Τρίτη, 08 Οκτωβρίου 2013 08:34

Bypass

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
H αορτοστεφανιαία παράκαμψη
Aορτοστεφανιαία παράκαμψη ή bypass είναι μια επέμβαση, η οποία βοηθάει στη βελτίωση της ροής του αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς στα άτομα με σοβαρή στεφανιαία νόσο.
Η αορτοστεφανιαία παράκαμψη είναι η χειρουργική αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου και διενεργείται από εξειδικευμένους χειρουργούς, τους καρδιοχειρουργούς.
Κατά την αορτοστεφανιαία παράκαμψη λαμβάνονται, αναλόγως του αριθμού των πασχόντων στεφανιαίων αρτηριών και των στενώσεων αυτών, υγιείς αρτηρίες (π.χ. αριστερή και δεξιά έσω μαστική αρτηρία, κερκιδικές αρτηρίες κ.λ.π) ή και φλέβες από ένα άλλο μέρος του σώματος και συνδέονται (αναστομώνονται) με τις γηγενείς αρτηρίες της καρδιάς μετά το σημείο της στένωσης. Με αυτό τον τρόπο τα αρτηριακά ή φλεβικά μοσχεύματα «παρακάμπτουν» τις στενώσεις των γηγενών στεφανιαίων αρτηριών, βελτιώνουν την ροή του αίματος και παρέχουν πλούσιο σε οξυγόνο αίμα στον καρδιακό μυ.
Η κλασσική αορτοστεφανιαία παράκαμψη διενεργείται μετά από τομή και διάνοιξη του στέρνου. Αρχικά χορηγούνται φάρμακα για να σταματήσει η λειτουργία της καρδιάς. Για την διατήρηση της ροής οξυγονωμένου αίματος στους ιστούς του σώματος χρησιμοποιείται ένα μηχάνημα εξωσωματικής κυκλοφορίας. Αυτό επιτρέπει στον καρδιοχειρουργό να χειρουργήσει μια ακίνητη καρδιά. Μετά το πέρας της επέμβασης, η καρδιά αρχίζει να ξαναλειτουργεί μετά από την χορήγηση ηλεκτρικών σοκ.
Η χωρίς εξωσωματική κυκλοφορία αορτοστεφανιαία παράκαμψη γίνεται και αυτή με διάνοιξη του στέρνου. Η διαφορά με την κλασσική αορτοστεφανιαία παράκαμψη είναι ότι η καρδιά δεν σταματάει και γι αυτό δεν χρησιμοποιείται μηχάνημα εξωσωματικής κυκλοφορίας. Δηλαδή, η επέμβαση γίνεται με πάλλουσα καρδιά. Αυτού του είδους η αορτοστεφανιαία παράκαμψη μπορεί να έχει λιγότερες επιπλοκές, λόγω της αποφυγής του μηχανήματος της εξωσωματικής κυκλοφορίας και μπορεί να οδηγήσει σε συντόμευση του χρόνου ανάρρωσης.
Η αορτοστεφανιαία παράκαμψη διαμέσου μικρών θωρακικών τομών διενεργείται πάλι με πάλλουσα καρδιά. Σε αυτή, όμως την περίπτωση δεν γίνεται μεγάλη στερνοτομή και διάνοιξη του θώρακα, αλλά μικρές τομές στην αριστερή πλευρά του στέρνου, ανάμεσα στις πλευρές. Αυτού του είδους η επέμβαση ενδείκνυται κυρίως για την αντιμετώπιση στενώσεων στην κεντρική αρτηρία της καρδιάς στον πρόσθιο κατιόντα, ενώ δεν είναι εφικτή, όταν πάσχουν και οι τρεις αρτηρίες της καρδιάς. Η αορτοστεφανιαία παράκαμψη διαμέσου μικρών θωρακικών τομών είναι μια σχετικά νέα καρδιοχειρουργική τεχνική και χρησιμοποιείται λιγότερα συχνά σε σχέση με τις άλλες δύο.
Η αορτοστεφανιαία παράκαμψη γίνεται με γενική αναισθησία και με τις σύγχρονες τεχνικές έχει σε μεγάλο βαθμό άριστα αποτελέσματα με συνέπεια να μειώνονται σημαντικά τα συμπτώματα, ο κίνδυνος μελλοντικών δυσμενών καρδιακών συμβάντων και η πιθανότητα θανάτου.
Οι επιπλοκές είναι σπάνιες και περιλαμβάνουν την μόλυνση στο σημείο τομής του θώρακα, την αιμορραγία, τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις από την αναισθησία, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, την εκδήλωση νέου εμφράγματος και τον θάνατο.
Παρακολούθηση του ασθενούς εντός και εκτός νοσοκομείου 
Μετά την εγχείρηση ο άρρωστος παραμένει περίπου επί 2 ημέρες στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης και στη συνέχεια σε θάλαμο για άλλες 6-8 ημέρες.
Προ της εξόδου από το νοσοκομείο πρέπει να υπάρχει μια ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, εξέταση αίματος για ηλεκτρολύτες, αιματοκρίτη, ουρία κ.α. ανάλογα με την περίπτωση. Επίσης, εάν ενδείκνυται, υπερηχογράφημα καρδίας.
Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, ο καρδιοχειρουργός και καρδιολόγος πρέπει να παρακολουθούν τον άρρωστο.
Αρχικά 5-7 ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο και ένα μήνα αργότερα με ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, γενική αίματος, ηλεκτρολύτες και ότι άλλο ενδείκνυται.
Σε 6-12 μήνες πρέπει να υποβληθεί σε δοκιμασία κοπώσεως.
Υπερλιπιδαιμία και υπέρταση πρέπει να καταπολεμούνται συστηματικά. Το κάπνισμα, μετά από στεφανιαία παράκαμψη, είναι ένα είδος αυτοκτονίας, όπως τεκμηριούται από διεθνείς στατιστικές. Κάπνισμα μετά από by-pass είναι σαν να μην είχε γίνει by-pass.
Η φυσική άσκηση είναι ενδεδειγμένη υπό τη στενή ιατρική παρακολούθηση.
Ορισμένοι άρρωστοι εμφανίζουν ψυχικά και νευροφυτικά προβλήματα ύστερα από την εγχείρηση. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η ψυχική τόνωση του ασθενούς από τον καρδιολόγο και καρδιοχειρουργό.
Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο περίπου το 60-87% των αρρώστων επιστρέφουν στην εργασία τους. Ασθενείς που επιστρέφουν σε υπεύθυνα για το κοινό επαγγέλματα (πιλότοι, οδηγοί φορτηγών, λεωφορείων κ.λ.π.) πρέπει να υποβληθούν σε επιτυχή δοκιμασία κοπώσεως και να μην έχουν κλινικά ενοχλήματα.

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3409 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020 21:16
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αϋπνία Αϋπνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αϋπνία

    Αϋπνία είναι η δυσκολία στην επέλευση ή διατήρηση του ύπνου, ενδιάμεση αφύπνιση, αφύπνιση νωρίς το πρωί ή συνδυασμός των παραπάνω.

    Μπορεί να είναι:

    • Παροδική - λόγω μίας κρίσης ζωής, απώλειας ή αλλαγής στο περιβάλλον 
    • Χρόνια - σχετίζεται με οργανικές και ψυχιατρικές παθήσεις ή λήψη φαρμάκων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αισθητή μείωση της διάρκειας του ύπνου 
    • Αρχική αϋπνία - δυσκολία στην επέλευση του ύπνου τη συνηθισμένη ώρα
    • Μέση αϋπνία - αφύπνιση κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, "στριφογύρισμα"
    • Τελική αϋπνία - αφύπνιση νωρίς το πρωί 
    • Υπνηλία και ύπνος κατά τη διάρκεια της ημέρας 
    • Κόπωση 
    • Άγχος αναμονής 

    ΑΙΤΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Οργανικές παθήσεις - αρθρίτιδα, πρωτοπαθής ινομυαλγία, υπερθυρεοειδισμός, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δωδεκαδακτυλικό έλκος, νόσος του Alzheimer και άλλες άνοιες, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, αναπνευστικές παθήσεις και όλες οι επώδυνες καταστάσεις (π.χ. μυϊκές κράμπες)
    • Ψυχιατρικές παθήσεις - κυρίως κατάθλιψη, που συνήθως συνοδεύεται από αφύπνιση νωρίς το πρωί, μπορεί όμως να εκδηλώνεται με αρχική ή μέση αϋπνία
    • Άγχος 
    • Σχιζοφρένεια 
    • Μανία
    • Αϋπνία από χρήση ουσιών - αλκοόλ, καφεΐνη, νικοτίνη
    • Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα - διαιτητικά συμπληρώματα, αποσυμφορητικά, αντιβηχικά
    • Συνταγογραφούμενα φάρμακα - στεροειδή, θεοφυλλίνη, φαινοτοΐνη, λεβοντόπα
    • Αποφρακτική άπνοια του ύπνου 
    • Ταξίδια με τζετ λόγω της διαφοράς ώρας (παροδική)
    • Βαρύ κάπνισμα

    Insomnia is caused by2x

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χρόνιες παθήσεις 
    • Ηλικία πάνω από 50 ετών 
    • Χρήση πολλών φαρμάκων 
    • Παχυσαρκία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εφαρμογή πολυπνογραφικών μελετών, ειδικά σε υποψία συνδρόμου ύπνου - άπνοιας. Η δοκιμασία αυτή όμως, συνήθως δεν είναι ούτε απαραίτητη, ούτε πρακτική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Παροδική αϋπνία:

    • Διαρκεί λιγότερο από 3 ή 4 εβδομάδες 
    • Οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι π καθησυχασμός και η υποστήριξη του ασθενούς 

    Χρόνια αϋπνία:

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτιών: πόνος, φάρμακα, κατάθλιψη 
    • Αποφυγή αλκοόλ μετά τις 5μμ ή μέχρι 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 
    • Παροτρύνετε τους ασθενείς να μην κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και να αποκτήσουν συνήθειες την ώρα της κατάκλισης που βοηθάνε στο να αποκοιμηθούν 
    • Μία διεξοδική ανασκόπηση των συνηθειών του ασθενούς, της λήψης φαρμάκων, της δίαιτας και της άσκησης μπορεί να αποκαλύψει ανατάξιμα αίτια αϋπνίας 
    • Τα υπνωτικά να συνταγογραφούνται μόνο σε αποτυχία των παραπάνω μέτρων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Η καθημερινή άσκηση είναι χρήσιμη. Να αποφεύγετε η άσκηση πριν την κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή καφεΐνης 
    • Αποφύγετε τα βαριά γεύματα αργά το βράδυ (μερικές φορές ένα ελαφρύ γεύμα πριν την κατάκλιση βοηθάει)
    • Αποφύγετε την κατανάλωση οινοπνεύματος μετά τις 5 μμ ή μέσα στις 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΫΠΝΙΑ

    • Εξηγήστε τα πρότυπα ύπνου και την σημασία του για την υγεία
    • Υποδείξτε τους περιορισμούς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για αϋπνία

    AdobeStock 182956075

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αναλγητικά, όπως χορηγούνται σε πόνο 
    • Βενζοδιαζεπίνες σε αϋπνία 
    1. Φλουραζεπάμη, 15-30 mg, μακρύς χρόνος ημιζωής οι ηλικιώμένοι μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα με μικρότερες δόσεις 
    2. Τεμαζεπάμη, 15 mg 1 με 2 ώρες πριν την κατάκλιση 
    3. Τριαζολάμη, μικρότερος χρόνος ημιζωής, 0,125 mg σε ηλικιωμένους συνιστώνται μικρότερες δόσεις. Χρήσιμο ως τμήμα της θεραπευτικής αντιμετώπισης της αϋπνίας σε ταξίδια με τζετ
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    1. Προτιμάται η αμιτριπτυλίνη λόγω της ηρεμιστικής της δράσης. Μια τυπική δόση ενάρξεως είναι 50-100 mg προ του ύπνου 
    • Νέος μη βενζοδιαζεπινούνος παράγων 
    1. Zolpidem tartate (Ambiem) έχει εγκριθεί για την αϋπνία
    2. Η συνιστώμενη δόση από τον κατασκευαστή είναι 5 mg για ηλικιωμένους/ανάπηρους ασθενείς

    Αντενδείξεις:

    • Κύηση και γαλουχία
    • Ψυχώσεις 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σοβαρή ηπατοπάθεια
    • Καταθλιπτικός ασθενής με πιθανές τάσεις αυτοκτονίας

    Προφυλάξεις:

    • Όλες οι βενζιδιαζεπίνες μπορεί να προκαλέσουν παράδοξη ανησυχία 
    • Η φλουραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει αταξία με ασυνέργεια και ανεπάρκεια των διανοητικών λειτουργιών 
    • Η τριαζολάμη έχει συσχετιστεί με πρόδρομη αμνησία (δηλαδή το προσβαλλόμενο άτομο δεν μπορεί να μάθει καινούρια πράγματα)
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ψύχωση και σπασμούς μετά από απότομη διακοπή
    • Επανεμφάνιση αϋπνίας 
    • Ψυχολογική και, σπάνια, φυσική εξάρτιση 
    • Φυσική εξάρτηση
    • Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα και ορθοστατική υπόταση 
    • Το Zolpidem μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τις ίδιες προφυλάξεις όπως και τα άλλα υπνωτικά. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι υπνηλία, ζάλη, πονοκέφαλος και ναυτία σε υψηλότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Το αλκοόλ μπορεί να επάγει τη δράση των βενζοδιαζεπινών, στο ΚΝΣ
    • Τα επίπεδα διγοξίνης στον ορό μπορεί να βρεθούν αυξημένα
    • Η αποτελεσματικότητα της λεβοντόπα μπορεί να μειωθεί 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η υδροχλωρική διφαινυδραμίνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση ύπνου στους ηλικιωμένους αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σύγχυση και κεφαλαλγία
    • Η ένυδρος χλωράλη προτιμάται από μερικούς κλινικούς γιατρούς δεδομένου ότι δεν προκαλεί ανοχή ή απόσυρση. Νυχτερινή δόση 250-500 mg

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Ανάγκη τακτικής επανεξέτασης όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες. Αποφύγετε την επιπόλαια συνταγογραφία
    • Παρακολούθηση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς. Παραπομπή για ψυχοκοινωνική υποστήριξη, αν κρίνεται αναγκαία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Πρέπει να υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου. Η αντιμετώπιση των υποκείμενων συμπτωμάτων βοηθάει

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Η παροδική αϋπνία μεταπίπτει σε χρόνια
    • Αυξημένη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών ή άλλων κατασταλτικών - υπνωτικών στους ηλικιωμένους 
    • Ενημερώστε τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς για τις αλλαγές του ύπνου που επέρχονται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    Παροδική αϋπνία μπορεί να εμφανισθεί λόγω δυσφορίας από τις διάφορες στάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου 

     

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    beat insomnia forever 1200x900

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτοκτονία

    Διαταραχή μετατραυματικού stress

    Εσείς πόσο καλά κοιμάστε;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Μήπως δεν κοιμάστε καλά;

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Καφές ραδικιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Η δύναμη του ύπνου

    Τεχνικές για να ελέγχετε τα όνειρά σας

    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας

    Ρόφημα για βαθύ ύπνο

    Κοιμηθείτε σε εξήντα δευτερόλεπτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Ο καλύτερος τρόπος για να ηρεμήσετε

    Εσάς σας αρέσει ο ύπνος;

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Τσάι για το στρες και την αϋπνία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Βάμμα για το στρες και την αϋπνία

    Το καλύτερο ρόφημα για την αϋπνία

    Πασιφλόρα

    Αντιστρές εναλλακτικές θεραπείες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαρούλια

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Μήπως σας λείπει ύπνος;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μηλιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

    Ομοιοπαθητική και αϋπνία

    Εσείς μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ;

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Το απόλυτο κόλπο για να κοιμηθείτε

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Εσείς παραμιλάτε στον ύπνο σας;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το τεχνητό φως επηρεάζει τον ύπνο

    H αϋπνία σχετίζεται με τον καρκίνο

    Πώς η διατροφή μας επηρεάζει τα όνειρά μας

    Ύπνος στην εφηβική ηλικία

    Σας ενοχλεί το φως όταν κοιμάστε;

    Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;

    Ο απαραίτητος ύπνος

    Τα πολλά ξενύχτια οδηγούν σε κατάθλιψη

    Όνειρα και υγεία

    Μελατονίνη

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας είναι ένα πρόβλημα συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από μικρή διάρκεια προσοχής, δυσανεξία στη ματαίωση, ενστικτώδη συμπεριφορά, εύκολη απόσπαση της προσοχής και συνήθως υπερκινητικότητα. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κακή απόδοση στο σχολείο, δυσκολία στη σύναψη ισότιμων σχέσεων και σε διαμάχες γονέων/παιδιών.

    Η έναρξη γίνεται πριν την ηλικία των 7 ετών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Οικογενές πρότυπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έναρξη < 7 χρόνων 
    • Διαρκεί ως την εφηβεία και την ενήλικη ζωή 
    • 50% συμφωνούν με τα διαγνωστικά κριτήρια ως την ηλικία των 4 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια > Κορίτσια (4-6 φορές)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • DSM-III-R Κριτήρια - χρειάζονται 8/14: Τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται περισσότερα κριτήρια για τη διάγνωση. Η επιθετικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό της διαταραχής ελαττωματικής προσοχής υπερκινητικότητας, αλλά μπορεί να συνυπάρχει
    • Νευρικότητα
    • Δυσκολία να παραμένει καθισμένος 
    • Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του 
    • Λέει απερίσκεπτες απαντήσεις πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση 
    • Δυσκολεύεται να φέρει σε πέρας οδηγίες που του έχουν δοθεί (όχι μέσω περιφρόνησης)
    • Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του 
    • Μεταπηδά από τη μία ανολοκλήρωτη δραστηριότητα σε άλλη 
    • Δυσκολεύεται να παίξει ήσυχα
    • Μιλάει υπερβολικά 
    • Διακόπτει άλλους 
    • Δεν μοιάζει να ακούει τι του λένε 
    • Χάνει πράγματα 
    • Εμπλέκεται σε δραστηριότητες που είναι σημαντικά επικίνδυνες, χωρίς να λογαριάσει τις πιθανές συνέπειες 

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Πολυπαραγοντική νόσος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Σχετίζεται με κακή προγεννητική υγεία (προεκλαμψία, χρήση φαρμάκων και αλκοόλ, κάπνισμα)
    • Συν-νοσηρές καταστάσεις (σχετίζεται με, αλλά δεν προκαλείται από):
    1. Μαθησιακές δυσκολίες 
    2. Σύνδρομο Tourette
    3. Διαταραχές διάθεσης 
    4. Εναντιωτική προκλητική διαταραχή 
    5. Διαταραχή διαγωγής 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Αναφερθείτε στο DSM-III-R
    • Επίπεδο δραστηριότητας ανάλογο για την ηλικία
    • Δυσλειτουργική οικογενειακή κατάσταση 
    • Δυσκολία μάθησης (ασυμφωνία του IQ και των επιτευγμάτων)
    • Διαταραχή ακοής/όρασης
    • Εναντιωτική/προκλητική διαταραχή
    • Διαταραχή διαγωγής 
    • Δηλητηρίαση από μόλυβδο
    • Αντίδραση σε φάρμακα (αποσυμφορητικό, αντιϊσταμινικό, θεοφυλλίνη, φαινοβαρβιτάλη)
    • Σύνδρομο Tourette
    • Γενικευμένη καθυστέρηση ανάπτυξης
    • Υπερθυρεοειδισμός (σπάνια)
    • Απουσία σπασμών (διαταραχή ελαττωματικής προσοχής μόνο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σπάνια χρειάζονται, μπορεί να ελέγξετε το μόλυβδο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • "Μαλακά" νευρολογικά σημεία - μη ειδικά (Romberg, μικτή προτίμηση χεριών, κ.λ.π.)
    • Κινητικά τικ μπορεί να είναι παρόντα (βήχας, θόρυβος, ξύσιμο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Εκτίμηση της μαθησιακής δυσχέρειας - συνήθως από τοσ σχολείο
    • Κλίμακες βαθμολόγησης της συμπεριφοράς (χρησιμοποιώντας τα κριτήρια DSM-III, προσθέτοντας σ' αυτά "παραπλανητικές ενδείξεις" - κλίμακα του Cannor, κλίμακα AcTER
    • Καλή ψυχολογική αξιολόγηση του σπιτικού περιβάλλοντος
    • Συνεχόμενα τεστ επιδόσεων - ταχέα προγράμματα υπολογιστών υψηλά ψευδώς αρνητικά

    aytismos

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Δεν χρειάζεται ΗΕΓ, εκτός αν τα συμπτώματα, υποδηλώνουν έντονα σπαστική διαταραχή (π.χ. απουσία)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Εκπαίδευση γονέα/σχολείου/ασθενή 
    • Εργαστείτε στενά με το δάσκαλο 
    • Αποφύγετε μη εμπεριστατωμένες θεραπείες

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

    • Επιτρέψτε την αυξημένη δραστηριότητα σε ασφαλές περιβάλλον
    • Συχνά αντιδρούν καλά στο παιχνίδι/μπανιέρα με νερό

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν έχουν βρεθεί διαιτητικές αλλαγές, που να βοηθούν αποδεδειγμένα. Οι γονείς μπορούν να πειραματιστούν με αβλαβείς δίαιτες μειώνοντας τα:

    • Ζάχαρη
    • Χρωστικές
    • Προσθετικά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σημεία κλειδιά για τους γονείς:

    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς
    • Έχετε βλεμματική επαφή σε κάθε παράκληση
    • Μία δουλειά κάθε φορά 
    • Βραχύ διάλειμμα για προβλήματα
    • Σταματήστε τη συμπεριφορά πριν επιταθεί
    • Ενισχύστε τη δουλειά (προσοχή, αμοιβές)
    • Βρείτε σε τι είναι καλό το παιδί και τονίστε το 
    • Τα παιδιά με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας προσπαθούν να είναι αφεντικά - μην το ενισχύετε
    • Μερικές οικογένειες ωφελούνται από ασκήσεις θυμού, κοινωνική εκπαίδευση και θεραπεία οικογένειας 
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς για ρεαλιστικές προσδοκίες κατά τα στάδια ανάπτυξης (νεογέννητα ως την ενηλικίωση)
    • Συντονισμός των γονέων, των εξεταστών, των ψυχολόγων, των εκπαιδευτικών και των γιατρών 
    • Γνώση των δικαιωμάτων του παιδιού (δικαιώματα εκπαίδευσης, δικαιώματα γονέων)
    • Αντιμετώπιση της συμπεριφοράς από μέρα σε μέρα
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς να χειρίζονται σωστά τη συμπεριφορά που έχει επιταθεί και τι να κάνουν σε κρίση 
    • Πρακτορεία, πληροφορίες, εγκαταστάσεις, σύμβουλοι και προγράμματα είναι διαθέσιμα για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Υπέρ και κατά της φαρμακευτικής θεραπείας και πως το φάρμακο ενεργεί σε συνδυασμό με το σχολείο και τη συμπεριφορά
    • Κατανόηση από τους γονείς της σημασίας του ρόλου τους στην ανάπτυξη παιδιών με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Κατανόηση νομικών θεμάτων που αφορούν κηδεμονίες, εγκατάσταση σε θετά σπίτια, υποβοηθούμενη ζωή, διαθέσιμη οικονομική βοήθεια, προγράμματα εργασίας 
    • Γνώση των υποστηρικτικών ομάδων ανακουφιστικής φροντίδας "χρόνος για μένα"
    • Βοηθήστε στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων (ενοχές, ντροπή, άγχος, εξάντληση και ευθύνη)

    Σημεία κλειδιά για τους δασκάλους:

    • Βραχύβια εργασιακά προγράμματα
    • Καθαροί κανόνες
    • Άμεσες επιπτώσεις 
    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς 
    • Συγχρονίστε το διάβασμα στο σπίτι με τους γονείς (το παιδί μπορεί να μην μεταφέρει τα μηνύματα στο σπίτι)

    TERAPIA OCUPACIONAL INFANTIL2

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Τα διεγερτικά φάρμακα είναι η φαρμακευτική θεραπεία της επιλογής. Έχουν τουλάχιστον κάποια επίδραση στα συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα, σε περίπου 80% των ανθρώπων. Η μεθυλφαινιδάτη φαίνεται να βελτιώνει τα συμπτώματα όπως αναφέρθηκαν από εκπαιδευτικούς και γονείς. Τα διεγερτικά μπορεί επίσης να μειώσουν τον κίνδυνο ακούσιων τραυματισμών σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Υπάρχουν ορισμένα μη διεγερτικά φάρμακα, όπως η ατομοξετίνη, η βουπροπιόνη, η γουανφασίνη και η κλονιδίνη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικές λύσεις ή να προστεθούν στη διεγερτική θεραπεία. Δεν υπάρχουν καλές μελέτες που να συγκρίνουν τα διάφορα φάρμακα. Ωστόσο, εμφανίζονται λίγο πολύ ίσοι σε σχέση με τις παρενέργειες. Τα διεγερτικά φαίνεται να βελτιώνουν την ακαδημαϊκή απόδοση ενώ η ατομοξετίνη όχι. Η ατομοξετίνη, λόγω της έλλειψης ευθύνης λόγω εθισμού, μπορεί να προτιμάται σε εκείνους που διατρέχουν κίνδυνο ψυχαγωγικής ή καταναγκαστικής διεγερτικής χρήσης. Υπάρχουν λίγα στοιχεία για τις επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής στις κοινωνικές συμπεριφορές. Από τον Ιούνιο του 2015, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής δεν έχουν ακόμη καθοριστεί πλήρως. Μελέτες απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού υποδηλώνουν ότι η μακροχρόνια θεραπεία με αμφεταμίνη ή μεθυλφαινιδάτη μειώνει τις ανωμαλίες στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Μια ανασκόπηση του 2018 βρήκε το μεγαλύτερο βραχυπρόθεσμο όφελος με τη μεθυλφαινιδάτη στα παιδιά και τις αμφεταμίνες σε ενήλικες. Οι οδηγίες σχετικά με το πότε πρέπει να χρησιμοποιούνται φάρμακα διαφέρουν ανά χώρα. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Αριστείας Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου (NICE) συνιστά τη χρήση για παιδιά μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις, αν και για ενήλικες η φαρμακευτική αγωγή είναι θεραπεία πρώτης γραμμής. Ωστόσο, οι περισσότερες οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών προτείνουν φάρμακα στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες. Τα φάρμακα δεν συνιστώνται για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η υποδόρια διέγερση μπορεί να συμβεί και να οδηγήσει σε έλλειψη ανταπόκρισης ή αργότερα απώλεια αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο σε εφήβους και ενήλικες, καθώς η εγκεκριμένη δοσολογία βασίζεται σε παιδιά σχολικής ηλικίας, προκαλώντας σε ορισμένους επαγγελματίες να κάνουν χρήση δοσολογίας εκτός της ετικέτας βάσει βάρους ή οφελών. Ενώ τα διεγερτικά και η ατομοξετίνη είναι συνήθως ασφαλή, υπάρχουν παρενέργειες και αντενδείξεις στη χρήση τους. Υπάρχουν χαμηλές ποιοτικές ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της μεθυλφαινιδάτης και των σοβαρών και μη σοβαρών επιβλαβών παρενεργειών όταν λαμβάνονται από παιδιά και εφήβους. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των παιδιών κατά τη λήψη αυτού του φαρμάκου. Μια μεγάλη υπερδοσολογία σε διεγερτικά συσχετίζεται συνήθως με συμπτώματα όπως η διεγερτική ψύχωση και η μανία. Αν και πολύ σπάνιες, σε θεραπευτικές δόσεις αυτά τα συμβάντα φαίνεται να εμφανίζονται σε περίπου 0,1% των ατόμων εντός των πρώτων εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας με αμφεταμίνη. Η χορήγηση ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου έχει βρεθεί ότι επιλύει αποτελεσματικά τα συμπτώματα της οξείας ψύχωσης αμφεταμίνης. Συνιστάται τακτική παρακολούθηση σε άτομα με μακροχρόνια θεραπεία. Η διεγερτική θεραπεία πρέπει να διακόπτεται περιοδικά για να εκτιμάται η συνεχιζόμενη ανάγκη για φαρμακευτική αγωγή, να μειώνεται η πιθανή καθυστέρηση στην ανάπτυξη και να μειώνεται η ανοχή. Η μακροχρόνια κατάχρηση διεγερτικών φαρμάκων σε δόσεις πάνω από το θεραπευτικό εύρος για τη θεραπεία, σχετίζεται με εθισμό και εξάρτηση. Η ανεπεξέργαστη ΔΕΠΥ, ωστόσο, σχετίζεται επίσης με αυξημένο κίνδυνο διαταραχών χρήσης ουσιών και διαταραχών συμπεριφοράς. Η χρήση διεγερτικών φαίνεται είτε να μειώνει αυτόν τον κίνδυνο είτε να μην έχει καμία επίδραση σε αυτόν. Η ασφάλεια αυτών των φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη είναι ασαφής. Τα αντιψυχωσικά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της επιθετικότητας στην ΔΕΠΥ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Επαναλάβετε τις κλίμακες αξιολόγησης γονέα/δασκάλου σε 2 εβδομάδες και σε τακτικά διαστήματα
    • Τουλάχιστον 4 φορές το χρόνο επισκέψεις ιατρείου, για να παρακολουθήσετε τις παρενέργειες και την αποδοτικότητα:
    1. Αυξημένη αρτηριακή πίεση 
    2. Αϋπνία
    3. Πονοκέφαλος 
    4. Κοιλιακό άλγος
    5. Φτωχή ανάπτυξη
    6. Κάποιο γιατροί παίρνουν placebo Ritalin από τη CIBA για τυφλή μελέτη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Παιδιά σε κίνδυνο για κακοποίηση, κατάθλιψη, κοινωνική απομόνωση
    • Οι γονείς χρειάζονται τακτική υποστήριξη και συμβουλή
    • Καθιερώνετε επικοινωνία με το δάσκαλο κάθε σχολική χρονιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους, κοιλιακό άλγος (να λαμβάνονται με τα γεύματα), καθυστέρηση στην ανάπτυξη
    • Το μη θεραπευμένο ΔΕΠΥ μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία στο σχολείο, κακοποίηση από τους γονείς, κοινωνική απομόνωση, φτωχή αυτοεκτίμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Διαρκεί τα σχολικά χρόνια και κατά το ήμισυ της ενήλικης ζωής 
    • Γίνεται πιο εύκολο να ελεγχθεί με την αύξηση της ηλικίας 
    • Ενθαρρύνετε επιλογές που αυξάνουν την αυτονομία του ασθενούς και την ευκινησία του στη μελλοντική του καριέρα
    • Δεν υπάρχει αυξημένη επίπτωση εγκληματικότητας, εκτός αν υπάρχουν άλλα συνοσηρά στοιχεία (π.χ. διαταραχή αγωγιμότητας)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    adhd in children

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροανάδραση

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Πώς αντιμετωπίζεται η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Πυκνογενόλη

    Τροφή για το μυαλό

    Το περιβάλλον επικίνδυνο για τα παιδιά

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Βιοανάδραση

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Ντοπαμίνη

    Ηλεκτρικοί παλμοί για τη βελτίωση των μαθησιακών δυσκολιών

    Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Εσείς τρίζετε τα δόντια σας;

    Το σύνδρομο Asperger

    Σχολική φοβία

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Σύνδρομο Angelman

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Δεν πρέπει τα παιδιά να βλέπουν τηλεόραση πριν τον ύπνο

    Ντοπαμίνη

    Νευρογενής ανορεξία

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Θεραπεία με ιππασία

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια χρόνια αιμοσφαιρινοπάθεια γενετικά μεταβιβαζόμενη, χαρακτηριζόμενη από μετρίως σοβαρή χρόνια αιμολυτική αναιμία, περιοδικά οξέα επεισόδια επώδυνων "κρίσεων" και αυξημένη ευπάθεια σε παρεμπίπτουσες νόσους, κυρίως, στρεπτοκοκκική πνευμονία. Η ετερόζυγη κατάσταση (Hb A/S) ονομάζεται στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και είναι, συνήθως, ασυμπτωματική, χωρίς αναιμία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό/Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματική στους πρώτους μήνες της ζωής 
    • Μετά τους 6 πρώτους μήνες ζωής, τα πρώιμα συμπτώματα είναι ωχρότητα και συμμετρικό επώδυνο οίδημα των χεριών και των ποδιών (σύνδρομο χεριών - ποδιών)
    • Χρόνια αιμολυτική αναιμία
    • Επώδυνες "κρίσεις" στα οστά, αρθρώσεις, κοιλία, πλάτη και σπλάχνα
    • Υπίκτερος
    • Αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις κυρίως πνευμονοκοκκική σήψη και οστεομυελίτιδα από σαλμονέλλα
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Καθυστερημένη σωματική/σεξουαλική ωρίμανση κυρίως στα αγόρια
    • Πολυσυστηματικές επιπλοκές, κυρίως, στην όψιμη παιδική ηλικία και στην εφηβεία

    ΑΙΤΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε μοριακό επίπεδο: Η Hb S παράγεται από την αντικατάσταση της βαλίνης από το γλουταμινικό οξύ στο 6ο αμινοξύ της β-αλυσίδας του μορίου της αιμοσφαιρίνης. Όταν αποξυγονώνεται, η Hb S πολυμερίζεται και σχηματίζει μακριές ράβδους (ραβδία) (ρίζες μπαμπού), οι οποίες μεταβάλλουν το σχήμα του ερυθρού αιμοσφαιρίου από αμφίκοιλο σε δρεπανιού
    • Σε κυτταρικό επίπεδο: Τα δρεπανοκύτταρα είναι άκαμπτα περίεργου σχήματος και η κυτταρική ακαμψία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα αίματος, στάση και μηχανική έμφραξη των μικρών αρτηριολίων και τριχοειδών, που οδηγεί σε περιφερική ισχαιμία. Τα δρεπανοκύτταρα είναι επίσης περισσότερο εύθραυστα από το κανονικό και οδηγούν σε αιμόλυση του αίματος και καταστροφή του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος
    • Σε κλινικό επίπεδο: Χρόνια αναιμία, μια ποικιλία "κρίσεων" λοιμώξεις
    1. Εμφρακτικές κρίσεις (επώδυνες κρίσεις): περισσότερο συνήθεις, ο πόνος προέρχεται από τη νέκρωση των ιστών δευτεροπαθώς σε αγγειακό έμφρακτο και υποξία των ιστών. Προοδευτική ανεπάρκεια οργάνων και οξεία καταστροφή ιστών προκύπτει από επαναλαμβανόμενα επεισόδια αγγειακών εμφράκτων 
    2. Απλαστική κρίση: Προσωρινή καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών από σοβαρή λοίμωξη 
    3. Αιμολυτική κρίση: Αυξημένη αιμόλυση, αυξημένη ευθραστότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων ή/και μειωμένος χρόνος ζωής αιμοσφαιρίνης 
    4. Κρίσεις εγκλωβισμού: Σπληνική κατακράτηση αίματος (μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά)
    5. Ευπάθεια στις λοιμώξεις: Διαταραχή/απουσία σπληνικής λειτουργίας, ελάττωμα στην εναλλακτική οδό ενεργοποίησης του συμπληρώματος

    Sickle Cell Anemia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εμφρακτική κρίση:

    • Υποξία
    • Αφυδάτωση
    • Λοίμωξη
    • Πυρετός
    • Οξείδωση
    • Κρύο
    • Αναισθησία 
    • Επίπονη φυσική άσκηση

    Απλαστική κρίση:

    • Σοβαρές λοιμώξεις
    • Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Αιμολυτική κρίση:

    • Οξεία βακτηριακή λοίμωξη
    • Έκθεση σε οξειδωτικά φάρμακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αναιμία: Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, π.χ. αιμοσφαιρινοπάθεια Hb SC, αιμοσφαιρινοπάθεια Hb C, δρεπανοκυτταρική β-θαλασσαιμία (μικροδρεπανοκυτταρική)
    • Επώδυνες κρίσεις: Άλλες αιτίες οξέος πόνου στα οστά στις αρθρώσεις και στην κοιλία. Αναζητήστε λοιμώξεις και άλλες αιτίες καθίζησης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης: κυριαρχεί Hb S, ποικίλο ποσό Hb F, όχι Hb Α (σε στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας υπάρχουν και Hb Α και Hb S)
    • Δοκιμασίες ανίχνευσης: δοκιμασία αναγωγής μεταθειώδους νατρίου (δοκιμασία δρεπάνωσης), δοκιμασία "Sickledex"
    • Αναιμία: αιμοσφαιρίνη περίπου 8 gr/dl ερυθροκυτταρικοί δείκτες συνήθως φυσιολογικοί αλλά MCV > 75
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση 10-20%
    • Λευκοκυττάρωση: ουδετερόφιλα φυσιολογικά σε απουσία λοίμωξης 
    • Θρομβοκυττάρωση 
    • Περιφερικό επίχρισμα (πλακάκι): λίγα δρεπανοερυθροκύτταρα, πολυχρωματοφιλία, εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Χολερυθρίνη ορού: ελαφρά αυξημένη (2-4 mg/dl) υψηλό ουροχολινογόνο ούρων/κοπράνων 
    • ΤΚΕ: χαμηλή 
    • LDH ορού: υψηλή 
    • Δεν υπάρχει απτοσφαιρίνη

    Doctors Explain the Causes and Signs of Sickle Cell Anemia 1600x900

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Λοίμωξη
    • Άλλες αναιμίες (π.χ. έλλειψη σιδήρου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ποικίλουν εξαρτώμενα από τον τύπο
    • Υποξία/έμφρακτο σε ποικίλα όργανα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα οστών (για αποκλεισμό οστεομυελίτιδα)
    • ΑΤ/ΜΤ (για αποκλεισμό αγγειακού επεισοδίου)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση της ανάπτυξης τακτικές ανοσοποιήσεις και εμβόλιο για πνευμονιόκοκκο, έλεγχο όρασης, ακοής και τακτική οδοντιατρική φροντίδα
    • Απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για τις περισσότερες κρίσεις και επιπλοκές

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Λοιμώξεις/πυρετός - άμεση θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Ελαχιστοποίηση των παραγόντων που ευνοούν τη δρεπάνωση 
    • Επώδυνες κρίσεις - ενυδάτωση (2 Χ υγρά συντήρησης), αναλγητικά (ναρκωτικά και μη ναρκωτικά)
    • Απαιτείται μετάγγιση στις απλαστικές κρίσεις, στις σοβαρές επιπλοκές (π.χ. αγγειακά επεισόδια καρδιάς - εγκεφάλου πριν το χειρουργείο και σε υποτροπιάζουσες επώδυνες κρίσεις που εξασθενίζουν τον άρρωστο)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Κλινήρης στις κρίσεις, αλλιώς επίπεδο δραστηριότητας όσο είναι ανεκτό 
    • Η δραστηριότητα μπορεί να είναι κάπως περιορισμένη εξαιτίας της χρόνιας αναιμίας και της φτωχής μυϊκής ανάπτυξης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλά ισορροπημένη δίαιτα με συμπλήρωμα φυλλικού οξέος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Οδηγίες για άμεση αντιμετώπιση του πυρετού, των λοιμώξεων, του πόνου και ειδικών επιπλοκών πρέπει να ανακεφαλαιώνονται σε κάθε επίσκεψη 
    • Ζωτική σημασία της διατήρησης καλής ενυδάτωσης 
    • Διδάξτε πρώιμη αναγνώριση των πιθανών επιπλοκών, κυρίως εκπαίδευση σχετικά με τον πριαπισμό
    • Γενετική συμβουλή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Επώδυνες κρίσεις (ελαφρές - εξωνοσοκομειακός ασθενής) - ναρκωτικά παρεντερικά (μορφίνη, Demerol) σε καθορισμένο πρόγραμμα, σταδιακά χαμηλότερη δόση και αντικατάσταση με φάρμακα από το στόμα το συντομότερο δυνατό (ακαιταμινοφαίνη/κωδεΐνη, ιβουπροφένη). Διορθώστε την αφυδάτωση και οξείδωση 
    • Λοιμώξεις - πριν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών, δώστε αντιβιοτικά που καλύπτουν τον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο ινφλουέντσας
    • Πενικιλλίνη προφυλακτικά - είναι αμφιλεγόμενη, αλλά συχνά συνιστάται

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τις υψηλές δόσεις οιστρογονικών αντισυλληπτικών από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Η συχνότητα καθορίζεται από τον αριθμό/σοβαρότητα των κρίσεων και των επιπλοκών 
    • Πρώιμη αναγνώριση, πρώιμη θεραπεία των λοιμώξεων. Γονείς/ασθενείς πρέπει να έχουν, οδηγία, ότι θερμοκρασία 101 βαθμών F ή περισσότερο απαιτεί άμεση ιατρική προσοχή 
    • Όλοι οι εμπύρετοι ασθενείς απαιτούν καλλιέργειες (αίματος/ούρων), ακτινογραφία θώρακος, γενική αίματος/Δικτυοερυθροκύτταρα
    • Σε ασθενείς που υφίστανται χρόνιες μεταγγίσεις εξετάστε για ηπατίτιδα και αιμοσιδήρωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε καταστάσεις που επιταχύνουν τη δρεπάνωση (υποξία, αφυδάτωση, κρύο, λοίμωξη, πυρετό, οξείδωση, αναισθησία) 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Οστικό έμφρακτο 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με νευρολογικό υπόλειμμα
    • Καρδιακή διόγκωση 
    • Χολολιθίαση/μη φυσιολογική λειτουργία ήπατος 
    • Άτονα έλκη ποδιών 
    • Πριαπισμός 
    • Αιματουρία/Υποσθενουρία
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Οξύ θωρακικό σύνδρομο (λοίμωξη ή εμβολή) που οδηγεί σε χρόνια πνευμονοπάθεια 
    • Λοιμώξεις (πνευμονία, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, πυελονεφρίτιδα με αυξημένη πιθανότητα σηψαιμίας σε καθεμία από τις παραπάνω)
    • Αιμοσιδήρωση δευτεροπαθής (2%) σε πολλαπλές μεταγγίσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η αναιμία είναι εφ' όρου ζωής. Στη 2η δεκαετία οι κρίσεις ελαττώνονται, αλλά οι επιπλοκές είναι συχνότερες. Μερικοί ασθενείς πεθαίνουν από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή σήψη. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν έως την πρώιμη μέση ηλικία, λίγοι ζουν περισσότερο από 50 έτη. Συνήθη αίτια θανάτου είναι οι λοιμώξεις, η θρόμβωση, η πνευμονική εμβολή ή η νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις χρόνιας νόσου, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και εξάρτηση. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλή, καθοδήγηση και/ή επαγγελματική εκπαίδευση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Κρίσεις εγκλωβισμού και σύνδρομο χεριού - ποδιού βρίσκονται μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά
    • Λειτουργική ασπληνία στην όψιμη παιδική ηλικία

    Εφηβεία/νεαροί ενήλικες:

    • Η συχνότητα επιπλοκών και δευτεροπαθών καταστροφών οργάνων/ιστών αυξάνουν με την ηλικία
    • Ψυχολογικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων εικόνας σώματος και σεξουαλικής ταυτότητας, διακεκομμένης σχολικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, περιορισμός δραστηριοτήτων, στίγμα χρόνιας νόσου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβος για το μέλλον  

    Κύηση:

    • Συνήθως επιλεγμένη και υψηλού κινδύνου, κυρίως στο 3ο τρίμηνο και τον τοκετό 
    • Οι επιπλοκές συμπεριλαμβάνουν αυξημένο αριθμό/σοβαρότητα κρίσεων, τοξιναιμία, λοίμωξη, πνευμονικό έμφρακτο, φλεβίτιδα
    • Εμβρυϊκή θνησιμότητα 35-40%, αποβολές/θνησιγενή, προωρότητα
    • Προφυλακτική μερική αφαιμαξομετάγγιση στο 3ο τρίμηνο ελαττώνει τη μητρική νοσηρότητα και την εμβρυϊκή θνησιμότητα

    Risk Factors for Sickle Cell Anemia 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    H ελονοσία

    Η ελονοσία είναι μια οξεία ή/και χρόνια, πρωτοζωική λοίμωξη που μεταδίδεται στους ανθρώπους από τους ανωφελείς κώνωπες.

    Υπάρχουν τέσσερα πλασμώδια που προκαλούν λοίμωξη στον άνθρωπο: πλασμώδιο falciparum, πλασμώδιο vivax, πλασμώδιο malariae, και πλασμώδιο ovale.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Ρίγη
    • Πυρετός
    • Αιμόλυση
    • Λοίμωξη από P. falciparum (γνωστή και ως κακοήθης τριταίος πυρετός) - δεν εμφανίζει περιοδικότητα σε μη ανοσοποιημένα άτομα. Ο ασθενής μπορεί να έχει επίμονο πυρετό και, επί μαζικής παρασιταιμίας, να εμφανίσει σοβαρές επιπλοκές όπως νεφρική ανεπάρκεια, προσβολή του ΚΝΣ, γαστρεντερίτιδα, αναιμία και θρομβοπενία. Είναι η μόνη λοίμωξη που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο 
    • Λοίμωξη από P. malariae (γνωστή και ως τεταρταίος πυρετός) - ο ασθενής εμφανίζει προσβολές κάθε 72 ώρες. Η νόσος μπορεί να γίνει χρόνια. Ασθενείς με χρόνια λοίμωξη από P. malariae μπορεί να εμφανίσουν νεφρωσικό σύνδρομο
    • Λόιμωξη από P. vivax (καλοήθης τριταίος) και από P. ovale - ο ασθενής εμφανίζει προσβολές κάθε 48 ώρες
    • Σπληνομεγαλία ανευρίσκεται σε ασθενείς με χρόνια νόσο

    ΑΙΤΙΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Δήγμα μολυσμένου ανωφελούς κώνωπα ή μετάγγιση μολυσμένου αίματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Ταξίδι ή/και διαμονή σε περιοχή όπου ενδημεί η νόσος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η βαριά λοίμωξη από P. falciparum μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα και σημεία ενδεικτικά οξείας ηπατίτιδας, οξείας αιμολυτικής αναιμίας, οξέος διαρροϊκού συνδρόμου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, πνευμονίας και οξείας ιογενούς λοίμωξης
    • Η χρόνια λοίμωξη πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλα τροπικά αίτια σπληνομεγαλίας και δυσκρασιών αίματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Αναιμία
    • Λευκοπενία
    • Θρομβοπενία
    • Ανύψωση της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) και της ασπαρτικής αμινοτρασφεράσης (AST)
    • Αύξηση της χολερυθρίνης, άμεσης και έμμεσης
    • Ελάττωση της λευκωματίνης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Τα ανθελονοσιακά φάρμακα μπορεί να ελαττώσουν την παρασιταιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Η ελονοσία προκαλεί αιμόλυση 
    • Σε λοίμωξη από P. falciparum, η αυξημένη συγκολητικότητα των προσβεβλημένων κυττάρων, προκαλεί απόφραξη των αρτηριολίων και των τριχοειδών 
    • Οίδημα, εντοπισμένες αιμορραγίες και παρουσία χρωστικής της ελονοσίας είναι συχνά ευρήματα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Επίχρισμα περιφερικού αίματος, έμμεσος ανοσοφθορισμός (IFA), ELISA, ανίχνευση και καταγραφή της αλληλουχίας του DNA

    file 20190210 174861 1qo6xfh

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Επίχρισμα περιφερικού αίματος για την ανεύρεση των παρασίτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για τους περισσότερους μη ανοσοποιημένους ασθενείς με λοίμωξη από P. falciparum. Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση για τους υπόλοιπους, εκτός από τη φάση της οξείας νόσησης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Σε βαριές περιπτώσεις, προσοχή για επιπλοκές όπως, βαριά αναιμία και νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Από τη στιγμή που ο πυρετός θα ελεγχθεί, ο ασθενής μπορεί να αναλάβει πλήρη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Χωρίς περιορισμούς σε ήπιες περιπτώσεις. Σε βαριές μορφές, χορηγείστε ότι μπορεί να δεχθεί ο ασθενής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΛΟΝΟΣΙΑ

    Πρόληψη μελλοντικής έκθεσης. Τα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν την αποφυγή δηγμάτων από κώνωπες και την ανθελονοσιακή χημειοπροφύλαξη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Για ελονοσία εκτός από την περίπτωση λοίμωξης από P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη:

    • Από του στόματος αγωγή - φωσφορική χλωροκίνη: δόση ενηλίκων - 600 mg δόση εφόδου (1 gm) ακολουθούμενη από 300 mg σε 6 ώρες και, στη συνέχεια 300 mg ημερησίως για 2 ημέρες. Δόση παιδιών - δόση εφόδου 10 mg/kg (μέγιστο 500 mg) ακολουθούμενη από το μισό της προηγούμενης δόσης σε 6 ώρες και ημερησίως για 2 ημέρες 
    • Παρεντερική αγωγή - κινιδίνη ή κινίνη ΕΦ 
    • Δόση ενηλίκων - 10 mg/Kg σε 300 ml φυσιολογικού αλατούχου ορού ΕΦ, χορηγούμενα μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)
    • Δόση παιδιών - 25 mg/Kg/ημέρα σε φυσιολογικό αλατούχο ορό, διαιρεμένα σε 3 δόσεις, χορηγούμενα ΕΦ μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)

    Για ελονοσία από P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη:

    • Αγωγή από του στόματος - θειϊκή κινίνη συν πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη
    • Δόση ενηλίκων - Θεϊκή κινίνη 650 mg, τρεις φορές την ημέρα για 3-7 ημέρες. Η πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη κυκλοφορεί ως συνδυασμός συγκεκριμένης δοσολογίας (Fansidar - 25 mg π./500 mg σ.) 2-3 χάπια σε μία δόση 
    • Δόση παιδιών - θειϊκή κινίνη 25 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένα σε 3 δόσεις, για 3 ημέρες
    • Πυριμεθαμίνη - σουλφαδιαζίνη για παιδιά < 4 ετών 1/2 χάπι, 4-8 ετών 1 χάπι, 8-12 ετών 2 χάπια
    • Παρεντερική αγωγή - κινιδίνη ή κινίνη ΕΦ
    • Δόση ενηλίκων - 10 mg/Kg σε 300 ml φυσιολογικού αλατούχου ορού ΕΦ, χορηγούμενα μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)
    • Δόση παιδιών - 25 mg/Kg/ημέρα σε φυσιολογικό αλατούχο ορό, διαιρεμένα σε 3 δόσεις, χορηγούμενα ΕΦ μέσα σε διάστημα 2-4 ωρών. Επανάληψη κάθε 8 ώρες, μέχρι να καταστεί δυνατή η έναρξη από του στόματος αγωγής (μέγιστο 1,8 gr/ημέρα)

    Για λοίμωξη από P. vivax ή P. ovale - για την πρόληψη υποτροπής:

    • Φωσφορική πριμακίνη (μπορεί να χορηγηθεί συγχρόνως ή μετά την προαναφερθείσα ανθελονοσιακή αγωγή):
    • Δόση ενηλίκων - 15 mg per os σε ημερήσια βάση για 14 ημέρες ή 45 mg σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες 
    • Δόση παιδιών - 0,3 mg/Kg/ημέρα για 14 ημέρες ή 0,9 σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες
    • Προσοχή - σε ασθενείς με ανεπάρκεια της G-6-PD, η χορήγηση πριμακίνης μπορεί να προκαλέσει αιμόλυση

    nopparit 696x392

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Για P. falciparum ανθεκτικό στη χλωροκίνη - κινιδίνη συν τετρακυκλίνη. Μεφλοκίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΛΟΝΟΣΙΑ

    Παρακολούθηση για υποτροπή των κλινικών συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • Χορήγηση ανθελονοσιακών προφυλακτικών φαρμάκων σε περίπτωση ταξιδιού σε περιοχές όπου ενδημεί η νόσος 

    Φωσφορική χλωροκίνη per os (χημειοπροφύλαξη για όλα τα είδη εκτός από το ανθεκτικό στη χλωροκίνη P. falciparum):

    • Δόση ενηλικών - 300 mg μια φορά την εβδομάδα. Αρχίστε 2 εβδομάδες πριν από την άφιξη (σε ενδημική περιοχή) και συνεχίστε μέχρι και 4-6 εβδομάδες μετά την απομάκρυνση από αυτήν 
    • Δόση παιδιών - 5 mg/Kg κάθε εβδομάδα. Ισχύουν τα ίδια με τους ενήλικες. Μέγιστη δόση τα 300 mg

    Μεφλοκίνη per os (χημειοπροφύλαξη για ανθεκτικό στη χλωροκίνη P. falciparum):

    • Δόση ενηλίκων - 250 mg (1 χάπι) την εβδομάδα. Αρχίστε 1 εβδομάδα προ της άφιξης σε ενδημική περιοχή και συνεχίστε για 4 εβδομάδες μετά την απομάκρυνση από αυτήν 
    • Δόση παιδιών - 15-19 Kg, 1/4 χαπιού. 20-30 Kg 1/2 χαπιού. 31-45 Kg/ 3/4 χαπιού. Άνω των 45 Kg, 1 χάπι. Πρόγραμμα ίδιο μ' αυτό των ενηλίκων 
    • Ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία ή στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, ανεπάρκεια G-6-PD και κληρονομική ελλειποκυττάρωση, μπορεί να έχουν μία μορφή προστασίας κατά της βαριάς λοίμωξης από P. falciparum. Ασθενείς με τύπο αίματος Duffy-αρνητικό, είναι ανθεκτικοί σε λοίμωξη από P. vivax

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    • P. falciparum - αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, μπορεί να αναπτυχθεί εγκεφαλική ελονοσία, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, οξεία γαστρεντερίτιδα, πνευμονικό οίδημα, μαζική αιμόλυση και ρήξη του σπλήνα. Ο θάνατος από ελονοσία, ουσιαστικά, προέρχεται μόνο από λοίμωξη από P. falciparum
    • P. malariae - σε ασθενείς με χρόνια λοίμωξη μπορεί να αναπτυχθεί νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Άλλες επιπλοκές - σπασμοί, ανουρία, παραλήρημα, δυσεντερία, ψυχρή ελονοσία, ικτερικός αιμοσφαιρινουρικός πυρετός, υπερπυρεξία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ

    Μόνο η λοίμωξη από P. falciparum μπορεί να έχει κακή πρόγνωση και υψηλή θνητότητα, αν δεν θεραπευθεί έγκαιρα. Αν όμως, διαγνωσθεί νωρίς και αντιμετωπισθεί σωστά, η πρόγνωση είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Χειρότερη εξέλιξη σε αυτούς τους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Η χορήγηση των περισσότερων ανθελονοσιακών φαρμάκων αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    cual es la cura para la malaria y en que ano estaria disponible 786490

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Χλωροκίνη

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Πυριμεθαμίνη

    Η ελονοσία θεραπεύει τον καρκίνο

    Η αρτεμισία στην θεραπεία της ελονοσίας και του καρκίνου

    Που κάνει καλό η αψιθιά

    Ρυθμιστικοί μηχανισμοί της απόπτωσης

    Τα καρκινικά μονοπάτια της απόπτωσης

    Μοριακή διατροφή

    Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Η σχιστοσωμίαση

    Αψιθιά

    Φυτό της Κρήτης που θεραπεύει τον καρκίνο σε 12 ώρες

    Ελονοσία

    Διφθερίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Βαλβιδοπάθειες Η νέα τεχνητή καρδιά »