Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013 00:54

Μυοκαρδίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
Η μυοκαρδίτιδα είναι η φλεγμονή του μυοκαρδίου
Η μυοκαρδίτιδα, ICD-10 I09.0, I51.4 είναι ένα κλινικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του καρδιακού μυ (δηλ. του μυοκαρδίου) με ένα μεγάλο εύρος κλινικών συμπτωμάτων, από ανεπαίσθητα έως ολέθρια.
Η μυοκαρδίτιδα περιγράφεται ως «μια φλεγμονώδη διήθηση του μυοκαρδίου με νέκρωση και/ή εκφυλισμό των μυϊκών κυττάρων».
Αιτίες μυοκαρδίτιδας
  • Συνηθέστερη αιτία είναι οι ιώσεις από διάφορους ιούς π.χ. Coxsackie, αδενοϊοί, ιοί γρίπης, πολυομυελίτιδας, Ebstein-Barr, κυτταρομεγαλοϊούς κ.α.. 
  • Άλλα λοιμώδη αίτια αποτελούν τα μικρόβια, τις ρικέτσιες, τους μύκητες και τα παράσιτα. 
  • Η μυοκαρδίτιδα μπορεί να συμβεί και από τοξικές ουσίες, όπως από το χημειοθεραπευτικό ανδριαμυκίνη, διαταραχές του μεταβολισμού, όπως η ουραιμία, αλλά και από ακτινοβολία.
Τα πιο συχνά αίτια μυοκαρδίτιδας είναι :
  • Μικροβιακές λοιμώξεις: Λοιμώξεις από στρεπτόκοκκο, σταφυλόκοκκο, πνευμονιόκοκκο, γονόκοκκο, σαλμονέλα, φυματίωση, διφθερίτιδα, βρουκέλωση κλπ.
  • Μυκητιάσεις:  Όπως, ασπεργίλλωση, μονιλίαση, ιστοπλάσμωση κλπ.
  • Παρασιτώσεις: Όπως τοξοπλάσμωση, τρυπανοσωμίαση, σχιστοσωμίαση, τριχίνωση κτλ.
  • Ιογενείς λοιμώξεις: Λοιμώξεις από αδενοιούς, ιούς Coxsackie, κυταρομεγαλοιούς, ιούς της γρίππης, ιό του ΑΙDS, της ηπατίτιδας, του απλού έρπητα ζωστήρα, της παρωτίτιδας, της ερυθράς. Οι ιογενείς λοιμώξεις είναι το πιο συχνό αίτιο μυοκαρδίτιδας.
  • Άλλα αίτια: Διάφορα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα από υπερευαισθησία, όπως από τα αντιβιοτικά: η χλωραμφενικόλη, η πενικιλλίνη, η τετρακυκλίνη. Από τα διουρητικά ενοχοποιούνται η σπιρονολακτόνη, η υδροχλωροθειαζίδη και η χλωροθαλιδόνη. Από τα αντιφλεγμονώδη: η ινδομεθακίνη, η φαινυλβουταζόνη και η παρακεταμόλη. Τέλος, τοξικά για το μυοκάρδιο μπορεί να αποδειχθούν φάρμακα και ουσίες όπως, το λίθιο, οι κατεχολαμίνες, ο μόλυβδος, η μεθυσεργίδη, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Επίσης, εμπλέκονται και φυσικοί παράγοντες, όπως είναι η ακτινοβολία, η υποθερμία και τα δήγματα φιδιών.
Κλινικά διακρίνεται σε οξεία μυοκαρδίτιδα και σε χρόνια μυοκαρδίτιδα, όπου πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από τη διατατική μυοκαρδιοπάθεια.
Παθολογοανατομική εικόνα μυοκαρδίτιδας
Διήθηση του μυοκαρδίου από φλεγμονώδη κύτταρα και νέκρωση των μυοκαρδιακών ινών, αλλά τα ευρήματα δεν είναι ειδικά και η ιστολογική εξέταση δεν μπορεί να καθορίσει τη διάγνωση.
Παθογένεια μυοκαρδίτιδας
Έχει ενοχοποιηθεί ανοσολογικός μηχανισμός από αρχική ιογενή λοίμωξη ή άμεση τοξική δάση του ιού στα μυοκαρδιακά κύτταρα.
Συνήθως, προσβάλλεται το μυοκάρδιο και των δυο κοιλιών και προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η εγκυμοσύνη, ο αλκοολισμός, διατροφή και τα φάρμακα, όπως η κορτιζόνη κ.α.
Κλινική εικόνα
Συμπτώματα
  • Πολλές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να μην παρουσιάσει καθόλου συμπτώματα. 
  • Πόνος στην περιοχή του στέρνου εμφανίζεται μόνο όταν η φλεγμονή του μυοκαρδίου συνοδεύεται και από φλεγμονή του χιτώνα που περιβάλλει το μυοκάρδιο, το περικάρδιο, δηλαδή, όταν μαζί με τη μυοκαρδίτιδα συνυπάρχει και περικαρδίτιδα. 
  • Η παρουσία φλεγμονής στο μυοκάρδιο μπορεί να αποτελέσει αιτία γένεσης καρδιακών αρρυθμιών, διαταραχών του ρυθμού της καρδιάς, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι σοβαρές. 
  • Σε σπάνιες περιπτώσεις, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να μην υποχωρήσει πλήρως, αλλά να μεταπέσει σε χρόνια μορφή και να εξελιχθεί προοδευτικά σε καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Η μυοκαρδίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με τα συμπτώματα εμφράγματος του μυοκαρδίου (πόνος στο στήθος, αλλαγές στο καρδιογράφημα και αύξηση των ενζύμων στον ορό του αίματος), επίσης άμεσα σαν καρδιακή ανεπάρκεια, δηλαδή με δύσπνοια και εύκολη κόπωση, που στις ακραίες μορφές της μπορεί ο ασθενής να χρειαστεί μηχανική υποστήριξη της καρδιάς, έως ότου αναλάβει πάλι η καρδιά.
Τα βασικά συμπτώματα, όταν παρουσιάζονται, είναι:
-           Πυρετός και πόνος στην περιοχή του στήθους.
-           Υπάρχει κόπωση που συνοδεύεται από μυϊκούς πόνους που οφείλονται πολύ συχνά στην ίωση που προκαλεί η μυοκαρδίτιδα.
-           Ταχυκαρδία, αρρυθμία και καρδιακή ανεπάρκεια.
Όταν η μυοκαρδίτιδα εκδηλώνεται σαν έμφραγμα, συνήθως έχει πλήρη ύφεση, χωρίς να απαιτηθεί ιδιαίτερη φαρμακευτική αγωγή. 
Όταν όμως, εκδηλώνεται σαν καρδιακή ανεπάρκεια, οι πιθανότητες είναι μοιρασμένες. Δηλαδή, 50% παρουσιάζουν σταθερή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, 25% προοδευτική επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας και 25% βελτίωση και πλήρη αποκατάσταση της λειτουργίας της καρδιάς.
Από το ιστορικό αναφέρονται εύκολη κόπωση, αρθραλγίες, μυαλγίες, πυρετός, σημεία λοιμώξεως από το αναπνευστικό ή γαστρεντερικό πριν από λίγες ημέρες, ενώ οι προηγούμενες εξετάσεις που προσκομίζει ο ασθενής, ακτινογραφία θώρακος και υπερηχογράφημα καρδιάς είναι φυσιολογικές.
Από την αντικειμενική εξέταση παρατηρείται φλεβοκομβική ταχυκαρδία, εξασθένηση του 1ου καρδιακού τόνου, καλπαστικός ρυθμός, ύπαρξη 4ου ή 3ου τόνου, ήπιο συστολικό φύσημα κορυφής ή και ήχος περικαρδιακής τριβής σε περικαρδίτιδα.
Το ηλεκτροκαρδιογράφημα δείχνει μη ειδικές αλλοιώσεις του ST &T, σπανίως Q έπαρμα νέκρωσης και υπερκοιλιακές ή κοιλιακές αρρυθμίες.
Στην ακτινογραφία παρατηρείται αύξηση του μεγέθους της καρδιακής σκιάς και πνευμονική συμφόρηση από κάμψη της αριστερής κοιλίας.
Το triplex καρδιάς διευκρινίζει για το αν η μεγαλοκαρδία οφείλεται σε διόγκωση καρδιακών κοιλότητων ή σε περικαρδίτιδα και εκτιμάται αν υπάρχει ελάττωση της λειτουργίας της αριστερής κοιλίας. και παρακολουθείται η πορεία της νόσου.
Με τις ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις  εντοπίζεται η φλεγμονή και η νέκρωση μυοκαρδίου (αντισώματα αντιμυοσίνης, γάλλιο-67) και η ραδιοισοτοπική κοιλιογραφία εκτιμά το μέγεθος και τη λειτουργία των καρδιακών κοιλοτήτων.
Από το αίμα παρατηρείται λευκοκυττάρωση με πολυμορφοπυρηνικό τύπο, αύξηση της ταχύτητας καθίζησης, αύξηση των ενζύμων της κρεατοφωσφοκινάσης, γαλακτικής αφυδρογονάσης και  πυροσταφυλικής τρανσαμινάσης. Επίσης, μπορεί να απομονωθεί ο υπεύθυνος ιός από καλλιέργεια αίματος ή επίχρισμα φάρυγγα.
Πρόγνωση
'Άλλοτε η πάθηση βαίνει χρονίως και μοιάζει με την διατατική μυοκαρδιοπάθεια, ενώ σε σοβαρή προσβολή μπορεί να συμβεί θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια και αιφνίδια κοιλιακή μαρμαρυγή.
Θεραπεία
-Όταν η καρδιακή ανεπάρκεια παραμένει για πολύ, χρήσιμη είναι η βιοψία του μυοκαρδίου και με την μέθοδο PCR, λαμβάνονται πληροφορίες για το είδος του ιού ή των ιών, που προκάλεσαν τη μυοκαρδίτιδα και με την ανοσοϊστοχημεία, λαμβάνονται πληροφορίες για την ύπαρξη, ή όχι, φλεγμονής. Τα αποτελέσματα της βιοψίας κατευθύνουν στη θεραπεία, πέρα από τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. 
  • Όταν διαπιστώνεται η ύπαρξη ιού χωρίς φλεγμονή, χορηγούνται αντιιϊκά φάρμακα ευρέως φάσματος και συνήθως ιντερφερόνη. 
  • Όταν υπάρχει φλεγμονή χωρίς την παρουσία ιού γίνεται ανοσοκαταστολή, συνήθως, με κορτιζόνη ή αζαθειοπρίνη.
-Συνιστάται ξεκούραση στο κρεβάτι, αποφυγή κάθε σωματικής κόπωσης, και χορήγηση οξυγόνου, άναλη δίαιτα, αγγειοδιασταλτικά, διουρητικά, δακτυλίτιδα, σε καρδιακή ανεπάρκεια και αντιπηκτική αγωγή για πρόληψη θρομβοεμβολικών επεισοδίων. 
-Σε περικαρδίτιδα τα αντιπηκτικά πρέπει να αποφεύγονται γιατί υπάρχει κίνδυνος αιμοπερικαρδίου.
-Σε κοιλιακές αρρυθμίες χορηγούνται αντιαρρυθμικά, όπως η αμιοδαρόνη. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις χορηγείται β αναστολέας.
-Ορισμένοι χρησιμοποιούν κορτιζόνη μετά τις  2 πρώτες εβδομάδες της οξείας μυοκαρδίτιδας, γιατί αποφεύγεται ο πολλαπλασσιασμός των ιών από την αναστολή της ιντερφερόνης που προκαλεί αυτή. Άλλοι την αποφεύγουν και άλλοι τη χρησιμοποιούν και στην οξεία φάση ως ύστατο φάρμακο  για την υποχώρηση φλεγμονής.
-Η αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας γίνεται με την κλασική θεραπευτική αγωγή. 
Η χορήγηση κορτιζόνης και αντιφλεγμονωδών καλό είναι να αποφεύγονται τις πρώτες μέρες.
Στους ενήλικες η μυοκαρδίτιδα έχει συνήθως υποκλινική πορεία. Δυνατόν όμως να εκδηλωθεί με εικόνα διατατικής μυοκαρδιοπάθειας.
myocarditis 1
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
 
 
Διαβάστηκε 7425 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 23 Μαΐου 2020 22:48
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr

     

  • Μετάθεση των μεγάλων αγγείων Μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Η μετάθεση των μεγάλων αγγείων είναι συγγενής καρδιοπάθεια, κατά την οποία οι μεγάλες αρτηρίες έχουν μετατεθεί αντίστροφα, η αορτή εκφύεται από τη δεξιά κοιλία και η πνευμονική αρτηρία από την αριστερή κοιλία. Αυτό προκαλεί τη δημιουργία δύο κυκλοφοριών που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, πνευμονική και συστηματική. Συχνά συνυπάρχει με άλλες συγγενείς ανωμαλίες και εμφανίζεται στα αγόρια 2 έως 3 φορές συχνότερα από ότι στα κορίτσια. Συνήθης πορεία, οξεία.

    Η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών είναι ένα σοβαρό αλλά σπάνιο καρδιακό ελάττωμα που υπάρχει κατά τη γέννηση, στο οποίο οι δύο κύριες αρτηρίες που βγαίνουν από την καρδιά αντιστρέφονται.

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών αλλάζει τον τρόπο που το αίμα κυκλοφορεί στο σώμα, αφήνοντας έλλειψη οξυγόνου στο αίμα που ρέει από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Χωρίς επαρκή παροχή αίματος πλούσιου σε οξυγόνο, το σώμα δε μπορεί να λειτουργήσει σωστά και το παιδί σας αντιμετωπίζει σοβαρές επιπλοκές ή θάνατο χωρίς θεραπεία. 

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως ανιχνεύεται είτε προγεννητικά είτε μέσα στις πρώτες ώρες έως τις εβδομάδες της ζωής. 

    Η διορθωτική χειρουργική επέμβαση αμέσως μετά τη γέννηση είναι η συνήθης θεραπεία για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Η απόκτηση ενός μωρού με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών μπορεί να είναι ανησυχητική, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία, η προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Μπλε χρώμα του δέρματος (κυάνωση)
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Έλλειψη όρεξης
    • Κακή αύξηση βάρους

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συχνά ανιχνεύεται αμέσως μόλις γεννηθεί το μωρό σας ή κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής του. Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν παρατηρήσετε ότι το μωρό σας εμφανίζει γαλαζωπό αποχρωματισμό του δέρματος, ιδιαίτερα που αφορά το πρόσωπο και το σώμα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    • Ανώμαλη εμβρυογένεση

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του εμβρύου όταν η καρδιά του μωρού σας αναπτύσσεται. Το γιατί εμφανίζεται αυτό το ελάττωμα είναι άγνωστο στις περισσότερες περιπτώσεις. Κανονικά, η πνευμονική αρτηρία, η οποία μεταφέρει αίμα από την καρδιά σας στους πνεύμονές σας για να λάβει οξυγόνο, είναι προσαρτημένη στον κάτω δεξιό θάλαμο. Από τους πνεύμονές σας, το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα πηγαίνει στον άνω αριστερό θάλαμο της καρδιάς σας, μέσω της μιτροειδούς βαλβίδας στον κάτω αριστερό θάλαμο. Η αορτή είναι συνήθως προσκολλημένη στην αριστερή κοιλία. Μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά σας πίσω στο υπόλοιπο σώμα σας. Κατά τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, οι θέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και της αορτής αλλάζουν. Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με την αριστερή κοιλία και η αορτή με τη δεξιά κοιλία. Το φτωχό σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της δεξιάς πλευράς της καρδιάς και πίσω στο σώμα χωρίς να περάσει από τους πνεύμονες. Το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της αριστερής πλευράς της καρδιάς και κατευθείαν πίσω στους πνεύμονες χωρίς να κυκλοφορεί στο υπόλοιπο σώμα. Η κυκλοφορία του φτωχού σε οξυγόνο αίματος μέσω του σώματος προκαλεί στο δέρμα μια μπλε απόχρωση. Εξαιτίας αυτού, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών ονομάζεται κυανωτικό συγγενές καρδιακό ελάττωμα. Αν και ορισμένοι παράγοντες, όπως η ερυθρά ή άλλες ιογενείς ασθένειες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ηλικία της μητέρας άνω των 40 ετών ή ο διαβήτης της μητέρας, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτής της πάθησης, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη.

    Υπάρχει κι ένας σπάνιος τύπος μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, η εκ γενετής διορθωμένη μετάθεση των μεγάλων αγγείων, κατά την οποία οι δύο κοιλίες αλλάζουν έτσι ώστε η αριστερή κοιλία να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της καρδιάς και να λαμβάνει αίμα από τη δεξιά κόλπο, και η δεξιά κοιλία βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και λαμβάνει αίμα από τον αριστερό κόλπο.  Ωστόσο, το αίμα συνήθως κυκλοφορεί σωστά μέσω της καρδιάς και του σώματος. Η αριστερή κοιλία συνδέεται με την πνευμονική αρτηρία, η οποία παρέχει αίμα φτωχό σε οξυγόνο στους πνεύμονες, ενώ η  δεξιά κοιλία συνδέεται με την αορτή, η οποία μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο στο σώμα. Επειδή η κυκλοφορία διορθώνεται εκ γενετής, ορισμένα άτομα με αυτή τη σπάνια πάθηση μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα για πολλά χρόνια και να μείνουν αδιάγνωστα μέχρι την ενηλικίωση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι με αυτή την πάθηση έχουν άλλα συγγενή καρδιακά ελαττώματα που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα και αυτά τα άτομα συνήθως διαπιστώνεται ότι έχουν καρδιακή νόσο ως παιδιά. Ανάλογα με την κατάστασή τους και τα ελαττώματα της καρδιάς τους, οι άνθρωποι μπορεί να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσουν τα ελαττώματα. Η δεξιά κοιλία μπορεί να μη λειτουργεί καλά ως ο κύριος θάλαμος άντλησης με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια στους ενήλικες. Οι ενήλικες συχνά έχουν επίσης μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας που προστατεύει τη δεξιά κοιλία, της τριγλώχινας βαλβίδας. Η μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας και των κοιλιών μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Μπορεί τελικά να χρειαστεί θεραπεία όπως αντικατάσταση βαλβίδας, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και η ακριβής αιτία της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών είναι άγνωστη, αρκετοί παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να γεννηθεί ένα μωρό με αυτήν την πάθηση, όπως:

    • Ιστορικό ερυθράς ή άλλης ιογενούς ασθένειας στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Μια μητέρα που έχει κακώς ελεγχόμενο διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Οι πιθανές επιπλοκές της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς. Οι ιστοί του μωρού σας θα λαμβάνουν πολύ λίγο οξυγόνο (υποξία). Αν δεν υπάρξει κάποια ανάμειξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και αίματος φτωχού σε οξυγόνο στο σώμα του μωρού σας, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.
    • Συγκοπή. Καρδιακή ανεπάρκεια, μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά δε μπορεί να αντλήσει αρκετό αίμα για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος, μπορεί να αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου επειδή η δεξιά κοιλία αντλεί υπό υψηλότερη πίεση από το συνηθισμένο. Αυτή η πρόσθετη πίεση μπορεί να κάνει τον μυ της δεξιάς κοιλίας δύσκαμπτο ή αδύναμο.
    • Βλάβη στους πνεύμονες. Πάρα πολύ πλούσιο σε οξυγόνο αίμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες, δυσκολεύοντας την αναπνοή.

    Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για όλα τα μωρά με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών νωρίς στη ζωή, συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο χειρουργός μετακινεί τις μεγάλες αρτηρίες έτσι ώστε να συνδέονται με τον σωστό θάλαμο άντλησης. Οι αρτηρίες που τροφοδοτούν την καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες, πρέπει επίσης να μετακινηθούν.

    Αν και αυτή η επέμβαση είναι σωτήρια, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα αργότερα στη ζωή, όπως:

    • Στένωση των αρτηριών που παρέχουν αίμα στην καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες
    • Διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, αρρυθμίες
    • Αδυναμία ή ακαμψία του καρδιακού μυός που οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια
    • Στενώσεις όπου συνδέονται τα μεγάλα αγγεία
    • Διαρροές καρδιακών βαλβίδων

    3850378299001 5537524896001 5537520047001 vs

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών δε μπορεί να αποτραπεί. Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό καρδιακών ελαττωμάτων ή εάν έχετε ήδη ένα παιδί με συγγενές καρδιακό ελάττωμα, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο και έναν καρδιολόγο με εμπειρία σε συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες πριν μείνετε έγκυος. Επιπλέον, είναι σημαντικό να λάβετε μέτρα για να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη. Για παράδειγμα, πριν μείνετε έγκυος, αρχίστε να παίρνετε μια πολυβιταμίνη ή 400 μικρογραμμάρια φυλλικού οξέος.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και είναι πιθανό η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών από το μωρό σας να διαγνωστεί πριν από τη γέννηση, μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Οι προγεννητικές εξετάσεις για τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως δε γίνονται εκτός εάν ο γιατρός σας υποψιαστεί ότι το μωρό σας μπορεί να έχει συγγενή καρδιακή νόσο. Μετά τη γέννηση του μωρού σας, ο γιατρός του/της θα υποψιαστεί αμέσως ένα καρδιακό ελάττωμα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, εάν το μωρό σας έχει κυάνωση ή εάν το μωρό σας έχει δυσκολία στην αναπνοή. Μερικές φορές, το μπλε χρώμα του δέρματος δεν είναι τόσο αισθητό εάν το μωρό σας έχει άλλο καρδιακό ελάττωμα, όπως μια τρύπα στον τοίχο που χωρίζει την αριστερή και τη δεξιά κοιλότητα της καρδιάς, το διάφραγμα, που επιτρέπει σε λίγο αίμα πλούσιο σε οξυγόνο να ταξιδέψει μέσα από σώμα. Εάν η τρύπα βρίσκεται στους άνω θαλάμους της καρδιάς, ονομάζεται ελάττωμα του κολπικού διαφράγματος. Στους κάτω θαλάμους της καρδιάς, το ελάττωμα ονομάζεται κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα. Είναι επίσης πιθανό το μωρό σας να έχει έναν ανοιχτό αρτηριακό πόρο, ένα άνοιγμα μεταξύ των δύο μεγάλων αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς, της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας, που επιτρέπει την ανάμιξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και φτωχού σε οξυγόνο. Καθώς το μωρό σας γίνεται πιο δραστήριο, τα καρδιακά ελαττώματα δε θα αφήσουν αρκετό αίμα να περάσει και τελικά η κυάνωση θα γίνει εμφανής. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί επίσης να υποψιαστεί ένα καρδιακό ελάττωμα εάν ακούσει ένα καρδιακό φύσημα, έναν μη φυσιολογικό ήχο που προκαλείται από τη ροή αίματος. Μια φυσική εξέταση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να διαγνώσει με ακρίβεια τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις είναι απαραίτητες για ακριβή διάγνωση:

    • Ηχοκαρδιογράφημα. Το ηχοκαρδιογράφημα είναι ένα υπερηχογράφημα της καρδιάς, χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα που αναπηδούν από την καρδιά του μωρού σας και παράγουν κινούμενες εικόνες που μπορούν να προβληθούν σε μια οθόνη βίντεο. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτό το τεστ για να διαγνώσουν τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών εξετάζοντας τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας. Το ηχοκαρδιογράφημα μπορεί επίσης να εντοπίσει σχετιζόμενες καρδιακές ανωμαλίες, όπως ελάττωμα κοιλιακού διαφράγματος, ελάττωμα κολπικού διαφράγματος ή ανοιχτό αρτηριακό πόρο.
    • Καρδιακός καθετηριασμός. Αυτή η διαδικασία συνήθως γίνεται μόνο όταν άλλες εξετάσεις, όπως το ηχοκαρδιογράφημα, δε δείχνουν αρκετές πληροφορίες για τη διάγνωση. Κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού καθετηριασμού, ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό εύκαμπτο σωλήνα, καθετήρα, σε μια αρτηρία ή φλέβα στη βουβωνική χώρα του μωρού σας και τον κατευθύνει προς την καρδιά του/της. Μια χρωστική ουσία εγχέεται μέσω του καθετήρα για να κάνει τις δομές της καρδιάς του μωρού σας ορατές σε εικόνες ακτίνων Χ. Ο καθετήρας μετρά επίσης την πίεση στους θαλάμους της καρδιάς του μωρού σας και στα αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να μετρήσει την ποσότητα οξυγόνου στο αίμα. Ο καρδιακός καθετηριασμός μπορεί να γίνει επειγόντως για την εκτέλεση μιας προσωρινής θεραπείας για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, κολπική διαφραγματοστομία με μπαλόνι.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αν και η ακτινογραφία θώρακος δεν παρέχει οριστική διάγνωση της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, επιτρέπει στον γιατρό να δει το μέγεθος της καρδιάς του μωρού σας και τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας.
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα. Ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα στην καρδιά κάθε φορά που συστέλλεται. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ηλεκτρόδια, τοποθετούνται στο στήθος, τους καρπούς και τους αστραγάλους του μωρού σας. Τα ηλεκτρόδια μετρούν την ηλεκτρική δραστηριότητα, η οποία καταγράφεται σε χαρτί.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Όλα τα βρέφη με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για να διορθωθεί το ελάττωμα. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί να συστήσει διάφορες επιλογές για να βοηθήσει στη διαχείριση της κατάστασης πριν από τη διορθωτική χειρουργική επέμβαση.

    Περιλαμβάνουν:

    • Φαρμακευτική αγωγή. Το φάρμακο προσταγλανδίνη Ε1, αλπροσταδίλη, βοηθά στη διατήρηση της σύνδεσης μεταξύ της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας (αρτηριακός πόρος), αυξάνοντας τη ροή του αίματος και βελτιώνοντας την ανάμειξη του φτωχού σε οξυγόνο και του πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μέχρι να γίνει η επέμβαση.
    • Κολπική διαφραγματοστομία. Αυτή η διαδικασία - που συνήθως γίνεται με καρδιακό καθετηριασμό και όχι χειρουργική επέμβαση, διευρύνει μια φυσική σύνδεση μεταξύ των άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Επιτρέπει την ανάμιξη του πλούσιου σε οξυγόνο και του φτωχού σε οξυγόνο αίματος και έχει ως αποτέλεσμα τη βελτιωμένη παροχή οξυγόνου στο σώμα του μωρού σας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οι χειρουργοί συνήθως κάνουν αυτή τη χειρουργική επέμβαση μέσα στον πρώτο μήνα της ζωής τους. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης  η πνευμονική αρτηρία και η αορτή μετακινούνται στις φυσιολογικές τους θέσεις: Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με τη δεξιά κοιλία και η αορτή συνδέεται με την αριστερή κοιλία. Οι στεφανιαίες αρτηρίες επανασυνδέονται επίσης στην αορτή. Εάν το μωρό σας έχει κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα ή ελάττωμα κολπικού διαφράγματος, αυτές οι τρύπες συνήθως κλείνουν κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ο γιατρός μπορεί να αφήσει μικρά ελαττώματα του κοιλιακού διαφράγματος να κλείσουν μόνα τους. Σε άλλη χειρουργική επέμβαση, ο χειρουργός κάνει μια σήραγγα, διάφραγμα μεταξύ των δύο άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Αυτό εκτρέπει το φτωχό σε οξυγόνο αίμα προς την αριστερή κοιλία και την πνευμονική αρτηρία και το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα προς τη δεξιά κοιλία και την αορτή. Με αυτή τη διαδικασία, η δεξιά κοιλία πρέπει να αντλεί αίμα στο σώμα, αντί μόνο στους πνεύμονες όπως θα έκανε σε μια φυσιολογική καρδιά. Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης αυτής είναι οι ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί,οι στενώσεις ή διαρροές διαφραγμάτων και η καρδιακή ανεπάρκεια λόγω μακροχρόνιων προβλημάτων στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας.

    Μετά από διορθωτική χειρουργική επέμβαση, το μωρό σας θα χρειαστεί δια βίου παρακολούθηση από έναν καρδιολόγο που ειδικεύεται σε συγγενείς καρδιοπάθειες για να παρακολουθεί την υγεία της καρδιάς του. Ο καρδιολόγος μπορεί να συστήσει στο παιδί σας να αποφεύγει ορισμένες δραστηριότητες, όπως η άρση βαρών ή τα ανταγωνιστικά αθλήματα, επειδή αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και μπορεί να στρεσάρουν την καρδιά. Μιλήστε με τον γιατρό σας ή τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με το είδος των σωματικών δραστηριοτήτων που μπορείτε να κάνετε εσείς ή το παιδί σας και πόσο και πόσο συχνά. Πολλοί άνθρωποι που υποβάλλονται σε επέμβαση δε χρειάζονται επιπλέον χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, ορισμένες επιπλοκές, όπως αρρυθμίες, διαρροές καρδιακής βαλβίδας ή προβλήματα με την άντληση της καρδιάς, μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία. Το παιδί σας θα πρέπει να παρακολουθείται και να θεραπεύεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το παιδί σας θα παρακολουθείται και θα έχει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με παιδοκαρδιολόγο. Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, η φροντίδα του/της θα μεταβεί σε έναν καρδιολόγο ενηλίκων, ο οποίος μπορεί να παρακολουθεί την κατάστασή του/της με την πάροδο του χρόνου. Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών μπορεί να επηρεάσει την ενήλικη ζωή του παιδιού σας, καθώς μπορεί να συμβάλει σε άλλα προβλήματα υγείας. Οι ενήλικες που έχουν συγγενή καρδιακά ελαττώματα μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες για την κατάστασή τους.

    Εάν διορθώσατε τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών στη βρεφική σας ηλικία, είναι πιθανό να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη, αλλά μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα. Εάν σκέφτεστε να μείνετε έγκυος, μιλήστε με τον καρδιολόγο και τον μαιευτήρα σας πριν συλλάβετε. Εάν έχετε επιπλοκές, όπως αρρυθμίες ή σοβαρά προβλήματα με τον καρδιακό μυ, η εγκυμοσύνη μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους τόσο για εσάς όσο και για το έμβρυό σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για τις γυναίκες που έχουν σοβαρές επιπλοκές από την καρδιά, η εγκυμοσύνη δε συνιστάται ακόμη και σε εκείνες με επισκευασμένη μετάθεση.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

    Η φροντίδα ενός μωρού με σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, μπορεί να είναι προκλητική και τρομακτική.

    Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορεί να σας βοηθήσουν να το κάνετε πιο εύκολο:

    • Αναζητήστε υποστήριξη. Ζητήστε βοήθεια από μέλη της οικογένειας και φίλους. Μιλήστε με τον καρδιολόγο του παιδιού σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης και άλλα είδη βοήθειας που είναι διαθέσιμα κοντά σας.
    • Καταγράψτε το ιστορικό υγείας σας ή του μωρού σας. Μπορεί να θέλετε να γράψετε τη διάγνωση του μωρού σας, τα φάρμακα, τις χειρουργικές επεμβάσεις και άλλες διαδικασίες και τις ημερομηνίες που πραγματοποιήθηκαν, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του καρδιολόγου του παιδιού σας και οποιεσδήποτε άλλες σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη φροντίδα του μωρού σας. Αυτό το αρχείο θα σας βοηθήσει να θυμηθείτε τη φροντίδα που έλαβε το παιδί σας και θα είναι χρήσιμο για τους γιατρούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με το μωρό σας να κατανοήσουν το ιστορικό της υγείας του.
    • Μιλήστε για τις ανησυχίες σας. Μπορεί να ανησυχείτε για τους κινδύνους της έντονης δραστηριότητας, ακόμη και αφού το παιδί σας έχει υποβληθεί σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση. Μιλήστε με τον καρδιολόγο για το ποιες δραστηριότητες είναι ασφαλείς για το παιδί σας. Εάν ορισμένα είναι εκτός ορίων, ενθαρρύνετε το παιδί σας σε άλλες επιδιώξεις αντί να εστιάζετε σε αυτά που δεν μπορεί να κάνει.

    Εάν έχετε άλλες ανησυχίες για την υγεία του παιδιού σας, συζητήστε τις και με τον καρδιολόγο του παιδιού σας. Αν και κάθε περίσταση είναι διαφορετική, να θυμάστε ότι λόγω της προόδου στη χειρουργική θεραπεία, τα περισσότερα μωρά με μετατόπιση των μεγάλων αρτηριών μεγαλώνουν για να ζήσουν ενεργή ζωή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    congenital heart disease levo transposition of great arteries baby checkup

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Έλλειμμα μεσοκολπικού διαφράγματος

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Τι είναι το εμβρυϊκό υπερηχογράφημα

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Νόσος Ebstein

    Κυάνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Τι είναι το φύσημα στα παιδιά

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Σύνδρομο Noonan

    Πότε γίνεται μηχανική στήριξη καρδιάς

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Di George

    Τετραλογία του Fallot

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα

    Ιγμορίτιδα

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλεί φλεγμονή και πρήξιμο των χώρων στο εσωτερικό της μύτης σας. Αυτό παρεμβαίνει στην αποστράγγιση και προκαλεί τη συσσώρευση βλέννας. Με την οξεία ιγμορίτιδα, μπορεί να είναι δύσκολο να αναπνεύσετε από τη μύτη σας. Η περιοχή γύρω από τα μάτια και το πρόσωπό σας μπορεί να είναι πρησμένη και μπορεί να έχετε παλλόμενο πόνο στο πρόσωπο ή πονοκέφαλο. Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται κυρίως από το κοινό κρυολόγημα. Εκτός εάν αναπτυχθεί βακτηριακή λοίμωξη, οι περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν μέσα σε μια εβδομάδα έως 10 ημέρες. Οι οικιακές θεραπείες μπορεί να είναι το μόνο που χρειάζεστε για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας. Η ιγμορίτιδα που διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες παρά την ιατρική θεραπεία ονομάζεται χρόνια ιγμορίτιδα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα της οξείας ιγμορίτιδας συχνά περιλαμβάνουν:

    • Παχιά, κίτρινη ή πρασινωπή βλέννα από τη μύτη ή κάτω από το πίσω μέρος του λαιμού
    • Φραγμένη ή βουλωμένη μύτη που προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Πόνος, ευαισθησία, πρήξιμο και πίεση γύρω από τα μάτια, τα μάγουλα, τη μύτη ή το μέτωπό σας που επιδεινώνεται όταν σκύβετε

    Άλλα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πίεση αυτιών
    • Πονοκέφαλος
    • Πόνος στα δόντια
    • Αλλαγή της όσφρησης
    • Βήχας
    • Κακή αναπνοή
    • Κούραση
    • Πυρετός 

    Τα περισσότερα άτομα με οξεία ιγμορίτιδα δεν χρειάζεται να επισκεφτούν γιατρό.

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από μία εβδομάδα περίπου
    • Συμπτώματα που επιδεινώνονται αφού φαίνεται να βελτιώνονται
    • Επίμονος πυρετός
    • Ιστορικό υποτροπιάζουσας ή χρόνιας ιγμορίτιδας

    Επισκεφθείτε αμέσως έναν γιατρό εάν έχετε σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν μια σοβαρή λοίμωξη:

    • Πόνος, πρήξιμο ή ερυθρότητα γύρω από τα μάτια σας
    • Υψηλός πυρετός
    • Σύγχυση
    • Διπλή όραση ή άλλες αλλαγές όρασης
    • Στραβολαίμιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται συχνότερα από το κοινό κρυολόγημα, το οποίο είναι μια μόλυνση από έναν ιό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναπτύσσεται μόλυνση με βακτήρια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Μπορεί να διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσετε ιγμορίτιδα εάν έχετε:

    • Πυρετός εκ χόρτου ή άλλη αλλεργική πάθηση που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Ένα κοινό κρυολόγημα που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Μια ανωμαλία της ρινικής οδού, όπως μια απόκλιση ρινικού διαφράγματος, ρινικοί πολύποδες ή όγκοι
    • Μια ιατρική κατάσταση όπως η κυστική ίνωση ή μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος όπως ο HIV/AIDS
    • Έκθεση στον καπνό, είτε από το κάπνισμα είτε από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι επιπλοκές της οξείας ιγμορίτιδας είναι ασυνήθιστες και οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες.

    Εάν εμφανιστούν, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χρόνια ιγμορίτιδα. Η οξεία ιγμορίτιδα μπορεί να είναι μια έξαρση ενός μακροπρόθεσμου προβλήματος που είναι γνωστό ως χρόνια ιγμορίτιδα. Η χρόνια ιγμορίτιδα διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες.
    • Μηνιγγίτιδα. Αυτή η μόλυνση προκαλεί φλεγμονή των μεμβρανών και του υγρού που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.
    • Άλλες λοιμώξεις. Ασυνήθιστα, μια λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στα οστά, οστεομυελίτιδα ή στο δέρμα, κυτταρίτιδα.
    • Προβλήματα όρασης. Εάν η μόλυνση εξαπλωθεί στην κόγχη του ματιού σας, μπορεί να προκαλέσει μειωμένη όραση ή ακόμα και τύφλωση που μπορεί να είναι μόνιμη.

    sinus infection 2 1024x596

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης οξείας ιγμορίτιδας:

    • Αποφύγετε τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού.
    • Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από άτομα που έχουν κρυολόγημα ή που είναι άρρωστα με άλλες λοιμώξεις.
    • Πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό, ειδικά πριν από τα γεύματά σας.
    • Διαχειριστείτε τις αλλεργίες σας. Συνεργαστείτε με το γιατρό σας για να διατηρήσετε τα συμπτώματα υπό έλεγχο.
    • Αποφύγετε τον καπνό του τσιγάρου και τον μολυσμένο αέρα. Ο καπνός του τσιγάρου και άλλοι ρύποι μπορεί να ερεθίσουν και να προκαλέσουν φλεγμονή στους πνεύμονές σας και τις ρινικές οδούς.
    • Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα. Εάν ο αέρας στο σπίτι σας είναι ξηρός, όπως εάν έχετε θερμότητα με αέρα, η προσθήκη υγρασίας στον αέρα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της ιγμορίτιδας. Βεβαιωθείτε ότι ο υγραντήρας παραμένει καθαρός και απαλλαγμένος από μούχλα με τακτικό, ενδελεχή καθαρισμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να ρωτήσει για τα συμπτώματά σας. Αυτός ή αυτή μπορεί να αισθάνεται ευαισθησία στη μύτη και το πρόσωπο και ο γιατρός θα εξετάσει τη μύτη σας. Ο γιατρός σας μπορεί συνήθως να κάνει τη διάγνωση με βάση τη φυσική εξέταση.

    Άλλες μέθοδοι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας και τον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων περιλαμβάνουν:

    • Ρινική ενδοσκόπηση. Ένας λεπτός, εύκαμπτος σωλήνας με φως οπτικών ινών που εισάγεται μέσω της μύτης σας επιτρέπει στον γιατρό σας να επιθεωρήσει οπτικά το εσωτερικό των ιγμορείων σας.
    • Μελέτες απεικόνισης. Μια αξονική τομογραφία δείχνει λεπτομέρειες των ιγμορείων και της ρινικής σας περιοχής. Συνήθως δεν συνιστάται για μη επιπλεγμένη οξεία ιγμορίτιδα, αλλά οι απεικονιστικές μελέτες μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση ανωμαλιών ή ύποπτων επιπλοκών.
    • Καλλιέργειες ρινικών εκκρίσεων και ιγμορείων. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι γενικά απαραίτητες για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας. Ωστόσο, όταν η κατάσταση δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή επιδεινώνεται, δείγματα ιστών από τη μύτη ή τα ιγμόρειά σας μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση της αιτίας, όπως μια βακτηριακή λοίμωξη.
    • Αλλεργικά τεστ. Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι οι αλλεργίες έχουν προκαλέσει την οξεία ιγμορίτιδα σας, θα σας συστήσει ένα αλλεργικό δερματικό τεστ. Το τεστ δέρματος είναι ασφαλές και γρήγορο και μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε το αλλεργιογόνο που προκαλεί τις ρινικές εξάρσεις.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οξείας ιγμορίτιδας βελτιώνονται από μόνες τους. Οι τεχνικές αυτοφροντίδας είναι συνήθως το μόνο που χρειάζεστε για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει θεραπείες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας, όπως:

    • Αλατούχο ρινικό σπρέι, το οποίο ψεκάζετε στη μύτη σας πολλές φορές την ημέρα για να ξεπλύνετε τις ρινικές οδούς σας.
    • Ρινικά κορτικοστεροειδή. Αυτά τα ρινικά σπρέι βοηθούν στην πρόληψη και τη θεραπεία της φλεγμονής. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φλουτικαζόνη, βουδεσονίδη, μομεταζόνη και μπεκλομεθαζόνη.
    • Αποσυμφορητικά. Αυτά τα φάρμακα είναι διαθέσιμα σε υγρά, δισκία και ρινικά σπρέι. Χρησιμοποιήστε ρινικά αποσυμφορητικά μόνο για λίγες ημέρες. Διαφορετικά μπορεί να προκαλέσουν την επιστροφή πιο σοβαρής συμφόρησης.
    • Αντιαλλεργικά φάρμακα. Εάν η ιγμορίτιδα σας οφείλεται σε αλλεργίες, η χρήση αντιαλλεργικών φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων αλλεργίας. Αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ασπιρίνη. Να είστε προσεκτικοί όταν δίνετε ασπιρίνη σε παιδιά ή εφήβους. Αν και η ασπιρίνη έχει εγκριθεί για χρήση σε παιδιά άνω των 3 ετών, τα παιδιά και οι έφηβοι που αναρρώνουν από ανεμοβλογιά ή συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνουν ασπιρίνη. Αυτό συμβαίνει επειδή η ασπιρίνη έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Reye, μια σπάνια αλλά δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση, σε τέτοια παιδιά.
    • Αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζονται για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας, επειδή συνήθως προκαλείται από ιό και όχι από βακτήρια. Ακόμα κι αν η οξεία ιγμορίτιδα σας είναι βακτηριακή, μπορεί να υποχωρήσει χωρίς θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να περιμένει και να παρακολουθεί για να δει εάν η οξεία ιγμορίτιδα σας επιδεινώνεται πριν συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Ωστόσο, σοβαρά, προοδευτικά ή επίμονα συμπτώματα μπορεί να απαιτούν αντιβιοτικά. Εάν ο γιατρός σας συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό, φροντίστε να λάβετε ολόκληρη τη θεραπεία, ακόμη και όταν τα συμπτώματά σας βελτιωθούν. Εάν σταματήσετε να τα παίρνετε νωρίς, τα συμπτώματά σας μπορεί να επανεμφανιστούν.
    • Ανοσοθεραπεία. Εάν οι αλλεργίες συμβάλλουν στην ιγμορίτιδα σας, οι αλλεργικές απευαισθητοποιήσεις που βοηθούν στη μείωση της αντίδρασης του σώματος σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα μπορεί να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας.

    Αυτά τα βήματα αυτοβοήθειας μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας:

    • Ανάρρωση. Αυτό θα βοηθήσει το σώμα σας να καταπολεμήσει τη μόλυνση και να επιταχύνει την ανάρρωση.
    • Πίνετε υγρά. Συνεχίστε να πίνετε πολλά υγρά.
    • Χρησιμοποιήστε μια ζεστή κομπρέσα. Μια ζεστή κομπρέσα στη μύτη και το μέτωπό σας μπορεί να σας βοηθήσει να ανακουφίσετε την πίεση στα ιγμόρειά σας.
    • Βρέξτε τις κοιλότητες των κόλπων σας. Περάστε μια πετσέτα πάνω από το κεφάλι σας καθώς αναπνέετε τον ατμό από ένα μπολ με ζεστό νερό. Κρατήστε τον ατμό στραμμένο προς το πρόσωπό σας. Ή κάντε ένα ζεστό ντους, αναπνέοντας τον ζεστό, υγρό αέρα. Αυτό θα βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου και θα βοηθήσει στην αποστράγγιση της βλέννας.
    • Ξεπλύνετε τις ρινικές σας οδούς. Χρησιμοποιήστε ένα ειδικά σχεδιασμένο μπουκάλι συμπίεσης. Αυτή η σπιτική θεραπεία, που ονομάζεται ρινική πλύση, μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε τα ιγμόρειά σας.
    • Τα προϊόντα που περιέχουν ορισμένους συνδυασμούς βοτάνων μπορεί να είναι χρήσιμα. Αυτές οι συνδυαστικές θεραπείες περιέχουν ρίζα γεντιανής, ζαμπούκο και οξαλίδα. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    canstockphoto35848585

    Διαβάστε, επίσης,

    Παραρρινοκολπίτιδα

    Ρινική αλοιφή

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Η ιγμορίτιδα θεραπεύεται με πεπτικά ένζυμα

    Ιγμορίτιδα - Emedi

    Φτιάξτε χαλαρωτικές βόμβες για το μπάνιο σας

    Οζονοθεραπεία

    Καθαρίστε τους πνεύμονες και τα ιγμόρεια

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    www.emedi.gr

  • Παιδικό άσθμα Παιδικό άσθμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το παιδικό άσθμα

    Στο παιδικό άσθμα, οι πνεύμονες και οι αεραγωγοί παθαίνουν φλεγμονή εύκολα όταν εκτίθενται σε συγκεκριμένους παράγοντες ενεργοποίησης, όπως η εισπνοή γύρης ή το κρυολόγημα ή άλλη λοίμωξη του αναπνευστικού. Το παιδικό άσθμα μπορεί να προκαλέσει ενοχλητικά καθημερινά συμπτώματα που επηρεάζουν το παιχνίδι, τον αθλητισμό, το σχολείο και τον ύπνο. Σε ορισμένα παιδιά, το μη ελεγχόμενο άσθμα μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες κρίσεις άσθματος. Το παιδικό άσθμα δεν είναι μια διαφορετική ασθένεια από το άσθμα στους ενήλικες, αλλά τα παιδιά αντιμετωπίζουν μοναδικές προκλήσεις. Η πάθηση είναι η κύρια αιτία επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, νοσηλειών και χαμένων σχολικών ημερών. Δυστυχώς, το παιδικό άσθμα δε μπορεί να θεραπευτεί και τα συμπτώματα μπορούν να συνεχιστούν και στην ενήλικη ζωή. Αλλά με τη σωστή θεραπεία, εσείς και το παιδί σας μπορείτε να διατηρήσετε τα συμπτώματα υπό έλεγχο και να αποτρέψετε τη βλάβη στους αναπτυσσόμενους πνεύμονες. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα του παιδικού άσθματος περιλαμβάνουν:

    • Συχνός βήχας που επιδεινώνεται όταν το παιδί σας έχει ιογενή λοίμωξη και εμφανίζεται ενώ το παιδί σας κοιμάται ή προκαλείται από άσκηση ή κρύο αέρα
    • Ένας ήχος σφυρίγματος ή συριγμού κατά την εκπνοή
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Συμφόρηση ή σφίξιμο στο στήθος

    Το παιδικό άσθμα μπορεί επίσης να προκαλέσει:

    • Δυσκολία στον ύπνο λόγω δύσπνοιας, βήχα ή συριγμού
    • Κρίσεις βήχα ή συριγμό που επιδεινώνονται με το κρυολόγημα ή τη γρίπη
    • Καθυστερημένη ανάρρωση ή βρογχίτιδα μετά από λοίμωξη του αναπνευστικού
    • Δυσκολία στην αναπνοή που εμποδίζει το παιχνίδι ή την άσκηση
    • Κόπωση, η οποία μπορεί να οφείλεται σε κακό ύπνο

    Τα σημεία και τα συμπτώματα του άσθματος διαφέρουν από παιδί σε παιδί και μπορεί να επιδεινωθούν ή να καλυτερέψουν με την πάροδο του χρόνου. Το παιδί σας μπορεί να έχει μόνο μία ένδειξη, όπως παρατεταμένο βήχα ή συμφόρηση στο στήθος. Μπορεί να είναι δύσκολο να πείτε εάν τα συμπτώματα του παιδιού σας προκαλούνται από άσθμα. Ο περιοδικός ή μακροχρόνιος συριγμός και άλλα συμπτώματα που μοιάζουν με άσθμα μπορεί να προκληθούν από μολυσματική βρογχίτιδα ή άλλο αναπνευστικό πρόβλημα. Πάρτε το παιδί σας να δει το γιατρό εάν υποψιάζεστε ότι έχει άσθμα. Η έγκαιρη θεραπεία θα βοηθήσει στον έλεγχο των συμπτωμάτων και πιθανώς στην πρόληψη των κρίσεων άσθματος.

    Κλείστε ένα ραντεβού με το γιατρό του παιδιού σας εάν:

    • Ο βήχας είναι συνεχής, διαλείπων ή φαίνεται να συνδέεται με σωματική δραστηριότητα
    • Ακούγεται συριγμός ή σφύριγμα όταν το παιδί σας εκπνέει
    • Έχει δύσπνοια ή γρήγορη αναπνοή
    • Παράπονα για σφίξιμο στο στήθος
    • Επαναλαμβανόμενα επεισόδια ύποπτης βρογχίτιδας ή πνευμονίας

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να δείτε το στήθος και τα πλευρά του παιδιού σας να τραβιούνται προς τα μέσα (εισολκή των μεσοπλεύριων διαστημάτων) καθώς δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Το παιδί σας μπορεί να έχει αυξημένο καρδιακό παλμό, εφίδρωση και πόνο στο στήθος.

    Ζητήστε επείγουσα φροντίδα εάν το παιδί σας:

    • Πρέπει να σταματήσει στη μέση για να πάρει την ανάσα του/της
    • Χρησιμοποιεί τους κοιλιακούς μύες για να αναπνέει
    • Έχει διευρυμένα ρουθούνια όταν εισπνέει
    • Προσπαθεί τόσο σκληρά να αναπνεύσει που η κοιλιά εισέλκεται κάτω από τα πλευρά όταν εισπνέει

    Ακόμα κι αν το παιδί σας δεν έχει διαγνωστεί με άσθμα, αναζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια εάν έχει δυσκολία στην αναπνοή. Αν και τα επεισόδια άσθματος ποικίλλουν σε σοβαρότητα, οι κρίσεις άσθματος μπορεί να ξεκινήσουν με βήχα, ο οποίος εξελίσσεται σε συριγμό και δυσκολία στην αναπνοή.

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Οι αιτίες του παιδικού άσθματος δεν είναι πλήρως κατανοητές.

    Μερικοί παράγοντες που πιστεύεται ότι εμπλέκονται περιλαμβάνουν:

    • Κληρονομική τάση για ανάπτυξη αλλεργιών
    • Γονείς με άσθμα
    • Μερικοί τύποι λοιμώξεων των αεραγωγών σε πολύ νεαρή ηλικία
    • Έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως ο καπνός του τσιγάρου ή άλλη ατμοσφαιρική ρύπανση

    Η αυξημένη ευαισθησία του ανοσοποιητικού συστήματος αναγκάζει τους πνεύμονες και τους αεραγωγούς να διογκωθούν και να παράγουν βλέννα όταν εκτίθενται σε συγκεκριμένους παράγοντες ενεργοποίησης. Η αντίδραση σε ένα ερέθισμα μπορεί να καθυστερήσει, καθιστώντας πιο δύσκολη την αναγνώριση της σκανδάλης.

    Τα ερεθίσματα διαφέρουν από παιδί σε παιδί και μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ιογενείς λοιμώξεις όπως το κοινό κρυολόγημα
    • Έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους, όπως ο καπνός του τσιγάρου
    • Αλλεργίες σε ακάρεα σκόνης, τρίχωμα κατοικίδιων ζώων, γύρη ή μούχλα
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Αλλαγές καιρού ή κρύος αέρας

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα άσθματος εμφανίζονται χωρίς εμφανή ερεθίσματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος του παιδιού σας περιλαμβάνουν:

    • Έκθεση στον καπνό του τσιγάρου, ακόμη και πριν από τη γέννηση
    • Προηγούμενες αλλεργικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων δερματικών αντιδράσεων, τροφικών αλλεργιών ή αλλεργικού πυρετού (αλλεργική ρινίτιδα)
    • Οικογενειακό ιστορικό άσθματος ή αλλεργιών
    • Ζώντας σε μια περιοχή με υψηλή ρύπανση
    • Παχυσαρκία
    • Αναπνευστικές παθήσεις, όπως χρόνια καταρροή ή βουλωμένη μύτη, ιγμορίτιδα ή πνευμονία
    • Καούρα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Άνδρες
    • Μαύρη φυλή ή Πορτορικανός

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Το άσθμα μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από επιπλοκές, όπως:

    • Σοβαρές κρίσεις άσθματος που απαιτούν επείγουσα θεραπεία ή νοσοκομειακή περίθαλψη
    • Μόνιμη μείωση της πνευμονικής λειτουργίας
    • Απουσίες ή καθυστερήσεις στο σχολείο
    • Κακός ύπνος και κόπωση
    • Συμπτώματα που παρεμβαίνουν στο παιχνίδι, τον αθλητισμό ή άλλες δραστηριότητες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Ο προσεκτικός σχεδιασμός και η αποφυγή των πυροδοτήσεων άσθματος είναι οι καλύτεροι τρόποι για την πρόληψη των κρίσεων άσθματος. 

    • Περιορίστε την έκθεση σε παράγοντες που προκαλούν άσθμα. Βοηθήστε το παιδί σας να αποφύγει τα αλλεργιογόνα και τα ερεθιστικά που προκαλούν συμπτώματα άσθματος.
    • Μην επιτρέπετε το κάπνισμα γύρω από το παιδί σας. Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου κατά τη βρεφική ηλικία είναι ένας ισχυρός παράγοντας κινδύνου για το παιδικό άσθμα, καθώς και ένα κοινό έναυσμα για κρίσεις άσθματος.
    • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να είναι δραστήριο. Εφόσον το άσθμα του παιδιού σας είναι καλά ελεγχόμενο, η τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει τους πνεύμονες να λειτουργούν πιο αποτελεσματικά.
    • Επισκεφθείτε το γιατρό όταν χρειάζεται. Ελέγχετε τακτικά. Μην αγνοείτε τα σημεία ότι το άσθμα του παιδιού σας μπορεί να μην είναι υπό έλεγχο, όπως η ανάγκη να χρησιμοποιεί μια συσκευή εισπνοής γρήγορης ανακούφισης πολύ συχνά.
    • Το άσθμα αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Η συμβουλή του γιατρού του παιδιού σας μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε τις απαραίτητες προσαρμογές στη θεραπεία για να διατηρήσετε τα συμπτώματα υπό έλεγχο.
    • Βοηθήστε το παιδί σας να διατηρήσει ένα υγιές βάρος. Το υπερβολικό βάρος μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα του άσθματος και θέτει το παιδί σας σε κίνδυνο άλλων προβλημάτων υγείας.
    • Κρατήστε την καούρα υπό έλεγχο. Η παλινδρόμηση οξέος ή η σοβαρή καούρα μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα άσθματος του παιδιού σας. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Το άσθμα μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Ο γιατρός του παιδιού σας θα εξετάσει τα συμπτώματα και τη συχνότητά τους και το ιατρικό ιστορικό του παιδιού σας. Το παιδί σας μπορεί να χρειαστεί εξετάσεις για να αποκλειστούν άλλες καταστάσεις και να εντοπίσει την πιο πιθανή αιτία των συμπτωμάτων. Ορισμένες παιδικές παθήσεις μπορεί να έχουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά που προκαλούνται από το άσθμα. Έτσι, ο γιατρός του παιδιού σας θα πρέπει να προσδιορίσει εάν τα συμπτώματα του παιδιού σας προκαλούνται από άσθμα, μια πάθηση διαφορετική από το άσθμα ή και από άσθμα και από άλλη πάθηση.

    Οι καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με το άσθμα περιλαμβάνουν:

    • Ρινίτιδα
    • Ιγμορίτιδα
    • Παλινδρόμηση οξέος ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Ανωμαλίες των αεραγωγών
    • Δυσλειτουργική αναπνοή
    • Λοιμώξεις της αναπνευστικής οδού όπως βρογχιολίτιδα και λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό 

    Ακολουθούν εξετάσεις που μπορεί να χρειαστεί το παιδί σας:

    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας. Οι γιατροί διαγιγνώσκουν το άσθμα με τις ίδιες εξετάσεις που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό της νόσου στους ενήλικες. Η σπιρομέτρηση μετρά πόσο αέρα μπορεί να εκπνεύσει το παιδί σας και πόσο γρήγορα. Το παιδί σας μπορεί να κάνει τεστ πνευμονικής λειτουργίας σε κατάσταση ηρεμίας, μετά την άσκηση και μετά τη λήψη φαρμάκων για το άσθμα. Μια άλλη δοκιμασία πνευμονικής λειτουργίας είναι η δοκιμασία πρόκλησης βρογχόσπασμου. Χρησιμοποιώντας τη σπιρομέτρηση, αυτό το τεστ μετρά πώς αντιδρούν οι πνεύμονές σας σε ορισμένες προκλήσεις, όπως η άσκηση ή η έκθεση σε κρύο αέρα.
    • Δοκιμασία εκπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου. Εάν η διάγνωση του άσθματος είναι αβέβαιη μετά από τεστ πνευμονικής λειτουργίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη μέτρηση του επιπέδου του μονοξειδίου του αζώτου σε ένα εκπνεόμενο δείγμα της αναπνοής του παιδιού σας. Ο έλεγχος του μονοξειδίου του αζώτου μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε εάν τα στεροειδή φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα για το άσθμα του παιδιού σας. Τα τεστ άσθματος που χρησιμοποιούνται, ωστόσο, δεν είναι ακριβή πριν από την ηλικία των 5 ετών. Για τα μικρότερα παιδιά, ο γιατρός σας θα βασιστεί στις πληροφορίες που παρέχετε εσείς και το παιδί σας σχετικά με τα συμπτώματα. Μερικές φορές η διάγνωση δε μπορεί να γίνει παρά αργότερα, μετά από μήνες ή και χρόνια παρατήρησης των συμπτωμάτων.
    • Αλλεργικά τεστ για αλλεργικό άσθμα. Εάν το παιδί σας φαίνεται να έχει άσθμα που προκαλείται από αλλεργίες, ο γιατρός μπορεί να συστήσει δερματικά τεστ αλλεργίας. Κατά τη διάρκεια ενός δερματικού τεστ, το δέρμα τρυπιέται με εκχυλίσματα συχνών ουσιών που προκαλούν αλλεργίες, όπως τρίχωμα ζώων, μούχλα ή ακάρεα σκόνης και παρατηρούνται για σημεία αλλεργικής αντίδρασης.

    Symptoms and signs of childhood asthma 1024x684

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Η αρχική θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα του άσθματος του παιδιού σας.

    Ο στόχος της θεραπείας του άσθματος είναι να διατηρήσει τα συμπτώματα υπό έλεγχο, που σημαίνει ότι το παιδί σας έχει:

    • Ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα
    • Λίγες ή καθόλου εξάρσεις άσθματος
    • Χωρίς περιορισμούς στις σωματικές δραστηριότητες ή την άσκηση
    • Ελάχιστη χρήση συσκευών γρήγορης ανακούφισης, όπως αλβουτερόλη 
    • Λίγες ή καθόλου παρενέργειες από φάρμακα

    Η θεραπεία του άσθματος περιλαμβάνει τόσο την πρόληψη των συμπτωμάτων όσο και τη θεραπεία μιας κρίσης άσθματος σε εξέλιξη. Η σωστή φαρμακευτική αγωγή για το παιδί σας εξαρτάται από πολλά πράγματα, όπως η ηλικία, τα συμπτώματα, οι αιτίες άσθματος και το τι φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα για να κρατήσει το άσθμα υπό έλεγχο. Για παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών που έχουν ήπια συμπτώματα άσθματος, ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει μια προσέγγιση αναμονής (watch and wait). Αυτό συμβαίνει επειδή οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής για το άσθμα στα βρέφη και τα μικρά παιδιά δεν είναι ξεκάθαρες. Ωστόσο, εάν ένα βρέφος ή νήπιο έχει συχνά ή σοβαρά επεισόδια συριγμού, μπορεί να συνταγογραφηθεί ένα φάρμακο για να διαπιστωθεί εάν βελτιώνει τα συμπτώματα. Τα προληπτικά, μακροπρόθεσμα φάρμακα ελέγχου μειώνουν τη φλεγμονή στους αεραγωγούς του παιδιού σας που οδηγεί σε συμπτώματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτά τα φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά.

    Οι τύποι φαρμάκων μακροχρόνιου ελέγχου περιλαμβάνουν:

    • Εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν φλουτικαζόνη, βουδεσονίδη, μομεταζόνη, σικλεσονίδη, μπεκλομεθαζόνη και άλλα. Το παιδί σας μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα φάρμακα για αρκετές ημέρες έως εβδομάδες πριν λάβει το πλήρες όφελος. Η μακροχρόνια χρήση αυτών των φαρμάκων έχει συσχετιστεί με ελαφρώς επιβράδυνση της ανάπτυξης στα παιδιά. 
    • Τροποποιητές λευκοτριενίου. Αυτά τα από του στόματος φάρμακα περιλαμβάνουν το montelukast, το zafirlukast και το zileuton. Βοηθούν στην πρόληψη των συμπτωμάτων άσθματος για έως και 24 ώρες.
    • Συνδυαστικές συσκευές εισπνοής. Αυτά τα φάρμακα περιέχουν ένα εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές συν έναν βήτα αγωνιστή μακράς δράσης. Περιλαμβάνουν φλουτικαζόνη και σαλμετερόλη, βουδεσονίδη και φορμοτερόλη, φλουτικαζόνη και βιλαντερόλη και μομεταζόνη και φορμοτερόλη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι βήτα αγωνιστές μακράς δράσης έχουν συνδεθεί με σοβαρές κρίσεις άσθματος. Για το λόγο αυτό, τα φάρμακα LABA-LABA-Long-Acting Beta2-Agonist πρέπει πάντα να χορηγούνται σε ένα παιδί με συσκευή εισπνοής που περιέχει επίσης κορτικοστεροειδή. Αυτές οι συνδυαστικές συσκευές εισπνοής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για άσθμα που δεν ελέγχεται καλά από άλλα φάρμακα.
    • Θεοφυλλίνη. Αυτό είναι ένα καθημερινό χάπι που βοηθά στη διατήρηση των αεραγωγών ανοιχτών. Η θεοφυλλίνη χαλαρώνει τους μύες γύρω από τους αεραγωγούς για να διευκολύνει την αναπνοή. Χρησιμοποιείται κυρίως με εισπνεόμενα στεροειδή. Εάν παίρνετε αυτό το φάρμακο, θα πρέπει να ελέγχετε το αίμα σας τακτικά.
    • Ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες. Το mepolizumab, το dupilumab και το benralizumab μπορεί να είναι κατάλληλα για παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών που έχουν σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα. Το Omalizumab μπορεί να ληφθεί υπόψη για παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω που έχουν μέτριο έως σοβαρό αλλεργικό άσθμα.
    • Τα φάρμακα ταχείας ανακούφισης ανοίγουν γρήγορα τους διογκωμένους αεραγωγούς. Ονομάζονται επίσης φάρμακα διάσωσης, τα φάρμακα γρήγορης ανακούφισης χρησιμοποιούνται όπως απαιτείται για την ταχεία, βραχυπρόθεσμη ανακούφιση των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια μιας κρίσης άσθματος ή πριν από την άσκηση, εάν το συστήσει ο γιατρός του παιδιού σας.

    Οι τύποι φαρμάκων γρήγορης ανακούφισης περιλαμβάνουν:

    1. Βήτα αγωνιστές βραχείας δράσης. Αυτά τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα μπορούν να ανακουφίσουν γρήγορα τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης άσθματος. Περιλαμβάνουν αλβουτερόλη και λεβαλβουτερόλη. Αυτά τα φάρμακα δρουν μέσα σε λίγα λεπτά και τα αποτελέσματα διαρκούν αρκετές ώρες.
    2. Από του στόματος και ενδοφλέβια κορτικοστεροειδή. Αυτά τα φάρμακα ανακουφίζουν από τη φλεγμονή των αεραγωγών που προκαλείται από σοβαρό άσθμα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν πρεδνιζόνη και μεθυλπρεδνιζολόνη. Μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες όταν χρησιμοποιούνται μακροπρόθεσμα, επομένως χρησιμοποιούνται μόνο για τη θεραπεία σοβαρών συμπτωμάτων άσθματος σε βραχυπρόθεσμη βάση.

    Εάν το άσθμα του παιδιού σας προκαλείται ή επιδεινώνεται από αλλεργίες, το παιδί σας μπορεί να επωφεληθεί από τη θεραπεία αλλεργίας, όπως τα ακόλουθα, επίσης:

    • Ομαλιζουμάμπη. Αυτό το φάρμακο είναι για άτομα που έχουν αλλεργίες και σοβαρό άσθμα. Μειώνει την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε ουσίες που προκαλούν αλλεργίες, όπως η γύρη, τα ακάρεα της σκόνης και το τρίχωμα των κατοικίδιων. Το Xolair χορηγείται με ένεση κάθε δύο έως τέσσερις εβδομάδες.
    • Αντιαλλεργικά φάρμακα. Αυτά περιλαμβάνουν αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά από το στόμα και ρινικό σπρέι, καθώς και ρινικά σπρέι κορτικοστεροειδών, cromolyn και ipratropium.
    • Αντιαλλεργικά εμβόλια (ανοσοθεραπεία). Οι ενέσεις ανοσοθεραπείας χορηγούνται γενικά μία φορά την εβδομάδα για μερικούς μήνες, στη συνέχεια μία φορά το μήνα για περίοδο τριών έως πέντε ετών. Με την πάροδο του χρόνου, μειώνουν σταδιακά την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος του παιδιού σας σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα.

    Τα μακροχρόνια φάρμακα ελέγχου του άσθματος όπως τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας του άσθματος. Αυτά τα φάρμακα κρατούν το άσθμα υπό έλεγχο και καθιστούν λιγότερο πιθανό το παιδί σας να υποστεί κρίση άσθματος. Εάν το παιδί σας έχει όντως έξαρση άσθματος, μια συσκευή εισπνοής γρήγορης ανακούφισης μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα αμέσως. Αλλά εάν τα φάρμακα μακροπρόθεσμου ελέγχου λειτουργούν σωστά, το παιδί σας δε θα χρειάζεται να χρησιμοποιεί μια συσκευή εισπνοής γρήγορης ανακούφισης πολύ συχνά. Κρατήστε αρχείο με πόσες εισπνοές χρησιμοποιεί το παιδί σας κάθε εβδομάδα. Εάν χρειάζεται συχνά να χρησιμοποιεί μια συσκευή εισπνοής γρήγορης ανακούφισης, πηγαίνετε το παιδί σας να δει το γιατρό. Μάλλον πρέπει να προσαρμόσετε τη φαρμακευτική αγωγή μακροχρόνιου ελέγχου.

    Τα εισπνεόμενα φάρμακα βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου ελέγχου χρησιμοποιούνται με την εισπνοή μιας μετρημένης δόσης φαρμάκου. Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι μπορεί να χρησιμοποιούν μια μικρή συσκευή χειρός που ονομάζεται εισπνευστήρας μετρημένης δόσης υπό πίεση ή μια συσκευή εισπνοής που απελευθερώνει μια λεπτή σκόνη. Τα βρέφη και τα νήπια πρέπει να χρησιμοποιούν μάσκα προσώπου προσαρτημένη σε συσκευή εισπνοής μετρημένης δόσης ή νεφελοποιητή για να λάβουν τη σωστή ποσότητα φαρμάκου. Τα μωρά πρέπει να χρησιμοποιούν μια συσκευή που μετατρέπει το υγρό φάρμακο σε λεπτά σταγονίδια. Το μωρό σας φοράει μάσκα προσώπου και αναπνέει κανονικά ενώ ο νεφελοποιητής χορηγεί τη σωστή δόση του φαρμάκου.

    Συνεργαστείτε με τον γιατρό του παιδιού σας για να δημιουργήσετε ένα γραπτό σχέδιο δράσης για το άσθμα. Αυτό μπορεί να είναι ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας, ειδικά εάν το παιδί σας έχει σοβαρό άσθμα.

    Ένα σχέδιο δράσης για το άσθμα μπορεί να βοηθήσει εσάς και το παιδί σας:

    Αναγνωρίστε πότε πρέπει να προσαρμόσετε τα μακροπρόθεσμα φάρμακα ελέγχου

    Προσδιορίστε πόσο καλά λειτουργεί η θεραπεία.

    Προσδιορίστε τα σημεία μιας κρίσης άσθματος και μάθετε τι να κάνετε όταν εμφανιστεί

    Μάθετε πότε να καλέσετε γιατρό ή να ζητήσετε βοήθεια έκτακτης ανάγκης

    Τα παιδιά που έχουν αρκετό συντονισμό και κατανόηση μπορεί να χρησιμοποιήσουν μια συσκευή χειρός για να μετρήσουν πόσο καλά μπορούν να αναπνεύσουν.

    Ένα γραπτό σχέδιο δράσης για το άσθμα μπορεί να βοηθήσει εσάς και το παιδί σας να θυμάστε τι πρέπει να κάνετε όταν οι μετρήσεις μέγιστης ροής φτάσουν σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο. Το σχέδιο δράσης μπορεί να χρησιμοποιεί μετρήσεις και συμπτώματα αιχμής ροής για να κατηγοριοποιήσει το άσθμα του παιδιού σας σε ζώνες, όπως η πράσινη ζώνη, η κίτρινη ζώνη και η κόκκινη ζώνη. Αυτές οι ζώνες αντιστοιχούν σε καλά ελεγχόμενα συμπτώματα, κάπως ελεγχόμενα συμπτώματα και κακώς ελεγχόμενα συμπτώματα αντίστοιχα. Αυτό διευκολύνει την παρακολούθηση του άσθματος του παιδιού σας. Τα συμπτώματα και τα ερεθίσματα του παιδιού σας είναι πιθανό να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου. Θα χρειαστεί να παρατηρήσετε τα συμπτώματα και να συνεργαστείτε με το γιατρό για να προσαρμόσετε τα φάρμακα όπως απαιτείται. Εάν τα συμπτώματα του παιδιού σας ελέγχονται πλήρως για κάποιο χρονικό διάστημα, ο γιατρός του παιδιού σας μπορεί να συστήσει μείωση των δόσεων ή διακοπή των φαρμάκων για το άσθμα (σταδιακή θεραπεία). Εάν το άσθμα του παιδιού σας δεν είναι τόσο καλά ελεγχόμενο, ο γιατρός μπορεί να θέλει να αυξήσει, να αλλάξει ή να προσθέσει φάρμακα.

    Η λήψη μέτρων για τη μείωση της έκθεσης του παιδιού σας σε παράγοντες που προκαλούν άσθμα θα μειώσει την πιθανότητα κρίσεων άσθματος.

    Τα βήματα για την αποφυγή των πυροδοτήσεων ποικίλλουν ανάλογα με το τι πυροδοτεί το άσθμα του παιδιού σας.

    Εδώ είναι μερικά πράγματα που μπορεί να βοηθήσουν:

    • Διατηρήστε χαμηλή υγρασία στο σπίτι. Εάν ζείτε σε υγρό κλίμα, μιλήστε με το γιατρό του παιδιού σας σχετικά με τη χρήση μιας συσκευής για να διατηρείτε τον αέρα πιο στεγνό (αφυγραντήρα).
    • Διατηρήστε τον εσωτερικό αέρα καθαρό. Ζητήστε από έναν επαγγελματία θέρμανσης και κλιματισμού να ελέγχει το σύστημα κλιματισμού σας κάθε χρόνο. Αλλάξτε τα φίλτρα στο κλιματιστικό σας σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Επίσης, σκεφτείτε να εγκαταστήσετε ένα φίλτρο μικρών σωματιδίων στο σύστημα αερισμού σας.
    • Μειώστε το τρίχωμα των κατοικίδιων ζώων. Εάν το παιδί σας είναι αλλεργικό στο τρίχωμα, είναι καλύτερο να αποφεύγετε τα κατοικίδια με γούνα ή φτερά. Εάν έχετε κατοικίδια, το τακτικό μπάνιο ή περιποίηση των κατοικίδιων σας μπορεί επίσης να μειώσει την ποσότητα του τριχώματος. Κρατήστε τα κατοικίδια ζώα έξω από το δωμάτιο του παιδιού σας.
    • Χρησιμοποιήστε το κλιματιστικό σας. Ο κλιματισμός βοηθά στη μείωση της ποσότητας της γύρης που μεταφέρεται στον αέρα από τα δέντρα, τα χόρτα και τα ζιζάνια που βρίσκει το δρόμο της σε εσωτερικούς χώρους. Ο κλιματισμός μειώνει επίσης την εσωτερική υγρασία και μπορεί να μειώσει την έκθεση του παιδιού σας στα ακάρεα της σκόνης. Εάν δεν έχετε κλιματισμό, προσπαθήστε να κρατάτε τα παράθυρά σας κλειστά την εποχή της γύρης.
    • Περιορίστε τη σκόνη στο ελάχιστο. Μειώστε τη σκόνη που μπορεί να επιδεινώσει τα νυχτερινά συμπτώματα αντικαθιστώντας ορισμένα αντικείμενα στην κρεβατοκάμαρά σας. Για παράδειγμα, τοποθετήστε τα μαξιλάρια και τα στρώματα σε προστατευτικά καλύμματα . Σκεφτείτε να αφαιρέσετε τα χαλιά και να τοποθετήσετε σκληρό δάπεδο, ιδιαίτερα στην κρεβατοκάμαρα του παιδιού σας. Χρησιμοποιήστε κουρτίνες και περσίδες που πλένονται.
    • Καθαρίστε τακτικά. Καθαρίζετε το σπίτι σας τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα για να απομακρύνετε τη σκόνη και τα αλλεργιογόνα.
    • Μειώστε την έκθεση του παιδιού σας στον κρύο αέρα. 

    Ενώ ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για το άσθμα, στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί πόσο καλά λειτουργούν και να προσδιοριστούν πιθανές παρενέργειες.

    Οι εναλλακτικές θεραπείες που πρέπει να ληφθούν υπόψη περιλαμβάνουν:

    • Τεχνικές αναπνοής. Αυτά περιλαμβάνουν δομημένα προγράμματα αναπνοής, όπως η τεχνική αναπνοής Buteyko, η μέθοδος Papworth και ασκήσεις αναπνοής γιόγκα.
    • Τεχνικές χαλάρωσης. Τεχνικές όπως ο διαλογισμός, η βιοανάδραση, η ύπνωση και η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση μπορεί να βοηθήσουν στο άσθμα μειώνοντας την ένταση και το στρες.
    • Φυτικά φάρμακα και συμπληρώματα. Μερικές φυτικές θεραπείες έχουν δοκιμαστεί για το άσθμα, συμπεριλαμβανομένων των μαύρων σπόρων κύμινου, του ιχθυελαίου και του μαγνησίου. 

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Μπορεί να είναι αγχωτικό να βοηθήσετε το παιδί σας να διαχειριστεί το άσθμα.

    Λάβετε υπόψη αυτές τις συμβουλές για να κάνετε τη ζωή όσο πιο φυσιολογική γίνεται:

    • Κάντε τη θεραπεία τακτικό μέρος της ζωής. 
    • Χρησιμοποιήστε ένα γραπτό σχέδιο δράσης για το άσθμα. Συνεργαστείτε με τον γιατρό του παιδιού σας για να αναπτύξετε το σχέδιο δράσης του παιδιού σας και δώστε ένα αντίγραφο σε όλους τους φροντιστές του παιδιού σας, όπως παρόχους παιδικής φροντίδας, δασκάλους, προπονητές και τους γονείς των φίλων του παιδιού σας. Η τήρηση ενός γραπτού σχεδίου μπορεί να βοηθήσει εσάς και το παιδί σας να αναγνωρίσετε έγκαιρα τα συμπτώματα, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες για το πώς να αντιμετωπίζετε το άσθμα του παιδιού σας από μέρα σε μέρα και πώς να αντιμετωπίζετε μια κρίση άσθματος. Να είστε ενθαρρυντικοί.
    • Εστιάστε την προσοχή σας στο τι μπορεί να κάνει το παιδί σας, όχι στους περιορισμούς. Ενημερώστε δασκάλους, προπονητές, συγγενείς και φίλους για να βοηθήσετε το παιδί σας να διαχειριστεί το άσθμα.
    • Ενθαρρύνετε το φυσιολογικό παιχνίδι και τη δραστηριότητα. Μην περιορίζετε τις δραστηριότητες του παιδιού σας από φόβο για κρίση άσθματος, συνεργαστείτε με το γιατρό του παιδιού σας για να ελέγξετε τα συμπτώματα που προκαλούνται από την άσκηση.
    • Να είστε ήρεμοι και να έχετε τον έλεγχο. Μην τρελαθείτε εάν τα συμπτώματα του άσθματος επιδεινωθούν. Εστιάστε στο σχέδιο δράσης του παιδιού σας για το άσθμα και εμπλέξτε το παιδί σας σε κάθε βήμα, ώστε να καταλάβει τι συμβαίνει.
    • Μιλήστε με άλλους γονείς παιδιών με άσθμα. Οι αίθουσες συνομιλίας και τα μηνύματα στο Διαδίκτυο ή μια τοπική ομάδα υποστήριξης μπορούν να σας συνδέσουν με γονείς που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις.
    • Βοηθήστε το παιδί σας να συνδεθεί με άλλους που έχουν άσθμα. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άσθμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    shutterstock 313342178

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλλεργία στο αυγό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Aλλεργία στον ήλιo

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Αλλεργία στο σιτάρι

    Αλλεργία στο γάλα

    Μονοκλωνικά αντισώματα για το σοβαρό άσθμα

    Τροφική αλλεργία

    Αντιμετωπίστε τις καλοκαιρινές αλλεργίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    www.emedi.gr