Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013 23:35

Τετραλογία του Fallot

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Είναι μια συχνή συγγενής καρδιοπάθεια

H τετραλογία του Fallot, ICD-10 Q21.3 είναι μια συγγενής κυανωτική καρδιοπάθεια που ονομάζεται τετραλογία, γιατί εμφανίζει τέσσερις επιμέρους ανατομικές ανωμαλίες ταυτόχρονα:

1.             Στένωση της πνευμονικής αρτηρίας ή και του χώρου εξόδου της δεξιάς κοιλίας
2.             Μεσοκοιλιακή επικοινωνία
3.             Ανώμαλη έκφυση της αορτής από την δεξιά κοιλία ή και από τις δύο κοιλίες και δεξιό αορτικό τόξο
4.             Υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας
Εάν συνυπάρχει και μεσοκολπική επικοινωνία τότε ονομάζεται πενταλογία Fallot.
Εμφανίζεται συχνότερα στα αγόρια.
Η στένωση της πνευμονικής είναι συνήθως υποβαλβιδική, στο χώρο εξωθήσεως της δεξιάς κοιλίας ή βαλβιδική.
Σε ποσοστό 20-25% οι ασθενείς έχουν δεξιό αορτικό τόξο που κατέρχεται από δεξιά.
Η βαρύτητα της τετραλογίας του Fallot  εξαρτάται από το βαθμό στενώσεως της πνευμονικής και το μέγεθος της μεσοκοιλιακής επικοινωνίας.
Στην συνηθισμένη εικόνα της τετραλογίας Fallot η στένωση της πνευμονικής είναι σοβαρή και η μεσοκοιλιακή επιοινωνία μεγάλη, περιμεμβρανώδης με αποτέλεσμα έντονη κυάνωση.
Ακυανωτική τετραλογία Fallot είναι η κατάσταση κατά την οποία η στένωση της πνευμονικής είναι μετρίου ή μικρού βαθμού και τότε η παροχή της μικρής κυκλοφορίας μπορεί να είναι και δυο φορές μεγαλύτερη από την παροχή της μεγάλης και στην πραγματικότητα η νόσος συμπεριφέρεται σαν μια μεγάλη μεσοκοιλιακή επικοινωνία.
Όταν υπάρχει σοβαρή στένωση πνευμονικής και μικρό μεσοκοιλιακό έλλειμμα, η κλινική εικόνα μοιάζει περισσότερο με την εικόνα της μεμονωμένης βαλβιδικής στένωσης της πνευμονικής, χωρίς μεσοκοιλιακή επικοινωνία.
Αν η στένωση της πνευμονικής είναι σοβαρή και υπάρχει πνευμονική ατρησία, η κυάνωση είναι έντονη από την πρώτη ημέρα της γεννήσεως και η ζωή διατηρείται μόνο με παραμονή ανοιχτού αρτηριακού πόρου και τις βρογχικές αρτηρίες, δια των οποίων λαμβάνει αίμα η πνευμονική κυκλοφορία.
Όταν η τετραλογία Fallot έχει και μεσοκολπική επικοινωνία τότε περιγράφεται σαν πενταλογία Fallot.
Ο συνδυασμός στενώσεως της πνευμονικής, υπερτροφίας της δεξιάς και μεσοκολπικής επικοινωνίας είναι γνωστός σαν τριλογία Fallot.
Η πενταλογία Fallot συμπεριφέρεται σαν την τετραλογία, ενώ η τριλογία Fallot  που η στένωση της πνευμονικής είναι βαλβιδική μοιάζει με την μεμονωμένη στένωση πνευμονικής.
Η τετραλογία του Fallot προκαλεί κυάνωση (σύνδρομο του μπλε μωρού), καθώς το αίμα που κυκλοφορεί είναι ελλιπώς οξυγονωμένο. Μεγαλύτερα παιδιά εμφανίζουν κόπωση κατά την άσκηση ή και λιποθυμικά επεισόδια. 
Η θεραπεία της συγγενούς αυτής καρδιοπάθειας είναι χειρουργική στην προσχολική ηλικία (όταν το παιδί έχει βάρος 4-5kg). Η μετεγχειρητική πορεία είναι συνήθως πολύ καλή με αναγκαία την ιατρική παρακολούθηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής του παιδιού.
Παθολογική φυσιολογία της τετραλογίας Fallot
Στην τετραλογία Fallot  λόγω της στενώσεως της πνευμονικής, η πίεση της δεξιάς κοιλίας είναι αυξημένη και αν το μεσοκοιλιακό έλλειμμα είναι μεγάλο, εξισώνεται με την πίεση της δεξιάς κοιλίας. και επειδή το έλλειμμα είναι ψηλά στην υμενώδη μοίρα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, στη συστολή της καρδιάς φέρεται αίμα κατευθείαν στην αορτή και υπάρχει διαφυγή αίματος από δεξιά στα αριστερά.
Παθογένεια της τετραλογίας Fallot
Η βαρύτητα της πάθησης εξαρτάται από το βαθμό απόφραξης του χώρου εξόδου της δεξιάς κοιλίας. Λόγω των ανωτέρω ανωμαλιών που παρουσιάζει η τετραλογία Fallot η πίεση της δεξιάς κοιλίας είναι αυξημένη μερικές φορές ίση με αυτή της αριστερής (ενώ φυσιολογικά είναι πολύ μικρότερη). Αποτέλεσμα είναι να υπάρχει μεγάλη διαφυγή φλεβικού αίματος από την δεξιά στην αριστερή κοιλία. Έτσι η οξυγόνωση του αρτηριακού αίματος της αριστερή κοιλίας είναι ελαττωμένη και οι πάσχοντες εμφανίζουν κυάνωση από τη γέννησή τους.
Η ταχυκαρδία ή η ελάττωση του όγκου του αίματος της δεξιάς κοιλίας επιδεινώνει τη στένωση και ελαττώνεται περισσότερο η καρδιακή παροχή και αυξάνεται η κυάνωση, όπως σε μια υποξαιμική κρίση παιδιού. Αντιθέτως, η μορφίνη και οι αναστολείς των β αδρενεργικών υποδοχέων δρουν θεραπευτικά με ελάττωση του βαθμού της στενώσεως και της κυανώσεως.
Πρόγνωση της τετραλογίας Fallot
Η τετραλογία Fallot αποτελεί τη συχνότερη συγγενή κυανωτική καρδιοπάθεια που πρωτοπεριγράφηκε το 1888 από τον Fallot. Χωρίς θεραπεία συνήθως επέρχεται θάνατος μέχρι την ηλικία των 20 ετών. Χειρότερη είναι η πρόγνωση όταν υπάρχει μεγάλου βαθμού στένωση της πνευμονικής και έντονη κυάνωση. Καλύτερη είναι η πρόγνωση σε πάσχοντες από ακυανωτική τετραλογία Fallot.
Κλινική εικόνα της τετραλογίας Fallot
-Χαρακτηριστικό της νόσου είναι η κυάνωση η οποία μάλιστα γίνεται πιο έντονη κατά την σωματική προσπάθεια και το κλάμα, γιατί τότε αυξάνεται η φλεβική επιστροφή προς την καρδιά και κατά συνέπεια και η διαρροή φλεβικού αίματος προς την αορτή.
-Άλλα συμπτώματα είναι η εύκολη κόπωση και η δύσπνοια στην προσπάθεια.
-Χαρακτηριστική εικόνα σε παιδιά (νήπια) με τετραλογία Fallot είναι η υποξαιμική κρίση. Αυτή αρχίζει με κλάμα, ταχύπνοια συνεχίζει με επίταση της κυάνωσης (με τον μηχανισμό που ήδη αναφέρθηκε) και καταλήγει σε λιποθυμία από κακή οξυγόνωση του εγκεφάλου, σπασμούς η και θάνατο σε έντονη παράταση της υποξυγοναιμίας. Αυτές οι κρίσεις διαρκούν 5-10 λεπτά και ανακουφίζονται από την θέση οκλαδόν. Η ερμηνεία του αποτελέσματος της θέσης οκλαδόν πιθανολογείται από την αύξηση των περιφερικών αντιστάσεων, αύξηση της πίεσης της αορτής, αύξηση της ροής αίματος προς τους πνεύμονες και οξυγόνωσης μεγαλύτερης ποσότητας φλεβικού αίματος.
Διάγνωση της τετραλογίας Fallot
Γίνεται εύκολα ξεκινώντας από την όψη του ασθενούς με την χαρακτηριστική κυάνωση, με την ακρόαση που αποκαλύπτει αρκετά ευρήματα, με το ηλεκτροκαρδιογράφημα που δείχνει υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας και τέλος, με την απλή ακτινογραφία στην οποία η καρδιά έχει το σχήμα «ξυλοπέδιλου». Η οριστική όμως διάγνωση γίνεται με το υπερηχοκαρδιογράφημα και με τον καθετηριασμό της καρδιάς, όπου πλέον επιβεβαιώνεται και η χαμηλή οξυγόνωση του αίματος της αριστερής κοιλίας.
Αντικειμενική εξέταση
-Ψηλάφηση: συστολική ανάπαλση παραστερνικά αριστερά από υπερτροφία της δεξιάς και συστολικός ροίζος σε 50% των περιπτώσεων.
-Ακρόαση: Συστολικό φύσημα εξωθήσεως από τη στένωση πνευμονικής, έντονος μονήρης 2ος τόνος από τη σύγκλειση βαλβίδας της αορτής, συστολικό κλικ εξωθήσεως σε διατεταμένη αορτή και σε μεγάλη στένωση αορτής συνεχή φυσήματα παραστερνικά από τη μεγάλη κυκλοφορία δια των βρογχικών αρτηριών ή εντονότερο συνεχές φύσημα στην αριστερή υποκλείδια περιοχή από παραμονή ανοιχτού αρτηριακού πόρου.
Παρακλινικές εξετάσεις
ΗΚΓφημα: Εικόνα υπερτροφίας δεξιάς και μετά τη χειρουργική διόρθωση αποκλεισμός δεξιούς σκέλους και δεξιός ηλεκτρικός άξονας.
-Ακτινογραφία θώρακος: Στην οπισθιοπρόσθια θέση το μέγεθος της καρδιακής σκιάς είναι φυσιολογικό, όμως παρουσιάζει χαρακτηριστικές μορφολογίες coeur en sabot ξυλοπέδιλο. Λόγω της υπερτροφίας της δεξιάς κοιλίας η κορυφή της καρδιάς υπεγείρεται προς τα αριστερά και άνω, σα να αποστρογγυλοποιείται σε συνδυασμό με την απουσία του πνευμονικού τόξου. Η αορτή είναι διατεταμένη και το αορτικό τόξο στο 15% διακρίνεται δεξιά του στέρνου στην περιοχή της άνω κοίλης φλέβας. Η υπερτροφία της δεξιάς φαίνεται καλύτερα στην πλάγια ακτινογραφία πίσω από το στέρνο. Τα πνευμονικά πεδία είναι διαυγή με μειωμένη αιμάτωση. Σε μεγαλύτερους ασθενείς υπάρχει παράπλευρη κυκλοφορία.
-Τriplex καρδιάς: Φαίνεται η εφιππεύουσα αορτή επί του μεσοκοιλιακού διαφράγματος (διακόπτεται η συνέχεια μεταξύ πρόσθιου αορτικού τοιχώματος και μεσοκοιλιακού διαφράγματος), η διάταση της ρίζας αορτής, η αύξηση του τοιχώματος της δεξιάς κοιλίας και η ελάττωση της διαμέτρου του χώρου εξωθήσεως αυτής, εντοπίζεται αν η θέση στενώσεως της βαλβίδας είναι βαλβιδική ή υποβαλβιδική, ελέγχεται το μέγεθος της πνευμονικής αρτηρίας, που είναι σημαντικό για το χειρουργό για τη διόρθωση, υπολογίζεται η συστολική κλίση πιέσεως μεταξύ της δεξιάς κοιλίας και πνευμονικής αρτηρίας και το μέγεθος της μεσοκοιλιακής επικοινωνίας, αναδεικνύεται η διαφυγή αίματος από δεξιά προς τα αριστερά και προσδιορίζεται ο βαθμός στενώσεως της πνευμονικής με υπολογισμό της συστολικής κλίσεως πιέσεως μεταξύ της δεξιάς κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας.
-Καθετηριασμός καρδιάς
Η στένωση του χώρου εξωθήσεως της δεξιάς φαίνεται από την αυξημένη πίεση ενώ ο καθετήρας πάει από την πνευμονική αρτηρία στην δεξιά κοιλία. Η είσοδος του καθετήρα στη δεξιά κοιλία δείχνει τη διαφορά διαστολικής πίεσης που είναι μικρότερη ενώ η συστολική είναι η ίδια και όταν διέρχεται από το στένωμα χώρου εξωθήσεως αυξάνεται απότομα η συστολική πίεση δεξιάς και εξισώνεται με την πίεση της αριστεράς κοιλίας, ενώ η διαστολική πίεση είναι ίδια. Ο καθετήρας από τη δεξιά μπορεί να περάσει στην αριστερά κοιλία από το έλλειμμα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος στην αριστερή κοιλία και την ανούσια αορτή και η οξυγόνωση είανι χαμηλή στην ανάπαυση (88-90%) και πέφτει περισσότερο στην κόπωση.
Επιπλοκές της τετραλογίας Fallot
Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα, σηπτικές περιφερικές εμβολές εγκεφάλου με αποστήματα, επιστάξεις, αιμοπτύσεις και άλλες αιμορραγίες, θρόμβωση των αρτηριών λόγω δευτεροπαθούς ερυθραιμίας, βρογχοπνευμονικές λοιμώξεις κ.α.
Διαφορική διάγνωση της τετραλογίας Fallot
Η διαφορική διάγνωση της τετραλογίας Fallot θα γίνει από άλλες συγγενείς καρδιοπάθειες με κυάνωση, μειωμένη πνευμονική παροχή και υπερτροφία δεξιάς.
-Μετάθεση μεγάλων αρτηριών με στένωση πνευμονικής που η ανιούσα αορτή βρίσκεται εμπρός και η πνευμονική πίσω.
-Τη σοβαρή στένωση πνευμονικής με αναστροφή της ροής αίματος από τα δεξιά προς τα αριστερά μέσω ανοιχτού ωοειδούς τρήματος ή μεσοκολπικού ελλείμματος (τριλογία Fallot) όπου η υπερτροφία δεξιάς είναι πολύ πιο μεγάλη, υπάρχουν μεγάλα κύματα Α στις σφαγίτιδες, υπάρχει διάταση δεξιού κόλπου και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια.
-Η διπλή έξοδος της δεξιάς κοιλίας με στένωση πνευμονικής
-Ελλείμματα ενδοκαρδιακού προσκεφαλαίου με στένωση της πνευμονικής με αριστερό ηλεκτρικό άξονα στο ΗΚΓφημα.
-Κοινός αρτηριακός κορμός με υπερτροφία αμφότερων κοιλιών.
Αντιμετώπιση της τετραλογίας Fallot
-Η αντιμετώπιση των υποξυγοναιμικών κρίσεων γίνεται με τοποθέτηση του παιδιού σε θέση οκλαδόν και χορήγηση οξυγόνου και μορφίνης 0,1-0,2 mg/Kg βάρους σώματος, ενώ αποτελεσματικό φάρμακο για την πρόληψη των κρίσεων είναι οι β-αποκλειστές. Επίσης, γίνεται διόρθωση οξεώσεως με διττανθρακικά. 
-Σε μεγάλη αύξηση του αιματοκρίτη βαθμιαία αφαίρεση αίματος πριν το χειρουργείο και αντικατάστασή του με πλάσμα ή λευκωματίνη. 
-Σε λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα αντιβιοτικά.
-Στα μικρά και πολύ έντονα κυανωτικα νήπια, η χειρουργική αναστόμωση μεταξύ δεξιάς υποκλειδίου και πνευμονικής παρέχει προσωρινή ανακούφιση (η εγχείρηση καλείται Blalock-TaussigShunt). Αυτό επιτρέπει την ανάπτυξη του νηπίου και την πλήρη επιδιόρθωση αργότερα.
-Η οριστική όμως θεραπεία είναι χειρουργική σε ηλικία μεταξύ τριών και πέντε ετών (οπωσδήποτε όμως πριν τα δέκα έτη). Η εγχείρηση είναι μεγάλη και γίνεται με τη βοήθεια εξωσωματικής κυκλοφορίας.
-Για να κάνει μια πλήρης επιδιόρθωση, ο χειρουργός κλείνει την μεσοκοιλιακή επικοινωνία με ένα μπάλωμα και επιδιορθώνει τη πνευμονική βαλβίδα και το χώρο εκροής της δεξιάς κοιλίας με την αφαίρεση του υπερτροφικού κοιλιακού τοιχώματος της δεξιάς κοιλίας. Η ανωτέρω εγχείρηση καλείται μερικές φορές εγχείρηση Rastelli (πλήρης διόρθωση για πλήρη αποκατάσταση).
-Ονομαστικά μόνο αναφέρονται οι δύο συνηθέστερες χειρουργικές επεμβάσεις οι οποίες είναι η κατά Waterson (αναστόμωση αορτής προς δεξιά πνευμονική αρτηρία, που βελτιώνει την πνευμονική ροή αίματος) και η κατά Blalock & Taussig (αναστόμωση υποκλείδιας αρτηρίας προς τη σύστοιχη πνευμονική αρτηρία, συνήθως δεξιά, που βελτιώνει την πνευμονική ροή αίματος και είναι η πιο συχνή αναστομωτική επέμβαση που εκτελείται).
Βιβλιογραφία
Καρδιολογία, Π. Τούτουζα, Εκδ. Παρισιάνος. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5657 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 09 Ιουνίου 2020 21:00
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Τα μέταλλα είναι απαραίτητα για τον οργανισμό

