Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013 23:48

Αθηροσκλήρωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η αρτηριοσκληρωτική αγγειακή νόσος

Η αθηροσκλήρωση, ICD - 10 I70, επίσης,  γνωστή ως αρτηριοσκληρωτική αγγειακή νόσος είναι μια ειδική μορφή αρτηριοσκλήρυνσης κατά την οποία το τοίχωμα μιας αρτηρίας πυκνώνει, ως αποτέλεσμα συσσώρευσης του ασβεστίου και λιπαρών υλικών, όπως χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων.

Πρόκειται για ένα σύνδρομο που επηρεάζει τις αρτηρίες, με χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στα τοιχώματα των αρτηριών, που προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από τη συσσώρευση των μακροφάγων και των λευκών αιμοσφαιρίων και προωθείται από τις χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνες (LDL, πρωτεΐνες του πλάσματος που μεταφέρουν τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια) χωρίς επαρκή απομάκρυνση των λιπών και της χοληστερόλης από τα μακροφάγα με τις λειτουργικές υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (HDL). Έτσι, αυτό οδηγεί σε σχηματισμό πολλαπλών πλακών στο εσωτερικό των αρτηριών.

Η αθηρωματική πλάκα:

  • Η αθηρωματική πλάκα είναι η οζώδης συσσώρευση ενός μαλακού, κιτρινωπού υλικού στο κέντρο των μεγάλων πλακών, που αποτελείται από μακροφάγα στον αυλό της αρτηρίας
  • Υποκείμενες περιοχές κρυστάλλων χοληστερόλης
  • Ασβεστοποίηση σε πιο προχωρημένες βλάβες

Αρτηριοσκλήρωση είναι ένας γενικός όρος που περιγράφει κάθε σκλήρυνση (και την απώλεια της ελαστικότητας) των μεσαίων ή μεγάλων αρτηριών.

Αθηροσκλήρωση είναι η σκλήρυνση μιας αρτηρίας που οφείλεται σε αθηρωματική πλάκα.

Η αθηροσκλήρωση είναι μία χρόνια νόσος που παραμένει ασυμπτωματική για δεκαετίες.

Οι αθηρωματικές βλάβες, ή αθηρωματικές πλάκες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

Σταθερές και ασταθείς 

Η παθοφυσιολογία των αρτηριοσκληρωτικών αλλοιώσεων είναι πολύ περίπλοκη, αλλά γενικά, οι σταθερές αθηρωματικές πλάκες, τείνουν να είναι ασυμπτωματικές, είναι πλούσιες σε εξωκυττάρια ουσία και λεία μυϊκά κύτταρα, ενώ οι ασταθείς πλάκες είναι πλούσιες σε μακροφάγα και  κύτταρα αφρού και εξωκυττάρια ουσία που χωρίζει τη βλάβη από τον αρτηριακό αυλό (επίσης γνωστή ως ινώδες κάλυμμα) και συνήθως είναι αδύναμες και επιρρεπείς σε ρήξη. Η ρήξη του ινώδους καλύμματος εκθέτει το θρομβογόνο υλικό, όπως το κολλαγόνο στην κυκλοφορία και τελικά επάγουν το σχηματισμό θρόμβου εντός του αυλού. Μετά το σχηματισμό, οι ενδοαυλικοί θρόμβοι μπορεί να φράξουν τις αρτηρίες (π.χ. στεφανιαία απόφραξη) , αλλά πιο συχνά αποσπώνται, μπαίνουν στην κυκλοφορία και τελικά κλείνουν μικρότερους επόμενους κλάδους προκαλώντας θρομβοεμβολή. Εκτός από την θρομβοεμβολή, χρονίως η επέκταση αθηροσκληρωτικών βλαβών μπορεί να προκαλέσει το πλήρες κλείσιμο του αυλού. Είναι ενδιαφέρον, ότι οι χρόνιες αλλοιώσεις είναι, συχνά, ασυμπτωματικές μέχρι η στένωση του αυλού να γίνει, συνήθως, πάνω από 80%.  με αποτέλεσμα την ισχαιμία.

Αυτές οι επιπλοκές της προχωρημένης αθηροσκλήρωσης είναι χρόνιες, αργές, προοδευτικές και συσσωρευτικές. Συνηθέστερα, η μαλακή πλάκα ξαφνικά παθαίνει ρήξεις, προκαλώντας το σχηματισμό ενός θρόμβου που ταχέως επιβραδύνει ή σταματάει τη ροή του αίματος, που οδηγεί στο θάνατο των ιστών που τροφοδοτούνται από την αρτηρία σε περίπου 5 λεπτά. Αυτό το καταστροφικό γεγονός ονομάζεται έμφραγμα. Ένα από τα πιο συχνά σενάρια ονομάζεται θρόμβωση των στεφανιαίων αρτηριών, προκαλώντας έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή). Η ίδια διαδικασία σε μια αρτηρία στον εγκέφαλο, συχνά, ονομάζεται εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένα άλλο συχνό σενάριο σε πολύ προχωρημένο στάδιο της νόσου είναι η χωλότητα από ανεπαρκή παροχή αίματος προς τα πόδια, συνήθως προκαλείται από ένα συνδυασμό στένωσης και ανευρύσματος και σχηματισμό θρόμβου.

Η αθηροσκλήρωση επηρεάζει όλες τις αρτηρίες, αλλά ως επί το πλείστον τις στεφανιαίες, νεφρικές, μηριαίες, εγκεφαλικές, και καρωτίδες.


Σημεία και συμπτώματα

Κλινικά, η αθηροσκλήρωση κατά κανόνα συνδέεται με τους άνδρες πάνω από την ηλικία των 45 ετών. Υποκλινικά, η νόσος αρχίζει να εμφανίζεται κατά την παιδική ηλικία, και ίσως ακόμη και κατά τη γέννηση. Αξιοσημείωτα συμπτώματα μπορούν να αρχίσουν να αναπτύσσονται κατά την εφηβεία. Αν και τα συμπτώματα είναι σπάνια σε παιδιά, η έγκαιρη διάγνωση για καρδιαγγειακές παθήσεις στα παιδιά θα μπορούσε να είναι επωφελής τόσο για το παιδί όσο και για τους  συγγενείς του. Η αθηρωμάτωση στο χέρι, ή πιο συχνά στις αρτηρίες των ποδιών, έχει σαν αποτέλεσμα τη μειωμένη ροή του αίματος και ονομάζεται περιφερική αρτηρίτιδα.

Τυπικά, η αθηροσκλήρωση ξεκινά ως ένα λεπτό στρώμα λευκών ραβδώσεων επί του τοιχώματος της αρτηρίας (συνήθως οφείλεται στα λευκά αιμοσφαίρια) και εξελίσσεται. Ενώ η στεφανιαία νόσος είναι πιο διαδεδομένη στους άνδρες από τις γυναίκες, η αρτηριοσκλήρυνση των εγκεφαλικών αρτηριών και τα εγκεφαλικά επεισόδια επηρεάζουν εξίσου και τα δύο φύλα.

Περίπου σε 66 % των ανδρών και 47 % των γυναικών, το πρώτο σύμπτωμα της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου είναι η καρδιακή προσβολή ή ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (θάνατος μέσα σε μία ώρα από την έναρξη των συμπτωμάτων).

Τα περισσότερα γεγονότα συμβαίνουν σε περιοχές με λιγότερο από 50 % στένωση του αυλού (~ 20 % στένωση).

Καρδιακές δοκιμές στρες ανιχνεύουν στένωση ~ 75% ή μεγαλύτερη έως 50%.


Αιτίες
Η αθηροσκληρωτική διεργασία δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αθηροσκλήρωση ξεκινάει με φλεγμονώδεις διεργασίες στα ενδοθηλιακά κύτταρα του αγγειακού τοιχώματος από τις χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (LDL) μόρια.

Οι λιποπρωτεϊνες στο αίμα ποικίλλουν σε μέγεθος.

Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι μόνο μικρά πυκνά μόρια LDL είναι σε θέση να να προσβάλλουν το ενδοθήλιο. Τα LDL σωματίδια και το περιεχόμενό τους, είναι ευαίσθητα στην οξείδωση από τις ελεύθερες ρίζες. Ωστόσο, τα LDL σωματίδια έχουν χρόνο ημιζωής μόνο μερικές ημέρες, και το περιεχόμενό τους (τα LDL σωματίδια μεταφέρουν τη χοληστερόλη, εστέρες χοληστερόλης και τριγλυκερίδια από το ήπαρ στους ιστούς του σώματος).

Στο εσωτερικό του τοιχώματος του αγγείου τα LDL σωματίδια προσκολλούνται και το περιεχόμενό τους γίνεται πιο επιρρεπές σε οξείδωση. Η ζημιά προκαλείται από τα οξειδωμένα μόρια LDL που πυροδοτούν μια σειρά αντιδράσεων που την πάροδο του χρόνου μπορεί να παράγουν ένα αθήρωμα. Καταρχήν το ανοσοποιητικό σύστημα στέλνει εξειδικευμένα λευκά αιμοσφαίρια (μακροφάγα και Τ- λεμφοκύτταρα) για να απορροφήσουν την οξειδωμένη LDL, σχηματίζοντας εξειδικευμένα κύτταρα αφρού. Αυτά τα λευκά αιμοσφαίρια δεν είναι σε θέση να επεξεργάζονται την οξειδωμένη LDL. Αναπτύσσονται και στη συνέχεια ρήγνονται, εναποθέτοντας ένα μεγαλύτερο ποσό της οξειδωμένης χοληστερόλης στο αρτηριακό τοίχωμα. Αυτό πυροδοτεί περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια να συσσωρευτούν, συνεχίζοντας τον κύκλο. Τελικά, η αρτηρία γίνεται φλεγμονώδης. Η πλάκα χοληστερόλης αναγκάζει τα κύτταρα των μυών να διευρύνονται και να σχηματίζουν ένα σκληρό κάλυμμα πάνω από την πληγείσα περιοχή. Αυτό το σκληρό κάλυμμα προκαλεί στένωση των αρτηριών, μειώνοντας τη ροή του αίματος και αυξάνεται η αρτηριακή πίεση και σχηματίζεται σε ένα μέρος του αγγείου ο συνδυασμός μιας στένωσης και ενός ανευρύσματος.

Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η αθηροσκλήρωση μπορεί να προκαλείται από μια μόλυνση των αγγειακών λείων μυϊκών κυττάρων. Τα κοτόπουλα, για παράδειγμα, μπορούν να αναπτύξουν αθηροσκλήρωση όταν μολυνθούν με έρπητα της νόσου του Marek. Η λοίμωξη με ερπητοϊό των αρτηριακών λείων μυϊκών κυττάρων έχει δειχθεί ότι προκαλεί συσσώρευση χοληστερυλεστέρα, η οποία σχετίζεται με την αρτηριοσκλήρωση. Ο κυτταρομεγαλοϊός (CMV) λοίμωξη συνδέεται, επίσης, με καρδιαγγειακές νόσους.


Παράγοντες κινδύνου

Είναι γνωστοί διάφοροι ανατομικοί και φυσιολογικοί παράγοντες κινδύνου για αθηροσκλήρωση.

Αυτοί μπορούν να χωριστούν σε διάφορες κατηγορίες:

Συγγενείς vs αποκτηθέντες, τροποποιήσιμοι ή όχι, κλασικοί ή μη - κλασικοί. Οι δύο παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο της αθηροσκλήρωσης στο τετραπλάσιο. Το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία, η υπέρταση και το τσιγάρο αυξάνουν τον κίνδυνο επτά φορές.

Τροποποιήσιμοι

  • Ο διαβήτης, ή τη μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη
  • Η δυσλιποπρωτεϊναιμία
  • Η υψηλή συγκέντρωση στον ορό της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) και  πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (VLDL)
  • Χαμηλή συγκέντρωση ορού λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDL)
  • LDL : HDL αναλογία μεγαλύτερη από 3:1
  • Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο κατά 200 % μετά από αρκετά χρόνια
  • Αυξημένα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης 
  • Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6
  • Η διαιτητική ανεπάρκεια ιωδίου και ο υποθυρεοειδισμός, που προκαλούν αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και υπεροξείδωση των λιπιδίων

Οι μη τροποποιήσιμοι

  • Προχωρημένη ηλικία
  • Ανδρικό φύλο
  • Στενοί συγγενείς οι οποίοι έχουν  αθηροσκλήρωση (π.χ. στεφανιαία νόσος ή εγκεφαλικό επεισόδιο)
  • Γενετικές ανωμαλίες, π.χ οικογενής υπερχοληστερολαιμία

Άλλοι παράγοντες

  • Η παχυσαρκία (ιδιαίτερα η κεντρική παχυσαρκία, που αναφέρεται, επίσης, ως κοιλιακού ή ανδρικού τύπου παχυσαρκία)
  • Η υπερπηκτικότητα
  • Η ανεπάρκεια οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση
  • Η υψηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών (μπορεί να αυξήσει την ολική και την LDL χοληστερόλη)
  • Η πρόσληψη των trans λιπαρών (μπορεί να αυξήσει την ολική και την LDL χοληστερόλη, και να μειώσει την χοληστερόλη HDL)
  • Η υψηλή πρόσληψη υδατανθράκων
  • Τα αυξημένα επίπεδα στον ορό των τριγλυκεριδίων
  • Τα αυξημένα επίπεδα ορού της ομοκυστεΐνης
  • Τα αυξημένα επίπεδα ορού του ουρικού οξέος (επίσης, υπεύθυνα για την ουρική αρθρίτιδα)
  • Αυξημένες συγκεντρώσεις ινωδογόνου
  • Αυξημένα επίπεδα ορού λιποπρωτεΐνης (α)
  • Η χρόνια συστηματική φλεγμονή, όπως φαίνεται από το ανώτατο φυσιολογικό επίπεδο λευκών και τη CRP
  • Ο υπερθυρεοειδισμός (υπερδραστήριος θυρεοειδής)
  • Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης ορού
  • Η μικρή διάρκεια ύπνου
  • Η λοίμωξη με Chlamydia pneumoniae
  • Η ρύπανση του αέρα, λεπτά σωματίδια μικρότερα από 2,5 μm σε διάμετρο, έχουν συσχετισθεί με την πάχυνση της καρωτιδικής αρτηρίας

Παθοφυσιολογία

Η αθηρογένεση είναι η αναπτυξιακή διαδικασία της αθηρωματικής πλάκας. Χαρακτηρίζεται από μια αναδιαμόρφωση των αρτηριών που οδηγούν σε υποενδοθηλιακή συσσώρευση των λιπαρών ουσιών που ονομάζονται πλάκες. Η δημιουργία μιας αθηρωματικής πλάκας είναι μια αργή διαδικασία, που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πολλών ετών μέσα από μια πολύπλοκη σειρά κυτταρικών γεγονότων που συμβαίνουν εντός του αρτηριακού τοιχώματος, και σε απόκριση σε μια ποικιλία τοπικών αγγειακών παραγόντων. Μια πρόσφατη υπόθεση προτείνει ότι, για άγνωστους λόγους, τα λευκοκύτταρα, όπως τα μονοκύτταρα ή τα βασεόφιλα, αρχίζουν να επιτίθενται στο ενδοθήλιο του αυλού αρτηρίας, στον καρδιακό μυ. Η επακόλουθη φλεγμονή οδηγεί σε σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας στο αρτηριακό έσω χιτώνα, μια περιοχή του τοιχώματος του αγγείου που βρίσκεται μεταξύ του ενδοθηλίου και του μέσου χιτώνα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αλλοιώσεων είναι κατασκευασμένο από περίσσεια λίπους, κολλαγόνο και ελαστίνη. Καθώς αυξάνονται οι πλάκες, πάχυνση του τοιχώματος γίνεται. Η στένωση είναι μια καθυστερημένη εκδήλωση, η οποία δεν μπορεί να συμβεί και είναι συχνά το αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης ρήξης της αθηρωματικής πλάκας.

Η πρώιμη αθηρογένεση χαρακτηρίζεται από την προσκόλληση των μονοκυττάρων του αίματος που κυκλοφορούν (ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων) στο ενδοθήλιο, που ακολουθείται από τη μετανάστευσή τους προς τον υποενδοθηλιακό χώρο, και την περαιτέρω ενεργοποίηση των μονοκυττάρων που προέρχονται από τα μακροφάγα. Τα σωματίδια λιποπρωτεΐνης εντός του τοιχώματος, κάτω από τα ενδοθηλιακά κύτταρα οξειδώνονται. Τα χαμηλής πυκνότητας σωματίδια λιποπρωτεΐνης (LDL) σωματίδια εισβάλλουν το ενδοθήλιο και οξειδώνονται, δημιουργώντας τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Μια σύνθετη σειρά βιοχημικών αντιδράσεων ρυθμίζουν την οξείδωση της LDL, με ένζυμα (όπως Lp- LpA2) και ελεύθερες ρίζες στο ενδοθήλιο.

Η αρχική βλάβη στο ενδοθήλιο είναι αποτέλεσμα μιας φλεγμονώδους απόκρισης. Τα μονοκύτταρα εισάγονται το τοίχωμα της αρτηρίας από την κυκλοφορία του αίματος, και τα αιμοπετάλια προσκολλούνται στην περιοχή της προσβολής. Αυτό μπορεί να προωθηθεί με την οξειδοαναγωγική επαγωγή σηματοδότησης  παραγόντων, όπως η VCAM- 1, η οποία προσλαμβάνει κυκλοφορούντα μονοκύτταρα, και Μ- CSF, που επιλεκτικά απαιτούνται για την διαφοροποίηση των μονοκυττάρων σε μακροφάγα. Τα μονοκύτταρα διαφοροποιούνται σε μακροφάγα, τα οποία φαγοκυταρώνουν την οξειδωμένη LDL, και σιγά-σιγά μετατρέπεται σε μεγάλα αφρώδη κύτταρα με εσωτερικά κυτταροπλασματικά κυστίδια με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπίδια. Κάτω από το μικροσκόπιο, η βλάβη εμφανίζεται τώρα ως μια  λιπαρή ράβδωση. Τα αφρώδη κύτταρα τελικά πεθαίνουν, και υπάρχει διάδοση της φλεγμονώδους διαδικασίας. Υπάρχει, επίσης, πολλαπλασιασμός των λείων μυών και μετανάστευση από το μέσο χιτώνα στον έσω χιτώνα από τις κυτοκίνες που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αυτό προκαλεί το σχηματισμό μιας ινώδους κάψουλας που καλύπτει τη λιπαρή ράβδωση. Το άθικτο ενδοθήλιο θα μπορούσε να αποτρέψει τον πολλαπλασιασμό με την απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου.


Ασβέστωση και λιπίδια

Με τον καιρό, καθώς τα κύτταρα πεθαίνουν, γίνονται εξωκυτταρικές εναποθέσεις ασβεστίου μεταξύ του μυϊκού τοιχώματος και του εξωτερικού τμήματος των αθηρωματικών πλακών. Η χοληστερόλη μπαίνει μέσα στο τοίχωμα του αγγείου. Για να προσελκυθούν τα μακροφάγα, η χοληστερόλη πρέπει να απελευθερωθεί από τα LDL σωματίδια που είναι οξειδωμένα. Η διαδικασία επιδεινώνεται εάν υπάρχει ανεπαρκής υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (HDL), το σωματίδιο λιποπρωτεΐνης που απομακρύνει τη χοληστερόλη από τους ιστούς και τη μεταφέρει πίσω στο ήπαρ. Τα κύτταρα αφρού και τα αιμοπετάλια ενθαρρύνουν τη μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων, που καταβροχθίζουν λιπίδια, για να γίνει αντικατάσταση από κολλαγόνο και να μετατραπούν σε αφρώδη κύτταρα. Ένα προστατευτικό κάλυμμα ινώδους σχηματίζεται, συνήθως, μεταξύ των εναποθέσεων λιπών και την επένδυση αρτηρίας (το χιτώνα). Από τα αθηρώματα παράγονται ένζυμα που διευρύνουν την αρτηρία με την πάροδο του χρόνου. Όσο η αρτηρία μεγαλώνει για να αντισταθμίσει το επιπλέον πάχος του αθηρώματος, τότε δημιουργείται στένωση του ανοίγματος και περιφερικά ανεύρυσμα.
Κάτω από το ενδοθήλιο υπάρχει "ινώδες στρώμα" που καλύπτει τον αθηρωματικό "πυρήνα" της πλάκας . Ο πυρήνας αποτελείται από κύτταρα φορτωμένα με λιπίδια, με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ινώδες, πρωτεογλυκάνες, κολλαγόνο, ελαστίνη, και κυτταρικά υπολείμματα. Σε προχωρημένες πλάκες, ο κεντρικός πυρήνας της πλάκας, συνήθως, περιέχει εξωκυτταρικές εναποθέσεις χοληστερόλης που απελευθερώνεται από τα νεκρά κύτταρα. Η ινώδης πλάκα είναι, επίσης, εντοπισμένη στον εσωτερικό χιτώνα, μέσα στο τοίχωμα της αρτηρίας με αποτέλεσμα την πάχυνση και την επέκταση του τοιχώματος και, μερικές φορές, ανώμαλη εντοπισμένη στένωση του αυλού με κάποια ατροφία του μυϊκού στρώματος. Η ινώδης πλάκα περιέχει ίνες κολλαγόνου (ηωσινοφιλική), ιζημάτων ασβεστίου (αιμοτοξυλινόφιλα), και, σπανίως, κύτταρα φορτωμένα με λιπίδια. Τα αθηρώματα εντός του τοιχώματος του αγγείου είναι μαλακά και εύθραυστα με μικρή ελαστικότητα. Οι αρτηρίες διαρκώς διαστέλλονται και συστέλλονται με κάθε κτύπο της καρδιάς. Επιπλέον, η ασβεστοποίηση μεταξύ του εξωτερικού τμήματος του αθηρώματος και του μυϊκού τοίχωματος, καθώς μεγαλώνει, θα οδηγήσει σε απώλεια της ελαστικότητας και της ακαμψίας της αρτηρίας.


Ρήξη και στένωση

Αν και η διαδικασία της νόσου τείνει να είναι βραδέως εξελισσόμενη επί δεκαετίες, παραμένει συνήθως ασυμπτωματική μέχρι να σχηματιστεί ένα ελκοποιημένο αθήρωμα,  που οδηγεί σε άμεση πήξη του αίματος στην περιοχή του έλκους αθηρώματος. Αυτό πυροδοτεί μια σειρά γεγονότων που οδηγούν σε διεύρυνση θρόμβου, η οποία μπορεί να παρεμποδίσει γρήγορα τη ροή του αίματος. Μια πλήρης απόφραξη οδηγεί σε ισχαιμία του μυοκαρδίου. Αυτή η διαδικασία είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή «καρδιακή προσβολή».

Εάν η καρδιακή προσβολή δεν είναι μοιραία, ινώδης οργάνωση του θρόμβου εντός του αυλού ακολουθεί, που καλύπτει την ρήξη, αλλά και προάγει τη στένωση ή το κλείσιμο του αυλού, μετά από επανειλημμένες ρήξεις, με αποτέλεσμα μια επίμονη, συνήθως εντοπισμένη στένωση ή απόφραξη του αυλού αρτηρίας. Οι στενώσεις μπορεί να είναι αργά εξελισσόμενες, ενώ η εξέλκωση της πλάκας είναι ένα ξαφνικό γεγονός και κάνει τις πλάκες ασταθείς.

Επαναλαμβανόμενες ρήξεις της πλάκας, οδηγούν σε ολικό κλείσιμο αυλού. Τα θραύσματα ιστών ενεργοποιούν αιμοπετάλια και ενεργοποιούν το σύστημα της πήξης. Το αποτέλεσμα είναι ο σχηματισμός ενός θρόμβου (θρόμβος αίματος) που επικαλύπτει το αθήρωμα και εμποδίζει τη ροή του αίματος έντονα. Με την απόφραξη της ροής του αίματος, οι  ιστοί στερούνται οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών. Αν αυτό οδηγεί σε στηθάγχη (καρδιακός πόνος στο στήθος) ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή).


Διάγνωση
Αγγειογραφία, σκορ στεφανιαίου ασβεστίου με CT, καρωτίδων (πάχος του έσω χιτώνα), μέτρηση με υπερήχους, και ενδοαγγειακό υπερηχογράφημα, μέτρηση λιποπρωτεϊνών, HbA1c, CRP, και ομοκυστεΐνης. Κατά τα τελευταία έτη, οι τρόποι εκτίμησης της σοβαρότητας των αθηρωματικών πλακών είναι, επίσης, δυνατή με τις εξελίξεις στις τεχνικές απεικόνισης, όπως ΡΕΤ και SPECT .


Πρόληψη

Στατίνες, νιασίνη, εντερική απορρόφηση της χοληστερόλης με εζετιμίμπη


Θεραπεία
Εάν η αθηροσκλήρωση οδηγεί σε συμπτώματα μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Μη φαρμακευτικά μέσα είναι συνήθως η πρώτη μέθοδος θεραπείας, όπως η διακοπή του καπνίσματος και η άσκηση. Εάν αυτές οι μέθοδοι δεν λειτουργούν, τα φάρμακα είναι συνήθως το επόμενο βήμα στη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων, και, με βελτιώσεις, έχουν γίνει όλο και περισσότερο η πιο αποτελεσματική μέθοδος μακροπρόθεσμα.

Στατίνες

Σε γενικές γραμμές, η ομάδα των φαρμάκων που αναφέρονται ως στατίνες συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία της αθηροσκλήρωσης.

 

 

Η νεότερη στατίνη ροσουβαστατίνη, ήταν η πρώτη που αποδεικνύει υποχώρηση της αθηρωματικής πλάκας εντός των στεφανιαίων αρτηριών.

Αλλαγές στη διατροφή μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη της ανάπτυξης της αθηροσκλήρωσης. Οι αβενανθραμίνες έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που συνδέονται με την ενεργοποίηση προφλεγμονωδών κυτοκινών. Οι κυτοκίνες είναι πρωτεΐνες που απελευθερώνονται από το κύτταρο για την προστασία και την επισκευή των ιστών. Οι ερευνητές έχουν βρει ενώσεις στη βρώμη που έχουν την ικανότητα να μειώνουν τη φλεγμονή και να βοηθούν στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης.

Χειρουργική επέμβαση

Άλλες θεραπείες, περιλαμβάνουν ελάχιστα επεμβατικές διαδικασίες αγγειοπλαστικής, όπως stents για την στένωση των αρτηριών και χειρουργική επέμβαση παράκαμψης, για αποκατάσταση της παροχής αίματος.


Προφύλαξη

Οι ασθενείς με κίνδυνο για αθηροσκλήρωση αντιμετωπίζονται προφυλακτικά με χαμηλή δόση ασπιρίνης και μία στατίνη. Η υψηλή συχνότητα εμφάνισης της καρδιαγγειακής νόσου επιβάλλει αναστολέα ACE, διουρητικά, β-αποκλειστή, και φυλλικό οξύ. Επειδή πολλά αντιπηκτικά, και ειδικώτερα η βαρφαρίνη, αλλά μερικοί πιστεύουν και τα σαλικυλικά, όπως η ασπιρίνη, αραιώνουν το αίμα παρεμβαίνοντας με βιταμίνη Κ, υπάρχουν πρόσφατες ενδείξεις ότι τα αντιπηκτικά που λειτουργούν με το μηχανισμό αυτό μπορεί να επιδεινώσουν πραγματικά την αρτηριακή αποτιτάνωση σε μακροπρόθεσμη βάση, ακόμη κι αν αραιώνουν το αίμα βραχυπρόθεσμα.


Πρόγνωση
Οι ανισορροπίες λιποπρωτεϊνών, τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, δηλαδή, ο διαβήτης και η υψηλή πίεση του αίματος είναι παράγοντες κινδύνου για αθηροσκλήρωση. Η διακοπή του καπνίσματος, τα αντιπηκτικά, η λήψη ωμέγα -3 ελαίων από λιπαρά ψάρια ή τα φυτικά έλαια, όπως το λιναρέλαιο ή τα έλαια canola, η άσκηση και η απώλεια βάρους είναι η συνήθης θεραπεία που έχει αποδειχθεί ότι είναι χρήσιμη σε κλινικές δοκιμές. Επίσης, η αύξηση της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (HDL) βοηθά. Η νιασίνη έχει επιδράσεις στην αύξηση της HDL (κατά 10-30 %), ενώ η υψηλής δόσης  rosuvastatin για επιθετική μείωση της LDL -C βρέθηκε να προκαλεί μείωση στο σχηματισμό της πλάκας. 

Η ανοσορύθμιση της αθηροσκλήρωσης είναι ο όρος για τις τεχνικές που διαφοροποιούν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος για να καταστείλει τη δράση μακροφάγων.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αθηροσκλήρωση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αθηροσκλήρωση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

Οι επιδράσεις του αλκοόλ στην καρδιά

Βότανα για την αρτηριοσκλήρυνση

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

Βιβλιογραφία

heart.org

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 8759 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Μαΐου 2020 23:51
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Το φυτό Cannabis Sativa Το φυτό Cannabis Sativa

    Η ιστορία του φυτού Cannabis Sativa

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όλοι πια γνωρίζουν τα οφέλη στην υγεία από το φυτό Cannabis Sativa

    Η κάνναβη από παλιά χρησιμοποιήθηκε για την ένδυση, την κατασκευή τροφίμων, την παρασκευή καυσίμων και τη θεραπεία ασθενειών.

    Με την ανάπτυξη των βιομηχανιών νάιλον, πετρελαίου, χαρτιού, αλκοόλ και των φαρμακοβιομηχανιών η Κάνναβη έπρεπε να εξουδετερωθεί.

    Στην Ελλάδα, η κάνναβη, τόσο η κλωστική όσο και η ευφορική καλλιεργούνταν από τα μέσα του 19ου αιώνα και αποτελούσε εξαγώγιμο προϊόν.

    Η καλλιέργεια της Ινδικής Κάνναβης υπήρχε σε όλη την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος της κάνναβης το έστελναν στο εξωτερικό και κυρίως, στην Αίγυπτο.

    Το 1887 η χρήση της Κάνναβης στην Αίγυπτο απαγορεύεται.

    Η Βρετανία που έλεγχε την Αίγυπτο από το 18882 πίεζε την Αίγυπτο για την απαγόρευση της κάνναβης.

    Το 1890 με εγκύκλιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης απαγορεύεται η εισαγωγή κάνναβης στις ελληνικές φυλακές και αρχίζουν οι εισβολές της αστυνομίας στα καφενεία.

    Το 1890 γίνεται κι ένα ιατρικό συνέδριο ''για την ολέθρια χρήση της κάνναβης''. Όπως, ισχυρίστηκαν στο ιατρικό συνέδριο η κάνναβη προκαλούσε διαταραχή της λειτουργίας του πεπτικού και κυκλοφορικού συστήματος, έβλαπτε την κίνηση και την αίσθηση, διατάρασσε τις ψυχικές λειτουργίες, προκαλούσε συγκοπή και μανία, ατροφούσε το σώμα, άμβλυνε το νου και προκαλούσε κακό στην κοινωνία κι έτσι απαγορεύτηκε η χρήση της κάνναβης.

    Οι μεγαλύτερες καλλιέργειες κάνναβης υπήρχαν στη Μαντινεία και το Άργος και από αυτή ζούσαν πολλοί Έλληνες.

    Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, υπό την πίεση της Μεγάλης Βρετανίας, σε συζήτηση που γίνεται στην ελληνική Βουλή στις 6 Ιουνίου 1906 συζητάει για τις δυσμενείς συνέπειες της κάνναβης και στις 18 Δεκεμβρίου 1915 χαρακτηρίζεται η χρήση της κάνναβης ως πράξη εγκληματική.

    Ο πρώτος νόμος περί απαγορεύσεως της καλλιέργειας, της εμπορίας και της κατανάλωσης της ινδικής κάνναβης του 1920 συναντάει την αντίδραση των καλλιεργητών και αναγκάζει σε αναστολή της εφαρμογής του.

    Όμως, ήδη, είχε αρχίσει μια Παγκόσμια εκστρατεία κατά της κάνναβης.

    Το 1927 η σύνοδος της Κοινωνίας των Εθνών αποφάσισε ότι η χρήση της κάνναβης οδηγεί σε κατάθλιψη, αδυναμία, απώλεια αντίληψης, νευρασθένεια και χρόνια νοσήματα.

    history cannabis 6

    Γιατί, όμως;

    Ο γιατρός Giancalo Arnao αναφερόμενος στην έρευνα του Sydney Cohentoy 1976 τονίζει ότι η κάνναβη επιδρά, κυρίως, στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου της αφηρημένης νόησης και της φαντασίας. Οι επιδόσεις σε προφορικά αναλυτικά τεστ, που εντοπίζονται στο αριστερό ημισφαίριο ήταν χαμηλές, ενώ οι επιδόσεις σε μη προφορικές δημιουργικές ασκήσεις, που εντοπίζονται στο δεξιό ημισφαίριο ήταν υψηλές. Έτσι με την τόνωση των λειτουργιών του αριστερού ημισφαιρίου οι κυβερνώντες επεδίωκαν την πειθαρχία, την υπακοή, την ρεαλιστική λογική και την πειθαρχημένη εργασία. Οι κυβερνώντες επιζητούσαν ένα υπάκουο και άβουλο κοινωνικό μοντέλο κι ενώ, όπως και σήμερα δεν απαγορεύουν την χρήση μορφίνης και άλλων οποιοειδών, έτσι και τότε απαγόρευσαν μόνο τη χρήση της κάνναβης.

    Τα αντικοινωνικά και εγκληματικά χαρακτηριστικά που δόθηκαν στη χρήση της κάνναβης στην Ελλάδα ήταν τα ίδια που δόθηκαν και στην Αμερική, στη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στη μαριχουάνα. Θεωρούσαν την κάνναβη το δηλητήριο των μαύρων ενάντια στους λευκούς.

    Το 1937 με το νόμο Marijuana Taxt Act αναγνωρίζεται η χρήση της μαριχουάνας ως φάρμακο, αλλά υπήρχε ετήσιος φόρος για τους γιατρούς που το συνταγογραφούσαν, για τους φαρμακοποιούς που το πουλούσαν και για τους αγρότες που το παρήγαγαν.

    Στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι η διάδοση της κάνναβης απειλεί την ελληνική νεολαία. Η ΕΠΟΝ κάνει εκστρατεία για την καταπολέμηση της κάνναβης και ξεριζώνει φυτείες στο Βόλο. Σε όλη τη Θεσσαλία γίνονται διαλέξεις, επιτροπές, παρουσίαση στο δεσπότη και κλίση εισαγγελέα για να σταματήσουν την εξάπλωση της κάνναβης.

    Όμως η χρήση της κάνναβης διατηρήθηκε παντού, σε μεγάλη κλίμακα στις ΗΠΑ τη δεκαετία 1960, στην Ευρώπη τη δεκαετία 1970 και στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση και τη δεκαετία 1980.

    Τη δεκαετία 1966-1976 στις ΗΠΑ έγιναν 10.000 έρευνες και μόνο 12 από αυτές κατέληξαν σε αρνητικά αποτελέσματα

    Άρα η απαγόρευση της κάνναβης ήταν σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση και οφειλόταν σε ιδιοτελείς, οικονομικούς και πολιτικούς λόγους.

    Το Σεπτέμβριο του 1983 επί προεδρίας Ρ.Ρίγκαν γίνεται προσπάθεια καταστροφής των ντοκουμέντων όλων των ερευνών που έγιναν από το 1966-1976, αλλά επειδή υπήρξε αντίδραση από τα Πανεπιστήμια, άρχισε η χρηματοδότηση ερευνών που στυμμένες θα ανακάλυπταν τις βλαβερές συνέπειες της κάνναβης.

    Όμως, μάταια...

    Το 1953 οι καθηγητές L. Thompson & R. Proctor με εργασία τους διαβεβαίωσαν ότι η κάνναβη δεν προκαλεί σωματική ή ψυχική εξάρτηση και η διακοπή της δε συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα.

    Αλλά και πολλοί Έλληνες Καθηγητές Φαρμακολογίας, Ιατροδικαστές και Ψυχίατροι διαβεβαίωσαν το ίδιο.

    Η εξάρτηση από τα οπιούχα, τα βαρβιτουρικά, τα οινοπνευματώδη και τον καπνό είναι αποδεδειγμένη.

    Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής, τη συγκέντρωση στις πόλεις και την ανάπτυξη της ψυχολογίας και της φαρμακολογίας οι διαχειριστές της εξουσίες επιδίωξαν να πετύχουν έναν μαζικό έλεγχο στους πολίτες.

    Εργασία, αγορά, πειθαρχία.

    Το 1995 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοινώνει ότι οι επιπτώσεις του αλκοόλ και του καπνού είναι πιο βλαβερές από αυτές της κάνναβης.

    Το 1972 η Κυβερνητική Επιτροπή του Καναδά τονίζει ότι η μαριχουάνα δεν επηρεάζει αρνητικά την ετοιμότητα ή το χρόνο αντίδρασης.

    Σήμερα, είναι αποδεδειγμένη η χρησιμότητα της ιατρικής κάνναβης σε ασθένειες και διαταραχές της υγείας.

    history cannabis 5

    Η Ιστορία της Κάνναβης ως θεραπευτικό μέσο

    Μυθολογία

    Η Cannabis Sativa έχει πρωταρχική θέση σε όλες τις ποικιλίες της.

    Κίνα

    Στην Κίνα την τρίτη χιλιετία π.Χ ο Σεν Νουγκ μετέδωσε τη χρηστική αξία και καλλιέργεια της κάνναβης για υφάσματα, σχοινιά, δίχτυα, για τη διατροφή και τη θεραπεία. Την πρότεινε για τους ρευματικούς πόνους, για την αρθρίτιδα, για τον πυρετό, για την ελονοσία, για τη δυσκοιλιότητα, το βήχα και τους πόνους της περιόδου.

    Ινδία

    Στην Ινδία τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. χρησιμοποιούν την κάνναβη ως ενισχυτικό του πνεύματος και της γαλήνης, ως τονωτικό, αντιβηχικό, αντιπυρετικό, ηρεμιστικό, ορεξιογόνο, αντικαταθλιπτικό κ.ά

    Αγιουρβέδα

    Στην Αγιουρβεδική Ιατρική τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, αντισπασμωδικό και χωνευτικό.

    Ασσυρία

    Το 2000 π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, ευφραντικό, αντικαταθλιπτικό και υπνωτικό.

    Αίγυπτος

    Το 1500 π.Χ. στον πάπυρο Erbs συνιστάται ως μητροσυσπαστικό και βοηθητικό στον τοκετό. Επίσης, 2 αιώνες αργότερα χρησιμοποιείται για το γλαύκωμα και σαν αντισηπτικό.

    Διοσκουρίδης

    Τον 1ο αιώνα μ. Χ. συνιστά την κάνναβη ως αναλγητικό.

    Πλίνιος ο Πρεσβύτερος

    Το 2ο αιώνα μ. Χ. συνιστά κάνναβη για το βήχα, τους σπασμούς και τα εγκαύματα.

    Άραβες

    Οι Άραβες χρησιμοποιούν την κάνναβη για τη θεραπεία ασθενειών από το 10ο αιώνα μ.Χ.

    Αγγλία

    Ο Άγγλος ιερέας Robert Burton συστήνει την κάνναβη στη θεραπεία της κατάθλιψης. 

    Ευρώπη

    Στην Πλήρη Βοτανική που εκδόθηκε το 1645 η κάνναβη ήταν φάρμακο για το βήχα, τον πυρετό, τον πόνο, τα εγκαύματα και άλλα.

    Κίνα

    Τον 16 ο αιώνα συνιστούσε την κάνναβη ως αντιγηραντικό, τονωτικό και επιβοηθητικό στις παραλύσεις.

    Αγγλία

    Το 1764 στο Νέο Αγγλικό Συνταγολόγιο συστήνονται ρίζες κάνναβης για τις φλεγμονές του δέρματος.

    Εδιμβούργο

    Το 1794 στο Νέο Συνταγολόγιο του Εδιμβούργου συστίνεται λάδι από σπόρους κάνναβης, μαζί με γάλα, για τη θεραπεία του βήχα.

    Καλκούτα

    Ο W.D. O' Shaughnessy χειρουργός και καθηγητής Χημείας στην Ιατρική Σχολή Καλκούτας την εφάρμοσε θεραπευτικά για τους ρευματικούς πόνους, τους σπασμούς της επιληψίας, του τετάνου και της λύσσας.

    Γαλλία

    Ο ψυχίατρος Moreau de Tours χρησιμοποίησε την κάνναβη για τις ψυχικές διαταραχές, όπως, τη μελαγχολία, τις ιδεοληπτικές διαταραχές, τις έμμονες ιδέες και την υπομανία.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1854 το Συνταγολόγιο των ΗΠΑ περιέγραφε την ιαματική δράση των αποσταγμάτων της κάνναβης για την αϋπνία, τους σπασμούς, τους πόνους, τις νευραλγίες, το βήχα, τη σπαστικότητα, την υστερία, την κατάθλιψη, την ψύχωση και τις αιμορραγίες της μήτρας.

    Το 1860 ο Δρ. R.R. M'Meens χρησιμοποιούσε την κάνναβη για: τέτανο, νευραλγίες, αιμορραγία μήτρας, δυσμηνόρροια, σπασμούς, ρευματικούς πόνους, άσθμα, ψύχωση λοχίας, χρόνια βρογχίτιδα, ανορεξία και σαν ηρεμιστικό.

    Το 1887 ο H.A. Hare χρησιμοποιούσε την κάνναβη στο Οχάιο για τις ημικρανίες και ως τοπικό αναισθητικό.

    Αγγλία

    Το 1881ο ΔΡ. H.H. Kane θεράπευσε μια Αγγλίδα από τον αλκοολισμό.

    Το 1890 ο Δρ. J.R. Reynolds που ήταν προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Μεγάλης Βρετανίας χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία, τις ημικρανίες, την επιληψία, την κατάθλιψη, το βρογχικό άσθμα και τη δυσμηνόρροια.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1889ο E. Birch χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία και την ανορεξία.

    Το 1891 ο Δρ. J.B. Mattison χρησιμοποιούσε την κάνναβη για τις αναλγητικές και υπνωτικές της ιδιότητες, για τη δυσμηνόρροια, το άσθμα, το γαστρικό έλκος, το τρομώδες παραλήρημα, και ως υποκατάστατο οπιούχων.

    Μεγάλη Βρετανία

    Το 1899 0 Sir William Osler καθηγητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποιούσε κάνναβη για το στρες. 

    Από το 1840 έως το 1900 δημοσιεύθηκαν πάνω από 100 άρθρα για τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης: ημικρανίες, νευραλγίες, νευρικό τρόμο, μυϊκοί σπασμοί, επιληψία, τέτανος, άσθμα, βήχας, αϋπνία, άγχος, ψυχώσεις, κατάθλιψη, αιμορραγίες μήτρας, δυσμηνόρροια, στέρηση οπίου, υποκατάσταση οπίου.

    Ελλάδα

    Στο Μέγα Λεξικόν της Ιατρικής του 1929 η κάνναβη αναφέρεται ως τοπικό καταπραϋντικό, όπως σε πόνους του στομάχου, ως υπνωτικό, φάρμακο για τις ημικρανίες, τις νευρώσεις και τις παραλύσεις.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1937 επιβάλλεται ο νόμος Marijuana Tax Act με τον οποίο η κάνναβη είναι χρήσιμο φάρμακο, αλλά οι φόροι για τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς και τους αγρότες ήταν δυσβάσταχτος κι έτσι για 50 έτη έρευνες γινόντουσαν μόνο για συνθετικά κανναβινοειδή.

    To 1942 o Δρ. S. Allentuck & K.M. Bowman χρησιμοποιούσαν τα παράγωγα κάνναβης για το στερητικό σύνδρομο από οπιούχα.

    Το 1947 ο G.T. Stockings χρησιμοποιούσε συνθετική κάνναβη στην κατάθλιψη και στον ψυχαναγκασμό.

    Το 1949 οι J.P. Davis & H.H. Ramsey χρησιμοποιήσαν την κάνναβη για την επιληψία.

    Το 1953 οι L.J. Thompson & R.C. Proctor χρησιμοποιούσαν συνθετική κάνναβη για το στερητικό σύνδρομο από διακοπή αλκοόλ και βαρβιτουρικών.

    Τσεχοσλοβακία

    Το 1960 Τσεχοσλοβάκοι ερευνητές αναδεικνύουν τις αντιβακτηριδιακές ιδιότητες της κάνναβης. Το κανναβιδιολικό οξύ είναι αποτελεσματικό σε Gram θετικούς μικροοργανισμούς, όπως σε στελέχη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου ανθεκτικού στη μεθυκιλλίνη.

    Ισραήλ

    Το 1964 ο Raphael Mechoulam ανακαλύπτει τη Δ9 THC. Η κανναβινόλη ή CBN και η κανναβιδιόλη ή CBD είχαν ανακαλυφθεί από το 1940

    Το 1968 άρχισε η χρήση της κάνναβης στην ψυχοθεραπεία, λόγω της ψυχικής χαλάρωσης και της διευκόλυνσης της συναισθηματικής επικοινωνίας που επιφέρει.

    history cannabis 2

    Οι θεραπευτικές εφαρμογές της κάνναβης το 1969

    Αναλγητικό

    Υπνωτικό

    Σπασμολυτικό

    Αντιεπιληπτικό

    Για τις νευραλγίες

    Για τις ημικρανίες

    Για τη νευραλγία τριδύμου

    Για την ψυχοθεραπεία

    Αντικαταθλιπτικό

    Αντιασθματικό

    Διευκολύνει τον τοκετό (Ωκυτόκο)

    Αντικαρκινικό

    Τοπικό αναισθητικό

    Στερητικό σύνδρομο αλκοόλ, οπιούχων και βαρβιτουρικών

    Αναλγητικό στον τοκετό

    Αντιβιοτικό

    Αντιφλεγμονώδες

    Αντιοξειδωτικό

    Αντιπυρετικό

    Αντιυπερτασικό

    Αντιεμετικό

    Αντιγλαυκωματικό

    Αγχολυτικό

    history cannabis 3

    Το 1976 ο R. Randal θεράπευσε με την κάνναβη το γλαύκωμα που είναι ασθένεια των οφθαλμών από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

    Το 1976 άρχισε στην Ολλανδία η πώληση μικρών ποσοτήτων κάνναβης σε coffee shops.

    Το 1978 στο New Mexico στις ΗΠΑ με νόμο γίνεται διαθέσιμη η ιατρική κάνναβη.

    Από το 1970-1980 τριάντα τρεις πολιτείες ακολούθησαν.

    Μεταξύ 1974-1984 δεκαεπτά πολιτείες πήραν άδεια για χρήση της κάνναβης για το γλαύκωμα και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1985 εγκρίθηκε συνθετική THC για τη ναυτία και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1988 επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη υποδοχέων κάνναβης στον εγκέφαλο και στον ανθρώπινο οργανισμό.

    Το 1992 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (ανανταμίδη).

    Το 1995 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (αραχιδονογλυκερόλη ή 2-AG).

    Τόσο τα ενδοκανναβινοειδή όσο και τα φυτοκανναβινοειδή ξεκλειδώνουν τις ίδιες κλειδαριές-υποδοχείς στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στον υπόλοιπο οργανισμό κι έτσι διατηρείται η ομοιόσταση στον οργανισμό.

    Μετά την ανακάλυψη του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος ασθενείς με καρκίνο, HIV/AIDS, σκλήρυνση κατά πλάκας, γλαύκωμα χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία τους.

    Το 1996 νομιμοποιείται η ιατρική κάνναβη για συνταγογράφηση και καλλιέργεια στην Καλιφόρνια.

    Σήμερα πάνω από είκοσι πολιτείες στις ΗΠΑ έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική κάνναβη και τη χρησιμοποιούν για τη ναυτία και τον πόνο σε καρκινοπαθείς. σε σπαστικές καταστάσεις, σε διαταραχές κινητικότητες, σε βλάβες νωτιαίου μυελού, σε μετεγχειρητικές επώδυνες καταστάσεις, σε καχεξία από AIDS, σε καρκινική καχεξία και στο γλαύκωμα.

    history cannabis 4

    Στην Ευρώπη οι Ισπανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στον καρκίνο.

    Στην Ευρώπη οι Γερμανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στις ψυχώσεις.

    Στην Ευρώπη οι Ιταλοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει θεραπευτική δράση σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει στόχο και σκοπό την ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ, δηλαδή, τη διατήρηση της ισορροπίας του εσωτερικού περιβάλλοντος, παρ' όλες τις διακυμάνσεις κι επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος.

    Η κάνναβη ρυθμίζει τον πόνο, την αρτηριακή πίεση, την ένταση, την όρεξη, τις φλεγμονές, τη θερμοκρασία, την προστασία του νευρικού συστήματος, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την αντίσταση στους όγκους.

    Η κάνναβη ενισχύει και ενδυναμώνει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα που υπάρχει στον οργανισμό για τη διατήρηση της ομοιόστασης, της ισορροπίας και της υγείας

    Η συνταγογράφηση κάνναβης (Medical Cannabis) είναι νόμιμη σε πολλές πολιτείες της ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Ισραήλ, σε είκοσι χώρες της Ευρώπης, σε Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία

    Medical Cannabis!!!

    Βιβλιογραφία

    Το Ίαμα Κάνναβη

    Γιώργης Α. Οικονομόπουλος

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, πατώντας εδώ, για να παραγγείλετε την βιολογική φυτική κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική κάνναβη ως ορεξιογόνο

    Κάνναβη και στέρηση αλκοόλ και οπιούχων

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Κάνναβη και αϋπνία

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Καρκίνος του στόματος και κάνναβη

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Η κάνναβη αυξάνει τη δημιουργικότητα

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Λευχαιμία και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος του προστάτη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με τη συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Τα μέταλλα είναι απαραίτητα για τον οργανισμό

     

    Όσο σημαντικές κι αν είναι οι βιταμίνες, χωρίς τα μέταλλα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

    Τα μέταλλα είναι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες.

    Οι βιταμίνες δε λειτουργούν και δεν αφομοιώνονται, χωρίς τη βοήθεια μετάλλων.

    Το σώμα αν και μπορεί να συνθέσει κάποιες βιταμίνες, δε μπορεί να παράγει ούτε ένα μέταλλο.

    Τα επτά βασικά μέταλλα Recommended Dietary Allowance-RDA

    Ασβέστιο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Φώσφορος

    Σελήνιο

    Ψευδάργυρος

    Όμως, για τη συντήρηση και την ομαλή λειτουργικότητα του σώματος απαιτούνται δεκαοχτώ γνωστά μέταλλα.

    metals body2

    Τα ενεργά μέταλλα του σώματος που είνσι σπσρσίτητα για την ανάπτυξη και λειτουργία των μεμβρανών

    Ασβέστιο

    Χλώριο

    Χρώμιο

    Κοβάλτιο

    Χαλκός

    Φθόριο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Μαγγάνιο

    Μολυβδαίνιο

    Φώσφορος

    Κάλιο

    Σελήνιο

    Νάτριο

    Θείο

    Βανάδιο

    Σιλικόνη

    Νικέλιο

    Αρσενικό

    Τα επίπεδα των μεταλλικών στοιχείων επηρεάζονται από τα γηρατειά, από τα τοξικά ιχνοστοιχεία και από τα τοξικά μέταλλα που συσσωρεύονται στο σώμα, καθώς, αυτό γερνά.

    Επίσης τα επίπεδα αυτά επηρεάζονται από το ιατρικό ιστορικό, από το φύλο, από τις συνήθειες διατροφής, από το τοπικό περιβάλλον που μπορεί να συνεισφέρει διαφορετικές ποσότητες μεταλλικών ουσιών από τον αέρα, το νερό και την τροφή, από την παρουσία άλλων μετάλλων με ανταγωνιστική δράση ενάντια στα επιθυμητά, από την ώρα της ημέρας κατά την ποία έχει ληφθεί το σωματικό δείγμα και από τις τεχνικές ανάλυσης που χρησιμοποιούνται στη μέτρηση των μετάλλων.

    Τα μεταλλικά στοιχεία που υπολογίζονται ότι υπάρχουν σε ένα άτομο βάρους, περίπου, 70 κιλών

    Μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Ασβέστιο 1200

    Κάλιο 250

    Νάτριο 70

    Μαγνήσιο 42

    Σίδηρος 6

    Ψευδάργυρος 2,3

    Χαλκός 0,072

    Βανάδιο 0,025

    Κασσίτερος 0,017

    Μαγγάνιο 0,012

    Μολυβδαίνιο 0,008

    Χρώμιο 0,002

    Νικέλιο 0,002

    Κοβάλτιο 0,001

    Μη μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Οξυγόνο 43500

    Άνθρακας 12590

    Υδρογόνο 6580

    Άζωτο 1815

    Φώσφορος 680

    Χλώριο 115

    Θείο 100

    Πυρίτιο 18

    Φθόριο 2,6

    Ιώδιο 0,13

    Είναι απαραίτητα τα συμπληρώματα μετάλλων και ιχνοστοιχείων για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    many vitamins 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπτώματα ελλείψεων μετάλλων στα φυτά

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Πότε πρέπει να παίρνετε σελήνιο

    Τα αυγά είναι κατάλληλα για υγιεινή διατροφή

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Χηλωτές αμινοξέων

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Πικολινικά άλατα

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Κρατήστε τις τοξίνες μακριά από το σώμα σας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Θαλασσαιμία Θαλασσαιμία

    Η Μεσογειακή Αναιμία

     

    Η θαλασσαιμία ή μεσογειακή αναιμία ή κληρονομική λεπτοκυττάρωση ή Μείζων κι Ελάσσων θαλασσαιμία είναι ομάδα κληρονομικών διαταραχών που επηρεάζουν την σύνθεση της αιμοσφαιρίνης.

    Η θαλασσαιμία είναι διαταραχή της παιδικής ηλικίας.

    Γενετική συμβουλή προτείνεται σε γονείς ή συγγενείς παιδιού για θαλασσαιμία και για κάθε άτομο με ελάσσονα β-θαλασσαιμία

    Στη β- θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της β-σφαιρίνης, ενώ στην α-θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της α-σφαιρίνης.

    Αυτό οδηγεί σε ελλιπή σύνθεση αιμοσφαιρίνης με αποτέλεσμα υπόχρωμα και μικροκυτταρικά ερυθροκύτταρα.

    Η ανωμαλία των ερυθροκυττάρων είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο των θαλασσαιμιών.

    Η θαλασσαιμία παρουσιάζεται, κυρίως, στις Μεσογειακές χώρες, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία και σε εθνικές ομάδες που προέρχονται από αυτές τις περιοχές.

    Η θαλασσαιμία κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο

    Αν κληρονομηθεί ένα ελαττωματικό γονίδιο=ηπιότερη μορφή θαλασσαιμίας

    Αν κληρονομηθούν δύο ελαττωματικά γονίδια=βαριά μορφήθαλασσαιμίας

    Τύποι θαλασσαιμίας

    β-θαλασσαιμία ομόζυγη αναιμία Cooley

    Βαριά αναιμία με καθυστέρηση της ανάπτυξης

    Ηπατοσπληνομεγαλία

    Διαπλάτυνση του μυελού των οστών

    Δυσμορφίες των οστών

    Οι μεταγγίσεις αίματος είναι απαραίτητες για τη διατήρηση στη ζωή

    Ενδιάμεση θαλασσαιμία

    Ηπιότερη μορφή

    Θεραπεία με μεταγγίσεις μπορεί να μη χρειαστεί

    Στίγμα θαλασσαιμίας (άλφα ή βήτα)

    Ήπια αναιμία με μικροκυττάρωση και υποχρωμία

    Δε χρειάζεται θεραπεία με μεταγγίσεις

    thalassemia 1

    Επιπτώσεις και επιπολασμός θαλασσαιμίας

    Η επίπτωση του στίγματος θαλασσαιμίας στις εθνικές ομάδες είναι 3-5%

    Τα συμπτώματα αρχίζουν να εμφανίζονται 3-6 μήνες μετά τη γέννηση

    Τα αρσενικά επηρεάζονται εξίσου με τα θηλυκά

    Σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας

    Ωχρότητα

    Μειωμένη ανάπτυξη

    Ελαττωμένη πρόσληψη τροφής

    Εύκολη κόπωση

    Δύσπνοια

    Σπληνομεγαλία

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Αίτια θαλασσαιμίας

    Γενετικά

    Παράγοντες κινδύνου θαλασσαιμίας

    Οικογενειακό ιστορικό

    Διαφορική διάγνωση θαλασσαιμίας

    Σιδηροπενία

    Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    thalassemia 2

    Διάγνωση θαλασσαιμίας

    -Αιμοσφαιρίνη

    Αυξημένα επίπεδα Α2 αιμοσφαιρίνης στο στίγμα της β-θαλασσαιμίας

    Αυξημένη Α2 αιμοσφαιρίνη, αυξημένη αιμοσφαιρίνη F, ελαττωμένη ή απούσα αιμοσφαιρίνη Α1 στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία ή την ενδιάμεση

    -Περιφερικό αίμα

    Έκδηλη μικροκυττάρωση

    Ανισοκυττάρωση

    Υποχρωμία

    Βασεόφιλη στίξη

    Υψηλά ποσοστά στοχοκυττάρων

    Αυξημένος αριθμός δικτυοερυθροκυττάρων

    -Αιματοκρίτης

    Κυμαίνεται από 28-40% στο στίγμα θαλασσαιμίας άλφα και βήτα

    Μπορεί να είναι κάτω από 10% στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία

    Παθολαγοανατομικά ευρήματα θαλασσαιμίας

    Υπερδραστηριότητα μυελού οστών

    Εναποθέσεις σιδήρου στον καρδιακό μυ

    Ηπατική σιδήρωση

    Απεικονιστικές εξετάσεις θαλασσαιμίας

    Ακτινογραφία θώρακος

    Παχυμένη διπλόη κρανίου

    Οστεοπόρωση

    thalassemia 4

    Θεραπεία θαλασσαιμίας

    Ασθενείς με ήπια κι ενδιάμεση θαλασσαιμία δε χρειάζονται θεραπεία

    Ασθενείς με βαριά θαλασσαιμία πρέπει να διατηρούν τη μέση τιμή αιμοσφαιρίνης, τουλάχιστον, 9,3 gr/dl με ένα κανονικό πρόγραμμα μεταγγίσεων (μεταγγίσεις 15 ml/Kg, περίπου, με διαστήματα 5 εβδομάδων, μεταξύ τους

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αντιμετώπιση των λοιμώξεων

    Σπληνεκτομή

    Αν ο υπερεσπληνισμός προκαλεί σημαντική αύξηση των απαιτήσεων σε μετάγγιση

    Η σπληνεκτομή αναβάλλεται η εγχείρηση έως την ηλικία 6 ετών, λόγω αυξημένου κινδύνου λοίμωξης

    Απαιτείται η χορήγηση αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου 1 μήνα πριν τη σπληνεκτομή

    Προφύλαξη με καθημερινή δόση πενικιλλίνης

    Υπερφόρτωση με σίδηρο

    Οι ασθενείς σε θεραπεία μεταγγίσεων αυξάνουν τον ολικό σίδηρο σώματος 4 φορές πάνω από το κανονικό

    Αποσιδήρωση

    Μεταμόσχευση μυελού οστών

    Θεραπεύει την πάθηση, αλλά σχετίζεται με θνησιμότητα και νοσηρότητα

    Πρέπει να αποφεύγονται οι έντονες δραστηριότητες π.χ. ποδόσφαιρο

    Τα αποδεκτά επίπεδα δραστηριότητας θα χρειαστεί να καθοριστούν εξατομικευμένα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου

    Δίαιτα θαλασσαιμίας

    Πρέπει να αποφεύγονται τροφές πλούσιες σε σίδηρο, όπως κρέατα, συκώτι και κάποια δημητριακά

    Η πόση τσαγιού, βοηθά στην ελάττωση του σιδήρου

    Απαιτείται γενετική συμβουλή

    Μπορεί να συμβεί ηπατίτιδα και υπερφόρτωση με σίδηρο

    Φάρμακα που χορηγούνται σε θαλασσαιμία

    Αντιβιοτικά σε λοίμωξη

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αποσιδήρωση (δεφεροξαμίνη). Συνεχής υποδόρια ή ενδοφλέβια έγχυση με μικρή αντλία έγχυσης 40 mg/Kg την ημέρα (σε 10 ώρες) και αρχίζει πριν την ηλικία των 8 ετών

    thalassemia 5

    Παρακολούθηση ασθενών με θαλασσαιμία

    Η παρακολούθηση είναι απαραίτητη εφόρου ζωής, επειδή η εξέλιξη τόσο της νόσου όσο και της θεραπείας, έχουν ποικίλες πιθανές επιπλοκές

    Πρόληψη και αποφυγή θαλασσαιμίας

    Προγεννητική συμβουλή

    Γενετική συμβουλή

    Προγεννητική διάγνωση με μελέτη των γονιδίων της β-σφαιρίνης που γίνεται στο DNA εμβρυϊκών κυττάρων που λαμβάνονται με αμνιοκέντηση στη 14η εβδομάδα

    Πρόληψη επιπλοκών 

    Εκτίμηση τυχόν θαλασσαιμίας στην ηλικία ενός έτους, για απόγονους ενηλίκων με θαλασσαιμία

    Αποφυγή λοιμώξεων

    Θεραπεία λοιμώξεων μετά από σπληνεκτομή (π.χ. αμπικιλλίνη)

    Περιοδικός οδοντιατρικός έλεγχος

    Αποφυγή δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν οστικά κατάγματα

    Επιπλοκές θαλασσαιμίας

    Χρόνια αιμόλυση

    Επιρρέπεια σε λοιμώξεις μετά από σπληνεκτομή

    Λοιμώξεις από μετάγγιση αίματος

    Παρεμπίπτουσες λοιμώξεις

    Επιδείνωση της αναιμίας στη διάρκεια των λοιμώξεων

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Παθολογικός ρυθμός ανάπτυξης

    Καθυστερημένη ή απούσα εφηβεία

    Ηπατική σιδήρωση

    Αιμολυτικά αναιμία

    Σπληνομεγαλία

    Καρδιακή νόσος από υπερφόρτωση με σίδηρο

    Απλαστικές και μεγαλοβλαστικές κρίσεις

    Πορεία και πρόγνωση θαλασσαιμιών

    Οι ασθενείς με ομόζυγη θαλασσαιμία ζουν κατά μέσο όρο μέχρι τα 25 έτη

    Ασθενείς με ελάσσονα θαλασσαμία ζουν φυσιολογικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

    Διαβάστε, επίσης

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    www.emedi.gr

  • Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Δεν υπάρχει ασθένεια που δεν ανταποκρίνεται στις βιταμίνες

     

    Οι γιατροί πρέπει να μάθουν να συνταγογραφούν βιταμίνες

    Υπάρχουν κάποιοι γιατροί που γνωρίζουν λίγα πράγματα για τις βιταμίνες...

    Στο Πανεπιστήμιο της Ιατρικής διδάσκεται η φαρμακολογία, η βιοχημεία, η οργανική χημεία, η ανόργανη χημεία, η δημόσια υγιεινή, αλλά όχι οι βιταμίνες.

    Ξέρουν κάποια στοιχεία οι γιατροί για τις βιταμίνες...

    Το σκορβούτο οφείλεται σε έλλειψη της βιταμίνης C

    Το μπέρι μπέρι οφείλεται σε έλλειψη βιταμίνης Β1

    Η ραχίτιδα οφείλεται σε έλλειψη βιταμίνης D

    Οι βιταμίνες είναι κατάλληλες για την πρόληψη νοσημάτων και τη βελτίωση της υγείας σας

    Για παράδειγμα, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και η βιταμίνη C ανακουφίζουν το άγχος, η βιταμίνη Ε αυξάνει την αντοχή και το σφρίγος και η βιταμίνη Β12 μειώνει την κόπωση.

    Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και η Β12 μειώνουν την εξάρτηση από τα ηρεμιστικά κι έχουν και καταπραϋντικές ιδιότητες.

    Το νουκλεϊκό σύμπλεγμα RNA-DNA, το μαγνήσιο και το φωσφορικό ασβέστιο έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες.

    Και η διατροφή είναι σημαντική για την υγεία σας.

    many vitamins 1

    Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνες;

    Οι βιταμίνες είναι οργανικές ουσίες απαραίτητες για τη ζωή.

    Είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία του σώματος και δεν μπορούν να παραχθούν ή να συντεθούν εσωτερικά στο σώμα, εκτός από λίγες περιπτώσεις.

    Οι βιταμίνες είναι αναγκιαίες για την ανάπτυξη, τη ζωτικότητα και τη γενική ευεξία και βρίσκονται στις φυσικές τροφές σε πολύ μικρές ποσότητες.

    Άρα, είναι απαραίτητο να λαμβάνετε βιταμίνες που διατίθενται σε δισκία, κάψουλες, υγρή μορφή, σκόνη κι ενέσιμη μορφή.

    Να προτιμάτε τις φυσικές πρωτεϊνες που προέρχονται από φυτά και ζώα και όχι τις συνθετικές.

    Είναι αδύνατη η συντήρηση της ζωής χωρίς τις απαραίτητες βιταμίνες.

    Οι βιταμίνες δεν αντικαθιστούν το φαγητό και το φαγητό είναι απαραίτητο για την αφομοίωση των βιταμινών.

    Οι βιταμίνες δεν παρέχουν θερμίδες ή ενέργεια.

    Οι βιταμίνες δεν είναι υποκατάστατα πρωτεϊνών, μετάλλων, λιπών, υδατανθράκων και νερού.

    Οι βιταμίνες δεν είναι δομικά συστατικά του ανθρώπινου σώματος.

    Χρειάζεται μαζί με τις βιταμίνες να καταναλώνετε και φαγητό για να παραμείνετε υγιείς.

    Οι βιταμίνες ρυθμίζουν το μεταβολισμό με τα συστήματα ενζύμων. Μια απλή ανεπάρκεια κάποιας βιταμίνης θέτει σε κίνδυνο όλο το ανθρώπινο σώμα. Οι βιταμίνες είναι συστατικά των συστημάτων ενζύμων, ενεργοποιούν και ρυθμίζουν τον μεταβολισμό και μας παρέχουν ενέργεια, δύναμη, αντοχή, υψηλές επιδόσεις και μας βοηθούν να διατηρήσουμε την υγεία μας.

    Η διατροφή μας σήμερα είναι ανθυγιεινή. Γεμάτη ζάχαρη, λευκό αλεύρι και κονσερβοποιημένες τροφές. Άρα, όποιος καταναλώνει τέτοιες τροφές έχει αβιματίνωση.

    Αν μάλιστα τρώτε συχνά από έξω θα έχετε ανεπάρκεια βιταμίνης Α, Β1 και C,, ανεπάρκεια ασβεστίου και σιδήρου.

    Βέβαια, υπάρχουν και οι τροφές που είναι εμπλουτισμένες με βιταμίνες, αλλά η απόδοσή τους δεν είναι ικανοποιητική, γιατί κατά τον εμπλουτισμό αφαιρούνται άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.

    many vitamins 3

    Οι βιταμίνες καθορίζονται από ένα γράμμα του αλφαβήτου

    Βιταμίνες από το Α έως το U

    -Βιταμίνη Α (ρετινόλη, καροτίνη)

    -Βιταμίνες του συμπλέγματος Β: Β1 (θειαμίνη), Β2 (ριβοφλαβίνη), Β3 (νιασίνη, νιασιναμίδη), Β4 (αδενίνη), Β5 (παντοθενικό οξύ), Β6 (πυριδοξίνη), Β9 ή Bc (φυλλικό οξύ) Β10, Β11 (παράγοντες ανάπτυξης), Β12 (κοβολαμίνη, κυανοκοβολαμίνη), Β13 (οροτικό οξύ), Β15 (πανγκαμικό οξύ), Β17 (αμυγδαλίνη), Bt (καρνιτίνη), Βx ή PABA (παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ)

    -Χολίνη

    -Ινοσιτόλη

    -Βιταμίνη C ή ασκορβικό οξύ

    -Βιταμίνη D (καλσιφερόλη, βιοστερόλη, εργοστερόλη)

    -Βιταμίνη Ε (τοκοφερόλη)

    -Βιταμίνη F (λιπαρά οξέα)

    -Βιταμίνη G (ριβοφλαβίνη)

    -Βιταμίνη Η (βιοτίνη)

    -Βιταμίνη Κ (μεναδιόνη)

    -Βιταμίνη L (απαραίτητη για τη γαλουχία)

    -Βιταμίνη Μ (φυλλικό οξύ)

    -Βιταμίνη P (βιοφλαβονοειδή)

    -Βιταμίνη Pp (νιασιναμίδη)

    -Βιταμίνη P4 (τροξερουτίνη)

    -Βιταμίνη Τ (ενισχυτική ανάπτυξης)

    -Βιταμίνη U (εκχύλισμα από χυμό λαχανικών)

    Για να αφομοιωθούν οι βιταμίνες απαιτούν τη βοήθεια των μετάλλων.

    Είναι απαραίτητα τα συμπληρώματα βιταμινών για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    many vitamins 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι βιταμίνες για τη σχιζοφρένεια

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Συστατικά που χαρίζουν πολλά χρόνια ζωής

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Οι βιταμίνες για τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    Σκορβούτο

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Πικολινικά άλατα

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

    Καρότα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Βιταμίνη Α

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Είναι όλα τα πρόσθετα τροφίμων ανθυγιεινά;

    Πρόσθετα τροφίμων

    Οι μερίδες στα εστιατόρια πρέπει να είναι μεγάλες

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Μεσογειακή δίαιτα - Emedi

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση - Emedi

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή - Emedi

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Υγιεινό μαγείρεμα στο ταψί

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Ντοματοκεφτέδες Σαντορίνης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Ντολμαδάκια γιαλαντζί

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Είναι υγιεινά τα γλυκά του κουταλιού;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Φυσική αντικαρκινική ουσία

    Τι είναι τα φυτοχημικά

    Υγιεινή χωριάτικη σαλάτα

    Η νοστιμότερη φέτα

    Τα πιο νόστιμα γεμιστά

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Τόνος με πράσα

    Σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια

    Τραχανάς

    Παντζάρια ψημένα στο αλουμινόχαρτο

    Παστέλι με αμύγδαλα μέλι και σουσάμι

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Μελιτζανοσαλάτα

    Κρεμμυδόσουπα

    Αστακομακαρονάδα

    Συκωταριά κρασάτη

    Κρέμα ντομάτας με δυόσμο

    Όσπρια

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Κερκυραϊκή παστιτσάδα

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Χρωματιστά γεύματα

    Η πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής - Emedi

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο ελαιόλαδο

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση

    Η ιστορία της διατροφής

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    www.emedi.gr

     

     

  • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιπολής θρομβοφλεβίτιδα ή φλεβίτιδα ή φλεβοθρόμβωση ή θρομβοφλεβίτιδα των επιπολής αγγείων των κάτω άκρων είναι μια  φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών, με δευτεροπαθή θρόμβωση που εμφανίζεται ως επώδυνη σκλήρυνση, με ερύθημα, συχνά σε γραμμική ή διακλαδισμένη διαμόρφωση.

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα οφείλεται σε φλεγμονή και / ή θρόμβωση και λιγότερο συχνά λοίμωξη της φλέβας. Είναι γενικά μια καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή, ωστόσο, μπορεί να περιπλεχθεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και ακόμη και με πνευμονική εμβολή.

    Η μεταναστευτική επιπολής θρομβοφλεβίτιδα είναι γνωστή ως σύνδρομο Trousseau. 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις είναι οι κιρσοί, η εκδήλωση συστηματικής νόσου, οι υπερπηκτικές καταστάσεις, οι εγχειρήσεις, τραύματα, εγκαύματα, η παχυσαρκία και η κύηση.

    Τύποι σηπτικής ή διαπυητικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ιατρογενής θρομβοφλεβίτιδα

    Μολυσματική θρομβοφλεβίτιδα

    Τύποι άσηπτης θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις, όπως διαταραχές με ανεπάρκειες των πρωτεϊνών πήξεως και/ή των ινωδολυτικών συστημάτων

    Δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις και κλινικές συνθήκες που ενέχουν τον κίνδυνο θρόμβωσης

    Το σύστημα που επηρεάζεται είναι το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Επιδημιολογία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Γενετική συσχέτιση

    Σηπτική: Δεν υπάρχει γενετική συσχέτιση

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο με ποικίλη διεισδυτικότητα

    Διαταραχές ινωδολυτικού συστήματος: Αγγειακές συγγενείς ανωμαλίες με ποικίλη κληρονομικότητα

    Δυσινωδογοναιμία: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη παράγοντα XII: Αυτοσωματικό υπολειπόμενο γονίδιο

    Η επίπτωση της σηπτικής θρομβοφλεβίτιδας είναι 10% όλων των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους κι έχει φτωχότερη πρόγνωση

    Η επίπτωση της θρομβοφλεβίτιδας από καθετήρα είναι 8% αν υπάρχουν εκδορές

    Η επίπτωση της έλλειψης αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Η επίπτωση του συνδρόμου Trousseau στις κακοήθειες είναι 50%

    Στην κύηση αυξάνεται 49 φορές η επίπτωση της φλεβίτιδας. Αντενδείκνυνται η βαρφαρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Επιπολής μεταναστατευτική θρομβοφλεβίτιδα παρατηρείται σε 27% των ασθενών με αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία. Τα υποπεριοστικά αποστήματα των μακρών οστών επιπλέκουν την πάθηση

    Η έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης εμφανίζονται από τη νεογνική περίοδο, αλλά, το πρώτο επεισόδιο, συνήθως, παρουσιάζεται σε ηλικία 30 ετών

    Η νόσος του Mondor ή θρομβοφλεβίτιδα του υποδόριου φλεβικού δικτύου του μαστού συνδέεται με τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση, υπερβολική σωματική άσκηση και με καρκίνωμα του μαστού και παρατηρείται σε γυναίκες 20-55 ετών

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα αρχίζει 20-50 ετών

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα έχει ίδια επίπτωση στους άνδρες και στις γυναίκες

    Η νόσος Mondor εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες και αποτελεί έως το 19% των κλινικών περιπτώσεων

    Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί κατά μήκος των φλεβών του βραχίονα, της πλάτης ή του αυχένα, ενώ το πόδι είναι  η πιο συχνή θέση. Όταν εμφανίζεται στο πόδι, συνήθως, εμπλέκεται η μεγάλη σαφηνής φλέβα.

    deep thrombovlevitis 1

    Σημεία και συμπτώματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Διόγκωση, ευαισθησία κι ερυθρότητα κατά μήκος της πορείας των φλεβών

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετός στο 70% των ασθενών

    Σημεία συστηματικής σήψης στο 84 % των σηπτικών

    Ερυθρή ευαίσθητη χορδή

    Πόνος

    Αίτια επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 80%

    Εντεροβακτηριοειδή, κυρίως, κλεμπσιέλλα

    Πολλαπλοί οργανισμοί 15%

    Αναερόβια

    Candida

    Κυτταρομεγαλοϊός

    Άσηπτες πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Διαταραχές του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστών (TPA)

    Παθολογικό πλασμινογόνο και συμπαράγοντες

    Δυσινωδογοναιμία

    Έλλειψη του παράγοντα XII

    Αντηπηκτικό λύκου και σύνδρομο αντισωμάτων κατά της καρδιολιπίνης

    Άσηπτες δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Κακοήθεια: Σύνδρομο Trousseau ή υποτροπιάζουσα μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Έγχυση συμπυκνωμένων συμπληρωμάτων προθρομβίνης

    Νόσος Bechet: Η νόσος του Behçet είναι ένας τύπος φλεγμονώδους διαταραχής που επηρεάζει πολλά μέρη του σώματος. Tα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επώδυνες πληγές στο στόμα, πληγές των γεννητικών οργάνων, φλεγμονή τμημάτων του οφθαλμού και αρθρίτιδα. Οι πληγές, συνήθως, διαρκούν μερικές ημέρες. Λιγότερο, συχνά, μπορεί να υπάρχει φλεγμονή του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, θρόμβοι αίματος, ανευρύσματα ή τύφλωση. Συχνά τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν. 

    Νόσος Buerger: Είναι μια επαναλαμβανόμενη προοδευτική φλεγμονή και θρόμβωση (πήξη) μικρών και μεσαίων αρτηριών και φλεβών των χεριών και των ποδιών. Συνδέεται έντονα με τη χρήση προϊόντων καπνού, κυρίως, από το κάπνισμα.

    Νόσος Mondor

    Παράγοντες κινδύνου επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Μη ειδικοί

    Ακινητοποίηση

    Παχυσαρκία

    Προχωρημένη ηλικία

    Μετεγχειρητικές καταστάσεις

    Σηπτική

    Ενδοφλέβιος καθετήρας και διάρκεια του ενδοφλέβιου καθετήρα (70% των καθετήρων μένουν στη θέση τους για 2 ημέρες). Η επίπτωση είναι 40 φορές υψηλότερη με πλαστικό σωληνίσκο (10%), απ'ότι με μεταλλικό ή άλλο

    Εκδορές

    Καρκίνος

    Χρόνιες νόσοι

    Κορτικοστερεοειδή

    Θρόμβωση

    Δερματική λοίμωξη

    Εγκαυματίες

    Ενδοφλέβιος καθετήρας στα κάτω άκρα

    Ενδοφλέβια αντιβίωση

    HIV/AIDS

    Κιρσοί κάτω άκρων

    Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών

    Ανεπάρκεια αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Εγχείρηση

    Τραύμα

    Λοίμωξη

    Στην κύηση

    Μεγάλη ηλικία

    Υπέρταση

    Εκλαμψία

    Πολλοί ερωτικοί σύντροφοι

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Επίμονο κάπνισμα

    Νόσος του Mondor

    Απόστημα μαστού

    Προηγηθείσα εγχείρηση στο μαστό

    Μαστικές χειρουργικές προθέσεις

    Πλαστική για μείωση του μεγέθους του μαστού

    deep thrombovlevitis 6

    Διαφορική διάγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Σαρκοείδωση

    Σάρκωμα Kaposi

    Υπεραλγεινή ψευδοθρομβοβλεβίτιδα

    Εργαστηριακά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Βακτηριαιμία στο 90% των περιπτώσεων

    Καλλιέργειες από τα ενδοφλέβια υγρά

    Λευκοκυττάρωση. Απαιτείται ο έλεγχος των λευκοκυττάρων με το μικροσκόπιο

    Άσηπτη

    Πρωτεϊνες οξείας φάσης

    Επίπεδα παραγόντων πήξεως

    Δραστηριότητα θρομβίνης

    Δοκιμασία λειτουργικότητας αιμοπεταλίων

    Τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Η προσβεβλημένη φλέβα είναι διογκωμένη, ελικοειδής και παχυμένη

    Υπάρχει παράλληλη περιαγγειακή διαπύηση και/ή αιμορραγία

    Ο αυλός της φλέβας μπορεί να περιέχει πύον και θρόμβο

    Υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, ινώδης νέκρωση και πάχυνση του τοιχώματος της φλέβας

    Απεικονιστικές εξετάσεις επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Το triplex φλεβών αναδεικνύει αύξηση της διαμέτρου του αυλού

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πολλαπλές περιφερικές πυκνώσεις ή πλευριτική συλλογή που αντιστοιχούν σε πνευμονική εμβολή, απόστημα ή εμπύημα

    Η ακτινογραφία του άκρου δείχνει υποπεριοστικό απόστημα στη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Θερμά επιθέματα

    Ανύψωση άκρου

    Η θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης θα πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με επιφανειακή φλεβίτιδα κάτω άκρου, εάν δεν αντενδείκνυται (π.χ. ασθένεια περιφερικής αρτηρίας). Οι κάλτσες συμπίεσης μειώνουν το πρήξιμο και τον πόνο μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή

    Σηπτική

    Αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος της φλέβας και των ενεχόμενων κλάδων της

    Σε εγκαυματίες μπορεί να απαιτείται αφαίρεση από την ποδοκνημική έως τη βουβωνική χώρα

    Αν τα συστηματικά συμπτώματα επιμένουν μετά την εκτομή της φλέβας, γίνεται επαναδιερεύνηση για να αφαιρεθούν όλες οι προσβεβλημένες φλέβες

    Γίνεται παροχέτευση των παρακείμενων αποστημάτων

    Γίνεται απομάκρυνση όλων των καθετήρων και σωληνίσκων

    Άσηπτη

    Στη νόσο Mondor μπορεί να γίνει διατομή της φλεβιτιδικής χορδής

    Γίνεται αντιμετώπιση των υποκείμενων καταστάσεων

    Πρέπει να αποφεύγονται οι τραυματισμοί

    Αν παρατηρηθεί αλλαγή στο χρώμα δέρματος η κατάσταση είναι κρίσιμη

    Επίσης, άμεση αντίδραση απαιτείται αν παρατηρηθεί ευαισθησία στα άκρα

    Φάρμακα που χορηγούνται σε επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Αρχικά χορηγείται μια ημισυνθετική πενικιλλίνη (ναφκιλλίνη) σε δοσολογία 2 γραμμάρια, ενδοφλεβίως, κάθε 6 ώρες συν μία αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη) 1-1,7 mg/Kg ενδοφλεβίως. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται εμπειρικά.

    Αν το αίτιο είναι η Candida albicans χορηγείται αμφοτερικίνη Β (200 mg αθροιστική δόση).

    Αν συνυπάρχει οστεομυελίτιδα δίνεται αντιβιοτική θεραπεία για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

    Άσηπτη

    Δίνονται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Δίνονται από του στόματος αντιπηκτικά, για παράδειγμα βαρφαρίνη

    Δίνονται συστηματικά αντιπηκτικά, για παράδειγμα ηπαρίνη

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Ενδοφλέβια ηπαρίνη

    Συμπυκνωμένη αντιθροβίνη ΙΙ

    Προφύλαξη με βαρφαρίνη και οξυμεθολόνη

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Βαρφαρίνη επί μακρόν, σε χαμηλότερη δόση, χωρίς δόση εφόδου

    Διαταραχές του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ιστών

    Φαινφορμίνη και αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη και φαινφορμίνη

    Στανοζολόλη μονοθεραπεία

    Αιθυλστρενόλη μονοθεραπεία

    Δυσινωδογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Προφύλαξη γίνεται με στανοζολόλη

    Ανωμαλίες πλασμινογόνου και πλασμινογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Για προφύλαξη δίνεται βαρφαρίνη

    Έλλειψη παράγοντα XII

    Στρεπτοκινάση ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου

    Αντισώματα κατά καρδιολιπίνης και αντιπηκτικό λύκου

    Προφύλαξη με βαρρφαρίνη

    Σύνδρομο Trousseau

    Ηπαρίνη

    Στην κύηση

    Ηπαρίνη

    Νόσος Behcet

    Φαινφορμίνη

    Αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη

    Δίνονται, επίσης, αντιπηκτικά από του στόματος

    Κυκλοσπορίνη

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Διακοπή καπνίσματος

    Πεντοξυφυλλίνη

    Κορτικοστερεοειδή

    Αντιαιμοπεταλιακά

    Αγγειοδιασταλτικά

    Παρακολούθηση ασθενούς με επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Τυπικός έλεγχος λευκών αιμοσφαιρίων και καλλιέργεια αίματος

    Επανάληψη καλλιέργειας από την προσβεβλημένη φλέβα

    Άσηπτη

    Κλινική παρακολούθηση για αποφυγή δευτεροπαθών επιπλοκών

    Επανάληψη ελέγχου αίματος για το ινωδολυτικό σύστημα, τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες πήξης

    Πρόληψη επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Προσοχή στη χρήση φλεβοκαθετήρων και σωλινίσκων

    Αποφυγή καθετηριασμού των φλεβών κάτω άκρων

    Καθετηριασμός υπό άσηπτες συνθήκες

    Καλή στερέωση του φλεβοκαθετήρα

    Αντικατάσταση των καθετήρων και σωληνίσκων ενδοφλεβίων υγρών κάθε 48-72 ώρες

    Αλοιφή σε εκδορές, για παράδειγμα αλοιφή νεομυκίνης-πολυμυξίνης Β-βακιτρακίνης

    deep thrombovlevitis 4

    Επιπλοκές επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Συστηματική σήψη, βακτηριαιμία 85%

    Σηπτικά πνευμονικά έμβολα 45%

    Σχηματισμός μεταστατικού αποστήματος

    Πνευμονία 45%

    Υποπεριοστικό απόστημα των παρακείμενων μακρών οστών στα παιδιά

    Άσηπτη

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα

    Πορεία και πρόγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Θνησιμότητα 50% αν δεν αντιμετωπισθεί

    Άσηπτη

    Καλοήθης πορεία και ανάνηψη σε 10 ημέρες

    Σε έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης η συχνότητα υποτροπής είναι 60%

    Σε έλλειψη πρωτεϊνών C και S η συχνότητα υποτροπής είναι 70%

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη δημιουργία θρόμβωσης εν τω βάθει φλεβών και από την πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών

    Η άσηπτη θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να είναι μεμονωμένη, υποτροπιάζουσα ή μεταναστατευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    deep thrombovlevitis 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr