Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016 09:44

Τρόποι για μακροχρόνια υγεία για τις γάτες σας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Πρόληψη υγείας στις γάτες

Καταρχήν τα γατάκια είναι ευαίσθητα και χρειάζονται πολύ φροντίδα και προσοχή. Στη διάρκεια του πρώτου της ζωής τους πρέπει να μεγαλώσουν και οι ενεργειακές τους ανάγκες είναι μεγάλες. Η ανάπτυξη προκαλεί στρες και επίσης, το αμυντικό τους σύστημα δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένο και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία χλωρίδας εντέρου και πεπτικές διαταραχές. Σε αυτήν την ηλικία τα γατάκια σας πρέπει να παίρνουν τροφές με πολλά θρεπτικά συστατικά για υποστήριξη και ενίσχυση της φυσικής άμυνας. Να δίνετε σε αυτήν την ηλικία και γάλα στα γατάκια σας. 

Η υγεία των νεφρών είναι σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση της μακρόχρονης υγείας και καλής φυσικής κατάστασης της γάτας. Τα νεφρά έχουν ζωτική σημασία, γιατί φιλτράρουν το αίμα, απομακρύνουν τις τοξίνες, βοηθούν στην ισορροπία των ανόργανων αλάτων και στην παραγωγή των ορμονών. 

Ακόμη, οι γάτες σας πρέπει να έχουν υγιείς αρθρώσεις και καλή κινητικότητα, γι' αυτό πρέπει να λαμβάνουν πρωτεϊνες που θα τρέφουν και το μυϊκό σύστημα. 

Οι βιταμίνες Α, Ε και C, τα ανόργανα άλατα, όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός, η φυσική αναλογία ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρών οξέων και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β προάγουν την υγεία του δέρματος και βοηθούν να διατηρείται ένα δυνατό και όμορφο τρίχωμα.

Οι βιταμίνες C και Ε υποστηρίζουν και την υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η υγεία και η προστασία των δοντιών από την πλάκα και την τρυγία εξασφαλίζονται με τις τραγανές τροφές.

Και οι γάτες σας έχουν ανάγκη από φυτικές ίνες και πρεβιοτικά, για να ρυθμίζεται η δίοδος της τροφής από το έντερο και να αναπτύσσονται τα ωφέλιμα βακτηρίδια. Ακόμη, επειδή οι γάτες καθαρίζονται με τη γλώσσα μαζεύονται τρίχες στον πεπτικό σωλήνα και οι διαιτητικές ίνες εγκλωβίζουν τις τρίχες και τις μεταφέρουν από το στομάχι στο έντερο, έτσι ώστε να αποβληθούν με τα κόπρανα. Η σκληρή επιφάνεια της γλώσσας καθαρίζει το τρίχωμα. Οι τρίχες συγκεντρώνονται στο στομάχι, σαν μπάλες, οι οποίες απομακρύνονται είτε με εμετό είτε με τα κόπρανα. Αυτές οι τρίχες είναι τα τριχοβεζωάρια. Οι διαιτητικές ίνες απομακρύνουν με φυσική διαδικασία τις μπάλες από τρίχες.

Και η υγεία του ουροποιητικού συστήματος είναι σημαντική στις γάτες, για να μην συσσωρεύονται κρύσταλλοι. 

Επίσης, οι γάτες έχουν τάση για παχυσαρκία. Το βασικό αίτιο της παχυσαρκίας είναι η ανισορροπία ανάμεσα στις θερμίδες που προσλαμβάνονται με την τροφή και στην ενέργεια που δαπανάται. Οι υπερβολικές θερμιδες και η περιορισμένη φυσική άσκηση οδηγούν σε αύξηση του βάρους. Αν μια γάτα είναι λιγότερο δραστήρια, ζει μέσα στο σπίτι ή είναι στειρωμένη πρέπει να μην τρώει πολλά κακά λιπαρά.

Για να ζήσουν, πολλά χρόνια, οι γάτες σας χρειάζονται ιατρική φροντίδα, καλή διατροφή και καλό τρόπο ζωής. Μια υγιής γάτα  μπορεί να ζήσει 16, 20 ή και περισσότερα χρόνια. 

Βοηθήστε, την.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης, 

Να δίνετε υγιεινές τροφές στα κατοικίδιά σας

Τα μεταλλαγμένα προϊόντα που εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Έξυπνο κολάρο για τους σκύλους και τις γάτες σας

Ζωοτροφές

Γιατί πρέπει να απαγορευτούν τα μεταλλαγμένα

Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

Διατροφικά σκάνδαλα

Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

Τα κατοικίδια ωφελούν την υγεία μας

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1373 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 05 Ιουλίου 2020 15:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νεφρωσικό σύνδρομο Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι συμπτώματα από νεφρική βλάβη

    Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια συλλογή συμπτωμάτων που οφείλονται σε νεφρική βλάβη, όπως πρωτεΐνες στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά λιπίδια στο αίμα και σημαντική διόγκωση. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αύξηση βάρους, αίσθημα κόπωσης και αφρώδη ούρα. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν θρόμβωση, λοιμώξεις και υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι αιτίες περιλαμβάνουν έναν αριθμό νεφρικών παθήσεων, όπως, εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, μεμβρανώδης νεφροπάθεια και νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων. Μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί ως επιπλοκή του διαβήτη ή του λύκου. Ο υποκείμενος μηχανισμός, συνήθως, περιλαμβάνει βλάβη στα σπειράματα του νεφρού. Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, σε εξετάσεις ούρων και μερικές φορές (καλύτερα όχι) σε βιοψία νεφρού. Διαφέρει από το νεφριτικό σύνδρομο στο ότι δεν υπάρχουν ερυθρά αιμοσφαίρια στα ούρα. Η θεραπεία κατευθύνεται στην υποκείμενη αιτία. Άλλες προσπάθειες περιλαμβάνουν τη διαχείριση της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της υψηλής χοληστερόλης στο αίμα και του κινδύνου μόλυνσης. Συνιστάται, συχνά, μια δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και περιορισμός υγρών.

    Περίπου 5 ανά 100.000 άτομα επηρεάζονται, ετησίως.

    Η συνήθης υποκείμενη αιτία διαφέρει μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. 

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ηλικία, αν και εμφανίζεται, κυρίως, σε ενήλικες με αναλογία ενηλίκων προς παιδιά 26 προς 1. 

    Το σύνδρομο παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους στις δύο ομάδες: η συχνότερη σπειραματοπάθεια στα παιδιά είναι η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων (66% των περιπτώσεων), ακολουθούμενη από την εστιακή, τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (8%) και τη σπειραματονεφρίτιδα (6%). Στους ενήλικες η πιο συχνή ασθένεια είναι η σπειραματονεφρίτιδα (30-40%), ακολουθούμενη από την εστιακή, τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (15-25%) και τη νόσο ελαχίστων αλλοιώσεων (20%). Η τελευταία, συνήθως, εμφανίζεται ως δευτερογενής και όχι ως πρωτογενής, όπως, συμβαίνει στα παιδιά. Η κύρια αιτία της είναι η διαβητική νεφροπάθεια. Παρουσιάζεται, συνήθως, σε ένα άτομο 40 ή 50 ετών. Από τις περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας περίπου 60% έως 80% είναι πρωτογενείς, ενώ οι υπόλοιπες είναι δευτερογενείς. Υπάρχουν, επίσης, διαφορές στην επιδημιολογία μεταξύ των δύο φύλων. Η ασθένεια είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες με αναλογία 2 προς 1. Τα επιδημιολογικά δεδομένα αποκαλύπτουν, επίσης, πληροφορίες σχετικά με τον πιο συνηθισμένο τρόπο εμφάνισης συμπτωμάτων σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο: αυτόματη ύφεση εμφανίζεται σε έως και 20% ή 30% των περιπτώσεων κατά το πρώτο έτος της ασθένειας. Ωστόσο, αυτή η βελτίωση δεν είναι οριστική, καθώς, περίπου 50% έως 60% των ατόμων με νεφρωσικό σύνδρομο πεθαίνουν ή / και αναπτύσσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 6 έως 14 χρόνια μετά την ύφεση. Από την άλλη πλευρά, μεταξύ 10% και 20% των ανθρώπων έχουν συνεχή επεισόδια ύφεσης και υποτροπών χωρίς να πεθάνουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τα νεφρά τους. Οι κύριες αιτίες θανάτου είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ως αποτέλεσμα της χρόνιας λειτουργίας του συνδρόμου και των θρομβοεμβολικών επεισοδίων.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο, συνήθως, συνοδεύεται από κατακράτηση νερού και νατρίου. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό μπορεί να ποικίλλει μεταξύ ελαφρού οιδήματος στα βλέφαρα που μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, επηρεάζοντας τα κάτω άκρα, έως γενικευμένο πρήξιμο και οίδημα ανά σάρκα. Το νεφρωσικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνουρίας (> 3,5 g ανά 1,73 m2 επιφάνειας σώματος ανά ημέρα, ή > 40 mg ανά τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας σώματος ανά ώρα σε παιδιά), υπολευκωματιναιμία (<2,5 g/dl), υπερλιπιδαιμία και οίδημα που ξεκινά στο πρόσωπο. Η λιποουρία (λιπίδια στα ούρα) μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί, αλλά δεν είναι απαραίτητη για τη διάγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου. Η υπονατριαιμία εμφανίζεται, επίσης, με χαμηλή κλασματική απέκκριση νατρίου.

    Η υπερλιπιδαιμία προκαλείται από δύο παράγοντες: 

    • Η υποπρωτεϊναιμία διεγείρει τη σύνθεση πρωτεϊνών στο ήπαρ, με αποτέλεσμα την υπερπαραγωγή λιποπρωτεϊνών.
    • Ο καταβολισμός των λιπιδίων μειώνεται λόγω των χαμηλότερων επιπέδων λιπάσης της λιποπρωτεΐνης, του κύριου ενζύμου που εμπλέκεται στη διάσπαση των λιποπρωτεϊνών. Άλλες πρωτεϊνες, όπως η απολιποπρωτεΐνη C2 μπορεί, επίσης, να χαθούν με την αυξημένη διήθηση πρωτεϊνών.

    Μερικά άλλα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στο νεφρωσικό σύνδρομο είναι:

    • Το πιο συνηθισμένο σημείο είναι η περίσσεια υγρού στο σώμα λόγω της υπολευκωματιναιμίας στον ορό.
    • Η χαμηλότερη ωσμωτική πίεση στον ορό προκαλεί τη συσσώρευση υγρού στους διάμεσους ιστούς.
    • Η κατακράτηση νατρίου και νερού επιδεινώνει το οίδημα.

    Αυτό μπορεί να έχει διάφορες μορφές:

    • Πρήξιμο γύρω από τα μάτια, χαρακτηριστικά το πρωί.
    • Οίδημα στα πόδια.
    • Υγρό στην υπεζωκοτική κοιλότητα προκαλώντας υπεζωκοτική συλλογή και πνευμονικό οίδημα.
    • Υγρό στην περιτοναϊκή κοιλότητα που προκαλεί ασκίτη.
    • Γενικευμένο οίδημα σε όλο το σώμα γνωστό ως οίδημα ανά σάρκα.
    • Τα περισσότερα από τα άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο είναι φυσιολογικά, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπέρταση (σπάνια).
    • Μπορεί να υπάρχει αναιμία (μικροκυτταρική υπόχρωμη αναιμία) λόγω απώλειας τρανσφερίνης.
    • Η δύσπνοια μπορεί να παρουσιαστεί λόγω υπεζωκοτικής συλλογής ή λόγω διαφραγματικής συμπίεσης από τον ασκίτη.
    • Ο ρυθμός καθίζησης των ερυθροκυττάρων αυξάνεται λόγω αυξημένου ινωδογόνου και άλλων περιεχομένων στο πλάσμα.

    Μερικοί άνθρωποι μπορεί να παρατηρήσουν αφρώδη ούρα, λόγω της μείωσης της επιφανειακής τάσης από τη σοβαρή πρωτεϊνουρία. Η αιματουρία ή η ολιγουρία είναι ασυνήθιστα, αν και αυτά παρατηρούνται, συνήθως, στο νεφρωσικό σύνδρομο. Μπορεί κάποιος να έχει χαρακτηριστικά της υποκείμενης αιτίας, όπως το εξάνθημα που σχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο ή τη νευροπάθεια που σχετίζεται με τον διαβήτη. Η εξέταση πρέπει, επίσης, να αποκλείει άλλες αιτίες οιδήματος - ειδικά από το καρδιαγγειακό σύστημα και το συκώτι. Τα νύχια του Muehrcke είναι λευκές γραμμές που εκτείνονται σε όλο το μήκος του νυχιού και βρίσκονται παράλληλα με τη σελήνη.

    Τα κύρια σημεία του νεφρωσικού συνδρόμου είναι: 

    Μια πρωτεϊνουρία μεγαλύτερη από 3,5 g/24 h/1,73 m2 (μεταξύ 3 και 3,5 g/24 h/1,73 m2 θεωρείται πρωτεϊνουρία νεφρωσικού συνδρόμου) ή μεγαλύτερη από 40 mg/h/m2 σε παιδιά. Η αναλογία μεταξύ συγκεντρώσεων λευκωματίνης και κρεατινίνης στα ούρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί απουσία 24ωρης εξέτασης ούρων για ολική πρωτεΐνη. Αυτός ο συντελεστής θα είναι μεγαλύτερος από 200-400 mg/mmol στο νεφρωσικό σύνδρομο. Αυτή η έντονη απώλεια πρωτεϊνών οφείλεται στην αύξηση της σπειραματικής διαπερατότητας που επιτρέπει στις πρωτεΐνες να περάσουν στα ούρα αντί να συγκρατηθούν στο αίμα. Υπό κανονικές συνθήκες, ένα δείγμα ούρων 24 ωρών δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 80 χιλιοστόγραμμα ή τα 10 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο. 
    Μια υπολευκωματιναιμία μικρότερη από 2,5 g/dL, που υπερβαίνει το επίπεδο κάθαρσης του ήπατος, δηλαδή η σύνθεση πρωτεϊνών στο ήπαρ δεν επαρκεί για να αυξήσει τα χαμηλά επίπεδα πρωτεϊνών στο αίμα.
    Το οίδημα θεωρείται ότι προκαλείται από δύο μηχανισμούς. Η πρώτη είναι η υποαλβουμινιαιμία που μειώνει την ωσμωτική πίεση εντός των αγγείων με αποτέλεσμα την υπογκαιμία και την επακόλουθη ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης και συνεπώς, κατακράτηση νατρίου και νερού. Επιπλέον, πιστεύεται ότι η αλβουμίνη προκαλεί άμεση επίδραση στο επιθηλιακό κανάλι νατρίου (ENaC) στο κύριο κύτταρο που οδηγεί στην επαναπορρόφηση νατρίου και νερού. Το οίδημα του νεφρωσικού συνδρόμου εμφανίζεται αρχικά σε μέρη του κάτω σώματος (όπως τα πόδια) και στα βλέφαρα. Στα προχωρημένα στάδια εκτείνεται, επίσης, στην υπεζωκοτική κοιλότητα και το περιτόναιο (ασκίτης) και μπορεί ακόμη και να εξελιχθεί σε γενικευμένο οίδημα ανά σαρκά.
    Η υπερλιπιδαιμία προκαλείται από την αύξηση της σύνθεσης λιποπρωτεϊνών χαμηλής και πολύ χαμηλής πυκνότητας στο ήπαρ που είναι υπεύθυνα για τη μεταφορά χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων. Υπάρχει, επίσης, μια αύξηση στη σύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ.
    Η θρομβοφιλία ή η υπερπηκτική ικανότητα είναι μια μεγαλύτερη προδιάθεση για το σχηματισμό θρόμβων αίματος που προκαλείται από μείωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης III στο αίμα λόγω της απώλειάς της στα ούρα.
    Η λιποουρία ή η απώλεια λιπιδίων στα ούρα είναι ενδεικτική σπειραματικής παθολογίας λόγω της αύξησης της διήθησης των λιποπρωτεϊνών.

    Nephrotic Syndrome

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να συσχετιστεί με μια σειρά επιπλοκών που μπορούν να επηρεάσουν την υγεία και την ποιότητα ζωής ενός ατόμου: 

    Θρομβοεμβολικές διαταραχές: ιδιαίτερα αυτές που προκαλούνται από μείωση των επιπέδων αντιθρομβίνης III στο αίμα λόγω διαρροής. Η αντιθρομβίνη III εξουδετερώνει τη δράση της θρομβίνης. Η θρόμβωση εμφανίζεται, συνήθως, στις φλέβες των νεφρών, αν και μπορεί επίσης να εμφανιστεί στις αρτηρίες. Η θεραπεία γίνεται με αντιπηκτικά από το στόμα (όχι ηπαρίνη, καθώς η ηπαρίνη δρα μέσω της αντιθρομβίνης 3, η οποία χάνεται στην πρωτεϊνουρία, επομένως θα είναι αναποτελεσματική.)

    Λοιμώξεις: Η αυξημένη ευαισθησία των ατόμων με νεφρωσικό σύνδρομο σε λοιμώξεις μπορεί να είναι αποτέλεσμα της διαρροής ανοσοσφαιρινών από το αίμα, της απώλειας πρωτεϊνών γενικά και της παρουσίας οιδηματώδους υγρού (το οποίο λειτουργεί ως έδαφος αναπαραγωγής λοιμώξεων). Η πιο συχνή λοίμωξη είναι η περιτονίτιδα, ακολουθούμενη από πνευμονικές, δερματικές και ουρολογικές λοιμώξεις, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις σηψαιμία. Οι πιο αξιοσημείωτοι από τους αιτιολογικούς οργανισμούς είναι οι Streptococcus pneumoniae και Haemophilus influenzae.

    • Η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί όταν υπάρχει ασκίτης. Αυτή είναι συχνή σε παιδιά, αλλά, πολύ σπάνια, απαντάται σε ενήλικες. 
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια λόγω υποογκαιμίας: η απώλεια αγγειακού υγρού στους ιστούς (οίδημα) προκαλεί μειωμένη παροχή αίματος στους νεφρούς που προκαλεί απώλεια της λειτουργίας των νεφρών. Συνεπώς, είναι δύσκολο να απαλλαγείτε από την περίσσεια υγρών στο σώμα, διατηρώντας παράλληλα την κυκλοφορία του αίματος.
    • Πνευμονικό οίδημα: η απώλεια πρωτεϊνών από το πλάσμα του αίματος και η επακόλουθη πτώση της ωσμωτικής πίεσης προκαλεί ανώμαλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες προκαλώντας υποξία και δύσπνοια.
    • Υποθυρεοειδισμός: ανεπάρκεια της σφαιρίνης μεταφοράς της θυροξίνης (μια γλυκοπρωτεΐνη που είναι πλούσια σε ιώδιο και βρίσκεται στον θυρεοειδή αδένα) λόγω μειωμένης σφαιρίνης δέσμευσης του θυρεοειδούς.
    • Μπορεί να εμφανιστεί ανεπάρκεια βιταμίνης D. Η πρωτεΐνη που δεσμεύει τη βιταμίνη D χάνεται.
    • Υποκαλιαιμία: έλλειψη 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλης (ο τρόπος αποθήκευσης της βιταμίνης D στο σώμα). Καθώς, η βιταμίνη D ρυθμίζει την ποσότητα ασβεστίου που υπάρχει στο αίμα, μια μείωση της συγκέντρωσής της θα οδηγήσει σε μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί να είναι αρκετά σημαντικό για να προκαλέσει τετανία. Η υποκαλιαιμία μπορεί να είναι σχετική. Τα επίπεδα ασβεστίου πρέπει να προσαρμόζονται με βάση το επίπεδο αλβουμίνης και τα επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου πρέπει να ελέγχονται
    • Μικροκυτταρική υποχρωμική αναιμία: ανεπάρκεια σιδήρου που προκαλείται από την απώλεια φερριτίνης (ένωση που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση σιδήρου στο σώμα). Είναι ανθεκτική στη θεραπεία σιδήρου.
    • Υποσιτισμός πρωτεϊνών: αυτό συμβαίνει όταν η ποσότητα πρωτεΐνης που χάνεται στα ούρα είναι μεγαλύτερη από αυτήν που καταναλώνεται, αυτό οδηγεί σε αρνητική ισορροπία αζώτου. 
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης: μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις υποτροπής ή αντίστασης στη θεραπεία. Αιτίες επιβράδυνσης της ανάπτυξης είναι η ανεπάρκεια πρωτεΐνης από την απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, η ανορεξία (μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης) και η θεραπεία με στερεοειδή (καταβολισμός).
    • Σύνδρομο Cushing.

    ΑΙΤΙΕΣ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο έχει πολλές αιτίες και μπορεί είτε να είναι αποτέλεσμα σπειραματικής νόσου που μπορεί είτε να περιορίζεται στο νεφρό, που ονομάζεται πρωτογενές νεφρωσικό σύνδρομο (πρωτοπαθής σπειραματονεφρίτιδα), είτε μια κατάσταση που επηρεάζει το νεφρό και άλλα μέρη του σώματος, που ονομάζεται δευτερογενές νεφρωσικό σύνδρομο.

    Πρωτοπαθής σπειραματονεφρίτιδα

    Οι πρωτογενείς αιτίες του νεφρωσικού συνδρόμου συνήθως περιγράφονται από την ιστολογία τους: 

    • Νόσος των ελάχιστων αλλοιώσεων: είναι η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου στα παιδιά. Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι οι νεφρώνες εμφανίζονται φυσιολογικοί όταν προβάλλονται με το οπτικό μικροσκόπιο και είναι ορατές μόνο χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα άλλο σύμπτωμα είναι η έντονη πρωτεϊνουρία.
    • Εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση: είναι η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ουλώδους ιστού στα σπειράματα. Ο όρος εστιακή χρησιμοποιείται, καθώς, μερικά από τα σπειράματα έχουν ουλές, ενώ άλλα φαίνονται ανέπαφα. Ο όρος τμηματικός αναφέρεται στο γεγονός ότι μόνο ένα μέρος της σπειραματικής συσκευής υφίσταται τη βλάβη.
    • Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα: Η φλεγμονή της σπειραματικής μεμβράνης προκαλεί αυξημένη διαρροή στα νεφρά. Δεν είναι σαφές, γιατί αυτή η κατάσταση αναπτύσσεται στους περισσότερους ανθρώπους, αν και υπάρχει υποψία για έναν αυτοάνοσο μηχανισμό. 
    • Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα: είναι η φλεγμονή των σπειραμάτων μαζί με την εναπόθεση αντισωμάτων στις μεμβράνες τους, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη διήθηση.
    • Ταχέως προοδευτική σπειραματονεφρίτιδα: (Συνήθως εμφανίζεται ως νεφριτικό σύνδρομο) Τα σπειράματα ενός ατόμου έχουν σχήμα ημισελήνου. Χαρακτηρίζεται κλινικά από μια ταχεία μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR) κατά τουλάχιστον 50% σε σύντομο χρονικό διάστημα, συνήθως, από μερικές ημέρες έως 3 μήνες. 

    Θεωρούνται «διαγνώσεις αποκλεισμού», δηλαδή διαγιγνώσκονται μόνο μετά την εξαίρεση δευτερογενών αιτιών.

    Δευτεροπαθής σπειραματονεφρίτιδα

    Οι δευτερογενείς αιτίες του νεφρωσικού συνδρόμου έχουν τα ίδια ιστολογικά σχήματα με τις κύριες αιτίες, αν και μπορεί να παρουσιάζουν κάποια διαφορά υποδηλώνοντας μια δευτερογενή αιτία, όπως τα σώματα εγκλεισμού.

    Συνήθως περιγράφονται από την υποκείμενη αιτία.

    • Διαβητική νεφροπάθεια: είναι μια επιπλοκή που εμφανίζεται σε ορισμένους διαβητικούς. Η περίσσεια σακχάρου στο αίμα συσσωρεύεται στα νεφρά προκαλώντας τη φλεγμονή και αδυναμία να εκτελέσουν τη φυσιολογική λειτουργία τους. Αυτό οδηγεί στη διαρροή πρωτεϊνών στα ούρα.
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος: αυτή η αυτοάνοση ασθένεια μπορεί να επηρεάσει ορισμένα όργανα, μεταξύ των οποίων και τους νεφρούς, λόγω της εναπόθεσης ανοσοσυμπλεγμάτων που είναι χαρακτηριστικά για αυτήν την ασθένεια. Η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει νεφρίτιδα λύκου.
    • Σαρκοείδωση: Αυτή η ασθένεια δεν επηρεάζει, συνήθως, τα νεφρά, αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, η συσσώρευση φλεγμονωδών κοκκιωμάτων (συλλογή ανοσοκυττάρων) στα σπειράματα μπορεί να οδηγήσει σε νεφρωσικό σύνδρομο.
    • Σύφιλη: Βλάβη στα νεφρά μπορεί να συμβεί κατά το δευτερογενές στάδιο αυτής της νόσου (μεταξύ 2 και 8 εβδομάδων από την έναρξη).
    • Ηπατίτιδα Β: Ορισμένα αντιγόνα που υπάρχουν κατά τη διάρκεια της ηπατίτιδας μπορούν να συσσωρευτούν στα νεφρά και να τα καταστρέψουν.
    • Σύνδρομο Sjögren: Αυτή η αυτοάνοση ασθένεια προκαλεί την εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα σπειράματα, προκαλώντας τη φλεγμονή τους. αυτός είναι ο ίδιος μηχανισμός που συμβαίνει στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο.
    • HIV: Τα αντιγόνα του ιού προκαλούν απόφραξη στον αυλό του σπειραματικού τριχοειδούς που μεταβάλλει τη φυσιολογική λειτουργία των νεφρών.
    • Αμυλοείδωση: Η εναπόθεση αμυλοειδών ουσιών (πρωτεΐνες με ανώμαλες δομές) στα σπειράματα τροποποιούν το σχήμα και τη λειτουργία τους.
    • Πολλαπλό μυέλωμα: Η νεφρική δυσλειτουργία προκαλείται από τη συσσώρευση και την καταβύθιση ελαφρών αλυσίδων, οι οποίες σχηματίζουν βλάβη στα απομακρυσμένα σωληνάρια, με αποτέλεσμα την απόφραξη των νεφρών. Επιπλέον, οι ελαφριές αλυσίδες μυελώματος είναι, επίσης, άμεσα τοξικές στα εγγύς νεφρικά σωληνάρια, αυξάνοντας περαιτέρω τη δυσλειτουργία των νεφρών.
    • Αγγειίτιδα: Φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων σε σπειραματικό επίπεδο εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του αίματος και βλάπτει τους νεφρούς.
    • Καρκίνος: Όπως συμβαίνει στο μυέλωμα, η εισβολή των σπειραμάτων από καρκινικά κύτταρα διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία τους.
    • Γενετικές διαταραχές: Το συγγενές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή στην οποία η πρωτεΐνη νεφρίνη, ένα συστατικό του φραγμού σπειραματικής διήθησης, μεταβάλλεται.
    • Φάρμακα (π.χ. άλατα χρυσού, πενικιλλίνη, καπτοπρίλη): Για παράδειγμα, τα άλατα χρυσού μπορεί να προκαλέσουν περισσότερο ή λιγότερο σημαντική απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα ως συνέπεια της συσσώρευσης μετάλλων. Η πενικιλλίνη είναι νεφροτοξική σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και η καπτοπρίλη μπορεί να επιδεινώσει την πρωτεϊνουρία. Πολλά φάρμακα προκαλούν νεφρωσικό σύνδρομο.

    Νεφρωσικό σύνδρομο ανάλογα με το ιστολογικό πρότυπο

    Μεμβρανώδης νεφροπάθεια 

    • Σύνδρομο Sjögren
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Σαρκοείδωση
    • Φάρμακα (όπως κορτικοστεροειδή, χρυσός, ενδοφλέβια ηρωίνη)
    • Κακοήθεια (καρκίνος)
    • Βακτηριακές λοιμώξεις, π.χ. λέπρα & σύφιλη
    • Πρωτοζωικές λοιμώξεις, π.χ. ελονοσία
    • Εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση 

    Υπερτασική νεφροσκλήρυνση

    • HIV 
    • Παχυσαρκία
    • Απώλεια νεφρού

    Νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων

    • Φάρμακα, ειδικά Μη Στερινοειδή Φλεγμονώδη στους ηλικιωμένους
    • Κακοήθεια, ειδικά λέμφωμα Hodgkin
    • Αλλεργία
    • Τσίμπημα μέλισσας

    Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα

    • Ηπατίτιδα C

    Γενετική: Είναι γνωστό ότι πάνω από 50 μεταλλάξεις σχετίζονται με αυτήν την κατάσταση.

    B9781437711554000638 f063 002 9781437711554

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η σπειραματική συσκευή του νεφρού φιλτράρει το αίμα που φτάνει εκεί. Αποτελείται από τριχοειδή αγγεία με μικρούς πόρους που επιτρέπουν τη διέλευση μικρών μορίων που έχουν μοριακό βάρος μικρότερο από 40.000 Daltons, αλλά όχι μεγαλύτερα μακρομόρια, όπως, πρωτεΐνες. Στο νεφρωσικό σύνδρομο, τα σπειράματα επηρεάζονται από φλεγμονή ή υαλίνωση (σχηματισμός ομοιογενούς κρυσταλλικού υλικού εντός κυττάρων) που επιτρέπει σε πρωτεΐνες, όπως, την αλβουμίνη, την αντιθρομβίνη ή τις ανοσοσφαιρίνες να διέρχονται μέσω της κυτταρικής μεμβράνης και να εμφανίζονται στα ούρα. Η λευκωματίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη στο αίμα που είναι ικανή να διατηρήσει μια ογκοτική πίεση, η οποία αποτρέπει τη διαρροή υγρού στον εξωκυτταρικό χώρο και τον επακόλουθο σχηματισμό οιδημάτων. Ως απόκριση στην υποπρωτεϊναιμία το ήπαρ ξεκινά έναν αντισταθμιστικό μηχανισμό που περιλαμβάνει τη σύνθεση πρωτεϊνών, όπως η μακροσφαιρίνη άλφα-2 και οι λιποπρωτεΐνες. Η αύξηση των τελευταίων μπορεί να προκαλέσει την υπερλιπιδαιμία που σχετίζεται με αυτό το σύνδρομο.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Μαζί με την απόκτηση πλήρους ιατρικού ιστορικού, απαιτείται μια σειρά βιοχημικών εξετάσεων προκειμένου να καταλήξουμε σε μια ακριβή διάγνωση που επιβεβαιώνει την παρουσία της ασθένειας. Επιπλέον, μερικές φορές πραγματοποιείται απεικόνιση των νεφρών (για δομή και παρουσία δύο νεφρών). Το πρώτο τεστ θα είναι μια ανάλυση ούρων για τον έλεγχο υψηλών επιπέδων πρωτεϊνών, καθώς ένα υγιές άτομο εκκρίνει μια ασήμαντη ποσότητα πρωτεΐνης στα ούρα. Η δοκιμή θα περιλαμβάνει μια 24ωρη εκτίμηση συνολικής πρωτεΐνης ούρων. Το δείγμα ούρων ελέγχεται για πρωτεϊνουρία (> 3,5 g ανά 1,73 m2 ανά 24 ώρες).  Στη συνέχεια, γίνεται εξέταση αίματος για υπολευκωματιναιμία: επίπεδα λευκωματίνης ≤2,5 g / dL (φυσιολογική τιμή = 3,5-5 g / dL). Στη συνέχεια, μια δοκιμασία κάθαρσης κρεατινίνης Clearance CCr θα αξιολογήσει τη λειτουργία των νεφρών, ιδίως, την ικανότητα σπειραματικής διήθησης. Ο σχηματισμός κρεατινίνης είναι αποτέλεσμα της διάσπασης του μυϊκού ιστού, μεταφέρεται στο αίμα και αποβάλλεται στα ούρα. Η μέτρηση της συγκέντρωσης οργανικών ενώσεων και στα δύο υγρά (αίμα και ούρα) αξιολογεί την ικανότητα των σπειραμάτων να φιλτράρουν το αίμα. Τα επίπεδα των ηλεκτρολυτών και της ουρίας μπορούν, επίσης, να αναλυθούν ταυτόχρονα με την κρεατινίνη, προκειμένου να αξιολογηθεί η λειτουργία των νεφρών. Ένα προφίλ λιπιδίων θα πραγματοποιηθεί, επίσης, καθώς υψηλά επίπεδα χοληστερόλης (υπερχοληστερολαιμία), ειδικά αυξημένη LDL, συνήθως, με ταυτόχρονα αυξημένη VLDL, είναι ενδεικτική του νεφρωσικού συνδρόμου. Μια βιοψία νεφρού μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως μια πιο συγκεκριμένη και επεμβατική μέθοδος δοκιμής. Τέλος, απαιτείται ανάλυση των αυτοάνοσων δεικτών (ANA, ASTO, C3, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση λευκωμάτων ορού) και υπερηχογράφημα άνω και κάτω κοιλίας.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Μερικά συμπτώματα που εμφανίζονται στο νεφρωτικό σύνδρομο, όπως, οίδημα και πρωτεϊνουρία, εμφανίζονται, επίσης, σε άλλες ασθένειες. Επομένως, άλλες παθολογίες πρέπει να αποκλειστούν για να καταλήξουμε σε οριστική διάγνωση.

    • Οίδημα: Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο υπάρχουν δύο άλλες διαταραχές που συχνά εμφανίζονται με οίδημα. Αυτές είναι η καρδιακή ανεπάρκεια και η ηπατική ανεπάρκεια. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση υγρών στους ιστούς ως συνέπεια της μείωσης της ισχύος των κοιλιακών συστολών. Το υγρό συγκεντρώνεται αρχικά στους αστραγάλους, αλλά, στη συνέχεια γενικεύεται και ονομάζεται ανά σάρκα. Τα άτομα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχουν, επίσης, καρδιομεγαλία και αυτό βοηθά στη σωστή διάγνωση. Η σφαγιτιδική φλεβική πίεση μπορεί, επίσης, να αυξηθεί και μπορεί να είναι δυνατή η ακρόαση καρδιακών φυσημάτων. Ένα ηχοκαρδιογράφημα είναι η προτιμώμενη μέθοδος διερεύνησης για αυτά τα συμπτώματα. Ηπατική ανεπάρκεια που προκαλείται από κίρρωση, ηπατίτιδα και άλλες καταστάσεις, όπως ο αλκοολισμός, η χρήση ναρκωτικών ενδοφλεβίως ή ορισμένες κληρονομικές ασθένειες μπορεί να οδηγήσουν σε οίδημα στα κάτω άκρα και στην κοιλιακή κοιλότητα. Άλλα συνοδευτικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τον ίκτερο, τις διασταλμένες φλέβες πάνω από τον ομφάλιο λώρο, σημάδια γρατσουνίσματος (λόγω εκτεταμένου κνησμού, γνωστή ως φαγούρα), διογκωμένο σπλήνα, αραχνοειδή αιμαγγειώματα, εγκεφαλοπάθεια, μώλωπες, οζώδες ήπαρ και ανωμαλίες στις δοκιμές λειτουργίας του ήπατος. Επίσης, τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη χορήγηση ορισμένων φαρμάκων πρέπει να εξαιρεθούν. Αυτά τα φάρμακα προάγουν την κατακράτηση υγρού στα άκρα, όπως, συμβαίνει με τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη, ορισμένα αντιυπερτασικά φάρμακα, τα κορτικοστεροειδή και τις ορμόνες κ.ά. Η οξεία υπερφόρτωση υγρών μπορεί να προκαλέσει οίδημα σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα άτομα είναι γνωστό ότι έχουν νεφρική ανεπάρκεια και είτε έχουν πιει πάρα πολλά υγρά είτε έχουν καθυστερήσει την αιμοκάθαρσή τους. Επιπλέον, όταν ο μεταστατικός καρκίνος εξαπλώνεται στους πνεύμονες ή την κοιλιά, προκαλεί συλλογές και συσσώρευση υγρών λόγω απόφραξης των λεμφικών αγγείων και φλεβών, καθώς και ορώδους εξίδρωσης. 
    • Πρωτεϊνουρία: Η απώλεια πρωτεϊνών από τα ούρα προκαλείται από πολλούς παθολογικούς παράγοντες και η μόλυνση από αυτούς τους παράγοντες πρέπει να αποκλειστεί πριν να είναι βέβαιο ότι ένα άτομο έχει νεφρωσικό σύνδρομο. Το πολλαπλούν μυέλωμα μπορεί να προκαλέσει μια πρωτεϊνουρία που δεν συνοδεύεται από υπολευκωματιναιμία, η οποία είναι σημαντική βοήθεια για τη διαφορική διάγνωση. Άλλες πιθανές αιτίες πρωτεϊνουρίας περιλαμβάνουν την ασθένεια, την απώλεια βάρους ή τον πόνο στα οστά. Στον σακχαρώδη διαβήτη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των αυξήσεων των επιπέδων γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και της εμφάνισης πρωτεϊνουρίας. Άλλες αιτίες είναι η αμυλοείδωση και ορισμένες άλλες αλλεργικές και μολυσματικές ασθένειες.

    1 mfZ56zNx6o2w4PiyL34geA

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η θεραπεία του νεφρωσικού συνδρόμου μπορεί να είναι συμπτωματική ή πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα τους τραυματισμούς που προκαλούνται στα νεφρά.

    Συμπτωματική θεραπεία

    Ο στόχος αυτής της θεραπείας είναι η αντιμετώπιση των ανισορροπιών που προκαλούνται από την ασθένεια: οίδημα, υπολευκωματιναιμία, υπερλιπιδαιμία, υπερπηκτικότητα και μολυσματικές επιπλοκές.

    -Οίδημα: 

    Η αντιμετώπιση του οιδήματος είναι ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας του νεφρωσικού συνδρόμου.

    Πραγματοποιείται μέσω του συνδυασμού ορισμένων συστάσεων:

    • Ανάπαυση: ανάλογα με τη σοβαρότητα του οιδήματος και λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο θρόμβωσης που προκαλείται από την παρατεταμένη ανάπαυση στο κρεβάτι. 
    • Θεραπεία με διατροφή: Διατροφή βασισμένη σε μια δίαιτα με τη σωστή πρόσληψη ενέργειας και ισορροπία πρωτεϊνών που θα χρησιμοποιηθούν σε διαδικασίες σύνθεσης και όχι ως πηγή θερμίδων. Συνιστάται, συνήθως, συνολικά 35 kcal / kg σωματικού βάρους / ημέρα. Αυτή η δίαιτα πρέπει, επίσης, να συμμορφώνεται με δύο ακόμη απαιτήσεις: η πρώτη είναι να μην καταναλώνεται περισσότερο από 1 g πρωτεΐνης / kg σωματικού βάρους / ημέρα, καθώς μια μεγαλύτερη ποσότητα θα μπορούσε να αυξήσει τον βαθμό πρωτεϊνουρίας και να προκαλέσει αρνητική ισορροπία αζώτου. Συνήθως, συνιστάται στους ανθρώπους κομμάτια κρέατος, ψαριού και πουλερικών. Η δεύτερη κατευθυντήρια γραμμή απαιτεί ότι η ποσότητα νερού που καταναλώνεται δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το επίπεδο της διούρησης. Για να διευκολυνθεί αυτό, η κατανάλωση αλατιού πρέπει, επίσης, να ελέγχεται, καθώς, συμβάλλει στην κατακράτηση νερού. Συνιστάται να περιορίσετε την πρόσληψη νατρίου σε 1 ή 2 g / ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι το αλάτι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μαγείρεμα και θα πρέπει, επίσης, να αποφεύγετε τα αλμυρά τρόφιμα. Τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο περιλαμβάνουν μείγματα καρυκευμάτων, κονσέρβες, σούπες, κονσερβοποιημένα λαχανικά που περιέχουν αλάτι, κρέατα, όπως γαλοπούλα, ζαμπόν, σαλάμι, επεξεργασμένα τρόφιμα, fast food, σάλτσα σόγιας, κέτσαπ και σάλτσες σαλάτας. Στις ετικέτες τροφίμων αναγράφονται τα χιλιοστόγραμμα νατρίου ανά μερίδα. Το νάτριο πρέπει να είναι μικρότερο ή ίσο με τις θερμίδες ανά μερίδα. Να χρησιμοποιείτε καλύτερα ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.
    • Φάρμακα: Η φαρμακολογική θεραπεία του οιδήματος βασίζεται σε διουρητικά φάρμακα (ειδικά διουρητικά αγκύλης, όπως η φουροσεμίδη). Σε σοβαρές περιπτώσεις οιδήματος (ή σε περιπτώσεις με  επιπτώσεις, όπως οίδημα του οσχέου, πρωκτού ή της ουρήθρας) ή σε άτομα με σοβαρές λοιμώξεις (όπως, σήψη ή υπεζωκοτική συλλογή), τα διουρητικά μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως. Αυτό συμβαίνει όταν ο κίνδυνος από την αύξηση των υγρών θεωρείται μεγαλύτερος από τον κίνδυνο σοβαρής υποογκαιμίας, η οποία μπορεί να προκληθεί από την ισχυρή διουρητική δράση της ενδοφλέβιας θεραπείας. Να ελέγχετε, συχνά, τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Χρησιμοποιείται διάλυμα 25% λευκωματίνης που χορηγείται μόνο για 4 ώρες προκειμένου να αποφευχθεί το πνευμονικό οίδημα. Τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη αναλύονται ξανά: εάν η τιμή του αιματοκρίτη είναι μικρότερη από την αρχική τιμή (είναι σημείο σωστής επέκτασης), τα διουρητικά χορηγούνται για τουλάχιστον 30 λεπτά. Εάν το επίπεδο του αιματοκρίτη είναι μεγαλύτερο από το αρχικό, αυτό αποτελεί αντένδειξη για τη χρήση διουρητικών, καθώς, θα αυξάνουν την εν λόγω τιμή. Μπορεί να είναι απαραίτητο να δοθεί σε ένα άτομο κάλιο ή να απαιτείται αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες εάν το διουρητικό φάρμακο προκαλεί υποκαλιαιμία, ως παρενέργεια.

    -Υπολευκωματιναιμία: 

    Αντιμετωπίζεται με τη θεραπεία διατροφής που περιγράφεται ως θεραπεία για το οίδημα. Περιλαμβάνει μέτρια πρόσληψη τροφών πλούσιων σε ζωικές πρωτεΐνες. 

    -Υπερλιπιδαιμία:

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της πάθησης, μπορεί να αντιμετωπιστεί με υπολιπιδαιμική δίαιτα. Η κατάποση χοληστερόλης θα πρέπει να είναι μικρότερη από 300 mg / ημέρα, και απαιτούνται τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη. Αποφύγετε τα κορεσμένα λίπη, όπως το βούτυρο, το τυρί, τα τηγανητά τρόφιμα, τα λιπαρά κομμάτια κόκκινου κρέατος και το δέρμα των πουλερικών. Αυξήστε την πρόσληψη ακόρεστου λίπους, όπως ελαιόλαδο, έλαιο canola, φυστικοβούτυρο, αβοκάντο, ψάρι και ξηρούς καρπούς. 

    -Θρομβοφιλία:

    Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH) μπορεί να είναι κατάλληλη για χρήση ως προφυλακτικό σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε ασυμπτωματικά άτομα που δεν έχουν ιστορικό πάθησης από θρομβοεμβολισμό. Όταν η θρομβοφιλία είναι τέτοια που οδηγεί στο σχηματισμό θρόμβων αίματος, η ηπαρίνη χορηγείται για τουλάχιστον 5 ημέρες μαζί με από του στόματος αντιπηκτικά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και εάν ο χρόνος προθρομβίνης βρίσκεται εντός του θεραπευτικού εύρους του (μεταξύ 2 και 3), ενδέχεται να είναι δυνατή η αναστολή της LMWH διατηρώντας παράλληλα τα αντιπηκτικά από το στόμα για τουλάχιστον 6 μήνες.

    -Λοιμώδεις επιπλοκές:

    Μπορεί να ληφθούν αντιβακτηριακά φάρμακα σύμφωνα με το μολυσματικό παράγοντα.

    Εκτός από αυτές τις βασικές ανισορροπίες, η βιταμίνη D και το ασβέστιο λαμβάνονται, επίσης, από το στόμα σε περίπτωση που η ανεπάρκεια της βιταμίνης D προκαλεί σοβαρή υποκαλιαιμία. Αυτή η θεραπεία έχει ως στόχο την αποκατάσταση των φυσιολογικών επιπέδων ασβεστίου στο άτομο. 

    -Επίτευξη καλύτερου ελέγχου επιπέδων γλυκόζης στο αίμα εάν το άτομο είναι διαβητικό.

    -Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης:

    Οι αναστολείς ACE είναι το φάρμακο επιλογής. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα μείωσης της αρτηριακής πίεσης, έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης.

    Βλάβη στα νεφρά

    Η θεραπεία της βλάβης των νεφρών μπορεί να αντιστρέψει ή να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου.

    Η νεφρική βλάβη αντιμετωπίζεται με συνταγογράφηση φαρμάκων:

    Κορτικοστερεοειδή: το αποτέλεσμα είναι η μείωση της πρωτεϊνουρίας και ο κίνδυνος μόλυνσης καθώς και η επίλυση του οιδήματος. Η πρεδνιζόνη συνταγογραφείται, συνήθως, σε δόση 60 mg/m2 της επιφάνειας του σώματος/ημέρα σε μια πρώτη θεραπεία για 4-8 εβδομάδες. Μετά από αυτήν την περίοδο η δόση μειώνεται στα 40 mg/m2 για άλλες 4 εβδομάδες. Τα άτομα με υποτροπή ή τα παιδιά λαμβάνουν πρεδνιζολόνη 2 mg/kg/ημέρα έως ότου τα ούρα γίνουν αρνητικά για την πρωτεΐνη. Στη συνέχεια, 1,5 mg/kg/ημέρα για 4 εβδομάδες.

    Συχνές υποτροπές αντιμετωπίζονται με: κυκλοφωσφαμίδη ή μουστάρδα αζώτου (μεχλωραιθαμίνη) ή κυκλοσπορίνη ή λεβαμιζόλη.

    Οι άνθρωποι μπορούν να ανταποκριθούν στην πρεδνιζόνη με διάφορους τρόπους:

    • Άτομα με ευαίσθησία στα κορτικοστεεροειδή ή πρώιμη ανταπόκριση στα στερεοειδή: το άτομο ανταποκρίνεται στα κορτικοστερεοειδή τις πρώτες 8 εβδομάδες θεραπείας. Αυτό αποδεικνύεται από την έντονη διούρηση και την εξαφάνιση οιδημάτων, καθώς και από αρνητικό τεστ για πρωτεϊνουρία σε τρία δείγματα ούρων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Άτομα με ανθεκτικότητα στα κορτικοστερεοειδή ή καθυστερημένη ανταπόκριση στα στερεοειδή: η πρωτεϊνουρία επιμένει μετά τη θεραπεία των 8 εβδομάδων. Η έλλειψη ανταπόκρισης είναι ενδεικτική της σοβαρότητας της σπειραματικής βλάβης, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
    • Άτομα με δυσανεξία στα κορτικοστερεοειδή: εμφανίζονται επιπλοκές, όπως, η υπέρταση και κερδίζουν πολύ βάρος και μπορούν να αναπτύξουν άσηπτη ή αγγειακή νέκρωση του ισχίου ή του γόνατος, καταρράκτη και θρόμβωση ή / και εμβολές.
    • Άτομα εξαρτώμενα από τα κορτικοστερεοειδή: πρωτεϊνουρία εμφανίζεται όταν η δόση του κορτικοστερεοειδούς μειώνεται ή υπάρχει υποτροπή τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.

    Ο έλεγχος ευαισθησίας in vitro στα γλυκοκορτικοειδή, με την επίδρασή τους στα μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος του ατόμου σχετίζεται με τον αριθμό των  μη βέλτιστων κλινικών αποκρίσεων: τα πιο ευαίσθητα άτομα in vitro έχουν μεγαλύτερη εξάρτηση από τα κορτικοειδή, ενώ στα πιο ανθεκτικά άτομα vitro τα κορτικοειδή είναι αναποτελεσματική θεραπεία. 

    Ανοσοκατασταλτικά (κυκλοφωσφαμίδη): ενδείκνυται μόνο σε επαναλαμβανόμενο νεφρωσικό σύνδρομο σε άτομα που εξαρτώνται από τα κορτικοστεροειδή ή σε δυσανεξία στα κορτικοστερεοειδή. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις, η πρωτεϊνουρία πρέπει να διορθωθεί πριν ξεκινήσει η θεραπεία με τον ανοσοκατασταλτικό, με παρατεταμένη θεραπεία με πρεδνιζόνη. Η αναστολή της πρωτεϊνουρίας δείχνει την ακριβή στιγμή κατά την οποία μπορεί να ξεκινήσει η θεραπεία με κυκλοφωσφαμίδη. Η θεραπεία συνεχίζεται για 8 εβδομάδες σε δόση 3 mg/kg/ημέρα, η ανοσοκαταστολή σταματά μετά από αυτήν την περίοδο. Για να μπορέσει να ξεκινήσει αυτή τη θεραπεία, το άτομο δεν πρέπει να πάσχει από ουδετεροπενία, ούτε αναιμία, κάτι που θα προκαλούσε περαιτέρω επιπλοκές. Η κυκλοφωσφαμίδη έχει πολλές παρενέργειες και η πιο ήπια είναι η αλωπεκία. Πραγματοποιούνται πλήρεις εξετάσεις μέτρησης αίματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας προκειμένου να φανεί πιθανή μόλυνση.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πρόγνωση για το νεφρωσικό σύνδρομο υπό θεραπεία είναι γενικά καλή, αν και αυτό εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία, την ηλικία του ατόμου και την ανταπόκρισή του στη θεραπεία. Συνήθως, είναι καλή στα παιδιά, επειδή η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων ανταποκρίνεται πολύ καλά στα στεροειδή και δεν προκαλεί χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Τυχόν υποτροπές που συμβαίνουν γίνονται λιγότερο συχνές με την πάροδο του χρόνου. Το αντίθετο συμβαίνει με τη σπειραματονεφρίτιδα, στην οποία ο νεφρός παθαίνει βλάβη εντός τριών ετών από την ανάπτυξη της νόσου, καθιστώντας απαραίτητη την αιμοκάθαρση και την επακόλουθη μεταμόσχευση νεφρού. Επιπλέον, τα παιδιά κάτω των 5 ετών έχουν γενικά μια φτωχή πρόγνωση, όπως και οι ενήλικες ηλικίας άνω των 30 ετών, καθώς έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας. Άλλες αιτίες, όπως η εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, συχνά, οδηγούν σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Παράγοντες που σχετίζονται με μια φτωχή πρόγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνουν τα επίπεδα πρωτεϊνουρίας, τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τη νεφρική λειτουργία (GFR). Χωρίς θεραπεία, το νεφρωσικό σύνδρομο έχει πολύ κακή πρόγνωση, ιδιαίτερα η ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα, η οποία οδηγεί σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια μετά από μερικούς μήνες.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ηλικία, αν και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες με αναλογία ενηλίκων προς παιδιά από 26 έως 1. Το σύνδρομο παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους στις δύο ομάδες: η συχνότερη σπειραματοπάθεια στα παιδιά είναι η ασθένεια ελάχιστης αλλαγής (66% των περιπτώσεων), ακολουθούμενη από εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (8%) και μεσαγγειοκαχοειδή σπειραματονεφρίτιδα (6%). Στους ενήλικες η πιο συχνή ασθένεια είναι η μεσαγγειο-τριχοειδής σπειραματονεφρίτιδα (30-40%), ακολουθούμενη από εστιακή και τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (15-25%) και ασθένεια ελάχιστης αλλαγής (20%). Το τελευταίο συνήθως εμφανίζεται ως δευτερογενές και όχι πρωτογενές όπως συμβαίνει στα παιδιά. Η κύρια αιτία της είναι η διαβητική νεφροπάθεια. Παρουσιάζεται συνήθως σε ένα άτομο από τη δεκαετία του '40 ή του '50. Από τις περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας περίπου 60% έως 80% είναι πρωτογενείς, ενώ οι υπόλοιπες είναι δευτερογενείς. Υπάρχουν επίσης διαφορές στην επιδημιολογία μεταξύ των δύο φύλων, η ασθένεια είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες με αναλογία 2 προς 1. Τα επιδημιολογικά δεδομένα αποκαλύπτουν επίσης πληροφορίες σχετικά με τον πιο συνηθισμένο τρόπο εμφάνισης συμπτωμάτων σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο: η αυθόρμητη ύφεση εμφανίζεται σε έως και 20% ή 30% των περιπτώσεων κατά το πρώτο έτος της ασθένειας. Ωστόσο, αυτή η βελτίωση δεν είναι οριστική καθώς περίπου 50% έως 60% των ατόμων με νεφρωτικό σύνδρομο πεθαίνουν ή / και αναπτύσσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 6 έως 14 χρόνια μετά την ύφεση. Από την άλλη πλευρά, μεταξύ 10% και 20% των ανθρώπων έχουν συνεχή επεισόδια ύφεσης και υποτροπών χωρίς να πεθάνουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τα νεφρά τους. Οι κύριες αιτίες θανάτου είναι καρδιαγγειακά, ως αποτέλεσμα της χρόνιας λειτουργίας του συνδρόμου και θρομβοεμβολικών ατυχημάτων.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    thumbnail

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το σύνδρομο Fanconi

    Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Σπιρονολακτόνη

    Ασκίτης

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Α1 αντιθρυψίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Βαζοπρεσσίνη

    Καροτιναιμία

    Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Σύφιλη

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Ασβέστιο

    Πνευμονική εμβολή

    Λέμφωμα Hodgkin

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική ούρων

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Αλδοστερόνη

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    α2- μακροσφαιρίνη

    Νόσος του Crohn

    Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

    Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

    Ανοσοανεπάρκεια

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    www.emedi.gr

     

  • Υγιεινοί γαύροι παστοί Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Μια νόστιμη και υγιεινή συνταγή με γαύρους

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό γεύμα

    Είναι ένα άριστο, σχετικά εύπεπτο, βιταμινούχο, θρεπτικότατο και γευστικότατο γεύμα.

    Περιέχει όλες τις βιταμίνες, όλα τα ιχνοστοιχεία, όλα τα αμινοξέα.

    Ο γαύρος προσφέρει πλήθος πολύτιμων θρεπτικών συστατικών, όπως πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο και ψευδάργυρο. Ταυτόχρονα είναι εξαιρετική πηγή σεληνίου, που συμβάλλει στην ενίσχυση της άμυνας και της αντιοξειδωτικής ικανότητας του οργανισμού, ενώ παρέχει και σημαντικές ποσότητες νιασίνης και βιταμίνης Β12. Από την άλλη, διαθέτει υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, ασκούν καρδιοπροστατευτική δράση βελτιώνοντας το λιπιδαιμικό προφίλ και συνδέονται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων. Τέλος, έχει χαμηλή πιθανότητα επιμόλυνσης με βαρέα μέταλλα, όπως ο υδράργυρος, καθώς τόσο ο χρόνος ζωής όσο και η θέση του στην τροφική αλυσίδα δεν ευνοούν τη συσσώρευσή τους. Έτσι, αποτελεί ένα ψάρι που μπορεί να καταναλωθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια από ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι έγκυες, οι θηλάζουσες μητέρες και τα παιδιά.

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό γαύρο μικρό, πολύ φρέσκο

    750 γραμμάρια βιολογικό ξύδι

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    500 γραμμάρια μπαγκέτα

    4 ώριμα αβοκάντο (προαιρετικά)

    400 γραμμάρια βιολογικό ελαιόλαδο

    ρίγανη

     014

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Πλένουμε τους γαύρους, βγάζουμε τα εντόσθια, κόβουμε τα κεφαλάκια, πλένουμε πάλι καλά και στραγγίζουμε. Τους βάζουμε σε πυρέξ και τους σκεπάζουμε με το ξύδι στο οποίο έχουμε προηγουμένως διαλύσει το αλάτι. Τους αφήνουμε 8 ώρες. Στη συνέχεια τους βγάζουμε, τους ξεπλένουμε, τους στραγγίζουμε και αφαιρούμε το κοκαλάκι τους. Τους τοποθετούμε σε ένα άλλο πυρέξ, τους σκεπάζουμε με το ελαιόλαδο (400 γραμμάρια) και τη ρίγανη. Βάζουμε στο ψυγείο όπου διατηρούνται για ένα μήνα ή και περισσότερο.
    2. Σερβίρουμε 100 γραμμάρια για κάθε άτομο μαζί με 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο, λίγη ρίγανη, 60 γραμμάρια μπαγκέτα και προαιρετικά μισό ώριμο αβοκάντο. Βάζουμε επάνω σε κάθε ροδέλα ψωμί ένα μικρό κομμάτι γαύρο ή αβοκάντο μαζί με λίγο ελαιόλαδο και λίγη ρίγανη. Μασάμε πολύ καλά (40-60 φορές) μέχρι να υγροποιηθούν όλα πλήρως και καταπίνουμε. Όταν εμφανισθεί λεπτό αίσθημα κορεσμού σταματάμε.

    Αντί γαύρου βάζουμε 1 κιλό μικρές, πολύ φρέσκες σαρδέλες.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    DSCN1551 1024x768

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Οι μερίδες στα εστιατόρια πρέπει να είναι μεγάλες

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η μεσογειακή διατροφή ιδανική για τη διατήρηση της υγείας του εντέρου

    Τα πιο νόστιμα ψάρια είναι τα εποχιακά

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Τα οφέλη του ούζου

    Δίαιτα οικονομική

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές

    Οι ζωικές τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές

    Αυγοτάραχο

    Το αυγοτάραχο είναι άριστη και εύπεπτη τροφή. Επειδή, τρώγεται σε ανεπεξέργαστη μορφή δεν έχει υποστεί καμία μείωση των ζωτικών συστατικών. Είναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, ιδιαίτερα την βιταμίνη Β12 που απουσιάζει από τις φυτικές τροφές. Για να χωνευτεί σωστά πρέπει να τρώγεται μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Στην μορφή της ταραμοσαλάτας πρέπει να χτυπιέται αρκετά με λάδι ώστε να σπάνε οι κόκκοι τελείως και να αποκτά ομοιογενή σύσταση.

    Οστρακοειδή

    Τα οστρακοειδή (ωμά) είναι, επίσης, άριστη, αλλά, σχετικά δύσπεπτη τροφή. Είναι εξαιρετικά πλούσια σε ιχνοστοιχεία και σε βιταμίνες. Για να χωνευτούν σωστά πρέπει να είναι το έντερο σε καλή κατάσταση, οι αποστάσεις των γευμάτων μεγάλες και να μασηθούν πολύ καλά.

    Φρέσκος ωμός κιμάς ή ταρτάρ

    Ο φρέσκος ωμός κιμάς (ταρτάρ) είναι άριστη και σχετικά εύπεπτη τροφή. Για να χωνευτεί σωστά πρέπει να αναμιχθεί με αρκετά μπαχαρικά (πιπέρι, πιπερόρριζα κ.α.), βότανα και λίγο αλάτι και να μασηθεί μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Περιέχει όλες τις βιταμίνες και όλα τα ιχνοστοιχεία και αποτελεί αγαπημένο έδεσμα στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες.

    Μαρινάτα και παστά ψάρια

    Τα μαρινάτα και τα παστά ψάρια (π.χ. γαύροι, σαρδέλες) που δεν έχουν υποστεί άλλη επεξεργασία, εκτός από το αλάτι και το ξύδι είναι άριστη και σχετικά εύπεπτη τροφή. Μπορούν να τρώγονται με λάδι και λεμόνι με συνοδεία ξερού ψωμιού ή παξιμαδιού.

    B Steak Tartare with capers and fresh onions

    Βραστό κρέας, βραστό κοτόπουλο και βραστό ψάρι

    Το βραστό κρέας, το βραστό κοτόπουλο και το βραστό ψάρι έχουν χάσει μερικά ζωτικά συστατικά λόγω της θέρμανσης. Βέβαια, με το βράσιμο γίνονται καλύτερα προσπελάσιμα στο πεπτικό σύστημα. Τόσο από άποψη αξίας όσο και από άποψη ευπεπτότητας το βραστό ψάρι είναι καλύτερο από το βραστό κοτόπουλο ή και το κρέας. Και τα τρία αυτά είδη όμως δεν είναι απαραίτητα για τον άνθρωπο. Δεν περιέχουν κάτι ιδιαίτερο που να μην περιέχεται π.χ. στα γαλακτοκομικά. Ακόμα και φυτικές τροφές, όπως, δημητριακά ολικής άλεσης, όσπρια, αβοκάντο, ξηροί καρποί, μανιτάρια περιέχουν όλα τα συστατικά των ζωϊκών τροφών εκτός από τη βιταμίνη Β12. Γι' αυτήν την βιταμίνη οι ανάγκες του σώματος είναι μικρές. Τα αποθέματα που έχουμε στο συκώτι επαρκούν για περίπου 5 χρόνια. Άρα και μόνο η περιστασιακή χρήση γαλακτοκομικών επαρκεί πλήρως για την κάλυψη των αναγκών. Ούτε η καθημερινή χρήση γαλακτοκομικών είναι απαραίτητη, ούτε και επιβάλλεται η χρήση κρέατος, κοτόπουλου ή ψαριού. Τα τελευταία μπορούμε να τα παίρνουμε μόνο εάν τα επιθυμούμε ή για κοινωνικούς λόγους, αλλά, όχι πολύ συχνά (όχι πάνω από 3 φορές τιην εβδομάδα συνολικά). Αντί, αυτών μπορούμε να παίρνουμε γαλακτοκομικές ή φυτικές τροφές.

    Ψήσιμο σε γάστρα ή ταψί

    Το ψήσιμο σε γάστρα ή σε ταψί με σκέπασμα είναι ισότιμο με το βράσιμο. Αντίθετα, επιβαρυντικό είναι το ξεροψήσιμο, το ψήσιμο στα κάρβουνα, το βράσιμο σε χύτρα ταχύτητος, διότι με αυτά οι ζωικές τροφές γίνονται πιο δύσπεπτες, πιο ευτελείς και με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βλαβερές ουσίες.

    Κονσέρβες κρεάτων και ψαριών

    Οι κονσέρβες κρεάτων και ψαριών λόγω της θερμικής επεξεργασίας που έχουν υποστεί και των ενδεχομένων συντηρητικών που περιέχουν είναι μάλλον ευτελείς τροφές. Αντί αυτών, μπορούμε να χρησιμοποιούμε φρέσκα μαγειρεμένα ψάρια ή κρέατα ή παστά ψάρια.

    Τηγανητά ψάρια και κρέατα

    Τα τηγανιτά ψάρια και κρέατα έχουν απωλέσει στην υψηλή θερμοκρασία του τηγανίσματος (200-300 βαθμούς κελσίου) τα περισσότερα ζωτικά τους συστατικά. Έχουν γίνει δύσπεπτα και επίσης, έχουν αποκτήσει αρκετές επιβλαβείς ουσίες (μεταξύ των οποίων και καρκινογόνα) λόγω της αλλοίωσης των πρωτεϊνών και των λιπών τους. Είναι ακατάλληλες τροφές που είναι καλό κατά το δυνατό να αποφεύγουμε. Τα σαλάμια, το καπνιστό κρέας και το καπνιστό ψάρι επίσης περιέχουν αρκετές επιβλαβείς ουσίες (μεταξύ των οποίων και καρκινογόνα) και πρέπει κατά το δυνατόν να αποφεύγονται. Αντί αυτών, μπορούμε να τρώμε ή παστά ψάρια ή καλομαγειρεμένα ψάρια ή κρέατα με μπαχαρικά και βότανα.

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    blob 16

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Διατροφή για καλύτερο σεξ

    www.emedi.gr

  • Έμφραγμα του μυοκαρδίου Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι η ταχεία νέκρωση του μυοκαρδίου

    Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου αποτελεί μια ταχεία εκδήλωση νέκρωσης του μυοκαρδίου σαν αποτέλεσμα επίμονης και πλήρους ελαττώσεως της ροής του αίματος σ' ένα τμήμα του μυοκαρδίου η οποία προκαλείται λόγω θρόμβωσης που δημιουργείται σε προϋπάρχουσα αθηρωματική πλάκα των στεφανιαίων αγγείων.

    • Κλινικές επιπτώσεις - εξαρτώνται από την θέση και το μέγεθος της ισχαιμίας και την ταχύτητα με την οποία είναι δυνατόν να επιτευχθεί η επαναιμάτωση της περιοχής είτε με φάρμακα είτε με μηχανικούς χειρισμούς
    • Αποτελέσματα ερευνών δείχνουν ότι η νέκρωση του μυοκαρδίου σαν αποτέλεσμα αποφράξεως ολοκληρώνεται σε 4-6 ώρες. Μελέτες δείχνουν ότι η ροή του αίματος στην ισχαιμική περιοχή πρέπει να είναι πάνω από το 40% της ροής πριν την απόφραξη ώστε να μην νεκρωθεί η περιοχή
    • Τα εμφράγματα μπορεί να διαιρεθούν σε εμφράγματα με Q-κύματα και χωρίς Q-κύματα. Τα πρώτα είναι διατοιχωματικά και συσχετίζονται με πλήρη απόφραξη της υπεύθυνης αρτηρίας ενώ τα δεύτερα δεν είναι διατοιχωματικά και συσχετίζονται με μη απόφραξη αλλά με μεγάλη στένωση της υπεύθυνης αρτηρίας
    • Η πλήρης απόφραξη της αριστερής κύριας στεφανιαίας αρτηρίας, η οποία αρδεύει το 70% της αριστερής κοιλίας είναι καταστροφική και επιφέρει τον θάνατο μέσα σε λεπτά ή ώρες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Ηλικία 40-70: Άνδρες > Γυναίκες
    • Πάνω από 70: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Πόνος - στην κοιλιά, το βραχίονα, τη ράχη, τη γνάθο, το λαιμό, το στήθος
    • Άγχος
    • Υψηλά, οξύαιχμα σφαγιτιδικά κύματα Α (εάν υπάρχει αποκλεισμός ή δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια)
    • Αίσθημα βάρους ή συσφιγκτικό στο στήθος
    • Βήχας, εφίδρωση, δύσπνοια, τρίζοντες, συριγμός
    • Πυρετός
    • Καλπαστικός ρυθμός, φύσημα, ταχυκαρδία, βραδυκαρδία, εναλλακτικός σφυγμός, περικαρδιακός ήχος τριβής
    • Υπέρταση, υπόταση
    • Διάταση σφραγίτιδων
    • Φωτοφοβία, ωχρότητα, αδυναμία, συγκοπή
    • Ναυτία, έμετος
    • Ορθόπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Θρόμβωση στεφανιαίων - η συχνότερη αιτία
    • Σπασμός στεφανιαίας αρτηρίας
    • Αρτηριΐτιδα
    • Τραύμα (π.χ. θλάση θώρακα)
    • Μεταβολική νόσος (π.χ. αμυλοείδωση)
    • Εμβολή
    • Συγγενείς ανωμαλίες των στεφανιαίων αγγείων
    • Οξυγόνωση - μεγάλη διαταραχή ισορροπίας, δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα
    • In situ θρόμβωση - λόγω αιματολογικής διαταραχής (π.χ. ιδιοπαθής πολυκυτταραιμία)
    • Κοκαΐνη

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Υπερχοληστερολαιμία (αυξημένη LDL, ελαττωμένη HDL)
    • Υπερτριγλυκεριδαιμία
    • Οικογενής πρώιμη εμφάνιση στεφανιαίας νόσου (πριν την ηλικία των 55 χρόνων)
    • Κάπνισμα
    • Υπέρταση
    • Παχυσαρκία
    • Καθιστική ζωή
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Ηλικία
    • Άγχος
    • Επιθετική, εριστική προσωπικότητα που προβάλλεται π.χ. με την επικίνδυνη οδήγηση

    image

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Ασταθής στηθάγχη - διαδοχικά ΗΚΓ και μετρήσεις ενζύμων για την διάγνωση
    • Ρήξη αορτής
    • Πνευμονική εμβολή
    • Περικαρδίτιδα - διαφοροδιαγιγνώσκεται από το ιστορικό βελτίωσης του πόνου και του πλευρικού στοιχείου με την αλλαγή της θέσης, από την παρουσία περικαρδιακού ήχου τριβής και από την ανάσπαση με το κοίλο προς τα πάνω του διαστήματος ST στο ΗΚΓ
    • Σπασμός οισοφάγου - δεν υπάρχουν ΗΚΓ διαταραχές ή αυξήσεις ενζύμων 
    • Παγκρεατίτιδα και χολοκυστοπάθεια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Η κρεατινική φωσφοκινάση (CK) και τα ισοένζυμα αυτής είναι τα πρώτα που αυξάνονται μετά το έμφραγμα, η CK αρχίζει να αυξάνεται 4-8 ώρες μετά το έμφραγμα, φτάνει την μέγιστη τιμή σε 24 ώρες και υποχωρεί σε 3-4 ημέρες. Αποτελεί τον πιο ευαίσθητο δείκτη νέκρωσης του μυοκαρδίου. Το ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων είναι 15%
    • Ανάλυση των ισοενζύμων της CK - ΜΜ, ΜΒ και ΒΒ τύποι αναγνωρίζονται στους σκελετικούς μύες, ο ΒΒ στον εγκέφαλο και τους νεφρούς και οι ΜΒ και ΜΜ στον καρδιακό μυ. Αύξηση του CK-ΜΒ στον ορό μπορεί να θεωρηθεί διαγνωστική για το έμφραγμα του μυοκαρδίου εκτός και αν υπάρχει πρόσφατο ιστορικό τραυματισμού ή χειρουργικής επέμβασης στον εγκέφαλο, στους νεφρούς ή τους μύες
    • Η LDH αυξάνεται 24 ώρες μετά το "Ε", φτάνει σε μέγιστη τιμή σε 3-6 ημέρες και επιστρέφει στις φυσιολογικές τιμές σε 8-12 ημέρες . Μπορεί να βοηθήσει στον χρονικό προσδιορισμό πρόσφατου οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου ακόμη και όταν έχει παρέλθει το οξύ επεισόδιο
    • ΤΚΕ - αυξάνει σε 3 ημέρες και μπορεί να παραμείνει αυξημένη για αρκετές εβδομάδες
    • Λευκοκυττάρωση - εμφανίζεται μέσα σε ώρες μετά την εγκατάσταση του εμφράγματος, φτάνει την μέγιστη τιμή σε 2-4 ημέρες και υποχωρεί σε 1 εβδομάδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Νέκρωση του μυοκαρδίου στις περιοχές που στερούνται αιμάτωσης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    • Ανάσπαση του διαστήματος ST σε ορισμένες απαγωγές - τυπική οξείας διατοιχωματικής ισχαιμίας του μυοκαρδίου
    • Κατάσπαση του διαστήματος ST με αναστροφή του κύματος Τ - τυπική υπενδοκάρδιας ισχαιμίας
    • Η ανάσπαση και η κατάσπαση του διαστήματος ST αποτελούν πρώιμα ευρήματα της ισχαιμίας και της κάκωσης του μυοκαρδίου. Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών όταν προσέρχονται στο γιατρό έχουν μη-ειδικά ευρήματα όπως οξύαιχμα κύματα Τ και ανάσπαση του διαστήματος ST μικρότερη από 0,1 mV. Ένα πολύ μικρό ποσοστό ασθενών με διατοιχωματική ισχαιμία όταν προσέρχονται στον γιατρό έχουν φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Τα κύματα Q που χαρακτηρίζουν την διατοιχωματική νέκρωση του μυοκαρδίου εμφανίζονται σε 24-48 ώρες

    Ηχοκαρδιογράφημα

    • Το ηχοκαρδιογράφημα τύπου Μ 2 διαστάσεων βοηθάει στην εκτίμηση της κινητικότητας του τοιχώματος σε έμφραγμα του μυοκαρδίου καθώς και στην εκτίμηση της συνολικής λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας
    • Χρήσιμη στην περιγραφή και εκτίμηση των μηχανικών επιπλοκών

    electrocardiogram vs echocardiogram echo

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Ακτινογραφία θώρακος

    • Τα ευρήματα εξαρτώνται από την βαρύτητα και την εξέλιξη του εμφράγματος του μυοκαρδίου

    Ραδιοϊσοτοπικές μελέτες

    • Σπινθηρογράφημα με πυροφωσφορικό
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο
    • Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο - 99 - μη επεμβατικός τρόπος εκτίμησης της λειτουργικότητας των κοιλιών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Η αγγειογραφία αποτελεί την πρώτη μέθοδο επανεκτίμησης της διαβατότητας των στεφανιαίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Νοσηλεία στην μονάδα εμφραγμάτων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Βασίζονται σε ορισμένες βασικές αρχές: Αναλγησία, πρόληψη και αντιμετώπιση των επιπλοκών ηλεκτρικών και μηχανικών, περιορισμός του μεγέθους του εμφράκτου και διάσωση του μυοκαρδίου
    • Χορήγηση Ο2 για τις πρώτες 24-48 ώρες σαν μέσο πρόληψης της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, της βραδυκαρδίας και του κολποκοιλιακού αποκλεισμού
    • Ενδοαορτικός καθετήρας για την μέτρηση των πιέσεων
    • Κοιλιακή ταχυκαρδία - αντιμετώπιση με απινίδωση, λιδοκαΐνη και/ή προκαϊναμίδη (Pronestyl)
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή - αντιμετώπιση με κανονική απινίδωση και επανειλημμένες απινιδώσεις, αν δεν έχει αποτέλεσμα τότε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη με φάρμακα, μηχανικό αερισμό και επανάληψη της απινίδωσης
    • Κολπικός πτερυγισμός ή μαρμαρυγή - δακτυλίτιδα ή ΕΦ βεραπαμίλη. Εάν υπάρχει αιμοδυναμική καταστολή - ηλεκτρική απινίδωση ή άμεση βηματοδότηση
    • Κολποκοιλιακή βραδυκαρδία - δεν χρειάζεται θεραπεία εκτός κι αν συνοδεύεται από υπόταση ή αιμοδυναμική καταστολή. Τότε χορήγηση ατροπίνης και αν δεν έχει αποτελέσματα, ηλεκτρική βηματοδότηση
    • Κολποκοιλιακός αποκλεισμός - στον πλήρη αποκλεισμό σε περίπτωση κατώτερου εμφράγματος και αν ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά κατασταλμένος απαιτείται τοποθέτηση βηματοδότη μέσω καθετηριασμού αγγείων εάν ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά κατασταλμένος. Σε περίπτωση πρόσθιου εμφράγματος συνήθως χρειάζεται τοποθέτηση βηματοδότη γιατί ο παλμός διαφυγής είναι ασταθής και ξαφνικά μπορεί να εμφανισθεί κοιλιακή ασυστολία

    Επίτευξη της διαβατότητας των στεφανιαίων

    • Μια σχετικά πρόσφατη θεραπευτική προσέγγιση για να εξασφαλίσουμε την επαναιμάτωση του μυός που ισχαιμεί. Περιλαμβάνει ενδοφλέβια θρομβόλυση με τους παρακάτω παράγοντες (κανένας δεν υπερέχει των άλλων).
    • Στρεπτοκινάση - έχει συστηματική δράση εκτός από την τοπική θρομβόλυση
    • Ενεργοποιητής του ιστικού πλασμινογόνου (ΤΡΑ) - πιο αποτελεσματικός λυτικός παράγοντας με μεγαλύτερο ποσοστό διάνοιξης 90 λεπτά μετά την χορήγηση συγκριτικά με την στρεπτοκινάση. Έχει μικρότερη συστηματική λυτική δράση και υψηλότερο ποσοστό υποτροπής της απόφραξης
    • Επείγουσα διαδερμική διαυλική αγγειοπλαστική (PTCA) - εξασφάλιση της ροής των στεφανιαίων με μηχανικό τρόπο. Δεν υπάρχουν συγκριτικές μελέτες που να δείχνουν ότι αυτή η τεχνική είναι ανώτερη από την ενδοφλέβια θρομβόλυση
    • Επείγουσα χειρουργική παρέμβαση για την επίτευξη της διαβατότητας - μπορεί να γίνει με μικρό ποσοστό θνησιμότητας. Θα πρέπει να γίνει μέσα σε 4 ώρες από την έναρξη του γεγονότος. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η τεχνική σπανίως ενδείκνυται

    emfragma myokardiou

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Κατάκλιση για τις πρώτες 24 ώρες 
    • Σταδιακή επαναδραστηριοποίηση σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί. Αργότερα δίαιτα μικρής περιεκτικότητας σε λίπη και αλάτι

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση νιτρωδών 5 mcg/λεπτό, αυξάνουμε αργά. Η αρτηριακή πίεση να μην είναι χαμηλότερη από 20 mm Hg
    • Λιδοκαΐνη 1-2 mg/kg εφ' απαξ και μετά 1-4 mg/λεπτό. Χορηγείται μόνο σε αρρυθμίες. Δεν προφυλάσσει από την εμφάνιση αρρυθμιών 
    • Μικρή δόση ηπαρίνης
    • Ο2 με ρινικό καθετήρα (2-4 L το λεπτό)
    • Οξαζεπάμη 10 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες εάν χρειάζεται καταστολή
    • Οποιούχα για αναλγησία - ιδιαίτερα μορφίνη 2 mg ΕΦ σε 15 λεπτά για έντονο πόνο

    B-blockers (διαλέξτε 1) - αντενδείκνυται σε αρχόμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    • Μετοπρολόλη 5 mg ΕΦ x 3 σε μεσοδιάστημα περίπου 2 λεπτών, μετά 50 mg κάθε 6 ώρες x 48 ώρες. Μετά 100 mg δύο φορές την ημέρα. Εάν δεν είναι ανεκτή αυτή η δόση χορηγήστε μικρότερη δόση από το στόμα
    • Ατενολόλη 5 mg ΕΦ σε 5 λεπτά. επαναλαμβάνουμε την δόση 10 λεπτά αργότερα. Στη συνέχεια 50 mg σε 10 λεπτά από το στόμα μετά την 2η ΕΦ δόση. Μετά κάθε 12 ώρες για τουλάχιστον 7 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Καθορίζεται από την κατάσταση του ασθενούς

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή των παραγόντων κινδύνου για στεφανιαία νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καρδιογενής καταπληξία
    • Ρήξη μυοκαρδίου
    • Ανεύρυσμα αριστερής κοιλίας
    • Σχηματισμός θρόμβου στην αριστερή κοιλίας και περιφερική εμβολή 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και πνευμονική εμβολή
    • Περικαρδίτιδα
    • Αρρυθμίες
    • Ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας
    • Βλάβη κοιλιακού διαφράγματος
    • Σύνδρομο Dressler
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Η συνολική θνητότητα κυμαίνεται περίπου στο 10% κατά τη διάρκεια της νοσηλείας με αύξηση περίπου 10% κατά τον επόμενο χρόνο. Πάνω από το 60% των θανάτων συμβαίνουν μέσα στην πρώτη ώρα από την εμφάνιση του επεισοδίου

    Κατάταξη κατά Killip

    • Κατηγορία Ι - χωρίς ενδείξεις συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, θνητότητα < 5%
    • Κατηγορία ΙΙ - ήπια έως μέτριας βαρύτητας συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, τρίζοντες στις βάσεις άμφω και/ή S3 καλπαστικός ρυθμός, πνευμονικό οίδημα, θνητότητα 30%
    • Κατηγορία ΙV - καρδιογενής καταπληξία, ΑΠ < 90 mm Hg (< 12 kPa) και σημεία συστηματικής ελάττωσης της αιμάτωσης, π.χ. ολιγουρία, σύγχυση, υγρό ψυχρό δέρμα, θνητότητα 80-100%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής
    • Εξωκρανιακή εγκεφαλοαγγειακή νόσος 
    • Αθηρωματική νόσος περιφερικών αγγείων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σας σύστημα

    bigstock 188509309

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Βελτιώστε την υγεία της καρδιάς σας

    Θέλετε να έχετε τις υγιέστερες αρτηρίες;

    Προστατευτείτε από τη στεφανιαία νόσο

    Οι μορφές των εκδηλώσεων της στεφανιαίας νόσου

    Οι βιταμίνες που πρέπει να παίρνουν όσοι έχουν στεφανιαία νόσο

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Για όσους παίρνουν ασπιρίνη

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Να προτιμάτε τις ενδοαγγειακές επεμβάσεις για τις αγγειακές παθήσεις

    Τρώτε φρούτα για την μείωση του καρδιοαγγειακού κινδύνου

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Σύγχρονη εργαστηριακή διάγνωση της αθηροσκλήρωσης

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η χειρότερη ημέρα της εβδομάδας για την καρδιά σας

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Στηθάγχη Prinzmetal

    Σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου

    Θεραπεία σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα χωρίς ανάσπαση ST

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Οξέα στεφανιαία σύνδρομα

    Πρόληψη εμφράγματος

    Σε υποψία εμφράγματος πάρτε ασπιρίνη

    Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης;

    Κανέλα

    Αθηροσκλήρωση

    Πρωτεΐνη ΒΑΧ

    Nanopatch που επιδιορθώνει τις καρδιακές βλάβες

    Κοκαΐνη

    Κλοπιδογρέλη

    Πρέπει οι παχύσαρκοι να παίρνουν ω-3 λιπαρά οξέα;

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Ποια είναι η καλύτερη στατίνη;

    Πολικοζανόλη για τη χοληστερίνη

    Τι είναι τα ξανθελάσματα

    Λιπιδαιμικός έλεγχος

    Που οφελεί το κόκκινο κρασί

    Ο πόνος που μοιάζει με αυτόν του εμφράγματος

    Οι βιταμίνες για την αθηροσκλήρωση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

  • Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Η εξωγενής αλλερική κυψελίτιδα

    Η πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας ή η εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα ή εξωγενής αλλεργική κυψελιδίτιδα είναι μια σπάνια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος που επηρεάζει τους πνεύμονες.

    Είναι μια φλεγμονή των κυψελίδων (εναέριων χώρων) εντός του πνεύμονα που προκαλείται από υπερευαισθησία στις εισπνεόμενες οργανικές σκόνες.

    Οι πάσχοντες εκτίθενται, συνήθως, στη σκόνη από το επάγγελμα ή τα χόμπι τους.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ

    Η πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας χαρακτηρίζεται ως οξεία, υποξεία και χρόνια με βάση τη διάρκεια της νόσου. 

    • Οξεία

    Στην οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας, τα συμπτώματα μπορεί να αναπτυχθούν 4-6 ώρες μετά τη βαριά έκθεση στο αντιγόνο που προκαλεί. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, ρίγη, κακουχία, βήχα, σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια, εξάνθημα, πρήξιμο και κεφαλαλγία. Τα συμπτώματα υποχωρούν εντός 12 ωρών έως αρκετές ημέρες μετά τη διακοπή της έκθεσης. Η οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας χαρακτηρίζεται από διάμεσα κοκκιώματα, χωρίς διήθηση μονοπύρηνων κυττάρων με μια περιβρογχική κατανομή με εμφανή γιγαντιαία κύτταρα. Στην ακτινογραφία θώρακα, μπορεί να παρατηρηθεί ένα διάμεση διήθηση (δίκην θαμβής υάλου στην κάτω και μεσαία ζώνη των πνευμόνων). Δηλαδή, στην ακτινογραφία θώρακος παρατηρούνται διάχυτες αμφοτερόπλευρες περιοχές πυκνώσεως ή εικόνες θαμβής υάλου που επικρατούν στηο μέσο και κάτω πνευμονικό πεδίο και δεν επινεμείται η πλευροδιαφραγματική γωνία Η ακτινογραφία μπορεί να είναι φυσιολογική σε περίπου 10% των ασθενών. Στην αξονική τομογραφία υψηλής ανάλυσης, υπάρχουν αδιαφάνεια ''δίκην θαμβής υάλου'' και διάμεση ίνωση, δηλαδή εικόνα θαμβής υάλου. Συνήθως, αναγνωρίζεται περιοριστικού (ή μικτού) τύπου μείωση της ικανότητας αερισμού, μείωση της ικανότητας διαχύσεως στους πνεύμονες, μείωση της πνευμονικής διατασιμότητας, και υποξαιμία επαγόμενη από την άσκηση. Υποξαιμία αναπαύσεως και υποκαπνία μπορεί, επίσης, να παρατηρηθούν. Ο βρογχόσπασμος και η βρογχική υπεραντιδραστικότητα μπορεί, σποραδικά, να παρατηρηθούν σε οξείες καταστάσεις.  Πολλοί ασθενείς έχουν υποξαιμία σε ξεκούραση και όλοι οι ασθενείς ρίχνουν τον κορεσμό οξυγόνου κατά την άσκηση. Η εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα μπορεί τελικά να οδηγήσει σε διάμεση πνευμονοπάθεια. 

    • Υποξεία

    Οι ασθενείς με υποξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας αναπτύσσουν σταδιακά έναν παραγωγικό βήχα, δύσπνοια, κόπωση, ανορεξία, απώλεια βάρους και πλευρίτιδα. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με την οξεία μορφή της νόσου, αλλά είναι λιγότερο σοβαρά και διαρκούν περισσότερο. Στην ακτινογραφία του θώρακα παρατηρείται διάχυτη εικόνα θαμβής υάλου σε πανλοβιακή έκταση (52-90% των περιπτώσεων) ή/και μικρά κεντροβοτρυδιακά οζίδια <5 mm (40-76% των περιπτώσεων). Τα περιβογχιολικά αυτά οζίδια μπορεί να θέτουν τη διάγνωση της πνευμονίτιδας, αλλά δεν είναι παθογνωμονικά, αφού μπορεί να περιγράφονται σε άλλες παθήσεις, όπως η αναπνευστική βρογχιολίτιδα. Η αξονική τομογραφία υψηλής αναλύσεως εμφανίζει εστίες παγιδεύσεως αέρα με διάχυτα μικροοζίδια. Ευρήματα μπορεί να υπάρχουν σε ασθενείς που έχουν υποστεί επανειλημμένες οξείες προσβολές. Η υποξεία, ή διαλείπουσα μορφή, παράγει πιο καλά σχηματισμένα κοκκιώματα, βρογχιολίτιδα με ή χωρίς οργανωμένη πνευμονία και διάμεση ίνωση. 

    • Χρόνια

    Στη χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας, οι ασθενείς συχνά δεν έχουν ιστορικό οξέων επεισοδίων. Έχουν μια ύπουλη εμφάνιση βήχα, προοδευτικής δύσπνοιας, κόπωσης και απώλειας βάρους. Αυτό σχετίζεται με μερική έως πλήρη, αλλά σταδιακή αντιστρεψιμότητα. Συνιστάται η αποφυγή περαιτέρω έκθεσης. Πληκτροδακτυλία παρατηρείται στο 50% των ασθενών. Ταχύπνοια, αναπνευστική δυσχέρεια και εισπνευστικός συριγμός στα χαμηλότερα πνευμονικά πεδία, συχνά, υπάρχουν. Στην ακτινογραφία θώρακα, παρατηρούνται προοδευτικές ινωτικές αλλαγές με απώλεια του όγκου των πνευμόνων που επηρεάζουν ιδιαίτερα τους άνω λοβούς. Στη χρόνια φάση η HRCT-Αξονική Υψηλής Ευκρίνειας εμφανίζει ευρήματα ινώσεως που χαρακτηρίζεται από πάχυνση των ενδολοβιδιακών και διαλοβιδιακών διαφραγμστίων, εικόνα μελιττοκηρύθρας, βρογχεκτασιών εξ έλξεως, και απώλεια όγκου.  Εικόνα εμφυσήματος  παρατηρείται, συχνά. Οι χρόνιες μορφές αποκαλύπτουν επιπρόσθετα ευρήματα χρόνιας διάμεσης φλεγμονής και κυψελιδικής καταστροφής που σχετίζονται με πυκνή ίνωση. Αστεροειδή σώματα υπάρχουν εντός ή εκτός των κοκκιωμάτων.  Επιπλέον, πολλοί ασθενείς έχουν υποξαιμία σε κατάσταση ηρεμίας και όλοι οι ασθενείς ρίχνουν τον κορεσμό οξυγόνου με την άσκηση.

    55249ca11d9874915e9a99ad77d5248c

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ

    • Υπερευαισθησία σε εισπνεόμενα οργανικά σωματίδια
    • Μουχλιασμένα χόρτα
    • Καλαμπόκι
    • Βρώμη
    • Πολτός κριθαριού - τεύτλων
    • Υπολείμματα σακχαροκάλαμου
    • Σκόνη ξύλου
    • Σκόνη πτηνών 
    • Απεκκρίσεις
    • Ένζυμα που χρησιμοποιούνται για καθαριότητα
    • Θερμαινόμενος αέρας
    • Φάρμακα

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ

    Η πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας περιλαμβάνει εισπνοή αντιγόνου. Αυτό οδηγεί σε υπερβολική ανοσοαπόκριση (υπερευαισθησία). Η υπερευαισθησία τύπου III και η υπερευαισθησία τύπου IV μπορεί να συμβούν και οι δύο ανάλογα με την αιτία.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ

    Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό συμπτωμάτων μετά από έκθεση στο αλλεργιογόνο και με κλινικοεργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο. Γίνονται εξετάσεις αίματος, αναζητώντας σημεία φλεγμονής, ακτινογραφία θώρακος, αξονική θώρακος υψηλής ευκρίνειας και έλεγχος πνευμονικής λειτουργίας. Ο πάσχων εμφανίζει περιοριστική απώλεια της λειτουργίας των πνευμόνων. Αντισώματα IgG έναντι μυκητιασικών ή άλλων αντιγόνων μπορούν να ανιχνευθούν στο εργαστήριο χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή μέθοδο ανοσοδιάχυσης. Η Fluorescence enzyme immunoassay μπορεί να ανιχνεύσει αντισώματα IgG κατά του Aspergillus fumigatus  ή αντιγόνων πτηνών.  Αν και σε πολλές περιπτώσεις αλληλεπικαλύπτεται, η πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας μπορεί να διακριθεί από το άσθμα κατά την εργασία, δεδομένου ότι δεν περιορίζεται μόνο στην επαγγελματική έκθεση και ότι το άσθμα γενικά ταξινομείται ως υπερευαισθησία τύπου Ι. Σε αντίθεση με το άσθμα, η πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας στοχεύει τις κυψελίδες των πνευμόνων και όχι τους βρόγχους.

    F1.large

    ΒΙΟΨΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΑ

    Οι βιοψίες των πνευμόνων μπορεί να είναι διαγνωστικές σε περιπτώσεις χρόνιας πνευμονίτιδας εξ υπερευαισθησίας ή μπορεί να βοηθήσουν να υποδηλώσουν τη διάγνωση και να προκαλέσουν ή να εντείνουν την αναζήτηση αλλεργιογόνου. Το κύριο χαρακτηριστικό της χρόνιας πνευμονίτιδας εξ υπερευαισθησίας στις βιοψίες των πνευμόνων είναι η κατάληψη του διαμέσου ιστού από λεμφοκύτταρα που συνοδεύεται από περιστασιακά πολυπύρηνα γιγαντιαία κύτταρα ή κοκκιώματα. Όταν η ίνωση αναπτύσσεται σε χρόνια πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας, η διαφορική διάγνωση στις βιοψίες των πνευμόνων περιλαμβάνει την ιδιοπαθή διάμεση πνευμονία (συνήθης διάμεση πνευμονία, μη ειδική διάμεση πνευμονία και κρυπτογενής οργανωτική πνευμονία). Η πρόγνωση ορισμένων ιδιοπαθών πνευμονιών, π.χ. ιδιοπαθής συνήθης διάμεση πνευμονία (δηλ. ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση), είναι πολύ κακή και οι θεραπείες δεν βοηθούν. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πρόγνωση και τη θεραπεία για την πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας, η οποία είναι γενικά αρκετά καλή εάν εντοπιστεί το αλλεργιογόνο και μειωθεί η έκθεση σε αυτή. Έτσι, μια βιοψία του πνεύμονα, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να βοηθήσει. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΟΣ

    • Η καλύτερη θεραπεία είναι να αποφύγετε το αλλεργιογόνο, καθώς η χρόνια έκθεση μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη.
    • Τα κορτικοστεροειδή, όπως, η πρεδνιζολόνη μπορεί να βοηθήσουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων, αλλά μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες. Καλύτερα να τα αποφεύγετε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    82e8ff3cd0a3cf24d7edd7766d274e68

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Ρεμδεσιβίρη

    Σύνδρομο Goodpasture

    Σύνδρομο Kartagener

    Ιστοπλάσμωση

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Ιστιοκυττάρωση από κύτταρα Langerhans

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Μην χρησιμοποιείτε συνθετικά αρώματα

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρεσβερατρόλη

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Αντιμετωπίστε το βήχα σας με φυσικά μέσα

    Σταματήστε να βάζετε port-a-cath γιατί έχουν πολλές παρενέργειες

    Σύνδρομο Pickwick

    Κατάλυση με καθετήρα για την κολπική μαρμαρυγή

    Πότε να χορηγείτε οξυγόνο στον πνευμοθώρακα

    Μήπως έχετε συριγμό;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε τοξικότητα από τη μούχλα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Οδηγίες για τη χρήση των εισπνεόμενων του αναπνευστικού

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Ασκήσεις αναπνοής για την ανακούφιση του άσθματος και της δύσπνοιας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Τι πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν ΧΑΠ

    Μεσοθηλίωμα

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο πρόσωπο

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Κρυπτοκοκκίαση

    Συγγενής διαφραγματοκήλη

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Κυστική ίνωση

    Ασπεργίλλωση

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η βρογχοσκόπηση

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Η αμιάντωση

    Μη χρησιμοποιείτε προϊόντα με τοξικές ουσίες

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Πνευμονική εμβολή

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σαρκοείδωση

    Πρωτοπαθές σάρκωμα του πνεύμονα

    Ποτό για τον καρκίνο πνεύμονα

    Πλευρίτιδα

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Αλουμίνιο

    Με κομμένη την ανάσα

    Αιμόπτυση

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Αναπνευστική ανεπάρκεια

    Ακτινoμυκητίαση

    Επικίνδυνη λοίμωξη σε κυστική ίνωση

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Βρογχικό άσθμα

    Το βούρτσισμα δοντιών προστατεύει από την πνευμονία

    Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

    Αλλεργίες

    Άσθμα μετά την άσκηση

    www.emedi.gr