Παρασκευή, 07 Μαρτίου 2014 10:49

Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Το κατοικίδιο που διαλέγουμε δείχνει την προσωπικότητά μας

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η  προσωπικότητά τους είναι παρόμοια με εκείνα των κατοικίδιων ζώων που έχουν. 

Η προτίμηση των ανθρώπων για σκύλους ή γάτες οφείλεται σε κάποιες βασικές διαφορές στην προσωπικότητά τους. 

Τελικά το κατοικίδιο είναι κάτι περισσότερο από σύντροφος.

Σύμφωνα με τους Αμερικανούς ψυχολόγους, όσοι προτιμούν τους σκύλους είναι περισσότερο κοινωνικοί και εξωστρεφείς.

Όσοι επιλέγουν τις γάτες είναι πιο μοναχικοί, πιο νευρωτικοί, λιγότερο συντηρητικοί, πιο δημιουργικοί και πιο φιλοσοφημένοι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης,

Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

Τα κατοικίδια ωφελούν την υγεία μας

Nόσος εξ ονύχων γάλης

Τοξοπλάσμωση

Δαγκώματα ζώων

Ατυχήματα στις γάτες

Μάθετε να μιλάτε με τον σκύλο σας

Λύσσα

Μήπως ο σκύλος σας έχει κόκκινα δάκρυα;

Γιατί μερικά σκυλιά κυνηγούν την ουρά τους;

Καλά-Αζάρ

Εχινoκοκκίαση

Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

Γερμανικός Ποιμενικός

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 2479 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 04 Σεπτεμβρίου 2020 23:24
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Φαινυλβουταζόνη Φαινυλβουταζόνη

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στερεοειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ)

     

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο και χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία του πόνου και του πυρετού σε ζώα.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον εγκεκριμένο για ανθρώπινη χρήση (εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο για αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως καταστολή της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων και απλαστική αναιμία. 

    Ιατρικές χρήσεις φαινυλβουταζόνης

    Στους ανθρώπους

    Η φαινυλβουταζόνη αρχικά διατέθηκε για χρήση σε ανθρώπους για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας το 1949. Ωστόσο, δεν εγκρίνεται πλέον, και ως εκ τούτου δε διατίθεται στην αγορά, για οποιαδήποτε ανθρώπινη χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, αλλά μόνο όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες.

    phenylbout 3

    Στα άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ΜΣΑΦ για άλογα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Χρησιμοποιείται για τους ακόλουθους σκοπούς:

    Αναλγησία: Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο από λοιμώξεις και μυοσκελετικές διαταραχές, όπως διάστρεμμα, τραυματισμούς, τενοντίτιδα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα και υμενίτιδα. Όπως και τα άλλα ΜΣΑΦ, δρα απευθείας στο μυοσκελετικό ιστό για τον έλεγχο της φλεγμονής, μειώνοντας έτσι τη δευτερογενή φλεγμονώδη βλάβη, ανακουφίζοντας τον πόνο και αποκαθιστώντας το εύρος κίνησης. Δε θεραπεύει τους μυοσκελετικούς παθήσεις ή δεν λειτουργεί καλά στον πόνο από κολικούς.

    Αντιπυρετική δράση: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των πυρετών. Οι αντιπυρετικές του ιδιότητες μπορεί να καλύψουν άλλα συμπτώματα.

    Σε σκύλους

    Η φαινυλβουταζόνη χρησιμοποιείται περιστασιακά σε σκύλους για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Περίπου το 20% των ενηλίκων σκύλων πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση του μυοσκελετικού πόνου σημαντικό συστατικό της πρακτικής των ζώων. Το περιθώριο ασφάλειας για όλα τα ΜΣΑΦ είναι στενό στο σκύλο και άλλα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Γαστροπροστασία, όπως η μισοπροστόλη, η σιμετιδίνη, η ομεπραζόλη, η ρανιτιδίνη ή η σουκραλφάτη, περιλαμβάνονται συχνά ως μέρος της θεραπείας με οποιοδήποτε ΜΣΑΦ. Τα σκυλιά που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με φαινυλβουταζόνη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τη νεφρική τους λειτουργία.

    penylbout 1

    Δοσολογία και χορήγηση σε άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη έχει χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα 4-8 ώρες, ωστόσο ο χρόνος ημιζωής του φλεγμονώδους εξιδρώματος είναι 24 ώρες κι έτσι η εφάπαξ ημερήσια δόση είναι επαρκής, αν και χρησιμοποιείται συχνά δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο θεωρείται αρκετά μη τοξικό όταν χορηγείται σε κατάλληλες δόσεις (2,2-4,4 mg / kg / ημέρα), ακόμη και όταν χρησιμοποιείται επανειλημμένα. Αυτή η δόση έχει διπλασιαστεί για ασθένειες που προκαλούν έντονο πόνο, όπως η υμενίτιδα, αλλά είναι τοξική εάν λαμβάνεται μακροχρόνια, και σε υψηλές δόσεις (15 mg / kg / ημέρα ή υψηλότερες). Οι δόσεις αυτές μπορούν να σκοτώσουν το ζώο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα (μέσω πάστας, σκόνης ή τροφής) ή ενδοφλεβίως. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά ή να εγχέεται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τη φλέβα, καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς. Μπορεί επίσης να προκληθεί βλάβη στους ιστούς και οίδημα εάν το φάρμακο εγχέεται χορηγείται συνεχώς στην ίδια φλέβα.

    Οι παρενέργειες της φαινυλβουταζόνης είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων ΜΣΑΦ. Η υπερβολική δόση ή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά έλκη, δυσκρασία αίματος, νεφρική βλάβη (κυρίως δοσοεξαρτώμενη νεφρική θηλώδης νέκρωση), στοματικές βλάβες εάν χορηγείται από το στόμα και εσωτερική αιμορραγία. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε νεαρά, άρρωστα άλογα που είναι λιγότερο ικανά να μεταβολίσουν το φάρμακο.  Οι επιπτώσεις της γαστρεντερικής βλάβης περιλαμβάνουν οίδημα των ποδιών και της κοιλιάς που οφείλεται στη διαρροή πρωτεϊνών αίματος στα έντερα, με αποτέλεσμα μειωμένη όρεξη, υπερβολική δίψα, απώλεια βάρους, αδυναμία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί επίσης να προκαλέσει ακοκκιοκυτταρραιμία.

    Η φαινυλβουταζόνη ενισχύει την αντιπηκτική δράση των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ, όπως η βαρφαρίνη ή η φαινοπροκουμόνη. Η φαινυλβουταζόνη εκτοπίζει τη βαρφαρίνη από τις θέσεις δέσμευσης στο πλάσμα και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα αίματος που οδηγούν σε αιμορραγία. Μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των νεφρών ή του ήπατος.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να είναι τοξική για το έμβρυο και μπορεί να μεταφερθεί μέσω του ομφάλιου λώρου και από το γάλα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πουλάρια. Τα πρόωρα πουλάρια, τα σηψαιμικά πουλάρια, τα πουλάρια με αμφισβητήσιμη λειτουργία των νεφρών ή του ήπατος και τα πουλάρια με διάρροια απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση. Τα φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα όπως η ομεπραζόλη, η σιμετιδίνη και η σουκραλφάτη χρησιμοποιούνται συχνά με φαινυλοβουταζόνη.

    Το φάρμακο μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος τέσσερις έως πέντε ημέρες μετά τη χορήγηση.

    Η χρήση σε άλογα περιορίζεται σε εκείνα που δεν προορίζονται για φαγητό.

    Οι μεταβολίτες της φαινυλβουταζόνης μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία στους ανθρώπους. 

    Η φαινυλοβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καρκινογένεση στα ζώα. 

    Άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που τείνουν να προκαλούν έλκη ΓΕ, όπως κορτικοστεροειδή και άλλα ΜΣΑΦ, μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο συνδυασμός με αντιπηκτικά φάρμακα, ιδιαίτερα παράγωγα κουμαρίνης, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφύγετε το συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα στο αίμα και τη διάρκεια δράσης της φαινυτοΐνης, του βαλπροϊκού οξέος, των σουλφοναμιδίων, των αντιδιαβητικών παραγόντων σουλφονυλουρίας, των βαρβιτουρικών, της προμεθαζίνης, της ριφαμπικίνης, της χλωροφαινιραμίνης, της διφαινυδραμίνης και της πενικιλλίνης G. 

    Οι υπερβολικές δόσεις φαινυλβουταζόνης μπορεί να προκαλέσουν νεφρική ανεπάρκεια, τραυματισμό στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και γαστρικό έλκος ή διάτρηση. Τα πρώτα σημεία τοξικότητας περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης και κατάθλιψη.

    Η φαινυλβουταζόνη είναι μια κρυσταλλική ουσία. 

    Η φαινυλβουταζόνη μειώνει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα καλύτερα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα για να έχετε την υγεία σας

    phenylbout 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Δερματοφυτία του σώματος Δερματοφυτία του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία του σώματος

    Δερματοφυτία σώματος είναι απολεπιζόμενη πλάκα που χαρακτηρίζεται από σαφώς αφοριζόμενο δακτυλιοειδές σχήμα, με περιφερική δραστηριότητα και κεντρική ίαση.

    Βλατίδες και σπάνια φλύκταινες/φυσαλίδες παρουσιάζονται στα όρια της βλάβης και λιγότερο συχνά στο κέντρο της.

    Προσβάλλει το πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα

    • Ζωόφιλες μολύνσεις (ανευρίσκονται στα παιδιά και τους ενήλικες) προέρχονται από τα ζώα
    • Ανθρωπόφιλες μολύνσεις (εμφανίζονται μόνο στους ενήλικες) προέρχονται από ατομική επαφή ή επαφή με περιττώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Υπάρχουν αποδείξεις γενετικής προδιάθεσης σε κάποια άτομα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα και ήπιος κνησμός
    • Οι πλάκες απολέπισης είναι στρογγυλές με φωτεινό κόκκινο χρώμα, με σαφώς αφοριζόμενα χείλη, και εμφανίζονται μεμονωμένες ή σε ομάδες των τριών-τεσσάρων
    • Κάθε πλάκα έχει διάμετρο μικρότερη των 5 cm
    • Οι πλάκες μοιάζουν ομοιογενείς, αλλά υπάρχουν και οι δακτυλιοειδείς μορφές
    • Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει έντονο κνησμό

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    Μυκητίαση από δερματόφυτα, π.χ. Trichophyton rubrum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Θερμά κλίματα
    • Άμεση επαφή με ενεργό βλάβη ανθρώπου ή ζώου, πιο σπάνια από το έδαφος
    • Εργασία με ζώα
    • Ανοσοκαταστολή, περιλαμβάνοντας και την παρατεταμένη χρήση τοπικών σκευασμάτων κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ροδόχρους πιτυρίαση
    • Έκζεμα
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σύφιλη 
    • Ψωρίαση 
    • Υποξύς ερυθηματώδης λύκος 
    • Ερπυστική διατιτραίνουσα ελάστωση 
    • Δακτυλιοειδές ερύθημα 
    • Γυροειδή ερυθήματα, ιδιαίτερα τα φυγόκεντρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου ξεσμάτων του δέρματος, καλλιέργεια μυκήτων μπορεί να γίνει, αλλά συνήθως δεν είναι απαραίτητη

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε παρασκεύασμα ΚΟΗ ευρίσκονται οι υφές των δερματοφύτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η δερματοφυτία του σώματος δεν φθορίζει κάτω από το φως του Wood

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Απόξεση βλάβης:

    • Με νυστέρι, Νο 15, τοποθετούμε πολλά μικρά ξέσματα από το όριο της ενεργού βλάβης σε γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα μα κάλυμμα
    • Τοποθετούμε υδροξείδιο του καλίου 10-20% και θερμαίνουμε ελαφρώς χωρίς να φτάσουμε σε βρασμό 
    • Αφήνουμε για 5 λεπτά και εξετάζουμε για μικκύλια με διαφράγματα και κλώνους. Χρησιμοποιούμε αραιότερο διάλυμα και αμυδρό φως για να επιτύχουμε αντίθεση. Τα μικκύλια μπορεί να τονισθούν με εμπορικές χρώσεις μυκήτων ή με μία σταγόνα μπλε μελάνης

    big 5845867ba8d37

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Κατάλληλη υγιεινή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να αποφεύγεται επαφή με ύποπτες βλάβες. Προσοχή στην επαφή με ζώα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες - μικοναζόλη ή κοτριμαζόλη τοποθετούνται δύο φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Επίσης κετοκοναζόλη μία φορά την ημέρα, για 2 εβδομάδες. Για να αποφευχθεί η υποτροπή, πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή για μία εβδομάδα μετά την ίαση. Επίσης εκοναζόλη και αλυλαμίνες 
    • Για ανθεκτικές, εκτεταμένες και/ή επεκτατικές βλάβες, συνιστάται από του στόματος αγωγή για 4 εβδομάδες. Γκριζεοφλουβίνη από του στόματος 7 mg/Kg/ημέρα σε παιδιά άνω των 2 ετών, 375 mg/ημέρα σε ενήλικες. Ιτρακοναζόλη από του στόματος (αντί κετοκοναζόλης: λιγότερο τοξική, με λιγότερες παρενέργειες)

    Προφυλάξεις: Η κετοκοναζόλη περιέχει ένα σουλφίδιο και θα πρέπει να αποφεύγεται σε άτομα ευαίσθητα στα σουλφίδια. Αναφέρεται επίπτωση ηπατοτοξικότητας 1:10.000 σε χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης. Βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας πρέπει να γίνονται πριν την χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης και στη συνέχεια απαιτείται στενή παρακολούθηση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η γκριζεοφουλβίνη επάγει τα ηπατικά ένζυμα που μεταβολίζουν την ουαρφαρίνη και άλλα φάρμακα. Οι Η2 αποκλειστές και τα αντιόξινα ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Η κετοκοναζόλη είναι αναστολέας ενζύμων και μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική τοξικότητα (αναφέρεται περιστατικό τοξικότητας από τερφεναδίνη που προκάλεσε κοιλιακή αρρυθμία). Η κετοκοναζόλη επίσης αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαραίτητη σε επεκτατική νόσο ή παρατεταμένη αγωγή με από του στόματος κετοκοναζόλη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή επαφής με ύποπτες βλάβες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Γενικευμένη, επεκτατική δερματοφυτία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ίαση, χωρίς επακόλουθα, μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων 

    Διαβάστε, επίσης των ποδιών, του τριχωτού της κεφαλής, του γενείου, της μηρογεννητικής περιοχής και άλλες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 584588d54a72c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Η άνοια

    Άνοια είναι παθολογική κατάσταση που ορίζεται σαν επιμένουσα ανεπάρκεια του υπάρχοντος επιπέδου διανοητικής λειτουργίας

    • Η άνοια τύπου Alzheimer είναι πιο συνηθισμένη και χαρακτηρίζεται από συνεχή έκπτωση των ανωτέρων εγκεφαλικών λειτουργιών. Ο ρυθμός έκπτωσης ποικίλει 
    • Η πολυεμφρακτική άνοια είναι αποτέλεσμα κλινικών ή υποκλινικών εγκεφαλικών εμφράκτων δευτεροπαθών σε αθηροσκλήρωση. Η έκπτωση είναι σταδιακή με περιόδους κλινικής σταθεροποίησης 
    • Η υποεγκεφαλική άνοια συνοδεύεται από διαταραχές στις κινήσεις και στη βάδιση και χαρακτηρίζεται από βραδυψυχισμό
    • Δευτεροπαθείς άνοιες, αναφέρονται επίσης ως "αναστρέψιμες άνοιες" δεδομένου ότι η διαταραχή μπορεί να αντιστραφεί πλήρως αν αντιμετωπιστεί η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική:

    • Τουλάχιστον το 15% των ανθρώπων με άνοια τύπου Alzheimer αναφέρουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Άτομα με τρισωμία 21 (σύνδρομο Down) που επιζούν μέχρι τα 20 ή τα 30 θα αναπτύξουν αναπόφευκτα προοδευτική άνοια

    Επικρατέστερη ηλικία: Αύξηση επίπτωσης με την αύξηση της ηλικίας. Μπορεί να εμφανιστεί σε νεότερα άτομα δευτεροπαθώς σε τρισωμία 21 ή AIDS

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Διαταραχές πρόσφατης και μακροχρόνιας μνήμης 
    • Διαταραχή αφηρημένης σκέψης 
    • Διαταραχή κριτικής ικανότητας 
    • Αφασία 
    • Απραξία
    • Αγνωσία
    • Ανομία (διαταραχή της ικανότητας να ονομάζει κανείς αντικείμενα ή να αντανακλά τα ονόματά τους)
    • Μεταβολές της προσωπικότητας, συναισθηματικές διαταραχές, περιπλάνηση, ανησυχία, υπερδραστηριότητα
    • Διαταραχές ύπνου
    • Διαταραχές διάθεσης 
    • Ενούρηση (συνήθως σε προχωρημένο στάδιο άνοιας τύπου Alzheimer ή σε υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης)
    • Εγκόπριση (σε προχωρημένο στάδιο)
    • Δυσκαμψία (ειδικά στις υποεγκεφαλικές άνοιες)
    • Τρόμος (ειδικά στις υποεγκεφαλικές άνοιες)
    • Ψευδαισθήσεις 
    • Παραισθήσεις 
    • Παρανοειδής συμπεριφορά
    • Απώλεια βάρους 
    • Σπασμοί 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - Γενετική προδιάθεση σε ποσοστό 15%
    • Πολυεμφρακτική άνοια - λόγω εγκεφαλικής αθηρωμάτωσης ή εμβολών με κλινικά ή υποκλινικά έμφρακτα
    • Φλοιώδεις άνοιες - στις αιτίες περιλαμβάνονται παρκινσονισμός, προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση και νόσος του Huntington
    • Δευτεροπαθείς άνοιες - στις αιτίες περιλαμβάνονται υποθυροειδισμός, έλλειψη βιταμίνης Β12, υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης, AIDS, σύφιλη και διάφορα φάρμακα. Η άνοια συνοδεύεται από τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα της πρωτοπαθούς νόσου 
    • Νόσος του Huntington - προκαλείται από μια γενετική μετάλλαξη, αυτή η ασθένεια προκαλεί απώλεια ορισμένων νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και του νωτιαίου μυελού. Τα σημεία και τα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρής μείωσης των δεξιοτήτων σκέψης (γνωστικών λειτουργιών), εμφανίζονται, συνήθως, περίπου στην ηλικία των 30 ή 40 ετών.

    • Τραυματισμός εγκεφάλου - αυτή η κατάσταση προκαλείται, συχνότερα, από επαναλαμβανόμενο τραύματα στο κεφάλι (μπόξερ, ποδοσφαιριστές ή στρατιώτες). Ανάλογα με το μέρος του εγκεφάλου που έχει τραυματιστεί, αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα άνοιας, όπως κατάθλιψη, απώλεια μνήμης και μειωμένη ομιλία, παρκινσονισμό κ.ά. Τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανίζονται χρόνια μετά το τραύμα.

    • Νόσος Creutzfeldt-Jakob - aυτή η σπάνια εγκεφαλική διαταραχή εμφανίζεται, συνήθως, σε άτομα χωρίς γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οφείλεται σε εναποθέσεις μολυσματικών πρωτεϊνών. Η νόσος Creutzfeldt-Jakob συνήθως δεν έχει γνωστή αιτία αλλά μπορεί να κληρονομηθεί. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από έκθεση του ασθενή σε ιστό εγκεφάλου ή άλλου μέρους νευρικού συστήματος, όπως από μεταμόσχευση κερατοειδούς. Τα σημεία και τα συμπτώματα αυτής της θανατηφόρου κατάστασης εμφανίζονται συνήθως μετά την ηλικία των 60 ετών.

    •  Νόσος Πάρκινσον - πολλοί άνθρωποι με νόσο του Πάρκινσον τελικά αναπτύσσουν συμπτώματα άνοιας (άνοια νόσου Πάρκινσον).

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΙΑΣ

    • Μεγάλη ηλικία 
    • Επίπτωση αθηρωμάτωσης 
    • Τρισωμία 21 (σύνδρομο Down)
    • Ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης 
    • Ιστορικό λοίμωξης του ΚΝΣ
    • Ακτινοθεραπεία εγκεφάλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Παραλήρημα 
    • Φυσιολογικό γήρας (έκπτωση μνήμης σχετιζόμενη με την ηλικία)
    • Κατάθλιψη 
    • Σχιζοφρένεια
    • Συνθήκες αισθητηριακής αποστέρησης 
    • Χρόνιος αλκοολισμός
    • Θερμοπληξία
    • Μετεγχειρητική κατάσταση και/ή κατάσταση μετά την αναισθησία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Πρωταρχικός σκοπός των εργαστηριακών εξετάσεων είναι ο αποκλεισμός αντιστρεπτής αιτίας 

    • Έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας 
    • Ορολογικός έλεγχος για σύφιλη
    • Β12 και φυλλικό ορού
    • Γενική αίματος και βασικές βιοχημικές εξετάσεις 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Χορήγηση θυρορμόνης μπορεί να επηρεάσει τις δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ψευδώς θετικές δοκιμασίες για σύφιλη λόγω οξείας λοίμωξης, λέπρας, υποξίας βακτηριακής ενδοκαρδίτιδας και αυτοάνοσων παθήσεων  

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - κοκκιοκενοτοπιώδης εκφύλιση των νευρώνων, νευροϊνιδικοί κόμβοι, γεροντικές πλάκες και μικροαγγειακή αμυλοείδωση 
    • Πολυεμφρακτική άνοια - παλιά έμφρακτα, αθηρωμάτωση
    • Φλοιϊκή άνοια - εκφύλιση των νευρώνων του μελανοραβδωτού σώματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εκτίμηση διανοητικής καταστάσεως 
    • Νευροψυχολογικές δοκιμασίες 
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τους ασθενείς με διαταραχές επιπέδου συνειδήσεως ή σπασμούς

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Υπολογιστική τομογραφία εγκεφάλου αν από το ιστορικό δημιουργείται υποψία μάζας, αν υπάρχουν εστιακά νευρολογικά σημεία, καθώς και σε άνοιες μικρής διάρκειας 
    • Η τομογραφία μαγνητικού συντονισμού (MRI) είναι πιο ευαίσθητη από την υπολογιστική τομογραφία για την ανίχνευση αλλοιώσεων μαλακών μορίων (μικρά έμφρακτα, μάζες, ατροφία στελέχους και άλλων υποφλοιωδών δομών). Η MRI μπορεί επίσης να ξεκαθαρίσει αμφίβολα ευρήματα της αξονικής 
    • Ισοτοπική κοιλιογραφία αν υπάρχει υποψία υδροκεφάλου φυσιολογικής πίεσης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές που επιβάλλουν νοσηλεία 
    • Κατ' οίκον περίθαλψη - αν η νόσος έχει προχωρήσει σε σημείο που να χρειάζεται μακροχρόνια νοσηλεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Ημερήσιο πρόγραμμα και γραπτές οδηγίες 
    • Υποστήριξη και εκπαίδευση των ατόμων που παρέχουν φροντίδα
    • Έμφαση στη διατροφή, την ατομική υγιεινή, την ατομική ασφάλεια (πρόληψη ατυχημάτων) και στην επίβλεψη 
    • Συζήτηση με την οικογένεια για εξειδικευμένες οδηγίες 
    • Κοινωνικοποίηση (μονάδες ημερήσιας φροντίδας ενηλίκων)
    • Αισθητηριακός ερεθισμός 
    • Τακτικό πρόγραμμα ύπνου 
    • Η φαρμακοθεραπεία θα πρέπει να χορηγείται για συγκεκριμένα συμπτώματα συμπεριφοράς και αφού αποτύχει η μη φαρμακευτική θεραπεία

    understanding dementia

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Πλήρης δραστηριότητα με οδηγίες και υπό επίβλεψη 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΝΟΙΑΣ

    Tα ακόλουθα χρησιμοποιούνται για την προσωρινή βελτίωση των συμπτωμάτων άνοιας.

    -Αναστολείς της χολινεστεράσης. Αυτά τα φάρμακα - συμπεριλαμβανομένων των donepezil (Aricept), rivastigmine (Exelon) και galantamine (Razadyne) - λειτουργούν ενισχύοντας τα επίπεδα ενός χημικού αγγελιοφόρου που εμπλέκεται στη μνήμη και την κρίση. Αν και χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία της νόσου του Αλτσχάιμερ, αυτά τα φάρμακα μπορεί, επίσης, να συνταγογραφούνται για άλλες άνοιες, όπως αγγειακή άνοια, άνοια νόσου του Πάρκινσον και άνοια Lewy. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν (ναυτία, έμετο διάρροια). Άλλες παρενέργειες είναι η επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού, η λιποθυμία και οι διαταραχές του ύπνου.

    -Μεμαντίνη. Το Memantine (Namenda) λειτουργεί ρυθμίζοντας τη δραστηριότητα του γλουταμινικού, ενός άλλου χημικού αγγελιοφόρου που εμπλέκεται σε λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως η μάθηση και η μνήμη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μεμαντίνη συνταγογραφείται με αναστολέα της χολινεστεράσης. Μια συχνή παρενέργεια της μεμαντίνης είναι η ζάλη.

    Άλλα φάρμακα. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη θεραπεία άλλων συμπτωμάτων ή καταστάσεων, όπως η κατάθλιψη, οι διαταραχές του ύπνου, οι ψευδαισθήσεις, ο παρκινσονισμός ή η διέγερση.

    • Κατάλληλη θεραπεία δευτεροπαθών αιτίων όπως υποθυρεοειδισμού και ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 
    • Φάρμακα χρησιμοποιούνται, επίσης, για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων συμπεριφεριολογικών συμπτωμάτων αφού αποτύχουν άλλες μορφές θεραπείας 
    • Κατατονία ή επιθετική συμπεριφορά - αντιψυχωσικά, όπως αλοπεριδόλη σε δόση 0,5 - 1 mg πριν την κατάκλιση ή θειοριδαζίνη 10-25 mg 2 φορές την ημέρα αποτελούν καλή εκλογή για τις μη επείγουσε περιπτώσεις
    • Κατάθλιψη - νορτριπτυλίνη 2-50 mg ή δεσιπραμίνη 25 mg δύο φορές την ημέρα ή οι αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης, σερτραλίνης, φλουοξετίνης, παροξετίνης 
    • Διαταραχές ύπνου - διαλείπουσα χρήση τεμαζεπάμης 15 mg, τολπιδέμης 5 mg ή ενύδρου χλωράλης 500 mg προ του ύπνου, μπορεί να είναι απαραίτητη περιστασιακά
    • Τακρίνη 10-40 mg 4 φορές την ημέρα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της άνοιας τύπου Alzheimer (δόσεις μεγαλύτερες από 100 mg την ημέρα φαίνεται ότι σχετίζονται με αυξημένη ηπατοτοξικότητα). Αυξήστε τη δόση, με αυξήσεις 40 mg ανά ημέρα κάθε 6 εβδομάδες.

    Αντενδείξεις:

    • Αντιψυχωσικά (αλοπεριδόλη, θειοριδαζίνη) - σοβαρή κατάθλιψη, νόσος Parkinson, υπόταση ή υπέρταση 
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (νορτριπτυλίνη, δεσιπραμίνη) - φάση ανάρρωσης μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Οξεία ενεργός ηπατοπάθεια, ενεργό πεπτικό έλκος 

    Προφυλάξεις:

    • Τα υπνωτικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται συστηματικά
    • Στις μεγάλες ηλικίες η έναρξη θα πρέπει να γίνεται σε μικρές δόσεις που αυξάνονται αργά
    • Η λοραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει παράδοξη διέγερση ή υπνηλία κατά την ημέρα. Η τριαζολάμη μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και ψυχωσικές αντιδράσεις στους ηλικιωμένους 

    Αντιψυχωσικά:

    • Χορήγηση με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρές καρδιαγγειακές διαταραχές λόγω της πιθανότητας πρόκλησης σοβαρής υπότασης 
    • Όψιμη δυσκινησία
    • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο 
    • Μείωση ουδού σπασμών 
    • Παρακολούθηση λειτουργικότητας μυελού με γενικές αίματος

    Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά:

    • Αντιχολινεργικά συμπτώματα 
    • Καταστολή, σύγχυση 
    • Μπορεί να προκαλέσουν αρρυθμία, κολπική ταχυκαρδία και παράταση του χρόνου αγωγής 
    • Μείωση ουδού σπασμών 

    Βενζοδιαζεπίνες:

    • Εξάρτηση 
    • Καταστολή, σύγχυση
    • Αναπνευστική καταστολή 
    • Σύνδρομο στέρησης 

    Τακρίνη:

    • Προσεκτική χορήγηση σε άτομα με ιστορικό νευρομυϊκής νόσου
    • Αύξηση τιμών ηπατικών δοκιμασιών 
    • Προσεκτική χορήγηση σε άτομα με σπασμούς ή άσθμα

    Αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης:

    • Απώλεια βάρους 
    • Πιθανώς ελαττώσουν τον ουδό των σπασμών 
    • Ξηροστομία
    • Τρόμος 
    • Ναυτία, εμετός, διάρροια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αντιψυχωσικά - το λίθιο μπορεί να επιτείνει τις εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις και τη διαταραχή προσανατολισμού
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά - δεν πρέπει να χορηγούνται μεζί με αναστολείς της ΜΑΟ. Αντιψυχωσικά, σιμετιδίνη και οιστρογόνα μπορεί να αυξήσουν τη συγκέντρωση των τρικυκλικών 
    • Βενζοδιαζεπίνες - αυξάνουν τα επίπεδα φαινυντοΐνης στον ορό. Η σιμετιδίνη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση των βενζοδιαζεπινών 
    • Τακρίνη - μείωση των δόσεων θεοφυλλίνης στο 50%. Προσεκτική χορήγηση με αντιχολινεργικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης: μην τα χρησιμοποιείτε με αναστολείς ΜΑΟ. Για να αρχίσετε χορήγηση αναστολέων της ΜΑΟ, διακόψτε για 6 εβδομάδες τους αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης. Μπορεί να αυξήσουν τα αποτελέσματα της βαρφαρίνης. Παρακολουθείστε στενά τα επίπεδα λιθίου στους ασθενείς σε λίθιο όταν χορηγείται αναστολέας επαναπροσλήψεως σεροτονίνης  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Ανθρακικό λίθιο
    • Καρβαμαζεπίνη

    Άλλες θεραπείες για την άνοια

    Αρκετά συμπτώματα άνοιας και προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να αντιμετωπιστούν αρχικά χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις, όπως:

    • Εργοθεραπεία. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει πώς να κάνετε το σπίτι σας πιο ασφαλές και σας διδάξει συμπεριφορές αντιμετώπισης. Ο σκοπός είναι να αποφευχθούν ατυχήματα, όπως πτώσεις.

    • Τροποποίηση του περιβάλλοντος. Η μείωση της ακαταστασίας και του θορύβου μπορεί να διευκολύνει την εστίαση και τη λειτουργία ενός ατόμου με άνοια. Ίσως, χρειαστεί να κρύψετε αντικείμενα που μπορούν να απειλήσουν την ασφάλεια, όπως μαχαίρια και κλειδιά αυτοκινήτου. Τα συστήματα παρακολούθησης μπορούν να σας ειδοποιήσουν εάν το άτομο με άνοια περιπλανιέται.

    • Απλοποίηση εργασιών και δραστηριοτήτων. Κάντε ευκολότερα βήματα και εστιάστε στην επιτυχία και όχι στην αποτυχία. Η δομή και η ρουτίνα βοηθούν, επίσης, στη μείωση της σύγχυσης σε άτομα με άνοια.

    • Βελτιώστε την επικοινωνία. Όταν μιλάτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο, διατηρήστε την επαφή με τα μάτια. Μιλήστε αργά με απλές προτάσεις και μην βιαστείτε να απαντήσετε. Παρουσιάστε μία ιδέα ή οδηγία κάθε φορά. Χρησιμοποιήστε χειρονομίες και υποδείξεις, όπως δείχνοντας αντικείμενα.

    • Ενθαρρύνετε την άσκηση. Τα κύρια οφέλη της άσκησης σε άτομα με άνοια περιλαμβάνουν βελτιωμένη δύναμη, ισορροπία και καρδιαγγειακή υγεία. Η άσκηση μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμη για τη διαχείριση συμπτωμάτων όπως η ανησυχία. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η άσκηση προστατεύει, επίσης, τον εγκέφαλο από την άνοια, ειδικά όταν συνδυάζεται με μια υγιεινή διατροφή και θεραπεία και προστατεύει και από τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο της διαταραχής της σκέψης σε άτομα με νόσο του Αλτσχάιμερ και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης.

    • Συμμετέχετε σε δραστηριότητες. Προγραμματίστε δραστηριότητες (χορός, ζωγραφική, κηπουρική, μαγείρεμα, τραγούδι και άλλες δραστηριότητες) που μπορεί να είναι διασκεδαστικές, και μπορούν να σας βοηθήσουν να συνδεθείτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο και να βοηθήσετε το αγαπημένο σας άτομο να εστιάσει σε αυτό που μπορεί να κάνει ακόμα.

    • Φροντίστε το νυχτερινό ύπνο. Η συμπεριφορά είναι συχνά χειρότερη τη νύχτα. Προσπαθήστε να καθιερώσετε ηρεμία στο κρεβάτι, αποχή από το θόρυβο της τηλεόρασης, και καθαρισμό των γευμάτων. Αφήστε τα νυχτερινά φώτα αναμμένα στο υπνοδωμάτιο και το μπάνιο για να αποφύγετε τον αποπροσανατολισμό. Ο περιορισμός της καφεΐνης, και η άσκηση κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να διευκολύνουν τη νυχτερινή ανησυχία.

    • Κρατήστε ένα ημερολόγιο. Ένα ημερολόγιο μπορεί να βοηθήσει το αγαπημένο σας άτομο να θυμάται επερχόμενες εκδηλώσεις, καθημερινές δραστηριότητες και τα φάρμακα που πρέπει να παίρνει. Σκεφτείτε να μοιραστείτε ένα ημερολόγιο με το αγαπημένο σας πρόσωπο.

    • Σχεδιάστε το μέλλον. Αναπτύξτε ένα σχέδιο με το αγαπημένο σας πρόσωπο. Οι ομάδες υποστήριξης, οι νομικοί σύμβουλοι, τα μέλη της οικογένειας και άλλοι  μπορούν να βοηθήσουν. Θα πρέπει να λάβετε υπόψη οικονομικά και νομικά ζητήματα, θέματα ασφάλειας και καθημερινής ζωής και επιλογές μακροχρόνιας φροντίδας.

    Εναλλακτικά φάρμακα για την άνοια

    Διάφορα συμπληρώματα διατροφής, φυτικές θεραπείες και βότανα χρησιμοποιούνται για την άνοια (συμπληρώματα βιταμίνης Ε, ξηροί καρποί, φωσφατιδυλική σερίνη, ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ και πολλά άλλα.

    Άλλες θεραπείες

    Οι ακόλουθες τεχνικές μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της διέγερσης και στην προώθηση της χαλάρωσης σε άτομα με άνοια.

    Μουσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής
    Ελαφριά άσκηση
    Παρακολούθηση βίντεο μελών της οικογένειας
    Θεραπεία με κατοικίδια ζώα, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ζώων, όπως σκύλους, για τη βελτίωση της διάθεσης και συμπεριφοράς σε άτομα με άνοια
    Αρωματοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιεί αρωματικά φυτικά έλαια
    Θεραπεία μασάζ
    Θεραπεία τέχνης, η οποία περιλαμβάνει τη δημιουργία τέχνης, εστιάζοντας στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΝΟΙΑ

    • Περιοδική εξέταση διανοητικής κατάστασης προκειμένου να εκτιμηθεί η πρόοδος και η πρόγνωση 
    • Περιοδική εκτίμηση της κατάστασης και του stress των ατόμων που παρέχουν φροντίδα σε ανοϊκούς ασθενείς
    • Περιοδικός έλεγχος της ασφάλειας του περιβάλλοντος 
    • Τακτικός έλεγχος των ηπατικών περαμέτρων όταν χορηγείται τακρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εξωπυραμιδικά συμπτώματα από τα αντιψυχωσικά 
    • Πτώσεις 
    • Διαταραχές αρτηριακής πίεσης 
    • Υποθρεψία
    • Δυσκοιλιότητα
    • Διάφορες λοιμώξεις

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - προοδευτική νόσος με εξέλιξη ποικίλου βαθμού που όμως καταλήγει πάντα σε βαριά ανεπάρκεια εγκεφαλικής λειτουργίας 
    • Πολυεμφρακτική άνοια - συνήθως, δεν είναι εξελισσόμενη αλλά δεν υπάρχει σημαντική πιθανότητα βελτίωσης 
    • Φλοιϊκές άνοιες - θεραπεία της υπεύθυνης νόσου σπάνια έχει επίδραση στην εγκεφαλική λειτουργία, δεδομένου ότι η άνοια εμφανίζεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο
    • Δευτεροπαθείς άνοιες - θεραπεία της υποκείμενης νόσου μπορεί να προκαλέσει θεαματική βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Σε ηλικιωμένους αρχίστε με μικρές δόσεις και αυξήστε αργά 

    Τα φάρμακα με μακρά ημιζωή (φλουοξετίνη, λοραζεπάμη) απαιτούν στενότερη παρακολούθηση και είναι προτιμότερο να αρχίσετε με ένα φάρμακο, με βραχύτερη ημιζωή (σερταζίνη, παροξετίνη, τεμαζεπάμη)

    Καλύτερα να μη χρησιμοποιείτε χημικά φάρμακα για την άνοια

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    bigstock brain memory alzheimers dementia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Θεραπεία με πολύτιμους λίθους

    Κατάθλιψη και γονίδια

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την μνήμη

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Ομοιοπαθητική για όσους ξεχνάνε

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Μπείτε σε πρόγραμμα αντιγήρανσης τώρα

    Η υψηλή χοληστερίνη μπορεί να καταπολεμηθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Ψηφιακή αμνησία έχουμε πια όλοι

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Μουσικοθεραπεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη γήρανση

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Αν ζείτε κοντά σε ηλεκτροφόρα καλώδια κινδυνεύετε

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Τροφή για το μυαλό

    Τα δύσκολα επαγγέλματα κάνουν πρόληψη άνοιας

    Η έλλειψη αργινίνης υπεύθυνη για το Alzheimer

    Πώς τα αντιυπερτασικά προστατεύουν από την άνοια

    Κρατήστε το μυαλό σας σε φόρμα

    Κάντε γυμναστική για τον εγκέφαλο

    Η λεπτίνη προστατεύει από το Αλτσχάιμερ

    Παπούτσια με GPS

    Gingko biloba

    Καρνοσίνη

    Νόσος Huntington

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Πώς η οικονομική κρίση προκαλεί άνοια

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Νόσος Alzheimer

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Νόσος Alzheimer

    Nόσος Prion

    Bexarotene για τη νόσο Αλτσχάιμερ

    Το νέο διαγνωστικό τεστ για τη νόσο Alzheimer

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το Αλτσχάιμερ

    Η χειρωνακτική εργασία βοηθάει τον εγκέφαλο

    Τα ηχητικά κύματα δρουν θεραπευτικά

    Πώς η μουσική και ο διαλογισμός προστατεύουν από την άνοια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη, κοκκιωματώδη αρθρίτιδα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα είναι η εισβολή ζωντανών μικροοργανισμών ή των τμημάτων τους στις αρθρώσεις.

    Μια από τις λίγες ιάσιμες αιτίες της αρθρίτιδας.

    Μπορεί να επιτρέψει πρώιμη διάγνωση συστηματικής λοίμωξης/νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι > 75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Άρρεν > Θήλυ (από βρουκέλλα και μυκοβακτηρίδιο)
    • Θήλυ > Άρρεν (από μύκητες)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    • Κυρίως, μονοαρθρική. Η μυκητιασική μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα
    • Ευαισθησία αρθρώσεων 
    • Περιορισμένη χρήση/κίνηση αρθρώσεων (κυρίως στα παιδιά)
    • Υγρό στην άρθρωση 
    • Θερμή άρθρωση - παρούσα σε λιγότερο από 50%
    • Ερυθρότητα στην άρθρωση - παρούσα σε λιγότερο από 50%
    • Απώλεια κινητικότητας στις αρθρώσεις 
    • Τενοντοθυλακίτιδα
    • Αιφνίδια αναζωπύρωση σε μια μόνο άρθρωση, σε ασθενή με υποκείμενη νόσο αρθρώσεων 
    • Πυρετός σε 50% σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της πορείας της λοίμωξης
    • Ρίγη
    • Κακουχία
    • Δερματικές βλάβες 
    • Περφερική νευροπάθεια 
    • Πόνος στην πλάτη - ειδικά στη φυματίωση και βρουκέλλωση 
    • Υπερτροφική οστεοαρθροπάθεια 
    • Ευερεθιστότητα - ειδικά στα παιδιά
    • Ζυμώδες οίδημα, με ελάχιστη ευαισθησία
    • Φλεγμονή δακτύλων 
    • Εφίδρωση
    • Πονοκέφαλος 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Ιριδίτις (στη μυκοβακτηριδιακή αρθρίτιδα)

    ΑΙΤΙΑ 

    • Αιματογενής διασπορά από μικροοργανισμούς (80-90%)
    • Επιχώρια διασπορά (10-15%)
    • Άμεση διείσδυση μικροοργανισμών - δευτεροπαθής σε τραύμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ταυτόχρονα αποκτηθείσα ανοσοανεπάρκεια 
    • Ταυτόχρονη εξωαρθρική λοίμωξη
    • Προηγούμενη αρθρίτιδα σε μολυσμένη άρθρωση 
    • Τραύμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Ρήξη ή χειρουργική επέμβαση στην άρθρωση 
    • Προσθετική άρθρωση 
    • Προηγούμενη θεραπεία με αντιβιοτικά, κορτικοστεροειδή ή ανοσοκατασταλτικά ή χημειοθεραπευτικά
    • Σοβαρή χρόνια νόσος (π.χ. διαβήτης, ηπατική νόσος, κακοήθεια, πρωτοπαθής ανοσοανεπάρκεια)
    • Παθολογικοί φαγοκυτταρικοί μηχανισμοί (π.χ. χρόνια κοκκιωματώδης νόσος)
    • Ενδοφλέβια κατάχρηση φαρμάκων
    • Ιστορικό έκθεσης (π.χ. μη παστεριωμένο γάλα)
    • Αγρότες, κρεοπώλες, κτηνίατροι
    • Ιστορικό ταξιδίων/φυσικού περιβάλλοντος

    loimodis arthritis 5

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα (νόσος εναπόθεσης πυροφωσφορικού ασβεστίου)
    • Σπονδυλοαρθροπάθεια (σύνδρομο Reiter, ψωριασική αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθρίτιδα φλεγμονωδών νόσων εντέρου)
    • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla
    • Ξένο σώμα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός
    • Σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) 
    • Κυτταρίτιδα
    • Παλίνδρομος ρευματισμός 
    • Νευροπαθητική αρθροπάθεια 
    • Αρθρίτιδα του Lyme
    • Σαρκοείδωση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρικό υγρό συνήθως θολερό με > 20.000 λευκά αιμοσφαίρια/οπτικό πεδίο μεγάλης μεγενθύσεως αλλά μπορεί να υπάρχουν λιγότερα λευκά αιμοσφαίρια ή πάνω από 100.000 (μέτρηση κυττάρων κατά Caveat πρέπει να γίνεται μέσα σε 1 ώρα μετά τη λήψη δείγματος, ώστε να είναι αξιόπιστη)
    • Ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων του αρθρικού υγρού μπορεί να αναγνωριστεί ως αυξημένος σε ύπαρξη τραύματος ενώ ο λόγος ερυθρών/λευκών αιμοσφαιρίων είναι σημαντικά μικρότερος από 700
    • Τα πολυμορφοπύρηνα συχνά κυριαρχούν στο αρθρικό υγρό (στην κοκκιωματώδη και ιογενή αρθρίτιδα μπορεί να κυριαρχούν τα μονοπύρηνα, αλλά συνήθως κυριαρχούν τα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα)
    • Η γλυκόζη του αρθρικού υγρού είναι συχνά περισσότερη από 40 mg /dl και είναι λιγότερη από αυτήν του ορού σε ταυτόχρονη λήψη (σε νηστικό ασθενή). Ωστόσο η παρακέντηση της άρθρωσης δεν πρέπει να καθυστερεί απλά για να αποκτηθεί το επίπεδο της γλυκόζης στο αρθρικό υγρό σε νηστεία
    • Η ηωσινοφιλία του αρθρικού υγρού μπορεί μερικές φορές να παρατηρηθεί σε φάση αποδρομής μιας λοίμωξης, αλλά παρασιτική λοίμωξη (π.χ. quinea - worm) πρέπει επίσης να τεθεί υπό σκέψη 
    • ΤΚΕ - συχνά αυξημένη, αλλά φυσιολογική στο 20%
    • Ρευματοειδής παράγοντας θετικός σε 50% εάν υπάρχει ενδοκαρδίτιδα
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων στην περιφέρεια 
    • Κρυοσφαιρίνες 
    • Ανοσοσυμπλέγματα
    • Πυρετογόνες ιζηματίνες (για να συμπεριληφθεί η βρουκέλλα και τίτλοι σχετιζόμενοι με ρικέτσιες)
    • Ο τίτλος της αντιστρεπτολυσίνης-Ο (ASO) είναι συνήθως φυσιολογικός
    • Ελαττωμένο ποσό αρθρικού υγρού και μερικές φορές επίπεδα συμπληρώματοςτου ορού
    • Η παρουσία κρυστάλλων στα ούρα (π.χ. ουρικού ή πυροφωσφορικού ασβεστίου) δεν αποκλείει τη λοιμώδη αρθρίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Ινσουλίνη, αντιβιοτικά

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Διαβήτης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η βιοψία αρθρικού υγρού μπορεί να αποκαλύψει κοκκιώματα και πιθανά τον παθογόνο οργανισμό  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Παρακέντηση της άρθρωσης - βακτηριακή - χρώση αργύρου και οξεάντοχων και καλλιέργεια 
    • Παρακέντηση της άρθρωσης - μυκοβακτηριακή - οξεάντοχη (θετική σε 20%). Καλλιέργεια (θετική σε 80%)
    • Συνιστάται έλεγχος ευαισθησίας σε φάρμακα 
    • Καλλιέργειες αίματος, ούρων 
    • Καλλιέργειες πτυέλων
    • Γαστρική έκπλυση για οξεάντοχα - αυξάνει την απόδοση κατά 7%
    • Καλλιέργειες αίματος για μύκητες
    • Όλες οι καλλιέργειες πρέπει να κρατηθούν για 3 ημέρες, κατά προτίμηση 2 εβδομάδες. Η παρατήρηση των καλλιεργειών του αρθρικού υγρού για τουλάχιστον 3 ημέρες, επιτρέπει την απομόνωση των ανθεκτικών οργανισμών. Οξεάντοχες καλλιέργειες κρατιούνται για 3 εβδομάδες. 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    Ακτινογραφία:

    • Οίδημα μαλακών ιστών 
    • Οστεοπόρωση 
    • Εξαφάνιση της λιπώδους ταινίας του θυροειδή (σε ανάμιξη του ισχίου) ή σκιά του ψοΐτη
    • Αλλαγές στις ακτινογραφίες είναι συνήθως όψιμο εύρημα
    • Αραίωση του οστού κάτω από το χόνδρο, μπορεί να συμβεί το νωρίτερο σε 2-7 ημέρες
    • Απώλεια μεσάρθριου διαστήματος 
    • Διαβρώσεις 
    • Καταστροφή της άρθρωσης με αγκύλωση μπορεί να συμβεί το νωρίτερο σε 2 εβδομάδες 
    • Η διάβρωση του χώρου κάτω από το χόνδρο με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος, υποδεικνύει ισχυρά κοκκιωματώδη λοίμωξη

    Άλλες τεχνικές απεικόνισης:

    • Έλεγχοι αρθρώσεων με τεχνήτιο - αποκαλύπτουν τη διασπορά της φλεγμονής
    • Έλεγχοι με γάλλιο ή λευκά αιμοσφαίρια σεσημασμένα με ίνδιο - αποκαλύπτουν τόσο τη φλεγμονή, όσο και τη λοίμωξη
    • Αξονική τομογραφία - για να ταυτοποιηθεί απόλυμμα
    • Μαγνητική τομογραφία - πιθανή πρώιμη καταστροφή χόνδρου, οστεομυελίτιδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παρακέντηση της άρθρωσης με χρώση κατά Gram, αργύρου και οξεάντοχη και καλλιέργεια. Πρέπει να γίνει σε όλους τους ασθενείς έταν τεθεί υπό σκέψη η πιθανότητα λοιμώδους αρθρίτιδας
    • Η προσέγγιση με παρακέντηση της άρθρωσης πρέπει να αποφεύγει μολυσμένο ιστό (π.χ. υπερκείμενη κυτταρίτιδα)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    • Μυκητιασική - αρχικά εισαγωγή στο νοσοκομείο για παρεντερική θεραπεία 
    • Μυκοβακτηριδιακή - εξωνοσοκομειακός ασθενής εφ' όσον έχει διαγνωστεί
    • Από βρουκέλλα - εξωνοσοκομειακός ασθενής εσ' όσον έχει διαγνωστεί 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επαναλάβετε την παρακέντηση για να εκκενώσετε την άρθρωση εφ' όσον το υγρό επανασυσσωρεύεται 
    • Αποφύγετε την προσθήκη αντιφλεγμονώδους θεραπείας έτσι ώστε να μη μειωθεί η εκτίμηση της θεραπευτικής απόκρισης (στα αντιβιοτικά)
    • Τομή της άρθρωσης ενδείκνυται μόνο εφ' όσον το συσσωρευθέν υγρό είναι εντοπισμένο και/ή δεν μπορεί να αφαιρεθεί με σύριγγα
    • Λοίμωξη που σχετίζεται με προσθετικές αρθρώσεις είναι δύσκολο να εκριζωθεί χωρίς απομάκρυνση της πρόθεσης
    • Σε λοιμώξεις από βρουκέλλα ή μύκητες, η θεραπεία συνεχίζεται για 1-2 εβδομάδες, μετά την ίαση όλων των συμπτωμάτων της φλεγμονής και 6-8 εβδομάδες, εάν η άρθρωση είχε υποστεί προηγούμενη νόσηση (π.χ. ενεχόμενη σε αρθρίτιδα)
    • Η αντικοκκιωματώδης θεραπεία απαιτεί μακράς διάρκειας θεραπεία 
    • Δεν ενδείκνυται ενδοαρθρική έγχυση αντιβιοτικών  

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αρχικά περιορίστε/ακινητοποιήστε την άρθρωση με νάρθηκα ενώ προσπαθείτε για πλήρη παθητική κίνηση της άρθρωσης. Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι η συνεχής παθητική κίνηση

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ 

    • Η φαρμακευτική αγωγή βασίζεται στην ευαισθησία των μικροοργανισμών 
    • Μυκοβακτηριδιακή - (χρησιμοποιείστε συνδυασμό αυτών των τριών) ισονιαζίδη (5 mg/Kg έως 300 mg από το στόμα την ημέρα), ριφαμπικίνη (10 mg/Kg έως 600 mg από το στόμα την ημέρα) και πυραζιναμίδη (15-30 mg/Kg έως 2 gr/ημέρα). Το τελευταίο αντικαθίσταται μετά την πάροδο 2 μηνών με 15 mg/Kg εθαμβουτόλης. Συνεχίστε τη θεραπεία για 9 έως 24 μήνες. Απαιτείται συμβουλή ειδικού για λοιμώδη νόσο 
    • Βρουκέλλα - τετρακυκλίνη με στρεπτομυκίνη ή τριμεθροπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη ή ριφαμπικίνη 
    • Μυκητιασική λοίμωξη - Αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη, 5-φλουοροκυτοσίνη και ακόμα ιωδιούχα (εξαρτάται από τους μικροοργανισμούς) με αναφορά σε ειδικό για λοιμώξεις

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για να βεβαιωθεί η αποστείρωση της άρθρωσης και για να βεβαιωθεί η επάνοδος των φλεγμονωδών στοιχείων στο φυσιολογικό
    • Η θεραπεία της μυκοβακτηριδιακής αρθρίτιδας απαιτεί γενική αίματος μηνιαίως, εκτίμηση ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και γενική ούρων 
    • Είναι βασική η τακτική παρακολούθηση μετά τη διακοπή των αντιβιοτικών για ανίχνευση πιθανής υποτροπής 

    loimodis arthritis 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προφύλαξη σε ύπαρξη προδιαθεσικών καταστάσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περιορισμός του εύρους κίνησης της άρθρωσης 
    • Χαλαρή ή μετατοπισμένη άρθρωση 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
    • Σηπτική νέκρωση
    • Σχηματισμός κοιλοτήτων 
    • Αγκύλωση 
    • Μετατόπιση αρθρώσεων 
    • Οστεομυελίτιδα
    • Βράχυνση του κάτω άκρου (σε παιδιά)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Πρώιμη έναρξη θεραπείας επιτρέπει την ίαση 
    • Η καθυστερημένη διάγνωση/θεραπεία επιπλέκεται από αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συστηματική λοίμωξη 
    • Λοίμωξη σε άλλη θέση 
    • Ανοσοανεπάρκεια (φάρμακα)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Όχι συχνή

    Γηριατρικό: 

    • Σοβαρή σε ηλικιωμένους 
    • Είναι περισσότερο πιθανό να εμφανιστεί φυματίωση

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Η λοιμώδης αρθρίτιδα μπορεί να προκληθεί από πολλούς άλλους οργανισμούς συμπεριλαμβανομένων βακτηριακών (συγκεκριμένα ναϊσσέρεια), ρικετσιακών, παρασιτικών, μυκητιασικών και ιογενών παραγόντων.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες

    loimodis arthritis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Ερυσίπελας

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Νευροεμβιομηχανική

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Ουρική αρθρίτιδα

    Σηπτική αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Νόσος του Pott

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το κρητικό αγρίμι Τα πάντα εναντίον των μικροβίων »