Σάββατο, 03 Νοεμβρίου 2018 13:49

Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Για όσους έχουν διαβήτη!

Το υψηλό επίπεδο σακχάρου στο αίμα είναι ένδειξη διαβήτη

Αν πηγαίνετε να ουρήσετε πάνω από 12 φορές την ημέρα ή πάνω από 3 φορές σε ένα τρίωρο, πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος ή ούρων για σάκχαρο.

Απαιτείται εξέταση σακχάρου νηστείας.

Ο σακχαρώδης διαβήτης προκαλεί αρτηριακές παθήσεις, καρδιοπάθειες, πρόωρη απώλεια δοντιών και πρόωρη γήρανση. Επίσης, προκαλεί χρόνια φλεγμονή και μολύνσεις.

Στον διαβήτη υπάρχει αδυναμία επεξεργασίας της παραπανίσιας γλυκόζης και η ινσουλίνη δεν μπορεί να κάνει τους μυς να χρησιμοποιήσουν το σάκχαρο κι αυτό συσσωρεύεται στο αίμα. Μπορεί, ακόμη, να δυσλειτουργούν τα βήτα παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

Τα αναψυκτικά και κυρίως, τα light προκαλούν μεταβολικό σύνδρομο και παχυσαρκία, γιατί επιφέρουν αντίσταση στην ινσουλίνη και φλεγμονή.

Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο φάρμακο για το διαβήτη είναι το glucophage ή μετφορμίνη που βοηθά τους μυς να χρησιμοποιούν περισσότερη γλυκόζη και εμποδίζει το συκώτι να παράγει υπερβολικές ποσότητες γλυκόζης, όμως προκαλεί διάρροια.

Όσοι πάσχουν από διαβήτη, έχουν υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, είτε επειδή το πάγκρεάς τους δεν κατασκευάζει αρκετή ινσουλίνη είτε επειδή οι μυς, το λίπος, το συκώτι και άλλα κύτταρα δεν αφήνουν την ινσουλίνη να παραδώσει τη γλυκόζη.

Όσοι έχουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, η διάγνωση του οποίου γίνεται, συνήθως, στην παιδική ηλικία, σημαίνει ότι το πάγκρεας δεν κατασκευάζει καθόλου ινσουλίνη, λόγω αυτοάνοσης επίθεσης στα κύτταρα που την παράγουν.

Όσοι αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, σημαίνει ότι τα κύτταρα ανθίστανται στην ινσουλίνη και η γλυκόζη κυκλοφορεί στο αίμα και δεν χρησιμοποιείται για να τροφοδοτήσει τα κύτταρα.

Όταν κάποιος τρώει πολύ, το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται και τα κύταρα β παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας. Η ινσουλίνη μεταφέρει γλυκόζη από το εξωτερικό στο εσωτερικό των κυττάρων, στους μυς, κυρίως, και το σώμα τη χρησιμοποιεί, ως πηγή ενέργειας.

Οι τροφές είτε είναι πρωτεϊνες είτε λίπη είτε υδατάνθρακες, διασπώνται σε γλυκόζη. Όταν υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη και κάποιος τρώει υπερβολικά, τα κύτταρα του σώματος δεν είναι σε θέση να απορροφήσουν την παραπανήσια γλυκόζη και αυξάνονται τα επίπεδά της στο αίμα.

Όταν απαιτείται περισσότερη ινσουλίνη από το πάγκρεας για να μεταφερθεί η παραπανήσια γλυκόζη από το αίμα, το πάγκρεας μπορεί να μην μπορεί να ανταποκριθεί. Το αυξημένο λίπος στο σώμα προκαλεί αντίσταση στην ινσουλίνη, το οποίο αυξάνει την πρόσληψη τροφής, συσσωρεύεται περισσότερο λίπος και υπάρχει μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Μειώνοντας την κατανάλωση τροφής κάθε μέρα, ένας διαβητικός μπορεί να ελαττώσει την πρόσληψη βάρους και να χάσει βάρος.

Η συχνή ούρηση και η κόπωση είναι συμπτώματα, αλλά οι πιο σοβαρές συνέπειες του διαβήτη είναι η αρθρίτιδα, οι μολύνσεις, η νεφρική ανεπάρκεια, η ταχεία γήρανση των αρτηριών, τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά, τα προβλήματα μνήμης, η ανικανότητα, η βλάβη στα περιφερικά νεύρα και τα προβλήματα όρασης και η τύφλωση.

stop diabetes 3

Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

-Χάστε βάρος. Με την απώλεια βάρους θα μεταβάλετε άμεσα την αντίδραση σώματος στην ινσουλίνη και θα εξαφανισθεί η γλυκοζυλίωση. Να εξετάζετε την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, που δείχνει το μέσο όρο του σακχάρου σε διάστημα 3 μηνών.

-Τριάντα λεπτά γυμναστική την ημέρα είναι απαραίτητα για να διατηρείται η πίεση υπό έλεγχο. Η υψηλή αρτηριακή πίεση και το υψηλό σάκχαρο αίματος προκαλούν γήρανση των αρτηριών και ρωγμές στα αρτηριακά τοιχώματα και προκαλείται φλεγμονή και αθηροσκλήρωση. Αν οι αρτηρίες έχουν θρόμβους δεν μπορούν να μεταφέρουν αίμα στην καρδιά, στον εγκέφαλο, στο πέος και στην κλειτορίδα και προκαλούνται έμφραγμα, εγκεφαλικά, ανικανότητα και αδυναμία οργασμού. Η σωματική δραστηριότητα βελτιώνει την ικανότητα της γλυκόζης να παραδίδει γλυκόζη σε πολλά κύτταρα και στα μυϊκά.

-Συστατικά για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη. Το τζίνσενγκ, η κανέλα και το τσάι αυξάνουν την δεκτικότητα στην ινσουλίνη και μειώνουν τον κίνδυνο γήρανσης από τον διαβήτη. Οι καρποί του τζίνσενγκ και η κανέλα αυξάνουν την δραστικότητα  της ινσουλίνης κατά 50%. Το χρώμιο, σε δοσολογία 200 mcg ημερησίως αυξάνει, επίσης, την ευαισθησία στην ινσουλίνη.

-Να πίνετε καφέ. Ο καφές μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και την ανάπτυξη διαβήτη κατά 25%. Να μην βάζετε ζάχαρη στον καφέ, γιατί κινδυνεύετε από καρκίνο παγκρέατος.

-Να τρώτε chia: Οι ανεπεξέργαστοι, αναποφλοίωτοι σπόροι, με γεύση καρυδιού και πολλά ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. 30 γραμμάρια σπόροι Chia μειώνουν τη μεταγευματική υπεργλυκαιμία, την πίεση του αίματος και τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων. 30 γραμμάρια σπόροι Chia 2 φορές την ημέρα συνιστώνται.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

stop diabetes 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Ντομάτα

Αλόη Βέρα

Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

Λούπινα

Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

Επιθέματα ινσουλίνης

Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

Αναλώσιμα Διαβήτη

Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

Πρόληψη υπογλυκαιμίας

Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

Η νέα ινσουλίνη

Ταινίες εξέτασης ούρων

Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

Μεταβολικό σύνδρομο

Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

Διαβητικό πόδι

Διαιτολόγιο για διαβητικούς

Λιραγλουτίδη

Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

Μετφορμίνη

Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

Λιραγλουτίδη

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1832 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019 20:50
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκεφαλοπάθεια Wernicke Εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Εγκεφαλοπάθεια Wernicke οξεία, υποξεία ή χρόνια νευρολογική διαταραχή.

    Χαρακτηριστικά: σύγχυση, απάθεια, νάρκη, αταξία, νυσταγμός, οφθαλμοπληγία.

    Συνήθως, προκαλείται από χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και συνοδεύεται από οργανική αμνησία και άλλες διαιτητικές πολυνευροπάθειες. Συνήθης πορεία, οξεία, υποξεία, χρόνια.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βιοχημικές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από εξάντληση των αποθεμάτων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα της θειαμίνης (βιταμίνη Β1). Η πάθηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας διαταραχών ανεπάρκειας θειαμίνης που περιλαμβάνει την ενδημική μορφή πολυνευρίτιδας, σε όλες τις μορφές του, και το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff. Όταν εμφανίζεται ταυτόχρονα με το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff είναι γνωστό ως σύνδρομο Wernicke-Korsakoff.

    Κλασικά, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke χαρακτηρίζεται από μια τριάδα συμπτωμάτων: οφθαλμοπληγία, αταξία και σύγχυση. Περίπου το 10% των ασθενών εμφανίζουν και τα τρία χαρακτηριστικά, ενώ μπορεί επίσης να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Ενώ συνήθως θεωρείται ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζει τα υποσιτισμένα άτομα με κατάχρηση αλκοόλ, μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία ασθενειών.

    Αντιμετωπίζεται με συμπλήρωμα θειαμίνης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων και συχνά πλήρη υποχώρηση, ιδιαίτερα σε εκείνους όπου η κατάχρηση αλκοόλ δεν είναι η υποκείμενη αιτία. Συχνά και άλλα θρεπτικά συστατικά πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την αιτία.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να είναι παρούσα στο γενικό πληθυσμό με επιπολασμό περίπου 2%, και θεωρείται υποδιαγνωσμένη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι:

    • Οφθαλμοπληγία. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες διαταραχές της οφθαλμικής κίνησης, που επηρεάζουν συχνότερα τον πλάγιο ορθό μυ. Ο πλευρικός νυσταγμός παρατηρείται συχνότερα αν και μπορεί να παρατηρηθεί πλευρική παράλυση του ορθού, συνήθως αμφοτερόπλευρη.
    • Αταξία. Επίσης, παρατηρείται ανισορροπία ή οποιοδήποτε παρεγκεφαλιδικό σημείο.
    • Σύγχυση. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες ψυχικές αλλαγές. Έχει 82% επίπτωση.

    Ωστόσο, στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει και τα τρία συμπτώματα, και η πλήρης τριάδα εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ εκείνων που έχουν κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.

    Επίσης, ένα πολύ πιο ποικίλο φάσμα συμπτωμάτων έχει βρεθεί σε ασθενείς με αυτή την πάθηση, όπως:

    • Μεταβολές της κόρης του ματιού, αιμορραγία αμφιβληστροειδούς, οίδημα θηλών, μειωμένη όραση και ακοή,  απώλεια όρασης και απώλεια ακοής
    • Κόπωση, απάθεια, ευερεθιστότητα, υπνηλία, ψυχική ή/και κινητική επιβράδυνση
    • Δυσφαγία, κοκκίνισμα, υπνική άπνοια, επιληψία και λήθαργος
    • Γαλακτική οξέωση
    • Εξασθένηση της μνήμης, αμνησία, κατάθλιψη, ψύχωση
    • Υποθερμία, πολυνευροπάθεια, υπεριδρωσία

    Αν και η υποθερμία συνήθως διαγιγνώσκεται με θερμοκρασία σώματος 35 °C ή μικρότερη, η αρχόμενη ψύξη που προκαλείται από την απορρύθμιση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) πρέπει να παρακολουθείται επειδή μπορεί να προάγει την ανάπτυξη λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει ότι αισθάνεται κρύο, ακολουθούμενο από ήπια ρίγη, κρύο δέρμα, μέτρια ωχρότητα, ταχυκαρδία, υπέρταση και τρόμοαρρυθμίες. Συνιστώνται τεχνικές εξωτερικής θέρμανσης για την πρόληψη της υποθερμίας. Μεταξύ των συχνά μεταβαλλόμενων λειτουργιών είναι το καρδιοαγγειακό. Μπορεί να υπάρχει ταχυκαρδία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, ορθοστατική υπόταση, αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Η έλλειψη θειαμίνης μερικές φορές επηρεάζει άλλους σημαντικούς καταναλωτές ενέργειας, το μυοκάρδιο, και επίσης οι ασθενείς μπορεί να έχουν αναπτύξει καρδιομεγαλία. Καρδιακή ανεπάρκεια με σύνδρομο γαλακτικής οξέωσης έχει παρατηρηθεί. Οι καρδιακές ανωμαλίες είναι μια πτυχή της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Οι λοιμώξεις έχουν επισημανθεί ως μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Επιπλέον, λοιμώξεις είναι συνήθως παρούσες σε παιδιατρικές περιπτώσεις. Στο τελευταίο στάδιο μπορεί να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα: υπερθερμία, αυξημένος μυϊκός τόνος, σπαστική παράλυση, χοριακές δυσκινησίες και κώμα. Λόγω της συχνής εμπλοκής της καρδιάς, των ματιών και του περιφερικού νευρικού συστήματος, αρκετοί συγγραφείς προτιμούν να την αποκαλούν νόσο Wernicke παρά απλώς εγκεφαλοπάθεια.  Στο σύνδρομο Wernicke Korsakoff ορισμένα μεμονωμένα συμπτώματα είναι παρόντα περίπου στο ένα τρίτο.

    Ανάλογα με τη θέση της εγκεφαλικής βλάβης είναι πιο συχνά διαφορετικά συμπτώματα:

    • Εγκεφαλικό στέλεχος. Οφθαλμικά: μεταβολές της κόρης. Εξωφθάλμια μυϊκή παράλυση. Παράλυση βλέμματος: νυσταγμός
    • Υποθάλαμος. Μυελός: ραχιαίος πυρήνας. Αυτόνομη δυσλειτουργία: θερμοκρασία, καρδιοαγγειακό, αναπνευστικό.
    • Μυελός: Αιθουσαία περιοχή. Παρεγκεφαλίδα. Αταξία.
    • Θάλαμος. Αμνησιακό σύνδρομο για πρόσφατη μνήμη.

    Χαρακτηριστικές είναι οι μικρές πετεχειώδεις αιμορραγίες.

    • Διάχυτη εγκεφαλική δυσλειτουργία. Αλλοιωμένη γνωστική λειτουργία: Κατάσταση σύγχυσης.
    • Εγκεφαλικό στέλεχος: Μείωση της συνείδησης.
    • Οι βλάβες του υποθαλάμου μπορεί επίσης να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο είναι γνωστό σε άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, προκαλώντας δυσπλασίες και λοιμώξεις.

    Σύνδρομο Korsakoff

    Το σύνδρομο Korsakoff, που χαρακτηρίζεται από εξασθένηση της μνήμης, σύγχυση και αλλαγές προσωπικότητας, έχει μια ισχυρή και αναγνωρισμένη σχέση με την εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό ασθενών με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff έχουν επίσης περιφερική νευροπάθεια και πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλκοόλ έχουν αυτή τη νευροπάθεια χωρίς άλλα νευρολογικά σημεία ή συμπτώματα. Το σύνδρομο Korsakoff εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke λόγω χρόνιου αλκοολισμού. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ εκείνων που δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ. Έως και το 80% των ασθενών με την εγκεφαλοπάθεια wernicke που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ αναπτύσσουν σύνδρομο Korsakoff. Στο Korsakoff's συνήθως παρατηρείται ατροφία του θαλάμου και προσβολή του μετωπιαίου λοβού. Σε μια μελέτη, οι μισές περιπτώσεις Wernicke-Korsakoff είχαν καλή ανάρρωση από την αμνησιακή κατάσταση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 μήνες έως 10 χρόνια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke θεωρείται κλασσικά ως μια ασθένεια μόνο των ατόμων που πίνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, αλλά εντοπίζεται επίσης σε άτομα με χρόνιo υποσιτισμό και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.

    Οι τεκμηριωμένες αιτίες της εγκεφαλοπάθειας Wernicke περιλαμβάνουν:

    • Παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια διάρροια, κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn, ουραιμία, θυρεοτοξίκωση
    • Έμετος, υπερέμεση, δυσαπορρόφηση, γαστρεντερικές επεμβάσεις ή ασθένειες
    • Ατελής παρεντερική διατροφή, πείνα/νηστεία
    • Χημειοθεραπεία, νεφρική αιμοκάθαρση, διουρητική θεραπεία, μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων/μυελού
    • Καρκίνος, AIDS, νόσος Creutzfeldt-Jakob, πυρετικές λοιμώξεις
    • Αυτή η ασθένεια μπορεί ακόμη και να εμφανιστεί σε ορισμένα άτομα με φυσιολογικά ή ακόμα και υψηλά επίπεδα θειαμίνης στο αίμα και είναι άτομα με ανεπάρκεια στην ενδοκυτταρική μεταφορά αυτής της βιταμίνης. Επιλεγμένες γενετικές μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του γονιδίου 1 που μοιάζει με τρανσκετολάση που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ, των μεταλλάξεων πρωτεΐνης μεταφορέα θειαμίνης SLC19A2 και του γονιδίου της αφυδρογονάσης της αλδεΰδης-2, που μπορεί να προδιαθέτουν σε διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Το αλληλόμορφο APOE epsilon-4, που εμπλέκεται στη νόσο του Alzheimer, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων.

    encephalopathy neurology thiamine b1 diagnosis original

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η ανεπάρκεια θειαμίνης και τα σφάλματα στο μεταβολισμό της θειαμίνης πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η θειαμίνη, που ονομάζεται επίσης βιταμίνη Β1, βοηθά στη διάσπαση της γλυκόζης. Συγκεκριμένα, δρα ως ουσιαστικό συνένζυμο στον κύκλο TCA και στην παράκαμψη της φωσφορικής πεντόζης. Η θειαμίνη μεταβολίζεται πρώτα στην πιο δραστική της μορφή, τη διφωσφορική θειαμίνη (TDP), πριν χρησιμοποιηθεί. Το σώμα έχει μόνο 2-3 εβδομάδες αποθεμάτων θειαμίνης, τα οποία εξαντλούνται εύκολα χωρίς πρόσληψη ή εάν η εξάντληση συμβεί γρήγορα, όπως σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις ή σε διαβήτη.

    Η θειαμίνη εμπλέκεται σε:

    • Μεταβολισμό υδατανθράκων και απελευθέρωση ενέργειας.
    • Παραγωγή νευροδιαβιβαστών συμπεριλαμβανομένου του γλουταμικού οξέος και του GABA.
    • Μεταβολισμό λιπιδίων, απαραίτητος για την παραγωγή μυελίνης.
    • Τροποποίηση αμινοξέων. Πιθανώς συνδέεται με την παραγωγή ταυρίνης, μεγάλης καρδιακής σημασίας.

    ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η πρωτογενής νευρολογική βλάβη που προκαλείται από ανεπάρκεια θειαμίνης στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι τριπλή: οξειδωτική βλάβη, μιτοχονδριακός τραυματισμός που οδηγεί σε απόπτωση και άμεση διέγερση μιας προ-αποπτωτικής οδού. Η ανεπάρκεια θειαμίνης επηρεάζει τόσο τους νευρώνες όσο και τα αστροκύτταρα, τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου. Η ανεπάρκεια θειαμίνης μεταβάλλει την πρόσληψη γλουταμικού από αστροκύτταρα, μέσω αλλαγών στην έκφραση των μεταφορέων αστροκυττάρου γλουταμικού EAAT1 και EAAT2, οδηγώντας σε διεγερτική τοξικότητα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν αυτές στον υπότυπο μεταφορέα GABA GAT-3, GFAP, συνθετάση γλουταμίνης και στο κανάλι Aquaporin 4. Η εστιακή γαλακτική οξέωση προκαλεί επίσης δευτερογενές οίδημα, οξειδωτικό στρες, φλεγμονή και βλάβη της λευκής ουσίας.

    Παθολογική ανατομία

    Παρά το όνομά του, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke δε σχετίζεται με την περιοχή του Wernicke, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ερμηνεία του λόγου και της γλώσσας. Στις περισσότερες, οι πρώιμες βλάβες αντιστρέφονται πλήρως με άμεσα και επαρκή συμπληρώματα διατροφής. Οι βλάβες είναι συνήθως συμμετρικές στην περικοιλιακή περιοχή, τον διεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο, τον υποθάλαμο και την παρεγκεφαλιδική ρίζα. Οι βλάβες του εγκεφαλικού στελέχους μπορεί να περιλαμβάνουν πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV, VI και VIII, τους έσω θαλαμικούς πυρήνες και το ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οίδημα μπορεί να εντοπιστεί στις περιοχές που περιβάλλουν την τρίτη κοιλία και την τέταρτη κοιλία, εμφανίζοντας επίσης πετέχειες και μικρές αιμορραγίες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί πολλαπλασιασμός ενδοθηλίου, υπερπλασία τριχοειδών αγγείων, απομυελίνωση και απώλεια νευρώνων. Ένας αλλοιωμένος αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να προκαλέσει διαταραγμένη απόκριση σε ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας ή της νόσου Wernicke γίνεται κλινικά. Τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να διαγνωστεί σε οποιονδήποτε ασθενή με δύο ή περισσότερα από τα κύρια συμπτώματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Η ευαισθησία της διάγνωσης από την κλασική τριάδα είναι 23% αλλά αυξάνεται στο 85% λαμβάνοντας δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κλασικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι αρκεί η υποψία της παρουσίας της νόσου με ένα μόνο από τα κύρια συμπτώματα.

    Διάγνωση εγκεφαλοπάθειας Wernicke μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα: Σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης (ή απώλεια συνείδησης, λήθαργος ή κώμα), απώλεια μνήμης, αταξία ή αστάθεια, οφθαλμοπληγία ή νυσταγμός και ανεξήγητη υπόταση με υποθερμία. Η παρουσία μόνο ενός σημείου θα πρέπει να είναι επαρκής για θεραπεία. Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke παραμένει μια κλινικά διαγνωσμένη κατάσταση. Ούτε η μαγνητική τομογραφία ούτε οι μετρήσεις ορού που σχετίζονται με τη θειαμίνη είναι επαρκείς διαγνωστικοί δείκτες σε όλες τις περιπτώσεις. Η εμπλοκή των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και της κεντρικής φαιάς ουσίας στη μαγνητική τομογραφία είναι πολύ συγκεκριμένη για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke στο κατάλληλο κλινικό περιβάλλον. Η μη ανάρρωση μετά τη λήψη συμπληρωμάτων με θειαμίνη είναι ασαφής. Το αναστρέψιμο κυτταροτοξικό οίδημα θεωρείται η πιο χαρακτηριστική βλάβη της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η εντόπιση των βλαβών είναι πιο συχνά άτυπη μεταξύ των ατόμων που πίνουν κατάλληλες ποσότητες αλκοόλ, ενώ η τυπική ενίσχυση της αντίθεσης στον θάλαμο συχνά σχετίζεται με κατάχρηση αλκοόλ.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Υπάρχουν νοσοκομειακά πρωτόκολλα για πρόληψη με συμπληρώματα θειαμίνης παρουσία: ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ ή σχετικών κρίσεων, απαίτησης για ενδοφλέβια γλυκόζη, ενδείξεων υποσιτισμού, κακής διατροφής, πρόσφατης διάρροιας ή εμετού, περιφερικής νευροπάθειας, παροδικών ασθενειών, τρομώδες παραλήρημα  και άλλα. Ορισμένοι ειδικοί συμβουλεύουν ότι η παρεντερική θειαμίνη πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς σε κίνδυνο στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Στην κλινική διάγνωση θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πρώιμα συμπτώματα είναι μη ειδικά, και η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να παρουσιάζεται με μη ειδικά ευρήματα. Υπάρχει συναίνεση για την παροχή υδατοδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων μετά από γαστρικές επεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ορισμένα τρόφιμα έχουν συμπληρωθεί με θειαμίνη και έχουν μειωθεί τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η αποφυγή ή ο μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ και η επαρκής διατροφή μειώνουν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του συνδρόμου Wernicke-Korsakoff.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    • Ενδοφλέβια συμπληρώματα θειαμίνης
    • Υποστηρικτικά μέτρα

    Τα περισσότερα συμπτώματα θα βελτιωθούν γρήγορα εάν οι ελλείψεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η διαταραχή της μνήμης μπορεί να είναι μόνιμη. Σε ασθενείς που είναι ύποπτοι για εγκεφαλοπάθεια Wernicke, η θεραπεία με θειαμίνη θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Θα πρέπει να ληφθεί αμέσως αίμα για έλεγχο για τα επίπεδα θειαμίνης, άλλων βιταμινών και μετάλλων. Μετά από αυτό, θα πρέπει να χορηγείται άμεση ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή δόση θειαμίνης δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Η χορήγηση θειαμίνης συνήθως συνεχίζεται μέχρι να σταματήσει η κλινική βελτίωση. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των πιθανών αιτιών και τα πολλαπλά συμπτώματα και επειδή υπάρχει χαμηλός υποτιθέμενος κίνδυνος τοξικότητας της θειαμίνης, επειδή η θεραπευτική ανταπόκριση είναι συχνά δραματική από την πρώτη ημέρα, ορισμένοι ιατροί υποδεικνύουν παρεντερική θειαμίνη εάν υπάρχει υποψία εγκεφαλοπάθειας Wernicke, τόσο ως πηγή για διάγνωση, όσο και ως θεραπεία. Η διάγνωση υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση στην παρεντερική θειαμίνη, αλλά δεν αρκεί για να αποκλειστεί από την έλλειψή της. Η παρεντερική χορήγηση θειαμίνης σχετίζεται με πολύ μικρό κίνδυνο αναφυλαξίας. Τα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να έχουν κακή διατροφική πρόσληψη αρκετών βιταμινών και μειωμένη απορρόφηση, μεταβολισμό και αποθήκευση θειαμίνης. μπορεί επομένως να απαιτούν υψηλότερες δόσεις. Εάν χορηγηθεί γλυκόζη, όπως σε άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ που είναι επίσης υπογλυκαιμικά, η θειαμίνη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα. Εάν αυτό δε γίνει, η γλυκόζη θα καταναλώσει γρήγορα τα υπόλοιπα αποθέματα θειαμίνης, επιδεινώνοντας αυτή την κατάσταση. Η παρατήρηση οιδήματος στην μαγνητική τομογραφία, καθώς και η εύρεση μακροφάγων υποδεικνύει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Θα πρέπει επίσης να αναζητηθούν και άλλες διατροφικές ανωμαλίες, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τη νόσο. Ειδικότερα, το μαγνήσιο, ένας συμπαράγοντας της τρανσκετολάσης μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη νόσο. Άλλα συμπληρώματα μπορεί επίσης να χρειαστούν, όπως: κοβαλαμίνη, ασκορβικό οξύ, φυλλικό οξύ, νικοτιναμίδιο, ψευδάργυρος, φώσφορος και σε ορισμένες περιπτώσεις ταυρίνη, ιδιαίτερα κατάλληλη όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Προτείνεται διατροφή καθοδηγούμενη από τον ασθενή. Σε ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, συνιστώνται ακόμη υψηλότερες δόσεις παρεντερικής θειαμίνης. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ταυτόχρονες τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Μεταξύ της μειοψηφίας που διαγιγνώσκεται, η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 17%. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν το θάνατο πιστεύεται ότι είναι οι λοιμώξεις και οι ηπατικές δυσλειτουργίες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Wernickes encephalopathy

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Ανεπάρκεια αργινινοσουκινάσης

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σύνδρομο του Reye

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Κακοήθης υπέρταση

    Υπονατριαιμία

    Εγκεφαλική παράλυση

    Επιληπτική κατάσταση

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Σύνδρομο Korsakoff

    Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών

    Νόσος Kawasaki

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    Νόσος Prion

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Γαγγραινώδες Πυόδερμα Γαγγραινώδες Πυόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Το γαγγραινώδες πυόδερμα είναι μια σπάνια πάθηση που προκαλεί την ανάπτυξη μεγάλων, επώδυνων πληγών (έλκη) στο δέρμα σας, πιο συχνά στα πόδια σας.

    Τα ακριβή αίτια του γαγγραινώδους πυόδερμα είναι άγνωστα, αλλά φαίνεται ότι πρόκειται για διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Τα άτομα που έχουν ορισμένες υποκείμενες παθήσεις, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή η αρθρίτιδα, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα. Τα έλκη του γαγγραινώδους πυοδέρματος μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα. Συνήθως υποχωρούν με τη θεραπεία, αλλά οι ουλές και οι υποτροπές είναι συχνές. Το γαγγραινώδες πυόδερμα συνήθως ξεκινά με ένα μικρό, κόκκινο εξόγκωμα στο δέρμα σας, το οποίο μπορεί να μοιάζει με δάγκωμα αράχνης. Μέσα σε λίγες μέρες, αυτό το εξόγκωμα μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη, επώδυνη ανοιχτή πληγή. Το έλκος εμφανίζεται συνήθως στα πόδια σας, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα σας. Μερικές φορές εμφανίζεται γύρω από τα χειρουργικά σημεία. Εάν έχετε πολλά έλκη, μπορεί να αναπτυχθούν και να συγχωνευθούν σε ένα μεγαλύτερο έλκος. Μιλήστε με το γιατρό σας εάν αναπτύξετε μια επώδυνη, ταχέως αναπτυσσόμενη πληγή του δέρματος.

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η ακριβής αιτία του γαγγραινώδους πυοδέρματος είναι άγνωστη. Η πάθηση δεν είναι μολυσματική ή μεταδοτική. Συχνά σχετίζεται με αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ελκώδης κολίτιδα, η νόσος του Crohn και η αρθρίτιδα. Και μπορεί να έχει ένα γενετικό υπόβαθρο. Εάν έχετε γαγγραινώδες πυόδερμα με ένα νέο τραύμα του δέρματος μπορεί να προκαλέσει νέα έλκη.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα, όπως:

    • Η ηλικία και το φύλο σου. Η πάθηση μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και είναι πιο συχνή μεταξύ 20 και 50 ετών.
    • Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Τα άτομα με ασθένεια του πεπτικού συστήματος, όπως η ελκώδης κολίτιδα ή η νόσος του Crohn, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα.
    • Η αρθρίτιδα. Τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.
    • Διαταραχές του αίματος. Άτομα με οξεία μυελογενή λευχαιμία, μυελοδυσπλασία ή μυελοϋπερπλαστική διαταραχή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Οι πιθανές επιπλοκές του γαγγραινώδους πυοδέρματος περιλαμβάνουν μόλυνση, ουλές, ανεξέλεγκτο πόνο, κατάθλιψη και απώλεια κινητικότητας.

    189170

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Δε μπορείτε να αποτρέψετε πλήρως το γαγγραινώδες πυόδερμα. Εάν έχετε την πάθηση, προσπαθήστε να αποφύγετε να τραυματίσετε το δέρμα σας. Τραυματισμός στο δέρμα σας, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής επέμβασης, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία νέων ελκών. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης πάθησης που μπορεί να προκαλεί τα έλκη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ο γιατρός σας θα μιλήσει μαζί σας για το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση. Καμία εξέταση δε μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση του γαγγραινώδους πυοδέρματος. Αλλά ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια ποικιλία εξετάσεων για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να έχουν παρόμοια σημεία ή συμπτώματα. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, βιοψία δέρματος και άλλες εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό σε δερματικές παθήσεις (δερματολόγο). 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η θεραπεία του γαγγραινώδους πυοδέρματος στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής, στον έλεγχο του πόνου, στην προώθηση της επούλωσης των πληγών και στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης νόσου. Η θεραπεία σας θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της υγείας σας και του αριθμού, του μεγέθους, του βάθους και του ρυθμού ανάπτυξης των ελκών του δέρματός σας. Μερικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με συνδυασμό χαπιών, κρεμών ή ενέσεων. Άλλοι μπορεί να χρειαστούν παραμονή στο νοσοκομείο ή στο κέντρο θεραπείας εγκαυμάτων για εξειδικευμένη φροντίδα τραυμάτων. Ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, είναι σύνηθες να δημιουργούνται νέες πληγές.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κορτικοστεροειδή. Η πιο συχνή θεραπεία είναι οι ημερήσιες δόσεις κορτικοστεροειδών. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να εφαρμοστούν στο δέρμα, να ενεθούν στο τραύμα ή να ληφθούν από το στόμα (πρεδνιζόνη). Η χρήση κορτικοστεροειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα ή σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. 
    • Φάρμακα που συντηρούν τα στεροειδή. Ένα αποτελεσματικό μη στεροειδές φάρμακο είναι η κυκλοσπορίνη. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το mycophenolate, τις ανοσοσφαιρίνες, τη δαψόνη, το infliximab και το tacrolimus, το οποίο είναι αναστολέας της καλσινευρίνης. Ανάλογα με τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται, μπορεί να εφαρμοστεί στα τραύματα, να ενεθεί ή να ληφθεί από το στόμα.
    • Φάρμακο για τον πόνο. Ανάλογα με την έκταση των πληγών σας, μπορεί να ωφεληθείτε από τα παυσίπονα, ειδικά όταν αλλάζετε επιδέσμους.
    • Εκτός από την εφαρμογή του φαρμάκου απευθείας στις πληγές σας, ο γιατρός σας ή ο ειδικός φροντίδας τραυμάτων θα τα καλύψει με έναν μη προσκολλημένο, υγρό επίδεσμο και, ίσως, με ένα ελαστικό περιτύλιγμα. Μπορεί να σας ζητηθεί να κρατήσετε την πληγείσα περιοχή ανυψωμένη. Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας σχετικά με τη φροντίδα του τραύματος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή πολλά από τα από του στόματος φάρμακα που συνταγογραφούνται για το γαγγραινώδες πυόδερμα καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Επειδή το γαγγραινώδες πυόδερμα μπορεί να επιδεινωθεί από κοψίματα στο δέρμα, η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση νεκρού ιστού δε θεωρείται συνήθως καλή επιλογή θεραπείας. Το τραύμα στο δέρμα μπορεί να επιδεινώσει τα υπάρχοντα έλκη ή να προκαλέσει νέα. Εάν τα έλκη στο δέρμα σας είναι μεγάλα και χρειάζονται βοήθεια για την επούλωση, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μόσχευμα δέρματος. Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός προσαρτά ένα κομμάτι δέρματος ή συνθετικό δέρμα πάνω από τις ανοιχτές πληγές. Αυτό επιχειρείται μόνο αφού η φλεγμονή του τραύματος έχει φύγει και το έλκος έχει αρχίσει να επουλώνεται. Με τη θεραπεία είναι πιθανό να αναρρώσετε από το γαγγραινώδες πυόδερμα.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    pyoderma gangrenosum.width 800.jpegquality 80

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Σύνδρομο Sweet

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr

     

  • Μετάθεση των μεγάλων αγγείων Μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Η μετάθεση των μεγάλων αγγείων είναι συγγενής καρδιοπάθεια, κατά την οποία οι μεγάλες αρτηρίες έχουν μετατεθεί αντίστροφα, η αορτή εκφύεται από τη δεξιά κοιλία και η πνευμονική αρτηρία από την αριστερή κοιλία. Αυτό προκαλεί τη δημιουργία δύο κυκλοφοριών που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, πνευμονική και συστηματική. Συχνά συνυπάρχει με άλλες συγγενείς ανωμαλίες και εμφανίζεται στα αγόρια 2 έως 3 φορές συχνότερα από ότι στα κορίτσια. Συνήθης πορεία, οξεία.

    Η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών είναι ένα σοβαρό αλλά σπάνιο καρδιακό ελάττωμα που υπάρχει κατά τη γέννηση, στο οποίο οι δύο κύριες αρτηρίες που βγαίνουν από την καρδιά αντιστρέφονται.

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών αλλάζει τον τρόπο που το αίμα κυκλοφορεί στο σώμα, αφήνοντας έλλειψη οξυγόνου στο αίμα που ρέει από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Χωρίς επαρκή παροχή αίματος πλούσιου σε οξυγόνο, το σώμα δε μπορεί να λειτουργήσει σωστά και το παιδί σας αντιμετωπίζει σοβαρές επιπλοκές ή θάνατο χωρίς θεραπεία. 

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως ανιχνεύεται είτε προγεννητικά είτε μέσα στις πρώτες ώρες έως τις εβδομάδες της ζωής. 

    Η διορθωτική χειρουργική επέμβαση αμέσως μετά τη γέννηση είναι η συνήθης θεραπεία για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Η απόκτηση ενός μωρού με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών μπορεί να είναι ανησυχητική, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία, η προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Μπλε χρώμα του δέρματος (κυάνωση)
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Έλλειψη όρεξης
    • Κακή αύξηση βάρους

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συχνά ανιχνεύεται αμέσως μόλις γεννηθεί το μωρό σας ή κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής του. Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν παρατηρήσετε ότι το μωρό σας εμφανίζει γαλαζωπό αποχρωματισμό του δέρματος, ιδιαίτερα που αφορά το πρόσωπο και το σώμα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    • Ανώμαλη εμβρυογένεση

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του εμβρύου όταν η καρδιά του μωρού σας αναπτύσσεται. Το γιατί εμφανίζεται αυτό το ελάττωμα είναι άγνωστο στις περισσότερες περιπτώσεις. Κανονικά, η πνευμονική αρτηρία, η οποία μεταφέρει αίμα από την καρδιά σας στους πνεύμονές σας για να λάβει οξυγόνο, είναι προσαρτημένη στον κάτω δεξιό θάλαμο. Από τους πνεύμονές σας, το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα πηγαίνει στον άνω αριστερό θάλαμο της καρδιάς σας, μέσω της μιτροειδούς βαλβίδας στον κάτω αριστερό θάλαμο. Η αορτή είναι συνήθως προσκολλημένη στην αριστερή κοιλία. Μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά σας πίσω στο υπόλοιπο σώμα σας. Κατά τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, οι θέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και της αορτής αλλάζουν. Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με την αριστερή κοιλία και η αορτή με τη δεξιά κοιλία. Το φτωχό σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της δεξιάς πλευράς της καρδιάς και πίσω στο σώμα χωρίς να περάσει από τους πνεύμονες. Το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της αριστερής πλευράς της καρδιάς και κατευθείαν πίσω στους πνεύμονες χωρίς να κυκλοφορεί στο υπόλοιπο σώμα. Η κυκλοφορία του φτωχού σε οξυγόνο αίματος μέσω του σώματος προκαλεί στο δέρμα μια μπλε απόχρωση. Εξαιτίας αυτού, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών ονομάζεται κυανωτικό συγγενές καρδιακό ελάττωμα. Αν και ορισμένοι παράγοντες, όπως η ερυθρά ή άλλες ιογενείς ασθένειες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ηλικία της μητέρας άνω των 40 ετών ή ο διαβήτης της μητέρας, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτής της πάθησης, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη.

    Υπάρχει κι ένας σπάνιος τύπος μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, η εκ γενετής διορθωμένη μετάθεση των μεγάλων αγγείων, κατά την οποία οι δύο κοιλίες αλλάζουν έτσι ώστε η αριστερή κοιλία να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της καρδιάς και να λαμβάνει αίμα από τη δεξιά κόλπο, και η δεξιά κοιλία βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και λαμβάνει αίμα από τον αριστερό κόλπο.  Ωστόσο, το αίμα συνήθως κυκλοφορεί σωστά μέσω της καρδιάς και του σώματος. Η αριστερή κοιλία συνδέεται με την πνευμονική αρτηρία, η οποία παρέχει αίμα φτωχό σε οξυγόνο στους πνεύμονες, ενώ η  δεξιά κοιλία συνδέεται με την αορτή, η οποία μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο στο σώμα. Επειδή η κυκλοφορία διορθώνεται εκ γενετής, ορισμένα άτομα με αυτή τη σπάνια πάθηση μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα για πολλά χρόνια και να μείνουν αδιάγνωστα μέχρι την ενηλικίωση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι με αυτή την πάθηση έχουν άλλα συγγενή καρδιακά ελαττώματα που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα και αυτά τα άτομα συνήθως διαπιστώνεται ότι έχουν καρδιακή νόσο ως παιδιά. Ανάλογα με την κατάστασή τους και τα ελαττώματα της καρδιάς τους, οι άνθρωποι μπορεί να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσουν τα ελαττώματα. Η δεξιά κοιλία μπορεί να μη λειτουργεί καλά ως ο κύριος θάλαμος άντλησης με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια στους ενήλικες. Οι ενήλικες συχνά έχουν επίσης μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας που προστατεύει τη δεξιά κοιλία, της τριγλώχινας βαλβίδας. Η μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας και των κοιλιών μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Μπορεί τελικά να χρειαστεί θεραπεία όπως αντικατάσταση βαλβίδας, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και η ακριβής αιτία της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών είναι άγνωστη, αρκετοί παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να γεννηθεί ένα μωρό με αυτήν την πάθηση, όπως:

    • Ιστορικό ερυθράς ή άλλης ιογενούς ασθένειας στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Μια μητέρα που έχει κακώς ελεγχόμενο διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Οι πιθανές επιπλοκές της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς. Οι ιστοί του μωρού σας θα λαμβάνουν πολύ λίγο οξυγόνο (υποξία). Αν δεν υπάρξει κάποια ανάμειξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και αίματος φτωχού σε οξυγόνο στο σώμα του μωρού σας, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.
    • Συγκοπή. Καρδιακή ανεπάρκεια, μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά δε μπορεί να αντλήσει αρκετό αίμα για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος, μπορεί να αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου επειδή η δεξιά κοιλία αντλεί υπό υψηλότερη πίεση από το συνηθισμένο. Αυτή η πρόσθετη πίεση μπορεί να κάνει τον μυ της δεξιάς κοιλίας δύσκαμπτο ή αδύναμο.
    • Βλάβη στους πνεύμονες. Πάρα πολύ πλούσιο σε οξυγόνο αίμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες, δυσκολεύοντας την αναπνοή.

    Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για όλα τα μωρά με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών νωρίς στη ζωή, συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο χειρουργός μετακινεί τις μεγάλες αρτηρίες έτσι ώστε να συνδέονται με τον σωστό θάλαμο άντλησης. Οι αρτηρίες που τροφοδοτούν την καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες, πρέπει επίσης να μετακινηθούν.

    Αν και αυτή η επέμβαση είναι σωτήρια, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα αργότερα στη ζωή, όπως:

    • Στένωση των αρτηριών που παρέχουν αίμα στην καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες
    • Διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, αρρυθμίες
    • Αδυναμία ή ακαμψία του καρδιακού μυός που οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια
    • Στενώσεις όπου συνδέονται τα μεγάλα αγγεία
    • Διαρροές καρδιακών βαλβίδων

    3850378299001 5537524896001 5537520047001 vs

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών δε μπορεί να αποτραπεί. Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό καρδιακών ελαττωμάτων ή εάν έχετε ήδη ένα παιδί με συγγενές καρδιακό ελάττωμα, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο και έναν καρδιολόγο με εμπειρία σε συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες πριν μείνετε έγκυος. Επιπλέον, είναι σημαντικό να λάβετε μέτρα για να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη. Για παράδειγμα, πριν μείνετε έγκυος, αρχίστε να παίρνετε μια πολυβιταμίνη ή 400 μικρογραμμάρια φυλλικού οξέος.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και είναι πιθανό η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών από το μωρό σας να διαγνωστεί πριν από τη γέννηση, μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Οι προγεννητικές εξετάσεις για τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως δε γίνονται εκτός εάν ο γιατρός σας υποψιαστεί ότι το μωρό σας μπορεί να έχει συγγενή καρδιακή νόσο. Μετά τη γέννηση του μωρού σας, ο γιατρός του/της θα υποψιαστεί αμέσως ένα καρδιακό ελάττωμα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, εάν το μωρό σας έχει κυάνωση ή εάν το μωρό σας έχει δυσκολία στην αναπνοή. Μερικές φορές, το μπλε χρώμα του δέρματος δεν είναι τόσο αισθητό εάν το μωρό σας έχει άλλο καρδιακό ελάττωμα, όπως μια τρύπα στον τοίχο που χωρίζει την αριστερή και τη δεξιά κοιλότητα της καρδιάς, το διάφραγμα, που επιτρέπει σε λίγο αίμα πλούσιο σε οξυγόνο να ταξιδέψει μέσα από σώμα. Εάν η τρύπα βρίσκεται στους άνω θαλάμους της καρδιάς, ονομάζεται ελάττωμα του κολπικού διαφράγματος. Στους κάτω θαλάμους της καρδιάς, το ελάττωμα ονομάζεται κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα. Είναι επίσης πιθανό το μωρό σας να έχει έναν ανοιχτό αρτηριακό πόρο, ένα άνοιγμα μεταξύ των δύο μεγάλων αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς, της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας, που επιτρέπει την ανάμιξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και φτωχού σε οξυγόνο. Καθώς το μωρό σας γίνεται πιο δραστήριο, τα καρδιακά ελαττώματα δε θα αφήσουν αρκετό αίμα να περάσει και τελικά η κυάνωση θα γίνει εμφανής. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί επίσης να υποψιαστεί ένα καρδιακό ελάττωμα εάν ακούσει ένα καρδιακό φύσημα, έναν μη φυσιολογικό ήχο που προκαλείται από τη ροή αίματος. Μια φυσική εξέταση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να διαγνώσει με ακρίβεια τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις είναι απαραίτητες για ακριβή διάγνωση:

    • Ηχοκαρδιογράφημα. Το ηχοκαρδιογράφημα είναι ένα υπερηχογράφημα της καρδιάς, χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα που αναπηδούν από την καρδιά του μωρού σας και παράγουν κινούμενες εικόνες που μπορούν να προβληθούν σε μια οθόνη βίντεο. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτό το τεστ για να διαγνώσουν τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών εξετάζοντας τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας. Το ηχοκαρδιογράφημα μπορεί επίσης να εντοπίσει σχετιζόμενες καρδιακές ανωμαλίες, όπως ελάττωμα κοιλιακού διαφράγματος, ελάττωμα κολπικού διαφράγματος ή ανοιχτό αρτηριακό πόρο.
    • Καρδιακός καθετηριασμός. Αυτή η διαδικασία συνήθως γίνεται μόνο όταν άλλες εξετάσεις, όπως το ηχοκαρδιογράφημα, δε δείχνουν αρκετές πληροφορίες για τη διάγνωση. Κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού καθετηριασμού, ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό εύκαμπτο σωλήνα, καθετήρα, σε μια αρτηρία ή φλέβα στη βουβωνική χώρα του μωρού σας και τον κατευθύνει προς την καρδιά του/της. Μια χρωστική ουσία εγχέεται μέσω του καθετήρα για να κάνει τις δομές της καρδιάς του μωρού σας ορατές σε εικόνες ακτίνων Χ. Ο καθετήρας μετρά επίσης την πίεση στους θαλάμους της καρδιάς του μωρού σας και στα αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να μετρήσει την ποσότητα οξυγόνου στο αίμα. Ο καρδιακός καθετηριασμός μπορεί να γίνει επειγόντως για την εκτέλεση μιας προσωρινής θεραπείας για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, κολπική διαφραγματοστομία με μπαλόνι.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αν και η ακτινογραφία θώρακος δεν παρέχει οριστική διάγνωση της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, επιτρέπει στον γιατρό να δει το μέγεθος της καρδιάς του μωρού σας και τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας.
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα. Ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα στην καρδιά κάθε φορά που συστέλλεται. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ηλεκτρόδια, τοποθετούνται στο στήθος, τους καρπούς και τους αστραγάλους του μωρού σας. Τα ηλεκτρόδια μετρούν την ηλεκτρική δραστηριότητα, η οποία καταγράφεται σε χαρτί.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Όλα τα βρέφη με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για να διορθωθεί το ελάττωμα. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί να συστήσει διάφορες επιλογές για να βοηθήσει στη διαχείριση της κατάστασης πριν από τη διορθωτική χειρουργική επέμβαση.

    Περιλαμβάνουν:

    • Φαρμακευτική αγωγή. Το φάρμακο προσταγλανδίνη Ε1, αλπροσταδίλη, βοηθά στη διατήρηση της σύνδεσης μεταξύ της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας (αρτηριακός πόρος), αυξάνοντας τη ροή του αίματος και βελτιώνοντας την ανάμειξη του φτωχού σε οξυγόνο και του πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μέχρι να γίνει η επέμβαση.
    • Κολπική διαφραγματοστομία. Αυτή η διαδικασία - που συνήθως γίνεται με καρδιακό καθετηριασμό και όχι χειρουργική επέμβαση, διευρύνει μια φυσική σύνδεση μεταξύ των άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Επιτρέπει την ανάμιξη του πλούσιου σε οξυγόνο και του φτωχού σε οξυγόνο αίματος και έχει ως αποτέλεσμα τη βελτιωμένη παροχή οξυγόνου στο σώμα του μωρού σας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οι χειρουργοί συνήθως κάνουν αυτή τη χειρουργική επέμβαση μέσα στον πρώτο μήνα της ζωής τους. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης  η πνευμονική αρτηρία και η αορτή μετακινούνται στις φυσιολογικές τους θέσεις: Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με τη δεξιά κοιλία και η αορτή συνδέεται με την αριστερή κοιλία. Οι στεφανιαίες αρτηρίες επανασυνδέονται επίσης στην αορτή. Εάν το μωρό σας έχει κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα ή ελάττωμα κολπικού διαφράγματος, αυτές οι τρύπες συνήθως κλείνουν κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ο γιατρός μπορεί να αφήσει μικρά ελαττώματα του κοιλιακού διαφράγματος να κλείσουν μόνα τους. Σε άλλη χειρουργική επέμβαση, ο χειρουργός κάνει μια σήραγγα, διάφραγμα μεταξύ των δύο άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Αυτό εκτρέπει το φτωχό σε οξυγόνο αίμα προς την αριστερή κοιλία και την πνευμονική αρτηρία και το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα προς τη δεξιά κοιλία και την αορτή. Με αυτή τη διαδικασία, η δεξιά κοιλία πρέπει να αντλεί αίμα στο σώμα, αντί μόνο στους πνεύμονες όπως θα έκανε σε μια φυσιολογική καρδιά. Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης αυτής είναι οι ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί,οι στενώσεις ή διαρροές διαφραγμάτων και η καρδιακή ανεπάρκεια λόγω μακροχρόνιων προβλημάτων στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας.

    Μετά από διορθωτική χειρουργική επέμβαση, το μωρό σας θα χρειαστεί δια βίου παρακολούθηση από έναν καρδιολόγο που ειδικεύεται σε συγγενείς καρδιοπάθειες για να παρακολουθεί την υγεία της καρδιάς του. Ο καρδιολόγος μπορεί να συστήσει στο παιδί σας να αποφεύγει ορισμένες δραστηριότητες, όπως η άρση βαρών ή τα ανταγωνιστικά αθλήματα, επειδή αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και μπορεί να στρεσάρουν την καρδιά. Μιλήστε με τον γιατρό σας ή τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με το είδος των σωματικών δραστηριοτήτων που μπορείτε να κάνετε εσείς ή το παιδί σας και πόσο και πόσο συχνά. Πολλοί άνθρωποι που υποβάλλονται σε επέμβαση δε χρειάζονται επιπλέον χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, ορισμένες επιπλοκές, όπως αρρυθμίες, διαρροές καρδιακής βαλβίδας ή προβλήματα με την άντληση της καρδιάς, μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία. Το παιδί σας θα πρέπει να παρακολουθείται και να θεραπεύεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το παιδί σας θα παρακολουθείται και θα έχει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με παιδοκαρδιολόγο. Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, η φροντίδα του/της θα μεταβεί σε έναν καρδιολόγο ενηλίκων, ο οποίος μπορεί να παρακολουθεί την κατάστασή του/της με την πάροδο του χρόνου. Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών μπορεί να επηρεάσει την ενήλικη ζωή του παιδιού σας, καθώς μπορεί να συμβάλει σε άλλα προβλήματα υγείας. Οι ενήλικες που έχουν συγγενή καρδιακά ελαττώματα μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες για την κατάστασή τους.

    Εάν διορθώσατε τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών στη βρεφική σας ηλικία, είναι πιθανό να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη, αλλά μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα. Εάν σκέφτεστε να μείνετε έγκυος, μιλήστε με τον καρδιολόγο και τον μαιευτήρα σας πριν συλλάβετε. Εάν έχετε επιπλοκές, όπως αρρυθμίες ή σοβαρά προβλήματα με τον καρδιακό μυ, η εγκυμοσύνη μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους τόσο για εσάς όσο και για το έμβρυό σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για τις γυναίκες που έχουν σοβαρές επιπλοκές από την καρδιά, η εγκυμοσύνη δε συνιστάται ακόμη και σε εκείνες με επισκευασμένη μετάθεση.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

    Η φροντίδα ενός μωρού με σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, μπορεί να είναι προκλητική και τρομακτική.

    Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορεί να σας βοηθήσουν να το κάνετε πιο εύκολο:

    • Αναζητήστε υποστήριξη. Ζητήστε βοήθεια από μέλη της οικογένειας και φίλους. Μιλήστε με τον καρδιολόγο του παιδιού σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης και άλλα είδη βοήθειας που είναι διαθέσιμα κοντά σας.
    • Καταγράψτε το ιστορικό υγείας σας ή του μωρού σας. Μπορεί να θέλετε να γράψετε τη διάγνωση του μωρού σας, τα φάρμακα, τις χειρουργικές επεμβάσεις και άλλες διαδικασίες και τις ημερομηνίες που πραγματοποιήθηκαν, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του καρδιολόγου του παιδιού σας και οποιεσδήποτε άλλες σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη φροντίδα του μωρού σας. Αυτό το αρχείο θα σας βοηθήσει να θυμηθείτε τη φροντίδα που έλαβε το παιδί σας και θα είναι χρήσιμο για τους γιατρούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με το μωρό σας να κατανοήσουν το ιστορικό της υγείας του.
    • Μιλήστε για τις ανησυχίες σας. Μπορεί να ανησυχείτε για τους κινδύνους της έντονης δραστηριότητας, ακόμη και αφού το παιδί σας έχει υποβληθεί σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση. Μιλήστε με τον καρδιολόγο για το ποιες δραστηριότητες είναι ασφαλείς για το παιδί σας. Εάν ορισμένα είναι εκτός ορίων, ενθαρρύνετε το παιδί σας σε άλλες επιδιώξεις αντί να εστιάζετε σε αυτά που δεν μπορεί να κάνει.

    Εάν έχετε άλλες ανησυχίες για την υγεία του παιδιού σας, συζητήστε τις και με τον καρδιολόγο του παιδιού σας. Αν και κάθε περίσταση είναι διαφορετική, να θυμάστε ότι λόγω της προόδου στη χειρουργική θεραπεία, τα περισσότερα μωρά με μετατόπιση των μεγάλων αρτηριών μεγαλώνουν για να ζήσουν ενεργή ζωή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    congenital heart disease levo transposition of great arteries baby checkup

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Έλλειμμα μεσοκολπικού διαφράγματος

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Τι είναι το εμβρυϊκό υπερηχογράφημα

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Νόσος Ebstein

    Κυάνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Τι είναι το φύσημα στα παιδιά

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Σύνδρομο Noonan

    Πότε γίνεται μηχανική στήριξη καρδιάς

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Di George

    Τετραλογία του Fallot

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr