Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2020 13:21

Nόσος Graves

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Graves

Η νόσος Graves, επίσης, γνωστή ως τοξική διάχυτη βρογχοκήλη, είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που προσβάλλει τον θυρεοειδή.

Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού. Συχνά, οδηγεί σε διόγκωση του θυρεοειδή. Τα σημεία και τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι ευερεθιστότητα, μυϊκή αδυναμία, προβλήματα ύπνου, γρήγορος καρδιακός παλμός, κακή ανοχή στη θερμότητα, διάρροια και ακούσια απώλεια βάρους. Άλλα συμπτώματα είναι η πάχυνση του δέρματος στις κνήμες, γνωστό ως μυξοίδημα και η διόγκωση των ματιών, μια κατάσταση που προκαλείται από την οφθαλμοπάθεια του Graves. Περίπου το 25 έως 80% των ατόμων με πάθηση αναπτύσσουν προβλήματα στα μάτια. Η ακριβής αιτία είναι ασαφής. Ωστόσο, πιστεύεται ότι περιλαμβάνει συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Ένα άτομο είναι πιο πιθανό να επηρεαστεί εάν έχει κάποιο μέλος της οικογένειας με την ασθένεια. Εάν επηρεαστεί ένα δίδυμο, υπάρχει πιθανότητα 30% ότι το άλλο δίδυμο θα έχει, επίσης, την ασθένεια. Η έναρξη της νόσου μπορεί να προκληθεί από σωματικό ή συναισθηματικό στρες, μόλυνση ή εκ γενετής. Τα άτομα με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως, ο διαβήτης τύπου 1 και η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν. Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο ασθένειας και μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των ματιών. Η διαταραχή προκύπτει από ένα αντίσωμα, που ονομάζεται ανοσοσφαιρίνη διέγερσης θυρεοειδούς (TSI), το οποίο έχει παρόμοια επίδραση με την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH). Αυτά τα αντισώματα TSI προκαλούν τον θυρεοειδή αδένα να παράγει περίσσεια θυρεοειδικών ορμονών. Η διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση τα συμπτώματα και να επιβεβαιωθεί με εξετάσεις αίματος. Συνήθως, οι εξετάσεις αίματος δείχνουν αυξημένα T3 και T4, χαμηλό TSH, και TSI αντισωμάτα. Οι τρεις επιλογές θεραπείας είναι η θεραπεία με ραδιενεργό ϊώδιο, τα φάρμακα και η χειρουργική του θυρεοειδούς. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη ιωδίου-131 από το στόμα, το οποίο στη συνέχεια συγκεντρώνεται στον θυρεοειδή και τον καταστρέφει μέσα σε εβδομάδες έως μήνες. Ο προκύπτων υποθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται με συνθετικές θυρεοειδικές ορμόνες. Φάρμακα όπως οι β-αναστολείς μπορεί να ελέγξουν ορισμένα από τα συμπτώματα και τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα, όπως, η μεθιμαζόλη μπορεί να βοηθήσουν προσωρινά. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θυρεοειδούς είναι μια άλλη επιλογή. Τα προβλήματα των ματιών μπορεί να απαιτούν επιπλέον θεραπείες. Η νόσος του Graves θα αναπτυχθεί σε περίπου 0,5% των ανδρών και στο 3% των γυναικών. Εμφανίζεται περίπου 7,5 φορές πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Συχνά, ξεκινάει μεταξύ 40 και 60 ετών, αλλά μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες (περίπου 50 έως 80% των περιπτώσεων). 

Η νόσος του Graves εμφανίζεται σε περίπου 0,5% των ανθρώπων. Εμφανίζεται περίπου 7,5 φορές πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Συχνά ξεκινάει μεταξύ 40 και 60 ετών. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

Τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου Graves σχεδόν όλα προκύπτουν από τις άμεσες και έμμεσες επιδράσεις του υπερθυρεοειδισμού, οι κύριες είναι η οφθαλμοπάθεια Graves, η βρογχοκήλη και το μυξοίδημα (που προκαλούνται από τις αυτοάνοσες διαδικασίες της νόσου). Τα συμπτώματα του προκύπτοντος υπερθυρεοειδισμού είναι, κυρίως, αϋπνία, τρόμος χεριών, υπερδραστηριότητα, απώλεια μαλλιών, υπερβολική εφίδρωση, ολιγομηνόρροια, κνησμός, δυσανεξία στη θερμότητα, απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη, διάρροια, συχνή αφόδευση, αίσθημα παλμών, περιοδική μερική μυϊκή αδυναμία, και ζεστασιά και υγρασία του δέρματος. Περαιτέρω σημεία που μπορεί να παρατηρηθούν κατά τη φυσική εξέταση είναι, συνήθως, ένας διάχυτα διογκωμένος (συνήθως, συμμετρικά) θυρεοειδής, καθυστέρηση σύγκλεισης βλεφάρων, υπερβολική δακρύρροια λόγω οφθαλμοπάθειας Graves, αρρυθμίες της καρδιάς, όπως κολπική ταχυκαρδία, κολπική μαρμαρυγή και πρόωρες κοιλιακές συσπάσεις και υπέρταση. Τα άτομα με υπερθυρεοειδισμό μπορεί να παρουσιάσουν αλλαγές στη συμπεριφορά και την προσωπικότητα, όπως ψύχωση, μανία, άγχος, διέγερση και κατάθλιψη.

Images of extrathyroidal features of Graves disease characteristic features of thyroid

ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

Η ακριβής αιτία είναι ασαφής. Ωστόσο, πιστεύεται ότι περιλαμβάνει συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η έκθεση σε σοβαρούς στρεσσογόνους παράγοντες και υψηλά επίπεδα επακόλουθης δυσφορίας, όπως η μετατραυματική διαταραχή στρες αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοάνοσης νόσου.

Φαίνεται να υπάρχει μια γενετική προδιάθεση για τη νόσο Graves. Το ανθρώπινο αντιγόνο DR λευκοκυττάρων (ειδικά DR3) φαίνεται να παίζει ρόλο. Τα γονίδια που πιστεύεται ότι εμπλέκονται περιλαμβάνουν τη θυρεοσφαιρίνη, τον υποδοχέα θυροτροπίνης, την πρωτεΐνη υποδοχέα φωσφατάσης τυροσίνης φωσφατάση τύπου 22 και το κυτταροτοξικό αντιγόνο 4 που σχετίζεται με τα Τ-λεμφοκύτταρα.

Δεδομένου ότι η νόσος του Graves είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που εμφανίζεται ξαφνικά, συχνά αργότερα στη ζωή, μια ιογενής ή βακτηριακή λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει αντισώματα που αντιδρούν σταυρωτά με τον ανθρώπινο υποδοχέα TSH, ένα φαινόμενο γνωστό ως αντιγονική. Το βακτήριο Yersinia enterocolitica έχει δομική ομοιότητα με τον ανθρώπινο υποδοχέα θυρεοτροπίνης και υποτίθεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη της αυτοανοσίας του θυρεοειδούς που προκύπτει σε γενετικά ευαίσθητα άτομα. Ο ιός Epstein-Barr (EBV) ενοχοποιείται, επίσης.

Οι ανοσοσφαιρίνες που διεγείρουν το θυρεοειδή αναγνωρίζουν και συνδέονται με τον υποδοχέα θυροτροπίνης (υποδοχέας TSH) ο οποίος διεγείρει την έκκριση της θυροξίνης (Τ4) και της τριιωδοθυρονίνης (Τ3). Οι υποδοχείς θυροξίνης στην υπόφυση ενεργοποιούνται από την πλεονασματική ορμόνη, καταστέλλοντας την επιπλέον απελευθέρωση της TSH σε ένα βρόχο αρνητικής ανάδρασης. Το αποτέλεσμα είναι πολύ υψηλά επίπεδα κυκλοφορούντων θυρεοειδικών ορμονών και χαμηλά επίπεδα TSH.

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

Η νόσος του Graves είναι μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το σώμα παράγει αντισώματα στον υποδοχέα της ορμόνης που διεγείρει τον θυρεοειδή. (Αντισώματα έναντι της θυροσφαιρίνης και των θυρεοειδικών ορμονών Τ3 και Τ4 μπορεί, επίσης, να παραχθούν). Αυτά τα αντισώματα προκαλούν υπερθυρεοειδισμό, επειδή συνδέονται με τον υποδοχέα TSHr και τον διεγείρουν χρονικά. Ο TSHr εκφράζεται στα θυλακιώδη κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα (τα κύτταρα που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες) και το αποτέλεσμα της χρόνιας διέγερσης είναι μια ασυνήθιστα υψηλή παραγωγή T3 και T4. Αυτό, με τη σειρά του, προκαλεί τα κλινικά συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού και τη διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα, γνωστή ως βρογχοκήλη. Ο εξώφθαλμος που συναντάται, συχνά, εξηγείται γιατί ο θυρεοειδής αδένας και οι εξωφθάλμιοι μύες μοιράζονται ένα κοινό αντιγόνο που αναγνωρίζεται από τα αντισώματα. Τα αντισώματα που προσδένονται στους εξωφθάλμιους μύες προκαλούν πρήξιμο πίσω από το βολβό του ματιού. Το δέρμα «δίκην φλοιού πορτοκαλιού» εξηγείται από τη διήθηση αντισωμάτων κάτω από το δέρμα, προκαλώντας φλεγμονώδη αντίδραση και επακόλουθες ινώδεις πλάκες.

Οι τρεις τύποι αυτοαντισωμάτων στον υποδοχέα TSH που αναγνωρίζονται σήμερα είναι:

  • Ανοσοσφαιρίνες που διεγείρουν το θυρεοειδή: αυτά τα αντισώματα (κυρίως IgG) δρουν ως διεγερτικά του θυρεοειδούς μακράς δράσης, ενεργοποιώντας τα κύτταρα με μεγαλύτερο και βραδύτερο τρόπο από την TSH, οδηγώντας σε αυξημένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.
  • Ανοσοσφαιρίνες ανάπτυξης θυρεοειδούς: αυτά τα αντισώματα συνδέονται απευθείας με τον υποδοχέα TSH και εμπλέκονται στην ανάπτυξη θυρεοειδικών θυλακίων.
  • Ανοσοσφαιρίνες που αναστέλλουν τη δέσμευση θυρεοτροπίνης: αυτά τα αντισώματα αναστέλλουν την κανονική ένωση της TSH με τον υποδοχέα της. Μερικοί στην πραγματικότητα ενεργούν σαν την TSH και συνδέονται με τον υποδοχέα του, προκαλώντας έτσι την υπερλειτουργία του θυρεοειδούς.

Άλλοι τύποι μπορεί να μην διεγείρουν τον θυρεοειδή αδένα, αλλά να αποτρέπουν τις TSI και TSH από τη δέσμευση και την τόνωση του υποδοχέα. Μια άλλη επίδραση του υπερθυρεοειδισμού είναι η απώλεια οστού και η οστεοπόρωση, που προκαλείται από αυξημένη έκκριση ασβεστίου και φωσφόρου στα ούρα και τα κόπρανα. Τα αποτελέσματα μπορούν να ελαχιστοποιηθούν εάν ο υπερθυρεοειδισμός αντιμετωπιστεί νωρίς. Η θυρεοτοξίκωση μπορεί, επίσης, να αυξήσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα έως και 25%. Αυτό μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, υπερβολική ούρηση και μειωμένη νεφρική λειτουργία.

216 1200x675 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ GRAVES

Η νόσος του Graves μπορεί να εμφανιστεί κλινικά με ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά σημεία:

  • Γρήγορος καρδιακός παλμός (80%)
  • Διάχυτη ψηλαφητή βρογχοκήλη (70%)
  • Τρόμος (40%)
  • Εξόφθαλμος (προεξοχή ενός ή και των δύο ματιών) 25%,
  • Περιφερικό οίδημα (25%)
  • Κόπωση (70%), απώλεια βάρους (60%) με αυξημένη όρεξη σε νέους και κακή όρεξη στους ηλικιωμένους και άλλα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού/θυρεοτοξίκωσης
  • Θερμική δυσανεξία (55%)
  • Αίσθημα παλμών (50%)

Δύο σημεία είναι πραγματικά «διαγνωστικά» της νόσου του Graves: ο εξόφθαλμος και το μυξοίδημα. Η βροχοκήλη είναι ένας διογκωμένος θυρεοειδής αδένας και είναι διάχυτου τύπου (δηλαδή, εξαπλωμένος σε όλο τον αδένα) Η διάχυτη βρογχοκήλη μπορεί να παρατηρηθεί και σε άλλες αιτίες υπερθυρεοειδισμού, αν και η νόσος του Graves είναι η πιο συχνή αιτία διάχυτης βρογχοκήλης. Η βρογχοκήλη μπορεί να μην είναι κλινικά ανιχνεύσιμη, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί με υπολογιστική τομογραφία ή υπερηχογραφική εξέταση του θυρεοειδούς ή μαγνητική τομογραφία τραχήλου. Ένα άλλο σημείο της νόσου του Graves είναι ο υπερθυρεοειδισμός, δηλαδή η υπερπαραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών Τ3 και Τ4. Μερικές φορές μπορεί να είναι φυσιολογικά τα επίπεδα θυρεοειδούς, και να υπάρχει και υποθυρεοειδισμός. Ο υπερθυρεοειδισμός στη νόσο του Graves επιβεβαιώνεται, όπως και με οποιαδήποτε άλλη αιτία υπερθυρεοειδισμού, μετρώντας τα αυξημένα επίπεδα αίματος των ελεύθερων (μη δεσμευμένων) T3 και T4. Άλλες χρήσιμες εργαστηριακές μετρήσεις στη νόσο του Graves περιλαμβάνουν την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH, συνήθως μη ανιχνεύσιμη στη νόσο του Graves λόγω αρνητικής ανάδρασης από τα αυξημένα Τ3 και Τ4), και το ιώδιο που συνδέεται με πρωτεΐνες (αυξημένο). Ορολογικά ανιχνευόμενα αντισώματα διέγερσης θυρεοειδούς, πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου (RAI) ή υπερηχογράφημα θυρεοειδούς με Doppler όλα μπορούν ανεξάρτητα να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση της νόσου του Graves. Η βιοψία για τη διεξαγωγή ιστολογικών εξετάσεων δεν απαιτείται. Η βρογχοκήλη στη νόσο του Graves συχνά δεν είναι οζώδης, αλλά τα οζίδια του θυρεοειδούς είναι, επίσης, συχνά. Η διαφοροδιάγνωση των συχνών μορφών υπερθυρεοειδισμού, όπως η νόσος του Graves, το αδένωμα του θυρεοειδούς και η τοξική βρογχοκήλη είναι σημαντική για τον προσδιορισμό της σωστής θεραπείας. Η διαφοροποίηση μεταξύ αυτών των οντοτήτων έχει προχωρήσει, καθώς η απεικόνιση και οι βιοχημικές δοκιμές έχουν βελτιωθεί. 

Οφθαλμοπάθεια GRAVES

Η οφθαλμοπάθεια που σχετίζεται με το θυρεοειδή ή η οφθαλμική νόσος του θυρεοειδούς, είναι η πιο συχνή εξωθυρεοειδική εκδήλωση της νόσου του Graves. Είναι μια μορφή ιδιοπαθούς λεμφοκυτταρικής τροχιακής φλεγμονής και παρόλο που η παθογένεσή της δεν είναι πλήρως κατανοητή, η αυτοάνοση ενεργοποίηση των τροχιακών ινοβλαστών, η οποία στην οφθαλμική νόσο θυρεοειδούς εκφράζει τον υποδοχέα TSH, θεωρείται ότι παίζει κεντρικό ρόλο. Η υπερτροφία των εξωφθάλμιων μυών, η λιπογένεση και η εναπόθεση μη θειικών γλυκοαμινογλυκανών και υαλουρονικού, προκαλεί επέκταση της διαμέτρου λίπους και των μυϊκών διαμερισμάτων, τα οποία εντός των ορίων της οστικής τροχιάς μπορεί να οδηγήσουν σε οπτική νευροπάθεια, αυξημένες ενδοφθάλμιες πιέσεις, φλεβική συμφόρηση και περιφερικό οίδημα και προοδευτική αναδιαμόρφωση των τροχιακών τοιχωμάτων.  Άλλα διακριτικά χαρακτηριστικά της οφθαλμοπάθειας είναι η καθυστέρηση ανοίγματος των βλεφάρων, η μυοπάθεια, η κερατοεπιπεφυκίτιδα και η κερατοπάθεια έκθεσης.

Η σοβαρότητα της οφθαλμικής νόσου μπορεί να ταξινομηθεί από το μνημονικό: "NO SPECS":

  • Κατηγορία 0: Χωρίς σημεία ή συμπτώματα
  • Κατηγορία 1: Μόνο σημεία (περιορίζεται στην αργή διάνοιξη βλεφάρων)
  • Κατηγορία 2: Συμμετοχή μαλακών ιστών (οίδημα επιπεφυκότων και βλεφάρων)
  • Κατηγορία 3: Εξώφθαλμος
  • Κατηγορία 4: Εξωφθάλμια εμπλοκή μυών (συνήθως, με διπλωπία)
  • Κατηγορία 5: Συμμετοχή του κερατοειδούς 
  • Κατηγορία 6: Απώλεια όρασης (λόγω εμπλοκής οπτικού νεύρου)

TYKOCTJ64FDQHO6ZFKGRUNOKCM

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

Η θεραπεία της νόσου του Graves περιλαμβάνει αντιθυρεοειδικά φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης, ραδιενεργό ιώδιο I-131, και θυρεοειδεκτομή (χειρουργική εκτομή του αδένα). Καθώς, η χειρουργική επέμβαση σε υπερθυρεοειδικό ασθενή είναι επικίνδυνη, πριν από τη θυρεοειδεκτομή, παρέχεται προεγχειρητική θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα για να καταστεί ο ασθενής «ευθυρεοειδικός». Κάθε μία από αυτές τις θεραπείες έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Καμία θεραπευτική προσέγγιση δεν θεωρείται η καλύτερη για όλους. Η θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα πρέπει να χορηγείται για έξι μήνες έως δύο χρόνια για να είναι αποτελεσματική. Ακόμα και τότε, μετά τη διακοπή των φαρμάκων, η κατάσταση υπερθυρεοειδισμού μπορεί να επαναληφθεί. Ο κίνδυνος επανεμφάνισης είναι περίπου 40-50% και η δια βίου θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα έχει ορισμένες παρενέργειες, όπως η ακοκκιοκυτταραιμία και η ηπατική νόσος. Οι παρενέργειες των αντιθυρεοειδών φαρμάκων περιλαμβάνουν τη μείωση του επιπέδου των λευκών αιμοσφαιρίων. Οι β-αποκλειστές (όπως η προπρανολόλη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναστολή των συμπτωμάτων, όπως η ταχυκαρδία.

Τα κύρια αντιθυρεοειδικά φάρμακα είναι η καρβιμαζόλη, η μεθιμαζόλη και η προπυλοθειουρακίλη/PTU. Αυτά τα φάρμακα εμποδίζουν τη σύνδεση του ιωδίου και τη σύζευξη των ιωδοτυροσινών. Η πιο επικίνδυνη παρενέργεια είναι η ακοκκιοκυτταροπενία (εξαρτώμενη από τη δόση, η οποία βελτιώνεται κατά τη διακοπή του φαρμάκου) και η απλαστική αναιμία. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να επισκεφθούν έναν γιατρό εάν εμφανίσουν πονόλαιμο ή πυρετό. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι το εξάνθημα και η περιφερική νευρίτιδα. Το ιώδιο Lugol μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον αποκλεισμό της σύνθεσης ορμονών πριν από τη χειρουργική επέμβαση. 

Ραδιενεργό Ιώδιο

Το ραδιενεργό ιώδιο-131 χρησιμοποιείται, κυρίως, για ηλικιωμένους ασθενείς και όπου η ιατρική ή χειρουργική θεραπεία αντενδείκνυται. Ο υποθυρεοειδισμός είναι επιπλοκή αυτής της θεραπείας, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί με θυρεοειδικές ορμόνες. Η λογική για το ραδιενεργό ιώδιο είναι ότι συσσωρεύεται στον θυρεοειδή και ακτινοβολεί τον αδένα με τις ακτινοβολίες βήτα και γάμμα, περίπου το 90% της συνολικής ακτινοβολίας εκπέμπεται από τα σωματίδια βήτα (ηλεκτρόνια). Οι ασθενείς που λαμβάνουν τη θεραπεία πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά με εξετάσεις αίματος θυρεοειδούς για να διασφαλιστεί ότι αντιμετωπίζονται με θυρεοειδική ορμόνη πριν γίνουν συμπτωματικά υποθυρεοειδικοί. Οι αντενδείξεις για το ραδιενεργό ιώδιο είναι η εγκυμοσύνη (απόλυτη), η οφθαλμοπάθεια (σχετική, μπορεί να επιδεινώσει τη θυρεοειδή οφθαλμική νόσο) και τα μονήρη οζίδια. Τα μειονεκτήματα αυτής της θεραπείας είναι μια υψηλή επίπτωση υποθυρεοειδισμού (έως και 80%) που απαιτεί θυρεοειδική ορμόνη με τη μορφή ενός χαπιού. Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο δρα αργά (από μήνες σε χρόνια) για να καταστρέψει τον θυρεοειδή αδένα και ο υπερθυρεοειδισμός που σχετίζεται με τη νόσο του Graves δε θεραπεύεται σε όλα τα άτομα με ραδιενεργό ιώδιο, αλλά έχει ρυθμό υποτροπής που εξαρτάται από τη δόση της ραδιενεργού παράγοντα που χορηγείται. Θυρεοειδίτιδα προκαλείται από την ακτινοβολία.

graves1

Χειρουργική επέμβαση

Αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη για νέους και εγκύους. Οι ενδείξεις για θυρεοειδεκτομή μπορούν να διαχωριστούν σε απόλυτες ενδείξεις ή σχετικές ενδείξεις. Αυτές οι ενδείξεις βοηθούν στον καθορισμό των ατόμων που θα ωφεληθούν περισσότερο από τη χειρουργική επέμβαση. Οι απόλυτες ενδείξεις είναι μια μεγάλη βρογχοκήλη (ειδικά όταν συμπιέζεται η τραχεία), ύποπτα οζίδια ή ύποπτος καρκίνος (για παθολογική εξέταση του θυρεοειδούς), και άτομα με οφθαλμοπάθεια και επιπλέον εάν είναι η προτιμώμενη μέθοδος θεραπείας του ατόμου ή εάν αρνείται να υποβληθεί σε ραδιενεργό ιώδιο. Η εγκυμοσύνη συνιστάται να καθυστερήσει για 6 μήνες μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο. Είναι δυνατή η υφολική αμφοτερόπλευρη θυρεοειδεκτομή και η διαδικασία Hartley-Dunhill (θυρεοειδεκτομή από τη μία πλευρά και μερική λοβεκτομή από την άλλη πλευρά). Τα πλεονεκτήματα είναι άμεση θεραπεία και πιθανή απομάκρυνση του καρκινώματος. Οι κίνδυνοι είναι τραυματισμός του λαρυγγικού νεύρου, υποπαραθυρεοειδισμός (λόγω αφαίρεσης των παραθυρεοειδών αδένων), αιμάτωμα (το οποίο μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή εάν συμπιέσει την τραχεία), υποτροπή, λοιμώξεις και ουλές. Η αύξηση του κινδύνου τραυματισμού των νεύρων μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη αγγειακή ένταση του θυρεοειδικού παρεγχύματος και στην ανάπτυξη δεσμών μεταξύ της κάψας του θυρεοειδούς και των γύρω ιστών. Υπάρχει επίπτωση 1% για μόνιμη παράλυση του λαρυγγικού νεύρου μετά από ολική θυρεοειδεκτομή. Η απομάκρυνση του αδένα επιτρέπει την πλήρη βιοψία σε περίπτωση καρκίνου θυρεοειδούς.  Δεν απαιτείται περαιτέρω θεραπεία του θυρεοειδούς, εκτός εάν ανιχνευθεί καρκίνος. Μελέτη πρόσληψης ραδιενεργού ιωδίου μπορεί να γίνει μετά από χειρουργική επέμβαση, για να διασφαλιστεί ότι όλα τα εναπομείναντα (πιθανώς καρκινικά) κύτταρα του θυρεοειδούς έχουν καταστραφεί. Εκτός από αυτό, η μόνη θεραπεία είναι η λεβοθυροξίνη.

Θεραπεία οφθαλμικής νόσου

Οι ήπιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με λιπαντικές οφθαλμικές σταγόνες ή μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις σταγόνες. Σοβαρές περιπτώσεις με απειλή όρασης (έκθεση στον κερατοειδή ή συμπίεση οπτικού νεύρου) αντιμετωπίζονται με στεροειδή ή αποσυμπίεση τροχιακού. Σε όλες τις περιπτώσεις, η διακοπή του καπνίσματος είναι απαραίτητη. Η διπλωπία μπορεί να διορθωθεί με ειδικά γυαλιά και χειρουργική επέμβαση. Η δυσκολία στο κλείσιμο των ματιών μπορεί να αντιμετωπιστεί με λιπαντικό τζελ τη νύχτα ή με ταινία στα μάτια για να επιτρέψει τον πλήρη, βαθύ ύπνο. Η τροχιακή αποσυμπίεση μπορεί να εκτελεστεί για να επιτρέψει στα διογκωμένα μάτια να υποχωρήσουν. Το οστό αφαιρείται από το κρανίο πίσω από τα μάτια και δημιουργείται χώρος για να πέσουν οι μύες και ο λιπώδης ιστός στο κρανίο. Η χειρουργική επέμβαση στα βλέφαρα μπορεί να πραγματοποιηθεί στα άνω και / ή κάτω βλέφαρα για να αντιστραφεί η επίδραση της νόσου του Graves. Η χειρουργική επέμβαση βλεφάρων βοηθά στη μείωση ή εξάλειψη των συμπτωμάτων ξηροφθαλμίας. Για την αντιμετώπιση της κλινικά ενεργού νόσου του Graves, τα ενδοφλέβια γλυκοκορτικοειδή είναι η θεραπεία επιλογής, που συνήθως χορηγούνται με τη μορφή μεθυλπρεδνιζολόνης.

Πρόγνωση

Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκύψουν σοβαρότερες επιπλοκές, όπως γενετικές ανωμαλίες στην εγκυμοσύνη, αυξημένος κίνδυνος αποβολής, απώλεια μετάλλων οστών και, σε ακραίες περιπτώσεις, θάνατος. Η νόσος του Graves, συχνά, συνοδεύεται από αύξηση του καρδιακού ρυθμού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω επιπλοκές της καρδιάς, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας του φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού (κολπική μαρμαρυγή), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο. Εάν τα μάτια είναι αρκετά διογκωμένα ώστε τα βλέφαρα να μην κλείνουν εντελώς τη νύχτα, θα εμφανιστεί ξηρότητα - με τον κίνδυνο δευτερογενούς λοίμωξης του κερατοειδούς, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε τύφλωση. Η πίεση στο οπτικό νεύρο μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε ελαττώματα οπτικού πεδίου και απώλεια όρασης. Ο παρατεταμένος υπερθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστού, η οποία μπορεί να υποχωρήσει κατά τη θεραπεία. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

389233 c21dd773346c46e7a8f9d684dfb0e016 mv2

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Θυρεοτοξική κρίση

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

Θεραπεία Live Cell για τον καρκίνο και άλλες ασθένειες

Νόσος του Hashimoto

Τι είναι το μυξοίδημα

Ο θυρεοειδής αδένας είναι απαραίτητος

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

Αντιπυρηνικά αντισώματα

Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

Καρκίνος θυρεοειδούς

Θυρεοειδικές παθήσεις

Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 187 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2020 01:50
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόστιμη και υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές  Νόστιμη και υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές 

    Υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές 

    Σούπα με κόκκινες πιπεριές

    ΠΙΠΕΡΙΕΣ: Οι πιπεριές έχουν αξιοσημείωτες ευεργετικές ιδιότητες, γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις καταναλώνουμε συχνά. Η κατανάλωση της πιπεριάς μπορεί να μας βοηθήσει να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, ενώ συμβάλλει στην πρόληψη λοιμώξεων, καρδιαγγειακών νοσημάτων, παθήσεων των αρθρώσεων, οφθαλμολογικών παθήσεων και γενικότερα, βελτιώνει την υγεία και διατηρεί ισχυρό το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Οι πιπεριές έχουν σημαντική θρεπτική αξία, γι’ αυτό αξίζει να τις καταναλώνουμε συχνά, καθώς εξασφαλίζουν στον οργανισμό μας υγεία και ευεξία. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι πιπεριές έχουν αντιοξειδωτική δράση. Υπάρχουν πράσινες, κίτρινες, κόκκινες και πορτοκαλί πιπεριές. Η πιπεριά μπορεί να είναι γλυκιά ή καυτερή. Η πράσινη πιπεριά ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, καθώς αποτελεί μία πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Η εν λόγω βιταμίνη βοηθά στην πρόληψη του κρυολογήματος και γενικότερα, των λοιμώξεων. Επίσης, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β6, κάλιο, φυλλικό οξύ και φλαβονοειδή. Η κόκκινη και η πορτοκαλί πιπεριά είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, λυκοπένιο, βιταμίνη Κ, Α, C. Η κατανάλωσή τους συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών και της όρασης.

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου. 

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλος στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό. 

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΘΥΜΑΡΙ: Το θυμάρι είναι μία βόμβα βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων. Είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο και επομένως μπορεί να βοηθήσει στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, στο σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων και στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της φλεγμονής, της οξείδωσης των κυττάρων ενώ είναι πλούσιο σε βιταμίνες της ομάδας Β, σε βιταμίνη Α, σε βιταμίνης C και φυλλικό οξύ. Το θυμάρι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες γιατί περιέχει αιθέρια έλαια όπως ροσμαρινικό οξύ και ουρσολικό οξύ. Αυτά τα αιθέρια έλαια έχουν αντισπασμωδικές ιδιότητες και μπορούν να βοηθήσουν  στη θεραπεία της βρογχίτιδας, στους ερεθισμούς του λαιμού, στο βήχα, στη λαρυγγίτιδας, το άσθμα, στις φλεγμονές του στόματος και στις λοιμώξεις του λαιμού. Ένας τρόπος για να εκμεταλλευτούμε τις φαρμακευτικές ιδιότητες του θυμαριού είναι το ρόφημα από θυμάρι, το οποίο μπορούμε να φτιάξουμε πολύ απλά με αποξηραμένα φύλλα θυμαριού και βλαστούς τοποθετώντας τους απλά σε ζεστό νερό για να γίνει η εκχύλιση των θρεπτικών συστατικών.

    soupchef red pepper tomato and paprika

    Σούπα με κόκκινες πιπεριές

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 10 ΑΤΟΜΑ

    6 μέτριες γλυκές βιολογικές κόκκινες πιπεριές, ψιλοκομμένες

    2 μεσαία βιολογικά καρότα, ψιλοκομμένα

    2 μεσαία βιολογικά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα

    1 μάτσο βιολογικό σέλινο, ψιλοκομμένο

    4 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, πολτοποιημένο

    1 κουταλιά της σούπας βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    2 κουτιά φρέσκος βιολογικός ζωμός κοτόπουλου ή βιολογικός ζωμός λαχανικών

    1/2 φλιτζάνι άψητο βιολογικό ρύζι αναποφλοίωτο

    2 κουταλάκια του γλυκού βιολογικό θυμάρι

    1 κουταλάκι του γλυκού Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό πιπέρι καγιέν

    Νιφάδες βιολογικού κόκκινου πιπεριού

    Βιολογικός μαϊντανός

    Βιολογικό τυρί (προεραιτικά)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Σοτάρετε τις κόκκινες πιπεριές, τα καρότα, τα κρεμμύδια, το σέλινο και το σκόρδο στο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν.
    2. Ανακατέψτε το ζωμό, το ρύζι, το θυμάρι, το αλάτι, το πιπέρι και το καγιέν. Βράστε. Μειώστε τη θερμότητα σκεπάστε και σιγοβράστε για 20-25 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και το ρύζι.
    3. Αφαιρέστε από τη φωτιά και αφήστε το να κρυώσει λίγο. Χρησιμοποιήστε ένα μπλέντερ για να πολτοποιήσετε τη σούπα μέχρι να γίνει βελουτέ.
    4. Μαγειρέψτε σε μέτρια φωτιά μέχρι να πήξει. Προσθέστε νιφάδες κόκκινου πιπεριού.
    5. Για μια όμορφη πινελιά, γεμίστε τη σούπα με τριμμένο τυρί και μαϊντανό. Μπορείτε να το σερβίρετε με ζεστό ψωμί σκόρδου.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Coconut Red Pepper Soup 1920x1080 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινή και νόστιμη κρεμμυδόσουπα

    Υγιεινή σούπα με ντομάτα και βασιλικό 

    Σούπα μινεστρόνε

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Η μεσογειακή διατροφή ιδανική για τη διατήρηση της υγείας του εντέρου

    Κρεμμύδια μαρινάτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κρεμμύδια

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Κρεμμυδόσουπα

    Η πιο νόστιμη σάλτσα καυτερής πιπεριάς

    Τρόφιμα για υγιή νεφρά

    Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πιπεριά

    Καυτερές πιπεριές και καψαϊκίνη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αναερόβιες λοιμώξεις Αναερόβιες λοιμώξεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αναερόβιες λοιμώξεις

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Η γάγγραινα είναι τοπική νέκρωση των μαλακών ιστών εξαιτίας νόσου ή τραύματος και σχετίζεται με απώλεια παροχής αίματος.

    Αναερόβιες και νεκρωτικές λοιμώξεις, που μπορεί να σχετίζονται με σχηματισμό αερίου 

    Επικρατέστερη ηλικία: Οποιαδήποτε 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    • Πόνος τοπικά 
    • Μη φυσιολογικά σκούρο δέρμα και ιστοί κάτω από το δέρμα (σκούρο πράσινο έως μαύρο)
    • Πυρετός 
    • Ταχυσφυγμία
    • Ραγδαία εξέλιξη που οδηγεί στο θάνατο χωρίς θεραπεία

    ΑΙΤΙΑ 

    • Τοπικό τραύμα
    • Υπερεπιθετική λοίμωξη (επιφανειακή ή εν τω βάθει)
    • Καρκίνος παχέος εντέρου
    • Αιματολογικές κακοήθειες νόσοι
    • Κυκλική ουδετεροπενία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    • Φτωχή παροχή αίματος (αρτηριοσκλήρυνση)
    • Ηλικιωμένος
    • Τραύμα
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Εν τω βάθει λοιμώξεις με συμμετοχή των μυών και με ή χωρίς απόστημα:

    • Αεριογόνος γάγγραινα:
    1. Αεριογόνος γάγγραινα προκαλούμενη από τραύμα των μαλακών ιστών, μυοσίτιδα από κλωστηρίδια, νέκρωση μυών από κλωστηρίδια
    2. Αεριογόνος γάγγραινα των κοιλιακών τοιχωμάτων. Μετεγχειρητική σήψη από κλωστηρίδια των κοιλιακών τοιχωμάτων, μυονέκρωση από κλωστηρίδια των κοιλιακων τοιχωμάτων 
    3. Μεταστατική αεριογόνος γάγγραινα. Αεριογόνος γάγγραινα χωρίς ορατό τραύμα, μη τραυματική αεριογόνος γάγγραινα
    4. Λοιμώξεις μήτρας από κλωστηρίδια
    5. Αεριογόνος γάγγραινα καρδιάς 
    6. Αεριογόνος γάγγραινα εγκεφάλου
    • Στρεπτοκοκκική μυοσίτιδα: αναερόβια νέκρωση μυών, αναερόβια στρεπτοκοκκική μυοσίτιδα
    • Λοιμώδης αγγειακή αεριογόνος γάγγραινα: αερογόνος γάγγραινα μη κλωστηριδιακής αιτιολογίας. μη κλωστηριδιακή μυοσίτιδα
    • Συνεργική νεκρωτική σήψη: συνεργική νεκρωτική μυοσίτιδα

    Επιφανειακές λοιμώξεις με ή χωρίς απόστημα:

    • Αιμολυτική στρεπτοκοκκική γάγγραινα 
    • Οξεία λοιμώδης σταφυλοκοκκική γάγγραινα
    • Αναερόβια κυτταρίτιδα, κριγμώδεις φλεγμονές, κυτταρίτιδα από κλωστηρίδια
    • Νεκρωτική περιτονίτιδα, συνεργική γάγγραινα του Foumier (εάν υπάρχει επέκταση στους ιστούς του κοιλιακού τοιχώματος, κάτω από την εν τω βάθει περιτονία, τέτοια όπως το πρόσσθιο έλυτρο του ορθού μυός, η γάγγραινα του Foumier είναι μια συνεργική νεκρωτική σήψη, περισσότερο από μια απλή νεκρωτική περιτονίτιδα).

    Απλή κλωστηριδιακή επιμόλυνση των πληγών. Διήθηση ή ένεση ή αναρρόφηση αερίου στις πληγές:

    • Πληγές με αέριο μη παραγόμενο από βακτήρια 
    • Ένεση αερίου στις πληγές 
    1. Θεραπεία (π.χ. υπεροξείδιο του υδρογόνου)
    2. Συνειδητή ένεση αέρα χάριν αστεϊσμού
    3. Κατά φαντασίαν ασθενής 
    4. Ψυχιατρικά προβλήματα
    • Αναρρόφηση και διασπορά αέρα στις πληγές από μυοσκελετική δραστηριότητα
    • Υποδόριο εμφύσημα σχετιζόμενο με σύνδρομο airleak ή τραύμα

    Αέριο στους ιστούς σχετιζόμενο με βιομηχανικό ατύχημα:

    • Πνευμονικό κοκκίωμα από μαγνήσιο 

    Αέριο στους ιστούς μετά από λοιμώξεις με χημικά 

    • Ένεση φαρμάκων 
    • Τυχαία ένεση ξένου παράγοντα, όπως βενζόλιο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    • Σε σοβαρή γάγγραινα, οι έρευνες θα δείξουν λευκοκυττάρωση και αναιμία
    • Χρώση Gram για οργανισμούς 
    • Ημερήσιος καθορισμός CK ορού (CK: κρεατοφωσφορική κινάση) 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Αντιβιοτικά προ της καλλιέργειας 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Νέκρωση ιστών 
    • Μερικές φορές αέριο στους ιστούς 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες και test ευαισθησίας για τους μικροοργανισμούς που αναφέρεται ότι παράγουν αέρια στους ανθρώπινους ιστούς:

    • Αναερόβια Gram (+): κόκκοι  - Pestostreptococcus (αναερόβιος στρεπτόκοκκος) (συνήθως στην ομάδα Α του στρεπτόκοκκου ή χρυσίζων σατφυλόκοκκος)
    • Αναερόβια Gram (+): βάκιλλοι - κλωστηρίδιο Perfingens και άλλα κλωστηρίδια 
    • Αναερόβια Gram (-): βάκιλλοι - Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, είδη Enterobacter, είδη Proteus (όλα συνήθως σε μικτές λοιμώξεις)
    • Αναερόβια Gram (-): βάκιλλοι - Bacteroides fragilis (συνήθως μαζί με άλλους αναερόβιους Gram (-) βάκιλλους 

    actinomycetes gram positive anaerobic bacteria which resemble fungi d illustration actinomyces live human gums cause 98510138

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    Με ακτινογραφίες, αέριο στους ιστούς

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Άμεση χειρουργική παρέμβαση με επιμήκεις τομές του δέρματος της επιφανειακής περιτονίας, της εν τω βάθει περιτονίας και μυών, για την αναζήτηση νεκρωμένων ιστών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΡΟΒΙΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμβουλή για λοιμώδη νόσο 
    • Υγρά ενδοφλέβια με γλυκόζη, ηλεκτρολύτες, αίμα, βιταμίνες 
    • Συχνές γενικές αίματος ηλεκτρολυτών 
    • Άμεση χειρουργική παρέμβαση για διάγνωση και απομάκρυνση νεκρωμένων ιστών 
    • Προφύλαξη για τέτανο
    • Σε πιθανότητα διεσπαρμένης ή μη αναγνωρισμένης νέκρωσης επανεπέμβαση (με μη φυσιολογικό καθημερινό υπολογισμό CK)
    • Χειρουργική επιδιόρθωση για την απώλεια του δέρματος και των υποδόριων ιστών  

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Από το στόμα, όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά: καθορίζονται από τις χρώσεις, καλλιέργειες και δοκιμασίες ευαισθησίας, αν και οι αναερόβιοι οργανισμοί είναι δύσκολο να καλλιεργηθούν και να αναγνωριστούν. Η δοσολογία ποικίλει ανάλογα με τις κλινικές συνθήκες.
    Gram χρώση Υποτιθέμενος οργανισμός
    + κόκκοι Στρεπτόκοκκος 
    - βάκιλλοι Είδη κλωστηριδίων 
    - βάκιλλοι Είδη κλωστηριδίων
    - βάκιλλοι Κολοβακτηρίδια (Coliforms)
    • Gram (+) κόκκοι: πενικιλλίνη G, κλινδαμυκίνη, μετρονιδαζόλη, χλωραμφενικόλη ή κεφαλοσπορίνες 
    • Gram (+): βάκιλλοι: πενικιλλίνη G, κλινδαμυκίνη, μετρονιδαζόλη, χλωραμφενικόλη ή κεφαλοσπορίνες 
    • Gram (-): βάκιλλοι (βακτηριοειδή): κλινδαμυκίνη, μετρονιδαζόλη, κεφοξιτίνη (πολλοί τύποι βακτηριοειδών είναι ανθεκτική), χλωραμφενικόλη, τικαρκυλίνη, merlocillin
    • Gram (-): βάκιλλοι (κολοβακτηρίδια): γενταμυκίνη, τομπραμυκίνη, αμικασίνη, κεφαλοσπορίνες, αμπικιλλίνη, merlocillin, χλωραμφενικόλη ή τικαρκυλίνη

    Αντενδείξεις: Ευαισθησία σε φάρμακα

    Προφυλάξεις: Αναγνωρίστε την εξαπλούμενη γάγγραινα, όταν ο ασθενής λαμβάνει ηρεμιστικά και αναλγητικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθείστε τα αποτελεσματικά επίπεδα των συνταγογραφούμενων αντιβιοτικών στο αίμα
    • Ηλεκτρολύτες 
    • Θρέψη 
    • Προσδιορισμός CK

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραύματος 
    • Καλή φροντίδα δέρματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    Αποτυχία αναγνώρισης εξαπλούμενης γάγγραινας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Καλή αν αναχαιτιστεί η γάγγραινα
    • Πιθανά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Αρτηριοσκλήρυνση 
    • Διαταραγμένη ανοσολογική απόκριση, μπορεί να απαιτήσει αλλαγή θεραπείας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Νόσοι των ηλικιωμένων με αναπηρία και φτωχή αιματική ροή 

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεία όπως και της μη εγκύου, αλλά λάβετε υπόψη σας την κύηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    anaerobic infections thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλαντίαση

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Σιγκέλλωση

    Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Απόστημα εγκεφάλου

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Επιπεφυκίτιδα

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Ενδοφλέβια θεραπεία με υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Το σκόρδο καταπολεμά τις χρόνιες λοιμώξεις

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Σαν αποκόλληση αμφιβληστροειδούς χαρακτηρίζεται ο διαχωρισμός του αισθητηρίου οργάνου από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς με ταυτόχρονη συσσώρευση υγρού μεταξύ τους.

    • Ρωγμώδης αποκόλληση: Προκαλείται όταν το υγρό προωθείται από το υαλοειδές στον χώρο κάτω από τον αμφιβληστροειδή από κάποια ρωγμή του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Είναι η πιο συχνή μορφή και είναι αυτή που συνήθως αναφέρεται σαν "αποκόλληση αμφιβληστροειδούς".
    • Εξιδρωματική αποκόλληση: Προκαλείται όταν διασπασθεί ο φραγμός αίματος/αμφιβληστροειδούς με επακόλουθη συσσώρευση υγρού/εξιδρώματος κάτω από τον αμφιβληστροειδή 
    • Αποκόλληση από έλξη: Προκαλείται όταν λόγω έλξεως του αμφιβληστροειδούς, συνήθως από παθολογικές ίνες ή αγγειοινώδη ιστό, αποχωρίζεται ο αμφιβληστροειδής από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Δεν υπάρχει ειδικός γενετικός τύπος εκτός και αν συσχετίζεται με υποκείμενη πάθηση η οποία κληρονομείται. Ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς (διαχωρισμός του υαλοειδούς από τον αμφιβληστροειδή) η οποία είναι σημαντική για την εμφάνιση ρωγμής στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς είναι σπάνια σε ηλικίες μικρότερες των 30 χρόνων και παρατηρείται στο 63% των ασθενών ηλικίας μεγαλύτερης των 70 χρόνων 
    • Οι νεότεροι ασθενείς συχνά έχουν υποκείμενες διαταραχές του υαλοαμφιβληστροειδών ή εκφυλιστικές παθήσεις

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    • Λάμψεις (φωτοψία)
    • Μυωψίες (ενδοψία)
    • Απώλεια οπτικού πεδίου (συνήθως, εμφανίζεται σαν μια"κουρτίνα" σε κάποιο σημείο του οπτικού πεδίου)
    • Η κεντρική όραση και η οπτική οξύτητα σε ικανοποιητικά επίπεδα μπορεί να διατηρούνται εάν δεν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς κηλίδας 
    • Μειωμένη οπτική οξύτητα όταν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς κηλίδας (τυπικά με την μέθοδο μέτρησης δαχτύλων)
    • Εάν η αποκόλληση είναι μεγάλη, μπορεί να διαπιστωθεί μια κεντρομόλος βλάβη της κόρης (κόρη Marcus Gunn)
    • Σε δεύτερο χρόνο η βυθοσκόπηση με διοφθάλμιο έμμεσο οφθαλμοσκόπιο αποκαλύπτει ανύψωση του νευροαισθητηρίου οργάνου του αμφιβληστροειδούς που στην ρωγμώδη αποκόλληση συνοδεύεται από μια ή περισσότερες ρωγμές στην αμφιβληστροειδή ή φυσαλιδώδη ανύψωση του αμφιβληστροειδούς, χωρίς ρωγμή στην εξιδρωματική αποκόλληση  

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    Ρωγμώδης αποκόλληση:

    • Οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς, ένα φυσιολογικό φαινόμενο που εμφανίζεται με την πάροδο της ηλικίας που οφείλεται σε υγροποίηση του υαλοειδούς, η οποία μπορεί να έλξει τον αμφιβληστροειδή στο σημείο όπου το υαλοειδές είναι σταθερά προσκολλλημένο και να προκαλέσει την εμφάνιση σταγόνων υγρού στον αμφιβληστροειδή 
    • Στα συμπτώματα της οπίσθιας αποκόλλησης του υαλοειδούς περιλαμβάνεται η αιφνίδια έναρξη μυωψιών (γνωστή σαν "ιστός αράχνης") και λάμψεων 
    • 15% των ασθενών με οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς θα εμφανίσουν σταγόνες υγρού στον αμφιβληστροειδή, όμως οι περισσότεροι δεν θα παρουσιάσουν αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς 

    Εξιδρωματική αποκόλληση:

    • Όγκοι 
    • Φλεγμονώδεις παθήσεις (οπίσθια σκληρίτιδα Harada)
    • Διάφορα (ραγοειδίτιδα, κακοήθης υπέρταση)

    Αποκόλληση από έλξη:

    • Υπερπλαστικές αμφιβληστροειδοπάθειες (διαβήτης)
    • Ξένα σώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Μυωπία 
    • Αφακία (δεν υπάρχει κρυσταλλοειδής φακός)
    • Τραύμα
    • Παράγοντες που προδιαθέτουν σε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς (δικτυωτή στιβάδα του οπτικού θαλάμου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Αμφιβληστροειδόσχιση (σχάση του αμφιβληστροειδούς)

    retinal detachment risk myopia 1280x720

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Ανύψωση του νευροαισθητηρίου οργάνου του αμφιβληστροειδούς από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διοφθάλμια έμμεση βυθοσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Παραπομπή σε ειδικό γιατρό για εξέταση και μόνιμη υποκατάσταση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κάλυψη του οφθαλμού (με μεταλλικό κάλυμμα Fox) εάν το αίτιο είναι τραύμα και τα θραύσματα δεν μπορούν να αφαιρεθούν 
    • Η αντιμετώπιση της ρωγμώδους αποκόλλησης είναι χειρουργική. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει την τοποθέτηση μοσχεύματος στον σκληρό χιτώνα (με εξωτερική πλήρωση της κοιλότητας)
    • Οι εξιδρωματικές αποκολλήσεις συνήθως αντιμετωπίζονται με έλεγχο και θεραπεία των υποκείμενων παθήσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Στη ρωγμώδη αποκόλληση μερικοί οφθαλμίατροι συμβουλεύουν αμφοτερόπλευρη κάλυψη των ματιών και ανάπαυση εάν δεν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς, αφού αυτό αλλάζει την πρόγνωση

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα από το στόμα εάν πρόκειται να επακολουθήσει χειρουργική επέμβαση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της αποκόλλησης, την ανταπόκριση στην θεραπεία, και την εμφάνιση επιπλοκών και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να εξατομικεύεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οι ασθενείς που ανήκουν σε κάποια ομάδα κινδύνου θα πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε οφθαλμολογική εξέταση από έναν εξειδικευμένο οφθαλμίατρο
    • Οι ασθενείς με οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς θα πρέπει να έχουν πληροφορηθεί τα προειδοποιητικά συμπτώματα της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς: έντονες λάμψεις, αιφνίδιος καταιγισμός μυωψιών, αυξανόμενη μείωση του οπτικού πεδίου. Εάν εμφανισθεί οτιδήποτε από αυτά οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται προσεκτικά 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μερική ή πλήρης απώλεια της οράσεως, συνήθως λόγω αποκόλλησης στην περιοχή της ωχράς κηλίδας ή υπερπλαστικής υαλοαμφιβληστροπάθειας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ρωγμώδης αποκόλληση:

    • Χωρίς θεραπεία, η απώλεια της οπτικής οξύτητας αυξάνεται και τελικά καταλήγει σε πλήρη απώλεια της οράσεως 
    • Συνολικά το 50% των ασθενών θα έχουν όραση 20/50 ή καλύτερη 
    • Εάν η αποκόλληση στην ωχρά έχει διάρκεια μικρότερη από 1 εβδομάδα το 70% θα αποκτήσει μετεγχειρητικά όραση 20/70 ή καλύτερη σε αντιδιαστολή με το 50% με διάρκεια αποκόλλησης της ωχράς 1-8 εβδομάδων 
    • Η πρόγνωση σε περίπτωση αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς χωρίς αποκόλληση της ωχράς είναι πολύ καλύτερη απ' ό,τι συμβαίνει σε αποκόλληση με συμμετοχή της ωχράς 
    • Με τις σύγχρονες τεχνικές το 90-95% των αποκολλήσεων αμφιβληστροειδούς μπορούν να αντιμετωπιστούν (ανατομική αποκατάσταση)

    Εξιδρωματική και αποκόλληση από έλξη:

    • Η πρόγνωση εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκείμενης νόσου 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολλές κληρονομικές διαταραχές του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνήθως συνδυάζονται με υποκείμενες διαταραχές του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς και με αμφιβληστροειδοπάθειες των πρώιμων νεογνών 

    ΚΥΗΣΗ

    Η προεκλαμψία/εκλαμψία μπορεί να συνδυάζονται με εξιδρωματική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Δεν χρειάζεται και καμία παρέμβαση και δεδομένου ό,τι η υπέρταση ρυθμίζεται, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

    ShadyGrove Blog DetachedRetina Infographic

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Τραύματα ματιών

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Μυωπία

    Μήπως βλέπετε μυγάκια και λάμψεις;

    Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αμβλυωπία Χρήσιμες πληροφορίες για την αμβλυωπία

    Αμβλυωπία

    Η αμβλυωπία χαρακτηρίζεται ως μείωση της οπτικής οξύτητας, η οποία δεν μπορεί να διορθωθεί με γυαλιά ή φακούς επαφής, λόγω της απουσίας μιας δοκιμής ή παθολογικής ανωμαλίας του ματιού 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Υπάρχει αυξημένη επίπτωση στα παιδιά των οποίων ο ένας γονέας έχει ιστορικό αμβλυωπίας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να είναι παρούσα από τη γέννηση ή μπορεί να ανιχνευθεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    Συνιστάται έλεγχος της όρασης προσχολικά για ανίχνευση μειωμένης οπτικής οξύτητας στο ένα μάτι

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    • Αμβλυωπία από στραβισμό: είναι απώλεια της οπτικής οξύτητας σε ένα άτομο, λόγω της απώθησης των εικόνων στο μάτι, το οποίο στρέφεται προς τα μέσα ή έξω 
    • Αμβλυωπία από ανισομετρωπία: είναι παρούσα όταν το ένα μάτι έχει σημαντική διαφορετική διαθλαστική ανωμαλία από το άλλο και οδηγεί σε οπτικό θάμπος 
    • Αμβλυωπία διαθλαστική: οφείλεται σε μη διορθωμένη υψηλή διαθλαστική ανωμαλία, που οδηγεί σε οπτικό θάμπος και στα δύο μάτια 
    • Στερητική αμβλυωπία (αμβλυωπία από ανοψία): οφείλεται σε συγγενή πλήρη απώλεια όρασης του ενός ματιού, η οποία μπορεί να οφείλεται σε μια συγγενή ανωμαλία, όπως ουλή στον κερατοειδή ή καταρράκτη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    Η διάγνωση της αμβλυωπίας μπορεί να συγχυστεί με μια οργανικής βλάβης, που προκαλεί μειωμένη οπτική οξύτητα, πράγμα που πρέπει πάντα να αποκλείεται πριν εξεταστεί η πιθανότητα της αμβλυωπίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    Η εξέταση από έναν οφθαλμίατρο για έλεγχο για άνιση διαθλαστική ανωμαλία στροφής προς τα έξω ή έσω του ματιού (αμβλυωπία από στραβισμό) και κατάλληλος έλεγχος όρασης του ματιού κάτω από μονόφθαλμες συνθήκες. Μια πλήρης εξέταση στη σχισμοειδή λυχνία και βυθοσκόπηση με μυδρίαση είναι απαραίτητη για να αποκλειστεί ένα οργανικό αίτιο για την ελαττωμένη οπτική οξύτητα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Όλα τα παιδιά πρέπει να υποστούν πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο πριν την έναρξη του σχολείου με το κάθε μάτι να ελέγχεται χωριστά. Τα παιδιά από οικογένειες με γνωστό ιστορικό αμβλυωπίας ή στραβισμού πρέπει να υποστούν ειδικές εξετάσεις από οφθαλμίατρο 

    amblyopia

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Διόρθωση του υποκείμενου αιτίου πρέπει να γίνει με την πρώτη ευκαιρία 
    • Πλήρης διόρθωση της διαθλαστικής ανωμαλίας και/ή σύγκλιση του υγιούς ματιού για ενθάρυνση της ανάπτυξης της όρασης στο αμβλυωπικό μάτι είναι επιβεβλημένη 
    • Η αμβλυωπία δεν διορθώνεται ποτέ από μόνη της και απαιτεί πάντοτε θεραπεία. Τα παιδιά δεν αναπτύσσουν αμβλυωπία
    • Μπορεί, επίσης, να απαιτηθεί χειρουργική διόρθωση μιας μη φυσιολογικής θέσης ματιού  

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όλοι οι γονείς πρέπει να είναι ενήμεροι της αναγκαιότητας εξέτασης των ματιών των παιδιών τους πριν την έναρξη του σχολείου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ' όσον τέθηκε η διάγνωση αμβλυωπίας, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται συχνά κατά την κρίση του οφθαλμίατρου έως ότου λυθεί το πρόβλημα πλήρως

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    Εάν υπάρξει αποτυχία στην έγκαιρη έναρξη θεραπείας, πρέπει να αναμένουμε μόνιμη και σοβαρή απώλεια όρασης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η αμβλυωπία είναι μια ιάσιμη κατάσταση στις περισσότερες περιπτώσεις εάν η διάγνωση γίνει πρώιμα. Θεραπεία κάλυψης, γυαλιά και χειρουργική διόρθωση της λάθος θέσης του ματιού μπορεί να οδηγήσουν σχεδόν στη φυσιολογική όραση όταν γίνουν πρώιμα. Η ανάπτυξη της όρασης γίνεται στα πρώτα χρόνια της ζωής και η θεραπεία της αμβλυωπίας μπορεί να είναι αποτελεσματική έως την ηλικία των 12 ετών περίπου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η αμβλυωπία είναι πιο συχνή στις οικογένειες με ένα ιστορικό άνισων διαθλαστικών ανωμαλιών μη διορθωμένων και στραβισμού 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πιο συχνά βρίσκεται στην πρώιμη παιδική ηλικία 

    Γηριατρικό: Όταν βρίσκεται στο γηριατρικό πληθυσμό, η διάγνωση έχει συνήθως γίνει νωρίς στην παιδική ηλικία 

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

    little girl portrait 1280x853 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Στραβισμός

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το τεμπέλικο μάτι

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Αν το παιδί σας έχει τεμπέλικο μάτι

    Μυωπία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ανοιχτός αρτηριακός πόρος Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ανοιχτό αρτηριακό πόρο 

    Ο ανοιχτός βοτάλειος πόρος ή ανοιχτός αρτηριακός πόρος (ΑΒΠ), είναι η αδυναμία σύγκλεισης του βοτάλειου πόρου μετά τη γέννηση.

    Στο 75% των περιπτώσεων συμβαίνει σαν μεμονωμένο γεγονός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Βρεφική 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2-3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    Παιδιά:

    • Ατελής ανάπτυξη
    • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αναπνευστικού
    • Εύκολη κόπωση 
    • Δύσπνοια στην κόπωση

    Ενήλικες:

    • Κόπωση στα πόδια
    • Κόπωση 
    • Δύσπνοια
    • Στηθάγχη
    • Συγκοπτικά επεισόδια 

    Σημεία (διαφυγή από αριστερά προς τα δεξιά)

    • Τραχύ συστολικό φύσημα
    • Συνεχές φύσημα (σαν ατμομηχανής)
    • Ροίζος στο αριστερό άνω χείλος του στέρνου
    • Αλλόμενος σφυγμός με μεγάλη διαφορική πίεση 
    • Έντονη καρδιακή ώση αντιληπτή στην κορυφή 
    • Συστολικό κλικ εξωθήσεως 
    • Διαστολικό κύλισμα (εστία ακροάσεως μιτροειδούς)
    • Έντονη εφίδρωση 
    • Ταχύπνοια, ταχυκαρδία, τρίζοντες αν υπάρχει ανεπάρκεια

    Σημεία (διαφυγή από δεξιά προς τ' αριστερά)

    • Κυάνωση ιδιαίτερα στα κάτω άκρα
    • Πληκτροδακτυλία
    • Διαστολικό φύσημα Graham - Steele (ανεπάρκεια πνευμονικής)
    • Πολυκυτταραιμία

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    • Πρώιμα νεογνά
    • Συγγενής 
    • Υποξία
    • Προσταγλανδίνες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    • Πρώιμο νεογνό
    • Μεγάλα ύψη
    • Λοίμωξη της μητέρας από Rubella
    • Συνυπάρχουσες καρδιακές ανωμαλίες 
    • Οποιαδήποτε διαταραχή που προκαλεί υποξία (πνευμονική, αιματολογική, κτλ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φλεβικός βόμβος 
    • Καθολική ανώμαλη πρόσφυση πνευμονικών φλεβών 
    • Ρήξη κόλπου Valsava
    • Αρτηριοφλεβικές επικοινωνίες 
    • Ανώμαλη έκφυση της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας από την πνευμονική αρτηρία
    • Απουσία ή ατρησία πνευμονικής βαλβίδας 
    • Ανεπάρκεια αορτής με έλλειψη του κοιλιακού διαφράγματος 
    • Περιφερική στένωση της πνευμονικής (λοίμωξη της μητέρας από Rubella)
    • Αρτηριακός κορμός
    • Αορτοπνευμονικό παράθυρο
    • Συρίγγιο στεφανιαίας αρτηρίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    Αέρια αίματος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διόγκωση αριστερού κόλπου και αριστερής κοιλίας 
    • Ο ανοιχτός πόρος μπορεί να έχει ανώμαλο χιτώνα (λοίμωξη της μητέρας από Rubella)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • To ΗΚΓ σε παιδιά και ενήλικες μπορεί να έχει ευρήματα υπερτροφίας αριστερού κόλπου και αριστερής κοιλίας 
    • Το ΗΚΓ στα νεογνά είναι συνήθως φυσιολογικά

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    • Ηχοκαρδιογράφημα/Doppler
    • Ηχοκαρδιογράφημα αντιθέσεως 
    • Ραδιοϊσοτοπική αγγειογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία
    • Η ακτινογραφία θώρακος στα βρέφη είναι συνήθως φυσιολογική
    • Ακτινογραφία θώρακος σε παιδιά και ενήλικες (αγγειακή διαφυγή, ασβεστώσεως, διόγκωση αριστερής κοιλίας και αριστερού κόλπου, διάταση ανιούσης αορτής, διάταση πνευμονικών αρτηριών)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ο καθετηριασμός της καρδιάς και η αγγειογραφία θα αναδείξει τη διαφυγή και θα καθορίσει το μέγεθος της, όπως και της πίεσης στα πνευμονικά αγγεία και άλλες συνυπάρχουσες ανωμαλίες 
    • Ηχοκαρδιογράφημα - διόγκωση αριστερού κόλπου
    • Doppler - αναδεικνύει την κατεύθυνση της διαφυγής και το μέγεθος του ανοιχτού πόρου

    46 0

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Νοσηλεία για χειρουργική επέμβαση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Σε μέτρια/μεγάλη διαφυγή, χειρουργική εκτομή και σύγκλιση 
    • Καθετηριασμός της μηριαίας και απόφραξη του ανοιχτού βοτάλειου πόρου με ειδικό πλαστικό ή διπλή ομπρέλα
    • Οι μικρές διαφυγές που δεν δημιουργούν συμπτώματα μπορεί να μην χρειάζονται σύγκλειση 
    • Πνευμονική υποστήριξη 
    • Οξυγόνο για αντιμετώπιση της υποξίας 
    • Περιορισμός νατρίου και υγρών 
    • Διόρθωση της αναιμίας (αιματοκρίτης > 45)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Δεν χρειάζεται ειδικό διαιτολόγιο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για τα πρώιμα νεογνά και εξήγηση των διαφόρων θεραπειών για τα πρώιμα και τα τελειόμηνα νεογνά

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ 

    • Προτιμάται η ινδομεθακίνη 0,2-0,25 mg/kg ΕΦ. Επανάληψη κάθε 12-24 ώρες για 3 φορές (μεγάλη αποτελεσματικότητα σε τελειόμηνα νεογνά, δεν είναι αποτελεσματική σε παιδιά ή ενήλικες)
    • Οξυγόνο 
    • Διουρητικά 
    • Αντιβιοτική προφυλακτική αγωγή αν δεν γίνει χειρουργική επιδιόρθωση

    Αντενδείξεις:

    Για τη θεραπεία με ινδομεθακίνη:

    • Διαταραχές νεφρικής λειτουργίας 
    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Καταπληξία
    • Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    • Ισχαιμία μυοκαρδίου

    Προφυλάξεις: Στην αγωγή με ινδομεθακίνη - ολιγουρία, υπονατριαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Μετά την σύγκλειση ετήσιος έλεγχος ρουτίνας 
    • Όταν δεν έχει γίνει σύγκλειση ο έλεγχος των διαφυγών θα πρέπει να είναι συχνότερος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια
    • Πνευμονική υπέρταση
    • Υπερτροφία και ανεπάρκεια δεξιάς καρδιάς
    • Σύνδρομο Eisenmenger
    • Βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα
    • Ισχαιμία μυοκαρδίου
    • Νεκρωτική εντεροκολίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η αυτόματη σύγκλιση μετά την ηλικία των 3 μηνών είναι σπάνια
    • Πριν τους 3 μήνες, το ποσοστό σύγκλισης στα πρώιμα νεογνά είναι 75%
    • Πριν τους 3 μήνες, το ποσοστό σύγκλισης στα τελειόμηνα νεογνά είναι 40%
    • Καλύτερα αποτελέσματα εάν η χειρουργική σύγκλιση γίνει πριν την ηλικία των 3 χρόνων
    • Μεγαλύτερη συχνότητα αυξημένων αντιστάσεων στην πνευμονική κυκλοφορία και πνευμονικής υπέρτασης εάν η σύγκλιση γίνει μετά την ηλικία των 3 χρόνων 
    • Δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στατιστικά αποτελέσματα όμως φαίνεται ότι οι μεγάλες διαφυγές συνδυάζονται με μειωμένη επιβίωση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Στένωση ισθμού αορτής
    • Στένωση ή ατρησία πνευμονικής αρτηρίας 
    • Περιφερική στένωση πνευμονικής (λοίμωξη μητέρας από Rubella)
    • Αορτική στένωση
    • Έλλειμα κοιλιακού διαφράγματος 
    • Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    • Στρεβλοποδία, καταρράκτης, τύφλωση, συστηματική στένωση αρτηριών (συσχετίζεται με λοίμωξη από Rubella)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι ήπιες ή μεγάλες διαφυγές διαγιγνώσκονται στην βρεφική ή παιδική ηλικία. Οι μικρές διαφυγές μερικές φορές διαγιγνώσκονται στην ενήλικο ζωή 

    Παιδιατρικό:

    • Τα σημεία και τα συμπτώματα έχουν άμεση εξάρτηση με το μέγεθος της διαφυγής 
    • Μερικά βρέφη με συνυπάρχουσες καρδιοπάθειες έχουν προσωρινά όφελος από έναν ανοιχτό πόρο για να εξασφαλίσουν παροχή προς τους πνεύμονες (αποφράξεις δεξιών κοιλοτήτων) ή την περιφέρεια (στένωση ισθμού αορτής). Το όφελος αυτό διαρκεί λίγο, γι' αυτό το συντομότερο δυνατό θα πρέπει να προχωρήσουμε σε οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος 

    Γηριατρικό: Η αποκατάσταση σε ηλικία 50-70 χρόνων συνήθως έχει καλά αποτελέσματα

    ΚΥΗΣΗ

    • Γυναίκες με μικρού ή μετρίου μεγέθους πόρο και διαφυγή από αριστερά προς τα δεξιά, συνήθως έχουν φυσιολογική εγκυμοσύνη χωρίς επιπλοκές
    • Μεγάλος κίνδυνος υπάρχει σε αυτές με υψηλές πνευμονικές αντιστάσεις και διαφυγή από δεξιά προς τα αριστερά 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μετά την χειρουργική αποκατάσταση δεν χρειάζεται προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    stethescope heart scaled

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισθμική στένωση αορτής

    Ενδοαγγειακή αντιμετώπιση ανευρυσμάτων

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Ατρησία της τριγλώχινας

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν πίεση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Αρτηρίτιδα Takayasu

    Νόσος Ebstein

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι το φύσημα στα παιδιά

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Η τεχνική της ακρόασης των φυσημάτων στα παιδιά

    Τετραλογία του Fallot

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Σύνδρομο Morquio

    Ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής

    Ανεύρυσμα αορτής

    Βαλβιδοπάθειες

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γαλακτόρροια Διαβητική κετοξέωση »