Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014 22:30

Μύξωμα καρδιάς

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Μύξωμα των κόλπων της καρδιάς

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το κολπικό μύξωμα, ICD-10 D21.9 είναι ένας καλοήθης όγκος της καρδιάς, που βρίσκεται συνήθως στο αριστερό ή δεξιό κόλπο στην καρδιά και αναπτύσσεται από το μεσοκολπικό διάφραγμα.

Η λέξη μύξωμα προέρχεται από την ελληνική «muxa», δηλαδή, βλέννα και είναι ένας όγκος του συνδετικού ιστού. Είναι η πιο συχνός πρωτοπαθής όγκος της καρδιάς σε ενήλικες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλες περιοχές. Είναι ένας ζελατινώδης όγκος που μπορεί να συνδέεται με ένα στενό μίσχο με το μεσοκολπικό διάφραγμα. Το μύξωμα έχει ακανόνιστη επιφάνεια και σχεδόν γεμίζει τον αριστερό κόλπο.


Θέση ανάπτυξης μυξώματος

Τα μυξώματα, συνήθως, βρίσκονται είτε στον αριστερό είτε στον δεξιό κόλπο της καρδιάς. Περίπου 86 τοις εκατό συμβαίνουν στον αριστερό κόλπο. Το μύξωμα συνδέεται με μίσχο με το μεσοκολπικό διάφραγμα. Η πιο συχνή θέση σύνδεσης είναι το ωοειδές τρήμα περιοχή του μεσοκολπικού διαφράγματος.

Το μύξωμα είναι ο πιο συχνός τύπος  πρωτοπαθούς όγκου της καρδιάς.


Επιδημιολογία

Ο όγκος προέρχεται από τα πολυδύναμα μεσεγχυματικά κύτταρα και μπορεί να προκαλέσει απόφραξη της βαλβίδας. Τα δεξιά κολπικά μυξώματα, μερικές φορές, σχετίζονται με στένωση τριγλώχινας και κολπική μαρμαρυγή.

Το μύξωμα είναι πιο συχνό σε γυναίκες. Περίπου το 10 % των μυξωμάτων είναι κληρονομικοί. Τα οικογενή μυξώματα έχουν την τάση να εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα μέρος της καρδιάς στον ίδιο χρόνο, και συχνά προκαλούν συμπτώματα σε νεαρότερη ηλικία από ό, τι τα άλλα μυξώματα.


Αιτίες μυξώματος

Οι περισσότερες περιπτώσεις κολπικών μυξωμάτων είναι σποραδικές, και η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη.
Το οικογενές κολπικό μύξωμα κληρονομείται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα τύπο.
Το  είναι γενετικά ετερογενές και προκαλείται από ένα ελάττωμα σε περισσότερα από ένα γονίδια. Εκτιμάται ότι αντιπροσωπεύει το 7% του συνόλου των κολπικών μυξωμάτων χωρίς καμία προτίμηση για την ηλικία ή το φύλο. Οι ανωμαλίες στο βραχύ σκέλος του χρωμοσώματος 2 (Carney) και το χρωμόσωμα 12 (Ki-ras ογκογονίδιο) είναι συχνά. Σε μια πρόσφατη έκθεση, μία μετάλλαξη μετατόπισης βρέθηκε στο εξόνιο 2 του γονιδίου του Carney- πρωτεϊνικής κινάσης Α ρυθμιστική υπομονάδα άλφα 1 (PRKAR1A).


Διάγνωση μυξώματος

Το κολπικό μύξωμα μπορεί να δημιουργήσει έναν επιπλέον καρδιακό ήχο, στην ακρόαση αμέσως μετά τον S2.

Στο υπερηχοκαρδιογράφημα καρδιάς, φαίνεται σαν εξωφυτική μάζα μάζα που είναι ετερογενής στην εμφάνιση.

Ένα μύξωμα του αριστερού κόλπου θα προκαλέσει μια αύξηση της πνευμονικής τριχοειδούς πίεσης ενσφήνωσης.

Τα μυξώματα δεξιού κόλπου παράγουν σπάνια συμπτώματα και για να παράγουν πρέπει να είναι τουλάχιστον 13 cm.

Οι εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Υπερηχοκαρδιογράφημα και Doppler μελέτη (έλεγχος αιμάτωσης)
  • Ακτινογραφία θώρακος
  • Αξονική τομογραφία του θώρακα
  • MRI καρδιάς
  • Αριστερή αγγειογραφία καρδιάς
  • Δεξιά καρδιακή αγγειογραφία
  • Το ΗΚΓ μπορεί να δείξει την κολπική μαρμαρυγή
  • Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να δείξουν αναιμία και αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια. Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) είναι, συνήθως, αυξημένη
  • Το διαοισοφαγικό υπερηχοκαρδιογράφημα επιβεβαιώνει τα ευρήματα

Διαφορική διάγνωση θα γίνει από άλλους καρδιακούς όγκους, όπως τα λιπώματα και ραβδομυώματα (και σπάνια τα τερατώματα). Αυτοί οι άλλοι όγκοι της καρδιάς, συνήθως, δεν είναι εξωφυτικοί, ωστόσο, είναι πιο πιθανό να έχουν διεισδύσει στο μυ της καρδιάς. Η καρδιακή απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) μπορεί να βοηθήσει στην μη επεμβατική διάγνωση καρδιακών όγκων. Ωστόσο, η διάγνωση, συνήθως, απαιτεί την ιστολογική εξέταση.


Συμπτώματα

Τα συμπτώματα που σχετίζονται με το καρδιακό μύξωμα, συνήθως, οφείλονται στην επίδραση της μάζας του όγκου, εμποδίζοντας την κανονική ροή του αίματος μέσα στους θαλάμους της καρδιάς. Επειδή τα εξωφυτικά μυξώματα είναι κινητά, τα συμπτώματα μπορεί να συμβαίνουν μόνο όταν ο ασθενής βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση.

Μερικά συμπτώματα του μυξώματος μπορεί να σχετίζονται με την απελευθέρωση της ιντερλευκίνης 6 (IL- 6) από το μύξωμα. Υψηλά επίπεδα της IL - 6 μπορεί να σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο εμβολής του μυξώματος.


Γενικά τα κύρια συμπτώματα του μυξώματος είναι:

  •     Δύσπνοια στην κόπωση
  •     Παροξυσμική νυκτερινή δύσπνοια
  •     Πυρετός
  •     Απώλεια βάρους και καχεξία
  •     Ζαλάδα ή συγκοπή (απώλεια συνείδησης )
  •     Αιμόπτυση
  •     Αιφνίδιος θάνατος
  •    Ταχυκαρδία (75 - 100/λεπτό)
  •     Πόνος στις αρθρώσεις
  •     Κυάνωση, ειδικά στα δάχτυλα (φαινόμενο Raynaud)
  •     Δάχτυλα που αλλάζουν χρώμα μετά από πίεση ή με το κρύο ή με το στρες
  •     Πληκτροδακτυλία, δηλ. διεύρυνση των δακτύλων
  •     Οίδημα σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος
  •     Πρωτοσυστολικό καρδιακό φύσημα

Τα συμπτώματα και τα σημεία των μυξωμάτων του αριστερού κόλπου, συχνά, μιμούνται τη στένωση μιτροειδούς.

Τα γενικά συμπτώματα μπορεί, επίσης, να μιμούνται εκείνα της λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας.


Θεραπεία μυξώματος

Τα μυξώματα, συνήθως, αφαιρούνται χειρουργικά. Ο χειρουργός αφαιρεί το μύξωμα, μαζί με τουλάχιστον 5 χιλιοστά μεσοκολπικό διάφραγμα, το οποίο μετά επισκευάζεται, χρησιμοποιώντας υλικό από το περικάρδιο. Μερικοί ασθενείς θα πρέπει, επίσης, να υποβληθούν σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας κατά τη διάρκεια της ίδιας χειρουργικής επέμβασης.

Τα μυξώματα μπορεί να υποτροπιάσουν εάν δεν αφαιρεθούν όλα τα κύτταρα του όγκου.


Πρόγνωση μυξώματος

Η εμβολή από κομμάτι του κολπικού μυξώματος είναι συχνή. Αν και το μύξωμα δεν είναι καρκίνος, οι επιπλοκές είναι συχνές. Χωρίς θεραπεία, ένα μύξωμα μπορεί να οδηγήσει σε εμβολή. Θραύσματα του μυξώματος μπορεί να κινηθούν προς τον εγκέφαλο, τα μάτια ή τα άκρα.

Εάν ο όγκος μεγαλώνει μέσα στην καρδιά, μπορεί να μπλοκάρει τη ροή του αίματος διαμέσου της μιτροειδούς βαλβίδας. Αυτό μπορεί να απαιτήσει επείγουσα επέμβαση για την πρόληψη του αιφνίδιου θανάτου.

Επιπλοκές

  • Αρρυθμίες
  • Πνευμονικό οίδημα
  • Περιφερική εμβολή
  • Μετάσταση του όγκου
  • Απόφραξη της μιτροειδούς βαλβίδας καρδιάς
  • Εγκεφαλικό
  • Ατρακτοειδή εγκεφαλικά ανευρύσματα

Ιδιαίτερα ευρήματα που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες

Η μάζα και το κολπικό διάφραγμα από την απεικόνιση Doppler, πολλές φορές, δείχνουν πλούσια αγγείωση. Αυτό υποδηλώνει αύξηση του αριθμού των αγγείων γύρω από την περιοχή του μυξώματος, με ακανόνιστα περιγράμματα, χοντρά τοιχώματα και ινώδη υπερπλασία.

Το εκτιμώμενο ποσοστό υποτροπής του μυξώματος είναι 2-3 %. Συνήθως, επανεμφανίζεται κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων ετών, αν και μπορεί να υποτροπιάσει μέσα σε λίγους μήνες μέχρι αρκετά χρόνια μετά τη χειρουργική αφαίρεση.  Σε αντίθεση με το πρωτοπαθές μύξωμα, το οποίο είναι πιο συχνό στις γυναίκες, η υποτροπή του όγκου φαίνεται να είναι πιο συχνή σε άνδρες.

Τέσσερις διαφορετικοί πιθανοί μηχανισμοί έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την υποτροπή: ανεπαρκής εκτομή, παντοδύναμη πολυκεντρικότητα,  κληρονομικότητα (οικογενής τύπος), και μεταστατική υποτροπή.

Υπάρχει κάποια ιστοπαθολογική ένδειξη για αύξηση της επιθετικότητας και κακοήθη συμπεριφορά σε μυξοσάρκωμα.

Ακόμα κι αν ο μηχανισμός της υποτροπής είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί σε μια τέτοια περίπτωση, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα να υπάρχει ένα οικογενειακό σύνδρομο. Η παρουσία των ταυτόχρονων καρδιακών βλαβών και κλινικά χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν ένα σύνδρομο (όπως υπέρχρωση, ενδοκρινολογική πάθηση, ή καλοήθεις όγκοι εξωκάρδιου συνδετικού ιστού) θα πρέπει να εγείρουν την υποψία της οικογενειακής μετάδοσης.

Σε περίπτωση που ένα ισχυρό αγγειογόνο δυναμικό καθοδηγείται από την απελευθέρωση VEGF από τα μακροφάγα και τα κύτταρα του όγκου, καθώς και την αυτοκρινή ενεργοποίηση των υποδοχέων του VEGF σε αυτά τα κύτταρα, έχει αποδειχθεί σε καρδιακό μύξωμα, ότι η ανώμαλη παροχή αίματος θα μπορούσε να είναι μια εξήγηση για την ογκογόνο συμπεριφορά τους.


Πρόληψη υποτροπών μυξώματος

Τα καρδιακά μυξώματα γενικά θεωρούνται καλοήθη, αλλά και κακοήθεις όγκοι έχουν αναφερθεί.

Ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF), ένας αγγειογενετικός παράγοντας, παίζει ένα ρόλο στην ανάπτυξη, την εξέλιξη και τη μετάσταση των συμπαγών όγκων και έχει αναφερθεί ότι η έκφραση του VEGF ρυθμίζεται αυξητικά στα καρδιακά μυξώματα που έχουν υψηλή πυκνότητα μικροαγγείων.

Ανοσοϊστοχημικές αναλύσεις αποκάλυψαν την παρουσία του VEGF και των υποδοχέων του, VEGFR- 1 (Flt- 1) και VEGFR - 2 (KDR/FLK-1), στο κυτταρόπλασμα των κυττάρων όγκου, με ένζυμο -συνδεδεμένη ανοσορροφητική δοκιμασία. Η έκφραση του VEGF , VEGFR- 1 και VEGFR- 2 mRNA ανιχνεύθηκε στις κυτταρικές γραμμές με ανάστροφη μεταγραφή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων, όπως προσδιορίζεται με την ενσωμάτωση θυμιδίνης ενισχύεται με την προσθήκη του VEGF με έναν δοσο- εξαρτώμενο τρόπο, και ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων αναστέλλεται με ένα δοσοεξαρτώμενο τρόπο με την προσθήκη ενός εξουδετερωτικού αντισώματος VEGF.

Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι τα καρδιακά κύτταρα μυξώματος διαθέτουν ένα VEGF- αυτοκρινές σύστημα, το οποίο θα μπορούσε να συμβάλλει στο κακόηθες δυναμικό των ιστολογικά καλόηθων μυξωμάτων μέσω της άμεσης διέγερσης της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων, καθώς και μέσω της επαγωγής της αγγειογένεσης.

Το μοριακό προφίλ του όκου μπορεί να αποδείξει την παρουσία του VEGF- αυτοκρινούς συστήματος και να δωθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Βιβλιογραφία

Sakamoto H1, Sakamaki T, Kanda T, Tsuchiya Y, Sato M, Sato H, Oyama Y, Sawada Y, Tamura J, Nagai R, Kurabayashi M.,Vascular endothelial growth factor is an autocrine growth factor for cardiac myxoma cells., Circ J. 2004 May;68(5):488-93.

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μυξώματος καρδιάς, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

www.emedi.gr

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 8955 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 08 Ιουνίου 2020 22:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη είναι η παραγωγή ινώδους στο αίμα που κυκλοφορεί, το οποίο εμφανίζεται σαν επιπλοκή της μαιευτικής (π.χ. πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα), των λοιμώξεων (ειδικά από Gram αρνητικά) και των κακοηθειών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Ομόζυγη έλλειψη πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Επίσταξη
    • Αιμορραγία από τα ούλα
    • Αιμορραγία από τους βλεννογόνους
    • Αιμόπτυση
    • Αιματέμεση 
    • Μητρορραγία
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές προσανατολισμού
    • Αίμα στα κόπρανα
    • Αιματουρία
    • Ολιγουρία
    • Πυρετός
    • Πετέχειες
    • Πορφύρα
    • Εκχυμώσεις 
    • Δερματικές αιμορραγικές νεκρώσεις
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι
    • Ταχύπνοια
    • Πλευριτικός ήχος τριβής
    • Αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 
    • Ανουρία
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Ληθαργικότητα
    • Περιφερική κυάνωση

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Διαταραχές πήξης λόγω διάχυτης ενεργοποίησης των αιμοστατικών μηχανισμών 
    • Μαιευτικές επιπλοκές 
    • Λοίμωξη
    • Νεοπλάσματα
    • Ενδαγγειακή αιμόλυση 
    • Αγγειακές διαταραχές, θρόμβωση
    • Δήγμα φιδιού 
    • Μαζική ιστική καταστροφή 
    • Τραύμα
    • Υποξία
    • Ηπατοπάθεια
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρεφών και ενηλίκων (ΣΑΔ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Κύηση
    • Χειρουργική προστάτη
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Μαζική ηπατική νέκρωση
    • Έλλειψη βιταμίνης Κ
    • Θρομβοκυτταροπενική πορφύρα 
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Υποκλοπή εξομονοφωσφορικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θρομβοκυτταροπενία 
    • Αύξηση χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης 
    • Αύξηση χρόνου προθρομβίνης 
    • Μείωση ινωδογόνου
    • Αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους
    • Μείωση αντιθρομβίνης ΙΙΙ
    • Αύξηση χρόνου ροής 
    • Σχιζοκυττάρωση
    • Αναιμία
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αύξηση γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH)
    • Αύξηση ΑΟΑ
    • Μείωση παράγοντα V
    • Μείωση ή αύξηση παράγοντα VIII
    • Μείωση παράγοντα X
    • Μείωση παράγοντα ΧΙΙΙ
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Αιματουρία
    • Θετική γουαϊάκη (Hemocult)
    • Μείωση πρωτεΐνης C

    Pathogenesis of DIC Disseminated intravascular coagulation

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα: αμφοτερόπλευρη πυλαία βαμβακοειδής σκίαση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θεραπεία υποκείμενης πάθησης π.χ. εκκένωση μήτρας σε περίπτωση προδρόμου πλακούντα, αντιβιοθεραπεία ευρέος φάσματος σε Gram αρνητική σηψαιμία
    • Αντικατάσταση απωλειών αίματος
    • Χορήγηση αιμοπεταλίων
    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
    • Κρυοϊζηματίνες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη) αν τα κλινικά ευρήματα υποδηλώνουν ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ποτέ σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τη σήψη 

    Αντενδείξεις: 

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Για διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που οφείλεται σε καρκίνο του προστάτη μπορεί να χορηγηθεί ηπαρίνη και αμινοκαπροϊκό οξύ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ

    Πολύ στενή μέχρι να σημειωθεί σημαντική βελτίωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    • Καταπληξία 
    • Καρδιακός επιπωματισμός 
    • Αιμοθώρακας 
    • Ενδοεγκεφαλικό αιμάτωμα
    • Γάγγραινα και απώλεια δακτύλων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Φτωχή πρόγνωση, η θνησιμότητα είναι περίπου 60%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα σχετιζόμενα με φλεβοθρόμβωση, θρομβωτικές εκβλαστήσεις στην αορτική βαλβίδα, αρτηριακή εμβολή, κεραυνοβόλος νεογνική πορφύρα (έλλειψη ομόζυγης πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Purpura and petechiae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    D-dimers

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Θρομβοπενία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα μαγειρικά έλαια

    Τα μαγειρικά έλαια

    • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    Το λάδι αυτό λαμβάνεται μόνο από την ελιά, τον καρπό του ελαιόδεντρου, χρησιμοποιώντας μόνο μηχανικά ή φυσικά μέσα, σε ιδιαίτερες θερμικές συνθήκες, οι οποίες δεν μεταβάλλουν με κανένα τρόπο το λάδι. Δεν έχει υποστεί καμία μεταχείριση, εκτός από πλύσιμο, καθίζηση, φυγοκέντρηση και φιλτράρισμα. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι μια εξαιρετική επιλογή για το αντιοξειδωτικό του περιεχόμενο, τα καλά λιπαρά του, που προστατεύουν την καρδιά ενώ η χρήση του συνδέεται με την πρόληψη του καρκίνου. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι η κορωνίδα του ελαίου ελιάς και αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 10% των ελαίων σε πολλές χώρες παραγωγής. Λόγω αυτών των πλεονεκτημάτων του, το ελαιόλαδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή κάθε φαγητού, όχι όμως για κάθε μέθοδο μαγειρέματος. Το χαμηλό σημείο καπνισμού του (η θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να αποικοδομείται και να απελευθερώνει βλαβερές ελεύθερες ρίζες) σημαίνει ότι δεν είναι πάντα το ιδανικό λάδι που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα - τουλάχιστον όχι το μαγείρεμα σε θερμοκρασίες πάνω από 191 βαθμούς κελσίου. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η οξείδωση ή αλλιώς το οξειδωτικό τάγγισμα αποτελεί μια από τις κυριότερες αλλοιώσεις που υφίστανται τα έλαια. Οι αλλαγές που προκαλούνται στα τρόφιμα από την οξείδωση περιλαμβάνουν απώλεια γεύσης και χρώματος, μείωση θρεπτικής αξίας και λειτουργικότητας καθώς και σχηματισμό βλαβερών για την υγεία των καταναλωτών, παραπροϊόντων. Όλα τα τρόφιμα που περιέχουν λιπίδια είναι επιρρεπή στην οξείδωση, αλλά περισσότερο επηρεάζονται τα τρόφιμα που είναι αφυδατωμένα και που εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως εκείνες του τηγανίσματος. Γι' αυτό το λόγο αποφύγετε το τηγάνισμα με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Γενικότερα, το τηγάνισμα δεν είναι υγιεινός τρόπος μαγειρέματος και πρέπει να το αποφεύγουμε. Αυξάνει τη συνολική ποσότητα λίπους στο φαγητό, γεγονός που προκαλεί επίσης αύξηση του αριθμού των θερμίδων. Επίσης, το τηγάνισμα οδηγεί στην απώλεια των βιταμινών B και C. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μπορείτε να το χρησιμοποιείτε ωμό σε σαλάτες, σε σούπες και βραστά, καθώς και για ντιπ. Να φυλάσσεται σε ένα αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    olive oil stock

    • Εξευγενισμένο ελαιόλαδο

    Το εξευγενισμένο ελαιόλαδο λαμβάνεται από μεθόδους ραφιναρίσματος σε παρθένα ελαιόλαδα, οι οποίες δεν προκαλούν αλλοιώσεις στην αρχική δομή των γλυκεριδίων. Έχει μια ελεύθερη οξύτητα, η οποία εκφράζεται ως ελαϊκό οξύ και δεν ξεπερνάει τα 0,3 γραμμάρια στα 100 γραμμάρια, καθώς και τα άλλα χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν σε ότι καθορίζεται για αυτήν την κατηγορία και στα συγκεκριμένα πρότυπα. Λαμβάνεται από εξευγενισμό παρθένων ελαιολάδων με μεγάλο βαθμό οξύτητας και/ή οργανοληπτικών ελαττωμάτων, τα οποία περιορίζονται μετά το ραφινάρισμα. Περισσότερο από το 50% των ελαιόλαδων που παράγονται στην περιοχή της Μεσογείου, είναι τέτοιας χαμηλής ποιότητας, που πρέπει να εξευγενιστούν έτσι ώστε να παραχθεί ένα εδώδιμο προϊόν.

    • Ελαφρύ ελαιόλαδο

    Ένα άγευστο και συχνά χαμηλής ποιότητας λάδι πωλείται ως ελαφρύ και μάλιστα σε προνομιακή τιμή. Ο ορισμός ελαφρύ αναφέρεται στην ουδέτερη γεύση και όχι στο θερμιδικό περιεχόμενο, καθώς όλα τα ελαιόλαδα έχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων. Το ελαφρύ ελαιόλαδο έχει πολύ υψηλότερο σημείο καπνισμού, περίπου 243 βαθμούς κελσίου. Επομένως είναι καλύτερο για μαγείρεμα υψηλής θερμοκρασίας, όπως το σοτάρισμα, το ψήσιμο και το ψήσιμο στη σχάρα. Φυλάσσεται σε αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    • Λάδι καρύδας

    Όπως τα περισσότερα άλλα έλαια, το έλαιο καρύδας διατίθεται σε δύο ποικιλίες: 1. εξευγενισμένη και 2. μη ραφιναρισμένη, επίσης γνωστή ως παρθένο έλαιο καρύδας. Το εξευγενισμένο λάδι καρύδας έχει σημείο καπνισμού 232 βαθμούς κελσίου. Λειτουργεί καλά για το σοτάρισμα ή το ψήσιμο και έχει μια ουδέτερη, ελαφριά γεύση καρύδας. Το παρθένο λάδι καρύδας, αντίθετα, προσφέρει μεγαλύτερη γεύση καρύδας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε θερμοκρασίες έως 177 βαθμούς κελσίου. Και οι δύο ποικιλίες είναι κατάλληλες για ψήσιμο στο φούρνο με αναλογία 1:1 με βούτυρο ή άλλα έλαια. Φυλάσσεται σε γυάλινο δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    6 benefits avocado oil

    • Λάδι αβοκάντο 

    Εάν γνωρίζετε ότι τα αβοκάντο είναι γεμάτα υγιεινά μονοακόρεστα λίπη, δεν θα εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι το λάδι τους είναι επίσης εξαιρετικά υγιεινό. Εκτός από τημ υψηλή του περιεκτικότητα σε αυτά τα καλά λιπαρά, το λάδι αβοκάντο διαθέτει το υψηλότερο γνωστό σημείο καπνισμού οποιουδήποτε φυτικού λαδιού (271 βαθμούς κελσίου για το εξευγενισμένο και έως 249 βαθμούς κελσίου για το μη ραφιναρισμένο). Αποτελεί ένα ιδανικό έλαιο για το τηγάνισμα, το μαγείρεμα, το ψήσιμο στο φούρνο και στη σχάρα. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος ή στο ψυγείο για καλύτερη συντήρηση.

    • Σησαμέλαιο

    Το σησαμέλαιο μπορεί να είναι ένα καλό λάδι που χρειάζεται ο καθένας στην κουζίνα του. Με πολλά μονοακόρεστα λίπη και αντιοξειδωτικά, ανταγωνίζεται το ελαιόλαδο ως μια υγιεινή επιλογή για το μαγείρεμα. Το σησαμέλαιο είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα που περιέχονται σε αφθονία στο σησαμέλαιο. Περιέχει τις φυσικές λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη που σε συνδυασμό με την βιταμίνη Ε (υπό την μορφή γ-τοκοφερόλης) παρέχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Οι λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη το προστατεύουν από το να οξειδώνεται γρήγορα. έτσι το σησαμέλαιο είναι ιδανικό για μαγειρική. Το σημείο καπνού του είναι από 177 βαθμούς κελσίου έως 204 βαθμούς κελσίου, το οποίο σημαίνει ότι θεωρείται ιδανικό για μαγείρεμα και όχι τηγάνισμα λόγω του ότι έχει χαμηλό σημείο καπνισμού και οξειδώνεται. Μπορείτε να το προσθέσετε ωμό στις σαλάτες, να μαρινάρετε, καθώς και ως καρύκευμα για προσθήκη γεύσης. Φυλάσσεται στο ψυγείο για καλύτερα αποτελέσματα

    • Ηλιέλαιο

    Συνήθως, εξάγεται από τους εξαιρετικά θρεπτικούς ηλιόσπορους. Οι σπόροι περιέχουν μια μεγάλη γκάμα θρεπτικών συστατικών, όπως σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Α, Ε, χολίνης και φολικού οξέος. Το ηλιέλαιο είναι διακριτικό λάδι με εξαιρετικά λεπτή γεύση και έχει αντοχή στη θερμότητα. Το σημείο καπνισμού του ηλιελαίου είναι σχετικά υψηλό, καθιστώντας το ευνοϊκό για το σοτάρισμα και το τηγάνισμα. Επιπλέον, δεν επιβάλλει τη δική του γεύση στα τρόφιμα. Το ηλιέλαιο, ως ένα από τα εξαιρετικά επιθυμητά μαγειρικά έλαια, έχει προσελκύσει μεγάλη προσοχή από διάφορες ομάδες εμπειρογνωμόνων στον τομέα της υγείας. Πολλοί γνωστοί οργανισμοί υγείας και εξειδικευμένοι γιατροί προτείνουν τη χρήση ηλιελαίου ως υγιεινό λίπος, υποστηρίζοντας ότι αποδίδει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας προστασίας από τη χοληστερόλη, βελτίωσης του δέρματος, μείωσης της φλεγμονής κ.α. Το ραφιναρισμένο ηλιέλαιο, αν και πιο σταθερό σε υψηλότερες θερμοκρασίες μαγειρέματος, στερείται των πολυφαινολών και της βιταμίνης Ε που διαθέτει ο μη επεξεργασμένος ανταγωνιστής του. Η υδρογόνωση χρησιμοποιείται συνήθως από τους περισσότερους κατασκευαστές για να σταθεροποιήσει περαιτέρω το λάδι. Είτε υδρογονωμένα είτε ημιυδρογονωμένα έλαια. Οι περισσότερες χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις αποδίδονται σε αυτά τα trans-λιπαρά.

    bj6jkc6d6v 5ef9703e314c6

    • Αραχιδέλαιο

    Το Αραχιδέλαιο ή Φυστικέλαιο (Peanut Oil) προκύπτει από την επεξεργασία των καρπών του φυτού Arachis Hypogaea, το οποίο προέρχεται από την Κεντρική Αμερική. Πρόκειται για εγκεκριμένο προϊόν από το FDA στις ΗΠΑ, κατέχοντας εξαιρετική θέση στην κορυφή της πυραμίδας μαζί με το ελαιόλαδο, καθώς θεωρείται πως προλαμβάνει καρδιαγγειακές παθήσεις και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, ενώ παράλληλα βοηθάει στην απώλεια βάρους. Το αραχιδέλαιο χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική, κυρίως στη ταϊλανδέζικη, κινέζικη και άλλη ασιατική κουζίνα. Το ραφιναρισμένο αραχιδέλαιο διαθέτει υψηλό σημείο καπνού 232 βαθμούς κελσίου, και για το λόγο αυτό είναι εξαιρετικά ευνοϊκό για τηγάνισμα υψηλής θερμοκρασίας. Λειτουργεί, επίσης, καλά στο τηγάνισμα μεγάλων μερίδων, γ' αυτό η βιομηχανία τροφίμων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε είδη, όπως τηγανητές πατάτες και τηγανητό κοτόπουλο. Το παρθένο αραχιδέλαιο, αντίθετα, έχει χαμηλό σημείο καπνισμού (160 βαθμούς κελσίου), και είναι ιδανικό για να το προσθέσετε σε σάλτσες ή μαρινάδες για επιπλέον γεύση. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0d88764fd3acdd96563850d0ea93e752

    Διαβάστε, επίσης,

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Τα φυτικά έλαια είναι ανθυγιεινά

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Λάδι κανόλας για να εξαφανίσετε το λίπος στην κοιλιά

    Είναι υγιεινές οι μαργαρίνες;

    Τα μη φυσικά τρόφιμα και ροφήματα

    Τροφές που δεν πρέπει να τρώτε όταν πονάτε

    Τα μεταλλαγμένα προϊόντα που εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση

    Γιατί πρέπει να απαγορευτούν τα μεταλλαγμένα

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Διαταραχές της στύσης Διαταραχές της στύσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις διαταραχές της στύσης

    Οι διαταραχές στύσης αφορούν το μέγεθος, τη σκληρότητα του πέους ή τη διάρκεια της στύσης που δεν προκαλούν ικανοποίηση. Η σεξουαλική δυσλειτουργία στον άνδρα, περιλαμβάνει ένα μεγαλύτερο αριθμό ενοχλημάτων και διαταραχών της διέγερσης, της επιθυμίας, του οργανισμού, της αισθητικότητας και της επικοινωνίας. Παροδική ανικανότητα εμφανίζεται στους μισούς, περίπου, ενηλίκους άνδρες και δε θεωρείται δυσλειτουργία. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Σπάνια σχετίζεται με χρωμοσωμιακές διαταραχές

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Οι ασθενείς με ψυχολογικά, φυλετικά και πρωτοπαθή οργανικά προβλήματα αναζητούν ιατρική βοήθεια, συνήθως, μεταξύ της εφηβείας και της 3ης δεκαετίας της ζωής 
    • Οι ασθενείς με προβλήματα επικοινωνίας που, όμως, ανησυχούν, κυρίως, για οργανικές διαταραχές, αναζητούν βοήθεια στην 6η δεκαετία της ζωής τους 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Ελάττωση του μεγέθους της στύσης και της σκληρότητας
    • Αδυναμία διατήρησης της στύσης 
    • Αδυναμία επίτευξης στύσης 
    • Ελάττωση των τριχών του σώματος 
    • Διόγκωση του θυροειδούς 
    • Γυναικομαστία 
    • Ατροφία ή απουσία όρχεων 
    • Δυσμορφία πέους 
    • Περιφερική αγγειοπάθεια 
    • Νευροπάθεια 

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Ενδοκρινικά 
    • Νευρολογικά 
    • Αγγειακά 
    • Φάρμακα
    • Ψυχολογικά
    • Ανατομικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Προηγούμενη χειρουργική επέμβαση στην πύελο
    • Χρήση φαρμάκων 

    Disfuncion erectil

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Ενδοκρινολογικές διαταραχές:

    • Χαμηλά ή υψηλά επίπεδα θυροξίνης
    • Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης 
    • Υψηλά επίπεδα προλακτίνης 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Αποτέλεσμα υψηλών επιπέδων οιστρογόνων 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ανεπάρκεια ψευδαργύρου 

    Νευρολογικές διαταραχές:

    • Κεντρικές 
    • Νωτιαίου μυελού
    • Περιφερικές 

    Αγγειακές διαταραχές:

    • Αρτηριακή ανεπάρκεια 
    • Ανεπάρκεια σηραγγωδών σωμάτων 
    • Φλεβική ανεπάρκεια 

    Φάρμακα:

    • Διάφορα, όπως, β-αναστολείς, θειαζίδες

    Ψυχολογικές διαταραχές:

    • Κατάθλιψη 
    • Σχιζοφρένεια
    • Διαταραχές επικοινωνίας 
    • Διαταραχές προσωπικότητας 
    • Άγχος

    Ανατομικές διαταραχές:

    • Μικρόφαλος
    • Γρύπωση του πέους και νόσος Peyronie
    • Ουλές των σηραγγωδών σωμάτων 
    • Φίμωση
    • Υποσπαδίας 
    • Επακόλουθο χειρουργικής επέμβασης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Γενική εξέταση αίματος 
    • Γλυκόζη 
    • Κ+
    • Na+
    • Πρωτεΐνες 
    • Ουρία/Κρεατινίνη
    • TSH
    • Προλακτίνη
    • Τεστοστερόνη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Οι περισσότεροι άνδρες ηλικίας 55 ετών θα έχουν κάποιο παράγοντα κινδύνου ή κάποια εξέταση παθολογική, χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητα το αίτιο της ανικανότητας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Μέτρηση του ψευδαργύρου στα ούρα 24ώρου
    • Σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά των ραχιαίων νεύρων του πέους
    • Προκλητή απάντηση του ιερού νεύρου
    • Πεϊκή - βραχιόνια αρτηριακή πίεση 
    • Αορτόγραμμα 
    • Εκλεκτική αγγειογραφία του αιδοιϊκού πλέγματος 
    • Δυναμική υπερηχογραφία των σηραγγωδών σωμάτων 
    • Δοκιμασία νυκτερινής διόγκωσης του πέους 
    • Αρτηριακή πίεση του πέους

    rp014 erectile dysfunction img1 au v2.large

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Doppler, αγγειογραφία, υπερηχογραφία των σηραγγωδών σωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Επειδή οι διαταραχές της στύσης είναι πολυπαραγοντικές, εκτίμηση από γενικό ιατρό εκτός νοσοκομείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Η πρώιμη χρήση πεϊκών προσθετικών αποθαρρύνεται τα τελευταία χρόνια λόγω της επιτυχίας μεθόδων, όπως οι στυτικές συσκευές κενού, η εντοπισμένη στο αίσθημα θεραπεία και η θεραπεία με ενέσεις 
    • Βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων 
    • Ελάττωση της πίεσης για επίτευξη "καλών επιδόσεων"
    • Θεραπεία εντοπισμένη στο αίσθημα 
    • Δοκιμάστε τις στυτικές συσκευές κενού 
    • Η συνδρομή ψυχιάτρων, ψυχολόγων, σεξολόγων, αγγειοχειρουργών, μπορεί να καταστεί απαραίτητη για περιπτώσεις ανθεκτικές στη θεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Κανένας περιορισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη, αν υπάρχει

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Αν υπάρχει υπογοναδισμός, 200 mg τεστοστερόνης, ΕΜ κάθε δύο εβδομάδες
    • Αν υπάρχει υπερπρολακτιναιμία, βρωμοκρυπτίνη 1,5 mg δύο φορές την ημέρα μέχρι και 40 mg/ημέρα

    Για την πρόκληση στύσης:

    • Ενδοσηραγγώδης έγχυση διαλύματος φαιντολαμίνης (0,5-1,0 mg) και παραβερίνης (30 mg ανά ml, ξεκινώντας από 0,1 ml), ή 
    • Alprostadil 10-20 mgc/ml

    Αντενδείξεις: 

    • Οι ενέσεις θα πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με αιμορραγικές διαταραχές 
    • Αποφυγή χορήγησης ουσιών σε ασθενείς με γνωστή αλλεργία σε αυτές 

    Προφυλάξεις: 

    • Όταν χορηγείται τεστοστερόνη, προσοχή για επίσχεση ούρων, ακμή, κατακράτηση νατρίου και γυναικομαστία
    • Σε χρήση βρωμοκρυπτίνης, προσοχή για τυχόν εμφάνιση αυτοπεριοριζόμενης ναυτίας, εμέτων
    • Σε θεραπεία με ενέσεις, προσοχή για εμφάνιση πριαπισμού, ίνωσης, υπότασης και ναυτίας 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Η χρήση της στυτικής συσκευής κενού να προηγείται της θεραπείας με ενέσεις

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    Συνάντηση με τον ασθενή και, αν είναι δυνατό, με τον ερωτικό του σύντροφο, όταν αυτό απαιτείται από την αιτία, τη θεραπεία και την ανταπόκριση σ' αυτήν 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εφ' όσον η ανικανότητα είναι πολυπαραγοντική νόσος, η συνδρομή ειδικού σεξολόγου ή θεραπευτή ζευγαριών μπορεί να επιταχύνει τη θεραπεία και να προλάβει μελλοντικά προβλήματα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

    • Δεδομένου ότι στην πλειονότητα των ασθενών οι διαταραχές της στύσης δεν οφείλονται σε κάποιο συγκεκριμένο αίτιο, η χρήση των στυτικών συσκευών κενού, της θεραπείας με ενέσεις και των πεϊκών προσθετικών έχει βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα
    • Αναμείνατε αποτυχία της στυτικής συσκευής κενού στο 20%, υψηλό ποσοστό εγκατάλειψης της θεραπείας με ενέσεις και ποσοστό 10-30% αποχώρησης από τη χρησιμοποίηση πεϊκών προσθετικών 
    • Αυτόματη υποστροφή των ενοχλημάτων στο 15% περίπου 

    ΔΙΑΦΟΡΑ 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η πάροδος της ηλικίας, δεν αποτελεί από μόνη της αιτία ανικανότητας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    ED900x500

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    Επιδιδυμίτιδα

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Μια πλήρης ανάλυση του θρεπτικού περιεχομένου του σπέρματος

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Το σπέρμα έχει πολλές ιδιότητες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Το αίμα στο σπέρμα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Όρχεις

    Στείρωση

    Γιατί οι όρχεις γίνονται μπλε

    Θεραπεία της προστατίτιδας με προστατικό άρμεγμα

    Προστατίτιδα

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Επιμήκυνση πέους με ασκήσεις Kegel

    Ψυχογενής έλλειψη εκσπερμάτισης

    Βελτιώστε τις σεξουαλικές σας επιδόσεις με τη γιόγκα

    Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

    Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

    Σε μόνιμη στύση

    Θεραπεία της νόσου Peyronie με ένζυμα

    Η ανατομία μιας στύσης

    Συμβουλές για καλή στύση

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τρίβολο

    Λάδι για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Ασκήσεις για καλύτερο σεξ

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Φάρμακα που προκαλούν στυτική δυσλειτουργία

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Ανδρόπαυση και καρδιολογικά προβλήματα

    Κρουστικά κύματα για να αποκαταστήσετε τη στύση σας

    Βότανο για βελτίωση της σεξουαλικής υγείας των ανδρών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Πεϊκές προθέσεις

    Η κλιμακτήριος στους άντρες

    Σεξουαλικό τονωτικό

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Σε μόνιμη στύση

    Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

    Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    Epimedium για έντονη ερωτική επιθυμία

    Βότανο για άμεση και σκληρή στύση

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Lycopodium Clavatum

    Το σεξ γυμνάζει την καρδιά

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Άγχος επίδοσης και στύση

    Καρκίνος παχέος εντέρου και στύση

    Πώς οι άντρες μπορούν να ενισχύσουν την σεξουαλικότητά τους

    Οι βιταμίνες για την ανδρική ανικανότητα

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Μέθοδος βελτίωσης της σεξουαλικής υγείας στους άνδρες

    Νόσος Peyronie

    Γιατί όσοι έχουν ψηλή πίεση πρέπει να κάνουν πολύ σεξ

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Σύγκριση αφροδισιακών

    Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Η Ροντιόλα είναι φάρμακο για την κατάθλιψη

    Rhodiola

    www.emedi.gr

     

  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια χρόνια αιμοσφαιρινοπάθεια γενετικά μεταβιβαζόμενη, χαρακτηριζόμενη από μετρίως σοβαρή χρόνια αιμολυτική αναιμία, περιοδικά οξέα επεισόδια επώδυνων "κρίσεων" και αυξημένη ευπάθεια σε παρεμπίπτουσες νόσους, κυρίως, στρεπτοκοκκική πνευμονία. Η ετερόζυγη κατάσταση (Hb A/S) ονομάζεται στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και είναι, συνήθως, ασυμπτωματική, χωρίς αναιμία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό/Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματική στους πρώτους μήνες της ζωής 
    • Μετά τους 6 πρώτους μήνες ζωής, τα πρώιμα συμπτώματα είναι ωχρότητα και συμμετρικό επώδυνο οίδημα των χεριών και των ποδιών (σύνδρομο χεριών - ποδιών)
    • Χρόνια αιμολυτική αναιμία
    • Επώδυνες "κρίσεις" στα οστά, αρθρώσεις, κοιλία, πλάτη και σπλάχνα
    • Υπίκτερος
    • Αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις κυρίως πνευμονοκοκκική σήψη και οστεομυελίτιδα από σαλμονέλλα
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Καθυστερημένη σωματική/σεξουαλική ωρίμανση κυρίως στα αγόρια
    • Πολυσυστηματικές επιπλοκές, κυρίως, στην όψιμη παιδική ηλικία και στην εφηβεία

    ΑΙΤΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε μοριακό επίπεδο: Η Hb S παράγεται από την αντικατάσταση της βαλίνης από το γλουταμινικό οξύ στο 6ο αμινοξύ της β-αλυσίδας του μορίου της αιμοσφαιρίνης. Όταν αποξυγονώνεται, η Hb S πολυμερίζεται και σχηματίζει μακριές ράβδους (ραβδία) (ρίζες μπαμπού), οι οποίες μεταβάλλουν το σχήμα του ερυθρού αιμοσφαιρίου από αμφίκοιλο σε δρεπανιού
    • Σε κυτταρικό επίπεδο: Τα δρεπανοκύτταρα είναι άκαμπτα περίεργου σχήματος και η κυτταρική ακαμψία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα αίματος, στάση και μηχανική έμφραξη των μικρών αρτηριολίων και τριχοειδών, που οδηγεί σε περιφερική ισχαιμία. Τα δρεπανοκύτταρα είναι επίσης περισσότερο εύθραυστα από το κανονικό και οδηγούν σε αιμόλυση του αίματος και καταστροφή του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος
    • Σε κλινικό επίπεδο: Χρόνια αναιμία, μια ποικιλία "κρίσεων" λοιμώξεις
    1. Εμφρακτικές κρίσεις (επώδυνες κρίσεις): περισσότερο συνήθεις, ο πόνος προέρχεται από τη νέκρωση των ιστών δευτεροπαθώς σε αγγειακό έμφρακτο και υποξία των ιστών. Προοδευτική ανεπάρκεια οργάνων και οξεία καταστροφή ιστών προκύπτει από επαναλαμβανόμενα επεισόδια αγγειακών εμφράκτων 
    2. Απλαστική κρίση: Προσωρινή καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών από σοβαρή λοίμωξη 
    3. Αιμολυτική κρίση: Αυξημένη αιμόλυση, αυξημένη ευθραστότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων ή/και μειωμένος χρόνος ζωής αιμοσφαιρίνης 
    4. Κρίσεις εγκλωβισμού: Σπληνική κατακράτηση αίματος (μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά)
    5. Ευπάθεια στις λοιμώξεις: Διαταραχή/απουσία σπληνικής λειτουργίας, ελάττωμα στην εναλλακτική οδό ενεργοποίησης του συμπληρώματος

    Sickle Cell Anemia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εμφρακτική κρίση:

    • Υποξία
    • Αφυδάτωση
    • Λοίμωξη
    • Πυρετός
    • Οξείδωση
    • Κρύο
    • Αναισθησία 
    • Επίπονη φυσική άσκηση

    Απλαστική κρίση:

    • Σοβαρές λοιμώξεις
    • Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Αιμολυτική κρίση:

    • Οξεία βακτηριακή λοίμωξη
    • Έκθεση σε οξειδωτικά φάρμακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αναιμία: Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, π.χ. αιμοσφαιρινοπάθεια Hb SC, αιμοσφαιρινοπάθεια Hb C, δρεπανοκυτταρική β-θαλασσαιμία (μικροδρεπανοκυτταρική)
    • Επώδυνες κρίσεις: Άλλες αιτίες οξέος πόνου στα οστά στις αρθρώσεις και στην κοιλία. Αναζητήστε λοιμώξεις και άλλες αιτίες καθίζησης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης: κυριαρχεί Hb S, ποικίλο ποσό Hb F, όχι Hb Α (σε στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας υπάρχουν και Hb Α και Hb S)
    • Δοκιμασίες ανίχνευσης: δοκιμασία αναγωγής μεταθειώδους νατρίου (δοκιμασία δρεπάνωσης), δοκιμασία "Sickledex"
    • Αναιμία: αιμοσφαιρίνη περίπου 8 gr/dl ερυθροκυτταρικοί δείκτες συνήθως φυσιολογικοί αλλά MCV > 75
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση 10-20%
    • Λευκοκυττάρωση: ουδετερόφιλα φυσιολογικά σε απουσία λοίμωξης 
    • Θρομβοκυττάρωση 
    • Περιφερικό επίχρισμα (πλακάκι): λίγα δρεπανοερυθροκύτταρα, πολυχρωματοφιλία, εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Χολερυθρίνη ορού: ελαφρά αυξημένη (2-4 mg/dl) υψηλό ουροχολινογόνο ούρων/κοπράνων 
    • ΤΚΕ: χαμηλή 
    • LDH ορού: υψηλή 
    • Δεν υπάρχει απτοσφαιρίνη

    Doctors Explain the Causes and Signs of Sickle Cell Anemia 1600x900

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Λοίμωξη
    • Άλλες αναιμίες (π.χ. έλλειψη σιδήρου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ποικίλουν εξαρτώμενα από τον τύπο
    • Υποξία/έμφρακτο σε ποικίλα όργανα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα οστών (για αποκλεισμό οστεομυελίτιδα)
    • ΑΤ/ΜΤ (για αποκλεισμό αγγειακού επεισοδίου)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση της ανάπτυξης τακτικές ανοσοποιήσεις και εμβόλιο για πνευμονιόκοκκο, έλεγχο όρασης, ακοής και τακτική οδοντιατρική φροντίδα
    • Απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για τις περισσότερες κρίσεις και επιπλοκές

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Λοιμώξεις/πυρετός - άμεση θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Ελαχιστοποίηση των παραγόντων που ευνοούν τη δρεπάνωση 
    • Επώδυνες κρίσεις - ενυδάτωση (2 Χ υγρά συντήρησης), αναλγητικά (ναρκωτικά και μη ναρκωτικά)
    • Απαιτείται μετάγγιση στις απλαστικές κρίσεις, στις σοβαρές επιπλοκές (π.χ. αγγειακά επεισόδια καρδιάς - εγκεφάλου πριν το χειρουργείο και σε υποτροπιάζουσες επώδυνες κρίσεις που εξασθενίζουν τον άρρωστο)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Κλινήρης στις κρίσεις, αλλιώς επίπεδο δραστηριότητας όσο είναι ανεκτό 
    • Η δραστηριότητα μπορεί να είναι κάπως περιορισμένη εξαιτίας της χρόνιας αναιμίας και της φτωχής μυϊκής ανάπτυξης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλά ισορροπημένη δίαιτα με συμπλήρωμα φυλλικού οξέος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Οδηγίες για άμεση αντιμετώπιση του πυρετού, των λοιμώξεων, του πόνου και ειδικών επιπλοκών πρέπει να ανακεφαλαιώνονται σε κάθε επίσκεψη 
    • Ζωτική σημασία της διατήρησης καλής ενυδάτωσης 
    • Διδάξτε πρώιμη αναγνώριση των πιθανών επιπλοκών, κυρίως εκπαίδευση σχετικά με τον πριαπισμό
    • Γενετική συμβουλή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Επώδυνες κρίσεις (ελαφρές - εξωνοσοκομειακός ασθενής) - ναρκωτικά παρεντερικά (μορφίνη, Demerol) σε καθορισμένο πρόγραμμα, σταδιακά χαμηλότερη δόση και αντικατάσταση με φάρμακα από το στόμα το συντομότερο δυνατό (ακαιταμινοφαίνη/κωδεΐνη, ιβουπροφένη). Διορθώστε την αφυδάτωση και οξείδωση 
    • Λοιμώξεις - πριν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών, δώστε αντιβιοτικά που καλύπτουν τον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο ινφλουέντσας
    • Πενικιλλίνη προφυλακτικά - είναι αμφιλεγόμενη, αλλά συχνά συνιστάται

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τις υψηλές δόσεις οιστρογονικών αντισυλληπτικών από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Η συχνότητα καθορίζεται από τον αριθμό/σοβαρότητα των κρίσεων και των επιπλοκών 
    • Πρώιμη αναγνώριση, πρώιμη θεραπεία των λοιμώξεων. Γονείς/ασθενείς πρέπει να έχουν, οδηγία, ότι θερμοκρασία 101 βαθμών F ή περισσότερο απαιτεί άμεση ιατρική προσοχή 
    • Όλοι οι εμπύρετοι ασθενείς απαιτούν καλλιέργειες (αίματος/ούρων), ακτινογραφία θώρακος, γενική αίματος/Δικτυοερυθροκύτταρα
    • Σε ασθενείς που υφίστανται χρόνιες μεταγγίσεις εξετάστε για ηπατίτιδα και αιμοσιδήρωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε καταστάσεις που επιταχύνουν τη δρεπάνωση (υποξία, αφυδάτωση, κρύο, λοίμωξη, πυρετό, οξείδωση, αναισθησία) 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Οστικό έμφρακτο 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με νευρολογικό υπόλειμμα
    • Καρδιακή διόγκωση 
    • Χολολιθίαση/μη φυσιολογική λειτουργία ήπατος 
    • Άτονα έλκη ποδιών 
    • Πριαπισμός 
    • Αιματουρία/Υποσθενουρία
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Οξύ θωρακικό σύνδρομο (λοίμωξη ή εμβολή) που οδηγεί σε χρόνια πνευμονοπάθεια 
    • Λοιμώξεις (πνευμονία, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, πυελονεφρίτιδα με αυξημένη πιθανότητα σηψαιμίας σε καθεμία από τις παραπάνω)
    • Αιμοσιδήρωση δευτεροπαθής (2%) σε πολλαπλές μεταγγίσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η αναιμία είναι εφ' όρου ζωής. Στη 2η δεκαετία οι κρίσεις ελαττώνονται, αλλά οι επιπλοκές είναι συχνότερες. Μερικοί ασθενείς πεθαίνουν από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή σήψη. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν έως την πρώιμη μέση ηλικία, λίγοι ζουν περισσότερο από 50 έτη. Συνήθη αίτια θανάτου είναι οι λοιμώξεις, η θρόμβωση, η πνευμονική εμβολή ή η νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις χρόνιας νόσου, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και εξάρτηση. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλή, καθοδήγηση και/ή επαγγελματική εκπαίδευση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Κρίσεις εγκλωβισμού και σύνδρομο χεριού - ποδιού βρίσκονται μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά
    • Λειτουργική ασπληνία στην όψιμη παιδική ηλικία

    Εφηβεία/νεαροί ενήλικες:

    • Η συχνότητα επιπλοκών και δευτεροπαθών καταστροφών οργάνων/ιστών αυξάνουν με την ηλικία
    • Ψυχολογικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων εικόνας σώματος και σεξουαλικής ταυτότητας, διακεκομμένης σχολικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, περιορισμός δραστηριοτήτων, στίγμα χρόνιας νόσου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβος για το μέλλον  

    Κύηση:

    • Συνήθως επιλεγμένη και υψηλού κινδύνου, κυρίως στο 3ο τρίμηνο και τον τοκετό 
    • Οι επιπλοκές συμπεριλαμβάνουν αυξημένο αριθμό/σοβαρότητα κρίσεων, τοξιναιμία, λοίμωξη, πνευμονικό έμφρακτο, φλεβίτιδα
    • Εμβρυϊκή θνησιμότητα 35-40%, αποβολές/θνησιγενή, προωρότητα
    • Προφυλακτική μερική αφαιμαξομετάγγιση στο 3ο τρίμηνο ελαττώνει τη μητρική νοσηρότητα και την εμβρυϊκή θνησιμότητα

    Risk Factors for Sickle Cell Anemia 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr