Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014 11:27

Η ιστορία του καρκίνου μαστού το 18ο αιώνα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πώς θεραπευόταν ο καρκίνος του μαστού το 18ο αιώνα

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD


Gerard Tabor (1721):

Εφεύρε ένα όργανο για απλοποίηση της μαστεκτομής:

Στην προσπάθειά του να απλοποιήσει την εκρίζωση του μαστού εφεύρε ένα όργανο που λειτουργούσε σαν κιλοτίνα. Αυτό συμπίεζε το μαστό στη βάση του και ένα κυρτό μαχαίρι που ήταν προσαρμοσμένο στο όργανο, μπορούσε να ακρωτηριάσει το μαστό με μια κίνηση ταχεία.

Mέθοδος μαστεκτομής, 1721, G. Tabor


Jean-Louis Petit (1674-1750):

Αρχίζει την εγχείρηση αφαιρώντας πρώτα τους αδένες της μασχάλης: 

Γεννήθηκε το 1674 στο Παρίσι. Το 1731 γίνεται ο πρώτος Διευθυντής της Γαλλικής Ακαδημίας Χειρουργικής. Είναι από τους πρώτους που δεν ενδιαφέρονται μόνο για την τεχνική, αλλά και για τα σημεία των ασθενειών και για την έκβαση της θεραπείας. Αναγνωρίζει το ρόλο των λεμφαδένων και αρχίζει την εγχείρηση αφαιρώντας πρώτα τους αδένες της μασχάλης. ριζική200 χρόνια πριν τον Halsted περιέγραψε τα βασικά δόγματα μιας επαρκούς μαστεκτομής με ευρεία εξαίρεση του όγκου και αφαίρεση των μασχαλιαίων λεμφαδένων. Συνιστούσε την εγχείρηση που μπορούσε να θεωρηθεί ως η πρώτη ριζική μαστεκτομή. Αυτή διέφερε από τη σύγχρονη ριζική μαστεκτομή μόνο σε ότι αφορά την έκταση του αφαιρεθέντος υπερκείμενου δέρματος, που κατά την τεχνική του Petit ήταν περιορισμένη, εκτός αν το δέρμα ήταν πραγματικά διηθημένο. Έγραψε ότι οι ρίζες του καρκίνου είναι οι διογκωμένοι λεμφαδένες και ο αδένας πρέπει να αναζητηθεί και να αφαιρεθεί, το ίδιο και η θωρακική περιτονία και ακόμη και μερικές ίνες του μυός, παρά να αφεθεί τυχόν αμφίβολος ιστός. Ο μαζικός αδένας δεν πρέπει να διανοιχτεί κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Εάν το δέρμα έχει επίσης διηθηθεί και εάν έχει γερά προσκολληθεί στον καρκίνο, υπάρχει πολύ μικρή ελπίδα για πλήρη ίαση, εάν το δέρμα δεν αφαιρεθεί  τελείως μαζί με τον όγκο. Δεν πρέπει να αφήνεται κυτταρικός ιστός όταν αφαιρείται ένας καρκινωματώδης όγκος.

Jean-Louis Petit


Giovanni –Battista Morgagni (1682-1771):

Ιταλός, μαθητής του Valsalva στην Bologna που ίδρυσε τον κλάδο της Μορφολογικής Ανατομικής κατά τον 18ο αιώνα. Ακολουθώντας την ανατομοκλινική μέθοδο τοποθέτησε τα θεμέλια της σύγχρονης Παθολογικής Ανατομικής και δημιούργησε μια περίφημη Σχολή που άνοιξε νέους ορίζοντες στην ιατρική έρευνα. Ο  Morgagni ηγήθηκε της ιταλικής επιστημονικής αναμορφωτικής προσπάθειας των αρχών του 18ου αιώνα. Πρόκειται για έναν ερευνητή που είχε βαθιές φιλοσοφικές γνώσεις. Κύρια χαρακτηριστικά του γνωρίσματα ήταν η πρώιμη ευφυία, η κλασσική μόρφωση και ο σεβασμός του προς την πνευματική παράδοση. Η αξιοθαύμαστη ερευνητική του δραστηριότητα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του 18ου αιώνα. Δίδαξε την παθολογία και την παθολογική ανατομική στην  Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πάντοβα επί 60 ολόκληρα χρόνια. Ο μεγαλοφυής ιατροφιλόσοφος διακρινόταν για το ήθος, τη μετριοφροσύνη, τη σεμνότητα και το σεβασμό προς το ιπποκρατικό έργο. Σ’ ένα βιβλίο του το De sedibus et causis morborum (1761) έθεσε τα θεμέλια της παθολογικής ανατομίας. Έτσι κατόρθωσε να συσχετίσει την παθολογοανατομική εικόνα με τα κλινικά ευρήματα και να καθορίσει τις σχέσεις μεταξύ των τοπικών ανατομικών βλαβών και της κλινικής εικόνας των νόσων. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι αξιολογότερες ανατομικές μελέτες του 18ου αιώνα είναι μακροσκοπικές και συνεπώς μορφολογικές.

Παθολογοανατομική προσέγγιση του καρκίνου του μαστού:

Το φαινόμενο της μετάστασης ακόμη φαίνεται να είναι άγνωστο για τον Battista Morgagni. Περιέγραψε μια περίπτωση πνευμονικού σκίρρου στο θωρακικό κλωβό, στο σημείο όπου οι πλευρές εκτέθηκαν στον καρκίνο, λίγο καιρό μετά την αφαίρεση καρκινωματώδους μαστού. Σε άλλη περίπτωση παρατήρησε την παρουσία ενός μεγάλου όζου, «σκιρρώδους φυματίου» όπως το αποκάλεσε, στον μασχαλιαίο άξονα.  

Giovanni –Battista Morgagni       


Lorenz Heister (1683-1758):

Περιγραφή μιας μαστεκτομής:

Καθηγητής στο Altdorf  & Helmstedt. Η περιγραφή μιας μαστεκτομής που έγινε το 1720 μας δίνει μια ζωντανή ιδέα για το τι αυτή η επέμβαση περιελάμβανε εκείνες τις ημέρες. Περιγράφει την προσεκτική προεγχειρητική προετοιμασία, την μαστεκτομή που ελάμβανε χώρα το ταχύτερο δυνατόν και τις μετεγχειρητικές επιδέσεις  του εμπυημένου τραύματος, αν φυσικά η ασθενής ήταν τυχερή να επιβιώσει από την εγχείρηση. Η αναφερόμενη περίπτωση επίσης είναι σημαντική, γιατί δείχνει ότι οι καιροί δεν άλλαξαν και τόσο πολύ όσον αφορά την συμπεριφορά της ασθενούς απέναντι στον καρκίνο. Κατά καιρούς υπάρχει προσπάθεια  ανεύρεσης μιας αιτίας, όπως τότε που η ασθενής συσχέτισε τον όγκο της με τον κρύο αέρα  στο στήθος της, όταν ίδρωσε 16 χρόνια πριν ο όγκος εμφανισθεί και εφάρμοσαν έμπλαστρα, αλοιφές, και θερμόλουτρα. Παρόλο που ο Heister είχε πειστεί ότι ήταν καρκίνος, η περιγραφή του όγκου δηλαδή η κινητικότητά του, το χρώμα της υπερκείμενης επιδερμίδας, η απουσία δευτερευόντων μεταστάσεων στην μασχάληκαι η μακροχρόνια επιβίωση της ασθενούς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο όγκος ήταν ένα παράδειγμα φυλλώδους κυστεοσαρκώματος, ενός αργά εξελισσόμενου καλοήθους όγκου στο μαστό, ο οποίος μπορεί να λάβει τεράστιες διαστάσεις αν και μπορεί τελικά να μετατραπεί σε κακοήθη.

Όταν η ασθενής απευθύνθηκε στον Heister ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Αυτός σκέφθηκε τον Celsus, αυτόν τον εξαίρετο Ρωμαίο ιατρό, που είχε τονίσει ότι σε επικίνδυνες καταστάσεις είναι καλύτερα να δοκιμάσεις μια θεραπεία σωτηρίας, ακόμη και όταν οι ελάχιστες ελπίδες επιτυχίας παραμένουν μηδαμινές. Έτσι προχώρησε πολύ γρήγορα σε επέμβαση την 29η Ιανουαρίου και δεν την ανέβαλε μέχρι την Άνοιξη όπως συνηθιζόταν στην Γαλλία. Ετοίμασε τα πάντα το πρωί της επέμβασης, όπως ένα μαχαίρι αρκετά μεγάλο ειδικό για την περίπτωση, αφού ο όγκος ήταν αρκετά μεγάλος. Μετά παρήγγειλε μερικά θεραπευτικά για να σταματήσει την αιμορραγία και ετοίμασε τα σίδερα καυτηριασμού για να τα εφαρμόσει στις αρτηρίες, αν η αιμορραγία ήταν μεγάλη. Τέλος, ο βοηθός ετοίμασε ζεστή μπύρα με βούτυρο για να εφαρμοστεί πάνω από όλους τους επιδέσμους, όπως έκανε ο Ελβέτιος για την πρόληψη της φλεγμονής. Όταν όλα ήταν έτοιμα  προχώρησε στην εγχείρηση. Τοποθέτησε την ασθενή στην πολυθρόνα στο μέσο του δωματίου, στάθηκε στο δεξί μέρος λίγο προς τα πίσω, για να διευκολυνθεί στην διάνοιξη στο κατώτερο μέρος και μετά ζήτησε από τον βοηθό να σηκώσει το δεξί της χέρι. Την ίδια στιγμή ένας άλλος βοηθός κρατούσε σταθερά το κεφάλι της, ενώ ένας τρίτος κρατούσε το νοσηρό μαστό με τα δυό του χέρια, σηκώνοντάς τον και τραβώντας τον ταυτόχρονα προς το μέρος του, ώστε να μπορέσει με ευκολία ο Heister να τον διαχωρίσει από τους υποκείμενους μυς. Ένας τέταρτος βοηθός στεκόταν στο πλάι του, με τα εργαλεία και τα επιθέματα και ένας πέμπτος  κρατούσε τα τονωτικά φάρμακα. Ο χειρουργός ενθάρρυνε την ασθενή να συμπεριφερθεί με αποφασιστικότητα και μετά κρατώντας το μαστό με το αριστερό του χέρι, εφάρμοσε με το δεξί του χέρι το μαχαίρι στο κάτω μέρος, έκοβε και κατεύθυνε το βοηθό που κρατούσε το στήθος να το τραβά προς το μέρος του μέχρι που αυτό να αποκοπεί και αυτό είχε διάρκεια ένα λεπτό.

Οι αρτηρίες μετά την μαστεκτομή αιμορραγούσαν πολύ και έτσι εφάρμοσε κομπρέσες εμποτισμένες με τερεβίνθη, καθοδηγώντας τους βοηθούς να πιέζουν με τα δάκτυλά τους. Μετά εφάρμοσε στην υπόλοιπη πληγή το ξαντόν, σκορπίζοντας την στυπτική πούδρα και τοποθέτησε τις υπόλοιπες επιδέσεις με πίεση, μέχρι που σταμάτησε η αιμορραγία. Στην ασθενή έδωσαν ένα ηδύποτο τονωτικό και της κρατούσαν οινόπνευμα κάτω από τη μύτη για να το μυρίζει και να μην λιποθυμήσει. Ο Heister στην συνέχεια ζύγισε τον κομμένο μαστό. Έπειτα προχώρησε στην περιγραφή της μακράς περιόδου παρακολούθησης του τραύματος  και της ασθενούς, η οποία έζησε για αρκετά χρόνια μετά την επέμβαση.

Αυτός ο καρκινωματώδης μαστός ήταν ο μεγαλύτερος που αφαιρέθηκε ή περιγράφηκε από τους συγγραφείς.

Ενδιαφέρουσα φαίνεται η σταδιακή μετεγχειρητική σίτιση της ασθενούς με σούπα, γλυκά, φρούτα, μελάτα αυγά, μπύρα και κρασί.

H περιγραφή μιας μαστεκτομής, την εποχή πριν από την εφαρμογή της αναισθησίας, προτρέπει τους χειρουργούς και τους ψευτογιατρούς εκείνης της εποχής, να ψάχνουν να βρουν μη χειρουργικές διαδικασίες για την θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Lorenz Heister, Royal College of surgeons of England

Μαστεκτομή του Heister, Medical, Chirurgical and Anatomical Cases, English Edition, 1755


Henri François Le Dran (1685-1770):

Επισήμανε ότι η πρόγνωση του καρκίνου του μαστού ήταν χειρότερη όταν υπήρχε εμπλοκή των μασχαλιαίων λεμφαδένων:

Χειρουργός του νοσοκομείου Charite Hospital στο Παρίσι, που δίδαξε ότι ο καρκίνος του μαστού ήταν μια τοπική βλάβη σε πρώιμο στάδιο, το οποίο μπορούσε να εξαπλωθεί μέσω των λεμφικών οδών στους επιχώριους λεμφαδένες. Εάν υπήρχε εμπλοκή των λεμφαδένων στη μασχάλη η πρόγνωση θα ήταν σημαντικά χειρότερη. Αυτό υπήρξε μεγάλης σπουδαιότητος, γιατί αντιλέγει τις χυμικές θεωρίες του Γαληνού που είχαν κυριαρχήσει για πάνω από χίλια χρόνια και που ακόμα υποστηριζόταν από πολλούς, για δύο ή περισσότερους αιώνες. Αυτή του η παρατήρηση, που ήδη είχε επισημανθεί από τον Petit, ήταν σημαντική για την κατανόηση του καρκίνου του μαστού. Στην πραγματικότητα είναι η ισχύουσα αρχή σήμερα με την οποία διαλέγονται οι ασθενείς για βοηθητική θεραπεία μετά τη μαστεκτομή. Αναφέρει ότι είχε ένα αίσθημα καψίματος στο πρόσωπό του, ενώ το ένδυμα που φορούσε αποχρωματίστηκε μόνιμα σε μερικά σημεία, όταν υγρό από τον καρκίνο πετάχτηκε επάνω του. Ισχυρίστηκε ότι είχε κάνει πολλές επεμβάσεις τις περισσότερες με επιτυχία. Δυστυχώς ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί το επίπεδο της επιτυχίας με αυτές τις αρχαϊκές θεραπείες. Παρά ταύτα υπάρχουν αποδείξεις για να υποθέσουμε ότι αυτές οι γυναίκες επιζούσαν μέσα από αυτές τις πρωτόγνωρες διαδικασίες και προσδοκούσαν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.  

Henri François Le Dran


Hendrik Ulhoorn (1692-1749):

Αναφέρει τους κανόνες της χειρουργικής του καρκίνου του μαστού:

Ολλανδός χειρουργός, μαθητής του Bidloo, ο οποίος αναφέρεται στους κανόνες εγχειρήσιμου και ανεγχείρητου καρκίνου μαστού, που διατυπώθηκαν στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν γίνεται ξεκάθαρο ότι η παρουσία μασχαλιαίων λεμφαδένων και η προσκόλληση στις πλευρές έπρεπε να αποκλείει την μαστεκτομή. Αν γινόταν μαστεκτομή το μεγάλο τραύμα θα έπρεπε να θεραπευτεί με υλικά που εμπόδιζαν το τραύμα να κολλήσει στις επιδέσεις και να επιμολυνθεί.


 

Καρκίνος μαστού  Theatro chirurgico anatomico (1729), Francisco Suarez de Riveira

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Petrus Camper (1722-1789):

Ολλανδός γιατρός και φυσιοδίφης που γεννήθηκε στο Leyden το 1722 και πέθανε στη Χάγη το 1789. Διατέλεσε καθηγητής της ιατρικής στο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (1750) και του Γρόνιγκεν (1763). Σ’ αυτόν οφείλεται η ανακάλυψη των ακουστικών οργάνων των ψαριών και η διαπίστωση ότι τα οστά των πουλιών περιέχουν αέρα. Ο Camper όμως έγινε ιδιαίτερα γνωστός με τη διατύπωση της μεθόδου του για τον προσδιορισμό του βαθμού ευφυϊας ενός ανθρώπου. Σύμφωνα με αυτήν, η ευφυϊα είναι συνάρτηση του μικρού ή μεγάλου ανοίγματος του κεφαλιού, που ονομάζεται «προσωρινή γωνία» ή «γωνία του Camper». Οι έρευνες και τα πορίσματα του Ολλανδού επιστήμονα για το θέμα αυτό δημοσιεύτηκαν από τον Γιάνσεν σε τόμο με τον τίτλο «Εργασίες του Κάμπερ».

Προσηλυτίστηκε στην λεμφογενή θεωρία της μετάδοσης του καρκίνου του μαστού:

Πρώτος σκέφτηκε ότι το «καρκινικό δηλητήριο» εξαπλώνεται από το νοσούντα μαστό κατά μήκος των μυών και των νεύρων. Μετά την ανακάλυψη των βρυωδών αδένων, όπως τους αποκάλεσε κατά μήκος των εσωτερικών μαστικών φλεβών, που συσχέτισε με την τοπική υποτροπή, προσηλυτίστηκε στη λεμφογενή θεωρία της μετάδοσης. Επίσης, ο ίδιος αρνήθηκε ότι ο καρκίνος μπορούσε να θεραπευτεί με εξωτερικά ή εσωτερικά φάρμακα και απέρριψε την φλεβοτομία.

Γενικά εκείνη την  εποχή πίστευαν και οι παθολόγοι και οι χειρουργοί ότι «με το μαχαίρι μπορούν να πάνε εκεί που οι άλλοι δεν μπορούν να φθάσουν».

Υπήρχαν βέβαια μια σειρά από αντενδείξεις: Μια κακή φυσική κατάσταση, ένας μελαγχολικός χαρακτήρας, η δύσπνοια, ο πόνος κατά μήκος του στέρνου μεταξύ 2ης και 3ης πλευράς, που σήμαινε ότι οι έσω μαστικοί αδένες είχαν επινεμηθεί, η προσκόλληση στο θωρακικό τοίχωμα, η επέκταση στη μασχάλη, οι ψηλαφητοί λεμφαδένες στη μασχάλη κ.α.

Στην επέμβαση σημασία είχε η σωστή παρατήρηση του διεγχειρητικού δείγματος, έτσι ώστε να πιστοποιηθεί ότι όλος ο όγκος αφαιρέθηκε.

Προεγχειρητικά μέτρα περιελάμβαναν φλεβοτομίες, καθαρισμούς και ειδικές δίαιτες.

Μετεγχειρητικά άφηναν το τραύμα να αιμορραγήσει πριν εφαρμόσουν πιεστική επίδεση, για να εμποδίσουν την φλεγμονή και τον πυρετό. Ακόμη μετά την επέμβαση εφάρμοζαν διαιτητικά μέτρα, καυτηρίαζαν τον όγκο και έπαιρναν μέτρα αποφυγής συγκόλλησης των επιδέσεων με το τραύμα.

Οι επεμβάσεις γινόντουσαν στο σπίτι της ασθενούς και στο νοσοκομείο νοσηλεύονταν μόνο, όσα περιστατικά  ήταν δύσκολο να νοσηλευτούν στο σπίτι.

Καρκίνος μαστού και γεννητικών οργάνων  Los dies y siete secretos del doctor Juan Curzo Semmedo, (1732)


Jean Godinot 1740:

Ίδρυση του πρώτου ογκολογικού νοσοκομείου:

Το πρώτο νοσοκομείο αποκλειστικά για καρκινοπαθείς ιδρύθηκε από τον Jean Godinot στο Λονδίνο, το 1740. Είχε 12 κρεβάτια.

Το 1792 από φιλανθρωπίες άνοιξε μια πτέρυγα για καρκινοπαθείς στο Middlesex Hospital του Λονδίνου από τον John Howard. Η πτέρυγα νοσήλευε καρκινοπαθείς ασθενείς για ανακούφιση, αλλά έδινε και την ευκαιρία στους ιατρούς να μελετήσουν την φυσική πορεία της νόσου, ώστε να βελτιωθεί η θεραπεία.


1745:

Διαχωρισμός των χειρουργών από τους κουρείς:

Από τα τέλη του μεσαίωνα είχε αρχίσει μια περίοδος παρακμής. Οι χειρουργικές επεμβάσεις πέρασαν στα χέρια πλανόδιων εμπειρικών, ολόκληρων οικογενειών, που περιορίζονταν στην εκτέλεση λίγων επεμβάσεων βασιζόμενοι στην τεχνική επιδεξιότητά τους χωρίς καμιά θεωρητική γνώση. Από τότε, μεταξύ των άλλων, άρχισαν οι κουρείς να κάνουν αφαιμάξεις, συνήθεια που διατηρήθηκε σε μερικές περιοχές σχεδόν μέχρι σήμερα.

Η σύγχρονη χειρουργική γεννήθηκε στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα και είναι γεγονός ότι τότε εμφανίστηκαν οι μεγάλες σχολές χειρουργικής. Οι θαρραλέες και ευφυείς επεμβάσεις όμως υπέφεραν από την αδυναμία ελέγχου των αιμορραγιών, πρόληψης των μολύνσεων ή φαίνονταν απάνθρωπες εξαιτίας των πόνων των χειρουργημένων. Στα μέσα περίπου του αιώνα πετυχαίνεται επιτέλους η λύση αυτών των προβλημάτων και προσφέρονται άπειρες δυνατότητες στην χειρουργική.

Αίθουσα γυναικών στο νοσοκομείο Middlesex Hospital του Λονδίνου, 1808 Th. Rowlandsou


Sauver-François Morand (1697-1773):

Ίδρυσε την Ακαδημία των Χειρουργών στην Γαλλία.Το 1751 λέει σε μια ασθενή ότι η μαστεκτομή δεν θα διαρκέσει πάνω από ένα λεπτό και εκείνη του απαντά: Σας δίνω 4, αλλά κάντε σωστή δουλειά.

Mαστεκτομή 18ου αιώνα, ανώνυμη ελαιογραφία, Ινστιτούτο Λονδίνου


Alexander Monro (1733-1817):

Είχε πεσιμιστικές απόψεις για τον καρκίνο:

Μετεγχειρητικά ποσοστά επιβίωσης δεν αναφέρονται σε εκείνη την εποχή. Ο Monro στο Edinburg γράφει μια μελέτη η οποία δημοσιεύεται από τον γιό του το 1781. 4 από τους 60 ασθενείς που χειρούργησε επιβίωσαν για 2 χρόνια. 3 είχαν κρυφούς όγκους στους μαστούς, ενώ ο τέταρτος ένα ελκοποιημένο καρκίνο στο χείλος. Γι’ αυτό είχε πολύ πεσιμιστικές απόψεις για τον καρκίνο. Η νόσος σχεδόν πάντα επιστρέφει μετά την επέμβαση, όχι αναγκαστικά στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε, αλλά συχνά σε γειτονική περιοχή ή ακόμη και σε μεγάλη απόσταση. Η χειρουργική επέμβαση πρέπει να γίνεται μόνο σε νέες και υγιείς γυναίκες με έναν κρυφό καρκίνο, που έχει προκληθεί από ένα χτύπημα ή από κάποια άλλη εξωτερική αιτία. Στις άλλες περιπτώσεις εγχείρηση πρέπει να γίνεται με ένθερμη απαίτηση της ασθενούς, που είχε τον κίνδυνο της υποτροπής και της είχε εξηγηθεί ξεκάθαρα. Ο Monro ήταν ένας συγγραφέας που ασκούσε επιρροή. Η απόρριψη της μαστεκτομής ήταν υπεύθυνη για την συντηρητική θεραπεία που υιοθέτησαν πολλοί χειρουργοί στο τέλος του 18ου αιώνα.

Alexander Monro


Sir Charles Βenjamin Bell (1774-1842):

Υποστηρίζει την αφαίρεση όλου του μαζικού αδένα στον καρκίνο του μαστού ανεξάρτητα από το μέγεθος του όγκου:

Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο το 1774 και πέθανε στο Worchester το 1842. Aνακαλύπτει ότι τα νεύρα έχουν δύο ρίζες, την κινητική και την αισθητική. Ήταν χειρουργός στο Endinburg Royal Infirmary μαθητής του Monro και το 1784 γράφει: Ακόμη και όταν μια πολύ μικρή περιοχή του μαστού έχει νόσο, όλος ο μαζικός αδένας πρέπει να αφαιρεθεί. Οι μασχαλιαίοι αδένες πρέπει να αποκοπούν με διάνοιξη του βραχίονα, αλλά πρέπει να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο δέρμα.

Βenjamin Bell


1795:

Ίδρυσητης «Society for Investigation the Nature and Cure of Cancer»:

Κατά τα μισά του 19ου αιώνα οι χειρουργοί σιγά σιγά, αρχίζουν να διατηρούν λεπτομερείς αναφορές για τον καρκίνο του μαστού. Αυτές οι στατιστικές δείχνουν ότι ακόμη και αυτές οι ασθενείς που υποβάλλονται σε μαστεκτομή, έχουν μια υψηλή συχνότητα υποτροπών μέσα σε 8 χρόνια, ειδικά εκείνες στις οποίες οι λεμφαδένες είχαν προσβληθεί. Παρόλα αυτά, η κοινή θεραπεία ήταν η αφαίρεση του μαστού και των γύρω αδένων, σε μια προσπάθεια παρεμπόδισης της περαιτέρω εξέλιξης του όγκου. Αυτό είναι υψίστης σημασίας, επειδή δείχνει ότι η κοινή γνώμη στην ιατρική κοινωνία τότε ήταν ότι ο καρκίνος του μαστού ήταν μια συστηματική νόσος και ότι μπορούσε να εξαπλωθεί και να επηρεάσει άλλα μέρη του σώματος.

Στα τέλη των 19ου αιώνα ριζικές μαστεκτομές και αφαίρεση των μασχαλιαίων λεμφαδένων γινόντουσαν, για να εμποδίσουν την υποτροπή ή την εξάπλωση της νόσου. Οι περισσότερες επεμβάσεις βέβαια ήταν για τοπικά προχωρημένους καρκίνους παρά για μικρά οζίδια, όπως συμβαίνει σήμερα. Η θεραπεία βασιζόταν στην 3ετή επιβίωση. Αυτό το ποσοστό ήταν αποδεκτό τότε, αλλά όχι και σήμερα. Στην πραγματικότητα οι στατιστικές που γινόντουσαν τότε από το John Hopkins Hospital δείχνουν ότι η 10ετής επιβίωση ήταν μόνο 12%, με 30% ποσοστό τοπικής υποτροπής.


Alexis Boyer (1757-1833):

Περιγράφει το κλινικό σημείο «φλοιός πορτοκαλιού»:

Γεννήθηκε στο Uzerche το 1757 και πέθανε στο Παρίσι το 1833. Χειρουργός του νοσοκομείου La Charite στο Παρίσι και μέλος της Ακαδημίας των φυσιοδιφών  από το 1825. Τα δυό βιβλία που τον έκαναν πασίγνωστο είναι: Traite complet d’ anatomie & Traite des maladies chirurgicales et des operations qui leur conviennent.  Ίσως ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το κλινικό σημείο ''φλοιός πορτοκαλιού" αν και δεν χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο. Οι λεμφαδένες  εμπλέκονται μόνο δευτεροπαθώς και σε περίπτωση που είναι σε άμεση επικοινωνία με το νοσούν τμήμα, με την οδό της απορρόφησης από τα αγγεία. Η θεραπεία του επίσης ήταν παραδοσιακή. Είχε πεσιμιστική άποψη όσον αφορά τα αποτελέσματα κάθε μεθόδου θεραπείας. Είχε προσωπικά χειρουργήσει πάνω από 100 περιπτώσεις καρκίνου μαστού και αλλού και μόνο 4 ή 5 από αυτά είχαν ριζικά θεραπευτεί. Η πρώτη ένδειξη για επιτυχία ήταν το χειρουργείο σε πρώιμο στάδιο. Όταν αυτό το στάδιο έχει περάσει, ο χειρουργός έπρεπε να προχωρά στην εγχείρηση, μετά από άμεση απαίτηση της ασθενούς και έχοντάς την ενημερώσει για  τον κίνδυνο της υποτροπής. Το ίδιο είχε υποστηρίξει και ο Monro 50 χρόνια πριν. Ο Boyer τo 1818 εκτελεί μια επέμβαση που περιγράφεται από τον χειρουργό Logger. Ήταν η εκρίζωση ενός ανοικτού καρκίνου μαστού αριστερά και κράτησε 10 λεπτά. Ο όγκος αφαιρέθηκε με 2 οριζόντιες σε σχήμα μισοφέγγαρου τομές μεγάλης έκτασης, αφού όλος ο μαζικός αδένας ήταν προσβεβλημένος. Αρκετές σοβαρές συμφύσεις έπρεπε να αποκολληθούν από την επιφάνεια του θωρακικού τραύματος και από τον βραχίονα στην ίδια μεριά. 5 επιδέσεις χρησιμοποιήθηκαν στο μαστό, η μια από αυτές στη μασχάλη.


Guillaume Dupuytren

Guillaume Dupuytren (1778-1834):

Αποδεικνύει ότι ο καρκίνος του μαστού δεν είναι μεταδοτική ασθένεια:

Γεννήθηκε στο Limnonsiu το 1778 και πέθανε στο Παρίσι το 1834. Ήταν ιατρός των Louis XVIII & Charles X. Εισήγαγε πολλές νέες εγχειρήσεις και περιέγραψε πολλές ασθένειες που φέρουν ακόμα και σήμερα το όνομά του. Το 1802 αποδεικνύει ότι ο καρκίνος του μαστού δεν είναι μεταδοτική ασθένεια. Τάισε τους σκύλους του με καρκινικό κρέας και κανένα δεν έπαθε καρκίνο.

Βιβλιογραφία

Διδακτορική Διατριβή Σάββη Μάλλιου Κριαρά

www.emedi.gr

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού

sympliromata karkinos mastoy 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 20ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου του μαστού τον 19ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 18ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 17ο αιώνα

Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 16ο αιώνα

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού τον 13ο αιώνα

Ο μαστός στην Τέχνη 

Ο ακρωτηριασμός των μαστών

Μαστός και μαστεκτομή

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Αίγυπτο

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Ελλάδα

Ο καρκίνος του μαστού στην ελληνορωμαϊκή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην βυζαντινή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην εποχή των Αράβων

Βιβλιογραφία

Διδακτορική Διατριβή Σάββη Μάλλιου Κριαρά

www.emedi.gr

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 1479 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2020 09:59
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σπιτικές μπάρες με μήλο, καρύδι, μέλι και λάδι καρύδας Σπιτικές μπάρες με μήλο, καρύδι, μέλι και λάδι καρύδας

    Υγιεινές και νόστιμες μπάρες δημητριακών

     

    Σπιτικές μαλακές μπάρες με μήλο, καρύδι, μέλι & λάδι καρύδας

    Είναι ένα γρήγορο και εύκολο σνακ, που μπορείτε να το έχετε πάντα μαζί σας είτε ως δεκατιανό είτε ως απογευματινό σνακ.

    Έτσι, θα αποφύγετε τα σνακ που είναι πλούσια σε κορεσμένο λίπος, ζάχαρη και αλάτι. 

    Είναι σε όλους γνωστό ότι η Μεσογειακή Διατροφή,  προάγει την υγεία και μας προστατεύει από διάφορες ασθένειες της εποχής μας, όπως ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

    Η Μεσογειακή Διατροφή δίνει μεγάλη βαρύτητα στην ομάδα δημητριακών, δηλαδή στο ψωμί, στα όσπρια, στο ρύζι, στις πατάτες και στα δημητριακά και τα προϊόντα ολικής αλέσεως. 

    Οι μπάρες δημητριακών μπορούν να αποτελέσουν μια πολύ καλή επιλογή όταν αναζητάτε κάτι γλυκό, αλλά ταυτόχρονα θρεπτικό. 

    b6880ff9d74cd8f79ff16c1076b510ed

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ (60')

    300 γραμμάρια νιφάδες βρώμης

    100 γραμμάρια λιναρόσπορος

    200 γραμμάρια καρυδόψιχα

    2 τριμμένα μοσχοκάρυδα

    2 κ.σ. κανέλα Κεϋλάνης σε σκόνη

    50 γραμμάρια λάδι καρύδας

    400 γραμμάρια βιολογικά μήλα καθαρισμένα χωρίς κουκούτσια πολτοποιημένα στο μούλτι

    80 γραμμάρια βιολογικό μέλι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Αλέθουμε στον πολυκόφτη τις νιφάδες βρώμης, τον λιναρόσπορο και την καρυδόψιχα, μέχρι να γίνουν σαν λεπτά ψίχουλα.
    2. Μεταφέρουμε σε μπολ και ρίχνουμε τα μπαχαρικά.
    3. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε τον πολτό μήλου, το λάδι καρύδας και το μέλι.
    4. Ανακατεύουμε καλά με μια ελαστική σπάτουλα.
    5. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς κελσίου.
    6. Στρώνουμε με λαδόκολλα ένα τετράγωνο ταψάκι περίπου 20 εκ. και αδειάζουμε εκεί το μίγμα.
    7. Ισιώνουμε την επιφάνεια και το ψήνουμε για περίπου 30'.
    8. Το αφήνουμε να κρυώσει και με ένα κοφτερό μαχαίρι το κόβουμε σε 8 ή 12 ορθογώνια κομμάτια, μπάρες, ανάλογα με το μέγεθος που θέλουμε.

    By Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    mpares milou

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε χουρμάδες, είναι υγιεινοί

    Υγιεινά σνακ για όλους

    Είναι υγιεινές οι μπάρες δημητριακών;

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Τα ιδανικά σνακ για όταν έχετε λιγούρα

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Έρπης ζωστήρας Έρπης ζωστήρας

    Ο έρπης ζωστήρ είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα

    Ο έρπητας ζωστήρας είναι ένα επώδυνο εξάνθημα που προκαλεί νευραλγία κι έχει διάρκεια 2–4 εβδομάδες. Προκαλείται από τον ιό Varicella zoster (VZV). Παράγοντες κινδύνου είναι το γήρας, η κακή ανοσολογική λειτουργία κι όσοι είχαν ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών. Η διάγνωση γίνεται με βάση τα συμπτώματα. Διαφορική διάγνωση γίνεται από τον απλό έρπητα, στηθάγχη, τσιμπήματα εντόμων. Κυκλοφορε;i, πια εμβόλιο πρόληψης του έρπητα ζωστήρα. Φάρμακα, όπως η  Aciclovir (αν χορηγηθούν, πρέπει να χορηγηθούν νωρίς). Επίσης, χορηγούνται φάρμακα για τον πόνο.

    Ο έρπητας ζωστήρας, επίσης, γνωστός ως ζωστήρας ή έρπης ζωστήρας, είναι μια ιογενής ασθένεια που χαρακτηρίζεται από επώδυνο δερματικό εξάνθημα με φουσκάλες σε μια τοπική περιοχή.  Συνήθως, το εξάνθημα εμφανίζεται σε μία, ευρεία λωρίδα είτε στην αριστερή είτε στη δεξιά πλευρά του σώματος ή του προσώπου. Δύο έως τέσσερις ημέρες πριν εμφανιστεί το εξάνθημα μπορεί να υπάρχει μυρμήγκιασμα ή τοπικός πόνος στην περιοχή. Διαφορετικά, υπάρχουν, συνήθως, λίγα συμπτώματα, αν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν πυρετό ή πονοκέφαλο ή να αισθάνονται κουρασμένοι. Το εξάνθημα, συνήθως, θεραπεύεται εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συνεχή πόνο στα νεύρα που μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή χρόνια, μια κατάσταση που ονομάζεται μεθερπητική νευραλγία. Σε άτομα με κακή ανοσολογική λειτουργία το εξάνθημα μπορεί να είναι εκτεταμένο. Εάν το εξάνθημα περιλαμβάνει το μάτι, μπορεί να συμβεί απώλεια όρασης.

    Ο έρπητας ζωστήρας οφείλεται σε επανενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα (VZV) στο σώμα ενός ατόμου.

    Η ασθένεια της ανεμοβλογιάς προκαλείται από την αρχική λοίμωξη με VZV. Μόλις λυθεί η ανεμοβλογιά, ο ιός μπορεί να παραμείνει ανενεργός στα νευρικά κύτταρα. Όταν επανενεργοποιηθεί, ταξιδεύει από το νευρικό σώμα μέχρι τις απολήξεις του δέρματος, παράγοντας φουσκάλες. Οι παράγοντες κινδύνου για επανενεργοποίηση περιλαμβάνουν το γήρας, την κακή ανοσολογική λειτουργία και την ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών.

    Ο τρόπος με τον οποίο ο ιός παραμένει στο σώμα ή στη συνέχεια επανενεργοποιείται δεν είναι κατανοητός. Η έκθεση στον ιό που υπάρχει μέσα στις φουσκάλες μπορεί να προκαλέσει ανεμοβλογιά σε κάποιον που δεν την έχει περάσει, αλλά δεν θα προκαλέσει έρπητα ζωστήρα.

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στα σημεία και συμπτώματα ενός ασθενούς.

    Ο ιός της Varicella zoster δεν είναι ο ίδιος με τον ιό του απλού έρπητα. Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια οικογένεια ιών. 

    zostir 4

    Το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα μειώνει τον κίνδυνο έρπητα ζωστήρα κατά 50% έως 90%, ανάλογα με το εμβόλιο που χρησιμοποιείται. Μειώνει, επίσης, τα ποσοστά της μεθερπητικής νευραλγίας και εάν εμφανιστεί έρπητας ζωστήρας, τη σοβαρότητά του!!!

    Προσοχή!!! Το εμβόλιο του έρπητα ζωστήρα αποτελείται από εξασθενημένο ιό και σε ορισμένα άτομα, ιδίως, τα ανοσοκατασταλμένα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη με έρπητα ζωστήρα, ακόμη και θάνατο!!!

    Εάν αναπτυχθεί έρπητας ζωστήρας, τα αντιιικά φάρμακα, όπως η aciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της νόσου εάν ξεκινήσουν εντός 72 ωρών από την εμφάνιση του εξανθήματος.

    Όμως τα αντιικά φάρμακα και τα στερεοειδή δεν δείχνουν επίδραση στη μεθερπητική νευραλγία.

    Η παρακεταμόλη, τα ΜΣΑΦ ή τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στον οξύ πόνο. 

    Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων αναπτύσσουν έρπητα ζωστήρα σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Ενώ, είναι πιο συχνός στους ηλικιωμένους, τα παιδιά μπορεί, επίσης, να πάσχουν από την ασθένεια.

    zostir 1

    0 Έρπης ζωστήρας είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα. Ο ζωστήρας εμφανίζεται μετά από ενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς, έρπητα ζωστήρα ο οποίος βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στις οπίσθιες ρίζες των γαγγλίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό σύστημα

    • Εμφανίζεται στο 10% με 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή
    • Ενεργός έρπης ζωστήρας 16,7/100.000
    • Μεθερπητική νευραλγία 60/100.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυξανόμενη επίπτωση με την πάροδο της ηλικίας. 80% των περιπτώσεων είναι άτομα άνω των 20 χρονών (2-3 στα 100 ηλικίας 20-50, 10 στα 1.000 > 80 χρονών)

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Πρόδρομη φάση (αίσθηση στο προσβεβλημένο δερμοτόμιο πρίν το εξάνθημα):

    • Καύσος
    • Κνησμός
    • Νυγμοειδής πόνος

    Οξεία φάση:

    • Γενικά συμπτώματα
    • Κόπωση
    • Αδιαθεσία
    • Κεφαλαλγία
    • Ελαφρός πυρετός
    • Δερματομιακό εξάνθημα
    • Αδυναμία (1% παρουσιάζουν αδυναμία κατά την διασπορά του εξανθήματος)
    • Αρχικά ευρυθηματώδες και κηλιδοβλατιδώδες που εξελίσσεται ταχέως σε ομάδα φυσαλίδων
    • Οι φυσαλίδες μετατρέπονται σε φλυκταινώδεις και/η αιμορραγικές βλάβες σε 3-4 ημέρες
    • Υποχώρηση του εξανθήματος και σχηματισμό εφελκίδων σε 14-21 ημέρες
    • Πιθανή εμφάνιση ζωστήρα, χωρίς εξάνθημα

    Χρόνια φάση:

    • Μεθερπητική νευραλγία (15% συνολικά αυξάνεται δραματικά με την ηλικία)

    zostir 9

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ενεργοποίηση του αδρανούς ιού της ανεμοβλογιάς/ζωστήρα στις οπίσθιες νωτιαίες ρίζες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Αυξανόμενης της ηλικίας
    • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς ή ασθενείς με κακοήθεια
    • Χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη
    • Ακτινοθεραπεία νωτιαίου μυελού
    • Χημμειοθεραπείες
    • Λευχαιμία
    • Λέμφωμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Εξάνθημα - ιός του απλού έρπητα, ιός Coxsackie, δερματίτιδα εξ επαφής, επιπολής πυοδερματίτιδα
    • Πόνος - χολοκυστίτιδα, πλευρίτιδα, έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Σπανίως απαραίτητα
    • Καλλιέργεια ιού
    • Δοκιμασία μονοκλωνικών αντισωμάτων
    • Τίτλος αντισωμάτων στην οξεία φάση και την ανάρρωση.Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής
    • Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής. 
    • Το υγρό που συλλέγεται από μια φυσαλίδα δοκιμάζεται με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για VZV DNA ή εξετάζεται με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για σωματίδια ιού. Οι δοκιμές μοριακής βιολογίας που βασίζονται σε in vitro ενίσχυση νουκλεϊκού οξέος (δοκιμές PCR) θεωρούνται σήμερα οι πιο αξιόπιστες. Οι πιο πρόσφατες δοκιμές PCR σε πραγματικό χρόνο είναι γρήγορες, εύκολες στην εκτέλεση και τόσο ευαίσθητες και έχουν μικρότερο κίνδυνο μόλυνσης. Έχουν επίσης περισσότερη ευαισθησία από τις ιογενείς καλλιέργειες. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Λεμφοειδής διήθηση των αισθητικών γαγγλίων με εστιακή αιμορραγία και καταστροφή των νευρικών κυττάρων

    zostir 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υγρά επιθέματα με νερό ή 5% διάλυμα αλουμινίου για 30 με 60 λεπτά, 4-6 φορές την ημέρα
    • Διαλύματα καλαμίνης

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η διάρκεια του εξανθήματος είναι 2-3 εβδομάδες
    • Πιθανή μετάδοση του εξανθήματος και ενοχλητικά συμπτώματα (γενικά συμπτώματα και εξάπλωση του εξανθήματος)
    • Πιθανή μεθερπητική νευραλγία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (ακεταμινοφαίνη, κωδεϊνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
    • Σουλφαδιαζίνη αργύρου τοπικά για δευτερογενώς μολυσμένο εξάνθημα
    • Ασυκλοβίρη (Zovirax) ΕΦ 5 mg/Kg κάθε 8 ώρες ή από το στόμα 800 mg κάθε 4 ώρες (5 δόσεις την ημέρα). Απόλυτη ένδειξη σε ζωστήρα που σχετίζεται με σοβαρή υποκείμενη νόσο και σε προσβολή οφθαλμού. Στον οφθαλμικό ζωστήρα 600 mg κάθε 4 ώρες (5 φορές ημερησίως)
    • Η ασυκλοβίρη στους υπόλοιπους, όταν δίνεται πρώιμα (μεσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος) ανακουφίζει από τα συμπτώματα και συντελεί στην ταχύτερη υποχώρηση του εξανθήματος, παρουσιάζει έχει, όμως, πολλές παρενέργειες
    • Τα στοιχεία είναι αντιφατικά σχετικά με τη χορήγηση της ασυκλοβίρης στην οξεία φάση και την επίπτωση/σοβαρότητα της μεθερπητικής νευραλγίας
    • Παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας κατά τη λήψη ασυκλοβίρης

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις της ασυκλοβίρης:

    • Η προβενεσίδη μπορεί να αναστείλει την απέκκριση της ακυκλοβίρης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη, τοπικά ιδοξουριδίνη σε διμεθυλοσουλφοξίδη
    • Flamciclovir που είναι προφάρμακο για μετατροπή σε penciclovir. Φαίνεται να έχει ίδια αποτελεσματικότητα με την ασυκλοβίρη. Η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα του επιτρέπει χωρισμό της μέγιστης δόσης σε 3 δόσεις ημερησίως και μπορεί να βοηθήσει στην ανοχή του δόση 500 mg από το στόμα κάθε 8ωρο

    Οι στόχοι της θεραπείας είναι να περιοριστεί η σοβαρότητα και η διάρκεια του πόνου, να μειωθεί η διάρκεια ενός επεισοδίου έρπητα ζωστήρα και να μειωθούν οι επιπλοκές. Συχνά, απαιτείται συμπτωματική θεραπεία για την επιπλοκή της μεθερπητικής νευραλγίας.  

    Αναλγητικά

    Τα άτομα με ήπιο έως μέτριο πόνο μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με φάρμακα για τον πόνο. Οι τοπικές λοσιόν που περιέχουν καλαμίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο εξάνθημα ή στις φουσκάλες και μπορεί να είναι καταπραϋντικές. Περιστασιακά, ο έντονος πόνος μπορεί να απαιτεί φάρμακα με οπιοειδή, όπως η μορφίνη. Μόλις οι βλάβες ηρεμήσουν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρέμα καψαϊκίνης. Τα τοπικά επιθέματα λιδοκαΐνης μπορεί, επίσης, να μειώσουν τον πόνο. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης μαζί με τα αντιιικά χρησιμοποιείται για να προσφέρει ανακούφιση από τη μεθερπητική νευραλγία. 

    Αντιιικά

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια του έρπητα ζωστήρα. Ωστόσο, δεν αποτρέπουν τη μεθερπητική νευραλγία. Από αυτά τα φάρμακα, η aciclovir ήταν η συνήθης θεραπεία, αλλά τα νεότερα φάρμακα valaciclovir και famciclovir παρουσιάζουν παρόμοια ή ανώτερη αποτελεσματικότητα και καλή ασφάλεια και ανεκτικότητα. Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο για την πρόληψη (για παράδειγμα σε άτομα με HIV/AIDS, όσο και ως θεραπεία κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης. Οι επιπλοκές σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με έρπητα ζωστήρα μπορεί να μειωθούν με ενδοφλέβια ακικλοβίρη. Σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επανειλημμένων επεισοδίων έρπητα ζωστήρα, συνήθως, είναι αποτελεσματικές πέντε ημερήσιες στοματικές δόσεις aciclovir. 

    Στερεοειδή

    Τα κορτικοστεροειδή δε φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο μακροχρόνιου πόνου και συστήνονται στο σύνδρομο Ramsay Hunt.

    Οφθαλμικός ζωστήρας

    Η θεραπεία για τον οφθαλμικό ζωστήρα είναι παρόμοια με την τυπική θεραπεία για έρπητα ζωστήρα σε άλλα σημεία. Προτείνονται η ασυκλοβίρη και η βαλακυκλοβίρη. Το σημαντικό πλεονέκτημα της βαλακυκλοβίρης έναντι της ακυκλοβίρης είναι η δόση της μόνο τρεις φορές / ημέρα (σε σύγκριση με τη δόση πέντε φορές / ημέρα της ασυκλοβίρης), η οποία θα μπορούσε να το καταστήσει πιο βολικό για τους ανθρώπους και να βελτιώσει την τήρηση της θεραπείας. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τα συμπτώματα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Μεθερπητική νευραλγία
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Δερματική διασπορά
    • Επιμόλυνση των δερματικών βλαβών
    • Σπλαχνική προσβολή
    • Κινητική αδυναμία στην περιφέρεια
    • Τμηματική μυελίτιδα
    • Σύνδρομο κρανιακών νεύρων, κυρίως, οφθαλμικού και προσωπικού (σύνδρομο Ramsay Hunt)
    • Έλκος κερατοειδούς
    • Σύνδρομο GUILAIN-BARRE

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υποχώρηση του εξανθήματος σε 14 με 21 ημέρες
    • Η μεθερπητική νευραλγία ορίζεται σαν πόνος που διαρκεί τουλάχιστον 1 μήνα μετά την υποχώρηση του εξανθήματος
    • Η μεθερπητική νευραλγία έχει αυξανόμενη επίπτωση με την ηλικία (4% σε ηλικία 30-50, 34% πάνω από 80 χρονών)

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ανοσοκαταστολή συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης HIV, δέκτες μοσχευμάτων και νεοπλάσματα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Παιδιατρικό

    • Εμφανίζεται, σπανίως, στα παιδιά (πρωτοπαθώς ανοσοκατεσταλμένα)
    • Αναφέρεται σε νεογνά που έχουν μολυνθεί πρωτοπαθώς στη μήτρα

    Γηριατρικό:

    • Αυξημένη επίπτωση και επιπολασμός
    • Αυξημένη επίπτωση μεθερπητικής νευραλγίας

    Άλλα: Σε νεαρά άτομα με ζωστήρα εξετάζουμε την πιθανότητα λοίμωξης με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της κυήσεως

    • Ανεμοβλογιά
    • Απλός έρπητας
    • Οφθαλμικός έρπητας ζωστήρας

    ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΕΡΠΗΤΙΚΗ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ 

    Τα κορτικοστεροειδή δεν βοηθούν στην πρόληψη της μεθερπητικής νευραλγίας.

    Η Capsaicin είναι αποτελεσματική

    Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση των νεύρων (TENS)

    Χαμηλή δόση αμινοτρυπτιλίνης είναι τα φάρμακα εκλογής. 

    Η βιοδιαθέσιμη βιταμίνη Β12 είναι, επίσης, θεραπευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    zostir 2

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Το αιθέριο έλαιο από πορτοκάλι είναι πολύ αρωματικό και φτιάχνει ωραία ατμόσφαιρα στο περιβάλλον.

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκάλι χαλαρώνει το μυαλό και το πνεύμα.

    Τα πορτοκάλια έχουν σχέση με τη γενναιοδωρία, την ευγνωμοσύνη και την αθωότητα, καθώς και τη γονιμότητα. Αυτόχθονα στην Κίνα και την Ινδία, τα πορτοκάλια τώρα καλλιεργούνται σε αφθονία εντός της Αμερικής, του Ισραήλ και στη Μεσόγειο.

