Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013 18:51

Γερμανικός Ποιμενικός

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου

 

Μορφολογική Περιγραφή του Γερμανικού Ποιμενικού

Προέλευση: Γερμανία

Αρχικός προορισμός: Ποιμενικός και σκύλος καθηκόντων προστασίας και αμύνης

Μέγεθος: Μεγάλο

Χαρακτήρας: Ισορροπημένος, με γερά νεύρα, με αυτοπεποίθηση, καλός εκ φύσεως, προσεκτικός, εύκολα εκπαιδεύσιμος, με κουράγιο, αγωνιστικότητα, σκληρότητα, κατάλληλος ως συνοδός, φύλακας, υπηρεσιακός.

Πιθανές γενετικές παθήσεις: Δυσπλασία ισχίου, έλλειψη ενζύμου MDR1, αιμορροφιλία, ασθένεια Von Willebrand, PRA (εκφυλιστική ασθένεια  ματιών που προκαλεί τύφλωση).

Γενική εμφάνιση: Σκύλος μεσαίου μεγέθους, λίγο μακρύς (110%-117% του ύψους στο ακρώμιο), δυνατός, με καλό μυϊκό σύστημα, στεγνό κόκκαλο και σταθερή κατασκευή.

Κεφάλι: Σε σχήμα σφήνας, χωρίς να είναι πολύ μακρύ, σχετικά φαρδύ ανάμεσα στα αυτιά. Ρύγχος επίπεδο, δεν πρέπει να είναι κυρτό ή να έχει κοίλωμα. Σιαγόνες δυνατές.

Μάτια: Μέτριου μεγέθους, αμυγδαλωτά, τοποθετημένα λίγο λοξά, δεν πρέπει να προεξέχουν και να είναι όσο πιο σκούρα γίνεται.

Αυτιά: Όρθια, μυτερά και μέτρια σε μέγεθος.

Στόμα: Με κανονικό και πλήρες κλείσιμο-ψαλίδι, δόντια δυνατά και υγιή, πλήρης οδοντοφυΐα.

Λαιμός: Δυνατός, μυώδης, χωρίς χαλαρότητα στο δέρμα και σε κλίση 450 ως προς την οριζόντιο.

Κορμός: Ράχη σχετικά μακριά, σταθερή, δυνατή και μυώδης, επίπεδη, από το ψηλό ακρώμιο μέχρι τη λεκάνη. Το να είναι κυρτή η πλάτη αποτελεί σοβαρό ελάττωμα. Γλουτοί ελαφρώς επικλινείς (περίπου 230 ως προς τη νοητή οριζόντια γραμμή). Στήθος με μέτριο φάρδος και βάθος, καταλαμβάνει το 45-48% του ύψους του σκύλου στο ακρώμιο. Πλευρά ούτε πεπλατυσμένα ούτε σε σχήμα βαρελιού.

Μπροστινά σκέλη: Ίσια και από εμπρός τελείως παράλληλα μεταξύ τους. Ωμοπλάτη και βραχίονας ισομήκη, μυώδη, εφαρμόζουν σφιχτά στον κορμό.

Πίσω σκέλη: Τοποθετημένα ελαφρώς προς τα πίσω, παράλληλα μεταξύ τους (εκ των όπισθεν). Μηρός και κνήμη περίπου ισομήκη, σχηματίζουν γωνία περίπου 1200. Μηροί δυνατοί και μυώδεις.

Ουρά: Φτάνει τουλάχιστον στην άρθρωση του ταρσού, αλλά όχι κάτω από το μέσο του μεταταρσίου, με ελαφρώς μακρύτερο τρίχωμα στην κάτω πλευρά, κρατιέται κρεμασμένη σε απαλή καμπύλη. Όταν ο σκύλος βρίσκεται σε έξαψη ή σε κίνηση, η ουρά είναι υψωμένη και φέρεται υψηλότερα, αλλά όχι πάνω από την οριζόντια γραμμή.

Τρίχωμα: Διπλός μανδύας τριχώματος. Εξωτερικό τρίχωμα πολύ πυκνό, ίσιο και τραχύ. Στο κεφάλι το εσωτερικό των αυτιών, το πρόσθιο μέρος των σκελών και στα πόδια και στις φάλαγγες των δαχτύλων το τρίχωμα είναι κοντό. Στο λαιμό ελαφρώς μακρύτερο και πυκνότερο. Στο πίσω μέρος των σκελών μακρύτερο, εκτεινόμενο στα μετακάρπια και μετατάρσια. Στο πίσω μέρος των μηρών σχηματίζει μέτριας ποσότητας μπατζάκια.

Χρώμα: Μαύρο με κοκκινωπά-καφέ, καστανά, κίτρινα έως ανοιχτά γκρίζα σημάδια. Μονόχρωμο μαύρο ή μονόχρωμο γκρίζο. Τα γκρίζα άτομα με αποχρώσεις εμφανίζουν μαύρη σέλα και μάσκα. Η μύτη πρέπει να είναι μαύρη σε όλα τα χρώματα. Το εσωτερικό τρίχωμα παρουσιάζει ανοιχτόχρωμο γκριζωπό τόνο. Το λευκό χρώμα δεν είναι δεκτό.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

love pet 1

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3098 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020 23:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινή διατροφή για τις γάτες σας Υγιεινή διατροφή για τις γάτες σας

    Σωστή τροφή για τις γάτες σας

     

    19pets span articleLarge

    Βιταμίνες για τις Γάτες σας

    Οι γάτες θα πρέπει να τρέφονται γενικά με τον ίδιο τύπο τροφής για την πρόληψη της γαστρεντερικής αναστάτωσης, αλλά απολαμβάνουν να τρώνε μια ποικιλία πρωτεϊνικών πηγών στο φαγητό τους. Στη γάτα αρέσει τόσο το κοτόπουλο όσο και το βόειο κρέας. Οι λιχουδιές με λίγες θερμίδες, με βάση το κρέας, είναι η αδυναμία τους.

    • Η σωστή διατροφή βοηθά στην ευζωία και μακροζωία της γάτας σας.
    • Προσφέρετε στη γάτα σας υψηλής ποιότητας τροφή κατάλληλης για την ηλικία της και την κατάστασή της.
    • Η γάτα είναι αποκλειστικό σαρκοφάγο και πρέπει να τρώει κρέας. Μην την ταΐζετε με τροφή για σκύλους ή ανθρώπους.
    • Επειδή η ξηρά τροφή βοηθά στη στοματική υγιεινή, είναι προτιμότερη από την κονσερβοποιημένη τροφή.
    • Η γάτα σας πρέπει να έχει στη διάθεσή της συνεχώς καθαρό και φρέσκο νερό.

    untitled 22

    Οι γάτες χρειάζονται βιταμίνες, όπως οι άνθρωποι και οι σκύλοι.

    Το αγελαδινό γάλα δεν είναι αρκετό για ένα γατάκι που βρίσκεται στην ανάπτυξη.

    Οι ανάγκες των γατιών για πρωτεΐνες είναι υψηλές, κατά πολύ υψηλότερες από αυτές των σκύλων ή των ανθρώπων. Τα γατάκια, μάλιστα, χρειάζονται 1/3 περισσότερη πρωτεΐνη από τις ενήλικες γάτες. Κρέας, συκώτι, πουλερικά, ψάρια, τυρί, αβγά, είναι όλα καλές πηγές. (Τα αβγά πρέπει να μαγειρεύονται ή  αν προσφέρονται ωμά, θα πρέπει να δίνεται μόνο ο κρόκος). Αν δίνετε στο γατάκι σας γάλα, υπολογίστε τη διπλή αναλογία απ' αυτή που θα δίνατε σε ένα ανθρώπινο μωρό. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι αρκετά θρεπτικό για ένα γατάκι.

    Οι υδατάνθρακες δεν είναι απαραίτητοι στη διατροφή μιας γάτας, αλλά χρησιμοποιούνται ως ενέργεια. Αν τα λίπη και οι πρωτεΐνες υπάρχουν σε ικανοποιητικά επίπεδα, 33% της δίαιτας της μπορεί να αποτελείται από υδατάνθρακες.

    Δώστε στη γάτα σας τα λίπη που δεν πρέπει να τρώτε εσείς

    Τα λίπη είναι η πιο συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας για τη γάτα. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι γάτες μπορούν να ακολουθούν δίαιτα που αποτελείται κατά 64% από λίπος, χωρίς να παρουσιάσουν καρδιακά προβλήματα. Όμως, επειδή τα λίπη κοστίζουν περισσότερο από τους υδατάνθρακες, οι περισσότερες γατοτροφές τα περιέχουν σε μικρές μόνο αναλογίες. Μπορείτε να δίνετε στη γάτα σας τα λίπη που πρέπει εσείς να μειώσετε (βούτυρο, ζωικά και φυτικά λίπη). Ωστόσο, να θυμάστε πως σε ό, τι αφορά τις γάτες, τα πολυακόρεστα δεν είναι τα καλά. Μεγάλες ποσότητες πολυακόρεστων λιπαρών οξέων ανταγωνίζονται τη βιταμίνη Ε και υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστούν σοβαρά τα αποθέματα λίπους στο σώμα της γάτας.

     catth11

    Αν και δεν έχουν καθοριστεί τα επίπεδα όλων των βασικών βιταμινών για τις γάτες, θα πρέπει να αναφερθεί η σημασία κάποιων συγκεκριμένων βιταμινών για τη διατροφή τους. Για παράδειγμα, οι γάτες χρειάζονται απαραιτήτως, πλήρως διαμορφωμένη βιταμίνη Α (Οι ανάγκες τους είναι πολύ υψηλότερες από αυτές των σκύλων επειδή, σε αντίθεση με τους σκύλους, ο οργανισμός τους δεν μπορεί να κατασκευάσει βιταμίνη Α από την καροτίνη). Από την άλλη μεριά, υπερβολικές ποσότητες βιταμίνης Α μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα δυσπλασίες των οστών. Ως συμπλήρωμα συνιστάται το συκώτι (όχι όμως ως πλήρη διατροφή), καθώς και μια ισορροπημένη φόρμουλα βιταμινών και μετάλλων.

    Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι, επίσης, σημαντικές για την ισορροπία του νευρικού συστήματος της γάτας, το εξωτερικό τρίχωμα και τους ιστούς. Η Β6 (πυριδοξίνη) εμποδίζει το σχηματισμό λίθων στο ουροποιητικό σύστημα-ένα ιδιαιτέρως σημαντικό πρόβλημα για τις στειρωμένες αρσενικές γάτες. Σε γενικές γραμμές, οι γάτες χρειάζονται διπλάσιες βιταμίνες του συμπλέγματος Β από τους σκύλους-έτσι, αν ταΐζετε για πολύ καιρό τη γάτα σας με σκυλοτροφές, μπορεί να παρουσιάσει έλλειψη βιταμινών του συμπλέγματος Β. Πρέπει να σημειώσουμε, επίσης, ότι η Β1 (θειαμίνη) μπορεί να καταστραφεί από μια ανταγωνιστική ουσία που υπάρχει στο ωμό ψάρι.

    Μια διατροφή αποκλειστικά από ψάρι, δεν είναι ό, τι καλύτερο θα μπορούσατε να προσφέρετε στη γάτα σας

    Η διατροφή με υπερβολικές ποσότητες τόνου, μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια βιταμίνης Ε (Το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να έχει και οποιαδήποτε άλλη δίαιτα που αποτελείται από ψάρι). Ανορεξία, πυρετός, πόνος και απροθυμία για κίνηση είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της πανστεατίτιδας, μιας ασθένειας που προκαλείται από έλλειψη βιταμίνης Ε. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρο σας, μην ταΐζετε το ζώο με ψάρι τόνο, εκτός εάν έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνη Ε, και μη χρησιμοποιείτε ιχθυέλαια ως συμπληρώματα.

    Η αναλογία ασβεστίου-φωσφόρου στη δίαιτα μιας γάτας πρέπει να είναι περίπου ένα προς ένα, με ικανοποιητικές ποσότητες βιταμίνης D. Όμως, αφού οι κατασκευαστές των κονσερβοποιημένων γατοτροφών προσθέτουν, συνήθως, μαγιά που έχει υποβληθεί σε ακτινοβολία, και είναι πηγή βιταμίνης D, τα συμπληρώματα της D περιττεύουν-ίσως μάλιστα να είναι και επικίνδυνα.

    Μια πολυβιταμίνη με σίδηρο-παρασκευασμένη ειδικά για γάτες-συνιστάται, συχνά, σε περιπτώσεις αναιμίας. Βέβαια, η ασθένεια σπανίζει σε γάτες που ακολουθούν μια ισορροπημένη δίαιτα, βασισμένη σε μαγειρεμένο και ωμό καθαρό κρέας, εντόσθια, μαγειρεμένα ή κονσερβοποιημένα κοτόπουλο και ψάρι, καθώς, επίσης, σε δημητριακά, πλούσια σε βιταμίνες και λαχανικά.

    Έχετε υπόψη σας ότι οι γάτες που εγκυμονούν ή που θηλάζουν, και οι οποίες καταναλώνουν περίπου 300 έως 500 γραμμάρια τροφής ημερησίως, χρειάζονται διπλή ή και τριπλή ποσότητα βιταμινών, σε σύγκριση με μά μέση γάτα, βάρους 2,5 έως 3,5 κιλών.

    Τα καλύτερα για τις γάτες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα για τις γάτες

    catfood

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες τροφές για τα κατοικίδιά σας

    Μήπως η γάτα σας έχει πεπτικές διαταραχές;

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Αν το κατοικίδιό σας έχει ευαισθησία στην τροφή

    Τρόποι για μακροχρόνια υγεία για τις γάτες σας

    Να δίνετε υγιεινές τροφές στα κατοικίδιά σας

    Γιατί η γάτα είναι εφτάψυχη

    Ακτινοδιάγνωση και χειρουργική Ζώων Συντροφιάς

    Ρωσική Μπλε Γάτα

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Η καταγωγή της γάτας

    Ατυχήματα στις γάτες

    Γάτα Αβησσυνίας

    Γάτα Balinese

    Βρετανική γάτα

    Τα κατοικίδια ωφελούν την υγεία μας

    Μήπως η γάτα σας είναι αλλήθωρη;

    www.emedi.gr

     

  • Ο σκύλος σας πρέπει να τρέφεται σωστά Ο σκύλος σας πρέπει να τρέφεται σωστά

    Όπως κι εσείς, έτσι και ο σκύλος πρέπει να τρέφεται σωστά

     

    Βιταμίνες για το Σκύλο σας

    Τα σκυλιά χρειάζονται βιταμίνες, όπως, ακριβώς και οι άνθρωποι. Χρειάζονται κι αυτά, όλα τα θρεπτικά συστατικά.

    Ένας ενήλικος σκύλος έχει ανάγκη 4,4g πρωτεΐνης ημερησίως, μαζί με 1,3g λίπους, 0,4g λινολεϊκού ή αραχιδονικού οξέος και 15,4g υδατανθράκων. Τα κουτάβια χρειάζονται διπλάσιες ποσότητες.

    Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη ενός σκύλου και για τη σωματική υγεία του. Καλύτερες είναι οι τροφές με υψηλή βιολογική αξία είναι: αβγά, κρέας, ψάρι, σόγια, γάλα και μαγιά. Αν θέλετε να δώσετε στον σκύλο σας αβγά, φροντίστε να είναι μαγειρεμένα. Το ωμό ασπράδι περιέχει αβιδίνη, η οποία παρεμποδίζει την απορρόφηση της βιοτίνης. Το γάλα, αν και είναι καλό για τα σκυλιά, συχνά προκαλεί διάρροια, άρα συστήνονται περισσότερο γιαούρτι και μυζήθρα.

    Ο οργανισμός των σκύλων χρησιμοποιεί τους υδατάνθρακες για ενέργεια, αλλά δεν πρέπει να περιέχονται σε ποσοστό πάνω από 50-60% στο φαγητό του.

    Τα λίπη, η πιο συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας, παρέχουν τα απαραίτητα λιπαρά οξέα για υγιές τρίχωμα και δέρμα. Η ανεπάρκειά τους μπορεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη των κουταβιών και να έχει ως αποτέλεσμα τραχύ τρίχωμα και ευερέθιστο δέρμα. Ένα κουταλάκι του καφέ ελαιόλαδο στη ξηρά τροφή του σκύλου, μπορεί να βοηθήσει.

    13062018165719 0

    Τα μη ισορροπημένα συμπληρώματα μπορούν να βλάψουν τον σκύλο σας

    Ασβέστιο και φώσφορος, σε αναλογία 1.2 προς 1, πρέπει να περιλαμβάνονται στη δίαιτα του σκύλου. Αν η αναλογία δεν είναι σωστή, η ανώμαλη συσσώρευση μεταλλικών στοιχείων μπορεί να επηρεάσει τα οστά των κουταβιών που βρίσκονται στην ανάπτυξη, αλλά και των ενήλικων σκύλων. Για την κατάλληλη απορρόφηση των δύο αυτών μετάλλων, πρέπει, επίσης, να υπάρχει αρκετή βιταμίνη D. Επειδή η ισορροπία είναι πολύ σημαντική, βεβαιωθείτε ότι τα συμπληρώματα βιταμινών που του δίνετε, είναι ισορροπημένα.

    Υπερβολικές ποσότητες από οστεάλευρο ή μουρουνέλαιο μπορεί να καταλήξουν σε προβλήματα τόσο σοβαρά, όπως εκείνα που προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε. Να τα δίνετε κατά διαστήματα.

    Το μουρουνέλαιο δεν συνιστάται ως τακτικό συμπλήρωμα, μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία βιταμίνης D. Να το δίνετε κατά διαστήματα.

    Δίαιτες που αποτελούνται μόνο από κρέας δεν είναι καλές για το κατοικίδιό σας, επειδή η αναλογία ασβεστίου-φωσφόρου δεν είναι σωστή και δεν υπάρχουν αρκετές ποσότητες βιταμινών A, D και E.

    Εξαφανίστε τους ψύλλους με μαγιά μπίρας 

    Η μαγιά της μπίρας, ανακατεμένη με το φαγητό του σκύλου, θα βοηθήσει το αγαπημένο σας τετράποδο να απαλλαγεί από τους ψύλλους. Είναι εξίσου αποτελεσματική και με τις γάτε). Οι ψύλλοι σιχαίνονται τη μυρωδιά που αναδύει το σώμα του σκύλου σας, μετά από λήψη μαγιάς μπίρας.

    Μη δίνετε στο σκύλο σας συμπληρωματικές βιταμίνες A, D ή νιασίνη. Μπορούν να προκαλέσουν δυσάρεστες παρενέργειες στο ζώο, αν τις δίνετε, χωρίς δοσολογία, σύμφωνα με τα κιλά του σκύλου σας. 

    Συμβουλευτείτε τον Κτηνίατρό σας!!!

    skylia diatrofi 1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    somon ve pirincli mama

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες τροφές για τα κατοικίδιά σας

    Μήπως η γάτα σας έχει πεπτικές διαταραχές;

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Νιτρικό κοβάλτιο

    Δεν πρέπει να χορηγούνται αντιβιοτικά στα ζώα

    Αν το κατοικίδιό σας έχει ευαισθησία στην τροφή

    Οι σκύλοι τρώνε λιγότερο το καλοκαίρι

    Τρόποι για μακροχρόνια υγεία για τις γάτες σας

    Να δίνετε υγιεινές τροφές στα κατοικίδιά σας

    Ζωοτροφές

    Τροφές που δεν πρέπει να δίνετε στο σκύλο σας

    Τι μπορεί να πάθει ένας σκύλος αν φάει σοκολάτα

    Ανθρακικό κοβάλτιο

    www.emedi.gr

     

     

  • HIV λοίμωξη και AIDS HIV λοίμωξη και AIDS

    Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας

     

    Η μόλυνση από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV/AIDS) είναι ένα φάσμα καταστάσεων που προκαλούνται από μόλυνση από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV).

    Μετά την αρχική λοίμωξη, ένα άτομο μπορεί να μην παρατηρήσει συμπτώματα ή να εμφανίσει μια σύντομη περίοδο ασθένειας που μοιάζει με γρίπη.

    Συνήθως, ακολουθείται από παρατεταμένη περίοδο χωρίς συμπτώματα.

    Εάν η λοίμωξη εξελίσσεται, παρεμβαίνει περισσότερο στο ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης κοινών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, καθώς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις και όγκους που κατά τα άλλα είναι σπάνιοι σε άτομα που έχουν φυσιολογική ανοσοποιητική λειτουργία. Αυτά τα καθυστερημένα συμπτώματα μόλυνσης αναφέρονται ως σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Αυτό το στάδιο συνδέεται, επίσης, συχνά, με την ακούσια απώλεια βάρους.

    Ο ιός HIV εξαπλώνεται, κυρίως, από το σεξ χωρίς προστασία (συμπεριλαμβανομένου και του πρωκτικού και του στοματικού σεξ), από μολυσμένες μεταγγίσεις αίματος, από υποδερμικές, ενδοδερμικές, υποδόριες κι ενδοφλέβιες βελόνες και από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Μερικά σωματικά υγρά, όπως το σάλιο, ο ιδρώτας και τα δάκρυα, δεν πιστεύεται ότι  μεταδίδουν τον ιό. Ο HIV είναι μέλος της ομάδας ιών γνωστών ως ρετροϊών.

    Οι μέθοδοι πρόληψης περιλαμβάνουν: ασφαλές σεξ, χρήση καθαρών βελόνων, θεραπεία εκείνων που έχουν μολυνθεί και προφύλαξη πριν και μετά την έκθεση. Η ασθένεια σε ένα μωρό μπορεί συχνά να αποφευχθεί με τη χορήγηση αντιρετροϊκής φαρμακευτικής αγωγής τόσο στη μητέρα όσο και στο παιδί. Δεν υπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο. Ωστόσο, η αντιρετροϊκή θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου και μπορεί να οδηγήσει σε σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής.

    Συνιστάται θεραπεία αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση. Χωρίς θεραπεία, ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη μόλυνση είναι 11 χρόνια.

    Το 2018, περίπου 37,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με HIV και είχε ως αποτέλεσμα 770.000 θανάτους. Υπολογίζεται ότι 20,6 εκατομμύρια από αυτά ζουν στην Ανατολική και Νότια Αφρική. Μεταξύ του χρόνου που εντοπίστηκε το AIDS (στις αρχές της δεκαετίας του 1980) και του 2018, η ασθένεια προκάλεσε περίπου 32 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

    Το HIV / AIDS θεωρείται πανδημία -δηλαδή ασθένεια που υπάρχει σε μια μεγάλη περιοχή και εξαπλώνεται ενεργά. Ο HIV μεταθόθηκε από πιθήκους, σε ανθρώπους στη δυτική-κεντρική Αφρική στις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Το AIDS αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) το 1981 και η αιτία του - η λοίμωξη από τον HIV - εντοπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας.

    Το HIV / AIDS είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία, τόσο ως ασθένεια όσο και ως πηγή διακρίσεων. Η ασθένεια έχει, επίσης, μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν πολλές παρερμηνείες σχετικά με το HIV / AIDS, όπως η πεποίθηση ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω περιστασιακής μη σεξουαλικής επαφής. Η ασθένεια έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών αντιπαραθέσεων που αφορούν τη θρησκεία, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της Καθολικής Εκκλησίας να μην υποστηρίζει τη χρήση προφυλακτικών ως πρόληψη. Έχει προσελκύσει τη διεθνή ιατρική και πολιτική προσοχή, καθώς και έγινε χρηματοδότηση μεγάλης κλίμακας από τότε που εντοπίστηκε στη δεκαετία του 1980.

    Ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας είναι ένας ρετροϊός που προσβάλλει τα κύτταρα με υποδοχείς CD4 και κυρίως, τα CD4 λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται, επίσης, Τ4 ή Τ-βοηθητικά κύτταρα).

    Η μόλυνση προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο των λεμφοκυττάρων αυτών και την εξασθένηση, του ανοσολογικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ευκαιριακών λοιμώξεων, κακοηθειών και νευρολογικών διαταραχών. Οι ευκαιριακές αυτές λοιμώξεις χαρακτηρίζουν το σύνδρομο της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS).

    Από τις 1/1/93 όλα τα άτομα με μόλυνση από HIV και CD4 < 200 έχουν ταξινομηθεί ως AIDS.

    Ο HIV φαίνεται, να δρα απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σωλήνα και άλλα συστήματα.

    Αυτοάνοσα φαινόμενα φαίνεται, επίσης, να συμβάλλουν στο κλινικό φάσμα της νόσου.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα στα βρέφη

    Γηριατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα σε άτομα πάνω από 50

    ΚΥΗΣΗ: Δεν υπάρχει ακόμη διαμορφωμένο πλαίσιο φροντίδας. Φαίνεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μικροβιακής πνευμονίας στην κύηση και μερικές φορές πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με HIV

    Γενετική: Δεν υπάρχει σχέση.

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: Πάνω από 250.000 μολυσμένα άτομα (δηλ. > 0,1%)

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες 25-44 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες > Γυναίκες

    AIDS HIV 1

    Ταξινομήσεις HIV/AIDS

    Δύο κύρια κλινικά συστήματα σταδιοποίησης χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της νόσου που σχετίζεται με τον ιό HIV:

    Το σύστημα του ΠΟΥ για τη μόλυνση από τον ιό HIV και τη νόσο και το σύστημα ταξινόμησης CDC για τη μόλυνση από τον ιό HIV. 

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρότεινε για πρώτη φορά έναν ορισμό για το AIDS το 1986. Έκτοτε, η ταξινόμηση του ΠΟΥ έχει ενημερωθεί και επεκταθεί αρκετές φορές, με την πιο πρόσφατη έκδοση να δημοσιεύεται το 2007.

    Το σύστημα ΠΟΥ χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Πρωτογενής λοίμωξη από τον ιό HIV: Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να σχετίζεται με οξύ ρετροϊικό σύνδρομο 
    Στάδιο Ι: Η μόλυνση από τον ιό HIV είναι ασυμπτωματική με αριθμό CD4 + T κυττάρων μεγαλύτερο από 500 ανά μικρολίτρο (μl ή κυβικά mm) αίματος. Μπορεί να υπάρχει γενικευμένη διόγκωση των λεμφαδένων. 
    Στάδιο II: Ήπια συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν μικρές εκδηλώσεις από τους βλεννογόνους και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αριθμός CD4 μικρότερος από 500 / μl 
    Στάδιο III: Προχωρημένα συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν ανεξήγητη χρόνια διάρροια για περισσότερο από ένα μήνα, σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης του πνεύμονα και αριθμός CD4 μικρότερος από 350 / μl [25]
    Στάδιο IV ή AIDS: Σοβαρά συμπτώματα, που περιλαμβάνουν τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, καντιντίαση του οισοφάγου, τραχείας, βρόγχων ή πνευμόνων και σάρκωμα Kaposi. Αριθμός CD4 μικρότερο από 200 / μl 

    Το σύστημα CDC χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες CDC = Centers for Disease control = Κέντρα ελέγχου νόσων (στις ΗΠΑ):

    Στάδιο 0: ο χρόνος μεταξύ ενός αρνητικού ή απροσδιόριστου τεστ HIV που σε λιγότερο από 180 ημέρες γίνεται θετικό τεστ.
    Στάδιο 1: Αριθμός CD4 είναι 500 κύτταρα / μl και χωρίς συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 2: Ο αριθμός CD4 είναι 200 ​​έως 500 κύτταρα / μl και δεν υπάρχουν συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 3: Αριθμός CD4 ≤ 200 κύτταρα / μl ή συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Άγνωστο: Εάν δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για οποιαδήποτε από τις παραπάνω ταξινομήσεις.

    Για σκοπούς επιτήρησης, η διάγνωση του AIDS παραμένει ακόμη και αν, μετά τη θεραπεία, ο αριθμός των κυττάρων CD4 + T αυξάνεται σε πάνω από 200 ανά μL αίματος ή άλλες ασθένειες που ορίζουν το AIDS. 

    AIDS HIV 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ HIV/AIDS

    CDC Σύστημα ταξινόμησης:

    • Οξεία λοίμωξη: σύνδρομο που μοιάζει με μονοπυρήνωση με πυρετό, εξάνθημα, μυαλγίες και κακουχία (πρόκειται για ένα αυτοπεριοριζόμενο σύνδρομο που εμφανίζεται 6-8 περίπου εβδομάδες μετά τη μόλυνση και σχετίζεται με την ανάπτυξη αντισωμάτων κατά του HIV).
    • Ασυμπτωματική λοίμωξη - παρατηρείται μετά την αρχική λοίμωξη - ποικίλη διάρκεια. 
    • Επίμονη γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια: χαρακτηριστικά - διόγκωση λεμφαδένα 1 cm ή περισσότερο σε δύο ή τρεις εξωβουβωνικές εντοπίσεις. Η αδενοπάθεια επιμένει για πάνω από 3 μήνες, Δεν μπορεί να εξηγηθεί με την παρουσία άλλης πάθησης.
    • Άλλες παθήσεις:

    (Α) Γενικά: Πυρετός που διαρκεί πάνω από ένα μήνα, ακούσια απώλεια βάρους πάνω από 10% του βασικού σωματικού βάρους, επίμονη διάρροια, δερματικό εξάνθημα, βαριά χρόνια αδυναμία

    (Β) Νευρολογικές παθήσεις: Άνοια, μυελοπάθεια ή περιφερική νευροπάθεια που δεν εξηγείται απο άλλη πάθηση

    (Γ) Δευτεροπαθείς λοιμώξεις:

    1) ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS: πνευμονία από pneumocystis carinii, χρόνια κρυπτοσποριδιακή διάρροια, τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, εξωεντερική στρογγυλίαση, ισοσπορίαση, οισοφαγική, βρογχική ή πνευμονική καντιντίαση, κρυπτοκοκκίαση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση, γενικευμένη λοίμωξη από μυκοβακτηρίδια, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, χρόνια βλεννογονοδερματική ή γενικευμένη ερπητική λοίμωξη, προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, τοξοπλάσμωση

    2) Άλλες ειδικές λοιμώξεις: τριχωτή λευκοπλακία του στόματος, έρπητας ζωστήρας με πολλαπλές εντοπίσεις, νοκαρδίωση, φυματίωση (πνευμονική), υποτροπιάζουσα βακτηριαιμία με σαλμονέλλα, στοματική καντιντίαση

    Δ) Δευτεροπαθείς καρκίνοι: Σάρκωμα Kaposi, λέμφωμα μη Hodgkin και λέμφωμα του εγκεφάλου. Αυξημένος κίνδυνος τραχηλικού καρκίνου σε γυναίκες με HIV. Επίχρισμα κατά Παπανικολάου κάθε 6 μήνες ή πιο συχνά

    • Άλλες καταστάσεις: αντιπροσωπεύουν κλινικές εκδηλώσεις ή παθήσεις που δεν αναφέρονται παραπάνω αλλά μπορούν να αποδοθούν σε λοίμωξη απο HIV.

    Περιλαμβάνονται: ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα, σμηγματοροϊκή δερματίτιδα, χρόνια λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα, αλωπεκία και νεφροπάθεια.

    ΑΙΤΙΑ HIV/AIDS

    Λοίμωξη από τον ανθρώπινο ιό της ανοσοανεπάρκειας (HIV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ HIV/AIDS

    • Σεξουαλική δραστηριότητα: οι ομοφυλόφιλοι άνδρες έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Όλα όμως τα σεξουαλικά δραστήρια άτομα έχουν κάποιο κίνδυνο ο οποίος εξαρτάται από τους παράγοντες κινδύνου και τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων τους.
    • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών (κοινή χρήση μολυσμένων συριγγών) 
    • Μεταγγίσεις αίματος ή προϊόντων αίματος. Μεγαλύτερος κίνδυνος υπήρχε από το 1975 μέχρι το Μάρτιο του 1985 οπότε καθιερώθηκε η εξέταση του αίματος για HIV. H μετάδοση πριν και μετά τη χρονική αυτή περίοδο αν και αποκλείεται είναι λιγότερη πιθανή.
    • Οι αιμορροφιλικοί στους οποίους έχουν χορηγηθεί κατεψυγμένα προϊόντα πλάσματος έχουν μεγάλο κίνδυνο, όπως και η ανοσοσφαιρίνη και το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
    • Παιδιά μητέρων με λοίμωξη του HIV: περίπου 30% των παιδιών αυτών θα μολυνθούν κατά τη διάρκεια της κύησης. Ο θηλασμός αποτελεί μια πιθανή οδό μετάδοσης και γι' αυτό δεν συνιστάται σε προσβεβλημένες μητέρες.
    • Προσωπικό υγείας: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από ακούσιο τρύπημα με βελόνα (ο κίνδυνος υπολογίζεται σε 1 ανά 250).

    AIDS HIV 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Πολλές παθήσεις μιμούνται τη λοίμωξη από HIV.

    Ελέγξτε κάθε ασθενή για HIV όταν υπάρχει παρατεταμένη νόσηση, χωρίς, προφανή εξήγηση.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ HIV/AIDS

    ELISA

    • Χαρακτηρίζεται ως αντιδρώσα ή μη αντιδρώσα. Οι αντιδρώσες δοκιμασίες πρέπει να επαναλαμβάνονται. Εξετάστε τις επαναλαμβανόμενες αντιδρώσες δοκιμασίες με ένα άλλο είδος δοκιμασίας (συνήθως, με  WESTERN BLOT).
    • Η ευαισθησία και ειδικότητα της δοκιμασίας ELISA είναι μεγαλύτερη από 98% και μπορει να προσεγγίζει το 100%. 

    Western Blot (WB)    

    • Τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι θετικά, αρνητικά ή ακαθόριστα (τα τελευταία οφείλονται σε μη ειδικές αντιδράσεις του αρνητικού HIV ορού με κάποιες πρωτεϊνες του HIV)
    •  Η CDC συνιστά, πλέον, την αντίδραση σε δύο από τις ακόλουθες τρεις ζώνες κριτήρια θετικότητας: P24,gp41 και gp120/160. Αν τα αποτελέσματα της μεθόδου WB είναι ασαφή πρέπει να γίνεται επανεξέταση σε 3 και 6 μήνες.

    Δοκιμασίες για HIV αντίγονα (HIV P24 αντίγονο) ή HIV πυρηνικά οξέα (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης):

    • Γίνονται αλλά είναι ακριβά και περιορισμένης αξίας για την ώρα.

    Τα περισσότερα άτομα που έχουν μολυνθεί με HIV αναπτύσσουν συγκεκριμένα αντισώματα εντός τριών έως δώδεκα εβδομάδων μετά την αρχική λοίμωξη. Η διάγνωση του πρωτογενούς HIV πριν από την ορομετατροπή γίνεται με μέτρηση του HIV-RNA ή του αντιγόνου p24. Τα θετικά αποτελέσματα που λαμβάνονται με έλεγχο αντισωμάτων ή PCR επιβεβαιώνονται είτε με διαφορετικό αντίσωμα είτε με PCR. 

    Οι εξετάσεις αντισωμάτων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 μηνών είναι, συνήθως, ανακριβείς, λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας μητρικών αντισωμάτων. Έτσι, η μόλυνση από HIV μπορεί να διαγνωστεί μόνο με δοκιμή PCR για HIV RNA ή DNA, ή μέσω δοκιμής για το αντιγόνο ρ24. Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στερείται πρόσβασης σε αξιόπιστες δοκιμές PCR και οι άνθρωποι σε πολλά μέρη περιμένουν απλώς μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα ή το παιδί να είναι αρκετά μεγάλο για ακριβή εξέταση αντισωμάτων. 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κανένα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ -

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ-

    AIDS HIV 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ HIV/AIDS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ατομικό αναμνηστικό όπου περιλαμβάνονται οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις και η φυματίωση με ημερομηνίες και θεραπείες.

    Ανασκόπηση των συστημάτων για πυρετό, ρίγη, διάρροια, απώλεια βάρους, αδυναμία, αδενοπάθεια, βήχα, δύσπνοια προσπάθειας, οπτικές διαταραχές, κεφαλαλγία, νευρολογικές διαταραχές, δερματικό εξάνθημα, στοματικό άλγος, παραρρινοκολπίτιδα, οδυνοφαγία

    Κοινωνικό ιστορικό

    Πλήρης φυσική εξέταση και επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    Ανασκόπηση εμβολιασμών (το αντιπνευμονιοκοκκικό, το αντιγριππικό και το αντιτετανικό εμβόλιο, συνιστώνται MONO σε ενήλικες). Το πολυδύναμο εμβόλιο της πολυομελίτιδας (OPV) αντενδείκνυται στα παιδιά (χορηγείστε το αδρανοποιημένο εμβόλιο IPV)].

    ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

    Εξετάσεις: Γενική αίματος, τύπος και αιμοπετάλια, όλα τα βιοχημικά, απόλυτος αριθμός CD4 και % λεμφοκύτταρα CD4, ηπατίτιδας B, ηπατίτιδας C και άλλες ηπατίτιδες ακτινογραφία θώρακα, Quantiferon, CMV και άλλες μικροβιολογικές εξετάσεις (EBV, TOXOTEST κ.ά)

    Ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 500 φαίνεται ότι βοηθούνται από την αντιρετροϊκή αγωγή με ζιδοβουδίνη και άλλους πιθανώς αντιρετροϊκούς παράγοντες.

    Σε ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 200, στοματική καντιντίαση ή άλλα σημεία σοβαρής ανοσοκαταστολής πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για pneumonokystis carinii.

    Σε ασθενείς με CD4 κάτω από 100 πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για Mycobacterium avium.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παροτρύνετε τους ασθενείς να ασκούνται τακτικά.

    Πολλές κοινότητες με HIV ασθενείς οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες.

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνιστάται καλή διατροφή
    • Αποφυγή ωμών αυγών μη παστεριωμένου γάλακτος και άλλων δυνητικά μολυσμένων τροφών
    • Πολλοί ασθενείς έχουν ανάγκη από υποκατάσταση βιταμινών (βιταμίνη Α, ψευδάργυρος, σίδηρος, πολυβιταμίνες
    • Η χρήση κάνναβης και πολλά συμπληρώματα διατροφής και εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία HIV/AIDS

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Άμεση, πλήρης και αντικειμενική ενημέρωση για τους τρόπους μετάδοσης (κυρίως σεξουαλικά και με την κοινή χρήση συριγγών).
    • Διδάξτε όσους έχουν μολυνθεί πως να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για τους άλλους.

    ΦΑΡΜΑΚΑ HIV/AIDS

    Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε αποτελεσματικό εμβόλιο για τον ιό HIV.

    Η θεραπεία αποτελείται από την αντιρετροϊκή θεραπεία (HAART) που επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει, επίσης, την προληπτική την και ενεργή θεραπεία των ευκαιριακών λοιμώξεων. 

    Αντιιική θεραπεία

    Αρχικά, η θεραπεία είναι, συνήθως, ένας μη-νουκλεοσιδικός αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης (NNRTI) συν δύο αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης ανάλογου νουκλεοσιδίου (NRTIs).

    Τα τυπικά NRTI περιλαμβάνουν: ζιδοβουδίνη (AZT) ή τενοφοβίρη (TDF) και λαμιβουδίνη (3TC) ή emtricitabine (FTC).

    Από το 2019, τα dolutegravir / lamivudine / tenofovir αναφέρεονται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ενήλικες, με εναλλακτική την tenofovir / lamivudine / efavirenz.

    Συνδυασμοί παραγόντων που περιλαμβάνουν αναστολείς πρωτεάσης (PI) χρησιμοποιούνται εάν το παραπάνω σχήμα χάνει την αποτελεσματικότητά του.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν αντιρετροϊκά άτομα σε όλες τις ηλικίες (συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών) μόλις γίνει η διάγνωση, ανεξάρτητα από τον αριθμό των CD4.

    Μόλις ξεκινήσει η θεραπεία, συνιστάται να συνεχιστεί χωρίς διαλείμματα ή "διακοπές". Πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται μόνο αφού ιδανικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει η θεραπεία.

    Το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας είναι ένας μακροχρόνιος αριθμός HIV-RNA στο πλάσμα κάτω από 50 αντίγραφα / mL.

    Τα επίπεδα για να προσδιοριστεί εάν η θεραπεία είναι αποτελεσματική συνιστώνται αρχικά μετά από τέσσερις εβδομάδες και όταν τα επίπεδα πέσουν κάτω από 50 αντίγραφα / mL, οι έλεγχοι κάθε τρεις έως έξι μήνες είναι συνήθως επαρκείς.

    Ο ανεπαρκής έλεγχος θεωρείται μεγαλύτερος από 400 αντίγραφα / mL. [28] Βάσει αυτών των κριτηρίων, η θεραπεία είναι αποτελεσματική σε περισσότερο από 95% των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. 

    Τα οφέλη της θεραπείας περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο εξέλιξης στο AIDS και μειωμένο κίνδυνο θανάτου.

    Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η θεραπεία βελτιώνει, επίσης, τη σωματική και ψυχική υγεία. Με τη θεραπεία, υπάρχει 70% μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης φυματίωσης.

    Τα πρόσθετα οφέλη περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους και μείωση της μετάδοσης από τη μητέρα σε παιδί.

    Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση.

    Οι λόγοι για τη μη τήρηση της θεραπείας περιλαμβάνουν την κακή πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, ανεπαρκή κοινωνική υποστήριξη, ψυχική ασθένεια και κατάχρηση ναρκωτικών.

    Η πολυπλοκότητα των θεραπειών (λόγω του αριθμού των χαπιών και της συχνότητας δοσολογίας) και οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να μειώσουν τη συμμόρφωση.

    Συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τον αντιρετροϊκό παράγοντα που λαμβάνεται.

    Ορισμένες σχετικά συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: σύνδρομο λιποδυστροφίας, δυσλιπιδαιμία και σακχαρώδης διαβήτης, ειδικά με τους αναστολείς πρωτεάσης. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η διάρροια και ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου. Οι νεότερες προτεινόμενες θεραπείες σχετίζονται με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  Ορισμένα φάρμακα μπορεί να σχετίζονται με γενετικές ανωμαλίες και ως εκ τούτου μπορεί να είναι ακατάλληλα για γυναίκες που ελπίζουν να κάνουν παιδιά, ακοκκιοκυτταραιμία και αναιμία (δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα), κεφαλαλγία, ναυτία και εμετοί, μυϊκή αδυναμία, αποχρωματισμός των νυχιών και αδυναμία, τοξικότητα από το αιμοποιητικό. 

    Οι συστάσεις θεραπείας για παιδιά είναι, κάπως, διαφορετικές από αυτές για ενήλικες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη θεραπεία όλων των παιδιών κάτω των 5 ετών. Παιδιά άνω των 5 ετών αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες. Οι κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστούν τη θεραπεία όλων των παιδιών ηλικίας κάτω των 12 μηνών και σε όλα τα άτομα με HIV RNA έχουν περισσότερα από 100.000 αντίγραφα / mL μεταξύ ενός έτους και πέντε ετών.

    Παρακολούθηση

    Γενική αίματος και βιοχημικά σε δύο και τέσσερις εβδομάδες, στη συνέχεια μια φορά το μήνα για τρεις μήνες, και τέλος κάθε τρεις μήνες.

    AIDS HIV 6

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ HIV/AIDS

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Η συχνότητα καθορίζεται κυρίως από την φυσική και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και από την ανάγκη παρακολούθησης της τοξικότητας των φαρμάκων και της ανοσολογικής λειτουργίας
    •  Εξέταση των κυττάρων CD4 κάθε τρεις μήνες
    •  Πλήρης, προσεκτική φυσική κατάσταση
    •  Διεξοδική ανασκόπηση συστημάτων εστιάζοντας κατά κύριο λόγο σε συμπτώματα από το νευρικό (λοίμωξη ΚΝΣ, κακοήθεια ή άνοια), οπτικές διαταραχές (αμφιβληστροειδοπάθεια από CMV), διάρροια, πυρετό, νυχτερινούς ιδρώτες, δύσπνοια, δύσπνοια προσπαθείας (πνευμονία από pneumonokystis cariniii σε αρχικά στάδια) και οδυνοφαγία (οισοφαγική καντιντίαση)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ HIV/AIDS

    Αν είναι δυνατόν: αποφύγετε προϊόντα αίματος που δεν έχουν ελεγχθεί, αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, χρησιμοποιήστε προφυλακτικά, αποφύγετε την ενδοφλέβια χρήση ουσιών, αποφύγετε τα σωματικά υγρά των φορέων HIV

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ HIV/AIDS

    • Ανοσοανεπάρκεια
    • Ευκαιριακές λοιμώξεις 
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα σε AIDS
    • Νευροψυχιατρικά συμπτώματα
    • Θρομβοπενία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Όταν η λοίμωξη από HIV εξελιχθεί σε AIDS, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι 2 εώς 3 χρόνια.

    Οι ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS δεν εμφανίζονται συνήθως πριν τα CD4 μειωθούν κάτω από 200.

    Στη λοίμωξη από HIV ο αριθμός των CD4 μειώνεται με ένα ρυθμό 50 με 80 κάθε χρόνο, ενώ μειώνονται με ταχύτερο ρυθμό όταν πέσουν κάτω από 200.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ HIV/AIDS

    • Σύμπλεγμα που σχετίζεται με AIDS, αλιθιασική χολοκυστίτιδα, ιός Epstein-Barr, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα μη-Α, μη-Β και όσες αναφέρονται στα σημεία και συμπτώματα ως ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS
    • Σύφιλη: είναι πολύ πιο επιθετική σε ασθενείς με HIV. Η οριστική θεραπεία της σύφιλης σε άτομα με HIV αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαμάχης: συμβουλευθείτε έναν ειδικό στις σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις
    • Φυματίωση: Η ΤΒ έχει γίνει επιδημική σε άτομα με HIV. Σε λοίμωξη με HIV αλλάζει η αντιμετώπιση της ΤΒ και αν και όλα τα άτομα με ΤΒ πρέπει να ελέγχονται για HIV, αν δεν ελέγχονται, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρία φάρμακα, όπως και στη μόλυνση από HIV

    ΠΟΛΛΟΙ, ΠΛΕΟΝ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    AIDS HIV 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Ιστοπλάσμωση

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και αναλγησία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Τα οφέλη στην υγεία από την βιολογική πρωτεϊνη γάλακτος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS

    Είναι ασφαλές το κάπνισμα με ναργιλέ;

    Ιατρικό αέριο υδρογόνο με θεραπευτικές ικανότητες

    Τα πολύτιμα συστατικά της αλόης

    Γλουταμίνη

    Θεραπεία του καρκίνου με την μηχανή Royal Rife

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Θειϊκή υδραζίνη για τον καρκίνο

    Το τσάι Ojibwa

    Συμπλήρωμα μετάλλων που κάνει θαύματα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με εχινάκεια

    GcMAF από το στόμα

    Η ανοσοθεραπεία του καρκίνου με Iscador

    Χυμός ινδικής μουριάς

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Εξαιρετικό ρόφημα για την υγεία

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για το σεξ

    Όλες οι χρήσεις της αλόης

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές ιδιότητες του μοριακού υδρογόνου

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Τα οφέλη στην υγεία από το Taheebo

    Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Καρκίνος πρωκτού

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Οζονοθεραπεία

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Γλουταθειόνη

    Έλεγχος για AIDS στο σπίτι

    Ανοσοανεπάρκεια

    Ελιά και θεραπευτικές ιδιότητες

    Τοξοπλάσμωση

    Ελπίδες για ανάπτυξη εμβολίου για το AIDS

    Νόσος του Whipple

    Κνίδωση

    Nόσος Prion

    Γονόρροια

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Κρυπτοσποριδίωση

    Οξική μεγεστρόλη

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Σάρκωμα Kaposi

    Τραυματισμός με βελόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Δραματοθεραπεία

    Είναι θαυματουργό το συμπλήρωμα MMS για τον καρκίνο;

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Αντιφυματικά φάρμακα

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Ιατρικό απόρρητο

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Πότε δεν γίνονται εμβόλια στα παιδιά

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    www.emedi.gr

     

  • Ηπάτωμα Ηπάτωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το ηπάτωμα είναι πρωτοπαθής, κακοήθης όγκος του ήπατος που προέρχεται από τα κύτταρα του ηπατικού παρεγχύματος (ηπατοκύτταρα), τα αγγεία και τα χολαγγεία του ήπατος, με εξαίρεση τη χοληδόχο κύστη και τις χοληφόρες οδούς. Σχεδόν, πάντα, σχετίζεται, εκτός από την ινοπεταλιώδη μορφή, με μια υποκείμενη ηπατική νόσο, συνήθως, κίρρωση.

    Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι ο πιο συχνός τύπος πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος σε ενήλικες και είναι η πιο συχνή αιτία θανάτου σε άτομα με κίρρωση.

    Εμφανίζεται στα πλαίσια χρόνιας φλεγμονής του ήπατος και συνδέεται στενότερα με χρόνια ιογενή λοίμωξη από ηπατίτιδα (ηπατίτιδα Β ή C) ή έκθεση σε τοξίνες, όπως το αλκοόλ ή οι αφλατοξίνες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η αιμοχρωμάτωση και η ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης, αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης του ηπατώματος. Το μεταβολικό σύνδρομο και η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα αναγνωρίζονται, επίσης,  ως παράγοντες κινδύνου για ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

    Όπως με κάθε καρκίνο, η θεραπεία και η πρόγνωση του HCC ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της ιστολογίας του όγκου, το μέγεθος, το βαθμό εξάπλωσης του καρκίνου και τη συνολική υγεία.

    Η συντριπτική πλειονότητα του ηπατώματος εμφανίζεται στην Ασία και την υποσαχάρια Αφρική, σε χώρες όπου η λοίμωξη από ηπατίτιδα Β είναι ενδημική και πολλοί έχουν μολυνθεί από τη γέννηση. Η συχνότητα εμφάνισης ηπατώματος αυξάνεται λόγω της αύξησης των λοιμώξεων από τον ιό της ηπατίτιδας C.

    Επηρεάζεται το πεπτικό σύστημα.

    Είναι πιο συχνή σε άνδρες από τις γυναίκες για άγνωστους λόγους, σε αναλογία 4:1.

    Εμφανίζεται σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι ο δεύτερος πιο συχνός όγκος στον 1ο χρόνο ζωής, μετά τον όγκο Wilms και εδώ έχει υψηλά ποσοστά ίασης.

    Η επικρατέστερη ηλικία είναι 55-60 ετών στις δυτικές χώρες και στους μετανάστες από Ασία και Αφρική εμφανίζεται 3 δεκαετίες νωρίτερα.

    ipatoma 1

    Σημεία και συμπτώματα ηπατώματος

    Πρώιμο ιάσιμο στάδιο

    -Παρανεοπλασματικό σύνδρομο (θηλεοποίηση, πρώιμη ήβη)

    -Ψηλαφητός όζος στο ήπαρ

    -Σε ηλικία 2-6 ετών (κοιλιακή μάζα στο ήπαρ, κοιλιακό άλγος, ανώμαλη ηπατομεγαλία)

    Συνήθεις εκδηλώσεις στους ενήλικες

    -Γνωστή κίρρωση ή σημεία κίρρωσης (80%)

    -Κοιλιακό άλγος (80% στο δεξιό υποχόνδριο, αμβλύ έως έντονο που επιδεινώνεται με την πλήξη)

    -Ηπατομεγαλία (90% ανώμαλη, οζώδης, μαλακή ή σκληρή, ευαίσθητη)

    -Απώλεια βάρους (30%)

    -Φύσημα ηπατικής αρτηρίας (20%)

    -Ήχος τριβής (σπάνια, πιο συχνή σε μεταστάσεις στο ήπαρ)

    -Ναυτία, έμετοι

    -Πυρετός (50%, χαμηλός, διαλείπων)

    -Παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις (υπερτροφική οστεοαρθροπάθεια, σύνδρομο καρκινοειδούς, θηλεοποίηση, πολυκυτταραιμία)

    -Αιμοπεριτόναιο

    -Απορρύθμιση κίρρωσης

    -Σύνδρομο Budd-Chiari

    -Απόφραξη πυλαίας, κάτω κοίλης και νεφρικών φλεβών

    Οι περισσότερες περιπτώσεις ηπατώματος εμφανίζονται σε άτομα που έχουν ήδη σημεία και συμπτώματα χρόνιας ηπατικής νόσου. Μπορεί να εμφανιστεί είτε με επιδείνωση των συμπτωμάτων ή μπορεί να είναι χωρίς συμπτώματα κατά τη στιγμή της ανίχνευσης του καρκίνου. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα μπορεί να εμφανιστεί άμεσα με κίτρινο δέρμα, κοιλιακό πρήξιμο λόγω υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα, μώλωπες από ανωμαλίες πήξης αίματος, απώλεια όρεξης, ακούσια απώλεια βάρους, κοιλιακό άλγος, ναυτία, έμετο ή αίσθημα κόπωσης.

    Αίτια ηπατώματος

    -Κίρρωση. 80% των περιπτώσεων. Η αλκοολική ηπατίτιδα αποτελεί την κύρια αιτία στον Δυτικό κόσμο. Ο κίνδυνος της ανάπτυξης ηπατώματος σε έδαφος αλκοολικής ηπατίτιδας είναι 10% με μικροζώδες πρότυπο.

    -Ηπατίτιδα Β. > από 70% των περιπτώσεων, παγκοσμίως. Αποτελεί τον κύριο παράγοντα στην Αφρική και την Ασία, ενώ δεν είναι τόσο σημαντικός στις Δυτικές χώρες. Το HBsAg είναι θετικό στο 20% των περιπτώσεων με ηπάτωμα.

    -Ηπατίτιδα C. 70% των περιπτώσεων με αρνητικό HBsAg, έχουν αντισώματα anti-HCV, κυρίως στην Ασία.

    -Μυκοτοξίνες ή αφλατοξίνες. Μεταβολίτες του μύκητα Aspergillus flavus που μολύνουν τις τροφές. Ενοχοποιούνται 2 ποικιλίες, η Β1 και τα παράγωγά της και η G1 και τα παράγωγά της. Η Β1 αποτελεί το πιο ισχυρό καρκινογόνο, κυρίως, στην Αφρική, κάτω από τη Σαχάρα και τη Νοτιανατολική Ασία.

    -Το πολυμερές του βινυλίου προκαλεί αγγειοσάρκωμα.

    ipatoma 2

    Παράγοντες κινδύνου για ηπάτωμα

    Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται, κυρίως, σε άτομα με κίρρωση του ήπατος, και έτσι οι παράγοντες κινδύνου γενικά περιλαμβάνουν παράγοντες που προκαλούν χρόνια ηπατική νόσο που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Ωστόσο, ορισμένοι παράγοντες κινδύνου συνδέονται πολύ περισσότερο με το ηπάτωμα από άλλους. Για παράδειγμα, ενώ η βαριά κατανάλωση αλκοόλ εκτιμάται ότι προκαλεί 60-70% της κίρρωσης, η συντριπτική πλειονότητα των ηπατωμάτων εμφανίζεται σε κίρρωση που αποδίδεται σε ιογενή ηπατίτιδα (αν και μπορεί να υπάρχει επικάλυψη).

    Οι αναγνωρισμένοι παράγοντες κινδύνου για ηπάτωμα περιλαμβάνουν:

    -Χρόνια ιογενής ηπατίτιδα (εκτιμώμενη αιτία 80% περιπτώσεων παγκοσμίως)

    Χρόνια ηπατίτιδα Β (περίπου 50% περιπτώσεων)

    Χρόνια ηπατίτιδα C (περίπου 25% περιπτώσεων) 

    -Τοξίνες:

    Κατάχρηση αλκοόλ: η πιο συχνή αιτία κίρρωσης 

    Αφλατοξίνες

    Υπερφόρτωση σιδήρου (αιμοχρωμάτωση)

    -Μεταβολικοί:

    Μη αλκοολική στεατοπαπατίτιδα: έως και 20% πρόοδος σε κίρρωση 

    Διαβήτης τύπου 2 (πιθανώς υποβοηθούμενος από την παχυσαρκία). Ο κίνδυνος ηπατοκυτταρικού καρκινώματος σε διαβητικούς τύπου 2 είναι μεγαλύτερος κατά 7 φορές ανάλογα με τη διάρκεια του διαβήτη και το πρωτόκολλο θεραπείας. Αιτία είναι η κυκλοφορία της συγκέντρωσης ινσουλίνης, έτσι ώστε οι διαβητικοί με χαμηλό έλεγχο ινσουλίνης ή που λαμβάνουν θεραπείες που αυξάνουν την παραγωγή ινσουλίνης (και οι δύο καταστάσεις συμβάλλουν σε υψηλότερη συγκέντρωση ινσουλίνης στην κυκλοφορία) παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο ηπατοκυτταρικού καρκινώματος από τους διαβητικούς που κάνουν θεραπείες που προκαλούν μείωση της συγκέντρωσης της ινσουλίνης στην κυκλοφορία

    -Συγγενείς διαταραχές:

    Ανεπάρκεια άλφα 1-αντιθρυψίνης

    Η νόσος του Wilson (αμφιλεγόμενη, ενώ ορισμένοι θεωρούν ότι ο κίνδυνος αυξάνεται, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι παρέχει προστασία)

    Μακροχρόνια χρήση αντισυλληπτικών χαπιών και άλλων φαρμάκων.

    Οι χρήστες αναβολικών στερεοειδών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λόγω αύξησης της ινσουλίνης και του IGF. Οι χρήστες αναβολικών στεροειδών είναι πιο πιθανό να έχουν ηπατοκυτταρικά αδενώματα που μετατρέπονται σε ηπατοκυτταρικά καρκινώματα.

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση.

    Τυροσιναιμία. Η Τυροσιναιμία είναι ένα ενδογενές μεταβολικό νόσημα της τυροσίνης.

    Νόσος Niemman-Pick. Η νόσος Niemann-Pick είναι μία σπάνια γενετική διαταραχή συσσώρευσης λιπιδίων που μπορεί να προσβάλλει βρέφη, παιδιά και ενήλικες.

    Κλωνορχίαση. Χρόνια λοίμωξη που προκαλείται από τον παρασιτικό σκώληκα Clonorchis sinensis και εγκαθίσταται στις χοληφόρους οδούς τού ανθρώπου και άλλων θηλαστικών.

    Σχιστοσωμίαση. Η Σχιστοσωμίαση (γνωστή, επίσης, ως βιλαρζίωση, πυρετός των σαλιγκαριών και πυρετός Katayama) είναι μια νόσος που προκαλείται από το παρασιτικό σκουλήκι του γένους Schistosoma (μολυσμένα σαλιγκάρια γλυκού νερού).

    Χολόλιθοι.

    Κύστεις χοληδόχου πόρου.

    Χολαγγειοκαρκίνωμα.

    Η αιμορροφιλία, αν και στατιστικά σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο ηπατώματος, αυτό οφείλεται σε συμπτωματική χρόνια ιογενή λοίμωξη από ηπατίτιδα που σχετίζεται με τις επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις αίματος κατά τη διάρκεια της ζωής.

    Ορισμένοι καλοήθεις όγκοι του ήπατος, όπως το ηπατοκυτταρικό αδένωμα, μπορεί μερικές φορές να σχετίζονται με συνυπάρχοντα κακοήθη ηπατοκυτταρικό όγκο. Τα στοιχεία είναι περιορισμένα για την πραγματική συχνότητα κακοήθειας που σχετίζεται με τα καλοήθη αδενώματα. Ωστόσο, το μέγεθος του ηπατικού αδενώματος θεωρείται ότι αντιστοιχεί στον κίνδυνο κακοήθειας και έτσι μεγαλύτεροι όγκοι μπορεί να αφαιρεθούν χειρουργικά. Ορισμένοι υπότυποι αδενώματος, ιδιαίτερα εκείνοι με μετάλλαξη της ενεργοποίησης β-κατενίνης, συνδέονται ιδιαίτερα με αυξημένο κίνδυνο ηπατώματος.

    Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι απίθανο να έχουν χρόνια ηπατική νόσο, αλλά εάν υποφέρουν από συγγενείς ηπατικές διαταραχές, αυτό το γεγονός αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης ηπατώματος. Συγκεκριμένα, τα παιδιά με  βρεφική χολόσταση, ασθένειες αποθήκευσης γλυκογόνου και άλλες αιτίες κίρρωσης του ήπατος έχουν προδιάθεση να αναπτύξουν ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα στην παιδική ηλικία.

    Οι νεαροί ενήλικες που πάσχουν από τη σπάνια ινώδη παραλλαγή του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος μπορεί να μην έχουν κανέναν από τους τυπικούς παράγοντες κινδύνου, δηλαδή κίρρωση και ηπατίτιδα.

    Διαφορική διάγνωση ηπατώματος

    -Πρώιμος ασυμπτωματικός όγκος: Υποκείμενη ηπατική πάθηση (κίρρωση, χρόνια ηπατίτιδα, καλοήθης ηπατικός όζος, αμάρτωμα, αιμαγγείωμα, μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, χολόλιθοι, πολύποδαςχοληδόχου κύστεως)

    -Όψιμος συμπτωματικός όγκος με ηπατομεγαλία: Κύστη ήπατος, αδένωμα, αιμαγγείωμα, απόστημα, μεταστάσεις ήπατος, κίρρωση, έμφρακτο ήπατος, λιπώδης εκφύλιση ήπατος, θρόμβωση ηπατικών φλεβών, θρόμβωση πυλαίας φλέβας, θρόμβωση κάτω κοίλης φλέβας, ενεργός ιογενής ηπατίτιδα, αλκοολική ηπατίτιδα

    -Ρήξη όγκου: Όλα τα αίτια οξείας κοιλίας, τραυματικό αιμοπεριτόναιο

    Παθογένεση ηπατώματος

    Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, όπως και οποιοσδήποτε άλλος καρκίνος, αναπτύσσεται όταν οι επιγενετικές μεταβολές και μεταλλάξεις επηρεάζουν τους μηχανισμούς αναπαραγωγής των κυττάρων με αποτέλεσμα η αναπαραγωγή να γίνεται με υψηλότερο ρυθμό και / ή με αποτέλεσμα το κύτταρο να αποφεύγει την απόπτωση. Συγκεκριμένα, οι χρόνιες λοιμώξεις της ηπατίτιδας Β και / ή C μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος προκαλώντας επανειλημμένα το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του σώματος να προσβάλει τα ηπατικά κύτταρα, μερικά από τα οποία έχουν μολυνθεί από τον ιό. Τα ενεργοποιημένα φλεγμονώδη κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος απελευθερώνουν ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και αντιδραστικά είδη νιτρικού οξειδίου, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο DNA και να οδηγήσουν σε καρκινογόνες γονιδιακές μεταλλάξεις. Τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου προκαλούν, επίσης, επιγενετικές αλλοιώσεις στις θέσεις επισκευής του DNA. Ενώ, αυτός ο συνεχής κύκλος βλάβης που ακολουθείται από την επισκευή μπορεί να οδηγήσει σε λάθη κατά τη διάρκεια της επιδιόρθωσης, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε καρκινογένεση, αυτή η υπόθεση είναι πιο εφαρμόσιμη, προς το παρόν, στην ηπατίτιδα C. Η χρόνια ηπατίτιδα C προκαλεί ηπάτωμα στο στάδιο της κίρρωσης. Ωστόσο, στη χρόνια ηπατίτιδα Β, η ενσωμάτωση του ιικού γονιδιώματος στα μολυσμένα κύτταρα μπορεί να προκαλέσει άμεσα ένα μη κιρρωτικό ήπαρ να αναπτύξει ηπάτωμα. Εναλλακτικά, η επαναλαμβανόμενη κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αιθανόλης μπορεί να έχει παρόμοιο αποτέλεσμα. Η τοξίνη αφλατοξίνη από ορισμένα είδη μυκήτων Aspergillus είναι καρκινογόνος και βοηθά στην καρκινογένεση του ήπατος. Η συνδυασμένη υψηλή συχνότητα εμφάνισης αφλατοξίνης και ηπατίτιδας Β σε περιοχές, όπως η Κίνα και η Δυτική Αφρική έχει οδηγήσει σε σχετικά υψηλά ποσοστά ηπατοκυτταρικού καρκινώματος σε αυτές τις περιοχές. Άλλες ιογενείς ηπατίτιδες, όπως η ηπατίτιδα Α δεν έχουν καμία πιθανότητα να γίνουν χρόνια λοίμωξη, επομένως δεν σχετίζονται με το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

    ipatoma 4

    Διάγνωση ηπατώματος

    Εργαστηριακά ευρήματα

    Ερυθροκυττάρωση

    Υπερασβεστιαιμία

    Υπογλυκαιμία

    Παθολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

    Καρκινικοί δείκτες: Άλφα εμβρυϊκή πρωτεϊνη (AFP) που είναι αρνητική σε αγγειοσάρκωμα, χολαγγειοκαρκίνωμα και ινοπεταλιώδες καρκίνωμα. Τα επίπεδα > από 400 ng/ml είναι διαγνωστικά και δε σχετίζονται με την πρόγνωση. Το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) μπορεί να είναι αυξημένο

    Άλλοι δείκτες: γ-καρβοξυπροθρομβίνη, γ-γλουταμυλική-τρανσφεράση, αλκαλική φωσφατάση και ισοφεριττίνη

    Φάρμακα και καταστάσεις που μπορεί να μεταβάλλουν τα εργαστηριακά ευρήματα: υπογλυκαιμικοί παράγοντες, η καλσιτονίνη και η βιταμίνη D. Η οξεία ηπατίτιδα, η χρόνια ηπατίτιδα, οι όγκοι γονάδων, και η κύηση αυξάνουν την AFP

    Παθολογοανατομικά ευρήματα

    Οζώδες: 75% σε κίρρωση

    Συμπαγές: σε παιδιά και σε μη κίρρωση και είναι ευένδωτο σε ρήξη

    Διάχυτο: σπάνιο και προσβάλλει μεγάλο τμήμα του ήπατος

    Ηπατοκυτταρικό: συνήθως, πολυεστιακό, καλά διαφοροποιημένο, σε έδαφος, συχνά, κίρρωσης και σχεδόν πάντα παράγει χολή. Η αναπλαστική μορφή, συχνά, είναι δύσκολο να καθοριστεί από ποια κύτταρα προέρχεται ή να διαχωριστεί από τη μεταστατική νόσο

    Ινοπεταλιώδες: μονήρης όζος, μη κιρρωτικό ήπαρ, εκτεταμένο ινώδες στρώμα

    Χολαγγειοκαρκίνωμα: πολυεστιακό και συχνά υπάρχουν και ηπατοκυτταρικά στοιχεία

    Λεμφοεπιθηλίωμα 

    Αγγειοσάρκωμα

    Καλύτερα να ΜΗΝ γίνεται βιοψία ήπατος ή διαδερμική παρακέντηση του όζου με βελόνα

    Μπορεί να γίνει λαπαροσκόπηση για να ελεγχθεί το ήπαρ

    Απεικόνιση

    Απλή ακτινογραφία για ανεύρεση μεταστάσεων στους πνεύμονες και τα οστά

    Υπερηχογράφημα ήπατος που αποκαλύπτει όγκο ήπατος < από 2 εκατοστά σε κίρρωση ήπατος και είναι θεραπεύσιμος

    Αξονική τομογραφία θώρακος για ανάδειξη εξωηπατικής διασποράς της νόσου

    Μαγνητική τομογραφία για σκιαγράφηση λεπτομερειών του όγκου και τυχόν διήθηση των μεγάλων αγγείων. Είναι καλύτερη από την αξονική και δεν έχει ιονίζουσα ακτινοβολία 

    Σταδιοποίηση ηπατώματος

    Από όλα τα διαθέσιμα συστήματα σταδιοποίησης η σταδιοποίηση Barcelona Clinic Cancer Cancer περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιλογή ατόμων για θεραπεία.

    Barcelona Clinic Liver Cancer classification
    ΣτάδιοΠεριγραφήChild-Pugh ταξινόμησηECOG performance status
    0 (πολύ πρώιμο στάδιο) μονήρες οζίδιο, < 3 cm A 0
    A (πρώιμο στάδιο) 1-3 οζίδια, όλα < 3 cm A ή B
    B (ενδιάμεσο στάδιο) Πολυοζώδης όγκος
    C (προχωρημένο στάδιο) Εισβολή στην πύλη και εξωηπατική εξάπλωση 1 or 2
    D (τελικό στάδιο) Σοβαρή ηπατική βλάβη C 3 or 4

    Σημαντικά χαρακτηριστικά που καθοδηγούν τη θεραπεία:

    Μέγεθος

    Στάδιο

    Εμπλοκή των ηπατικών αγγείων

    Διάσπαση της κάψας του ήπατος από τον όγκο

    Παρουσία εξωηπατικών μεταστάσεων

    Παρουσία δορυφορικών οζιδίων 

    Η αγγείωση του όγκου

    Οι πιο συχνές τοποθεσίες μετάστασης είναι οι πνεύμονες, οι κοιλιακοί λεμφαδένες και τα οστά. 

    Πρόληψη ηπατώματος

    Δεδομένου ότι η ηπατίτιδα Β και C είναι μερικές από τις κύριες αιτίες του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος, η πρόληψη της λοίμωξης είναι το κλειδί για την πρόληψη του ηπατώματος. Στην περίπτωση ασθενών με κίρρωση, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ. Επίσης, ο έλεγχος για αιμοχρωμάτωση μπορεί να είναι ευεργετικός για ορισμένους ασθενείς. Το αν ο έλεγχος αυτών με χρόνια ηπατική νόσο για ηπάτωμα βελτιώνει τα αποτελέσματα δεν είναι σαφές (υπερδιάγνωση...)

    ipatoma 7

    Θεραπεία ηπατώματος

    Η θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο της νόσου, την πιθανότητα ενός ατόμου να ανεχθεί τη χειρουργική επέμβαση και τη διαθεσιμότητα μεταμόσχευσης ήπατος:

    Θεραπευτική πρόθεση:

    -για περιορισμένη ασθένεια, όταν ο καρκίνος περιορίζεται σε μία ή περισσότερες περιοχές εντός του ήπατος, η χειρουργική αφαίρεση των κακοηθών κυττάρων μπορεί να είναι θεραπευτική. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με εκτομή του προσβεβλημένου τμήματος του ήπατος (μερική ηπατεκτομή) ή σε ορισμένες περιπτώσεις με ορθοτοπική μεταμόσχευση ήπατος ολόκληρου του οργάνου.
    -για περιορισμένη ασθένεια που πληροί τις προϋποθέσεις γίνεται μεταμόσχευση ήπατος.
    -για μέτρια προχωρημένη ασθένεια που δεν έχει εξαπλωθεί πέρα ​​από το συκώτι, αλλά είναι πολύ προχωρημένη για να πληροί τις προϋποθέσεις για μεταμόσχευση ήπατος, γίνεται.
    -για πιο προχωρημένη ασθένεια, συμπεριλαμβανομένης της εξάπλωσης του καρκίνου πέρα ​​από το ήπαρ ή σε άτομα που ενδέχεται να μην ανέχονται τη χειρουργική επέμβαση, θεραπεία γίνεται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές θεραπείας.

    Χειρουργική εκτομή ηπατώματος

    Η χειρουργική απομάκρυνση του όγκου σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση καρκίνου, αλλά μόνο το 5-15% των ασθενών είναι κατάλληλοι για χειρουργική εκτομή λόγω της έκτασης της νόσου ή της κακής ηπατικής λειτουργίας. Η χειρουργική επέμβαση εξετάζεται μόνο εάν ολόκληρος ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί με ασφάλεια, διατηρώντας παράλληλα επαρκές λειτουργικό ήπαρ για τη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας. Έτσι, η προεγχειρητική εκτίμηση είναι κρίσιμη για τον προσδιορισμό τόσο της έκτασης του ηπατοκυτταρικού καρκίνου όσο και για την εκτίμηση της ποσότητας του υπολειμματικού ήπατος που απομένει μετά τη χειρουργική επέμβαση. Για να διατηρηθεί η ηπατική λειτουργία, ο υπολειπόμενος όγκος του ήπατος θα πρέπει να υπερβαίνει το 25% του συνολικού όγκου του ήπατος σε ένα μη κιρρωτικό ήπαρ,  και να είναι μεγαλύτερος από 40% σε ένα κιρρτωτικό ήπαρ. Η χειρουργική επέμβαση σε παθολογικό ή κιρρωτικό ήπαρ σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Το συνολικό ποσοστό υποτροπής μετά την εκτομή είναι 50-60%. 

    Μεταμόσχευση ήπατος

    Η μεταμόσχευση ήπατος δίνει ποσοστά επιβίωσης που κυμαίνονται από 67% έως 91%. 

    Οι κίνδυνοι μεταμόσχευσης ήπατος υπερβαίνουν τον κίνδυνο της ίδιας της διαδικασίας. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που απαιτούνται μετά τη χειρουργική επέμβαση για την πρόληψη της απόρριψης του ήπατος του δότη βλάπτουν, επίσης, τη φυσική ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τα δυσλειτουργικά κύτταρα. Εάν ο όγκος έχει εξαπλωθεί χωρίς να εντοπιστεί έξω από το ήπαρ πριν από τη μεταμόσχευση, τα φάρμακα αυτά αυξάνουν τον ρυθμό εξέλιξης της νόσου και μειώνουν την επιβίωση. Έχοντας αυτό κατά νου, η μεταμόσχευση ήπατος "μπορεί να είναι μια θεραπευτική προσέγγιση για ασθενείς με προχωρημένο ηπάτωμα, χωρίς εξωηπατική μετάσταση.

    Εκτομή με ραδιοσυχνότητες

    Η κατάλυση (RFA) χρησιμοποιεί ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας για να καταστρέψει τον όγκο με τοπική θέρμανση. Τα ηλεκτρόδια εισάγονται στον όγκο του ήπατος υπό καθοδήγηση εικόνας υπερήχου χρησιμοποιώντας διαδερμική, λαπαροσκοπική ή ανοιχτή χειρουργική προσέγγιση. Είναι κατάλληλη για μικρούς όγκους (<5 cm). Η RFA έχει τα καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς με μονήρη όγκο μικρότερο από 4 cm. Δεδομένου ότι είναι τοπική θεραπεία και έχει ελάχιστη επίδραση στον κανονικό υγιή ιστό, μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Η επιβίωση είναι καλύτερη σε μικρότερους όγκους. 

    Κρυοχειρουργική

    Η κρυοθεραπεία είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για την καταστροφή του ιστού χρησιμοποιώντας ψυχρή θερμοκρασία. Ο όγκος δεν απομακρύνεται και ο κατεστραμμένος καρκίνος αφήνεται να απορροφηθεί από το σώμα. Τα αρχικά αποτελέσματα σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς με μη ελεγχόμενους όγκους του ήπατος είναι ισοδύναμα με αυτά της εκτομής. Η κρυοχειρουργική περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός ανοξείδωτου ανιχνευτή στο κέντρο του όγκου. Το υγρό άζωτο κυκλοφορεί στο άκρο αυτής της συσκευής. Ο όγκος και ένα μικρό μέρος του φυσιολογικού ήπατος (1,25 χιλ) καταψύχονται στους -190 ° C για 15 λεπτά, κάτι που είναι θανατηφόρο για όλους τους ιστούς. Η περιοχή αποψύχεται για 10 λεπτά και στη συνέχεια καταψύχεται στους -190 ° C για άλλα 15 λεπτά. Μετά την απόψυξη του όγκου, ο ανιχνευτής αφαιρείται, ελέγχεται η αιμορραγία και η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί. Ο ασθενής περνά την πρώτη μετεγχειρητική νύχτα στη μονάδα εντατικής θεραπείας και συνήθως εξέρχεται σε 3-5 ημέρες. Η σωστή επιλογή των ασθενών και η προσοχή στη λεπτομέρεια κατά την εκτέλεση της κρυοχειρουργικής διαδικασίας είναι υποχρεωτικά για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων. Συχνά, η κρυοχειρουργική χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εκτομή του ήπατος, καθώς μερικοί από τους όγκους αφαιρούνται ενώ άλλοι αντιμετωπίζονται με κρυοχειρουργική.

    Διαδερμική έγχυση αιθανόλης 

    Η διαδερμική έγχυση αιθανόλης είναι καλά ανεκτή, με υψηλή επιτυχία σε μικρούς (<3 cm) μονήρεις όγκους. Η τοπική θεραπεία μπορεί να επιτύχει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών περίπου 60% για ασθενείς με μικρό ηπάτωμα.

    Εμβολισμός με αρτηριακό καθετήρα

    Ο αρτηριακός χημειοεμβολισμός  πραγματοποιείται για μη θεραπευόμενους όγκους και γίνεται με ένεση αντινεοπλασματικού φαρμάκου (π.χ. σισπλατίνης) αναμεμιγμένου με λιποδιόλη και εμβολικού παράγοντα (π.χ. Gelfoam) στην δεξιά ή αριστερή ηπατική αρτηρία μέσω της αρτηρίας της βουβωνικής χώρας. Ο στόχος της διαδικασίας είναι να περιορίσει την αγγειακή τροφοδοσία του όγκου ενώ παρέχει έναν στοχευμένο χημειοθεραπευτικό παράγοντα. ΔΕΝ έχει όφελος επιβίωσης σε σύγκριση με την υποστηρικτική φροντίδα. Δεν είναι κατάλληλη για μεγάλους όγκους (> 8 cm), σε παρουσία θρόμβου πυλαίας φλέβας και για ασθενείς με κακή ηπατική λειτουργία. Έχει πολλές παρενέργειες, όπως καρκίνος ήπατος και μεγάλη ηπατοτοξικότητα.

    Επιλεκτική εσωτερική θεραπεία ακτινοβολίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταστροφή του όγκου από μέσα (ελαχιστοποιώντας έτσι την έκθεση σε υγιή ιστό). Αυτή είναι μια διαδικασία στην οποία ένας επεμβατικός ακτινολόγος εγχέει επιλεκτικά την αρτηρία ή τις αρτηρίες που τροφοδοτούν τον όγκο με Ύττριο-90 (Υ-90) ενσωματωμένο σε εμβολικά μικροσφαιρίδια που κατακλύζονται στο αγγειακό σύστημα του όγκου, προκαλώντας ισχαιμία και χορηγώντας τη δόση ακτινοβολίας τους απευθείας στη βλάβη. Αυτή η τεχνική επιτρέπει την υψηλότερη, τοπική δόση ακτινοβολίας που χορηγείται απευθείας στον όγκο, ενώ παράλληλα εξοικονομείται φυσιολογικός υγιής ιστός. Αν και δεν είναι θεραπευτικό, δεν έχει όφελος στην επιβίωση κι έχει πολλές παρενέργειες (καρκίνος ήπατος, ηπατοτοξικότητα).

    Συστηματική θεραπεία

    Το Sorafenib, ένας από του στόματος αναστολέας πολυκινάσης, και άλλα στοχευμένα φάρμακα έχουν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η χημική ανοσοθεραπεία καταστρέφει το συκώτι, τους πνεύμονες και άλλα όργανα.

    Εμβολισμός της πυλαίας φλέβας

    Αυτή η τεχνική μερικές φορές χρησιμοποιείται για την αύξηση του όγκου του υγιούς ήπατος, προκειμένου να βελτιωθούν οι πιθανότητες επιβίωσης μετά από χειρουργική αφαίρεση του ήπατος που πάσχει. Για παράδειγμα, η εμβολή της δεξιάς κύριας πυλαίας φλέβας έχει ως αποτέλεσμα την αντισταθμιστική υπερτροφία του αριστερού λοβού, κι έτσι ο ασθενής μπορεί να κάνει μερική ηπατεκτομή. Ο εμβολισμός πραγματοποιείται από έναν επεμβατικό ακτινολόγο με διαδερμική προσέγγιση. 

    Θεραπευτικοί υπέρηχοι

    Ο υπέρηχος υψηλής έντασης (σε αντίθεση με το διαγνωστικό υπερηχογράφημα) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί κύματα υπερήχων υψηλής ισχύος για να καταστρέψει τον καρκινικό ιστό στο συκώτι.

    Παρακολούθηση μετά τη θεραπεία ηπατώματος

    Μετά από επιτυχημένη εκτομή υπάρχει υψηλός κίνδυνος υποτροπής. Γίνεται μέτρηση AFP κι υπέρηχος ή μαγνητική ήπατος κάθε 4 μήνες.

    Επιπλοκές θεραπείας ηπατώματος

    Ρήξη ήπατος

    Αιμοπεριτόναιο

    Ηπατική ανεπάρκεια

    Καχεξία

    Μεταστάσεις σε άλλα όργανα

    Πρόγνωση ηπατώματος

    Η συνήθης έκβαση είναι κακή, επειδή, μόνο το 10-20% των ηπατοκυτταρικών καρκινωμάτων μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς χρησιμοποιώντας χειρουργική επέμβαση. Εάν ο καρκίνος δεν μπορεί να απομακρυνθεί πλήρως, η ασθένεια είναι, συνήθως, θανατηφόρα.

    Ανεγχείρητοι συμπτωματικοί όγκοι

    Φτωχή πρόγνωση και σπάνια επιβίωση πάνω από 6 μήνες

    Μετά από μεταμόσχευση ήπατος ποσοστό 2ετούς επιβίωσης 30%

    Μετά από χημειοθεραπεία,, στοχευμένη θεραπεία ή ανοσοθεραπεία δεν υπάρχει όφελος στην επιβίωση

    Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα όταν μετά από εκτομή του ηπατώματος δεν υπάρχει κίρρωση

    Δυστυχώς, οι όγκοι είναι, συνήθως, σε ανεγχείρητο στάδιο όταν εκδηλώνονται.

    ipatoma 3

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του ήπατος, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ήπατος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ήπατος

    ipatoma 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Προστατέψτε το συκώτι σας

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Α1 αντιθρυψίνη

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

    Κινέζικη ιατρική και καρκίνος ήπατος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Καρκίνος ήπατος

    Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία θεραπεύουν τον καρκίνο ήπατος

    Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

    Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

    Ο ακτινοεμβολισμός

    Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

    Φάρμακο για την ηπατίτιδα Β

    Ηπατίτιδα

    Ηπατίτιδα από φάρμακα

    Υπέρηχος με χρήση σκιαγραφικού

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου του ήπατος

    Άρκευθος η κοινή

    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα ηπατοπαθούς

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Το φυτό Cannabis Sativa Το φυτό Cannabis Sativa

    Η ιστορία του φυτού Cannabis Sativa

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όλοι πια γνωρίζουν τα οφέλη στην υγεία από το φυτό Cannabis Sativa

    Η κάνναβη από παλιά χρησιμοποιήθηκε για την ένδυση, την κατασκευή τροφίμων, την παρασκευή καυσίμων και τη θεραπεία ασθενειών.

    Με την ανάπτυξη των βιομηχανιών νάιλον, πετρελαίου, χαρτιού, αλκοόλ και των φαρμακοβιομηχανιών η Κάνναβη έπρεπε να εξουδετερωθεί.

    Στην Ελλάδα, η κάνναβη, τόσο η κλωστική όσο και η ευφορική καλλιεργούνταν από τα μέσα του 19ου αιώνα και αποτελούσε εξαγώγιμο προϊόν.

    Η καλλιέργεια της Ινδικής Κάνναβης υπήρχε σε όλη την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος της κάνναβης το έστελναν στο εξωτερικό και κυρίως, στην Αίγυπτο.

    Το 1887 η χρήση της Κάνναβης στην Αίγυπτο απαγορεύεται.

    Η Βρετανία που έλεγχε την Αίγυπτο από το 18882 πίεζε την Αίγυπτο για την απαγόρευση της κάνναβης.

    Το 1890 με εγκύκλιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης απαγορεύεται η εισαγωγή κάνναβης στις ελληνικές φυλακές και αρχίζουν οι εισβολές της αστυνομίας στα καφενεία.

    Το 1890 γίνεται κι ένα ιατρικό συνέδριο ''για την ολέθρια χρήση της κάνναβης''. Όπως, ισχυρίστηκαν στο ιατρικό συνέδριο η κάνναβη προκαλούσε διαταραχή της λειτουργίας του πεπτικού και κυκλοφορικού συστήματος, έβλαπτε την κίνηση και την αίσθηση, διατάρασσε τις ψυχικές λειτουργίες, προκαλούσε συγκοπή και μανία, ατροφούσε το σώμα, άμβλυνε το νου και προκαλούσε κακό στην κοινωνία κι έτσι απαγορεύτηκε η χρήση της κάνναβης.

    Οι μεγαλύτερες καλλιέργειες κάνναβης υπήρχαν στη Μαντινεία και το Άργος και από αυτή ζούσαν πολλοί Έλληνες.

    Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, υπό την πίεση της Μεγάλης Βρετανίας, σε συζήτηση που γίνεται στην ελληνική Βουλή στις 6 Ιουνίου 1906 συζητάει για τις δυσμενείς συνέπειες της κάνναβης και στις 18 Δεκεμβρίου 1915 χαρακτηρίζεται η χρήση της κάνναβης ως πράξη εγκληματική.

    Ο πρώτος νόμος περί απαγορεύσεως της καλλιέργειας, της εμπορίας και της κατανάλωσης της ινδικής κάνναβης του 1920 συναντάει την αντίδραση των καλλιεργητών και αναγκάζει σε αναστολή της εφαρμογής του.

    Όμως, ήδη, είχε αρχίσει μια Παγκόσμια εκστρατεία κατά της κάνναβης.

    Το 1927 η σύνοδος της Κοινωνίας των Εθνών αποφάσισε ότι η χρήση της κάνναβης οδηγεί σε κατάθλιψη, αδυναμία, απώλεια αντίληψης, νευρασθένεια και χρόνια νοσήματα.

    history cannabis 6

    Γιατί, όμως;

    Ο γιατρός Giancalo Arnao αναφερόμενος στην έρευνα του Sydney Cohentoy 1976 τονίζει ότι η κάνναβη επιδρά, κυρίως, στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου της αφηρημένης νόησης και της φαντασίας. Οι επιδόσεις σε προφορικά αναλυτικά τεστ, που εντοπίζονται στο αριστερό ημισφαίριο ήταν χαμηλές, ενώ οι επιδόσεις σε μη προφορικές δημιουργικές ασκήσεις, που εντοπίζονται στο δεξιό ημισφαίριο ήταν υψηλές. Έτσι με την τόνωση των λειτουργιών του αριστερού ημισφαιρίου οι κυβερνώντες επεδίωκαν την πειθαρχία, την υπακοή, την ρεαλιστική λογική και την πειθαρχημένη εργασία. Οι κυβερνώντες επιζητούσαν ένα υπάκουο και άβουλο κοινωνικό μοντέλο κι ενώ, όπως και σήμερα δεν απαγορεύουν την χρήση μορφίνης και άλλων οποιοειδών, έτσι και τότε απαγόρευσαν μόνο τη χρήση της κάνναβης.

    Τα αντικοινωνικά και εγκληματικά χαρακτηριστικά που δόθηκαν στη χρήση της κάνναβης στην Ελλάδα ήταν τα ίδια που δόθηκαν και στην Αμερική, στη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στη μαριχουάνα. Θεωρούσαν την κάνναβη το δηλητήριο των μαύρων ενάντια στους λευκούς.

    Το 1937 με το νόμο Marijuana Taxt Act αναγνωρίζεται η χρήση της μαριχουάνας ως φάρμακο, αλλά υπήρχε ετήσιος φόρος για τους γιατρούς που το συνταγογραφούσαν, για τους φαρμακοποιούς που το πουλούσαν και για τους αγρότες που το παρήγαγαν.

    Στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι η διάδοση της κάνναβης απειλεί την ελληνική νεολαία. Η ΕΠΟΝ κάνει εκστρατεία για την καταπολέμηση της κάνναβης και ξεριζώνει φυτείες στο Βόλο. Σε όλη τη Θεσσαλία γίνονται διαλέξεις, επιτροπές, παρουσίαση στο δεσπότη και κλίση εισαγγελέα για να σταματήσουν την εξάπλωση της κάνναβης.

    Όμως η χρήση της κάνναβης διατηρήθηκε παντού, σε μεγάλη κλίμακα στις ΗΠΑ τη δεκαετία 1960, στην Ευρώπη τη δεκαετία 1970 και στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση και τη δεκαετία 1980.

    Τη δεκαετία 1966-1976 στις ΗΠΑ έγιναν 10.000 έρευνες και μόνο 12 από αυτές κατέληξαν σε αρνητικά αποτελέσματα

    Άρα η απαγόρευση της κάνναβης ήταν σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση και οφειλόταν σε ιδιοτελείς, οικονομικούς και πολιτικούς λόγους.

    Το Σεπτέμβριο του 1983 επί προεδρίας Ρ.Ρίγκαν γίνεται προσπάθεια καταστροφής των ντοκουμέντων όλων των ερευνών που έγιναν από το 1966-1976, αλλά επειδή υπήρξε αντίδραση από τα Πανεπιστήμια, άρχισε η χρηματοδότηση ερευνών που στυμμένες θα ανακάλυπταν τις βλαβερές συνέπειες της κάνναβης.

    Όμως, μάταια...

    Το 1953 οι καθηγητές L. Thompson & R. Proctor με εργασία τους διαβεβαίωσαν ότι η κάνναβη δεν προκαλεί σωματική ή ψυχική εξάρτηση και η διακοπή της δε συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα.

    Αλλά και πολλοί Έλληνες Καθηγητές Φαρμακολογίας, Ιατροδικαστές και Ψυχίατροι διαβεβαίωσαν το ίδιο.

    Η εξάρτηση από τα οπιούχα, τα βαρβιτουρικά, τα οινοπνευματώδη και τον καπνό είναι αποδεδειγμένη.

    Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής, τη συγκέντρωση στις πόλεις και την ανάπτυξη της ψυχολογίας και της φαρμακολογίας οι διαχειριστές της εξουσίες επιδίωξαν να πετύχουν έναν μαζικό έλεγχο στους πολίτες.

    Εργασία, αγορά, πειθαρχία.

    Το 1995 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοινώνει ότι οι επιπτώσεις του αλκοόλ και του καπνού είναι πιο βλαβερές από αυτές της κάνναβης.

    Το 1972 η Κυβερνητική Επιτροπή του Καναδά τονίζει ότι η μαριχουάνα δεν επηρεάζει αρνητικά την ετοιμότητα ή το χρόνο αντίδρασης.

    Σήμερα, είναι αποδεδειγμένη η χρησιμότητα της ιατρικής κάνναβης σε ασθένειες και διαταραχές της υγείας.

    history cannabis 5

    Η Ιστορία της Κάνναβης ως θεραπευτικό μέσο

    Μυθολογία

    Η Cannabis Sativa έχει πρωταρχική θέση σε όλες τις ποικιλίες της.

    Κίνα

    Στην Κίνα την τρίτη χιλιετία π.Χ ο Σεν Νουγκ μετέδωσε τη χρηστική αξία και καλλιέργεια της κάνναβης για υφάσματα, σχοινιά, δίχτυα, για τη διατροφή και τη θεραπεία. Την πρότεινε για τους ρευματικούς πόνους, για την αρθρίτιδα, για τον πυρετό, για την ελονοσία, για τη δυσκοιλιότητα, το βήχα και τους πόνους της περιόδου.

    Ινδία

    Στην Ινδία τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. χρησιμοποιούν την κάνναβη ως ενισχυτικό του πνεύματος και της γαλήνης, ως τονωτικό, αντιβηχικό, αντιπυρετικό, ηρεμιστικό, ορεξιογόνο, αντικαταθλιπτικό κ.ά

    Αγιουρβέδα

    Στην Αγιουρβεδική Ιατρική τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, αντισπασμωδικό και χωνευτικό.

    Ασσυρία

    Το 2000 π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, ευφραντικό, αντικαταθλιπτικό και υπνωτικό.

    Αίγυπτος

    Το 1500 π.Χ. στον πάπυρο Erbs συνιστάται ως μητροσυσπαστικό και βοηθητικό στον τοκετό. Επίσης, 2 αιώνες αργότερα χρησιμοποιείται για το γλαύκωμα και σαν αντισηπτικό.

    Διοσκουρίδης

    Τον 1ο αιώνα μ. Χ. συνιστά την κάνναβη ως αναλγητικό.

    Πλίνιος ο Πρεσβύτερος

    Το 2ο αιώνα μ. Χ. συνιστά κάνναβη για το βήχα, τους σπασμούς και τα εγκαύματα.

    Άραβες

    Οι Άραβες χρησιμοποιούν την κάνναβη για τη θεραπεία ασθενειών από το 10ο αιώνα μ.Χ.

    Αγγλία

    Ο Άγγλος ιερέας Robert Burton συστήνει την κάνναβη στη θεραπεία της κατάθλιψης. 

    Ευρώπη

    Στην Πλήρη Βοτανική που εκδόθηκε το 1645 η κάνναβη ήταν φάρμακο για το βήχα, τον πυρετό, τον πόνο, τα εγκαύματα και άλλα.

    Κίνα

    Τον 16 ο αιώνα συνιστούσε την κάνναβη ως αντιγηραντικό, τονωτικό και επιβοηθητικό στις παραλύσεις.

    Αγγλία

    Το 1764 στο Νέο Αγγλικό Συνταγολόγιο συστήνονται ρίζες κάνναβης για τις φλεγμονές του δέρματος.

    Εδιμβούργο

    Το 1794 στο Νέο Συνταγολόγιο του Εδιμβούργου συστίνεται λάδι από σπόρους κάνναβης, μαζί με γάλα, για τη θεραπεία του βήχα.

    Καλκούτα

    Ο W.D. O' Shaughnessy χειρουργός και καθηγητής Χημείας στην Ιατρική Σχολή Καλκούτας την εφάρμοσε θεραπευτικά για τους ρευματικούς πόνους, τους σπασμούς της επιληψίας, του τετάνου και της λύσσας.

    Γαλλία

    Ο ψυχίατρος Moreau de Tours χρησιμοποίησε την κάνναβη για τις ψυχικές διαταραχές, όπως, τη μελαγχολία, τις ιδεοληπτικές διαταραχές, τις έμμονες ιδέες και την υπομανία.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1854 το Συνταγολόγιο των ΗΠΑ περιέγραφε την ιαματική δράση των αποσταγμάτων της κάνναβης για την αϋπνία, τους σπασμούς, τους πόνους, τις νευραλγίες, το βήχα, τη σπαστικότητα, την υστερία, την κατάθλιψη, την ψύχωση και τις αιμορραγίες της μήτρας.

    Το 1860 ο Δρ. R.R. M'Meens χρησιμοποιούσε την κάνναβη για: τέτανο, νευραλγίες, αιμορραγία μήτρας, δυσμηνόρροια, σπασμούς, ρευματικούς πόνους, άσθμα, ψύχωση λοχίας, χρόνια βρογχίτιδα, ανορεξία και σαν ηρεμιστικό.

    Το 1887 ο H.A. Hare χρησιμοποιούσε την κάνναβη στο Οχάιο για τις ημικρανίες και ως τοπικό αναισθητικό.

    Αγγλία

    Το 1881ο ΔΡ. H.H. Kane θεράπευσε μια Αγγλίδα από τον αλκοολισμό.

    Το 1890 ο Δρ. J.R. Reynolds που ήταν προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Μεγάλης Βρετανίας χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία, τις ημικρανίες, την επιληψία, την κατάθλιψη, το βρογχικό άσθμα και τη δυσμηνόρροια.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1889ο E. Birch χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία και την ανορεξία.

    Το 1891 ο Δρ. J.B. Mattison χρησιμοποιούσε την κάνναβη για τις αναλγητικές και υπνωτικές της ιδιότητες, για τη δυσμηνόρροια, το άσθμα, το γαστρικό έλκος, το τρομώδες παραλήρημα, και ως υποκατάστατο οπιούχων.

    Μεγάλη Βρετανία

    Το 1899 0 Sir William Osler καθηγητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποιούσε κάνναβη για το στρες. 

    Από το 1840 έως το 1900 δημοσιεύθηκαν πάνω από 100 άρθρα για τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης: ημικρανίες, νευραλγίες, νευρικό τρόμο, μυϊκοί σπασμοί, επιληψία, τέτανος, άσθμα, βήχας, αϋπνία, άγχος, ψυχώσεις, κατάθλιψη, αιμορραγίες μήτρας, δυσμηνόρροια, στέρηση οπίου, υποκατάσταση οπίου.

    Ελλάδα

    Στο Μέγα Λεξικόν της Ιατρικής του 1929 η κάνναβη αναφέρεται ως τοπικό καταπραϋντικό, όπως σε πόνους του στομάχου, ως υπνωτικό, φάρμακο για τις ημικρανίες, τις νευρώσεις και τις παραλύσεις.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1937 επιβάλλεται ο νόμος Marijuana Tax Act με τον οποίο η κάνναβη είναι χρήσιμο φάρμακο, αλλά οι φόροι για τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς και τους αγρότες ήταν δυσβάσταχτος κι έτσι για 50 έτη έρευνες γινόντουσαν μόνο για συνθετικά κανναβινοειδή.

    To 1942 o Δρ. S. Allentuck & K.M. Bowman χρησιμοποιούσαν τα παράγωγα κάνναβης για το στερητικό σύνδρομο από οπιούχα.

    Το 1947 ο G.T. Stockings χρησιμοποιούσε συνθετική κάνναβη στην κατάθλιψη και στον ψυχαναγκασμό.

    Το 1949 οι J.P. Davis & H.H. Ramsey χρησιμοποιήσαν την κάνναβη για την επιληψία.

    Το 1953 οι L.J. Thompson & R.C. Proctor χρησιμοποιούσαν συνθετική κάνναβη για το στερητικό σύνδρομο από διακοπή αλκοόλ και βαρβιτουρικών.

    Τσεχοσλοβακία

    Το 1960 Τσεχοσλοβάκοι ερευνητές αναδεικνύουν τις αντιβακτηριδιακές ιδιότητες της κάνναβης. Το κανναβιδιολικό οξύ είναι αποτελεσματικό σε Gram θετικούς μικροοργανισμούς, όπως σε στελέχη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου ανθεκτικού στη μεθυκιλλίνη.

    Ισραήλ

    Το 1964 ο Raphael Mechoulam ανακαλύπτει τη Δ9 THC. Η κανναβινόλη ή CBN και η κανναβιδιόλη ή CBD είχαν ανακαλυφθεί από το 1940

    Το 1968 άρχισε η χρήση της κάνναβης στην ψυχοθεραπεία, λόγω της ψυχικής χαλάρωσης και της διευκόλυνσης της συναισθηματικής επικοινωνίας που επιφέρει.

    history cannabis 2

    Οι θεραπευτικές εφαρμογές της κάνναβης το 1969

    Αναλγητικό

    Υπνωτικό

    Σπασμολυτικό

    Αντιεπιληπτικό

    Για τις νευραλγίες

    Για τις ημικρανίες

    Για τη νευραλγία τριδύμου

    Για την ψυχοθεραπεία

    Αντικαταθλιπτικό

    Αντιασθματικό

    Διευκολύνει τον τοκετό (Ωκυτόκο)

    Αντικαρκινικό

    Τοπικό αναισθητικό

    Στερητικό σύνδρομο αλκοόλ, οπιούχων και βαρβιτουρικών

    Αναλγητικό στον τοκετό

    Αντιβιοτικό

    Αντιφλεγμονώδες

    Αντιοξειδωτικό

    Αντιπυρετικό

    Αντιυπερτασικό

    Αντιεμετικό

    Αντιγλαυκωματικό

    Αγχολυτικό

    history cannabis 3

    Το 1976 ο R. Randal θεράπευσε με την κάνναβη το γλαύκωμα που είναι ασθένεια των οφθαλμών από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

    Το 1976 άρχισε στην Ολλανδία η πώληση μικρών ποσοτήτων κάνναβης σε coffee shops.

    Το 1978 στο New Mexico στις ΗΠΑ με νόμο γίνεται διαθέσιμη η ιατρική κάνναβη.

    Από το 1970-1980 τριάντα τρεις πολιτείες ακολούθησαν.

    Μεταξύ 1974-1984 δεκαεπτά πολιτείες πήραν άδεια για χρήση της κάνναβης για το γλαύκωμα και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1985 εγκρίθηκε συνθετική THC για τη ναυτία και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1988 επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη υποδοχέων κάνναβης στον εγκέφαλο και στον ανθρώπινο οργανισμό.

    Το 1992 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (ανανταμίδη).

    Το 1995 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (αραχιδονογλυκερόλη ή 2-AG).

    Τόσο τα ενδοκανναβινοειδή όσο και τα φυτοκανναβινοειδή ξεκλειδώνουν τις ίδιες κλειδαριές-υποδοχείς στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στον υπόλοιπο οργανισμό κι έτσι διατηρείται η ομοιόσταση στον οργανισμό.

    Μετά την ανακάλυψη του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος ασθενείς με καρκίνο, HIV/AIDS, σκλήρυνση κατά πλάκας, γλαύκωμα χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία τους.

    Το 1996 νομιμοποιείται η ιατρική κάνναβη για συνταγογράφηση και καλλιέργεια στην Καλιφόρνια.

    Σήμερα πάνω από είκοσι πολιτείες στις ΗΠΑ έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική κάνναβη και τη χρησιμοποιούν για τη ναυτία και τον πόνο σε καρκινοπαθείς. σε σπαστικές καταστάσεις, σε διαταραχές κινητικότητες, σε βλάβες νωτιαίου μυελού, σε μετεγχειρητικές επώδυνες καταστάσεις, σε καχεξία από AIDS, σε καρκινική καχεξία και στο γλαύκωμα.

    history cannabis 4

    Στην Ευρώπη οι Ισπανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στον καρκίνο.

    Στην Ευρώπη οι Γερμανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στις ψυχώσεις.

    Στην Ευρώπη οι Ιταλοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει θεραπευτική δράση σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει στόχο και σκοπό την ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ, δηλαδή, τη διατήρηση της ισορροπίας του εσωτερικού περιβάλλοντος, παρ' όλες τις διακυμάνσεις κι επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος.

    Η κάνναβη ρυθμίζει τον πόνο, την αρτηριακή πίεση, την ένταση, την όρεξη, τις φλεγμονές, τη θερμοκρασία, την προστασία του νευρικού συστήματος, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την αντίσταση στους όγκους.

    Η κάνναβη ενισχύει και ενδυναμώνει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα που υπάρχει στον οργανισμό για τη διατήρηση της ομοιόστασης, της ισορροπίας και της υγείας

    Η συνταγογράφηση κάνναβης (Medical Cannabis) είναι νόμιμη σε πολλές πολιτείες της ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Ισραήλ, σε είκοσι χώρες της Ευρώπης, σε Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία

    Medical Cannabis!!!

    Βιβλιογραφία

    Το Ίαμα Κάνναβη

    Γιώργης Α. Οικονομόπουλος

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, πατώντας εδώ, για να παραγγείλετε την βιολογική φυτική κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική κάνναβη ως ορεξιογόνο

    Κάνναβη και στέρηση αλκοόλ και οπιούχων

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Κάνναβη και αϋπνία

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Καρκίνος του στόματος και κάνναβη

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Η κάνναβη αυξάνει τη δημιουργικότητα

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Λευχαιμία και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος του προστάτη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με τη συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γάτα Balinese Γάτα Αβησσυνίας »