Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013 00:27

Γιατί μερικά σκυλιά κυνηγούν την ουρά τους;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

To κυνήγι της ουράς στους σκύλους

Πάσχουν από ψυχική διαταραχή οι σκύλοι που κυνηγούν την ουρά τους;

Το κυνήγι της ουράς είναι μια συνήθεια που παρατηρείται σε ορισμένα σκυλιά που υποφέρουν από ανία. Το κυνήγι, λοιπόν της ουράς είναι μια ασχολία για να περνά την ώρα του.

Μια άλλη αιτία είναι η μοναξιά που νιώθει όταν φεύγει από το σπίτι η οικογένεια. Η προσπάθεια να την πιάσει το κάνει να στριφογυρίζει γύρω-γύρω.

Αν αυτό συνεχιστεί πρέπει να του δώσετε περισσότερα ερεθίσματα και δραστηριότητες. ώστε, η ζωή του να γίνει πιο ενδιαφέρουσα.


Παθολογικές καταστάσεις που οδηγούν στο κυνήγι της ουράς:

  • Μόλυνση  των περιπρωκτικών αδένων, μπορεί να εκδηλωθεί και με κυνηγητό της ουράς, αν και συχνότερα εκδηλώνεται με τρίψιμο του πισινού  στο έδαφος.
  • Νευρίτιδα του νευρικού ιστού, που βρίσκεται μέσα στους σπονδύλους της ουράς εξαιτίας της ασθένειας μόρβας.  Η ασθένεια μόρβα οφείλεται σε έναν ανθεκτικό ιό που μεταδίδεται μέσω των εκκρίσεων άλλων άρρωστων ζώων. Ο ιός προσβάλλει το νευρικό σύστημα και δεν υπάρχει γενικά θεραπεία για τη μόρβα και είναι κατά 90% θανατηφόρα και προλαμβάνεται με τους τακτούς εμβολιασμούς.
  • Ιδεοψυχαναγκαστική ψύχωση από την διατροφή και την φροντίδα του. H έμμονη αυτή ιδέα των σκυλιών να κυνηγούν την ουρά τους διαπιστώνεται πιο συχνά σε ράτσες, όπως οι γερμανικοί ποιμενικοί και τα μπολ τεριέ, άρα παίζουν ρόλο και τα γονίδια. Μάλιστα αν εμπλουτιστεί η διατροφή με βιταμίνες και αυξηθεί το παιχνίδι της οικογένειας με τον σκύλο τα συμπτώματα εξαφανίζονται αισθητά.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης,

Μήπως ο σκύλος σας έχει κόκκινα δάκρυα;

Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

Γερμανικός Ποιμενικός

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 3467 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 08 Σεπτεμβρίου 2020 22:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα δαγκώματα και τσιμπήματα από έντομα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα αρθρόποδα προσβάλλουν τον άνθρωπο με τον ενοφθαλμισμό δηλητηρίου, την εισβολή στους ιστούς  και τη μετάδοση παθήσεων.

    Εδώ, γίνεται αναφορά μόνο στις ερεθιστικές, δηλητηριώδεις και αλλεργικές δράσεις τους.

    Στα βλαβερά αρθρόποδα περιλαμβάνονται:

    • Μέλισσες: μπούμπουρες, μέλισσες μελιού
    • Σφήκες: μικρές σφήκες, μεγάλες σφήκες
    • Μυρμήγκια: κοινά μυρμήγκια, τερμίτες
    • Καφέ αράχνη, ερημίτης
    • Αράχνη, μαύρη χήρα
    • Σκορπιοί 
    • Κουνούπια
    • Μύγες: ελαφιού, αλόγου, μαύρη, σταύλου, σκνίπες
    • Ψείρες: κορμού, κεφαλής, εφηβαίου
    • Κοριοί: κλίνης, τροχού
    • Ψύλλοι: ανθρώπου, γάτας, σκύλου
    • Ακάρεα: ψώρας, ερυθρό
    • Τσιμπούρια
    • Κάμπιες: γάτας, με σκούρα ουρά, κουνελιού
    • Σαρανταποδαρούσες

    Χαρακτηριστικές αντιδράσεις:

    • Τοπικός ιστικός ερεθισμός, φλεγμονή και παραμόρφωση
    • Συστηματικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τον ενδοφθαλμισμό του δηλητηρίου
    • Αλλεργικές αντιδράσεις: άμεσες ή επιβραδυνόμενες 

    ukusy bloh 2 1

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Πολύ συχνά (ποικίλουν ανάλογα με την εποχή και την περιοχή)

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Τοπικές αντιδράσεις:

    • Ερύθημα
    • Πόνος
    • Θερμότητα
    • Οίδημα
    • Κνησμός
    • Φυσαλίδες
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη
    • Νέκρωση
    • Εξέλκωση
    • Παροχέτευση

    Τοξικές αντιδράσεις: μη - αντιγονικές:

    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Κεφαλαλγία
    • Πυρετός
    • Διάρροια
    • Ζάλη
    • Συγκοπή
    • Νωθρότητα
    • Μυϊκές συσπάσεις
    • Οίδημα
    • Σπασμοί

    Συστηματικές αντιδράσεις: αλλεργικές:

    • Κνησμός ματιών
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Γενικευμένη κνίδωση
    • Ξηρός βήχας
    • Συσφιγκτικό αίσθημα θώρακα/λαιμού
    • Συριγμός 
    • Δύσπνοια 
    • Κυάνωση
    • Κοιλιακά άλγη
    • Διάρροια
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Ίλιγγος
    • Ρίγη/Πυρετός 
    • Καταπληξία 
    • Απώλεια συνείδησης
    • Ακούσια απώλεια ούρων/κοπράνων
    • Αφρώδη πτύελα
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια
    • Καρδιαγγειακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος

    Επιβραδυνόμενες αντίδρασεις:

    • Αντιδράσεις τύπου ορονοσίας
    • Πυρετός
    • Κακουχία
    • Κεφαλαλγία
    • Κνίδωση
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πολυαρθρίτιδα

    Ασυνήθιστες αντιδράσεις:

    • Εγκεφαλοπάθεια
    • Νευρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Νεφροπάθεια
    • Έντονος φόβος/άγχος

    cf87cf89cf81ceafcf82cf84ceafcf84cebbcebf127

    ΑΙΤΙΑ 

    • Τοπική φλεγμονή και καταστροφή του ιστού από το δηλητήριο
    • Αλλεργική αντίδραση λόγω προηγούμενης ευαισθητοποίησης
    • Τοξική αντίδραση λόγω ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Περιβάλλον με πολλά έντομα
    • Κλίμα
    • Εποχή
    • Ρουχισμός
    • Έλλειψη προστατευτικών μέτρων 
    • Αρώματα, κολόνιες
    • Προηγούμενη ευαισθητοποίηση
    • Οι νέοι και οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τοπική αντίδραση: λοίμωξη, κυτταρίτιδα, δερματοπάθειες, παρακεντήσεις, ξένα σώματα
    • Τοξική αντίδραση: έκθεση/πρόσληψη χημικών, φάρμακα, ενδοφλέβια χρήση ουσιών, περιβάλλον, φυτά, χημικά

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λευκοκυττάρωση, θρομβοπενία, διαταραχές της πήξης, ΔΕΠ, πρωτεϊνουρία, αιμοσφαιριναιμία, μυοσφαιρινουρία και αζωθαιμία - πρόκειται για σπάνια αλλά πιθανά ευρήματα σε σοβαρές αντιδράσεις

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονή, εξέλκωση, σχηματισμός φυσαλίδων και πομφολύγων , ρήξη, εσχαροποίηση, οίδημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ή εσωτερικός ασθενής ανάλογα με την αντίδραση κάθε ατόμου στο δήγμα
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο σε σοβαρές περιπτώσεις με κίνδυνο απόφραξης των αεραγωγών, βρογχόσπασμου, υπότασης, βαριάς αγγειοδερματίτιδας ή πόνου

    tsimpimata entomon tsimpima koriou

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μέτρα πρώτων βοηθειών, τοπική φροντίδα, ενεργοποίηση των υπηρεσιών επείγουσας αντιμετώπισης σε σοβαρές περιπτώσεις. Σε ιστορικό αλλεργίας ή ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου ειδοποιήστε αμέσως τα επείγοντα
    • Χρησιμοποιείστε - αν υπάρχει και όταν χρειάζεται - το φαρμακείο με τα αντιαλλεργικά φάρμακα και τα κοινά αντιϊσταμινικά

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αφαίρεση του κεντριού (αφαιρέστε το δια της τριβής - μην το συνθλίβετε με λαβίδα)
    • Καθαρισμός πληγής
    • Επιθέματα πάγου στη θέση του δήγματος ή του κεντρίσματος (εναλλάξ 10 λεπτά με 10 λεπτά χωρίς πάγο)
    • Ανύψωση προσβεβλημένης περιοχής
    • Περιποίηση των ελκών
    • Παροχέτευση αποστημάτων

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επαρκής αερισμός (διασωλήνωση, τραχειοστομία) - αν είναι απαραίτητες για την παράκαμψη της απόφραξης
    • Οξυγόνο (4-6 lt/min) - σε αναπνευστική δυσχέρεια
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο και  παρακολούθηση για 24-48 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση για να αποφύγουμε επέκταση του δηλητηρίου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προστατευτικά μέτρα, φαρμακείο με αντιαναφυλακτικά φάρμακα, κίνδυνοι
    • Άτομα με γνωστή ευαισθησία θα πρέπει να φορούν ιατρική ταυτότητα (βραχιόλι, ετικέτα) ή να φορούν κάρτα

    37304865 2174821719415770 3125533467501133824 o

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αναλγητικά
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg 4 φορές την ημέρα
    • Στερεοειδή τοπικά ή από το στόμα - πρεδνιζόνη 20-40 mg την ημέρα
    • Αντιβιοτικά

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επινεφρίνη (1:1.000) υποδορίως - για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου και του αγγειοοιδήμταος - παιδιά 0,01 ml/Kg ενήλικες 0,3-0,5 ml
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg ΕΦ ή ΕΜ για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου, αγγειοοιδήματος
    • Αμινοφυλλίνη - ενήλικες 500 mg  ΕΦ σε 20-30 λεπτά, παιδιά 7,5 mg/Kg, όταν χρειάζεται σε βρογχόσπασμα
    • Ενδοφλέβια υγρά (Ringers lactate) - όταν χρειάζεται σε υπόταση, υποογκαιμία
    • Ντοπαμίνη - 200 mg σε 250 ml, 5 mcg/Kg/λεπτό - για την αντιμετώπιση του collapsus των αγγείων. Διατηρήστε την συστηματική αρτηριακή πίεση > 40 mm Hg
    • Υδροκορτιζόνη - 100-125 mg ΕΦ, όταν χρειάζεται σε βαριά κνίδωση
    • Αντιτετανικός ορός και αντιβιοτικά - αν ενδείκνυνται
    • Διαζεπάμη - 5-10 mg όταν χρειάζεται σε έντονο μυϊκό σπασμό
    • Μορφίνη ή Demerol - όταν χρειάζεται σε έντονο πόνο

    Προφυλάξεις: 

    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία
    • Σε σοβαρές αντιδράσεις μην καθυστερείτε τη θεραπεία
    • Σε βαρύ αγγειακό collapsus μπορεί να χρειαστεί παρακολούθηση της κεντρικής πίεσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    Παρακολούθηση τραύματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τα άτομα με γνωστή υπερευαισθησία να αποφεύγουν την έκθεση
    • Συνταγογραφία αντιαναφυλακτικών φαρμάκων, όταν ενδείκνυται
    • Ενημέρωση σχετικά με τους κινδύνους των όλων και πιο έντονων αναμνηστικών αντιδράσεων στο μέλλον 
    • Απευαισθητοποίηση με ανοσοθεραπεία σε βαριές περιπτώσεις

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη
    • Ουλοποίηση
    • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
    • Ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Ήπιες αντιδράσεις - άριστη
    • Βαριές περιπτώσεις - άριστη μη έγκαιρη, κατάλληλη θεραπεία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν αποτελεί αντένδειξη για την κατάλληλη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

     μέλισσας 1038x576

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Απαλλαγείτε από τις σφήκες

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Παράξενα συστατικά θεραπεύουν αρρώστιες των ανθρώπων

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    www.emedi.gr

     

     

  • Νευρίτιδα Νευρίτιδα

    Νευρίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή πολλών νεύρων

    ΝΕΥΡΙΤΙΔΑ

    Εκφύλιση των περιφερικών νεύρων.

    Χαρακτηριστικά:

    • Ύπουλη εισβολή
    • Μυϊκή αδυναμία με απώλεια της αισθητικότητας
    • Μυϊκή ατροφία
    • Ελαττωμένα τενόντια αντανακλαστικά
    • Παραισθησίες
    • Υπερευαισθησίες των χεριών και των ποδιών

    Η νευρίτιδα είναι φλεγμονή ενός νεύρου ή η γενική φλεγμονή του περιφερικού νευρικού συστήματος.

    Η φλεγμονή, και συχνά ταυτόχρονη απομυελίνωση, προκαλεί μειωμένη αγωγή των νευρικών σημάτων και οδηγεί σε εκτροπή της νευρικής λειτουργίας.

    Η νευρίτιδα συχνά συνδυάζεται με νευροπάθεια, που είναι ένας ευρύτερος όρος που περιγράφει οποιαδήποτε ασθένεια επηρεάζει το περιφερικό νευρικό σύστημα.

    Ωστόσο, οι νευροπάθειες μπορεί να οφείλονται είτε σε φλεγμονώδεις είτε σε μη φλεγμονώδεις αιτίες και ο όρος περιλαμβάνει οποιαδήποτε μορφή βλάβης, εκφυλισμού ή δυσλειτουργίας του νευρικού συστήματος, ενώ η νευρίτιδα αναφέρεται συγκεκριμένα στη φλεγμονώδη διαδικασία. 

    Καθώς, η φλεγμονή είναι μια συχνή αντίδραση στη βιολογική προσβολή, πολλές παθήσεις μπορεί να εμφανιστούν με χαρακτηριστικά νευρίτιδας. 

    Συχνές αιτίες είναι οι αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η  λοίμωξη, είτε βακτηριακή, όπως λέπρα, είτε ιογενής, όπως η ανεμοβλογιά και ο έρπητας ζωστήρας. Άλλες αιτίες είναι οι μεταμολυσματικές ανοσολογικές αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Guillain-Barré, ή μια απόκριση σε σωματικό τραυματισμό. Ενώ οποιοδήποτε νεύρο στο σώμα μπορεί να υποστεί φλεγμονή, συγκεκριμένες αιτιολογίες μπορεί κατά προτίμηση να επηρεάσουν συγκεκριμένα νεύρα. Η φύση των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα συγκεκριμένα νεύρα που εμπλέκονται. Για παράδειγμα, η νευρίτιδα σε ένα αισθητήριο νεύρο μπορεί να προκαλέσει πόνο, παραισθησία (καρφίτσες και βελόνες), υπαισθησία (μούδιασμα) και αναισθησία και η νευρίτιδα σε ένα κινητικό νεύρο μπορεί να προκαλέσει πάρεση (αδυναμία), σπασμό, παράλυση ή μυϊκή απώλεια. Το ηλεκτρομυογράφημα επιδεικνύει επιβράδυνση του δυναμικού ενέργειας. Η θεραπεία της νευρίτιδας επικεντρώνεται στην απομάκρυνση ή τη θεραπεία οποιασδήποτε υποκινούμενης αιτίας φλεγμονής, ακολουθούμενη από υποστηρικτική φροντίδα και αντιφλεγμονώδεις ή ανοσοδιαμορφωτικές θεραπείες, καθώς και συμπτωματική αντιμετώπιση.

    neuritida 3

    ΑΙΤΙΕΣ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Λοιμώξεις

    Τόσο οι ενεργές λοιμώξεις όσο και οι μεταμολυσματικές αυτοάνοσες διαδικασίες προκαλούν νευρίτιδα. Η ταχεία αναγνώριση μιας μολυσματικής αιτίας νευρίτιδας υπαγορεύει τη θεραπευτική προσέγγιση και συχνά έχει πολύ πιο θετική μακροπρόθεσμη πρόγνωση από άλλες αιτιολογίες. Βακτηριακές, ιογενείς και σπειροχαιτικές λοιμώξεις έχουν συσχετιστεί με φλεγμονώδεις νευρικές αποκρίσεις.

    Μερικοί από τους βακτηριακούς παράγοντες που σχετίζονται περισσότερο με τη νευρίτιδα είναι η λέπρα, η νόσος Lyme και η διφθερίτιδα.

    Οι ιογενείς αιτίες της νευρίτιδας περιλαμβάνουν τον ιό του απλού έρπητα, τον ιό της ανεμοβλογιάς και τον HIV. 

    Η λέπρα χαρακτηρίζεται, συχνά, από άμεση νευρική λοίμωξη από τον αιτιολογικό οργανισμό, mycobacterium leprae. Η λέπρα παρουσιάζει μια ετερογενή κλινική εικόνα που υπαγορεύεται από βακτηριακό τίτλο και ενδογενή αντίσταση του ξενιστή. Η φυματιώδης λέπρα, που παρατηρείται σε περιπτώσεις όπου η ανοσία του ξενιστή είναι υψηλή, δε σχετίζεται, συνήθως, με νευρίτιδα. Παρουσιάζεται με μικρό αριθμό ανώδυνων πλακών του δέρματος με λίγους βακίλους, αποτέλεσμα μιας κοκκιωματώδους διαδικασίας που καταστρέφει τα δερματικά νεύρα. Η λεμφική λέπρα, που παρατηρείται όταν ο ξενιστής δεν έχει αντίσταση στον οργανισμό, παρουσιάζει εκτεταμένες δερματικές αλλοιώσεις και αισθητά διευρυμένα νεύρα. Η εμπλοκή των ασθενειών σε αυτή τη μορφή λέπρας εξελίσσεται χαρακτηριστικά από ψυχρότερες περιοχές του σώματος, όπως η άκρη της μύτης και των λοβών του αυτιού, προς θερμότερες περιοχές του σώματος με αποτέλεσμα την εκτεταμένη απώλεια αίσθησης και καταστροφικές δερματικές βλάβες. Η ταχεία θεραπεία είναι ένα κρίσιμο συστατικό της φροντίδας σε ασθενείς που πάσχουν από λέπρα. Η καθυστερημένη φροντίδα οδηγεί σε μόνιμη απώλεια αίσθησης και βλάβη των ιστών. 

    Η νόσος του Lyme, που προκαλείται από τη σπιροχαίτη Borrelia burgdorferi, είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τσιμπούρια με περιφερικές και κεντρικές νευρολογικές εκδηλώσεις. Το πρώτο στάδιο της νόσου του Lyme παρουσιάζεται συχνά με παθογνωμονικό εξάνθημα «μάτι ταύρου», μεταναστευτικό ερύθημα, καθώς και πυρετό, αδιαθεσία και αρθραλγίες. Περίπου το 15% των ασθενών που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία θα αναπτύξουν νευρολογικές εκδηλώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται κλασικά από κρανιακή νευροπάθεια και λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα. Η φλεγμονή των νεύρων που παρατηρείται στη νευρολογική νόσο σχετίζεται με λεμφοκυτταρική διήθηση, χωρίς ενδείξεις άμεσης μόλυνσης των περιφερικών νεύρων. Αν και είναι, συνήθως, αυτοπεριοριζόμενη, η θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επιταχύνει την επίλυση των συμπτωμάτων. 

    Η διφθερίτιδα, μια κάποτε συχνή παιδική αναπνευστική λοίμωξη, παράγει μια νευροτοξίνη που μπορεί να οδηγήσει σε διφασική νευροπάθεια. Αυτή η νευροπάθεια ξεκινά με παράλυση και μούδιασμα της μαλακής υπερώας και του φάρυγγα, καθώς και αδυναμία των βολβών των ματιών, αρκετές ημέρες έως εβδομάδες μετά την αρχική λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ακολουθούμενη από μια ανοδική παράπλευρη παράλυση που προκαλείται από οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια μετά από αρκετές ακόμη εβδομάδες. Ενώ, τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά στην εξάλειψη του βακτηρίου, τα νευρολογικά επακόλουθα της μόλυνσης πρέπει να αντιμετωπίζονται με αντιτοξίνη διφθερίτιδας. 

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι ένας κοινός ιός που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στα νευρωνικά γάγγλια μεταξύ των ενεργών λοιμώξεων. Ο HSV-1 ευρίσκεται, συνήθως, στα γάγγλια των κρανιακών νεύρων, ιδιαίτερα στα γάγγλια των τριδύμων νεύρων και μπορεί να προκαλέσει επώδυνες νευραλγίες κατά τη διάρκεια ενεργών περιόδων. Έχει, επίσης, συσχετιστεί με την παράλυση του Bell και την αιθουσαία νευρίτιδα. Ο HSV-2 συχνά βρίσκεται εντός των οσφυϊκών γαγγλίων και σχετίζεται με ριζοπάθειες κατά τη διάρκεια της ενεργού λοίμωξης. Η επανενεργοποίηση του έρπητα αντιμετωπίζεται συχνά με ασυκλοβίρη, αν και τα αποδεικτικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητά της στον έλεγχο της περιφερικής νευρολογικής εκδήλωσης της νόσου δεν υπάρχουν. Ο ιός της Varicella zoster, η αιτία της ανεμοβλογιάς, μπορεί να βρεθεί αδρανής σε όλο το νευρικό σύστημα μετά από μια αρχική λοίμωξη. Η επανενεργοποίηση του ιού προκαλεί έρπητα ζωστήρα, και παρατηρείται σε κατανομή νεύρου που αντιστοιχεί στο γάγγλιο στο οποίο κατοικούσε ο λανθάνων ιός. Αφού υποχωρήσει το ερπητικό εξάνθημα, μια επιπρόσθετη περίοδος μεθερπητικής νευραλγίας μπορεί να παραμείνει για εβδομάδες έως μήνες. Τα αντιιικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της ασυκλοβίρης, είναι αποτελεσματικά στον έλεγχο της επανενεργοποίησης του ιού. Η αντιμετώπιση της επακόλουθης μεθερπητικής νευραλγίας απαιτεί, συχνά, περαιτέρω αντιμετώπιση με γκαμπαπεντίνη, αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη ή τοπική λιδοκαΐνη. 

    Ο ιός HIV συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα νευρολογικών εκδηλώσεων, τόσο κατά την οξεία λοίμωξη όσο και κατά την εξέλιξη της νόσου. Κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης έχουν αναφερθεί τόσο άμεση περιφερική νευρική εμπλοκή, συνηθέστερα, διμερής παράλυση του προσώπου, όσο και οξεία φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (σύνδρομο Guillian-Barré). Καθώς, εξελίσσεται η διαδικασία της νόσου, το σύνδρομο διάχυτης διηθητικής λεμφοκυττάρωσης μπορεί να περιλαμβάνει λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της λοίμωξης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα, μια λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της μόλυνσης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα επιπλεγμένη μονονευρίτιδα. Ο εντοπισμός της σχετιζόμενης με τον HIV νευροπάθειας συγχέεται με τη νευροτοξική φύση πολλών από τα αντιρετροϊκά που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση της νόσου, κατά γενικό κανόνα η σχετιζόμενη με τον HIV νευροπάθεια θα βελτιωθεί με τη συνεχιζόμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, ενώ η φαρμακευτική σχετιζόμενη νευροπάθεια θα επιδεινωθεί. 

    • Αυτοάνοσα Νοσήματα

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας και η οπτική νευρομυελίτιδα είναι αυτοάνοσες ασθένειες οι οποίες και οι δύο συχνά εμφανίζονται με οπτική νευρίτιδα, μια φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια του οπτικού νεύρου.

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια ασθένεια άγνωστης αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από νευρολογικές βλάβες που «διαδίδονται στο χρόνο και στο χώρο».

    Η οπτική νευρομυελίτιδα, που κάποτε θεωρήθηκε υποτύπος της σκλήρυνσης κατά πλάκας, χαρακτηρίζεται από αντισώματα IgG που συνδέονται επιλεκτικά με την ακουαρίνη-4.  Η οπτική νευρίτιδα σχετίζεται με απώλεια της όρασης. Συχνά, αρχικά, χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα της αντίληψης του χρώματος (δυσχρωματοψία) που ακολουθείται από θόλωση της όρασης και απώλεια οξύτητας. Η οπτική νευρίτιδα συσχετίζεται, επίσης, συχνά, με τον περιοδικό πόνο και άλλες οπτικές διαταραχές. Η θεραπεία της οξείας οπτικής νευρίτιδας περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή, πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνες.

    Το σύνδρομο Guillian-Barré είναι μια κατηγορία οξείας πολυνευροπάθειας που παρουσιάζεται με χαλαρή παράλυση, οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, οξεία αταξία και σύνδρομο Miller-Fisher. Αυτές οι διαταραχές είναι μεταμολυσματικά σύνδρομα στα οποία τα συμπτώματα εμφανίζονται, συχνά, αρκετές εβδομάδες μετά την επίλυση μιας οξείας λοίμωξης, συνήθως, ανώτερης αναπνευστικής λοίμωξης ή γαστρεντερίτιδας, λόγω μοριακής μίμησης μεταξύ περιφερικού νεύρου και μικροβιακών αντιγόνων. Η οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, που αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων Guillian-Barré, κλασικά παρουσιάζει μια οξεία έναρξη με ανοδική παράλυση που ξεκινά στα άκρα άκρα. Αυτή η παράλυση μπορεί να προχωρήσει γρήγορα κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών και να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια που απαιτεί διασωλήνωση. Τα συμπτώματα, συνήθως, θα επιλυθούν αυτόματα μετά από αρκετές εβδομάδες. Έτσι, η θεραπεία του συνδρόμου Guillian-Barré βασίζεται σε υποστηρικτική φροντίδα για τη διαχείριση του αερισμού και της σίτισης, έως ότου υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Η επιπρόσθετη παρέμβαση με πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα ποσοστά ανάκαμψης.

     Η χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια είναι μια φλεγμονώδης νευροπάθεια, η οποία ενώ είναι παθοφυσιολογικά παρόμοια με την οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, εξελίσσεται σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά εμφανίζει την ίδια εικόνα σε ορολογικές, ηλεκτροδιαγνωστικές μελέτες και στην εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η θεραπεία γίνεται με κορτικοστεροειδή, με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη ή πλασμαφαίρεση έως ότου τα συμπτώματα ανταποκριθούν. 

    • Παρανεοπλαστικά σύνδρομα

    Αρκετές διαφορετικές κακοήθειες, ιδιαίτερα ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και το λέμφωμα Hodgkin, συνδέονται με παρανεοπλασματική νευρίτιδα. Αυτή η καρκινοματώδης πολυνευροπάθεια συνδέεται με την παρουσία αντισωμάτων κατά αντιγόνων των όγκων, τα οποία τα αναγνωρίζουν και συνδέονται τόσο στα κύτταρα όγκου όσο και στους νευρώνες του περιφερικού νευρικού συστήματος. Αυτό το παρανεοπλασματικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αισθητηριακή νευροπάθεια, που επηρεάζει, κυρίως, το γάγγλιο της ραχιαίας ρίζας, με αποτέλεσμα προοδευτική αισθητική απώλεια που σχετίζεται με επώδυνες παραισθησίες των άνω άκρων, ή μικτή αισθητικοκινητική νευροπάθεια που χαρακτηρίζεται, επίσης, από προοδευτική αδυναμία. Η θεραπεία των παρανεοπλασματικών συνδρόμων στοχεύει στην εξάλειψη του καρκινικού ιστού με στεροειδή, πλασμαφαίρεση ή ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη κ.ά. 

    • Μεταβολικές διαταραχές

    Μεταβολικές διαταραχές και ανεπάρκειες σε ορισμένες βιταμίνες, ιδίως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σχετίζονται με φλεγμονώδη εκφυλισμό των περιφερικών νεύρων. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β1, θειαμίνης, προκαλεί το beriberi που μπορεί να συσχετιστεί με μια επώδυνη αισθητήρια νευροπάθεια με μυϊκή αδυναμία και ατροφία. Η ανεπάρκεια νιασίνης, βιταμίνης Β3, προκαλεί πελλάγρα που μπορεί να εμφανιστεί με διάφορες περιφερικές νευροπάθειες εκτός από τις κερατοειδείς βλάβες του δέρματος. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, η ανεπάρκεια πυριδοξίνης, έχει συσχετιστεί με βλάβη των περιφερικών νεύρων τόσο σε περιπτώσεις ανεπάρκειας όσο και σε περίσσεια. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 προκαλεί υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση, μια ασθένεια που συνδέεται κλασικά με μια κεντρική απομυελινωτική διαδικασία. Ωστόσο, παρουσιάζεται, επίσης, με επώδυνη περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία των ελλείψεων βιταμινών εστιάζεται στην αντικατάσταση των συγκεκριμένων ελλείψεων, η ανάκαμψη συχνά παρατείνεται και μερικές από τις βλάβες είναι, συχνά, μόνιμες. 

    • Τοξικές Ουσίες

    Πολλές κατηγορίες φαρμάκων έχουν τοξικές επιδράσεις στα περιφερικά νεύρα (οι ιατρογενείς νευροπάθειες είναι η πιο συχνή μορφή νευρίτιδας). Πολλές κατηγορίες φαρμάκων σχετίζονται με τοξικές επιδράσεις στα νεύρα: αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένες θεραπείες, ανοσοκατασταλτικά και καρδιακά φάρμακα. Η διαχείριση αυτών των νευροπαθειών απαιτεί διακοπή των φαρμάκων, αν και οι ασθενείς θα συνεχίσουν να επιδεινώνονται συχνά για αρκετές εβδομάδες μετά τη διακοπή της χορήγησης των φαρμάκων. Και η ακτινοθεραπεία προκαλεί νευρίτιδα και νευροπάθεια.

    Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα!!! Πολλά χημικά φάρμακα προκαλούν νευρίτιδα και νευροπάθειες.

    neuritida 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    Η ακριβής διάγνωση και χαρακτηρισμός μιας νευρίτιδας ξεκινά με μια ενδελεχή φυσική εξέταση για τον χαρακτηρισμό και τον εντοπισμό τυχόν συμπτωμάτων σε ένα συγκεκριμένο νεύρο ή κατανομή των νεύρων.

    Μια εξέταση θα αξιολογήσει την πορεία του χρόνου, την κατανομή και τη σοβαρότητα και τη δυσλειτουργία των νεύρων, καθώς και κατά πόσον η διαδικασία της νόσου περιλαμβάνει αισθητήρια, κινητικά ή και τα δύο νεύρα.

    Αφού, εντοπιστεί η βλάβη, ακολουθούνται συγκεκριμένες τεχνικές κατάλληλες για τα εμπλεκόμενα νεύρα.

    Θα πρέπει να πραγματοποιούνται εξετάσεις αίματος για την αξιολόγηση των επιπέδων γλυκόζης και Β12, μεταβολιτών, επιπρόσθετη μέτρηση συγκεκριμένων βιταμινών ή τοξινών ανάλογα με το ιστορικό και τη φυσική εξέταση.

    Οι ιατρικές εξετάσεις που είναι συχνά χρήσιμες:

    • βιοψία νεύρου
    • μαγνητική τομογραφία
    • ηλεκτρομυογραφία
    • μελέτες αγωγιμότητας νεύρων
    • βρογχοσκόπηση
    • οσφυονωτιαία παρακέντηση

    Ωστόσο, η διάγνωση πολλών από τις διαταραχές που σχετίζονται με τη νευρίτιδα είναι κλινική και δε βασίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο διαγνωστικό τεστ. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υποστηρικτική
    • Φυσιοθεραπεία
    • Αναλγητικά
    • Αντιμετώπιση των συγκεκριμένων υποκειμένων διαταραχών, αν είναι δυνατόν
    • Συμπληρώματα διατροφής
    • Φάρμακα - αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη (άνιση και απρόβλεπτη ανταπόκριση, βοηθούν μερικούς ασθενείς). Καλύτερα να μη δίνονται!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    neuritida 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Αρσενικό

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Σύφιλη

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Οπτική νευρίτιδα

    Λέπρα

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ερυθρά Ερυθρά

    Η ερυθρά είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της ερυθράς.

     

    Η ερυθρά είναι συχνά ήπια με τους μισούς ανθρώπους να μην συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ένα εξάνθημα μπορεί να ξεκινήσει περίπου δύο εβδομάδες μετά την έκθεση και να διαρκέσει για τρεις ημέρες. Συνήθως, ξεκινά στο πρόσωπο και απλώνεται στο υπόλοιπο σώμα. Το εξάνθημα έχει, μερικές φορές, φαγούρα και δεν είναι τόσο φωτεινό όσο αυτό της ιλαράς. Οι πρησμένοι λεμφαδένες είναι συχνό σημείο και μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες. Μπορεί, επίσης,  να εμφανιστεί πυρετός, πονόλαιμος και κόπωση. Σε ενήλικες, ο πόνος στις αρθρώσεις είναι συχνός. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αιμορραγικά προβλήματα, οίδημα των όρχεων, εγκεφαλίτιδα και φλεγμονή των νεύρων. Η μόλυνση κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή ή παιδί με συγγενές σύνδρομο ερυθράς. Τα συμπτώματα του συγγενούς συνδρόμου ερυθράς εκδηλώνονται ως προβλήματα με τα μάτια, όπως ο καταρράκτης, η κώφωση, καθώς και η προσβολή της καρδιάς και του εγκεφάλου. Τα προβλήματα είναι σπάνια μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

    Η ερυθρά συνήθως εξαπλώνεται από το ένα άτομο στο άλλο μέσω του βήχα των ατόμων που έχουν μολυνθεί. Οι άνθρωποι είναι μολυσματικοί κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πριν και μετά την εμφάνιση του εξανθήματος. Τα μωρά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς ενδέχεται να μεταδίδουν τον ιό για περισσότερο από ένα χρόνο. Μόνο οι άνθρωποι μολύνονται. Τα έντομα δεν διαδίδουν την ασθένεια. Μόλις αναρρώσει, κάποιος είναι άνοσος σε μελλοντικές μολύνσεις. Διατίθεται έλεγχος που μπορεί να επαληθεύσει την ανοσία. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με την εύρεση του ιού στο αίμα, στο λαιμό ή στα ούρα. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμη. 

    Η ερυθρά μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της ερυθράς με μία μόνο δόση να είναι αποτελεσματικότερη από 95%. Συχνά χορηγείται σε συνδυασμό με το εμβόλιο κατά της ιλαράς και το εμβόλιο παρωτίτιδας, γνωστό ως εμβόλιο MMR.Όταν λιγότερο από το 80%, ενός πληθυσμού εμβολιάζεται, περισσότερες γυναίκες μπορεί να φτάσουν σε ηλικία τεκνοποίησης χωρίς να αναπτύξουν ανοσία μέσω μόλυνσης ή εμβολιασμού, αυξάνοντας έτσι πιθανώς τα ποσοστά συγγενούς συνδρόμου ερυθράς. 

    Η ερυθρά είναι μια κοινή λοίμωξη σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου 100.000 περιπτώσεις συγγενούς συνδρόμου ερυθράς.  Τα ποσοστά ασθενειών έχουν μειωθεί σε πολλές περιοχές κι έχουν, σχεδόν, εξαφανιστεί.

    Η ιλαρά είναι μία ενδημική και επιδημική ιογενής εξανθηματική νόσος των παιδιών και των ενηλίκων με παγκόσμια κατανομή. Πολλές περιπτώσεις λοιμώξεως είναι υποκλινικές, αλλά ο ιός μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο λοίμωξη και σε περίπτωση εγκυμοσύνης και συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου.

    rubella 3

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα, Ενδοκρινείς

    Γενετική: Παιδιά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς και παιδιά με ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη έχουν υψηλή συχνότητα του αντιγόνου ιστοσυμβατότητας HLA-DR3 και υψηλή συχνότητα αντισωμάτων κατά των νησιδίων του παγκρέατος

    Επίπτωση/Επιπολασμός:

    • Πριν από την εισαγωγή του εμβολίου ερυθράς το 1969, επιδημίες εμφανίζονταν κάθε 6-9 χρόνια. Σποραδικές εξάρσεις συνεχίζουν να εμφανίζονται σε νοσοκομεία, κολλέγια, φυλακές, μονάδες προώρων και κλειστές θρησκευτικές κοινότητες, αλλά έχουν, σχεδόν, εξαφανισθεί.
    • Το 1992 η συχνότητα της μετανεογνικής ερυθράς ήταν 0,06 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά 5-9 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    rubella 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Η ερυθρά έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης. Ωστόσο, το κύριο σύμπτωμα της λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς είναι η εμφάνιση εξανθήματος (εξάνθημα) στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στον κορμό και τα άκρα και συνήθως, εξασθενεί μετά από τρεις ημέρες, και γι 'αυτό αναφέρεται συχνά ως ιλαρά τριών ημερών. Το εξάνθημα του προσώπου, συνήθως, εξαφανίζεται, καθώς, εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν, πυρετό χαμηλού βαθμού, πρησμένους αδένες (υποινιακή και οπίσθια λεμφαδενοπάθεια του τραχήλου), πόνους στις αρθρώσεις, κεφαλαλγία και επιπεφυκίτιδα.

    Οι πρησμένοι λεμφαδένες μπορούν να παραμείνουν για μια εβδομάδα και ο πυρετός σπάνια αυξάνεται πάνω από τους 38 ° C. Το εξάνθημα της ερυθράς είναι, συνήθως, ροζ ή ανοιχτό κόκκινο. Το εξάνθημα προκαλεί φαγούρα και συχνά διαρκεί περίπου τρεις ημέρες. Το εξάνθημα εξαφανίζεται μετά από μερικές ημέρες χωρίς λεκέδες ή ξεφλούδισμα του δέρματος. Όταν το εξάνθημα εξαφανιστεί, το δέρμα μπορεί να έχι μικρά λέπια, όπου το εξάνθημα το κάλυπτε. Το σημείο forchheimer εμφανίζεται στο 20% των περιπτώσεων και χαρακτηρίζονται από μικρές, κόκκινες βλατίδες στην περιοχή της μαλακής υπερώας.

    Η ερυθρά μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε ηλικία. Οι ενήλικες γυναίκες είναι, ιδιαίτερα, επιρρεπείς σε αρθρίτιδα και πόνους στις αρθρώσεις.

    Στα παιδιά, η ερυθρά προκαλεί, συνήθως, συμπτώματα που διαρκούν δύο ημέρες και περιλαμβάνουν: 

    Εξάνθημα που ξεκινά στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στο υπόλοιπο σώμα.

    Χαμηλός πυρετός κάτω των 38,3 ° C.

    Οπίσθια αυχενική λεμφαδενοπάθεια. 

    Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, ενδέχεται να υπάρχουν επιπλέον συμπτώματα, όπως:

    Λεμφαδενοπάθεια

    Συμπτώματα κρυολογήματος

    Πόνος στις αρθρώσεις (ειδικά σε νέες γυναίκες)

    Σοβαρές επιπλοκές της ερυθράς είναι:

    Φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) 

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων 

    Λοίμωξη ωτός 

    Το κρυολόγημα μπορεί να μετατραπεί σε πνευμονία, είτε άμεση ιογενής πνευμονία είτε δευτεροπαθής βακτηριακή πνευμονία και βρογχίτιδα (είτε ιογενής βρογχίτιδα είτε δευτεροπαθής βακτηριακή βρογχίτιδα). 

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Αδενοπάθεια, οπισθοωτιαία, οπισθοτραχηλική, οπισθοϊνιακή
    • Δεκατική πυρετική κίνηση
    • Εξάνθημα - επεκτεινόμενο, κηλιδοβλατιδώδες, πιθανώς αποφολιδωτικό
    • Ενάνθημα - πετέχειες μαλθακής υπερώας (σημείο Forschheimer)
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Σπληνομεγαλία, σπάνια
    • Συνάχι
    • Αδιαθεσία
    • Πονοκέφαλος
    • Πολυαρθραλγία/πολυαρθρίτιδα, ειδικά σε νέες γυναίκες
    • Ασυμπτωματική νόσος (25-50%)

    rubella 666x399

    Το σύνδρομο συγγενείας ερυθράς στο νεογέννητο, αυτό είναι το πιο σοβαρό επακόλουθο της ερυθράς. Είναι επακόλουθο της ενδομήτριας λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς και περιλαμβάνει καρδιακά, εγκεφαλικά, οφθαλμικά και ακουστικά ελαττώματα.  Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πρόωρη γέννηση, χαμηλό βάρος γέννησης και νεογνική θρομβοπενία, αναιμία και ηπατίτιδα. Ο κίνδυνος σοβαρών ελαττωμάτων ή οργανογένεσης είναι υψηλότερος σε μόλυνση κατά το πρώτο τρίμηνο. 

    Πολλές μητέρες που μολύνονται από ερυθρά εντός του κρίσιμου πρώτου τριμήνου έχουν είτε αποβολή είτε νεκρό μωρό. Εάν το έμβρυο επιβιώσει από τη μόλυνση, μπορεί να γεννηθεί με σοβαρές καρδιακές διαταραχές, τύφλωση, κώφωση ή άλλες απειλητικές για τη ζωή διαταραχές οργάνων. Οι εκδηλώσεις του δέρματος ονομάζονται "βλάβες βατόμουρου muffin". Για αυτούς τους λόγους, η ερυθρά περιλαμβάνεται στο σύμπλεγμα TORCH-(T)oxoplasmosis, (O)ther Agents, (R)ubella (also known as German Measles), (C)ytomegalovirus, and (H)erpes Simplex, των περιγεννητικών λοιμώξεων.

    Περίπου 100.000 περιπτώσεις αυτής της κατάστασης εμφανίζονται κάθε χρόνο.

    Συγγενής ερυθρά:

    • Καταρράκτης (Επιμένων)
    • Μικροφθαλμία (Επιμένων)
    • Χοριοαμφιβληστροείδίτιδα (Επιμένων)
    • Ανοικτός βοτάλλειος πόρος (Επιμένων)
    • Στένωση πνευμονικής (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Ελλείμματα μεσοκολπικού/μεσοκοιλιακού διαφράγματος (Επιμένων)
    • Κώφωση τύπου αντιλήψεως (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Μικροκεφαλία (Επιμένων)
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα (Παροδικά)
    • Διανοητική καθυστέρηση (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Χαμηλό βάρος γεννήσεως (Παροδικά)
    • Πορφυρικές δερματικές βλάβες (Παροδικά)
    • Νόσος των ακτινοσκιερών οστών (Παροδικά)
    • Ηπατοσπληνομεγαλία (Παροδικά)
    • Μεγάλη πρόσθια κρανιακή πηγή (Παροδικά)
    • Νόσοι ομιλίας και συμπεριφοράς (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Κρυψορχία (Επιμένων)
    • Βουβωνοκήλη (Επιμένων)

    Krasnuha u detej 1

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Ο ιός της ερυθράς είναι ένας μονής έλικος RNA-ιός της οικογένειας των λεγόμενων Toga-ιών (toga = στέμμα, ιοί φέροντες στέμμα, ιοί δίκην στέμματος). Μεταδιδόμενος με τα σταγονίδια των στοματοφαρυγγικών εκκρίσεων, ο ιός αναδιπλασιάζεται στα επιθήλια του στοματοφάρυγγα και στους επιχώριους λεμφαδένες με περίοδο επωάσεως 16-18 ημερών. Μετά περνάει στην κυκλοφορία και μπορεί να διασπαρεί στο δέρμα και σε άλλα άπω όργανα, ή διαπλακουντιακά στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Η εμβρυϊκή ιαιμία μπορεί, ακολούθως, να προκαλέσει συστηματική θανατηφόρο λοίμωξη. Η οργανογένεση αναπτύσσεται μεταξύ 2 και 6 εβδομάδων μετά τη σύλληψη. Επομένως, κατά το διάστημα αυτό η λοίμωξη αποτελεί έναν υψηλό κίνδυνο για ανωμαλίες οφθαλμών και καρδιάς (40-80% κίνδυνος). Κατά το 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αναπτύσσει αυξημένη ανοσολογική ικανότητα, που το καθιστά λιγότερο ευαίσθητο (10% κίνδυνος) στα επακόλουθα της ενδομητρίου λοιμώξεως.

    Η ασθένεια προκαλείται από τον ιό της ερυθράς, από το γένος Rubivirus από την οικογένεια Matonaviridae, που τυλίγεται και έχει ένα μονόκλωνο γονιδίωμα RNA. Ο ιός μεταδίδεται μέσω της αναπνευστικής οδού και αναπαράγεται στον ρινοφάρυγγα και τους λεμφαδένες. Ο ιός βρίσκεται στο αίμα 5 έως 7 ημέρες μετά τη μόλυνση και εξαπλώνεται σε όλο το σώμα. Ο ιός έχει τερατογόνες ιδιότητες και είναι ικανός να διασχίσει τον πλακούντα και να μολύνει το έμβρυο όπου σταματά τα κύτταρα να αναπτυχθούν ή να τα καταστρέψουν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου επώασης, ο ασθενής είναι μεταδοτικός, συνήθως, για περίπου μία εβδομάδα προτού εμφανίσει εξάνθημα και για περίπου μία εβδομάδα μετά.

    Η αυξημένη ευαισθησία σε λοίμωξη μπορεί να κληρονομηθεί, καθώς, υπάρχει κάποια ένδειξη ότι το HLA-A1 ή οι παράγοντες που περιβάλλουν το Α1 σε εκτεταμένους απλότυπους εμπλέκονται στη λοίμωξη από τον ιό ή στη μη επίλυση της νόσου.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΕΡΥΘΡΑ

    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Ανοσοανεπάρκειες
    • Ανοσοκατασταλτική θεραπεία
    • Εγκυμοσύνη
    • Κοινοβιακές συνθήκες ζωής
    • Σχολείο, μονάδες ημερήσιας φροντίδας
    • Τέλος, χειμώνα, άνοιξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ιλαρά
    • Οστρακιά
    • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
    • Τοξοπλάσμωση
    • Νεογνικό ερύθημα 
    • Λοιμώδης ερύθημα ("πέμπτη νόσος")
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Εξανθήματα από λοιμώξεις με εντεροϊούς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Ιός της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα
    • Ιοί - Picoma (Coxsackie και echo)
    • Ιός της πολιομυελίτιδας
    • Ιός του απλού έρπητα
    • Ιός των ιπποειδών του δυτικού ημισφαιρίου
    • Ιός της ιλαράς
    • Ιός της ηπατίτιδας Β
    • Ιός της παρωτίτιδας
    • Τοξοπλάσμωση
    • Συγγενής σύφιλη
    • Ελονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ήπια λευκοπενία με σχετική λεμφοκυττάρωση
    • Τετραπλάσια αύξηση των επιπέδων αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό
    • Θετικές καλλιέργειες υγρών φάρυγγος, ρινός και αιμοκαλλιέργειες για τον ιό της ερυθράς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Παρουσία IgM αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό κατά τον 1ο χρόνο της ζωής, ενώ μετά από τον 1ο χρόνο γίνεται μετατροπή του αντισώματος από IgM σε IgG
    • Απομόνωση του ιού της ερυθράς από το φάρυγγα, το αίμα, τα ούρα και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Μετά από επανέκθεση στην ερυθρά, άτομα με γνωστό προηγούμενο επίπεδο αντισωμάτων λόγω προηγηθείσης λοιμώξεως ή ανοσοποιήσεως μπορεί να παρουσιάσουν μία οξεία αύξηση του τίτλου του αντισώματος. Αυτό δεν συσχετίζεται με υψηλή συχνότητα μεταδόσεως σε άλλους ούτε με υψηλό κίνδυνο εμβρυϊκής λοιμώξεως.

    Τα ειδικά αντισώματα IgM για τον ιό της ερυθράς είναι παρόντα σε άτομα που έχουν προσβληθεί πρόσφατα από τον ιό της ερυθράς, αλλά αυτά τα αντισώματα μπορούν να παραμείνουν για περισσότερο από ένα χρόνο και ένα θετικό αποτέλεσμα της δοκιμής πρέπει να ερμηνευθεί με προσοχή. Η παρουσία αυτών των αντισωμάτων μαζί με, ή λίγο μετά, το χαρακτηριστικό εξάνθημα επιβεβαιώνει τη διάγνωση. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναστολή κυτταρικής αναπτύξεως μετά τη λοίμωξη
    • Εμβρυϊκή αγγειΐτιδα
    • Αγγειοπάθεια του πλακούντα
    • Ιστική νέκρωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις επιδεινώνονται εκλεκτικά στα παιδιά με συγγενή ερυθρά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συγγενής ερυθρά έχει διαγνωσθεί με βιοψία πλακούντος την 12η εβδομάδα

    rubella 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την ερυθρά. Ωστόσο, η διαχείριση είναι ένα ζήτημα της απόκρισης στα συμπτώματα για τη μείωση της δυσφορίας. Η θεραπεία των νεογέννητων μωρών εστιάζεται στη διαχείριση των επιπλοκών. Τα συγγενή καρδιακά ελαττώματα και ο καταρράκτης μπορούν να διορθωθούν με άμεση χειρουργική επέμβαση.

    Η αντιμετώπιση του συνδρόμου οφθαλμικής συγγενείας ερυθράς  είναι παρόμοια με την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία, συμπεριλαμβανομένης της παροχής συμβουλών, της τακτικής παρακολούθησης και της παροχής συσκευών χαμηλής όρασης, εάν απαιτείται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μετανεογνική ερυθρά - είναι ήπια αυτοπεριοριζόμενη. Θεραπεία για συμπτωματική ανακούφιση
    • Συγγενής ερυθρά - υποστηρηκτική, εκτός και αν αναπτυχθούν νευρολογικές ή αιμορραγικές επιπλοκές

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Για Μετανεογνική ερυθρά - απομόνωση για 7 ημέρες μετά την είσοδο του εξανθήματος, κατάκλιση δεν είναι αναγκαία
    • Απομόνωση των νεογνών που μολύνθηκαν ενδομητρίως για ένα χρόνο, εκτός αν οι καλλιέργειες υγρών στοματοφάρυγγος και ούρων μετά τους 3 πρώτους μήνες είναι αρντητικές για τον ιό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κάνετε κάθε προσπάθεια να αποφύγετε έκθεση των μολυσμένων με ιό ασθενών σε έγκυους γυναίκες

    ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ακεταμινοφαίνη κάθε 4 ώρες αν λόγω πυρετού/κακουχίας απαιτείται 10-15 mg/kg/δόση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΥΘΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Άτομα με ανοσοποίηση κατά ερυθράς, είτε μετά φυσική λοίμωξη, είτε μετά εμβολιασμό μπορούν να επαναμολυνθούν μετά επανέκθεση στον ιό, αλλά αυτή η λοίμωξη είναι συνήθως υποκλινική και προσδιορίζεται μόνο με ορολογικές τεχνικές
    • Σε συγγενή ερυθρά είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσδιορίσετε ακουστικές και οπτικές δυσχέρειες πρώιμα, ώστε να αρχίσει επαρκής εκπαίδευση και οδηγίες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ  ΕΡΥΘΡΑΣ

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Από μόνο του μπορεί να δοθεί μετά τους 12 μήνες της εξωμήτριας ζωής. Σε συνδυασμό με τα εμβόλια ιλαράς και παρωτίτιδας (measles, mumps, rubella, vaccine, MMR vaccine) χορηγείται μετά τον 15ο μήνα της εξωμήτριας ζωής. Δεύτερη δόση του MMR συνιστάται σε ηλικία 6 - 12 χρόνων
    • Συνιστάται για ευαίσθητα άτομα που ανήκουν στις ακόλουθες ομάδες: προεφηβικά αγόρια και κορίτσια, γυναίκες πριν απ' το γάμο ή μετά τον τοκετό, σπουδαστές κολλεγίων, προσωπικό ημερήσιας φροντίδας, υγειονομικό και στρατιωτικό προσωπικό
    • Αντενδείκνυται σε: εγκυμοσύνη, ανοσοανεπάρκειες, ανοσοκατασταλτικές νόσους (εκτός HIV), σε όσους έχουν μεταγγισθεί με αίμα ή ανοσοσφαιρίνη τους 3 τελευταίους μήνες, σε σοβαρές εμπύρετες νόσους ή σε υπερευαισθησία σε συστατικά του εμβολίου
    • Άτομα που παίρνουν εμβόλιο ερυθράς δεν μεταδίδουν ερυθρά σε άλλους, αν και ο ιός μπορεί να απομονωθεί από το φάρυγγα 
    • Το εμβόλιο ερυθράς έχει πολλές παρενέργειες

    rubella 5

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Μεταλοιμώδης εγκεφαλίτιδα (1/5.000 περιπτώσεις)
    • Θρομβοπενική πορφύρα (1/3.000 περιπτώσεις)
    • Πόνος στους όρχεις
    • Ήπια ηπατίτιδα

    Συγγενής ερυθρά:

    • Αυτόματη αποβολή 
    • Παράταση κυήσεως 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα από ερυθρά 
    • Ενδοκρινικές δυσλειτουργίες (διαβήτης, θυρεοτοξίκωση, υποθυεοειδισμός)

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πυρετός 
    • Εξάνθημα
    • Αρθρίτιδα/αρθραλγία (μεγαλύτερα κορίτσια, γυναίκες)
    • Πολυνευροπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η μόλυνση από ερυθρά παιδιά και ενήλικες είναι συνήθως ήπια, αυτοπεριοριζόμενη και συχνά ασυμπτωματική.

    Η πρόγνωση σε παιδιά που γεννιούνται με συγγενές σύνδρομο ερυθράς είναι κακή.

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Πυρετός 1-2 ημέρες 
    • Εξάνθημα, 3 ημέρες
    • Συνάχι 5 ημέρες
    • Λεμφαδενοπάθεια, 1 ημέρα
    • Αρθραλγία (όταν υπάρχει), 2 εβδομάδες
    • Πλήρης ύφεση όλων των συμπτωμάτων χωρίς επακόλουθα είναι ο κανόνας

    Συγγενής ερυθρά:

    • Ποικίλο και απρόβλεπτο φάσμα επιπτώσεων, που εκτείνονται από παράταση κυήσεως μέχρι ένα πλήρως φυσιολογικό νεογνό και βρέφος 
    • Η νόσος χαρακτηρίζεται από χρόνια λοίμωξη, τα βρέφη μπορούν να μολύνουν άλλα άτομα για μήνες μετά τη γέννηση
    • Προσδιορίσιμα επίπεδα αντισώματος (IgG) που αναστέλλει την αιμοσυγκόλληση, παραμένουν για χρόνια και μετά υποχωρούν σταδιακά. Στην ηλικία των 5 ετών μόνο το 20% έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα
    • Συνολική θνησιμότητα 10%, η μέγιστη κατά τους πρώτους 6 μήνες 
    • 70% αυτών με εγκεφαλίτιδα αναπτύσσουν υπολειπόμενες βλάβες του κινητικού νευρικού συστήματος και αυτιστικό σύνδρομο
    • Η πρόγνωση είναι άριστη μόνο όταν υπάρχουν ήσσονα ελαττώματα

    Παιδιατρικό:

    • Η μετανεογνική ερυθρά είναι ήπια νόσος σε παιδιά και ενήλικες 
    • Έφηβοι και νέοι ενήλικες αποτελούν το 60% όλων των νέων περιπτώσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σε γυναίκες εμβολιασθείσες κατά της ερυθράς συνιστάται να αποφύγουν εγκυμοσύνη τους 3 πρώτους μήνες μετά τον εμβολιασμό
    • Ο ιός του εμβολίου διαπερνά τον πλακούντα. Εν τούτοις, δεν έχει περιγραφεί συγγενής ερυθρά σε νεογνά γυναικών, οι οποίες από άτυχη συγκυρία ή χωρίς σκέψη εμβολιάσθηκαν κατά την εγκυμοσύνη
    • Η ελάχιστη πιθανότητα κινδύνου για εμβρυϊκή βλάβη σε γυναίκες που "ατυχώς" εμβολιάσθηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν επιβάλλει αυτόματη διακοπή της εγκυμοσύνης
    • Αν η έγκυος γυναίκα εκτεθεί στην ερυθρά (στη φυσιολογική νόσο και όχι στη μέσω εμβολίου επαγόμενη), πρέπει αμέσως να ληφθεί τίτλος αντισώματος. Παρουσία αντισώματος σημαίνει ότι η γυναίκα είναι προηγουμένως ανοσοποιημένη και συνεπώς δεν βρίσκεται σε κίνδυνο. Αν δεν υπάρχουν αντισώματα, θα πρέπει να ξαναγίνει έλεγχος σε 3 εβδομάδες. Αν υπάρχουν αντισώματα στο 2ο δείγμα, έχει επισυμβεί λοίμωξη. Αν τα αντισώματα είναι πάλι αρνητικά, ένα 3ο δείγμα πρέπει να ληφθεί μετά άλλες τρεις βδομάδες (6 εβδομάδες μετά την έκθεση). Σ' αυτό το χρόνο, μία αρνητική δοκιμασία σημαίνει ότι δεν επήλθε λοίμωξη. Μία θετική δοκιμασία σημαίνει ότι επήλθε όντως λοίμωξη και συνεπώς το έμβρυο βρίσκεται σε κίνδυνο για ανάπτυξη συγγενούς ερυθράς
    • Η χρήση εμπορικά διαθέσιμης ανθρώπινης γ-σφαιρίνης για προφύλαξη από ερυθρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν προλαμβάνει την ερυθρά ή το σύνδρομο συγγενούς ερυθράς με τρόπο προβλέψιμο και αξιόπιστο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    blob 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    Έλεγχος εγκυμονούσας

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Υγιεινή διατροφή για τις γάτες σας Υγιεινή διατροφή για τις γάτες σας

    Σωστή τροφή για τις γάτες σας

     

    19pets span articleLarge

    Βιταμίνες για τις Γάτες σας

    Οι γάτες θα πρέπει να τρέφονται γενικά με τον ίδιο τύπο τροφής για την πρόληψη της γαστρεντερικής αναστάτωσης, αλλά απολαμβάνουν να τρώνε μια ποικιλία πρωτεϊνικών πηγών στο φαγητό τους. Στη γάτα αρέσει τόσο το κοτόπουλο όσο και το βόειο κρέας. Οι λιχουδιές με λίγες θερμίδες, με βάση το κρέας, είναι η αδυναμία τους.

    • Η σωστή διατροφή βοηθά στην ευζωία και μακροζωία της γάτας σας.
    • Προσφέρετε στη γάτα σας υψηλής ποιότητας τροφή κατάλληλης για την ηλικία της και την κατάστασή της.
    • Η γάτα είναι αποκλειστικό σαρκοφάγο και πρέπει να τρώει κρέας. Μην την ταΐζετε με τροφή για σκύλους ή ανθρώπους.
    • Επειδή η ξηρά τροφή βοηθά στη στοματική υγιεινή, είναι προτιμότερη από την κονσερβοποιημένη τροφή.
    • Η γάτα σας πρέπει να έχει στη διάθεσή της συνεχώς καθαρό και φρέσκο νερό.

    untitled 22

    Οι γάτες χρειάζονται βιταμίνες, όπως οι άνθρωποι και οι σκύλοι.

    Το αγελαδινό γάλα δεν είναι αρκετό για ένα γατάκι που βρίσκεται στην ανάπτυξη.

    Οι ανάγκες των γατιών για πρωτεΐνες είναι υψηλές, κατά πολύ υψηλότερες από αυτές των σκύλων ή των ανθρώπων. Τα γατάκια, μάλιστα, χρειάζονται 1/3 περισσότερη πρωτεΐνη από τις ενήλικες γάτες. Κρέας, συκώτι, πουλερικά, ψάρια, τυρί, αβγά, είναι όλα καλές πηγές. (Τα αβγά πρέπει να μαγειρεύονται ή  αν προσφέρονται ωμά, θα πρέπει να δίνεται μόνο ο κρόκος). Αν δίνετε στο γατάκι σας γάλα, υπολογίστε τη διπλή αναλογία απ' αυτή που θα δίνατε σε ένα ανθρώπινο μωρό. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι αρκετά θρεπτικό για ένα γατάκι.

    Οι υδατάνθρακες δεν είναι απαραίτητοι στη διατροφή μιας γάτας, αλλά χρησιμοποιούνται ως ενέργεια. Αν τα λίπη και οι πρωτεΐνες υπάρχουν σε ικανοποιητικά επίπεδα, 33% της δίαιτας της μπορεί να αποτελείται από υδατάνθρακες.

    Δώστε στη γάτα σας τα λίπη που δεν πρέπει να τρώτε εσείς

    Τα λίπη είναι η πιο συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας για τη γάτα. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι γάτες μπορούν να ακολουθούν δίαιτα που αποτελείται κατά 64% από λίπος, χωρίς να παρουσιάσουν καρδιακά προβλήματα. Όμως, επειδή τα λίπη κοστίζουν περισσότερο από τους υδατάνθρακες, οι περισσότερες γατοτροφές τα περιέχουν σε μικρές μόνο αναλογίες. Μπορείτε να δίνετε στη γάτα σας τα λίπη που πρέπει εσείς να μειώσετε (βούτυρο, ζωικά και φυτικά λίπη). Ωστόσο, να θυμάστε πως σε ό, τι αφορά τις γάτες, τα πολυακόρεστα δεν είναι τα καλά. Μεγάλες ποσότητες πολυακόρεστων λιπαρών οξέων ανταγωνίζονται τη βιταμίνη Ε και υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστούν σοβαρά τα αποθέματα λίπους στο σώμα της γάτας.

     catth11

    Αν και δεν έχουν καθοριστεί τα επίπεδα όλων των βασικών βιταμινών για τις γάτες, θα πρέπει να αναφερθεί η σημασία κάποιων συγκεκριμένων βιταμινών για τη διατροφή τους. Για παράδειγμα, οι γάτες χρειάζονται απαραιτήτως, πλήρως διαμορφωμένη βιταμίνη Α (Οι ανάγκες τους είναι πολύ υψηλότερες από αυτές των σκύλων επειδή, σε αντίθεση με τους σκύλους, ο οργανισμός τους δεν μπορεί να κατασκευάσει βιταμίνη Α από την καροτίνη). Από την άλλη μεριά, υπερβολικές ποσότητες βιταμίνης Α μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα δυσπλασίες των οστών. Ως συμπλήρωμα συνιστάται το συκώτι (όχι όμως ως πλήρη διατροφή), καθώς και μια ισορροπημένη φόρμουλα βιταμινών και μετάλλων.

    Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι, επίσης, σημαντικές για την ισορροπία του νευρικού συστήματος της γάτας, το εξωτερικό τρίχωμα και τους ιστούς. Η Β6 (πυριδοξίνη) εμποδίζει το σχηματισμό λίθων στο ουροποιητικό σύστημα-ένα ιδιαιτέρως σημαντικό πρόβλημα για τις στειρωμένες αρσενικές γάτες. Σε γενικές γραμμές, οι γάτες χρειάζονται διπλάσιες βιταμίνες του συμπλέγματος Β από τους σκύλους-έτσι, αν ταΐζετε για πολύ καιρό τη γάτα σας με σκυλοτροφές, μπορεί να παρουσιάσει έλλειψη βιταμινών του συμπλέγματος Β. Πρέπει να σημειώσουμε, επίσης, ότι η Β1 (θειαμίνη) μπορεί να καταστραφεί από μια ανταγωνιστική ουσία που υπάρχει στο ωμό ψάρι.

    Μια διατροφή αποκλειστικά από ψάρι, δεν είναι ό, τι καλύτερο θα μπορούσατε να προσφέρετε στη γάτα σας

    Η διατροφή με υπερβολικές ποσότητες τόνου, μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια βιταμίνης Ε (Το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να έχει και οποιαδήποτε άλλη δίαιτα που αποτελείται από ψάρι). Ανορεξία, πυρετός, πόνος και απροθυμία για κίνηση είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της πανστεατίτιδας, μιας ασθένειας που προκαλείται από έλλειψη βιταμίνης Ε. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρο σας, μην ταΐζετε το ζώο με ψάρι τόνο, εκτός εάν έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνη Ε, και μη χρησιμοποιείτε ιχθυέλαια ως συμπληρώματα.

    Η αναλογία ασβεστίου-φωσφόρου στη δίαιτα μιας γάτας πρέπει να είναι περίπου ένα προς ένα, με ικανοποιητικές ποσότητες βιταμίνης D. Όμως, αφού οι κατασκευαστές των κονσερβοποιημένων γατοτροφών προσθέτουν, συνήθως, μαγιά που έχει υποβληθεί σε ακτινοβολία, και είναι πηγή βιταμίνης D, τα συμπληρώματα της D περιττεύουν-ίσως μάλιστα να είναι και επικίνδυνα.

    Μια πολυβιταμίνη με σίδηρο-παρασκευασμένη ειδικά για γάτες-συνιστάται, συχνά, σε περιπτώσεις αναιμίας. Βέβαια, η ασθένεια σπανίζει σε γάτες που ακολουθούν μια ισορροπημένη δίαιτα, βασισμένη σε μαγειρεμένο και ωμό καθαρό κρέας, εντόσθια, μαγειρεμένα ή κονσερβοποιημένα κοτόπουλο και ψάρι, καθώς, επίσης, σε δημητριακά, πλούσια σε βιταμίνες και λαχανικά.

    Έχετε υπόψη σας ότι οι γάτες που εγκυμονούν ή που θηλάζουν, και οι οποίες καταναλώνουν περίπου 300 έως 500 γραμμάρια τροφής ημερησίως, χρειάζονται διπλή ή και τριπλή ποσότητα βιταμινών, σε σύγκριση με μά μέση γάτα, βάρους 2,5 έως 3,5 κιλών.

    Τα καλύτερα για τις γάτες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα για τις γάτες

    catfood

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες τροφές για τα κατοικίδιά σας

    Μήπως η γάτα σας έχει πεπτικές διαταραχές;

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Αν το κατοικίδιό σας έχει ευαισθησία στην τροφή

    Τρόποι για μακροχρόνια υγεία για τις γάτες σας

    Να δίνετε υγιεινές τροφές στα κατοικίδιά σας

    Γιατί η γάτα είναι εφτάψυχη

    Ακτινοδιάγνωση και χειρουργική Ζώων Συντροφιάς

    Ρωσική Μπλε Γάτα

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Η καταγωγή της γάτας

    Ατυχήματα στις γάτες

    Γάτα Αβησσυνίας

    Γάτα Balinese

    Βρετανική γάτα

    Τα κατοικίδια ωφελούν την υγεία μας

    Μήπως η γάτα σας είναι αλλήθωρη;

    www.emedi.gr

     

  • Ο σκύλος σας πρέπει να τρέφεται σωστά Ο σκύλος σας πρέπει να τρέφεται σωστά

    Όπως κι εσείς, έτσι και ο σκύλος πρέπει να τρέφεται σωστά

     

    Βιταμίνες για το Σκύλο σας

    Τα σκυλιά χρειάζονται βιταμίνες, όπως, ακριβώς και οι άνθρωποι. Χρειάζονται κι αυτά, όλα τα θρεπτικά συστατικά.

    Ένας ενήλικος σκύλος έχει ανάγκη 4,4g πρωτεΐνης ημερησίως, μαζί με 1,3g λίπους, 0,4g λινολεϊκού ή αραχιδονικού οξέος και 15,4g υδατανθράκων. Τα κουτάβια χρειάζονται διπλάσιες ποσότητες.

    Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη ενός σκύλου και για τη σωματική υγεία του. Καλύτερες είναι οι τροφές με υψηλή βιολογική αξία είναι: αβγά, κρέας, ψάρι, σόγια, γάλα και μαγιά. Αν θέλετε να δώσετε στον σκύλο σας αβγά, φροντίστε να είναι μαγειρεμένα. Το ωμό ασπράδι περιέχει αβιδίνη, η οποία παρεμποδίζει την απορρόφηση της βιοτίνης. Το γάλα, αν και είναι καλό για τα σκυλιά, συχνά προκαλεί διάρροια, άρα συστήνονται περισσότερο γιαούρτι και μυζήθρα.

    Ο οργανισμός των σκύλων χρησιμοποιεί τους υδατάνθρακες για ενέργεια, αλλά δεν πρέπει να περιέχονται σε ποσοστό πάνω από 50-60% στο φαγητό του.

    Τα λίπη, η πιο συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας, παρέχουν τα απαραίτητα λιπαρά οξέα για υγιές τρίχωμα και δέρμα. Η ανεπάρκειά τους μπορεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη των κουταβιών και να έχει ως αποτέλεσμα τραχύ τρίχωμα και ευερέθιστο δέρμα. Ένα κουταλάκι του καφέ ελαιόλαδο στη ξηρά τροφή του σκύλου, μπορεί να βοηθήσει.

    13062018165719 0

    Τα μη ισορροπημένα συμπληρώματα μπορούν να βλάψουν τον σκύλο σας

    Ασβέστιο και φώσφορος, σε αναλογία 1.2 προς 1, πρέπει να περιλαμβάνονται στη δίαιτα του σκύλου. Αν η αναλογία δεν είναι σωστή, η ανώμαλη συσσώρευση μεταλλικών στοιχείων μπορεί να επηρεάσει τα οστά των κουταβιών που βρίσκονται στην ανάπτυξη, αλλά και των ενήλικων σκύλων. Για την κατάλληλη απορρόφηση των δύο αυτών μετάλλων, πρέπει, επίσης, να υπάρχει αρκετή βιταμίνη D. Επειδή η ισορροπία είναι πολύ σημαντική, βεβαιωθείτε ότι τα συμπληρώματα βιταμινών που του δίνετε, είναι ισορροπημένα.

    Υπερβολικές ποσότητες από οστεάλευρο ή μουρουνέλαιο μπορεί να καταλήξουν σε προβλήματα τόσο σοβαρά, όπως εκείνα που προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε. Να τα δίνετε κατά διαστήματα.

    Το μουρουνέλαιο δεν συνιστάται ως τακτικό συμπλήρωμα, μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία βιταμίνης D. Να το δίνετε κατά διαστήματα.

    Δίαιτες που αποτελούνται μόνο από κρέας δεν είναι καλές για το κατοικίδιό σας, επειδή η αναλογία ασβεστίου-φωσφόρου δεν είναι σωστή και δεν υπάρχουν αρκετές ποσότητες βιταμινών A, D και E.

    Εξαφανίστε τους ψύλλους με μαγιά μπίρας 

    Η μαγιά της μπίρας, ανακατεμένη με το φαγητό του σκύλου, θα βοηθήσει το αγαπημένο σας τετράποδο να απαλλαγεί από τους ψύλλους. Είναι εξίσου αποτελεσματική και με τις γάτε). Οι ψύλλοι σιχαίνονται τη μυρωδιά που αναδύει το σώμα του σκύλου σας, μετά από λήψη μαγιάς μπίρας.

    Μη δίνετε στο σκύλο σας συμπληρωματικές βιταμίνες A, D ή νιασίνη. Μπορούν να προκαλέσουν δυσάρεστες παρενέργειες στο ζώο, αν τις δίνετε, χωρίς δοσολογία, σύμφωνα με τα κιλά του σκύλου σας. 

    Συμβουλευτείτε τον Κτηνίατρό σας!!!

    skylia diatrofi 1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    somon ve pirincli mama

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες τροφές για τα κατοικίδιά σας

    Μήπως η γάτα σας έχει πεπτικές διαταραχές;

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Νιτρικό κοβάλτιο

    Δεν πρέπει να χορηγούνται αντιβιοτικά στα ζώα

    Αν το κατοικίδιό σας έχει ευαισθησία στην τροφή

    Οι σκύλοι τρώνε λιγότερο το καλοκαίρι

    Τρόποι για μακροχρόνια υγεία για τις γάτες σας

    Να δίνετε υγιεινές τροφές στα κατοικίδιά σας

    Ζωοτροφές

    Τροφές που δεν πρέπει να δίνετε στο σκύλο σας

    Τι μπορεί να πάθει ένας σκύλος αν φάει σοκολάτα

    Ανθρακικό κοβάλτιο

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ανθρακικό κοβάλτιο Η πέψη στους κροκόδειλους »