Παρασκευή, 08 Ιανουαρίου 2016 18:15

Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ο κεντρικός ή δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός

Ο υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός είναι ο υποθυρεοειδισμός που προκαλείται από ανεπαρκή έκκριση θυρεοτροπίνης.

Η πορεία είναι χρόνια.

Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός είναι μια σημαντική επιπλοκή μιας νόσου της υπόφυσης.

Ο κεντρικός υποθυρεοειδισμός ορίζεται ως η μείωση στην κυκλοφορία των θυρεοειδικών ορμονών, ως αποτέλεσμα της ανεπαρκούς διέγερσης του φυσιoλογικού θυρεοειδούς αδένα με την TSH και μπορεί να είναι δευτεροπαθής, λόγω νόσου της υπόφυσης, ή τριτοταγής, λόγω υποθαλαμικής δυσλειτουργίας.


Αιτίες του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

  • Οι αιτίες περιλαμβάνουν όλες τις παθολογικές διεργασίες που επηρεάζουν τον υποθάλαμο ή την υπόφυση, όπως οι  όγκοι, το σύνδρομο Sheehan (χαρακτηρίζεται από ανεπάρκεια της πρόσθιας υπόφυσης που προκαλείται λόγω μεγάλης αιμορραγίας μετά από τοκετό). Η επακόλουθη υπόταση προκαλεί σύσπαση των αγγείων της υπόφυσης και ισχαιμία αυτής. Τα συμπτώματα ποικίλουν σε βαρύτητα και περιλαμβάνουν διαταραχές της λειτουργίας των επινεφριδίων, του θυρεοειδούς, των επιπέδων της αυξητικής ορμόνης, της ωοθυλακιοτρόπου, της ωχρινοτρόπου ορμόνης και της προλακτίνης), η ιδιοπαθής υπολειτουργία της υπόφυσης και οι διηθητικές ασθένειες, όπως η σαρκοείδωση, η ιστιοκύττωση και η λεμφοκυτταρική υποφυσίτιδα.
  • Η χειρουργική καταστροφή της υπόφυσης.
  • Η ανεπάρκεια της υπόφυσης λόγω εμφράγματος.
  • Ο προκαλούμενος από ακτινοβολία κεντρικός υποθυρεοειδισμός είναι συχνός σε ασθενείς που λαμβάνουν ακτινοβολία για όγκους της υπόφυσης. Η ακτινοθεραπεία για μη λειτουργικά αδενώματα της υπόφυσης 8-22 χρόνια μετά είναι υπεύθυνη για το 23% του υποθυρεοειδισμού. Επιπλέον, ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός σε ασθενείς που λαμβάνουν ακτινοβολία για όγκους ρινοφαρυγγικούς ή των παραρρινίων και για όγκους του εγκεφάλου. Η ακτινοθεραπεία για όγκους του εγκεφάλου, όπως τα γλοιώματα, τα μυελοβλαστώματα και τα επενδυμώματα, 2 έως 13 χρόνια μετά προκαλεί στο 65% των ασθενών που ακτινοβολήθηκαν χαμηλά επίπεδα ελεύθερης Τ4. Η πιθανότητα του υποθυρεοειδισμού εξαρτάται από την ποσότητα της ακτινοβολίας που έλαβε ο ασθενής. Δόσεις άνω των 5000 rads (50 Gy) στην υπόφυση και τον υποθάλαμο είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του υποθυρεοειδισμού. Επιπλέον, όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα που περνάει από την ακτινοβολία, τόσο πιο πιθανό ένας ασθενής να αναπτύξει υποθυρεοειδισμό. Ως εκ τούτου, το ποσοστό των ασθενών που αναπτύσσουν υποθυρεοειδισμό είναι ακόμη μεγαλύτερο. Η έναρξη του υποθυρεοειδισμού μπορεί να συμβεί χρόνια μετά τη χορήγηση της ακτινοβολίας.

Συμπτώματα του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

Όπως και στην πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό, τα συμπτώματα του κεντρικού υποθυρεοειδισμού είναι η κόπωση, η απάθεια, η αύξηση του σωματικού βάρους, η ξηροδερμία, η δυσκοιλιότητα και η δυσανεξία στο κρύο, το περικογχικό οίδημα, τα δροσερό άκρα, η ελάττωση των εν τω βάθει τενόντιων αντανακλαστικών και η βραδυκαρδία.


Διάγνωση του υποφυσιακού υποθυρεοειδισμού

Επειδή τα συμπτώματα είναι ίδια με του πρωτοπαθούς είναι δύσκολη η διάγνωση.

Μια χαμηλή ελεύθερη T4 ή και χαμηλή TSH βοηθάει στη διάγνωση του κεντρικού υποθυρεοειδισμού. Δυστυχώς, ωστόσο, η TSH είναι συνηθέστερα φυσιολογική σε περιπτώσεις κεντρικού υποθυρεοειδισμού, δημιουργώντας μια σύγχυση. Στον υποφυσιακό υποθυρεοειδισμό η Τ3, η Τ4 και η TSH θα πρέπει να είναι όλες σε χαμηλά επίπεδα.


Θεραπεία υποφυσιακού υποθυρειδισμού

  • Αποκατάσταση της θυρορμόνης.
  • Η διαχείριση του κεντρικού υποθυρεοειδισμού περιπλέκεται περαιτέρω από το γεγονός ότι η TSH δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της θεραπευτικής απόκρισης στη θεραπεία με θυροξίνη. Σε πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό η TSH παρέχει μια ακριβή μέθοδο για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των κυκλοφορούντων επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών για έναν ασθενή. Ωστόσο, σε βλάβη της υπόφυσης και του υποθαλάμου διακόπτεται, συχνά ο μηχανισμός ανάδρασης, εμποδίζοντας την κανονική απελευθέρωση της TSH ή / και της TRH. Για την αξιολόγηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεν παρακολουθείται η TSH, αλλά η ελεύθερη T4.
  • Ωστόσο, όπως και στον πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό, όταν κατάλληλα διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία επίλυση των συμπτωμάτων.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Θυρεοειδικές παθήσεις

Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

Αδένωμα της υπόφυσης

Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Προλακτίνωμα

Ο υποθάλαμος

Ενδοκρινολογικές παθήσεις

Αδένωμα της υπόφυσης

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4759 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2019 21:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαβητική υπογλυκαιμία Διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική υπογλυκαιμία είναι ανώμαλα χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα διαβητικού ασθενούς.

    Ανεπιθύμητη ενέργεια ινσουλίνης ή/και σουλφονυλουριών κατά τη διάρκεια αγωγής για σακχαρώδη διαβήτη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    Τα αδρενεργικά συμπτώματα και σημεία της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

    • Ωχρότητα
    • Τρόμο
    • Άγχος/νευρικότητα
    • Ευερεθιστότητα
    • Ταχυκαρδία
    • Εφίδρωση 
    • Αδυναμία 

    Τα νευρολογικά συμπτώματα και σημεία της έλλειψης γλυκόζης περιλαμβάνουν:

    • Διπλωπία 
    • Λήθαργο
    • Αδυναμία στη μνήμη ή τη συγκέντρωση 
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές συμπεριφοράς 
    • Παραισθήσεις 
    • Πείνα 
    • Σπασμούς 
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Απώλεια του ορμονικού-παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης του μεταβολισμού της γλυκόζης 
    • Δίαιτα - πολύ λίγο φαγητό (υπερπήδηση γεύματος)
    • Δίαιτα - πολλή ινσουλίνη (ακατάλληλη δόση ή χρόνος χορήγησης)
    • Ιδιάζουσα απορρόφηση ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών φαρμάκων 
    • Παρενέργειες άλλων φαρμάκων 
    • Άσκηση - απογραμμάτιστη ή υπερβολική εξάσκηση 
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Έμετοι ή διάρροια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Δύο ως τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς με "οριακό έλεγχο"
    • Διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη άνω των 5 ετών 
    • Ηλικιωμένος ασθενής 
    • Νεφρική νόσος
    • Ηπατική νόσος 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Υπολειτουργία των επινεφριδίων 
    • Γατρεντερίτιδα
    • Νηστεία 
    • Αλκοολισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δυσλειτουργία του γαστρεντερικού που προκαλεί υπογλυκαιμία μετά τα γεύματα ή αντιδραστική στη λήψη τροφής υπογλυκαιμία
    • Καταστάσεις ορμονικής ανεπάρκειας (ορμονική αντιδραστική υπογλυκαιμία)
    • Ιδιοπαθής αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Υπογλυκαιμία της σηψαιμίας 
    • Όγκοι από κύτταρα νησιδίων του παγκρέατος 
    • Τεχνητή υπογλυκαιμία από κρυφή ένεση ινσουλίνης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γλυκόζη πλάσματος ≤ 45 mg/dL
    • "Ύποπτα" χαμηλή γλυκόζη όταν είναι μεταξύ 45 και 60 mg/dL
    • Στα παιδιά, γλυκόζη πλάσματος ≤ 40 mg/dL

