Δευτέρα, 02 Δεκεμβρίου 2013 18:04

Ο μαστός στην Τέχνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο μαστός αποτελεί αιώνιο, αναντικατάστατο και μοναδικό στοιχείο της γυναικείας φύσης

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ο μαστός τρέφει το βρέφος, εκφράζει την τρυφερότητα και την αγάπη της συντρόφου και μητέρας, εξασφαλίζει την διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, είναι το σύμβολο του κάλλους, της αγάπης, του έρωτα, της γονιμότητας και αποτελεί αιώνιο, αναντικατάστατο και μοναδικό στοιχείο της γυναικείας φύσης.

Από την ποίηση διαλέγοντας το «Άσμα Ασμάτων» του Σολομώντα, αναφερόμαστε σε ένα από τα ωραιότερα δημιουργήματα του ανθρώπινου πνεύματος: «ότι αγαθοί μαστοί σου υπέρ οίνον και οσμή μύρων σου υπέρ πάντα τα αρώματα» δηλαδή «γιατί οι μαστοί σου είναι πιο ευχάριστοι από το κρασί και η μυρωδιά των μύρων σου καλύτερη από όλα τα αρώματα».

Η παρουσία του γυναικείου στήθους ή η απουσία του όπως στις Αμαζόνες ενέπνευσε τη λυρική δημιουργία και παρήγαγε καλλιτεχνικότητα, όπως και χειρουργικά αριστουργήματα μέσα από τους αιώνες. Μικροί μαστοί, μεγάλοι μαστοί ανάλογα με την μόδα της εποχής και τις τέλειες αναλογίες που επικρατούν, οι μαστοί απασχολούν και τους πλαστικούς χειρουργούς και είναι τόσο δύσκολο να πιστέψει κανείς πως όταν σε μια γυναίκα λείπει ο ένας μαστός, η εμφάνισή της θα μπορούσε να ταυτιστεί με την απόλυτη θηλυκή ομορφιά.

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ο άνθρωπος πασχίζει να διατηρήσει την αισθητική και ακεραιότητα του μαστού, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αναγκάζεται να υποκύψει στο αναπόφευκτο, τον ακρωτηριασμό δηλαδή στον οποίο πρέπει να προβεί ο χειρουργός προκειμένου να σώσει τη ζωή της ασθενούς, όταν ο μαστός γίνεται θύμα του καρκίνου, που είναι μια από τις πιο αμείλικτες απ’ όλες τις ασθένειες.

Αμαζόνα

Ο άνθρωπος όχι απλώς παρατήρησε, αλλά και αναπαράστησε το μαστό ήδη στις αρχαιότερες καλλιτεχνικές του αναζητήσεις. Αναφέρθηκε σ’ αυτόν ήδη από τα πρώτα μνημεία του λόγου. Το ίδιο πρώιμα αναφέρθηκε στη μοναδική του αξία για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Αυτό εξηγεί γιατί στις κοσμογονικές αντιλήψεις όλων των αρχαίων λαών, οι πρώτες θεότητες είναι γυναίκες και απεικονίζονται με μεγαλομαστία ή πολυμαστία.

Στο Μουσείο της Ακιτένης στην Γαλλία υπάρχει παλαιολιθική γονιμική «θεότητα», η επονομαζόμενη Αφροδίτη της Lascaux (Ντορνόν, Γαλλία), που είναι σκαλισμένη σε κομμάτι πέτρας. Είναι πληθωρική με υπερτονισμένους τους μαστούς και την ήβη. Ο λίθος είχε αφ΄εαυτού μαγική δύναμη γονιμική, να διευκολύνει τον τοκετό των γυναικών και τον πολλαπλασιασμό των ζώων που αποτελούσαν την βάση της διατροφής των ανθρώπων, στην προκειμένη περίπτωση του Βίσονα, κέρατο του οποίου κρατά η «Αφροδίτη».

Αφροδίτη της Lascaux (15.000 – 10.000 π.Χ.),  Μουσείο Ακιτένης, Γαλλία

Σε πολλά πήλινα ειδώλια, όπως σ’ αυτό που βρίσκεται στο μουσείο της Άγκυρας και βρέθηκε στην Κεντρική Τουρκία, το λίπος ιδίως στην περιοχή των μαστών είναι σε αφθονία και σχετίζεται και εδώ με την γονιμότητα.

6.500-5700 π.Χ.  (CatalHuyuk),  Μουσείο Άγκυρας

Στην Ουρ βρέθηκε Μεσοποταμιακή θεά, που απεικονίζει την Ιερή Μητέρα. Το ανθρώπινο σώμα και η κόμμωση αφενός και τα υπερτονισμένα χαρακτηριστικά του ερπετού στο πρόσωπο αφετέρου, δείχνουν συσχέτιση της χθόνιας αναγεννητικής δύναμης της γης με την ικανότητα του φιδιού να «αναγεννάται» απορρίπτοντας κάθε χρόνο το παλιό του δέρμα. Το βρέφος που θηλάζει από τον μαστό της και ο τονισμός του «καρπερού τριγώνου» της ήβης προβάλλουν την εγγενή δύναμη της χθόνιας θεάς.

Πήλινο ειδώλιο (υψ. 15 εκ.) από την Ουρ, 4000-3500 π.Χ  Μεσοποταμιακή θεά, αρχετυπική απεικόνιση της Ιερής Μητέρας

Κάθε γυναικεία μορφή απεικονίζεται με τους μαστούς της, σε πανάρχαια Κυκλαδικά ειδώλια κατασκευασμένα ανάμεσα στο 5000 και το 2000 π.Χ. Παρά την αφαιρετική τεχνική της κατασκευής τους, δεν παραλείπονται τα εξέχοντα στοιχεία που είναι στο πρόσωπο η μύτη και στον κορμό οι μαστοί. Σ’ αυτά τα Κυκλαδικά ειδώλια οι μαστοί δεν είναι μόνο ανατομικό στοιχείο δηλωτικό του φύλου, αλλά και σύμβολο του γυναικείου κάλλους.

Κυκλαδικό ειδώλιο (2.500 – 1.100 π.Χ.)  Μαρμάρινη φιγούρα από την Αμοργό  Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα

Απεικόνιση των μαστών έχουμε και στην Μινωική Κρήτη. Τα αγαλματίδια αυτά είναι με χαρακτηριστική ενδυμασία που αποκαλύπτει το γυναικείο στήθος, αναδεικνύει εξαιρετικά το γυναικείο κάλλος και συνδυαζόμενο με τη χαριτωμένη κίνηση, κάνει τη γυναίκα ελκυστική. Αυτές οι λεπτομέρειες αναπαραστήθηκαν σε πολλά ειδώλια, τοιχογραφίες, αλλά ακόμα και σε μινωικούς σφραγιδόλιθους.

Μινωική θεότητα με τα φίδια, ίσως ιαματική,  1600 π.Χ.,  Μουσείο Κνωσού

Γυναικεία θεότητα από την Μινωική Κρήτη  Στο κεφάλι διακρίνονται οι κωδιές της μήκωνος της υπνοφόρου  Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης

Μινωικός σφραγιδόλιθος με γυμνόστηθες

Ο Ησίοδος στη Θεογονία του αναφέρει πως στην αρχή υπήρχε το Χάος, ύστερα η Γαία με τους μεγάλους μαστούς. Οι αρχαίοι θεοί έπιναν σε κούπα που είχε για πρότυπο το μαστό της Αφροδίτης. Ο Ήφαιστος πήρε δύο κύπελλα, τα τοποθέτησε πάνω στους μαστούς της Ήβης που ήταν μικροί και τα δούλεψε έτσι ώστε οι μαστοί της έγιναν μεγάλοι όπως της Αφροδίτης. Από το χυμένο γάλα της Ήρας που κατά λάθος θήλασε τον Ηρακλή, το γιό της Αλκμήνης, σχηματίστηκε ο Γαλαξίας. Σε παράσταση ενός αγγείου που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο η Ήρα θηλάζει τον Ηρακλή. Δίπλα της είναι η Αθηνά που της προσφέρει λουλούδια και προστατεύει τον Ηρακλή και πίσω η Ίριδα με τις φτερούγες της. Η παράσταση της Ήρας που θηλάζει τον Ηρακλή και έτσι τον κάνει αθάνατο υπάρχει και σε ένα  καθρέπτη που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας. Το παιδί του Θεού Άρη και της Αερόπης που πέθανε στον τοκετό, έζησε πίνοντας γάλα από το στήθος της πεθαμένης μητέρας του, που ήταν άφθονο ύστερα από θέληση του Άρη και το παιδί το ονόμασαν Αφνειό.

Σε πολλά πήλινα ειδώλια που βρέθηκαν και χρονολογούνται ανάμεσα στον 13ο και 12ο αιώνα π.Χ. τονίζεται ιδιαίτερα η γονιμότητα μέσα από την αποτύπωση των μαστών.

13ος αιώνας, Λευκωσία, Αστάργη 1&2

 12ος αιώνας π.Χ., Τίρυνθα, Κάτω Ακρόπολη, Αρχαιολογικό Μουσείο, Ναύπλιο

O μαστός αναφέρεται και από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Μας παρουσιάζει την Εκάβη, μητέρα του Έκτορα, να κλαίει σπαρακτικά και αφού ανοίγει και του δείχνει τους μαστούς της, τον εξορκίζει με πάθος. Γενικά η επίδειξη του μαστού σύμφωνα με τον Όμηρο αποτελούσε επίκληση στα θεϊκά αισθήματα. Ο ίδιος ποιητής χρησιμοποιεί τον όρο «γυναίκας θήλασε μαστό» ως προσδιορισμό του θνητού, σε αντίθεση με τους αθάνατους θεούς. Όταν μετά την νίκη στον Τρωϊκό πόλεμο, ο Μενέλαος αντάμωσε την άπιστη γυναίκα του την Ελένη, έβγαλε το ξίφος του να τη σκοτώσει. Αυτή ξεκούμπωσε το φόρεμά της και του πρόβαλε τους σφριγηλούς της μαστούς και ο Μενέλαος την πήρε μαζί του στη Σπάρτη χωρίς να τη σκοτώσει. Σύμφωνα με τον Όμηρο τον «κεστό» δηλαδή τον στηθόδεσμο χάρισε η Αφροδίτη στην Ήρα, ώστε η τελευταία να γοητεύσει το σύζυγό της Δία, που όπως ήταν γνωστό, δεν ήταν το πρότυπο του πιστού συζύγου.

Τη Φρύνη αρχαία εταίρα που παραπέμφθηκε σε δίκη για ασέβεια, την έσωσε ο συνήγορός της Υπερείδης, όταν την έγδυσε μπροστά στους δικαστές και αποκαλύφθηκαν οι υπέροχοι μαστοί της.

Στην Αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Νάξο χρησιμοποιούσαν σμυριδόσκονη, πυρίτιο και άλατα μαγνησίου για την ομορφιά των μαστών.

Στο βορινό τείχος της Ακρόπολης της Αθήνας βρέθηκε μαρμάρινο τάμα που παριστάνει μαστό. Φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο του Ανατολικού Βερολίνου. Η ατροφία του αριστερού μαστού μπορεί να είναι από όγκο που τον παραμορφώνει ή από από την θέση που ήταν τοποθετημένο το δεξί χέρι.

Μαρμάρινο τάμα από το βορινό τείχος της Ακρόπολης  Th. Meyer-Steineg e K. Sudhoff, 1928

Στην Μεσοποταμία αγαλματίδιο που χρονολογείται τον 4ο αιώνα π.Χ. αναπαριστά μια θεότητα που προτείνει τους μαστούς της, σε μια πανάρχαιη ιερή χειρονομία που υπενθυμίζει ότι το γυναικείο στήθος είναι ακατάλυπτη πηγή ζωής. Οι ανοικτές λαγώνες και η τονισμένη ήβη υπογραμμίζουν την γονιμότητα, ενώ ο ομφαλός είναι το συμβολικό ισοδύναμο της Μητέρας Θεάς ως πηγής κάθε ζωής και κοσμικού κέντρου από το οποίο αναβλύζουν τα πάντα.

Μεσοποταμία 4ος αι. π.Χ.   Η θεότητα προτείνει τους μαστούς της

Από τον 5ο ως τον 3ο αιώνα π.Χ. υπάρχουν πολλά γλυπτά με ορατούς τους μαστούς. Αλλά υπάρχουν και έργα που έχουν σαν θέμα μυθικά πρόσωπα, όπως τις Αμαζόνες. Εκπληκτικής τέχνης είναι η πληγωμένη Αμαζόνα του Πολυκλείτου, έργο του 440-430 π.Χ. που σώζεται σε ρωμαϊκό αντίγραφο.

Η πληγωμένη Αμαζόνα του Πολυκλείτου  Ρωμαϊκό αντίγραφο, Μουσείο Καπιτωλίου, Ρώμη

Η εικονιζόμενη Aφροδίτη του 410 π.Χ., έργο εκπληκτικής ομορφιάς, έχει αποδοθεί στον Καλλίμαχο ή τον Παιώνιο ή τον Αγοράκριτο επειδή εμφανίζει κάποια στοιχεία που προσομοίαζαν στην τεχνική καθενός από τους μεγάλους αυτούς καλλιτέχνες. Το έργο έχει διασωθεί από ρωμαϊκό του αντίγραφο που βρέθηκε στη Νεάπολη και εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι.

Αφροδίτη  Αναδεικνύονται οι σφριγηλοί μαστοί της θεάς της ομορφιάς  410 π.Χ. Ρωμαϊκό αντίγραφο, Μουσείο Λούβρου, Παρίσι

Την Αφροδίτη της Κνίδου δημιούργησε ο Πραξιτέλης. Ρωμαϊκό αντίγραφο του αγάλματος εκτίθεται στο μουσείο του Βατικανού. Γενικά σε όλες τις παραστάσεις της Αφροδίτης οι μαστοί είναι εκτεθειμένοι, καθώς όλες οι ιδιότητες που της αποδόθηκαν μπορούν να εκφραστούν με το όργανο αυτό.

Η Αφροδίτη της Κνίδου  330 – 320 π.Χ. Ρωμαϊκό Αντίγραφο,  Μουσείο Βατικανού

Επίσης, η Άρτεμη της Εφέσου, η πολύμαστη θεά, εμφανίζεται με πολλoύς μαστούς για να συμβολίζει τη γονιμότητα.

Άρτεμη της Εφέσου  Άγαλμα του 2ου π.Χ. αιώνα, Μουσείο Νάπολης

Πήλινα ειδώλια με γυναικείες μορφές βρέθηκαν και στις Μυκήνες. Οι μαστοί είναι τοποθετημένοι σε εμφανές σημείο, θέλοντας να υποδηλώσουν θεότητες που αποτελούσαν το σύμβολο της γονιμότητας και της μητρότητας. Ως Ταναγραίες χαρακτηρίζονται πήλινα αγαλματίδια από την Βοιωτία που κατασκευάστηκαν μεταξύ του 4ου και 2ου αιώνα π.Χ. Σε αρκετές από αυτές ο μαστός απεικονίζεται σαν σύμβολο της μητρότητας και σαν όργανο θηλασμού.

Ταναγραίες 2oς αιώνας π.Χ.  Στο αριστερό αγαλματίδιο έχει τοποθετηθεί επίδεσμος μαστού για να σταματήσει η γαλακτοφορία,  Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Το άγαλμα της θεάς Αφροδίτης που βρέθηκε στη Μήλο το 1820, δόθηκε στους Γάλλους από έναν προύχοντα του νησιού και στολίζει σήμερα το μουσείο του Λούβρου. Το έργο δημιουργήθηκε μεταξύ του 150 και 125 π.Χ. Η θεά Αφροδίτη είναι γυμνή στο επάνω μέρος του σώματός της, ενώ το ιμάτιό της τυλίγεται γύρω από τα ισχία.

Η Αφροδίτη της Μήλου  150 – 125 π.Χ.  Μουσείο Λούβρου, Παρίσι

Το σύμπλεγμα της Αφροδίτης και του Πάνα, από το νησί της Δήλου εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Είναι έργο του 1ου αιώνα π.Χ. και ο Θεός Πάνας παρενοχλεί σεξουαλικά την Αφροδίτη ενώ ο γιός της Αφροδίτης ο Έρωτας παίζει με τον τραγοπόδαρο Θεό.

Αφροδίτη, Πάνας και Έρωτας από τη Δήλο  Ρωμαϊκό αντίγραφο, 1ος αιώνας π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού η σεμνοτυφία στην τέχνη αυξήθηκε. Οι μαστοί των γυναικείων αγαλμάτων ακρωτηριάζονται από φανατικούς. Στις ζωγραφικές απεικονίσεις, το γυναικείο σώμα καλύπτεται από ενδύματα για να μην προκαλεί επιθυμία. Ο μόνος ρόλος που δημόσια αναγνωρίζεται στο μαστό είναι εκείνος της διατροφής του βρέφους, με παράδειγμα σπάνιες εικόνες της Θεοτόκου με γυμνό το μαστό να θηλάζει τον Ιησού (Παναγία η Γαλακτοφορούσα). Στην Κύπρο οι εικόνες αυτές βοηθούν τις γυναίκες που δεν έχουν γάλα να θηλάσουν τα παιδιά τους.

Παναγία η Γαλακτοφορούσα (1783)  Βυζαντινό Μουσείο, Αθήνα

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού

sympliromata karkinos mastoy 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η ιστορία του καρκίνου του μαστού τον 19ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 18ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 17ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 16ο αιώνα

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού τον 13ο αιώνα

Ο μαστός στην Τέχνη 

Ο ακρωτηριασμός των μαστών

Μαστός και μαστεκτομή

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Αίγυπτο

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Ελλάδα

Ο καρκίνος του μαστού στην ελληνορωμαϊκή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην βυζαντινή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην εποχή των Αράβων

Βιβλιογραφία

Διδακτορική Διατριβή Σάββη Μάλλιου Κριαρά

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2301 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020 22:01
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα είναι η συσσώρευση αίματος στον υποσκληρίδιο χώρο

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Η πιο βαριά μορφή συνήθως αποτέλεσμα τραύματος που περιλαμβάνει κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση και συχνά σχετιζόμενη με παρεγχυματική εγκεφαλική βλάβη. Η ηλικία του αιματώματος είναι 3 ημέρες ή λιγότερο 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Συχνά αποτέλεσμα ασήμαντης κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης σε ηλικιωμένους ασθενείς, 25-50% δεν έχουν ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Το αιμάτωμα τυπικά έχει ηλικία μεγαλύτερη των τριών εβδομάδων και σχετίζεται με περιβάλλουσα μεμβράνη 

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Εμφανίζεται στο διάστημα 4-21 ημερών από ωρίμανση οξέος υποσκληριδίου αιματώματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - κάτω των 60 ετών 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άνω των 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άντρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Διαταραχή επιπέδου συνείδησης 99%
    • Ανωμαλία της κόρης (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 47-53%
    • Ημιπάρεση (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 34-47%
    • Στάση απεγκεφαλισμού ή εικόνα χαλαρής παράλυσης στην εξέταση της κινητικότητας 47%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 16%
    • Πάρεση της 6ης συζυγίας 5%

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Επηρεασμός του επιπέδου συνείδησης 53%
    • Ημιπάρεση 45%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 24%
    • Ανωμαλία της 3ης συζυγίας 11%
    • Ημιανοψία 7%

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας, που έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των συνδετικών αγγείων μεταξύ εγκεφαλικού φλοιού και φλεβωδών κόλπων της σκληράς μήνιγγας 
    • Λόγω αιμορραγίας από τραυματισμένα φλοιώδη αγγεία 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Συχνά από ασήμαντη κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε ενηλίκους και από τραύμα περιγεννητικό ή κακοποίηση σε παιδιά. Η ισορροπία ανάμεσα στην υποτροπιάζουσα αιμορραγία της μεμβράνης του αιματώματος και την απορρόφηση αυτού, καθορίζει το τελικό μέγεθος του αιματώματος. Η ωσμωτική θεωρία της συσσώρευσης υγρού μέσα στην κοιλότητα του αιματώματος έχει απορριφθεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • 0,5-1% των σοβαρών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων 
    • Επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας που προκαλεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (αυτοκινητιστικό ατύχημα, πτώση, απότομο τραύμα της κεφαλής)

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Χρόνιος αλκοολισμός 
    • Επιληψία 
    • Διαταραχή της πηκτικότητας/θεραπεία με αντιπηκτικά
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, στον υδροκέφαλο
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα στον υποσκληρίδιο χώρο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα και άλλες μορφές ενδοκρανιακού αιματώματος (επισκληρίδιο αιμάτωμα, εγκεφαλική θλάση/αιμάτωμα)
    • Άνοια
    • Αποπληξία
    • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Εγκεφαλικός όγκος
    • Υποσκληρίδιο εμπύημα 
    • Μηνιγγίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Διαταραχή της πηκτικότητας από κατανάλωση παραγόντων λόγω υποκείμενης παρεγχυματικής βλάβης, διαγιγνώσκεται με την αύξηση της ΡΤ και ΡΤΤ, τα αυξημένα προϊόντα αποδομής ινώδους, το ελαττωμένο ινωδογόνο, ελαττωμένο αριθμό αιμοπεταλίων και τον αυξημένο χρόνο ροής
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Προδιαθεσικοί παράγοντες όπως διαταραχή της πηκτικότητας ή χρήση αντιπηκτικών δημιουργούν ανάλογες ανωμαλίες στο χρόνο ροής και τις παραμέτρους πηκτικότητας. Χαμηλά, μη θεραπευτικά επίπεδα φαρμάκων αντιεπιληπτικών σε επιληπτικούς. Επίπεδα αιθανόλης ορού στους αλκοολικούς

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιπηκτικά (π.χ. κουμαρινικά)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και άλλες διαταραχές της πηκτικότητας (π.χ. αιμοφιλία) 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η αιμορραγία είναι πρόσφατη 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Υπάρχει ένα ημίρρευστο αιμάτωμα, μια εξωτερική μεμβράνη κάτω από τη σκληρή μήνιγγα ύστερα από τρεις εβδομάδες. Η κυτταρολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κύτταρα μεταστατικού καρκινώματος που σχετίζονται με την αιμορραγία σε σπάνιες περιπτώσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στους σπασμούς και εντατική παρακολούθηση με συνεχή καρδιακό έλεγχο σε συνδυασμό συχνά με συνεχή έλεγχο ενδοαρτηριακής και ενδοκρανιακής πίεσης (κοιλιοστομία ή ενδοπαρεγχυματικός  ή υποσκληρίδιος καθετήρας ελέγχου της πίεσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής είναι η αξονική τομογραφία εγκεφάλου (με ενδαγγειακή σκιαγράφηση αν η αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη ή ίση της 9 gm/dl)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Και εδώ προτιμάται η αξονική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία είναι συχνά απαραίτητηγια αιματώματα που δεν ξεχωρίζουν από τον εγκέφαλο λόγω της ανάμιξης χρόνιου αιματώματος και υποτροπιάζουσας αιμορραγίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Συντηρητικά, η αντιμετώπιση συνίσταται στον έλεγχο της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης με ωσμωτικά και διουρητικά της αγκύλης και υπεραερισμό για να προκληθεί υποκαπνία (PaCO2 = 22-28). Επείγουσα κρανιοτομή ενδείκνυται για κένωση αιματωμάτων που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Παροχέτευση του αιματώματος από οστρακοειδή τομή

    PD S 029 en

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Σε ασθενή νευρολογικά σταθερό, η εγχείρηση μπορεί να καθυστερήσει, ώσπου το αιμάτωμα να ωριμάσει και να γίνει χρόνιο, οπότε και μπορεί να παροχετευθεί 
    • Υποξέα αιματώματα που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα και νευρολογικό έλλειμμα μπορεί να απαιτήσουν κρανιοτομή για κένωσή τους 
    • Διατήρηση ανοιχτών αεραγωγών και αερισμού και υποστήριξη της καρδιακής λειτουργίας, ώστε να ευνοηθεί η φυσιολογική εγκεφαλική διάχυση 
    • Θεραπεία πολυτραυματιών και προληπτικά μέτρα για αυχενική κάκωση ή άλλη κάκωση της σπονδυλικής στήλης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - απαιτείται ανυψωμένη κεφαλή του κρεβατιού ώστε να ελαττώνεται η ενδοκρανιακή πίεση και πρέπει να αποφεύγεται η κάμψη του υπόλοιπου σώματος πριν αποκλειστούν κακώσεις της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ασθενής θα πρέπει να φορέσει άκαμπτο αυχενικό κολάρο ώσπου να ελεγχθεί ακτινολογικά η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η κεφαλή του κρεβατιού είναι ευθειασμένη και οι κατάλληλες προφυλάξεις πρέπει να παρθούν αν υπάρχει τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα απαιτούν εντερική ή ολική παρεντερική αγωγή αρχικά
    • Ανάλογα με το επίπεδο της συνείδησης, οι ασθενείς με χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα μπορούν να σιτιστούν με κανονική δίαιτα, όσο αυτή είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πριν τη χειρουργική επέμβαση, η αντιμετώπιση του εγκεφαλικού οιδήματος και της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορεί να απαιτήσει τη χορήγηση διαλύματος μαννιτόλης 20%, 0,5-1 gm/Kg και στη συνέχεια 0,25-0,75 gm/Kg κάθε 4-6 ώρες. Αν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη μαννιτόλη και ένα διουρητικό της αγκύλης, προτιμάται η φουροσεμίδη 0,5 mg/Kg ενδοφλέβια. Ελέγχεται η ωσμωτικότητα του ορού κάθε 8 ώρες και οι ηλεκτρολύτες του αίματος τουλάχιστον καθημερινά. Σκεύασμα αλβουμίνης 5% ή 25% μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε συνεχή είτε σε διακοπτόμενη έγχυση για να βοηθήσει την ωσμωθεραπεία, ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Προφύλαξη από σπασμούς με φαινυτοΐνη 1.000 mg δόση εφόδου (50 mg/min ΕΦ) με ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση. Στη συνέχεια 100 mg ΕΦ κάθε 8 ώρες ή όπως χρειάζεται για να διατηρηθούν θεραπευτικά επίπεδα στο αιμά (10-20 mg/ml) Η θεραπεία με φαινυτοΐνη θα πρέπει να συνεχιστεί από το στόμα όσο το δυνατό πιο νωρίς, ώστε να αποφευχθούν οι καρδιαγγειακές επιπλοκές της ΕΦ χορήγησής της
    • Στο χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα, η φαρμακευτική αγωγή ως μόνη αντιμετώπιση είναι συχνά ανεπιτυχής και εμπεριέχει τον κίνδυνο νευρολογικής έκπτωσης. Σε μικρά και ασυμπτωματικά αιματώματα όμως, μπορεί να είναι κατάλληλη η συντηρητική αντιμετώπιση με παρακολούθηση, καθώς είναι γνωστό ότι ορισμένα χρόνια υποσκληρίδια αιματώματα λύονται αυτόματα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να ελέγχονται κάθε 3-6 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης τους 
    • Πιθανή διακοπή της αντιεπιληπτικής αγωγής αν ο ασθενής είναι ελεύθερος κρίσεων για τουλάχιστον 1 έτος 
    • Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να είναι χρήσιμο στην απόφαση για διακοπή των αντιεπιληπτικών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Προγράμματα αποφυγής και πρόληψης κακώσεων

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πρόληψη αλκοολισμού
    • Φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας 
    • Συντηρητική χρήση αντιπηκτικής αγωγής 
    • Κοιλιοπεριτοναϊκές βαλβίδες μέσης ή υψηλής πίεσης σε ασθενείς με υδροκέφαλο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές περιλαμβάνουν την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση και το εγκεφαλικό οίδημα, νέο ή επαναλαμβανόμενο αιμάτωμα, μόλυνση και σπασμούς (στο 1/3 περίπου των περιστατικών)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - υποτροπιάζον αιμάτωμα στο 50% των περιπτώσεων (μπορεί να ανακουφιστεί με τη χρήση καθετήρων υποσκληρίδιας παροχέτευσης) μόλυνση (υποσκληρίδιο εμπύημα, πληγή) και σπασμοί στο 10% των περιστατικών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη του 50%. Σημαντική νευρολογική δυσπραγία και ανικανότητα εμφανίζεται στους περισσότερους επιζήσαντες ασθενείς. Προφυλακτική αντιεπιληπτική αγωγή απαιτείται συνήθως για τουλάχιστον 1 έτος
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μικρότερη του 10%. Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται πλήρως στην πρότερη λειτουργική τους κατάσταση. Το αποτέλεσμα εξαρτάται κατά πολύ από την πρότερη νευρολογική κατάσταση 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πολυτραυματίες 
    • Κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Κάκωση της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
    • Επιληψία

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Αλκοολισμός 
    • Επιληψία
    • Διαταραχή πηκτικότητας 
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού 
    • Περιγεννητική κάκωση 
    • Κακοποίηση παιδιών 
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Συχνή εγκεφαλική ατροφία 
    • Μπορεί να συγχέεται κλινικά με γεροντική άνοια

    Άλλα:

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: χαμηλότερη θνησιμότητα στις ηλικίες κάτω των 40 ετών από ότι σε αυτές άνω των 40 ετών
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: η πλειονότητα των ασθενών είναι άνω των 50 ετών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

     

    Figure 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Αραχνοειδείς κύστεις

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

    Αιμορροφιλία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Παρωνυχία Παρωνυχία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παρωνυχία

    Παρωνυχία είναι λοιμώδης φλεγμονή των δερματικών πτυχών που περιβάλλουν τα νύχια των χεριών ή των ποδιών.

    Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Διαχωρισμός της πτυχής του νυχιού
    • Ερυθρό, επίπονο οίδημα του δέρματος, γύρω από το σώμα του νυχιού 
    • Πυώδης έκκριση 

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Οξεία - χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Λιγότερο συχνά από στρεπτόκοκκους και ψευδομονάδες 
    • Χρόνια - Candida albicans. Λιγότερο συχνά από μύκητες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Οξεία - τραύμα στο δέρμα, που περιβάλλει το νύχι, νύχια που μεγαλώνουν προς τα μέσα 
    • Χρόνια - συχνή διαβροχή των χεριών με νερό, σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ερπητική παρανυχίδα, παρανυχίδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Χρώση Gram
    • Δοκιμασία ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια και ευαισθησία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διατομή και παροχέτευση του αποστήματος, αν υπάρχει. Εάν υπάρχει ένα υπωνύχιο απόστημα ή νύχι που μεγαλώνει προς τα μέσα, θα χρειαστεί μερική ή ολική αφαίρεση του νυχιού 

    Paronychiaisanaildiseasethatisanoftentenderbacterialorfungalinfectionofthehandorfootwherethenailandskinmeetatthesideorthebaseofafingerortoenailjpg

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χρόνια - διατηρείτε τα δάκτυλα στεγνά

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία (εάν είναι διαβητική, διαιτητική ή πιο σοβαρές περιπτώσεις) - δικλοξακιλλίνη 125-500 mg κάθε 6 ώρες, κλοξακιλλίνη 250-500 mg κάθε 6 ώρες, ερυθρομυκίνη 500 mg κάθε 6 ώρες
    • Χρόνια - τοπικά αντιμυκητιασικά - νυστατίνη, ιμιδαζόλες (π.χ. κλοτριμαζόλη, κετοκοναζόλη) για 2-3 μήνες. Ξηραντικοί παράγοντες, ανάλογα με την περίσταση, π.χ. χρώση Castellani
    • Συστηματικά κετοκοναζόλη μπορεί επίσης να βοηθήσει

    Προφυλάξεις: Η ερυθρομυκίνη μπορεί να προκαλέσει σημαντική γαστρεντερική διαταραχή 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η ερυθρομυκίνη επηρεάζει τα επίπεδα της θεοφυλλίνης και τη δράση της καρβαμαζεπίνης, διγοξίνης και κορτικοστεροειδών 
    • Κετοκοναζόλη - τερφεναδίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση ρουτίνας μέχρι την ίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Χρόνια - αποφύγετε τη συχνή εμβροχή των χεριών, φορέστε λαστιχένια γάντια
    • Καλός διαβητικός έλεγχος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία - υπωνύχιο απόστημα 
    • Χρόνια - δευτεροπαθής έπαρση, πάχυνση και αποχρωματισμός του νυχιού, απώλεια του νυχιού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Με ικανοποιητική θεραπεία και πρόληψη η ίαση μπορεί να αναμένεται 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σακχαρώδης διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα αναερόβια βακτήρια μπορεί να αναμειγνύονται σε περιπτώσεις θηλασμού αντίχειρα/δείκτη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μπορεί να θεωρηθεί ότι σχετίζεται με την εργασία σε μπάρμεν, σερβιτόρες, νοσοκόμες και άλλους που βρέχουν συχνά τα χέρια τους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    afp20170701p44 f5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νύχι που μπαίνει στο δέρμα

    Καντιντίαση

    Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η ιστορία της Υγείας Ο ακρωτηριασμός των μαστών »