Σάββατο, 07 Δεκεμβρίου 2013 05:51

Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Οι λοιμώξεις από χλαμύδια συνδέονται με την καρδιακή νόσο
Τα χλαμύδια προκαλούν μια αυτοάνοση αντίδραση στον ξενιστή που, τελικά, οδηγεί σε φλεγμονή της καρδιάς.
Τα χλαμύδια είναι αιτία σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων και γυναικείας στειρότητας, και μπορεί επίσης, να προκαλέσει οφθαλμικές μολύνσεις και πνευμονία στα παιδιά.
Η σχέση μεταξύ των λοιμώξεων από χλαμύδια  και των καρδιακών παθήσεων φαίνεται να σχετίζεται με μια αυτοάνοση διαταραχή. Αυτά τα παθογόνα μεταφέρουν πρωτεΐνες στην επιφάνειά τους, που είναι σχεδόν ίδιες με τις πρωτεΐνες στα κύτταρα του ξενιστή. Αυτές οι πρωτεΐνες επιτρέπουν στα παθογόνα, να διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα και να προκύψει μια αυτοάνοση διαταραχή που βλάπτει τα κύτταρα του ξενιστή και συγκεκριμένα την μυοσίνη του καρδιακού μυός.
Οι ερευνητές εικάζουν ότι  γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες κινδύνου μπορεί, επίσης, να προδιαθέτουν ορισμένους ανθρώπους για καρδιοπάθεια από χλαμύδια.
Εντούτοις, παραμένει ασαφές, αν τα χλαμύδια μπορούν να ξεκινήσουν μια αθηρωματική βλάβη,  ή απλώς αποικίζουν προϋπάρχουσες αθηρωματικές πλάκες. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,
Βιβλιογραφία
Thomas Quaschning and Christoph Wanner, The role of Chlamydia in coronary heart disease—fact or fiction?, Nephrol. Dial. Transplant. (1999)14 (12): 2800-2803.
 
Διαβάστηκε 1864 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Μαΐου 2020 13:32
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα μαγειρικά έλαια

    Τα μαγειρικά έλαια

    • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    Το λάδι αυτό λαμβάνεται μόνο από την ελιά, τον καρπό του ελαιόδεντρου, χρησιμοποιώντας μόνο μηχανικά ή φυσικά μέσα, σε ιδιαίτερες θερμικές συνθήκες, οι οποίες δεν μεταβάλλουν με κανένα τρόπο το λάδι. Δεν έχει υποστεί καμία μεταχείριση, εκτός από πλύσιμο, καθίζηση, φυγοκέντρηση και φιλτράρισμα. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι μια εξαιρετική επιλογή για το αντιοξειδωτικό του περιεχόμενο, τα καλά λιπαρά του, που προστατεύουν την καρδιά ενώ η χρήση του συνδέεται με την πρόληψη του καρκίνου. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι η κορωνίδα του ελαίου ελιάς και αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 10% των ελαίων σε πολλές χώρες παραγωγής. Λόγω αυτών των πλεονεκτημάτων του, το ελαιόλαδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή κάθε φαγητού, όχι όμως για κάθε μέθοδο μαγειρέματος. Το χαμηλό σημείο καπνισμού του (η θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να αποικοδομείται και να απελευθερώνει βλαβερές ελεύθερες ρίζες) σημαίνει ότι δεν είναι πάντα το ιδανικό λάδι που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα - τουλάχιστον όχι το μαγείρεμα σε θερμοκρασίες πάνω από 191 βαθμούς κελσίου. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η οξείδωση ή αλλιώς το οξειδωτικό τάγγισμα αποτελεί μια από τις κυριότερες αλλοιώσεις που υφίστανται τα έλαια. Οι αλλαγές που προκαλούνται στα τρόφιμα από την οξείδωση περιλαμβάνουν απώλεια γεύσης και χρώματος, μείωση θρεπτικής αξίας και λειτουργικότητας καθώς και σχηματισμό βλαβερών για την υγεία των καταναλωτών, παραπροϊόντων. Όλα τα τρόφιμα που περιέχουν λιπίδια είναι επιρρεπή στην οξείδωση, αλλά περισσότερο επηρεάζονται τα τρόφιμα που είναι αφυδατωμένα και που εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως εκείνες του τηγανίσματος. Γι' αυτό το λόγο αποφύγετε το τηγάνισμα με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Γενικότερα, το τηγάνισμα δεν είναι υγιεινός τρόπος μαγειρέματος και πρέπει να το αποφεύγουμε. Αυξάνει τη συνολική ποσότητα λίπους στο φαγητό, γεγονός που προκαλεί επίσης αύξηση του αριθμού των θερμίδων. Επίσης, το τηγάνισμα οδηγεί στην απώλεια των βιταμινών B και C. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μπορείτε να το χρησιμοποιείτε ωμό σε σαλάτες, σε σούπες και βραστά, καθώς και για ντιπ. Να φυλάσσεται σε ένα αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    olive oil stock