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκάλι αποτελείται, σχεδόν, πλήρως από μια ουσία γνωστή ως d-limonene και δίνει στο φρούτο πορτοκάλι τη χαρακτηριστική του μυρωδιά και γεύση. Το αιθέριοι έλαιο πορτοκαλιού λαμβάνεται από το φλοιό των πορτοκαλιών σε μεγάλες ποσότητες με φυγοκέντρηση ή απόσταξη καθ 'όλη την παραγωγή χυμού πορτοκαλιού. Αποτελεί, σχεδόν, το 1% σε όγκο της συνολικής φλούδας του πορτοκαλιού. Παρόλο που η εμφάνισή του και η μυρωδιά του μοιάζουν πολύ με αυτό του χυμού πορτοκαλιού, είναι μη βρώσιμο και μπορεί να προκαλέσει πεπτικά προβλήματα και σοβαρούς πόνους στο στομάχι, εάν καταναλώνεται αδιάλυτο, λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης του d-λιμονενίου. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων από ουσίες, όπως ο χυμός πορτοκαλιού αποδεικνύεται ότι δεν επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία. Λόγω του ισχυρού και ευχάριστου αρώματός του, το πορτοκαλί λάδι διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο σε πολλές μεγάλες βιομηχανίες. Συμπεριλαμβάνεται, σχεδόν, πάντα, σε αρώματα, καθώς και οικιακά προϊόντα για την τόνωση ή ακόμη και την εξαφάνιση των δυσάρεστων οσμών. Μικρές ποσότητες μπορεί, επίσης, να προστεθούν σε ποτά και φαγητά, ιδιαίτερα σε κέικ. Περιέχεται σε διαλύτες ως επιλογή αντί τοξικές χημικές ουσίες, ιδιαίτερα σε τερεβινθίνη και ακετόνη, επειδή δεν είναι τοξική και είναι φιλική ουσία προς το περιβάλλον, φθηνή και μπορεί να διαλύσει τους λεκέδες αποτελεσματικά.

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού χρησιμοποιείται σε βιολογικό σπρέι φυτοφαρμάκων, ως εντομοαπωθητικό στα φυτά, λόγω του ενεργού συστατικού του, του d-limonene, το οποίο μπορεί να διαλύσει τα εξωτερικά μέρη των εντόμων, αλλά δεν έχει αρνητική επίδραση στα φυτά. Θεωρείται πραγματικά η πιο φυσική και αποτελεσματική τεχνική για την αποφυγή μολύνσεων από μυρμήγκια και τερμίτες και χρησιμοποιείται, επίσης, συχνά σε κουζίνες, όπου, δεν δημιουργεί προβλήματα υγείας σε σύγκριση με άλλα συχνά χρησιμοποιούμενα τοξικά εντομοαπωθητικά.

    orangeoil 6

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    -Αντισπασμωδικό

    Οι σπασμοί μπορούν να οδηγήσουν σε πολλά προβλήματα: συνεχής βήχας, μυϊκές κράμπες, διάρροια κι επιληψία. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού θεραπεύει τους μυϊκούς και νευρικούς σπασμούς.

    -Ηρεμιστικό

    Όταν πρέπει πραγματικά να ηρεμήσετε μετά από μια κουραστική μέρα στο γραφείο ή αν είστε ευπαθής σε κάθε είδους φλεγμονή, το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού είναι φυσικό ηρεμιστικό που μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε. Τα χημικά ηρεμιστικά φάρμακα που διατίθενται στην αγορά είναι κυρίως ηρεμιστικά που βασίζονται σε ναρκωτικά, όπως, το όπιο και άλλες συνθετικές μορφές. Αυτά, μακροπρόθεσμα, προκαλούν τεράστια βλάβη στην καρδιά και σε άλλα εσωτερικά όργανα. Είναι μια πολύ καλύτερη επιλογή να χρησιμοποιήσετε ένα φυσικό ηρεμιστικό, όπως, το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού. Ανακουφίζει από το άγχος, τον θυμό, την κατάθλιψη, καθώς και από συγκεκριμένες σωματικές φλεγμονές.

    -Αφροδισιακό

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού έχει ήπιες αφροδισιακές ιδιότητες. Η συστηματική και τακτική χρήση θεραπεύει προβλήματα, όπως, ψυχρότητα, προβλήματα στύσης, ανικανότητα, έλλειψη ενδιαφέροντος για σεξ, καθώς και μειωμένη λίμπιντο.

    -Αντιφλεγμονώδες

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού προσφέρει γρήγορη και αποτελεσματική ανακούφιση από τη φλεγμονή, είτε εσωτερική είτε εξωτερική: υπερβολική κατανάλωση μπαχαρικών, πυρετός, λοιμώξεις, αρνητικές επιπτώσεις αντιβιοτικών, αέρια, κατάποση τοξικών ουσιών ή ακόμη και ναρκωτικών. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού προκαλεί εξάλειψη του ερεθισμού και του πόνου στα γόνατα.

    -Χολαγωγό

    Ενθαρρύνει τις εκκρίσεις από όλους τους κατάλληλους αδένες, συμπεριλαμβανομένων των εξωκρινών και ενδοκρινών. Επομένως, χρησιμοποιείται, συνήθως, για την ενίσχυση της εμμήνου ρύσεως, της γαλουχίας, των έκκρισης χολής, της ισορροπίας των ορμονών, καθώς και της έκκρισης των ενζύμων.

    -Αντισηπτικό

    Όπου υπάρχει γδάρσιμο, υπάρχει πάντα η πιθανότητα η πληγή να γίνει σηπτική ως αποτέλεσμα βακτηριακής λοίμωξης. Αυτό είναι πολύ πιο πιθανό όταν το τραύμα γίνει από ένα σίδερο, επειδή, τότε παραμένει η πιθανότητα να μολυνθεί από το μικρόβιο του τετάνου. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποτρέψουν τόσο τις σηπτικές, τις μυκητιασικές λοιμώξεις όσο και τέτανο, καθώς, αποτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων και απολυμαίνει τις πληγές.

    -Αντικαταθλιπτικό

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού σας θυμίζει χαρούμενες στιγμές και σας χαρίζει ευχάριστες σκέψεις. Αυτός είναι ο λόγος που αυτό το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού χρησιμοποιείται τόσο συχνά στην αρωματοθεραπεία. Δημιουργεί ένα χαρούμενο, χαλαρό συναίσθημα και βελτιώνει τη διάθεση σε άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη ή ακόμα και μακροχρόνιο άγχος.

    -Διουρητικό

    Τα αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού ανακουφίζει από τα υπερβολικά αέρια και απαλλάσσει από τις τοξίνες. Και πάλι, η θεραπεία είναι παρόμοια. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού μπορεί να ξεπλύνει αποτελεσματικά το σώμα από τις τοξίνες. Ενθαρρύνει την ούρηση, που απομακρύνει τις τοξίνες, όπως, το ουρικό οξύ, τα υπερβολικά άλατα, τους ρύπους, καθώς και το υπερβολικό νερό. Η διούρηση ενισχύει την όρεξη και ενθαρρύνει την πέψη. Συμβάλλει στην απώλεια λιπών, γεγονός που βοηθάει στην υγεία της καρδιάς.

    -Σαλμονέλωση

    Η σαλμονέλα είναι βακτήριο που προκαλεί τροφική δηλητηρίαση. Μερικά από τα συμπτώματα είναι: διάρροια, πόνος στο στομάχι και πυρετός. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού, εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό της σαλμονέλας.

    -Όμορφο δέρμα

    Ως κοινό συστατικό πολλών προϊόντων περιποίησης της επιδερμίδας, το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για το ξηρό δέρμα. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιάς αναγνωρίζεται ότι επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης και ενισχύει το ευαίσθητο δέρμα. Ακόμα και η ακμή θεραπεύεται με τη χρήση πορτοκαλιού. Τρίψτε ελαφρά το δέρμα με αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού δύο φορές την ημέρα για εξαιρετικό λαμπερό δέρμα.

    -Τονωτικό

    Τονώνει κάθε σύστημα που λειτουργεί σε ολόκληρο το σώμα, ισορροπεί το μεταβολικό σύστημα, δυναμώνει και ενισχύει την ανοσία.

    -Αντιφυσητικό

    Βοηθάει στην αποβολή των υπερβολικών αερίων μέσω του εντέρου. Τα αέρια, που σχηματίζονται μέσα στο έντερο κινούνται προς τα πάνω και σπρώχνουν τα εσωτερικά όργανα, δημιουργώντας πόνο στο στήθος, δυσπεψία και δυσφορία, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, να επηρεάσει αρνητικά την υγεία της καρδιάς και να οδηγήσει σε οξύ πόνο στο στομάχι. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού μπορεί να βοηθήσει σε ορισμένα από αυτά τα προβλήματα, επειδή χαλαρώνει τους κοιλιακούς και πρωκτικούς μύες, αφήνοντας έτσι το αέρια να διαφύγουν. Επιπλέον, εξαλείφει τα αέρια.

    -Νόσος Alzheimer

    Η αρωματοθεραπεία με αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού βοηθάει στην ενίσχυση της γνωστικής λειτουργίας.

    -Εντομοκτόνο

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού είναι ευεργετικό και απομακρύνει και σκοτώνει τις μύγες.

    -Εντομοαπωθητικό

    Τα πορτοκάλια περιλαμβάνουν γενικά ένα συστατικό που απομακρύνει τα έντομα, τα τσιμπούρια, τις μύγες, καθώς και τα κουνούπια. Βάλτε ένα κομμάτι βαμβακερό πανί μαζί με αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού και τοποθετήστε το σε ντουλάπες και στα ντουλάπια για να απωθήσετε τους σκώρους. Μπορείτε, επίσης, να τρίψετε το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού στο δέρμα σας για να αποφύγετε τα τσιμπήματα των κουνουπιών. Εάν υποφέρετε από τσιμπήματα εντόμων, η χρήση αιθέριου ελαίου πορτοκαλιού θεραπεύει τον κνησμός και να δροσίζει την περιοχή.

    -Καλλυντικές χρήσεις

    Επειδή το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού έχει ευχάριστο άρωμα, πολλά καλλυντικά προϊόντα περιλαμβάνουν ίχνη πορτοκαλιού. Το αιθέριο έλαιο φτιαγμένο από φλούδες πορτοκαλιού χρησιμοποιείται σε σαπούνια, λοσιόν σώματος, κρέμες (αντιγηραντικές, συσφικτικές και αντιρυτιδικές). Μπορείτε, επίσης, απλά να προσθέσετε μερικές σταγόνες αιθέριου ελαίου πορτοκαλιού στην αγαπημένη σας λοσιόν, σαπούνι, κρέμα, λάδι μασάζ και σε στοματικά διαλύματα.

    -Αγχολυτικό

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού είναι γνωστό λόγω της αναζωογονητικής του φύσης που ηρεμεί το μυαλό και χαλαρώνει το άγχος. Διαθέτει ένα δροσιστικό άρωμα που μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως ένα αντίδοτο για την κατάθλιψη και το άγχος.

    -Αντικαρκινικό

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού είναι γεμάτο D-λιμονένιο, ένα σούπερ θρεπτικό συστατικό που έχει αντικαρκινική δράση. Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού διορθώνει τις κυτταρικές μεταλλάξεις και εμποδίζει τη μετάσταση.

    orangeoil 1

    Θεραπευτικές χρήσεις αιθέριου ελαίου πορτοκαλιού

    Για ακμή, κηλίδες, καθώς και για την καταπολέμηση του λιπαρού δέρματος, βρέξτε ένα βαμβάκι και προσθέστε 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού. Τοποθετήστε προσεκτικά στην ακμή και τις κηλίδες ή τρίψτε προσεκτικά το πρόσωπο με το αιθέριο έλαιο.

    Για την καταπολέμηση της πλήξης και του λήθαργου, χρησιμοποιήστε 6 σταγόνες στο διαχυτή, το νεφελοποιητή ή τον εξατμιστήρα αιθέριων ελαίων και δημιουργήστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα στο χώρο.

    Για την  κυτταρίτιδα, αναμιγνύετε 3 σταγόνες με σε 30 γραμμάρια λάδι φορέα και κάνετε συχνά μασάζ στην περιοχή.

    Για λάμψη και απαλότητα στην επιδερμίδα εμπλουτίστε τη λοσιόν του σώματός σας με 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμονιού.

    Ενεργοποιήστε τις αισθήσεις προσθέτοντας 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού στο σφουγγάρι σας ή 10 σταγόνες στο νερό του μπάνιου σας.

    Για να ρίξετε τον πυρετό ή ακόμη και να ζεσταθείτε αν κρυώνετε, χρησιμοποιήσει 10 σταγόνες σε κρύο νερό μπάνιου για τον πυρετό ή σε ζεστό αν κρυώνετε ή να προσθέστε 3 σταγόνες σε 30 γραμμάρια λάδι φορέα και κάντε μασάζ.

    Για κρυολογήματα, βήχα, καθώς και γρίπη, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες στις εισπνοές ατμών. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιήσετε 3 σταγόνες στο λάδι φορέα και να τρίψτε το στήθος σας.

    Για δυσκοιλιότητα, προσθέστε 3 σταγόνες σε 30 γραμμάρια λάδι φορέα και κάντε μασάζ στην κάτω περιοχή της πλάτης.

    Για να ενθαρρύνετε τη δημιουργικότητα, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες στο διαχυτή.

    Για το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, την κατάθλιψη, το φόβο, την πνευματική εξάντληση, τη νευρική υπερένταση και το στρες, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες στο διαχυτή ή κάντε εισπνοές ατμού. Μπορείτε, επίσης, να χρησιμοποιήσετε 10 σταγόνες στο νερό μπάνιου.

    Για να ανακουφίσετε την κατακράτηση υγρών, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες σε λάδι φορέα και κάντε μασάζ στην κάτω κοιλιακή χώρα και στην πλάτη. Μπορεί, επίσης, μασάζ σε άλλες πληγείσες περιοχές.

    Για την ουλίτιδα, καθώς και τα έλκη στο στόμα, τοποθετήστε 3 σταγόνες στο ποτήρι, προσθέστε νερό και ανακατέψτε. Κάντε γαργάρες και φτύστε. Επαναλάβετε, όπως, απαιτείται.

    Για πόνο στις αρθρώσεις, καθώς και στους μυς, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες σε λάδι φορέα και κάντε μασάζ στην πληγείσα περιοχή. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν θερμά επιθέματα.

    Για να μειώσετε το πρήξιμο που σχετίζεται με το έκζεμα καθώς και την ψωρίαση, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες σε λάδι φορέα και  κάντε μασάζ στην πληγείσα περιοχή.

    Για να βοηθήσετε στην ανακούφιση του στρες λόγω εποχιακής συναισθηματικής διαταραχής, καθώς και προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, χρησιμοποιήστε 3 σταγόνες στο διαχυτή. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει 10 σταγόνες σε νερό μπάνιου.

    Κάντε ένα φυσικό σπρέι για τις αράχνες αναμειγνύοντας 5 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού, 5 σταγόνες σαπούνι και 1 λίτρο νερό.

    Προσθέστε 12 σταγόνες σε 1 κουταλιά της σούπας βότκα καθώς και 6 κουταλιές της σούπας νερό για το καθαριστικό σπρέι κουζίνας.

    Προσθέστε μερικές σταγόνες στο σφουγγάρι του μπάνιο, για να αισθάνεστε αναζωογονημένοι και ξύπνιοι μετά από το ντους κάθε μέρα.

    Προσθέστε 10 σταγόνες σε ένα φυσικό καθαριστικό δαπέδου για να κάνετε το σπίτι να μυρίζει φρέσκο.

    Συνδυάστε μαζί με λάδι jojoba και βότκα για να φτιάξετε το δικό σας προσωπικό άρωμα.

    Προσθέστε 2 σταγόνες σε βαμβάκι και χτυπήστε απαλά σε τραύμα.

    Ανακατέψτε 3 σταγόνες μαζί με 30 γραμμάρια αμυγδαλέλαιο και κάντε μασάζ στο δέρμα για την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας.

    Ανακατέψτε 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού μαζί με 1 κουταλάκι του γλυκού λάδι καρύδας και χρησιμοποιήστε το για να κάνετε μασάζ στην κοιλιακή περιοχή για να απελευθερώσετε τα παγιδευμένα αέρια του στομάχου. Αυτό το συγκεκριμένο λάδι ενισχύει, επίσης, την κυκλοφορία, καθώς, επίσης και βοηθά στη μείωση της δυσκοιλιότητας.

    Πώς να χρησιμοποιήσετε το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Τα αιθέρια έλαια απορροφώνται στο σώμα, μέσω της μύτης και επίσης, επίσης των πόρων του δέρματος και των θυλάκων των μαλλιών. Από εκεί εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και κυκλοφορούν σε όλο το σώμα. Η ομορφιά της αρωματοθεραπείας είναι ότι απλώς εκμεταλλεύεστε την εισπνοή καθώς και την τοπική χρήση των αιθέριων ελαίων.

    Χρησιμοποιήστε το σαν λάδι μασάζ στις πληγείσες περιοχές του σώματος.

    Προσθέστε μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο σε ένα ζεστό μπάνιο.

    Προσθέστε μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο σε ένα αφρόλουτρο σώματος.

    Χρησιμοποιήστε το σαν αποσμητικό χώρου: τοποθετήστε μερικές σταγόνες λαδιού μαζί με νερό στη φιάλη ψεκασμού.

    Για να καταπολεμήσετε έναν πονόλαιμο: Βάλτε μια σταγόνα αιθέριο έλαιο πορτοκάλι σε ζεστό νερό με αλάτι και κάντε καθώς γαργάρες.

    orangeoil 2

    Πώς να φτιάξετε σπιτικό αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Θα χρειαστείτε…

    πορτοκάλια

    βότκα

    Αδιαφανές βάζο με καπάκι

    Οδηγίες

    Το πρώτο βήμα για την παραγωγή αιθέριου ελαίου πορτοκαλιού είναι πάντα να ξεφλουδίζετε τα πορτοκάλια. Προσπαθήστε να βγάλετε όλα τα ίχνη λευκής επίστρωσης από το δέρμα του πορτοκαλιού. Θυμηθείτε ότι όσο περισσότερες φλούδες πορτοκαλιού χρησιμοποιούνται, τόσο πιο έντονο είναι το αιθέριο έλαιο.
    Τώρα, πάρτε ένα γυάλινο αδιαφανές βάζο με ένα κάλυμμα για να το κλείσετε αργότερα. Εισάγετε τη φλούδα πορτοκαλιού στην κατσαρόλα και προσθέστε λίγη βότκα μέχρι να καλύψει πλήρως τα κελύφη του δέρματος. Καλύψτε το γυάλινο βάζο και ανακινήστε έντονα για μερικά δευτερόλεπτα.
    Μόλις το κάνετε αυτό, πρέπει να βάλετε το γυάλινο βάζο σε δροσερό σκοτεινό μέρος, ώστε οι φλούδες πορτοκαλιού να μουλιάζουν μέσα στη βότκα για μια εβδομάδα τουλάχιστον. Κατά διαστήματα ανακινείτε το μπουκάλι για μερικά δευτερόλεπτα, ώστε να έχετε τη μέγιστη περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια πορτοκαλιού.
    Μετά από μια περίοδο 1 εβδομάδας, θα πρέπει να στραγγίξετε το μείγμα πορτοκαλιού και βότκας. Για να γίνει αυτό, πάρτε ένα μπολ, τοποθετήστε ένα φίλτρο καφέ πάνω από την κορυφή και ρίξτε το μείγμα, σε ένα μπολ σε καλά αεριζόμενο χώρο, ώστε το αλκοόλ να εξαφανιστεί.
    Λίγες μέρες αργότερα, μόλις παρατηρήσετε ότι το υγρό δεν μυρίζει αλκοόλ, έχετε το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού έτοιμο για συσκευασία και χρήση. Συσκευάστε το στο αδιαφανές βάζο με το καπάκι και, αν είναι δυνατόν, φυλάξτε το στο σκοτεινό μέρος, για να διατηρήσει όλες τις ιδιότητές του.

    Προσοχή!

    Το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού εμφανίζει φωτοτοξικότητα.

    Έχει πικρή γεύση και όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να οδηγήσει σε έμετο, ναυτία και απώλεια όρεξης.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    orangeoil 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Μην χρησιμοποιείτε συνθετικά αρώματα

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πορτοκάλια

    Η θεραπεία του Ακτουάριου για τον καρκίνο

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Είναι υγιεινός ο φρέσκος χυμός του εμπορίου;

    Δίαιτα με πορτοκάλια και τυρί

    Η βιταμίνη C καταπολεμά το οξειδωτικό stress

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα πορτοκάλια

    Πορτοκάλια ή Νεράντζια;

    Πορτοκαλόπιτα

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τροφές φάρμακα

    Φυσικές τροφές ενάντια στα λίπη

    Τι είναι τα φυτοχημικά

    Να τρώτε πορτοκάλια για πρόληψη της αρθρίτιδας

    www.emedi.gr

  • Ερυσίπελας Ερυσίπελας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ερυσίπελας

     

    Το Ερυσίπελας, επίσης, γνωστό ως φωτιά του Αγίου Αντωνίου, είναι μια σχετικά κοινή βακτηριακή λοίμωξη του επιφανειακού στρώματος του δέρματος (ανώτερο χόριο), που εκτείνεται στα επιφανειακά λεμφικά αγγεία μέσα στο δέρμα, που χαρακτηρίζεται από ένα ανυψωμένο, καλά καθορισμένο, φωτεινό κόκκινο εξάνθημα, συνήθως, στο πρόσωπο ή στα πόδια, αλλά μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο δέρμα. Είναι μια μορφή κυτταρίτιδας και είναι δυνητικά σοβαρή.

    Το ερυσίπελας προκαλείται, συνήθως, από τα βακτήριο Streptococcus pyogenes, επίσης, γνωστός ως β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, μέσω ενός σκασίματος στο δέρμα, όπως από γρατσουνιές ή τσίμπημα εντόμων. Είναι πιο επιφανειακή από την κυτταρίτιδα και συνήθως, είναι πιο ανυψωμένη και οριοθετημένη. 

    Στα ζώα, το ερυσίπελας είναι μια ασθένεια που προκαλείται από μόλυνση με το βακτήριο Erysipelothrix rhusiopathiae. Η ασθένεια που προκαλείται στα ζώα ονομάζεται Diamond Skin Disease, η οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα στους χοίρους. Οι καρδιακές βαλβίδες και το δέρμα επηρεάζονται. Το Erysipelothrix rhusiopathiae μπορεί, επίσης, να μολύνει τους ανθρώπους, αλλά σε αυτή την περίπτωση η μόλυνση είναι γνωστή ως ερυσιπελοειδές.

    Άρα, το ερυσίπελας είναι μια βακρηριδιακή κυτταρίτιδα που προσβάλλει τα επιπολής λεμφαγγεία του δέρματος και συνήθως, οφείλεται σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Η πορεία είναι, συνήθως, οξεία, αλλά υπάρχει επίσης ένας χρόνιος, υποτροπιάζων τύπος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως, βρέφη και ενήλικες πάνω από 40. Πιο συχνό σε ηλικία > 75

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες=Γυναίκες

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    •  Στρεπτόκοκκοι ομάδας Β μπορεί να ευθύνονται για το ερυσίπελας νεογνών/βρεφών
    •  Προσβολή κοιλίας πιο συχνή στα βρέφη
    •  Πρόσωπο, τριχωτό κεφαλής και κάτω άκρα προσβάλλονται πιο συχνά στα μεγαλύτερα παιδιά 

     Γηριατρικό

    •  Ο πυρετός μπορεί να μην είναι τόσο εμφανής
    •  Μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών
    •  Καρδιακή ανεπάρκεια με υψηλού όγκου παλμού σε εξασθενημένους ασθενείς με υποκείμενη καρδιακή νόσο
    •  Πρόσωπο και κάτω άκρα οι πιο συχνά προσβεβλημένες περιοχές

     

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Τα συμπτώματα εμφανίζονται, συχνά, ξαφνικά. Τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν πυρετό, ρίγη, κόπωση, πονοκεφάλους, έμετο και γενικά αισθάνονται αδιαθεσία εντός 48 ωρών από την αρχική μόλυνση. Η κόκκινη πλάκα μεγεθύνεται γρήγορα και έχει έντονα οριοθετημένο, ανυψωμένο άκρο. Μπορεί να φαίνεται πρησμένη, σταθερή, ζεστή και ευαίσθητη στο άγγιγμα και μπορεί να έχει συνοχή παρόμοια με τη φλούδα πορτοκαλιού (Peau d'orange). Ο πόνος μπορεί να είναι έντονος.

    Οι πιο σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε κυστίδια (σημεία ευλογιάς ή δαγκώματος εντόμου), φουσκάλες και πετέχιες (μικρά μωβ ή κόκκινα σημεία), με πιθανή νέκρωση του δέρματος. Οι λεμφαδένες μπορεί να είναι πρησμένοι και μπορεί να εμφανιστεί λεμφοίδημα. Περιστασιακά, μπορεί να παρατηρηθεί μια κόκκινη ράβδωση που εκτείνεται στον λεμφαδένα.

    Η λοίμωξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε μέρος του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, των χεριών, των δακτύλων και των ποδιών και των ποδιών (τείνει να εμφανίζεται στα άκρα). Το ομφάλιο κολόβωμα, επηρεάζεται, επίσης. Οι λιπώδεις ιστοί και οι περιοχές του προσώπου, συνήθως γύρω από τα μάτια, τα αυτιά και τα μάγουλα, είναι πιο επιρρεπείς στη λοίμωξη.

    •  Πρόδρομα συμπτώματα με: αδιαθεσία, πυρετό, ρίγη
    •  Αρθραλγίες
    •  Κνησμός
    •  Δυσφορία στο δέρμα της περιοχής
    •  Φυσαλίδες
    •  Ερύθημα προσώπου
    •  Οξεία έναρξη ερυθήματος
    •  Έναρξη βλάβης με τη μορφή ευρυθηματώδους κηλίδας
    •  Αυστηρά οριοθετημένη βλάβη με υπεγερμένη περιφέρεια
    •  Η βλάβη κεντρικά υποχωρεί, καθώς, η περιφέρεια επεκτείνεται
    •  Μπορεί να συμβεί απολέπιση και δημιουργία φυσαλίδων
    •  Η πιο συχνή περιοχή προσβολής είναι το πρόσωπο, κυρίως τα αυτιά και η μύτη
    •  Ο χρόνιος τύπος συνήθως υποτροπιάζει στις περιοχές προηγούμενης λοίμωξης
    •  Ο πυρετός είναι, συνήθως, ο παράγων που διαφοροποιεί τις διάφορες παρόμοιες δερματικές εκδηλώσεις

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι ομάδας Α

    Οι περισσότερες περιπτώσεις ερυσιπέλατος οφείλονται στον Streptococcus pyogenes, επίσης, γνωστός ως β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α και σπάνια στον Staphylococcus aureus. Τα νεογέννητα ενδέχεται να προσβληθούν από ερυσίπελα λόγω του Streptococcus agalactiae, επίσης, γνωστός ως στρεπτόκοκκος της ομάδας Β.

    Τα μολυσματικά βακτήρια μπορούν να εισέλθουν στο δέρμα μέσω μικρού τραύματος, δαγκώματος ανθρώπου, εντόμου ή ζώου, χειρουργικών τομών, ελκών, εγκαυμάτων και εκδορών. Μπορεί να υπάρχει υποκείμενο έκζεμα, πόδι του αθλητή και μπορεί να προέρχεται από βακτηρίδια στρεπτόκοκκων στις ρινικές διόδους ή στο αυτί του ατόμου.

    Το εξάνθημα οφείλεται σε εξωτοξίνη, όχι στα βακτηρίδια Streptococcus και βρίσκεται σε περιοχές, όπου δεν υπάρχουν συμπτώματα. π.χ., η λοίμωξη μπορεί να είναι στον ρινοφάρυγγα, αλλά το εξάνθημα βρίσκεται συνήθως στην επιδερμίδα και τα επιφανειακά λεμφικά αγγεία.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Χειρουργικά τραύματα
    •  Πτυχώσεις δέρματος (κυρίως στη μύτη και στα αυτιά)
    •  Κάθε φλεγμαίνουσα δερματική περιοχή
    •  Τραυματικές κακώσεις/εκδορές
    •  Έλκη κνησμών/δερματίτιδα από στάση
    •  Χρόνιες νόσοι (διαβήτης, κακή θρέψη, νεφρωσικό σύνδρομο)
    •  Ανοσοκατασταλμένο ή εξασθενημένο άτομο

    erisypelas 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Αυτή η ασθένεια είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους, τα βρέφη και τα παιδιά. Τα άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια, διαβήτη, αλκοολισμό, έλκη του δέρματος, μυκητιασικές λοιμώξεις και εξασθενημένη λεμφική παροχέτευση (π.χ. μετά από μαστεκτομή, πυελική χειρουργική επέμβαση κ.ά) διατρέχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο. 

    • Ερισυπελοειδές (μικρή τοξικότητα)
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (όχι πυρετός)
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα (όχι πυρετός)
    • Οστρακιά (συνηθώς περισσότερο διάσπαρτο χωρίς οίδημα)
    • Λύκος ερυθηματώδης (προσώπου, μικρότερη θερμοκρασία, αντιπυρηνικά αντισώματα)
    • Πολυχονδρίτιδα (στο αυτί)
    • Δερματοφυτία
    • Φυματιώδης λέπρα
    • Έρπητας ζωστήρας
    • Αγγειοοίδημα
    • Νόσος του Lyme
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Σηπτική αρθρίτιδα
    • Σηπτική θυλακίτιδα
    • Αγγειίτιδα
    • Αλλεργική αντίδραση σε δάγκωμα εντόμου
    • Οξεία αντίδραση φαρμάκου
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Διάχυτο φλεγμονώδες καρκίνωμα το στήθος

    Το Ερυσίπελας διαγιγνώσκεται, συνήθως, από τον κλινικό ιατρό εξετάζοντας το χαρακτηριστικό καλά οριοθετημένο εξάνθημα μετά από ιστορικό τραυματισμού. Το Ερυσίπελας μπορεί να διακριθεί από την κυτταρίτιδα με δύο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: το υπερυψωμένο άκρο και τα αιχμηρά του όρια. Η ερυθρότητα στην κυτταρίτιδα δεν αυξάνεται και τα όριά της είναι σχετικά ακαθόριστα. Η έντονη ερυθρότητα του ερυσιπέλατος έχει περιγραφεί ως ένα τρίτο χαρακτηριστικό διαφοροποίησης. Το ερυσίπελας δεν επηρεάζει τον υποδόριο ιστό. Δεν απελευθερώνει πύον, μόνο ορό ή ορώδες υγρό. Το υποδόριο οίδημα μπορεί να οδηγήσει τον γιατρό σε εσφαλμένη διάγνωση κυτταρίτιδας.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Λευκοκυττάρωση (συνήθως > 15.000)
    •  Οι στρεπτόκοκκοι μπορούν να καλλιεργηθούν από εξίδρωμα ή από μη προσβεβλημένες περιοχές
    •  Τίτλοι αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), στρεπτολυσίνης και αντι-DNAσης, ίσως, είναι υποβοηθητικά ευρήματα
    •  Καλλιέργειες αίματος
    •  Αυξημένη CRP

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Οίδημα
    •  Αγγειοδιαστολή και διευρυσμένα λεμφαγγεία
    •  Διήθηση από πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα, λεμφοκύτταρα και άλλα φλεγμονώδη κύτταρα
    •  Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων
    •  Κόκκοι θετικοί κατά GRAM

    erisypelas 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα, η θεραπεία περιλαμβάνει είτε από του στόματος είτε ενδοφλέβια αντιβιοτικά, χρησιμοποιώντας πενικιλλίνη, κλινδαμυκίνη ή ερυθρομυκίνη. Ενώ τα συμπτώματα της ασθένειας υποχωρούν σε μία ή δύο ημέρες, το δέρμα μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες για να επιστρέψει στο φυσιολογικό. Άλλα αντιβιοτικά,, όπως η oritavancin, dalbavancin και tedizolid χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία οξέων βακτηριακών λοιμώξεων του δέρματος. Λόγω του κινδύνου επαναμόλυνσης, προφυλακτικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται μερικές φορές μετά την επίλυση της αρχικής κατάστασης.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    •  Συμπτωματική αντιμετώπιση πόνου και πυρετού
    •  Επαρκής πρόσληψη υγρών
    • Τοπική εφαρμογή κρύων επιθεμάτων

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    •  Πενικιλλίνη για τουλάχιστον 10 ημέρες (βελτίωση σε 24-48 ώρες). Παιδιά: 25-50 mg/kg/ημέρα σε δόση ανά 6ωρο. Ενήλικες: 250-500 mg/δόση ανά 6ωρο
    •  Παρεντερικά αντιβιοτικά συνίστανται για βαριές ή επιπεπλεγμένες περιπτώσεις (1-2 εκατομμύρια μονάδες ανά 4-6 ώρες)
    •  Σε χρόνιες υποτροπιάζουσες λοιμώξεις μερικοί συγγραφείς συνιστούν χαμηλότερες δόσεις ημερησίως θεραπείας προφύλαξης/συντήρησης μετά την ύφεση της οξείας λοίμωξης

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    •  Ερυθρομυκίνη. Παιδιά: 30-40 mg/kg/ημέρα σε δόση ανά 6ωρο. Ενήλικες: 250 mg κάθε 6 ώρες 
    •  Κεφαλοσπορίνες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να βρίσκονται υπό θεραπευτική αγωγή μέχρι όλα τα συμπτώματα και οι δερματικές εκδηλώσεις υποχωρήσουν

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Συνέχιση της αντιβιοτικής αγωγής στις χρόνιες, υποτροπιαζουσες καταστάσεις
    •  Οι άνδρες που ξυρίζονται μέσα σε 5 ημέρες από την έκθυση ερισυπέλατος προσώπου έχουν κίνδυνο να υποτροπιάσουν
    •  Σε περιπτώσεις υποτροπής, έλεγχος για άλλες πιθανές πηγές στρεπτοκοκκικής λοίμωξης (π.χ. αμυγδαλές, κόλποι, δόντια, νύχια κλπ)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Η εξάπλωση της λοίμωξης σε άλλες περιοχές του σώματος μπορεί να συμβεί μέσω της κυκλοφορίας του αίματος (βακτηριαιμία), συμπεριλαμβανομένης της σηπτικής αρθρίτιδας. Η σπειραματονεφρίτιδα μπορεί να ακολουθήσει ένα επεισόδιο ερυσιπέλατος ή άλλης δερματικής λοίμωξης, αλλά όχι ρευματικού πυρετού.
    Επανάληψη της λοίμωξης: Το ερυσίπελας μπορεί να επαναληφθεί στο 18-30% των περιπτώσεων ακόμη και μετά από αντιβιοτική θεραπεία. Μια χρόνια κατάσταση επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων από ερυσίπελα μπορεί να εμφανιστεί με αρκετούς παράγοντες προδιάθεσης, όπως ο αλκοολισμός, ο διαβήτης και το πόδι του αθλητή. Ένας άλλος παράγοντας προδιάθεσης είναι το χρόνιο δερματικό οίδημα, όπως μπορεί με τη σειρά του να προκαλείται από φλεβική ανεπάρκεια ή καρδιακή ανεπάρκεια. 

    • Βακτηριαιμία
    • Οστρακιά 
    • Πνευμονία
    • Αποστήματα
    • Εμβολή
    • Γάγγραινα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Λεμφική βλάβη
    • Νεκρωτική περιτονίτιδα, κοινώς γνωστή ως βακτηριακή λοίμωξη "που τρώει σάρκες", είναι μια δυνητικά θανατηφόρα επιδείνωση της λοίμωξης, εάν εξαπλωθεί σε βαθύτερους ιστούς
    • Σηψαιμία
    • Θάνατος     

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ  ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Επαρκής θεραπεία έχει σαν αποτέλεσμα την πλήρη ύφεση
    •  Χρόνιο οίδημα/ουλές είναι πιθανό σε χρόνιες, υποτροπιάζουσες καταστάσεις
    •  Σπάνια μπορεί να συμβεί ελεφαντίαση σε χρόνιες υποτροπιάζουσες καταστάσεις
    •  Μη θεραπευθείσες περιπτώσεις μπορεί να υφεθούν αυτόματα
    • Σε ασθενείς υπό συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι πιο δύσκολο να τεθεί η διάγνωση, επειδή, τα σημεία και συμπτώματα της λοίμωξης καλύπτονται από την αντιφλεγμονώδη δράση αυτών των φαρμάκων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    erisypelas1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Πρόληψη και αντιμετώπιση λεμφοιδήματος

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    H λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση είναι η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων που προκαλείται από κακοήθεια

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του πνεύμονα, ο καρκίνος του στομάχου, ο καρκίνος του παγκρέατος και ο καρκίνος του προστάτη είναι οι πιο συνηθισμένοι όγκοι που οδηγούν σε λεμφαγγειίτιδα.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση παρουσιάζεται με γραμμές Kerley Β σε ακτινογραφία θώρακα. Έχουν μήκος 1-2 cm στην περιφέρεια του πνεύμονος. Είναι κάθετες στον υπεζωκότα και υπερβαίνουν τα όριά του. Παριστούν παχύνσεις υποπλευρίων ενδολοβιδιακών διαφραγμάτων και, συνήθως, αναγνωρίζονται στις βάσεις. Στις καρδιοπάθειες, οι γραμμές Β παριστούν διατεταμένα διαλοβιδιακά διαφραγμάτια, λόγω οιδήματός τους. Οι γραμμές Β είναι βραχύτερες των Α. Δεν φέρουν διακλαδώσεις, όπως οι Α, αλλά εμφανίζονται στην περιφέρεια των κάτω, ιδίως, πνευμονικών πεδίων. Εκτείνονται μέχρι τον υπεζωκότα και, φερόμενες οριζόντια, τέμνονται στον κατακόρυφα στον απεικονιζόμενο υπεζωκότα. Συνήθως, εξαφανίζονται μετά τη θεραπεία με διουρητικά. Μερικές φορές καθίστανται μόνιμες, οπότε στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνεται και η ίνωση του διάμεσου ιστού. Αναγνωρίζονται, επίσης, επί οξείας ηωσινοφιλικής πνευμονίας και πνευμονικής φλεβοαποφρακτικής νόσου.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση επηρεάζει, συχνότερα, άτομα ηλικίας 40-49 ετών.

    Ορισμένοι καρκίνοι εξαπλώνονται με το λεμφικό σύστημα (καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, καρκίνος του παχέος εντέρου, καρκίνος του στομάχου, καρκίνος του μαστού, καρκίνος toy πνεύμονος, καρκίνος του παγκρέατος, καρκίνος του θυρεοειδούς, καρκίνος του λάρυγγα)

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καρκινvμάτωση της λεμφαγγειίτιδας προκαλείται από τη διάδοση ενός όγκου με τα κύτταρά του κατά μήκος των λεμφικών αγγείων. Ωστόσο, σε περίπου 20 τοις εκατό των περιπτώσεων, η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων (λεμφαγγειίτιδα) προκαλείται από έναν όγκο που εμποδίζει την αποστράγγιση των λεμφαδένων. Στον πνεύμονα, αυτό προκαλείται, συχνά, από μια κεντρικά τοποθετημένη μάζα που εμποδίζει τη λεμφική αποστράγγιση.

    Πρόγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Παλαιότερα η διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδος σήμαινε ένα προσδόκιμο ζωής έξι μηνών. Ωστόσο, η θεραπεία έχει βελτιώσει την επιβίωση και οι ασθενείς συχνά επιβιώνουν τρία ή περισσότερα χρόνια ή και περισσότερο, ανάλογα με το είδος της θεραπείας που ακολουθούν.

    lemfo lung 3

    Διαφορική διάγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Είναι δύσκολη έως αδύνατη η διαφορική διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Σαρκοείδωση

    Ιική πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονίτιδα 

    Πνευμονίτιδα από φάρμακα (χημειοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένα φάρμακα και ανοσοθεραπευτικά φάρμακα κ.ά)

    Τα συμπτώματα των ακόλουθων διαταραχών μπορεί να είναι παρόμοια με αυτά της διάχυτης πνευμονικής λεμφαγγειιακής καρκινωμάτωσης.

    Μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων μπορεί να έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε άτομα με διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση.

    Συγγενής πνευμονική λεμφαγγειεκτασία

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση (πολλαπλασιασμός λεμφικών αγγείων)

    Αιμαγγειομάτωση (πολλαπλασιασμός αιμοφόρων αγγείων)

    Διάφορες διαταραχές που σχετίζονται με απώλεια οστού (οστεόλυση), όπως η νόσος Hadju-Cheney. Είναι σπάνιο νόσημα του συνδετικού ιστού, χαρακτηριζόμενο από παραμορφώσεις του κρανίου, ιδιόμορφο προσωπείο, οστεοπόρωση, πρόωρη απώλεια των οδόντων, χαλάρωση των αρθρώσεων, βραχυσωμία, οστεόλυση των τελικών φαλάγγων, απώλεια της ακοής, πνευμονική λεμφαγγειεκτασία και βράγχος της φωνής

    Διάφοροι όγκοι ή κακοήθειες, όπως το σχήματος Kaposi's αιμαγγειοθηλίωμα (kaposiform hemangioendothelioma) και το σάρκωμα πνεύμονα Kaposi's

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα με αυτά που παρατηρούνται στην διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειομάτωση. Τέτοιες διαταραχές είναι το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσος (ΧΑΠ), συμπεριλαμβανομένου του εμφυσήματος και της χρόνιας βρογχίτιδας και της διάμεσης πνευμονικής νόσου. Οι επαναλαμβανόμενες αναπνευστικές λοιμώξεις μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα. 

    Η νόσος του Gorham, η οποία είναι οστική ασθένεια, είναι μια σπάνια οστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από οστική απώλεια (οστεολύσειε) και σχετίζεται με την υπερανάπτυξη (πολλαπλασιασμό) αιμοφόρων ή λεμφικών αγγείων. Τα προσβεβλημένα άτομα βιώνουν προοδευτική καταστροφή και απορρόφηση των οστών. Πολλά οστά μπορεί να εμπλακούν. Οι περιοχές που επηρεάζονται, συνήθως, από τη νόσο του Gorham περιλαμβάνουν τη λεκάνη, τον ώμο, τη σπονδυλική στήλη, τα πλευρά, τη σιαγόνα και το κρανίο. Μπορεί να εμφανιστεί πόνος και πρήξιμο στην πληγείσα περιοχή. Τα οστά που επηρεάζονται από τη νόσο του Gorham είναι επιρρεπή σε κατάγματα. Η σοβαρότητα της νόσου του Gorham μπορεί να ποικίλει από το ένα άτομο στο άλλο και μπορεί δυνητικά να προκαλέσει παραμορφώσεις και λειτουργική αναπηρία. Η ακριβής αιτία της νόσου του Gorham είναι άγνωστη.

    Πνευμονοκονίαση

    Πνευμονιοκονία άνθρακα

    Εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα (πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας από φάρμακα και άλλες αιτίες)

    Πνευμονικό οίδημα

    Λέμφωμα

    Πνευμονική κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση

    Πνευμονία από Pneumocystis jirovecii

    Αποφρακτική Βρογχιολίτιδα με Πνευμονία ή κρυπτογενής πνευμονία

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονία

    Η πνευμονική εμβολή σε καρκίνο πνεύμονος και η λεμφαγγειακή καρκινομάτωση είναι εκδηλώσεις κακοήθειας, τελικού σταδίου που έχουν κακή πρόγνωση. 

    lemfo lung1

    Διαφορική διάγνωση λεμφαγγειακής καρκινομάτωσης απεικονιστικά

    1. Λεμφαγγειακή καρκινομάτωση: ακανόνιστη πάχυνση διαφράγματος, συνήθως εστιακή ή μονομερής, με λεμφαδενοπάθεια 50% και γνωστό καρκίνωμα.

    2. Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα: αμφοτερόπλευρες ανωμαλίες, πλήρωση κυψελίδων, διογκωμένη καρδιά, ταχεία απόκριση στα διουρητικά, θαμβή ύαλος λόγω πλήρωσης κυψελίδων με υγρό, βαρυτική κατανομή του κυψελιδικού υγρού.

    3. Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση με ανάλογη αδενοπάθεια και πάχυνση του κεντρικού βρογχοαγγειακού διαμέσου.

    4. Κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση: έντονα οριοθετημένα δευτερεύοντα λόβια με εξασθένιση υάλου σε αντίθεση με τους δευτερεύοντες λοβούς με φυσιολογικό αερισμό, υπέρθεση ενδιάμεσου και ενδοβλεβικού πάχους διαφράγματος.

    Οι συχνότερα ενοχοποιούμενοι για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας αντινεοπλασματικοί παράγοντες:

    - Αντιβιοτικά: Μπλεομυκίνη, Μιτομυκίνη

    - Αντιμεταβολίτες: Μεθοτρεξάτη, Γεμσιταμπίνη, Κυταραβίνη, Φλουνταραβίνη

    - Αλκυλιωτικοί παράγοντες: Κυκλοφωσφαμίδη, Βουσουλφάνη

    - Νιτροζουρίες: Καρμουστίνη, Λομουστίνη

    - Αλκαλοειδή της VINCA: Βινδεσίνη, Βινβλαστίνη, Βινορελβίνη

    - Ταξάνες: Πακλιταξέλη, Δοσιταξέρη

    - Διάφορα: Προκαρβαζίνη, Δοξορουβικίνη, Αναστολείς EGFR, Ρετινοϊκό οξύ

    - Βιολογικοί τροποποιητές: Ιντερλευκίνη, Ιντερφερόνη, G-CSF

    -Χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα

    Παράγοντες που αυξάνουν τη πνευμονική τοξικότητα των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Μεγάλη ηλικία

    - Συνολική δόση του φαρμάκου

    - Συνδυασμός κυτταροτοξικών φαρμάκων

    - Ακτινοθεραπεία θώρακα

    - Προϋπάρχουσα πνευμονική νόσος

    - Οξυγονοθεραπεία με υψηλά μίγματα εισπνεόμενου οξυγόνου

    - Συγχορήγηση αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων ή κυτταροκινών

    Τα περισσότερα κυτταροτοξικά φάρμακα έχουν άμεση τοξική δράση στα επιθηλιακά κύτταρα του πνεύμονα και στο πνευμονικό ενδοθήλιο, μέσω οξειδωτικού, κυρίως, τύπου βλαβών. Οι βλάβες αυτές είναι αποτέλεσμα αυξημένης παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου ή και διαταραχών των αντιοξειδωτικών μηχανισμών, που σχετίζονται, κυρίως, με τη δραστηριότητα ενζύμων με αντιοξειδωτική δράση, όπως η γλουταθειόνη και η δισμουτάση.

    Επιπλέον, η απενεργοποίηση του συστήματος των αντιπρωτεασών, που προκαλείται από διάφορα κυτταροτοξικά φάρμακα, όπως η μπλεομυκίνη και η κυκλοφωσφαμίδη, έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη τοξική δράση των πρωτεολυτικών ενζύμων στο πνευμονικό παρέγχυμα.

    Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός δράσης συνδέεται με την υπερέκφραση των μορίων προσκόλλησης και την αυξημένη παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών και αυξητικών παραγόντων, όπως ο TGF- β (Transforming growth factor), ο TNF- α (Tumor necrosis factor), η παραγόμενη από τα κυψελιδικά μακροφάγα ιντερφερόνη κ.λπ., που μέσω αλληλεπιδράσεων με τα λεμφοκύτταρα και τα ουδετερόφιλα, τα οποία όπως είναι γνωστό κατέχουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της ίνωσης, οδηγούν τελικά στη διέγερση και τον αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, με επακόλουθη υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου και ανάπτυξη μη αναστρέψιμης πνευμονικής ίνωσης.

    Πιθανή, επίσης, είναι και η συμμετοχή ανοσολογικών παραγόντων, λόγω της ανοσοδιεγερτικής δράσης ορισμένων φαρμάκων, με αποτέλεσμα διαταραχές των CD4 και CD8 λεμφοκυττάρων.

    Τέλος, δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινισθεί ο ρόλος γονιδιακών διαταραχών, που σχετίζονται, κυρίως, με την έκφραση και λειτουργία των πρωτεϊνών του επιφανειοδραστικού παράγοντα ή και τη μεταβολική δράση ορισμένων ενζύμων και οι οποίες φαίνεται ότι προδιαθέτουν στην εμφάνιση της πνευμονικής τοξικότητας.

    Κυριότερες μορφές εμφάνισης της πνευμονικής τοξικότητας των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Διάμεση πνευμονίτιδα – ίνωση

    - Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    - Μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    - Διάχυτη κυψελιδική αιμορραγία

    - Πλευριτική συλλογή

    lemfo lung 2

    Διαφορική Διάγνωση πνευμονικής τοξικότητας:

    Ο αποκλεισμός άλλων παθήσεων, είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα στη διαγνωστική διερεύνηση των ασθενών αυτών και πρέπει, κυρίως, να περιλαμβάνει:

    - την επέκταση της βασικής νόσου, ιδιαίτερα τη λεμφαγγειακή διασπορά,

    - τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, που είναι συχνές στους ασθενείς αυτούς λόγω της ανοσοκαταστολής και της συνήθους παρουσίας προδιαθεσικών παραγόντων,

    - τις μετακτινικές βλάβες του πνεύμονα και τέλος,

    - τις αιματολογικές διαταραχές, με αποτέλεσμα τη πνευμονική θρομβοεμβολή ή την αιμορραγική διάθεση.

    Συμπερασματικά, επισημαίνεται ότι η διάγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι, συνήθως, διάγνωση "εξ αποκλεισμού", καθώς τόσο η κλινική εικόνα, όσο και τα ακτινολογικά και ιστοπαθολογικά ευρήματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν είναι ειδικά.

    Στη διαγνωστική προσέγγιση λοιπόν των ασθενών αυτών προτείνονται ορισμένα διαγνωστικά κριτήρια που περιλαμβάνουν:

    - ιστορικό θεραπείας με το πιθανά ενοχοποιούμενο φάρμακο,

    - απεικονιστικά ευρήματα που δεν υπήρχαν σε προγενέστερο έλεγχο και που είναι συμβατά με τη πιθανολογούμενη νόσο,

    - ευρήματα στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα ή/και την ιστοπαθολογική εξέταση, ενδεικτικά της πιθανολογούμενης νόσου,

    - αποκλεισμός οποιασδήποτε πνευμονικής νόσου, η οποία εμφανίζεται με ανάλογη κλινικο-ακτινολογική εικόνα.

    Πρέπει τέλος να αναφέρουμε ότι τα κυριότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα ή ακόμη και έκδοχά τους, που ενοχοποιούνται για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας, ευθύνονται και για εμφανώς αλλεργικού τύπου αντιδράσεις που εκδηλώνονται κυρίως με βήχα, βρογχόσπασμο και οξεία δύσπνοια και μπορεί να συνοδεύονται από γενικευμένο ερύθημα, υπόταση κ.ά. 

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    lemfo lung 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Η παθολογία του καρκίνου

    Καρκίνος μαστού

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

    www.emedi.gr