Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014 23:13

Αργυροπελεκάνος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ένα από τα σπανιότερα είδη πουλιών στη γη και μεγαλύτερα σε μέγεθος στον πλανήτη

Ο αργυροπελεκάνος φωλιάζει στην χώρα μας...

Ο αργυροπελεκάνος αν και σε παγκόσμιο επίπεδο είναι σπάνιος, στην Ελλάδα ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί σημαντικά και φιλοξενείται στην Πρέσπα...

Ο Pelecanus crispus είναι ένα υδρόβιο πτηνό της οικογένειας των Πελεκανιδών.

Ο αργυροπελεκάνος είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε μέγεθος είδη πουλιών στον κόσμο, με ύψος που φτάνει το 1,20 μ., άνοιγμα φτερών έως 3,20 μ. και βάρος από 6 έως 10 κιλά. Το χρώμα του φτερώματός του είναι σταχτί, το ράμφος του φέρει διαστελλόμενο σάκο κίτρινου χρώματος στο κάτω μέρος, και τα δάχτυλά του είναι συνενωμένα μεταξύ τους με μεμβράνη.

Οι πρώτοι αργυροπελεκάνοι εμφανίστηκαν στη Γη πριν από 30.000.000 χρόνια, όπως έχουν εξακριβώσει οι επιστήμονες από απολιθώματα. Ο αργυροπελεκάνος αποτελεί υπόλειμμα πανίδας που ονομάζεται Σαρματική, και απλωνόταν πριν από 1.000.000 χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σιγά-σιγά όμως, οι παγετώνες εκτόπισαν τον αργυροπελεκάνο στα νοτιοανατολικά. Ευρύτατα εξαπλωμένος στην Ευρώπη και την Ασία μέχρι και τον 19ο αιώνα, ο πληθυσμός των αργυροπελεκάνων περιορίστηκε σε ορισμένους υγρότοπους των Βαλκανίων. Έχει συνολικό πληθυσμό από 10.400-13.900, σε 19 αποικίες από την Ελλάδα μέχρι την Κίνα.

Στην Ελλάδα, αργυροπελεκάνοι φωλιάζουν στη Μικρή Πρέσπα, στον Αμβρακικό κόλπο και στη λίμνη Κερκίνη.

Υπάρχει υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης από το φυσικό τους χώρο στο μέλλον.


Βιότοπος

Λίμνες, λιμνοθάλλασες και δέλτα ποταμού


Τροφικές συνήθειες

Ο αργυροπελεκάνος είναι πουλί που τρέφεται με ψάρια. Οι ημερήσιες απαιτήσεις του για τροφή είναι 900-1200 γρ.


Αναπαραγωγή

Χτίζει τη φωλιά του με χόρτα και κλαδιά σε απομονωμένες νησίδες και σε δύσβατους καλαμιώνες. Εκεί, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής (Ιανουάριος-Ιούλιος), γεννά συνήθως δύο αβγά, τα οποία επωάζει για 30 μέρες, καλύπτοντάς τα με τη μεμβράνη των ποδιών του. Οι νεοσσοί τρέφονται και από τους δύο γονείς, παίρνοντας μισοχωνεμένη τροφή από το σάκο τους. Επειδή η επώαση γίνεται με το πέλμα των ποδιών τους, με την παραμικρή ενόχληση από τον άνθρωπο, προσπαθώντας να πετάξουν μακριά, οι αργυροπελεκάνοι συνθλίβουν τα αυγά τους (αρκετοί αργυροπελεκάνοι δεν επιστρέφουν καν στη φωλιά τους). Ο κίνδυνος παραμένει ο ίδιος ακόμα και αν έχουν ήδη εκκολαφθεί οι νεοσσοί, οι οποίοι, έως και την ηλικία των δυόμισι μηνών, εξαρτώνται απόλυτα από τους γονείς τους.


Χαρακτηριστικά

Έχουν ανοιχτό σταχτί χρώμα, μακρύ ράμφος που στο κάτω μέρος έχει ένανα σάκο που διαστέλλεται σαν μπαλόνι. Έχει μια τούφα από κατσαρά πούπουλα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Έχει λαιμό μακρύ και λεπτό και πόδια κοντά και χοντρά.

Είναι κοινωνικά πουλιά και τους αρέσει να πετούν, να τρέφονται και να φωλιάζουν σε ομάδες. Δημιουργούν αποικίες, χτίζοντας τις φωλιές τους τη μία δίπλα στην άλλη πάνω σε νησίδες αποκομμένες από την ξηρά, για να προστατεύουν τα μικρά τους από τους λύκους, τα τσακάλι και τις αλεπούδες. Γενούν 2-3 αυγά και τα ζευγάρια τα κλωσούν με τα πέλματα ποδιών σε εναλασσόμενες βάρδιες για 32 ημέρες. Οι νεοσσοί τρέφονται με χωνεμένη τροφή μέσα από το ράμφος των γονιών τους μέχρι να γίνουν 21/2 μηνών.


Τροφή

Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ψάρια μικρού μεγέθους. Οι αργυροπελεκάνοι δεν μπορούν να καταδυθούν. Πιάνουν μόνο τα ψάρια σε απόσταση ενός μέτρου από το σώμα τους, μέχρι εκεί, δηλαδή που φτάνει το ράμφος τους όταν βουτούν το κεφάλι στο νερό. Έτσι συνεργάζονται με τους κορμοράνους και κολυμπούν δίπλα τους και μαζεύουν τα ψάρια που ανεβαίνουν στην επιφάνεια μετά την καταδίωξη από τους υποβρύχιους κυνηγούς.

Πετάει με το κεφάλι του μαζεμένο προς τα πίσω και τον μακρύ λαιμό να κάνει καμπύλη προς την πλάτη του. Αξιοποιεί τα θερμά στρώματα αέρα για να αιωρείται, εξοικονομώντας ενέργεια και ανεβαίνει σε υψόμετρα έως και 3.000 μέτρα. Με τον τρόπο αυτό διανύει μέχρι και 500 χιλιόμετρα σε μία μόνο πτήση.

Θεωρείται ένα από τα σπανιότερα είδη πουλιών και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες όπως η Συμφωνία για τη Διατήρηση των Αφρικανο-Ευρασιατικών Αποδημητικών Υδρόβιων πτηνών (AEWA) και από την ελληνική νομοθεσία, η οποία απαγορεύει το κυνήγι του και την ενόχλησή του στους τόπους αναπαραγωγής του. Περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της Οδηγίας 79/409[2] (περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών) της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Διαβάστε, επίσης,

Διαδρομές στα Λευκά Όρη

Ο αετός

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 969 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014 09:02
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σάλπα Σκορπίνα »