    • Εξευγενισμένο ελαιόλαδο

    Το εξευγενισμένο ελαιόλαδο λαμβάνεται από μεθόδους ραφιναρίσματος σε παρθένα ελαιόλαδα, οι οποίες δεν προκαλούν αλλοιώσεις στην αρχική δομή των γλυκεριδίων. Έχει μια ελεύθερη οξύτητα, η οποία εκφράζεται ως ελαϊκό οξύ και δεν ξεπερνάει τα 0,3 γραμμάρια στα 100 γραμμάρια, καθώς και τα άλλα χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν σε ότι καθορίζεται για αυτήν την κατηγορία και στα συγκεκριμένα πρότυπα. Λαμβάνεται από εξευγενισμό παρθένων ελαιολάδων με μεγάλο βαθμό οξύτητας και/ή οργανοληπτικών ελαττωμάτων, τα οποία περιορίζονται μετά το ραφινάρισμα. Περισσότερο από το 50% των ελαιόλαδων που παράγονται στην περιοχή της Μεσογείου, είναι τέτοιας χαμηλής ποιότητας, που πρέπει να εξευγενιστούν έτσι ώστε να παραχθεί ένα εδώδιμο προϊόν.

    • Ελαφρύ ελαιόλαδο

    Ένα άγευστο και συχνά χαμηλής ποιότητας λάδι πωλείται ως ελαφρύ και μάλιστα σε προνομιακή τιμή. Ο ορισμός ελαφρύ αναφέρεται στην ουδέτερη γεύση και όχι στο θερμιδικό περιεχόμενο, καθώς όλα τα ελαιόλαδα έχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων. Το ελαφρύ ελαιόλαδο έχει πολύ υψηλότερο σημείο καπνισμού, περίπου 243 βαθμούς κελσίου. Επομένως είναι καλύτερο για μαγείρεμα υψηλής θερμοκρασίας, όπως το σοτάρισμα, το ψήσιμο και το ψήσιμο στη σχάρα. Φυλάσσεται σε αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    • Λάδι καρύδας

    Όπως τα περισσότερα άλλα έλαια, το έλαιο καρύδας διατίθεται σε δύο ποικιλίες: 1. εξευγενισμένη και 2. μη ραφιναρισμένη, επίσης γνωστή ως παρθένο έλαιο καρύδας. Το εξευγενισμένο λάδι καρύδας έχει σημείο καπνισμού 232 βαθμούς κελσίου. Λειτουργεί καλά για το σοτάρισμα ή το ψήσιμο και έχει μια ουδέτερη, ελαφριά γεύση καρύδας. Το παρθένο λάδι καρύδας, αντίθετα, προσφέρει μεγαλύτερη γεύση καρύδας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε θερμοκρασίες έως 177 βαθμούς κελσίου. Και οι δύο ποικιλίες είναι κατάλληλες για ψήσιμο στο φούρνο με αναλογία 1:1 με βούτυρο ή άλλα έλαια. Φυλάσσεται σε γυάλινο δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    6 benefits avocado oil

    • Λάδι αβοκάντο 

    Εάν γνωρίζετε ότι τα αβοκάντο είναι γεμάτα υγιεινά μονοακόρεστα λίπη, δεν θα εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι το λάδι τους είναι επίσης εξαιρετικά υγιεινό. Εκτός από τημ υψηλή του περιεκτικότητα σε αυτά τα καλά λιπαρά, το λάδι αβοκάντο διαθέτει το υψηλότερο γνωστό σημείο καπνισμού οποιουδήποτε φυτικού λαδιού (271 βαθμούς κελσίου για το εξευγενισμένο και έως 249 βαθμούς κελσίου για το μη ραφιναρισμένο). Αποτελεί ένα ιδανικό έλαιο για το τηγάνισμα, το μαγείρεμα, το ψήσιμο στο φούρνο και στη σχάρα. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος ή στο ψυγείο για καλύτερη συντήρηση.

    • Σησαμέλαιο

    Το σησαμέλαιο μπορεί να είναι ένα καλό λάδι που χρειάζεται ο καθένας στην κουζίνα του. Με πολλά μονοακόρεστα λίπη και αντιοξειδωτικά, ανταγωνίζεται το ελαιόλαδο ως μια υγιεινή επιλογή για το μαγείρεμα. Το σησαμέλαιο είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα που περιέχονται σε αφθονία στο σησαμέλαιο. Περιέχει τις φυσικές λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη που σε συνδυασμό με την βιταμίνη Ε (υπό την μορφή γ-τοκοφερόλης) παρέχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Οι λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη το προστατεύουν από το να οξειδώνεται γρήγορα. έτσι το σησαμέλαιο είναι ιδανικό για μαγειρική. Το σημείο καπνού του είναι από 177 βαθμούς κελσίου έως 204 βαθμούς κελσίου, το οποίο σημαίνει ότι θεωρείται ιδανικό για μαγείρεμα και όχι τηγάνισμα λόγω του ότι έχει χαμηλό σημείο καπνισμού και οξειδώνεται. Μπορείτε να το προσθέσετε ωμό στις σαλάτες, να μαρινάρετε, καθώς και ως καρύκευμα για προσθήκη γεύσης. Φυλάσσεται στο ψυγείο για καλύτερα αποτελέσματα

    • Ηλιέλαιο

    Συνήθως, εξάγεται από τους εξαιρετικά θρεπτικούς ηλιόσπορους. Οι σπόροι περιέχουν μια μεγάλη γκάμα θρεπτικών συστατικών, όπως σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Α, Ε, χολίνης και φολικού οξέος. Το ηλιέλαιο είναι διακριτικό λάδι με εξαιρετικά λεπτή γεύση και έχει αντοχή στη θερμότητα. Το σημείο καπνισμού του ηλιελαίου είναι σχετικά υψηλό, καθιστώντας το ευνοϊκό για το σοτάρισμα και το τηγάνισμα. Επιπλέον, δεν επιβάλλει τη δική του γεύση στα τρόφιμα. Το ηλιέλαιο, ως ένα από τα εξαιρετικά επιθυμητά μαγειρικά έλαια, έχει προσελκύσει μεγάλη προσοχή από διάφορες ομάδες εμπειρογνωμόνων στον τομέα της υγείας. Πολλοί γνωστοί οργανισμοί υγείας και εξειδικευμένοι γιατροί προτείνουν τη χρήση ηλιελαίου ως υγιεινό λίπος, υποστηρίζοντας ότι αποδίδει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας προστασίας από τη χοληστερόλη, βελτίωσης του δέρματος, μείωσης της φλεγμονής κ.α. Το ραφιναρισμένο ηλιέλαιο, αν και πιο σταθερό σε υψηλότερες θερμοκρασίες μαγειρέματος, στερείται των πολυφαινολών και της βιταμίνης Ε που διαθέτει ο μη επεξεργασμένος ανταγωνιστής του. Η υδρογόνωση χρησιμοποιείται συνήθως από τους περισσότερους κατασκευαστές για να σταθεροποιήσει περαιτέρω το λάδι. Είτε υδρογονωμένα είτε ημιυδρογονωμένα έλαια. Οι περισσότερες χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις αποδίδονται σε αυτά τα trans-λιπαρά.

    bj6jkc6d6v 5ef9703e314c6

    • Αραχιδέλαιο

    Το Αραχιδέλαιο ή Φυστικέλαιο (Peanut Oil) προκύπτει από την επεξεργασία των καρπών του φυτού Arachis Hypogaea, το οποίο προέρχεται από την Κεντρική Αμερική. Πρόκειται για εγκεκριμένο προϊόν από το FDA στις ΗΠΑ, κατέχοντας εξαιρετική θέση στην κορυφή της πυραμίδας μαζί με το ελαιόλαδο, καθώς θεωρείται πως προλαμβάνει καρδιαγγειακές παθήσεις και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, ενώ παράλληλα βοηθάει στην απώλεια βάρους. Το αραχιδέλαιο χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική, κυρίως στη ταϊλανδέζικη, κινέζικη και άλλη ασιατική κουζίνα. Το ραφιναρισμένο αραχιδέλαιο διαθέτει υψηλό σημείο καπνού 232 βαθμούς κελσίου, και για το λόγο αυτό είναι εξαιρετικά ευνοϊκό για τηγάνισμα υψηλής θερμοκρασίας. Λειτουργεί, επίσης, καλά στο τηγάνισμα μεγάλων μερίδων, γ' αυτό η βιομηχανία τροφίμων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε είδη, όπως τηγανητές πατάτες και τηγανητό κοτόπουλο. Το παρθένο αραχιδέλαιο, αντίθετα, έχει χαμηλό σημείο καπνισμού (160 βαθμούς κελσίου), και είναι ιδανικό για να το προσθέσετε σε σάλτσες ή μαρινάδες για επιπλέον γεύση. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0d88764fd3acdd96563850d0ea93e752

    Διαβάστε, επίσης,

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Τα φυτικά έλαια είναι ανθυγιεινά

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Λάδι κανόλας για να εξαφανίσετε το λίπος στην κοιλιά

    Είναι υγιεινές οι μαργαρίνες;

    Τα μη φυσικά τρόφιμα και ροφήματα

    Τροφές που δεν πρέπει να τρώτε όταν πονάτε

    Τα μεταλλαγμένα προϊόντα που εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση

    Γιατί πρέπει να απαγορευτούν τα μεταλλαγμένα

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Αυτόματη έκτρωση Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτόματη έκτρωση

    Ως έκτρωση καλείται ο αποχωρισμός των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την δυνατή επιβίωση του εμβρύου έξω από τη μήτρα.

    Κατά την κύηση, το σημείο στο οποίο είναι δυνατή η βιωσιμότητα του εμβρύου έχει υπάρξει το θέμα πολλών νομικών και επιστημονικών διαμαχών και οι ορισμοί διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο και/ή το ιατρικό κέντρο.

    Ωστόσο ως δυνητικά βιώσιμο έμβρυο θεωρείται αυτό που έχει βάρος τουλάχιστον 500 gr και/ή έχει ηλικία κύησης πάνω από 20 εβδομάδες.

    • Αυτόματη έκτρωση - αναφέρεται στην αποβολή όλων (τέλεια έκτρωση) ή μέρους (ατελής έκτρωση) των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την συμπλήρωση 20 εβδομάδων κύησης. Ατελής έκτρωση τείνει να εμφανίζεται συχνότερα μετά τη 10η εβδομάδα της κύησης όταν ο πλακούντας και το έμβρυο τείνουν να αποβληθούν ξεχωριστά. Ο πλακούντας είτε ακέραιος είτε τμηματικός - μπορεί να κατακρατηθεί, γεγονός που οδηγεί σε συνεχή αιμορραγία από τον κόλπο (μερικές φορές ακατάσχετη). Μια έκτρωση είναι επαπειλούμενη όταν εμφανιστεί αιμορραγία πρώιμα στην κύηση, με ή χωρίς μητρικές συσπάσεις, αλλά χωρίς διαστολή τραχήλου και απόπτωση των υμένων (μεμβρανών) ή αποβολή των προϊόντων της σύλληψης. Διαστολή του τραχήλου από πτώση των υμένων (μεμβρανών) των προϊόντων της σύλληψης με παρουσία κολπικής αιμορραγίας προμηνύει αναπόφευκτη έκτρωση.
    • Πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση μεταξύ της επαπειλούμενης και της αναπόφευκτης έκτρωσης τη στιγμή που η αντιμετώπισή τους διαφέρει.
    • Τεχνητή (προκλητή) έκτρωση - αναφέρεται στην εκκένωση της μήτρας από το περιεχόμενο/τα προϊόντα της σύλληψης, είτε με ιατρικές, είτε με χειρουργικές μεθόδους.
    • Παλίνδρομη έκτρωση - εμφανίζεται με την κατακράτηση εμβρυϊκών τμημάτων για 8 εβδομάδες ή περισσότερο με επακόλουθο τον εμβρυϊκό θάνατο.
    • Λοιμώδης έκτρωση - η λοίμωξη αφορά τα προϊόντα της σύλληψης και των μητρικών οργάνων αναπαραγωγής.
    • Σηπτική έκτρωση - διασπορά βακτηριδίων (και/ή τοξινών τους) μέσα στη μητρική κυκλοφορία και τα συστήματα οργάνων.
    • Καθ' έξιν αυτόματες εκτρώσεις - τρεις ή περισσότερες συνεχείς (συναπτές) αυτόματες εκτρώσεις. Αν και οι συνεχείς (επαναλαμβανόμενες) αυτόματες εκτρώσεις είναι συνήθως τυχαία συμβάματα πολλές φορές συνιστούν καρυοτυπικό έλεγχο των γονέων και κλινική εκτίμηση της μητέρας για τυχόν ανωμαλίες (τέτοιες όπως ένας ανεπαρκής τράχηλος) στις περιπτώσεις καθ' έξιν εκτρώσεων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό 

    Γενετική: Εμβρυϊκές (και σε μικρότερη έκταση μητρικές) χρωμοσωμικές ανωμαλίες αυξάνουν πολύ την επίπτωση των αυτόματων εκτρώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέες (< 45 ετών) και πάνω από 35 ετών 
    • Η επίπτωση της τεχνητής (προκλητής) έκτρωσης τείνει να ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Σε μια προηγούμενα διαγνωσμένη ενδομήτρια κύηση:

    • Αιμορραγία από τον κόλπο (ροδόχρους ή καφεόχρους έκκριση)
    • Επώδυνες τονικές συσπάσεις μήτρας 
    • Διαστολή τραχήλου 
    • Ρηγμένοι υμένες 
    • Αποβολή μη βιώσιμων προϊόντων σύλληψης 
    • Πυρετός 
    • Καταπληξία
    • Μαλακή, ατελώς παλινδρομούσα μήτρα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Το αίτιο των περισσότερων αυτόματων εκτρώσεων είναι άγνωστο
    • Ελαττωματικό βλαστόπλασμα (ιδιόπλασμα)
    • Ακατάλληλη εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου
    • Ανωμαλία των μητρικών αναπαραγωγικών οργάνων 
    • Ενδοκρινική δυσλειτουργία
    • Συστηματική λοιμώδης νόσος
    • Δηλητήρια (συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων)
    • Διαταραχή ανεπάρκειας πλακούντα
    • Ελαττωματικά σπερματοζωάρια
    • Τραύμα
    • Θεραπευτική ή εγκληματική παρέμβαση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες (100 φορές πιο αυξημένες σε αυτόματη έκτρωση)
    • Ανωμαλίες της μήτρας
    • Κατανάλωση οινοπνεύματος, φαρμάκων (ναρκωτικών) από τη μητέρα
    • Αυξανόμενη ηλικία μητρότητας
    • Επιδείνωση της κατάστασης υγείας (π.χ. διαβήτης, θυρεοειδής νόσος)
    • Λοιμώξεις από ορισμένους ιούς ή βακτήρια.

    20a7e8d0 8a69 4ffc a315 fcadb173c0b9 1920x1080

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Έκτοπη κύηση - μια επιπλοκή που πιθανά απειλεί τη ζωή, είναι δύσκολο να διακριθεί από την επαπειλούμενη έκτρωση. Οι υπέρηχοι μπορούν να διακρίνουν γρήγορα την έκτοπη κύηση από την ενδομήτρια κύηση. Η κοιλιακή παρακέντηση μπορεί να δείξει ελεύθερο περιτοναϊκό αίμα.
    • Πολύποδες τραχήλου, νεοπλασίες και/ή φλεγμονώδεις καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία από τον κόλπο. Αυτή η αιμορραγία δε συνοδεύεται, συνήθως, από πόνο/συσπάσεις και είναι γρήγορα εμφανή στην εξέταση με το μικροσκόπιο.
    • Η υδατιδώδης μύλη κύηση συνήθως καταλήγει σε έκτρωση πριν την 20η εβδομάδα της κύησης. Συνήθως, είναι αιμορραγικό έκκριμα προ της έκτρωσης. Μια ενδομήτρια βοτρυοειδής μάζα σα σταφύλι στους υπερήχους είναι διαγνωστική. Η HCG ή χοριακή γοναδοτροπίνη είναι συχνά θετική.
    • Μεμβρανώδης δυσμηνόρροια - χαρακτηρίζεται από αιμορραγία, συσπάσεις και διέλευση των ενδομητρίων στοιχείων. Μπορεί να μιμηθεί αυτόματη έκτρωση. Η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) είναι αρνητική.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Καλλιέργειες για ομάδα Β στρεπτόκοκκων, γονόρροια και χλαμύδια
    • Ελαττωμένη αιμοσφαιρίνη
    • Ελαττωμένος αιματοκρίτης

    Ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG ) - συμπεραίνουσα ανίχνευσης κύησης

    • HCG (ή οι β υποομάδες της βHCG) μπορεί να προσδιοριστεί στα ούρα και στο πλάσμα ποιοτικά και ποσοτικά
    • Δοκιμασίες για πρώιμη ανίχνευση κύησης ανιχνεύουν HCG στα συμπυκνωμένα ούρα μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες της κύησης
    • Οι τιμές βHCG  πλάσματος μπορεί να παρέχουν πιθανή απόδειξη κύησης κατά την εμφύτευση - μία εβδομάδα μετά την ωορρηξία και μια εβδομάδα πριν την πρώτη λανθάνουσα περίοδο 
    • HCG (ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη) στην εκτίμηση της βιωσιμότητας του εμβρύου
    • Η συγκέντρωση (HCG) στο πλάσμα της μητέρας αυξάνει ταχέως από τη δεύτερη έως την ένατη εβδομάδα της κύησης. Εάν η HCG του πλάσματος είναι σταθερή ή ελαττωμένη, η βιωσιμότητα του εμβρύου και η φυσιολογικότητα της κύησης είναι αμφίβολα.

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • HCG πλάσματος - ηπαρινικά αντιπηκτικά ή EDTA (αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ)
    • HCG ούρων - φαινοθειαζίνες

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • HCG ούρων - μακροσκοπική πρωτεϊνουρία, αιματουρία, αυξημένη ΤΚΕ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Υπολείμματα κυήματος
    • Συντρίμματα (θραύσματα)
    • Τεμάχια σύλληψης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εξέταση με υπερήχους για τη βιωσιμότητα του εμβρύου και τον αποκλεισμό έκτοπης κύησης 
    • Η απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να είναι αρκετά ακριβής ώστε να επιβεβαιώσει μια ενδομήτρια κύηση στην 4η ή 5η εβδομάδα της κύησης.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Δύο θετικά σημεία πρώιμης κύησης είναι η ταυτοποίηση (αναγνώριση) των καρδιακών ήχων του εμβρύου (συνήθως πραγματοποιείται με μηχανήματα Doppler κατά ή μετά την 9η εβδομάδα της κύησης) και η αναγνώριση των εμβρυϊκών μελών (τμημάτων) στον αμνιακό σάκο με τους υπερήχους.
    • Πιθανά δεδομένα κύησης - αύξηση του μεγέθους της κοιλίας, τράχηλος που μαλακώνει, αμηνόρροια, ευαισθησία μαστών και τραχήλου. Διαγνωστικές μέθοδοι παρουσία HCG στα ούρα ή στο αίμα.
    • Άσηπτη εξέταση με μητροσκόπιο για να καθοριστεί η εστία της αιμορραγίας. Λήψη καλλιεργειών για στρεπτόκοκκο ομάδας β, γονόκοκκο και χλαμύδια. Λήψη καθετηριασμένων ούρων για γενική ανάλυση ούρων και καλλιέργεια.
    • Αμφίχειρη εξέταση για καθορισμό των διαστάσεων της μήτρας και σύσταση/διαστολή του τραχήλου.
    • Προσεκτική εκτίμηση για μάζα, ευαισθησία εξαρτημάτων 
    • Υποψιαστείτε την πιθανότητα αυτόματης έκτρωσης σε γυναίκα της αναπαραγωγικής ηλικίας, που εμφανίζει αφύσικη κολπική αιμορραγία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Ερευνήστε όλες τις περιπτώσεις αιμορραγίας 1ου τριμήνου 
    • Διαδοχικός προσδιορισμός συγκέντρωσης β HCG ορού
    • Επαπειλούμενη έκτρωση: ξεκούραση κλινήρης (συνήθως στο σπίτι) και μη είσοδος οτιδήποτε στον κόλπο. Εφ' όσον η αιμορραγία είναι πιο σοβαρή (π.χ. περισσότερο από μια μεγάλη περίοδο) συνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο και στενή παρακολούθηση
    • Αναπόφευκτη ή ατελής έκτρωση: διάταση τραχήλου και απόξεση (Δ και Α) (συνήθως με αναρρόφηση)
    • Ομάδα αίματος και τύπος για ενδεχόμενη ανάγκη μετάγγισης
    • Όταν η ολοκλήρωση μιας έκτρωσης είναι αμφίβολη, πρέπει να επιχειρείται διαστολή και απόξεση για υπολείμματα κυήματος 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Αν είναι αναγκαίο κατάκλιση μέχρι ανάρρωσης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Η αιμορραγία που έπεται ανεπίπλεκτης διαστολής και απόξεσης/ατελούς έκτρωσης μπορεί συνήθως να ελεγχθεί με ωκυτοκίνη (Pitocin) 3-10 μονάδες ενδομυϊκά ή με μεθυλεργονοβίνη (Methergine) 0,2 mg ενδομυϊκά
    • Αναλγητικά εάν χρειάζεται
    • Rhesus αρνητική μητέρα - δώστε αυτοάνοση αντι-Rhesus σφαιρίνη

    Προφυλάξεις: Μη δίνετε μεθυλεργονοβίνη ενδοφλεβίως

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Ταυτοποίηση προϊόντων της σύλληψης μέσα σε υλικό αποβληθέν από τη μήτρα επιβεβαιώνει αυτόματη έκτρωση
    • Αν η έκτρωση είναι τέλεια, παρακολουθείστε την ασθενή για ένα χρονικό διάστημα, για να ελέγξετε περαιτέρω αιμορραγία.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Οποιαδήποτε αιμορραγία από τον κόλπο σε γυναίκα με αποδεδειγμένη ή πιθανή ενδομήτρια κύηση είναι μη φυσιολογική και πρέπει να θεωρηθεί επαπειλούμενη έκτρωση μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Στην πραγματικότητα, η αιμορραγία από τον κόλπο κατά τη διάρκεια της πρώιμης κύησης είναι αρκετά συνήθης και συχνά η αιτία της αιμορραγίας διαφεύγει της διάγνωσης. Στην περίπτωση καθ' έξιν εκτρώσεως, το έκτρωμα πρέπει να πάει για καρυότυπο. Άλλα αίτια καθ' έξιν εκτρώσεων πρέπει να διερευνηθούν και με το ζευγάρι, για να καθοριστούν οι καλύτερες θεραπευτικές τεχνικές.
    • Ειδική θεραπεία και προσοχή για την ασθενή, που έχει μια μεταγενέστερη εγκυμοσύνη 
    • Χειρουργική ενίσχυση του τραχήλου σε καθ' έξιν εκτρώσεις. 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Επιπλοκές της διαστολής και απόξεσης, συμπεριλαμβανομένης της διάτρησης της μήτρας, λοίμωξης και αιμορραγίας
    • Επαναλαμβανόμενες εκτρώσεις 
    • Κατάθλιψη και αισθήματα ενοχής (η ασθενής μπορεί να χρειασθεί συμβουλευτική βοήθεια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Σε περιπτώσεις επαπειλούμενης έκτρωσης, όπου έχουμε παύση της αιμορραγίας και οι παράμετροι της κύησης συνεχίζουν να εξελίσσονται φυσιολογικά, η μητρική πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Κατόπιν διαστολής και απόξεσης στις αναπόφευκτες και ατελείς εκτρώσεις και κατόπιν τελείας έκτρωσης, η πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Καθ' έξιν εκτρώσεις - πρόγνωση για επιτυχή εγκυμοσύνη φτωχή.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    2781338 121417 cnn drink spiked abortion pill vid

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Προσταγλανδίνες

    Ενδομητρικές μηχανικές συσκευές

    Κολπική αδένωση

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Ινομυώματα

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr