Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013 10:14

Κολπική μαρμαρυγή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η κολπική μαρμαρυγή προκαλεί αίσθημα παλμών και ταχυκαρδία

Η κολπική μαρμαρυγή, ICD-10 I48 γίνεται αισθητή από τους ασθενείς με αίσθημα παλμών και ταχυκαρδία. Άλλοτε μπορεί να συνυπάρχει δύσπνοια και ζάλη.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια χρόνια παροξυσμική αρρυθμία που χαρακτηρίζεται από χαοτική ηλεκτρική δραστηριότητα. Ο πιθανός ηλεκτρφυσιολογικός μηχανισμός είναι η παραγωγή ερεθισμάτων στον κόλπο με μηχανισμό επανεισόδου. Επειδή ο φλεβόκομβος βομβαρδίζεται με σχεδόν συνεχή ερεθίσματα (ώσεις) από τον κόλπο, η κοιλιακή απάντηση είναι ακανόνιστη και συνήθως ταχεία (μερικές φορές υπερβαίνει τους 180 παλμούς ανά λεπτό). Τα συμπτώματα ποικίλουν από ήπια (αίσθημα παλμών, ζάλη, κόπωση, φτωχή ικανότητα άσκησης) ως σοβαρά (στηθάγχη, δύσπνοια, συγκοπή) και είναι συχνά σοβαρότερα σε ασθενείς με σημαντική υποκείμενη καρδιοπάθεια. Σε κάποιους ασθενείς με σύνδρομο Wolff-Parkinson-White η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να είναι υπερβολικά ταχεία και να καταλήξει σε κοιλιακή μαρμαρυγή. Σε άλλους ασθενείς, ωστόσο, μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Η κολπική μαρμαρυγη μπορεί να είναι είτε χρόνια είτε παροξυσμική. Η αντιμετώπισή της έχει τρία τμήματα: αντιπηκτική αγωγή για να μειωθεί ο κίνδυνος εμβολικών επιπλοκών, παράγοντες που δεσμεύουν τον φλεβόκομβο για να μειωθεί η κοιλιακή ανταπόκριση και αντιαρρυθμική θεραπεία για να αποκατασταθεί και να διατηρηθεί ο φυσιολογικός φλεβοκομβικός ρυθμός.

1 στους 100 ενήλικες το χρόνο παθαίνουν κολπική μαρμαρυγή και ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία.


Παθοφυσιολογία του φυσιολογικού καρδιακού παλμού

Ο καρδιακός παλμός ξεκινά από τον φυσιολογικό βηματοδότη της καρδιάς τον φλεβόκομβο, πού εντοπίζεται στον δεξιό κόλπο, δηλαδή την δεξιά άνω κοιλότητα της καρδιάς από τις τέσσερις συνολικά που υπάρχουν, τους δύο κόλπους και τις δύο κοιλίες.

O φλεβόκομβος αποτελείται από μια ομάδα κυττάρων τα οποία δημιουργούν αυτομάτως ηλεκτρική δραστηριότητα,  η οποία διασπείρεται κατά μήκος του δεξιού και αριστερού κόλπου, και προκαλεί την συστολή τους. 

Τα ερεθίσματα ταξιδεύουν προς τον κολποκοιλιακό κόμβο, ο οποίος είναι η γέφυρα πού επιτρέπει να πηγαίνουν τα ερεθίσματα από τους κόλπους στις κοιλίες. Το ερέθισμα τότε οδεύει διαμέσου των τοιχωμάτων των κοιλιών, προκαλώντας επίσης την συστολή τους. Οι συστολές των κοιλιών έχουν ως αποτέλεσμα την δημιουργία του καρδιακού παλμού, δηλαδή την ρυθμική κυκλοφορία του αίματος στο σώμα.


Παθοφυσιολογία της κολπικής μαρμαρυγής

Κολπική μαρμαρυγή είναι η αρρυθμία κατά την οποία πολλαπλά ηλεκτρικά ερεθίσματα δημιουργούνται, κυρίως, στον αριστερό κόλπο, έτσι ώστε να μην επιτρέπουν στο φλεβοκόμβο την ρυθμική διέγερση της καρδιάς. Όταν αναπτύσσεται κολπική μαρμαρυγή, οι κόλποι και οι κοιλίες συστέλλονται ακανόνιστα με αποτέλεσμα ο ρυθμός πού προκύπτει είναι αποδιοργανωμένος, ταχύς και ανώμαλος.

Η καρδιακή συχνότητα στους κόλπους μπορεί να ποικίλει από 300 έως 600 σφυγμούς το λεπτό. Επειδή ο κολποκοιλιακός κόμβος περιορίζει τον αριθμό των ερεθισμάτων που οδεύουν στις κοιλίες, η καρδιακή συχνότητα πού προκύπτει είναι ανώμαλη και κυμαίνεται περίπου από 50 σε 150 σφίξεις το λεπτό.

Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να είναι παροξυσμική, εμμένουσα ή χρόνια.


Συχνότερες αιτίες κολπικής μαρμαρυγής

· Υπέρταση και υπερτασική καρδιοπάθεια

· Βαλβιδοπάθειες

· Στεφανιαία νόσος

· Καρδιακή ανεπάρκεια

· Μυοκαρδιοπάθεια

· Συγγενείς καρδιοπάθειες

· Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

· Καρδιοχειρουργική επέμβαση

· Χρόνια νόσος των πνευμόνων

· Πνευμονική εμβολή

· Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ

· Υπερθυρεοειδισμός

· Περικαρδίτιδα

· Ρευματική βαλβιδοπάθεια

· Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου

· Διαβητική καρδιοπάθεια

· Τοξίκωση από αιθανόλη

· Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου

· Σύνδρομο ταχυκαρδίας-βραδυκαρδίας

-Σε τουλάχιστον 10% των περιπτώσεων, καμία υποκείμενη καρδιοπάθεια δεν ανευρίσκεται (ιδιοπαθής). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να σχετίζεται με αλκοόλ, κατάχρηση καφέ, ορισμένα φάρμακα, ηλεκτρολυτικές ή μεταβολικές διαταραχές ή σοβαρές λοιμώξεις ή  και καμία αιτία.

Η κολπική μαρμαρυγή στην κύηση από ρευματική στένωση αορτής αντιμετωπίζεται με διγοξίνη, β-αναστολείς, προκαϊναμίδη και κινιδίνη ή και αναστολείς ασβεστίου. Η βαρφαρίνη δεν πρέπει να χορηγείται και γίνεται υποδόρια ηπαρίνη, ενώ η ηλεκτρική ανάταξη δεν έχει παρενέργειες.


Παράγοντες κινδύνου για κολπική μαρμαρυγή

  • Υπέρταση
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας
  • Στεφανιαία νόσος
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
  • Ρευματική καρδιοπάθεια

Τα συμπτώματα της κολπικής μαρμαρυγής

· Αίσθημα παλμών με ένα ξαφνικό φούσκωμα, φτερούγισμα ή ταχυπαλμία στο στήθος.

· Ακανόνιστος σφυγμός.

· Αίσθημα εξάντλησης.

· Αίσθημα ελαφριάς κεφαλαλγίας ή λιποθυμίας ή ζάλη ή συγκοπή.

· Πόνος στο θώρακα, πίεση στο στήθος, στηθάγχη.

· Δύσπνοια, δηλαδή δυσκολία αναπνοής σε συνήθεις δραστηριότητες ή στην ηρεμία.

· Καρδιακή ανεπάρκεια.

· Υπόταση.

· Φτωχή ικανότητα άσκησης.

· Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

· Αρτηριακή εμβολή.


Κίνδυνοι από την κολπική μαρμαρυγή

-Εν αντιθέσει με την κοιλιακή μαρμαρυγή, η κολπική μαρμαρυγή δεν συνιστά άμεσο κίνδυνο για την ζωή του ασθενούς.

-Πολλοί άνθρωποι ζουν για χρόνια με κολπική μαρμαρυγή χωρίς προβλήματα. Επειδή οι κόλποι συστέλλονται γρήγορα και ανώμαλα, το αίμα δεν ρέει αρκετά γρήγορα σε αυτούς. Αυτό αυξάνει τις πιθανότητες να θρομβωθεί. Αν ο θρόμβος εξωθηθεί από την καρδιά, μπορεί να ταξιδέψει στον εγκέφαλο και να προκαλέσει εγκεφαλικό. Οι άνθρωποι με κολπική μαρμαρυγή έχουν πέντε με επτά φορές αυξημένες πιθανότητες για εγκεφαλικό από το γενικό πληθυσμό.

-Θρόμβοι μπορούν, επίσης, να εμβολισθούν και σε αλλά μέλη του σώματος (νεφροί, καρδιά, έντερο) προκαλώντας βλάβη.  Η πάθηση αυτή αποτελεί επομένως έναν σοβαρό προδιαθεσικό παράγοντα για την δημιουργία θρομβοεμβολικών εμβολικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Η χρόνια χορήγηση αντιπηκτικών μειώνει κατά 60% την πιθανότητα εγκεφαλικών επεισοδίων. Όταν χρησιμοποιούνται αντιπηκτικά, χρειάζεται συχνός έλεγχος πηκτικότητας, δεδομένου ότι τα φάρμακα αυτά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικής αιμορραγίας.

-Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί επίσης να μειώσει την αντλητική ικανότητα της καρδιάς μέχρι 20 και 30 τοις εκατό. Η κολπική μαρμαρυγή που συνδυάζεται με γρήγορη καρδιακή συχνότητα για μακρά χρονική περίοδο μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια.

-Τέλος, σε μεγάλες μελέτες έχει αποδειχθεί, ότι γενικά η χρόνια κολπική μαρμαρυγή χωρίς θεραπεία συνοδεύεται με αύξηση του κινδύνου για αιφνίδιο θάνατο.


Διαφορική διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής

  • Πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία
  • Κοιλιακή ταχυκαρδία με συχνές έκτακτες κολπικές συστολές
  • Κολπικός πτερυγισμός που είναι μια σχετική αρρυθμία στην οποία υπάρχει κανονική ηλεκτρική δραστηριότητα σε ρυθμό 250-300, που εκδηλώνεται ως πριονωτά μαρμαρυγικά κομμάτια στο ΗΚΓ. Υπάρχει, συνήθως, 2:1 ή 4:1 αγωγή μέσα από το φλεβόκομβο στην κοιλία κι έτσι ο παλμός, συχνά, είναι φυσιολογικός. Πολλοί ασθενείς έχουν και κολπική μαρμαρυγή και κολπικό πτερυγισμό. Ο κολπικός πτερυγισμός είναι πιο δύσκολο να ελεγχθεί φαρμακολογικά, αλλά ευκολότερα με την ηλεκτρική ανάταξη

Διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής

  • Ηλεκτροκαρδιογράφημα με χαμηλού εύρους μαρμαρυγικά κύματα, χωρίς ευκρινή κύματα P, ακανόνιστο, μη φυσιολογικό πρότυπο συμπλεγμάτων ORS.
  • Holter ρυθμού και μόνιτορ για διάγνωση παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής
  • Triplex καρδιάς
  • Εξετάσεις θυρεοειδικής λειτουργίας
  • Σπινθηρογράφημα αερισμού και αιμάτωσης ή πνευμονική αγγειογραφία αν υποψιάζεστε πνευμονική εμβολή
  • Διοισοφάγειο ηχοκαρδιογράφημα για την ανίχνευση θρόμβου στο ωτίο του αριστερού κόλπου και επομένως κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σε απόπειρα ανάταξης με ηλεκτρικό shock.
  • Ακτινογραφία θώρακος για έλεγχο καρδιοπνευμονικών ανωμαλιών

Η θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής

Απαιτείται νοσοκομειακή παρακολούθηση σε έντονα συμπτώματα και υπερβολικά ταχύ ρυθμό κοιλιακό και έναρξη αντιαρρυθμικής θεραπείας ή όταν η κολπική μαρμαρυγή είναι αποτέλεσμα οξέος εμφράγματος μυοκαρδίου, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, πνευμονικής εμβολής κ.ά

-Μεταβολές του τρόπου ζωής

· Περιορισμός στη λήψη αλκοόλ.

· Διακοπή καπνίσματος.

· Περιορισμός της κατανάλωσης καφέ. Μερικοί άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στην καφεΐνη και μπορεί να παρατηρήσουν περισσότερα συμπτώματα όταν χρησιμοποιούν προϊόντα όπως το τσάι, ο καφές, τα αναψυκτικά και ορισμένα φάρμακα

· Προσοχή σε φάρμακα που μπορούν να προάγουν τις αρρυθμίες.

· Χειρισμός της υποκείμενης καρδιοπάθειας.

· Προφύλαξη με αντιβιοτικά αν η κολπική μαρμαρυγή οφείλεται σε βαλβιδική καρδιοπάθεια.

-Φάρμακα

Πολλά φάρμακα είναι διαθέσιμα για την ανάκτηση και διατήρηση ενός φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού. Αυτά τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά στο 30-60% των περιπτώσεων, αλλά μπορεί να χάσουν την αποτελεσματικότητα τους με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, μερικά  αντιαρρυθμικά φάρμακα, έχουν δυνητικά σοβαρές παρενέργειες και μπορεί να δράσουν προαρρυθμικά, δηλαδή να προκαλέσουν άλλες πολύ πιο σοβαρές αρρυθμίες. 

  • Πρόσφατα δοκιμάζονται φάρμακα με αντιφλεγμονώδη δράση, όπως τα στεροειδή για την αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής.
  • Ό έλεγχος της καρδιακής συχνότητας μπορεί να γίνει με τη χορήγηση διγοξίνης ή δυο άλλων κατηγοριών φαρμάκων που ελέγχουν την καρδιακή συχνότητα, τους βήτα-αναστολείς και τους αναστολείς διαύλων ασβεστίου. Για τον έλεγχο του κοιλιακού ρυθμού τρεις κατηγορίες φαρμάκων χρησιμοποιούνται: β-αναστολείς (προπρανολόλη, μεταπρολόλη, ατενολόλη, ναδολόλη), μη διυδροπυριδινικοί αναστολείς διαύλων ασβεστίου (διλτιαζέμη και βεραπαμίλη και καρδιακές γλυκοσίδες, όπως η διγοξίνη). Η διγοξίνη είναι λιγότερο καλή στον έλεγχο της κοιλιακής ανταπόκρισης.
  • Η χημική αντιαρρυθμική θεραπεία για χημική καρδιοανάταξη και διατήρηση του φλεκομβικού ρυθμού μπορεί να είναι αποτελεσματική. Χρησιμοποιούνται τύπου ΙΑ (προκαϊναμίδη, δισοπυραμίδη, κινιδίνη), τύπου IC (φλεκαϊδίνη, προπαφαινόνη-(Rythmonorm) μόνο σε υγιείς ασθενείς με υγιείς καρδιές και τύπου ΙΙΙ (σοταλόλη, αμιοδαρόνη).
  • Σε αιμοδυναμικά επηρεασμένους ασθενείς χορηγείται ηπαρίνη ως αντιπηκτικό, ενδοφλέβια β αναστολέας ή αναστολέας διαύλων ασβεστίου και ενδοφλέβια προκαϊναμιδη ή γίνεται ηλεκτρική ανάταξη.
  • Αντιπηκτικά φάρμακα:

-Η acenocoumarol  (εμπορική ονομασία Sintrom) ή η Warfarin Sodium (Panwarfin) (ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ) χορηγούνται για να μειώσουν τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων η εγκεφαλικού. Η acenocoumarol  μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού 60-80% σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Όταν χρησιμοποιείται acenocoumarol, χρειάζονται αιματολογικές εξετάσεις για να εξασφαλιστεί, ότι η πηκτικότητα του αίματος είναι σε ασφαλές και αποτελεσματικό επίπεδο. Το  INR πρέπει να διατηρείται εντός θεραπευτικών ορίων. Συνήθως το INR πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 2-3.  Επιπροσθέτως, τα αντιπηκτικά αυτά εμφανίζουν πολλές αλληλεπιδράσεις με τροφές και φάρμακα, έχουν μεγάλο χρόνο ημισείας ζωής και καθυστερημένη έναρξη δράσης.

-Μερικοί ασθενείς μπορεί να λάβουν ασπιρίνη. 

-Ένα νέο φάρμακο αντί των κουμαρινικών είναι το dabigatran etexilate (Pradaxa) που είναι ένας από του στόματος άμεσος αναστολέας της θρομβίνης που δεν απαιτεί την παρακολούθηση του αίματος για πηκτικότητα για προσαρμογές της δόσης και δεν υπόκεινται οι ασθενείς σε διατροφικούς περιορισμούς. Έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με τη κουμαδίνη για την πρόληψη θρομβοεμβολικού επεισοδίου, με λιγότερα αιμορραγικά συμβάματα.

-Το rivaroxaban είναι αναστολέας του παράγοντα Xa, με εντυπωσιακές φαρμακολογικές ιδιότητες, όπως χορήγηση άπαξ ημερησίως, ταχεία έναρξη δράσης και προβλέψιμη φαρμακοκινητική. Είναι ισοδύναμο της κουμαδίνης για την πρόληψη αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. Επιπροσθέτως, δεν υπήρξε σημαντική διαφορά στον κίνδυνο εμφάνισης μείζονος αιμορραγικού συμβάματος.

Προσοχή!!!

Προσοχή σε αιμορραγία ενεργή. Η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει δερματική νέκρωση. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται φλεκαϊδίνη, προπαφαινόνη-(Rythmonorm) σε στεφανιαία νόσο και σε Torsade de pointes δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σοταλόλη και προκαϊναμίδη, δισοπυραμίδη και κινιδίνη γιατί γίνεται παράταση του διαστήματος QT (σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να αποφεύγονται και άλλα φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT, όπως φαινοθειαζίνες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, τερφαιναδίνη, αστεμιζόλη, ερυθρομυκίνη κ.λπ.). Επίσης, πρέπει να αποφεύγεται η υποκαλιαιμία και η υπομαγνησιαιμία. Σε Torsade de pointes αν χορηγηθούν φάρμακα που προκαλούν παράταση του OT υπάρχει κίνδυνος εξαρτώμενης ανακοπής, λόγω βραδυκαρδίας και κολπικών παύσεων. Μπορεί να απαιτηθεί βηματοδότης σε σημαντικές βραδυαρρυθμίες. Η κινιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της δακτυλίτιδας και η αμιοδαρόνη αυξάνει τα επίπεδα κινιδίνης και επιταχυνει τα αποτελέσματα της βαρφαρίνης.

-Μόνιμος διεστιακός βηματοδότης μπορεί να μειώσει την επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής σε σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου.

-Ηλεκτρική ανάταξη:

Μετατροπή και συντήρηση του φλεβοκομβικού ρυθμού.

Στη μέθοδο αυτή δίνεται ένα ηλεκτροσόκ από την επιφάνεια του θώρακα με το οποίο η αρρυθμία τερματίζεται. Με το ηλεκτρικό shock επιτυγχάνεται εκπόλωση της πλειονότητας των καρδιακών κυττάρων, εκμηδενίζονται προϋπάρχουσες διαφορές στη λειτουργική κατάσταση του μυοκαρδίου και καταστέλλεται η αυξημένη δραστηριότητα του έκτοπου βηματοδότη που ευθύνεται για την αρρυθμία.

Ο καρδιομετατροπέας είναι συγχρονισμένος με το έπαρμα R του ηλεκτροκαρδιογραφήματος και αυτό σημαίνει ότι το ηλεκτρικό shock γίνεται 0,02-0,04 δευτερόλεπτα μετά την κορυφή του R. Έτσι αποτρέπεται η πιθανότητα να πέσει η ηλεκτρική δόση στην ευάλωτη περίοδο των κοιλιών, που αντιστοιχεί στο ανιόν σκέλος του επάρματος Τ και να προκληθεί κοιλιακή ταχυκαρδία ή μαρμαρυγή. Ο απινιδωτής δεν είναι συγχρονισμένος με το έπαρμα R του ηλεκτροκαρδιογραφήματος και το ηλεκτρικό shock γίνεται σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.

Η χορήγηση ηλεκτρικού shock συνήθως έχει ελαφρές ή μηδαμινές παρενέργειες:

-Συνηθέστερη είναι η πρόκληση ελαφρού βαθμού δερματικού εγκαύματος και για λίγα λεπτά η εμφάνιση κοιλιακών συστολών.

-Συχνά παρατηρείται κοιλιακή παύση για αρκετά δευτερόλεπτα με το ηλεκτρικό shock, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου ή μαρμαρυγής των κόλπων και όταν η ηλεκτρική εκκένωση είναι μεγάλης ενέργειας.

-Σπάνιες είναι οι σοβαρές επιπλοκές, όπως η κοιλιακή μαρμαρυγή, η περιφερική εμβολή, η βλάβη της γεννήτριας εμφυτευμένου τεχνητού βηματοδότη και η βλάβη του κοιλιακού μυοκαρδίου.

-Επίσης συνιστάται να γίνεται διοισοφάγειο υπερηχοκαρδιογράφημα για τον έλεγχο τυχόν υπάρξεως θρόμβου εντός του αριστερού κόλπου. Εάν υπάρχει θρόμβος, τότε ενδείκνυται αντιπηκτική αγωγή 1-2 εβδομάδες πριν από την προσπάθεια ηλεκτρικής ανάταξης χρόνιας κολπικής μαρμαρυγής, ιδιαίτερα σε ασθενή με στένωση της μιτροειδούς, με σκοπό την αποφυγή δημιουργίας θρόμβων στους κόλπους και του κινδύνου εμβολής κατά την ανάταξη με την επαναλειτουργία του κολπικού μυοκαρδίου.

-Η κοιλιακή μαρμαρυγή από ηλεκτρικό shock παρατηρείται κυρίως σε ασθενείς με τοξικό δακτυλιδισμό και σοβαρή υποκαλιαιμία, οπότε εμφανίζεται όχι τη στιγμή του shock, αλλά λίγο αργότερα, μετά από λίγα λεπτά ή ώρες. Για την αποφυγή αυτής της επιπλοκής θα πρέπει πρώτα να διορθώνεται η υποκαλιαιμία και να αναβάλλεται η ηλεκτρική ανάταξη μις αρρυθμίας εάν ο ασθενής έχει στάθμη διγοξίνης στο αίμα πάνω από τα επιτρεπτά όρια.

Η μέθοδος αυτή γενικά απαιτεί αναισθησία, επειδή είναι επώδυνη και χρειάζεται καλή προετοιμασία με αντιπηκτικά γιατί υπάρχει κίνδυνος θρομβοεμβολικών επεισοδίων

-Κατάλυση με καθετήρα (Ablation)

Η θεραπεία κατάλυσης επιλέγεται για ασθενείς πού δεν ανέχονται τα φάρμακα η όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να διατηρήσουν φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό. Εκτομή με καθετήρα ραδιοσυχνότητας και εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη σε συμπτωματικούς ασθενείς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να παίρνουν φάρμακα.

Δυο τύποι κατάλυσης μπορούν να εφαρμοστούν. Και οι δυο εφαρμόζονται από ηλεκτροφυσιολόγο:

Απομόνωση πνευμονικών φλεβών:

Ειδικοί καθετήρες διέρχονται μέσω των φλεβών στην καρδιά. Μία βελόνα χρησιμοποιείται για να τοποθετήσει τους καθετήρες στον αριστερό κόλπο. Οι καθετήρες χρησιμοποιούνται και για τη χορήγηση ενέργειας (κατάλυση) και για τη χαρτογράφηση (ψάξιμο για ηλεκτρικά ερεθίσματα που πυροδοτούν την ανωμαλία, που προκαλεί την κολπική μαρμαρυγή). Η ενέργεια πού χορηγείται από τον καθετήρα στην περιοχή πού συνδέει τον κόλπο με την πνευμονική φλέβα προκαλεί μία κυκλική ουλή. Η ουλή σταματά όλα τα ερεθίσματα πού πυροδοτούνται μέσα στην πνευμονική φλέβα και έτσι εμποδίζει την εμφάνιση της κολπικής μαρμαρυγής. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται σε όλες τις πνευμονικές φλέβες. Ο στόχος είναι η απομόνωση μάλλον παρά η κατάλυση της εστίας πού είναι υπεύθυνη για την πυροδότηση της κολπικής μαρ­μαρυγής μέσω κυκλοτερούς αποκλεισμού της αγωγής.

Αυτή θεωρείται η πλέον μοντέρνα μέθοδος για την ριζική αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής, διότι είναι η μόνη που μπορεί να απαλλάξει τον ασθενή από την ανάγκη μακροχρόνιας χρήσης αντιπηκτικών και αντιαρρυθμικών φαρμάκων. 

Η μέθοδος αποσκοπεί στην προσπέλαση στον αριστερό κόλπο και καυτηριασμό, με ρεύμα παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιείται στους φούρνους μικροκυμάτων, εστιών οι οποίες είναι αρρυθμιογόνες. Το πρόβλημα με την μέθοδο είναι οι τεχνικές δυσκολίες και η αυξημένη πιθανότητα επιπλοκών (εως και 0.1% θεωρητική πιθανότητα θανάτου).

Κατάλυση του κολποκοιλιακού κόμβου:

Κατά την κατάλυση του κολποκοιλιακού κόμβου, μαλακά σύρματα (καθετήρες) εισάγονται δια μέσου των φλεβών από τη βουβωνική χώρα και από εκεί στην καρδιά. Ηλεκτρική ενέργεια υψηλής συχνότητας διοχετεύεται με τον καθετήρα για να καταστρέψει τον κολποκοιλιακό κόμβο. Αυτή η ενέργεια διακόπτει την οδό αγωγής μεταξύ κόλπων και κοιλιών. Επειδή ή κατάλυση προκαλεί μεγάλη επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού, ένας μόνιμος βηματοδότης πρέπει να εμφυτευτεί για να διατηρήσει έναν ικανοποιητικό καρδιακό ρυθμό. Η κατάλυση του κολποκοιλιακού κόμβου συνδυαζόμενη με την εμφύτευση βηματοδότη βελτιώνει τα συμπτώματα της κολπικής μαρμαρυγής. Εν τούτοις, η κολπική μαρμαρυγή συνεχίζεται και τα αντιπηκτικά απαιτούνται για να μειώσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού.

Η μέθοδος αυτή θεωρείται μάλλον ξεπερασμένη και η μόνη της ένδειξη είναι ασθενείς με ανθεκτική κοπλική μαρμαρυγή και πολύ ταχεία κοιλιακή ανταπόκριση, δηλαδή γρήγορο καρδιακό ρυθμό ο οποίος ευθύνεται για την δημιουργία καρδιακής ανεπάρκειας. Η εφαρμογή της μεθόδου συνεπάγεται την εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη και χορήγηση αντιπηκτικών δια βίου.

-Καρδιοχειρουργική επεμβαση σε κολπική μαρμαρυγή

Οι ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή πού δεν ανακουφίζονται με φάρμακα, παρεμβάσεις ή έχουν άλλες καταστάσεις πού απαιτούν καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι υποψήφιοι για χειρουργική θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής.

Η επέμβαση Maze είναι μια επιτυχής εγχείρηση στην οποία γίνονται μία σειρά από ακριβείς τομές στο δεξιό και αριστερό κόλπο νια να περιορίσουν τα ηλεκτρικά ερεθίσματα σε καθορισμένες οδούς για να φτάσουν τον κολποκοιλιακό κόμβο.

Μερικοί ασθενείς μπορεί να έχουν κολπική μαρμαρυγή σε συνδυασμό με άλλα καρδιακά προβλήματα (όπως βαλβιδική ή στεφανιαία νόσο), πού απαιτούν εγχείρηση. Σε αυτή την περίπτωση, ο χειρουργός μπορεί να συνδυάσει την επέμβαση Maze με την άλλη εγχείρηση για να διορθώσει την κολπική μαρμαρυγή και το καρδιολογικό πρόβλημα. Επειδή η επέμβαση αυτή συνοδεύεται από μικρή αλλά υπαρκτή θνητότητα, συνιστάται συνήθως μόνο σε άτομα τα οποία ούτως η άλλως χρειάζονται καρδιοχειρουργική επέμβαση.

Η μερική επέμβαση Maze χρησιμοποιεί παρόμοια τεχνική, με τη διαφορά ότι οι τομές γίνονται μόνο στον αριστερό κόλπο.

Νέες χειρουργικές τεχνικές χρησιμοποιούν εναλλακτικές πηγές ενέργειας (ραδιοσυχνότητα, κρυοθερμία, και μικροκύματα) για να κάνουν ελεγχόμενες τομές (παρόμοιες με εκείνες της επέμβασης Maze), για να διακόψουν τις παθολογικές οδούς αγωγής και να επαναφέρουν φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό.

Παρακολούθηση ασθενούς με κολπική μαρμαρυγή

Παρακολούθηση ασθενούς γίνεται με Holter, το INR πρέπει να είναι μεταξύ 2 και 3 και ΗΚΓ για το διάστημα QT σε αντιαρρυθμική θεραπεία. Πρόληψη γίνεται με αποφυγή αιθανόλης και σε ασθενεις με μυοκαρδιοπάθεια και καρδιακή ανεπάρκεια δεν πρέπει να γίνεται αιμοδυναμική αποσυμπίεση.


Επιπλοκές κολπικής μαρμαρυγής

  • Εμβολή
  • Περιφερικός αρτηριακός εμβολισμός
  • Βραδυαρρυθμίες και Torsade de pointes από τα αντιαρρυθμικά
  • Αιμορραγία από την αντιπηκτικη αγωγή
  • Ο κίνδυνος εγκεφαλικού είναι χαμηλός σε μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Rivaroxaban στην κολπική μαρμαρυγή

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Pradaxa σε μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή

Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

Εκτομή με καθετήρα σε κολπική μαρμαρυγή

Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

Διαιτολόγιο για τα αντιπηκτικά

Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

Βιβλιογραφία

  1. Fuster V, Rydén LE, Cannom DS et al. (2006). "ACC/AHA/ESC 2006 Guidelines for the Management of Patients with Atrial Fibrillation: a report of the American College of Cardiology/American Heart Association Task Force on Practice Guidelines and the European Society of Cardiology Committee for Practice Guidelines (Writing Committee to Revise the 2001 Guidelines for the Management of Patients With Atrial Fibrillation): developed in collaboration with the European Heart Rhythm Association and the Heart Rhythm Society". Circulation 114 (7): e257–354.
  2. Mant J, Fitzmaurice DA, Hobbs FD et al. (2007). "Accuracy of diagnosing atrial fibrillation on electrocardiogram by primary care practitioners and interpretative diagnostic software: analysis of data from screening for atrial fibrillation in the elderly (SAFE) trial". BMJ335 (7616): 380.
  3. "Atrial Fibrillation (for Professionals)". American Heart Association, Inc. 2008-12-04. 
  4. Conen D, Tedrow UB, Cook NR, Moorthy MV, Buring JE, Albert CM (December 2008). "Alcohol Consumption and Risk of Incident Atrial Fibrillation in Women". JAMA300 (21): 2489–96.
  5. Klabunde, Richard (2005). Cardiovascular Physiology Concepts. Lippincott Williams & Wilkins. pp. 25, 28. 
  6. Thrall G, Lane D, Carroll D, Lip GY (2006). "Quality of life in patients with atrial fibrillation: a systematic review". Am. J. Med.119 (5): 448.e1–19.
  7. Roy D, Talajic M, Nattel S et al. (June 2008). "Rhythm control versus rate control for atrial fibrillation and heart failure". N Engl J Med358 (25): 2667–2677.
  8. "Atrial fibrillation: national clinical guideline for management in primary and secondary care" (PDF). National Collaborating Centre for Chronic Conditions. London: Royal College of Physicians. 2006. 
  9. Northwestern Surgery for Atrial Fibrillation. Atrial Fibrillation Surgery.

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 6056 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Μαΐου 2020 18:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ερυθροβλάστωση του εμβρύου Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου, επίσης, γνωστή ως αιμολυτική νόσος του εμβρύου και του νεογέννητου, ή ερυθροβλάστωση του εμβρύου,  είναι μια αλλοανοσολογική κατάσταση που αναπτύσσεται σε ένα έμβρυο κατά ή γύρω από τη γέννηση, όταν τα μόρια IgG (ένα από τους πέντε βασικούς τύπους αντισωμάτων) που παράγονται από τη μητέρα διέρχονται από τον πλακούντα. Μεταξύ αυτών των αντισωμάτων είναι μερικά που προσβάλλουν αντιγόνα στα ερυθρά αιμοσφαίρια στην κυκλοφορία του εμβρύου, καταστρέφοντας  τα κύτταρα (αιμόλυση). Το έμβρυο μπορεί να αναπτύξει δικτυοκυττάρωση και αναιμία. Αυτή η εμβρυϊκή νόσος κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή και μπορεί να συμβεί εμβρυϊκός θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν η ασθένεια είναι μέτρια ή σοβαρή, πολλοί ερυθροβλάστες (ανώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια) υπάρχουν στο εμβρυϊκό αίμα, και γι' αυτό ονομάζεται ερυθροβλάστωση του εμβρύου.

    Igiene del moncone ombelicale 950x545

    Η εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση είναι η αιμολυτική αναιμία του εμβρύου ή του νεογνού που οφείλεται σε μητρικό αντίσωμα, το οποίο διέρχεται τον πλακούντα. Όταν είναι βαριά, η αναιμία προκαλεί εξωμυελική αιμοποίηση, δευτεροπαθή δυσλειτουργία οργάνων, καρδιακή ανεπάρκεια, ύδρωπα και θάνατο.

    Το όνομα ερυθροβλάστωση αναφέρεται στην παρουσία άωρων ερυθροκυττάρων στο περιφερικό αίμα από την υπερβολική ερυθροποίηση.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Συμβαίνει όταν το έμβρυο έχει κληρονομήσει ένα πατρικό αντιγόνο των ερυθροκυττάρων που λείπει στη μητέρα. Το αντιγόνο D του παράγοντα Ρέζους (Rh) είναι αυτό που συμμετέχει πιο συχνά.

    H συχνότητα ευαισθητοποίησης Rh (D) είναι 6,8 ανά 1000 γεννήσεις. 0,27% των γυναικών με μη συμβατό με το Rh έμβρυο εμφανίζουν αλλοανοσοποίηση. 

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου παρατηρείται συχνότερα στα γατάκια και στα πουλάρια. Έχει, επίσης, αναφερθεί σε κουτάβια. 

    Περίπου 9% των κυήσεων με ερυθροβλάστωση εμβρύου, συμβαίνουν από μία Rh-αρνητική μητέρα που κυοφορεί ένα Rh-θετικό έμβρυο.

    Με την ανοσοπροφύλαξη με χρήση ανοσοσφαιρίνης κατά Rho-D αντιγόνου, ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης ελαττώνεται σε λιγότερο από 1% των κυήσεων αυτών.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έμβρυο και νεογνό

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

    erythrovlas 8

    Παθοφυσιολογία ερυθροβλάστωσης εμβρύου

    Τα αντισώματα παράγονται όταν το σώμα εκτίθεται σε αντιγόνο που είναι ξένο στη σύνθεση του σώματος. Εάν μια μητέρα εκτίθεται σε ξένο αντιγόνο και παράγει IgG (σε αντίθεση με τα IgM που δεν διασχίζουν τον πλακούντα), τα IgG αντισώματα θα στοχεύσουν το αντιγόνο, εάν υπάρχει στο έμβρυο, και μπορεί να το επηρεάσει στη μήτρα και να παραμείνει και μετά τον τοκετό. Τα τρία πιο συνηθισμένα μοντέλα στα οποία μια γυναίκα ευαισθητοποιείται (δηλ. παράγει IgG αντισώματα κατά ενός συγκεκριμένου αντιγόνου) είναι η αιμορραγία, η μετάγγιση αίματος και η ασυμβατότητα του ABO (σύστημα ομάδων αίματος). 

    Η αιμορραγία του εμβρύου-μητέρας, η οποία είναι η κίνηση εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων κατά μήκος του πλακούντα, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της άμβλωσης, σε έκτοπη εγκυμοσύνη, σε τοκετό, σε ρήξη του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συχνά προκαλείται από τραύμα) ή ιατρικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που παραβιάζουν το μητρικό τείχος. Σε επακόλουθες κυήσεις, εάν υπάρχει παρόμοια ασυμβατότητα στο έμβρυο, αυτά τα αντισώματα μπορούν στη συνέχεια να διασχίσουν τον πλακούντα στην εμβρυϊκή κυκλοφορία του αίματος για να προσκολληθούν στα ερυθρά αιμοσφαίρια και να προκαλέσουν την καταστροφή τους (αιμόλυση). Αυτή είναι μια σημαντική αιτία της αιμολυτικής αναιμίας νεογέννητου, επειδή το 75% των εγκυμοσύνης οδηγεί σε κάποια επαφή μεταξύ εμβρυϊκού και μητρικού αίματος, και το 15-50% των γυναικών με εγκυμοσύνη έχουν αιμορραγίες με πιθανότητα ανοσοποίησης. Η ποσότητα του εμβρυϊκού αίματος που απαιτείται για να προκαλέσει ευαισθητοποίηση στη μητέρα εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου και κυμαίνεται από 0,1 mL έως 30 mL.

    Η γυναίκα μπορεί να έχει λάβει θεραπευτική μετάγγιση αίματος. Το σύστημα ομάδας αίματος ABO και το αντιγόνο D  του συστήματος αίματος Rhesus (Rh) είναι ρουτίνα πριν από τη μετάγγιση. Έχουν γίνει προτάσεις ότι σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης ή σε νεαρά κορίτσια δεν θα πρέπει να χορηγείται μετάγγιση με αίμα θετικό σε Rhc ή θετικό αίμα Kell1 για να αποφευχθεί πιθανή ευαισθητοποίηση. Η ερυθροβλάστωση εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκληθεί από αντισώματα σε μια ποικιλία άλλων αντιγόνων του συστήματος ομάδων αίματος, αλλά τα Kell και Rh είναι τα πιο συχνά απαντώμενα. 

    Το τρίτο μοντέλο ευαισθητοποίησης μπορεί να συμβεί σε γυναίκες τύπου αίματος Ο. Η ανοσοαπόκριση στα αντιγόνα Α και Β, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, συνήθως οδηγεί στην παραγωγή αντισωμάτων IgM ή IgG αντι-Α και αντι-Β νωρίς στη ζωή. Οι γυναίκες τύπου αίματος Ο είναι πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες των τύπων Α και Β στην παραγωγή αντισωμάτων IgG αντι-Α και αντι-Β, και αυτά τα αντισώματα IgG είναι ικανά να διασχίσουν τον πλακούντα. Για άγνωστους λόγους, η συχνότητα εμφάνισης μητρικών αντισωμάτων έναντι αντιγόνων τύπου Α και Β του τύπου IgG που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν αιμολυτική νόσο του νεογέννητου είναι μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη συχνότητα εμφάνισης της «νόσου ΑΒΟ». Περίπου το 15%, όσων εγκυμονούν περιλαμβάνει μητέρα τύπου Ο και παιδί τύπου Α ή τύπου Β. Μόνο το 3% αυτών των κυήσεων οδηγεί σε αιμολυτική ασθένεια λόγω ασυμβατότητας A / B / O. Σε αντίθεση με τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων Α και Β, τα αντισώματα Rhesus γενικά δεν παράγονται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά αντιγόνα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασυμβατότητα ABO και ασυμβατότητα Rh, ο κίνδυνος αλλοανοσοποίησης μειώνεται επειδή τα ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου απομακρύνονται από τη μητρική κυκλοφορία λόγω αντισωμάτων αντι-ΑΒΟ προτού μπορέσουν να προκαλέσουν αντίδραση κατά του Rh. 

    Ειδικά αντισώματα

    Η ερυθροβλάστωση του εμβρύου αντιπροσωπεύει διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος για το έμβρυο ή κάποια άλλη μορφή εξασθένησης της ανοσοποιητικής αντοχής της εγκυμοσύνης. Διάφοροι τύποι ερυθροβλάστωσης του εμβρύου ταξινομούνται ανάλογα με το αλλοαντιγόνο που προκαλεί την απόκριση. Οι τύποι περιλαμβάνουν τους συνδυασμούς ABO, anti-RhD, anti-RhE, anti-Rhc, anti-Rhe, anti-RhC, multiantigen και anti-Kell.

    erythrovlas 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Τα σημεία της αιμολυτικής νόσου του νεογέννητου περιλαμβάνουν μια θετική άμεση δοκιμή Coombs (που ονομάζεται, επίσης, δοκιμή άμεσης συγκόλλησης), τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης του ομφάλιου λώρου και την αιμολυτική αναιμία. Είναι πιθανό για ένα νεογέννητο με αυτήν την ασθένεια να έχει ουδετεροπενία και νεογνική αλλοάνοσο θρομβοπενία, επίσης. Η αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Μετά τον τοκετό η χολερυθρίνη δεν καθαρίζεται πλέον (μέσω του πλακούντα) από το αίμα του νεογνού και τα συμπτώματα του ίκτερου (κιτρινωπό δέρμα και κίτρινος αποχρωματισμός του λευκού των ματιών ή ίκτερος) αυξάνονται εντός 24 ωρών μετά τη γέννηση.  

    • Ωχρότητα
    • Αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Ηπατομεγαλία
    • Σπληνομεγαλία
    • Ασκίτης
    • Υπόταση - Καταπληξία
    • Οίδημα ανά σάρκα/ύδρωπας
    • Ίκτερος νεογνού 
    • Πορφύρα/αιμορραγική διάθεση
    • Ενδομήτριος θάνατος του νεογνού

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Μητρική ισοανοσοποίηση στο Rh αντιγόνο από μετάγγιση Rh θετικού αίματος
    • Μητρική ισοανοποίηση από την έκθεση σε Rh αντιγόνα του εμβρύου σε προηγούμενη, ή στην παρούσα κύηση
    • Μητρική ισοανοποίηση σε άλλα ερυθροκυτταρικά αντιγόνα (Kell, Duffy, Kidd, M, S, Diego, κλπ) συμβαίνει, σπανίως, αλλά μπορεί να προκαλέσει βαρειά νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Προηγούμενη μετάγγιση με ασύμβατο αίμα 
    • Κάθε προηγούμενη Rh-θετική εγκυμοσύνη (έμβρυο) σε Rh-αρνητική μητέρα
    • Χωρίς προφυλακτική ανοσοθεραπεία (Rh ανοσοσφαιρίνη), ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης στον παράγοντα Rh είναι 16% κατά τη διάρκεια ή μετά τελειόμηνη εγκυμοσύνη, 3% σε περίπτωση αυτόματης έκτρωσης και 5-6% σε προκλητή έκτρωση
    • Ευαισθητοποίηση μετά από έκθεση στο αίμα του εμβρύου μπορεί να συμβεί, επίσης, με έκτοπη εγκυμοσύνη, αμνιοκέντηση, δειγματοληψία χοριονικών λαχνών, τραυματισμό ή άλλους χειρισμούς του πλακούντα, πρόπτωση πλακούντα
    • Προφύλαξη με ανοσοσφαιρίνη κατά του παράγοντα Rh μειώνει πάρα πολύ, αλλά δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο

    erythrovlas 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Αναιμία από απώλεια αίματος του εμβρύου
    • Μετάγγιση διδύμου σε δίδυμο
    • Αρτηριοφλεβώδεις ή καρδιακές ανωμαλίες 
    • Κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες 
    • Αιμολυτική αναιμία φαρμακευτικής αιτιολογίας
    • Μη ανοσολογικής αιτιολογίας εμβρυϊκός ύδρωπας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (καθορισμός αντισώματος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
    • Άμεση δοκιμασία Coombs στο έμβρυο ή στο νεογνό 
    • Αναιμία εμβρύου ή νεογνού
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά στο επίχρισμα περιφερικού αίματος 
    • Υπερχολεθριναιμία (έμμεσου τύπου)
    • Θρομβοπενία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγούμενη χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) ασθενώς θετική έμμεση δοκιμασία Coombs στη μητέρα και άμεση δοκιμασία Coombs στο νεογνό/βρέφος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρική υπερπλασία του μυελού των οστών
    • Εξωμυελική αιμοποίηση
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Καρδιομεγαλία
    • Πνευμονικές αιμορραγίες
    • Διόγκωση, οίδημα του πλακούντα

    erythrovlas6

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Αύξηση χολερυθρίνης αμνιακού υγρού 
    • Ταυτοποίηση του πατρικού αίματος μπορεί να αποκλείσει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία μπορεί να καταδείξει ηπατομεγαλία, διόγκωση κοιλίας με ασκίτη ή σημεία ύδρωπα
    • Μελέτες αιματικής ροής του εμβρύου με Doppler είναι ακόμη πειραματικές στην αξιολόγηση του βαθμού αναιμίας του εμβρύου
    • Το έμβρυο μπορεί να έχει σοβαρή νόσο ακόμη και αν δεν έχει ύδρωπα, η υπερηχοτομογραφία δεν αρκεί για την λήψη αποφάσεων για ιατρική παρέμβαση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αμνιοκέντηση
    • Δειγματοληψία αίματος ομφαλίου λώρου

    326995326b65bbf2238430f2d9996e90 666x399

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι εγκυμοσύνες αυτές αντιμετωπίζονται σε τριτοβάθμιο κέντρο νοσηλείας, κυρίως, εξαιτίας της ειδικής και μερικές φορές επικίνδυνης θεραπείας που πρέπει να λάβουν
    • Ο τοκετός πρέπει να γίνει σε κέντρο που μπορεί να χορηγήσει μεταγγίσεις ακόμη και αν δεν αναμένεται σοβαρή προσβολή του νεογνού 
    • Νεογνά με μέτρια ή βαριά νόσο χρειάζονται νοσηλεία σε εντατική μονάδα νεογνών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής η θεραπέια του νεογνού περιλαμβάνει:

    • Φωτοθεραπεία. Συνιστάται έκθεση σε υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) όταν η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι 3 ή μεγαλύτερη. Μερικοί γιατροί τη χρησιμοποιούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό μετατρέπει τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη σε συζευγμένη μορφή που είναι ευκολότερο για το βρέφος να καθαρίσει.
    • Μετάγγιση μετά τον τοκετό. Οι οξείες αντιδράσεις αιμολυτικής μετάγγισης μπορεί να είναι είτε ανοσομεσολαβούμενες είτε όχι. Ενδοαγγειακή αιμόλυση που προκαλείται από συμπλήρωμα. Αιμολυτικές αντιδράσεις που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό που προκαλούνται από IgG, Rh, Kell, Duffy ή άλλα αντισώματα εκτός ΑΒΟ, συνήθως, οδηγούν σε εξωαγγειακή δέσμευση, μειωμένη επιβίωση μεταγγισμένων ερυθρών κυττάρων και σχετικά ήπιες κλινικές αντιδράσεις. λόγω ανοσοαιμόλυσης. Μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που δεν έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα με συνήθεις εργαστηριακές διαδικασίες. 
    • Αφαιμαξομετάγγιση. Χρησιμοποιείται όταν η χολερυθρίνη φτάνει είτε στις γραμμές υψηλού είτε μεσαίου κινδύνου. Η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι > 4 και είναι, επίσης, ενδεικτική της ανάγκης για μετάγγιση ανταλλαγής.
    • Διουρητικά και διγοξίνη για τον ύδρωπα 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Ενδομητρική μετάγγιση. Ενδοαγγειακή προπέλαση μέσω της ομφαλικής φλέβας προτιμάται από την ενδοπεριτοναϊκή προσπέλαση και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότερη
    • Διουρητικά, ινότροπα κλπ., μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με τις μεταγγίσεις στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας του νεογνού
    • Προμεθαζίνη, ανοσοσφαιρίνη, κορτικοστεροειδή και πλασμαφαίρεση έχουν δοκιμασθεί σαν εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
    • IVIG - Η ανοσοσφαιρίνη IVIG έχει χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ερυθροβλάστωσης εμβρύου. Χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στο anti-D, αλλά και στο anti-E. Η IVIG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ανάγκης για μετάγγιση και για τη μείωση της διάρκειας της φωτοθεραπείας. Σε ισοανοσο αιμολυτική νόσο, συνιστάται η χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαιρίνης (0,5-1 g / kg σε διάστημα 2 ωρών) εάν η ολική χολερυθρίνη αυξάνεται παρά την εντατική φωτοθεραπεία ή το επίπεδο επίπεδο ολικής χολερυθρίνης είναι εντός 2 έως 3 mg / dL (34- 51 μmol / L) του επιπέδου ανταλλαγής. Εάν είναι απαραίτητο, αυτή η δόση μπορεί να επαναληφθεί σε 12 ώρες και τα οφέλη υπερβαίνουν τις βλάβες. Η ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για μεταγγίσεις σε αιμολυτικό Rh και ABO ασθένεια. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Τίτλοι αντισώματος πρέπει να μετρώνται κάθε λίγες βδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένας τίτλος >1:16 δείχνει την ανάγκη για παραπέρα έλεγχο
    • Περιοδική αμνιοκέντηση για φωτομετρικό προσδιορισμό επιπέδων χολερυθρίνης αμνιακού υγρού σε εγκυμονούσες με αυξημένα επίπεδα αντι-Rh αντισώματος. Το αποτέλεσμα αντικατροπτίζει την έκταση της βρεφικής αιμόλυσης και την ανάγκη για δειγματοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Διαδερμική αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο (ομφαλοκέντηση) για την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου και εκτίμηση αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και παρουσία ερυθροβλαστών
    • Έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου/υπερηχοτομογραφία για την εκτίμηση του εμβρύου
    • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης του εμβρυϊκού πνεύμονα

    erythrovlas 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας Rho (D), η ανοσοσφαιρίνη Rho (D) χορηγείται για την πρόληψη της ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκρίσιμη ανοσοθεραπεία για άλλες ασυμβατότητες ομάδων αίματος. 

    IVIG - Η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη IVIG σημαίνει ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προηγούμενης απώλειας, υψηλών μητρικών τίτλων, γνωστών επιθετικών αντισωμάτων και σε περιπτώσεις όπου η θρησκεία εμποδίζει τη μετάγγιση αίματος.  Η εμβρυϊκή θνησιμότητα μειώνεται κατά 36% στην ομάδα IVIG. Η IVIG και η πλασμαφαίρεση μαζί έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Η πλασμαφαίρεση στοχεύει στη μείωση του τίτλου της μητέρας με άμεση αντικατάσταση πλάσματος και φυσική αφαίρεση αντισώματος. Η πλασμαφαίρεση και το IVIG μαζί μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν σε γυναίκες με προηγούμενα ωοσούντα έμβρυα και απώλειες εμβρύων.

    Η ενδομήτρια μετάγγιση (IUT) γίνεται είτε με ενδοπεριτοναϊκή μετάγγιση (IPT) είτε με ενδοφλέβια μετάγγιση (IVT). Η IVT προτιμάται από την IPT. Η IUT γίνΕται μόνο έως 35 εβδομάδες. Μετά από αυτό, ο κίνδυνος IUT είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο μετάγγισης μετά τη γέννηση. 

    Στεροειδή - Τα στεροειδή μερικές φορές χορηγούνται στη μητέρα πριν από τη IUT και τον πρόωρο τοκετό για να ωριμάσουν τους πνεύμονες του εμβρύου. 

    Φαινοβαρβιτάλη - Η φαινοβαρβιτάλη χορηγείται μερικές φορές στη μητέρα για να βοηθήσει στην ωρίμανση του εμβρυϊκού ήπατος και στη μείωση της υπερχολερυθριναιμίας. 

    Πρόωρος τοκετός - Η παράδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί οποτεδήποτε μετά την ηλικία της βιωσιμότητας. Είναι δυνατός ο τοκετός έκτακτης ανάγκης λόγω αποτυχημένου IUT.

    Μητέρες με αρνητικό ρέζους που είναι έγκυες με ένα βρέφος θετικό, λαμβάνουν ανοσοσφαιρίνη Rho (D) (RhIG ή RhoGam) σε 28 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στις 34 εβδομάδες και εντός 48 ωρών μετά τον τοκετό για την αποφυγή ευαισθητοποίησης στο αντιγόνο D. . Λειτουργεί δεσμεύοντας τυχόν ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου με το αντιγόνο D, προτού η μητέρα μπορέσει να προκαλέσει ανοσοαπόκριση και να σχηματίσει αντι-D IgG. Ένα μειονέκτημα στη χορήγηση πριν από τον τοκετό του RhIG είναι ότι προκαλεί μια θετική εξέταση αντισώματος κατά τη δοκιμή της μητέρας, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί από τις φυσικές ανοσολογικές αποκρίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή αντισωμάτων. Ο κίνδυνος ισοανοσοποίησης είναι περίπου 17%. με σωστή χορήγηση, ο κίνδυνος μειώνεται σε λιγότερο από 0,1-0,2%. 

    • Αντι- Rh(D) ανοσοσφαιρίνη δίνεται προφυλακτικά για απευαισθητοποίηση των Rh-αρνητικών εγκύων γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο
    • Τεχνητή σπερματέγχυση από δότη Rh-αρνητικό σε γυναίκα που έχει σύζυγο Rh-θετικό, περιμένει παιδί Rh-θετικό, είναι, δηλαδή, ισοανοσοποιημένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Δυσχέρεια του εμβρύου που απαιτεί επείγοντα προκλητό τοκετό
    • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ)
    • Απώλεια εμβρύου μετά αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Απώλεια εμβρύου μετά ενδομητρική μετάγγιση 
    • Ασφυξία 
    • Νεογνική αιμολυτική αναιμία ήπια ή βαριά
    • Νεογνική αναιμία από καταστολή του μυελού μετά ενδομητρική μετάγγιση
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καταπληξία
    • Νεογνικός ίκτερος ήπιος ή σοβαρός
    • Πυρηνικός ίκτερος

    erythrovlas 3

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το 50% των νεογνών που προσβάλλονται έχουν ήπια νόσο και δεν απαιτούν ειδική θεραπεία (ή θεραπεία της αναιμίας και του ίκτερου μόνο μετά τον τοκετό) και συνήθως, γεννώνται σχεδόν τελειόμηνα
    • Το 30% έχει μέτριας βαρύτητας νόσο με αναιμία και ηπατομεγαλία. Αυτά απαιτούν στενή παρακολούθηση της εγκυμοσύνης για σημεία επιδείνωσης που ίσως επιβάλλουν πρόκληση πρόωρου τοκετού (μετά 32-34 εβδομάδες) ή ενδομητρική μετάγγιση πριν απ' αυτή την ηλικία κύησης. Μετά τον τοκετό αφαιμαξομεταγγίσεις είναι δυνατό να θεραπεύσουν την αναιμία και τον ίκτερο
    • Το 20% έχει βρεφικό ύδρωπα, απαιτείται ενδομήτρια μετάγγιση και πρόκληση τοκετού μεταξύ 32ης και 3ης εβδομάδας
    • Η βαρύτητα της νόσου τείνει να χειροτερεύει μελλοντικές εγκυμοσύνης όταν υπάρχει ασυμβατότητα Rh
    • Ύδρωπας του εμβρύου σημαίνει χειρότερη πρόγνωση 
    • Χωρίς θεραπεία η συνολική περιγεννητική θνησιμότητα του εμβρύου αγγίζει το 30%
    • Με κατάλληλη παρακολούθηση και θεραπεία τα πιο πολλά νεογνά αναρρώνουν πλήρως ακόμη και αυτά που απαιτούν ενδομήτρια μετάγγιση

    Παιδιατρικό: Προσβάλει αποκλειστικά έμβρυα και νεογνά 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    img 9466

    Διαβάστε, επίσης,

    Θαλασσαιμία

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Ποιος σκληρυντικός παράγοντας είναι καλύτερος για την πλευροδεσία

    Πλευροδεσία είναι η διαδικασία κατά την οποία, με τη χρήση χημικού παράγοντα, προκαλείται άσηπτη φλεγμονή μεταξύ των δύο πετάλων του υπεζωκότα. 

    Άρα με τον όρο πλευροδεσία ή πλευρόδεση, εννοούμε την προκλητή δημιουργία σταθερών συνδέσεων, μεταξύ της εξωτερικής επιφάνειας του πνευμονικού παρεγχύματος και της εσωτερικής επιφάνειας του θωρακικού κλωβού, με αποτέλεσμα ουσιαστικά την εξάλειψη της υπεζωκοτικής κοιλότητας, με σκοπό την αποφυγή συλλογής υγρού ή αέρα εντός αυτής. Ανάλογα με την τεχνική που εφαρμόζεται, τις περισσότερες φορές δημιουργούνται στερεές συνδέσεις μεταξύ των δύο πετάλων του υπεζωκότα (τοιχωματικός και σπλαχνικός), ενώ σε άλλες περιπτώσεις, μεταξύ σπλαχνικού υπεζωκότα και έσω θωρακικής περιτονίας.

    Για την επιτυχή επίτευξη της πλευροδεσίας θα πρέπει να επιτελεστούν στην υπεζωκοτική κοιλότητα οι εξής κατά σειρά διαδικασίες:

    • στενή και πλήρης επαφή της εξωτερικής επιφάνειας του πνεύμονα με την εσωτερική επιφάνεια του θωρακικού κλωβού
    • πρόκληση διάχυτης φλεγμονής στις δύο επιφάνειες
    • ενεργοποίηση πηκτικού μηχανισμού
    • αναστολή ή μείωση του ινωδολυτικού μηχανισμού
    • δημιουργία συμφύσεων από ινική
    • προσέλκυση και ενεργοποίηση ινοβλαστών
    • παραγωγή και εναπόθεση κολλαγόνου
    • δημιουργία σταθερών συμφύσεων 

    pleurodesis 1

    Σκοπός της πλευροδεσίας είναι να ανακουφίσει τον ασθενή από τη δύσπνοια και τον πόνο που προκαλεί η συνεχής παραγωγή πλευριτικού υγρού και να τον απαλλάξει από την ανάγκη συχνών εκκενωτικών παρακεντήσεων, οι οποίες, όταν επαναλαμβάνονται τακτικά, προκαλούν επιπλοκές.

    Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί, επίσης, και στην περίπτωση του αυτόματου πνευμοθώρακα (αέρας μεταξύ των πετάλων του υπεζωκότα) και είναι μόνιμη και ριζική θεραπεία της πάθησης αυτής.

    Εφόσον η αιτία της πλευρίτιδας είναι κακοήθης, γίνεται χημική πλευροδεσία, που συνίσταται στην εισαγωγή στη θωρακική κοιλότητα, για παράδειγμα στείρου ταλκ (french talk). Το ταλκ προκαλεί κοκκιωματώδη φλεγμονή και φέρνει σε μόνιμη επαφή τα δύο πέταλα του υπεζωκότα μεταξύ τους, ώστε να μην μπορεί να παραχθεί πλέον το υγρό, που ταλαιπωρεί τον ασθενή και συχνότατα προκαλεί δύσπνοια και πόνο.

    Παρόμοια είναι η τεχνική και στην περίπτωση του αυτόματου πνευμοθώρακα, όπου και πάλι γίνεται έγχυση στείρου ταλκ και με το τρόπο αυτό αποτρέπεται η δημιουργία πνευμοθώρακα.

    Ενδείξεις πλευροδεσίας

    Κακοήθεις πλευρίτιδες

    Μη Κακοήθεις πλευρίτιδες 

    Πνευμοθώρακας: Πρωτοπαθής & Δευτεροπαθής

    xhmikh pleurodesia 1

    Κατά τα τελευταία 70 χρόνια, πολλοί παράγοντες χρησιμοποιούνται ενδοπλευρικά σε μια πλευροδεσία:

    Ραδιοϊσότοπα

    Κινακρίνη

    Χημειοθεραπευτικά φάρμακα (μουστάρδα αζώτου, μπλεομυκίνη, μιτοξαντρόνη)

    Παράγωγα τετρακυκλίνης (τετρακυκλίνη, δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη)

    Τάλκης

    Ερυθρομυκίνη

    Υδροξείδιο του νατρίου

    Νιτρικός άργυρος

    Ιωδοποβιδόνη

    Corynebacterium parvum ένα ανοσοδιεγερτικό που λαμβάνεται από τον Streptococcus pyogenes.

    Ο μηχανισμός για την πλευρόδεση με τους περισσότερους από τους παράγοντες που αναφέρονται παραπάνω πιστεύεται ότι είναι ο ακόλουθος: ένας παράγοντας εγχέεται στον υπεζωκοτικό χώρο ο οποίος τραυματίζει τα μεσοθηλιακά κύτταρα που ευθυγραμμίζουν τον υπεζωκοτικό χώρο. Ως αποτέλεσμα του τραυματισμού, φλεγμονή του υπεζωκότα αναπτύσσεται, συνήθως, σε συνδυασμό με υπεζωκοτική συλλογή. Εάν ο τραυματισμός είναι αρκετά σοβαρός, η προκύπτουσα φλεγμονή θα οδηγήσει στο σχηματισμό κολλαγόνου και ο σπλαχνικός και βρεγματικός υπεζωκότας θα κολλήσουν.

    Στη δεκαετία του 1960 και του 1970 οι αντινεοπλαστικοί παράγοντες ήταν οι πιο δημοφιλείς παράγοντες.

    Η μουστάρδα αζώτου χρησιμοποιήθηκε πιο συχνά και ήταν αποτελεσματική σε ποσοστό έως και 87% των ασθενών. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η αποτελεσματικότητα των αντινεοπλασματικών παραγόντων οφειλόταν στα αντικαρκινικά τους αποτελέσματα. Ωστόσο, στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι όταν γίνεται η πλευροδεσία συνεχίζει να υπάρχει ο όγκος και η επιτυχία της σκλήρυνσης οφείλεται στα ινωτικά αποτελέσματα των φαρμάκων.

    Τα τελευταία χρόνια, η μπλεομυκίνη είναι ο αντινεοπλασματικός παράγοντας που χρησιμοποιείται πιο συχνά για την πλευροδεσία, αλλά έχει παρενέργειες και δεν έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα.

    Η μιτοξαντρόνη είναι ένας άλλος αντινεοπλασματικός παράγοντας που έχει χρησιμοποιηθε. Δεν συνιστάται, διότι οι δόσεις είναι αρκετά υψηλές για την πλευροδεσία και προκαλούν μυοκαρδιοπάθεια.

    Από όλα τα αντινεοπλαστικά, η μουστάρδα αζώτου σε δόση 0,8 mg / kg είναι η πιο αποτελεσματική στην παραγωγή πλευροδεσίας, αλλά έχει παρενέργειες.

    Συνεπώς, τα ινωτικά αποτελέσματα και όχι τα αντινεοπλασματικά αποτελέσματα των παραγόντων είναι υπεύθυνα για την πρόκληση της πλευροδεσίας.

    Άλλες ουσίες, όπως, η τάλκη, η τετρακυκλίνη και η κινακρίνη χρησιμοποιούνται για την πλευροδεσία.

    Στη δεκαετία του 1980 η τετρακυκλίνη ήταν ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος παράγοντας. Η δοξυκυκλίνη και η μινοκυκλίνη είναι συγκρίσιμα ως προς την αποτελεσματικότητα με την τετρακυκλίνη.

    Η χρήση τάλκης ως παράγοντας πλευροδέσεως αυξήθηκε ραγδαία. Πράγματι, είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιείται πιο συχνά για την πλευροδεσία αυτή τη στιγμή.

    Το ταλκ μπορεί να χορηγηθεί είτε ως αεροζόλ (σκόνη) είτε ως εναιώρημα (πολτός).

    Το Talc είναι η επιλογή πολλών ιατρών επειδή είναι φθηνό, ευρέως διαθέσιμο και θεωρείται ο πιο αποτελεσματικός παράγοντας. Το κύριο πρόβλημα με τον τάλκη είναι ότι μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS), το οποίο είναι θανατηφόρο σε περίπου το ένα τοις εκατό των ασθενών που το λαμβάνουν ενδοπλευρικά. Ο μηχανισμός για το ARDS οφείλεται στη συστηματική απορρόφηση μικρών σωματιδίων ταλκ. Ο πλήρης έλεγχος του πλευριτικού υγρού με ταλκ είναι μόνο στο 52%. Επομένως, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες.

    Υπάρχουν δύο άλλοι παράγοντες που είναι φθηνοί και ευρέως διαθέσιμοι που μπορεί να αποδειχθούν εξαιρετικοί παράγοντες για την πλευρίωση: ο νιτρικός άργυρος καιη  ιωδοποβιδόνη.  20 ml νιτρικού αργύρου 0,5% και 20 ml ιωδοποβιδόνης 10% συν 80 ml φυσιολογικού ορού έχει ως αποτέλεσμα τον πλήρη έλεγχο της συλλογής  (96%).

    Λόγω του ότι η ενδοπλευρική έγχυση ταλκ μπορεί να προκαλέσει ARDS και το γεγονός ότι δεν είναι πιο αποτελεσματικό από τους άλλους παράγοντες η δοξυκυκλίνη 500 mg, ο νιτρικό άργυρος και η ιωδοποβιδόνη θεωρούνται τα καλύτερα.

    pleurodesis 3

    Οδηγίες για την πλευροδεσία με ταλκ

    Το σκεύασμα διατίθεται σε αποστειρωμένη συσκευασία σε γυάλινο φιαλίδιο με περιεκτικότητα 4gr talc ανά flacon.

    24 ώρες πριν την χρήση πρέπει να έχει προηγηθεί παροχέτευση της θωρακικής κοιλότητας.

    Το talc διαλύεται σε 50ml φυσιολογικού ορού και μετά από καλή ανάδευση αφαιρείται το πώμα του φιαλιδίου και γίνεται αναρρόφηση με σύριγγα των 60ml.

    Το περιεχόμενο της σύριγγας εγχύεται διαμέσου του σωλήνα παροχέτευσης με σταθερό ρυθμό. Κατά το τέλος της έγχυσης εμβολίζουμε 5-10ml φυσιολογικού ορού και 10ml αέρα για τον επιμελή καθαρισμό του σωλήνα παροχέτευσης μετά την διαδικασία.

    Στη συνέχεια φράζουμε τον σωλήνα παροχέτευσης για 4-6 ώρες και ο ασθενής ανά τακτά χρονικά διαστήματα 30 λεπτά αλλάζει θέσεις σώματος για την σωστή κατανομή του διαλύματος.

    Ύστερα από διάστημα 6 ωρών ανοίγουμε τον παροχετευτικό σωλήνα και παρατηρούμε την συλλογή υγρού για τις επόμενες 14 – 18 ώρες.

    Εάν η συλλογή υγρού είναι μικρότερη των 150 ml η παροχέτευση αφαιρείται και γίνεται σύγκλιση του τραύματος.

    Ήπια καταστολή με χορήγηση πεθιδίνης 50mg ενδομυϊκός μισή ώρα πριν την έγχυση και 40mgr μεθυλπρεζονόλης ενδοφλεβίως κατά την διάρκεια, δίνονται.

    Ο ασθενής καλύπτεται με χορήγηση αντιβιοτικού ευρέως φάσματος

    Δοσολογία Αποστειρωμένου Τάλκη

    Βάρος σώματος mgr ανά κιλό/Συνιστώμενη δόση

    40Κg 75mgr / Kg 3gr
    50Κg 75mgr / Kg 3.75gr
    60Κg 75mgr / Kg 4.5gr
    70Κg 75mgr / Kg 5.25gr

    Οι επιπλοκές της πλευροδεσίας είναι: το θωρακικό άλγος, ο πυρετός, η δύσπνοια, η πνευμονία, το εμπύημα, η εγκυστωμένη πλευριτική συλλογή, η λοίμωξη τραύματος, το ARDS και η ηπατική δυσλειτουργία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

     iosinophiliki pneumonia 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πότε να χορηγείτε οξυγόνο στον πνευμοθώρακα

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Πλευρίτιδα

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

     

  • Καθυστερήστε τα γηρατειά Καθυστερήστε τα γηρατειά

    Πώς να διατηρηθείτε Νέοι, Δραστήριοι και Ελκυστικοί

    Καθυστερήστε τα γηρατειά...

    Η γήρανση οφείλεται στον εκφυλισμό των κυττάρων μας. Το σώμα μας είναι φτιαγμένο από εκατομμύρια τέτοιων κυττάρων που το καθένα έχει ζωή δύο ετών, ή και λιγότερο. Όμως, πριν πεθάνει ένα κύτταρο αναπαράγεται. Τότε λοιπόν, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, γιατί δεν είμαι σήμερα, όπως ήμουν πριν δέκα χρόνια; Ο λόγος είναι ότι με κάθε αναπαραγωγή, το κύτταρο υφίσταται κάποιες αλλαγές και εκφυλίζεται.

    Έτσι, καθώς τα κύτταρα μας αλλάζουν, εκφυλίζονται, εμείς γερνάμε.

     την γήρανση με 5 βότανα 1

    Μπορείτε να δείχνετε και να νιώθετε έως δεκαπέντε χρόνια νεότεροι

    Τα εκφυλισμένα κύτταρα μπορούν να αναζωογονηθούν, αν τροφοδοτηθούν με ουσίες που τα τρέφουν άμεσα, όπως τα νουκλεϊνικά οξέα. Το DNA (δεσοξυριβονουκλεϊνικό οξύ) και το RNA (ριβονουκλεϊνικό οξύ) είναι τα νουκλεϊνικά οξέα μας. Το DNA αποτελεί, βασικά, τροφή για τα νέα κύτταρα: στέλνει μόρια RNA, για να κατασκευάσουν. Όταν το DNA πάψει να δίνει εντολές στο RNA, σταματά η δημιουργία νέων κυττάρων, καθώς και η ζωή. Βοηθώντας, απλώς, το σώμα σας να παίρνει τις σωστές δόσεις νουκλεϊνικών οξέων, μπορείτε να νιώθετε και να δείχνετε 15 χρόνια νεότεροι από την πραγματική σας ηλικία.

    χρειαζόμαστε 1 εώς 1 1/2g νουκλεϊνικών οξέων ημερησίως. Αν και το σώμα μπορεί να παράγει τα δικά του νουκλεϊνικά οξέα, αυτά διασπώνται γρήγορα σε λιγότερο χρήσιμες ενώσεις και πρέπει να υποστηρίζονται από εξωτερικές πηγές, αν θέλουμε να αναχαιτιστεί, ή ακόμα και να αντιστραφεί η διαδικασία της γήρανσης. 

    Τροφές πλούσιες σε νουκλεϊνικά οξέα είναι το φύτρο σιταριού, τα δημητριακά, το σπανάκι, τα σπαράγγια, τα μανιτάρια, τα ψάρια (σαρδέλες, σολομός και αντζούγιες), το συκώτι του κοτόπουλου, η βρώμη και τα κρεμμύδια. Θα πρέπει να καταναλώνονται εφτά φορές την εβδομάδα θαλασσινά, με δυο ποτήρια βιολογικό γάλα, ένα ποτήρι χυμό φρούτων ή λαχανικών και τέσσερα ποτήρια νερό ημερησίως.

    Μετά από δύο μόνο μήνες συμπληρωμάτων και διατροφής με RNA, DNA, οι ασθενείς αποκτούν μεγαλύτερη ζωτικότητα και οι ρυτίδες μειώνονται και αποκτάτε πιο ροδαλή και νεανική επιδερμίδα.

    Ένας από τους πιο νέους συμμάχους στη μάχη κατά του γήρατος, είναι το SOD (Super Oxide Dismutase - Υπεροξείδιο Δισμουτάσης). Το ένζυμο αυτό οχυρώνει το σώμα απέναντι στις καταστροφές που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, τα βλαβερά μόρια που επιταχύνουν τη γήρανση καταστρέφοντας υγιή κύτταρα και πραγματοποιώντας επιθέσεις στο κολλαγόνο που κρατά τα κύτταρα ενωμένα.

    Καθώς γερνάμε, τα σώματα μας παράγουν λιγότερο SOD, κι έτσι τα συμπληρώματα, μαζί με κάποια φυσική δίαιτα, που παρεμποδίζει το σχηματισμό των ελεύθερων ριζών, μπορούν να μας βοηθήσουν να αυξήσουμε τα ενεργητικά και παραγωγικά μας χρόνια. Όμως, εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε κάτι πολύ σημαντικό: το SOD μπορεί να χάσει πολύ γρήγορα την αποτελεσματικότητα του, αν δεν υπάρχουν στις σωστές δόσεις τα απαραίτητα μέταλλα, όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός και το μαγγάνιο.

    ghrateia 1

    Τελευταία, διατίθεται στην αγορά ένα νέο προϊόν που ονομάζεται πυκνογενόλη και φτιάχνεται από ένα πρωτότυπο μίγμα θρεπτικών συστατικών που υπάρχουν στα φρούτα, στα λαχανικά και σε άλλα φυτά, και το οποίο θεωρείται ως δυναμικός αντίπαλος των ελεύθερων ριζών και αντιγηραντικό συμπλήρωμα. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος , βοηθώντας κάθε κύτταρο να πάρει την τροφή που χρειάζεται. Διασχίζει και τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να προστατεύσει τους ιστούς του εγκεφάλου και των νεύρων από οξείδωση. Έχει, επίσης, διαπιστωθεί ότι ενώνει τις ίνες κολλαγόνου και βοηθά στην αντιστροφή κάποιων φθορών που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες με την πάροδο του χρόνου.

    Το συνένζυμο Q-10, μια ουσία την οποία συνθέτει το σώμα, αν και μπορεί κανείς να την πάρει από τις τροφές, χρησιμοποιείται από τα κύτταρά μας κατά την διάρκεια της αναπνοής, και η ανεπάρκειά του είναι συχνό φαινόμενο κατά τη διάρκεια της ομαλής γήρανσης. Στην πραγματικότητα, μελέτες έχουν αποδείξει ότι μειωμένα επίπεδα του συνενζύμου Q-10 μπορεί να έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα τη γήρανση, καθώς και ότι τα υψηλά επίπεδά του καθυστερούν τη διαδικασία.

    Επιπλέον, σε υψηλά επίπεδα, το συνένζυμο Q-10:

    • μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, βοηθά στην οξυγόνωση του μυοκαρδίου, φαίνεται ότι παρέχει αποτελεσματική προστασία απέναντι στις καρδιακές λοιμώξεις που οφείλονται σε ιούς. Τέλος βοηθά στην πρόληψη της καρδιακής αρρυθμίας
    • τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
    • βοηθά στη θεραπεία περιοδοντικών νόσων
    • μειώνει την πίεση αίματος
    • βοηθά στον έλεγχο της τοξικότητας φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αγωγή πολλών ασθενειών, οι οποίες συνδέονται με τη γήρανση

    Ως συμπλήρωμα, η συνιστώμενη δόση είναι 10mg. τρεις φορές την ημέρα.

    Η DHEA (δεϋδροεπιανδροστερόνη), μια φυσική ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδια χρησιμοποιείται στις αντιγηραντικές αγωγές, γιατί μπορεί να κατευνάσει τις διαδικασίες του σώματος και να μειώσει τη δημιουργία λιπών, ορμονών και οξέων που συμβάλλουν στη γήρανση.  Επίσης, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και συντελεί και στη μείωση βάρους.

    ghrateia 3

    Βασικό Πρόγραμμα για να Διατηρηθείτε Νέοι

    Για να πετύχετε στην προσπάθεια σας να δείχνετε, να νιώθετε και να διατηρηθείτε νέοι, εκτός από τη σωστή διατροφή, χρειάζονται επίσης και τα κατάλληλα συμπληρώματα.

    Υψηλής απόδοσης πολυβιταμίνη με χηλικά μέταλλα (κατά προτίμηση βραδείας απορρόφησης), πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη C, 1000mg με βιοφλαβονοειδή, πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη Ε (ξηρή μορφή), 400 ΔΜ με αντιοξειδωτικά, πρωί και βράδυ

    Πυκνογενόλη, 100mg για 7-10 ημέρες, μετά μειώνετε στα 50mg ημερησίως 

    RNA-DNA, δισκία των 100mg, 1 ημερησίως επί ένα μήνα, μετά 2 ημερησίως για τον επόμενο μήνα, ύστερα 3 ημερησίως, επί 6 ημέρες την εβδομάδα

    Ενισχυμένη φόρμουλα συμπλέγματος Β, πρωί και βράδυ 

    SOD, 125mcg ημερησίως, 6 μέρες την εβδομάδα.

    Το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της υγείας ενός ατόμου

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την αντιγήρανση, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    ghrateia 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος

    Μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

     

     

     

     

  • Επιλόχειος λοίμωξη Επιλόχειος λοίμωξη

    Λοιμώξεις μετά τον τοκετό

    Οι λοιμώξεις μετά τον τοκετό (Ενδομητρίτιδα, Ενδοπαραμητρίτιδα, Ενδομυομητρίτιδα, Μητρίτιδα) συνδυαζόμενες με κυτταρίτιδα της πυέλου είναι βακτηριακές λοιμώξεις της γυναικείας αναπαραγωγικής οδού μετά τον τοκετό ή την αποβολή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα, συνήθως, περιλαμβάνουν πυρετό μεγαλύτερο από 38,0 ° C, ρίγη, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και πιθανώς, δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις.

    Συνήθως, εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό.

    Η πιο συχνή λοίμωξη είναι αυτή της μήτρας και των περιβαλλόντων ιστών (ενδομητρίτιδα).

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την καισαρική τομή, την παρουσία ορισμένων βακτηρίων, όπως ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Β στον κόλπο, την πρόωρη ρήξη των μεμβρανών, τις πολλαπλές κολπικές εξετάσεις και τη χειροκίνητη αφαίρεση του πλακούντα. Οι περισσότερες λοιμώξεις περιλαμβάνουν έναν αριθμό τύπων βακτηρίων.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια των κολπικών εκκρίσεων ή του αίματος. Επίσης, απαιτείται ιατρική απεικόνιση, όπως μαγνητική τομογραφία κοιλίας. 

    Άλλες αιτίες πυρετού μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν: διόγκωση των μαστών, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, λοιμώξεις της κοιλιακής τομής ή της αιδοιοτομίας και ατελεκτασία πνεύμονα, από πνευμονία.

    Λόγω των κινδύνων που ακολουθούν μετά την καισαρική τομή, συνιστάται σε όλες τις γυναίκες να λαμβάνουν προληπτική δόση αντιβιοτικών, όπως, η αμπικιλλίνη κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

    Η θεραπεία των συγκεκριμένων λοιμώξεων γίνεται με αντιβιοτικά, με τα περισσότερα άτομα να βελτιώνονται σε δύο έως τρεις ημέρες. Σε άτομα με ήπια νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά από το στόμα. Διαφορετικά, συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Τα συνηθισμένα αντιβιοτικά περιλαμβάνουν συνδυασμό αμπικιλλίνης και γενταμυκίνης μετά τον κολπικό τοκετό ή κλινδαμυκίνης και γενταμυκίνης σε εκείνους που είχαν υποβληθεί σε τομή καισαρική τομή. Σε εκείνες τις γυναίκες που δεν βελτιώνονται με την κατάλληλη θεραπεία, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη άλλες επιπλοκές, όπως ένα απόστημα. 

    Στον ανεπτυγμένο κόσμο περίπου ένα έως δύο τοις εκατό αναπτύσσουν λοιμώξεις της μήτρας μετά τον κολπικό τοκετό. Αυτό αυξάνεται σε πέντε έως δεκατρία τοις εκατό μεταξύ εκείνων που έχουν πιο δύσκολες τομές και 50 τοις εκατό με καισαρικές τομές, πριν από τη χρήση προληπτικών αντιβιοτικών. Είναι η αιτία περίπου του 10% των θανάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Οι πρώτες γνωστές περιγραφές της κατάστασης ανάγονται τουλάχιστον στον 5ο αιώνα π.Χ. στα γραπτά του Ιπποκράτη.

    Η επιλόχειος λοίμωξη είναι βακτηριδιακή λοίμωξη του γεννητικού σωλήνα, η οποία αναπτύσσεται μετά από τοκετό.

    Στην οντότητα αυτή συμπεριλαμβάνονται: η κυτταρίτιδα του περινέου, οι λοιμώξεις του κόλπου και του τραχήλου, η νεκρωτική φλεγμονή της περιτονίας, η ενδομητρίτιδα, η κυτταρίτιδα της πυέλου, η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα της πυέλου και η φλεγμονή των παραμητρίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός 

    • Φυσιολογικοί τοκετοί - 2% 
    • Καισαρικές τομές - >13% 

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι γυναίκες στην εφηβική ηλικία έχουν υψηλότερο κίνδυνο

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    POSTPARTUM INFECTION 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    Συνήθως, εμφανίζονται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό

    • Πυρετός > 38 ΟC
    • Εντοπισμένος πόνος και οίδημα
    • Ρίγη
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Δύσοσμα λόχεια
    • Ευαισθησία της μήτρας κατά την ψηλάφηση
    • Περιτονίτιδα με οξύ άλγος, ειλεός
    • Σηπτική καταπληξία

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Οι επιλόχειες λοιμώξεις, συνήθως, αρχίζουν σαν μετατραυματικές λοιμώξεις που επιπλέκουν ρήξη του περινέου, του κόλπου, του τραχήλου ή της τομής στο κοιλιακό τοίχωμα μετά από καισαρική. Μπορεί να αφορούν, επίσης, το ενδομήτριο, ιδιαίτερα το σημείο πρόσφυσης του πλακούντα.
    • Λοιμώξεις για τις οποίες ευθύνονται πολλά μικρόβια: το αρχικό παθογόνο συχνά δεν αναγνωρίζεται.

    Στα βακτηρίδια που απομονώνονται, συνήθως, συμπεριλαμβάνονται:

    • Αερόβια/τα δυνητικώς αερόβια - Στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, Β και D. Ο εντερόκοκκος, Gram (-) βακτηρίδια (Ε. Coli, Klebsiella και Proteus sp.) ο σταφυλόκοκκος aureus, ο σταφυλόκοκκος epidermis, η Gardnerella vaginalis και ο Hemophilus infuenza
    • Αναερόβια - Peptococcus sp., peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.
    • Άλλα - Mycoplasma hominis, Clamydia trachomatis, Urea urealyticum

    Μετά τον τοκετό, το γεννητικό σύστημα μιας γυναίκας είναι επιρρεπές σε μόλυνση. Η μόλυνση μπορεί να περιορίζεται στην κοιλότητα και το τοίχωμα της μήτρας της ή μπορεί να εξαπλωθεί πέρα ​​από να προκαλέσει σηψαιμία ή άλλες ασθένειες, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο ή μετά από σοβαρή αιμορραγία. Η φλεγμονώδης λοίμωξη είναι συχνή στην  επιφάνεια του εσωτερικού της μήτρας μετά τον διαχωρισμό του πλακούντα (μετά τον τοκετό). Αλλά οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν τις ρήξεις οποιουδήποτε μέρους του γεννητικού συστήματος της γυναίκας. Από οποιαδήποτε πύλη, μπορούν να εισβάλουν στην κυκλοφορία του αίματος και στο λεμφικό σύστημα να προκαλέσουν σήψη, κυτταρίτιδα (φλεγμονή του συνδετικού ιστού) και πυελική ή γενικευμένη περιτονίτιδα. Η σοβαρότητα της ασθένειας εξαρτάται από την μολυσματικότητα του μολυσματικού οργανισμού, την αντίσταση των ιστών που προσβάλλονται και τη γενική υγεία της γυναίκας. Οι οργανισμοί που, συνήθως, παράγουν αυτή τη μόλυνση είναι ο Streptococcus pyogenes. σταφυλόκοκκοι (κάτοικοι του δέρματος και των σπυριών). Οι αναερόβιοι στρεπτόκοκκοι, οι οποίοι ευδοκιμούν σε αποκεντρωμένους ιστούς, μπορεί να υπάρχουν μετά δύσκολο τοκετό και μη τήρηση της αντισηψίας. Το Escherichia coli και το Clostridium perfringens (κάτοικοι του εντέρου) και το Clostridium tetani, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν λοίμωξη.

    postpartum infection 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Μικροβιακή μόλυνση (κατά την εξέταση του τραχήλου, τους χειρισμούς παρακολούθησης των λειτουργιών του εμβρύου ή τους χειρουργικούς χειρισμούς)
    • Απώλεια αίματος
    • Καισαρική τομή - ο κίνδυνος αυξάνεται σε περιπτώσεις πρόπτωσης του ομφάλιου λώρου ή άκρου του εμβρύου
    • Διαβήτης
    • Εθισμός σε φάρμακα
    • Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων
    • Ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος
    • Οικονομική ανέχεια
    • Μικροβιακή κολπίτιδα
    • Ουρολοίμωξη
    • Κακή διατροφή
    • Παχυσαρκία
    • Προϋπάρχουσα χοριοαμνιοΐτιδα
    • Πρόωρος τοκετός
    • Πρώιμη ρήξη μεμβρανών
    • Παρατεταμένος τοκετός 
    • Τραύμα
    • Στρεπτόκκοκκος της ομάδας Β

    Οι παράγοντες κινδύνου με σειρά φθίνουσας συχνότητας περιλαμβάνουν: ενδομητρίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, πνευμονία/ατελεκτασία, λοίμωξη τραύματος και σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα.

    Οι σηπτικοί παράγοντες κινδύνου για κάθε πάθηση παρατίθενται κατά σειρά μετά τον τοκετό (PPD) κατά την οποία εμφανίζεται γενικά η κατάσταση.

    PPD 0: Οι παράγοντες κινδύνου ατελεκτασίας περιλαμβάνουν γενική αναισθησία, κάπνισμα τσιγάρων και αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
    PPD 1–2: Οι παράγοντες κινδύνου των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν πολλαπλό καθετηριασμό, πολλαπλές κολπικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας και βακτηριουρία που δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία.
    PPD 2–3: Οι παράγοντες κινδύνου της ενδομητρίτιδας (η πιο συχνή αιτία) περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη της μεμβράνης, και πολλαπλές κολπικές εξετάσεις.
    PPD 4-5: Οι παράγοντες κινδύνου λοίμωξης τραύματος περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και πολλαπλή κολπική εξέταση κατά τη διάρκεια της εργασίας.
    PPD 5–6: Οι παράγοντες κινδύνου της σηπτικής πυελικής θρομβοφλεβίτιδας περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και  δύσκολη γέννηση από τον κόλπο.
    PPD 7-21: Οι παράγοντες κινδύνου μαστίτιδας περιλαμβάνουν το τραύμα της θηλής από το θηλασμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Πυρετός άλλης αιτιολογίας:
    1. Ουρολοίμωξη
    2. Λοίμωξη αναπνευστικού
    3. Μαστίτιδα ή διάταση του μαστού
    4. Θρομβοφλεβίτιδα
    5. Επιμόλυνση τραύματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Απόλυτος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων
    • Καλλιέργειες υλικού από το γεννητικό σύστημα
    • Έλεγχος επιχρίσματος αμνιακού υγρού για ύπαρξη λευκών αιμοσφαιρίων και βακτηριδίων
    • Καλλιέργειες αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγηθείσα λήψη αντιβιοτικών μπορεί να τροποποιήσει τα αποτελέσματα των καλλιεργειών

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στις ιστολογικές τομές φαίνεται μία επιφανειακή στιβάδα μολυσμένου νεκρωτικού υλικού
    • Περιτονίτιδα (μέσω λεμφαγγειακής διασποράς)
    • Μπορεί να δημιουργηθεί φλεγμονή στα άκρα του πλατέος συνδέσμου, συνήθως, μετά από καισαρική τομή. Σπάνια εξελίσσεται σε απόστημα
    • Μπορεί να αναπτυχθεί θρόμβωση σε οποιαδήποτε από τις φλέβες της πυέλου, συμπεριλαμβανομένης και της κάτω κοίλης φλέβας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα Μαγνητική τομογραφία για έλεγχο θρομβοφλεβίτιδας
    • Υπερηχογράφημα (ευαίσθητη μέθοδος για τον έλεγχο αποστήματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια υλικού που έχει ληφθεί με παρακέντηση του Δουγλάσσειου  

    Ο πυρετός διαγιγνώσκεται όταν:

    Η αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 38 ° C διατηρείται για 24 ώρες ή επαναλαμβάνεται κατά την περίοδο από το τέλος της πρώτης έως το τέλος της 10ης ημέρας μετά τον τοκετό ή την άμβλωση. 
    Από του στόματος θερμοκρασία 38 ° C  ή περισσότερο σε δύο από τις πρώτες δέκα ημέρες μετά τον τοκετό. 

    Λοιμώξειςς: ενδομητρίτιδα (φλεγμονή της εσωτερικής επένδυσης της μήτρας), μητροφλεβίτιδα (φλεγμονή των φλεβών της μήτρας) και περιτονίτιδα (φλεγμονή της μεμβράνης της επένδυσης της κοιλιάς)
    Σοβαρότητα της λοίμωξης: λιγότερο σοβαρή λοίμωξη (πολλαπλασιασμός μικροβίων) ή πιθανώς απειλητική για τη ζωή σήψη (ανεξέλεγκτος και ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μικροβίων σε όλη τη ροή του αίματος).
    Η ενδομητρίτιδα είναι μια μικροβιακή μόλυνση. Περιλαμβάνει συχνά οργανισμούς όπως Ureaplasma, Streptococcus, Mycoplasma και Bacteroides, και μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνει οργανισμούς όπως Gardnerella, Chlamydia, Lactobacillus, Escherichia και Staphylococcus. 

    postpartum infection 5

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χορήγηση αντιβιοτικών ενδοφλεβίως και στενή παρακολούθηση
    • Τα επιμολυσμένα τραύματα θα πρέπει να διανοιχθούν, ώστε να είναι εφικτή η παροχέτευση
    • Οι περιπτώσεις νεκρώσεως της περιτονίας απαιτούν ευρύ χειρουργικό καθαρισμό
    • Σε περιτονίτιδα θα πρέπει να γίνει απεικονιστικός έλεγχος για να εντοπισθεί το αίτιο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να είναι απαραίτητη για την παροχέτευση ή την αποσυμφόρηση του εντέρου
    • Η χειρουργική παροχέτευση του φλέγμονα δεν ενδείκνυται, εκτός και αν υπάρχει διαπύηση
    • Διατήρηση ισοζυγίου υγρών

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
    • Ενημέρωση πριν τον τοκετό για το ενδεχόμενο πρώιμης ρήξης των υμένων ή πρόωρου τοκετού

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προτιμώνται:

    1. Αμπικιλλίνη 1-2 gr ΕΦ/6ωρο μαζί με 
    2. Μετρονιδαζόλη 7,5 mg/Kg/6ωρο μαζί με
    3. Γενταμυκίνη 2 mg/Kg/ημέρα σε εφ' άπαξ δόση

    Άλλα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά:

    1. Μονοθεραπεία με αντιβιοτικό της ομάδας της β-λακτάμης (αμπικιλλίνη, κεφοξιτίνη, άλλα)
    2. Κλινδαμυκίνη 1.200-2.700 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις σε συνδυασμό με γενταμυκίνη
    3. Μετρονιδαζόλη μαζί με γενταμυκίνη
    4. Χλωραμφενικόλη σε συνδυασμό με β-λακτάμη για βαριά πυελική φλεγμονή-σήψη

    Αντιβιοτικά από του στόματος:

    1. Αμοξυκιλλίνη 500 mg 3 φορές την ημέρα χορηγείται αφού η ασθενής έχει παραμείνει απύρετη επί 24ωρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θεωρείται απαραίτητη

    Αντενδείξεις:

    • Αλλεργία στο φάρμακο
    • Νεφρική ανεπάρκεια (αμινογλυκοσίδες)
    • Η χλωραμφενικόλη, η σουλφαμεθοξαζόλη, οι τετρακυκλίνες, οι φλουοροκινολόνες πρέπει να αποφεύγονται πριν τον τοκετό, καθώς και κατά τη διάρκεια του θηλασμού

    Προφυλάξεις:

    • Η χλωραμφενικόλη προκαλεί μυελική απλασία
    • Η κλινδαμυκίνη και άλλα αντιβιοτικά, μερικές φορές προκαλούν ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πιπερακιλλίνη, Μεζλοσιλλίνη, Κεφοπεραζόνη, Αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη, Κεφοτετάνη, Κεφοταξίμη, άλλα
    • Η αγωγή θα πρέπει να βασίζεται στις καλλιέργειες, τις δοκιμασίες ευαισθησίας και την κλινική ανταπόκριση

    Τα αντιβιοτικά έχουν χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και τη θεραπεία αυτών των λοιμώξεων, ωστόσο η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την παγκόσμια υγεία.

    Ατελεκτασία: ήπιος έως μέτριος πυρετός, καμία αλλαγή ή ήπιος ρυθμός στην ακρόαση στο στήθος. Διαχείριση: πνευμονικές ασκήσεις, διέγερση (βαθιές αναπνοές και περπάτημα)

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος: υψηλός πυρετός, αδιαθεσία, κόπωση της σπονδυλικής στήλης. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά σύμφωνα με την ευαισθησία της καλλιέργειας (κεφαλοσπορίνη).

    Ενδομητρίτιδα: μέτριος πυρετός, εξαιρετική ευαισθησία της μήτρας, ελάχιστα κοιλιακά ευρήματα. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά ευρέως φάσματος για την κάλυψη πολυμικροβιακών οργανισμών: κλινδαμυκίνη, γενταμυκίνη, προσθήκη αμπικιλλίνης εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση, δεν απαιτούνται καλλιέργειες.

    Λοίμωξη τραύματος: επίμονος πυρετός κατά την εξάπλωση παρά αντιβιοτικά, ερύθημα τραύματος ή διακύμανση, αποστράγγιση πληγών. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, άνοιγμα και αποστράγγιση πληγής, εμπότιση με αλατούχο διάλυμα δύο φορές την ημέρα, δευτερογενές κλείσιμο.

    Σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα: παρατεταμένος πυρετός, παρά τα αντιβιοτικά, συνήθως, φυσιολογικές κοιλιακές ή πυελικές εξετάσεις. Αντιμετώπιση: Ηπαρίνη ενδοφλέβια για 7–10 ημέρες σε ρυθμούς επαρκείς για να παρατείνει το PTT για να διπλασιάσει τις τιμές αναφοράς.

    Μαστίτιδα: μονομερές, εντοπισμένο ερύθημα, οίδημα, ευαισθησία. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, ανοιχτό και αποστράγγιση αποστήματος, εάν υπάρχει.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τακτική ιατρική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Εκπαίδευση της ασθενούς σχετικά με την πρώιμη ρήξην των υμένων και τον πρόωρο τοκετό 
    • Ελαχιστοποιείστε τα ιατρογενή - εξέταση του τραχήλου, παρακολούθηση λειτουργιών του εμβρύου
    • Προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών σε περιπτώσεις καισαρικής υψηλού κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Στείρωση (ασυνήθης)
    • Ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως
    • Καταπληξία
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Εξαρτάται από την εντόπιση και τη βαρύτητα
    • Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει θεαματική ανταπόκριση στη θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση σκεφτείτε το ενδεχόμενο
    • Οι εγκυμοσύνες στην εφηβική ηλικία θεωρούνται υψηλότερου κινδύνου

    ΚΥΗΣΗ

    Η νόσος είναι μια επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια κύηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια λοίμωξη

    postpartum infection 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Sheehan

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος

    Πώς να Διατηρηθείτε Όμορφοι και Όμορφες...

    Ομορφιά, προνόμιο της φύσης

    Κόλπα για να νιώθετε και να φαίνεστε όμορφοι και όμορφες

    Βιταμίνες για Υγιές Δέρμα

    Η εξωτερική σας εμφάνιση, εξαρτάται πολύ από το πόσο φροντίζετε τον εαυτό σας εσωτερικά.

    Σε ό,τι αφορά το δέρμα σας, οι βιταμίνες και η καλή διατροφή είναι απαραίτητες.

    Για να δείχνετε όσο το δυνατόν πιο όμορφοι, σιγουρευτείτε ότι παίρνετε 55 έως 65g πρωτεΐνης καθημερινά.

    Πίνετε 8 ποτήρια νερό ημερησίως (τα φυτικά αφεψήματα μπορούν να αντικαταστήσουν μερικά ποτήρια νερό) και όσο για το γάλα και το γιαούρτι, περιοριστείτε στην κατηγορία των βιολογικών, τα οποία είναι πλήρη λιπαρών.

    Μην πλησιάζετε μη υγιεινές σοκολάτες, μη υγιεινούς ξηρούς καρπούς, μη υγιεινά αποξηραμένα φρούτα, ποτά τύπου Cola, μη υγιεινό καφέ, μη υγιεινό αλκοόλ, τσιγάρα και υπερβολικό αλάτι.

    Επίσης, μη χρησιμοποιείτε επεξεργασμένη ζάχαρη. Μικρές ποσότητες μελιού ή μαύρης μελάσας θα έχουν το ίδιο γλυκαντικό αποτέλεσμα και θα σας εξασφαλίσουν καλύτερη όψη.

    Να καταναλώνετε ανάλατους ξηρούς καρπούς ή με ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

    Να καταναλώνετε βιολογικά αποξηραμένα φρούτα.

    Να μην πίνετε καθόλου αναψυκτικά.

    Να πίνετε, μόνο, ελληνικό καφέ, εσπρέσο αράμπικα (όχι σε κάψουλες) και φίλτρου υψηλής ποιότητας.

    Να πίνετε λίγο αλκοόλ και βιολογικό.

    Να μην καταναλώνετε επεξεργασμένο επιτραπέζιο αλάτι. Να χρησιμοποιείτε, μόνο, ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

    Αν καπνίζετε, κόψτε το.

    Μια καλή αρχή για ένα υγιές, λαμπερό δέρμα, είναι ένα καθημερινό κοκτέιλ πρωτεϊνών. Μπορεί να αντικαταστήσει οποιοδήποτε γεύμα, αλλά, είναι ιδιαίτερα καλό και για πρωϊνό.

    omorfia 1

    Κοκτέιλ πρωτεϊνών για ομορφιά

    200 γραμμάρια πλήρες βιολογικό γάλα

    1 κουταλιά της σούπας, σκόνη διαιτητικής μαγιάς (περιέχει πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β)

    3 κουταλιές σούπας οξεόφιλου (προωθεί τα φιλικά βακτηρίδια)

    1 κουταλιά της σούπας λεκιθίνη σε κόκκους (διασπά τις αποθέσεις χοληστερόλης κάτω από το δέρμα)

    1 κουταλιά της σούπας σκόνη βιολογικής πρωτεΐνης

    1/2 κουταλιά της σούπας μαύρη μελάσα ή βιολογικό μέλι

    Σκόνη βιολογικού χαρουπιού, βιολογικές μπανάνες, βιολογικές φράουλες, ή οποιοδήποτε φρέσκο βιολογικό φρούτο προτιμάτε

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Ανακατέψτε στο μπλέντερ (προσθέστε 3-4 παγάκια αν θέλετε)

    omorfia 3

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ

    Φόρμουλα πολυβιταμινών και μετάλλων - 1 ημερησίως

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Σημαντική για το χρώμα του δέρματος και για την υγεία του νευρικού συστήματος.

    Σύμπλεγμα βιταμινών Β, 100mg (βραδείας απορρόφησης) - 1 ημερησίως

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Β2 (ριβοφλαβίνη) και Β6 (πυριδοξίνη) μειώνουν τη λιπαρότητα του προσώπου και το σχηματισμό μαύρων στιγμάτων.

    Βήτα καροτίνη, 25.000 ΔΜ ημερησίως

    Παίρνετε 1 μετά από πρωινό και 1 μετά από δείπνο. Διατηρεί το δέρμα απαλό, λείο και χωρίς αρρώστιες. Ενισχύει την αντίσταση εναντίον των μολύνσεων.

    Βιταμίνη C από αγριοτριανταφυλλιά, 1000mg με βιοφλαβονοειδή - 3 ημερησίως

    Παίρνετε 1 μετά από κάθε γεύμα και την ώρα του ύπνου. Αναχαιτίζει την εξάπλωση της ακμής. Συντελεί στην επούλωση των πληγών, εξαφανίζει τις μελανιές και αποκαθιστά τις ουλές των ιστών. Εμποδίζει τη ρήξη των τριχοειδών αγγείων του προσώπου.

    Βιταμίνη Ε (ξηρή τροφή), 400 ΔΜ. 1-3 ημερησίως

    Παίρνετε μία μετά από κάθε γεύμα. Βελτιώνει την κυκλοφορία στα μικρά τριχοειδή αγγεία του προσώπου. Βοηθά στην επούλωση, καθώς και στην αντικατάσταση κυττάρων στο εξωτερικό στρώμα του προσώπου. Συνεργάζεται με τη βιταμίνη C για να κάνει το δέρμα λιγότερο επιρρεπές στην ακμή. Χρησιμοποιήστε έλαιο βιταμίνης Ε (28.000 ΔΜ ανά 30 γραμμάρια) εξωτερικά, για την επούλωση των εγκαυμάτων, εκδορών και τραυματισμένων ιστών.

    Χηλικά πολυμέταλλα - 6 ημερησίως

    Λαμβάνετε 2 δισκία μετά από κάθε γεύμα (ή 3 κάθε πρωί και 3 βράδυ). Βοηθούν να διατηρηθεί στο αίμα η οξεοβασική ισορροπία, που είναι απαραίτητη για στιλπνό δέρμα. Το ασβέστιο δημιουργεί απαλό, λείο δερματικό ιστό, ο χαλκός χρειάζεται για το χρώμα του δέρματος, ο σίδηρος για να βελτιώσει το χλωμό δέρμα, το κάλιο για ξηρό δέρμα και ακμή, ο ψευδάργυρος για επούλωση εσωτερικών και εξωτερικών πληγών.

    Χολίνη και ινοσιτόλη, 1000mg ημερησίως μετά από ένα μεγάλο γεύμα (κόκκοι λεκιθίνης, 2 κουταλιές της σούπας ημερησίως μπορούν να αντικαταστήσουν τα δισκία χολίνης και ινοσιτόλης)

    Συντελεί στη γαλακτωματοποίηση της χοληστερόλης (αποθέματα λίπους ή ογκίδια κάτω απ' το δέρμα). Καθαρίζει τα νεφρά, πράγμα που βοηθά πολύ το δέρμα.

    Οξεόφιλος - 6 κουταλιές της σούπας ημερησίως

    Παίρνετε 2 κουταλιές της σούπας ή 6 κάψουλες μετά από κάθε γεύμα. Καταπολεμά τα δερματικά εξανθήματα που προκαλούν τα εχθρικά βακτηρίδια στον οργανισμό.

    Χλωροφύλλη - 3 κουταλιές της σούπας ή 9 ταμπλέτες ημερησίως

    Παίρνετε 1 κουταλιά της σούπας ή 3 ταμπλέτες μετά από κάθε γεύμα. Μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης από βακτηρίδια. Έχει αντιβιοτική δράση. Είναι άριστο βοήθημα για την επούλωση των πληγών, αν πλυθείτε προσεκτικά με ένα υποκατάστατο σαπουνιού φτιαγμένο από το φυτό σύμφυτο το φαρμακευτικό ή Symphytum officinale ή στεκούλι ή χονδρούτσικο.

    Κυστεΐνη, 1g ημερησίως

    Λαμβάνεται ανάμεσα στα γεύματα με χυμό. Βοηθά στη διατήρηση εύπλαστου και νεανικού δέρματος.

    Αν το πρόσωπο σας είναι άσχημα σημαδεμένο, πρέπει να λαμβάνετε, επιπλέον, ψευδάργυρο (χηλικό), 15-50mg ημερησίως. Βοηθά στην ανάπτυξη και την ανάπλαση των τραυματισμένων ιστών.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ομορφιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ομορφιά

     shutterstock 1435549634

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Μάσκα αντιγήρανσης με γύρη

    Δώστε πνοή στο δέρμα σας

    Μάθετε να ελέγχετε τα γονίδιά σας για να παραμείνετε νέοι

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ψευδάργυρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα μαλλιά, τα νύχια, τα οστά, τα δόντια και το δέρμα

    Πολύ καλή μάσκα για την ακμή

    Μάσκα για να αποκτήσετε απαλό δέρμα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Βιταμίνη Ε

    Υγεία του δέρματος

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τη δερματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την ξηροδερμία

    Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Bιταμίνη Α

    Οι τροφές που δεν κάνουν καλό στο δέρμα μας

    Πόσιμο κολλαγόνο που θα φτιάξετε μόνοι σας

    Κολλαγόνο για υγεία και ομορφιά

    Τι είναι το δυσιδρωσικό έκζεμα

    Τι να κάνετε αν υποφέρετε από σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    Μήπως έχετε δερματίτιδα εξ επαφής στα χέρια;

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Η σμηγματόρροια

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    Δερματίτιδα Berloque

    Δερματίτιδα εξ επαφής από δηλητηριώδη κισσό

    Τα βότανα για το έκζεμα

    Χρόνια δερματίτιδα

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    Οι δερματοπάθειες των μεγάλων πόλεων

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    www.emedi.gr