Ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    Ναυτία και / ή έμετος

    Ευαισθησία τόσο στο φως (φωτοφοβία) όσο και στον ήχο (φωνοφοβία)

    Εάν κάποιος βιώσει δύο από τα ακόλουθα: φωτοφοβία, ναυτία ή αδυναμία εργασίας ή μελέτης για μια ημέρα, η διάγνωση είναι πιο πιθανή.

    Σε άτομα με τέσσερα στα πέντε από τα ακόλουθα: παλλόμενος πονοκέφαλος, διάρκεια 4-72 ωρών, πόνος στη μία πλευρά του κεφαλιού, ναυτία ή συμπτώματα που επηρεάζουν τη ζωή του ατόμου, η πιθανότητα να είναι ημικρανία είναι 92%.

    Σε άτομα με λιγότερα από τρία από αυτά τα συμπτώματα η πιθανότητα είναι 17%. 

    migraine 2

    Θεραπεία ημικρανίας

    -Συμπίεση της σύστοιχης κροταφικής αρτηρίας

    -Ψυχρό επίθεμα στο σύστοιχο κρόταφο, μάτι ή ινίο

    -Ο ασθενής ξαπλώνει τελείως ακίνητος και τοποθετούνται τριγωνικά μαξιλάρια για να στηρίζουν το κεφάλι και το λαιμό

    -Ελαττώστε το φως, θόρυβο και οσμές από μαγείρεμα και καπνό από τσιγάρο

    -Ο ασθενής είναι άνετος ότσν είναι κατακεκλιμένος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο

    Φάρμακα για την ημικρανία

    Τα προληπτικά φάρμακα για την ημικρανία θεωρούνται αποτελεσματικά εάν μειώνουν τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα των επιθέσεων της ημικρανίας κατά τουλάχιστον 50%.

    Η τοπιραμάτη, το βαλπροϊκό νάτριο, η προπρανολόλη και μετοπρολόλη θεωρούνται φάρμακα πρώτης γραμμής. Η προπρανολόλη και η τοπιραμάτη έχουν τις καλύτερες ενδείξεις στα παιδιά. 

    Επίσης, χρησιμοποιούνται η γκαμπαπεντίνη και η πρεγκαμπαλίνη.

    Η τιμολόλη είναι, επίσης, αποτελεσματική για την πρόληψη της ημικρανίας και τη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας της ημικρανίας, ενώ η φροβατριπτάνη είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της εμμηνορροϊκής ημικρανίας. 

    Τα συμπληρώματα μαγνησίου είναι πολύ αποτελεσματικά.

    Η αμιτριπτυλίνη και η βενλαφαξίνη είναι πιθανώς επίσης αποτελεσματικά.

    Η αναστολή της αγγειοτασίνης είτε από έναν αναστολέα ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης είτε από τον ανταγωνιστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II μπορεί να μειώσει τις επιθέσεις. 

    Τα φάρμακα που σχετίζονται με το γονίδιο κατά της καλσιτονίνης, φαίνεται να μειώνουν τη συχνότητα των ημικρανιών κατά ένα έως δύο ανά μήνα, αλλά είναι ακριβά κι έχουν πολλές παρενέργειες.

    Χρησιμοποιείται ευρεία ποικιλία από αγγειοσυσπαστικά, αναλγητικά, αντιεμετικά και ηρεμιστικά και πρέπει να λαμβάνονται νωρίς στα επεισόδια.

    Ο βελονισμός χρησιμοποιείται.

    Η φυσιοθεραπεία, το μασάζ και η χαλάρωση και η χειροπρακτική θεραπεία είναι αποτελεσματικά.

    Τα αποδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν τη χρήση τεχνικών μείωσης του στρες, όπως γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, η βιοανάδραση και οι τεχνικές χαλάρωσης.

    Η τακτική σωματική άσκηση μπορεί να μειώσει τη συχνότητα των επιθέσεων.

    Το butterbur ή Eurasian herb ή πετασίτης είναι κατάλληλο για την ημικρανία. Περιέχει αλκαλοειδή πυρρολιζιδίνης.

    Το συνένζυμο Q10 μειώνει τη συχνότητα της ημικρανίας. 

    Η μελατονίνη είναι, επίσης, κατάλληλη για την πρόληψη και τη θεραπεία της ημικρανίας. Η μελατονίνη βελτιώνει τον ύπνο, έχει άμεση δράση στους υποδοχείς μελατονίνης στον εγκέφαλο και έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. 

    Οι ιατρικές συσκευές, όπως η βιοανάδραση και οι νευροδιεγέρτες βοηθούν στην πρόληψη της ημικρανίας. Η βιοανάδραση βοηθά τους ανθρώπους να γνωρίζουν ορισμένες φυσιολογικές παραμέτρους, ώστε να τις ελέγχουν και να προσπαθούν να χαλαρώσουν και είναι αποτελεσματικές για τη θεραπεία της ημικρανίας. Η νευροδιέγερση χρησιμοποιεί μη διεισδυτικούς ή εμφυτεύσιμους νευροδιεγερτές παρόμοιους με τους βηματοδότες για τη θεραπεία των δυσάρεστων χρόνιων ημικρανιών. Ένας διαδερμικός ηλεκτρικός διεγέρτης νεύρου και ένας διακρανιακός μαγνητικός διεγέρτης βοηθούν στην πρόληψη των ημικρανιών και μειώνουν τη συχνότητα των ημικρανιών. Η χειρουργική επέμβαση για την ημικρανία περιλαμβάνει την αποσυμπίεση ορισμένων νεύρων γύρω από το κεφάλι και το λαιμό. Η διέγερση του ινιακού νεύρου είναι αποτελεσματική.

    Η χορήγηση οξυγόνου 8-10 λίτρα για 10 λεπτά βοηθά.

    Υπάρχουν τρεις κύριες πτυχές της θεραπείας: πρόκληση αποφυγής, οξύς έλεγχος των συμπτωμάτων και φαρμακευτική αγωγή για πρόληψη.

    Τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά εάν χρησιμοποιηθούν πρώιμα σε μια επίθεση. Η συχνή χρήση φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των πονοκεφάλων στην οποία οι πονοκέφαλοι γίνονται πιο σοβαροί και συχνότεροι. Αυτό μπορεί να συμβεί με τις τριπτάνες, τις εργοταμίνες και τα αναλγητικά, ειδικά οπιοειδή αναλγητικά.  Λόγω αυτών των ανησυχιών, συνιστάται η χρήση απλών αναλγητικών λιγότερο από τρεις ημέρες την εβδομάδα. 

    Αναλγητικά

    Η συνιστώμενη αρχική θεραπεία για άτομα με ήπια έως μέτρια συμπτώματα είναι τα απλά αναλγητικά, όπως, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) ή ο συνδυασμός παρακεταμόλης (επίσης γνωστής ως ακεταμινοφαίνη), ασπιρίνης και καφεΐνης. Αρκετά ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένης της δικλοφαινάκης και της ιβουπροφαίνης χρησιμοποιούνται. Η ασπιρίνη μπορεί να ανακουφίσει τον μέτριο έως σοβαρό πόνο της ημικρανίας, με αποτελεσματικότητα παρόμοια με τη σουματριπτάνη. Η Κετορολάκη διατίθεται σε ενδοφλέβια και ενδομυϊκά σκευάσματα. Η παρακεταμόλη, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με μετοκλοπραμίδη, είναι μια άλλη αποτελεσματική θεραπεία με χαμηλό κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Η ενδοφλέβια μετοκλοπραμίδη είναι επίσης αποτελεσματική από μόνη της. Κατά την εγκυμοσύνη, η παρακεταμόλη και η μετοκλοπραμίδη θεωρούνται ασφαλή όπως και τα ΜΣΑΦ έως το τρίτο τρίμηνο. 

    Τριπτάνες

    Οι τριπτάνες, όπως, η σουματριπτάνη είναι αποτελεσματικές τόσο για τον πόνο όσο και για τη ναυτία έως και στο 75% των ατόμων. Όταν η σουματριπτάνη λαμβάνεται με ναπροξένη, λειτουργεί καλύτερα. Είναι οι αρχικά συνιστώμενες θεραπείες για εκείνους με μέτριο έως σοβαρό πόνο ή για άτομα με ήπια συμπτώματα που δεν ανταποκρίνονται στα απλά αναλγητικά. Οι διάφορες διαθέσιμες μορφές περιλαμβάνουν από του στόματος, ενέσιμα, ρινικά σπρέι και δισκία υπογλώσια. Γενικά, όλες οι τριπτάνες εμφανίζονται εξίσου αποτελεσματικές, με παρόμοιες παρενέργειες. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες, όπως οι εξάψεις. Ωστόσο, έχουν εμφανιστεί σπάνιες περιπτώσεις ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Επομένως, δεν συνιστώνται για άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα, με ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου ή για άτομα που έχουν ημικρανίες που συνοδεύονται από νευρολογικά προβλήματα. Επιπλέον, οι τριπτάνες πρέπει να συνταγογραφούνται σε όσους έχουν αγγειακά νοσήματα. Επίσης, μπορεί να προκαλέσουν υπερβολικούς πονοκεφάλους όταν χρησιμοποιούνται περισσότερο από 10 ημέρες το μήνα. 

    Εργοταμίνες

    Η εργοταμίνη και η διυδροεργοταμίνη είναι παλαιότερα φάρμακα που εξακολουθούν να συνταγογραφούνται για τις ημικρανίες, σε ρινικό σπρέι και ενέσιμες μορφές. Είναι εξίσου αποτελεσματικά με τις τριπτάνες. Μπορούν να προκαλέσουν αγγειοσπασμό συμπεριλαμβανομένου του στεφανιαίου αγγειόσπασμου και αντενδείκνυται σε άτομα με στεφανιαία νόσο. 

    Άλλα

    Η ενδοφλέβια μετοκλοπραμίδη, η ενδοφλέβια προχλωροπεραζίνη ή η ενδορινική λιδοκαΐνη είναι άλλες πιθανές επιλογές. Η μετοκλοπραμίδη ή η προχλωροπεραζίνη είναι η συνιστώμενη θεραπεία για όσους παρουσιάζονται στα επείγοντα περιστατικά. Η αλοπεριδόλη, επίσης, χρησιμοποιείται. Μια εφάπαξ δόση ενδοφλέβιας δεξαμεθαζόνης σχετίζεται με μείωση κατά 26% στην υποτροπή του πονοκέφαλου τις επόμενες 72 ώρες.

    Η χειροπρακτική της σπονδυλικής στήλης για τη θεραπεία της συνεχιζόμενης ημικρανίας συνιστάται.

    Συνιστάται να μην χρησιμοποιούνται οπιοειδή και βαρβιτουρικά λόγω αμφισβητήσιμης αποτελεσματικότητας, εθιστικού δυναμικού και του κινδύνου επανεμφάνισης κεφαλαλγίας. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η προποφόλη μπορεί να είναι χρήσιμη εάν άλλα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά.

    Η ιβουπροφαίνη βοηθά στη μείωση του πόνου σε παιδιά με ημικρανίες και είναι η αρχικά συνιστώμενη θεραπεία. Η παρακεταμόλη δε φαίνεται να είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση από τον πόνο. Οι τριπτάνες είναι αποτελεσματικές, αν και υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν παρενέργειες, όπως διαταραχή της γεύσης, ρινικά συμπτώματα, ζάλη, κόπωση, χαμηλή ενέργεια, ναυτία ή έμετο. Η ιβουπροφαίνη πρέπει να χρησιμοποιείται λιγότερο από τις μισές ημέρες σε ένα μήνα και οι τριπτάνες λιγότερο από το ένα τρίτο των ημερών σε ένα μήνα για τη μείωση του κινδύνου πολλών πονοκεφάλων.

    Χρόνια ημικρανία

    Η τοπιραμάτη και τοξίνη αλλαντίασης (Botox) χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της χρόνιας ημικρανίας. Η τοξίνη αλλαντίασης είναι χρήσιμη σε άτομα με χρόνιες ημικρανίες. Το αντι-CGRP μονοκλωνικό αντίσωμα (αντίσωμα καλσιτονίνης) erenumab βελτιώνει λίγο τη διάρκεια ημικρανιών, αλλά έχει παρενέργειες.

    migraine 6

    Πρόληψη ημικρανίας

    Αποφύγετε τους εκλυτικούς παράγοντες των επεισοδίων.

    Πάρτε προπρανολόλη 80-120 mg ημερησίως ή ατενολόλη 50-100 mg ημερησίως ή ναδολόλη 40-80 mg ημερησίως ή μεταπρολόλη 100-450 mg ημερησίως ή αμιτριπτυλίνη 50-150 mg ημερησίως ή μεθυλοεργίδη 5-8 mg ημερησίως ή κυπροεπταδίνη 4-16 mg ημερησίως ή εργονοβίνη 0,4-2 mg ημερησίως ή βεραπαμίλη 80-120 mg 3 φορές την ημέρα. Άλλα φάρμακα είναι η pizotyline που είναι ανταγωνιστής 5ΗΤ, Η νιμοδιπίνη και η flunarizine που μπλοκάρουν τα κανάλια ασβεστίου και η pirprofen που είναι ΜΣΑΦ σε υπόθετα 600 mg  για οξέα επεισόδια.

    Επιπλοκές ημικρανίας

    Μόνιμη ημικρανία (status migrainous) που διαρκεί περισσότερο από 72 ώρες και οδηγεί σε αφυδάτωση, άσηπτη μηνιγγίτιδα κι εξάντληση.

    Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.

    Λευκοεγκεφαλοπάθεια, κυρίως, σε γυναίκες, σε χρόνια ημικρανία.

    Υπάρχουν τέσσερα βασικά μοτίβα της νόσου: τα συμπτώματα μπορούν να επιλυθούν εντελώς, τα συμπτώματα μπορούν να συνεχιστούν αλλά να γίνουν σταδιακά λιγότερα με την πάροδο του χρόνου, τα συμπτώματα μπορεί να συνεχιστούν με την ίδια συχνότητα και σοβαρότητα ή οι επιθέσεις μπορεί να γίνουν χειρότερες και συχνότερες. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

     migrain 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη ημικρανία

    Συνταγή για τον πόνο στο κεφάλι

    Γιατί έχετε συχνά πονοκέφαλο

    Κατάπλασμα για τον πονοκέφαλο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Κρανιοϊερή Θεραπεία

    Νευρωνική θεραπεία

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Αν έχετε ημικρανίες βάλτε κομπρέσα με ξύδι

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγετε όταν έχετε πονοκέφαλο

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ημικρανία

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Οι βιταμίνες για τις ημικρανίες

    Αντιμετώπιση ημικρανιών

    Τα γονίδια της ημικρανίας

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για τις ημικρανίες

    Κληρονομικότητα και στις ημικρανίες

    Έχετε πόνο στο κεφάλι;

    Τα μωρά με κολικούς εμφανίζουν ημικρανίες

    Το ιατρικό ιστορικό για τις κεφαλαλγίες

    Αθροιστική κεφαλαλγία

    Ημικρανίες από διαστολή αιμοφόρων αγγείων

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Τα καλύτερα για τις ημικρανίες

    Συσκευή που προλαμβάνει τις ημικρανίες

    Τι είναι η ημικρανία;

    Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες;

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Λάδι για ημικρανίες

    Μπορείτε και μόνοι σας να θεραπευτείτε

    Αντιμετώπιση ημικρανιών

    Τα γονίδια της ημικρανίας

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για τις ημικρανίες

    Κληρονομικότητα και στις ημικρανίες

    Έχετε πόνο στο κεφάλι;

    Τα μωρά με κολικούς εμφανίζουν ημικρανίες

    Το ιατρικό ιστορικό για τις κεφαλαλγίες

    Αθροιστική κεφαλαλγία

    Ημικρανίες από διαστολή αιμοφόρων αγγείων

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Τα καλύτερα για τις ημικρανίες

    Συσκευή που προλαμβάνει τις ημικρανίες

    Τι είναι η ημικρανία;

    Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες;

    Διαβάστε ποιο είναι το καλύτερο ρόφημα για τον πονοκέφαλο

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Μήπως κάθε πρωί ξυπνάτε με πονοκέφαλο και μπούκωμα;

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πώς οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις ημικρανίες

    Ο πονοκέφαλος στα παιδιά

    Ο βελονισμός βοηθάει στον πονοκέφαλο

    www.emedi.gr

  • Ηωσινοφιλικές πνευμονίες Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες είναι ομάδα νόσων με διήθηση πνευμόνων με ηωσινόφιλα

     

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες ή ηωσινοφιλική πνευμονία ή σύνδρομο Löffler ή σύνδρομο πνευμονικών διηθημάτων με ηωσινοφιλία είναι ομάδα νόσων που χαρακτηρίζονται από διηθήσεις του πνευμονικού ιστού με ηωσινόφιλα κύτταρα και ηωσινοφιλία στο περιφερικό αίμα.

    Οι νόσοι αυτές είναι γνωστής ή άγνωστης αιτιολογίας.

    Η πορεία είναι οξεία και ήπια.

    Ταξινόμηση των ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    -Σύνδρομο Loeffler ή σύνδρομο Löffler ή απλή ηωσινοφιλική πνευμονία

    -Ασθματική πνευμονική ηωσινοφιλία ή αλλεργική βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση

    -Φαρμακευτική πνευμονική ηωσινοφιλία

    -Χρόνια ή επιμένουσα πνευμονική ηωσινοφιλία

    -Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο

    -Σύνδρομο Churg Strauss ή αγγειίτιδα της ομάδας της οζώδους πολυαρτηρίτιδας

    Επηρεάζονται οι πνεύμονες.

    Οι επκρατέστερες ηλικίες είναι οι νέοι ενήλικες 16-40 ετών και η μέση ηλικία 40-75 ετών. Οι άνδρες προσβάλλονται στην ίδια συχνότητα με τις γυναίκες.

    Σχετιζόμενες καταστάσεις με τις ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Άσθμα

    Πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία

    Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Σημεία και συμπτώματα των ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Ήπιος πυρετός

    Βήχας

    Συριγμός

    Ανορεξία

    Τοπική ελάττωση των πνευμονικών ήχων

    Εντοπισμένοι τρίζοντες

    Βλεννώδης απόχρεμψη

    Ταχυκαρδία

    Αίτια των ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Ιδιοπαθής με μηχανισμούς υπερευαισθησίας

    Φάρμακα και τοξίνες (πενικιλλίνη, νιτροφουραντοϊνη, ισονιαζίδη, χλωροπροπαμίδη, σουλφοναμίδες, αντιφυματική θεραπεία (PAS), χρυσός, ασπιρίνη, υδραλαζίνη)

    Παράσιτα

    Σκώληκες Toxocara

    Φιλάριες

    Νηματώδεις σκώληκες (στρογγυλοειδές, ασκαρίαση, αγκυλόστομα)

    Ασπέργιλλος (Aspergillus fumigatus) είναι το αίτιο της ασθματικής πνευμονικής ηωσινοφιλίας

    Παράγοντες κινδύνου για τις ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Ασθενείς με χρόνιες νόσους π.χ. άσθμα

    Παραμονή ή ταξίδι σε μερικές γεωγραφικές περιοχές, για παράδειγμα Ινδία, Κεϋλάνη, Βιρμανία, Μαλαισία, Ινδονησία, τροπική Αφρική, Νότιος Αμερική, Νότιος Ειρηνικός

    Διαφορική διάγνωση των ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Φυματίωση

    Σαρκοείδωση

    Νόσος του Hodgkin

    Άλλες λεμφοϋπερπλαστικές νόσοι

    Ηωσινοφιλικό κοκκίωμα πνεύμονα

    Αποφολιδωτική διάμεση πνευμονίτιδα

    Αγγειακές νόσοι του κολλαγόνου ή αγγειίτιδες

    Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο

    Κοκκιωμάτωση του Wegener

     iosinophiliki pneumonia 1

    Διάγνωση των ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Λευκοκυττάρωση

    Ηωσινοφιλία

    Aspergillus fumigatus στα πτύελα

    Θετική αντίδραση συγκολλήσεως μέσω συμπληρώματος για φιλάριες

    Εξέταση κοπράνων για παράσιτα

    Αυξημένα επίπεδα IgE

    Αυξημένη ΤΚΕ

    Παθολογοανατομικά ευρήματα: Συσσώρευση ηωσινόφιλων στις κυψελίδες, διήθηση με ηωσινόφιλα των κυψελιδικών διαφραγμάτων και διήθηση με πλασματοκύτταρα των ηωσινοφιλικών διαφραγμάτων

    Μελέτες πνευμονικής λειτουργίας

    Ακτινογραφία θώρακος: Μεταναστευτικά διηθήματα, μικρές πνευμονικές συλλογές, παροδικά διηθήματα

    Ιστορικό και φυσική εξέταση: Λήψη φαρμάκων, πρόσφατο ταξίδι σε τροπικές χώρες, συστηματικά συμπτώματα

    iosinophiliki pneumonia 4

    Θεραπεία ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Οι ήπιες θεραπείες, όπως το σύνδρομο Löffler δεν απαιτούν ειδική θεραπεία

    Βήχας και βαθιές εισπνοές είναι ασκήσεις για την απομάκρυνση των εκκρίσεων

    Διακοπή υπαίτιου φαρμάκου

    Θεραπεία υποκείμενης παρασιτώσεως

    Φάρμακα ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    -Κορτικοστερεοειδή

    Σε χρόνια πνευμονική ηωσινοφιλία 20-40 mg πρεδνιζόνης την ημέρα

    Σε σύνδρομο Churg Strauss απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις 40-60 mg πρεδνιζόνης την ημέρα

    Η απόσυρση του φαρμάκου είναι δυνατή μετά πλήρη ύφεση

    -Θεραπεία άσθματος αν συνυπάρχει

    -Πιπεροζίνη για λοίμωξη από ασκαρίδες

    -Διαιθυλοκαρβαμαζίνη 8 mg/kg βάρους σώματος από το στόμα σε 3 διαιρεμένες δόσεις την ημέρα για 14 ημέρες σε τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία

    Κατάλληλα φάρμακα για ελμινθικές λοιμώξεις

    -Σε σύνδρομο Churg Strauss ανθεκτικό στα κορτικοστερεοειδή δίνεται αζαθειοπρίνη ή κυκλοφωσφαμίδη

    Παρακολούθηση ασθενούς με ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Απαιτείται φυσική εξέταση και ακτινογραφία θώρακος μέχρι πλήρους υφέσεως

    Επιπλοκές ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Η υποτροπή απαιτεί την επαναχορήγηση κορτικοστερεοειδών

    Πολλοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν δυσλειτουργία των μικρών αεραγωγών

    Μπορεί να προκληθεί μη αντιστρεπτή πνευμονική ίνωση

    Οι ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν μεγαλύτερη νοσηρότητα, λόγω μείωσης της χωρητικότητας πνεύμονα και λόγω συνοδών νοσημάτων

    Πορεία και πρόγνωση ηωσινοφιλικών πνευμονιών

    Στις ηπιότερες περιπτώσεις είναι άριστη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

     iosinophiliki pneumonia 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Κυστική ίνωση

    Σύνδρομο Sweet

    Σπογγοειδής μυκητίαση

    Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιπολής θρομβοφλεβίτιδα ή φλεβίτιδα ή φλεβοθρόμβωση ή θρομβοφλεβίτιδα των επιπολής αγγείων των κάτω άκρων είναι μια  φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών, με δευτεροπαθή θρόμβωση που εμφανίζεται ως επώδυνη σκλήρυνση, με ερύθημα, συχνά σε γραμμική ή διακλαδισμένη διαμόρφωση.

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα οφείλεται σε φλεγμονή και / ή θρόμβωση και λιγότερο συχνά λοίμωξη της φλέβας. Είναι γενικά μια καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή, ωστόσο, μπορεί να περιπλεχθεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και ακόμη και με πνευμονική εμβολή.

    Η μεταναστευτική επιπολής θρομβοφλεβίτιδα είναι γνωστή ως σύνδρομο Trousseau. 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις είναι οι κιρσοί, η εκδήλωση συστηματικής νόσου, οι υπερπηκτικές καταστάσεις, οι εγχειρήσεις, τραύματα, εγκαύματα, η παχυσαρκία και η κύηση.

    Τύποι σηπτικής ή διαπυητικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ιατρογενής θρομβοφλεβίτιδα

    Μολυσματική θρομβοφλεβίτιδα

    Τύποι άσηπτης θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις, όπως διαταραχές με ανεπάρκειες των πρωτεϊνών πήξεως και/ή των ινωδολυτικών συστημάτων

    Δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις και κλινικές συνθήκες που ενέχουν τον κίνδυνο θρόμβωσης

    Το σύστημα που επηρεάζεται είναι το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Επιδημιολογία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Γενετική συσχέτιση

    Σηπτική: Δεν υπάρχει γενετική συσχέτιση

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο με ποικίλη διεισδυτικότητα

    Διαταραχές ινωδολυτικού συστήματος: Αγγειακές συγγενείς ανωμαλίες με ποικίλη κληρονομικότητα

    Δυσινωδογοναιμία: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη παράγοντα XII: Αυτοσωματικό υπολειπόμενο γονίδιο

    Η επίπτωση της σηπτικής θρομβοφλεβίτιδας είναι 10% όλων των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους κι έχει φτωχότερη πρόγνωση

    Η επίπτωση της θρομβοφλεβίτιδας από καθετήρα είναι 8% αν υπάρχουν εκδορές

    Η επίπτωση της έλλειψης αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Η επίπτωση του συνδρόμου Trousseau στις κακοήθειες είναι 50%

    Στην κύηση αυξάνεται 49 φορές η επίπτωση της φλεβίτιδας. Αντενδείκνυνται η βαρφαρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Επιπολής μεταναστατευτική θρομβοφλεβίτιδα παρατηρείται σε 27% των ασθενών με αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία. Τα υποπεριοστικά αποστήματα των μακρών οστών επιπλέκουν την πάθηση

    Η έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης εμφανίζονται από τη νεογνική περίοδο, αλλά, το πρώτο επεισόδιο, συνήθως, παρουσιάζεται σε ηλικία 30 ετών

    Η νόσος του Mondor ή θρομβοφλεβίτιδα του υποδόριου φλεβικού δικτύου του μαστού συνδέεται με τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση, υπερβολική σωματική άσκηση και με καρκίνωμα του μαστού και παρατηρείται σε γυναίκες 20-55 ετών

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα αρχίζει 20-50 ετών

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα έχει ίδια επίπτωση στους άνδρες και στις γυναίκες

    Η νόσος Mondor εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες και αποτελεί έως το 19% των κλινικών περιπτώσεων

    Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί κατά μήκος των φλεβών του βραχίονα, της πλάτης ή του αυχένα, ενώ το πόδι είναι  η πιο συχνή θέση. Όταν εμφανίζεται στο πόδι, συνήθως, εμπλέκεται η μεγάλη σαφηνής φλέβα.

    deep thrombovlevitis 1

    Σημεία και συμπτώματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Διόγκωση, ευαισθησία κι ερυθρότητα κατά μήκος της πορείας των φλεβών

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετός στο 70% των ασθενών

    Σημεία συστηματικής σήψης στο 84 % των σηπτικών

    Ερυθρή ευαίσθητη χορδή

    Πόνος

    Αίτια επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 80%

    Εντεροβακτηριοειδή, κυρίως, κλεμπσιέλλα

    Πολλαπλοί οργανισμοί 15%

    Αναερόβια

    Candida

    Κυτταρομεγαλοϊός

    Άσηπτες πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Διαταραχές του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστών (TPA)

    Παθολογικό πλασμινογόνο και συμπαράγοντες

    Δυσινωδογοναιμία

    Έλλειψη του παράγοντα XII

    Αντηπηκτικό λύκου και σύνδρομο αντισωμάτων κατά της καρδιολιπίνης

    Άσηπτες δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Κακοήθεια: Σύνδρομο Trousseau ή υποτροπιάζουσα μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Έγχυση συμπυκνωμένων συμπληρωμάτων προθρομβίνης

    Νόσος Bechet: Η νόσος του Behçet είναι ένας τύπος φλεγμονώδους διαταραχής που επηρεάζει πολλά μέρη του σώματος. Tα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επώδυνες πληγές στο στόμα, πληγές των γεννητικών οργάνων, φλεγμονή τμημάτων του οφθαλμού και αρθρίτιδα. Οι πληγές, συνήθως, διαρκούν μερικές ημέρες. Λιγότερο, συχνά, μπορεί να υπάρχει φλεγμονή του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, θρόμβοι αίματος, ανευρύσματα ή τύφλωση. Συχνά τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν. 

    Νόσος Buerger: Είναι μια επαναλαμβανόμενη προοδευτική φλεγμονή και θρόμβωση (πήξη) μικρών και μεσαίων αρτηριών και φλεβών των χεριών και των ποδιών. Συνδέεται έντονα με τη χρήση προϊόντων καπνού, κυρίως, από το κάπνισμα.

    Νόσος Mondor

    Παράγοντες κινδύνου επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Μη ειδικοί

    Ακινητοποίηση

    Παχυσαρκία

    Προχωρημένη ηλικία

    Μετεγχειρητικές καταστάσεις

    Σηπτική

    Ενδοφλέβιος καθετήρας και διάρκεια του ενδοφλέβιου καθετήρα (70% των καθετήρων μένουν στη θέση τους για 2 ημέρες). Η επίπτωση είναι 40 φορές υψηλότερη με πλαστικό σωληνίσκο (10%), απ'ότι με μεταλλικό ή άλλο

    Εκδορές

    Καρκίνος

    Χρόνιες νόσοι

    Κορτικοστερεοειδή

    Θρόμβωση

    Δερματική λοίμωξη

    Εγκαυματίες

    Ενδοφλέβιος καθετήρας στα κάτω άκρα

    Ενδοφλέβια αντιβίωση

    HIV/AIDS

    Κιρσοί κάτω άκρων

    Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών

    Ανεπάρκεια αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Εγχείρηση

    Τραύμα

    Λοίμωξη

    Στην κύηση

    Μεγάλη ηλικία

    Υπέρταση

    Εκλαμψία

    Πολλοί ερωτικοί σύντροφοι

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Επίμονο κάπνισμα

    Νόσος του Mondor

    Απόστημα μαστού

    Προηγηθείσα εγχείρηση στο μαστό

    Μαστικές χειρουργικές προθέσεις

    Πλαστική για μείωση του μεγέθους του μαστού

    deep thrombovlevitis 6

    Διαφορική διάγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Σαρκοείδωση

    Σάρκωμα Kaposi

    Υπεραλγεινή ψευδοθρομβοβλεβίτιδα

    Εργαστηριακά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Βακτηριαιμία στο 90% των περιπτώσεων

    Καλλιέργειες από τα ενδοφλέβια υγρά

    Λευκοκυττάρωση. Απαιτείται ο έλεγχος των λευκοκυττάρων με το μικροσκόπιο

    Άσηπτη

    Πρωτεϊνες οξείας φάσης

    Επίπεδα παραγόντων πήξεως

    Δραστηριότητα θρομβίνης

    Δοκιμασία λειτουργικότητας αιμοπεταλίων

    Τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Η προσβεβλημένη φλέβα είναι διογκωμένη, ελικοειδής και παχυμένη

    Υπάρχει παράλληλη περιαγγειακή διαπύηση και/ή αιμορραγία

    Ο αυλός της φλέβας μπορεί να περιέχει πύον και θρόμβο

    Υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, ινώδης νέκρωση και πάχυνση του τοιχώματος της φλέβας

    Απεικονιστικές εξετάσεις επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Το triplex φλεβών αναδεικνύει αύξηση της διαμέτρου του αυλού

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πολλαπλές περιφερικές πυκνώσεις ή πλευριτική συλλογή που αντιστοιχούν σε πνευμονική εμβολή, απόστημα ή εμπύημα

    Η ακτινογραφία του άκρου δείχνει υποπεριοστικό απόστημα στη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Θερμά επιθέματα

    Ανύψωση άκρου

    Η θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης θα πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με επιφανειακή φλεβίτιδα κάτω άκρου, εάν δεν αντενδείκνυται (π.χ. ασθένεια περιφερικής αρτηρίας). Οι κάλτσες συμπίεσης μειώνουν το πρήξιμο και τον πόνο μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή

    Σηπτική

    Αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος της φλέβας και των ενεχόμενων κλάδων της

    Σε εγκαυματίες μπορεί να απαιτείται αφαίρεση από την ποδοκνημική έως τη βουβωνική χώρα

    Αν τα συστηματικά συμπτώματα επιμένουν μετά την εκτομή της φλέβας, γίνεται επαναδιερεύνηση για να αφαιρεθούν όλες οι προσβεβλημένες φλέβες

    Γίνεται παροχέτευση των παρακείμενων αποστημάτων

    Γίνεται απομάκρυνση όλων των καθετήρων και σωληνίσκων

    Άσηπτη

    Στη νόσο Mondor μπορεί να γίνει διατομή της φλεβιτιδικής χορδής

    Γίνεται αντιμετώπιση των υποκείμενων καταστάσεων

    Πρέπει να αποφεύγονται οι τραυματισμοί

    Αν παρατηρηθεί αλλαγή στο χρώμα δέρματος η κατάσταση είναι κρίσιμη

    Επίσης, άμεση αντίδραση απαιτείται αν παρατηρηθεί ευαισθησία στα άκρα

    Φάρμακα που χορηγούνται σε επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Αρχικά χορηγείται μια ημισυνθετική πενικιλλίνη (ναφκιλλίνη) σε δοσολογία 2 γραμμάρια, ενδοφλεβίως, κάθε 6 ώρες συν μία αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη) 1-1,7 mg/Kg ενδοφλεβίως. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται εμπειρικά.

    Αν το αίτιο είναι η Candida albicans χορηγείται αμφοτερικίνη Β (200 mg αθροιστική δόση).

    Αν συνυπάρχει οστεομυελίτιδα δίνεται αντιβιοτική θεραπεία για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

    Άσηπτη

    Δίνονται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Δίνονται από του στόματος αντιπηκτικά, για παράδειγμα βαρφαρίνη

    Δίνονται συστηματικά αντιπηκτικά, για παράδειγμα ηπαρίνη

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Ενδοφλέβια ηπαρίνη

    Συμπυκνωμένη αντιθροβίνη ΙΙ

    Προφύλαξη με βαρφαρίνη και οξυμεθολόνη

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Βαρφαρίνη επί μακρόν, σε χαμηλότερη δόση, χωρίς δόση εφόδου

    Διαταραχές του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ιστών

    Φαινφορμίνη και αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη και φαινφορμίνη

    Στανοζολόλη μονοθεραπεία

    Αιθυλστρενόλη μονοθεραπεία

    Δυσινωδογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Προφύλαξη γίνεται με στανοζολόλη

    Ανωμαλίες πλασμινογόνου και πλασμινογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Για προφύλαξη δίνεται βαρφαρίνη

    Έλλειψη παράγοντα XII

    Στρεπτοκινάση ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου

    Αντισώματα κατά καρδιολιπίνης και αντιπηκτικό λύκου

    Προφύλαξη με βαρρφαρίνη

    Σύνδρομο Trousseau

    Ηπαρίνη

    Στην κύηση

    Ηπαρίνη

    Νόσος Behcet

    Φαινφορμίνη

    Αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη

    Δίνονται, επίσης, αντιπηκτικά από του στόματος

    Κυκλοσπορίνη

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Διακοπή καπνίσματος

    Πεντοξυφυλλίνη

    Κορτικοστερεοειδή

    Αντιαιμοπεταλιακά

    Αγγειοδιασταλτικά

    Παρακολούθηση ασθενούς με επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Τυπικός έλεγχος λευκών αιμοσφαιρίων και καλλιέργεια αίματος

    Επανάληψη καλλιέργειας από την προσβεβλημένη φλέβα

    Άσηπτη

    Κλινική παρακολούθηση για αποφυγή δευτεροπαθών επιπλοκών

    Επανάληψη ελέγχου αίματος για το ινωδολυτικό σύστημα, τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες πήξης

    Πρόληψη επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Προσοχή στη χρήση φλεβοκαθετήρων και σωλινίσκων

    Αποφυγή καθετηριασμού των φλεβών κάτω άκρων

    Καθετηριασμός υπό άσηπτες συνθήκες

    Καλή στερέωση του φλεβοκαθετήρα

    Αντικατάσταση των καθετήρων και σωληνίσκων ενδοφλεβίων υγρών κάθε 48-72 ώρες

    Αλοιφή σε εκδορές, για παράδειγμα αλοιφή νεομυκίνης-πολυμυξίνης Β-βακιτρακίνης

    deep thrombovlevitis 4

    Επιπλοκές επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Συστηματική σήψη, βακτηριαιμία 85%

    Σηπτικά πνευμονικά έμβολα 45%

    Σχηματισμός μεταστατικού αποστήματος

    Πνευμονία 45%

    Υποπεριοστικό απόστημα των παρακείμενων μακρών οστών στα παιδιά

    Άσηπτη

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα

    Πορεία και πρόγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Θνησιμότητα 50% αν δεν αντιμετωπισθεί

    Άσηπτη

    Καλοήθης πορεία και ανάνηψη σε 10 ημέρες

    Σε έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης η συχνότητα υποτροπής είναι 60%

    Σε έλλειψη πρωτεϊνών C και S η συχνότητα υποτροπής είναι 70%

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη δημιουργία θρόμβωσης εν τω βάθει φλεβών και από την πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών

    Η άσηπτη θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να είναι μεμονωμένη, υποτροπιάζουσα ή μεταναστατευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    deep thrombovlevitis 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr