Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016 09:20

Τι είναι το μυξοίδημα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Το μυξοίδημα είναι γνωστό και σαν υποθυρεοειδισμός

Το μυξοίδημα, ICD-10 E03.9, είναι συνώνυμο με τον σοβαρό υποθυρεοειδισμό και χρησιμοποιείται για τις δερματολογικές αλλαγές που μπορεί να συμβούν σε υποθυρεοειδισμό και ορισμένες μορφές υπερθυρεοειδισμού.

Το μυξοίδημα αναφέρεται στην εναπόθεση βλεννοπολυσακχαριτών στο δέρμα, η οποία οδηγεί σε διόγκωση της πληγείσας περιοχή.

Το pretibial ή προκνημιαίο μυξοίδημα, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου του Graves που είναι αυτοάνοση μορφή υπερθυρεοειδισμού. Το pretibial myxedema, ή δερματοπάθεια του θυρεοειδή, σε αντίθεση με το κλασικό μυξοίδημα, δεν συμβαίνει στην μειωμένη, αλλά στην υπερβολικά αυξημένη λειτουργία του θυρεοειδούς,, που ονομάζεται θυρεοτοξίκωση. Η αιτία του υπερθυρεοειδισμού είναι πιο συχνά η διάχυτη τοξική βρογχοκήλη, γνωστή ως νόσος του Graves. Το pretibial μυξοίδημα έχει τοπικές εκδηλώσεις, σε αντίθεση με το κλασσικό μυξοίδημα που εκδηλώνεται διάχυτα. Στην κάτω πλευρά στο μπροστινό μέρος του κάτου άκρου, στην κνήμη, το δέρμα γίνεται τραχύ, πεπαχυσμένο, κόκκινο ή μοβ και χωρίς τρίχες και συνοδεύεται από έντονο κνησμό. Το «προκνημιαίο μυξοίδημα», δηλαδή, είναι μια κατάσταση εντοπισμένου, αμφοτερόπλευρου, σκληρού και συμμετρικού οιδήματος στην κνήμη και στην ραχιαία επιφάνεια του άκρου ποδός, η οποία συνήθως συνδυάζεται με κακοήθη εξόφθαλμο. Η θεραπεία του προκνημιαίου μυξοιδήματος, γίνεται με διόρθωση των διαταραχών του θυρεοειδούς αδένα. Τοπική θεραπεία γίνεται όταν η νόσος συνοδεύεται από φαγούρα, και εφαρμόζονται αλοιφές που περιέχουν στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Το μυξοίδημα μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε θυρεοειδίτιδα του Hashimoto και άλλες μορφές του υποθυρεοειδισμού.

Όποιος έχει μυξοίδημα ή σοβαρό υποθυρεοειδισμό έχει ένα ανέκφραστο πρόσωπο, πρήξιμο γύρω από τα μάτια και ωχρότητα. Επιπλέον, υπάρχει πρήξιμο των χεριών και των ποδιών και ασκίτης.

Όταν υπάρχει προκνημιαίο μυξοίδημα συνυπάρχει και εξόφθαλμος, συνήθως.

Στο μυξοίδημα, χαρακτηριστικά, η έκφραση του προσώπου είναι βλακώδης, υπάρχουν φουσκώματα και οίδημα γύρω από τα μάτια, τα βλέφαρα είναι πεσμένα, τα μαλλιά αραιώνουν, αγριεύουν και ξηραίνονται και η επιδερμίδα παχύνεται, αγριεύει, ξηραίνεται και εμφανίζει φολιδωτή μορφή.

Η μνήμη εξασθενεί και παρατηρείται διανοητική ανεπάρκεια, με αλλαγή στην προσωπικότητα και εμφάνιση καθαρής ψύχωσης (τρέλα μυξοιδήματος). 

Συχνά, η καροτίνη εναποτίθεται στις παλάμες και τις πατούσες των ποδιώνμ προκαλώντας κιτρινωπό χρωματισμό.

Η γλώσσα διογκώνεται.

Ο ρυθμός των χτύπων της καρδιάς είναι αργός και η καρδιά διευρύνεται. και παρουσιάζεται τσουχτερή φαγούρα στα χέρια και στα πόδια..

Τα αντανακλαστικά είναι γρήγορα στη σύσπαση, αλλά αργούν να χαλαρώσουν.

Στις γυναίκες υπάρχει υπερβολική αιμορραγία στην έμμηνο ρύση.

Συνυπάρχει και αναιμία, γιατί η απορρόφηση της βιταμίνης Β12 επηρεάζεται δυσμενών, λόγω της μειωμένης σύνθεσης του ενδογενούς παράγοντα.


Αίτια του μυξοιδήματος

Το μυξοίδημα είναι γνωστό ότι υπάρχει σε διάφορες μορφές υποθυρεοειδισμού, και επίσης στη νόσο του Graves, ως προκνημιαίο μυξοίδημα.

Το μυξοίδημα είναι πιο συχνό στις γυναίκες παρά στους άνδρες. 

Το μυξοίδημα μπορεί να εμφανιστεί σε:

-Υπερθυρεοειδισμό με προκνημιαίο μυξοίδημα και εξόφθαλμο σε 1-4% των ασθενών με νόσο του Graves

-Υποθυρεοειδισμό

-Θυρεοειδίτιδα Hashimoto


Παθοφυσιολογία μυξοιδήματος

Το μυξοίδημα είναι μια συγκεκριμένη μορφή δερματικού δευτεροπαθούς οιδήματος, με αυξημένη απόθεση των συστατικών του συνδετικού ιστού. Οι συνδετικός ίνες διαχωρίζονται από μία αυξημένη ποσότητα πρωτεΐνης και βλεννοπολυσακχαριτών (γλυκοζαμινογλυκάνες, υαλουρονικό οξύ, θειική χονδροϊτίνη και άλλοι βλεννοπολυσακχαρίτες). Αυτό το σύμπλοκο πρωτεΐνης-βλεννοπολυσακχαριτών δεσμεύει το νερό, παράγοντας  οίδημα, ιδίως, γύρω από τα μάτια, τα χέρια, τα πόδια και στις υπερκλείδιες κοιλότητες. Το μυξοίδημα είναι υπεύθυνο για την πύκνωση της γλώσσας και του λάρυγγα και του φαρυγγικού βλεννογόνου, η οποία καταλήγει σε παχιά ομιλία και βραχνάδα.

Η αυξημένη εναπόθεση γλυκοζαμινογλυκάνης οφείλεται σε:

-Διέγερση των ινοβλαστών.

Γίνεται διέγερση των ινοβλαστών από τον υποδοχέα της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) και αυτό αυξάνει την απόθεση του γλυκοζαμινογλυκάνης, η οποία οδηγεί σε ένα οσμωτικό οίδημα και κατακράτηση υγρών. Πιστεύεται ότι πολλά κύτταρα υπεύθυνα για το σχηματισμό του συνδετικού ιστού αντιδρούν στις αυξήσεις στα επίπεδα της TSH. 

-Διέγερση των λεμφοκυττάρων.

Στη νόσο του θυρεοειδούς Graves, τα λεμφοκύτταρα αντιδρούν έναντι του υποδοχέα της TSH. Τα λεμφοκύτταρα αντιδρούν όχι μόνον έναντι των υποδοχέων θυρεοειδούς, αλλά και οποιοσδήποτε ιστός που έχει κύτταρα που εκφράζουν τον υποδοχέα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των ιστών και  σχηματισμό ουλώδους ιστού, εξηγώντας, έτσι την εναπόθεση γλυκοζαμινογλυκανών. 


Θεραπεία μυξοιδήματος

Γίνεται θεραπεία αντικατάστασης με θυρεοειδική ορμόνη. Τα παρασκευάσματα θυρεοειδικής ορμόνης περιέχουν συνθετική πυριδοξίνη, συνθετική τριϊωδοθυρονίνη, συνδυασμού και των δύο και αποξηραμένο θυρεοειδή ζώων. Η μέση δόση συντήρησης είναι 150-200 μγρ L-θυροξίνης την ημέρα. Το 60% από αυτή την θυροξίνη απορροφάται.

Στα βρέφη και τα μικρά παιδιά η δόση συντήρησης είναι 2,5 μγρ ανά κιλό βάρους σώματος, κάθε ημέρα.

Η τριϊωδοθυρονίνη χρησιμοποιείται, οπωσδήποτε στην έναρξη της θεραπείας, επειδή έχει γρήγορη δράση και μετατροπή, αλλά για την μακροπρόθεσμη θεραπεία προτιμάται η θυροξίνη.

Τα ιωδίδια δεν χρησιμοποιούνται γιατί ο θυρεοειδής δεν έχει την ικανότητα να τα μετατρέπει σε θυρεοειδικές ορμόνες.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Διαβάστε, επίσης,

Κρανιοφαρυγγίωμα

Ιώδιο

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Ουρικό οξύ αίματος

Αλκαλική φωσφατάση

Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

Κρετινισμός

Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

Θυρεοειδίτιδες

Θυρεοειδικές παθήσεις

Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Ιωδιούχο αλάτι

Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Το αλάτι είναι αντιμικροβιακό

Υποκατάστατα αλατιού

Αλάτι Ιμαλαΐων

Οι καλύτερες συμβουλές διατροφής από την EMEDI

Αλάτι αρωματισμένο με λεμόνι και δεντρολίβανο

Ποιο είναι το καλύτερο αλάτι

Θαλασσινό αλάτι

Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

Υποκατάστατα αλατιού

Αλάτι Ιμαλαΐων

Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

Κόλπα για την υπόταση

Δυσανεξία στο αλάτι

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

Ιώδιο

Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

www.emedi.gr

 

 
 

 

 

Διαβάστηκε 10279 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 30 Ιουλίου 2019 08:59
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Τα χημικά φάρμακα σας αρρωσταίνουν

     

    Πολλοί καταναλώνουν πολλά χημικά φάρμακα!!!

    Τα χημικά φάρμακα σας στερούν πολλά θρεπτικά συστατικά απ΄τον οργανισμό σας. Τα χημικά φάρμακα εμποδίζουν την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και μειώνουν την ικανότητα των κυττάρων να τις χρησιμοποιήσουν.

    Φάρμακα, ακόμη και απλά, όπως αυτά που δίνονται για τις αλλεργίες, τους πόνους και το κρυολόγημα, για παράδειγμα, μειώνουν τα επίπεδα της βιταμίνης Α στο αίμα. Η βιταμίνη Α προστατεύει και δυναμώνει τους βλεννογόνους υμένες που υπάρχουν στη μύτη, στο λαιμό και στους πνεύμονες και η έλλειψή της δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την αναπαραγωγή των βακτηριδίων, παρατείνοντας την αρρώστια, για την οποία το χημικό φάρμακο χορηγήθηκε.

    Η ασπιρίνη, επίσης, που χρησιμοποιείται σε πολλά σκευάσματα τριπλασιάζει το ρυθμό απώλειας της βιταμίνης C, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια των βιταμινών του συμπλέγματος Β, με αποτέλεσμα να προκαλούνται αναιμίες και πεπτικές διαταραχές.

    Τα κορτικοστερεοειδή (κορτιζόνη, πρεδνιζόνη) που χρησιμοποιούνται για να ανακουφίσουν τους πόνους της αρθρίτιδας, τα δερματικά νοσήματα, τις παθήσεις του αίματος και των ματιών, αλλά και το άσθμα προκαλούν ανεπάρκεια ψευδαργύρου.

    Τα βαρβιτουρικά προκαλούν ανεπάρκεια ασβεστίου.

    Τα καθαρτικά και τα αντιόξινα διαταράσσουν τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου και καταστρέφουν το κάλιο και τις βιταμίνες A, D, E, K.

    Κάποια διουρητικά που χρησιμοποιούνται για την υψηλή πίεση αίματος και την κατακράτηση υγρών, αλλά και όλα τα χημικά αντιβιοτικά προκαλούν υποκαλιαιμία.

    drugs bad 5

    Η λίστα με τα κυριότερα φάρμακα που καταστρέφουν τις βιταμίνες και τα μεταλλοστοιχεία στον οργανισμό

    Αλκοόλ: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια βιταμίνης, ανεπάρκεια βιταμίνης Β2, ανεπάρκεια βιοτίνης, ανεπάρκεια χολίνης, ανεπάρκεια νιασίνης, αανεπάρκεια βιταμίνης Β12, ανεπάρκεια βιταμίνης Β15 (πανγκαμικό οξύ), ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια μαγνησίου. Μην πίνετε αλκοόλ, ιδίως, όταν καταναλώνετε χημικά φάρμακα βραδείας αποδέσμευσης. Το αλκοόλ αλληλεπιδρά, με όλα, σχεδόν, τα φάρμακα. Η επίστρωση που έχουν τα χημικά φάρμακα βραδείας αποδέσμευσης επιτρέπει στα φάρμακα να ενεργούν, συχνά, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, (συνήθως 8-12 ώρες) και με το αλκοόλ μπορεί να διαλυθούν ταχύτατα, απελευθερώνοντας τις τοξικές δράσεις των φαρμάκων.

    Καπνός: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια ασβεστίου.

    Χλωριούχο αμμώνιο: Αποχρεμπτικό σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα. Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Αντιόξινα (π.χ. Maalox): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β.

    Αντιθρομβωτικοί παράγοντες (π.χ. βαρφαρίνη): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ.

    Αντισταμινικά (π.χ. χλωροφαιναμίνη): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Ασπιρίνη και ασπιρινούχα σκευάσματα: Προκαλούν ανεπάρκεια της βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια ασβεστίου και ανεπάρκεια καλίου.

    Βαρβιτουρικά (π.χ. φαινοβαρβιτάλη: Προκαλούν ανεπάρκεια της βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Καφεϊνη: Η καφεΐνη (caffeine) σχετίζεται δομικά με τις μεθυλοξανθίνες θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη. Η καφεΐνη εμφανίζει ποικίλη φαρμακολογική δράση τόσο στο κεντρικό νευρικό σύστημα όσο και στην περιφέρεια. Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια ινοσιτόλης, ανεπάρκεια βιοτίνης, ανεπάρκεια καλίου, ανεπάρκεια ψευδαργύρου, ανεπάρκεια ασβεστίου, ανεπάρκεια σιδήρου, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια νιασίνης.

    Χλωραμφενικόλη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια καλίου.

    Χολεστυραμίνη (Questran): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια καλίου.

    Σιμετιδίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1.

    Κλοφιμπράτη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Κολχικίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια καλίου.

    Διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β6.

    Διουρητικά (π.χ. Lasix): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β. ανεπάρκεια καλίου, ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ψευδαργύρου.

    Φθοριούχα: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Γλουτεθιμίδη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    drugs bad 2

    Ινδομεθακίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1 και ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Ισονιαζίδη: Προκαλεί ανεπάρκεια της βιταμίνης Β6.

    Καναμυκίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια βιταμίνης Β12.

    Καθαρτικά (καστορέλαιο): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια ασβεστίου και ανεπάρκεια φωσφόρου.

    Πρεδνιζολόνη και πρεδνιζόνη: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια ψευδαργύρου, ανεπάρκεια καλίου και ανεπάρκεια βιταμίνης D.

    Μεθοτρεξάτη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Νιτροφουραντοϊνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Αντισυλληπτικά από το στόμα: Προκαλούν ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια βιταμίνης Β2, ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια βιταμίνης Ε.

    Πενικιλαμίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια της βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια νιασίνης και ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Φαινυλβουταζόνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Φαινυντοϊνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια βιταμίνης D.

    Προπανθελίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Πυριμεθαμίνη: Ποκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Σουλφοναμίδες: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Τετρακυκλίνες: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια ασβεστίο, ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια σιδήρου.

    Τριφλουοπεραζίνη (STELAZINE): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β12.

    Τριαμτερένη (καλιοσυντηρητικό διουρητικό): Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ!!!

    drugs bad 4

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά φάρμακα!!!

    Αντί για υπνωτικά χημικά χάπια: Χρησιμοποιήστε ινοσιτόλη, παντοθενικό οξύ, μελατονίνη, βαλεριάνα, πασιφλόρα, φωσφατυδιλική σερίνη Κ.Ά.

    Αντί για αντιδιαβητικά χάπια: Χρησιμοποιήστε Β15 (πυρήνες βερίκοκων), ρεσβερατρόλη, ιατρική κάνναβη κ.ά.

    Αντί για αντιυπερτασικά: Χρησιμοποιήστε βιταμίνη Β13 ή οροτικό οξύ ή ρεσβερατρόλη ή ιατρική κάνναβη κ.ά

    Αντί για αντιόξινα: Χρησιμοποιήστε, αλόη με μαστίχα, παπάγια, πεπτικά ένζυμα κ.ά.

    Αντί για αντιβιοτικά, μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη ή αντιβιοτικά: Χρησιμοποιήστε ριγανέλαιο, μαύρο ζαμπούκο, εχινάκεια, σκόρδο, σερραπεπτάση, βιταμίνη C, βιταμίνη Α, προβιοτικά, παντοθενικό οξύ, φυλλικό οξύ κ.ά.

    Αντι για αντικαταθλιπτικά: Χρησιμοποιήστε φωσφατυδιλική σερίνη, ιατρική κάνναβη, μαγνήσιο, L-τρυπτοφάνη, ινοσιτόλη, ασβέστιο, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β6 κ.ά.

    Αντί για αντιδιαρροϊκά: Ριγανέλαιο, καρότα, νιασίνη, προβιοτικά και γιαούρτι με οξεόφιλο για διάρροια από τα αντιβιοτικά.

    Αντί για χημικά αντιθρομβωτικά: Ναττοκινάση, σκόρδο, βιταμίνη Α, βιταμίνη C, βιταμίνη P (φλαβονοειδή) και κάλιο.

    Αντί για χημικά διουρητικά: Κράνμπερι, αλφάλφα και βιταμίνη Β6 που δρουν ως φυσικά διουρητικά.

    Αντί για καθαρτικά: Οξείδιο του μαγνησίου, βιταμίνη C, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β2, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12, κάλιο, προβιοτικά, αλφάλφα, πίτουρο και νερό.

    Αντί για χημικά ηρεμιστικά, καταπραϋντικά, χαλαρωτικά κ.ά.: Ιατρική κάνναβη, φωσφατιδυλική σερίνηχολίνη, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12, νιασίνη, ασβέστιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, παντοθενικό οξύ, ινοσιτόλη και L-τρυπτοφάνη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για να έχετε την υγεία σας

    drugs bad 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Προστατέψτε το συκώτι σας

    Τι είναι η διαιθυλοστιλβεστρόλη;

    Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τι συμβαίνει όταν ένας γιατρός αρρωσταίνει;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα πιο εθιστικά ναρκωτικά

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Όλα τα χημικά φάρμακα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Προσοχή!!! Σταματήστε να κάνετε απεικονιστικές εξετάσεις με σκιαγραφικά

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Η διαλείπουσα νηστεία κάνει καλό στην υγεία

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Πώς θεραπεύει η νηστεία

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου

    Κυστικό υπόλειμμα της θυρεοειδικής καθόδου στον τράχηλο

    Η θυρεογλωσσική κύστη είναι μια ινώδης κύστη που σχηματίζεται από το θυρεογλωσσικό πόρο.

    Οι θυρεογλωσσικές κύστεις είναι μια ακανόνιστη μάζα του τραχήλου ή ένα κομμάτι που αναπτύσσεται από κύτταρα και ιστούς που έχουν απομείνει μετά τον σχηματισμό του θυρεοειδούς αδένα κατά τη διάρκεια των αναπτυξιακών σταδίων.

    Το 50%των περιπτώσεων είναι κάτω των 10 ετών και το 65% των περιπτώσεων κάτω των 20 ετών.

    Οι θυρεογλωσσικές κύστεις είναι η πιο συχνή αιτία  μαζών του λαιμού της μεσαίας γραμμής και γενικά εντοπίζονται ουραία (κάτω) από το υοειδές οστό.

    Αυτές οι μάζες του τραχήλου μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε κατά μήκος της οδού του θυρεογλωσσικού πόρου.

    thyreoglossal 1

    Σημεία και συμπτώματα

    Τραχηλική μάζα μέσης γραμμής

    Μη ευαίσθητη κύστη, εκτός και αν επιμολυνθεί

    Ανέρχεται στον τράχηλο στην προεκβολή της γλώσσας

    80% παραπλήσια στο υοειδές οστούν

    Αίτια 

    Αποτυχία απόφραξης του θυρεογλωσσικού πόρου, μετά την κάθοδο του θυρεοειδούς την 6η εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής

    thyreoglossal 4

    Διαφορική διάγνωση

    Έκτοπος θυρεοειδής της μέσης γραμμής

    Δερμοειδής κύστη

    Θυρεοειδικό αδένωμα του ισθμού ή πυραμιδικός λοβός

    Λεμφαδενίτιδα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα

    Η κύστη αφορίζεται με στρώματα πλακώδους ή ψευδοστρώματα κροσσωτού κυλινδρικού επιθηλίου. Θυρεοειδικός ιστός ανευρίσκεται στο 10-45% των κύστεων.

    Οι θυρεογλωσσικές κύστεις αναπτύσσονται κατά τη γέννηση. 

    thyreoglossal 2

    Διάγνωση

    Υπέρηχος 

    Μαγνητική

    Η διάγνωση της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου απαιτεί ιατρό, και συνήθως, γίνεται με φυσική εξέταση. Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί εάν η θυρεογλωσσική κύστη περιέχει ή όχι οποιοδήποτε θυρεοειδή ιστό, καθώς μπορεί να καθορίσει την αντιμετώπισή της.

    Καλύτερα να μην γίνεται σπινθηρογράφημα με ραδιενεργό ιώδιο και βιοψία της κύστης.

    Γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας

    Θεραπεία

    Η θεραπεία είναι χειρουργική.

    Όταν τεθεί η διάγνωση η αφαίρεση μπορεί να γίνει με τη μέθοδο Sistrunk. Αυτή απαιτεί αφαίρεση του κεντρικού τμήματος του υοειδούς οστού, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι υποτροπές.

    Αν η κύστη έχει επιμολυνθεί, πρέπει να θεραπευθεί με εφαρμογή θερμότητας, αντιβιοτικά και παροχέτευση και μετά τη λύση της φλεγμονής γίνεται η αφαίρεση.

    Μπορεί να απαιτηθεί θυρεοειδική αγωγή εφ'ορου ζωής, αν αφαιρεθεί, κατά λάθος, έκτοπος θυρεοειδής της μέσης γραμμής.

    Η διαδικασία Sistrunk είναι η χειρουργική εκτομή του κεντρικού τμήματος του υοειδούς οστού μαζί με έναν ευρύ πυρήνα ιστού από την περιοχή της μέσης γραμμής.  

    Γενικά, η διαδικασία αποτελείται από τρία στάδια:

    τομή

    εκτομή κύστης και υοειδούς οστού

    αποστράγγιση και κλείσιμο

    Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της διαδικασίας Sistrunk

    Η διαδικασία είναι σχετικά ασφαλής. 

    Η διαδικασία Sistrunk οδηγεί σε ποσοστό θεραπείας 95% και μακροπρόθεσμη επιβίωση 95-100%. 

    Παρακολούθηση του ασθενούς

    Όλες οι κύστεις του θυρεογλωσσικού πόρου πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά. Η υποτροπή υπολογίζεται σε λιγότερο από 5%.

    thyreoglossal 3

    Επιπλοκές

    Μόλυνση κύστης

    Μόλυνση μετά τη χειρουργική επέμβαση και αντίδραση από τα ράμματα ή μετά την αφαίρεση των ραμμάτων επιμόλυνση.

    Η μόλυνση της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου μπορεί να εμφανιστεί όταν αφεθεί χωρίς θεραπεία για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Εμφανίζεται οίδημα των μαλακών ιστών, μαζί με απόφραξη των αεραγωγών και δυσκολία στην κατάποση, λόγω της ταχείας διεύρυνσης της κύστης. 

    Θυρογλωσσικό συρίγγιο

    Η κύστη θυρεογλωσσικού πόρου μπορεί να σπάσει αυτόματα με αποτέλεσμα τη δημιουργία θυρογλωσσικού συριγγίου. Το θυρεογλωσσικό συρίγγιο μπορεί να αναπτυχθεί, επίσης, όταν η απομάκρυνση της κύστης δεν είναι πλήρης. Αυτό παρατηρείται, συνήθως, όταν συμβαίνει αιμορραγία στο λαιμό, προκαλώντας πρήξιμο και εκβολή υγρού γύρω από την αρχική πληγή της αφαίρεσης.

    Καρκίνωμα της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου

    Σπάνια, ο καρκίνος μπορεί να υπάρχει σε κύστη θυρεογλωσσικού πόρου. Αυτοί οι όγκοι συνήθως προκύπτουν από τον έκτοπο θυρεοειδή ιστό εντός της κύστης. Το ποσοστό εμφάνισης καρκίνου είναι 1-2%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    www.emedi.gr

     

  • Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία είναι η αυτόλογη ανάπτυξη θυρεοειδικών οζιδίων με τάση για μεταστάσεις.

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή μεταστατικός

    -Θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 70% των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με την έκθεση στην ακτινοβολία. Ο όγκος περιέχει ψαμμώδη σωμάτια. Μεθίσταται μέσω της λεμφικής οδού.

    -Θυλακιώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 20% των θυρεοειδικών όγκων. Η επίπτωσή του ελαττώνεται με την εισαγωγή ιωδίου στη δίαιτα. Συμβαίνει, κυρίως, σε γυναίκες άνω των 40 ετών. Μεθίσταται αιματογενώς.

    -Καρκίνωμα θυρεοειδούς από κύτταρα του Hurthle

    Συνήθως, παρατηρείται σε ασθενείς άνω των 60 ετών. Είναι ακτινοανθεκτικό. Αποτελείται από διακριτά μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με άφθονα κυτταροπλασματικά μιτοχόνδρια.

    -Μυελώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Προέρχεται από τα παραθυλακιώδη κύτταρα, τα κύτταρα C. Αποτελεί το 5% όλων των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με το σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας (Multiple endocrine neoplasia-MEN), τα οποία μπορεί να είναι οικογενή ή σποραδικά. Όταν είναι οικογενές είναι αυτοσωματικό επικρατές. Η καλσιτονίνη είναι χημικός του δείκτης.

    -Αναπλαστικό καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 3% των θυρεοειδικών όγκων. Παρατηρείται, συνήθως, σε ηλικίες άνω των 60 ετών.

    -Άλλα καρκινώματα θυρεοειδούς

    Λέμφωμα θυρεοειδούς

    Σάρκωμα θυρεοειδούς

    Μεταστατικοί όγκοι (καρκίνος νεφρού, καρκίνος μαστού, καρκίνος πνεύμονα)

    Επηρεάζονται το ενδοκρινολογικό και το μεταβολικό σύνδρομο. Η επίπτωση του είναι 0,0051/100.000. Συνήθως, παρατηρείται σε ηλικία άνω των 40 ετών. Οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από τους άνδρες σε αναλογία 2,6:1. Στα παιδιά περισσότερο από 60% των θυρεοειδικών όζων είναι κακοήθεις. Ο κίνδυνος κακοήθειας αυξάνει μετά την ηλικία των 60 ετών

    thyroid cancer 1

    Σημεία και συμπτώματα καρκίνου θυρεοειδούς

    Μη ευαίσθητη, σκληρή,, συμφυόμενη τραχηλική μάζα, αλλά μπορεί να είναι και μαλακές και σκληρές μάζες

    Βράγχος φωνής

    Δυσφαγία

    Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

    Δύσπνοια

    Παράγοντες κινδύνου καρκίνου θυρεοειδούς

    Ακτινοβόληση του τραχήλου (6-200rads), θηλώδες καρκίνωμα

    Ιωδοπενία, θυλακιώδες καρκίνωμα

    Σύνδρομο ΜΕΝ, μυελώδες καρκίνωμα

    Προηγηθείσα μη ολική θυρεοειδεκτομή για κακοήθεια, αναπλαστικό καρκίνωμα

    Το μυελώδες καρκίνωμα σχετίζεται με φαιοχρωματοκύττωμα, υπερπαραθυρεοειδισμό, γαγγλιονεύρωμα του γαστρικού σωλήνα και νευρώματα των βλεννωδών μεμβρανών

    Διαφορική διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Πολυοζώδης βρογχοκήλη

    Θυρεοειδικό αδένωμα

    Κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου

    Θυρεοειδίτιδα

    Θυρεοειδική κύστη

    Έκτοπος θυρεοειδής

    thyroid cancer 3

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας: Είναι, συνήθως, φυσιολογικές.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα

    Θηλώδες: ψαμμώδη σωμάτια και αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι 

    Ειδικές δοκιμασίες

    Καλσιτονίνη για μυελοειδές (φυσιολογικά<300pg/ml)

    Θυρεοσφαιρίνη, ως μετεγχειρητικός καρκινικός δείκτης

    Μοριακό Προφίλ Του Όγκου και η σύνθεση του DNA όγκου (διπλοειδές περιεχόμενο βελτιώνει την πρόγνωση)

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς: οι ψυχροί όζοι είναι περισσότερο ύποπτοι για κακοήθεια

    Υπέρηχος θυρεοειδούς (η συμπαγής μάζα είναι περισσότερο ύποπτη για κακοήθεια)

    Μαγνητική τομογραφία

    Λαρυγγοσκόπηση σε υποψία παράλυσης των φωνητικών χορδών

    Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Θηλώδες: Ψαμμώδη σωμάτια, αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι

    thyroid cancer 2

    Θεραπεία καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα: Λοβεκτομή με ισθμεκτομή ή ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Θυλακιώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα των κυττάρων του Hurthle: Ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Αναπλαστικό καρκίνωμα: Δυστυχώς, γίνεται επιθετική en block θυρεοειδεκτομή και απαιτείται τραχειοστομία. Πρέπει να αλλάξει αυτός ο χειρουργικός τρόπος αντιμετώπισης

    Αποφυγή ιωδοπενίας στη διατροφή. Πάντα να καταναλώνετε ιωδιούχο, ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φάρμακα για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Μετεγχειρητικά απαιτείται θεραπεία υποκατάστασης για να καταπιεσθούν τα επίπεδα TSH στον ορό: Λεβοθυροξίνη (Τ4) 100-200 mcg την ημέρα ή λιοθυρονίνη Τ3 50-100 mcg

    Τα κυριότερα φάρμακα με τα οποία αλληλεπιδρούν η λεβοθυροξίνη και η λιοθυρονίνη και δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί τους:

    Αμφεταμίνες

    Αντιπηκτικά

    Τρυκικλικά αντικαταθλιπτικά

    Αντιδιαβητικά φάρμακα

    Ασπιρίνη

    Βαρβιτουρικά

    Βήτα αδρενεργικοί αποκλειστές

    Χολεστυραμίνη

    Κολεστιπόλη

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Δακτυλίτιδα

    Εφεδρίνη

    Οιστρογόνα

    Μεθυλφαινιδάτη

    Φαινυντοϊνη κ.ά!!!

    thyroid cancer 5

    Παρακολούθηση του ασθενούς με καρκίνο θυρεοειδούς

    Γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς στις 6 εβδομάδες και χορήγηση I131 για κάθε ορατή πρόσληψη

    Στους 6 μήνες κι έπειτα κάθε χρόνο, ο ασθενής κάνει σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και ακτινογραφία θώρακος

    Για το θηλώδες και θυλακιώδες ελέγχονται τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης ετησίως

    Το σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης πρέπει να γίνονται με τον ασθενή σε υποθυρεοειδική κατάσταση, που επιτυγχάνεται με απόσυρση 6 εβδομάδων από τη λεβοθυροξίνη και 3 εβδομάδων από τη λιοθυρονίνη

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς!!!

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο!!!

    thyroid cancer 6

    Πρόληψη καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου ή διέγερσης με πενταγαστρίνη σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για σύνδρομο ΜΕΝ

    Πορεία και πρόγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα

    Συνολική θνησιμότητα 3-8%

    Θυλακιώδες καρκίνωμα

    Συνολική πενταετής επιβίωση 80%, δεκαετής επιβίωση 77%. Ιστολογικά μικροδιηθητικοί όγκοι έχουν ανάλογη πρόγνωση με το θηλώδες καρκίνωμα, ενώ μακροδιηθητικοί όγκοι έχουν πολύ χειρότερη πρόγνωση

    Καρκίνωμα κυττάρων Hurthle

    93% πενταετής επιβίωση και 83% συνολική επιβίωση. Σε μακροδιηθητικούς όγκους η επιβίωση είναι μικρότερη του 25%

    Μυελώδες καρκίνωμα

    Αν μη διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 90% και η δεκαετής επιβίωση 85%. Με διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 65% και η δεκαετής επιβίωση 40%

    Αναπλαστικό καρκίνωμα

    Δεν αναμένεται επιβίωση

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Καινοτομίες για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Τι είναι η υπασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Καλσιτονίνη

    Βιοδείκτες στην ογκολογία

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

     

     

     

     

  • Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Ως θυρεοειδίτιδα ορίζεται ένας αριθμός φλεγμονωδών θυρεοειδικών διαταραχών

     

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να προκαλέσουν θυρεοειδική διόγκωση ή θυρεοειδική ατροφία.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να οδηγήσουν σε υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορεί να ιαθούν πλήρως.

    Επηρεάζονται το μεταβολικό σύστημα και το ενδοκρινικό σύστημα.

    Μορφές θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Είναι η πιο συχνή θυρεοειδίτιδα, είναι αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και παρουσιάζεται ως ασυμπτωματική διάχυτη βρογχοκήλη. Συχνά, γίνεται αντιληπτή, αφού η θυρεοειδική ατροφία και ο υποθυρεοειδισμός έχουν εγκατασταθεί και σπάνια γίνεται αντιληπτή στην υπερθυρεοειδική φάση, που είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto.

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Σχετίζεται με ιογενή λοίμωξη και συνήθως, εμφανίζεται με έντονο θυρεοειδικό άλγος και προσβάλλει τον έναν ή και τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς και συνοδεύεται από υπερθυρεοειδισμό που εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό και τελικά ίαση.

    -Σιωπηλή θυρεοειδίτιδα

    Αυτόματα ιώμενος υποθυρεοειδισμός ή υποθυρεοειδισμός που σχετίζεται με την κύηση. Ακόμη μπορεί να είναι ιογενής θυρεοειδίτιδα χωρίς τον πόνο.

    -Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από βακτηριακή μόλυνση.

    -Ακτινική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από πρόσληψη ραδιονουκλεοτιδίων ή λόγω εξωτερικής ακτινοβόλησης.

    Η λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα αυξάνεται σε επίπτωση με την ηλικία πάνω από 10%, ιδίως άνω των 65 ετών.

    Η κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα είναι πιο σπάνια κι έχει επιδημική μορφή.

    Οι θυρεοειδίτιδες παρατηρούνται σε όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία και είναι συχνότερες στις γυναίκες.

    thyroiditis 2

    Σημεία και συμπτώματα θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Ύπουλη εγκατάσταση βρογχοκήλης που ανακαλύπτεται τυχαία

    Βραδεία εγκατάσταση υποθυρεοειδισμού

    Συσχέτιση με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση του θυρεοειδικού ιστού

    Προηγηθείσα μόλυνση από πολλούς ιούς

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοειδίτιδα

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Θετικό κληρονομικό ιστορικό για θυρεοειδική νόσο

    Προηγηθείσες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως διαβήτης τύπου 1, πρωτοπαθής επινεφριδιακή ανεπάρκεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα, πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, κύηση και τοκετός

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Πρόσφατη ιογενής αναπνευστική μόλυνση

    Άλλες παρόμοιες περιπτώσεις στο οικείο περιβάλλον

    Διαφορική διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Απλή βρογχοκήλη

    Ιωδοπενική βρογχοκήλη σε ενδημικές περιοχές

    Πρώιμη νόσος του Graves

    Βρογχοκήλη από θεραπεία με λίθιο

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Λοιμώξεις του στοματοφάρυγγα και της τραχείας

    Αιμορραγία μέσα σε μια θυρεοειδική κύστη

    Υποξεία συστηματική νόσος

    Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    thyroiditis 1

    Διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Εργαστηριακά ευρήματα

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Ελεύθερη θυροξίνη χαμηλότερη του φυσιολογικού και TSH μεγαλύτερη του 5 mcg/dl 

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένη ΤΚΕ

    Φυσιολογικά ή λίγο αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, χωρίς πολυμορφοπυρηνικό τύπο

    Ελεύθερη θυροξίνη μεγαλύτερη της φυσιολογικής τιμής και TSH πολύ χαμηλή (στην αρχή της νόσου)

    Φάρμακα που επηρεάζουν τα ευρήματα: θυρεοειδικές ορμόνες, κορτικοστερεοειδή, φάρμακα και σκιαγραφικά που περιέχουν ιώδιο, λίθιο

    Διαταραχές που μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ιωδοπενία, μη θυρεοειδικά νοσήματα

    Εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Γενική αίματος και λευκά αιμοσφαίρια

    ΤΚΕ

    CRP ποσοτική

    Σελήνιο

    Βιταμίνη Ε

    Ιώδιο

    TSH

    FT3, FT4

    T3, T4

    Απεικονιστικές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς

    Μαγνητική τραχήλου

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεμφοκυτταρική διήθηση

    Οξεόφιλος μεταβολή στα θυλακιώδη κύτταρα

    Ίνωση

    Ατροφία

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Γιγαντοκύτταρα

    Μονοπυρηνική διήθηση

    thyroiditis 5

    Φάρμακα για τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεβοθυροξίνη σε υποθυρεοειδισμό ή βρογχοκήλη. Γίνεται έναρξη με 25 mcg/ημέρα και αύξηση μέχρι η TSH να πέσει στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προπυλθειουρακίλη και προπρανολόνη σε ασθενή με θυρεοτοξικά συμπτώματα. Πολλοί χορηγούν μεθιμαζόλη, αντί για Προπυλθειουρακίλη

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αναλγητικά με κωδεϊνη για τον πόνο

    Προπρανολόνη 40 mg κάθε 6 ώρες για συμπτωματικό υπερθυρεοειδισμό

    Λεβοθυροξίνη αν υπάρχουν συμπτώματα σε υποθυρεοειδισμό

    Πρεδνιζόνη σε βαριά συμπτώματα

    Θεραπεία συντήρησης

    Μετράται η TSH κάθε 2 μήνες, για να είναι στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προσοχή!!! Τα χημικά φάρμακα έχουν παρενέργειες. Η Προπυλθειουρακίλη προκαλεί αλλεργίες, ειδικά, όταν λαμβάνονται αναλγητικά-ναρκωτικά. Η προπρανολόλη πρέπει να δίνεται με προσοχή σε όσους κάνουν ινσουλινοθεραπεία ή έχουν άσθμα. Η πρεδνιζόνη έχει πολλές παρενέργειες και το ίδιο και η λεβοθυροξίνη

    Να κόβετε τα χημικά φάρμακα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μπορεί να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό κι έχουν πολλές παρενέργειες.

    Παρακολούθηση ασθενούς με θυρεοειδίτιδα

    Κάθε 12 μήνες στη λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα και κάθε 6 μήνες στην κοκκιωματώδη θυρεοειδίτιδα γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας.

    Πορεία και πρόγνωση θυρεοειδίτιδας

     Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Μόνιμη βρογχοκήλη και θυρεοειδική ανεπάρκεια, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Ίαση μετά εβδομάδες ή μήνες, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μικρό χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Α1 αντιθρυψίνη

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε το θυρεοειδή σας

    Καλσιτονίνη

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr