Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013 23:48

Αθηροσκλήρωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η αρτηριοσκληρωτική αγγειακή νόσος

Η αθηροσκλήρωση, ICD - 10 I70, επίσης,  γνωστή ως αρτηριοσκληρωτική αγγειακή νόσος είναι μια ειδική μορφή αρτηριοσκλήρυνσης κατά την οποία το τοίχωμα μιας αρτηρίας πυκνώνει, ως αποτέλεσμα συσσώρευσης του ασβεστίου και λιπαρών υλικών, όπως χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων.

Πρόκειται για ένα σύνδρομο που επηρεάζει τις αρτηρίες, με χρόνια φλεγμονώδη απόκριση στα τοιχώματα των αρτηριών, που προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από τη συσσώρευση των μακροφάγων και των λευκών αιμοσφαιρίων και προωθείται από τις χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνες (LDL, πρωτεΐνες του πλάσματος που μεταφέρουν τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια) χωρίς επαρκή απομάκρυνση των λιπών και της χοληστερόλης από τα μακροφάγα με τις λειτουργικές υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (HDL). Έτσι, αυτό οδηγεί σε σχηματισμό πολλαπλών πλακών στο εσωτερικό των αρτηριών.

Η αθηρωματική πλάκα:

  • Η αθηρωματική πλάκα είναι η οζώδης συσσώρευση ενός μαλακού, κιτρινωπού υλικού στο κέντρο των μεγάλων πλακών, που αποτελείται από μακροφάγα στον αυλό της αρτηρίας
  • Υποκείμενες περιοχές κρυστάλλων χοληστερόλης
  • Ασβεστοποίηση σε πιο προχωρημένες βλάβες

Αρτηριοσκλήρωση είναι ένας γενικός όρος που περιγράφει κάθε σκλήρυνση (και την απώλεια της ελαστικότητας) των μεσαίων ή μεγάλων αρτηριών.

Αθηροσκλήρωση είναι η σκλήρυνση μιας αρτηρίας που οφείλεται σε αθηρωματική πλάκα.

Η αθηροσκλήρωση είναι μία χρόνια νόσος που παραμένει ασυμπτωματική για δεκαετίες.

Οι αθηρωματικές βλάβες, ή αθηρωματικές πλάκες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

Σταθερές και ασταθείς 

Η παθοφυσιολογία των αρτηριοσκληρωτικών αλλοιώσεων είναι πολύ περίπλοκη, αλλά γενικά, οι σταθερές αθηρωματικές πλάκες, τείνουν να είναι ασυμπτωματικές, είναι πλούσιες σε εξωκυττάρια ουσία και λεία μυϊκά κύτταρα, ενώ οι ασταθείς πλάκες είναι πλούσιες σε μακροφάγα και  κύτταρα αφρού και εξωκυττάρια ουσία που χωρίζει τη βλάβη από τον αρτηριακό αυλό (επίσης γνωστή ως ινώδες κάλυμμα) και συνήθως είναι αδύναμες και επιρρεπείς σε ρήξη. Η ρήξη του ινώδους καλύμματος εκθέτει το θρομβογόνο υλικό, όπως το κολλαγόνο στην κυκλοφορία και τελικά επάγουν το σχηματισμό θρόμβου εντός του αυλού. Μετά το σχηματισμό, οι ενδοαυλικοί θρόμβοι μπορεί να φράξουν τις αρτηρίες (π.χ. στεφανιαία απόφραξη) , αλλά πιο συχνά αποσπώνται, μπαίνουν στην κυκλοφορία και τελικά κλείνουν μικρότερους επόμενους κλάδους προκαλώντας θρομβοεμβολή. Εκτός από την θρομβοεμβολή, χρονίως η επέκταση αθηροσκληρωτικών βλαβών μπορεί να προκαλέσει το πλήρες κλείσιμο του αυλού. Είναι ενδιαφέρον, ότι οι χρόνιες αλλοιώσεις είναι, συχνά, ασυμπτωματικές μέχρι η στένωση του αυλού να γίνει, συνήθως, πάνω από 80%.  με αποτέλεσμα την ισχαιμία.

Αυτές οι επιπλοκές της προχωρημένης αθηροσκλήρωσης είναι χρόνιες, αργές, προοδευτικές και συσσωρευτικές. Συνηθέστερα, η μαλακή πλάκα ξαφνικά παθαίνει ρήξεις, προκαλώντας το σχηματισμό ενός θρόμβου που ταχέως επιβραδύνει ή σταματάει τη ροή του αίματος, που οδηγεί στο θάνατο των ιστών που τροφοδοτούνται από την αρτηρία σε περίπου 5 λεπτά. Αυτό το καταστροφικό γεγονός ονομάζεται έμφραγμα. Ένα από τα πιο συχνά σενάρια ονομάζεται θρόμβωση των στεφανιαίων αρτηριών, προκαλώντας έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή). Η ίδια διαδικασία σε μια αρτηρία στον εγκέφαλο, συχνά, ονομάζεται εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένα άλλο συχνό σενάριο σε πολύ προχωρημένο στάδιο της νόσου είναι η χωλότητα από ανεπαρκή παροχή αίματος προς τα πόδια, συνήθως προκαλείται από ένα συνδυασμό στένωσης και ανευρύσματος και σχηματισμό θρόμβου.

Η αθηροσκλήρωση επηρεάζει όλες τις αρτηρίες, αλλά ως επί το πλείστον τις στεφανιαίες, νεφρικές, μηριαίες, εγκεφαλικές, και καρωτίδες.


Σημεία και συμπτώματα

Κλινικά, η αθηροσκλήρωση κατά κανόνα συνδέεται με τους άνδρες πάνω από την ηλικία των 45 ετών. Υποκλινικά, η νόσος αρχίζει να εμφανίζεται κατά την παιδική ηλικία, και ίσως ακόμη και κατά τη γέννηση. Αξιοσημείωτα συμπτώματα μπορούν να αρχίσουν να αναπτύσσονται κατά την εφηβεία. Αν και τα συμπτώματα είναι σπάνια σε παιδιά, η έγκαιρη διάγνωση για καρδιαγγειακές παθήσεις στα παιδιά θα μπορούσε να είναι επωφελής τόσο για το παιδί όσο και για τους  συγγενείς του. Η αθηρωμάτωση στο χέρι, ή πιο συχνά στις αρτηρίες των ποδιών, έχει σαν αποτέλεσμα τη μειωμένη ροή του αίματος και ονομάζεται περιφερική αρτηρίτιδα.

Τυπικά, η αθηροσκλήρωση ξεκινά ως ένα λεπτό στρώμα λευκών ραβδώσεων επί του τοιχώματος της αρτηρίας (συνήθως οφείλεται στα λευκά αιμοσφαίρια) και εξελίσσεται. Ενώ η στεφανιαία νόσος είναι πιο διαδεδομένη στους άνδρες από τις γυναίκες, η αρτηριοσκλήρυνση των εγκεφαλικών αρτηριών και τα εγκεφαλικά επεισόδια επηρεάζουν εξίσου και τα δύο φύλα.

Περίπου σε 66 % των ανδρών και 47 % των γυναικών, το πρώτο σύμπτωμα της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου είναι η καρδιακή προσβολή ή ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος (θάνατος μέσα σε μία ώρα από την έναρξη των συμπτωμάτων).

Τα περισσότερα γεγονότα συμβαίνουν σε περιοχές με λιγότερο από 50 % στένωση του αυλού (~ 20 % στένωση).

Καρδιακές δοκιμές στρες ανιχνεύουν στένωση ~ 75% ή μεγαλύτερη έως 50%.


Αιτίες
Η αθηροσκληρωτική διεργασία δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αθηροσκλήρωση ξεκινάει με φλεγμονώδεις διεργασίες στα ενδοθηλιακά κύτταρα του αγγειακού τοιχώματος από τις χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (LDL) μόρια.

Οι λιποπρωτεϊνες στο αίμα ποικίλλουν σε μέγεθος.

Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι μόνο μικρά πυκνά μόρια LDL είναι σε θέση να να προσβάλλουν το ενδοθήλιο. Τα LDL σωματίδια και το περιεχόμενό τους, είναι ευαίσθητα στην οξείδωση από τις ελεύθερες ρίζες. Ωστόσο, τα LDL σωματίδια έχουν χρόνο ημιζωής μόνο μερικές ημέρες, και το περιεχόμενό τους (τα LDL σωματίδια μεταφέρουν τη χοληστερόλη, εστέρες χοληστερόλης και τριγλυκερίδια από το ήπαρ στους ιστούς του σώματος).

Στο εσωτερικό του τοιχώματος του αγγείου τα LDL σωματίδια προσκολλούνται και το περιεχόμενό τους γίνεται πιο επιρρεπές σε οξείδωση. Η ζημιά προκαλείται από τα οξειδωμένα μόρια LDL που πυροδοτούν μια σειρά αντιδράσεων που την πάροδο του χρόνου μπορεί να παράγουν ένα αθήρωμα. Καταρχήν το ανοσοποιητικό σύστημα στέλνει εξειδικευμένα λευκά αιμοσφαίρια (μακροφάγα και Τ- λεμφοκύτταρα) για να απορροφήσουν την οξειδωμένη LDL, σχηματίζοντας εξειδικευμένα κύτταρα αφρού. Αυτά τα λευκά αιμοσφαίρια δεν είναι σε θέση να επεξεργάζονται την οξειδωμένη LDL. Αναπτύσσονται και στη συνέχεια ρήγνονται, εναποθέτοντας ένα μεγαλύτερο ποσό της οξειδωμένης χοληστερόλης στο αρτηριακό τοίχωμα. Αυτό πυροδοτεί περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια να συσσωρευτούν, συνεχίζοντας τον κύκλο. Τελικά, η αρτηρία γίνεται φλεγμονώδης. Η πλάκα χοληστερόλης αναγκάζει τα κύτταρα των μυών να διευρύνονται και να σχηματίζουν ένα σκληρό κάλυμμα πάνω από την πληγείσα περιοχή. Αυτό το σκληρό κάλυμμα προκαλεί στένωση των αρτηριών, μειώνοντας τη ροή του αίματος και αυξάνεται η αρτηριακή πίεση και σχηματίζεται σε ένα μέρος του αγγείου ο συνδυασμός μιας στένωσης και ενός ανευρύσματος.

Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η αθηροσκλήρωση μπορεί να προκαλείται από μια μόλυνση των αγγειακών λείων μυϊκών κυττάρων. Τα κοτόπουλα, για παράδειγμα, μπορούν να αναπτύξουν αθηροσκλήρωση όταν μολυνθούν με έρπητα της νόσου του Marek. Η λοίμωξη με ερπητοϊό των αρτηριακών λείων μυϊκών κυττάρων έχει δειχθεί ότι προκαλεί συσσώρευση χοληστερυλεστέρα, η οποία σχετίζεται με την αρτηριοσκλήρωση. Ο κυτταρομεγαλοϊός (CMV) λοίμωξη συνδέεται, επίσης, με καρδιαγγειακές νόσους.


Παράγοντες κινδύνου

Είναι γνωστοί διάφοροι ανατομικοί και φυσιολογικοί παράγοντες κινδύνου για αθηροσκλήρωση.

Αυτοί μπορούν να χωριστούν σε διάφορες κατηγορίες:

Συγγενείς vs αποκτηθέντες, τροποποιήσιμοι ή όχι, κλασικοί ή μη - κλασικοί. Οι δύο παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο της αθηροσκλήρωσης στο τετραπλάσιο. Το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία, η υπέρταση και το τσιγάρο αυξάνουν τον κίνδυνο επτά φορές.

Τροποποιήσιμοι

  • Ο διαβήτης, ή τη μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη
  • Η δυσλιποπρωτεϊναιμία
  • Η υψηλή συγκέντρωση στον ορό της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) και  πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (VLDL)
  • Χαμηλή συγκέντρωση ορού λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDL)
  • LDL : HDL αναλογία μεγαλύτερη από 3:1
  • Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο κατά 200 % μετά από αρκετά χρόνια
  • Αυξημένα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης 
  • Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6
  • Η διαιτητική ανεπάρκεια ιωδίου και ο υποθυρεοειδισμός, που προκαλούν αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και υπεροξείδωση των λιπιδίων

Οι μη τροποποιήσιμοι

  • Προχωρημένη ηλικία
  • Ανδρικό φύλο
  • Στενοί συγγενείς οι οποίοι έχουν  αθηροσκλήρωση (π.χ. στεφανιαία νόσος ή εγκεφαλικό επεισόδιο)
  • Γενετικές ανωμαλίες, π.χ οικογενής υπερχοληστερολαιμία

Άλλοι παράγοντες

  • Η παχυσαρκία (ιδιαίτερα η κεντρική παχυσαρκία, που αναφέρεται, επίσης, ως κοιλιακού ή ανδρικού τύπου παχυσαρκία)
  • Η υπερπηκτικότητα
  • Η ανεπάρκεια οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση
  • Η υψηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών (μπορεί να αυξήσει την ολική και την LDL χοληστερόλη)
  • Η πρόσληψη των trans λιπαρών (μπορεί να αυξήσει την ολική και την LDL χοληστερόλη, και να μειώσει την χοληστερόλη HDL)
  • Η υψηλή πρόσληψη υδατανθράκων
  • Τα αυξημένα επίπεδα στον ορό των τριγλυκεριδίων
  • Τα αυξημένα επίπεδα ορού της ομοκυστεΐνης
  • Τα αυξημένα επίπεδα ορού του ουρικού οξέος (επίσης, υπεύθυνα για την ουρική αρθρίτιδα)
  • Αυξημένες συγκεντρώσεις ινωδογόνου
  • Αυξημένα επίπεδα ορού λιποπρωτεΐνης (α)
  • Η χρόνια συστηματική φλεγμονή, όπως φαίνεται από το ανώτατο φυσιολογικό επίπεδο λευκών και τη CRP
  • Ο υπερθυρεοειδισμός (υπερδραστήριος θυρεοειδής)
  • Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης ορού
  • Η μικρή διάρκεια ύπνου
  • Η λοίμωξη με Chlamydia pneumoniae
  • Η ρύπανση του αέρα, λεπτά σωματίδια μικρότερα από 2,5 μm σε διάμετρο, έχουν συσχετισθεί με την πάχυνση της καρωτιδικής αρτηρίας

Παθοφυσιολογία

Η αθηρογένεση είναι η αναπτυξιακή διαδικασία της αθηρωματικής πλάκας. Χαρακτηρίζεται από μια αναδιαμόρφωση των αρτηριών που οδηγούν σε υποενδοθηλιακή συσσώρευση των λιπαρών ουσιών που ονομάζονται πλάκες. Η δημιουργία μιας αθηρωματικής πλάκας είναι μια αργή διαδικασία, που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πολλών ετών μέσα από μια πολύπλοκη σειρά κυτταρικών γεγονότων που συμβαίνουν εντός του αρτηριακού τοιχώματος, και σε απόκριση σε μια ποικιλία τοπικών αγγειακών παραγόντων. Μια πρόσφατη υπόθεση προτείνει ότι, για άγνωστους λόγους, τα λευκοκύτταρα, όπως τα μονοκύτταρα ή τα βασεόφιλα, αρχίζουν να επιτίθενται στο ενδοθήλιο του αυλού αρτηρίας, στον καρδιακό μυ. Η επακόλουθη φλεγμονή οδηγεί σε σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας στο αρτηριακό έσω χιτώνα, μια περιοχή του τοιχώματος του αγγείου που βρίσκεται μεταξύ του ενδοθηλίου και του μέσου χιτώνα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αλλοιώσεων είναι κατασκευασμένο από περίσσεια λίπους, κολλαγόνο και ελαστίνη. Καθώς αυξάνονται οι πλάκες, πάχυνση του τοιχώματος γίνεται. Η στένωση είναι μια καθυστερημένη εκδήλωση, η οποία δεν μπορεί να συμβεί και είναι συχνά το αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης ρήξης της αθηρωματικής πλάκας.

Η πρώιμη αθηρογένεση χαρακτηρίζεται από την προσκόλληση των μονοκυττάρων του αίματος που κυκλοφορούν (ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων) στο ενδοθήλιο, που ακολουθείται από τη μετανάστευσή τους προς τον υποενδοθηλιακό χώρο, και την περαιτέρω ενεργοποίηση των μονοκυττάρων που προέρχονται από τα μακροφάγα. Τα σωματίδια λιποπρωτεΐνης εντός του τοιχώματος, κάτω από τα ενδοθηλιακά κύτταρα οξειδώνονται. Τα χαμηλής πυκνότητας σωματίδια λιποπρωτεΐνης (LDL) σωματίδια εισβάλλουν το ενδοθήλιο και οξειδώνονται, δημιουργώντας τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Μια σύνθετη σειρά βιοχημικών αντιδράσεων ρυθμίζουν την οξείδωση της LDL, με ένζυμα (όπως Lp- LpA2) και ελεύθερες ρίζες στο ενδοθήλιο.

Η αρχική βλάβη στο ενδοθήλιο είναι αποτέλεσμα μιας φλεγμονώδους απόκρισης. Τα μονοκύτταρα εισάγονται το τοίχωμα της αρτηρίας από την κυκλοφορία του αίματος, και τα αιμοπετάλια προσκολλούνται στην περιοχή της προσβολής. Αυτό μπορεί να προωθηθεί με την οξειδοαναγωγική επαγωγή σηματοδότησης  παραγόντων, όπως η VCAM- 1, η οποία προσλαμβάνει κυκλοφορούντα μονοκύτταρα, και Μ- CSF, που επιλεκτικά απαιτούνται για την διαφοροποίηση των μονοκυττάρων σε μακροφάγα. Τα μονοκύτταρα διαφοροποιούνται σε μακροφάγα, τα οποία φαγοκυταρώνουν την οξειδωμένη LDL, και σιγά-σιγά μετατρέπεται σε μεγάλα αφρώδη κύτταρα με εσωτερικά κυτταροπλασματικά κυστίδια με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπίδια. Κάτω από το μικροσκόπιο, η βλάβη εμφανίζεται τώρα ως μια  λιπαρή ράβδωση. Τα αφρώδη κύτταρα τελικά πεθαίνουν, και υπάρχει διάδοση της φλεγμονώδους διαδικασίας. Υπάρχει, επίσης, πολλαπλασιασμός των λείων μυών και μετανάστευση από το μέσο χιτώνα στον έσω χιτώνα από τις κυτοκίνες που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αυτό προκαλεί το σχηματισμό μιας ινώδους κάψουλας που καλύπτει τη λιπαρή ράβδωση. Το άθικτο ενδοθήλιο θα μπορούσε να αποτρέψει τον πολλαπλασιασμό με την απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου.


Ασβέστωση και λιπίδια

Με τον καιρό, καθώς τα κύτταρα πεθαίνουν, γίνονται εξωκυτταρικές εναποθέσεις ασβεστίου μεταξύ του μυϊκού τοιχώματος και του εξωτερικού τμήματος των αθηρωματικών πλακών. Η χοληστερόλη μπαίνει μέσα στο τοίχωμα του αγγείου. Για να προσελκυθούν τα μακροφάγα, η χοληστερόλη πρέπει να απελευθερωθεί από τα LDL σωματίδια που είναι οξειδωμένα. Η διαδικασία επιδεινώνεται εάν υπάρχει ανεπαρκής υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (HDL), το σωματίδιο λιποπρωτεΐνης που απομακρύνει τη χοληστερόλη από τους ιστούς και τη μεταφέρει πίσω στο ήπαρ. Τα κύτταρα αφρού και τα αιμοπετάλια ενθαρρύνουν τη μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων, που καταβροχθίζουν λιπίδια, για να γίνει αντικατάσταση από κολλαγόνο και να μετατραπούν σε αφρώδη κύτταρα. Ένα προστατευτικό κάλυμμα ινώδους σχηματίζεται, συνήθως, μεταξύ των εναποθέσεων λιπών και την επένδυση αρτηρίας (το χιτώνα). Από τα αθηρώματα παράγονται ένζυμα που διευρύνουν την αρτηρία με την πάροδο του χρόνου. Όσο η αρτηρία μεγαλώνει για να αντισταθμίσει το επιπλέον πάχος του αθηρώματος, τότε δημιουργείται στένωση του ανοίγματος και περιφερικά ανεύρυσμα.
Κάτω από το ενδοθήλιο υπάρχει "ινώδες στρώμα" που καλύπτει τον αθηρωματικό "πυρήνα" της πλάκας . Ο πυρήνας αποτελείται από κύτταρα φορτωμένα με λιπίδια, με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ινώδες, πρωτεογλυκάνες, κολλαγόνο, ελαστίνη, και κυτταρικά υπολείμματα. Σε προχωρημένες πλάκες, ο κεντρικός πυρήνας της πλάκας, συνήθως, περιέχει εξωκυτταρικές εναποθέσεις χοληστερόλης που απελευθερώνεται από τα νεκρά κύτταρα. Η ινώδης πλάκα είναι, επίσης, εντοπισμένη στον εσωτερικό χιτώνα, μέσα στο τοίχωμα της αρτηρίας με αποτέλεσμα την πάχυνση και την επέκταση του τοιχώματος και, μερικές φορές, ανώμαλη εντοπισμένη στένωση του αυλού με κάποια ατροφία του μυϊκού στρώματος. Η ινώδης πλάκα περιέχει ίνες κολλαγόνου (ηωσινοφιλική), ιζημάτων ασβεστίου (αιμοτοξυλινόφιλα), και, σπανίως, κύτταρα φορτωμένα με λιπίδια. Τα αθηρώματα εντός του τοιχώματος του αγγείου είναι μαλακά και εύθραυστα με μικρή ελαστικότητα. Οι αρτηρίες διαρκώς διαστέλλονται και συστέλλονται με κάθε κτύπο της καρδιάς. Επιπλέον, η ασβεστοποίηση μεταξύ του εξωτερικού τμήματος του αθηρώματος και του μυϊκού τοίχωματος, καθώς μεγαλώνει, θα οδηγήσει σε απώλεια της ελαστικότητας και της ακαμψίας της αρτηρίας.


Ρήξη και στένωση

Αν και η διαδικασία της νόσου τείνει να είναι βραδέως εξελισσόμενη επί δεκαετίες, παραμένει συνήθως ασυμπτωματική μέχρι να σχηματιστεί ένα ελκοποιημένο αθήρωμα,  που οδηγεί σε άμεση πήξη του αίματος στην περιοχή του έλκους αθηρώματος. Αυτό πυροδοτεί μια σειρά γεγονότων που οδηγούν σε διεύρυνση θρόμβου, η οποία μπορεί να παρεμποδίσει γρήγορα τη ροή του αίματος. Μια πλήρης απόφραξη οδηγεί σε ισχαιμία του μυοκαρδίου. Αυτή η διαδικασία είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή «καρδιακή προσβολή».

Εάν η καρδιακή προσβολή δεν είναι μοιραία, ινώδης οργάνωση του θρόμβου εντός του αυλού ακολουθεί, που καλύπτει την ρήξη, αλλά και προάγει τη στένωση ή το κλείσιμο του αυλού, μετά από επανειλημμένες ρήξεις, με αποτέλεσμα μια επίμονη, συνήθως εντοπισμένη στένωση ή απόφραξη του αυλού αρτηρίας. Οι στενώσεις μπορεί να είναι αργά εξελισσόμενες, ενώ η εξέλκωση της πλάκας είναι ένα ξαφνικό γεγονός και κάνει τις πλάκες ασταθείς.

Επαναλαμβανόμενες ρήξεις της πλάκας, οδηγούν σε ολικό κλείσιμο αυλού. Τα θραύσματα ιστών ενεργοποιούν αιμοπετάλια και ενεργοποιούν το σύστημα της πήξης. Το αποτέλεσμα είναι ο σχηματισμός ενός θρόμβου (θρόμβος αίματος) που επικαλύπτει το αθήρωμα και εμποδίζει τη ροή του αίματος έντονα. Με την απόφραξη της ροής του αίματος, οι  ιστοί στερούνται οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών. Αν αυτό οδηγεί σε στηθάγχη (καρδιακός πόνος στο στήθος) ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή).


Διάγνωση
Αγγειογραφία, σκορ στεφανιαίου ασβεστίου με CT, καρωτίδων (πάχος του έσω χιτώνα), μέτρηση με υπερήχους, και ενδοαγγειακό υπερηχογράφημα, μέτρηση λιποπρωτεϊνών, HbA1c, CRP, και ομοκυστεΐνης. Κατά τα τελευταία έτη, οι τρόποι εκτίμησης της σοβαρότητας των αθηρωματικών πλακών είναι, επίσης, δυνατή με τις εξελίξεις στις τεχνικές απεικόνισης, όπως ΡΕΤ και SPECT .


Πρόληψη

Στατίνες, νιασίνη, εντερική απορρόφηση της χοληστερόλης με εζετιμίμπη


Θεραπεία
Εάν η αθηροσκλήρωση οδηγεί σε συμπτώματα μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Μη φαρμακευτικά μέσα είναι συνήθως η πρώτη μέθοδος θεραπείας, όπως η διακοπή του καπνίσματος και η άσκηση. Εάν αυτές οι μέθοδοι δεν λειτουργούν, τα φάρμακα είναι συνήθως το επόμενο βήμα στη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων, και, με βελτιώσεις, έχουν γίνει όλο και περισσότερο η πιο αποτελεσματική μέθοδος μακροπρόθεσμα.

Στατίνες

Σε γενικές γραμμές, η ομάδα των φαρμάκων που αναφέρονται ως στατίνες συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία της αθηροσκλήρωσης.

 

 

Η νεότερη στατίνη ροσουβαστατίνη, ήταν η πρώτη που αποδεικνύει υποχώρηση της αθηρωματικής πλάκας εντός των στεφανιαίων αρτηριών.

Αλλαγές στη διατροφή μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη της ανάπτυξης της αθηροσκλήρωσης. Οι αβενανθραμίνες έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που συνδέονται με την ενεργοποίηση προφλεγμονωδών κυτοκινών. Οι κυτοκίνες είναι πρωτεΐνες που απελευθερώνονται από το κύτταρο για την προστασία και την επισκευή των ιστών. Οι ερευνητές έχουν βρει ενώσεις στη βρώμη που έχουν την ικανότητα να μειώνουν τη φλεγμονή και να βοηθούν στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης.

Χειρουργική επέμβαση

Άλλες θεραπείες, περιλαμβάνουν ελάχιστα επεμβατικές διαδικασίες αγγειοπλαστικής, όπως stents για την στένωση των αρτηριών και χειρουργική επέμβαση παράκαμψης, για αποκατάσταση της παροχής αίματος.


Προφύλαξη

Οι ασθενείς με κίνδυνο για αθηροσκλήρωση αντιμετωπίζονται προφυλακτικά με χαμηλή δόση ασπιρίνης και μία στατίνη. Η υψηλή συχνότητα εμφάνισης της καρδιαγγειακής νόσου επιβάλλει αναστολέα ACE, διουρητικά, β-αποκλειστή, και φυλλικό οξύ. Επειδή πολλά αντιπηκτικά, και ειδικώτερα η βαρφαρίνη, αλλά μερικοί πιστεύουν και τα σαλικυλικά, όπως η ασπιρίνη, αραιώνουν το αίμα παρεμβαίνοντας με βιταμίνη Κ, υπάρχουν πρόσφατες ενδείξεις ότι τα αντιπηκτικά που λειτουργούν με το μηχανισμό αυτό μπορεί να επιδεινώσουν πραγματικά την αρτηριακή αποτιτάνωση σε μακροπρόθεσμη βάση, ακόμη κι αν αραιώνουν το αίμα βραχυπρόθεσμα.


Πρόγνωση
Οι ανισορροπίες λιποπρωτεϊνών, τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, δηλαδή, ο διαβήτης και η υψηλή πίεση του αίματος είναι παράγοντες κινδύνου για αθηροσκλήρωση. Η διακοπή του καπνίσματος, τα αντιπηκτικά, η λήψη ωμέγα -3 ελαίων από λιπαρά ψάρια ή τα φυτικά έλαια, όπως το λιναρέλαιο ή τα έλαια canola, η άσκηση και η απώλεια βάρους είναι η συνήθης θεραπεία που έχει αποδειχθεί ότι είναι χρήσιμη σε κλινικές δοκιμές. Επίσης, η αύξηση της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (HDL) βοηθά. Η νιασίνη έχει επιδράσεις στην αύξηση της HDL (κατά 10-30 %), ενώ η υψηλής δόσης  rosuvastatin για επιθετική μείωση της LDL -C βρέθηκε να προκαλεί μείωση στο σχηματισμό της πλάκας. 

Η ανοσορύθμιση της αθηροσκλήρωσης είναι ο όρος για τις τεχνικές που διαφοροποιούν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος για να καταστείλει τη δράση μακροφάγων.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αθηροσκλήρωση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αθηροσκλήρωση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

Οι επιδράσεις του αλκοόλ στην καρδιά

Βότανα για την αρτηριοσκλήρυνση

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

Βιβλιογραφία

heart.org

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 9949 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Μαΐου 2020 23:51
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τραχηλίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την τραχηλίτιδα

    Τραχηλίτιδα

    Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας.

    • Η οξεία τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλείται από Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Herpes simplex ή Trichomonas vaginalis
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα χαρακτηρίζεται από την παρουσία φλεγμονής χωρίς καθορισμένο παθογόνο αίτιο

    Επικρατέστερη ηλικία: Συχνότερη στην εφηβεία αλλά απαντάται σε γυναίκες κάθε ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες μόνο

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Βλεννοπυώδης (κιτρινωπή) έκκριση από τον τράχηλο
    • Διάβρωση ή ερυθρότητα του τραχήλου 
    • Αιμορραγία του ενδοτραχηλικού βλεννογόνου μετά από μικρό ερεθισμό
    • Ευαισθησία του τραχήλου 
    • Συχνά ασυμπτωματική

    ΑΙΤΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Chlamydia trachomatis
    • Neisseria gonorrhoeae
    • Herpes simplex virus
    • Trichomonas vaginalis
    • Αίτια χρόνιας τραχηλίτιδας άγνωστα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πολυάριθμοι σεξουαλικοί σύντροφοι
    • Ιστορικό σεξουαλικών μεταδιδόμενων παθήσεων 
    • Περίοδος λοχείας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κολπίτιδα από candida albicans ή Trichomonas vaginalis που επεκτείνεται στον τράχηλο
    • Καρκίνωμα του τραχήλου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Χρώση κατά Gram ενδοτραχηλικής βλέννας, πάνω από 10 λευκά αιμοσφαίρια ανά μεγάλο οπτικό πεδίο υποδηλώνουν τραχηλίτιδα
    • Καλλιέργειες για C. Trachomatis, N. gonorrhoeae
    • Ενζυμική ανάλυση (Chlamydiazyme και άλλα) - χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για την ανίχνευση χλαμυδίων 
    • Μικροβιολογική εξέταση για Trichomonas vaginalis
    • Σε παρουσία εξελκώσεων, καλλιέργειες για ιό του έρπητα
    • Ορολογικές εξετάσεις VDRL και RPR για τον αποκλεισμό συνυπάρχουσας σύφιλης
    • PCR (Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στοιχεία φλεγμονής στο επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κολποσκόπηση και βιοψία των ύποπτων περιοχών σε χρόνια τραχηλίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η χρόνια τραχηλίτιδα με αρνητικές καλλιέργειες και βιοψίες μπορεί να αντιμετωπίζεται με κρυοχειρουργική 

    Cervicitis 1200x675

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συμβουλέψτε την ασθενή να χρησιμοποιεί προφυλακτικά, σε σταθερή βάση
    • Σε υποψία λοιμώδους αιτιολογίας, συμβουλέψτε την ασθενή να ενημερώσει τους συντρόφους της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Σε υποψία λοιμώδους τραχηλίτιδας η θεραπεία πρέπει να αρχίζει χωρίς να αναμένονται τα αποτελέσματα των καλλιεργειών. Κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ εφ'άπαξ, ακολουθούμενη από δοξυκυκλίνη 100 mg p.o 2 φορές την ημέρα για 10 ημέρες ή αζιθρομυκίνη 1 gr εφ' άπαξ
    • Σε τριχομοναδική τραχηλίτιδα, μετρονιδαζόλη 2 gr εφ' άπαξ
    • Σε ερπητική τραχηλίτιδα, ακυκλοβίρη 200 mg p.o. 5 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα με αρνητικές καλλιέργειες αντιμετωπίζεται, μερικές φορές με σουλφοναμιδική κολπική κρέμα
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα που σχετίζεται με μετεμμηνοπαυσιακές, ατροφικές, αλλοιώσεις του κόλπου μπορεί να ανταποκρίνεται στην τοπική εφαρμογή οιστρογόνων

    Αντενδείξεις:

    • Η δοξυκυκλίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες ή μητέρες που θηλάζουν 
    • Η μετρονιδαζόλη αντενδείκνυται στο 1ο τρίμηνο της κύησης

    Προφυλάξεις: Η δοξυκυκλίνη δεν πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με γάλα, αντιόξινα ή σιδηρούχα σκευάσματα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Δοξυκυκλίνη - πιθανή μείωση της αποτελεσματικότητας της ουαρφαρίνης και των αντισυλληπτικών χαπιών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ μπορεί να αντικαταστήσει την κεφτριαξόνη 
    • Ερυθρομυκίνη βάση ή στεατικό άλας 500 mg p.o. 4 φορές την ημέρα ή ερυθρομυκίνη εστολική 800 mg p.o. 4 φορές την ημέρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θέση της δοξυκυκλίνης 
    • Οφλοξασίνη 300 mg p.o. 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σε έγκυες γυναίκες και ασθενείς υψηλού κινδύνου ενδείκνυται επανάληψη των καλλιεργειών μετά τη θεραπεία για χλαμύδια ή γονόκοκκο
    • Ετήσιο Pap test σε σεξουαλικά δραστήριες γυναίκες για ανίχνευση χρόνιας τραχηλίτιδας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σε ασθενείς με περισσότερους από έναν σεξουαλικούς συντρόφους θα πρέπει να συνιστάται η χρήση προφυλακτικών σε κάθε σεξουαλική επαφή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η τραχηλίτιδα από C. Trachomatis, N. gonorrhoeae σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης δευτεροπαθούς πυελικής φλεγμονής σε ποσοστό 8-10%
    • Η μέτρια ως βαριά φλεγμονή σχετίζεται με οξυτενή κονδυλώματα και καρκίνωμα του τραχήλου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η οξεία τραχηλίτιδα συνήθως ανταποκρίνεται στη συστηματική αντιβιοθεραπεία
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα μπορεί να αντιστέκεται στη θεραπεία και πρέπει να παρακολουθείται στενά για την ανάπτυξη τραχηλικής δυσπλασίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Ασθενείς με οξεία τραχηλίτιδα θα πρέπει να ελέγχονται και για άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις όπως σύφιλη, τριχομονάδα και πιθανά HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε παρουσία λοιμώδους τραχηλίτιδας σε παιδιά θα πρέπει να διερευνάται το ενδεχόμενο σεξουαλικής κακοποίησης 

    Γηριατρικό: Η χρόνια τραχηλίτιδα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μπορεί να σχετίζεται με την έλλειψη οιστρογόνων

    Άλλα: Οι έφηβοι παραμένουν ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση σεξουαλικά μεταδιδόμενων παθήσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    Έλεγχος όλων των εγκύων γυναικών για λοιμώδη τραχηλίτιδα λόγω του κινδύνου μετάδοσης στο έμβρυο

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Η παρουσία τριχομονάδας δεν αποκλείει τη συνύπαρξη άλλης λοίμωξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    wbz cervicitis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τριχομοναδική μόλυνση

    Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Θηλώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Κνησμός αιδοίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κολπικές μυκητιάσεις

    Πότε πρέπει να κάνετε τεστ Παπ

    Κολπικές πλύσεις για την υγεία του κόλπου

    Βότανα για τη λευκόρροια

    Πότε να ανησυχείτε για τις κολπικές εκκρίσεις σας

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Καντιντίαση

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Τριχομονάδες

    Τραχηλίτιδα

    Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Ουρολοίμωξη

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εξέταση τραχηλικής βλέννας

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόπολη

    Echinacea Compositum

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Δυσοσμία κολπικών υγρών

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα (προοδευτική συστηματική σκλήρυνση) είναι μία χρόνια νόσος άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από διάχυτη ίνωση, καταστροφικές αλλοιώσεις και αγγειακές διαταραχές του δέρματος, των δομικών στοιχείων των αρθρώσεων και άλλων οργάνων (νεφροί, πνεύμονες, καρδιά, γαστρεντερικό και σκελετικοί μύες). Στην πλειοψηφία τους οι εκδηλώσεις αυτές έχουν αγγειακά/αγγειοκινητικά χαρακτηριστικά (π.χ. φαινόμενο του Raynaud) αλλά αληθής αγειΐτιδα είναι σπάνια. Ποικίλλει από ήπια νόσος προσβάλλουσα το δέρμα, σε βαριά συστηματική, που επιφέρει το θάνατο σε λίγους μήνες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Νεφροί, Καρδιά, Γαστρεντερικό, Σκελετικοί μύες, Αγγεία

    Γενετική: Έχει παρατηρηθεί οικογενής κατανομή

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέοι ενήλικες (16-40 χρόνια), μέση ηλικία (40-75 χρόνια)
    • Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται στην 3η με 5η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Σύνδρομο CREST (Calsinosis = ασβέστωση, Raynaud's phenomenon = φαινόμενο του Raynaud, Esophageal dysmotility = οισοφαγική δυσκινησία, Sclerodactyly = σκληροδακτυλία, Telangiectasia = τηλαγγειεκτασία)
    • Διάρροια
    • Έλκη θηλών δακτύλων
    • Ξηροί ρόγχοι στις βάσεις των πνευμόνων
    • Δυσφαγία
    • Δύσπνοια
    • Πόνος προσώπου 
    • Οίδημα, πάχυνση, δυσκαμψία δακτύλων 
    • Αγκυλώσεις 
    • Κριγμός κατά την κίνηση των τενόντων 
    • Οιδηματώδη άκρα χέρια
    • Υπέρχρωση 
    • Υπέρταση 
    • Δυσκαμψία αρθρώσεων 
    • Σμίκρυνση της μέγιστης διανοίξεως του στόματος 
    • Ναυτία και εμετός 
    • Περιφερική νευροπάθεια 
    • Πολυαρθραλγία
    • Εγγύς μυϊκή αδυναμία
    • Κνησμός
    • Φαινόμενο του Raynaud
    • Αποφολίδωση δέρματος
    • Σκληροδακτυλία
    • Υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Αίσθημα πληρότητας κάτω από το στέρνο 
    • Τηλαγγειεκτασία
    • Αδυναμία
    • Απώλεια βάρους
    • Ξηροστομία

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Άγνωστα
    • Πιθανές διαταραχές της ανοσολογικής αποκρίσεως 
    • Πιθανή κάποια συσχέτιση με εργασία σε ορυχεία χαλαζία, εργασία σε λατομεία, χρήση βινυχλωριδίου, υδρογονανθράκων 
    • Θεραπεία με βλεομυκίνη έχει ενοχοποιηθεί για ένα σύνδρομο που μοιάζει με σκληρόδερμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αλληλοεπικαλυπτόμενο σύνδρομο μεταξύ σκληροδέρματος/δερματομυοσίτιδας
    • Μεικτή νόσος του συνδετικού ιστού
    • Σύνδρομο τοξικού ελαίου
    • Σύνδρομο ηωσινοφιλίας - μυαλγίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ορθοκυτταρική αναιμία
    • Ορθόχρωμη αναιμία
    • Θετικά ΑΝΑ
    • Πυρηνισκική χρώση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δέρμα - οίδημα
    • Λεμφοκυτταρικά διηθήματα γύρω από τους ιδρωτοποιούς αδένες
    • Απώλεια τριχοειδών 
    • Υπερπλασία ενδοθηλίου 
    • Ατροφία θυλάκων τριχών 
    • Υποκατάσταση του χαλαρού υποδορίου ιστού από παχιές ίνες κολλαγόνου 
    • Αρθρικός υμένας - δημιουργία pannus, εναποθέσεις ινικής των μεσολοβιδιακών αρτηριών
    • Καρδιά - πάχυνση ενδοκαρδίου, διάμεση ίνωση του μυοκαρδίου 
    • Διατεταμένη καρδιά 
    • Καρδιακή υπερτροφία
    • Πνεύμονας - διάμεση πνευμονίτιδα, δημιουργία κύστεων 
    • Διάμεση ίνωση
    • Βρογχεκτασίες
    • Οισοφάγος - ατροφία οισοφάγου - ίνωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - χαμηλά δυναμικά, πιθανώς μη ειδικές ανωμαλίες
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας - ελάττωση διαχύσεως και ζωτικής χωρητικότητας 
    • Βιοψία δέρματος - εκσεσημασμένη πάχυνση επιδερμίδας, αποφρακτική αγγειοπάθεια 
    • Διαταραχές της αρχιτεκτονικής του τριχοειδικού δικτύου της κοίτης των ονύχων 

    scleroderma

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία άκρας χειρός - απορρόφηση των ακρολοφιών των τελικών φαλάγγων, ατροφία μαλακού ιστού, υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Ακτινογραφία ανώτερου γαστρεντερικού - χάλαση οισοφάγου - ατονικές κινήσεις οισοφάγου
    • Βαριούχος υποκλυσμός - εκκολπώματα παχέος εντέρου, μεγάκολο
    • Ακτινογραφία θώρακος - διάχυτο δικτυοοζώδες πρότυπο, ίνωση στις πνευμονικές βλάβες άμφω
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο-67 μπορεί να είναι θετικό σε πρώιμη, διάμεση νόσο (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική και υποστηρικτική 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Αποφυγή ψύχους, κατάλληλη ένδυση για το χειμώνα
    • Αποφυγή καπνίσματος (ουσιώδης)
    • Για χρόνια έλκη δακτύλων - αφαίρεση των ιστικών ρακών μετά πλύσιμο σε ημικανονικό διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου, δακτυλικός νάρθηκας για ακινητοποίηση
    • Φυσιοθεραπεία για διατήρηση της λειτουργικότητας και αύξηση της δύναμης 
    • Αποφυγή τραυματισμών δακτύλων
    • Προφύλαξη από συσκευές κλιματισμού
    • Θερμοθεραπεία για ελάττωση της δυσκαμψίας των αρθρώσεων
    • Ανύψωση της κεφαλής κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να βοηθήσει στην ύφεση των συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό
    • Δέρμα - χρήση μαλακτικών κρεμών, αλοιφών, ελαιούχων σαπώνων μπάνιου για πρόληψη ξηρότητας και ρήξεων 
    • Αιμοδιάλυση ίσως είναι αναγκαία με την πρόοδο της νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παραμονή σε όσο γίνεται μεγαλύτερη δραστηριότητα αλλά αποφυγή της κόπωσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή ελαφρά διατροφή με συχνά, μικρά γεύματα
    • Πόση άφθονων υγρών με τα γεύματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεν υπάρχουν φαρμακευτικές θεραπείες αποδεδειγμένης αξίας, εκτός από τους αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου και για την υπερτασική νεφρική κρίση 
    • Κορτικοστεροειδή για βαρειά μυοσίτιδαή μεικτή νόσο του συνδετικού ιστού
    • Αντιβιοτικά - για δευτεροπαθείς λοιμώξεις του εντέρου
    • Διπυριδαμόλη ή ασπιρίνη σαν αντιαιμοπεταλιακός παράγων
    • Υδρόφιλες δερματικές αλοιφές για αντιμετώπιση του ξηρού δέρματος
    • Τοπικά κλινδαμικύνη ή ερυθρομυκίνη ή κρέμα Silvadene για πρόληψη υποτροπιαζουσών λοιμώξεων (συνήθως ακολουθούν συστηματική αντιβιοτική θεραπεία για λοίμωξη)
    • Ανοσοκατασταλτικά - χρησιμοποιούμενα από μόνα τους ή σε συνδυασμό με πλασμαφαίρεση για τη θεραπεία απειλητικού για τη ζωή ή δυνητικά καταστροφικού, επιφέροντος αναπηρία σκληροδέρματος 
    • Αγγειοδιασταλτικοί παράγοντες και αντιϋπερτασικά - για φαινόμενο του Reynaud
    • Η D-πενικιλλαμίνη - ελαττώνει την πάχυνση του δέρματος όπως και το ρυθμό δημιουργίας καινούργιων αγγειακών βλαβών 
    • Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης για προσβολή νεφρού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συχνή για τον έλεγχο της θεραπείας και την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Θάνατος
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Αγκυλώσεις 
    • Αναπηρία
    • Δυσκινησία οισοφάγου
    • Οισοφαγίτιδα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ποικίλλει 
    • Πιθανή βελτίωση, αλλά η νόσος είναι ανίατη 
    • Η πρόγνωση είναι φτωχή αν παρουσιασθούν ενωρίς πνευμονικές, νεφρικές ή καρδιακές εκδηλώσεις

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Πολυμυοσίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε αυτές τις ηλικίες

    Γηριατρικό: Όχι σπάνια μέχρι την ηλικία των 75 ετών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    maxresdefault 44

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σκληρόδερμα

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υδρονέφρωση Υδρονέφρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υδρονέφρωση

    Υδρονέφρωση ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη διαταραχή των ουροφόρων οδών σε οποιοδήποτε ύψος που οφείλεται σε ενδοαυλική και/ή εξωαυλική απόφραξη της ροής των ούρων. Μπορεί επίσης να είναι λειτουργική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφροί/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σε όλες τις ηλικίες.

    Μεγαλύτερη συχνότητα: συγγενής και πάνω από την ηλικία των 60 χρόνων  

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Ηλικία 0-20 χρόνων: Άνδρες = Γυναίκες
    • Ηλικία 20-60 χρόνων: Γυναίκες > Άνδρες 
    • Ηλικία πάνω από 60 χρόνων Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Διαφέρουν στην οξεία και τη χρόνια μορφή
    • Η χρόνια υδρονέφρωση μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματική 
    • "Κολικός" που ακτινοβολεί στο αιδοίο ή τον όρχι (λιθίαση), σε οξεία απόφραξη 
    • Μεταβολές στην ποσότητα των ούρων (ανουρία, πολυοουρία, διακυμάνσεις στον όγκο των ούρων)
    • Δυσουρία 
    • Σταγονοειδής ούρηση
    • Λοιμώξεις των ουροφόρων οδών 
    • Νυκτουρία 
    • Ελάττωση της ακτίνας των ούρων
    • Κοιλιακή μάζα
    • Συχνουρία και έπειξη προς ούρηση 
    • Δίψα 
    • Υπέρταση (μπορεί να είναι προοδευτική)
    • Οίδημα
    • Μετά την υποχώρηση - μεταποφρακτική διούρηση
    • Επιδιδυμίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    Ενδοαυλικά, συγγενή:

    • Στένωση (ουρητηρική ή ουρηθρική)
    • Αχαλασία ουρητήρα
    • Βλάβη του νωτιαίου μυελού 

    Ενδοαυλικά, επίκτητα:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεόπλασμα (νεφρού, ουρητήρα ή κύστης)
    • Νεκρωτική θηλίτιδα με απόπτωση των θηλών
    • Ουρητηροκήλη
    • Τραύμα
    • Πήγμα αίματος
    • Μάζα από μύκητες 
    • Κοκκίωμα (φυματίωση)
    • Νευρογενής κύστη
    • Άλλες παθήσεις του νευρικού συστήματος - σκλήρυνση  κατά πλάκας, σακχαρώδης διαβήτης, κάκωση του νωτιαίου μυελού
    • Αντιχολινεργικά
    • Φίμωση
    • Ουρητηρική βαλβίδα
    • Πολύποδας ή στένωση
    • Σχιστοσωμίαση (αιματόβιο)

    Εξωαυλικά:

    • Οπισθοπεριτοναϊκά - νεόπλασμα, αιμάτωμα, απόστημα, ίνωση, ανεύρυσμα
    • Νόσος του Crohn
    • Λεμφοκήλη, Υδροκήλη
    • Γυναικολογικά - εγκύμων μήτρα, ενδομητρίωση, πυελική φλεγμονή, απόστημα, κύστη, ιατρογενής κάκωση ουρητήρων κατά τη διάρκεια επέμβασης 
    • Σύνδρομο Sjogren (ψευδολέμφωμα)

    Λειτουργικά - Συγγενή:

    • Μεγαουρητήρας
    • Σύνδρομο Prune belly (Το Σύνδρομο Prune Belly είναι μία σπάνια πάθηση που είναι παρούσα κατά τη γέννηση και έχει επιπτώσεις στο στομάχι, την καρδιά, τους πνεύμονες, τo έντερo και το σκελετικό σύστημα)
    • Διπλή νεφρική πύελος

    Λειτουργικά - άλλα:

    • Άποιος διαβήτης 
    • Διουρητικά 
    • Κύηση
    • Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
    • Μεταποφρακτικό υπόλειμμα
    • Μετεγχειρητικά: μετά από ουρητηρική αναστόμωση 
    • Προεμμηνορρυσιακοί παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Ακτινοβολία 
    • Υπερτροφία προστάτη και/ή κακοήθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Μεθυσεργίδη 
    • Κατάχρηση αναλγητικών (νεκρωτική θηλίτιδα, καρκίνωμα μεταβατικού επιθηλίου)
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Σακχαρώδης διαβήτης (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Αιμορραγική διήθηση
    • Αντιχολινεργικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογικά
    • Αζωθαιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Μεταβολική οξέωση (με και χωρίς χάσμα ανιόντων)
    • Υπερνατριαιμία (άποιος διαβήτης)
    • Ανάλυση ούρων - αιματουρία, κρύσταλλοι, μικροβιουρία
    • Μειωμένη συμπυκνωτική ικανότητα των ούρων 
    • Πολυκυτταραιμία (σπάνια)
    • Αναιμία της χρόνιας νεφρικής πάθησης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα νεφροτοξικά μπορεί να επιδεινώσουν την αζωθαιμία (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ανοσοκατασταλτικά, αμινογλυκοσίδες, ιωδιούχα σκιαγραφικά, αντιχολινεργικά)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λέπτυνση του φλοιού των νεφρών 
    • Ατροφία των νεφρικών σωληναρίων
    • Καταστροφή του μυελού

    ZXUyPNdHApcnmaVLkEf79Xra

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Νεφροί και ουροδόχος κύστη
    • Κυστεοουρηθρογραφία κατά την ούρηση
    • Μέτρηση υπολείμματος μετά την κένωση της κύστης
    • Διορθικό υπερηχογράφημα προστάτη 
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο, όξινη φωσφατάση (κακοήθεια)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα - διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας, λέπτυνση του φλοιού, διάταση ουρητήρα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία με τομογραφίες (φυσιολογική νεφρική λειτουργία), διάταση της νεφρικής πυέλου
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών, ραδιενεργό νεφρόγραμμα (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία
    • Έγχρωμο Doppler

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Για τη διερεύνηση της θέσης και αιτιολογίας της υδρονέφρωσης:

    • Κυστεοσκόπηση/ανιούσα πυελογραφία
    • Κατιούσα πυελογραφία
    • Ανιούσα ουρητηρο-πυελογραφία (απόφραξη με παράκαμψη του ουρητήρα)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    1. Γυναίκες: Επίχρισμα κατά Παπανικολάου για πιθανό γυναικολογικό καρκίνο. Κατάλληλη διερεύνηση σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού
    2. Άνδρες: Ανατομική μελέτη του ουροποιητικού σε κάθε λοίμωξη των ουροφόρων οδών, ανασκόπηση των συστημάτων και δακτυλική εξέταση του ορθού για υπερτροφία προστάτη. Ειδικό προστατικό αντίγονο, όξινη φωσφατάση, διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη για υπερτροφία

    Αντιμετώπιση της απόφραξης για διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας:

    • Ουροκαθετήρας σε υπερτροφία προστάτη 
    • Διουρηθρική αφαίρεση του προστατικού αδένα σε υπερτροφία
    • Νεφροστομία
    • Πυελοπλαστική 
    • Χειρουργική παράκαμψη των ουρητήρων 
    • Ουρητηρικοί καθετήρες (Stents)
    • Διαδερμική λιθοτριψία (λιθίαση)
    • Basket capture (λιθίαση)
    • Λιθοτριψία (λιθίαση, με ή χωρίς stent και διαδερμική αφαίρεση των λίθων)
    • Νεφρεκτομή

    Νευρογενής υδρονέφρωση:

    • Συχνή κένωση της κύστης
    • Διπλή κένωση
    • Άσκηση πίεσης υπερηβικά 
    • Διαλείπων καθετηριασμός
    • Χολινεργικά
    • Χειρουργική επανεμφύτευση των ουρητήρων 
    • Αντιβιοτικά, σε λοίμωξη

    Ουραιμία:

    • Διάλυση 
    • Υπερκαλιαιμία (ασβέστιο, ιοντοανταλλακτική ρητίνη, γλυκόζη)
    • Αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Διόρθωση της υπασβεστιαιμίας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Σε απουσία ουραιμίας - ελεύθερη 
    • Σε ουραιμία - περιορισμός λευκώματος, αλατιού και καλίου ανάλογα με τις ανάγκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λιθίαση - ειδική θεραπεία για λίθους

    • Υπερασβεστιουρία/λίθοι οξαλικού ασβεστίου: υδροχλωροθειαζίνη 25-50 mg από το στόμα κάθε ημέρα για ελάττωση της αποβολής ασβεστίου από τα ούρα
    • Νεφρολιθίαση υπερουριχαιμίας: ουρικού οξέος - αλκαλοποίηση των ούρων σε pH 8 με διττανθρακικό νάτριο. Χρονίως - αλλοπουρινόλη 100-300 mg από το στόμα την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής εξαρτάται από την αιτιολογία της υδρονέφρωσης (IVP, σπινθηρογράφημα νεφρών, ανιούσα κυστεογραφία, υπερηχογράφημα)
    • Μεταβολικός έλεγχος σε νεφρολιθίαση 
    • Κατάλληλη παρακολούθηση σε καρκίνο, αν είναι εφικτή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή αντιχολινεργικών όταν υπάρχει απόφραξη 
    • Αποφύγετε την αφυδάτωση σε λιθίαση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού από χρήση εργαλείων 
    • Ίνωση από ακτινοβολία σε κακοήθεια της πυέλου
    • Απόφραξη από θραύσματα λίθων σε λιθοτριψία
    • Μετεγχειρητική αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αμφίβολη πορεία μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και παραμονή υπολειμματικής νεφρικής λειτουργίας 
    • Άριστη πορεία και πρόγνωση μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και αποκατάσταση φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η υδρονέφρωση είναι συνήθως συγγενής

    Γηριατρικό: Στους άνδρες οφείλεται πολύ συχνά σε υπερτροφία του προστάτη

    ΚΥΗΣΗ

    Συχνό, παροδικό αίτιο υδρονέφρωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    9c77fdba55e34359aafc8bc5a2b6b1d4

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Στενώματα νεφρών και ουρητήρων

    Στενώματα της ουρήθρας

    Φυματίωση του νεφρού

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Βαλβίδες οπίσθιας ουρήθρας

    Πεταλοειδής νεφρός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Ινομυώματα

    Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Πυρετικοί σπασμοί Πυρετικοί σπασμοί

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους πυρετικούς σπασμούς

    Πυρετικοί σπασμοί είναι επιληπτική κρίση με συνοδό πυρετό κατά την νεογνική ή παιδική ηλικία χωρίς σημεία άλλης υποκείμενης νόσου.

    Κρίσεις δευτεροπαθείς από άλλες διαταραχές του ΚΝΣ όπως μηνιγγίτιδα, όγκοι ή ιστορικό επιληπτικής κρίσης χωρίς συνοδό πυρετό δεν περιλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο

    • Απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση - μοναδικό επεισόδιο εντός 24 ωρών, με διάρκεια λιγότερη των 15 λεπτών και γενικευμένη τονικο-κλινική δραστηριότητα. Ευθύνεται για το 85% των εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων 
    • Μικτή εμπύρετη επιληπτική κρίση - πολλαπλά επεισόδια εντός του 24ωρου με εστιακά συμπτώματα και διάρκεια άνω των 15 λεπτών. Ευθύνεται για το 15% των περιπτώσεων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: 95% των επεισοδίων εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 5 ετών, συχνότερη ηλικία εμφάνισης τα 2 έτη 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά υπεροχή)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Πυρετός συνήθως 39℃  ή άνω

    Τονικο-κλονική επιληπτική δραστηριότητα

    • Γενικευμένη με απλές κρίσεις ή εστιακή με μικτά στοιχεία 
    • Συνήθως εμφανίζεται εντός ωρών από την εμφάνιση του πυρετού 
    • Η επιληπτική κρίση είναι το αρχικό σημείο της νόσου σε 25% των ασθενών 
    • Η διάρκεια δεν υπερβαίνει τα 15 λεπτά στις απλές κρίσεις, μεγαλύτερη σε μικτά επεισόδια 
    • Η μέση συχνότητα είναι άπαξ ημερησίως με τις απλές κρίσεις, και πιο συχνά στις μικτές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    • Ο πυρετός μπορεί να μειώσει τον ουδό εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων σε ευπαθή παιδιά 
    • Θερμοκρασία συνήθως άνω των 39℃ , αλλά ο ρυθμός μεταβολής πιθανόν να διαδραματίζει σπουδαιότερο ρόλο παρά η θερμοκρασία 
    • Ιογενή νοσήματα: Λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού, roseola infantum, ιός της γρίπης Α, γαστρεντερίτιδα
    • Βακτηριδιακές λοιμώξεις: Σιγκέλλα, σαλμονέλα, μέση ωτίτιδα
    • Ιστορικό εμβολιασμού για παρωτίτιδα, ιλαρά, ερυθρά πριν από 7-10 ημέρες ή εμβολιασμού για διφθερίτιδα, κοκκύτη και τέτανο μέχρι πριν 48 ώρες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Εμπύρετη επιληπτική κρίση σε αδελφό/αδελφή αυξάνει τον κίνδυνο κατά 2-3 φορές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Εμπύρετο παραλήρημα 
    • Εμπύρετα ρίγη με ωχρότητα και περιστοματική κυάνωση
    • Κατακράτηση αναπνοής κατά τη διάρκεια πυρετικού επεισοδίου
    • Σπασμοί χωρίς πυρετό, που επισυμβαίνει όμως στο πλαίσιο εμπυρέτου νόσου 
    • Οξεία μηνιγγίτιδα με σπασμούς 
    • Εγκεφαλικές κακώσεις και πυρετός
    • Επιληπτικές κρίσεις από φάρμακα 
    • Ξαφνική διακοπή αντιεπιληπτικών φαρμάκων

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρώτο επεισόδιο: Γενική αίματος, ασβέστιο, γλυκόζη, μαγνήσιο ηλεκτρολύτες, γενική ούρων, καλλιέργειες αίματος, άζωτο ουρίας, κρεατινίνη 
    • Έλεγχος για τοξικές ουσίες ενδείκνυται σε αμφίβολες περιπτώσεις 
    • Στο πρώτο επεισόδιο ή σε ηλικία κάτω του ενός έτους, ενδείκνυται οσφυονωτιαία παρακέντηση για αποκλεισμό μηνιγγίτιδας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΕΓ πιθανώς ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις: σε συχνές εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις, αυτές που παρουσιάζουν εστιακά συμπτώματα, μικτού τύπου, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή, οικογενειακό ιστορικό επιληπτικών κρίσεων άνευ πυρετού, καθυστερημένη εγρήγορση μετά το επεισόδιο ή εάν είναι το πρώτο επεισόδιο μετά την ηλικία των 3 ετών. Να γίνει ΗΕΓ 2-4 εβδομάδες μετά το επεισόδιο. ΗΕΓΩ δεν ενδείκνυται σε απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση όταν υπάρχει λογική εξήγηση και η ανάρρωση είναι ταχεία 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία για μικτού τύπου επεισόδια, εστιακά συμπτώματα, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή ή παρατεταμένο στάδιο ανάρρωσης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία ή παρατεταμένη παρακολούθηση ανάλογα με την κλινική κατάσταση, τύπο της επιληπτικής κρίσης και ανάλογα εάν πρόκειται για το πρώτο ή επόμενο επεισόδιο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτική αγωγή 
    • Εάν η κρίση παρήλθε και είναι απλού τύπου σε φάση ανάρρωσης, να καθορισθεί η αιτία του πυρετού ώστε να αντιμετωπιστεί το υποκείμενο αίτιο
    • Χλιαρό υδατικό λουτρό για μείωση του πυρετού 
    • Εάν η διάρκεια της επιληπτικής κρίσης είναι μικρότερη των 10 λεπτών, υποστηρικτική αγωγή με κατάκλιση σε πλάγια θέση, προστασία από τυχόν τραυματισμούς, διατήρηση αεροφόρου οδού, χορήγηση οξυγόνου 

    shutterstock 1392584309

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση σε κατακεκλιμένη θέση κατά τη διάρκεια παρακολούθησης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα μέχρι να διευκρινιστεί η κατάσταση

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι γονείς έχουν ανάγκη υποστηρικτικής αγωγής 
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν καθυστέρηση της ανάπτυξης
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν πνευματική καθυστέρηση
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν το θάνατο
    • Κίνδυνος υποτροπής 33%, το 95% των υποτροπών συμβαίνει κατά τη διάρκεια του επόμενου 1 έτους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Παρακεταμόλη διορθικά ή από το στόμα για τον πυρετό 10-15 mg/Kg/δόση
    • Αντιεπιληπτικά φάρμακα σπάνια ενδείκνυνται
    • Οξυγόνο

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στα φάρμακα

    Προφυλάξεις: Διαταραχή αναπνευστικής λειτουργίας που απαιτεί υποστήριξη ή διασωλήνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Φαινοβαρβιτάλη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή και υπόταση 
    • Φαινυντοΐνη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες και υπόταση
    • Βαλπροϊκό οξύ 40-60 mg/kg ίσο ποσόν ύδατος 5 cm διορθικά είναι μικρότερης δράσης αλλά μπορεί να προκαλέσει ηπατοτοξικότητα σε άτομα ηλικίας κάτω των 2 ετών, με βραδύτερη έναρξη δράσης 
    • Παραλδεΰδη - 0,2 mg/kg μέχρι 2 ml ενδομυϊκά σε ένα σημείο, αλλά βραδύτερη έναρξη δράσης ή παραλδεΰδη σε διορθική μορφή - 0,3 cc (300 mg/kg/δόση) σε διάλυση 1:1 με βαμβακέλαιο ή ελαιόλαδο (μέγιστη δόση 5 ml)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αναλόγως της θέσης, σοβαρότητας και προέλευσης του πυρετού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ακεταμινοφαίνη 10 mg/kg από το στόμα ή διορθικά για θερμοκρασία άνω των 38℃ από το ορθό
    • Μπορεί να χορηγηθεί διακεκομμένη προφυλακτική διαζεπάμη από το ορθό για πυρετό άνω των 38,5℃, 5 mg για ηλικία μικρότερη των 3 ετών ή 7,5 mg μεταξύ 3-6 ετών ή 0,5 mg/kg (μέχρι 15 mg), επαναλαμβανόμενο κάθε 12 ώρες για σύνολο 4 δόσεων 
    • Συνεχής προφυλακτική αγωγή είναι αμφισβητούμενη, μπορεί να χορηγηθεί σε παιδιά υψηλού κινδύνου με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό, πολλές υποτροπές, μικτά γεγονότα ή υποκείμενες νευρολογικές διαταραχές μέχρι 1 έτους από την τελευταία επιληπτική κρίση 
    • Φαινοβαρβιτάλη, 3,5 mg/kg/ημέρα μπορεί να δοθεί αλλά προκαλεί συνήθως διαταραχές συμπεριφοράς, βαλπροϋκό οξύ 30-40 mg/kg/ημέρα δίνεται αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρού βαθμού ηπατοτοξικότητα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν είναι θανατηφόρες, δεν προκαλούν καθυστέρηση πνευματική, διαταραχές της συμπεριφοράς ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη 
    • Παιδιά με εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις διατρέχουν περισσότερο από το μέσο όρο κίνδυνο να αναπτύξουν επιληψία αργότερα στη ζωή τους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 33% παρουσιάζουν υποτροπιάζοντα εμπύρετα επιληπτικά επεισόδια, 50% εάν το πρώτο επεισόδιο εμφανίστηκε πριν την ηλικία των 12 μηνών, 45% εάν υπάρχουν δύο προσβληθέντα αδέλφια 
    • 95% των υποτροπών εμφανίζονται μέσα στο 1ο έτος
    • Επιληψία εμφανίζεται στο 0,5% του γενικού πληθυσμού αλλά σε 3-4% του πληθυσμού με ιστορικό εμπύρετης επιληπτικής κρίσης 
    • Αυξημένο κίνδυνο για επιληψία παρουσιάζουν: Μικτό αρχικό γεγονός με αυξανόμενο κίνδυνο για κάθε μικτή εμφάνιση ανεξάρτητα, ηλικία κατά το πρώτο επεισόδιο κάτω των 6 μηνών, τρεις ή περισσότερες υποτροπές, νευρολογικές διαταραχές προ των επιληπτικών κρίσεων και οικογενειακό ιστορικό επιληψίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξέταση παιδιού για κλινικά ευρήματα συνδρόμου Sturge-Weber, σμηγματογόνο αδένωμα και μειωμένη χρωστική δέρματος στη tuberous sclerosis και κηλίδες cafe-au-lait με υποδόρια οζίδια της νευροϊνωμάτωσης 
    • 13-18% των περιπτώσεων μηνιγγίτιδας παρουσιάζονται με επιληπτικές κρίσεις 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εύρος 3 μηνών με 5 έτη με ποσοστό 95% στην ηλικία των 5 ετών και μεγαλύτερη επίπτωση στην ηλικία των 2 ετών 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Διακεκκομένη προφύλαξη με φαινοβαρβιτάλη δεν συνιστάται
    • Η φαινυντοΐνη και καρβαμαζεπίνη δεν είναι αποτελεσματικοί παράγοντες για προφύλαξη 
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πρόληψη εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων προφυλάσσει από την επιληψία
    • Είναι σημαντικός ο διαχωρισμός μεταξύ απλών και μεικτών κρίσεων 
    • Η υπνηλία μετά την επιληπτική κρίση είναι ήπια, εάν είναι σημαντικού βαθμού υπάρχει υποψία υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    febrile seizure

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βρεφική ροδάνθη

    Σιγκέλλωση

    Επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτική κατάσταση

    Κάνναβη και επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Τι να κάνετε αν έχετε πυρετό

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Γαστρεντερίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματίτιδα

    Στοματίτιδα

    Στοματίτιδα είναι η γενικευμένη φλεγμονή του στοματικού βλεννογόνου πολλαπλής αιτιολογίας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/ Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Ερπητικές - πρωτοπαθείς λοιμώξεις - παιδιά
    • Νόσος χειρός-ποδός και στόματος - παιδιά
    • Η στοματίτιδα Vincent - νεαρά παιδιά και νέοι ενήλικες
    • Νόσος Behcet - νέοι ενήλικες
    • Ερπητική στηθάγχη - παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Γενικά:

    • Αναλόγως της αιτιολογίας 
    • Ποικίλλει από ελαφράς μορφής μέχρι σοβαρού πόνου
    • Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν πολλαπλά στοματικά έλκη διαμέτρου από 1 mm μέχρι αρκετών εκατοστών 
    • Μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν γενικά συμπτώματα- πυρετός, κακουχία, κεφαλαλγία

    Αλλεργική στοματίτιδα:

    • Έντονο στίλβον ερύθημα
    • Ελαφρό οίδημα 
    • Κνησμός 
    • Ξηρότητα
    • Αίσθημα καύσου

    Φλεγμονή Vincent:

    • Νεκρωτικές εξελκώσεις των μεσοδοντίων θηλών και του βλεννογόνου του στόματος

    Μονιλίαση (καντιντίαση):

    • Λευκωπές πλάκες, ελαφρά υπεγερμένες (που θυμίζουν πήγματα γάλακτος)
    • Κατανομή - Γλώσσα, παρειακός βλεννογόνος, υπερώα, ούλα, αμυγδαλές, λάρυγγας, φάρυγγας, γαστρεντερικός σωλήνας, δέρμα, συχνά απαντάται σε βρέφη, ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια αντιβίωση, κορτικοστεροειδή και αντινεοπλασματική χημειοθεραπεία

    Ψευδομεμβρανώδης στοματίτιδα:

    • Εξιδρώματα που μοιάζουν με μεμβράνες 

    Αλλοιώσεις των βλεννογόνων που συνοδεύουν συστηματικά νοσήματα:

    • Βλεννογόνιες πλάκες (σύφιλη)
    • Δίκην φράουλας (ιλαρά)
    • Κηλίδες του Koplik (ιλαρά)
    • Έλκη (πολύμορφο ερύθημα)
    • Απαλές, εξέρυθρες, επώδυνες (πελάγρα)

    ΑΙΤΙΑ ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Αλλεργία - Τροφές, φάρμακα, εξ επαφής (πολύμορφο ερύθημα)
    • Υποβιταμίνωση - ριβοφλαβίνη (γωνιακή στοματίτιδα)
    • Ιογενής - Ιός του απλού έρπητος Ι και ΙΙ (ερπητική στοματίτιδα), Coxsackie A (ερπητική στηθάγχη και νόσος χειρός-ποδός-στόματος)
    • Κάπνισμα (νικοτινική στοματίτιδα)
    • Ορμόνες (πιθανώς υποτροπιάζουσα ελκωτική στοματίτιδα)
    • Άγνωστα (υποτροπιάζουσα αφθώδης στοματίτιδα, στοματίτιδα Vincent, γενικευμένη στοματίτιδα, γαγγραινώδης στοματίτιδα, πολύμορφο ερύθημα)
    • Βακτηριδιακής αιτιολογίας (οστρακιά)
    • Ουραιμική (ουραιμική/νεφριτιδική)
    • Τεχνητές οδοντοστοιχίες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ερπητική στοματίτιδα
    • Νόσος χειρός-ποδός-στόματος
    • Υποτροπιάζουσα αφθώδης στοματίτιδα
    • Στοματίτιδα Vincent
    • Νικοτινική στοματίτιδα
    • Στοματίτιδα από τεχνητές οδοντοστοιχίες 
    • Πολύμορφο ερύθημα/Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Υποτροπιάζουσα ελκωτική στοματίτιδα
    • Υποτροπιάζουσα ουλοποιητική στοματίτιδα
    • Νόσος Behcet
    • Γωνιακή στοματίτιδα
    • Γαγγραινώδης στοματίτιδα
    • Οστρακιά
    • Ερπητική στηθάγχη 
    • Ουραιμική 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματολογικές εξετάσεις 
    • Ορολογικές εξετάσεις για σύφιλη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Συνιστάται βιοψία ύποπτων περιοχών ή βλαβών που αργούν να επουλωθούν ή υποτροπιάζουν χρονίως για να αποκλεισθεί η κακοήθεια ή αγγειΐτιδα

    postgradmedj 2020 139421 F1.large

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία σε επιμονή/υποτροπή/υποψία κακοήθειας (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σαν εξωτερικός ασθενής εκτός εάν η μορφή είναι βαριά

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Στις περισσότερες περιπτώσεις η αγωγή είναι ασυμπτωματική 
    • Σοβαρές περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε παιδιά, μπορεί να απαιτήσουν παρεντερικά υγρά
    • Τοπική αναισθησία 
    • Αναλγητικά φάρμακα
    • Στοματικές πλύσεις με 50% διάλυμα H2O2
    • Μυκοστατίνη εάν υπάρχει επιλοίμωξη με κάντιντα
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΔΙΑΙΤΑ

    Να αποφεύγονται καρυκευματώδη, ξηρές τροφές, σκληρές τροφές

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Στεροειδή και κυτταροτοξικά φάρμακα για τη νόσο του Behcet
    • 2% ιξώδης ξυλοκαΐνη (gel) για τοπική ανακούφιση
    • Διφαινυδραμίνη σε υγρή μορφή από του στόματος ή στοματικές πλύσεις
    • Αντιβιοτικά για γαγγραινώδη στοματίτιδα
    • Αντιμυκητιασική αλοιφή για μονιλίαση που επιπλέκει τη γωνιακή στοματίτιδα
    • Για τη μονιλίαση - νυστατίνη στοματικό διάλυμα 400.000 μονάδες (4 mL) τετράκις ημερησίως για 10 ημέρες. Να χρησιμοποιείται για στοματικές πλύσεις και στη συνέχεια καταπίνεται

    ΕΝΑΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Στοματικές πλύσεις η τοπική χρήση κορτικοειδών για αφθώδη έλκη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι βλάβες πρέπει να παρακολουθούνται έως ότου εξαλειφθούν. Εάν δεν υποχωρήσουν, υποτροπιάζουν επανειλημμένως ή είναι ύποπτες απαιτείται βιοψία για διαγνωστικούς σκοπούς

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Να αποφεύγονται οι εκλυτικοί παράγοντες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η υποτροπιάζουσα ουλοπιητική στοματίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε ενδοστοματικές ουλές με περιορισμό των κινήσεων του στόματος 
    • Η νόσος Behcet μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της όρασης, πνευμονία, κολίτιδα, αγγειίτιδα, ανευρύσματα μεγάλων αρτηριών, θρομβοφλεβίτιδα ή εγκεφαλίτιδα
    • Η γαγγραινώδης στοματίτιδα μπορεί να καταλήξει σε θάνατο
    • Η οστρακιά μπορεί να καταλήξει σε καρδιοπάθεια 
    • Η ερπητική στοματίτιδα μπορεί να επιπλακεί με προσβολή οφθαλμών ή ΚΝΣ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ερπητική - αυτοπεριοριζόμενη με αποδρομή εντός 7-14 ημερών
    • Νόσος χειρός-ποδός-στόματος - όπως η ερπητική
    • Υποτροπιάζουσα αφθώδης πορεία 7-14 ημερών ανά επεισόδιο
    • Vincent - μπορεί να προχωρήσει σε φλεγμονή προσωπικού χώρου με μηχανική απόφραξη αναπνοής και/ή σηψαιμία
    • Νικοτινική - υποχωρεί με προσεκτική στοματική υγιεινή και χρήση οδοντοστοιχιών κατά τη διάρκεια της ημέρας μόνο
    • Πολύμορφο ερύθημα - υποχωρεί εντός 2-3 εβδομάδων 
    • Stevens-Johnson - υποχωρεί εντός 6 εβδομάδων με την κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή 
    • Υποτροπιάζουσα ελκωτική - έχει τάσεις υποτροπής αλλά η γενική πρόγνωση είναι καλή
    • Υποτροπιάζουσα ουλοποιητική - μερικοί ασθενείς υποφέρουν από συνεχή έλκη, αλλά υποτροπιάζουν με επακόλουθη ουλοποίηση. Η πρόγνωση κατά τα άλλα είναι καλή
    • Νόσος Behcet - μπορεί να υποτροπιάζει για αρκετά χρόνια. Η πρόγνωση όσον αφορά την όραση είναι πτωχή. Η γενική πρόγνωση σχετίζεται με τις υπόλοιπες εκδηλώσεις της νόσου 
    • Γωνιακή - μετά από αποκατάσταση των μηχανικών προβλημάτων, των αλλεργικών διαταραχών και της ανεπάρκειας των θρεπτικών συστατικών η πρόγνωση είναι καλή
    • Γαγγραινώδης - είναι η πλέον σοβαρή στοματίτιδα, απαιτεί επιθετική εγωγή με ενδοφλέβια αντιβιοτικά και τοπικό καθαρισμό των νεκρωτικών ιστών για την αποφυγή του θανάτου 
    • Οστρακιά - η πρόγνωση σχετίζεται με τις υπόλοιπες εκδηλώσεις της νόσου
    • Ερπητική στηθάγχη - πορεία 7-14 ημερών με πλήρη αποδρομή 
    • Ουραιμική - εξαρτάται από την υποκείμενη νεφρική νόσο

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σχετιζόμενη με AIDS με βαριές αλλοιώσεις

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μερικά αίτια πιο συχνά στην παιδική ηλικία: ερπητική-πρωτοπαθής, νόσος χειρός-άκρου-ποδός-στόματος, ερπητική στηθάγχη 

    Γηριατρικό: Μερικά αίτια πιο συχνά στην προχωρημένη ηλικία, π.χ. οδοντοστοιχίες

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζουσα ελκωτική στοματίτιδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τη στοματίτιδα 

    Stomatitis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Νόσος από ακτινοβολία

    Γλωσσίτιδα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Απλός έρπητας

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το μέλι έχει ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Ουλοστοματίτιδα

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για δροσερή αναπνοή

    Μήπως έχετε ευαίσθητα δόντια και ούλα;

    Μήπως έχετε γλωσσίτιδα;

    Φυσικό αντισηπτικό στοματικό διάλυμα

    Οι βιταμίνες για τους βλεννογόνους

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Στοματικό διάλυμα για καθημερινή χρήση

    Τραυματισμοί από προσθετικές εργασίες στα δόντια

    Να πίνετε καθημερινά χυμό αλόης

    Κακοσμία του στόματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Η περιοδοντίτιδα

    Το μινθέλαιο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ουλίτιδα

    Καντιντίαση

    H βλεννογονίτιδα

    Λευκοπλακία στόματος

    Φαρυγγίτιδα

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Στοματίτιδα

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Πρόπολη

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Διατροφή σε στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την εξαγωγή δοντιού

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Echinacea Compositum

    Αλόη Βέρα

    www.emedi.gr