Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013 00:27

Γιατί μερικά σκυλιά κυνηγούν την ουρά τους;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

To κυνήγι της ουράς στους σκύλους

Πάσχουν από ψυχική διαταραχή οι σκύλοι που κυνηγούν την ουρά τους;

Το κυνήγι της ουράς είναι μια συνήθεια που παρατηρείται σε ορισμένα σκυλιά που υποφέρουν από ανία. Το κυνήγι, λοιπόν της ουράς είναι μια ασχολία για να περνά την ώρα του.

Μια άλλη αιτία είναι η μοναξιά που νιώθει όταν φεύγει από το σπίτι η οικογένεια. Η προσπάθεια να την πιάσει το κάνει να στριφογυρίζει γύρω-γύρω.

Αν αυτό συνεχιστεί πρέπει να του δώσετε περισσότερα ερεθίσματα και δραστηριότητες. ώστε, η ζωή του να γίνει πιο ενδιαφέρουσα.


Παθολογικές καταστάσεις που οδηγούν στο κυνήγι της ουράς:

  • Μόλυνση  των περιπρωκτικών αδένων, μπορεί να εκδηλωθεί και με κυνηγητό της ουράς, αν και συχνότερα εκδηλώνεται με τρίψιμο του πισινού  στο έδαφος.
  • Νευρίτιδα του νευρικού ιστού, που βρίσκεται μέσα στους σπονδύλους της ουράς εξαιτίας της ασθένειας μόρβας.  Η ασθένεια μόρβα οφείλεται σε έναν ανθεκτικό ιό που μεταδίδεται μέσω των εκκρίσεων άλλων άρρωστων ζώων. Ο ιός προσβάλλει το νευρικό σύστημα και δεν υπάρχει γενικά θεραπεία για τη μόρβα και είναι κατά 90% θανατηφόρα και προλαμβάνεται με τους τακτούς εμβολιασμούς.
  • Ιδεοψυχαναγκαστική ψύχωση από την διατροφή και την φροντίδα του. H έμμονη αυτή ιδέα των σκυλιών να κυνηγούν την ουρά τους διαπιστώνεται πιο συχνά σε ράτσες, όπως οι γερμανικοί ποιμενικοί και τα μπολ τεριέ, άρα παίζουν ρόλο και τα γονίδια. Μάλιστα αν εμπλουτιστεί η διατροφή με βιταμίνες και αυξηθεί το παιχνίδι της οικογένειας με τον σκύλο τα συμπτώματα εξαφανίζονται αισθητά.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης,

Μήπως ο σκύλος σας έχει κόκκινα δάκρυα;

Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

Γερμανικός Ποιμενικός

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 3737 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 08 Σεπτεμβρίου 2020 22:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Φαινυλβουταζόνη Φαινυλβουταζόνη

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στερεοειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ)

     

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο και χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία του πόνου και του πυρετού σε ζώα.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον εγκεκριμένο για ανθρώπινη χρήση (εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο για αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως καταστολή της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων και απλαστική αναιμία. 

    Ιατρικές χρήσεις φαινυλβουταζόνης

    Στους ανθρώπους

    Η φαινυλβουταζόνη αρχικά διατέθηκε για χρήση σε ανθρώπους για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας το 1949. Ωστόσο, δεν εγκρίνεται πλέον, και ως εκ τούτου δε διατίθεται στην αγορά, για οποιαδήποτε ανθρώπινη χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, αλλά μόνο όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες.

    phenylbout 3

    Στα άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ΜΣΑΦ για άλογα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Χρησιμοποιείται για τους ακόλουθους σκοπούς:

    Αναλγησία: Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο από λοιμώξεις και μυοσκελετικές διαταραχές, όπως διάστρεμμα, τραυματισμούς, τενοντίτιδα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα και υμενίτιδα. Όπως και τα άλλα ΜΣΑΦ, δρα απευθείας στο μυοσκελετικό ιστό για τον έλεγχο της φλεγμονής, μειώνοντας έτσι τη δευτερογενή φλεγμονώδη βλάβη, ανακουφίζοντας τον πόνο και αποκαθιστώντας το εύρος κίνησης. Δε θεραπεύει τους μυοσκελετικούς παθήσεις ή δεν λειτουργεί καλά στον πόνο από κολικούς.

    Αντιπυρετική δράση: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των πυρετών. Οι αντιπυρετικές του ιδιότητες μπορεί να καλύψουν άλλα συμπτώματα.

    Σε σκύλους

    Η φαινυλβουταζόνη χρησιμοποιείται περιστασιακά σε σκύλους για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Περίπου το 20% των ενηλίκων σκύλων πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση του μυοσκελετικού πόνου σημαντικό συστατικό της πρακτικής των ζώων. Το περιθώριο ασφάλειας για όλα τα ΜΣΑΦ είναι στενό στο σκύλο και άλλα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Γαστροπροστασία, όπως η μισοπροστόλη, η σιμετιδίνη, η ομεπραζόλη, η ρανιτιδίνη ή η σουκραλφάτη, περιλαμβάνονται συχνά ως μέρος της θεραπείας με οποιοδήποτε ΜΣΑΦ. Τα σκυλιά που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με φαινυλβουταζόνη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τη νεφρική τους λειτουργία.

    penylbout 1

    Δοσολογία και χορήγηση σε άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη έχει χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα 4-8 ώρες, ωστόσο ο χρόνος ημιζωής του φλεγμονώδους εξιδρώματος είναι 24 ώρες κι έτσι η εφάπαξ ημερήσια δόση είναι επαρκής, αν και χρησιμοποιείται συχνά δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο θεωρείται αρκετά μη τοξικό όταν χορηγείται σε κατάλληλες δόσεις (2,2-4,4 mg / kg / ημέρα), ακόμη και όταν χρησιμοποιείται επανειλημμένα. Αυτή η δόση έχει διπλασιαστεί για ασθένειες που προκαλούν έντονο πόνο, όπως η υμενίτιδα, αλλά είναι τοξική εάν λαμβάνεται μακροχρόνια, και σε υψηλές δόσεις (15 mg / kg / ημέρα ή υψηλότερες). Οι δόσεις αυτές μπορούν να σκοτώσουν το ζώο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα (μέσω πάστας, σκόνης ή τροφής) ή ενδοφλεβίως. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά ή να εγχέεται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τη φλέβα, καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς. Μπορεί επίσης να προκληθεί βλάβη στους ιστούς και οίδημα εάν το φάρμακο εγχέεται χορηγείται συνεχώς στην ίδια φλέβα.

    Οι παρενέργειες της φαινυλβουταζόνης είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων ΜΣΑΦ. Η υπερβολική δόση ή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά έλκη, δυσκρασία αίματος, νεφρική βλάβη (κυρίως δοσοεξαρτώμενη νεφρική θηλώδης νέκρωση), στοματικές βλάβες εάν χορηγείται από το στόμα και εσωτερική αιμορραγία. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε νεαρά, άρρωστα άλογα που είναι λιγότερο ικανά να μεταβολίσουν το φάρμακο.  Οι επιπτώσεις της γαστρεντερικής βλάβης περιλαμβάνουν οίδημα των ποδιών και της κοιλιάς που οφείλεται στη διαρροή πρωτεϊνών αίματος στα έντερα, με αποτέλεσμα μειωμένη όρεξη, υπερβολική δίψα, απώλεια βάρους, αδυναμία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί επίσης να προκαλέσει ακοκκιοκυτταρραιμία.

    Η φαινυλβουταζόνη ενισχύει την αντιπηκτική δράση των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ, όπως η βαρφαρίνη ή η φαινοπροκουμόνη. Η φαινυλβουταζόνη εκτοπίζει τη βαρφαρίνη από τις θέσεις δέσμευσης στο πλάσμα και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα αίματος που οδηγούν σε αιμορραγία. Μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των νεφρών ή του ήπατος.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να είναι τοξική για το έμβρυο και μπορεί να μεταφερθεί μέσω του ομφάλιου λώρου και από το γάλα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πουλάρια. Τα πρόωρα πουλάρια, τα σηψαιμικά πουλάρια, τα πουλάρια με αμφισβητήσιμη λειτουργία των νεφρών ή του ήπατος και τα πουλάρια με διάρροια απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση. Τα φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα όπως η ομεπραζόλη, η σιμετιδίνη και η σουκραλφάτη χρησιμοποιούνται συχνά με φαινυλοβουταζόνη.

    Το φάρμακο μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος τέσσερις έως πέντε ημέρες μετά τη χορήγηση.

    Η χρήση σε άλογα περιορίζεται σε εκείνα που δεν προορίζονται για φαγητό.

    Οι μεταβολίτες της φαινυλβουταζόνης μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία στους ανθρώπους. 

    Η φαινυλοβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καρκινογένεση στα ζώα. 

    Άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που τείνουν να προκαλούν έλκη ΓΕ, όπως κορτικοστεροειδή και άλλα ΜΣΑΦ, μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο συνδυασμός με αντιπηκτικά φάρμακα, ιδιαίτερα παράγωγα κουμαρίνης, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφύγετε το συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα στο αίμα και τη διάρκεια δράσης της φαινυτοΐνης, του βαλπροϊκού οξέος, των σουλφοναμιδίων, των αντιδιαβητικών παραγόντων σουλφονυλουρίας, των βαρβιτουρικών, της προμεθαζίνης, της ριφαμπικίνης, της χλωροφαινιραμίνης, της διφαινυδραμίνης και της πενικιλλίνης G. 

    Οι υπερβολικές δόσεις φαινυλβουταζόνης μπορεί να προκαλέσουν νεφρική ανεπάρκεια, τραυματισμό στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και γαστρικό έλκος ή διάτρηση. Τα πρώτα σημεία τοξικότητας περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης και κατάθλιψη.

    Η φαινυλβουταζόνη είναι μια κρυσταλλική ουσία. 

    Η φαινυλβουταζόνη μειώνει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα καλύτερα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα για να έχετε την υγεία σας

    phenylbout 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο Αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο υποδηλώνει την αποκατάσταση της λειτουργικότητας μετά την επίτευξη κλινικής και νευρολογικής σταθερότητας στον ασθενή 

    • Αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα και/ή διαταραχές που επηρεάζουν τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος με τη μείωση της αιματικής παροχής ή μέσω αιμορραγίας που καταλήγει σε ισχαιμία, νέκρωση ή γλοίωση 
    • Πρόσθιες βλάβες στο εγκεφαλικό αγγειακό σύστημα επηρεάζουν τις αρτηρίες που αιματώνουν τα εγκεφαλικά ημισφαίρια και προκαλούν θρομβωτικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
    • Οπίσθιες βλάβες επηρεάζουν αρτηρίες που αιματώνουν τον προμήκη και προκαλούν χιαστή κινητική ή/και αισθητική σημειολογία και συμπτωματολογία
    • Και οι πρόσθιες και οι οπίσθιες βλάβες μπορούν να προκαλέσουν αιφνίδιο θάνατο, αλλά όσο χαμηλότερη είναι η βλάβη στο ΚΝΣ, ή όσο πιο ατελής είναι η βλάβη, ή όσο πιο αιμορραγική είναι η βλάβη, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για νευρολογική αποκατάσταση 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Παρόμοια με την πιθανότητα ανάπτυξης υπέρτασης ή στεφανιαίας νόσου 

    Επικρατέστερη ηλικία: Άνω των 45 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ποικίλλουν - εξαρτάται από το αρτηριακό σύστημα που επηρεάζεται 
    • Ημιπάρεση 
    • Ημιαναισθησία 
    • Ομόπλευρη πάρεση προσωπικού κεντρικού τύπου 
    • Ομώνυμος ημιανοψία 
    • Αφασία, απραξία (εάν υπάρχει προσβολή του κυρίαρχου εγκεφαλικού ημισφαιρίου)

    ΑΙΤΙΑ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Στεφανιαία νόσος 
    • Υπέρταση 
    • Εγκεφαλική αρτηριοσκλήρυνση 
    • Εμβολή από καρδιακό θρόμβο 
    • Εμβολή από ξένο σώμα 
    • Συχνά υπάρχει συνδυασμός ουρικής αρθρίτιδας, σακχαρώδους διαβήτη και υπέρτασης που έμειναν χωρίς θεραπευτική αντιμετώπιση 5-10 χρόνια προ της εμφάνισης του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Πολλοί παράγοντες κινδύνου έχουν σχέση με τον τρόπο ζωής του καθενός και κατ'επέκταση μπορούν να προληφθούν. Τέτοιοι παράγοντες περιλαμβάνουν τη λήψη καφέ, κάπνισμα τσιγάρων, παχυσαρκία, έλλειψη δραστηριότητας, υπερκινητικότητα μέχρι του σημείου της εξάντλησης, συγκινησιακή αστάθεια, υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα, ασιτία, λήψη αντικαταθλιπτικών ή διαιτητικών φαρμάκων, εθισμό στο οινόπνευμα ή άλλες εθιστικές ουσίες, καταστάσεις με υπερβολικό στρες 
    • Η εθνικότητα πιθανόν να είναι παράγοντας κινδύνου αλλά οι σχέσεις με τους ανωτέρω παράγοντες πρέπει να επιβεβαιωθούν 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Λοίμωξη, όγκος, αιμορραγικές διαταραχές, ενδοκρινολογικές, μεταβολικές, γαστρεντερικές, τοξικές διαταραχές, κλπ.
    • Διαφορετικοί τύποι αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου μπορούν να συμβούν στον ίδιο ασθενή

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος 
    • Γενικές εξετάσεις εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ)
    • Γενική ούρων 
    • Ταχεία αντιδρασίνη πλάσματος (RPR)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα για νοσήματα του κολλαγόνου
    • Επί συνυπάρξεως αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, αναιμίας και υπέρτασης συστήνεται να γίνεται και ποσοτικός προσδιορισμός ανοσοσφαιρινών 
    • Έλεγχος ροής των καρωτίδων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μπορεί να είναι παρόντα θρομβωτικά, αιμορραγικά, μεικτά στοιχεία ή συνδυασμοί

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σωματοαισθητικά, ακουστικά και προκλητά οπτικά δυναμικά μπορούν να χρησιμεύσουν για την παρακολούθηση της νευρολογικής αποκατάστασης 
    • Το ΗΕΓ ενίοτε είναι χρήσιμο για την εκτίμηση επιληπτικών διαταραχών 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική, μαγνητική τομογραφία, το ΡΕΤ scan δίνουν επαρκή στοιχεία για την ανατομία, αιματική ροή και τη μεταβολική δραστηριότητα
    • Διαδοχικές εξετάσεις μπορούν να καθορίσουν την πορεία της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οσφυονωτιαίες παρακεντήσεις, η μυελογραφία, η πνευμονεγκεφαλογραφία, η αγγειογραφία έχουν ειδικές ενδείξεις και αντενδείξεις, αλλά καμία από τις εξετάσεις δεν γίνεται σαν εξέταση ρουτίνας 
    • Ηλεκτροδιαγνωστικές εξετάσεις σε εξειδικευμένα κέντρα σε περιπτώσεις νευρίτιδας και ριζίτιδας
    • Ενδοαγγειακές επεμβάσεις βρίσκονται υπό εξέλιξη για τη θεραπεία ειδικών κλινικών καταστάσεων που οφείλονται σε ανευρύσματα. Τέτοιου τύπου επεμβάσεις μπορούν να έχουν μεγάλες διαγνωστικές και θεραπευτικές ενδείξεις εάν η κατάλληλη τεχνολογία εξακολουθήσει να βελτιώνεται 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αναφορά σε πλήρες κέντρο αποκατάστασης - μία ομάδα ιατρικής αποκατάστασης μπορεί να επαναφέρει την ανεξαρτησία σε ένα εξαρτημένο - λόγω του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου - ασθενή. Η διαδικασία αποκατάστασης αρχίζει όταν ο ασθενής είναι σε σταθερή νευρολογική και ιατρική κατάσταση

    figure 3

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χαρακτηριστικά κέντρου αποκατάστασης με πλήρεις προδιαγραφές. Να πληροί τις διεθνείς προϋποθέσεις όσον αφορά την εισαγωγή, επεξεργασία, εξιτήριο, ιατρείο παρακολούθησης του ασθενούς, κλειστές μονάδες, τακτικές ομαδικές συγκεντρώσεις όπου συζητείται η βραχυχρόνια και μακροχρόνια αγωγή του ασθενούς, επαρκείς ποιοτικές προδιαγραφές. Να είναι εγκεκριμένο από την Ένωση κέντρων αποκατάστασης
    • Να χρησιμοποιείται η θερμότητα με προσοχή σε ασθενής με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω μειωμένης αισθητικότητας
    • Να εφαρμόζεται η υδροθεραπεία και/ή οι ισομετρικές ασκήσεις με προσοχή σε ασθενείς με περιορισμένη καρδιοπνευμονική εφεδρεία
    • Σε ασθενείς που μπορούν να ανταποκριθούν σε μετεγχειρητικά πρωτόκολλα, οι μεταμοσχεύσεις τενόντων ή νεύρων μπορεί να αποβούν χρήσιμες 
    • Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων χρήσιμη είναι η επίβλεψη από ομάδα καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης καθ'όσον οι παχύσαρκοι, υπερτασικοί ή ασθενείς με στεφανιαία νόσο βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο. Μπορεί να απαιτηθεί και ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Η φυσικοθεραπεία, εργασιοθεραπεία, θεραπεία αποκατάστασης της ομιλίας, ψυχολογική υποστήριξη, νοσηλευτική φροντίδα πρέπει να προσφέρονται στον ασθενή για τουλάχιστον 3 ώρες/ημέρα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο 
    • Ο ασθενής πρέπει να είναι σε κατάσταση να υπομένει το εντατικό επίπεδο δραστηριότητας. Εάν ο ασθενής καταστεί ιατρικά ή νευρολογικά ασταθής κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο επιτρέπεται μία ανάπαυλα 48 ωρών. Μετά από την ανάπαυλα η θεραπεία αποκατάστασης πρέπει να ξαναρχίσει, ειδάλλως ο ασθενής μεταφέρεται σε νοσοκομειακή μονάδα. Οι περισσότερες μονάδες αποκατάστασης βρίσκονται σε θέση να επιτύχουν τη λειτουργική αποκατάσταση εντός 1 μηνός από την εισαγωγή του ασθενούς, αν και η διάρκεια παραμονής εξατομικεύεται 
    • Αν και οι περισσότερες προσπάθειες αποκατάστασης γίνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα από το αρχικό επεισόδιο προσβολής, επιτυχείς προσπάθειες αποκατάστασης έχουν γίνει μέχρι και 5 χρόνια μετά το αρχικό επεισόδιο 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εξαρτάται από τις συνοδές παθολογικές διαταραχές 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι μία κατάσταση που θα μπορούσε να μην υπάρχει. Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου μπορούν σχεδόν όλοι να προληφθούν. Η δυσκολία είναι ότι ο ασθενής θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής. Οι ασθενείς εμφανίζουν ένα σημαντικό βαθμό ενεργητικής και παθητικής αντίστασης. Η προοδευτική φυσική και πνευματική επιδείνωση που παρουσιάζεται με την υπέρταση και/ή τη στεφανιαία νόσο δεν είναι αναπόφευκτη 
    • Η οικογενειακή πίεση και υποστήριξη βοηθάει στο να ανακτήσει ο/η ασθενής ενδιαφέρον για την υγεία του/της με ένα συνεχή και σταθερό ρυθμό
    • Η αχρησία θα προσθέσει περαιτέρω επιπλοκές και επακόλουθα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ό,τι επιβάλλεται για υποκείμενες παθήσεις (π.χ. υπέρταση, καρδιακή νόσος) ή για επιπλοκές (επιληπτικές κρίσεις, εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση, πνευμονίτιδα)
    • Μόλις σταθεροποιηθεί ο άρρωστος ιατρικά και νευρολογικά, η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπισθεί με έναν αναστολέα της σεροτονίνης 

    Προφυλάξεις:

    • Τέσσερα ή περισσότερα φάρμακα χορηγούμενα ταυτοχρόνως παρουσιάζουν συχνά αλληλεπιδράσεις, η πολυφαρμακία είναι συχνή 
    • Τα αντιϋπερτασικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ορθοστατική υπόταση 
    • Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων και να αλληλεπιδράσουν με αντιϋπερτασικά φάρμακα
    • Τα μυοχαλαρωτικά, ηρεμιστικά, μείζονα νευροληπτικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, να καθυστερήσουν την επαναφορά της μνήμης και της συνείδησης, να δράσουν ηρεμιστικά ή να επιφέρουν ευερεθιστότητα και να επισκιάσουν την αυτόματη σκέψη 
    • Μη απαραίτητα φάρμακα πρέπει να διακόπτονται
    • Οι ηλικιωμένοι ασθενείς κανονικά απαιτούν χαμηλότερες δόσεις φαρμάκων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μέσα σε ένα μήνα από το εξιτήριο ο ασθενής και η οικογένειά του θα παρακολουθούνται από εξειδικευμένη κλινική σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου 
    • Οι θεραπευτές του εξωτερικού ιατρείου πρέπει να συναντώνται με τον θεράποντα γιατρό ανά τακτά διαστήματα για να εκτιμηθεί η πρόοδος του ασθενούς και να συζητηθούν οι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι αντικειμενικοί σκοποί

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σύνδρομα αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας - όπως το σύνδρομο χειρός/ώμου - αποτελούν μη ειδικές επιπλοκές και διαρκούν για 12 εβδομάδες προτού καταλήξουν σε συμφυτική φλεγμονή της κάψας
    • Η τενοντίτιδα - θυλακίτιδα - συμφυτική φλεγμονή της κάψης μπορούν να συνυπάρχουν με παρατεταμένη παράλυση. Μακροχρόνιες ασκήσεις νευρομυϊκής επανεκπαίδευσης θα βοηθήσουν ώστε να αποτραπεί η λειτουργική επιδείνωση του άκρου. Ηλεκτρική διέγερση και τροποποίηση των βιορυθμών έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο και την χαλάρωση, αλλά θεραπεία εκλογής είναι η αποκατάσταση της λειτουργικότητας 
    • Ο σακχαρώδης διαβήτης, η πρόσληψη αλκοόλ θα προσθέσουν μία περιφερικού τύπου νευρίτιδα
    • Πολλοί ασθενείς αναπτύσσουν οστεοπόρωση - ιδιαίτερα από την πλευρά της πάρεσης. Η φυσιολογική πλευρά μπορεί να αναπτύξει οστεοαρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Γενικά καλή, μολονότι η πνευμονία, αναπνευστική ανεπάρκεια, καρδιακή ανεπάρκεια και το έμφραγμα του μυοκαρδίου εμφανίζονται συχνότερα μετά από ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Στεφανιαία νόσος 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Αρτηριοσκλήρυνση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ανευρύσματα, υπέρταση, όγκοι, τραύμα 

    Γηριατρικό: Καρδιακά νοσήματα, αγγειακή νόσος, υπέρταση 

    ΚΥΗΣΗ

    Η υπέρταση κατά την κύηση μπορεί να οδηγήσει σε αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    1800ss getty rf using walker

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Αρτηριακή εμβολή αέρα

    Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Απόστημα εγκεφάλου

    Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

     

  • Δερματοφυτία του σώματος Δερματοφυτία του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία του σώματος

    Δερματοφυτία σώματος είναι απολεπιζόμενη πλάκα που χαρακτηρίζεται από σαφώς αφοριζόμενο δακτυλιοειδές σχήμα, με περιφερική δραστηριότητα και κεντρική ίαση.

    Βλατίδες και σπάνια φλύκταινες/φυσαλίδες παρουσιάζονται στα όρια της βλάβης και λιγότερο συχνά στο κέντρο της.

    Προσβάλλει το πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα

    • Ζωόφιλες μολύνσεις (ανευρίσκονται στα παιδιά και τους ενήλικες) προέρχονται από τα ζώα
    • Ανθρωπόφιλες μολύνσεις (εμφανίζονται μόνο στους ενήλικες) προέρχονται από ατομική επαφή ή επαφή με περιττώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Υπάρχουν αποδείξεις γενετικής προδιάθεσης σε κάποια άτομα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα και ήπιος κνησμός
    • Οι πλάκες απολέπισης είναι στρογγυλές με φωτεινό κόκκινο χρώμα, με σαφώς αφοριζόμενα χείλη, και εμφανίζονται μεμονωμένες ή σε ομάδες των τριών-τεσσάρων
    • Κάθε πλάκα έχει διάμετρο μικρότερη των 5 cm
    • Οι πλάκες μοιάζουν ομοιογενείς, αλλά υπάρχουν και οι δακτυλιοειδείς μορφές
    • Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει έντονο κνησμό

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    Μυκητίαση από δερματόφυτα, π.χ. Trichophyton rubrum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Θερμά κλίματα
    • Άμεση επαφή με ενεργό βλάβη ανθρώπου ή ζώου, πιο σπάνια από το έδαφος
    • Εργασία με ζώα
    • Ανοσοκαταστολή, περιλαμβάνοντας και την παρατεταμένη χρήση τοπικών σκευασμάτων κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ροδόχρους πιτυρίαση
    • Έκζεμα
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σύφιλη 
    • Ψωρίαση 
    • Υποξύς ερυθηματώδης λύκος 
    • Ερπυστική διατιτραίνουσα ελάστωση 
    • Δακτυλιοειδές ερύθημα 
    • Γυροειδή ερυθήματα, ιδιαίτερα τα φυγόκεντρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου ξεσμάτων του δέρματος, καλλιέργεια μυκήτων μπορεί να γίνει, αλλά συνήθως δεν είναι απαραίτητη

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε παρασκεύασμα ΚΟΗ ευρίσκονται οι υφές των δερματοφύτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η δερματοφυτία του σώματος δεν φθορίζει κάτω από το φως του Wood

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Απόξεση βλάβης:

    • Με νυστέρι, Νο 15, τοποθετούμε πολλά μικρά ξέσματα από το όριο της ενεργού βλάβης σε γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα μα κάλυμμα
    • Τοποθετούμε υδροξείδιο του καλίου 10-20% και θερμαίνουμε ελαφρώς χωρίς να φτάσουμε σε βρασμό 
    • Αφήνουμε για 5 λεπτά και εξετάζουμε για μικκύλια με διαφράγματα και κλώνους. Χρησιμοποιούμε αραιότερο διάλυμα και αμυδρό φως για να επιτύχουμε αντίθεση. Τα μικκύλια μπορεί να τονισθούν με εμπορικές χρώσεις μυκήτων ή με μία σταγόνα μπλε μελάνης

    big 5845867ba8d37

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Κατάλληλη υγιεινή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να αποφεύγεται επαφή με ύποπτες βλάβες. Προσοχή στην επαφή με ζώα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες - μικοναζόλη ή κοτριμαζόλη τοποθετούνται δύο φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Επίσης κετοκοναζόλη μία φορά την ημέρα, για 2 εβδομάδες. Για να αποφευχθεί η υποτροπή, πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή για μία εβδομάδα μετά την ίαση. Επίσης εκοναζόλη και αλυλαμίνες 
    • Για ανθεκτικές, εκτεταμένες και/ή επεκτατικές βλάβες, συνιστάται από του στόματος αγωγή για 4 εβδομάδες. Γκριζεοφλουβίνη από του στόματος 7 mg/Kg/ημέρα σε παιδιά άνω των 2 ετών, 375 mg/ημέρα σε ενήλικες. Ιτρακοναζόλη από του στόματος (αντί κετοκοναζόλης: λιγότερο τοξική, με λιγότερες παρενέργειες)

    Προφυλάξεις: Η κετοκοναζόλη περιέχει ένα σουλφίδιο και θα πρέπει να αποφεύγεται σε άτομα ευαίσθητα στα σουλφίδια. Αναφέρεται επίπτωση ηπατοτοξικότητας 1:10.000 σε χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης. Βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας πρέπει να γίνονται πριν την χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης και στη συνέχεια απαιτείται στενή παρακολούθηση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η γκριζεοφουλβίνη επάγει τα ηπατικά ένζυμα που μεταβολίζουν την ουαρφαρίνη και άλλα φάρμακα. Οι Η2 αποκλειστές και τα αντιόξινα ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Η κετοκοναζόλη είναι αναστολέας ενζύμων και μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική τοξικότητα (αναφέρεται περιστατικό τοξικότητας από τερφεναδίνη που προκάλεσε κοιλιακή αρρυθμία). Η κετοκοναζόλη επίσης αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαραίτητη σε επεκτατική νόσο ή παρατεταμένη αγωγή με από του στόματος κετοκοναζόλη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή επαφής με ύποπτες βλάβες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Γενικευμένη, επεκτατική δερματοφυτία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ίαση, χωρίς επακόλουθα, μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων 

    Διαβάστε, επίσης των ποδιών, του τριχωτού της κεφαλής, του γενείου, της μηρογεννητικής περιοχής και άλλες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 584588d54a72c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη, κοκκιωματώδη αρθρίτιδα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα είναι η εισβολή ζωντανών μικροοργανισμών ή των τμημάτων τους στις αρθρώσεις.

    Μια από τις λίγες ιάσιμες αιτίες της αρθρίτιδας.

    Μπορεί να επιτρέψει πρώιμη διάγνωση συστηματικής λοίμωξης/νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι > 75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Άρρεν > Θήλυ (από βρουκέλλα και μυκοβακτηρίδιο)
    • Θήλυ > Άρρεν (από μύκητες)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    • Κυρίως, μονοαρθρική. Η μυκητιασική μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα
    • Ευαισθησία αρθρώσεων 
    • Περιορισμένη χρήση/κίνηση αρθρώσεων (κυρίως στα παιδιά)
    • Υγρό στην άρθρωση 
    • Θερμή άρθρωση - παρούσα σε λιγότερο από 50%
    • Ερυθρότητα στην άρθρωση - παρούσα σε λιγότερο από 50%
    • Απώλεια κινητικότητας στις αρθρώσεις 
    • Τενοντοθυλακίτιδα
    • Αιφνίδια αναζωπύρωση σε μια μόνο άρθρωση, σε ασθενή με υποκείμενη νόσο αρθρώσεων 
    • Πυρετός σε 50% σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της πορείας της λοίμωξης
    • Ρίγη
    • Κακουχία
    • Δερματικές βλάβες 
    • Περφερική νευροπάθεια 
    • Πόνος στην πλάτη - ειδικά στη φυματίωση και βρουκέλλωση 
    • Υπερτροφική οστεοαρθροπάθεια 
    • Ευερεθιστότητα - ειδικά στα παιδιά
    • Ζυμώδες οίδημα, με ελάχιστη ευαισθησία
    • Φλεγμονή δακτύλων 
    • Εφίδρωση
    • Πονοκέφαλος 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Ιριδίτις (στη μυκοβακτηριδιακή αρθρίτιδα)

    ΑΙΤΙΑ 

    • Αιματογενής διασπορά από μικροοργανισμούς (80-90%)
    • Επιχώρια διασπορά (10-15%)
    • Άμεση διείσδυση μικροοργανισμών - δευτεροπαθής σε τραύμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ταυτόχρονα αποκτηθείσα ανοσοανεπάρκεια 
    • Ταυτόχρονη εξωαρθρική λοίμωξη
    • Προηγούμενη αρθρίτιδα σε μολυσμένη άρθρωση 
    • Τραύμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Ρήξη ή χειρουργική επέμβαση στην άρθρωση 
    • Προσθετική άρθρωση 
    • Προηγούμενη θεραπεία με αντιβιοτικά, κορτικοστεροειδή ή ανοσοκατασταλτικά ή χημειοθεραπευτικά
    • Σοβαρή χρόνια νόσος (π.χ. διαβήτης, ηπατική νόσος, κακοήθεια, πρωτοπαθής ανοσοανεπάρκεια)
    • Παθολογικοί φαγοκυτταρικοί μηχανισμοί (π.χ. χρόνια κοκκιωματώδης νόσος)
    • Ενδοφλέβια κατάχρηση φαρμάκων
    • Ιστορικό έκθεσης (π.χ. μη παστεριωμένο γάλα)
    • Αγρότες, κρεοπώλες, κτηνίατροι
    • Ιστορικό ταξιδίων/φυσικού περιβάλλοντος

    loimodis arthritis 5

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα (νόσος εναπόθεσης πυροφωσφορικού ασβεστίου)
    • Σπονδυλοαρθροπάθεια (σύνδρομο Reiter, ψωριασική αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθρίτιδα φλεγμονωδών νόσων εντέρου)
    • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla
    • Ξένο σώμα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός
    • Σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) 
    • Κυτταρίτιδα
    • Παλίνδρομος ρευματισμός 
    • Νευροπαθητική αρθροπάθεια 
    • Αρθρίτιδα του Lyme
    • Σαρκοείδωση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρικό υγρό συνήθως θολερό με > 20.000 λευκά αιμοσφαίρια/οπτικό πεδίο μεγάλης μεγενθύσεως αλλά μπορεί να υπάρχουν λιγότερα λευκά αιμοσφαίρια ή πάνω από 100.000 (μέτρηση κυττάρων κατά Caveat πρέπει να γίνεται μέσα σε 1 ώρα μετά τη λήψη δείγματος, ώστε να είναι αξιόπιστη)
    • Ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων του αρθρικού υγρού μπορεί να αναγνωριστεί ως αυξημένος σε ύπαρξη τραύματος ενώ ο λόγος ερυθρών/λευκών αιμοσφαιρίων είναι σημαντικά μικρότερος από 700
    • Τα πολυμορφοπύρηνα συχνά κυριαρχούν στο αρθρικό υγρό (στην κοκκιωματώδη και ιογενή αρθρίτιδα μπορεί να κυριαρχούν τα μονοπύρηνα, αλλά συνήθως κυριαρχούν τα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα)
    • Η γλυκόζη του αρθρικού υγρού είναι συχνά περισσότερη από 40 mg /dl και είναι λιγότερη από αυτήν του ορού σε ταυτόχρονη λήψη (σε νηστικό ασθενή). Ωστόσο η παρακέντηση της άρθρωσης δεν πρέπει να καθυστερεί απλά για να αποκτηθεί το επίπεδο της γλυκόζης στο αρθρικό υγρό σε νηστεία
    • Η ηωσινοφιλία του αρθρικού υγρού μπορεί μερικές φορές να παρατηρηθεί σε φάση αποδρομής μιας λοίμωξης, αλλά παρασιτική λοίμωξη (π.χ. quinea - worm) πρέπει επίσης να τεθεί υπό σκέψη 
    • ΤΚΕ - συχνά αυξημένη, αλλά φυσιολογική στο 20%
    • Ρευματοειδής παράγοντας θετικός σε 50% εάν υπάρχει ενδοκαρδίτιδα
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων στην περιφέρεια 
    • Κρυοσφαιρίνες 
    • Ανοσοσυμπλέγματα
    • Πυρετογόνες ιζηματίνες (για να συμπεριληφθεί η βρουκέλλα και τίτλοι σχετιζόμενοι με ρικέτσιες)
    • Ο τίτλος της αντιστρεπτολυσίνης-Ο (ASO) είναι συνήθως φυσιολογικός
    • Ελαττωμένο ποσό αρθρικού υγρού και μερικές φορές επίπεδα συμπληρώματοςτου ορού
    • Η παρουσία κρυστάλλων στα ούρα (π.χ. ουρικού ή πυροφωσφορικού ασβεστίου) δεν αποκλείει τη λοιμώδη αρθρίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Ινσουλίνη, αντιβιοτικά

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Διαβήτης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η βιοψία αρθρικού υγρού μπορεί να αποκαλύψει κοκκιώματα και πιθανά τον παθογόνο οργανισμό  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Παρακέντηση της άρθρωσης - βακτηριακή - χρώση αργύρου και οξεάντοχων και καλλιέργεια 
    • Παρακέντηση της άρθρωσης - μυκοβακτηριακή - οξεάντοχη (θετική σε 20%). Καλλιέργεια (θετική σε 80%)
    • Συνιστάται έλεγχος ευαισθησίας σε φάρμακα 
    • Καλλιέργειες αίματος, ούρων 
    • Καλλιέργειες πτυέλων
    • Γαστρική έκπλυση για οξεάντοχα - αυξάνει την απόδοση κατά 7%
    • Καλλιέργειες αίματος για μύκητες
    • Όλες οι καλλιέργειες πρέπει να κρατηθούν για 3 ημέρες, κατά προτίμηση 2 εβδομάδες. Η παρατήρηση των καλλιεργειών του αρθρικού υγρού για τουλάχιστον 3 ημέρες, επιτρέπει την απομόνωση των ανθεκτικών οργανισμών. Οξεάντοχες καλλιέργειες κρατιούνται για 3 εβδομάδες. 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    Ακτινογραφία:

    • Οίδημα μαλακών ιστών 
    • Οστεοπόρωση 
    • Εξαφάνιση της λιπώδους ταινίας του θυροειδή (σε ανάμιξη του ισχίου) ή σκιά του ψοΐτη
    • Αλλαγές στις ακτινογραφίες είναι συνήθως όψιμο εύρημα
    • Αραίωση του οστού κάτω από το χόνδρο, μπορεί να συμβεί το νωρίτερο σε 2-7 ημέρες
    • Απώλεια μεσάρθριου διαστήματος 
    • Διαβρώσεις 
    • Καταστροφή της άρθρωσης με αγκύλωση μπορεί να συμβεί το νωρίτερο σε 2 εβδομάδες 
    • Η διάβρωση του χώρου κάτω από το χόνδρο με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος, υποδεικνύει ισχυρά κοκκιωματώδη λοίμωξη

    Άλλες τεχνικές απεικόνισης:

    • Έλεγχοι αρθρώσεων με τεχνήτιο - αποκαλύπτουν τη διασπορά της φλεγμονής
    • Έλεγχοι με γάλλιο ή λευκά αιμοσφαίρια σεσημασμένα με ίνδιο - αποκαλύπτουν τόσο τη φλεγμονή, όσο και τη λοίμωξη
    • Αξονική τομογραφία - για να ταυτοποιηθεί απόλυμμα
    • Μαγνητική τομογραφία - πιθανή πρώιμη καταστροφή χόνδρου, οστεομυελίτιδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παρακέντηση της άρθρωσης με χρώση κατά Gram, αργύρου και οξεάντοχη και καλλιέργεια. Πρέπει να γίνει σε όλους τους ασθενείς έταν τεθεί υπό σκέψη η πιθανότητα λοιμώδους αρθρίτιδας
    • Η προσέγγιση με παρακέντηση της άρθρωσης πρέπει να αποφεύγει μολυσμένο ιστό (π.χ. υπερκείμενη κυτταρίτιδα)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    • Μυκητιασική - αρχικά εισαγωγή στο νοσοκομείο για παρεντερική θεραπεία 
    • Μυκοβακτηριδιακή - εξωνοσοκομειακός ασθενής εφ' όσον έχει διαγνωστεί
    • Από βρουκέλλα - εξωνοσοκομειακός ασθενής εσ' όσον έχει διαγνωστεί 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επαναλάβετε την παρακέντηση για να εκκενώσετε την άρθρωση εφ' όσον το υγρό επανασυσσωρεύεται 
    • Αποφύγετε την προσθήκη αντιφλεγμονώδους θεραπείας έτσι ώστε να μη μειωθεί η εκτίμηση της θεραπευτικής απόκρισης (στα αντιβιοτικά)
    • Τομή της άρθρωσης ενδείκνυται μόνο εφ' όσον το συσσωρευθέν υγρό είναι εντοπισμένο και/ή δεν μπορεί να αφαιρεθεί με σύριγγα
    • Λοίμωξη που σχετίζεται με προσθετικές αρθρώσεις είναι δύσκολο να εκριζωθεί χωρίς απομάκρυνση της πρόθεσης
    • Σε λοιμώξεις από βρουκέλλα ή μύκητες, η θεραπεία συνεχίζεται για 1-2 εβδομάδες, μετά την ίαση όλων των συμπτωμάτων της φλεγμονής και 6-8 εβδομάδες, εάν η άρθρωση είχε υποστεί προηγούμενη νόσηση (π.χ. ενεχόμενη σε αρθρίτιδα)
    • Η αντικοκκιωματώδης θεραπεία απαιτεί μακράς διάρκειας θεραπεία 
    • Δεν ενδείκνυται ενδοαρθρική έγχυση αντιβιοτικών  

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αρχικά περιορίστε/ακινητοποιήστε την άρθρωση με νάρθηκα ενώ προσπαθείτε για πλήρη παθητική κίνηση της άρθρωσης. Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι η συνεχής παθητική κίνηση

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ 

    • Η φαρμακευτική αγωγή βασίζεται στην ευαισθησία των μικροοργανισμών 
    • Μυκοβακτηριδιακή - (χρησιμοποιείστε συνδυασμό αυτών των τριών) ισονιαζίδη (5 mg/Kg έως 300 mg από το στόμα την ημέρα), ριφαμπικίνη (10 mg/Kg έως 600 mg από το στόμα την ημέρα) και πυραζιναμίδη (15-30 mg/Kg έως 2 gr/ημέρα). Το τελευταίο αντικαθίσταται μετά την πάροδο 2 μηνών με 15 mg/Kg εθαμβουτόλης. Συνεχίστε τη θεραπεία για 9 έως 24 μήνες. Απαιτείται συμβουλή ειδικού για λοιμώδη νόσο 
    • Βρουκέλλα - τετρακυκλίνη με στρεπτομυκίνη ή τριμεθροπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη ή ριφαμπικίνη 
    • Μυκητιασική λοίμωξη - Αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη, 5-φλουοροκυτοσίνη και ακόμα ιωδιούχα (εξαρτάται από τους μικροοργανισμούς) με αναφορά σε ειδικό για λοιμώξεις

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για να βεβαιωθεί η αποστείρωση της άρθρωσης και για να βεβαιωθεί η επάνοδος των φλεγμονωδών στοιχείων στο φυσιολογικό
    • Η θεραπεία της μυκοβακτηριδιακής αρθρίτιδας απαιτεί γενική αίματος μηνιαίως, εκτίμηση ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και γενική ούρων 
    • Είναι βασική η τακτική παρακολούθηση μετά τη διακοπή των αντιβιοτικών για ανίχνευση πιθανής υποτροπής 

    loimodis arthritis 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προφύλαξη σε ύπαρξη προδιαθεσικών καταστάσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περιορισμός του εύρους κίνησης της άρθρωσης 
    • Χαλαρή ή μετατοπισμένη άρθρωση 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
    • Σηπτική νέκρωση
    • Σχηματισμός κοιλοτήτων 
    • Αγκύλωση 
    • Μετατόπιση αρθρώσεων 
    • Οστεομυελίτιδα
    • Βράχυνση του κάτω άκρου (σε παιδιά)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Πρώιμη έναρξη θεραπείας επιτρέπει την ίαση 
    • Η καθυστερημένη διάγνωση/θεραπεία επιπλέκεται από αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συστηματική λοίμωξη 
    • Λοίμωξη σε άλλη θέση 
    • Ανοσοανεπάρκεια (φάρμακα)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Όχι συχνή

    Γηριατρικό: 

    • Σοβαρή σε ηλικιωμένους 
    • Είναι περισσότερο πιθανό να εμφανιστεί φυματίωση

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Η λοιμώδης αρθρίτιδα μπορεί να προκληθεί από πολλούς άλλους οργανισμούς συμπεριλαμβανομένων βακτηριακών (συγκεκριμένα ναϊσσέρεια), ρικετσιακών, παρασιτικών, μυκητιασικών και ιογενών παραγόντων.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες

    loimodis arthritis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Ερυσίπελας

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Νευροεμβιομηχανική

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Ουρική αρθρίτιδα

    Σηπτική αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Νόσος του Pott

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ανθρακικό κοβάλτιο Η πέψη στους κροκόδειλους »