Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019 13:53

Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Είναι το σύνδρομο προδιέγερσης της καρδιάς που προκαλεί αρρυθμίες

 

Το Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White ή σύνδρομο προδιέγερσης ή ανώμαλη κολποκοιλιακή διέγερση χαρακτηρίζεται από βραχύ διάστημα PR, διατεταμένο σύμπλεγμα QRS, με ένα κύμα δέλτα και προκαλεί παροξυσμική ταχυκαρδία ή κολπική μαρμαρυγή.

Η πορεία είναι διαλείπουσα. 

Τα συμπτώματα είναι: ασυνήθιστα γρήγορος καρδιακός παλμός, αίσθημα παλμών, δυσκολία στην αναπνοή, ζάλη, απώλεια συνείδησης. 

Οι επιπλοκές είναι: καρδιομυοπάθεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος.

Η διάγνωση γίνεται με το ηλεκτροκαρδιογράφημα που παρουσιάζει ένα μικρό διάστημα PR και το δέλτα κύμα.

Θεραπεία: Παρατηρητική αναμονή, φάρμακα, ablation με ραδιοσυχνότητες

Πρόγνωση: Χωρίς συμπτώματα 0,5% (παιδιά), 0,1% (ενήλικες) κίνδυνος θανάτου ετησίως 

Η επίπτωση είναι 0,2%.

Το σύνδρομο Wolff-Parkinson-White (WPWS) είναι μια διαταραχή λόγω ενός ειδικού τύπου προβλήματος στο ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς. Περίπου το 40% των ατόμων με ηλεκτρικό πρόβλημα δεν αναπτύσσουν ποτέ συμπτώματα. Τα συμπτώματα είναι ο υπερβολικά γρήγορος καρδιακός παλμός, το αίσθημα παλμών, η δύσπνοια, η ζάλη, ή η συγκοπή. Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί καρδιακή ανακοπή. Ο πιο συνηθισμένος τύπος ακανόνιστου καρδιακού παλμού που εμφανίζεται είναι γνωστός ως παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία.

Η αιτία του WPW είναι συνήθως άγνωστη. Ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων οφείλεται σε μια μετάλλαξη του γονιδίου PRKAG2 που μπορεί να κληρονομείται από τους γονείς ενός ατόμου με αυτόνομα κυρίαρχο τρόπο. Ο υποκείμενος μηχανισμός περιλαμβάνει μια βοηθητική οδό ηλεκτρικής αγωγής μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών. Συνδέεται με άλλες παθήσεις όπως η ανωμαλία του Ebstein και η υποκαλιαιμαμική περιοδική παράλυση. Η διάγνωση γίνεται με το ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ), όταν εμφανίζει ένα μικρό διάστημα PR και ένα κύμα δέλτα. Είναι ένας τύπος συνδρόμων προδιέγερσης. Υπάρχει ένα παραπληρωματικό κολποκοιλιακό δεμάτιο που μεταδίδει με κυκλική κίνηση επί κολποκοιλιακής ταχυκαρδίας, από επανείσοδο.

Το σύνδρομο WPW αντιμετωπίζεται είτε με φάρμακα είτε με αφαίρεση του δεματίου με καθετήρα με ραδιοσυχνότητες. Ο κίνδυνος θανάτου σε άτομα χωρίς συμπτώματα είναι περίπου 0,5% ετησίως σε παιδιά και 0,1% ετησίως σε ενήλικες. Στα άτομα χωρίς συμπτώματα η συνεχής παρατήρηση μπορεί να είναι λογική. Σε εκείνους με WPW που έχουν κολπική μαρμαρυγή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί καρδιοανάταξη ή το φάρμακο προκαϊναμίδη ή κινιδίνη. 

wolff 3

Σημεία και συμπτώματα του συνδρόμου Wolff-Parkinson-White 

Τα άτομα με WPW είναι συνήθως ασυμπτωματικά όταν δεν έχουν γρήγορο καρδιακό ρυθμό. Ωστόσο, τα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν αίσθημα παλμών, ζάλη, δύσπνοια ή σπάνια συγκοπή (λιποθυμία) κατά τη διάρκεια επεισοδίων υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας. Το αποκαλυπτικό "δέλτα κύμα" μπορεί, μερικές φορές, να παρατηρηθεί στο ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Παθοφυσιολογία του συνδρόμου Wolff-Parkinson-White 

Εκτός από τη φυσιολογική οδό του κολποκοιλιακού κόμβου και του συστήματος αγωγής του His-Purkinje, στο σύνδρομο Wolff-Parkinson-White υπάρχει μια παρακαμπτήρια οδός, το δεμάτιο του Kent, που συνδέει το κολπικό και το κοιλιακό μυοκάρδιο. Η κάθοδος του ερεθίσματος στις κοιλίες από το δεμάτιο του Kent έχει σαν αποτέλεσμα:

-Να μην συμβαίνει η φυσιολογική καθυστέρηση της αγωγής του στον κολποκοιλιακό κόμβο και

-Η έναρξη της εκπολώσεως του κοιλιακού μυοκαρδίου να μη γίνεται μέσω του συστήματος  του His-Purkinje, αλλά ανώμαλα μέσω του μυϊκού ιστού.

Έτσι στο κλασσικό σύνδρομο Wolff-Parkinson-White το ΗΚΓφημα δείχνει:

-Βράχυνση του διαστήματος PR < 0,11 sec

-Κύμα Δ, δηλαδή πάχυνση του αρχικού τμήματος του R ή S ή QS λόγω της βραδείας εξαπλώσεως του ερεθίσματος στα πρώτα τμήματα του κοιλιακού μυοκαρδίου. Μέχρις ότου διεγερθούν σιγά σιγά αυτά τα πρώτα τμήματα, το ερέθισμα που έρχεται φυσιολογικά δια του κολποκοιλιακού κόμβου και του συστήματος αγωγής του His-Purkinje προφθάνει και διεγείρει νομότυπα το υπόλοιπο μυοκάρδιο των κοιλιών και γι΄αυτό το λόγο τα τελικά τμήματα του QRS, συνήθως, έχουν φυσιολογική μορφολογία. Το σύμπλεγμα QRS μοιάζει με συστολή εκ συγχωνεύσεως. Το κύμα Δ μπορεί να μην είναι εμφανές σε όλες τις απαγωγές.

-Διεύρυνση του συμπλέγματος  QRS  0,11 sec. Η διεύρυνση είναι ανάλογη με τη βράχυνση του διαστήματος PR, έτσι ώστε η διάρκεια του διαστήματος PJ (J, όριο μεταξύ του τέλος QRS κι ενάρξεως ST), να παραμένει σταθερή και οπωσδήποτε κάτω από 0,26 sec.

-Δευτεροπαθείς διαταραχές της αναπόλωσης  με πτώση του ST και αρνητικοποίηση του Τ, στις απαγωγές που επικρατεί το R.

wolff 5

Εάν ένα άτομο με WPW εμφανίσει επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής, το ΗΚΓ εμφανίζει ταχεία πολυμορφική ευρεία σύνθετη ταχυκαρδία (χωρίς torsades de pointes). Αυτός ο συνδυασμός κολπικής μαρμαρυγής και WPW θεωρείται επικίνδυνος και τα περισσότερα αντιαρρυθμικά φάρμακα αντενδείκνυνται.

Όταν ένα άτομο είναι σε φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό, τα χαρακτηριστικά ECG του WPW είναι ένα σύντομο διάστημα PR (λιγότερο από 120 χιλιοστά του δευτερολέπτου σε διάρκεια), ένα διευρυμένο σύμπλεγμα QRS (μεγαλύτερο από 120 χιλιοστά του δευτερολέπτου σε διάρκεια) με ανατομή του συμπλέγματος QRS και δευτερογενή επαναπόλωση μεταβολές (αντανακλάται στις μεταβολές του κυματισμού ST-Τ).

Wolff-Parkinson-White τύπου Α

Ο τύπος Α χαρακτηρίζεται από υψηλό έπαρμα R στις δεξιές προκάρδιες απαγωγές και συγχέεται με αποκλεισμό δεξιού σκέλους και εμφανίζεται όταν το δεμάτιο Kent συνδέει τον αριστερό κόλπο με την αριστερή κοιλία. Είναι συνηθέστερος και συγγενής και μπορεί να εμφανισθεί μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Wolff-Parkinson-White τύπου B

Ο τύπος Β χαρακτηρίζεται από κοιλιακό σύμπλεγμα QS στις δεξιές προκάρδιες απαγωγές και μοιάζει με εικόνα αποκλεισμού του αριστερού σκέλους. Εμφανίζεται όταν το δεμάτιο του Kent συνδέει το δεξιό κόλπο με τη δεξιά κοιλία και αν υπάρχει συγγενής κυανωτική καρδιοπάθεια υπάρχει νόσος Ebstein.

Το σύνδρομο Wolff-Parkinson-White συνδέεται μερικές φορές με την κληρονομική οπτική νευροπάθεια του Leber, μια μορφή μιτοχονδριακής νόσου. 

Διαστρωμάτωση κινδύνου σε σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

Η θεραπεία βασίζεται στη στρωματοποίηση κινδύνου του ατόμου, η οποία πραγματοποιείται για να προσδιοριστεί ποια άτομα με WPW κινδυνεύουν από τον αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Το ιατρικό ιστορικό μπορεί συχνά να δείχνει προηγούμενα επεισόδια ανεξήγητης συγκοπής (λιποθυμία) ή, συχνότερα, αίσθημα παλμών. Αυτά μπορεί να οφείλονταν σε προηγούμενα επεισόδια ταχυκαρδίας που σχετίζονται με το έκτοπο δεμάτιο.

Εάν τα κύματα δέλτα ενός ατόμου εξαφανιστούν με αυξήσεις στον καρδιακό ρυθμό, θεωρείται ότι υπάρχει μικρότερος κίνδυνος αιφνιδίου θανάτου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η απώλεια του κύματος δέλτα δείχνει ότι το μονοπάτι δεν μπορεί να διεξάγει ηλεκτρικούς παλμούς σε υψηλό ρυθμό (στην πρόσθια κατεύθυνση). Αυτά τα άτομα τυπικά δεν έχουν γρήγορη αγωγιμότητα κάτω από το έκτοπο δεμάτιο κατά τη διάρκεια επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής.

Η στρωματοποίηση του κινδύνου επιτυγχάνεται καλύτερα μέσω προγραμματισμένης ηλεκτρικής διέγερσης στο εργαστήριο καρδιακής ηλεκτροφυσιολογίας. Πρόκειται για μια επεμβατική αλλά γενικά χαμηλού κινδύνου διαδικασία κατά την οποία οι κόλποι διεγείρονται για να προσπαθήσουν να προκαλέσουν ταχυκαρδία. Εάν μπορεί να ενεργοποιηθεί μια ταχυκαρδία που εμπλέκει το βοηθητικό μονοπάτι, ο καρδιολόγος μπορεί στη συνέχεια να αξιολογήσει πόσο γρήγορα μπορεί να πραγματοποιήσει τη διέγερση του έκτοπου μονοπατιού. Όσο ταχύτερα μπορεί να τη διεγείρει, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να προκληθεί θανατηφόρος ταχυκαρδία.

Χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου που μπορεί να είναι παρόντα κατά τη διάρκεια της ηλεκτροφυσιολογικής διάγνωσης περιλαμβάνουν μια αποτελεσματική περίοδο ανθεκτικότητας του βοηθητικού μονοπατιού μικρότερη από 250 ms, πολλαπλές διαδρομές, θέση διάβασης της οδού και επαγωγικότητα υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας (AVRT, κολπική μαρμαρυγή). Τα άτομα με οποιοδήποτε από αυτά τα χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου θεωρούνται γενικά με αυξημένο κίνδυνο για αιφνίδιο θάνατο ή συμπτωματική ταχυκαρδία και πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογα με ambliation.

Αίτια του συνδρόμου Wolff-Parkinson-White και κλινική σημασία

Το σύνδρομο Wolff-Parkinson-White απαντά σε άτομα χωρίς έκδηλη ανωμαλία από το καρδιοαγγειακό σύστημα. Όμως, μπορεί να παρατηρηθεί και σε άτομα που πάσχουν από πρόπτωση μιτροειδούς, υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, υπερθυρεοειδισμό ή νόσο Ebstein. Επίσης, μπορεί να εμφανίζεται σε πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας και να μεταδίδεται κληρονομικώς. Σε ποσοσστό 40-80% εμφανίζονται έκτοπες ταχυκαρδίες που επιβαρύνουν την πρόγνωση.

Το σύνδρομο μπορεί να προκαλέσει παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία, μαρμαρυγή, πτερυγισμό των κόλπων. Σπανίως, μπορεί να προκληθεί κοιλιακή ταχυκαρδία και κοιλιακή μαρμαρυγή.

wolff 4

Θεραπευτική αγωγή του συνδρόμου Wolff-Parkinson-White

-Χειρισμοί διέγερσης του παρασυμπαθητικού

-Τα άτομα με WPW που βιώνουν ταχυκαρδία μπορούν να χρειαστούν συγχρονισμένη ηλεκτρική καρδιοανάταξη εάν επιδείξουν σοβαρά σημεία ή συμπτώματα (π.χ. χαμηλή αρτηριακή πίεση ή λήθαργο με αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση). Εάν είναι σχετικά σταθερά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί φάρμακο.

-Φάρμακα

Τα άτομα με κολπική μαρμαρυγή και ταχεία κοιλιακή απόκριση συχνά αντιμετωπίζονται με αμιοδαρόνη ή προκαϊναμίδη ή κινιδίνη  για να σταθεροποιήσουν τον καρδιακό τους ρυθμό. Η προκαϊναμίδη και η καρδιομετατροπή είναι τώρα αποδεκτές θεραπείες για τη μετατροπή της ταχυκαρδίας σε  WPW. 

-Οι αποκλειστές κολποκοιλιακού κόμβου πρέπει να αποφεύγονται στην κολπική μαρμαρυγή και στο κολπικό πτερυγισμό με WPW (αδενοσίνη, διλτιαζέμη, βεραπαμίλη, άλλους αποκλειστές διαύλων ασβεστίου και β-αναστολείς). Μπορούν να επιδεινώσουν το σύνδρομο εμποδίζοντας την φυσιολογική ηλεκτρική οδό της καρδιάς (ευνοώντας έτσι την αγωγιμότητα  1: 1 στην κοιλία μέσω της οδού προδιέγερσης, ενδεχομένως οδηγώντας σε ασταθείς κοιλιακές αρρυθμίες).

-Καρδιοανάταξη

-Ηλεκτρική βηματοδότηση

-Abliation ή χειρουργική καταστροφή του δεματίου

Η οριστική θεραπεία του WPW είναι η καταστροφή της μη φυσιολογικής ηλεκτρικής οδού μέσω  καθετήρα με ραδιοσυχνότητες. Αυτή η διαδικασία εκτελείται από καρδιολόγος ηλεκτροφυσιολόγους. Όταν εκτελείται από έμπειρο ηλεκτροφυσιολόγο, η κατάλυση με ραδιοσυχνότητες έχει υψηλό ποσοστό επιτυχίας, έως και 95%. Τα ποσοστά υποτροπής είναι συνήθως λιγότερο από 5% μετά από μια επιτυχή κατάλυση. Η μόνη επιφύλαξη είναι ότι τα άτομα με υποκείμενη ανωμαλία του Ebstein μπορούν να αναπτύξουν επιπλέον βοηθητικά μονοπάτια κατά την εξέλιξη της νόσου τους.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τo σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για για τo σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

wolff 6

Διαβάστε, επίσης,

Νόσος Ebstein

Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

Πτερυγισμός των κόλπων

Κολπική μαρμαρυγή

Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2821 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020 22:56
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η  αιφνίδια εγκατάσταση εστιακής νευρολογικής σημειολογίας από έμφρακτο ή αιμορραγία στον εγκέφαλο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό/Νευρικό

    Γενετική: Η κληρονομικότητα είναι πολυγονιδιακή με τάση για οικογενή εμφάνιση των προδιαθεσικών παραγόντων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνει μετά την ηλικία των 45 χρόνων και είναι μεγαλύτερος στην έβδομη και όγδοη δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Κυκλοφορία καρωτίδας (ημισφαίριο): ημιπληγία, ημιαναισθησία, απάθεια, αφασία, ελλείμματα οπτικών πεδίων, πιο σπάνια κεφαλαλγία, σπασμοί, αμνησία, σύγχυση
    • Κυκλοφορία σπονδυλοβασικής αρτηρίας (εγκεφαλικό στέλεχος ή παρεγκεφαλίδα): διπλωπία, ίλιγγος, αταξία, πάρεση προσωπικού, σύνδρομο Horner, δυσφαγία, δυσαρθρία
    • Μειωμένο επίπεδο συνείδησης
    • Προσβολή της παρεγκεφαλίδας σε ασθενείς με κεφαλαλγία, ναυτία, έμετους και αταξία

    3

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικά:

    • Καρωτιδική αθηροσκληρωτική, θρομβοεμβολική νόσος από αρτηρία σε αρτηρία
    • Καρδιακά: καρδιακά έμβολα από βαλβιδοπάθεια (μιτροειδούς βαλβίδας): υποκινησία ή ακινησία του τοιχώματος και θρόμβωση (οξύ, πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή συμφορητική μυοκαρδιοπάθεια), αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή)
    • Υπερπηκτικότητα: αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S και C, παρουσία αντιθρομβίνης 3, αντισυλληπτικά χάπια
    • Άλλα αίτια: αυτόματα και μετατραυματικά (π.χ. χειροπρακτικοί χειρισμοί στις καρωτίδες), αρτηριακή διατομή, ινομυϊκή δυσπλασία, αγγειΐτιδα, φάρμακα (κοκαΐνη, αμφεταμίνες)

    Αιμορραγικά:

    • Υπέρταση: μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο κέλυφος του φακοειδή πυρήνα, την έσω κάψα, την παρεγκεφαλίδα, το στέλεχος και τον ακτινωτό στέφανο
    • Αμυλοειδική αγγειοπάθεια: Λοβώδεις (φλοιώδεις) αιμορραγίες στους ηλικιωμένους
    • Αγγειακές δυσπλασίες: αρτηριοφλεβικές ανωμαλίες, σηραγγώδες αιμαγγείωμα, φλεβικό τριχοειδικό αγγείωμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ηλικία
    • Υπέρταση
    • Καρδιοπάθεια
    • Κάπνισμα
    • Σακχαρώδης Διαβήτης
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα
    • Οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ημικρανία
    • Εστιακή επιληψία
    • Όγκος
    • Υποσκληρίδιο αιμάτωμα
    • Υπογλυκαιμία

    MAF 2

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Υπερηχογραφία καρωτίδων 
    • Αγγειογραφία εγκεφάλου
    • ΗΚΓ
    • Διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς, αν είναι φυσιολογικό και υπάρχει υποψία καρδιογενούς προέλευσης έλεγχος με διοισοφαγικό υπερηχοκαρδιογράφημα
    • Παρακολούθηση με Holter
    • ΗΕΓ σε υποψία επιληπτικής κρίσης 
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT) και χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (ΡΤΤ). Η κουμαρίνη παρατείνει το ΡΤ
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    Οξεία φάση: Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για τον αποκλεισμό αιμορραγίας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Οξεία φάση: νοσηλεία σε νοσοκομείο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση: σε ασθενείς με καλή γενική κατάσταση και χωρίς αναπηρία από το εγκεφαλικό επεισόδιο ενδείκνυται η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή σε στένωση > 70% της σύστοιχης με την εγκεφαλική προσβολή πλευράς, σε στένωση 30%, συντηρητική θεραπεία
    • Η καλύτερη θεραπεία για στένωση 30-70% δεν είναι σαφής, γι' αυτό καλό είναι ο ασθενής να παραπέμπεται σε ειδικό

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διατήρηση αναπνοής
    • Παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού για 48 ώρες
    • Αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας (γλυκόζη < 220 mg/dl)
    • Ρύθμιση της υπέρτασης αν >200/100 mmhg
    • Πρόληψη υπερθερμίας
    • Γρήγορη έναρξη φυσιοθεραπείας και κινητοποίησης
    • Ηπαρίνη 5000 μονάδες, υποδορίως κάθε 12 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Κινητοποιήστε τον ασθενή όσο γίνεται νωρίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ασθενής με καλό επίπεδο συνείδησης και χωρίς δυσφαγία: δίαιτα ελεύθερη (χωρίς αλάτι αν είναι υπερτασικός)
    • Με καλό επίπεδο συνείδησης και με δυσφαγία: τροφές σε ρευστή μορφή ή σίτιση μέσω ρινογαστρικού καθετήρα, αν ενδείκνυται

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Η ασπιρίνη μειώνει τον συνολικό κίνδυνο υποτροπής κατά 13% με μεγαλύτερο όφελος από νωρίς. Η οριστική θεραπεία εντός των πρώτων ωρών στοχεύει στην απομάκρυνση της απόφραξης με τη διάσπαση του θρόμβου (θρομβόλυση) ή με την απομάκρυνσή του μηχανικά (θρομβεκτομή). Η φιλοσοφική υπόθεση που διέπει τη σημασία της ταχείας επέμβασης εγκεφαλικού επεισοδίου συνοψίστηκε, καθώς, ο χρόνος είναι εγκέφαλος! Η ταχεία αποκατάσταση της εγκεφαλικής ροής του αίματος έχει ως αποτέλεσμα λιγότερα εγκεφαλικά κύτταρα να πεθαίνουν. Ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα τις πρώτες ώρες δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Η υψηλή αρτηριακή πίεση επίσης δεν μειώνεται τυπικά, καθώς, αυτό δεν έχει αποδειχθεί χρήσιμο. Η εγκερολυσίνη, ένα μείγμα ιστού χοίρου εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου σε πολλές ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες, δε βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

    Θρομβόλυση

    Η θρομβόλυση, όπως με ενεργοποιητή ανασυνδυασμένου ιστικού πλασμινογόνου (rtPA), σε οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, όταν χορηγείται εντός τριών ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, οδηγεί σε συνολικό όφελος 10% σε σχέση με τη ζωή, χωρίς, αναπηρία. Ωστόσο, δεν βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης.  Η ενδοαρτηριακή ινωδόλυση, όπου ένας καθετήρας περνά μια αρτηρία στον εγκέφαλο και το φάρμακο εγχέεται στο σημείο της θρόμβωσης, έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τα αποτελέσματα σε άτομα με οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

    HTN 16 pg39 art600x400

    Ενδοαγγειακή θεραπεία

    Η μηχανική απομάκρυνση του θρόμβου αίματος που προκαλεί το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που ονομάζεται μηχανική θρομβεκτομή, είναι μια πιθανή θεραπεία για απόφραξη μιας μεγάλης αρτηρίας, όπως η μέση εγκεφαλική αρτηρία. Μειώνει την αναπηρία σε σύγκριση με τη χρήση ενδοφλέβιας θρομβόλυσης που χρησιμοποιείται γενικά σε άτομα που αξιολογούνται για μηχανική θρομβεκτομή. Ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επωφεληθούν από τη θρομβεκτομή έως και 24 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

    Κρανιεκτομή

    Τα εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου μπορούν να προκαλέσουν σημαντική διόγκωση του εγκεφάλου με δευτερογενή εγκεφαλική βλάβη στον περιβάλλοντα ιστό. Αυτό το φαινόμενο αντιμετωπίζεται, κυρίως, σε εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν τον εγκεφαλικό ιστό που εξαρτάται από τη μέση εγκεφαλική αρτηρία για την παροχή αίματος και ονομάζεται, επίσης, «κακοήθες εγκεφαλικό έμφραγμα» επειδή, φέρνει μια δυσοίωνη πρόγνωση. Μπορεί να γίνει προσπάθεια ανακούφισης της πίεσης με φαρμακευτική αγωγή, αλλά μερικά απαιτούν, την προσωρινή χειρουργική αποσυμπίεση του κρανίου από τη μία πλευρά του κεφαλιού. 

    Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Τα άτομα με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία χρειάζονται υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, εάν απαιτείται. Οι άνθρωποι παρακολουθούνται για αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης και το σάκχαρο στο αίμα και η οξυγόνωση διατηρούνται σε βέλτιστα επίπεδα. Τα αντιπηκτικά και τα αντιθρομβωτικά μπορούν να επιδεινώσουν την αιμορραγία και πρέπει να γίνει διακοπή τους και να χορηγηθούν αντίδοτα. Ένα ποσοστό μπορεί να επωφεληθεί από τη νευροχειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του αίματος και τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, αλλά αυτό εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της αιμορραγίας. Στην υποαραχνοειδή αιμορραγία, η έγκαιρη θεραπεία για υποκείμενα εγκεφαλικά ανευρύσματα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω αιμορραγιών. Ανάλογα με τη θέση του ανευρύσματος, αυτό μπορεί να οφείλεται σε χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει άνοιγμα του κρανίου ή ενδοαγγειακά (μέσω των αιμοφόρων αγγείων).

    Μονάδες εγκεφαλικού επεισοδίου

    Στην ιδανική περίπτωση, τα άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο γίνονται δεκτοί σε «μονάδα εγκεφαλικού επεισοδίου», σε ένα θάλαμο ή σε ειδικό χώρο σε νοσοκομείο στελεχωμένο από νοσηλευτές και θεραπευτές με εμπειρία στη θεραπεία εγκεφαλικού επεισοδίου. Η νοσηλευτική φροντίδα είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της φροντίδας του δέρματος, τη σίτιση, την ενυδάτωση, την τοποθέτηση και την παρακολούθηση ζωτικών σημείων, όπως, η θερμοκρασία, οι σφύξεις και η αρτηριακή πίεση.

    Αποκατάσταση

    Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου είναι η διαδικασία με την οποία άτομα με αναπηρία από εγκεφαλικά επεισόδια υποβάλλονται σε θεραπεία για να επιστρέψουν στην κανονική ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο, με την ανάκτηση και εκ νέου εκμάθηση των δεξιοτήτων της καθημερινής ζωής. Στοχεύει, επίσης, να βοηθήσει τον επιζώντα να κατανοήσει και να προσαρμοστεί στις δυσκολίες, να αποτρέψει δευτερογενείς επιπλοκές και να εκπαιδεύσει τα μέλη της οικογένειας να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο. Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου πρέπει να ξεκινήσει σχεδόν αμέσως με μια διεπιστημονική προσέγγιση. Η ομάδα αποκατάστασης μπορεί να περιλαμβάνει ιατρούς εκπαιδευμένους στη φυσική αποκατάσταση, νευρολόγους, κλινικούς φαρμακοποιούς, νοσηλευτικό προσωπικό, φυσιοθεραπευτές, επαγγελματίες θεραπευτές, παθολόγοι, λογοθεραπευτές κ.ά. Άλλες ομάδες μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, καθώς, τουλάχιστον το ένα τρίτο των προσβεβλημένων ατόμων εκδηλώνει κατάθλιψη μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Με τις κατάλληλες θεραπείες οι άνθρωποι συνεχίζουν να βελτιώνονται για χρόνια, ανακτώντας και ενισχύοντας ικανότητες όπως γραφή, περπάτημα, τρέξιμο και ομιλία. Οι καθημερινές ασκήσεις αποκατάστασης πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της καθημερινής ρουτίνας για άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό. Η πλήρης ανάρρωση είναι ασυνήθιστη, αλλά όχι αδύνατη και οι περισσότεροι άνθρωποι θα βελτιωθούν σε κάποιο βαθμό: η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι γνωστό ότι βοηθούν τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Φυσική και επαγγελματική θεραπεία

    Η φυσιοθεραπεία επικεντρώνεται στο κοινό εύρος κίνησης και δύναμης εκτελώντας ασκήσεις και μαθαίνοντας λειτουργικές εργασίες, όπως, η κινητικότητα, η μεταφορά, το περπάτημα και άλλες κινητικές λειτουργίες. Οι φυσιοθεραπευτές μπορούν, επίσης, να συνεργαστούν με άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο για να βελτιώσουν την ευαισθητοποίηση και τη χρήση της ημιπληγικής πλευράς. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει την εργασία για την ικανότητα παραγωγής ισχυρών κινήσεων ή την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών χρησιμοποιώντας διάφορα φυσιολογικά μοτίβα. Η έμφαση επικεντρώνεται συχνά σε λειτουργικές εργασίες και στους στόχους των ανθρώπων. Ένα παράδειγμα που χρησιμοποιούν οι φυσιοθεραπευτές για να προωθήσουν την κινητική μάθηση περιλαμβάνει τη θεραπεία κίνησης που προκαλείται από περιορισμούς. Μέσω της συνεχούς εξάσκησης, το άτομο μαθαίνει να χρησιμοποιεί και να προσαρμόζει το ημιπληγικό άκρο κατά τη διάρκεια λειτουργικών δραστηριοτήτων για να δημιουργήσει μόνιμες αλλαγές. Η φυσιοθεραπεία είναι αποτελεσματική για την αποκατάσταση της λειτουργίας και της κινητικότητας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η εργασιακή θεραπεία ασχολείται με την εκπαίδευση για να βοηθήσει στην εκμάθηση καθημερινών δραστηριοτήτων που είναι γνωστές ως δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως φαγητό, ποτό, ντύσιμο, μπάνιο, μαγείρεμα, ανάγνωση, γραφή και τουαλέτα. Οι προσεγγίσεις για να βοηθήσετε άτομα με ακράτεια ούρων περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, γνωστική θεραπεία και εξειδικευμένες παρεμβάσεις με έμπειρους ιατρούς. Η θεραπεία της σπαστικότητας που σχετίζεται με το εγκεφαλικό επεισόδιο, συχνά, περιλαμβάνει πρώιμες κινητοποιήσεις, που συνήθως εκτελούνται από έναν φυσιοθεραπευτή, σε συνδυασμό με εκγύμνανση των σπαστικών μυών και παρατεταμένο τέντωμα μέσω διαφορετικών θέσεων. Η απόκτηση αρχικής βελτίωσης στο εύρος κίνησης επιτυγχάνεται, συχνά, μέσω ρυθμικών περιστροφικών κινήσεων που σχετίζονται με το προσβεβλημένο άκρο. Αφού επιτευχθεί πλήρης εμβέλεια από τον θεράποντα, το άκρο θα πρέπει να τοποθετηθεί σε παρατεταμένες θέσεις για να αποφευχθούν περαιτέρω συσπάσεις, κατάρρευση του δέρματος. Η χρήση νάρθηκα ή άλλων εργαλείων για τη σταθεροποίηση της άρθρωσης μπορεί να βοηθήσουν.  Η χρήση πάγου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη σπαστικότητα μειώνοντας προσωρινά τη νευρική πυροδότηση. Η ηλεκτρική διέγερση στους ανταγωνιστές μυς έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία. Μερικές φορές προτείνεται φυσικοθεραπεία για άτομα που εμφανίζουν σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Λογοθεραπεία

    Η λογοθεραπεία είναι κατάλληλη για άτομα με διαταραχές της παραγωγής ομιλίας: δυσαρθρία και απραξία λόγου, αφασία, διαταραχές της γνωστικής επικοινωνίας και προβλήματα κατάποσης. Η λογοθεραπεία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο βελτιώνει τη λειτουργική επικοινωνία, την ανάγνωση, τη γραφή και την εκφραστική γλώσσα. Τα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, όπως, δυσφαγία, η οποία μπορεί να προκαλέσει διείσδυση υλικού από την τροφή στους πνεύμονες και να προκαλέσει πνευμονία εξ εισροφήσεως. Η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά εν τω μεταξύ, μπορεί να εισαχθεί ρινογαστρικός σωλήνας, επιτρέποντας την παροχή υγρής τροφής απευθείας στο στομάχι. Εάν η κατάποση εξακολουθεί να θεωρείται ανασφαλής, τότε περνάει ένας διαδερμικός σωλήνας γαστροστομίας και αυτός μπορεί να παραμείνει επ 'αόριστον. 

    Ιατρικές συσκευές για όσους έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο

    Συχνά, η υποστηρικτική τεχνολογία, όπως, αναπηρικά αμαξίδια, μπορεί να είναι ευεργετική. Πολλά προβλήματα κινητικότητας μπορούν να βελτιωθούν με τη χρήση διαφόρων ιατρικών συσκευών.

    Γενική κατάσταση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γενική φυσική κατάσταση των ανθρώπων. Η μειωμένη φυσική κατάσταση μπορεί να μειώσει την ικανότητα αποκατάστασης, καθώς και τη γενική υγεία. Οι σωματικές ασκήσεις ως μέρος ενός προγράμματος αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο φαίνονται ασφαλείς. Η προπόνηση φυσικής κατάστασης με αναπνευστική ικανότητα που περιλαμβάνει το περπάτημα στην αποκατάσταση μπορεί να βελτιώσει την ταχύτητα, την ανοχή και την ανεξαρτησία και μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία. Η ικανότητα να περπατάει κάποιος σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, είναι σημαντική μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. 

    Άλλες μέθοδοι θεραπείας

    Ορισμένες τρέχουσες και μελλοντικές μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν τη χρήση εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμού και βιντεοπαιχνιδιών για αποκατάσταση. Η θεραπεία με καθρέφτη σχετίζεται με βελτιωμένη κινητική λειτουργία του άνω άκρου σε άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες μη επεμβατικές μέθοδοι αποκατάστασης που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της φυσικής θεραπείας της κινητικής λειτουργίας σε άτομα που αναρρώνουν από εγκεφαλικό επεισόδιο περιλαμβάνουν τη διακρανιακή μαγνητική διέγερση και τη διακρανιακή διέγερση συνεχούς ρεύματος και τις ρομποτικές θεραπείες. Η θεραπεία κίνησης, η ψυχοθεραπεία, η θεραπεία με καθρέφτη, οι παρεμβάσεις για αισθητηριακή ανεπάρκεια, η εικονική πραγματικότητα και η εργασιοθεραπεία είναι αποτελεσματικές στη βελτίωση της λειτουργίας των άνω άκρων. 

    Αυτοδιαχείρηση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κάποιος να ζει ανεξάρτητα και με ποιότητα. Τα προγράμματα αυτοδιαχείρισης είναι μια ειδική εκπαίδευση που εκπαιδεύει τους επιζώντες από εγκεφαλικό επεισόδιο και τους βοηθά να αποκτήσουν δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ζωής και τους βοηθά να θέσουν και να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκαμψης. Αυτά τα προγράμματα καθοδηγούνται από κάποιον εκπαιδευμένο και ειδικευμένο στο εγκεφαλικό επεισόδιο και τις συνέπειές του.

    BEFAST STROKE 1200x630 cropped

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

    Κάθε 3 μήνες για τον πρώτο χρόνο, στη συνέχεια μια φορά το χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας
    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 650 mg 2 φορές/ημέρα ή τικλοπιδίνη 250 mg PO, 2 φορές/ημέρα σε ασθενείς με προηγούμενο παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Κατανάλωση αλκοόλ, σπάνια ή καθόλου, τακτική άσκηση
    • Καλή ψυχολογική κατάσταση
    • Ρύθμιση του σωματικού βάρους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Eξάρθρημα ώμου
    • Υπερέκταση του γόνατος
    • Κατάθλιψη
    • Δυστροφία του συμπαθητικού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τη βαρύτητα του επεισοδίου
    • Η εγκεφαλική προσβολή της οπίσθιας κυκλοφορίας εμφανίζει μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων στην οξεία φάση αλλά έχει γενικά καλύτερη λειτουργική αποκατάσταση απ' ότι η προσβολή των ημισφαιρίων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η κύρια αιτία θανάτου τα πρώτα πέντε χρόνια μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η καρδιοπάθεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η αγγειοπάθεια από αμυλοείδωση εμφανίζεται, κυρίως, στους ηλικιωμένους, ειδικά αν πάσχουν και από άνοια

    Καρδιακό: (κυρίως ανωμαλίες διάπλασης)

    Μεταβολικό: Ομοκυστινουρία, νόσος του Fabry

    Άλλα: Σε ενήλικες < 45 χρόνων η προέλευση των εμβόλων είναι, συνήθως, καρδιογενής

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο τοκετός μπορεί να αυξήσει το κίνδυνο ρήξης ανευρύσματος: η εμβολή από αμνιακό υγρό μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό την ώρα του τοκετού
    • Η περίοδος μετά τον τοκετό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικής φλεβικής θρόμβωσης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    egkefaliko2 587x330

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα έχουν θαυματουργές τους ιδιότητες και αντίθετα δεν έχουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. 

    Σε κάθε περίπτωση η χρήση των βοτάνων αν και έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασσικής ιατρικής, μπορεί να θεραπεύσει πολλές ασθένειες.

    Τα περισσότερα γιατροσόφια, πάντως, έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, σε κάθε περίπτωση, ένα αβλαβή. 

    Το γεγονός ότι τα βότανα είναι φυσικά, δε σημαίνει πως μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, αδιακρίτως.

    Πριν δοκιμάσετε οποιαδήποτε αγωγή βασισμένη σε βότανα, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε τι προσφέρει το συγκεκριμένο βότανο, πώς θα το ετοιμάσετε και πώς θα το χρησιμοποιήσετε και ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει ή τι θα πρέπει να προσέξετε.

    Κατά κανόνα ελάχιστα ιατρικά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις βοτανοθεραπείες, αλλά, πάντα υπάρχει κίνδυνος για κάποια μικρή τοξική ή αλλεργική αντίδραση. 

    Τα πιο γνωστά και καλά μελετημένα βότανα...

    • Βασιλικός

    Ο γλυκός βασιλικός είναι φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για να απομακρύνει τις τοξίνες από το δέρμα. Χρησιμοποιείται, συχνά, ως αντίδοτο στο τσίμπημα της μέλισσας και για να βγάλει στην επιφάνεια τις υποδερμικές φλύκταινες. Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το εκχύλισμα βασιλικού δρα ευεργετικά στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα. Συνιστάται στις ημικρανίες, τους πονοκεφάλους, την απλή ναυτία και τη ναυτία της εγκυμοσύνης. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από το βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια, επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, καταπολεμάει το στρες, το άγχος, την πνευματική κόπωση και βοηθά στη συγκέντρωση. Έχει αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το ρόφημα καταπολεμά τους σπασμούς της κοιλιάς και τη νεύρωση του στομάχου και ενισχύει τη μνήμη. Πολύ χρήσιμο για την ανακούφιση από τις κράμπες στο στομάχι, τη γαστρική καταρροή, τον έμετο, την εντερική καταρροή, τη δυσκοιλιότητα και την εντερίτιδα. Επιστημονικές μελέτες, απέδειξαν ότι οι ενώσεις στο αιθέριο έλαιο του βασιλικού έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιιικές, αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

    • Εχινάκεια

    Το βότανο αυτό προστατεύει τα υγιή κύτταρα από επιθέσεις ιών και βακτηριδίων, διεγείροντας, γενικά, τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και ειδικά των Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία επιτίθενται στους παθογόνους οργανισμούς και στις τοξίνες. Πολλές κλινικές δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει την ικανότητα της εχινάκειας να προωθεί την καλή υγεία του σώματος, όλο το χρόνο. Η εχινάκεια αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα για την εποχική ευεξία. Το συστηματικό πρήξιμο, η ερυθρότητα και η δυσφορία του σώματος μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ανθυγιεινής διατροφής ή της εντατικής άσκησης. Όταν καταναλώνετε εχινάκεια ή την εφαρμόζετε στο σώμα σας με  προϊόντα φροντίδας του δέρματος τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο από εχινάκεια, τότε μπορείτε να μειώσετε και να ανακουφίσετε τον ερεθισμό των ιστών. Η κατανάλωση της εχινάκειας προωθεί την υγεία των προστατευτικών κυττάρων στο σώμα σας. Πολλές από τις ενώσεις που υπάρχουν στην εχινάκεια υποστηρίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων. Η εχινάκεια μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης στον μυελό των οστών, πράγμα που συνεπάγεται την αύξηση της παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει το οξυγόνο. Έχει αξιολογηθεί σε συνδυασμό με άλλα βότανα, όπως η λεβάντα και το φασκόμηλο και έχει ανακαλυφθεί ότι μειώνει την κακή αναπνοή. Πιστεύεται ότι αυτή η δράση της οφείλεται εν μέρει στην ικανότητα της εχινάκειας να εξουδετερώνει τους επιβλαβείς οργανισμούς που προκαλούν κακή αναπνοή. Η εχινάκεια υποστηρίζει την επιδερμίδα συμβάλλοντας στην απομάκρυνση των κηλίδων και του ερεθισμού. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι βοηθά στην ενυδάτωση του δέρματος και στη μείωση της εμφάνισης των ρυτίδων. Βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα βότανα όσον αφορά την υποστήριξη της υγείας του άνω αναπνευστικού συστήματος, ακόμα και στα παιδιά. Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, όπως η βιταμίνη C, το β-καροτένιο, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος.

    •  Saw Palmetto

    Οι ρώγες του Saw Palmetto βοηθούν στη θεραπεία της χρόνιας κυστίτιδας και στην πρόληψη μολύνσεων του ουρογεννητικού συστήματος. Το μούρο του φυτού περιέχει μια ένωση που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, η οποία είναι μια η μη καρκινική διόγκωση του προστάτη. Τα συμπτώματα ενός διευρυμένου προστάτη περιλαμβάνουν αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως μετά την ούρηση και νυχτουρία. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει διουρητικές, ενδοκρινολογικές, αναβολικές και αντισηπτικές για το ουροποιητικό ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την υγεία του ανδρικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις χρόνιας οξείας κυστίτιδας, φλεγμονές της μεμβράνης του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος, διαταραχές των ορμονών ανάπτυξης του φύλου και την υπερπλασία του προστάτη. Είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες και τανίνες. Ρίχνετε 2 κουταλάκια του γλυκού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό το σιγοβράζετε (αφέψημα) για 10 λεπτά, το στραγγίζετε και το πίνετε.

    pokeweed phytolacca americana plant toxic green and black berries summer nature outdoor

    • Poke Weed ή φυτολάκα

    Είναι μια ρίζα που χρησιμοποιείται, κυρίως, για να καταπραΰνει τους αρθριτικούς πόνους. H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν, κυρίως, λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρίζα την οποία συλλέγετε στα τέλη του Φθινοπώρου ή την Άνοιξη. Δρα ως αντιρευματικό, διεγερτικό, αντικαταρροϊκό, καθαρτικό, εμετικό. Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε πολλές περιπτώσεις σε συνδυασμό με άλλα βότανα με καλά αποτελέσματα. Θεωρείται ίαμα για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος,γιατί σταματά την καταρροή και βοηθά τον καθαρισμό των λεμφαδένων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταρροή, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, αδενίτιδα, παρωτίτιδα κ.α.. είναι πολύτιμη για τα λεμφικά προβλήματα που εκδηλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα για τη μαστίτιδα, την ινοκυστική μαστοπάθεια και τον καρκίνο μαστού, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά ως κατάπλασμα ή με μασάζ. Είναι ωφέλιμη στους χρόνιους ρευματισμούς. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάτε ότι θέλει προσοχή στη δόση γιατί αν πάρετε πολύ δρα ως ισχυρό καθαρτικό και εμετικό. Εξωτερικά σαν λοσιόν ή αλοιφή μπορεί να βοηθήσει για να απαλλάξει το δέρμα από την ψώρα και άλλα παράσιτα. Για τα λεμφικά προβλήματα συνδυάζεται με το Γάλιο. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείτε μόνο μικρές ποσότητες από το βότανο. Ρίχνετε ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα. Το χρησιμοποιούν, επίσης, σε αλοιφές που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων. 

    • Ακόνιτο

    Έχει αναφερθεί ότι μικρές ποσότητες υγρού εκχυλίσματος από τη ρίζα αυτού του φυτού, ανακατεμένες σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό, ανακουφίζουν αποτελεσματικά πόνους, πυρετό, στομαχικούς ερεθισμούς και καρδιακές αρρυθμίες. Περιέχει αλκαλοειδή της διτερπενικής ομάδας, ναπελλίνη, ακονιτίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια λουτεολίνη και απιγενίνη. Τα φυτά με αλκαλοειδή περιέχουν βασικές αζωτούχες οργανικές ουσίες, που επενεργούν στο νευρικό σύστημα και στα αιμοφόρα αγγεία. Έχουν τοξικές ιδιότητες και η δοσολογία τους έχει μεγάλη σημασία, γιατί κάθε κατάχρηση προκαλεί δηλητηριάσεις. Το φυτό περιέχει, ακόμα, πρωτεΐνες, χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, μηλικό οξύ και ακονιτικό οξύ. Είναι ισχυρό αναισθητικό και αποτελεσματικό σε ορισμένες νευραλγίες (ισχιαλγία) και αντιπυρετικό στις ασθένειες από κρυολόγημα. Χρησιμοποιείται σε θεραπεία ρευματισμών, νευραλγιών και χρόνιων δερματικών παθήσεων, στις νευρώσεις, στις νευραλγίες του προσώπου και τις οδονταλγίες, στις ημικρανίες νευρικής φύσης, στις περιπτώσεις κώφωσης (χωρίς οργανική βλάβη), και στις περιπτώσεις στηθάγχης, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Συστήνεται ακόμα κατά των νευρικών παλμών ή ρευματικών με πόνους της καρδιάς και υπερτροφία, και κατά των παθήσεων των πνευμόνων (άσθμα, κοκκίτη και νευρικό βήχα). Είναι εφιδρωτικό και αποτελεσματικό κατά της υδρωπικίας, των οξέων ρευματισμών, της φαρυγγίτιδας, γρίπης και οξείας αρθρίτιδας. Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ένα από τα ελάχιστα φυτά όπου η κακή χρήση μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη παρενέργεια: καρδιακή ανακοπή. Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προφύλαξη και προσοχή και η ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.

    • Αλόη

    Το φυτό της αλόης περιέχει μια επουλωτική ουσία, το ζελέ της αλόης, ένα μείγμα αντιβιοτικών, αντισηπτικών και αντιπηκτικών παραγόντων. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, ενεργεί ως ήπιο καθαρτικό. Μια κουταλιά της σούπας σε κανονικά διαστήματα (κατά προτίμηση με αδειανό στομάχι), χωρίς όμως να υπερβαίνετε το 1/4 του λίτρου, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του στομαχικού έλκους.

    Οι εξωτερικές χρήσεις του ζελέ της αλόης είναι πολλές: 

    1. Ενεργεί ως άμεσο και αποτελεσματικό επουλωτικό τραυμάτων, επιταχύνοντας τη θεραπεία από καψίματα και τσιμπήματα εντόμων. Λιώστε ένα φύλλο και απλώστε τον πολτό απευθείας επάνω στο τραύμα ή επιδέστε το με ένα κομμάτι ύφασμα μουσκεμένο σε ζελέ αλόης.
    2. Αλοιφές, κρέμες και λοσιόν με ζελέ αλόης προφυλάσσουν από τα εγκαύματα και το ξεφλούδισμα της ηλιοθεραπείας.
    3. Μαλακώνει τους όζους και τους κάλους στα πόδια.
    4. Αν απλωθεί στο πρόσωπο και στο λαιμό, μαλακώνει το δέρμα και εξαλείφει τις ρυτίδες.
    5. Καταπραΰνει τον πόνο και τη φαγούρα που προκαλούν οι αιμορροΐδες 
    6. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός παράγοντας κατά της τριχόπτωσης.

    33655f60147ab22740ac499643a4262a

    • Γλυκάνισος

    Είναι φυσικό διουρητικό, διεγείρει τα γαστρικά υγρά και χρησιμοποιείται, συχνά, για να ανακουφίσει καταστάσεις δυσοσμίας αερίων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σε διάφορα σπιτικά γιατροσόφια για την αντιμετώπιση του ξηρού βήχα. Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Βοηθά στη χώνεψη και στη μείωση της βουλιμίας και θεωρείται διεγερτικό της καρδιάς και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς, στους κολικούς των εσωτερικών  μυών (του στομάχου και των εντέρων). Αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους. Χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα, στο βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών. Ρίχνει τον πυρετό. Καταπραΰνει τον στομαχόπονο, αλλά και τα νεύρα σε περιπτώσεις υπερέντασης. Θεραπεύει τη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και τη βραχνάδα της φωνής. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας.

    • Αστράγαλος

    Το βότανο αυτό ανακουφίζει από την κόπωση και ελαττώνει τη συχνότητα των κρυολογημάτων. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας την αντίσταση σε ιούς και βακτηρίδια, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάρρωση. Αποδίδει καλύτερα σε συνδυασμό με ψευδάργυρο και βιταμίνες A και C. Θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, με υψηλή συγκέντρωση ενεργών ενώσεων, όπως τα φλαβονοειδή, πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες.  Το βότανο αυτό βοηθά το σώμα να καταπολεμήσει το στρες, τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, αυξάνει των αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, διεγείρει την ανάπτυξη αντισωμάτων και αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε ιούς και σε βακτηρίδια.

    • Γαϊδουράγκαθο

    Χρησιμοποιείται, συχνά, ως ορεκτικό και στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων, αλλά, επίσης, ρίχνει τον πυρετό και ρυθμίζει την υπεραιμία. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει καψίματα στο στόμα και στον οισοφάγο, καθώς και διάρροια.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τους σπόρους και τις ρίζες. Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο και γλίσχρασμα (το γλίσχρασμα είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές). Η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Για τον λόγο αυτό μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το βότανο αυτό για οποιοδήποτε πρόβλημα συνδέεται με την χοληδόχο κύστη ή το ήπαρ (ίκτερο;, ηπατίτιδα, χολολιθίαση). Θεωρείται, επίσης, καλό αιμοστατικό για ρινορραγία, βαριά έμμηνα και πληγές. Το γαϊδουράγκαθο αυξάνει την ροή του γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές να το χρησιμοποιήσουν οι μητέρες που θηλάζουν. Ως αφέψημα βράζετε μία κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Παρασκευάζεται ως έγχυμα ρίχνοντας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του τσαγιού ξηρούς σπόρους και το αφήνετε για 15 λεπτά. Σουρώνετε και πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείtε κοπανισμένα ξεραμένα γαιδουράγκαθα ή σπόρους σε μορφή σκόνης και την βάζετε σε πληγές ή στον ψευδάνθρακα.

    • Χαμομήλι

    Το φυτό αυτό, που έχει αντισπασμωδικές και γαστροδιεγερτικές ιδιότητες, λαμβάνεται, συνήθως, ως ρόφημα για ημικρανίες, στομαχικές κράμπες και ανησυχία. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για θεραπεία τραυμάτων, δερματικών ελκών και επιπεφυκίτιδας. Τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού περιέχουν πολλά τερπενοειδή και φλαβονοειδή συμβάλλοντας στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Τα παρασκευάσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται, συνήθως, για πολλές ανθρώπινες παθήσεις, όπως αλλεργικός πυρετός, φλεγμονή, μυϊκοί σπασμοί, εμμηνορροϊκές διαταραχές, αϋπνία, έλκη, πληγές, γαστρεντερικές διαταραχές, ρευματικό πόνο και αιμορροΐδες. Τα αιθέρια έλαια χαμομηλιού χρησιμοποιούνται εκτενώς στα καλλυντικά και την αρωματοθεραπεία. Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά παρασκευάσματα χαμομηλιού, το πιο δημοφιλές από τα οποία είναι με τη μορφή τσαγιού από βότανα. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, σε άτομα που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ευαισθησία σε φυτά, όπως η αμβροσία, το αστέρι και τα συγγενή τους.

    • Στεκούλι

    Όταν πίνεται ως αφέψημα, το στεκούλι ή σύμφυτο ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, βήχα, διάρροια, αρθριτικούς πόνους, παθήσεις του συκωτιού και της χολής. Οι εντυπωσιακές επουλωτικές ιδιότητες του οφείλονται εν μέρει στην παρουσία της αλλαντοϊνης. Η πρόσθετη παρουσία άφθονου μαλακτικού γλισχράματος κάνει το στεκούλι ένα ισχυρό θεραπευτικό ίαμα για το γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος, τη διαφραγματοκήλη (δια του οισοφαγικού τρήματος) και την ελκώδη κολίτιδα. Η στυπτικότητά του βοηθά στις αιμορραγίες όπου και αν εμφανίζονται. Έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ερεθιστικού βήχα, όπου καταπραΰνει και μειώνει τον ερεθισμό βοηθώντας ταυτόχρονα την απόχρεμψη. Το στεκούλι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε εξωτερικά στην επούλωση των τραυμάτων όπου βοηθά να σχηματισθεί σωστά ο ουλώδης ιστός. Θέλει όμως προσοχή όταν το τραύμα είναι βαθύ, γιατί η γρήγορη επούλωση εξωτερικά, χωρίς αυτό να έχει επουλωθεί πιο βαθιά θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος. Είναι ωφέλιμο για χρόνια κιρσώδη έλκη. Συνδυάζεται με αλθαία και σπειραία για γαστρικά έλκη και φλεγμονές. Για βρογχικές παθήσεις συνδυάζεται με βήχιο, μαρρούβιο και ίνουλα. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνετε 3 κουταλιές του φυτού σε 1 φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 15 λεπτά. Το ρόφημα το πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Προσοχή: Πιθανή παρενέργεια από τη χρήση αυτού του βοτάνου, είναι ότι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου και βιταμίνης Β12 από τον οργανισμό. 

    •  Άρκευθος ή Αγριοκυπάρισσο (μήλα)

    Τα μηλαράκια της χρησιμοποιούνται, συχνά, ως τονωτικό του στομάχου, ως ορεκτικό και χωνευτικό, καθώς και ως διουρητικό και απολυμαντικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς ως αιθέριο έλαιο, που παρασκευάζεται με απόσταξη ατμού των θρυμματισμένων, ξηρών ή ζυμωμένων μούρων. Άλλοι τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιείται το μούρο αρκεύθου είναι ως ξηροί καρποί. Το λάδι είναι διουρητικό (προάγει την αυξημένη παραγωγή ούρων) και έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Το έλαιο μούρων αρκεύθου είναι, επίσης, γνωστό ως γαστρεντερικό (στομάχι και έντερα) ερεθιστικό, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στην προώθηση της κυκλοφορίας των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος. Τα αποξηραμένα φρούτα και λάδι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του στομάχου. Προσοχή: Υπερβολική κατανάλωση μήλων ή ποτών και τονωτικών που τα περιέχουν, μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις.

    glukoruza

    • Γλυκόριζα

    Αποκαθιστά τη λειτουργία μεμβρανών και ιστών, ρυθμίζει τις ορμονικές εκκρίσεις, διεγείρει τις εντερικές εκκρίσεις, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ως διεγερτικό του αναπνευστικού συστήματος και ως καθαρτικό. Η γλυκόριζα έχει καλά τεκμηριωμένες αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ορισμένα προϊόντα που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας και άλλα συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πεπτικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τοπικά τζελ που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας είναι χρήσιμα για συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας. Η ατοπική δερματίτιδα, που ονομάζεται, επίσης, έκζεμα, είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το δέρμα είναι ερεθισμένο, κι έχει φλεγμονή και φαγούρα. Η χρήση γλυκόριζας ως γαργάρες ή παστίλιων πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή στη μείωση της σοβαρότητας του πονόλαιμου που εμφανίζεται συχνά μετά τη χειρουργική επέμβαση. Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

    • Ηρανθέλαιο

    Ως διαιτητικό συμπλήρωμα το ηρανθέλαιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης και της υψηλής πίεσης του αίματος, να βοηθήσει στην ελάττωση βάρους, να ανακουφίσει τους εμμηνορροϊκούς πόνους, να θεραπεύσει κάποιο έκζεμα, να βοηθήσει στην ίαση ήπιων περιπτώσεων ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να επιβραδύνει την εξάπλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δρα θεραπευτικά στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, θεραπεύει την ακμή, και τονώνει τα νύχια. Το ενεργό συστατικό του είναι το γ-λινολεϊκό οξύ, που είναι απαραίτητο για να παράγει το σώμα τις προσταγλανδίνες που είναι πολύ σημαντικές για την καλή υγεία.

    • Μαϊντανός (σπόροι και φύλλα)

    Διουρητικό και γαστροδιεγερτικό, ο μαϊντανός χρησιμοποιείται από την ιατρική για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα, όπως ο βήχας, το άσθμα, η αμηνόρροια, η δυσμηνόρροια και η επιπεφυκίτιδα. Ο μαϊντανός περιέχει φλαβονοειδή (απιγενίνη), γλυκοζίτες, φθαλίδες, φουρανοκουμαρίνες, καροτενοειδή, βιταμίνες A, B1, B2, B3, B5, C και E και μέταλλα, όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, θείο, χαλκό και μαγγάνιο. Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαιο, αλλά οι σπόροι περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα (2-6%). Η σύνθεση του ελαίου μπορεί να ποικίλει, ανάλογα με το πού μεγαλώνει το φυτό. Το αιθέριο έλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε απόλη (φαινυλοπροπανοειδές), μυριστικίνη, απιολίνη, πινένιο και άλλες ουσίες. Ο μαϊντανός είναι πλούσιος σε μέταλλα, όπως σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρος και φώσφορος. Περιέχει, επίσης, υψηλά επίπεδα φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9) και τις βιταμίνες Α, Β, C και Κ. Η βιταμίνη Κ είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό οστών, προστατεύει από την οστεοπόρωση και είναι πολύ ευεργετική για το κυκλοφορικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Ο μαϊντανός είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, αλλά και ασβεστίου που το καθιστά μια καλή επιλογή για όσους δεν ενδιαφέρονται πολύ για την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Οι φουρανοκουμαρίνες που βρίσκονται στα φύλλα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C και καροτενοειδή καθιστά το βότανο χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ανάπτυξη αντοχής έναντι λοιμώξεων και ασθενειών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μαϊντανός μπορεί να περιορίσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις ορισμένων γνωστών καρκινογόνων ουσιών. Αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη του βοτάνου, αλλά και άλλες ουσίες, όπως η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο. Επιπρόσθετα, έχει βρεθεί ότι οι ουσίες μυριστικίνη, λιμονένιο, ευγενόλη και αλφαθειούζη που υπάρχουν στο αιθέριο έλαιο μαϊντανού έχουν αντικαρκινική δράση. Καθώς, το φρέσκο ​​βότανο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C αυξάνει την πρόσληψη σιδήρου κι έτσι είναι χρήσιμο βότανο στη θεραπεία της αναιμίας (σιδηροπενική αναιμία). Το βότανο περιέχει, επίσης, το πολύ απαραίτητο φυλλικό οξύ, ένα ζωτικό δομικό στοιχείο των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο μαϊντανός αυξάνει την έκκριση των πεπτικών υγρών  και διευκολύνει την πέψη, βελτιώνει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και μειώνει την παραγωγή εντερικών αερίων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για κολικούς και άλλα πεπτικά προβλήματα.

     1

    • Δυόσμος

    Το βότανο αυτό, χρησιμοποιείται για εισπνοές σε κρυολογήματα. Επίσης, ως αφέψημα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πονοκεφάλων και για να αντιμετωπιστούν κράμπες της εμμηνόροιας. Στο δυόσμο αποδίδονται πολλές ευεργετικές ιδιότητες, όπως καταπολέμηση των πόνων του στομάχου και των κολικών του νεφρού, της ναυτίας και του λόξυγκα. Επίσης, προσφέρει πολλά κατά της νευρώσεων και τις διάφορες εκδηλώσεις της: πονοκέφαλοι, αυπνίες, σπασμοί, τρεμούλες, ημικρανίες, ταχυπαλμίες. Τονώνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χολής, βοηθά στην αποβολή των εντερικών αερίων. Χρησιμοποιείται κατά της διάρροιας, των πόνων της περιόδου και για την ανακούφιση από ρευματισμούς, σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, ουλίτιδας και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Επίσης, ανακουφίζει τους πόνους των ρευματισμών αν τον τρίψετε στις κλειδώσεις και σταματά τον πονοκέφαλο αν τον τρίψετε στο μέτωπο. Είναι τονωτικός, χωνευτικός, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, σταματάει τον λόξιγκα, ενώ η μάσηση των φύλλων του ανακουφίζει από τις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Εάν βάλετε το δυόσμο σε χλιαρό νερό, μπορείτε να κάνετε γαργάρες για να βοηθήσετε στη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την θεραπεία δερματικών παθήσεων, ενώ συνιστάται ακόμα για περιπτώσεις τετάνου. Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, αφέψημα ή αρωματικό. Τέλος, ο δυόσμος χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.ά. Προσοχή: Ο δυόσμος μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μεγάλες ποσότητες.

    • Μέντα (φύλλα)

    Ως αντισπασμωδική, τονωτική και διεγερτική, η μέντα έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση νευρικότητας, αϋπνίας, μυϊκών σπασμών (κράμπες), ζαλάδες και βήχα. Για τον πονοκέφαλο, δοκιμάστε ένα φλιτζάνι δυνατό αφέψημα μέντας και ξαπλώστε για 20 λεπτά. Συνήθως, είναι το ίδιο αποτελεσματική με την ασπιρίνη και χωρίς παρενέργειες. Κάθε ποικιλία μέντας χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία πολλών παθήσεων, που κυμαίνονται από αναστατωμένο στομάχι έως νευρικότητα. Η σύγχρονη ιατρική έρευνα επικεντρώθηκε στο έλαιο μέντας, το οποίο τώρα πωλείται, συχνά, ως κάψουλα, φαρμακευτικό τσάι ή τοπικό παρασκεύασμα. Σε συνδυασμό με λάδι κύμινο, μπορεί να βοηθήσει στη δυσπεψία. Το τοπικό έλαιο μέντας είναι χρήσιμο για τους πονοκεφάλους έντασης. Να αποφεύγετε τις υπερβολικές δόσεις. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε εξανθήματα και ερεθισμό του δέρματος σε αλλεργικούς.

    dentrolivano to votano tis ygeias

    • Δεντρολίβανο

    Όταν χρησιμοποιούνται εξωτερικά, σαν αλοιφή, τα φύλλα του δεντρολίβανου μπορούν να ανακουφίσουν τους ρευματικούς πόνους, τα διαστρέμματα, τα τραύματα και το έκζεμα. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, μετά από κατάλληλη προετοιμασία, το δεντρολίβανο μπορεί να ανακουφίσει σε καταστάσεις δύσοσμων αερίων ή κολικών και να διεγείρει την απελευθέρωση χολής από τη χοληδόχο κύστη. Είναι μια καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου και βιταμινών A, C και B6. Μερικά από τα πολλά οφέλη για την υγεία του δεντρολιβάνου περιλαμβάνουν: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ενώσεων, που πιστεύεται ότι βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το δεντρολίβανο θεωρείται γνωστικό διεγερτικό και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσης και της ποιότητας της μνήμης. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ενισχύει την εγρήγορση, την ευφυΐα και την εστίαση. Το άρωμα του δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της διάθεσης, την εκκαθάριση του μυαλού και την ανακούφιση από το άγχος σε άτομα με χρόνιο άγχος ή ανισορροπίες ορμονών του στρες. Το έλαιο του δενδρολίβανου είναι γνωστό ότι προάγει την ανάπτυξη των μαλλιών, αποτρέποντας τη φαλάκρα, το αργό γκριζάρισμα της πιτυρίδα και την ξηρότητα τριχωτού της κεφαλής. Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται, συχνά, για προβλήματα πέψης, όπως καούρα, εντερικό αέριο, προβλήματα ήπατος και χοληδόχου κύστης και απώλεια όρεξης. Το δεντρολίβανο είναι ιδιαίτερα ισχυρό έναντι βακτηριακών λοιμώξεων. Βοηθάει στην πρόληψη λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο. Τα θρεπτικά συστατικά στο δεντρολίβανο βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του δέρματος από βλάβες που προκαλούνται συχνά από τον ήλιο και τις ελεύθερες ρίζες. Το δεντρολίβανο είναι ασφαλές όταν λαμβάνεται σε χαμηλές δόσεις, αλλά εάν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως έμετος, σπασμοί ή ακόμη και πνευμονικό οίδημα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

    • Θυμάρι

    Ένα φυσικό αντισηπτικό, αποσμητικό, το θυμάρι, όταν εφαρμόζεται εξωτερικά, σε κομπρέσες, είναι αποτελεσματικό για πληγές. Εσωτερικά μπορεί να ενεργήσει ως αντιδιαρροϊκό, να ανακουφίσει γαστρικούς σπασμούς, κι ακόμα να ανακουφίσει τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών και οικιακών χρήσεων, λόγω των αντισηπτικών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Η δραστική του ένωση, η θυμόλη, χρησιμοποιείται για προϊόντα προσωπικής υγιεινής και οικιακής απολύμανσης. Το θυμάρι είναι, επίσης, ευεργετικό στην αρωματοθεραπεία, παρέχοντας ανακούφιση από αναπνευστικές παθήσεις και διεγείροντας ανοσολογικές και κυκλοφορικές αποκρίσεις. Στην ολιστική ιατρική, το αιθέριο έλαιο θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί αραιωμένο σε ενώσεις (το λάδι μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις) για την ανακούφιση και την επούλωση λοιμώξεων του δέρματος και του στόματος. Το αιθέριο έλαιο δεν πρέπει να καταναλώνεται εσωτερικά, χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Αντ΄αυτού φτιάξτε τσάι από φύλλα θυμαριού ή αραιώστε το αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιήστε το σε κομπρέσες, ως καταπραϋντικό.

    Τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για τη υγεία σας

     το θαυματουργό βότανο που θα μου ανακουφίσει τον βήχα 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Κόλπα για να αυξήσετε την τεστοστερόνη σας φυσικά

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύμφυτο

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Εγκαύματα Εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εγκαύματα

    Τα εγκαύματα είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας, χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.

    Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

    • Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα εγκαύματα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο βαθμό στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδας) και σε τμήμα του χορίου
    • Ολικού πάχους: Τα εγκαύματα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    1ου βαθμού:

    • Ερύθημα του προσβεβλημένου ιστού
    • Το δέρμα ασπρίζει με την πίεση
    • Δέρμα ευαίσθητο

    2ου βαθμού:

    • Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες
    • Δέρμα πολύ ευαίσθητο

    3ου βαθμού:

    • Δέρμα σκληρό και ξηρό
    • Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο

    ΑΙΤΙΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Η ανοιχτή φλόγα και τα καυτά υγρά είναι η πιο συνηθισμένες αιτίες (θερμοκρασία συνήθως 15-45 βαθμούς κελσίου ή παραπάνω)
    • Καυστικές χημικές ουσίες ή οξέα (μπορεί να υπάρχουν λίγα σημεία ή συμπτώματα τις πρώτες ημέρες). Οι συνηθισμένοι παράγοντες περιλαμβάνουν: θειϊκό οξύ που βρίσκεται στα προϊόντα καθαρισμού τουαλέτας, υποχλωριώδες νάτριο που βρίσκεται στη χλωρίνη και αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα διαλυτικά. Το υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα βαθιά εγκαύματα που μπορεί να μην γίνουν συμπτωματικά μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μετά την έκθεση. Το μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. 
    • Ηλεκτρικό ρεύμα (μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη με πολύ μικρή καταστροφή του υπερκείμενου δέρματος). Τα ηλεκτρικά εγκαύματα ή τραυματισμοί ταξινομούνται ως υψηλής τάσης (μεγαλύτερη ή ίση με 1000 βολτ), χαμηλής τάσης (μικρότερη από 1000 βολτ) ή ως δευτερεύοντα από το ηλεκτρικό τόξο. Οι πιο συχνές αιτίες ηλεκτρικών εγκαυμάτων στα παιδιά είναι τα ηλεκτρικά καλώδια (60%) ακολουθούμενα από τις ηλεκτρικές πρίζες (14%). Ο κεραυνός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηλεκτρικά εγκαύματα. Η θνησιμότητα από κεραυνούς είναι περίπου 10%. Ενώ οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούν, κυρίως, εγκαύματα, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κατάγματα ή εξάρσεις δευτερεύοντα από αμβλύ τραύμα ή μυϊκές συσπάσεις. [17] Σε τραυματισμούς υψηλής τάσης, οι περισσότερες βλάβες μπορεί να προκύψουν εσωτερικά και έτσι η έκταση του τραυματισμού δεν μπορεί να κριθεί με εξέταση μόνο του δέρματος. [17] Η επαφή με χαμηλή ή υψηλή τάση μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες ή καρδιακή ανακοπή. 
    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας μπορεί να προκληθούν από παρατεταμένη έκθεση σε υπεριώδες φως (όπως από τον ήλιο, θαλάμους μαυρίσματος) ή από ιοντίζουσα ακτινοβολία (όπως από ακτινοθεραπεία, ακτινογραφίες ή ραδιενέργεια). Η έκθεση στον ήλιο είναι η πιο συχνή αιτία εγκαυμάτων ακτινοβολίας και η πιο συχνή αιτία επιφανειακών εγκαυμάτων συνολικά. Οι επιδράσεις του δέρματος από την ιονίζουσα ακτινοβολία εξαρτώνται από την ποσότητα έκθεσης στην περιοχή, με απώλεια μαλλιών που παρατηρείται μετά από τα 3 Gy, ερυθρότητα μετά από τα 10 Gy, ξεφλούδισμα δέρματος μετά από τα 20 Gy και νέκρωση μετά από τα 30 Gy. Η ερυθρότητα, εάν συμβεί, ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως και λίγο μετά την έκθεση. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας αντιμετωπίζονται όπως τα άλλα εγκαύματα. Τα εγκαύματα από μικροκύματα συμβαίνουν από τους φούρνους μικροκυμάτων. Εκθέσεις δύο δευτερολέπτων μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
    • Μη τυχαία εγκαύματα, λόγω βίας και κακοποίησης. 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ρύθμιση θερμοσίφωνα σε υψηλή θερμοκρασία
    • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες, ηλεκτρικό ρεύμα ή ακτινοβολία
    • Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι με λεπτό δέρμα είναι πιο ευαίσθητοι στις βλάβες
    • Απροσεξία με αναμμένα τσιγάρα
    • Κακή λειτουργία ηλεκτρικών κυκλωμάτων

    fysikes therapeies kai diatrofi gia egkavmata

    Παθοφυσιολογία εγκαυμάτων

    Σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 44 ° C, οι πρωτεΐνες αρχίζουν να χάνουν το τρισδιάστατο σχήμα τους και αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε βλάβη κυττάρων και ιστών. Πολλές από τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία του εγκαύματος είναι δευτερογενείς από τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας του δέρματος. Περιλαμβάνουν διαταραχή της αίσθησης του δέρματος, ικανότητα αποτροπής απώλειας νερού μέσω εξάτμισης και ικανότητα ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος. Η διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών στα κύτταρα οδηγεί σε απώλεια καλίου στον εξωκυττάριο χώρο και εισροή νερού και νατρίου μέσα στα κύτταρα.

    Σε μεγάλα εγκαύματα (πάνω από το 30% της συνολικής επιφάνειας του σώματος), υπάρχει σημαντική φλεγμονώδης απόκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη διαρροή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία και επακόλουθο οίδημα ιστού. Αυτό προκαλεί απώλεια όγκου αίματος και σημαντική απώλεια πλάσματος, καθιστώντας το αίμα πιο συμπυκνωμένο. Η κακή ροή αίματος σε όργανα, όπως τα νεφρά και η γαστρεντερική οδός μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και έλκη στομάχου. Τα αυξημένα επίπεδα κατεχολαμινών και κορτιζόλης μπορούν να προκαλέσουν υπερμεταβολική κατάσταση που μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Αυτό σχετίζεται με αυξημένη καρδιακή έξοδο, μεταβολισμό, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και κακή ανοσολογική λειτουργία. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    • Σύνδρομο απολέπισης του δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αιματοκρίτης
    • Τύπος και διασταύρωση
    • Ηλεκτρολύτες
    • Ουρία
    • Ανάλυση ούρων 
    • Σε όσους έχουν πονοκέφαλο ή ζάλη και έχουν εγκαύματα που σχετίζονται με τη φωτιά, θα πρέπει να εξεταστεί η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα
    • Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η δηλητηρίαση από κυάνιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • 1ου βαθμού - καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων της επιδερμίδας, υπεραιμία των αγγείων του δέρματος
    • 2ου βαθμού - νέκρωση της επιδερμίδας σε ποικίλο βάθος, σχηματισμός φυσαλίδων, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος, άθικτα τα εξαρτήματα του δέρματος
    • 3ου βαθμού - νέκρωση όλων των στοιχείων του δέρματος, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παιδιά - γλυκόζη (η υπογλυκαιμία μπορεί να εκδηλωθεί στα παιδιά λόγω των περιορισμένων αποθεμάτων σε γλυκογόνο)
    • Εισπνοή καπνού - αέρια αρτηριακού αίματος, καρβοξυαιμοσφαιρίνη
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα - ηλεκτροκαρδιογράφημα, μυοσφαιρίνη ούρων, CPK

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ακτινογραφία θώρακα είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Η βρογχοσκόπηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο σε όλα τα βαριά εγκαύματα:

    • Εγκαύματα 2ου βαθμού πάνω από 10% της επιφάνειας σώματος (Ε.Σ.), όλα τα εγκαύματα 3ου βαθμού
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρισμό/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Χημικά εγκαύματα
    • Κυκλοτερή εγκαύματα

    Μεταφορά σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων σε:

    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού πάνω από 10% επιφάνειας σώματος σε ασθενείς κάτω από 1 ετών και πάνω από 50 ετών 
    • 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα πάνω από 20% επιφάνειας σώματος σε κάθε ηλικία
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Κυκλοτερή εγκαύματα
    • Χημικά εγκαύματα με κίνδυνο λειτουργικής ανεπάρκειας

     5

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ανάλογα με βάθος των εγκαυμάτων και την έκταση της προσβεβλημένης επιφάνειας σώματος (κανόνας των εννέα)

    Κανόνας των εννέα:

    1. Κάθε άνω άκρο - ενήλικες και παιδιά 9%
    2. Κάθε κάτω άκρο - ενήλικες 10% παιδιά 14%
    3. Πρόσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 10%
    4. Οπίσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 18%
    5. Κεφαλή και τράχηλος - ενήλικες 10% παιδιά 18%
    • Απομακρύνετε όλα τα δαχτυλίδια, ρολόγια, κ.λ.π., από τα προσβεβλημένα άκρα για να αποφευχθεί τυχόν αιμοστατική δράση
    • Απομακρύνετε τα ρούχα και καλύψτε όλες τις εγκαυματικές περιοχές με στεγνά σεντόνια 
    • Καθαρισμός της περιοχής σε χημικό έγκαυμα
    • Χορήγηση οξυγόνου 100% σε όλα τα βαριά εγκαύματα, εξετάστε το ενδεχόμενο πρώιμης διασωλήνωσης
    • Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές επιφάνειες
    • Ρινογαστρικός καθετήρας (υψηλός κίνδυνος παραλυτικού ειλεού)
    • Καθετήρας Foley
    • Ανακούφιση του πόνου με μορφίνη ή υδροχλωρική μεπεριδίνη που πρέπει να δίνονται μόνο ενδοφλέβια
    • ΗΚΓραφική παρακολούθηση τις πρώτες 24 ώρες μετά από ηλεκτρικό έγκαυμα
    • Υδρομασάζ και στη συνέχεια επίδεση με επιδέσμους με σουλφαδιαζινικό άργυρο σε βαριά εγκαύματα
    • Μία ή δύο φορές την ημέρα καθαρισμός και αλλαγές
    • Βιολογικοί επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επίδεσμοι, σε κάποιους επιλεγμένους ασθενείς (ιδιαίτερα χρήσιμοι για εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση μικρών εγκαυμάτων)

    Αναπλήρωση υγρών: Υπολογίστε τις ανάγκες σε υγρά από την ώρα που έγινε το έγκαυμα και όχι από τότε που άρχισε η θεραπεία

    • 2-4 mL Ringer's lactate x βάρος σώματος (Kg) x % ΕΣ εγκαύματος (1/2 χορηγείται τις πρώτες 8 ώρες, 1/4 τις επόμενες 8 ώρες και 1/4 το 3ο 8ωρο). Στα παιδιά, η ποσότητα αυτή επιπροστίθεται στα υγρά συντήρησης και ρυθμίζεται ανάλογα με την αποβολή ούρων και τα ζωτικά σημεία
    • Κολλοειδή διαλύματα δεν συνιστώνται τις πρώτες 12-24 ώρες της αναπλήρωσης υγρών 

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Η εσχαροποίηση μπορεί να κρίνεται απαραίτητη σε πιεστικά, κυκλοτερή εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα 
    • Εκτομή κατ'εφαπτομένη και επικάλυψη με δερματικά μοσχεύματα με πάχος του δέρματος

    Άλλα:

    • Χρήση βιολογικών επιδέσμων ή δερματικών μοσχευμάτων μπορεί να ενδείκνυνται για την κάλυψη των εγκαυμάτων 

    rule of nines

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Στόχος είναι η γρήγορη κινητοποίηση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε πρωτεΐνες και θερμίδες όταν επανέλθει η κινητικότητα του εντέρου. Η σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα μπορεί να ενδείκνυται στην πρώιμη μετεγκαυματική περίοδο. Πλήρης παρεντερική διατροφή, αν ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει τίποτα από το στόμα για > 5 ημέρες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προφύλαξη από το ηλιακό φως
    • Δύσκολη πρόσβαση σε ηλεκτρικά καλώδια/εξόδους
    • Απομόνωση των χημικών ουσιών στο σπίτι 
    • Ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλή θερμοκρασία
    • Ανιχνευτές καπνού στο σπίτι
    • Σχέδιο εκκένωσης του σπιτιού σε περίπτωση πυρκαγιάς
    • Σωστή χρήση και αποθήκευση εύφλεκτων υλικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα εγκαύματα μπορεί να είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σειρά διαφορετικών επιλογών για τη διαχείριση του πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν απλά αναλγητικά (όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη) και οπιοειδή, όπως, η μορφίνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τα αναλγητικά για να βοηθήσουν στο άγχος.

    Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, τα αντιισταμινικά, το μασάζ ή η υποδόρια διέγερση των νεύρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην κνησμό. Τα αντιισταμινικά, ωστόσο, είναι αποτελεσματικά μόνο στο 20% των ανθρώπων. Μερικοί υποστηρίζουν τη χρήση της γκαμπαπεντίνης και η χρήση της μπορεί να είναι λογική σε όσους δεν βελτιώνονται με τα αντιισταμινικά. Η ενδοφλέβια λιδοκαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον πόνο.

    Συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση για άτομα με εκτεταμένα εγκαύματα (> 60% TBSA), αλλά από το 2008, οι οδηγίες δεν συνιστούν τη γενική χρήση τους λόγω ανησυχιών σχετικά με την αντοχή στα αντιβιοτικά και τον αυξημένο κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.

    Η ερυθροποιητίνη δεν έχει βρεθεί αποτελεσματική για την πρόληψη ή τη θεραπεία της αναιμίας σε περιπτώσεις εγκαυμάτων.

    Σε εγκαύματα που προκαλούνται από υδροφθορικό οξύ, το γλυκονικό ασβέστιο είναι ένα ειδικό αντίδοτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενδοφλεβίως ή/και τοπικά.

    Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (rhGH) σε άτομα με εγκαύματα που εμπλέκουν περισσότερο από το 40% του σώματός τους φαίνεται να επιταχύνει την επούλωση, χωρίς, να επηρεάζει τον κίνδυνο θανάτου.

    Η χρήση στεροειδών είναι ασαφής. 

    Τα τραύματα που απαιτούν χειρουργικό κλείσιμο με μοσχεύματα (συνήθως, οτιδήποτε περισσότερο από ένα μικρό έγκαυμα πλήρους πάχους) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το συντομότερο δυνατόν.

    Τα περιφεριακά εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα μπορεί να χρειάζονται επείγουσα χειρουργική απελευθέρωση του δέρματος, γνωστή ως εσχαροτομή. Αυτό γίνεται για τη θεραπεία ή την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία ή τον αερισμό. Δεν είναι βέβαιο εάν είναι χρήσιμο για εγκαύματα στο λαιμό ή τα δάχτυλα. Ενδέχεται να απαιτηθούν φασιοτομές για τα ηλεκτρικά εγκαύματα.

    Τα μοσχεύματα δέρματος μπορεί να περιλαμβάνουν προσωρινό υποκατάστατο δέρματος, που προέρχεται από δέρμα ζώου (ανθρώπινος δότης ή χοίρος) ή συνθετικά. Χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την πληγή ως επίδεσμος, αποτρέποντας τη μόλυνση και την απώλεια υγρών, αλλά τελικά θα πρέπει να αφαιρεθούν. Εναλλακτικά, το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αντιμετωπιστεί ώστε να αφεθεί μόνιμα χωρίς απόρριψη.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση θειικού χαλκού για την απεικόνιση των σωματιδίων φωσφόρου για απομάκρυνση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση πληγών λόγω εγκαυμάτων φωσφόρου. Εν τω μεταξύ, η απορρόφηση θειικού χαλκού στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να είναι επιβλαβής.

    istockphoto 477832087 612x612

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το μέλι έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για να βοηθήσει την επούλωση των πληγών και μπορεί να είναι ευεργετικό σε εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μέλι βοηθά στην επούλωση των εγκαυμάτων μερικού πάχους.

    Η αλόη βέρα είναι, επίσης, χρήσιμη. Είναι ευεργετική για τη μείωση του πόνου, βελτιώνει το χρόνο επούλωσης, όπως και η σουλφαδιαζίνη αργύρου.

    Το πλιγούρι βρώμης χρησιμοποιείται, επίσης.

    Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η βιταμίνη Ε βοηθά με τα χηλοειδή ή τις ουλές.

    Το βούτυρο, ακόμη, συνιστάται.

    Ακόμη, γίνονται εφαρμογές αυγών, λάσπης, φύλλων ή κοπριάς αγελάδας.

    Υπάρχουν αρκετές άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του άγχους, όπως: θεραπεία εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμός, ύπνωση και συμπεριφορικές προσεγγίσεις, όπως, τεχνικές απόσπασης της προσοχής.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

    Ανάλογα με την έκταση των εγκαυμάτων και τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα δερματικά μοσχεύματα και το νέο-επιθηλιοποιημένο δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο στην έκθεση στον ήλιο και στις ακραίες θερμοκρασίες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Γαστροδωδεκαδακτυλική έλκωση (έλκη του Cushing)
    • Έλκη του Marjolin - επιδερμοειδές καρκίνωμα που αναπτύσσεται στη θέση παλαιού εγκαύματος
    • Επιμόλυνση του τραύματος - συνήθως, Gram αρνητικοί μικροοργανισμοί
    • Πνευμονία
    • Μειωμένη κινητικότητα και πιθανότητα μελλοντικών αγκυλώσεων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Έγκαυμα 1ου βαθμού - πλήρης ίαση
    • Έγκαυμα 2ου βαθμού - επιθηλιοποίηση σε 10-14 ημέρες (τα 2ου βαθμού μεγάλου βάθους μπορεί να χρειαστούν δερματικό μόσχευμα)
    • Έγκαυμα 3ου βαθμού - δεν υπάρχει δυνατότητα επανεπιθηλιοποίησης - απαιτούνται δερματικά μοσχεύματα
    • Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο και η ανάγκη περίθαλψης σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων θα εξαρτηθούν από την έκταση των εγκαυμάτων, την εισπνοή καπνού και την ηλικία
    • 50% επιβίωση αναμένεται σε εγκαύματα 62% ΕΣ στις ηλικίες 0-14 χρόνων, 63% στις ηλικίες 15-40 χρόνων, 38% στις ηλικίες 40-65 χρόνων, 25% στους ασθενείς πάνω από 65 χρόνων
    • Το 90% των επιζώντων αναμένεται να επιστρέψουν σε μία απασχόληση εξίσου επικερδή με αυτή που είχαν πριν το ατύχημα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σύνδρομο εισπνοής καπνού:

    • Εμφανίζεται μέσα σε 72 ώρες από το έγκαυμα
    • Το υποψιαζόμαστε σε εγκαύματα που έγιναν σε κλειστούς χώρους
    • Διασωλήνωση, αερισμός με θετική τελοεκπνευστική πίεση

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Huu0ak Burns 16x9.original

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Τραύματα ματιών

    ΟγκοΥπερθερμία

    Βιταμίνη Ε

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να σας στείλει στην εντατική

    Βιολογική, επουλωτική αλοιφή

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Αλόη Βέρα

    Πώς να πάρετε από την αλόη το gel

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Συνταγές με καλέντουλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Tοξιναιμία της κυήσεως Tοξιναιμία της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκλαμψία

    Τοξιναιμία της κυήσεως ή εκλαμψία είναι η παρουσία σπασμών σε μία έγκυο ασθενή με σύνδρομο υπερτάσεως, οιδήματος και πρωτεϊνουρίας (προεκλαμψία), υπό την προϋπόθεση ότι η ασθενής δεν έχει υποκείμενη νευρολογική νόσο. Σχεδόν, όλες οι μετά τον τοκετό περιπτώσεις εμφανίζονται στις πρώτες 24 ώρες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό, Αίμα, Λεμφοποιητικό, Ανοσολογικό

    Γενετική: Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια γενετική προδιάθεση. Το πρότυπο του ενός γονιδίου εξηγεί καλύτερα την εμφάνιση στο 25% των ατόμων με οικογενειακό ιστορικό, ωστόσο είναι πιθανή και πολυπαραγοντική κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν νέες γυναίκες, επειδή η υψηλότερη επίπτωση προεκλαμψίας απαντάται μεταξύ πρωτοτόκων γυναικών. Εν τούτοις, ηλικιωμένες (> 40 ετών) γυναίκες με προεκλαμψία έχουν 4 φορές υψηλότερη πιθανότητα ανάπτυξης σπασμών σε σχέση με τις γυναίκες 20 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Τονικοκλωνικοί σπασμοί (εστιακοί ή γενικευμένοι)
    • Πονοκέφαλος, οπτικές διαταραχές και επιγαστρικός ή πόνος δεξιού άνω τεταρτημορίου της κοιλιάς, συχνά, προηγείται των σπασμών
    • Σπασμοί μπορεί να εμφανίζονται άπαξ ή καθ' υποτροπή
    • Κώμα μετά τη γέννηση, κυάνωση (ποικίλλουσα)
    • Θερμοκρασίες > 39 βαθμούς κελσίου συμβατές με αιμορραγία ΚΝΣ
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), θρομβοπενία, δυσλειτουργία ήπατος, νεφρική ανεπάρκεια
    • Πρωτεϊνουρία
    • Πάνω από 30% μπορεί να μην έχουν οίδημα, 20% μπορεί να μην έχουν πρωτεϊνουρία
    • Φυσιολογική αρτηριακή πίεση, ακόμη και ως απόκριση στη θεραπεία, δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα σπασμών
    • Αιμοσυμπύκνωση - προδιάθεση για πνευμονικό και εγκεφαλικό οίδημα μετά χορήγηση υγρών. Πρόκειται στην πραγματικότητα για περίσσεια εξωκυττάριου υγρού, το οποίο είναι δυσανάλογα κατανεμημένο στους εξωκυττάριους χώρους

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Η ακριβής αιτία των σπασμών είναι άγνωστη
    • Φαίνεται απαραίτητη η συμμετοχή τροφοβλαστικού ιστού, που σε κάποιο τρόπο οδηγεί σε γενικευμένο αγγειόσπασμο
    • Έντονος σπασμός εγκεφαλικών αγγείων. Οι αιμορραγίες οφείλονται στην ανεπάρκεια του σπασμού να περιορίσει την πίεση διάχυσης στα τριχοειδή. Έτσι, υπάρχει αύξηση πιέσεως και σχάση αγγείων και κατ' ακολουθία αγγειογενές εγκεφαλικό οίδημα και δακτυλοειδείς αιμορραγίες

    eclampsia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νέες πρωτότοκες γυναίκες
    • Ηλικία πρώτου τοκετού > 35
    • Μαιευτικές καταστάσεις που σχετίζονται με πληθώρα χοριονικών λαχνών (πολύδυμη κύηση, τροφοβλαστική νόσος, ερυθροβλάστωση)
    • Προϋπάρχουσα υπέρταση ή νεφρική νόσος
    • Ισχυρό οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας/εκλαμψίας
    • Φτωχή προγεννητική φροντίδα έχει σαν αποτέλεσμα να αγνοηθεί σε πρώιμη φάση και να μη θεραπευθεί η προεκλαμψία, οδηγώντας τελικώς σε αυξημένο κίνδυνο εκλαμψίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Επιληψία
    • Εγκεφαλικοί όγκοι
    • Ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος
    • Μέχρι την απόδειξη άλλων αιτίων, όλες οι έγκυοι με σπασμούς πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν εκλαμψία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Γενική αίματος/αιμοπετάλια
    • Λεύκωμα/κρεατινίνη ούρων 24ώρου
    • Έλεγχος λειτουργίας ήπατος (LDH, AST)
    • Ουρικό οξύ
    • Ηλεκτρολύτες
    • Άζωτο ουρίας αίματος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Εγκεφαλικό οίδημα, υπεραιμία, εστιακή ισχαιμία, θρόμβωση αγγείων, αιμορραγία. Οι εγκεφαλικές βλάβες ενέχονται στο 40% των θανάτων από εκλαμψία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, οσφυονωτιαία παρακέντηση και ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού - σπάνια, όμως, είναι χρήσιμα στην αντιμετώπιση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Υπολογιστική Τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση όγκων, εμφράκτων, αιμορραγιών, αλλά σπάνια απαιτείται επί παρουσίας των συνήθως κλινικών ευρημάτων. Πρέπει να συνιστάται όταν υπάρχουν εστιακά νευρολογικά σημεία ή όταν επιμένουν σημεία/συμπτώματα που δεν είναι χαρακτηριστικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Δεν υπάρχουν επιπρόσθετες μέθοδοι που να είναι γενικά εφαρμόσιμες
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να ποικίλει από οπίσθια βραδέα κύματα μέχρι επιληπτική κατάσταση, αλλά, σπανιότατα είναι χρήσιμο
    • Η μελέτη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι χωρίς αξία εκτός αν άλλες σοβαρές καταστάσεις (π.χ. μηνιγγίτιδα) τίθενται στη διαφορική διάγνωση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νοσηλεία στο νοσοκομείο με παρεντερική πρόσβαση για τη χορήγηση φαρμάκων και ετοιμότητα για περισσότερο επεμβατική παρακολούθηση αν αυτό κρίνεται αναγκαίο
    • Επαρκείς υπηρεσίες φροντίδας του νεογνού και προγραμματισμός/ετοιμότητα μεταφοράς του σε άλλο κέντρο αν αυτό είναι αναγκαίο

    580px Abdominal Quadrant Regions

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Έλεγχος των σπασμών, διόρθωση της υποξίας και της οξέωσης, μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενέργειες για περάτωση του τοκετού μόλις ελεγχθούν οι σπασμοί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Ακολούθως τις συνήθεις προφυλάξεις για τους σπασμούς. Συνήθως, συνιστάται δίαιτα φτωχή σε αλάτι

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    • Εξηγείστε στην άρρωστη και στο σύντροφο/οικογένεια τι συνέβη και την ανάγκη των κατάλληλων ενεργειών που επιβάλλονται για να εξασφαλισθεί ασφάλεια για τη μητέρα και το νεογνό

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Οι σπασμοί αποτρέπονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία χρησιμοποιώντας θειικό μαγνήσιο. Οι συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό που σχετίζονται με τη μητρική τοξικότητα, καθώς και η αναπνευστική καταστολή του νεογνού, ο χαμηλός μυϊκός τόνος και οι χαμηλές βαθμολογίες Apgar είναι:

    • 7.0–10.0 mEq / L: απώλεια επιγονατιδικού αντανακλαστικού
    • 10.0–13.0 mEq / L: αναπνευστική καταστολή
    • 15.0–25.0 mEq / L: αλλοιωμένη κολποκοιλιακή αγωγή και (περαιτέρω) πλήρης καρδιακός αποκλεισμός
    • > 25,0 mEq / L: καρδιακή ανακοπή

    Με ενδοφλέβια χορήγηση, η έναρξη της αντισπασμωδικής δράσης είναι γρήγορη και διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Μετά την ενδομυϊκή χορήγηση, η έναρξη της δράσης είναι περίπου μία ώρα και διαρκεί τρεις έως τέσσερις ώρες. Τα αποτελεσματικά επίπεδα αντισπασμωδικού ορού κυμαίνονται από 2,5 έως 7,5 mEq/λίτρο. Το μαγνήσιο απεκκρίνεται αποκλειστικά από τα νεφρά με ρυθμό ανάλογο προς τη συγκέντρωση στο πλάσμα και τη σπειραματική διήθηση. Ακόμη και με θεραπευτικές συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό, ενδέχεται να εμφανιστούν επαναλαμβανόμενοι σπασμοί και μπορεί να χρειαστεί επιπλέον μαγνήσιο, αλλά με στενή παρακολούθηση για αναπνευστική, καρδιακή και νευρολογική κατάθλιψη. Εάν η χορήγηση μαγνησίου με επακόλουθες υψηλές συγκεντρώσεις στον ορό δεν καταφέρει να ελέγξει τους σπασμούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η προσθήκη άλλων ενδοφλέβιων αντισπασμωδικών, διευκολύνοντας τη διασωλήνωση και τον μηχανικό αερισμό και για να αποφευχθεί η τοξικότητα του μαγνησίου συμπεριλαμβανομένης της παράλυσης του μητρικού θωρακικού μυός. Το θειικό μαγνήσιο έχει καλύτερα αποτελέσματα από τη διαζεπάμη, τη φαινυτοΐνη ή έναν συνδυασμό χλωροπρομαζίνης, προμεθαζίνης και πεθιδίνης. 

    Ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης χρησιμοποιείται για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου, το οποίο αντιπροσωπεύει το 15 έως 20 τοις εκατό των θανάτων σε γυναίκες με εκλαμψία. Οι παράγοντες επιλογής για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης κατά την εκλαμψία είναι η υδραλαζίνη ή η λαμπεταλόλη. Αυτό οφείλεται στην αποτελεσματικότητά τους, στην έλλειψη αρνητικών επιπτώσεων στο έμβρυο και στον μηχανισμό δράσης. Η διαχείριση της αρτηριακής πίεσης ενδείκνυται με διαστολική αρτηριακή πίεση άνω των 105-110 mm Hg.

    Εάν το μωρό δεν έχει παραδοθεί ακόμη, πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη σταθεροποίηση της γυναίκας και την παράδοσή της γρήγορα. Αυτό πρέπει να γίνει ακόμα και αν το μωρό είναι ανώριμο, καθώς η εκλαμπτική κατάσταση δεν είναι ασφαλής τόσο για το μωρό όσο και για τη μητέρα. Δεδομένου ότι η εκλαμψία είναι μια εκδήλωση ενός τύπου μη μολυσματικής πολυοργανικής δυσλειτουργίας ή αποτυχίας, άλλα όργανα (ήπαρ, νεφροί, πνεύμονες, καρδιαγγειακό σύστημα και σύστημα πήξης) πρέπει να αξιολογηθούν κατά την προετοιμασία για τον τοκετό (συχνά καισαρική τομή), εκτός εάν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη εργασία. Η τοπική αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται όταν έχει αναπτυχθεί πήξη. Δεν περιορίζεται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο υπέρ μιας συγκεκριμένης μεθόδου παράδοσης για γυναίκες με εκλαμψία. Επομένως, η μέθοδος επιλογής παράδοσης είναι μια εξατομικευμένη απόφαση. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    Πίεση αρτηριακού αίματος, νευρολογική εξέταση, κατάσταση εμβρύου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Επαρκής προγεννητική φροντίδα
    • Καλός έλεγχος προϋπάρχουσας υπέρτασης
    • Αναγνώριση και θεραπεία προεκλαμψίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 56% έχουν παροδικά ελαττώματα, περιλαμβανομένης και φλοιϊκής τύφλωσης
    • Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις από την εκλαμψία
    • Θάνατος από την τοξιναιμία ή τις επιπλοκές της
    • Θάνατος του εμβρύου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 25% των γυναικών με εκλαμψία θα έχουν υπέρταση και σε επόμενες κυήσεις, αλλά μόνο στο 5% αυτών θα είναι σοβαρή, και μόνο το 2% αυτών θα έχουν πάλι εκλαμψία
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη ιδιοπαθούς υπερτάσεως αργότερα
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν υψηλότερη θνησιμότητα σε επόμενες εγκυμοσύνες απ' ότι οι πρωτότοκες γυναίκες
    • Φυλετικοί παράγοντες είναι ασαφείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Νεότεροι ασθενείς έχουν υψηλότερη συχνότητα, αλλά αυτό σχετίζεται με το ότι οι νεότερες ασθενείς αντιπροσωπεύουν και τους μεγαλύτερους αριθμούς πρωτοτόκων γυναικών 

    Κύηση: Εξ ορισμού, πρόκειται για επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    image 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιληπτικές κρίσεις

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Επιληπτική κατάσταση

    Σύνδρομο Sheehan

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διαγνωστικές εξετάσεις και Θεραπείες που βλάπτουν την Υγεία

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Τι είναι η εκλαμψία

    Πρόωρος τοκετός

    Ουρικό οξύ αίματος

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Ουρολοίμωξη

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Η θεραπευτική αγκαλιά

    Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Γάλα γαϊδούρας

    www.emedi.gr

     

     

  • Πνευμονία από εισρόφηση Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονία από εισρόφηση γαστρικού περιεχομένου

    Η πνευμονία από εισρόφηση ή πνευμονία εξ εισροφήσεως είναι ένας τύπος πνευμονικής λοίμωξης που οφείλεται σε σχετικά μεγάλη ποσότητα υλικού από το στομάχι ή το στόμα που εισέρχεται στους πνεύμονες.

    Λοίμωξη του πνεύμονα λόγω εισρόφησης τροφίμων, υγρών ή γαστρικού περιεχομένου από την ανώτερη αναπνευστική οδό.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, συχνά, πυρετό και βήχα σχετικά γρήγορης έναρξης.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν απόστημα πνεύμονα και χημική φλεγμονή των πνευμόνων, η οποία εμφανίζεται από όξινα, αλλά, μη μολυσματικά περιεχόμενα στομάχου που εισέρχονται στους πνεύμονες. 

    Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε ποικιλία βακτηρίων.

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το μειωμένο επίπεδο συνείδησης, τα προβλήματα κατάποσης, τον αλκοολισμό, τη διατροφή με ρινογαστρικό σωλήνα και την κακή στοματική υγιεινή. 

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στο ιστορικό, τα συμπτώματα, την ακτινογραφία θώρακος και την καλλιέργεια πτυέλων.

    Μπορεί να είναι δύσκολη η διαφοροποίηση από άλλους τύπους πνευμονίας. 

    Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με αντιβιοτικά, όπως, κλινδαμυκίνη, μεροπενέμη, αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη ή μοξιφλοξασίνη.

    Για όσους έχουν μόνο χημική πνευμονίτιδα, συνήθως, δεν απαιτούνται αντιβιοτικά.

    Μεταξύ των ατόμων που νοσηλεύονται με πνευμονία, περίπου το 10% οφείλεται στην εισρόφηση.

    Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένους, ειδικά σε γηροκομεία.

    Και τα δύο φύλα επηρεάζονται εξίσου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Το άτομο μπορεί να έχει αυξημένο αναπνευστικό ρυθμό, πτύελα που μυρίζουν, αιμόπτυση και πυρετό. Μπορεί να προκύψουν επιπλοκές, όπως, εξιδρωματική υπεζωκοτική συλλογή, εμπύημα και αποστήματα πνευμόνων. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να  σχηματίσει πνευμονικό απόστημα. Μια άλλη πιθανή επιπλοκή είναι ένα εμπύημα, στο οποίο συλλέγεται πύον μέσα στους πνεύμονες. Εάν συμβαίνει συχνά εισρόφηση, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει πάχυνση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα βρογχεκτασίες. 

    ΑΙΤΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Η πνευμονία από εισρόφηση προκαλείται, συχνά, από έναν ελαττωματικό μηχανισμό κατάποσης, όπως, μια νευρολογική ασθένεια ή ως αποτέλεσμα τραυματισμού που βλάπτει άμεσα την κατάποση ή παρεμβαίνει στη συνείδηση. Η εξασθενημένη συνείδηση ​​μπορεί να είναι σκόπιμη, όπως, η χρήση γενικής αναισθησίας για χειρουργική επέμβαση. Για πολλούς τύπους χειρουργικών επεμβάσεων, οι άνθρωποι που προετοιμάζονται για χειρουργική επέμβαση, επομένως, καθοδηγούνται να μην παίρνουν τίποτα από το στόμα, για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Αυτές οι καταστάσεις επιτρέπουν την είσοδο βακτηρίων στους πνεύμονες, επιτρέποντας, έτσι, την ανάπτυξη μιας λοίμωξης.

    page 2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    • Μειωμένη κατάποση: Οι καταστάσεις που προκαλούν δυσφαγία επιδεινώνουν την ικανότητα των ανθρώπων να καταπιούν, προκαλώντας αυξημένο κίνδυνο εισόδου σωματιδίων από το στομάχι ή το στόμα στους αεραγωγούς. Ενώ, η δυσλειτουργία κατάποσης σχετίζεται με πνευμονία από εισρόφηση, η δυσφαγία μπορεί να μην επαρκεί εκτός εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες κινδύνου. Οι νευρολογικές καταστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα νεύρα που εμπλέκονται στον μηχανισμό κατάποσης περιλαμβάνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, νόσο του Πάρκινσον και σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι ανατομικές αλλαγές στο στήθος μπορούν, επίσης, να διαταράξουν τον μηχανισμό κατάποσης. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με προχωρημένη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή ΧΑΠ τείνουν να αναπτύσσουν διογκωμένους πνεύμονες, με αποτέλεσμα τη συμπίεση του οισοφάγου και κατά συνέπεια την παλινδρόμηση. 
    • Τροποποιημένη ψυχική κατάσταση: Αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης επηρεάζουν τον μηχανισμό κατάποσης απενεργοποιώντας τόσο τα φυσικά προστατευτικά μέτρα του σώματος κατά της αναρρόφησης, όσο και πιθανώς προκαλώντας ναυτία και έμετο. Η αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση μπορεί να προκληθεί από ιατρικές καταστάσεις, όπως, επιληπτικές κρίσεις. Ωστόσο, πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να είναι υπεύθυνοι, συμπεριλαμβανομένης της γενικής αναισθησίας και του αλκοόλ.
    • Βακτηριακός αποικισμός: Η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσει σε αποικισμό του στόματος με υπερβολικές ποσότητες βακτηρίων, η οποία συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση.
    • Εθνικότητα: Οι Ασιάτες που έχουν διαγνωστεί με πνευμονία από εισρόφηφη έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με άλλες εθνοτικές ομάδες, ενώ οι Αφροαμερικανοί και οι λευκοί έχουν παρόμοιο κίνδυνο θανάτου. Οι ισπανόφωνοι έχουν μικρότερο κίνδυνο θανάτου από τους μη ισπανόφωνους.
    • Άλλα: Ηλικία, αρσενικό φύλο, σακχαρώδης διαβήτης, υποσιτισμός, χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων, αναστολείς αντλίας πρωτονίων και αναστολείς μετατροπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, η παρατεταμένη νοσηλεία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η σίτιση με γαστρικό σωλήνα, οι μηχανικές παρεμβάσεις αεραγωγών, οι ανοσοκατασταλμένοι, το ιστορικό καπνίσματος, τα αντιβιοτικά, η προχωρημένη ηλικία, η μειωμένη πνευμονική κάθαρση, το μειωμένο αντανακλαστικό βήχα, η διαταραχή του φυσιολογικού βλεννογόνου, η μειωμένη κάθαρση φλεγμάτων, η αλλοίωση της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας, η απόφραξη των αεραγωγών και ο χαλασμένος πνευμονικός ιστός, όλοι αυτοί αποτελούν παράγοντες κινδύνου.

    ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Τα βακτήρια που εμπλέκονται στην πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να είναι αερόβια ή αναερόβια.

    Τα συχνότερα αερόβια βακτήρια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν:

    • Streptococcus pneumoniae 
    • Staphylococcus aureus 
    • Haemophilus influenzae 
    • Pseudomonas aeruginosa
    • Klebsiella: συχνά, εμφανίζεται στην πνευμονία από εισρόφηση στους αλκοολικούς 

    Τα αναερόβια βακτήρια διαδραματίζουν, επίσης, βασικό ρόλο στην παθογένεση της πνευμονίας από εισρόφηση. Αποτελούν την πλειοψηφία της φυσιολογικής στοματικής χλωρίδας και η παρουσία υγρού υγρού στους πνεύμονες υποδηλώνει έντονα την πνευμονία από εισρόφηση δευτερογενώς από έναν αναερόβιο οργανισμό. Αν και είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί η παρουσία αναερόβιων μικροργανισμών μέσω καλλιεργειών, η θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιλαμβάνει, συνήθως, αναερόβια κάλυψη με αντιβιοτικά.

    Τα πιθανά αναερόβια βακτήρια:

    • Βακτηριοειδή 
    • Prevotella
    • Fusobacterium
    • Πεπτοστρεπτόκοκκος

    1d5576daec72b8c2c297de85cc8e6182

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η εισρόφηση ορίζεται ως η εισπνοή στοματοφαρυγγικού ή γαστρικού περιεχομένου στο πνευμονικό δέντρο.

    Ανάλογα με τη σύνθεση της εισρόφησης, έχουν περιγραφεί τρεις επιπλοκές: 

    • Μπορεί να αναπτυχθεί χημική πνευμονίτιδα της οποίας η σοβαρότητα εξαρτάται από την τιμή του pH και την ποσότητα της αναρρόφησης. Οι δύο πνευμονικές αλλαγές μετά την αναρρόφηση οξέος είναι:

    α) άμεση τοξική βλάβη στο αναπνευστικό επιθήλιο με αποτέλεσμα το διάμεσο πνευμονικό οίδημα και

    β) λίγες ώρες αργότερα, φλεγμονώδης απόκριση με παραγωγή κυτοκινών, διήθηση ουδετερόφιλων και ενεργοποίηση μακροφάγων. Δημιουργούνται ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν σε περαιτέρω βλάβη των πνευμόνων. Οι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί μετά από αναρρόφηση οξέος. Άλλοι μπορεί να αναπτύξουν δύσπνοια, πόνο στο πλευριτικό στήθος, βήχα, πυρετό, αιματηρά ή αφρώδη πτύελα και αναπνευστική ανεπάρκεια.

    • Μπορεί να αναπτυχθεί πνευμονία από εισρόφηση.
    • Η τρίτη επιπλοκή εμφανίζεται μετά την εισπνοή σωματιδιακών υλικών που εμποδίζουν τους αεραγωγούς. Οι ασθενείς θα έχουν ξαφνική αρτηριακή υποξαιμία με ανάπτυξη πνευμονικής ατελεκτασίας.

    ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η τοποθεσία εξαρτάται συχνά από τη βαρύτητα και εξαρτάται από τη θέση του ατόμου. Γενικά, οι δεξιοί μεσαίοι και κάτω λοβοί του πνεύμονα είναι οι πιο συχνές περιοχές που επηρεάζονται, λόγω του μεγαλύτερου διαμετρήματος και του κατακόρυφου προσανατολισμού του δεξιού βασικού βρόγχου. Σε άτομα που παθαίνουν εισρόφηση, ενώ στέκονται μπορούν να προσβληθούν και οι δύο κάτω λοβοί των πνευμόνων. Ο δεξιός άνω λοβός είναι μια συχνή περιοχή εντόπισης, όπου, τα υγρά συσσωρεύονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πνεύμονα, σε αλκοολικούς που παθαίνουν εισρόφηση σε ύπτια θέση. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η αξιολόγηση της εισρόφησης πραγματοποιείται γενικά με μια μελέτη κατάποσης που περιλαμβάνει ακτινολογική αξιολόγηση του μηχανισμού κατάποσης μέσω προκλήσεων με υγρές και στερεές τροφές. Αυτές οι μελέτες επιτρέπουν την αξιολόγηση της διείσδυσης στις φωνητικές πτυχές και πιο κάτω, αλλά δεν αποτελούν ευαίσθητο και ειδικό δείκτη για την πιθανότητα εισρόφησης. Επιπλέον, είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ πνευμονίας από εισρόφηση και πνευμονίτιδας από εισρόφηση. 

    Η πνευμονία από εισρόφηση διαγιγνώσκεται, συνήθως, με συνδυασμό της κλινικής εικόνας (άτομα με παράγοντες κινδύνου για αναρρόφηση) και τα ακτινολογικά ευρήματα (διήθηση στη σωστή θέση). Μια ακτινογραφία θώρακος πραγματοποιείται, συνήθως, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας από εισρόφηση. Τα ευρήματα στην ακτινογραφία θώρακα που υποστηρίζουν την πνευμονία από εισρόφηση περιλαμβάνουν την εντοπισμένη θέση της πνευμονίας, ανάλογα με τη θέση του ασθενούς όταν συνέβη η εισρόφηση. Για παράδειγμα, τα άτομα που είναι ύπτια όταν παθαίνουν εισρόφηση, συχνά, αναπτύσσουν σταθεροποίηση στο δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα. Οι καλλιέργειες πτυέλων δεν χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση πνευμονίας από εισρόφηση λόγω του υψηλού κινδύνου επιμόλυνσης. Τα κλινικά συμπτώματα μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την υποψία για πνευμονία εισρόφησης, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στην αναπνοή και του πυρετού μετά από ένα συμβάν εισρόφησης. Ομοίως, τα ευρήματα της φυσικής εξέτασης, όπως οι ήχοι της αναπνοής που ακούγονται στα προσβεβλημένα πεδία των πνευμόνων μπορεί, επίσης, να υποδηλώνουν πνευμονία από εισρόφηση. Ορισμένες περιπτώσεις πνευμονίας από εισρόφηση προκαλούνται από την αναρρόφηση σωματιδίων τροφίμων ή άλλων σωματιδιακών ουσιών, όπως, θραύσματα χαπιών. Ενώ η πνευμονία από εισρόφηση και η χημική πνευμονίτιδα μπορεί να εμφανίζονται παρόμοια, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο λόγω σημαντικών διαφορών στη διαχείριση αυτών των καταστάσεων. Η χημική πνευμονίτιδα προκαλείται από βλάβη στο εσωτερικό στρώμα του πνευμονικού ιστού, η οποία προκαλεί εισροή υγρού. Η φλεγμονή που προκαλείται από αυτήν την αντίδραση μπορεί γρήγορα να προκαλέσει παρόμοια ευρήματα που παρατηρούνται στην πνευμονία εισρόφησης, όπως αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ακτινολογικά ευρήματα και πυρετός. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα ευρήματα της χημικής πνευμονίτιδας προκαλούνται από φλεγμονή που δεν προκαλείται από λοίμωξη, όπως, φαίνεται στην πνευμονία εισρόφησης. Η φλεγμονή είναι η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε οποιαδήποτε απειλή για τον οργανισμό. Έτσι, η θεραπεία της χημικής πνευμονίτιδας, συνήθως, περιλαμβάνει την απομάκρυνση του φλεγμονώδους υγρού και τα υποστηρικτικά μέτρα. Η χρήση αντιμικροβιακών ουσιών προορίζεται για χημική πνευμονίτιδα που περιπλέκεται από δευτερογενή βακτηριακή λοίμωξη. 

    Πρακτικές που σχετίζονται με μειωμένη επίπτωση και μειωμένη σοβαρότητα της πνευμονίας από εισρόφηση:

    -Στοματική υγιεινή

    Μελέτες έδειξαν ότι η μείωση των στοματικών βακτηρίων συσχετίζεται με μείωση τόσο της συχνότητας εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση όσο και θνησιμότητας από πνευμονία αναρρόφησης. Μια μέθοδος μείωσης του αριθμού των βακτηρίων στο στόμα περιλαμβάνει τη χρήση αντιμικροβιακών, όπως τοπικά αντιβιοτικά έως ενδοφλέβια χρήση αντιβιοτικών. Ενώ η χρήση αντιβιοτικών επικεντρώνεται στην καταστροφή και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης βακτηρίων, η μηχανική απομάκρυνση των στοματικών βακτηρίων από έναν οδοντίατρο παίζει, επίσης, βασικό ρόλο στη μείωση του βακτηριακού φορτίου. Μειώνοντας την ποσότητα των βακτηρίων στο στόμα, μειώνεται, επίσης, η πιθανότητα μόλυνσης κατά την εισρόφηση. Για άτομα που είναι σοβαρά άρρωστα και απαιτούν σωλήνα σίτισης, υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ο κίνδυνος πνευμονίας εισρόφησης μπορεί να μειωθεί με την εισαγωγή του σωλήνα στο δωδεκαδάκτυλο ή τη νήστιδα σε σύγκριση με την εισαγωγή του σωλήνα τροφοδοσίας στο στομάχι (γαστρική σίτιση). 

    -Διατήρηση του μηχανισμού κατάποσης

    Πολλοί άνθρωποι που διατρέχουν κίνδυνο πνευμονίας από εισρόφηση έχουν μειωμένο λειτουργικό μηχανισμό κατάποσης, ο οποίος μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εισρόφησης σωματιδίων τροφής με τα γεύματα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που δείχνουν ότι η εξάσκηση διαφόρων τμημάτων του σώματος που εμπλέκονται στην κατάποση, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας και των χειλιών, μπορεί να μειώσει τα επεισόδια εισρόφησης και πνευμονίας από εισρόφηση. Άλλες απλές ενέργειες κατά τη διάρκεια της σίτισης μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα κατάποσης ενός ατόμου και, συνεπώς, να μειώσουν τον κίνδυνο αναρρόφησης, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη θέση και της βοήθειας στη σίτιση. 

    -Μετά τη χειρουργική επέμβαση

    Πολλές περιπτώσεις αναρρόφησης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, ειδικά κατά την επαγωγή αναισθησίας. Η χορήγηση αναισθησίας προκαλεί καταστολή των προστατευτικών αντανακλαστικών, κυρίως, το αντανακλαστικό εμέτου ή gag. Ως αποτέλεσμα, τα σωματίδια του στομάχου μπορούν εύκολα να εισέλθουν στους πνεύμονες. Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου προδιαθέτουν τα άτομα στην εισρόφηση, ιδίως, καταστάσεις που προκαλούν δυσλειτουργία του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Ο προσδιορισμός αυτών των συνθηκών πριν από την έναρξη της επέμβασης είναι απαραίτητος για την κατάλληλη προετοιμασία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Άλλες πρακτικές, είναι η χρήση φαρμάκων που μειώνουν την οξύτητα του γαστρικού περιεχομένου. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τη μείωση της οξύτητας του στομάχου, απαιτείται ένα όξινο περιβάλλον για να σκοτωθούν οι οργανισμοί που αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα. Παράγοντες, όπως, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου, μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη βακτηρίων και να αυξήσουν τον κίνδυνο πνευμονίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗΣ

    Η κύρια θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιστρέφεται γύρω από τη χρήση αντιβιοτικών για την απομάκρυνση των βακτηρίων που προκαλούν τη μόλυνση. Απαιτείται χρήση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος για να καλυφθούν οι διάφοροι τύποι βακτηρίων που προκαλούν, πιθανώς, τη μόλυνση. Τα αντιβιοτικά που συνιστώνται, σήμερα, περιλαμβάνουν την κλινδαμυκίνη, τη μεροπενέμη, την ερατεπενέμη, την αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη και τη μοξιφλοξασίνη. Συνιστάται θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, κεφεπίμη, λεβοφλοξασίνη, ιμιπενέμη ή μεροπενέμη σε περιπτώσεις πιθανής αντοχής στα αντιβιοτικά.

    Η τυπική διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι περίπου 5 έως 7 ημέρες.

    Εάν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, η αποστράγγιση του υγρού μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη διαδικασία επούλωσης. 

    AspirationPneumonia 01

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Οι κλινικοί γιατροί, συχνά, προτείνουν την αλλαγή της θέσης της κεφαλής κατά τη σίτιση (στο πλάι) ή τη διακοπή της διατροφής. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας σε ασθενείς με  δυσφαγία σε σύγκριση με ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, επειδή οι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο θα βελτιωθούν καθώς αναρρώνουν από τον οξύ τραυματισμό τους, ενώ η δυσφαγία είναι πιθανό να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Η πνευμονία από εισρόφηση σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα στο νοσοκομείο σε σύγκριση με άλλες μορφές πνευμονίας. Άτομα που διαγνώστηκαν με πνευμονία αναρρόφησης έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελλοντικών επεισοδίων πνευμονίας.  

    Ηλικιωμένοι

    Η γήρανση αυξάνει τον κίνδυνο δυσφαγίας. Ο επιπολασμός της δυσφαγίας στα γηροκομεία είναι περίπου 50% και το 30% των ηλικιωμένων με δυσφαγία αναπτύσσουν πνευμονία από εισρόφηση. Για άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών, ο κίνδυνος πνευμονίας λόγω δυσφαγίας είναι έξι φορές μεγαλύτερος από αυτούς των 65 ετών. Λόγω πολλαπλών παραγόντων, όπως αδυναμία, μειωμένη αποτελεσματικότητα κατάποσης, μειωμένο αντανακλαστικό βήχα και νευρολογικές επιπλοκές, η δυσφαγία μπορεί να θεωρηθεί ως γηριατρικό σύνδρομο. Η άτυπη παρουσίαση της πνευμονίας είναι συχνή στους ηλικιωμένους. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη λειτουργία των Τ κυττάρων και ως εκ τούτου, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να προκαλέσουν εμπύρετη απόκριση. Η βλεννογονική κάθαρση των ηλικιωμένων είναι, επίσης, μειωμένη, με αποτέλεσμα μειωμένη παραγωγή πτυέλων και βήχα.  

    Στους ηλικιωμένους, η δυσφαγία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη πνευμονίας από εισρόφηση. Η πνευμονία από εισρόφηση αναπτύσσεται, συχνότερα, λόγω της εισρόφησης του σάλιου ή βακτηρίων που μεταφέρονται σε τρόφιμα και υγρά, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη ανοσολογική λειτουργία. Η χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πνευμονίας από εισρόφηση σε ηλικιωμένους κατοίκους γηροκομείων και εμφανίζεται ως σποραδικός πυρετός (μία ημέρα την εβδομάδα για αρκετούς μήνες). Η ακτινολογική εξέταση δείχνει χρόνια φλεγμονή στον ενοποιημένο πνευμονικό ιστό.

    Μετά τις πτώσεις, ο πνιγμός από φαγητό αποτελεί τη δεύτερη υψηλότερη αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί κατά τη φροντίδα ηλικιωμένων. Αν και ο κίνδυνος πνιγμού από τρόφιμα συμβαίνει, συνήθως, σε μικρά παιδιά, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα άτομα άνω των 65 ετών έχουν συχνότητα πνιγμού επτά φορές υψηλότερη από τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών.

    Η νόσος του Πάρκινσον

    Ο αναφερόμενος επιπολασμός της δυσφαγίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον κυμαίνεται από 20% έως 100% λόγω διακυμάνσεων στις μεθόδους αξιολόγησης της λειτουργίας κατάποσης. Σε αντίθεση με ορισμένα ιατρικά προβλήματα, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, η δυσφαγία στη νόσο του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την εξέλιξη της νόσου. Η πνευμονία από εισρόφηση είναι ο πιο συχνός λόγος για την επείγουσα εισαγωγή ασθενών με νόσο του Πάρκινσον των οποίων η διάρκεια της νόσου είναι > από 5 χρόνια και η πνευμονία είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου.

    Άνοια

    Πολλά άτομα με άνοια δεν μπορούν να διαχειριστούν το φαγητό. Υπάρχουν, επίσης, πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν, όπως, η κακή στοματική υγιεινή, τα υψηλά επίπεδα εξάρτησης για τοποθέτηση και σίτιση, καθώς και η ανάγκη για αναρρόφηση από το στόμα. Ενώ η τροφοδοσία με σωλήνα μπορεί να θεωρηθεί ασφαλέστερη επιλογή, η σίτιση με σωλήνα δεν έχει αποδειχθεί ωφέλιμη σε άτομα με προχωρημένη άνοια. Επομένως, η προτιμώμενη επιλογή είναι να συνεχίσουν, αυτοί οι ασθενείς να τρώνε και να πίνουν από το στόμα, παρά, τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων στους πνεύμονες. 

    6ea8061471fd2c95a147a9abc2ed31ae XL

    Διαβάστε, επίσης,

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Τα ηρεμιστικά προκαλούν άνοια

    Επιληπτική κατάσταση

    Καρκίνος οισοφάγου

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Ατρησία οισοφάγου

    www.emedi.gr