Τετάρτη, 04 Σεπτεμβρίου 2019 09:40

Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Υπερτροφική αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια ή μυϊκή υπαορτική στένωση

 

Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι η δυσανάλογη υπερτροφία του μυοκαρδίου σε σχέση με το αιμοδυναμικό φορτίο.

Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση είναι μια υποομάδα της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας που χαρακτηρίζεται από μια δυναμική κλίση πιέσεως στην υπαορτική περιοχή (ICD-10-CM Diagnosis Code I42.1).

Η ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση χαρακτηρίζεται κλινικά από διαστολική δυσλειτουργία με επιδείνωση της πλήρωσης των κοιλιών και αύξηση των πιέσεων πλήρωσης των κόλπων και δύσπνοια και συστολική δυσλειτουργία που έχει σαν αποτέλεσμα περιορισμό της καρδιακής ανταπόκρισης στην άσκηση, συγκοπή προσπαθείας και δευτεροπαθή αύξηση της αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας.

Η διάγνωση, συνήθως, γίνεται με την αναγνώριση των σημείων που σχετίζονται με την απόφραξη του σημείου εκροής, αλλά τα προεξάρχοντα συμπτώματα προέρχονται από τη διαστολική δυσλειτουργία.

Επηρεάζεται το καρδιοαγγειακό σύστημα.

Κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατητικό χαράκτήρα με περισσότερο από 50% διεισδυτικότητα. Ηπιότερα στοιχεία της νόσου εμφανίζονται στο 25% των συγγενών 1ου βαθμού. Οι συγγενείς, συνήθως, δεν εμφανίζουν απόφραξη στο χώρο εκροής της αριστερής κοιλίας, αλλά έχουν εντοπισμένη υπερτροφία και είναι ασυμπτωματικοί.

Συνήθως, εμφανίζεται στην 3η δεκαετία της ζωής και μπορεί να εμφανισθεί από τα νεογνά μέχρι τους υπερήλικες.

Εμφανίζεται σε ίση συχνότητα άνδρες και γυναίκες.

Σημεία και συμπτώματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Δύσπνοια, κυρίως, αποτέλεσμα διαστολικής δυσλειτουργίας εμφανίζεται, αρχικά, κατά την προσπάθεια (50-90%).

Στηθάγχη προσπαθείας (50-90%)

Συγκοπή προσπαθείας (50-90%)

Αδυναμία (50-90%)

Προσυγκοπή προσπαθείας (50-90%)

Αίσθημα παλμών (50-90%)

Αιφνίδιος θάνατος (50%)

Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (50%)

Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια (50%)

Διπλή καρδιακή κορυφαία ώση λόγω έντονης κολπικής συστολής

Μετατόπιση της καρδιακής ώσης προς τα πλάγια

Δίκροτος καρωτιδικός σφυγμός με ταχεία και απότομη άνοδο

Έντονος 4ος καρδιακός τόνος S4

Μεταβαλλόμενος διχασμός του S2 ανάλογα με το μέγεθος της απόφραξης του χώρου εκροής

Τραχύ συστολικό φύσημα cresendo-decrescendo που ακούγεται καλύτερα μεταξύ της αριστερής στερνικής γραμμής και της κορυφής της καρδιάς

Φύσημα που αυξάνει σε διάρκεια και ένταση με τη δοκιμασία Valsalva, την όρθια στάση και το νιτρώδες αμύλιο κι ελαττώνεται με την απότομη λήψη στάσης οκλαδόν, την κατάκλιση, την παθητική ανύψωση των άκρων και το ισομετρικό σφίξιμο των χεριών

idiopathis ypoaortiki 1

Αίτια ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, πάνω στο οποίο προσκρούει η πρόσθια γλωχίνα της μιτροειδούς βαλβίδας, κατά τη διάρκεια της συστολής, προκαλώντας απόφραξη του χώρου εκροής της αριστερής κοιλίας.

Παράγοντες κινδύνου ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Το οικογενειακό ιστορικό υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας.

Διαφορική διάγνωση ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Η διαφορική διάγνωση γίνεται μεταξύ μιας σταθερής απόφραξης του χώρου εκροής, όπως η αορτική στένωση και γίνεται με τη διαφορά στο χαρακτήρα του καρωτιδικού σφυγμού. Στην αορτική στένωση έχει βραδεία άνοδο και μικρό όγκο, ενώ στην ιδιοπαθή υπερτροφική υποαορτική στένωση έχει ταχεία άνοδο και είναι δίκροτος.

Κλινικές αιμοδυναμικές δοκιμασίες στο κρεβάτι του ασθενούς π.χ Valsalva μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν.

Παθολογοανατομικά ευρήματα ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Χαρακτηριστική μορφή αριστερής κοιλιακής υπερτροφίας, εντοπισμένη, δυσανάλογη υπερτροφία του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Η αναλογία του πάχους του μεσοκοιλιακού διαφράγματος προς αυτά του ελεύθερου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας είναι μεγαλύτερη από 1,3: 1, χωρίς ανατομικές ενδείξεις υπερφόρτωσης πίεσης

Διάταση κόλπων

Αύξηση της μάζας της αριστερής κοιλίας και μικρό μέγεθος κοιλοτήτων

Τοιχωματική πλάκα στο χώρο εξώθησης της αριστερής κοιλίας

Πάχυνση της μιτροειδούς βαλβίδας

Ανατομικές παραλλαγές: Κορυφαία εντόπιση της πάχυνσης, χωρίς την ύπαρξη ενδοκοιλιακής κλίσης πίεσης, εντοπισμένη μεσοκοιλιακή απόφραξη

Απώλεια της διάταξης και της οργάνωσης των μυϊκών ινών του μεσοκοιλιακού διαφράγματος

Ανώμαλα ενδοτοιχωματικά στεφανιαία αγγεία

Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Μη ειδικές αλλοιώσεις του ST-T διαστήματος

Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

Εμφανή ανώμαλα κύματα Q στις πρόσθιες προκάρδιες απαγωγές και στις πλάγιες απαγωγές των άκρων που μιμούνται έμφραγμα του μυοκαρδίου

Αλλοιώσεις του P κύματος που υποδεικνύουν διόγκωση του αριστερού κόλπου

Βραχύ διάστημα PR και διαταραχές της μορφολογίας του QRS που υποδεικνύουν σύνδρομο προδιέγερσης, χωρίς άλλα σαφή ευρήματα προδιέγερσης

Holter 24ώρου-ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση

Συχνές κοιλιακές αρρυθμίες και σε ποσοστό μέχρι 25% είναι κοιλιακή ταχυκαρδία. H κολπική μαρμαρυγή είναι όψιμο εύρημα και κακό προγνωστικό σημείο.

Triplex καρδιάς-ηχοκαρδιογραφία

Ασύμμετρη πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος με αναλογία μεσοκοιλιακό διάφραγμα:ελεύθερο τοίχωμα μεγαλύτερη από 1,3:1

Ανώμαλη προς τα πρόσω κίνηση της πρόσθιας γλωχίνας της μιτροειδούς βαλβίδας κατά τη συστολή

Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

Διόγκωση του αριστερού κόλπου

Μκρή κοιλιακή κοιλότητα με αύξηση της συσπαστικότητας 

Μερική σύγκλιση της αορτικής βαλβίδας κατά το μέσο της συστολής

Πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας

Ανεπάρκεια της μιτροειδούς που φαίνεται με τη μέθοδο Doppler

Σπινθηρογράφημα με θάλλιο

Στατικό και δυναμικό με την επίδραση stress κατά περιόδους αποκαλύπτει ελλείμματα σε περιοχές με φυσιολογικές, αγγειογραφικά, στεφανιαίες αρτηρίες

Καρδιακός καθετηριασμός

Οι αιμοδυναμικές μετρήσεις επιβεβαιώνουν το βαθμό και την αστάθεια της απόφραξης του χώρου εκροής και επιδεικνύουν τα διαστολικά χαρακτηριστικά της αριστερής κοιλίας

Αγγειοκαρδιογραφία

Η αγγειογραφία δείχνει την ανατομία των δυο κοιλιών και των στεφανιαίων αρτηριών

idiopathis ypoaortiki 2

Θεραπεία ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας αντενδείκνυνται, εκτός από την περίπτωση κολπικής μαρμαρυγής με ανεξέλεγκτη ανταπόκριση.

Τα νιτρώδη και οι συμπαθητικομιμητικές αμίνες, όπως η ισοπροτερενόλη αντενδείκνυνται εκτός από την περίπτωση που συνυπάρχει στεφανιαία νόσος.

Τα διουρητικά σχετικά αντενδείκνυνται, λόγω της επίδρασής τους στον κοιλιακό όγκο ή σε περίπτωση μυοτομίας της αριστερής κοιλίας.

Μυοτομία της αριστερής κοιλίας πραγματοποιείται μόνο μετά την εγκατάσταση βαριών συμπτωμάτων, ανθεκτικών στη θεραπευτική αγωγή, σε ασθενείς στους οποίους η κλίση πίεσης είναι μεγαλύτερη από 50 mmHg σε ανάπαυση ή μετά από πρόκληση.

Στο 95% επιτυγχάνει την κατάργηση της κλίσης πίεσης, ενώ το 70% των ασθενών εμφανίζει σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων για 5 τουλάχιστον χρόνια.

Η έντονη άσκηση, ειδικά τα ανταγωνιστικά αθλήματα, θα πρέπει να αποφεύγονται, λόγω του μεγάλου κινδύνου αιφνιδίου θανάτου. Οι νεότεροι ασθενείς με μικρή ή καθόλου λειτουργική επιδείνωση εμφανίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο αιφνιδίου θανάτου. Η συμμετοχή σε αθλήματα θα πρέπει να απαγορεύεται στους ασθενείς με ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση, αν υπάρχει σημαντική υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, μεγάλη κλίση πίεσης, σημαντικές υπερκοιλιακές ή και κοιλιακές αρρυθμίες ή ιστορικό αιφνιδίου θανάτου σε συγγενείς με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

Απαιτείται μείωση της πρόσληψης θερμίδων όταν η δραστηριότητα είναι μειωμένη.

Συνιστάται η εκμάθηση καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης από όλα τα μέλη της οικογένειας.

idiopathis ypoaortiki 4

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση

Προπρανολόλη

Ελαττώνει την απόφραξη στο χώρο εκροής κι αυξάνει την κοιλιακή ενδοτικότητα. Δεν ελαττώνει την επίπτωση του αιφνιδίου θανάτου. Αυξάνεται προοδευτικά μέχρι 320 mg ώστε να επιτευχθεί κλινικό αποτέλεσμα.

Βεραπαμίλη

Έχει καλύτερο αποτέλεσμα στη βελτίωση της ικανότητας για εξάσκηση. Ελαττώνει την κλίση πίεσης λόγω ελάττωσης της καρδιακής συσταλτικότητας και βελτιώνει τη διαστολική πλήρωση μέσω βελτίωσης της διαστολικής χάλασης. Προκαλεί καταστολή της δημιουργίας ερεθίσματος και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, αρνητική ινότροπο δράση και αγγειοδιαστολή, υπόταση, shock, πνευμονικό οίδημα και θάνατο. Δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με αύξηση της τελοδιαστολικής πίεσης της αριστερής κοιλίας, παροξυντική νυχτερινή δύσπνοια, ορθόπνοια, σε νόσο φλεβόκομβου και κολποκοιλιακό αποκλεισμό, εκτός αν ο ασθενής έχει βηματοδότη.

Αμιοδαρόνη

Δεν είναι καλό φάρμακο. έχει προαρρυθμική δράση στην ιδιοπαθή υπερτροφική υπαορτική στένωση. Χρησιμοποιείται μόνο όταν η κοιλιακή ταχυκαρδία προκαλεί αιμοδυναμική αστάθεια. Η χρήση αυτού του φαρμάκου απαιτεί ηλεκτροφυσιολογική μελέτη.

Πρέπει να αποφεύγεται η εργώδης εξάσκηση και τα ανταγωνιστικά αθλήματα, η ορθοστασία, τα ινότροπα φάρμακα και τα διουρητικά και να καταστέλλεται ο βήχας.

Επιπλοκές ιδιοπαθούς υπερτροφικής υπαορτικής στένωσης

Αιφνίδιος θάνατος

Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Αρρυθμίες

Κολπική μαρμαρυγή και σχηματισμοί τοιχωματικών θρόμβων

Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα της μιτροειδούς βαλβίδας

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

idiopathis ypoaortiki 5

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

Οι ασθένειες που θα αποκτήσετε σχετίζονται με το μήνα γέννησής σας

Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

Βαγοτονία

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

Υπερηχογράφημα καρδιάς

Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

Σύνδρομο του βηματοδότη

Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

Κολπική μαρμαρυγή

Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη καρδιάς

Μυοκαρδίτιδα

Σύνδρομο Morquio

Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

Μεγαλακρία

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 722 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 07 Σεπτεμβρίου 2019 09:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη είναι η παραγωγή ινώδους στο αίμα που κυκλοφορεί, το οποίο εμφανίζεται σαν επιπλοκή της μαιευτικής (π.χ. πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα), των λοιμώξεων (ειδικά από Gram αρνητικά) και των κακοηθειών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Ομόζυγη έλλειψη πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Επίσταξη
    • Αιμορραγία από τα ούλα
    • Αιμορραγία από τους βλεννογόνους
    • Αιμόπτυση
    • Αιματέμεση 
    • Μητρορραγία
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές προσανατολισμού
    • Αίμα στα κόπρανα
    • Αιματουρία
    • Ολιγουρία
    • Πυρετός
    • Πετέχειες
    • Πορφύρα
    • Εκχυμώσεις 
    • Δερματικές αιμορραγικές νεκρώσεις
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι
    • Ταχύπνοια
    • Πλευριτικός ήχος τριβής
    • Αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 
    • Ανουρία
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Ληθαργικότητα
    • Περιφερική κυάνωση

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Διαταραχές πήξης λόγω διάχυτης ενεργοποίησης των αιμοστατικών μηχανισμών 
    • Μαιευτικές επιπλοκές 
    • Λοίμωξη
    • Νεοπλάσματα
    • Ενδαγγειακή αιμόλυση 
    • Αγγειακές διαταραχές, θρόμβωση
    • Δήγμα φιδιού 
    • Μαζική ιστική καταστροφή 
    • Τραύμα
    • Υποξία
    • Ηπατοπάθεια
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρεφών και ενηλίκων (ΣΑΔ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Κύηση
    • Χειρουργική προστάτη
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Μαζική ηπατική νέκρωση
    • Έλλειψη βιταμίνης Κ
    • Θρομβοκυτταροπενική πορφύρα 
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Υποκλοπή εξομονοφωσφορικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θρομβοκυτταροπενία 
    • Αύξηση χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης 
    • Αύξηση χρόνου προθρομβίνης 
    • Μείωση ινωδογόνου
    • Αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους
    • Μείωση αντιθρομβίνης ΙΙΙ
    • Αύξηση χρόνου ροής 
    • Σχιζοκυττάρωση
    • Αναιμία
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αύξηση γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH)
    • Αύξηση ΑΟΑ
    • Μείωση παράγοντα V
    • Μείωση ή αύξηση παράγοντα VIII
    • Μείωση παράγοντα X
    • Μείωση παράγοντα ΧΙΙΙ
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Αιματουρία
    • Θετική γουαϊάκη (Hemocult)
    • Μείωση πρωτεΐνης C

    Pathogenesis of DIC Disseminated intravascular coagulation

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα: αμφοτερόπλευρη πυλαία βαμβακοειδής σκίαση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θεραπεία υποκείμενης πάθησης π.χ. εκκένωση μήτρας σε περίπτωση προδρόμου πλακούντα, αντιβιοθεραπεία ευρέος φάσματος σε Gram αρνητική σηψαιμία
    • Αντικατάσταση απωλειών αίματος
    • Χορήγηση αιμοπεταλίων
    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
    • Κρυοϊζηματίνες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη) αν τα κλινικά ευρήματα υποδηλώνουν ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ποτέ σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τη σήψη 

    Αντενδείξεις: 

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Για διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που οφείλεται σε καρκίνο του προστάτη μπορεί να χορηγηθεί ηπαρίνη και αμινοκαπροϊκό οξύ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ

    Πολύ στενή μέχρι να σημειωθεί σημαντική βελτίωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    • Καταπληξία 
    • Καρδιακός επιπωματισμός 
    • Αιμοθώρακας 
    • Ενδοεγκεφαλικό αιμάτωμα
    • Γάγγραινα και απώλεια δακτύλων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Φτωχή πρόγνωση, η θνησιμότητα είναι περίπου 60%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα σχετιζόμενα με φλεβοθρόμβωση, θρομβωτικές εκβλαστήσεις στην αορτική βαλβίδα, αρτηριακή εμβολή, κεραυνοβόλος νεογνική πορφύρα (έλλειψη ομόζυγης πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Purpura and petechiae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    D-dimers

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Θρομβοπενία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαταραχές της στύσης Διαταραχές της στύσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις διαταραχές της στύσης

    Οι διαταραχές στύσης αφορούν το μέγεθος, τη σκληρότητα του πέους ή τη διάρκεια της στύσης που δεν προκαλούν ικανοποίηση. Η σεξουαλική δυσλειτουργία στον άνδρα, περιλαμβάνει ένα μεγαλύτερο αριθμό ενοχλημάτων και διαταραχών της διέγερσης, της επιθυμίας, του οργανισμού, της αισθητικότητας και της επικοινωνίας. Παροδική ανικανότητα εμφανίζεται στους μισούς, περίπου, ενηλίκους άνδρες και δε θεωρείται δυσλειτουργία. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Σπάνια σχετίζεται με χρωμοσωμιακές διαταραχές

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Οι ασθενείς με ψυχολογικά, φυλετικά και πρωτοπαθή οργανικά προβλήματα αναζητούν ιατρική βοήθεια, συνήθως, μεταξύ της εφηβείας και της 3ης δεκαετίας της ζωής 
    • Οι ασθενείς με προβλήματα επικοινωνίας που, όμως, ανησυχούν, κυρίως, για οργανικές διαταραχές, αναζητούν βοήθεια στην 6η δεκαετία της ζωής τους 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Ελάττωση του μεγέθους της στύσης και της σκληρότητας
    • Αδυναμία διατήρησης της στύσης 
    • Αδυναμία επίτευξης στύσης 
    • Ελάττωση των τριχών του σώματος 
    • Διόγκωση του θυροειδούς 
    • Γυναικομαστία 
    • Ατροφία ή απουσία όρχεων 
    • Δυσμορφία πέους 
    • Περιφερική αγγειοπάθεια 
    • Νευροπάθεια 

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Ενδοκρινικά 
    • Νευρολογικά 
    • Αγγειακά 
    • Φάρμακα
    • Ψυχολογικά
    • Ανατομικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Προηγούμενη χειρουργική επέμβαση στην πύελο
    • Χρήση φαρμάκων 

    Disfuncion erectil

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Ενδοκρινολογικές διαταραχές:

    • Χαμηλά ή υψηλά επίπεδα θυροξίνης
    • Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης 
    • Υψηλά επίπεδα προλακτίνης 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Αποτέλεσμα υψηλών επιπέδων οιστρογόνων 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ανεπάρκεια ψευδαργύρου 

    Νευρολογικές διαταραχές:

    • Κεντρικές 
    • Νωτιαίου μυελού
    • Περιφερικές 

    Αγγειακές διαταραχές:

    • Αρτηριακή ανεπάρκεια 
    • Ανεπάρκεια σηραγγωδών σωμάτων 
    • Φλεβική ανεπάρκεια 

    Φάρμακα:

    • Διάφορα, όπως, β-αναστολείς, θειαζίδες

    Ψυχολογικές διαταραχές:

    • Κατάθλιψη 
    • Σχιζοφρένεια
    • Διαταραχές επικοινωνίας 
    • Διαταραχές προσωπικότητας 
    • Άγχος

    Ανατομικές διαταραχές:

    • Μικρόφαλος
    • Γρύπωση του πέους και νόσος Peyronie
    • Ουλές των σηραγγωδών σωμάτων 
    • Φίμωση
    • Υποσπαδίας 
    • Επακόλουθο χειρουργικής επέμβασης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Γενική εξέταση αίματος 
    • Γλυκόζη 
    • Κ+
    • Na+
    • Πρωτεΐνες 
    • Ουρία/Κρεατινίνη
    • TSH
    • Προλακτίνη
    • Τεστοστερόνη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Οι περισσότεροι άνδρες ηλικίας 55 ετών θα έχουν κάποιο παράγοντα κινδύνου ή κάποια εξέταση παθολογική, χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητα το αίτιο της ανικανότητας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Μέτρηση του ψευδαργύρου στα ούρα 24ώρου
    • Σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά των ραχιαίων νεύρων του πέους
    • Προκλητή απάντηση του ιερού νεύρου
    • Πεϊκή - βραχιόνια αρτηριακή πίεση 
    • Αορτόγραμμα 
    • Εκλεκτική αγγειογραφία του αιδοιϊκού πλέγματος 
    • Δυναμική υπερηχογραφία των σηραγγωδών σωμάτων 
    • Δοκιμασία νυκτερινής διόγκωσης του πέους 
    • Αρτηριακή πίεση του πέους

    rp014 erectile dysfunction img1 au v2.large

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Doppler, αγγειογραφία, υπερηχογραφία των σηραγγωδών σωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Επειδή οι διαταραχές της στύσης είναι πολυπαραγοντικές, εκτίμηση από γενικό ιατρό εκτός νοσοκομείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Η πρώιμη χρήση πεϊκών προσθετικών αποθαρρύνεται τα τελευταία χρόνια λόγω της επιτυχίας μεθόδων, όπως οι στυτικές συσκευές κενού, η εντοπισμένη στο αίσθημα θεραπεία και η θεραπεία με ενέσεις 
    • Βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων 
    • Ελάττωση της πίεσης για επίτευξη "καλών επιδόσεων"
    • Θεραπεία εντοπισμένη στο αίσθημα 
    • Δοκιμάστε τις στυτικές συσκευές κενού 
    • Η συνδρομή ψυχιάτρων, ψυχολόγων, σεξολόγων, αγγειοχειρουργών, μπορεί να καταστεί απαραίτητη για περιπτώσεις ανθεκτικές στη θεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Κανένας περιορισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη, αν υπάρχει

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Αν υπάρχει υπογοναδισμός, 200 mg τεστοστερόνης, ΕΜ κάθε δύο εβδομάδες
    • Αν υπάρχει υπερπρολακτιναιμία, βρωμοκρυπτίνη 1,5 mg δύο φορές την ημέρα μέχρι και 40 mg/ημέρα

    Για την πρόκληση στύσης:

    • Ενδοσηραγγώδης έγχυση διαλύματος φαιντολαμίνης (0,5-1,0 mg) και παραβερίνης (30 mg ανά ml, ξεκινώντας από 0,1 ml), ή 
    • Alprostadil 10-20 mgc/ml

    Αντενδείξεις: 

    • Οι ενέσεις θα πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με αιμορραγικές διαταραχές 
    • Αποφυγή χορήγησης ουσιών σε ασθενείς με γνωστή αλλεργία σε αυτές 

    Προφυλάξεις: 

    • Όταν χορηγείται τεστοστερόνη, προσοχή για επίσχεση ούρων, ακμή, κατακράτηση νατρίου και γυναικομαστία
    • Σε χρήση βρωμοκρυπτίνης, προσοχή για τυχόν εμφάνιση αυτοπεριοριζόμενης ναυτίας, εμέτων
    • Σε θεραπεία με ενέσεις, προσοχή για εμφάνιση πριαπισμού, ίνωσης, υπότασης και ναυτίας 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Η χρήση της στυτικής συσκευής κενού να προηγείται της θεραπείας με ενέσεις

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Συνάντηση με τον ασθενή και, αν είναι δυνατό, με τον ερωτικό του σύντροφο, όταν αυτό απαιτείται από την αιτία, τη θεραπεία και την ανταπόκριση σ' αυτήν 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εφ' όσον η ανικανότητα είναι πολυπαραγοντική νόσος, η συνδρομή ειδικού σεξολόγου ή θεραπευτή ζευγαριών μπορεί να επιταχύνει τη θεραπεία και να προλάβει μελλοντικά προβλήματα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Δεδομένου ότι στην πλειονότητα των ασθενών οι διαταραχές της στύσης δεν οφείλονται σε κάποιο συγκεκριμένο αίτιο, η χρήση των στυτικών συσκευών κενού, της θεραπείας με ενέσεις και των πεϊκών προσθετικών έχει βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα
    • Αναμείνατε αποτυχία της στυτικής συσκευής κενού στο 20%, υψηλό ποσοστό εγκατάλειψης της θεραπείας με ενέσεις και ποσοστό 10-30% αποχώρησης από τη χρησιμοποίηση πεϊκών προσθετικών 
    • Αυτόματη υποστροφή των ενοχλημάτων στο 15% περίπου 

    ΔΙΑΦΟΡΑ 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η πάροδος της ηλικίας, δεν αποτελεί από μόνη της αιτία ανικανότητας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    ED900x500

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    Επιδιδυμίτιδα

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Μια πλήρης ανάλυση του θρεπτικού περιεχομένου του σπέρματος

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Το σπέρμα έχει πολλές ιδιότητες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Το αίμα στο σπέρμα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Όρχεις

    Στείρωση

    Γιατί οι όρχεις γίνονται μπλε

    Θεραπεία της προστατίτιδας με προστατικό άρμεγμα

    Προστατίτιδα

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Επιμήκυνση πέους με ασκήσεις Kegel

    Ψυχογενής έλλειψη εκσπερμάτισης

    Βελτιώστε τις σεξουαλικές σας επιδόσεις με τη γιόγκα

    Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

    Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

    Σε μόνιμη στύση

    Θεραπεία της νόσου Peyronie με ένζυμα

    Η ανατομία μιας στύσης

    Συμβουλές για καλή στύση

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τρίβολο

    Λάδι για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Ασκήσεις για καλύτερο σεξ

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Φάρμακα που προκαλούν στυτική δυσλειτουργία

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Ανδρόπαυση και καρδιολογικά προβλήματα

    Κρουστικά κύματα για να αποκαταστήσετε τη στύση σας

    Βότανο για βελτίωση της σεξουαλικής υγείας των ανδρών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Πεϊκές προθέσεις

    Η κλιμακτήριος στους άντρες

    Σεξουαλικό τονωτικό

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Σε μόνιμη στύση

    Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

    Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    Epimedium για έντονη ερωτική επιθυμία

    Βότανο για άμεση και σκληρή στύση

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Lycopodium Clavatum

    Το σεξ γυμνάζει την καρδιά

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Άγχος επίδοσης και στύση

    Καρκίνος παχέος εντέρου και στύση

    Πώς οι άντρες μπορούν να ενισχύσουν την σεξουαλικότητά τους

    Οι βιταμίνες για την ανδρική ανικανότητα

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Μέθοδος βελτίωσης της σεξουαλικής υγείας στους άνδρες

    Νόσος Peyronie

    Γιατί όσοι έχουν ψηλή πίεση πρέπει να κάνουν πολύ σεξ

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Σύγκριση αφροδισιακών

    Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Η Ροντιόλα είναι φάρμακο για την κατάθλιψη

    Rhodiola

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    H ελονοσία

    Η ελονοσία είναι μια οξεία ή/και χρόνια, πρωτοζωική λοίμωξη που μεταδίδεται στους ανθρώπους από τους ανωφελείς κώνωπες.

    Υπάρχουν τέσσερα πλασμώδια που προκαλούν λοίμωξη στον άνθρωπο: πλασμώδιο falciparum, πλασμώδιο vivax, πλασμώδιο malariae, και πλασμώδιο ovale.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Ρίγη
    • Πυρετός
    • Αιμόλυση
    • Λοίμωξη από P. falciparum (γνωστή και ως κακοήθης τριταίος πυρετός) - δεν εμφανίζει περιοδικότητα σε μη ανοσοποιημένα άτομα. Ο ασθενής μπορεί να έχει επίμονο πυρετό και, επί μαζικής παρασιταιμίας, να εμφανίσει σοβαρές επιπλοκές όπως νεφρική ανεπάρκεια, προσβολή του ΚΝΣ, γαστρεντερίτιδα, αναιμία και θρομβοπενία. Είναι η μόνη λοίμωξη που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο 
    • Λοίμωξη από P. malariae (γνωστή και ως τεταρταίος πυρετός) - ο ασθενής εμφανίζει προσβολές κάθε 72 ώρες. Η νόσος μπορεί να γίνει χρόνια. Ασθενείς με χρόνια λοίμωξη από P. malariae μπορεί να εμφανίσουν νεφρωσικό σύνδρομο
    • Λόιμωξη από P. vivax (καλοήθης τριταίος) και από P. ovale - ο ασθενής εμφανίζει προσβολές κάθε 48 ώρες
    • Σπληνομεγαλία ανευρίσκεται σε ασθενείς με χρόνια νόσο

    ΑΙΤΙΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Δήγμα μολυσμένου ανωφελούς κώνωπα ή μετάγγιση μολυσμένου αίματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Ταξίδι ή/και διαμονή σε περιοχή όπου ενδημεί η νόσος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η βαριά λοίμωξη από P. falciparum μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα και σημεία ενδεικτικά οξείας ηπατίτιδας, οξείας αιμολυτικής αναιμίας, οξέος διαρροϊκού συνδρόμου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, πνευμονίας και οξείας ιογενούς λοίμωξης
    • Η χρόνια λοίμωξη πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλα τροπικά αίτια σπληνομεγαλίας και δυσκρασιών αίματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Αναιμία
    • Λευκοπενία
    • Θρομβοπενία
    • Ανύψωση της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) και της ασπαρτικής αμινοτρασφεράσης (AST)
    • Αύξηση της χολερυθρίνης, άμεσης και έμμεσης
    • Ελάττωση της λευκωματίνης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Τα ανθελονοσιακά φάρμακα μπορεί να ελαττώσουν την παρασιταιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Η ελονοσία προκαλεί αιμόλυση 
    • Σε λοίμωξη από P. falciparum, η αυξημένη συγκολητικότητα των προσβεβλημένων κυττάρων, προκαλεί απόφραξη των αρτηριολίων και των τριχοειδών 
    • Οίδημα, εντοπισμένες αιμορραγίες και παρουσία χρωστικής της ελονοσίας είναι συχνά ευρήματα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Επίχρισμα περιφερικού αίματος, έμμεσος ανοσοφθορισμός (IFA), ELISA, ανίχνευση και καταγραφή της αλληλουχίας του DNA

    file 20190210 174861 1qo6xfh

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Επίχρισμα περιφερικού αίματος για την ανεύρεση των παρασίτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για τους περισσότερους μη ανοσοποιημένους ασθενείς με λοίμωξη από P. falciparum. Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση για τους υπόλοιπους, εκτός από τη φάση της οξείας νόσησης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Σε βαριές περιπτώσεις, προσοχή για επιπλοκές όπως, βαριά αναιμία και νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Από τη στιγμή που ο πυρετός θα ελεγχθεί, ο ασθενής μπορεί να αναλάβει πλήρη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Χωρίς περιορισμούς σε ήπιες περιπτώσεις. Σε βαριές μορφές, χορηγείστε ότι μπορεί να δεχθεί ο ασθενής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΛΟΝΟΣΙΑ

    Πρόληψη μελλοντικής έκθεσης. Τα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν την αποφυγή δηγμάτων από κώνωπες και την ανθελονοσιακή χημειοπροφύλαξη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Για ελονοσία εκτός από την περίπτωση λοίμωξης από P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη:

    • Από του στόματος αγωγή - φωσφορική χλωροκίνη: δόση ενηλίκων - 600 mg δόση εφόδου (1 gm) ακολουθούμενη από 300 mg σε 6 ώρες και, στη συνέχεια 300 mg ημερησίως για 2 ημέρες. Δόση παιδιών - δόση εφόδου 10 mg/kg (μέγιστο 500 mg) ακολουθούμενη από το μισό της προηγούμενης δόσης σε 6 ώρες και ημερησίως για 2 ημέρες 
    • Παρεντερική αγωγή - κινιδίνη ή κινίνη ΕΦ 
    • Δόση ενηλίκων - 10 mg/Kg σε 300 ml φυσιολογικού αλατούχου ορού ΕΦ, χορηγούμενα μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)
    • Δόση παιδιών - 25 mg/Kg/ημέρα σε φυσιολογικό αλατούχο ορό, διαιρεμένα σε 3 δόσεις, χορηγούμενα ΕΦ μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)

    Για ελονοσία από P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη:

    • Αγωγή από του στόματος - θειϊκή κινίνη συν πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη
    • Δόση ενηλίκων - Θεϊκή κινίνη 650 mg, τρεις φορές την ημέρα για 3-7 ημέρες. Η πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη κυκλοφορεί ως συνδυασμός συγκεκριμένης δοσολογίας (Fansidar - 25 mg π./500 mg σ.) 2-3 χάπια σε μία δόση 
    • Δόση παιδιών - θειϊκή κινίνη 25 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένα σε 3 δόσεις, για 3 ημέρες
    • Πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη για παιδιά < 4 ετών 1/2 χάπι, 4-8 ετών 1 χάπι, 8-12 ετών 2 χάπια
    • Παρεντερική αγωγή - κινιδίνη ή κινίνη ΕΦ
    • Δόση ενηλίκων - 10 mg/Kg σε 300 ml φυσιολογικού αλατούχου ορού ΕΦ, χορηγούμενα μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)
    • Δόση παιδιών - 25 mg/Kg/ημέρα σε φυσιολογικό αλατούχο ορό, διαιρεμένα σε 3 δόσεις, χορηγούμενα ΕΦ μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)

    Για λοίμωξη από P. vivax ή P. ovale - για την πρόληψη υποτροπής:

    • Φωσφορική πριμακίνη (μπορεί να χορηγηθεί συγχρόνως ή μετά την προαναφερθείσα ανθελονοσιακή αγωγή):
    • Δόση ενηλίκων - 15 mg per os σε ημερήσια βάση για 14 ημέρες ή 45 mg σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες 
    • Δόση παιδιών - 0,3 mg/Kg/ημέρα για 14 ημέρες ή 0,9 σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες
    • Προσοχή - σε ασθενείς με ανεπάρκεια της G-6-PD, η χορήγηση πριμακίνης μπορεί να προκαλέσει αιμόλυση

    nopparit 696x392

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Για P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη - κινιδίνη συν τετρακυκλίνη. Μεφλοκίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΛΟΝΟΣΙΑ

    Παρακολούθηση για υποτροπή των κλινικών συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Χορήγηση ανθελονοσιακών προφυλακτικών φαρμάκων σε περίπτωση ταξιδιού σε περιοχές όπου ενδημεί η νόσος 

    Φωσφορική χλωροκίνη per os (χημειοπροφύλαξη για όλα τα είδη εκτός από το ανθεκτικό στη χλωροκίνη P. falciparum):

    • Δόση ενηλικών - 300 mg μια φορά την εβδομάδα. Αρχίστε 2 εβδομάδες πριν από την άφιξη (σε ενδημική περιοχή) και συνεχίστε μέχρι και 4-6 εβδομάδες μετά την απομάκρυνση από αυτήν 
    • Δόση παιδιών - 5 mg/Kg κάθε εβδομάδα. Ισχύουν τα ίδια με τους ενήλικες. Μέγιστη δόση τα 300 mg

    Μεφλοκίνη per os (χημειοπροφύλαξη για ανθεκτικό στη χλωροκίνη P. falciparum):

    • Δόση ενηλίκων - 250 mg (1 χάπι) την εβδομάδα. Αρχίστε 1 εβδομάδα προ της άφιξης σε ενδημική περιοχή και συνεχίστε για 4 εβδομάδες μετά την απομάκρυνση από αυτήν 
    • Δόση παιδιών - 15-19 Kg, 1/4 χαπιού. 20-30 Kg 1/2 χαπιού. 31-45 Kg/ 3/4 χαπιού. Άνω των 45 Kg, 1 χάπι. Πρόγραμμα ίδιο μ' αυτό των ενηλίκων 
    • Ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία ή στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, ανεπάρκεια G-6-PD και κληρονομική ελλειποκυττάρωση, μπορεί να έχουν μία μορφή προστασίας κατά της βαριάς λοίμωξης από P. falciparum. Ασθενείς με τύπο αίματος Duffy-αρνητικό, είναι ανθεκτικοί σε λοίμωξη από P. vivax

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • P. falciparum - αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, μπορεί να αναπτυχθεί εγκεφαλική ελονοσία, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, οξεία γαστρεντερίτιδα, πνευμονικό οίδημα, μαζική αιμόλυση και ρήξη του σπλήνα. Ο θάνατος από ελονοσία, ουσιαστικά, προέρχεται μόνο από λοίμωξη από P. falciparum
    • P. malariae - σε ασθενείς με χρόνια λοίμωξη μπορεί να αναπτυχθεί νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Άλλες επιπλοκές - σπασμοί, ανουρία, παραλήρημα, δυσεντερία, ψυχρή ελονοσία, ικτερικός αιμοσφαιρινουρικός πυρετός, υπερπυρεξία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Μόνο η λοίμωξη από P. falciparum μπορεί να έχει κακή πρόγνωση και υψηλή θνητότητα, αν δεν θεραπευθεί έγκαιρα. Αν όμως, διαγνωσθεί νωρίς και αντιμετωπισθεί σωστά, η πρόγνωση είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Χειρότερη εξέλιξη σε αυτούς τους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Η χορήγηση των περισσότερων ανθελονοσιακών φαρμάκων αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    cual es la cura para la malaria y en que ano estaria disponible 786490

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Χλωροκίνη

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Πυριμεθαμίνη

    Η ελονοσία θεραπεύει τον καρκίνο

    Η αρτεμισία στην θεραπεία της ελονοσίας και του καρκίνου

    Που κάνει καλό η αψιθιά

    Ρυθμιστικοί μηχανισμοί της απόπτωσης

    Τα καρκινικά μονοπάτια της απόπτωσης

    Μοριακή διατροφή

    Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Η σχιστοσωμίαση

    Αψιθιά

    Φυτό της Κρήτης που θεραπεύει τον καρκίνο σε 12 ώρες

    Ελονοσία

    Διφθερίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    H εκκολπωματική νόσος

    Εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου και οι ποικίλες κλινικές της συνέπειες.

    Θεωρείται ότι αποτελεί νόσο των Δυτικών κοινωνιών λόγω ελλείψεων, κύρια διατροφικών 

    • Εκκολπώματα του παχέος εντέρου: κήλη του εντερικού βλεννογόνου διαμέσου της μυϊκής στιβάδας, συνήθως στη θέση εισόδου κάποιας διατιτραίνουσας αρτηρίας, που βρίσκεται μεταξύ των δύο πετάλων του ορογόνου στο μεσεντερικό χείλος. Είναι πιο συνηθισμένα στο σμιγμοειδές και στο περιφερικό παχύ έντερο και ο αριθμός τους αυξάνεται με την ηλικία
    • Εκκολπωματίτιδα: απόστημα  ή περιεκκολπωματική φλεγμονή που αρχίζει από τη ρήξη μικροσκοπικού αποστήματος του βλεννογόνου μέσα στο μεσεντέριο. Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να εξελιχθούν σε συρίγγιο με το ουρογεννητικό σύστημα, να προκαλέσουν αποφρακτικά φαινόμενα ή να υποχωρήσουν αυτόματα. Αναπτύσσεται στο 5% περίπου των ατόμων που έχουν εκκολπώματα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωμάτωση, αναπτύσσουν φλεγμονή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σπάνια πριν τα 40, πιο συνηθισμένη κατά την 6η-8η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Μόνο το 10-25% των ατόμων που έχουν εκκολπώματα θα αναπτύξουν συμπτώματα (πιθανή συσχέτιση με συνυπάρχουσα ερεθιστική εντερική νόσο)
    • Πόνος - λόγω τάσης του εντερικού τοιχώματος, κύρια στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής και υποχωρεί κάπως με τη διέλευση του περιεχομένου και τις εντερικές κινήσεις
    • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
    • Ψηλαφητή μάζα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, τεταμένη και ευαίσθητη
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Συνήθως, δεν υπάρχουν σημεία περιτοναϊκής φλεγμονής 
    • Μέλαινα και αιματοχεσία αν αιμορραγήσουν τα εκκολπώματα

    Εκκολπωματίτιδα

    • Πόνος - απότομης έναρξης, συνήθως, εντοπισμένος στο αριστερό κάτω τεταρτημόριο της κοιλιάς. Συνήθως, σχετίζεται με ευαισθησία στην ίδια περιοχή 
    • Πυρετός και ρίγη καθώς αυξάνει η σοβαρότητα
    • Ανορεξία, ναυτία, έμετοι 
    • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
    • Παλίνδρομη ευαισθησία, ακούσια σύσπαση, σανιδοειδής σύσπαση 
    • Ψηλαφητή μάζα - ευαίσθητη, σκληρή σταθερή
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Μείωση εντερικών ήχων ή αύξηση αν συμβεί απόφραξη 
    • Δυσουρία, συχνουρία, αν επιπλακεί και η κύστη
    • Πνευματουρία, κοπρανουρία αν αναπτυχθεί εντεροκυστικό συρίγγιο
    • Η εξέταση από το ορθό μπορεί να δείξει ευαισθησία, σκληρία ή μάζα στον δουγλάσειο

    Diverticulosis Singapore

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Τα αίτια είναι υποθετικά και όχι αποδεδειγμένα 
    • Διαταραχές της εντερικής κινητικότητας και αυξημένη ενδοαυλική πίεση, μερική διάταση του εντέρου μπορεί να συμβεί από πολύ μικρό όγκο κοπράνων
    • Διαμερισματοποίηση του εντέρου - μη προωθητικές συσπάσεις που δημιουργούν μικρά διαμερίσματα του εντερικού αυλού με μεγάλη πίεση στο εσωτερικό τους
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε ίνες - αυξάνει τη διαμερισματοποίηση και προκαλεί υψηλότερες ενδοαυλιακές πιέσεις 
    • Ελλείματα στην ισχύ του εντερικού τοιχώματος 
    • Τα αίτια αιμορραγίας από τα εκκολπώματα είναι ασαφή και δεν σχετίζονται με εκκολπωματίτιδα, τα εκκολπώματα του δεξιού εντέρου, παρ' ότι είναι λιγότερο συχνά, ευθύνονται για το 50% όλων των αιμορραγιών από εκκολπώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών 
    • Δίαιτα με χαμηλό στερεό υπόλειμμα
    • Ιστορικό εκκολπωματίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου 
    • Δυσανεξία στη λακτόζη
    • Καρκίνος αριστερού παχέος εντέρου
    • Ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn
    • Αγγειοδυσπλασία (για αιμορραγία από το ορθό) 
    • Ισχαιμική ή μικροβιακή κολίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Άλλες αιμορραγικές και γυναικολογικές διαταραχές 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, φυσιολογικά στην εκκολπωμάτωση, αυξημένα με πολυμορφωπυρηνικό τύπο και άωρες μορφές στην εκκολπωματίτιδα 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη αν στα συμπτώματα περιλαμβάνεται αιμορραγία
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης στην εκκολπωματίτιδα
    • Η εξέταση των ούρων μπορεί να δείξει λευκοκυτταρικούς ή ερυθροκυτταρικούς κυλίνδρους 
    • Ουροκαλλιέργεια - επίμονη λοίμωξη σε περίπτωση συριγγίου
    • Αιμοκαλλιέργεια - θετική σε εκκολπωματίτιδα που έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη περιτονίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Στερεοειδή
    • Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηλικιωμένοι ασθενείς 
    • Λεμφώματα ή άλλες καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή 
    • Σοβαρός υποσιτισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Προεκκολπωματικό στάδιο - μυόχωση (λέπτυνση της κυκλοτερούς μυϊκής στιβάδας, βράχυνση της κολικής ταινίας, στένωση του αυλού )
    • Πολλαπλά εκκολπώματα - σπαστικό έντερο, εκκολπωμάτωση, απλή μαλακής σύστασης εκκολπωμάτωση δεξιού παχέος εντέρου 
    • Στερεά εκκολπώματα - γιγάντια εκκολπώματα σιγμοειδούς
    • Εκκολπωματίτιδα - φλεγμονή, νέκρωση, διάτρηση
    • Εκκολπωματίτιδα, πρώιμο στάδιο - ρήξη βλεννογόνου αποστήματος στο μεσεντέριο. Δεν ξεκινάει με απόφραξη του αυχένα όπως η σκωληκοειδίτιδα 

    Diverticulitis

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σπινθηρογράφημα με χρήση ερυθρών σημασμένων με τεχνήτιο 99m για την ανίχνευση αιμορραγίας (χρησιμοποιείται σπάνια) και/ή αγγειογραφία. Καλύτερα να ΜΗ γίνονται
    • Λευκοκύτταρα σημασμένα με γάλλιο ή ίνδιο για τον εντοπισμό αποστημάτων (χρησιμοποιείται σπάνια). Καλύτερα να ΜΗ γίνεται

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση και σε κατάκλιση, είναι χρήσιμη για τη διάγνωση περιτονίτιδας ή διάτρησης 
    • Βαριούχος υποκλυσμός - αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για τη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης. Λιγότερο χρήσιμος στη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας 
    • Τα εκκολπώματα μπορεί να φανούν στην ενδοσκόπηση, αλλά η μέθοδος είναι λιγότερο ευαίσθητη από τον βαριούχο υποκλυσμό 
    • Υπολογιστική τομογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό - είναι διαγνωστική για απόστημα, συρίγγιο, μέγεθος και εντόπιση φλεγμονώδους μάζας
    • Η αγγειογραφία είναι διαγνωστική, αλλά και θεραπευτική σε αιμορραγία από εκκολπώματα
    • Συριγγογραφίες   

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Κολονοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση - βοηθά στη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης και είναι πολύ μεγάλης αξίας διαφοροδιαγνωστική μέθοδος για τον αποκλεισμό ή την επιβεβαίωση ύπαρξης καρκίνου. Επίσης, είναι χρήσιμες στη διάγνωση ελκώδους ή ισχαιμικής κολίτιδας
    • Κυστεοσκόπηση - σε εντεροκυστικό συρίγγιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακή σε εκκολπωματίτιδα (πόνος, ευαισθησία, λευκοκυττάρωση, αλλά όχι τοξικά ή περιτοναϊκά σημεία)
    • Περίπου 2% των ατόμων χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο, λόγω τοξικής κατάστασης, σηψαιμίας, περιτονίτιδας ή λόγω αποτυχίας να ξεπεράσουν την κρίση σε μερικές ημέρες. Περίπου οι μισοί από αυτούς θα χρειαστούν εγχείρηση
    • Οι τοξικοί ασθενείς χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών, τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει ανταπόκριση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, αναλγητικά, ρινογαστρικός καθετήρας 
    • Ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης - σοβαρή εκολπωματίτιδα, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, σοβαρή αιμορραγία (που απαιτεί περισσότερο από 2 lt αίματος το 24ωρο), υποτροπιάζοντα επεισόδια 
    • Χειρουργικές τεχνικές - εκτομή του εντερικού τμήματος που φέρει τα εκκολπώματα (συνήθως σιγμοειδές ή σιγμοειδές και κατιόν και τελικοτελική αναστόμωση). Αν υπάρχει απόστημα ή συρίγγιο χρειάζεται πιο ριζική επέμβαση, ενώ μπορεί να χρειαστεί κολοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πλήρης δραστηριότητα στην εκκολπωμάτωση, περιορισμένη στην εκκολπωματίτιδα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της εκκολπωματίτιδας, υγρά και τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε στερεό υπόλειμμα καθώς επανέρχεται η φυσιολογική εντερική κινητικότητα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Ενημέρωση για τη σημασία των φυτικών ινών στη διατροφή, καθώς και για τα συμπτώματα των επιπλοκών σε πρώιμο στάδιο έχει μεγάλη σημασία

    colorectal practive img 09

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Τα επώδυνα σύνδρομα μπορεί να θεραπευθούν με σπασμολυτικά, βουσπιρόνη 15-30 mg την ημέρα ή μεπεριδίνη 100-150 mg την ημέρα σε συνδυασμό με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες
    • Η διάρροια και η δυσκοιλιότητα αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται στις περιπτώσεις ευερέθιστου εντέρου 

    Εκκολπωματίτιδα

    • Θεραπεία από το στόμα για ήπια νόσο - μετρονιδαζόλη 250-500 mg την ημέρα κάθε 8 ώρες σε συνδυασμό με αμοξυκιλλίνη (500 mg κάθε 8 ώρες) ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2. Αναμένεται ανταπόκριση μέσα σε 3 ημέρες. Απαιτείται συνέχιση της θεραπείας για μία εβδομάδα
    • Πιο σοβαρές περιπτώσεις στο νοσοκομείο - γενταμυκίνη 3-5 mg/kg την ημέρα σε συνδυασμό με κλινδαμυκίνη 1,8-2,7 mg την ημέρα και αναλγητικά. Η δόση των αμινογλυκοσιδών ποικίλλει ανάλογα με την κάθαρση της κρεατινίνης 

    Αιμορραγία από εκκολπώματα

    Βαζοπρεσσίνη 0,2-0,3 μονάδες/λεπτό μέσω εκλεκτικού αρτηριακού καθετήρα. Χρησιμοποιείται όταν η αιμορραγία είναι εμφανής στην αγγειογραφία

    Αντενδείξεις: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις:

    • Θα πρέπει να αποφεύγεται η μορφίνη και τα άλλα οπιοειδή, εκτός από τη δεμερόλη 
    • Προσοχή για νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τομπραμυκίνη και μετρονιδαζόλη, κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Μερικοί κλινικοί δεν συνιστούν επεμβατικές μεθόδους ελέγχου. Άλλοι συνιστούν βαριούχο υποκλυσμό, κάθε 3 χρόνια αν τα συμπτώματα δεν είναι συχνά ή απουσιάζουν ή ακολουθούν χειρουργική διόρθωση 
    • Κολονοσκόπηση - η ένδειξη θα βασιστεί στα παραπάνω 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, ψύλλιο, άγαρ, μεθυλσελουλόζη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αιμορραγία 
    • Διάτρηση 
    • Περιτονίτιδα
    • Εντερική απόφραξη 
    • Απόστημα - παρακολικό, υφηπατικό, υποδιαφραγματικό 
    • Συρίγγιο - εντεροκυστικό, εντεροκολπικό, εντεροδερματικό

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Η πρόγνωση είναι καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των επιπλοκών 
    • Από εκείνους που το πρώτο τους επεισόδιο εκκολπωματίτιδας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με επιτυχία, το 67% δεν θα παρουσιάσει προσβολή που να απαιτεί ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση και το 33% θα υποτροπιάσει. Δύο ή τρεις υποτροπές σε 1-2 χρόνια αποτελούν ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση του υπεύθυνου τμήματος του παχέος εντέρου 
    • Από αυτούς που παρουσίασαν αιμορραγία ένα 20% θα επανααιμορραγήσει σε διάστημα από μήνες έως χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συχνά υπάρχουν σε συνδυασμό με ευερέθιστο έντερο 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Πολύ σπάνια 
    • Αν υπάρχουν είναι πιο επιθετικά και υποτροπιάζουν σε νεαρή ηλικία 

    Γηριατρικό:

    • Πιο συνηθισμένα
    • Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωσθούν 

    ΚΥΗΣΗ

    Θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από έκτοπη κύηση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    diverticular disease e

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Κόλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

    Δίαιτα για την εκκολπωματίτιδα

    www.emedi.gr