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ένδειξη χρόνιας υπογλυκαιμίας αποτελούν τα χαμηλά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό 
    • Κλινική εξέταση 
    • Γλυκόζη πλάσματος ή αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από την περίπτωση επείγουσων επιπλοκών (κώμα, άγνωστη αιτία, από του στόματος υπογλυκαιμία με μακρό χρόνο δράσης)

    Εισαγωγή του ασθενούς αν:

    • Υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτία
    • Υπάρχει ενδεχόμενο παρατεταμένης υπογλυκαιμίας 
    • Υπάρχει αδυναμία του ασθενούς να πιεί 

    hypoglycemia symptoms

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εκπαίδευση είναι το κύριο μέτρο πρόληψης 
    • Οποιοδήποτε σακχαρούχο φαγητό ή ποτό που απορροφάται ταχέως π.χ. χυμοί φρούτων χωρίς γλυκαντικά, χάπια γλυκόζης, σωτήρια γλυκίσματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να επανέλθουν τα επίπεδα της γλυκόζης στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή λήψης και άλλων θερμίδων πριν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος - αποφυγή υπερβολικής ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η πρόληψη 
    • Εκπαίδευση ασθενών, συγγενών και στενών φίλων 
    • Εκμάθηση της παρακολούθησης των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στο σπίτι και ρύθμισης, από τον ίδιο τον ασθενή, της δόσης της ινσουλίνης, της δίαιτας και της εξάσκησης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γενικά:

    • Από του στόματος χορήγηση μικρομοριακών σακχάρων (σακχαρόζη/γλυκόζη)
    • Χορηγούνται 60-90 θερμίδες κάθε 15 λεπτά έως ότου η γλυκόζη του αίματος να γίνει 100 mg/dL ή περισσότερο 
    • Χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για την πέψη των υδατανθράκων και την είσοδο τους στην κυκλοφορία του αίματος ως γλυκόζη 

    Σε αναίσθητους ασθενείς στο σπίτι:

    • Χορήγηση γλυκαγόνης ενδομυϊκώς ή υποδορίως στον δελτοειδή μη ή στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού
    • Αν ο ασθενής είναι μικρότερος των 5 ετών, 0,25 έως 0,50 mg
    • Αν πρόκειται για μεγαλύτερο παιδί (5-10 ετών), 0,50 έως 1 mg
    • Για άτομα μεγαλύτερα των 10 ετών, χορηγείστε 1 mg

    Αν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό ή ο ασθενής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο:

    • Χορήγηση μίας και μισής αμπούλας 50% δεξτρόζης κάθε 5-10 λεπτά, μέχρις ότου ο ασθενής ανακτήσει τις αισθήσεις του
    • Τότε χορηγείστε τροφή από του στόματος και/ή ενδοφλέβια δεξτρόζη 5% 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ακαρμπόζη, ένας δραστικός αναστολέας της α-γλυκοσιδάσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των διαιτητικών υδατανθράκων διαμέσου αναστρέψιμης συναγωνιστικής αναστολής της α-γλυκοσιδάσης, έτσι ελαττώνει την αύξηση του σακχάρου του αίματος, μετά τα γεύματα και την ανταπόκριση της ινσουλίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση ασθενών, οικογενείας και στενών φίλων 
    • Διατήρηση ενός προγράμματος ρουτίνας όσον αφορά τη δίαιτα, τα φάρμακα και την εξάσκηση 
    • Τακτική μέτρηση της γλυκόζης αίματος 
    • Ο ασθενής να φέρει ταυτότητα αναγνώρισης στο χέρι ή το λαιμό (περιλαίμιο ή βραχιόλι)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβητική καταπληξία 
    • Μόνιμη νευρολογική βλάβη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πλήρης αποκατάσταση είναι συνήθης και εξαρτάται από την ταχύτητα της διάγνωσης και της αντιμετώπισης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Νευροπάθειες 
    • Καρδιομυοπάθειες 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η σημασία που μπορεί να έχει η υπογλυκαιμία βρεφών διαβητικών μητέρων δεν έχει αποσαφηνισθεί 

    Γηριατρικό: Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει σε ηλικιωμένους ασθενείς 

    ΚΥΗΣΗ 

    Όταν υπάρχουν υπογλυκαιμικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κύησης, η πιθανότητα να γίνει το έμβρυο υπογλυκαιμικό είναι πολύ μικρή, λόγω της ενεργού μεταφοράς γλυκόζης διαμέσου του πλακούντα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Όσο πιο οριακός είναι ο έλεγχος του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία της παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον για την αποφυγή υπογλυκαιμίας 
    • Σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αναστολείς, τα φάρμακα θα αποκρύψουν την ταχυκαρδία αλλά όχι και την εφίδρωση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    blood sugar 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Ινσουλίνωμα

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Μωσαϊκό για διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Σάκχαρο αίματος

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Ινσουλίνη που αδυνατίζει για άτομα με διαβήτη

    Λιραγλουτίδη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

    Πόσο λίπος πρέπει να έχετε;

    Κόλπο για να μειώσετε την αύξηση του σακχάρου μετά το γεύμα

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    Νέα φάρμακα για τον διαβήτη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη κινδυνεύουν από καρκίνο εντέρου

    Γιατί πρέπει να μασάτε πολλές φορές την τροφή σας

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι διαβητικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν σκιαγραφικά

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Διαβητικό πόδι

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Πνευμονική καρδία Πνευμονική καρδία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική καρδία

    Πνευμονική καρδία είναι διαταραχή στην πνευμονική κυκλοφορία του αίματος η οποία οδηγεί σε δυσλειτουργία της δεξιάς κοιλίας 

    • Οξεία πνευμονική καρδία - οξεία διάταση της δεξιάς κοιλίας ως αποτέλεσμα πνευμονικής υπέρτασης, συνηθέστερη αιτία της οποίας είναι η μαζική πνευμονική εμβολή
    • Χρόνια πνευμονική καρδία - υπερτροφία και διάταση της δεξιάς κοιλίας που προκαλείται από νόσους του πνευμονικού παρεγχύματος και/ή του αγγειακού δικτύου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 45 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    • Δύσπνοια, βήχας, παραγωγή πτυέλων 
    • Ορθόπνοια, κυάνωση 
    • Διατεταμένες φλέβες του τραχήλου με επίταση των κυμάτων α- και ν-
    • Παραστερνικό πνευμονικό φύσημα, ψηλαφητός Ρ2, 3ος τόνος δεξιάς κοιλίας (S3)
    • Έντονο πνευμονικό στοιχείο του 2ου τόνου 
    • Φύσημα ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας 
    • Διάχυτοι εισπνευστικοί και εκπνευστικοί ρόγχοι
    • Συριγμός 
    • Ηπατομεγαλία, ενώ μερικές φορές, το ήπαρ είναι σφύζον 
    • Ασκίτης, περιφερικό οίδημα 

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    Νόσοι που επηρεάζουν τη δομή του πνευμονικού βρογχικού δέντρου:

    • Χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες 
    • Διάχυτες, διάμεσες πνευμονικές νόσοι: ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, ίνωση προκαλούμενη από ακτινοβολία
    • Πνευμονική εκτομή 
    • Κοκκιιωματώδεις παθήσεις: σαρκοείδωση, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ηωσινόφιλο κοκκίωμα
    • Βρογχεκτασίες 
    • Κυστική ίνωση 
    • Κακοήθης διήθηση

    Νόσοι που επηρεάζουν την πνευμονική κυκλοφορία: 

    • Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Πνευμονική αγγειακή νόσος δευτεροπαθής σε συστηματική νόσο
    • Χρήση ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Νόσοι που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του θωρακικού κλωβού:

    • Παχυσαρκία 
    • Κυφοσκολίωση 
    • Νευρομυϊκές παθήσεις 
    • Σύνδρομο "ύπνου - άπνοιας" 

    Χρόνια υποξία σε μεγάλο υψόμετρο 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Κατάχρηση καπνού 
    • Διαμονή σε μεγάλα υψόμετρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Πρωτοπαθής νόσος της αριστερής καρδιάς 
    • Συγγενής καρδιοπάθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - συχνά, ανεβασμένος
    • pO2 ελαττωμένη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στοιχεία ενδεικτικά της υποκείμενης αιτίας
    • Υπερτροφική, διατεταμένη δεξιά κοιλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    ΗΚΓ - υπερτροφία δεξιάς κοιλίας (συχνά χωρίς παθολογικά ευρήματα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα - στοιχεία της πρωτοπαθούς αιτίας, διόγκωση του δεξιού κόλπου, της δεξιάς κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας 
    • Υπερηχογράφημα - διαστάσεις δεξιάς κοιλίας, εκτίμηση της ανεπάρκειας της τριγλώχινας και ποσοτική εκτίμηση, με τη μέθοδο Doppler, της πίεσης της πνευμονικής αρτηρίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός των δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων για τη μέτρηση των πιέσεων της κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας, καθώς και για τον αποκλεισμό συγγενούς καρδιοπάθειας ως αίτιο της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας 

    Heart cor pulmonale right ventricular hypertrophy 4351912426

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιθετική αντιμετώπιση με αντιβιοτικά των οξέων λοιμώξεων των αναπνευστικών οδών
    • Αποφυγή ερεθιστικών ουσιών (όπως καπνός τσιγάρου) καθώς και κατασταλτικών και ηρεμιστικών που μπορεί να μειώσουν την αναπνευστική προσπάθεια 
    • Το αίτιο της πνευμονικής καρδίας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντοτε επαρκώς. Η φλεβοτομή μπορεί να βοηθήσει σε μερικές περιπτώσεις

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση μπορεί να ανεχτεί ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελαφρά μείωση της πρόσληψης άλατος 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαιτητικοί περιορισμοί 
    • Προσοχή για την εμφάνιση των σημείων του οιδήματος
    • Έντονη ανάγκη επαρκούς ανάπαυσης 
    • Αναφορά στην τοπική υπηρεσία κοινωνικής φροντίδας για φροντίδα κατ' οίκον (οξυγόνο, αναρρόφηση, κλπ.)
    • Αναφορά σημείων πιθανής λοίμωξης στον θεράποντα ιατρό 
    • Αποφυγή λήψης φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή, ειδικά κατασταλτικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο2 σε ροή τέτοια ώστε η μερική πίεση Ο2 του αρτηριακού αίματος να παραμένει > 60 mm Hg. Σε ασθενείς με κατακράτηση CO2 χρειάζεται φροντίδα ώστε η χορήγηση Ο2 να μην καταστείλει το αντανακλαστικό της αναπνοής που οδηγείται από την υποξία 
    • Βρογχοδιασταλτικά - (όπως μεταπροτερενόλη, αλμπουτερόλη) σε τακτικό σχήμα ημερήσιας χορήγησης, κάθε 6 ώρες ή και συχνότερα αν χρειαστεί 
    • Διουρητικά (όπως η φουροσεμίδη) για ανακούφιση από την κατακράτηση υγρών. Η δόση ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Αγγειοδιασταλτικά όπως υδραλαζίνη, νιφεδιπίνη, διλτιαζέμη, προζασίνη) μπορούν να δοκιμαστούν αν τα άλλα συντηρητικά μέτρα αποτύχουν. Η επιτυχία αυτών των φαρμάκων μπορεί να αποδειχθεί μόνο αν χορηγηθούν συγχρόνως με επεμβατική αιμοδυναμική παρακολούθηση και ορίζεται ως η > 20% πτώση στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση, σε συνδυασμό με πτώση ή καμμία αλλαγή στην πνευμονική αρτηριακή πίεση και με αύξηση ή καμία μεταβολή της καρδιακής παροχής. Κατά την έναρξη της αγωγής ,ε αυτά τα φάρμακα χρειάζεται παρακολούθηση γιατί μπορεί να εμφανιστεί συστηματική υπόταση 

    Αντενδείξεις: Ποικίλλουν ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο φάρμακο, την αναπνευστική και την αιμοδυναμική κατάσταση του συγκεκριμένου ασθενούς  

    Προφυλάξεις: Διουρητικά - χρειάζεται παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών καθώς μεγάλη απώλεια καλίου και χλωρίου μπορεί να οδηγήσουν σε βαριά μεταβολική αλκάλωση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι απόψεις για τη χρησιμοποίηση της διγοξίνης σε δόση 0,125 - 0,25 mg/ημέρα παραμένουν διφορούμενες όσον αφορά την αντιμετώπιση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας. Τα ευεργετικά αποτελέσματα δεν είναι τόσο εμφανή όσο στις περιπτώσεις αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών και οι συνεπακόλουθες αρρυθμίες αποτελούν πάντα ένα πρόβλημα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της υποκείμενης πάθησης και την έκταση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Διακοπή καπνίσματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζεται με το υποκείμενο αίτιο της πνευμονικής καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Ο μεταβολισμός των κατασταλτικών και των ναρκωτικών μπορεί να είναι βραδύς, επομένως και το αντανακλαστικό της αναπνοής αυτών των ασθενών μπορεί να επηρεαστεί για παρατεταμένες περιόδους 

    ΚΥΗΣΗ 

    Η ασθενής θα πρέπει επειγόντως να επισκεφθεί καρδιολόγο, καθώς οι επιπτώσεις από την ανάγκη για αύξηση της παροχής της δεξιάς καρδιάς, μπορεί να είναι βαριές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

     16

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Πλευρίτιδα

    Πνευμονική Υπέρταση

    Οι προϋποθέσεις κάλυψης οξυγόνου από τον ΕΟΠΥΥ

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οξυγονοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή είναι η πρόσθετη συγκέντρωση υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, σχεδόν πάντα προκαλούμενη από υποκείμενη νόσο. Τα υγρά μπορεί να είναι διϊδρώματα (υγρά λόγω μη ισορροπίας μεταξύ υδροστατικής και κολλοειδωσμωτικής πίεσης, όπως αυτά που εμφανίζεται στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υπολευκωματιναιμία ή εξιδρώματα (υγρά που μπορεί να σχετίζονται με πολλές νόσους).

    Τα φυσιολογικά άτομα θα έχουν ένα μικρό ποσό εξωκυττάριου υγρού, που λιπαίνει τα πέταλα του υπεζωκότα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υγρό θα παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη παθολογία

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    pleyritiki 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κανένα σε μικρές ποσότητες υγρού
    • Πλευριτικός πόνος στο θώρακα 
    • Βήχας 
    • Ακινητοποίηση του θωρακικού τοιχώματος 
    • Ελαττωμένες φωνητικές δονήσεις 
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση
    • Μειωμένοι ή απόντες αναπνευστικοί ήχοι πάνω από το υγρό
    • Μετατόπιση της τραχείας και της καρδιακής κορυφής προς την αντίθετη πλευρά 
    • Ήχος τριβής σε μικρής ποσότητα υγρού
    • Απώλεια βάρους 
    • Ρίγη
    • Αιμόπτυση
    • Νυχτερινή εφίδρωση

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Παραπνευμονική πλευρίτιδα
    • Εμπύημα: συχνά σχετίζεται με εξίδρωμα πνευμονίας, προκαλούμενο από πνευμονοκοκκικούς ή Gram (-) οργανισμούς σε ενήλικες, σε παιδιά, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας, χρυσίζων σταφυλόκοκκος και μυκόπλασμα. Μερικές φορές σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μπορεί να είναι υπεύθυνα μυκοβακτηρίδιο ή μύκητας
    • Κακοήθεια: εξιδρώματα, πρωτοπαθής κακοήθεια υπεζωκότα σε αντίθεση με μεταστατική κακοήθεια. Κλίμακα συχνότητας - πνεύμονας > μαστός > λέμφωμα > άλλα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια: διϊδρωμα συχνά αμφοτερόπλευρο 
    • Νεφρικά: νεφρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια, διϊδρώματα συχνά αμφοτερόπλευρα 
    • Κίρρωση: διϊδρωμα, συνήθως, στη δεξιά πλευρά 
    • Ρευματική νόσος: εξίδρωμα (μικρό)
    • Πλευριτικό υγρό προκαλούμενο από φάρμακα: εξίδρωμα συχνά με ηωσινοφιλία 
    • Σύνδρομο Dressler (σύνδρομο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, καρδιοτομή ή έμφραγμα του μυοκαρδίου): πλευριτική συλλογή συχνά σχετιζόμενη με περικαρδίτιδα
    • Ενδοκοιλιακό απόστημα: εξίδρωμα, υδραερικό επίπεδο, αυξημένη αμυλάση, ετερόπλευρο, τοξικό
    • Παγκρεατίτιδα: εξίδρωμα με αυξημένη αμυλάση, συχνά στην αριστερή πλευρά

    pleyritiki 1

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση πλευριτικού υγρού που αποκτήθηκε από παρακέντηση θώρακος:

    • Αριθμός κυττάρων και διαφοροδιάγνωση 
    • Γλυκόζη, συνήθως < 60 mg/dl σε εμπύημα και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να είναι τόσο χαμηλή σε φυματίωση και παραπνευμονικές πλευρίτιδες 
    • Πρωτεΐνη > 3 gr/dl με λόγο πλευριτικού ορού > 0,5 σε εξίδρωμα 
    • Γαλακτική αφυδρογονάση πλευριτικού υγρού (LDH) >  200 IU, με λόγο πλευριτικού υγρού 0,6 σε εξίδρωμα 
    • pH < 7,2 σε εμπύημα 
    • Αμυλάση, αυξημένη σε πλευριτική συλλογή, δευτεροπαθή σε παγκρεατίτιδα ή οισοφαγική διάτρηση 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια σε κακοήθεις τραυματικές ή πλευρίτιδες από πνευμονική εμβολή. Μεγάλος αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων (> 100.000) ορίζει αιμορραγική πλευριτική συλλογή και μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε άλλες αιτίες 
    • Κυτταρολογία (καρκινικά κύτταρα)
    • Καλλιέργειες, χρώση Gram μικροβίων, μυκητιασικές, μυκοβακτηριδιακές

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος, προσθιοπίσθια (όρθια θέση) σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση 
    • Υπερηχοτομογραφία θώρακος: υπερηχοϊκός χώρος λόγω εγκυστωμένου υγρού
    • Υπολογιστική τομογραφία, σπάνια απαιτείται  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία υπεζωκότα σε επιλεγμένες περιπτώσεις (χρήσιμη σε διάγνωση καρκίνου ή φυματίωσης) 
    • Ενδοσκόπηση υπεζωκοτικής κοιλότητας σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Παρακέντηση θώρακος 

    pleyritiki 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτικά, οξυγόνο, ενυδάτωση, φυσιοθεραπεία θώρακα
    • Θεραπεύστε την κύρια διαταραχή 

    Εμπύημα:

    • Μόνο αντιβιοτικά με ενδοθωρακικό σωλήνα (αρχική θεραπεία σε ενήλικες) 
    • Αφαίρεση πλευράς σε περιπτώσεις "παγιδευμένου πνεύμονα"

    Κακόηθες πλευριτικό υγρό:

    • Θεραπεία της κύριας κακοήθειας 
    • Παρακέντηση θώρακα, παροχέτευση με ενδοθωρακικό σωλήνα για συμπτωματικό χειρισμό 
    • Χημική πλευρόδεση (σχηματισμός συνδέσμων μεταξύ τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα) σε μερικούς ασθενείς 

    Χυλοθώρακας:

    • Θεραπεία με ακτινοβολίες σε κακοήθη χυλοθώρακα
    • Χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου σε τραυματικό χυλοθώρακα

    Αιμοθώρακας:

    • Ο αιματοκρίτης του υγρού είναι ίδιος ή παρόμοιος με τον αιματοκρίτη του αίματος - σχεδόν πάντα προκαλείται μόνο από τραύμα 
    • Παροχέτευση με εισαγωγή ενδοθωρακικού σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής 

    Αιμορραγική έγχυση:

    • Θεραπεία της κύριας νόσου (συνήθως, κακοήθεια)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία αν είναι κατάλληλη
    • Χημική πλευρόδεση (χημική απόφραξη με συμφύσεις που δημιουργούνται) με δοξυκυκλίνη 500 mg ή μπλεομυκίνη 60 μονάδες σε μερικούς ασθενείς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στη φυσιολογική κατάσταση 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στο φυσιολογικό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιο εμπύημα 
    • Παροχέτευση διαμέσου του θωρακικού τοιχώματος - υπεζωκοδερματικό συρίγγιο 
    • Βρογχοϋπεζωκοτικό συρίγγιο
    • Σύνδρομο τοξικού shock

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποσοστό θνησιμότητας περίπου 20% σε εξιδρωματικές υπεζωκοτικές συλλογές υγρού σοβαρότερο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    pleyritiki 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονικό οίδημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Περικαρδίτιδα

    Πνευμονικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Meigs

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Πλευρίτιδα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία είναι μία μη φυσιολογική άνοδος του επιπέδου της προλακτίνης του ορού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες (15-50)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Γαλακτόρροια (γαλακτώδης έκκριση από τη θηλή), ολιγομηνόρροια, αμηνόρροια, στειρότητα, ανδρική ανικανότητα
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα σχετικών καταστάσεων (π.χ. υποθυρεοειδισμού, νόσου του Cushing, ακρομεγαλίας, ινοκυστικής νόσου του μαστού)
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα διόγκωσης της υπόφυσης (π.χ. κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Φυσιολογικά (κύηση και μέχρι 6 μήνες μετά τον τοκετό ή μετά το σταμάτημα του θηλασμού)
    • Προλακτίνη που παράγεται από αδένωμα της υπόφυσης 
    • Φάρμακα (π.χ. οπιοειδή, τρικλυκικά αντικαταθλιπτικά, βεραπαμίλη, φαινοθειαζίνες, άλφα-μεθυλντόπα, ισονιαζίδη, οιστρογόνα, ρεζερπίνη, βουτυροφαινόνες)
    • Διακοπή αντισυλληπτικών χαπιών 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Καταστάσεις του θωρακικού τοιχώματος (π.χ. έρπης ζωστήρας, μετά θωρακοτομή, ινοκυστικές αλλοιώσεις)
    • Μετεγχειρητική κατάσταση (οποιαδήποτε σοβαρή εγχείρηση, αλλά ειδικά ωοθηκεκτομή)
    • Ιδιοπαθή
    • Διάφορες αιτίες (π.χ. σαρκοειδές, νεφρική ανεπάρκεια, νόσος του Cushing, κίρρωση και τραύμα στο κεφάλι)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Εφ' όσον η υπερπρολακτιναιμία καθορίζεται από το μη φυσιολογικό εργαστηριακό αποτέλεσμα, η διαφορετική διάγνωση περιορίζεται σε εργαστηριακό λάθος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο επίπεδο προλακτίνης 
    • Εκτιμήστε τις θυρεοειδικές λειτουργίες σε όλους τους υπερπρολακτιναιμικούς ασθενείς. Ελέγξτε το λόγο FSH/LH, αν είναι επίσης αμηνορροϊκοί 
    • Ελέγξτε την αυξημένη ορμόνη και τα κορτικοστεροειδή αν υποψιάζεστε κλινικά ακρομεγαλία ή νόσο του Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων, αν υποψιάζεστε αδένωμα της υπόφυσης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία υπόφυσης αν η προλακτίνη είναι ακόμα και ελάχιστα αυξημένη. Υπολογιστική τομογραφία μόνο αν η μαγνητική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη. Αποφύγετε τις απλές τομογραφίες της υπόφυσης, εφ' όσον είναι σχετικά μη ευαίσθητες  

     13

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός αν χρειάζεται εκτομή της υπόφυσης (πολύ σπάνια). Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες αιτίες, όπως ενδείκνυται, η υπερπρολακτιναιμία αυτή καθ' αυτή είναι σπάνια επιζήμια. Άλλοι λόγοι θεραπείας περιλαμβάνουν τον έλεγχο των συμπτωμάτων (π.χ γαλακτόρροια που προκαλεί ανησυχία στον ασθενή) την αποκατάσταση της γονιμότητας (αν είναι αμηνορροϊκή), την καθυστέρηση της ανάπτυξης ή υποστροφή ενός αδενώματος της υπόφυσης, την πρόληψη της οστεοπόρωσης (αν υπάρχει έλλειμα οιστρογόνων). Η "επάγρυπνη αναμονή" είναι συχνά πιο κατάλληλη. Μεγάλα αδενώματα μπορεί να αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία (ποικίλη επιτυχία, 50% κίνδυνος υπερλειτουργίας όλης της υπόφυσης στα 5 χρόνια) ή σφηνοειδής εκτομή αδενώματος (90% επιτυχία, 5% βαριές eπιπλοκές)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Διακόψτε τα επιβλαβή φάρμακα, αν υπάρχουν 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συζήτηση για τη λογική βάση της θεραπείας και τους κινδύνους. Συζητήσιμη για τα συμπτώματα των επιπλοκών του αναπτυσσόμενου υποφυσιακού αδενώματος (π.χ. κεντρική κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βρωμοκρυπτίνη. Ξεκινήστε από χαμηλά 2,5 mg την ημέρα, μετά αυξήστε όσο είναι ανεκτό μέσα σε μερικές εβδομάδες σε 2,5 mg 3 φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις: Μη ελεγχόμενη υπέρταση, ευαισθησία σε οποιαδήποτε αλκαλοειδές της εργοταμίνης, προεκλαμψία

    Προφυλάξεις:

    • Ναυτία
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Υπνηλία
    • Ζαλάδα και λιποθυμία (ή συγκοπή)
    • Υπέρταση (σπάνια)
    • Σπασμοί (σπάνια)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, άλλα φάρμακα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βρωμοκρυπτίνη, ενδοκολπικά
    • Νέοι αγωνιστές ντοπαμίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία. Ελέγξτε το επίπεδο προλακτίνης κάθε 6 με 12 μήνες, έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων κάθε χρόνο και μαγνητική τομογραφία κάθε 2 με 5 χρόνια, ανάλογα με την κλινική πορεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Αν υπάρχει υποφυσιακό αδένωμα, κίνδυνος μόνιμης απώλειας του οπτικού πεδίου 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Τείνει να υποτροπιάζει μετά τη διακοπή της βρωμοκρυπτίνης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Τα υποφυσιακά αδενώματα μπορεί να αναπτυχθούν δραματικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Prolactinaemia

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Γαλακτόρροια

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Υπερπρολακτιναιμία

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Σύνδρομο Laron

    Προλακτίνωμα

    Ντοπαμίνη

    Λυγαριά

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γυναικομαστία

    Διαταραχές της στύσης

    www.emedi.gr