     

    Όσο σημαντικές κι αν είναι οι βιταμίνες, χωρίς τα μέταλλα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

    Τα μέταλλα είναι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες.

    Οι βιταμίνες δε λειτουργούν και δεν αφομοιώνονται, χωρίς τη βοήθεια μετάλλων.

    Το σώμα αν και μπορεί να συνθέσει κάποιες βιταμίνες, δε μπορεί να παράγει ούτε ένα μέταλλο.

    Τα επτά βασικά μέταλλα Recommended Dietary Allowance-RDA

    Ασβέστιο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Φώσφορος

    Σελήνιο

    Ψευδάργυρος

    Όμως, για τη συντήρηση και την ομαλή λειτουργικότητα του σώματος απαιτούνται δεκαοχτώ γνωστά μέταλλα.

    metals body2

    Τα ενεργά μέταλλα του σώματος που είνσι σπσρσίτητα για την ανάπτυξη και λειτουργία των μεμβρανών

    Ασβέστιο

    Χλώριο

    Χρώμιο

    Κοβάλτιο

    Χαλκός

    Φθόριο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Μαγγάνιο

    Μολυβδαίνιο

    Φώσφορος

    Κάλιο

    Σελήνιο

    Νάτριο

    Θείο

    Βανάδιο

    Σιλικόνη

    Νικέλιο

    Αρσενικό

    Τα επίπεδα των μεταλλικών στοιχείων επηρεάζονται από τα γηρατειά, από τα τοξικά ιχνοστοιχεία και από τα τοξικά μέταλλα που συσσωρεύονται στο σώμα, καθώς, αυτό γερνά.

    Επίσης τα επίπεδα αυτά επηρεάζονται από το ιατρικό ιστορικό, από το φύλο, από τις συνήθειες διατροφής, από το τοπικό περιβάλλον που μπορεί να συνεισφέρει διαφορετικές ποσότητες μεταλλικών ουσιών από τον αέρα, το νερό και την τροφή, από την παρουσία άλλων μετάλλων με ανταγωνιστική δράση ενάντια στα επιθυμητά, από την ώρα της ημέρας κατά την ποία έχει ληφθεί το σωματικό δείγμα και από τις τεχνικές ανάλυσης που χρησιμοποιούνται στη μέτρηση των μετάλλων.

    Τα μεταλλικά στοιχεία που υπολογίζονται ότι υπάρχουν σε ένα άτομο βάρους, περίπου, 70 κιλών

    Μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Ασβέστιο 1200

    Κάλιο 250

    Νάτριο 70

    Μαγνήσιο 42

    Σίδηρος 6

    Ψευδάργυρος 2,3

    Χαλκός 0,072

    Βανάδιο 0,025

    Κασσίτερος 0,017

    Μαγγάνιο 0,012

    Μολυβδαίνιο 0,008

    Χρώμιο 0,002

    Νικέλιο 0,002

    Κοβάλτιο 0,001

    Μη μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Οξυγόνο 43500

    Άνθρακας 12590

    Υδρογόνο 6580

    Άζωτο 1815

    Φώσφορος 680

    Χλώριο 115

    Θείο 100

    Πυρίτιο 18

    Φθόριο 2,6

    Ιώδιο 0,13

    Είναι απαραίτητα τα συμπληρώματα μετάλλων και ιχνοστοιχείων για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    many vitamins 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπτώματα ελλείψεων μετάλλων στα φυτά

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Πότε πρέπει να παίρνετε σελήνιο

    Τα αυγά είναι κατάλληλα για υγιεινή διατροφή

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Χηλωτές αμινοξέων

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Πικολινικά άλατα

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Κρατήστε τις τοξίνες μακριά από το σώμα σας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιπολής θρομβοφλεβίτιδα ή φλεβίτιδα ή φλεβοθρόμβωση ή θρομβοφλεβίτιδα των επιπολής αγγείων των κάτω άκρων είναι μια  φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών, με δευτεροπαθή θρόμβωση που εμφανίζεται ως επώδυνη σκλήρυνση, με ερύθημα, συχνά σε γραμμική ή διακλαδισμένη διαμόρφωση.

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα οφείλεται σε φλεγμονή και / ή θρόμβωση και λιγότερο συχνά λοίμωξη της φλέβας. Είναι γενικά μια καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή, ωστόσο, μπορεί να περιπλεχθεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και ακόμη και με πνευμονική εμβολή.

    Η μεταναστευτική επιπολής θρομβοφλεβίτιδα είναι γνωστή ως σύνδρομο Trousseau. 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις είναι οι κιρσοί, η εκδήλωση συστηματικής νόσου, οι υπερπηκτικές καταστάσεις, οι εγχειρήσεις, τραύματα, εγκαύματα, η παχυσαρκία και η κύηση.

    Τύποι σηπτικής ή διαπυητικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ιατρογενής θρομβοφλεβίτιδα

    Μολυσματική θρομβοφλεβίτιδα

    Τύποι άσηπτης θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις, όπως διαταραχές με ανεπάρκειες των πρωτεϊνών πήξεως και/ή των ινωδολυτικών συστημάτων

    Δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις και κλινικές συνθήκες που ενέχουν τον κίνδυνο θρόμβωσης

    Το σύστημα που επηρεάζεται είναι το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Επιδημιολογία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Γενετική συσχέτιση

    Σηπτική: Δεν υπάρχει γενετική συσχέτιση

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο με ποικίλη διεισδυτικότητα

    Διαταραχές ινωδολυτικού συστήματος: Αγγειακές συγγενείς ανωμαλίες με ποικίλη κληρονομικότητα

    Δυσινωδογοναιμία: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη παράγοντα XII: Αυτοσωματικό υπολειπόμενο γονίδιο

    Η επίπτωση της σηπτικής θρομβοφλεβίτιδας είναι 10% όλων των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους κι έχει φτωχότερη πρόγνωση

    Η επίπτωση της θρομβοφλεβίτιδας από καθετήρα είναι 8% αν υπάρχουν εκδορές

    Η επίπτωση της έλλειψης αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Η επίπτωση του συνδρόμου Trousseau στις κακοήθειες είναι 50%

    Στην κύηση αυξάνεται 49 φορές η επίπτωση της φλεβίτιδας. Αντενδείκνυνται η βαρφαρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Επιπολής μεταναστατευτική θρομβοφλεβίτιδα παρατηρείται σε 27% των ασθενών με αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία. Τα υποπεριοστικά αποστήματα των μακρών οστών επιπλέκουν την πάθηση

    Η έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης εμφανίζονται από τη νεογνική περίοδο, αλλά, το πρώτο επεισόδιο, συνήθως, παρουσιάζεται σε ηλικία 30 ετών

    Η νόσος του Mondor ή θρομβοφλεβίτιδα του υποδόριου φλεβικού δικτύου του μαστού συνδέεται με τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση, υπερβολική σωματική άσκηση και με καρκίνωμα του μαστού και παρατηρείται σε γυναίκες 20-55 ετών

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα αρχίζει 20-50 ετών

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα έχει ίδια επίπτωση στους άνδρες και στις γυναίκες

    Η νόσος Mondor εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες και αποτελεί έως το 19% των κλινικών περιπτώσεων

    Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί κατά μήκος των φλεβών του βραχίονα, της πλάτης ή του αυχένα, ενώ το πόδι είναι  η πιο συχνή θέση. Όταν εμφανίζεται στο πόδι, συνήθως, εμπλέκεται η μεγάλη σαφηνής φλέβα.

    deep thrombovlevitis 1

    Σημεία και συμπτώματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Διόγκωση, ευαισθησία κι ερυθρότητα κατά μήκος της πορείας των φλεβών

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετός στο 70% των ασθενών

    Σημεία συστηματικής σήψης στο 84 % των σηπτικών

    Ερυθρή ευαίσθητη χορδή

    Πόνος

    Αίτια επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 80%

    Εντεροβακτηριοειδή, κυρίως, κλεμπσιέλλα

    Πολλαπλοί οργανισμοί 15%

    Αναερόβια

    Candida

    Κυτταρομεγαλοϊός

    Άσηπτες πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Διαταραχές του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστών (TPA)

    Παθολογικό πλασμινογόνο και συμπαράγοντες

    Δυσινωδογοναιμία

    Έλλειψη του παράγοντα XII

    Αντηπηκτικό λύκου και σύνδρομο αντισωμάτων κατά της καρδιολιπίνης

    Άσηπτες δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Κακοήθεια: Σύνδρομο Trousseau ή υποτροπιάζουσα μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Έγχυση συμπυκνωμένων συμπληρωμάτων προθρομβίνης

    Νόσος Bechet: Η νόσος του Behçet είναι ένας τύπος φλεγμονώδους διαταραχής που επηρεάζει πολλά μέρη του σώματος. Tα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επώδυνες πληγές στο στόμα, πληγές των γεννητικών οργάνων, φλεγμονή τμημάτων του οφθαλμού και αρθρίτιδα. Οι πληγές, συνήθως, διαρκούν μερικές ημέρες. Λιγότερο, συχνά, μπορεί να υπάρχει φλεγμονή του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, θρόμβοι αίματος, ανευρύσματα ή τύφλωση. Συχνά τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν. 

    Νόσος Buerger: Είναι μια επαναλαμβανόμενη προοδευτική φλεγμονή και θρόμβωση (πήξη) μικρών και μεσαίων αρτηριών και φλεβών των χεριών και των ποδιών. Συνδέεται έντονα με τη χρήση προϊόντων καπνού, κυρίως, από το κάπνισμα.

    Νόσος Mondor

    Παράγοντες κινδύνου επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Μη ειδικοί

    Ακινητοποίηση

    Παχυσαρκία

    Προχωρημένη ηλικία

    Μετεγχειρητικές καταστάσεις

    Σηπτική

    Ενδοφλέβιος καθετήρας και διάρκεια του ενδοφλέβιου καθετήρα (70% των καθετήρων μένουν στη θέση τους για 2 ημέρες). Η επίπτωση είναι 40 φορές υψηλότερη με πλαστικό σωληνίσκο (10%), απ'ότι με μεταλλικό ή άλλο

    Εκδορές

    Καρκίνος

    Χρόνιες νόσοι

    Κορτικοστερεοειδή

    Θρόμβωση

    Δερματική λοίμωξη

    Εγκαυματίες

    Ενδοφλέβιος καθετήρας στα κάτω άκρα

    Ενδοφλέβια αντιβίωση

    HIV/AIDS

    Κιρσοί κάτω άκρων

    Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών

    Ανεπάρκεια αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Εγχείρηση

    Τραύμα

    Λοίμωξη

    Στην κύηση

    Μεγάλη ηλικία

    Υπέρταση

    Εκλαμψία

    Πολλοί ερωτικοί σύντροφοι

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Επίμονο κάπνισμα

    Νόσος του Mondor

    Απόστημα μαστού

    Προηγηθείσα εγχείρηση στο μαστό

    Μαστικές χειρουργικές προθέσεις

    Πλαστική για μείωση του μεγέθους του μαστού

    deep thrombovlevitis 6

    Διαφορική διάγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Σαρκοείδωση

    Σάρκωμα Kaposi

    Υπεραλγεινή ψευδοθρομβοβλεβίτιδα

    Εργαστηριακά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Βακτηριαιμία στο 90% των περιπτώσεων

    Καλλιέργειες από τα ενδοφλέβια υγρά

    Λευκοκυττάρωση. Απαιτείται ο έλεγχος των λευκοκυττάρων με το μικροσκόπιο

    Άσηπτη

    Πρωτεϊνες οξείας φάσης

    Επίπεδα παραγόντων πήξεως

    Δραστηριότητα θρομβίνης

    Δοκιμασία λειτουργικότητας αιμοπεταλίων

    Τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Η προσβεβλημένη φλέβα είναι διογκωμένη, ελικοειδής και παχυμένη

    Υπάρχει παράλληλη περιαγγειακή διαπύηση και/ή αιμορραγία

    Ο αυλός της φλέβας μπορεί να περιέχει πύον και θρόμβο

    Υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, ινώδης νέκρωση και πάχυνση του τοιχώματος της φλέβας

    Απεικονιστικές εξετάσεις επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Το triplex φλεβών αναδεικνύει αύξηση της διαμέτρου του αυλού

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πολλαπλές περιφερικές πυκνώσεις ή πλευριτική συλλογή που αντιστοιχούν σε πνευμονική εμβολή, απόστημα ή εμπύημα

    Η ακτινογραφία του άκρου δείχνει υποπεριοστικό απόστημα στη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Θερμά επιθέματα

    Ανύψωση άκρου

    Η θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης θα πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με επιφανειακή φλεβίτιδα κάτω άκρου, εάν δεν αντενδείκνυται (π.χ. ασθένεια περιφερικής αρτηρίας). Οι κάλτσες συμπίεσης μειώνουν το πρήξιμο και τον πόνο μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή

    Σηπτική

    Αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος της φλέβας και των ενεχόμενων κλάδων της

    Σε εγκαυματίες μπορεί να απαιτείται αφαίρεση από την ποδοκνημική έως τη βουβωνική χώρα

    Αν τα συστηματικά συμπτώματα επιμένουν μετά την εκτομή της φλέβας, γίνεται επαναδιερεύνηση για να αφαιρεθούν όλες οι προσβεβλημένες φλέβες

    Γίνεται παροχέτευση των παρακείμενων αποστημάτων

    Γίνεται απομάκρυνση όλων των καθετήρων και σωληνίσκων

    Άσηπτη

    Στη νόσο Mondor μπορεί να γίνει διατομή της φλεβιτιδικής χορδής

    Γίνεται αντιμετώπιση των υποκείμενων καταστάσεων

    Πρέπει να αποφεύγονται οι τραυματισμοί

    Αν παρατηρηθεί αλλαγή στο χρώμα δέρματος η κατάσταση είναι κρίσιμη

    Επίσης, άμεση αντίδραση απαιτείται αν παρατηρηθεί ευαισθησία στα άκρα

    Φάρμακα που χορηγούνται σε επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Αρχικά χορηγείται μια ημισυνθετική πενικιλλίνη (ναφκιλλίνη) σε δοσολογία 2 γραμμάρια, ενδοφλεβίως, κάθε 6 ώρες συν μία αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη) 1-1,7 mg/Kg ενδοφλεβίως. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται εμπειρικά.

    Αν το αίτιο είναι η Candida albicans χορηγείται αμφοτερικίνη Β (200 mg αθροιστική δόση).

    Αν συνυπάρχει οστεομυελίτιδα δίνεται αντιβιοτική θεραπεία για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

    Άσηπτη

    Δίνονται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Δίνονται από του στόματος αντιπηκτικά, για παράδειγμα βαρφαρίνη

    Δίνονται συστηματικά αντιπηκτικά, για παράδειγμα ηπαρίνη

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Ενδοφλέβια ηπαρίνη

    Συμπυκνωμένη αντιθροβίνη ΙΙ

    Προφύλαξη με βαρφαρίνη και οξυμεθολόνη

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Βαρφαρίνη επί μακρόν, σε χαμηλότερη δόση, χωρίς δόση εφόδου

    Διαταραχές του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ιστών

    Φαινφορμίνη και αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη και φαινφορμίνη

    Στανοζολόλη μονοθεραπεία

    Αιθυλστρενόλη μονοθεραπεία

    Δυσινωδογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Προφύλαξη γίνεται με στανοζολόλη

    Ανωμαλίες πλασμινογόνου και πλασμινογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Για προφύλαξη δίνεται βαρφαρίνη

    Έλλειψη παράγοντα XII

    Στρεπτοκινάση ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου

    Αντισώματα κατά καρδιολιπίνης και αντιπηκτικό λύκου

    Προφύλαξη με βαρρφαρίνη

    Σύνδρομο Trousseau

    Ηπαρίνη

    Στην κύηση

    Ηπαρίνη

    Νόσος Behcet

    Φαινφορμίνη

    Αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη

    Δίνονται, επίσης, αντιπηκτικά από του στόματος

    Κυκλοσπορίνη

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Διακοπή καπνίσματος

    Πεντοξυφυλλίνη

    Κορτικοστερεοειδή

    Αντιαιμοπεταλιακά

    Αγγειοδιασταλτικά

    Παρακολούθηση ασθενούς με επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Τυπικός έλεγχος λευκών αιμοσφαιρίων και καλλιέργεια αίματος

    Επανάληψη καλλιέργειας από την προσβεβλημένη φλέβα

    Άσηπτη

    Κλινική παρακολούθηση για αποφυγή δευτεροπαθών επιπλοκών

    Επανάληψη ελέγχου αίματος για το ινωδολυτικό σύστημα, τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες πήξης

    Πρόληψη επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Προσοχή στη χρήση φλεβοκαθετήρων και σωλινίσκων

    Αποφυγή καθετηριασμού των φλεβών κάτω άκρων

    Καθετηριασμός υπό άσηπτες συνθήκες

    Καλή στερέωση του φλεβοκαθετήρα

    Αντικατάσταση των καθετήρων και σωληνίσκων ενδοφλεβίων υγρών κάθε 48-72 ώρες

    Αλοιφή σε εκδορές, για παράδειγμα αλοιφή νεομυκίνης-πολυμυξίνης Β-βακιτρακίνης

    deep thrombovlevitis 4

    Επιπλοκές επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Συστηματική σήψη, βακτηριαιμία 85%

    Σηπτικά πνευμονικά έμβολα 45%

    Σχηματισμός μεταστατικού αποστήματος

    Πνευμονία 45%

    Υποπεριοστικό απόστημα των παρακείμενων μακρών οστών στα παιδιά

    Άσηπτη

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα

    Πορεία και πρόγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Θνησιμότητα 50% αν δεν αντιμετωπισθεί

    Άσηπτη

    Καλοήθης πορεία και ανάνηψη σε 10 ημέρες

    Σε έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης η συχνότητα υποτροπής είναι 60%

    Σε έλλειψη πρωτεϊνών C και S η συχνότητα υποτροπής είναι 70%

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη δημιουργία θρόμβωσης εν τω βάθει φλεβών και από την πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών

    Η άσηπτη θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να είναι μεμονωμένη, υποτροπιάζουσα ή μεταναστατευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    deep thrombovlevitis 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr

     

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Ουσίες και βιταμίνες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

     

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    -Φωσφατιδυλική σερίνη

    Η φωσφατιδυλσερίνη μεγιστοποιεί την αγωγή των σημάτων μεταξύ των νευρικών κυττάρων και αντιστρέφει τη διανοητική έκπτωση. Κρατάει τις κυτταρικές μεμβράνες ρευστές, τα λιπίδια διαλυτά, και αυξάνει τον αριθμό των υποδοχέων στα εγκεφαλικά κύτταρα, δίνοντας έτσι περισσότερες θέσεις πρόσδεσης και υγιέστερα νευρικά κυκλώματα.

    Στα ενήλικα άτομα η φωσφατιδυλική σερίνη μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της ικανότητας γνώσης και συγκέντρωσης και στην ενδυνάμωση όλων των νοητικών λειτουργιών.

    Όταν η φωσφατιδυλική σερίνη λαμβάνεται από το στόμα απορροφάται γρήγορα, και επίσης, γρήγορα, φθάνει στον εγκέφαλο. Εκεί φαίνεται ότι δρα αποκλειστικά στις κυτταρικές μεμβράνες. Ως γνωστόν τα νευρικά κύτταρα εξαρτώνται από τις μεμβράνες τους για να φέρουν εις πέρας τις εξειδικευμένες λειτουργίες τους.

    Η φωσφατιδυλσερίνη βοηθάει στην ενεργοποίηση και ρύθμιση των πρωτεϊνών, οι οποίες παίζουν σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία, τη μετάδοση και τη λήψη των νευρικών ερεθισμάτων.

    Η φωσφατιδυλική σερίνη είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία των νευροδιαβιβαστών.

    Η έλλειψη της φωσφατιδυλσερίνης προκαλεί:

    Νόσο του Alzheimer

    Άνοια

    Κατάθλιψη

    -Βιταμίνη Β12

    Θεραπεύει την ευερεθιστότητα, βελτιώνει τη συγκέντρωση, αυξάνει την ενέργεια και διατηρεί υγιές το νευρικό σύστημα

    -Βιταμίνη C

    Απαραίτητη κατά του στρες

    -Μαγνήσιο

    Αγχολυτικό μέταλλο, απαραίτητο για τη νευρική λειτουργία

    -Θειαμίνη ή βιταμίνη Β1

    Υψηλές δόσεις της ανακουφίζουν από την κατάθλιψη και τις κρίσεις ανησυχίας

    -Πυριδοξίνη ή βιταμίνη Β6

    Βοηθάει στην παραγωγή φυσικών αντικαταθλιπτικών, όπως η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη

    -Μαγγάνιο

    Μειώνει την ευερεθιστότητα

    -Φυλλικό οξύ

    Η έλλειψή του έχει σαν αποτέλεσμα δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος και πνευματικές δυσλειτουργίες

    -Βιταμίνη Ε (άλφα τοκοφερόλη)

    Τα κύτταρα εγκεφάλου παίρνουν το απαραίτητο οξυγόνο

    -Ασβέστιο

    Βοηθάει στη χαλάρωση, στην ευερεθιστότητα και στην ένταση

    -Παντοθενικό οξύ

    Καταπραϋνει την ένταση

    -Ψευδάργυρος

    Ενισχύει την εγρήγορση του πνεύματος και στη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου

    -Χολίνη

    Καταπραϋνει τον εγκέφαλο

    -Νιασίνη

    Είναι απαραίτητη βιταμίνη για τη λειτουργία του νευρικού συστήματος

    -Τυροσίνη

    Αυξάνει τους νευρώνες του εγκεφάλου και παράγονται περισσότερα αντικαταθλιπτικά, όπως ντοπαμίνη και νορεπινεφρίνη

    -Σεροτονίνη

    Ένα φυσικό αντικαταθλιπτικό

    -Τρυπτοφάνη

    Συνεργάζεται με την πυριδοξίνη, τη νιασίνη και το μαγνήσιο για να συνθέσουν τη χημική ουσία σεροτονίνη, που είναι φυσικό χαλαρωτικό και αντικαταθλιπτικό

    -Φαινυλαλανίνη

    Είναι απαραίτητη για τον εγκέφαλο για να απελευθερωθούν τα αντικαταθλιπτικά νορεπινεφρίνη και ντοπαμίνη

    antikatathliptika 2

    Μάθετε ποια είναι τα χημικά φάρμακα που επιδεινώνουν την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Αλκοόλ: Το αλκοόλ καταστέλλει το νευρικό σύστημα. Η κατανάλωση αλκοόλ μαζί με ηρεμιστικά μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη, ακόμη και θάνατο

    Αντισυλληπτικά χάπια: Προκαλούν κατάθλιψη. Τα αντισυλληπτικά χάπια προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, Β12, φυλλικού οξέος και βιταμίνης C. Η βιταμίνη Β6 είναι απαραίτητη για τον μεταβολισμό της τρυπτοφάνης και οι ανάγκες στη βιταμίνη αυτή αυξάνονται κατά 100% στιες γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά χάπια

    Αναλγητικά και αντιισταμινικά: Πολλά εμπορικά σκευάσματα που είναι καταπραϋντικά περιέχουν κα αντιισταμινικές ουσίες μέσα και προκαλούν ρίγη και πνευματική σύγχυση

    antikatathliptika 1

    Η λίστα με τα φάρμακα που προκαλούν κατάθλιψη

    Όλα τα παρακάτω φάρμακα, αλλά και άλλα πάρα πολλά, στερούν από το σώμα, σε διαφορετικό βαθμό σημαντικά θρεπτικά συστατικά που ρυθμίζουν τη διάθεση

    Φάρμακα κατά της αρθρίτιδας

    Αντιισταμινικά

    Αντιυπερτασικά

    Μυοχαλαρωτικά που επιδρούν στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (π.χ. Baclofen)

    Αδρενοκορτικοειδή

    Χλωριούχο αμμώνιο (π.χ. decongestant)

    Βαρβιτουρικά

    Βήτα αναστολείς (π.χ. Inderal)

    Χλωραμφενικόλη

    Διουρητικά

    Οιστρογόνα

    Αντιοιστρογόνα

    Φθοριούχα

    Γλουτεθιμίδη

    Ινδομεθακίνη

    Ισονιαζίδη

    Καθαρτικά

    Πρεδνιζολόνη

    Μεθοτρεξάτη

    Νιτροφουραντοϊνη

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Πενικιλαμίνη

    Πενικιλλίνη

    Φαινυλβουταζόνη

    Φαυνυντοϊνη

    Συμπληρώματα καλίου

    Πρεδνιζόνη

    Προκαϊναμίδη

    Προποξυφαίνη

    Πυριμεθαμίνη

    Σουλφοναμίδες

    Τετρακυκλίνες

    Τριαμτερίνη

    Τριμεθοβενζαμίδη

    ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ!!!

    antikatathliptika 4

    Διατροφή για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Οι υδατάνθρακες είναι πιο κατάλληλες από τις πρωτεϊνες. Οι υδατάνθρακες ανεβάζουν τα επίπεδα της σεροτονίνης στον εγκέφαλο και αυξάνουν την ηρεμία και τη χαλάρωση, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν και την εγρήγορση.

    Μην καταναλώνετε επεξεργασμένη ζάχαρη!!!

    Η ζάχαρη από μόνη της, είτε στους ραφιναρισμένους υδατάνθρακες, είτε στο αλκοόλ είτε οπουδήποτε αλλού εξαφανίζει από το σώμα όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ιδιαίτερα τη βιταμίνη Β1 και η ανεπάρκεια βιταμίνης Β1 προκαλεί κατάθλιψη.

    Τα αμινοξέα, όπως τυροσίνη, τρυπτοφάνη και φαινυλαλανίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αντικαταθλιπτικά.

    Ο συνδυασμός αμινοξέων σε δοσολογία 500-2000 mg την ώρα του ύπνου ή το πρωί με νερό ή χυμό (όχι με πρωτεϊνη) έχουν ισχυρή αντικαταθλιπτική δράση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    antikatathliptika 5

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι βιταμίνες για το άγχος και την ένταση

    Απλές συμβουλές για να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη

    Κατάθλιψη και γονίδια

    Πώς η κατάθλιψη συνδέεται με την άνοια

    Η γυμναστική δρα θεραπευτικά στην κατάθλιψη

    Γιόγκα και Ρέικι για την υγεία σας

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Είναι το ντους ή το μπάνιο καλύτερο για την υγεία σας;

    Η άσκηση είναι φάρμακο για τον εθισμό

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Προβιοτικά για τη διατήρηση της υγείας

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Αιθέριο έλαιο λεβάντας

    Παντοθενικό οξύ

    Να τρώτε σταφύλια αν έχετε κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλα τα ερωτηματολόγια για τη διάγνωση της κατάθλιψης;

    Πάμε παρακάτω

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Τα καλύτερα ροφήματα για την κατάθλιψη

    Αντιμετωπίστε την κατάθλιψη της ανεργίας

    Η κατάθλιψη είναι κολλητική

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Θεραπευτική γιόγκα για την κατάθλιψη

    Να μιλάτε για τα προβλήματά σας για να μην πάθετε κατάθλιψη - Emedi

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη - Emedi

    Τα κινητά μειώνουν την κατάθλιψη - Emedi

    Είναι κατάλληλα τα ερωτηματολόγια για τη διάγνωση της κατάθλιψης;

    Ποτό για το άγχος και την κακή διάθεση - Emedi

    Το παρατεταμένο χρόνιο στρες προκαλεί καρκίνο - Emedi

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Το χαμόγελο μας κάνει ευτυχισμένους

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία είναι η αυτόλογη ανάπτυξη θυρεοειδικών οζιδίων με τάση για μεταστάσεις.

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή μεταστατικός

    -Θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 70% των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με την έκθεση στην ακτινοβολία. Ο όγκος περιέχει ψαμμώδη σωμάτια. Μεθίσταται μέσω της λεμφικής οδού.

    -Θυλακιώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 20% των θυρεοειδικών όγκων. Η επίπτωσή του ελαττώνεται με την εισαγωγή ιωδίου στη δίαιτα. Συμβαίνει, κυρίως, σε γυναίκες άνω των 40 ετών. Μεθίσταται αιματογενώς.

    -Καρκίνωμα θυρεοειδούς από κύτταρα του Hurthle

    Συνήθως, παρατηρείται σε ασθενείς άνω των 60 ετών. Είναι ακτινοανθεκτικό. Αποτελείται από διακριτά μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με άφθονα κυτταροπλασματικά μιτοχόνδρια.

    -Μυελώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Προέρχεται από τα παραθυλακιώδη κύτταρα, τα κύτταρα C. Αποτελεί το 5% όλων των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με το σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας (Multiple endocrine neoplasia-MEN), τα οποία μπορεί να είναι οικογενή ή σποραδικά. Όταν είναι οικογενές είναι αυτοσωματικό επικρατές. Η καλσιτονίνη είναι χημικός του δείκτης.

    -Αναπλαστικό καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 3% των θυρεοειδικών όγκων. Παρατηρείται, συνήθως, σε ηλικίες άνω των 60 ετών.

    -Άλλα καρκινώματα θυρεοειδούς

    Λέμφωμα θυρεοειδούς

    Σάρκωμα θυρεοειδούς

    Μεταστατικοί όγκοι (καρκίνος νεφρού, καρκίνος μαστού, καρκίνος πνεύμονα)

    Επηρεάζονται το ενδοκρινολογικό και το μεταβολικό σύνδρομο. Η επίπτωση του είναι 0,0051/100.000. Συνήθως, παρατηρείται σε ηλικία άνω των 40 ετών. Οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από τους άνδρες σε αναλογία 2,6:1. Στα παιδιά περισσότερο από 60% των θυρεοειδικών όζων είναι κακοήθεις. Ο κίνδυνος κακοήθειας αυξάνει μετά την ηλικία των 60 ετών

    thyroid cancer 1

    Σημεία και συμπτώματα καρκίνου θυρεοειδούς

    Μη ευαίσθητη, σκληρή,, συμφυόμενη τραχηλική μάζα, αλλά μπορεί να είναι και μαλακές και σκληρές μάζες

    Βράγχος φωνής

    Δυσφαγία

    Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

    Δύσπνοια

    Παράγοντες κινδύνου καρκίνου θυρεοειδούς

    Ακτινοβόληση του τραχήλου (6-200rads), θηλώδες καρκίνωμα

    Ιωδοπενία, θυλακιώδες καρκίνωμα

    Σύνδρομο ΜΕΝ, μυελώδες καρκίνωμα

    Προηγηθείσα μη ολική θυρεοειδεκτομή για κακοήθεια, αναπλαστικό καρκίνωμα

    Το μυελώδες καρκίνωμα σχετίζεται με φαιοχρωματοκύττωμα, υπερπαραθυρεοειδισμό, γαγγλιονεύρωμα του γαστρικού σωλήνα και νευρώματα των βλεννωδών μεμβρανών

    Διαφορική διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Πολυοζώδης βρογχοκήλη

    Θυρεοειδικό αδένωμα

    Κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου

    Θυρεοειδίτιδα

    Θυρεοειδική κύστη

    Έκτοπος θυρεοειδής

    thyroid cancer 3

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας: Είναι, συνήθως, φυσιολογικές.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα

    Θηλώδες: ψαμμώδη σωμάτια και αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι 

    Ειδικές δοκιμασίες

    Καλσιτονίνη για μυελοειδές (φυσιολογικά<300pg/ml)

    Θυρεοσφαιρίνη, ως μετεγχειρητικός καρκινικός δείκτης

    Μοριακό Προφίλ Του Όγκου και η σύνθεση του DNA όγκου (διπλοειδές περιεχόμενο βελτιώνει την πρόγνωση)

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς: οι ψυχροί όζοι είναι περισσότερο ύποπτοι για κακοήθεια

    Υπέρηχος θυρεοειδούς (η συμπαγής μάζα είναι περισσότερο ύποπτη για κακοήθεια)

    Μαγνητική τομογραφία

    Λαρυγγοσκόπηση σε υποψία παράλυσης των φωνητικών χορδών

    Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Θηλώδες: Ψαμμώδη σωμάτια, αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι

    thyroid cancer 2

    Θεραπεία καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα: Λοβεκτομή με ισθμεκτομή ή ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Θυλακιώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα των κυττάρων του Hurthle: Ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Αναπλαστικό καρκίνωμα: Δυστυχώς, γίνεται επιθετική en block θυρεοειδεκτομή και απαιτείται τραχειοστομία. Πρέπει να αλλάξει αυτός ο χειρουργικός τρόπος αντιμετώπισης

    Αποφυγή ιωδοπενίας στη διατροφή. Πάντα να καταναλώνετε ιωδιούχο, ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φάρμακα για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Μετεγχειρητικά απαιτείται θεραπεία υποκατάστασης για να καταπιεσθούν τα επίπεδα TSH στον ορό: Λεβοθυροξίνη (Τ4) 100-200 mcg την ημέρα ή λιοθυρονίνη Τ3 50-100 mcg

    Τα κυριότερα φάρμακα με τα οποία αλληλεπιδρούν η λεβοθυροξίνη και η λιοθυρονίνη και δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί τους:

    Αμφεταμίνες

    Αντιπηκτικά

    Τρυκικλικά αντικαταθλιπτικά

    Αντιδιαβητικά φάρμακα

    Ασπιρίνη

    Βαρβιτουρικά

    Βήτα αδρενεργικοί αποκλειστές

    Χολεστυραμίνη

    Κολεστιπόλη

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Δακτυλίτιδα

    Εφεδρίνη

    Οιστρογόνα

    Μεθυλφαινιδάτη

    Φαινυντοϊνη κ.ά!!!

    thyroid cancer 5

    Παρακολούθηση του ασθενούς με καρκίνο θυρεοειδούς

    Γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς στις 6 εβδομάδες και χορήγηση I131 για κάθε ορατή πρόσληψη

    Στους 6 μήνες κι έπειτα κάθε χρόνο, ο ασθενής κάνει σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και ακτινογραφία θώρακος

    Για το θηλώδες και θυλακιώδες ελέγχονται τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης ετησίως

    Το σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης πρέπει να γίνονται με τον ασθενή σε υποθυρεοειδική κατάσταση, που επιτυγχάνεται με απόσυρση 6 εβδομάδων από τη λεβοθυροξίνη και 3 εβδομάδων από τη λιοθυρονίνη

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς!!!

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο!!!

    thyroid cancer 6

    Πρόληψη καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου ή διέγερσης με πενταγαστρίνη σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για σύνδρομο ΜΕΝ

    Πορεία και πρόγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα

    Συνολική θνησιμότητα 3-8%

    Θυλακιώδες καρκίνωμα

    Συνολική πενταετής επιβίωση 80%, δεκαετής επιβίωση 77%. Ιστολογικά μικροδιηθητικοί όγκοι έχουν ανάλογη πρόγνωση με το θηλώδες καρκίνωμα, ενώ μακροδιηθητικοί όγκοι έχουν πολύ χειρότερη πρόγνωση

    Καρκίνωμα κυττάρων Hurthle

    93% πενταετής επιβίωση και 83% συνολική επιβίωση. Σε μακροδιηθητικούς όγκους η επιβίωση είναι μικρότερη του 25%

    Μυελώδες καρκίνωμα

    Αν μη διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 90% και η δεκαετής επιβίωση 85%. Με διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 65% και η δεκαετής επιβίωση 40%

    Αναπλαστικό καρκίνωμα

    Δεν αναμένεται επιβίωση

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Καινοτομίες για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Τι είναι η υπασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Καλσιτονίνη

    Βιοδείκτες στην ογκολογία

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου