Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018 17:15

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

CBD, THC και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Η θυρεοειδίτιδα είναι φλεγμονή του θυρεοειδούς που μπορεί είτε να προκαλέσει ασυνήθιστα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα.

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του τραχήλου της κεφαλής, ακριβώς κάτω από το μήλο του Αδάμ και παράγει ορμόνες που ελέγχουν το μεταβολισμό και το ρυθμό των διαδικασιών του σώματος, όπως ο καρδιακός ρυθμός και η θερμοκρασία του σώματος. Βοηθούν, επίσης, να μετατραπούν τα τρόφιμα σε ενέργεια για να διατηρηθεί η λειτουργία του σώματος. Τα περισσότερα προβλήματα του θυρεοειδούς είναι αποτέλεσμα της ανώμαλης παραγωγής ορμονών του θυρεοειδούς και μπορεί να προκαλέσουν από γρίπη έως και καρκίνο.

Οι διάφοροι τύποι θυρεοειδίτιδας: Η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto, η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό, η υποξεία θυρεοειδίτιδα, η σιωπηρή θυρεοειδίτιδα, η θυρεοειδίτιδα που προκαλείται από φάρμακα, η θυρεοειδίτιδα που προκαλείται  από ακτινοβολία, η οξεία θυρεοειδίτιδα και η θυρεοειδίτιδα του Riedel. Κάθε τύπος αυτής της νόσου έχει τις δικές της μοναδικές αιτίες, τη δική της διάγνωση και τους δικούς της κινδύνους.

Τα σημεία και συμπτώματα της θυρεοειδίτιδας είναι κόπωση, κατάθλιψη, κρύο, δυσανεξία, αύξηση βάρους, ξηρό δέρμα και τρίχες, μυϊκές κράμπες, δυσκοιλιότητα, μειωμένη συγκέντρωση και υπνηλία, οίδημα στα πόδια, κατάθλιψη, ασαφείς πόνους και πρήξιμο στα μάτια, αργός καρδιακός ρυθμός, χαμηλή θερμοκρασία σώματος, καρδιακή ανεπάρκεια και κώμα.

Η θυρεοειδίτιδα, γενικά, προκαλείται από επίθεση στον θυρεοειδή, με αποτέλεσμα τη φλεγμονή και τη βλάβη στα κύτταρα του θυρεοειδούς. Αυτή η ασθένεια θεωρείται, συχνά, ως δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Άλλη αιτία μπορεί να είναι μια μόλυνση από έναν ιό ή βακτήριο, που λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, όπως τα αντισώματα που προκαλούν φλεγμονή στους αδένες. Επιπλέον, ορισμένα φάρμακα, όπως η ιντερφερόνη και η αμιωδαρόνη, πιστεύεται ότι πυροδοτούν τη θυρεοειδίτιδα επειδή έχουν τάση να καταστρέφουν τους θυρεοειδείς αδένες. Τέλος, άλλη αιτία μπορεί να είναι και τα γονίδια.

Η κάνναβη δρα θεραπευτικά στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto και στα αυτοάνοσα νοσήματα

Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει περίπου 500 φυτοχημικά στο φυτό της κάνναβης.

Εκατοντάδες από αυτές είναι ενώσεις που ονομάζονται τερπενοειδή. Τα τερπενοειδή δίνουν σε φρούτα, λουλούδια και βότανα πολλά από τα ευχάριστα αρώματα, τις γεύσεις και άλλες ειδικές ιδιότητες. Τα κανναβινοειδή είναι μια υποκατηγορία αυτών των τερπενοειδών.

Υπάρχουν πάνω από 60 κανναβινοειδή που βρίσκονται στην κάνναβη.

Το ενδοκανναβοειδές σύστημα και οι υποδοχείς του βρίσκονται σε ολόκληρο το σώμα: στον εγκέφαλο, τα όργανα, τους συνδετικούς ιστούς, τους αδένες και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Σε κάθε ιστό φαίνεται ότι τα κανναβινοειδή εκτελούν διαφορετικά καθήκοντα, αλλά το σίγουρο είναι ότι βοηθούν στην προώθηση της ομοιόστασης και της ισορροπίας στο σώμα. 

Για παράδειγμα, η αυτοφαγία δηλαδή η αυτόματη πέψη και ανακύκλωση, προκαλείται από το ενδοκανναβινοειδές σύστημα.

Τα κανναβινοειδή είναι πραγματικά αποτελεσματικά στη μείωση του πόνου και είναι μια εναλλακτική λύση στα οπιοειδή και δεν έχουν παρενέργειες. Είναι, επίσης, αποτελεσματικά στη συστηματική μείωση της φλεγμονής.

Στην αυτοάνοση νόσο Hashimoto, το ενδοκανναβοειδές σύστημα, με τις σύνθετες ενέργειές του στο ανοσοποιητικό μας σύστημα, στο νευρικό σύστημα και σε όλα τα όργανα του σώματος, είναι ένα είδος γέφυρας μεταξύ σώματος και νου.

Οι υποδοχείς κανναβινοειδών CB1 υπάρχουν, κυρίως, στο νευρικό σύστημα, στους συνδετικούς ιστούς, στους αδένες και στα όργανα και οι CB2 βρίσκονται, κυρίως, στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πολλοί ιστοί περιέχουν αμφότερους υποδοχείς CB1 και CB2 και ο καθένας συνδέεται με μια διαφορετική δράση. Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος εκφράζουν και τους δύο υποδοχείς CB1 και CB2. Αυτοί οι υποδοχείς μπορούν να επηρεαστούν από τα δικά μας φυσικά κανναβινοειδή ή από τα φυτικά κανναβοειδή.

Η Δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη ή η THC είναι η πιο ψυχοδραστική και σίγουρα η πιο γνωστή από αυτές τις ουσίες. Άλλα κανναβινοειδή είναι η κανναβιδιόλη (CBD) και η κανναβινόλη (CBN). Τα περισσότερα φυτοκανναβινοειδή απομονώνονται από την κάνναβη sativa και από άλλα ιατρικά βότανα, όπως η purpura echinacea που περιέχουν, επίσης, μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή.

Η θεραπεία με ενδοκανναβινοειδή οδηγεί σε αυξήσεις ορισμένων τύπων ανοσοποιητικών πρωτεϊνών (όπως η IL-10) και βοηθούν να μειωθούν άλλες, όπως η IL-17 και αυτό μπορεί να οδηγήσει στην καταστολή της απόκρισης υπερευαισθησίας καθυστερημένου τύπου.

Και οι δύο αυτές πρωτεΐνες ανοσίας παίζουν σημαντικό ρόλο στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Η IL-10 μπορεί να αποκλείσει άλλες καταστροφικές ανοσοποιητικές πρωτεΐνες και η IL-17 είναι ένα είδος ανοσοκαταστολέα που μπορεί να καταστήσει την καταστροφή των ιστών πιο έντονη.

Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένας από τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιεί το σώμα για να ρυθμίσει την ανοσολογική απόκριση σε ξένα αντιγόνα, καθώς και να καταπολεμήσει την αυτοανοσία.

Γενικά, υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος και των κανναβινοειδών. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto έχει μια βαθιά επίδραση στον εγκέφαλο και μεγάλο μέρος της αυτοανοσίας έχει επιπτώσεις στο σώμα, στον εγκέφαλο και στο έντερο.

Η CBD και η THC μπορεί να έχουν αντίθετες επιδράσεις στην περιφερειακή λειτουργία του εγκεφάλου, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει διαφορετικά  συμπεριφορικά αποτελέσματα. Η CBD είναι, επίσης, γνωστό ότι είναι σε θέση να εμποδίζει τα ψυχοδραστικά αποτελέσματα της Δ-9-THC. Ενώ η THC προάγει τον ύπνο, η CBD μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και να προάγει την αφύπνιση ή να κάνει πιο δύσκολο τον ύπνο. Η THC αυξάνει την ΤΗ-2 και καταστέλλει την ΤΗ-1 αναστέλλοντας την ΙΡΝ και την IL-12 και επηρεάζει τους υποδοχείς IL-12. Η IL-12 μπορεί να ενεργοποιήσει γονίδια που προκαλούν καταστροφή ορισμένων ιστών, όπως ο θυρεοειδής. Επομένως, η αναστολή της είναι ευεργετική για τους ανθρώπους με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Επιπλέον προάγει την IL-4 που δεν έχει ευεργετικά αποτελέσματα, επειδή η IL-4 μπορεί να ενεργοποιήσει την IgE η οποία εμπλέκεται σε αλλεργικές αντιδράσεις και μερικές ευαισθησίες.

Επίσης, το γεγονός ότι οι υποδοχείς CB1 και CB2 εκφράζονται στα ανοσοκύτταρα υποδηλώνει ότι τα κανναβινοειδή παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος. H χορήγηση THC προκαλεί απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) σε Τ κύτταρα και δενδριτικά κύτταρα, με αποτέλεσμα την ανοσοκαταστολή. Επιπλέον, αρκετές μελέτες έδειξαν ότι τα κανναβινοειδή μειώνουν την παραγωγή κυτοκίνης και χημειοκίνης και ρυθμίζουν προς τα πάνω τα ρυθμιστικά κύτταρα Τ (Tregs) ως μηχανισμό καταστολής στη φλεγμονώδη απόκρισης. Αυτό είναι πολύ καλό για τη θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Η ενίσχυση των T-regs είναι ένας σημαντικός στόχος για την ηρεμία του ανοσοποιητικού συστήματος και τη διατήρηση της υγείας και της ισορροπίας του εντέρου. Η θεραπεία με ΤΗC παρεμποδίζει την κυτταρική ανάπτυξη και τη δημιουργία κυτταροκινών Th1 και της IL-12, με  μεσολάβηση των CB2. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto είναι αυτοάνοση διαταραχή TH-1, αλλά υπάρχουν και πολλοί ασθενείς που εμφανίζουν και υπερδραστήρια  TH-2.

Οι ανοσολογικές επιδράσεις της CBD (Cannabidiol)

Η CBD δρα όχι μόνο μέσω του ενδοκανναβοειδούς συστήματος, αλλά έχει επίσης αντίκτυπο στους υποδοχείς της σεροτονίνης. Η κανναβιδιόλη ηρεμεί τα νευρογλοιακά κύτταρα στον εγκέφαλο. Η CBD θεραπεύει τον διαβήτη τύπου Ι μειώνοντας την ΤΗ-1 και αυξάνει την ΤΗ-2. Η κανναβιδιόλη ασκεί διαφορετικές επιδράσεις στα μακροφάγα. Φαίνεται ότι αναστέλλει τα πρώιμα στάδια της φλεγμονώδους διαδικασίας με μείωση της χημειοταξίας και της παραγωγής ΝΟ (μονοξείδιο του αζώτου), ενώ μπορεί να ενεργοποιεί την ενεργοποίηση των μακροφάγων, με την αύξηση της IL-12 και τη μείωση της παραγωγής της IL-10, ως εκ τούτου ευνοεί την ανάπτυξη των  Th1.  Η CBD αυξάνει την ανταπόκριση TH-1. Η IL-12 συμμετέχει, επίσης, στην ενεργοποίηση των γονιδίων που έχουν ως αποτέλεσμα επιθέσεις σε συγκεκριμένα όργανα και έχει εμπλακεί ως σημαντικός παράγοντας στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Η CBD επιταχύνει την επίλυση της ανοσοαπόκρισης. Η CBD έχει αποδειχθεί ότι είναι αρκετά αποτελεσματική στην ανακούφιση πόνου, ειδικά τοπικά και έχει ικανότητα να καθαρίζει τα κυκλοφορούντα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και τις πρωτεΐνες.

Η CBD είναι μη τοξική σε μη μετασχηματισμένα κύτταρα και δεν επάγει αλλαγές στην πρόσληψη τροφής, δεν επάγει τους σπασμούς, δεν επηρεάζει την καρδιακή συχνότητα, την  αρτηριακή πίεση και τη θερμοκρασία του σώματος, δεν επηρεάζει την γαστρεντερική διάβαση και δεν μεταβάλλει τις ψυχοκινητικές ή τις ψυχολογικές λειτουργίες. 

Εάν έχετε υψηλή τιμή TH-1, τότε η THC είναι καλύτερη για εσάς. Εάν έχετε υψηλή τιμή TH-2, τότε τα στελέχη με περισσότερο CBD είναι καλύτερα για εσάς.

Αν έχετε χαμηλή χοληστερόλη ή χαμηλή προγεστερόνη, τότε η CBD μπορεί να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Εάν έχετε υψηλή χοληστερόλη και υψηλή ή φυσιολογική προγεστερόνη η CBD είναι επωφελής.

Τόσο η THC όσο και η CBD είναι επωφελείς για ορισμένα από τα βασικά προβλήματα στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto, όπως για τον πόνο, το άγχος και ορισμένους τύπους ανισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα κανναβινοειδή έχουν αντιβακτηριακές, αντικαρκινικές, αντιφλεγμονώδεις και ανακουφιστικές ιδιότητες που βοηθούν σε πολλές ασθένειες.

Η ιατρική μαριχουάνα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της φλεγμονής, της έλλειψης όρεξης και του πόνου.

Η κάνναβη αντιμετωπίζει τα υποκείμενα συμπτώματα που σχετίζονται με τη θυρεοειδίτιδα.  Η THC μειώνει τις φλεγμονώδεις αποκρίσεις σε άτομα με αυτοάνοσες διαταραχές και θυρεοειδίτιδα.

Ορισμένα στελέχη μαριχουάνας είναι γνωστό ότι είναι αναζωογονητικά και κάποια καταπραϋντικά και την καθιστούν ικανή να τροποποιήσει τους υποδοχείς που ελέγχουν το μεταβολισμό. Τα στελέχη με CBD, που δεν είναι ψυχοδραστικά, εξισορροπούν το μεταβολισμό.

Οι ασθενείς, με σοβαρή θυρεοειδίτιδα, που έχουν απώλεια βάρους πρέπει να λαμβάνουν και THC που διεγείρει την όρεξη. Η μαριχουάνα μπορεί να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό και απαιτείται συμβουλή γιατρού, για τη χρήση της  στη θυρεοειδίτιδα.

Η καλύτερη κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε κάνναβη για την υγεία σας

Διαβάστε, επίσης,

Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

Νόσος του Hashimoto

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Πώς θεραπεύει η νηστεία

Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

Αποκαταστήστε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας για καλή υγεία

Ψυχεδελικά φάρμακα χαρισμένα από τη φύση

To παρατεταμένο χρόνιο στρες προκαλεί καρκίνο

Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

Νικήστε τον καρκίνο με το νου

Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

Λιποσωμιακή κάνναβη

Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

Συντονιστείτε με την συχνότητα της κάνναβης

Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

Κεταμίνη για την κατάθλιψη

Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

Κράτομ

Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

Ομοιοπαθητική για όσους ξεχνάνε

Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

Λάδι κάνναβης και καρκίνος

Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

Αντιφλεγμονώδης διατροφή

Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

Θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως με φυσικά μέσα

Θεραπεύστε τον καρκίνο σας με φυσικά μέσα

Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

Κάνναβη και Κανναβινοειδή

Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Θεραπεία με ψυχοτρόπα φάρμακα

Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

Λιποσωμιακή κάνναβη

Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

Συντονιστείτε με την συχνότητα της κάνναβης

Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

www.emedi.gr

Η καλύτερη κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε κάνναβη για την υγεία σας

Διαβάστηκε 4292 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019 22:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Προστατέψτε το συκώτι σας Προστατέψτε το συκώτι σας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι σας

     

    Το ήπαρ είναι πολύ ανθεκτικό όργανο!!!

    Το συκώτι μπορεί να αναγεννηθεί, εντελώς, μέσα σε μερικές εβδομάδες, ακόμη κι αν ένα σημαντικό τμήμα του αφαιρεθεί (το 70%).

    Το ήπαρ είναι το όργανο που παράγει ενέργεια, κάνει αποτοξίνωση κι έχει και πολλές άλλες λειτουργίες.

    sikoti bad 1

    Οι λειτουργίες του ήπατος:

    Σύνθεση αμινοξέων
    Γλυκονεογένεση (σύνθεση γλυκόζης από συγκεκριμένα αμινοξέα, γαλακτικό οξύ ή γλυκερόλη)
    Γλυκογονόλυση (η αποδόμηση του γλυκογόνου σε γλυκόζη)
    Γλυκογονογένεση ( η σύνθεση γλυκογόνου από γλυκόζη)
    Μεταβολισμός των πρωτεϊνών (σύνθεση και αποδόμηση)
    Σύνθεση χοληστερόλης
    Λιπογένεση (η παραγωγή των τριγλυκεριδίων)
    Το ήπαρ συνθέτει τους παράγοντες πήξης Ι (ινωδογόνο), ΙΙ (προθρομβίνη), V, VII, IX, X και ΧΙ, όπως και την πρωτεΐνη C, S και αντιθρομβίνη
    Το 1ο τρίμηνο της εμβρυϊκής ζωής είναι η κύρια θέση παραγωγής ερυθροκυττάρων. Περί την 32η εβδομάδα της κύησης ο μυελός των οστών αναλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά αυτή τη διεργασία
    Το ήπαρ παράγει και εκκρίνει χολή, που απαιτείται για την γαλακτωματοποίηση του λίπους. Ένα μέρος της χολής παροχετεύεται απευθείας στο δωδεκαδάκτυλο, ενώ το υπόλοιπο αποθηκεύεται προσωρινά στη χοληδόχο κύστη
    Το ήπαρ επίσης παράγει τον ινσουλινόμορφο αυξητικό παράγοντα 1 (IGF-1), μια πολυπεπτιδική πρωτεϊνική ορμόνη που παίζει σημαντικό ρόλο στην σωματική αύξηση στα παιδιά και συνεχίζει να έχει αναβολική δράση στους ενήλικες
    Το ήπαρ είναι μια σημαντική θέση παραγωγής θρομβοποιητίνης. Η θρομβοποιητίνη είναι μια γλυκοπρωτεϊνική ορμόνη που ρυθμίζει την παραγωγή αιμοπεταλίων από το μυελό των οστών
    Αποδόμηση ινσουλίνης και άλλων ορμονών
    Στο ήπαρ γίνεται η γλυκουρονίδωση της χολερυθρίνης, διευκολύνοντας την έκκρισή της με τη χολή
    Το ήπαρ αποδομεί ή τροποποιεί τοξικές ουσίες (π.χ. μέσω μεθυλίωσης), όπως επίσης και την πλειονότητα των φαρμακευτικών προϊόντων
    Το ήπαρ μετατρέπει την αμμωνία σε ουρία
    Το ήπαρ αποθηκεύει ένα πλήθος ουσιών, συμπεριλαμβανομένων της γλυκόζης (με μορφή γλυκογόνου), βιταμίνη Α (απόθεμα για 1-2 χρόνια), βιταμίνη D (για 1-4 μήνες), βιταμίνη Β12 (για 1-3 χρόνια), σίδηρο και χαλκό
    Το ήπαρ έχει, επίσης, ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς, το δικτυοενδοθηλιακό σύστημά του περιλαμβάνει πολλά ανοσοϊκανά κύτταρα, που λειτουργούν σαν κόσκινο για αντιγόνα, που μεταφέρονται μέσω της πυλαίας κυκλοφορίας
    Το ήπαρ συνθέτει αλβουμίνη, το κύριο ωσμωτικό συστατικό του πλάσματος του αίματος
    Συνθέτει αγγειοτενσινογόνο, μια ορμόνη υπεύθυνη για την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, όταν ενεργοποιείται από τη ρενίνη, ένα ένζυμο που απελευθερώνεται όταν οι νεφροί ανιχνεύουν ελαττωμένη αρτηριακή πίεση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του ήπατος:

    Εκχύλισμα σπόρων γαϊδουράγκαθου

    Εκχύλισμα ρίζας πικραλίδας

    Εκχύλισμα φύλλων αγκινάρας

    sikoti bad 4

    Τα οφέλη από το εκχύλισμα σπόρων γαϊδουράγκαθου, ρίζας πικραλίδας και φύλλων αγκινάρας

    Προστατεύουν το συκώτι

    Αποτοξινώνουν το συκώτι από τα χημικά φάρμακα, το αλκοόλ, από τα βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες

    Βοηθούν στην αναπαραγωγή νέων, υγιών ηπατικών κυττάρων

    Αποτοξινώνουν από το αλκοόλ και αναστρέφουν τις βλάβες του ήπατος από αυτό

    Βοηθούν σε χρόνιες ηπατικές παθήσεις

    Δρουν θεραπευτικά στις ηπατίτιδες

    Βοηθάει στη διατήρηση χαμηλών επιπέδων λιπιδίων

    Μειώνει τα συμπτώματα δυσπεψίας

    Βοηθά κατά της ψωρίασης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα για το συκώτι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ήπαρ

    sikoti bad 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Το ταξίδι της τροφής

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Να τρώτε αγκινάρες

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τεστ για να ελέγξετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

    Καφές ραδικιού

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

    Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

    Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Δίαιτα αποτοξίνωσης

    Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

    Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

    Η επόμενη μέρα του ποτού

    Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

    Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Κετογενική δίαιτα

    Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

    Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Γλουταθειόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Έλεγχος για ηπατίτιδα

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Νόσος του Wilson

    Νόσος Gaucher

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

    Αλκαλική φωσφατάση

    Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χλωροκίνη Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


    Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

    Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

    chloro 3

    Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

    Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

    Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

    Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

    Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

    Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

    Αμοιβάδωση

    Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

    Ρευματική νόσος

    Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

    chloro 4

    Παρενέργειες χλωροκίνης

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

    Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

    Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

    Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

    Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

    Υπερβολική δόση χλωροκίνης

    Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

    Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

    Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

    Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

    Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

    Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

    Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

    Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

    Η χλωροκίνη ως αντιιικό

    Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

    Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

    Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

    Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

    Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

    Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

    chloro 5

    Η χλωροκίνη για τον COVID-19

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η μυοσίτιδα

    Πορφυρία

    Κυαμισμός

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σαρκοείδωση

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Λύσσα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ελονοσία

    Νόσος του Whipple

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr

     

  • Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός

    Τηγανητός μπακαλιάρος με σκορδαλιά

     

    Ο βακαλάος, μπήκε στο τραπέζι μας τον 15ο αιώνα.

    Παρόλο που η περίοδος της Σαρακοστής αποτελεί παράλληλα και περίοδο νηστείας, η εκκλησία, επέτρεψε να υπάρχουν δυο ημέρες όπου θα επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού.

    Μία από αυτές τις γιορτές είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όπου παραδοσιακά συνηθίζεται εκείνη την ημέρα να τρώμε μπακαλιάρο με σκορδαλιά.

    Η δεύτερη ημέρα εξαίρεσης της νηστείας είναι η Κυριακή των Βαΐων.

    Γιατί όμως καθιερώθηκε ο μπακαλιάρος και όχι κάποιο άλλο ψάρι;

    Παλιά, όσοι ζούσαν σε παραθαλάσσιες περιοχές, δεν είχαν πρόβλημα να τρώνε φρέσκα ψάρια σε καθημερινή βάση. Για τον ορεινό πληθυσμό όμως, η μεταφορά του ψαριού αντιμετώπιζε προβλήματα, μιας και δεν υπήρχαν τα μέσα μεταφοράς του φρέσκου ψαριού πριν αυτό αλλοιωθεί.

    Όταν λοιπόν εισάχθηκε ο μπακαλιάρος τον 15ο αιώνα, ήταν ιδανικός, γιατί ήταν ένα φτηνό ψάρι το οποίο μπορεί να διατηρηθεί και εκτός ψυγείου με τη χρήση αλατιού.

    Πατροπαράδοτο έθιμο στα περισσότερα ελληνικά σπίτια είναι την ημέρα της 25ης Μαρτίου στο γιορτινό τραπέζι να σερβίρεται μπακαλιάρος με συνοδεία σκορδαλιάς.

    Ο μπακαλιάρος είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες (Α, D, K, B12), ιχνοστοιχεία (κάλιο, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο και νιασίνη) και φτωχό σε λιπαρά. Τα λίγα λιπαρά που περιέχει ανήκουν κατά βάσει στα ω-3 λιπαρά οξέα τα οποία λειτουργούν ευεργετικά για το ανοσοποιητικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, την καλή υγεία των ματιών και γενικότερα προάγουν την καλή υγεία του οργανισμού.

    Η σκορδαλιά έχει πολύ σκόρδο. Πολλές μελέτες αναφέρουν την προστασία που προσφέρει η κατανάλωση σκόρδου στα αγγεία μας. Ταυτόχρονα έχει μελετηθεί με ενθαρρυντικά αποτελέσματα η δράση της έναντι της υπέρτασης και της αυξημένης χοληστερίνης. Επιπλέον, το σκόρδο είναι πλούσιο σε αλυσίνη, μία ισχυρή αντιμικροβιακή ουσία που προστατεύει τον οργανισμό μας από τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων. Φαίνεται ότι η αλυσίνη σαν φυσικός αντιμικροβιακός παράγοντας δρα και ενάντια στα μικρόβια που αποτελούν την αιτία εμφάνισης του έλκους στομάχου.

    Θερμιδικά ο μπακαλιάρος βραστός ή ψητός αποδίδει περίπου 150 θερμίδες ανά μερίδα.

    Σε περίπτωση που τον τηγανίσετε η θερμιδική του αξία ανεβαίνει στις 380 θερμίδες ανά μερίδα.

    Η σκορδαλιά αποδίδει περίπου 95 θερμίδες ανά κουταλιά της σούπας. Αν λοιπόν αποφασίσουμε να καταναλώσουμε 1 μερίδα μπακαλιάρο τηγανιτό με συνοδεία 4 κ.σ. σκορδαλιά, μιας φέτας ψωμιού και σαλάτας με 1 κ.σ. ελαιόλαδο το γεύμα μας θα αποδώσει 1100 θερμίδες.

    Μπορούμε ωστόσο να επιλέξουμε μπακαλιάρο ψητό με 2 κ.σ. σκορδαλιά και σαλάτα με 1 κ.σ. ελαιόλαδο που θα αποδώσει σαν γεύμα 600 θερμίδες.

    Ο παστός μπακαλιάρος στην αγορά υπάρχει σε 2 τύπους: με κόκκαλα ή φιλέτο, χωρίς κόκκαλα.

    Χρήσιμες συμβουλές για τον παστό μπακαλιάρο

    1.Για τις κροκέτες αλλά και για συνταγές με πολύ παχιά κρούστα, είναι καλύτερα να διαλέξετε ένα φιλέτο χωρίς κόκαλα.

    2.Αγοράζετε φύλλα μπακαλιάρου με λευκό κρέας, παχιά σάρκα και καλοσχηματισμένα, με μια ελαφριά λάμψη από φρέσκο αλάτι.

    3.Αποφεύγετε τα φύλλα των οποίων το κρέας είναι θαμπό ή λίγο κίτρινο ή πρασινωπό και η σάρκα εξαιρετικά ξηρή και σφιχτή. Αυτές είναι ενδείξεις ότι ο μπακαλιάρος είναι μπαγιάτικος ή κακά παστωμένος.

    4.Για να τον ξαλμυρίσετε σωστά, τοποθετήστε στο σκεύος που τον βάζετε να μουλιάσει μια σχάρα και πάνω στη σχάρα τα κομμάτια του μπακαλιάρου. Έτσι θα υπάρχει κενό ανάμεσα στον πυθμένα του σκεύους και τον μπακαλιάρο. Διαφορετικά, το αλάτι που κατακάθεται εξακολουθεί να επηρεάζει το ψάρι. Με αυτόν τον τρόπο και αλλάζοντας το νερό 3-4 φορές, θα ξαλμυρίσει καλύτερα.

    5.Όσο πιο χοντρό είναι το κομμάτι του μπακαλιάρου, τόσο περισσότερες ώρες θα χρειαστεί να μουλιάσει. Τα πολύ χοντρά φύλλα θέλουν για σωστό ξαλμύρισμα τουλάχιστον 20 ώρες.

    6.Αν τον αφήσετε για περισσότερες από 12 ώρες στο νερό, καλό θα ήταν να τον βάλετε στο ψυγείο.

    7.Αλλάζετε το νερό συχνά, κάθε μία ώρα αν είναι δυνατόν.

    8.Αν θέλετε να γλυκάνει εντελώς, βουτήξτε τον την τελευταία φορά σε ελαφρά χλιαρό νερό και αφήστε τον εκεί για 1 ώρα.

    9. Για να απολαύσετε έναν μπακαλιάρο με εξαιρετικά τραγανή κρούστα και τρυφερή σάρκα, φροντίστε να "καίει" πολύ καλά το ελαιόλαδο που θα τον τηγανίσετε.

    10. Μην τον σκεπάζετε αμέσως μόλις τον βγάλετε από το τηγάνι, γιατί θα "ιδρώσει" και θα μαλακώσει η εξωτερική κρούστα.

    bakaliaros skordalia 1

    Μπακαλιάρος τηγανητός με σκορδαλιά (Μερίδες 6)

    Θερμίδες 1100/μερίδα

    Υλικά

    • 1 ½ κιλό μπακαλιάρο ήδη ξαλμυρισμένο
    • 500 γραμμάρια αλεύρι
    • 2 αυγά
    • 2 κουταλιές μπέικιν πάουντερ
    • ελαιόλαδο βιολογικό (για τη σκορδαλιά 3 φλιτζάνια)
    • παντζάρια σαλάτα ή ντομάτες σαλάτα ή ψητές ή χόρτα βραστά
    • 5 σκελίδες βιολογικά σκόρδα
    • 1 κιλό βιολογικές πατάτες
    • 1/2 φλιτζάνι ξίδι
    • Μαϊντανός
    • Άνηθος
    • Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Εκτέλεση

    • Κόβετε τον μπακαλιάρο σε μικρά τεμάχια, αφαιρείτε το δέρμα, αμέσως, τον πλένετε και τον βάζετε σε πήλινη λεκάνη με μπόλικο νερό να μουσκέψει από το βράδυ της προηγούμενης μέρας. Αλλάζετε το νερό 3 φορές τουλάχιστον.
    • Αφαιρείτε τα κόκαλα από τον μπακαλιάρο και τον βάζετε σε τρυπητό να στραγγίξει.
    • Μέσα σε μπολ διαλύετε το αλεύρι σε ανάλογο νερό, ώστε να γίνει ένας πηχτός χυλός.
    • Προσθέτετε τα αυγά στον χυλό χτυπημένα και το μπέικιν πάουντερ.
    • Βουτάτε ένα ένα κομμάτι μπακαλιάρου στον χυλό και το τηγανίζετε σε καυτό ελαιόλαδο, να πάρει ένα χρυσόξανθο χρώμα.
    • Πασπαλίζετε με άνηθο και λίγες φέτες λεμόνι.
    • Ετοιμάζετε τη σκορδιαλιά: Καθαρίζετε τα σκόρδα και τα λιώνετε στο γουδί. Προσθέτετε τις πατάτες, βρασμένες και ξεφλουδισμένες και τις πολτοποιείτε, ώστε να γίνουν αλοιφή και προσθ΄τετε το αλάτι. Ρίχνετε ελαιόλαδο και ξίδι εναλλάξ, δουλεύοντας διαρκώς. Αν θέλετε να γίνει η σκορδαλιά σας, κάπως, πιο αραιή, προσθέτετε 1/2 φλιτζάνι ζωμό λαχανικών. Τη γαρνίρετε με φουντίτσες μαϊντανού και λίγες μαύρες ελιές. Αν θέλετε βάζετε στη σκορδαλιά αμύγδαλα ή καρύδια. Αφού λιώσετε το σκόρδο, προσθέτετε 1/2 φλιτζάνι τσαγιού αμυγδαλόψιχα ή καρυδόψιχα ζεματισμένη και ξεφλουδισμένη και τη δουλεύετε στο γουδί, μέχρι να γίνει σαν αλοιφή κι ετοιμάζετε στη συνέχεια τη σκορδαλιά.
    • Σερβίρεται με ντομάτες κομμένες στη μέση και ψητές στο γκριλ με λίγο λαδάκι ή με παντζάρια ή χόρτα. 
     
  • Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για την υγεία μας

     

    Η βιταμίνη Κ για να είναι βιοδιαθέσιμη πρέπει να έχει τη μορφή Κ2 ή μενακινόνη 7.

    Η βιταμίνη Κ2, συνήθως, προέρχεται από βιολογικό natto που είναι προϊόν ζύμωσης της σόγιας.

    Τα φρούτα, τα λαχανικά, τα μανιτάρια, τα βότανα, τα φύκη και τα φυτικά ένζυμα βοηθούν την απορρόφησή της.

    Η βιταμίνη Κ είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και ναφθοκινόνη.

    Οι ναφθοκινόνες περιλαμβάνουν τη φυλλοκινόνη ή βιταμίνη Κ1 και τη μετακινόνη ή βιταμίνη Κ2.

    Η βιταμίνη Κ1 παράγεται από τα ανώτερα φυτά και τα φύκη και οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις της βρίσκονται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως σπανάκι, μαρούλι κ.ά.

    Οι μετακινόνες παράγονται από ένα ευρύ φάσμα βακτηρίων, όπως τα φιλικά βακτήρια της εντερικής χλωρίδας του ανθρώπου. Οι πιο γνωστές μετακινόνες είναι η μετακινόνη MK-4 που παράγεται σε ανθρώπινους ιστούς με τη μετατροπή της φυλλοκινόνης μέσω της διατροφής.

    Την καλύτερη απορρόφηση έχουν οι μετακινόνες με μακρά πλευρική αλυσίδα, όπως η μετακινόνη 7 ή MK-7 που έχει και μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής, υψηλότερα επίπεδα ορού αίματος και καλύτερη δράση.

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος, γιατί συμβάλλει στην παραγωγή των λειτουργικών πρωτεϊνικών παραγόντων, όπως προθρομβίνη, προκομβερτίνη κ.ά. που συντίθεται στο ήπαρ.

    Η έλλειψη βιταμίνης Κ προκαλεί αιμορραγίες.

    Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία πρωτεϊνών που συντίθεται σε άλλους ιστούς, όπως η οστεοκαλσίνη που συντίθεται από τους οστεοβλάστες  και η Matrix gla protein (MGP) που συντίθεται στον χόνδρο και τα τοιχώματα των αγγείων. Οι δύο αυτές πρωτεϊνες εμπλέκονται στον μεταβολισμό των οστών. Η οστεοκαλσίνη είναι υπεύθυνη για την ενσωμάτωση του ασβεστίου στα οστά.

    Η βιταμίνη Κ2 είναι αποτελεσματική στην οστεοπόρωση και μειώνει σημαντικά την απώλεια της οστικής μάζας και τον κίνδυνο καταγμάτων σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση, ιδίως όταν συνδυάζεται με τη βιταμίνη D3 και διαιτητικό ασβέστιο σε ασθενείς με νόσο Parkinson, νόσο Alzheimer, κίρρωση ήπατος, ασθενείς που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και άτομα που λαμβάνουν κορτικοστερεοειδή ή οξική λευπρολίδη ή λευπρορελίνη

    Η MGP εμποδίζει την εναπόθεση ασβεστίου στις αρτηρίες.

    Η βιταμίνη Κ2 εμποδίζει την ασβεστοποίηση των αρτηριών και τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων.

    Η βιταμίνη Κ2 έχει ισχυρή αντκαρκινική δράση.

    Η βιταμίνη Κ βοηθάει στην εύρυθμη λειτουργία του ήπατος και στην παραγωγή των λειτουργικών παραγόντων πήξεως.

    Ποιοι πρέπει να πρέπει να παίρνουν οπωσδήποτε βιταμίνη Κ

    Όταν είναι περιορισμένη η απορρόφηση των λιπών

    Όταν λαμβάνεται αντιπηκτική θεραπεία

    Όταν λαμβάνονται φάρμακα ή ουσίες που μειώνουν την απορρόφηση της βιταμίνης Κ, όπως χολεστυραμίνη, χολεστιπόλη, ορλιστάτη κ.ά

    Όσοι έχουν οστεοπόρωση

    Όσοι έχουν αιμορραγία 

    Όσοι έχουν ηπατική ανεπάρκεια

    Όσες γυναίκες κινδυνεύουν από κατάγματα στην εμμηνόπαυση

    Όσοι έχουν πάθει κατάγματα

    Όσοι έχουν νόσο Parkinson

    Όσοι έχουν νόσο Alzheimer

    Όσοι έχουν κίρρωση ήπατος

    Όσοι έχουν νευρική ανορεξία

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Όσοι έχουν υποστεί εγκεφαλικό

    Όσοι παίρνουν κορτικοστερεοειδή

    Όσοι έχουν καρκίνο

    Όσοι παίρνουν λευπρολίδη και συναφή φάρμακα

    Όσοι έχουν απόφραξη χοληφόρων

    Όσοι έχουν κοιλιοκάκη

    Όσοι έχουν ελκώδη κολίτιδα

    Όσοι έχουν νόσο Crohn

    Όσοι έχουν κατά τόπους εντερίτιδα

    Όσοι έχουν κυστική ίνωση

    Όσοι έχουν σύνδρομο βραχέος εντέρου 

    Όσοι έχουν χειρουργηθεί στο έντερο

    Όσοι έχουν αθηροσκλήρωση

    Όσοι παίρνουν αντιβιοτικά που διαταράσσουν την ισορροπία της εντερικής χλωρίδας

    Όσοι κάνουν δίαιτες ή έχουν χαμηλή διαιτητική πρόσληψη και υποσιτισμό

    Όσοι είναι ηλικιωμένοι

    Τα νεογέννητα που έχουν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Κ και εμφανίζουν αιμορραγική νόσο νεογνών, γι΄αυτό στα νεογέννητα χορηγείται προληπτικά

    vitami K 2

    Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Κ

    Εύκολο μελάνιασμα

    Συχνές ρινορραγίες

    Αιμορραγία ούλων

    Βαριά εμμηνορρυσία

    Αίμα στα ούρα

    Αίμα στα κόπρανα

    Δοσολογία βιταμίνης Κ

    Βρέφη 0-6 μηνών 2 μg

    Βρέφη 6-12 μηνών 2,5 μg

    Παιδιά 1-3 ετών 30 μg

    Παιδιά 4-8 ετών 55 μg

    Παιδιά 9-13 ετών 60 μg

    Έφηβοι 14-18 ετών 75 μg

    Ενήλικες άνω των 19 ετών 90 μg για τις γυναίκες και 120 μg για τους άνδρες

    Για την παραγωγή λειτουργικών πρωτεϊνών που συντίθεται εκτός ήπατος, όπως η οστεοκαλσίνη και η MGP απαιτούνται διπλάσιες δοσολογίες.

    Η βιταμίνη Κ δεν είναι τοξική ακόμη και σε υψηλές δοσολογίες. Να προτιμάτε την Κ2. Η Κ1 σε κάποιες περιπτώσεις δεν είναι δραστική και η Κ3 που είναι συνθετική βιταμίνη Κ ή μεναδιόνη σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, αιμολυτική αναιμία και βλάβη ήπατος.

    Η βιταμίνη Κ μειώνει τη δράση των αντιπηκτικών, γι΄αυτό πρέπει να λαμβάνεται με ιατρική καθοδήγηση

    Η βιταμίνη Ε σε δοσολογία άνω των 800 IU ανταγωνίζεται τη δράση της βιταμίνης Κ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνη Κ

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνη Κ

    vitamin K 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Όσοι έχουν καρκίνο πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την βιταμίνη Κ

    Χρήσιμες πληροφορίες για την βιταμίνη Κ

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Εξαφανίστε τους μαύρους κύκλους

    Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

    Δίαιτα για όσους παίρνουν Sintrom

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    www.emedi.gr