Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014 09:15

Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(10 ψήφοι)

Η ταχυκαρδία είναι αρκετά συχνό το φαινόμενο

Συνήθως, στην ταχυκαρδία, ICD-10 I47-I49, R00.0, κάποιος νιώθει ένα 'φτερούγισμα' στην καρδιά του ή ότι 'χάνει' έναν παλμό.

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα αυτά είναι αθώα, τουλάχιστον στους νεότερους.

Μερικές φορές, όμως, συνοδεύονται από ξαφνική δύσπνοια ή ζάλη και προκαλούν ανησυχία. Τότε μόνο χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης, γιατί δεν είναι όλες οι ταχυκαρδίες ίδιες.

Η ταχυκαρδία είναι ένας γενικός όρος που αφορά όλες τις περιπτώσεις όπου οι καρδιακοί παλμοί υπερβαίνουν τους 100 ανά λεπτό.

Φυσιολογικά οι καρδιακοί παλμοί ενός ανθρώπου σε κατάσταση ηρεμίας κυμαίνονται μεταξύ 60 και 100 το λεπτό, με τους επαγγελματίες αθλητές να έχουν χαμηλότερες τιμές και τα βρέφη υψηλότερες.

Κάθε καρδιά λειτουργεί με τους δικούς της σταθερούς ρυθμούς χάρη σε ένα αξιόλογο ηλεκτρικό σύστημα, βάσει του οποίου το αρχικό ηλεκτρικό ερέθισμα παράγεται από το φλεβόκομβο και άγεται αρχικά στους κόλπους και στη συνέχεια περνά στις κοιλίες διαμέσου μιας ενδιάμεσης 'γέφυρας' του κολποκοιλιακού κόμβου. Αυτή η αλληλουχία παραγωγής και μετάδοσης του ηλεκτρικού ερεθίσματος επαναλαμβάνεται περίπου 100.000 φορές την ημέρα και έχει ως αποτέλεσμα ισάριθμες συστολές της καρδιάς κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η απόδοσή της ως αντλία να είναι βέλτιστη.

Ο καρδιακός ρυθμός βεβαίως δεν είναι σταθερός, αλλά προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες του οργανισμού. Έτσι, αν τρέξουμε, αν κάτι μας τρομάξει ή αν έχουμε πυρετό είναι εύλογο να εμφανιστεί ταχυκαρδία (φλεβοκομβική ταχυκαρδία) η οποία είναι απολύτως φυσιολογική.

Μια ταχυκαρδία χαρακτηρίζεται ως αρρυθμία η οποία χρήζει διερεύνησης όταν εμφανίζεται αδικαιολόγητα ενώ κάποιος/α είναι σε κατάσταση ηρεμίας. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση ενδεχομένως να πρόκειται για σχετικά καλοήθεις καταστάσεις που δεν απαιτούν ιδιαίτερη αντιμετώπιση, αλλά, η αναζήτηση ιατρικής συμβουλής είναι απαραίτητη καθότι ορισμένες αρρυθμίες είναι δυνητικά θανατηφόρες.

Γενικά, οι ταχυκαρδίες διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες ανάλογα με την προέλευση του αρρυθμιογόνου ερεθίσματος.

-Οι υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες ξεκινούν από τους κόλπους της καρδιάς με χαρακτηριστικούς εκπροσώπους την παροξυσμική κολπική ταχυκαρδία, τον κολπικό πτερυγισμό, την πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία, την κολπική μαρμαρυγή και το σύνδρομο Wolf-Parkinson-White. Η πλειονότητά τους δεν απειλεί τη ζωή του πάσχοντα και δεν προκαλούν μόνιμες καρδιακές βλάβες. Ορισμένες όμως μπορούν να οδηγήσουν σε επιπλοκές όπως καρδιακή ανεπάρκεια αν παραμεληθούν. Η δε κολπική μαρμαρυγή που συχνά χρονίζει αποτελεί αρκετά συχνό αίτιο εγκεφαλικού επεισοδίου.

-Οι κοιλιακές ταχυκαρδίες ξεκινούν από τις κοιλίες και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης καθότι είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε κοιλιακή μαρμαρυγή και να οδηγήσουν στο θάνατο. Απαντώνται, συχνά, ως επιπλοκή ενός εμφράγματος.

Ταχυκαρδία αναλόγως ηλικίας

  • 1-2 ημερών: > (μεγαλύτερη από) 159 παλμούς ανά λεπτό
  • 3-6 ημερών: > 166 bpm
  • 1-3 εβδομάδων: > 182 bpm
  • 1-2 μηνών: > 179 bpm
  • 3-5 μηνών: > 186 bpm
  • 6-11 μηνών: > 169 bpm
  • 1-2 ετών: > 151 bpm
  • 3-4 ετών: > 137 bpm
  • 5-7 ετών: > 133 bpm
  • 8-11 ετών: > 130 bpm
  • 12-15 ετών: > 119 bpm
  • > 15 χρονών και ενήλικοι: > 100 bpm

Όταν η καρδιά χτυπά γρήγορα, οι αντλία της καρδιάς είναι λιγότερο αποτελεσματική και παρέχει λιγότερη ροή του αίματος στο υπόλοιπο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της καρδιάς. Η αύξηση του καρδιακού ρυθμού οδηγεί, επίσης, σε αυξημένη ζήτηση οξυγόνου από την καρδιά, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία.


Αιτίες ταχυκαρδίας

Η παθολογική ταχυκαρδία οφείλεται κατά κανόνα σε διαταραχή της ηλεκτρικής δραστηριότητας της καρδιάς η οποία μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αυξημένη.

  • Στην πιο απλή και αθώα περίπτωση η ταχυκαρδία είναι αποτέλεσμα της λήψης διαφόρων διεγερτικών ουσιών, όπως είναι η καφεΐνη και άλλες συγγενείς ουσίες που απαντώνται στο καφέ, το τσάι και τις σοκολάτες. Ορισμένοι οργανισμοί είναι πιο ευάλωτοι στην επίδρασή τους. Αντίστοιχες συνέπειες μπορεί να έχει το αλκοόλ και το κάπνισμα.
  • Πολλές χημικές ουσίες του περιβάλλοντος έχουν, επίσης, παρόμοια δράση στη καρδιά. Πρόκειται συνήθως για πτητικές ουσίες που εισπνέονται όπως διάφοροι διαλύτες που περιέχονται σε χρώματα, κόλλες, βερνίκια, προωθητικά αέρια, βενζίνη κλπ. Μεγαλύτερο κίνδυνο σε αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι που έρχονται σε διαρκή επαφή με αυτά τα προϊόντα, ενώ δεν είναι αμελητέα η εισπνοή τους με σκοπό την πρόκληση ευφορίας από εξαρτημένα άτομα.
  • Εξάλλου, ταχυκαρδία προκαλούν πολλά ναρκωτικά με προεξάρχοντα την κοκαΐνη και τις αμφεταμίνες. Ορισμένοι θάνατοι μάλιστα αποδίδονται και στην αρρυθμιογόνο δράση τους.
  • Πέρα όμως από τα ναρκωτικά, η πρόκληση αρρυθμιών είναι δυνητική παρενέργεια διαφόρων φαρμάκων.
  • Ευνόητο είναι ότι πολλές καρδιαγγειακές παθήσεις μπορούν να εμφανίσουν ταχυκαρδία, όπως η στεφανιαία νόσος, η καρδιακή ανεπάρκεια, οι βαλβιδοπάθειες και η υπέρταση.
  • Συχνά το πρόβλημα οφείλεται στην ύπαρξη εκ γενετής διαφόρων 'βραχυκυκλωμάτων' στο ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς όπως πχ συμβαίνει στο σχετικά συχνό σύνδρομο Wolf-Parkinson-White.
  • Άλλες οργανικές παθήσεις που ενοχοποιούνται είναι ο υπερθυρεοειδισμός, η αναιμία, διάφορες ηλεκτρολυτικές διαταραχές κ.ά.

Συμπτώματα και σημεία ταχυκαρδίας

Η ταχυκαρδία έχει ως αποτέλεσμα η καρδιά να συστέλλεται τόσο γρήγορα, ώστε να μην προλαβαίνουν οι καρδιακές κοιλότητες να γεμίζουν αίμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην προωθούνται επαρκείς ποσότητες αίματος στην περιφέρεια και να εμφανίζονται τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Αίσθημα απώλειας ενός σφυγμού
  • Αίσθημα παλμών
  • Δύσπνοια
  • Αίσθημα ζάλης
  • Απώλεια αισθήσεων
  • Θωρακικό άλγος
  • Θάνατος

Διάγνωση ταχυκαρδίας

Ο ιατρός θα υποψιαστεί το πρόβλημα με βάση τα συμπτώματα που θα του περιγράψει ο ασθενής. Οι ανωμαλίες στην ηλεκτρική λειτουργία της καρδιάς θα αποτυπωθούν στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ).

Σε περίπτωση, όμως, που το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και εξακολουθούν να υπάρχουν υπόνοιες, μπορεί να εφαρμοστεί φορητό σύστημα καταγραφής ΗΚΓ επί 24ώρου βάσης (Holter).

Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται ηλεκτροφυσιολογική μελέτη της καρδιάς που πραγματοποιείται σε ορισμένα εξειδικευμένα εργαστήρια.

Αφού λοιπόν διαπιστωθεί η ταχυκαρδία, μένει να αποκαλυφτούν τα αίτια της. Προς αυτή τη κατεύθυνση και ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να ζητηθούν διάφορες αιματολογικές και ακτινολογικές εξετάσεις, τεστ κοπώσεως, υπερηχογράφημα και στεφανιογραφία.

Οι ταχυκαρδίες μπορούν να ταξινομηθούν σε ταχυκαρδίες με μικρό πλάτος συμπλέγματος QRS στο ΗΚΓ (υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες) ή σε ταχυκαρδίες με ευρύ σύμπλεγμα QRS στο ΗΚΓ σύμπλεγμα ταχυκαρδίες. Οι στενού συμπλέγματος ταχυκαρδίες προέρχονται από τους κόλπους, ενώ οι ευρείες από τις κοιλίες.

  • Ταχυκαρδία με στενό QRS στο ΗΚΓ

Φλεβοκομβική ταχυκαρδία, η οποία προέρχεται από τον φλεβόκομβο κοντά στη βάση της άνω κοίλης φλέβας

Κολπική μαρμαρυγή

Κολπικός πτερυγισμός

Κολποκοιλιακή κομβική ταχυκαρδία επανεισόδου

Ενδιάμεση ταχυκαρδία

Κολπική ταχυκαρδία

Πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία

Κομβική ταχυκαρδία

  • Ταχυκαρδία με ευρύ QRS στο ΗΚΓ

Κοιλιακή ταχυκαρδία που προέρχεται από τις κοιλίες

Κάθε στενού συμπλέγματος ταχυκαρδία σε συνδυασμό με ένα πρόβλημα με το σύστημα αγωγιμότητα της καρδιάς (υπερκοιλιακή ταχυκαρδία με εκτροπή)

Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία με προδιέγερση " (π.χ. Wolff - Parkinson)

Ταχυκαρδία από βηματοδότη

Το σώμα έχει πολλές μηχανισμούς ανάδρασης για να διατηρήσει επαρκή τη ροή αίματος και την αρτηριακή πίεση. Εάν η αρτηριακή πίεση μειώνεται, η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα, σε μια προσπάθεια να την ανεβάσει. Αυτό ονομάζεται αντανακλαστική ταχυκαρδία. Αυτό μπορεί να συμβεί σε απόκριση προς μία μείωση του όγκου του αίματος (αφυδάτωση ή αιμορραγία), ή απρόσμενη αλλαγή στην ροή του αίματος (ορθοστατική υπόταση). Ο πυρετός, ο υπεραερισμός, η διάρροια και οι σοβαρές λοιμώξεις μπορούν επίσης να προκαλέσουν ταχυκαρδία, κυρίως λόγω της αύξησης του μεταβολισμού.

Μία αύξηση στην διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος αυξάνει την καρδιακή συχνότητα από την άμεση δράση των συμπαθητικών νευρικών ινών στην καρδιά, προκαλώντας το ενδοκρινικό σύστημα να απελευθερώσει ορμόνες, όπως η επινεφρίνη (αδρεναλίνη), οι οποίες έχουν παρόμοια επίδραση. Η αυξημένη συμπαθητική διέγερση συμβαίνει, λόγω σωματικού ή ψυχολογικού στρες. Τέτοια διέγερση μπορεί, επίσης, να επαχθεί με διεγερτικά, όπως η εφεδρίνη, οι αμφεταμίνες ή η κοκαΐνη. Ορισμένες ενδοκρινείς διαταραχές, όπως το φαιοχρωμοκύτωμα μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν την απελευθέρωση επινεφρίνης και μπορεί να οδηγήσουν σε ταχυκαρδία. Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ταχυκαρδία.

Το ανώτερο όριο του κανονικού συντελεστή για φλεβοκομβική ταχυκαρδία πιστεύεται ότι είναι 220 bpm μείον την ηλικία.


Είδη παθολογικής ταχυκαρδίας

  • Κοιλιακή ταχυκαρδία

Κοιλιακή ταχυκαρδία είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή καρδιακή αρρυθμία που προέρχεται από τις κοιλίες. Είναι συνήθως μια ταχυκαρδία με 120-250 παλμούς ανά λεπτό. Διαρκεί για μόνο για λίγα δευτερόλεπτα έως λεπτά (παροξυσμική ταχυκαρδία), αλλά επιμένει είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και συχνά οδηγεί σε κοιλιακή μαρμαρυγή.

  • Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία

Αυτό είναι ένα είδος ταχυκαρδίας που προέρχεται πάνω από τις κοιλίες. Είναι γνωστή ως παροξυσμική κολπική ταχυκαρδία.

  • Κολπική μαρμαρυγή

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες καρδιακών αρρυθμιών. Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί παρουσιάζεται με 50 έως 250 παλμούς ανά λεπτό, συνήθως, όμως με 100 και 150 παλμούς ανά λεπτό.

  • Κολποκοιλιακή κομβική ταχυκαρδία επανεισόδου

Είναι η πιο συχνή ταχυκαρδία επανεισόδου. Είναι μια σύνθετη ταχυκαρδία που, συνήθως, ανταποκρίνεται καλά στο χειρισμό Valsalva ή την αδενοσίνη. Εντούτοις, οι ασταθείς ασθενείς μερικές φορές απαιτούν συγχρονισμένη ανάταξη.

  • Κολποκοιλιακή ταχυκαρδία επανεισόδου

Τα περισσότερα αντιαρρυθμικά αντενδείκνυται στην επείγουσα AVRT, διότι μπορούν παραδόξως να αυξήσουν την αγωγιμότητα

  • Κομβική ταχυκαρδία

Η κομβική ταχυκαρδία είναι μια αυτόματη ταχυκαρδία που προέρχεται από τον κολποκοιλιακό κόμβο.  Μπορεί να είναι ένα σημείο τοξικότητα από δακτυλίτιδα.


Θεραπεία ταχυκαρδίας

-Κάθε αρρυθμία αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Σε πολλές περιπτώσεις υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας ο καρδιακός ρυθμός μειώνεται επιτυχώς με τον χειρισμό Valsava: προσπαθούμε να εκπνεύσουμε χωρίς όμως να βγαίνει αέρας από το στόμα ή τη μύτη, ώστε να αυξηθεί η ενδοκοιλιακή πίεση και να λειτουργήσει ένα αντανακλαστικό του νευρικού συστήματος.

-Πολύ αποτελεσματική είναι η απινίδωση (ηλεκτροσόκ) που χρησιμοποιείται, κυρίως, στην κολπική μαρμαρυγή ενώ υπάρχουν διάφορα φάρμακα για τη θεραπεία και την πρόληψη υποτροπών.

-Η κοιλιακή ταχυκαρδία, όπως προαναφέρθηκε απαιτεί άμεση αντιμετώπιση με απινίδωση και ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων. Και εδώ μπορούν να χορηγηθούν φάρμακα για την πρόληψη ενός επόμενου επεισοδίου αλλά συχνά απαιτείται και η τοποθέτηση βηματοδότη-απινιδωτή που μπορεί να ανιχνεύσει μια απειλητική κοιλιακή ταχυκαρδία και αυτομάτως να κάνει απινίδωση.

-Τέλος, μια νεότερη τεχνική συνίσταται στον ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο της καρδιάς ώστε να εντοπιστεί το υπεύθυνο κέντρο που προκαλεί την αρρυθμία και στη συνέχεια να καταστραφεί με τη βοήθεια ραδιοκυμάτων για να επανακτήσει η καρδιά τους φυσιολογικούς ρυθμούς της.


Πότε η ταχυκαρδία είναι φυσιολογική

• Γενικά να θυμάστε ότι είναι φυσιολογικό οι σφυγμοί να ανεβαίνουν ύστερα από σωματική δραστηριότητα ή και μετά το φαγητό.
• Η αυξημένη κατανάλωση καφεΐνης (καφές, τσάι κ.λπ.) μπορεί να αυξήσει τους παλμούς. Το ίδιο ισχύει και για την αυξημένη πρόσληψη αλκοόλ και νικοτίνης.
• Κάποια φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ταχυκαρδίες, όπως τα βρογχοδιασταλτικά, που χορηγούνται για τη θεραπεία αναπνευστικών παθήσεων ή άσθματος.
• Ταχυπαλμία μπορεί να προκαλέσουν ακόμα καταστάσεις έντονου στρες ή συγκίνησης ή μια κρίση πανικού.
• Η εμμηνόπαυση προκαλεί κρίσεις εξάψεων και ταχυκαρδίας σε ευαίσθητες γυναίκες.


Παθολογικά αίτια ταχυκαρδίας
Παθολογικά προβλήματα που μπορεί να έχουν ως σύμπτωμα την ταχυκαρδία είναι:
• Προβλήματα οργάνων που εκκρίνουν ορμόνες (π.χ. υπερθυρεοειδισμός).
• Παθήσεις του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και τοξικές νευροπάθειες που επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος (π.χ. ορισμένα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια).
• Καρδιακά νοσήματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια και η μαρμαρυγή.
• Παθήσεις του αναπνευστικού.
• Νοσήματα που προκαλούν μεταβολικές διαταραχές ή διαταραχές σε επίπεδα ορισμένων ιχνοστοιχείων και βιταμινών (π.χ. ουραιμία, υπογλυκαιμία κ.λπ.).
• Σύνδρομα και νοσήματα που διαταράσσουν τη λειτουργία ή την κινητικότητα του γαστρεντερικού.
• Καταστάσεις, όπως ο πυρετός ή ο πόνος αλλά και παθολογικές καταστάσεις με αφυδάτωση, απώλεια αίματος και υγρών (π.χ. θερμοπληξία, διάρροια, αιμορραγία, αρρύθμιστος διαβήτης).
• Η αναιμία, επίσης, μπορεί να προκαλέσει ταχυκαρδία, η οποία συνήθως συνοδεύεται από αίσθημα κόπωσης και εξάντλησης.

Ζητήστε βοήθεια
Μια ταχυκαρδία είναι ανησυχητική αν έρχεται και φεύγει ξαφνικά, εμφανίζεται τη νύχτα ή εκδηλώνεται σε καθημερινή βάση, αν οι σφυγμοί ανεβαίνουν χωρίς να υπάρχει λογική συσχέτιση, π.χ. κατανάλωση καφέ, αν συνυπάρχουν και άλλα συμπτώματα όπως σφίξιμο στο στήθος, ζάλη, δύσπνοια, τάση για λιποθυμία ή λιποθυμικό επεισόδιο ή αν είναι υπερβολική.


 

Διαχείριση της ταχυκαρδίας με ανταρρυθμικά φάρμακα

Η διαχείριση της ταχυκαρδίας εξαρτάται από τον τύπο της, αν είναι σταθερή ή ασταθής, και αν η αστάθεια οφείλεται στην ταχυκαρδία. Ασταθής σημαίνει ότι είτε οι σημαντικές λειτουργίες των οργάνων επηρεάζονται ή τίθεται σε κίνδυνο η ζωή του ασθενούς.

Σε εκείνους με σταθερή ταχυκαρδία, η θεραπεία καθορίζεται από το ηλεκτροκαρδιογράφημα (στενό ή ευρύ σύμπλεγμα QRS, τον  καρδιακό ρυθμό, και αν το QRS είναι μονομορφικό ή πολυμορφικό.

Σε εκείνους με ασταθή ταχυκαρδία, με στενό QRS, ενδοφλέβια αδενοσίνη μπορεί να επιχειρηθεί. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις άμεση καρδιομετατροπή συνιστάται.

Αντιαρρυθμικά φάρμακα

-Προκαϊναμίδη - ομάδα ΙΑ

Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση υπερκοιλιακών και κοιλιακών αρρυθμιών.

Αναστέλλει άμεσα το συμπαθητικό και προκαλεί με αυτόν τον τρόπο αγγειοδιαστολή. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 3,5 ώρες και τα θεραπευτικά της επίπεδα 4-10μg/ml. Μεταβολίζεται στο πλάσμα σε ΝΑΡΑ και έχει ταχεία νεφρική απέκκριση.

Δοσολογία

Per os: Δόση εφόδου 1g ακολουθούμενη με 500mg ανά 3ωρο.

Ενδοφλέβια: 1) Bolus για VT: 10mg/Kg ΣΒ με ρυθμό 100mg/min

           2) 100mg σε 2min και μετά 25mg/min με μέγιστη δόση 1g την πρώτη  ώρα και μετά 2-6mg/min

Για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας είναι αποτελεσματικότερη από την λιδοκαϊνη στην εμμένουσα μορφή της αρρυθμίας. Επίσης, χρησιμοποιείαται σε υπερκοιλιακή ταχυκαρδία επί συνδρόμου WPW και για την ανάταξη προσφάτου ενάρξεως κολπικής μαρμαρυγής, όπου όμως η ιβουτιλίδη είναι αποτελεσματικότερη.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

  • πρώιμα εξάνθημα και πυρετός
  • όψιμα εξάνθημα και αρθραλγίες
  • στο 1/3 των ασθενών μετά 6 μήνες θεραπείας εμφανίζεται λυκοειδές σύνδρομο
  • ακοκκιοκυτταραιμία
  • σε ενδοφλέβια χορήγηση υπόταση και επιμήκυνση των QRS και QT

-Λιδοκαϊνη - ομάδα ΙΒ

Δρά εκλεκτικά στο παθολογικό και ισχαιμικό μυοκάρδιο επιβραδύνοντας την αγωγή και διακόπτοντας τα κυκλώματα επανεισόδου. Η  αποτελεσματικότητά της βελτιώνεται σε υψηλές συγκεντρώσεις καλίου, γι’ αυτό και τυχόν ελλείψεις του ιόντος πρέπει να διορθώνονται. Λόγω της ταχείας κατανομής της μετά την αρχική δόση εφόδου, χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις για να διατηρηθούν τα θεραπευτικά της επίπεδα.

Δοσολογία

Αρχικά χορηγείται δόση εφόδου 75-100mg ενδοφλέβια, ακολουθούμενη 30min αργότερα από 75-100mg ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά

Δόση συντήρησης 2-4mg/min για 24ώρες

Χορηγείται σε κοιλιακές αρρυθμίες (συχνές έκτακτες κοιλιακές συστολές, κοιλιακή ταχυκαρδία με αιμοδυναμική επιβάρυνση του ασθενούς με ΟΕΜ). Έχει ουδέτερο αιμοδυναμικό προφίλ, ενώ σπάνια μόνο προκαλεί διαταραχές της αγωγής.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

  • παρενέργειές από το ΚΝΣ (υπνηλία, ζάλη, διαταραχές του λόγου) και είναι συχνότερες σε ασθενείς άνω των 60 ετών
  • η συγχορήγηση σιμετιδίνης, β-αποκλειστών και του πτητικού αναισθητικού αλοθάνιου μειώνουν τον ηπατικό της μεταβολισμό και γι’ αυτό η δόση της πρέπει να μειώνεται.

-Αμιοδαρόνη 

Δοσολογία

  • συνήθης ενδοφλέβια δόση είναι 5mg/Kg εντός 20min, μετά 500-1000mg για 24ώρες και στη συνέχεια 0,5mg/min για το δεύτερο 24ωρο
  • αντιμετώπιση και την πρόληψη υποτροπών κοιλιακής μαρμαρυγής
  • υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική κοιλιακή ταχυκαρδία
  • ανάταξη και πρόληψη υποτροπών κολπικής μαρμαρυγής και κολπικού πτερυγισμού
  • πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία τύπου torsade de pointes ιδιαίτερα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, υποκαλιαιμία και τοξικά επίπεδα δακτυλίτιδας
  • πνευμονίτιδα που μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρο πνευμονική ίνωση
  • αναστέλλει την περιφερική μετατροπή της Τ4 σε Τ3, αυξάνοντας αντίστοιχα τα επίπεδα της Τ4 και μειώνοντας αυτά της Τ3
  • εγγύς μυική αδυναμία, περιφερική νευροπάθεια, διαταραχές μνήμης και ύπνου
  • αυξημένα επίπεδα γοναδοτροπίνης
  • μικροεναποθέσεις στον κερατοειδή και εκφύλιση ωχράς
  • φωτοευαίσθητος γκριζογάλανος αποχρωματισμός του δέρματος
  • συνεργική δράση με τα περισσότερα άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα
  • παράταση του χρόνου προθρομβίνης

-Αδενοσίνη

  • ανοίγει τους διαύλους καλίου που ελέγχουν το αντίστοιχο προς τα έσω επανορθωτικό ρεύμα, καταστέλλοντας έτσι τον φλεβόκομβο και τον κολποκοιλιακό κόμβο
  • επιβραδύνει το φλεβόκομβο μειώνοντας τη συχνότητά του και προκαλεί 3ου βαθμού κολποκοιλιακό αποκλεισμό στο επίπεδο του κολποκοιλιακού κόμβου
  • επιβραδύνει την αγωγή στον κολποκοιλιακό κόμβο αφού αναστέλλει το ρεύμα ασβεστίου
  • αντιμετώπιση παροξυσμικής υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας με στενά QRS
  • ιδιοπαθής κοιλιακή ταχυκαρδία του χώρου εξόδου της δεξιάς κοιλίας
  • ταχέως ενδοφλέβια bolus σε δόση 6mg ακολουθούμενη από ώση με αλατούχο νερό
  • επί αποτυχίας μετά 2min χορηγείται δόση 12mg bolus
  • αποτέλεσμα εμφανίζεται εντός 30 sec
  • η δόση μειώνεται κατά 50% στους λαμβάνοντες βεραπαμίλη, διλτιαζέμη, β-αποκλειστές και διπυριδαμόλη
  • ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 10-30sec
  • κεφαλαλγία,  flushing,  καταστολή φλεβοκόμβου και κολποκοιλιακού κόμβου, καθώς και  βρογχόσπασμος  

-Ιβουτιλίδη - ομάδα ΙΙΙ

  • ανάταξη κολπικής μαρμαρυγής και πτερυγισμού
  • 1mg ενδοφλέβια εντός 10min
  • επί αποτυχίας η δόση επαναλαμβάνεται 10min μετά το πέρας της πρώτης χορήγησης
  • συνεχής ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση για 4 ώρες μετά τη χορήγησή της

-Νεώτερα αντιαρρυθμικά

Δρονεδαρόνη

  • παρόμοιο με την αμιοδαρόνη χωρίς τις εξωκαρδιακές δράσεις της τελευταίας
  • δόση 800mg/24h 

Ιβαμπραδίνη

  • αναστολέας του ρεύματος και των διαύλων f (funny) του φλεβοκόμβου
  • σε φλεβοκομβική ταχυκαρδία κυρίως όταν υπάρχει αντένδειξη ή έλλειψη αποτελεσματικότητας άλλων φαρμάκων, όπως οι β-αναστολείς

Γενικά, να θυμάστε ότι μια ταχυκαρδία είναι ανησυχητική αν έρχεται και φεύγει ξαφνικά, εμφανίζεται τη νύχτα ή εκδηλώνεται σε καθημερινή βάση, αν οι σφυγμοί ανεβαίνουν χωρίς να υπάρχει λογική συσχέτιση, π.χ. κατανάλωση καφέ, αν συνυπάρχουν και άλλα συμπτώματα όπως σφίξιμο στο στήθος, ζάλη, δύσπνοια, τάση για λιποθυμία ή λιποθυμικό επεισόδιο ή αν είναι υπερβολική.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

Έκτακτες συστολές

Πρώτες βοήθειες σε Παροξυσμική Υπερκοιλιακή Ταχυκαρδία

Aμιoδαρόνη

Αναπνευστική ανεπάρκεια

Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

Θυρεοειδικές παθήσεις

Έχετε καταναλώσει πολύ καφέ και τσιγάρα;

Κολπική μαρμαρυγή

Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

Πνευμονική Υπέρταση

Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

Πτερυγισμός των κόλπων

Σύνδρομο του βηματοδότη

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 37444 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 07 Απριλίου 2020 19:32
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το αστροκύττωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το αστροκύττωμα

    Αστροκύττωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αστροκύττωμα είναι ένας όγκος που αποτελείται από αστροκύτταρα και χαρακτηρίζεται από ημιπάρεση, παράλυση κρανιακών νεύρων, αλλαγή της προσωπικότητας, κεφαλαλγία, σπασμούς και αλλαγή της διανοητικής κατάστασης.

    Συνήθης πορεία, προϊούσα.

    Το αστροκύττωμα είναι ένας τύπος καρκίνου που μπορεί να σχηματιστεί στον εγκέφαλο ή στο νωτιαίο μυελό. Το αστροκύττωμα ξεκινά σε κύτταρα που ονομάζονται αστροκύτταρα που υποστηρίζουν τα νευρικά κύτταρα. Τα σημεία και τα συμπτώματα του αστροκυττώματος εξαρτώνται από τη θέση του όγκου.

    Τα αστροκυττώματα που εμφανίζονται στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις, πονοκεφάλους και ναυτία.

    Τα αστροκυττώματα που εμφανίζονται στο νωτιαίο μυελό μπορεί να προκαλέσουν αδυναμία και αναπηρία στην περιοχή που επηρεάζεται από τον αναπτυσσόμενο όγκο.

    Το αστροκύττωμα μπορεί να είναι ένας βραδέως αναπτυσσόμενος όγκος ή μπορεί να είναι ένας επιθετικός καρκίνος που αναπτύσσεται γρήγορα.

    Η επιθετικότητα του αστροκυττώματος καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές σας.

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οζώδης σκλήρυνση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Οι εξετάσεις και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση του αστροκυττώματος περιλαμβάνουν:

    • Νευρολογική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας νευρολογικής εξέτασης, ο γιατρός σας θα σας ρωτήσει για τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Μπορεί να ελέγξει την όραση, την ακοή, την ισορροπία, τον συντονισμό, τη δύναμη και τα αντανακλαστικά σας. Προβλήματα σε μία ή περισσότερες από αυτές τις περιοχές μπορεί να παρέχουν ενδείξεις για το τμήμα του εγκεφάλου σας που θα μπορούσε να επηρεαστεί από όγκο στον εγκέφαλο.
    • Απεικονιστικές εξετάσεις. Οι απεικονιστικές εξετάσεις μπορούν να βοηθήσουν τον γιατρό σας να προσδιορίσει τη θέση και το μέγεθος του όγκου του εγκεφάλου σας. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται συχνά για τη διάγνωση όγκων του εγκεφάλου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με λειτουργική μαγνητική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία αιμάτωσης και φασματοσκοπία μαγνητικού συντονισμού. Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αξονική τομογραφία και τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Η μαγνητική φασματοσκοπία εγκεφάλου παρέχει πληροφορίες για τη μεταβολική δραστηριότητα των ιστών, χαρτογραφώντας την κατανομή και τη συγκέντρωση των μεταβολιτών σε φυσιολογικούς και παθολογικούς ιστούς, συμβάλλοντας έτσι στον ακριβέστερο χαρακτηρισμό αλλοιώσεων στον εγκέφαλο. Με τη λειτουργική μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (f MRI) καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση της λειτουργίας ζωτικών κέντρων του εγκεφάλου. Η εξέταση παρέχει πληροφορίες για την ανατομική σχέση ζωτικών κέντρων του εγκεφάλου και όγκων του εγκεφάλου, βοηθητικές στα πλαίσια προεγχειρητικού σχεδιασμού.
    • Αφαίρεση δείγματος ιστού για εξέταση (βιοψία). Μια βιοψία μπορεί να γίνει με βελόνα πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του αστροκυττώματος, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάστασή σας και τη θέση του όγκου σας. Το δείγμα του ύποπτου ιστού αναλύεται σε εργαστήριο για να προσδιοριστούν οι τύποι των κυττάρων και το επίπεδο επιθετικότητάς τους. Οι εξειδικευμένες εξετάσεις των καρκινικών κυττάρων μπορούν να δείξουν στο γιατρό σας τους τύπους μεταλλάξεων που έχουν αποκτήσει τα κύτταρα. Αυτό δίνει στον γιατρό σας στοιχεία για την πρόγνωσή σας και μπορεί να καθοδηγήσει τις θεραπευτικές επιλογές σας (καλύτερα να μη γίνεται).

    F6.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Οι θεραπείες αστροκυττώματος περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του αστροκυττώματος. Ο νευροχειρουργός θα εργαστεί για να αφαιρέσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του αστροκυττώματος. Ο στόχος είναι να αφαιρεθεί όλος ο καρκίνος, αλλά μερικές φορές το αστροκύττωμα βρίσκεται κοντά σε ευαίσθητο εγκεφαλικό ιστό που το καθιστά πολύ επικίνδυνο. Ακόμη και η αφαίρεση μέρους του καρκίνου μπορεί να μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για μερικούς ανθρώπους, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι η μόνη θεραπεία που απαιτείται. Για άλλους, μπορεί να συνιστώνται πρόσθετες θεραπείες για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν και να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου.
    • Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας, όπως ακτίνες Χ ή πρωτόνια, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, ξαπλώνετε σε ένα τραπέζι ενώ ένα μηχάνημα κινείται γύρω σας, κατευθύνοντας τις ακτίνες σε ακριβή σημεία του εγκεφάλου σας. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να συνιστάται μετά τη χειρουργική επέμβαση, εάν ο καρκίνος σας δεν αφαιρέθηκε πλήρως ή εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να επιστρέψει ο καρκίνος σας. Η ακτινοβολία συχνά συνδυάζεται με χημειοθεραπεία για επιθετικούς καρκίνους. Για άτομα που δε μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως κύρια θεραπεία.
    • Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να ληφθούν σε μορφή χαπιού ή μέσω μιας φλέβας στο χέρι σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιο φάρμακο χημειοθεραπείας μπορεί να τοποθετηθεί στον εγκέφαλό σας μετά από χειρουργική επέμβαση, όπου διαλύεται αργά και απελευθερώνει το φάρμακο. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτώσει τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Μπορεί να συνδυαστεί με ακτινοθεραπεία για επιθετικούς καρκίνους.
    • Στοχευμένες και βιολογικές θεραπείες καρκίνου εγκεφάλου.
    • Κλινικές δοκιμές. Οι κλινικές δοκιμές είναι μελέτες νέων θεραπειών. Αυτές οι μελέτες σας δίνουν την ευκαιρία να δοκιμάσετε τις πιο πρόσφατες θεραπευτικές επιλογές, αλλά ο κίνδυνος παρενεργειών μπορεί να μην είναι γνωστός. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν μπορείτε να συμμετάσχετε σε μια κλινική δοκιμή.
    • Υποστηρικτική φροντίδα. Η παρηγορητική φροντίδα είναι εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα που επικεντρώνεται στην παροχή ανακούφισης από τον πόνο και άλλα συμπτώματα μιας σοβαρής ασθένειας. Οι ειδικοί της παρηγορητικής φροντίδας συνεργάζονται μαζί σας, την οικογένειά σας και τους άλλους γιατρούς σας για να παρέχουν ένα επιπλέον επίπεδο υποστήριξης που συμπληρώνει τη συνεχιζόμενη φροντίδα σας. Η παρηγορητική φροντίδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενώ υποβάλλεστε σε άλλες επιθετικές θεραπείες, όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία.

    Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στη θεραπεία του καρκίνου του εγκεφάλου!!!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του εγκεφάλου 

    astrocytomas 1280

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Οζώδης σκλήρυνση

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Ολιγοδενδρογλοιώματα και ολιγοαστροκυττώματα

    Αστροκυττώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Υποφυσιακός νανισμός

    ΟγκοΥπερθερμία

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Κρανιοφαρυγγίωμα

    Άποιος διαβήτης

    Γλουταμινικό οξύ

    Συριγγομυελία

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Τα αντισυλληπτικά υπεύθυνα και για καρκίνο του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Η ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα

    Τα νεώτερα για το γλοιοβλάστωμα

    Οσφυϊκή παρακέντηση

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

    Αντιαγγειογενετικοί παράγοντες

    Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Τo καρκινικό μονοπάτι

    Ανοσοϊστοχημεία στον καρκίνο

    Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

    Τι είναι η νανοϊατρική

    Μοριακή ανάλυση σε γλοιοβλάστωμα

    Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Στοχευμένες τοπικές θεραπείες στον καρκίνο

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr

  • Εγκεφαλοπάθεια Wernicke Εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Εγκεφαλοπάθεια Wernicke οξεία, υποξεία ή χρόνια νευρολογική διαταραχή.

    Χαρακτηριστικά: σύγχυση, απάθεια, νάρκη, αταξία, νυσταγμός, οφθαλμοπληγία.

    Συνήθως, προκαλείται από χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και συνοδεύεται από οργανική αμνησία και άλλες διαιτητικές πολυνευροπάθειες. Συνήθης πορεία, οξεία, υποξεία, χρόνια.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βιοχημικές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από εξάντληση των αποθεμάτων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα της θειαμίνης (βιταμίνη Β1). Η πάθηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας διαταραχών ανεπάρκειας θειαμίνης που περιλαμβάνει την ενδημική μορφή πολυνευρίτιδας, σε όλες τις μορφές του, και το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff. Όταν εμφανίζεται ταυτόχρονα με το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff είναι γνωστό ως σύνδρομο Wernicke-Korsakoff.

    Κλασικά, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke χαρακτηρίζεται από μια τριάδα συμπτωμάτων: οφθαλμοπληγία, αταξία και σύγχυση. Περίπου το 10% των ασθενών εμφανίζουν και τα τρία χαρακτηριστικά, ενώ μπορεί επίσης να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Ενώ συνήθως θεωρείται ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζει τα υποσιτισμένα άτομα με κατάχρηση αλκοόλ, μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία ασθενειών.

    Αντιμετωπίζεται με συμπλήρωμα θειαμίνης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων και συχνά πλήρη υποχώρηση, ιδιαίτερα σε εκείνους όπου η κατάχρηση αλκοόλ δεν είναι η υποκείμενη αιτία. Συχνά και άλλα θρεπτικά συστατικά πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την αιτία.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να είναι παρούσα στο γενικό πληθυσμό με επιπολασμό περίπου 2%, και θεωρείται υποδιαγνωσμένη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι:

    • Οφθαλμοπληγία. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες διαταραχές της οφθαλμικής κίνησης, που επηρεάζουν συχνότερα τον πλάγιο ορθό μυ. Ο πλευρικός νυσταγμός παρατηρείται συχνότερα αν και μπορεί να παρατηρηθεί πλευρική παράλυση του ορθού, συνήθως αμφοτερόπλευρη.
    • Αταξία. Επίσης, παρατηρείται ανισορροπία ή οποιοδήποτε παρεγκεφαλιδικό σημείο.
    • Σύγχυση. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες ψυχικές αλλαγές. Έχει 82% επίπτωση.

    Ωστόσο, στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει και τα τρία συμπτώματα, και η πλήρης τριάδα εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ εκείνων που έχουν κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.

    Επίσης, ένα πολύ πιο ποικίλο φάσμα συμπτωμάτων έχει βρεθεί σε ασθενείς με αυτή την πάθηση, όπως:

    • Μεταβολές της κόρης του ματιού, αιμορραγία αμφιβληστροειδούς, οίδημα θηλών, μειωμένη όραση και ακοή,  απώλεια όρασης και απώλεια ακοής
    • Κόπωση, απάθεια, ευερεθιστότητα, υπνηλία, ψυχική ή/και κινητική επιβράδυνση
    • Δυσφαγία, κοκκίνισμα, υπνική άπνοια, επιληψία και λήθαργος
    • Γαλακτική οξέωση
    • Εξασθένηση της μνήμης, αμνησία, κατάθλιψη, ψύχωση
    • Υποθερμία, πολυνευροπάθεια, υπεριδρωσία

    Αν και η υποθερμία συνήθως διαγιγνώσκεται με θερμοκρασία σώματος 35 °C ή μικρότερη, η αρχόμενη ψύξη που προκαλείται από την απορρύθμιση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) πρέπει να παρακολουθείται επειδή μπορεί να προάγει την ανάπτυξη λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει ότι αισθάνεται κρύο, ακολουθούμενο από ήπια ρίγη, κρύο δέρμα, μέτρια ωχρότητα, ταχυκαρδία, υπέρταση και τρόμοαρρυθμίες. Συνιστώνται τεχνικές εξωτερικής θέρμανσης για την πρόληψη της υποθερμίας. Μεταξύ των συχνά μεταβαλλόμενων λειτουργιών είναι το καρδιοαγγειακό. Μπορεί να υπάρχει ταχυκαρδία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, ορθοστατική υπόταση, αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Η έλλειψη θειαμίνης μερικές φορές επηρεάζει άλλους σημαντικούς καταναλωτές ενέργειας, το μυοκάρδιο, και επίσης οι ασθενείς μπορεί να έχουν αναπτύξει καρδιομεγαλία. Καρδιακή ανεπάρκεια με σύνδρομο γαλακτικής οξέωσης έχει παρατηρηθεί. Οι καρδιακές ανωμαλίες είναι μια πτυχή της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Οι λοιμώξεις έχουν επισημανθεί ως μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Επιπλέον, λοιμώξεις είναι συνήθως παρούσες σε παιδιατρικές περιπτώσεις. Στο τελευταίο στάδιο μπορεί να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα: υπερθερμία, αυξημένος μυϊκός τόνος, σπαστική παράλυση, χοριακές δυσκινησίες και κώμα. Λόγω της συχνής εμπλοκής της καρδιάς, των ματιών και του περιφερικού νευρικού συστήματος, αρκετοί συγγραφείς προτιμούν να την αποκαλούν νόσο Wernicke παρά απλώς εγκεφαλοπάθεια.  Στο σύνδρομο Wernicke Korsakoff ορισμένα μεμονωμένα συμπτώματα είναι παρόντα περίπου στο ένα τρίτο.

    Ανάλογα με τη θέση της εγκεφαλικής βλάβης είναι πιο συχνά διαφορετικά συμπτώματα:

    • Εγκεφαλικό στέλεχος. Οφθαλμικά: μεταβολές της κόρης. Εξωφθάλμια μυϊκή παράλυση. Παράλυση βλέμματος: νυσταγμός
    • Υποθάλαμος. Μυελός: ραχιαίος πυρήνας. Αυτόνομη δυσλειτουργία: θερμοκρασία, καρδιοαγγειακό, αναπνευστικό.
    • Μυελός: Αιθουσαία περιοχή. Παρεγκεφαλίδα. Αταξία.
    • Θάλαμος. Αμνησιακό σύνδρομο για πρόσφατη μνήμη.

    Χαρακτηριστικές είναι οι μικρές πετεχειώδεις αιμορραγίες.

    • Διάχυτη εγκεφαλική δυσλειτουργία. Αλλοιωμένη γνωστική λειτουργία: Κατάσταση σύγχυσης.
    • Εγκεφαλικό στέλεχος: Μείωση της συνείδησης.
    • Οι βλάβες του υποθαλάμου μπορεί επίσης να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο είναι γνωστό σε άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, προκαλώντας δυσπλασίες και λοιμώξεις.

    Σύνδρομο Korsakoff

    Το σύνδρομο Korsakoff, που χαρακτηρίζεται από εξασθένηση της μνήμης, σύγχυση και αλλαγές προσωπικότητας, έχει μια ισχυρή και αναγνωρισμένη σχέση με την εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό ασθενών με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff έχουν επίσης περιφερική νευροπάθεια και πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλκοόλ έχουν αυτή τη νευροπάθεια χωρίς άλλα νευρολογικά σημεία ή συμπτώματα. Το σύνδρομο Korsakoff εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke λόγω χρόνιου αλκοολισμού. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ εκείνων που δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ. Έως και το 80% των ασθενών με την εγκεφαλοπάθεια wernicke που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ αναπτύσσουν σύνδρομο Korsakoff. Στο Korsakoff's συνήθως παρατηρείται ατροφία του θαλάμου και προσβολή του μετωπιαίου λοβού. Σε μια μελέτη, οι μισές περιπτώσεις Wernicke-Korsakoff είχαν καλή ανάρρωση από την αμνησιακή κατάσταση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 μήνες έως 10 χρόνια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke θεωρείται κλασσικά ως μια ασθένεια μόνο των ατόμων που πίνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, αλλά εντοπίζεται επίσης σε άτομα με χρόνιo υποσιτισμό και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.

    Οι τεκμηριωμένες αιτίες της εγκεφαλοπάθειας Wernicke περιλαμβάνουν:

    • Παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια διάρροια, κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn, ουραιμία, θυρεοτοξίκωση
    • Έμετος, υπερέμεση, δυσαπορρόφηση, γαστρεντερικές επεμβάσεις ή ασθένειες
    • Ατελής παρεντερική διατροφή, πείνα/νηστεία
    • Χημειοθεραπεία, νεφρική αιμοκάθαρση, διουρητική θεραπεία, μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων/μυελού
    • Καρκίνος, AIDS, νόσος Creutzfeldt-Jakob, πυρετικές λοιμώξεις
    • Αυτή η ασθένεια μπορεί ακόμη και να εμφανιστεί σε ορισμένα άτομα με φυσιολογικά ή ακόμα και υψηλά επίπεδα θειαμίνης στο αίμα και είναι άτομα με ανεπάρκεια στην ενδοκυτταρική μεταφορά αυτής της βιταμίνης. Επιλεγμένες γενετικές μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του γονιδίου 1 που μοιάζει με τρανσκετολάση που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ, των μεταλλάξεων πρωτεΐνης μεταφορέα θειαμίνης SLC19A2 και του γονιδίου της αφυδρογονάσης της αλδεΰδης-2, που μπορεί να προδιαθέτουν σε διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Το αλληλόμορφο APOE epsilon-4, που εμπλέκεται στη νόσο του Alzheimer, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων.

    encephalopathy neurology thiamine b1 diagnosis original

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η ανεπάρκεια θειαμίνης και τα σφάλματα στο μεταβολισμό της θειαμίνης πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η θειαμίνη, που ονομάζεται επίσης βιταμίνη Β1, βοηθά στη διάσπαση της γλυκόζης. Συγκεκριμένα, δρα ως ουσιαστικό συνένζυμο στον κύκλο TCA και στην παράκαμψη της φωσφορικής πεντόζης. Η θειαμίνη μεταβολίζεται πρώτα στην πιο δραστική της μορφή, τη διφωσφορική θειαμίνη (TDP), πριν χρησιμοποιηθεί. Το σώμα έχει μόνο 2-3 εβδομάδες αποθεμάτων θειαμίνης, τα οποία εξαντλούνται εύκολα χωρίς πρόσληψη ή εάν η εξάντληση συμβεί γρήγορα, όπως σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις ή σε διαβήτη.

    Η θειαμίνη εμπλέκεται σε:

    • Μεταβολισμό υδατανθράκων και απελευθέρωση ενέργειας.
    • Παραγωγή νευροδιαβιβαστών συμπεριλαμβανομένου του γλουταμικού οξέος και του GABA.
    • Μεταβολισμό λιπιδίων, απαραίτητος για την παραγωγή μυελίνης.
    • Τροποποίηση αμινοξέων. Πιθανώς συνδέεται με την παραγωγή ταυρίνης, μεγάλης καρδιακής σημασίας.

    ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η πρωτογενής νευρολογική βλάβη που προκαλείται από ανεπάρκεια θειαμίνης στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι τριπλή: οξειδωτική βλάβη, μιτοχονδριακός τραυματισμός που οδηγεί σε απόπτωση και άμεση διέγερση μιας προ-αποπτωτικής οδού. Η ανεπάρκεια θειαμίνης επηρεάζει τόσο τους νευρώνες όσο και τα αστροκύτταρα, τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου. Η ανεπάρκεια θειαμίνης μεταβάλλει την πρόσληψη γλουταμικού από αστροκύτταρα, μέσω αλλαγών στην έκφραση των μεταφορέων αστροκυττάρου γλουταμικού EAAT1 και EAAT2, οδηγώντας σε διεγερτική τοξικότητα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν αυτές στον υπότυπο μεταφορέα GABA GAT-3, GFAP, συνθετάση γλουταμίνης και στο κανάλι Aquaporin 4. Η εστιακή γαλακτική οξέωση προκαλεί επίσης δευτερογενές οίδημα, οξειδωτικό στρες, φλεγμονή και βλάβη της λευκής ουσίας.

    Παθολογική ανατομία

    Παρά το όνομά του, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke δε σχετίζεται με την περιοχή του Wernicke, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ερμηνεία του λόγου και της γλώσσας. Στις περισσότερες, οι πρώιμες βλάβες αντιστρέφονται πλήρως με άμεσα και επαρκή συμπληρώματα διατροφής. Οι βλάβες είναι συνήθως συμμετρικές στην περικοιλιακή περιοχή, τον διεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο, τον υποθάλαμο και την παρεγκεφαλιδική ρίζα. Οι βλάβες του εγκεφαλικού στελέχους μπορεί να περιλαμβάνουν πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV, VI και VIII, τους έσω θαλαμικούς πυρήνες και το ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οίδημα μπορεί να εντοπιστεί στις περιοχές που περιβάλλουν την τρίτη κοιλία και την τέταρτη κοιλία, εμφανίζοντας επίσης πετέχειες και μικρές αιμορραγίες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί πολλαπλασιασμός ενδοθηλίου, υπερπλασία τριχοειδών αγγείων, απομυελίνωση και απώλεια νευρώνων. Ένας αλλοιωμένος αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να προκαλέσει διαταραγμένη απόκριση σε ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας ή της νόσου Wernicke γίνεται κλινικά. Τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να διαγνωστεί σε οποιονδήποτε ασθενή με δύο ή περισσότερα από τα κύρια συμπτώματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Η ευαισθησία της διάγνωσης από την κλασική τριάδα είναι 23% αλλά αυξάνεται στο 85% λαμβάνοντας δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κλασικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι αρκεί η υποψία της παρουσίας της νόσου με ένα μόνο από τα κύρια συμπτώματα.

    Διάγνωση εγκεφαλοπάθειας Wernicke μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα: Σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης (ή απώλεια συνείδησης, λήθαργος ή κώμα), απώλεια μνήμης, αταξία ή αστάθεια, οφθαλμοπληγία ή νυσταγμός και ανεξήγητη υπόταση με υποθερμία. Η παρουσία μόνο ενός σημείου θα πρέπει να είναι επαρκής για θεραπεία. Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke παραμένει μια κλινικά διαγνωσμένη κατάσταση. Ούτε η μαγνητική τομογραφία ούτε οι μετρήσεις ορού που σχετίζονται με τη θειαμίνη είναι επαρκείς διαγνωστικοί δείκτες σε όλες τις περιπτώσεις. Η εμπλοκή των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και της κεντρικής φαιάς ουσίας στη μαγνητική τομογραφία είναι πολύ συγκεκριμένη για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke στο κατάλληλο κλινικό περιβάλλον. Η μη ανάρρωση μετά τη λήψη συμπληρωμάτων με θειαμίνη είναι ασαφής. Το αναστρέψιμο κυτταροτοξικό οίδημα θεωρείται η πιο χαρακτηριστική βλάβη της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η εντόπιση των βλαβών είναι πιο συχνά άτυπη μεταξύ των ατόμων που πίνουν κατάλληλες ποσότητες αλκοόλ, ενώ η τυπική ενίσχυση της αντίθεσης στον θάλαμο συχνά σχετίζεται με κατάχρηση αλκοόλ.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Υπάρχουν νοσοκομειακά πρωτόκολλα για πρόληψη με συμπληρώματα θειαμίνης παρουσία: ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ ή σχετικών κρίσεων, απαίτησης για ενδοφλέβια γλυκόζη, ενδείξεων υποσιτισμού, κακής διατροφής, πρόσφατης διάρροιας ή εμετού, περιφερικής νευροπάθειας, παροδικών ασθενειών, τρομώδες παραλήρημα  και άλλα. Ορισμένοι ειδικοί συμβουλεύουν ότι η παρεντερική θειαμίνη πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς σε κίνδυνο στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Στην κλινική διάγνωση θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πρώιμα συμπτώματα είναι μη ειδικά, και η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να παρουσιάζεται με μη ειδικά ευρήματα. Υπάρχει συναίνεση για την παροχή υδατοδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων μετά από γαστρικές επεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ορισμένα τρόφιμα έχουν συμπληρωθεί με θειαμίνη και έχουν μειωθεί τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η αποφυγή ή ο μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ και η επαρκής διατροφή μειώνουν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του συνδρόμου Wernicke-Korsakoff.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    • Ενδοφλέβια συμπληρώματα θειαμίνης
    • Υποστηρικτικά μέτρα

    Τα περισσότερα συμπτώματα θα βελτιωθούν γρήγορα εάν οι ελλείψεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η διαταραχή της μνήμης μπορεί να είναι μόνιμη. Σε ασθενείς που είναι ύποπτοι για εγκεφαλοπάθεια Wernicke, η θεραπεία με θειαμίνη θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Θα πρέπει να ληφθεί αμέσως αίμα για έλεγχο για τα επίπεδα θειαμίνης, άλλων βιταμινών και μετάλλων. Μετά από αυτό, θα πρέπει να χορηγείται άμεση ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή δόση θειαμίνης δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Η χορήγηση θειαμίνης συνήθως συνεχίζεται μέχρι να σταματήσει η κλινική βελτίωση. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των πιθανών αιτιών και τα πολλαπλά συμπτώματα και επειδή υπάρχει χαμηλός υποτιθέμενος κίνδυνος τοξικότητας της θειαμίνης, επειδή η θεραπευτική ανταπόκριση είναι συχνά δραματική από την πρώτη ημέρα, ορισμένοι ιατροί υποδεικνύουν παρεντερική θειαμίνη εάν υπάρχει υποψία εγκεφαλοπάθειας Wernicke, τόσο ως πηγή για διάγνωση, όσο και ως θεραπεία. Η διάγνωση υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση στην παρεντερική θειαμίνη, αλλά δεν αρκεί για να αποκλειστεί από την έλλειψή της. Η παρεντερική χορήγηση θειαμίνης σχετίζεται με πολύ μικρό κίνδυνο αναφυλαξίας. Τα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να έχουν κακή διατροφική πρόσληψη αρκετών βιταμινών και μειωμένη απορρόφηση, μεταβολισμό και αποθήκευση θειαμίνης. μπορεί επομένως να απαιτούν υψηλότερες δόσεις. Εάν χορηγηθεί γλυκόζη, όπως σε άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ που είναι επίσης υπογλυκαιμικά, η θειαμίνη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα. Εάν αυτό δε γίνει, η γλυκόζη θα καταναλώσει γρήγορα τα υπόλοιπα αποθέματα θειαμίνης, επιδεινώνοντας αυτή την κατάσταση. Η παρατήρηση οιδήματος στην μαγνητική τομογραφία, καθώς και η εύρεση μακροφάγων υποδεικνύει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Θα πρέπει επίσης να αναζητηθούν και άλλες διατροφικές ανωμαλίες, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τη νόσο. Ειδικότερα, το μαγνήσιο, ένας συμπαράγοντας της τρανσκετολάσης μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη νόσο. Άλλα συμπληρώματα μπορεί επίσης να χρειαστούν, όπως: κοβαλαμίνη, ασκορβικό οξύ, φυλλικό οξύ, νικοτιναμίδιο, ψευδάργυρος, φώσφορος και σε ορισμένες περιπτώσεις ταυρίνη, ιδιαίτερα κατάλληλη όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Προτείνεται διατροφή καθοδηγούμενη από τον ασθενή. Σε ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, συνιστώνται ακόμη υψηλότερες δόσεις παρεντερικής θειαμίνης. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ταυτόχρονες τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Μεταξύ της μειοψηφίας που διαγιγνώσκεται, η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 17%. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν το θάνατο πιστεύεται ότι είναι οι λοιμώξεις και οι ηπατικές δυσλειτουργίες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Wernickes encephalopathy

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Ανεπάρκεια αργινινοσουκινάσης

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σύνδρομο του Reye

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Κακοήθης υπέρταση

    Υπονατριαιμία

    Εγκεφαλική παράλυση

    Επιληπτική κατάσταση

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Σύνδρομο Korsakoff

    Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών

    Νόσος Kawasaki

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    Νόσος Prion

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΨΑΡΙΑ: Τα ψάρια περιέχουν υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνες, οι οποίες αυξάνουν τη θερμογένεση και ενισχύουν τις καύσεις. Τα πιο παχιά ψάρια είναι καλή πηγή ω-3 λιπαρών οξέων, που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και τη δραστικότητα της ινσουλίνης. Επίσης, αυξάνουν το σήμα της λεπτίνης στον εγκέφαλο η οποία προκαλεί την καύση λίπους και την μείωση της όρεξης. Τέλος, το λίπος των ψαριών περιέχει βιταμίνη D, η οποία είναι λιποτροπική.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΚΑΠΑΡΗ: Η κάπαρη έχει ελάχιστη θερμιδική αξία, μόνο 8 θερμίδες ανά 4 κουταλιές της σούπας. Φτωχή σε θερμίδες, πλούσια όμως σε αντιοξειδωτικές ουσίες και βιταμίνες, αφού πιο συγκεκριμένα περιέχει: βιταμίνες Α, Ε, C, K, νιασίνη, ριβοφλαβίνη και φυλλικό οξύ, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκός, σελήνιο και λινολεϊκό οξύ.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    image 48

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    4 βιολογικά φιλέτα ξιφία

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    4 κουταλιές της σούπας βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, διαιρεμένο

    1 μέτριο κόκκινο βιολογικό κρεμμύδι, κομμένο στη μέση και σε λεπτές φέτες

    4 μέτριες σκελίδες βιολογικό σκόρδο, κομμένες σε λεπτές φέτες

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικές κόκκινες νιφάδες πιπεριού

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες αποφλοιωμένες, κομμένες σε κομμάτια 1/2 ίντσας

    450 γραμμάρια ντομάτες κομμένες σε κύβους με τους χυμούς

    3 κουταλιές της σούπας στραγγισμένη βιολογική κάπαρη

    2 κουταλάκια του γλυκού χυμός βιολογικού λεμονιού

    Φρέσκος βιολογικός βασιλικός ψιλοκομμένος για σερβίρισμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Αλατοπιπερώνετε τον ξιφία. Σε ένα τηγάνι 12 ιντσών σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία, ζεστάνετε 2 κουταλιές της σούπας. ελαιόλαδο. Προσθέστε τα ψάρια και μαγειρέψτε, μέχρι να ροδίσουν καλά, για 5 με 7 λεπτά. Χρησιμοποιώντας μια λεπτή μεταλλική σπάτουλα, μεταφέρετε τις μπριζόλες σε ένα πιάτο, γυρίζοντάς τις με τη ροδισμένη πλευρά προς τα πάνω.
    2. Στο ίδιο τηγάνι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, ζεσταίνετε άλλες 2 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέστε το κρεμμύδι σε φέτες, το σκόρδο, τις νιφάδες κόκκινης πιπεριάς και αλάτι. Μαγειρέψτε, ανακατεύοντας κατά διαστήματα, μέχρι να ροδίσει ελαφρά το κρεμμύδι, για 2 με 3 λεπτά. Ρίχνετε τις πατάτες και προσθέτετε τις ντομάτες με τους χυμούς τους και 2 κουταλιές της σούπας νερό. Αφήνετε να πάρει βράση σε μέτρια υψηλή θερμοκρασία, στη συνέχεια σκεπάζετε, μειώνετε σε μέτρια και σιγοβράζετε μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες, για 10 με 14 λεπτά. Ανακατεύετε μέσα τη κάπαρη στραγγισμένη και το χυμό λεμονιού, στη συνέχεια βάλτε τα φιλέτα ξιφία στη σάλτσα και ρίξτε τους τυχόν συσσωρευμένους χυμούς.
    3. Καλύψτε και μαγειρέψτε σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι το ψάρι να είναι αδιαφανές, 4 έως 6 λεπτά. Σερβίρετε πασπαλίζοντας με ψιλοκομμένο φρέσκο ​​βασιλικό και περιχύνετε με επιπλέον λάδι. 
    4. Βεβαιωθείτε ότι οι πατάτες είναι τελείως τρυφερές πριν προσθέσετε το ψάρι για τελείωμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    swordfish plate

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα και υγιεινά κεφτεδάκια ψαριού

    Νόστιμες σπιτικές ψαροκροκέτες με σάλτσα κάπαρης

    Νόστιμη και υγιεινή κολοκυθόσουπα με ψάρι

    Σαρδέλες στη λαδόκολλα με λαχανικά

    Πέννες στο φούρνο με λαχανικά και τόνο

    Νόστιμο ψάρι με σκόρδο και κάρυ

    Σολομός βουτύρου Ουέλινγκτον

    Νόστιμη και υγιεινή ψαρόπιτα

    Υγιεινή καλοκαιρινή σαλάτα με χταποδάκι

    Μύδια με ντομάτα και σκόρδο

    Νόστιμη σαλάτα με μπριζόλες τόνου

    Η διατροφική αξία των ψαριών

    Δροσερή και νόστιμη σαλάτα με σολομό

    Υγιεινός και νόστιμος σολομός με μέλι και σκόρδο

    Υγιεινή και νόστιμη πέρκα με λαχανικά

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Υγιεινό χταπόδι με πατατοσαλάτα

    Ψάρι ψητό με λαχανικά

    Ψαρόσουπα

    Σαρδέλες στο φούρνο με γκρεμολάτα

    Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Τα ελληνικά όστρακα

    Αλμυρίκια

    Σαφρίδια φιλέτο ψητά

    Κολιός πλακί

    Κέφαλος

    Σαρδέλες με ξινήθρα

    Να ψάχνετε για φρέσκο ψάρι ελεύθερης αλιείας

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαλάτα Καλύμνου

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Αγγούρια με γαρίδες

    Τα πιο νόστιμα ψάρια είναι τα εποχιακά

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την κάππαρη

    Φαγκρί

    Το νοστιμότερο ψητό ψάρι

    Η πιο νόστιμη σπιτική μαγιονέζα

    Τσιπούρα

    Τόνος με πράσα

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Σπάρος

    Σμέρνα

    Σκορπίνα

    Χάνος

    Σάλπα

    Το σαλάχι

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Μπακαλιάρος ψητός με σκορδαλιά

    Οστρακοειδή

    Οι πιο νόστιμες γυαλιστερές

    Σουπιές με χόρτα

    Ταραμοσαλάτα με πατάτες και κρεμμύδια

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα ψάρια

    Κάππαρη

    Να τρώτε ψάρια δύο φορές την εβδομάδα

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δράκαινα

    Γοφάρι

    Γόπα

    Αετός σαλάχι

    www.emedi.gr

  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr