Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016 18:52

Δεν πρέπει να χορηγούνται αντιβιοτικά στα ζώα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Περισσότερα αντιβιοτικά καταναλώνονται σε ζώα παρά σε ανθρώπους

Τα ανθεκτικά βακτήρια στα αντιβιοτικά είναι απειλή για τη δημόσια υγεία.

Οι λοιμώξεις γίνονται ανίατες, γιατί περισσότερα αντιβιοτικά καταναλώνονται από τα εκτρεφόμενα ζώα σε όλο τον κόσμο από ό, τι από ανθρώπους.

Ο κλάδος της κτηνοτροφίας είναι κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία λόγω της αλόγιστης χρήσης αντιβιοτικών. Έτσι ανθεκτικά βακτήρια εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν καταναλώνονται περισσότερο κρέας και γαλακτοκομικά. 

Η κολιστίνη, για παράδειγμα, είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται πιο συχνά σε ζώα από ότι σε ανθρώπους και είναι ειδική για την ψευδομονάδα. 

Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά έχει εισαχθεί τεχνητά σε μικροοργανισμούς μέσα από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. 

Σταματήστε να χορηγείτε αντιβιοτικά στα ζώα.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης,

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Τι να προσέχετε με τα κοτόπουλα αν δεν έχετε το δικό σας κοτέτσι

Πώς να χρησιμοποιείτε σωστά τα αντιβιοτικά

Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

Σταματήστε να πίνετε γάλα αγελάδας

Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 1532 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2020 22:27
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα είναι νόσος που οφείλεται σε λοίμωξη πρωτογενώς μεν του ενδοκαρδίου των καρδιακών βαλβίδων και μερικές φορές δευτερογενώς μεν του ενδοκαρδίου του μυοκαρδιακού μυός

    • Οξεία ενδοκαρδίτιδα: Επιθετική πορεία που, συνήθως, οφείλεται σε περισσότερο παθογόνους οργανισμούς, όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, πιθανώς να μην έχει ως προδιάθεση υποκείμενη βλάβη των βαλβίδων 
    • Υποξεία ενδοκαρδίτιδα: Βραδεία πορεία, συνήθως, οφειλόμενη σε α-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους, εντερόκοκκους (συνήθως, στο έδαφος υποκείμενης βαλβιδικής βλάβης)
    • Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών: Συνήθως, αφορά την τριγλώχινα βαλβίδα. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ο συχνότερος παθογόνος μικροοργανισμός 
    • Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μέσα σε 60 ημέρες μετά την αλλαγή βαλβίδας. Οι συχνότεροι λοιμώδεις μικροοργανισμοί είναι ο σταφυλόκοκκος, οι Gram (-) βάκιλλοι και η Candida
    • Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μετά τις 60 πρώτες ημέρες από την αντικατάσταση της βαλβίδας. Ο σταφυλόκοκκος επιδερμίδας, οι α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι και ο εντερόκοκκος είναι οι συχνότεροι λοιμώδεις παράγοντες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό και άλλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελάχιστα)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Πυρετός, μπορεί να είναι υψηλός, χαμηλός ή να απουσιάζει. Μπορεί να είναι το μόνο σύμπτωμα σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας
    • Βραδινοί ιδρώτες, κρυάδες
    • Αδιαθεσία, μυαλγίες, αρθρικοί πόνοι
    • Πόνοι στην πλάτη, μερικές φορές οξείς 
    • Ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Αυχενικός σπασμός
    • Παραλήρημα, πονοκέφαλος 
    • Παράλυση, ημιπάρεση, αφασία
    • Αιμωδίες, μυική αδυναμία
    • Ψυχρά, επώδυνα άκρα
    • Αιματουρία, μακροσκοπική ή μικροσκοπική
    • Αιμορραγικά πτύελα από σηπτική πνευμονική εμβολή
    • Πετέχειες
    • Αιμορραγίες επιπεφυκότος 
    • Αιμορραγικές ή νεκρωτικές βλατίδες
    • Πόνος στις θηλές των δακτύλων χειρών ή ποδιών (υποκειμενικό σύμπτωμα οζιδίων του Osler)
    • Θωρακικός πόνος, βήχας
    • Ωχρότητα
    • Κηλίδες Roth
    • Οζίδια Osler
    • Βλάβες Janeway
    • Καρδιακά φυσήματα, αν και μπορεί να απουσιάζουν 
    • Διάταση αυχενικών φλεβών 
    • Καλπαστικός ρυθμός 
    • Τρίζοντες
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Περικαρδιακή τριβή
    • Ήχος υπεζοκωτικής τριβής
    • Σπληνομεγαλία

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ένας αιτιολογικός παράγοντας που απαντάται σε όλους  τους τύπους της ενδοκαρδιτιδας, αλλά, ιδιαίτερα στην οξεία ενδοκαρδίτιδα και στην ενδοκαρδίτιδα των χρηστών ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Οξεία ενδοκαρδιτιδα:

    • Σταφυλόκοκκος χρυσίζων 
    • Στρεπτόκοκκος, ομάδων Α, Β, C, G
    • Αιμόφιλος ινφλουέντσας
    • Αιμόφιλος παραϊνφλουέντσας
    • Στρεπτόκοκκος πνευμονίας
    • Εντερόκοκκος
    • Ναϊσσέρεια της γονόρροιας

    Υποξεία ενδοκαρδίτιδα:

    • Α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Στρεπτόκοκκος των βοειδών (bovis)
    • Είδη εντερόκοκκου (Ε. faecalis, E. faecium, E. durans)
    • Αιμόφιλος των ειδών aphrophilus και paraphrophilus
    • Ακτινοβάκιλλος actinomycetemcomitans
    • Cardiobacterium hominis
    • Eikenella corrodens
    • Kingella kingae
    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 

    Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων
    • Ψευδομονάδα cepacia
    • Άλλοι Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Είδη εντεροκόκκου
    • Μύκητες του γένους Candida

    Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 
    • Σταφυλόκοκκος επιδερμίδος
    • Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Είδη εντεροκόκκων
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    5e7eec 6353627878694e0cabd614befd67e62b mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Καταστάσεις που προδιαθέτουν στην ανάπτυξη ενδοκαρδίτιδας:

    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες, που περιλαμβάνουν βιοπροσθετικές και βαλβίδες από ομοιομόσχευμα
    • Προηγούμενη βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα ακόμη και σε απουσία καρδιακής νόσου
    • Οι περισσότερες συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες
    • Ο ρευματικός πυρετός και άλλες επίκτητες βαλβιδικές δυσλειτουργίες ακόμη και μετά χειρουργική της βαλβίδας
    • Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδος με ανεπάρκεια αυτής 
    • Ενδοφλέβια παραμονή προσθετικών υλικών

    Οδοντιατρικές ή χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παροδική βακτηριαιμία οδηγώντας σε ενδοκαρδίτιδα σε ευπαθή άτομα:

    • Οδοντιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν ερεθισμό των ούλων, ακόμη και το καθάρισμα των δοντιών από τον οδοντίατρο
    • Αμυγδαλεκτομή ή/και εκτομή αδενοειδών εκβλαστήσεων 
    • Χειρουργικές επεμβάσεις που αφορούν στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού ή του αναπνευστικού 
    • Βρογχοσκόπηση με άκαμπτο βρογχοσκόπιο
    • Σκληροθεραπεία για οισοφαγικούς κιρσούς 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Χειρουργική χοληδόχου
    • Κυστεοσκόπηση
    • Διαστολές ουρήθρας
    • Καθετηριασμός ουρήθρας σε λοίμωξη ουροποιητικού 
    • Προσθετική χειρουργική 
    • Εκτομή και παροχέτευση μολυσμένων ιστών 
    • Διακολπική υπερεκτομία
    • Τοκετός μέσω κόλπου σε περίπτωση τοπικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Εγκεφαλικό απόστημα
    • Εγκεφαλικό έμβολο ειδικότερα σε νέο άτομο
    • Εγκεφαλική αιμορραγία με πυρετό
    • Νοσήματα του συνδετικού ιστού 
    • Πυρετός αγνώστου προελεύσεως 
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Λοιμώξεις της κοιλίας
    • Μηνιγγίτιδα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Οστεομυελίτιδα
    • Περικαρδίτιδα
    • Πυώδης μηνιγγίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός
    • Σμαλμονέλλωση
    • Φυματίωση
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θετικές καλλιέργειες που ελήφθησαν σε διαφορετικές στιγμές 
    • Η υπερηχοκαρδιογραφία 2-διαστάσεων δεν καταδεικνύει πάντα τις εκβλαστήσεις (διοισοφαγική υπερηχοκαρδιογραφία είναι πιο ευαίσθητη)
    • Λευκοκυττάρωση στην οξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ελαττωμένα C3, C4, CH50 σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αιματουρία, μικροσκοπική ή μακροσκοπική
    • Ρευματοειδής παράγων (RF) σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Αντιβιοτικά που μπορεί να μετατρέψουν τις καλλιέργειες σε ψευδώς αρνητικές 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοκαρδίτιδα που οφείλεται σε μύκητες, chlamydia trachomatis, chlamydia psittaci, Coxiella bumeti μπορεί να δίνει αρνητικές καλλιέργειες
    • Παρατεταμένη επώαση των καλλιεργειών είναι αναγκαία σε περιπτώσεις ειδικών οργανισμών , π.χ. είδη αιμόφιλου, Actinobacillus actnomycetemcomitans, cardiobacterium hominiw, Eikenella corrodens, Kingella species, Brucella species

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Οι εκβλαστήσεις του προσβεβλημένου ενδοκαρδίου αποτελούνται από αιμοπετάλια, ινική και αποικίες μικροοργανισμών. Καταστροφή του βαλβιδικού ενδοκαρδίου, διατήρηση των βαλβιδικών πετάλων, ρήξη των τενοντίων χορδών, αποστήματα μυοκαρδίου, ρήξη του κόλπου του Valsalva και περικαρδίτιδα μπορούν επίσης να εμφανισθούν 
    • Έμβολα και/ή έμφρακτα μπορούν να εμφανισθούν σε διάφορα όργανα. Αποστήματα και μικροαποστήματα μπορούν επίσης να βρεθούν σε διάφορα όργανα. Στους νεφρούς μπορεί να παρατηρηθεί σπειραματονεφρίτιδα, είτε λόγω εμφράκτου και φλεγμονής, είτε λόγω ανοσοσυμπλεγμάτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα αερισμού/αιματώσεως του πνεύμονα μπορεί να αποκαλύψει πνευμονικά έμφρακτα και είναι χρήσιμο, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής/βιοπροσθετικής βαλβίδας
    • Αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης μπορεί να είναι χρήσιμη στο να αποκαλύψει αποστήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Διοισοφάγεια υπερηχοκαδιογραφία, ίσως χρήσιμη, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικών/βιοπροσθετικών βαλβίδων 
    • Καρδιακός καθετηριασμός, ίσως, ενδείκνυται για υπολογισμό του βαθμού βαλβιδικής βλάβης
    • Σκιαγράφηση του αορτικού τόξου μπορεί να είναι χρήσιμη όταν υποπτευόμαστε αποστήματα του αορτικού τόξου ή ρήξη του κόλπου του Valsalva 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά νοσοκομειακή φροντίδα
    • Μπορεί να απαιτείται εντατική φροντίδα σε ασθενείς που είναι κρίσιμα
    • Για ασθενείς που είναι σταθεροί και σε καλή κατάσταση μπορεί να ακολουθήσει νοσηλεία στο σπίτι με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θεραπεία για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια αν έχει προστεθεί στην κλινική εικόνα
    • Ίσως απαιτείται χορήγηση οξυγόνου 
    • Για ασθενείς που ανέπτυξαν νεφρική ανεπάρκεια επιβάλλεται αιμοδιάλυση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά κλινοστατισμός
    • Περιπατητικός ασθενής, όταν βελτιωθεί

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Διδάξτε τον ασθενή για τη σημασία της στοματικής υγιεινής
    • Τονίστε με έμφαση στον ασθενή ότι είναι σημαντικό να παίρνει αντιβιοτικά σαν προφύλαξη όταν υποβάλλεται σε οδοντιατρικές/χειρουργικές επεμβάσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα αντιβιοτικά υψηλής δόσης είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας για τη μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Αυτά τα αντιβιοτικά χορηγούνται μέσω της ενδοφλέβιας οδού (IV) για μεγιστοποίηση της διάχυσης των μορίων αντιβιοτικών από το αίμα που γεμίζει τους θαλάμους της καρδιάς. Τα αντιβιοτικά συνεχίζονται, συνήθως, για δύο έως έξι εβδομάδες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της λοίμωξης και τους αιτιολογικούς μικροοργανισμούς. Η θεραπεία με αντιβιοτικά μειώνει τον κίνδυνο εμβολικών επεισοδίων σε άτομα με μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Στην οξεία ενδοκαρδίτιδα, λόγω της φλεγμονώδους φλεγμονής, η εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία ξεκινά αμέσως μετά τη λήψη του αίματος για καλλιέργεια ώστε να αποσαφηνιστούν οι βακτηριακοί οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τη μόλυνση. Αυτό, συνήθως, περιλαμβάνει εγχύσεις βανκομυκίνης και κεφτριαξόνης IV έως ότου εντοπιστεί ο μολυσματικός οργανισμός και να γίνει διαθέσιμη η έκθεση ευαισθησίας με την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση. Μόλις, αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες, αυτό επιτρέπει στον επαγγελματία υγείας να τροποποιήσει την αντιμικροβιακή θεραπεία για να στοχεύσει τον συγκεκριμένο μολυσματικό μικροοργανισμό. Η  χρήση γενταμυκίνης για τη θεραπεία της ενδοκαρδίτιδας είναι κατάλληλη για λοιμώξεις που προκαλούνται από Enterococcus και  στρεπτόκοκκους.  Οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Viridans και Streptococcus bovis είναι, συνήθως, πολύ ευαίσθητοι στην πενικιλίνη και μπορούν να αντιμετωπιστούν με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη. Σχετικά ανθεκτικά στελέχη των στρεπτόκοκκων και Streptococcus bovis ομάδας viridans αντιμετωπίζονται με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη μαζί με μια βραχύτερη χορήγηση δύο εβδομάδων αμινογλυκοσίδης κατά την αρχική φάση της θεραπείας. Πολύ ανθεκτικά σε πενικιλίνη στελέχη των στρεπτόκοκκων της ομάδας viridans, και στρεπτόκοκκοι όπως Granulicatella sp., Gemella sp., Abiotrophia defectiva, και Enterococci, συνήθως, αντιμετωπίζονται με μια συνδυαστική θεραπεία που αποτελείται από πενικιλλίνη και αμινογλυκοσίδη με διάρκεια 4– 6 εβδομάδες.

    Μερικά άτομα μπορεί να υποβληθούν σε θεραπεία με σχετικά μικρότερη πορεία θεραπείας (δύο εβδομάδες) με βενζυλική πενικιλίνη IV εάν η μόλυνση προκαλείται από στρεπτόκοκκους της ομάδας viridans ή Streptococcus bovis εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες καταστάσεις:

    • Ενδοκαρδίτιδα φυσικής βαλβίδας, όχι προσθετικής βαλβίδας A MIC ≤ 0,12 mg / l
    • Παρουσιάζεται επιπλοκή, όπως, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία ή πνευμονική εμβολή
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις εξωκαρδιακής επιπλοκής, όπως, ο σηπτικός θρομβοεμβολισμός
    • Ταχεία κλινική ανταπόκριση και εκκαθάριση της λοίμωξης από την κυκλοφορία του αίματος

    Επιπλέον, ο ευαίσθητος στην οξακιλλίνη Staphylococcus aureus στην ενδοκαρδίτιδα της βαλβίδας της δεξιάς καρδιάς μπορεί, επίσης, να αντιμετωπιστεί με μια σύντομη πορεία 2 εβδομάδων αντιβιοτικού βήτα-λακτάμης, όπως, η ναφκιλλίνη με ή χωρίς αμινογλυκοσίδες. Η χειρουργική απομάκρυνση του μολυσμένου υλικού και η αντικατάσταση της βαλβίδας με μηχανική ή βιοπροθετική τεχνητή καρδιακή βαλβίδα είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις:

    • Ασθενείς με σημαντική στένωση βαλβίδας ή παλινδρόμηση που προκαλούν καρδιακή ανεπάρκεια
    • Απόδειξη αιμοδυναμικού συμβιβασμού με τη μορφή αυξημένης τελικής διαστολικής αριστερής κοιλίας ή αριστερής κολπικής πίεσης ή μέτριας έως σοβαρής πνευμονικής υπέρτασης
    • Παρουσία ενδοκαρδιακών επιπλοκών, όπως, απόστημα, ελαττώματα αγωγιμότητας ή καταστροφικές διεισδυτικές βλάβες
    • Επαναλαμβανόμενη σηπτική εμβολή παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Μεγάλες εκβλαστήσεις (> 10 mm)
    • Μόνιμα θετικές καλλιέργειες αίματος παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Αφαίρεση προσθετικής βαλβίδας
    • Υποτροπιάζουσα λοίμωξη παρουσία προσθετικής βαλβίδας
    • Σχηματισμός αποστήματος
    • Πρόωρο κλείσιμο της μιτροειδούς βαλβίδας
    • Μόλυνση που προκαλείται από μύκητες ή ανθεκτικά κατά Gram αρνητικά βακτήρια.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Επίπεδα γενταμυκίνης αίματος αν χορηγείται γενταμυκίνη για πάνω από 5 ημέρες, και για σθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Τα υψηλότερα επίπεδα γενταμυκίνης πρέπει να είναι περίπου 3 μg/ml και τα χαμηλότερα κάτω από 1 μg/ml 
    • Επίπεδα βανκομυκίνης πρέπει να μετρώνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Επιθυμητό ανώτερο επίπεδο είναι 30-45 μg/ml  και κατώτατο κάτω από 10 μg/ml 
    • Δύο φορές την εβδομάδα άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη πρέπει να μετρώνται αν ο άρρωστος παίρνει γενταμυκίνη
    • Εξετάστε την πιθανότητα αυτοπαρακολουθήσεως εργαστηριακών δεικτών από τον ασθενή για μακροχρόνια θεραπεία με αμινογλυκοσίδες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν χρειάζονται όλα τα άτομα με καρδιακές παθήσεις αντιβιοτικά για την πρόληψη της μολυσματικής ενδοκαρδίτιδας. Οι καρδιακές παθήσεις έχουν ταξινομηθεί σε υψηλού, μεσαίου και χαμηλού κινδύνου εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας. Όσοι εμπίπτουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου απαιτούν χειμιοπροφύλαξη πριν από ενδοσκοπήσεις.

    Ασθένειες που αναφέρονται σε υψηλό κίνδυνο περιλαμβάνουν:

    • Προηγούμενη ενδοκαρδίτιδα
    • Μη επιδιορθωμένες κυανωτικές συγγενείς καρδιακές παθήσεις
    • Επιδιορθώσεις σε συγγενείς καρδιακές παθήσεις τους πρώτους 6 μήνες 
    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες
    • Ανεπαρκής επιδιόρθωση συγγενών καρδιακών παθήσεων
    • Βαλβιδοπάθεια καρδιακής μεταμόσχευσης

    Ακολουθούν τα αντιβιοτικά σχήματα που προτείνει η American Heart Association για την πρόληψη των αντιβιοτικών:

    • Αμοξικιλλίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή αμπικιλλίνη μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Σε ασθενείς αλλεργικούς στις πενικιλίνες αζιθρομυκίνη ή κλαριθρομυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κεφαλεξίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κλινδαμυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία

    Υπάρχουν κάποιοι που δεν συμβουλεύουν πλέον την χημειοπροφύλαξη (π.χ. αλλεργία και αυξημένη αντοχή σε βακτηρίδια)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Ρήξη γλωχίνος βαλβίδας
    • Ανεύρυσμα του κόλπου του Valsalva 
    • Αποστήματα του αορτικού τόξου 
    • Μυοκαρδιακά αποστήματα
    • Περικαρδίτιδα
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Μηνιγγίτιδα
    • Εγκεφαλικά έμβολα
    • Αποστήματα εγκεφάλου
    • Ρήξη μυκωτικού ανευρύσματος 
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα
    • Έμφρακτα σπληνός
    • Αρτηριακές εμβολές και έμφρακτα
    • Αρθρίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφρακτα μεσεντερίων αγγείων  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σε σταφυλοκοκκική ενδοκαρδίτιδα, ο πυρετός και οι θετικές καλλιέργειες αίματος μπορεί να επιμένουν για 10 ημέρες μετά την έναρξη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής 
    • Σε στρεπτοκοκκική ενδοκαρδίτιδα θα υπάρχει κλινική ανταπόκριση μέσα σε 48 ώρες από την αντιβιοτική αγωγή και οι καλλιέργειες θα αρνητικοποιηθούν πολύ γρήγορα μετά την έναρξη αντιβιοτικής θεραπείας
    • Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την ανάπτυξη επιπλοκών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα τριγλώχινος είναι χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών ή έχουν μόνιμους φλεβικούς καθετήρες

    Γηριατρικό: Η πρόγνωση είναι βαρύτερη σε γηραιότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Η χρήση γενταμυκίνης με προσοχή. Κατά το δυνατόν να αποφεύγεται

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Ισθμική στένωση αορτής

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Η περιοδοντίτιδα σχετίζεται με πολλές ασθένειες

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Προστασία από λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

  • Εγκαύματα Εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εγκαύματα

    Τα εγκαύματα είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας, χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.

    Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

    • Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα εγκαύματα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο βαθμό στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδας) και σε τμήμα του χορίου
    • Ολικού πάχους: Τα εγκαύματα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    1ου βαθμού:

    • Ερύθημα του προσβεβλημένου ιστού
    • Το δέρμα ασπρίζει με την πίεση
    • Δέρμα ευαίσθητο

    2ου βαθμού:

    • Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες
    • Δέρμα πολύ ευαίσθητο

    3ου βαθμού:

    • Δέρμα σκληρό και ξηρό
    • Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο

    ΑΙΤΙΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Η ανοιχτή φλόγα και τα καυτά υγρά είναι η πιο συνηθισμένες αιτίες (θερμοκρασία συνήθως 15-45 βαθμούς κελσίου ή παραπάνω)
    • Καυστικές χημικές ουσίες ή οξέα (μπορεί να υπάρχουν λίγα σημεία ή συμπτώματα τις πρώτες ημέρες). Οι συνηθισμένοι παράγοντες περιλαμβάνουν: θειϊκό οξύ που βρίσκεται στα προϊόντα καθαρισμού τουαλέτας, υποχλωριώδες νάτριο που βρίσκεται στη χλωρίνη και αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα διαλυτικά. Το υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα βαθιά εγκαύματα που μπορεί να μην γίνουν συμπτωματικά μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μετά την έκθεση. Το μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. 
    • Ηλεκτρικό ρεύμα (μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη με πολύ μικρή καταστροφή του υπερκείμενου δέρματος). Τα ηλεκτρικά εγκαύματα ή τραυματισμοί ταξινομούνται ως υψηλής τάσης (μεγαλύτερη ή ίση με 1000 βολτ), χαμηλής τάσης (μικρότερη από 1000 βολτ) ή ως δευτερεύοντα από το ηλεκτρικό τόξο. Οι πιο συχνές αιτίες ηλεκτρικών εγκαυμάτων στα παιδιά είναι τα ηλεκτρικά καλώδια (60%) ακολουθούμενα από τις ηλεκτρικές πρίζες (14%). Ο κεραυνός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηλεκτρικά εγκαύματα. Η θνησιμότητα από κεραυνούς είναι περίπου 10%. Ενώ οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούν, κυρίως, εγκαύματα, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κατάγματα ή εξάρσεις δευτερεύοντα από αμβλύ τραύμα ή μυϊκές συσπάσεις. [17] Σε τραυματισμούς υψηλής τάσης, οι περισσότερες βλάβες μπορεί να προκύψουν εσωτερικά και έτσι η έκταση του τραυματισμού δεν μπορεί να κριθεί με εξέταση μόνο του δέρματος. [17] Η επαφή με χαμηλή ή υψηλή τάση μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες ή καρδιακή ανακοπή. 
    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας μπορεί να προκληθούν από παρατεταμένη έκθεση σε υπεριώδες φως (όπως από τον ήλιο, θαλάμους μαυρίσματος) ή από ιοντίζουσα ακτινοβολία (όπως από ακτινοθεραπεία, ακτινογραφίες ή ραδιενέργεια). Η έκθεση στον ήλιο είναι η πιο συχνή αιτία εγκαυμάτων ακτινοβολίας και η πιο συχνή αιτία επιφανειακών εγκαυμάτων συνολικά. Οι επιδράσεις του δέρματος από την ιονίζουσα ακτινοβολία εξαρτώνται από την ποσότητα έκθεσης στην περιοχή, με απώλεια μαλλιών που παρατηρείται μετά από τα 3 Gy, ερυθρότητα μετά από τα 10 Gy, ξεφλούδισμα δέρματος μετά από τα 20 Gy και νέκρωση μετά από τα 30 Gy. Η ερυθρότητα, εάν συμβεί, ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως και λίγο μετά την έκθεση. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας αντιμετωπίζονται όπως τα άλλα εγκαύματα. Τα εγκαύματα από μικροκύματα συμβαίνουν από τους φούρνους μικροκυμάτων. Εκθέσεις δύο δευτερολέπτων μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
    • Μη τυχαία εγκαύματα, λόγω βίας και κακοποίησης. 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ρύθμιση θερμοσίφωνα σε υψηλή θερμοκρασία
    • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες, ηλεκτρικό ρεύμα ή ακτινοβολία
    • Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι με λεπτό δέρμα είναι πιο ευαίσθητοι στις βλάβες
    • Απροσεξία με αναμμένα τσιγάρα
    • Κακή λειτουργία ηλεκτρικών κυκλωμάτων

    fysikes therapeies kai diatrofi gia egkavmata

    Παθοφυσιολογία εγκαυμάτων

    Σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 44 ° C, οι πρωτεΐνες αρχίζουν να χάνουν το τρισδιάστατο σχήμα τους και αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε βλάβη κυττάρων και ιστών. Πολλές από τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία του εγκαύματος είναι δευτερογενείς από τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας του δέρματος. Περιλαμβάνουν διαταραχή της αίσθησης του δέρματος, ικανότητα αποτροπής απώλειας νερού μέσω εξάτμισης και ικανότητα ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος. Η διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών στα κύτταρα οδηγεί σε απώλεια καλίου στον εξωκυττάριο χώρο και εισροή νερού και νατρίου μέσα στα κύτταρα.

    Σε μεγάλα εγκαύματα (πάνω από το 30% της συνολικής επιφάνειας του σώματος), υπάρχει σημαντική φλεγμονώδης απόκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη διαρροή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία και επακόλουθο οίδημα ιστού. Αυτό προκαλεί απώλεια όγκου αίματος και σημαντική απώλεια πλάσματος, καθιστώντας το αίμα πιο συμπυκνωμένο. Η κακή ροή αίματος σε όργανα, όπως τα νεφρά και η γαστρεντερική οδός μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και έλκη στομάχου. Τα αυξημένα επίπεδα κατεχολαμινών και κορτιζόλης μπορούν να προκαλέσουν υπερμεταβολική κατάσταση που μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Αυτό σχετίζεται με αυξημένη καρδιακή έξοδο, μεταβολισμό, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και κακή ανοσολογική λειτουργία. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    • Σύνδρομο απολέπισης του δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αιματοκρίτης
    • Τύπος και διασταύρωση
    • Ηλεκτρολύτες
    • Ουρία
    • Ανάλυση ούρων 
    • Σε όσους έχουν πονοκέφαλο ή ζάλη και έχουν εγκαύματα που σχετίζονται με τη φωτιά, θα πρέπει να εξεταστεί η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα
    • Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η δηλητηρίαση από κυάνιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • 1ου βαθμού - καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων της επιδερμίδας, υπεραιμία των αγγείων του δέρματος
    • 2ου βαθμού - νέκρωση της επιδερμίδας σε ποικίλο βάθος, σχηματισμός φυσαλίδων, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος, άθικτα τα εξαρτήματα του δέρματος
    • 3ου βαθμού - νέκρωση όλων των στοιχείων του δέρματος, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παιδιά - γλυκόζη (η υπογλυκαιμία μπορεί να εκδηλωθεί στα παιδιά λόγω των περιορισμένων αποθεμάτων σε γλυκογόνο)
    • Εισπνοή καπνού - αέρια αρτηριακού αίματος, καρβοξυαιμοσφαιρίνη
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα - ηλεκτροκαρδιογράφημα, μυοσφαιρίνη ούρων, CPK

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ακτινογραφία θώρακα είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Η βρογχοσκόπηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο σε όλα τα βαριά εγκαύματα:

    • Εγκαύματα 2ου βαθμού πάνω από 10% της επιφάνειας σώματος (Ε.Σ.), όλα τα εγκαύματα 3ου βαθμού
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρισμό/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Χημικά εγκαύματα
    • Κυκλοτερή εγκαύματα

    Μεταφορά σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων σε:

    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού πάνω από 10% επιφάνειας σώματος σε ασθενείς κάτω από 1 ετών και πάνω από 50 ετών 
    • 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα πάνω από 20% επιφάνειας σώματος σε κάθε ηλικία
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Κυκλοτερή εγκαύματα
    • Χημικά εγκαύματα με κίνδυνο λειτουργικής ανεπάρκειας

     5

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ανάλογα με βάθος των εγκαυμάτων και την έκταση της προσβεβλημένης επιφάνειας σώματος (κανόνας των εννέα)

    Κανόνας των εννέα:

    1. Κάθε άνω άκρο - ενήλικες και παιδιά 9%
    2. Κάθε κάτω άκρο - ενήλικες 10% παιδιά 14%
    3. Πρόσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 10%
    4. Οπίσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 18%
    5. Κεφαλή και τράχηλος - ενήλικες 10% παιδιά 18%
    • Απομακρύνετε όλα τα δαχτυλίδια, ρολόγια, κ.λ.π., από τα προσβεβλημένα άκρα για να αποφευχθεί τυχόν αιμοστατική δράση
    • Απομακρύνετε τα ρούχα και καλύψτε όλες τις εγκαυματικές περιοχές με στεγνά σεντόνια 
    • Καθαρισμός της περιοχής σε χημικό έγκαυμα
    • Χορήγηση οξυγόνου 100% σε όλα τα βαριά εγκαύματα, εξετάστε το ενδεχόμενο πρώιμης διασωλήνωσης
    • Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές επιφάνειες
    • Ρινογαστρικός καθετήρας (υψηλός κίνδυνος παραλυτικού ειλεού)
    • Καθετήρας Foley
    • Ανακούφιση του πόνου με μορφίνη ή υδροχλωρική μεπεριδίνη που πρέπει να δίνονται μόνο ενδοφλέβια
    • ΗΚΓραφική παρακολούθηση τις πρώτες 24 ώρες μετά από ηλεκτρικό έγκαυμα
    • Υδρομασάζ και στη συνέχεια επίδεση με επιδέσμους με σουλφαδιαζινικό άργυρο σε βαριά εγκαύματα
    • Μία ή δύο φορές την ημέρα καθαρισμός και αλλαγές
    • Βιολογικοί επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επίδεσμοι, σε κάποιους επιλεγμένους ασθενείς (ιδιαίτερα χρήσιμοι για εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση μικρών εγκαυμάτων)

    Αναπλήρωση υγρών: Υπολογίστε τις ανάγκες σε υγρά από την ώρα που έγινε το έγκαυμα και όχι από τότε που άρχισε η θεραπεία

    • 2-4 mL Ringer's lactate x βάρος σώματος (Kg) x % ΕΣ εγκαύματος (1/2 χορηγείται τις πρώτες 8 ώρες, 1/4 τις επόμενες 8 ώρες και 1/4 το 3ο 8ωρο). Στα παιδιά, η ποσότητα αυτή επιπροστίθεται στα υγρά συντήρησης και ρυθμίζεται ανάλογα με την αποβολή ούρων και τα ζωτικά σημεία
    • Κολλοειδή διαλύματα δεν συνιστώνται τις πρώτες 12-24 ώρες της αναπλήρωσης υγρών 

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Η εσχαροποίηση μπορεί να κρίνεται απαραίτητη σε πιεστικά, κυκλοτερή εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα 
    • Εκτομή κατ'εφαπτομένη και επικάλυψη με δερματικά μοσχεύματα με πάχος του δέρματος

    Άλλα:

    • Χρήση βιολογικών επιδέσμων ή δερματικών μοσχευμάτων μπορεί να ενδείκνυνται για την κάλυψη των εγκαυμάτων 

    rule of nines

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Στόχος είναι η γρήγορη κινητοποίηση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε πρωτεΐνες και θερμίδες όταν επανέλθει η κινητικότητα του εντέρου. Η σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα μπορεί να ενδείκνυται στην πρώιμη μετεγκαυματική περίοδο. Πλήρης παρεντερική διατροφή, αν ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει τίποτα από το στόμα για > 5 ημέρες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προφύλαξη από το ηλιακό φως
    • Δύσκολη πρόσβαση σε ηλεκτρικά καλώδια/εξόδους
    • Απομόνωση των χημικών ουσιών στο σπίτι 
    • Ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλή θερμοκρασία
    • Ανιχνευτές καπνού στο σπίτι
    • Σχέδιο εκκένωσης του σπιτιού σε περίπτωση πυρκαγιάς
    • Σωστή χρήση και αποθήκευση εύφλεκτων υλικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα εγκαύματα μπορεί να είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σειρά διαφορετικών επιλογών για τη διαχείριση του πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν απλά αναλγητικά (όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη) και οπιοειδή, όπως, η μορφίνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τα αναλγητικά για να βοηθήσουν στο άγχος.

    Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, τα αντιισταμινικά, το μασάζ ή η υποδόρια διέγερση των νεύρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην κνησμό. Τα αντιισταμινικά, ωστόσο, είναι αποτελεσματικά μόνο στο 20% των ανθρώπων. Μερικοί υποστηρίζουν τη χρήση της γκαμπαπεντίνης και η χρήση της μπορεί να είναι λογική σε όσους δεν βελτιώνονται με τα αντιισταμινικά. Η ενδοφλέβια λιδοκαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον πόνο.

    Συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση για άτομα με εκτεταμένα εγκαύματα (> 60% TBSA), αλλά από το 2008, οι οδηγίες δεν συνιστούν τη γενική χρήση τους λόγω ανησυχιών σχετικά με την αντοχή στα αντιβιοτικά και τον αυξημένο κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.

    Η ερυθροποιητίνη δεν έχει βρεθεί αποτελεσματική για την πρόληψη ή τη θεραπεία της αναιμίας σε περιπτώσεις εγκαυμάτων.

    Σε εγκαύματα που προκαλούνται από υδροφθορικό οξύ, το γλυκονικό ασβέστιο είναι ένα ειδικό αντίδοτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενδοφλεβίως ή/και τοπικά.

    Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (rhGH) σε άτομα με εγκαύματα που εμπλέκουν περισσότερο από το 40% του σώματός τους φαίνεται να επιταχύνει την επούλωση, χωρίς, να επηρεάζει τον κίνδυνο θανάτου.

    Η χρήση στεροειδών είναι ασαφής. 

    Τα τραύματα που απαιτούν χειρουργικό κλείσιμο με μοσχεύματα (συνήθως, οτιδήποτε περισσότερο από ένα μικρό έγκαυμα πλήρους πάχους) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το συντομότερο δυνατόν.

    Τα περιφεριακά εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα μπορεί να χρειάζονται επείγουσα χειρουργική απελευθέρωση του δέρματος, γνωστή ως εσχαροτομή. Αυτό γίνεται για τη θεραπεία ή την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία ή τον αερισμό. Δεν είναι βέβαιο εάν είναι χρήσιμο για εγκαύματα στο λαιμό ή τα δάχτυλα. Ενδέχεται να απαιτηθούν φασιοτομές για τα ηλεκτρικά εγκαύματα.

    Τα μοσχεύματα δέρματος μπορεί να περιλαμβάνουν προσωρινό υποκατάστατο δέρματος, που προέρχεται από δέρμα ζώου (ανθρώπινος δότης ή χοίρος) ή συνθετικά. Χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την πληγή ως επίδεσμος, αποτρέποντας τη μόλυνση και την απώλεια υγρών, αλλά τελικά θα πρέπει να αφαιρεθούν. Εναλλακτικά, το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αντιμετωπιστεί ώστε να αφεθεί μόνιμα χωρίς απόρριψη.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση θειικού χαλκού για την απεικόνιση των σωματιδίων φωσφόρου για απομάκρυνση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση πληγών λόγω εγκαυμάτων φωσφόρου. Εν τω μεταξύ, η απορρόφηση θειικού χαλκού στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να είναι επιβλαβής.

    istockphoto 477832087 612x612

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το μέλι έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για να βοηθήσει την επούλωση των πληγών και μπορεί να είναι ευεργετικό σε εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μέλι βοηθά στην επούλωση των εγκαυμάτων μερικού πάχους.

    Η αλόη βέρα είναι, επίσης, χρήσιμη. Είναι ευεργετική για τη μείωση του πόνου, βελτιώνει το χρόνο επούλωσης, όπως και η σουλφαδιαζίνη αργύρου.

    Το πλιγούρι βρώμης χρησιμοποιείται, επίσης.

    Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η βιταμίνη Ε βοηθά με τα χηλοειδή ή τις ουλές.

    Το βούτυρο, ακόμη, συνιστάται.

    Ακόμη, γίνονται εφαρμογές αυγών, λάσπης, φύλλων ή κοπριάς αγελάδας.

    Υπάρχουν αρκετές άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του άγχους, όπως: θεραπεία εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμός, ύπνωση και συμπεριφορικές προσεγγίσεις, όπως, τεχνικές απόσπασης της προσοχής.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

    Ανάλογα με την έκταση των εγκαυμάτων και τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα δερματικά μοσχεύματα και το νέο-επιθηλιοποιημένο δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο στην έκθεση στον ήλιο και στις ακραίες θερμοκρασίες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Γαστροδωδεκαδακτυλική έλκωση (έλκη του Cushing)
    • Έλκη του Marjolin - επιδερμοειδές καρκίνωμα που αναπτύσσεται στη θέση παλαιού εγκαύματος
    • Επιμόλυνση του τραύματος - συνήθως, Gram αρνητικοί μικροοργανισμοί
    • Πνευμονία
    • Μειωμένη κινητικότητα και πιθανότητα μελλοντικών αγκυλώσεων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Έγκαυμα 1ου βαθμού - πλήρης ίαση
    • Έγκαυμα 2ου βαθμού - επιθηλιοποίηση σε 10-14 ημέρες (τα 2ου βαθμού μεγάλου βάθους μπορεί να χρειαστούν δερματικό μόσχευμα)
    • Έγκαυμα 3ου βαθμού - δεν υπάρχει δυνατότητα επανεπιθηλιοποίησης - απαιτούνται δερματικά μοσχεύματα
    • Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο και η ανάγκη περίθαλψης σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων θα εξαρτηθούν από την έκταση των εγκαυμάτων, την εισπνοή καπνού και την ηλικία
    • 50% επιβίωση αναμένεται σε εγκαύματα 62% ΕΣ στις ηλικίες 0-14 χρόνων, 63% στις ηλικίες 15-40 χρόνων, 38% στις ηλικίες 40-65 χρόνων, 25% στους ασθενείς πάνω από 65 χρόνων
    • Το 90% των επιζώντων αναμένεται να επιστρέψουν σε μία απασχόληση εξίσου επικερδή με αυτή που είχαν πριν το ατύχημα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σύνδρομο εισπνοής καπνού:

    • Εμφανίζεται μέσα σε 72 ώρες από το έγκαυμα
    • Το υποψιαζόμαστε σε εγκαύματα που έγιναν σε κλειστούς χώρους
    • Διασωλήνωση, αερισμός με θετική τελοεκπνευστική πίεση

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Huu0ak Burns 16x9.original

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Τραύματα ματιών

    ΟγκοΥπερθερμία

    Βιταμίνη Ε

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να σας στείλει στην εντατική

    Βιολογική, επουλωτική αλοιφή

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Αλόη Βέρα

    Πώς να πάρετε από την αλόη το gel

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Συνταγές με καλέντουλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Ιογενής εγκεφαλίτιδα Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιογενή εγκεφαλίτιδα

    Η ιογενής εγκεφαλίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή του εγκεφάλου που οφείλεται σε προσβολή από ιό ή φλεγμονώδη απόκριση κατά του ιού που λαμβάνει χώρα στην εγκεφαλική ουσία και ακολουθεί μία συστηματική λοίμωξη από τον ιό. Προσβολή των μηνίγγων, του νωτιαίου μυελού και των νεύρων μπορεί να συνοδεύσει την εγκεφαλίτιδα. Οι περισσότερες περιπτώσεις ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι σπάνιες επιπλοκές συνήθων συστηματικών ιογενών λοιμώξεων. Μεταιϊκή εγκεφαλίτιδα, συνήθως, αναπτύσσεται μέσω ανοσολογικών μηχανισμών και εκδηλώνεται 2-12 ημέρες μετά την πρωτοπαθή ιογενή λοίμωξη. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Υψηλότερος κίνδυνος στις ακραίες ηλικίες, ειδικά με τον ιό του απλού έρπητα

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά συμπτώματα (αδιαθεσία, πυρετός, ρινόρροια) μπορεί να προηγούνται των νευρολογικών συμπτωμάτων 
    • Η προσβολή των μηνίγγων σημαδεύεται από πονοκέφαλο και αυχενική δυσκαμψία
    • Φωτοφοβία, λήθαργος με προοδευτική επιβάρυνση προς κώμα και εστιακά νευρολογικά σημεία μπορεί να παρατηρηθούν 
    • Η πορεία ποικίλλει. Μπορεί να είναι ταχεία ή να ακολουθήσει μία πιο ήπια εξέλιξη

    ΑΙΤΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Ενδημίες:

    • Ιός του απλού έρπητα τύποι 1 και 2
    • Ιός των Epstein-Barr
    • Ιός έρπητα ζωστήρα/ανεμοβλογιάς
    • Αδενοϊός
    • Λύσσα
    • Δάγγειος πυρετός
    • Ιός καλοήθους λευκοκυτταρικής χοριομηνιγγίτιδας
    • Ιός λοιμώδους μονοπυρηνώσεως
    • Ιός της Καλιφόρνια
    • Ιαπωνική Β-εγκεφαλίτιδα
    • Ρωσική εαρινή-καλοκαιρινή εγκεφαλίτιδα
    • Murray Valley (Ο ιός εγκεφαλίτιδας της κοιλάδας Murray (MVEV) είναι ένας ενδημικός ζωονοσογόνος φλαβοϊός στη βόρεια Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα (αυστραλιανή εγκεφαλίτιδα ή Αυστραλιανή νόσος X). 

    Επιδημίες:

    • Αρμποϊοί (π.χ. εγκεφαλίτιδα του Σαιντ Λιούϊς, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Ανατολικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Δυτικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών της Βενεζουέλας)
    • Εντεροϊοί (πιο συχνά ιοί Coxsackie B)
    • Παρωτίτιδα
    • Έρπητα/ανεμοβλογιάς 
    • Γρίπης
    • HTLV III (HIV)

    4ed02888bdba40942e714ede6533d859 XL

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί από τους παράγοντες που αναφέρθηκαν παράγουν περισσότερο βαριά νόσο στα νεογνά και στους ηλικιωμένους
    • Ταξίδι σε ενδημικές περιοχές
    • Έκθεση σε ενδιάμεσους ξενιστές/φορείς (π.χ. κουνούπια)
    • HIV θετικά άτομα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βακτηριακές λοιμώξεις

    • Μηνιγγίτιδα
    • Απόστημα εγκεφάλου
    • Φυματίωση 
    • Νόσος εξ ονύχων γαλής

    Ρικετσιακές λοιμώξεις

    • Κηλιδώδης πυρετός των Βραχωδών ορέων 
    • Ερλιχίωση

    Σειροχαιτικές λοιμώξεις

    • Σύφιλη
    • Νόσος του Lyme
    • Λεπτοσπείρωση

    Άλλοι λοιμώδεις παράγοντες

    • Ελεύθερη αμοιβάδα (Νεγκλέρια, Ακανθαμοιβάδα)
    • Τοξοπλάσμωση
    • Ενδοκρανιακή αιμορραγία
    • Ενδοκρανιακός όγκος
    • Τραύμα
    • Θρομβοεμβολή
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Χρήση τοξινών 
    • Υπογλυκαιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Βασικός εργαστηριακός έλεγχος (γενική αίματος, βιοχημικός έλεγχος) είναι, συνήθως, φυσιολογικός ή μη ειδικά, οριακά, παθολογικός
    • Εξέταση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) είναι σημαντική:
    1. Λευκά (στο ΕΝΥ), συνήθως, αυξημένα (10-2.000 κύτταρα/mm3) αλλά μπορεί να είναι και φυσιολογικά, ειδικά σε ανοσοκατασταλμένο ξενιστή. Αρχικά υπερέχουν τα πολυμορφοπύρηνα, ακολούθως υπάρχει στροφή σε μονοπύρηνα κύτταρα
    2. Τα ερυθρά είναι φυσιολογικά (πιθανώς αυξημένα σε ιό απλού έρπητα)
    3. Το λεύκωμα είναι φυσιολογικό ή ελαφρά αυξημένο
    4. Το σάκχαρο μπορεί να είναι φυσιολογικό ή ελαφρά ελαττωμένο

    ba45d854096d11f0370f151b2fcca1b0

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρ;hματα:

    Θεραπεία με στεροειδή μπορεί να καλύψει τη φλεγμονώδη απόκριση του ΕΝΥ

    Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν φυσιολογικά ευρήματα από το ΕΝΥ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με την αιτιολογία
    • Συνήθως, προεξάρχει περιαγγειακή φλεγμονή
    • Οίδημα και εκφυλιστικές αλλοιώσεις του νευρικού ιστού
    • Σωμάτια Negri μπορεί να είναι ορατά στον εγκέφαλο, στον επιπεφυκότα και στο δέρμα από τη βάση του αυχένα σε ασθενείς με λύσσα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα είναι, συνήθως, παθολογικά με παρουσία επιβραδυνόμενης ή επιληπτογόνου δραστηριότητας. Ανωμαλίες κροταφικού λοβού πρέπει να θέτουν υποψία εγκεφαλίτιδας από τον ιό του απλού έρπητα
    • Οι περισσότερες ιογενείς εγκεφαλίτιδες διαγιγνώσκονται από αύξηση τίτλων ειδικού αντι-ιϊκού αντισώματος στον ορό (2-3 εβδομάδες). Μία αύξηση κατά 4 φορές του τίτλου ενισχύει τη διάγνωση
    • Ο δείκτης ειδικού αντισώματος στο ΕΝΥ χρησιμοποιείται για επιβεβαίωση της παραγωγής ειδικού αντισώματος κατά συγκεκριμένου παθογόνου στον εγκέφαλο: προσδιορίζονται  IgG ειδικό αντίσωμα στον ορό και στο ΕΝΥ καθώς και αλβουμίνη ορού και ΕΝΥ. Η λοίμωξη είναι πιθανή όταν ο λόγος ειδικού αντισώματος/αλβουμίνης είναι μεγαλύτερος στο ΕΝΥ απ' ό,τι στον ορό
    • Προσδιορισμός αντιγόνου στο ΕΝΥ με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι χρήσιμος στις περιπτώσεις λοιμώξεως με ιούς του απλού έρπητα και εντεροϊούς, αλλά είναι διαθέσιμος, μόνο, σε μερικά ακαδημαϊκά κέντρα
    • Στο 60% των περιπτώσεων λοιμώξεως με εντεροϊούς είναι δυνατόν οι εντεροϊοί να ανακαλλιεργηθούν από το ΕΝΥ, αλλά οι λοιποί ιογενείς παράγοντες βρίσκονται σε τόσο μικρές ποσότητες που αυτό είναι αδύνατο 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Απεικονιστικές μελέτες (Αξονική Τομογραφία, Μαγνητική Τομογραφία  εγκεφάλου) μπορεί να είναι φυσιολογικές αρχικά. Αργότερα μπορεί να φανούν μη ειδικές αλλοιώσεις. Επίσης παθολογία κροταφικού λοβού υποδηλώνει συχνότερα λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βιοψία εγκεφάλου μπορεί να είναι χρήσιμη σε μερικές περιπτώσεις, ειδικά για την διάγνωση περαπεύσιμων αιτίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διατήρηση επαρκούς αναπνευστικής και κυκλοφορικής υποστήριξης
    • Έλεγχος εγκεφαλικού οιδήματος αν είναι αναγκαίος (υπεραερισμός, ωσμωτική διούρηση)
    • Αντιεπιληπτική θεραπεία όταν χρειάζεται
    • Παρακολούθηση για σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (ΣΑΕΑΔΟ)

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Όπως επιβάλλεται η κλινική εικόνα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όπως επιβάλλει η κλινική εικόνα. Πιθανώς να απαιτείται περιορισμός υγρών για ΣΑΕΑΔΟ ή εγκεφαλικό οίδημα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλές στους ταξιδιώτες σε ειδικές περιοχές (π.χ. Ιαπωνία για την Ιαπωνική εγκεφαλίτιδα, στην Αφρική για πολλές λοιμώξεις που μεταδίδονται με αρθρόποδα)

    5e3eae3e7d5f3

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η θεραπεία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι κατά κύριο λόγο υποστηρικτική με ενδοφλέβια αντιική θεραπεία, επειδή δεν υπάρχει ειδική ιατρική θεραπεία για τις περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις που εμπλέκουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. Τα άτομα μπορεί να απαιτούν εντατική φροντίδα για συχνές νευρολογικές εξετάσεις ή αναπνευστική υποστήριξη και θεραπεία για διαταραχές ηλεκτρολυτών, αυτόνομη διαταραχή και νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία, καθώς και για επιληπτικές κρίσεις και επιληπτική κατάσταση. Μια πολύ συγκεκριμένη εξαίρεση είναι η εγκεφαλίτιδα του ιού του απλού έρπητα (HSV), η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με ασυκλοβίρη για 2 έως 3 εβδομάδες εάν χορηγηθεί αρκετά νωρίς. Η Acyclovir μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα της εγκεφαλίτιδας HSV και περιορίζει τις μακροχρόνιες γνωστικές διαταραχές που εμφανίζονται με την ασθένεια. Ως εκ τούτου, και επειδή ο HSV είναι η πιο κοινή αιτία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας, η ασυκλοβίρη χορηγείται συχνά το συντομότερο δυνατό σε όλους τους ασθενείς που είναι ύποπτοι ότι έχουν ιογενή εγκεφαλίτιδα ακόμη και αν η ακριβής ιική προέλευση δεν είναι ακόμη γνωστή. Η αντοχή στον ιό στην ακυκλοβίρη, σπάνια, εμφανίζεται, κυρίως μεταξύ των ανοσοκατεσταλμένων, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιείται η foscarnet. Παρόλο που δεν είναι τόσο αποτελεσματικά, τα ανάλογα νουκλεοσιδίων χρησιμοποιούνται και για άλλους ιούς του έρπητα, όπως η ακυκλοβίρη, με πιθανά συμπληρωματικά κορτικοστεροειδή για ανοσοϊκανά άτομα, για εγκεφαλίτιδα του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα και συνδυασμό γκανσικλοβίρης και φοσκαρνέτης για εγκεφαλίτιδα κυτταρομεγαλοϊού. Η ενδοκρανιακή πίεση (ICP) είναι σημαντική για παρακολούθηση, καθώς, η αυξημένη ICP σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Η αυξημένη ICP μπορεί να ανακουφιστεί με στεροειδή και μαννιτόλη, αν και υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας θεραπείας όσον αφορά την ιογενή εγκεφαλίτιδα. Οι σπασμοί μπορούν να αντιμετωπιστούν με βαλπροϊκό οξύ ή φαινυτοΐνη. Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να απαιτεί βενζοδιαζεπίνες. Τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να χρειαστούν για σύντομο χρονικό διάστημα εάν υπάρχουν εναλλαγές συμπεριφοράς. Δεδομένης της πιθανότητας εμφάνισης επιπλοκών από ιογενή εγκεφαλίτιδα, μια διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από κλινικούς, θεραπευτές, ειδικούς αποκατάστασης και λογοθεραπευτές είναι σημαντική για να βοηθήσει τους ασθενείς.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για βαριές περιπτώσεις ίσως απαιτείται παρακολούθηση ενδοκράνιας πίεσης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Χρήση κατάλληλων αποτρεπτικών ουσιών για τα έντομα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα
    • Η εγκεφαλίτιδα του απλού έρπητα έχει τη μεγαλύτερη νοσηρότητα και θνητότητα από τις συνήθεις ιογενείς εγκεφαλίτιδες (αθεράπευτος ασθενής - θνητότητα 70%. < 5% των επιβιούντων έχουν φυσιολογική νευρολογική λειτουργία)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Δύσκολο να προδικάσουμε την πρόγνωση. Μερικώς βασιζόμαστε στον λοιμώδη παράγοντα (π.χ. ιός απλού έρπητα βαριά, ανεμοβλογιά ήπια)
    • Όσον αφορά στον ιό του απλού έρπητα, αν δοθεί πολύ πρώιμα η θεραπεία βελτιώνει την πρόγνωση, ειδικά πριν ο ασθενής φτάσει σε κώμα)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοιμώξεις από αρμποϊούς είναι περισσότερο συχνά συμπτωματικές στα παιδιά παρά στους ενήλικες
    • Νεογνά - βρέφη βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για προσβολή ΚΝΣ από ιούς απλού έρπητα - εντεροϊούς 

    Γηριατρικό: Επίσης σε κίνδυνο για βαριά νόσο

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος για ένα βρέφος να μολυνθεί με τον ιό του απλού έρπητα από μία μητέρα που έχει λοίμωξη γεννητικών οργάνων και γεννάει με την κολπική οδό είναι 40%-πέφτει στο 3-5% σε περίπτωση επανενεργοποίησης παλαιών βλαβών. Οι εντεροϊοί μπορεί να μεταδοθούν διαπλακουντιακά στο έμβρυο. Επάγουν νεογνική νόσο σε περίπτωση λοιμώξεως της μητέρας αμέσως πριν τον τοκετό

    image 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Απλός έρπητας

    Ερυθρά

    Επιληπτική κατάσταση

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Μηνιγγίτιδα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υγιεινό κρέας ψητό με πατάτες Υγιεινό κρέας ψητό με πατάτες

    Νόστιμο και υγιεινό κρέας με πατάτες

     

    Κρέας με πατάτες

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό γεύμα

    Κρέας: Το κρέας είναι η καλύτερη πηγή σιδήρου και πρωτεϊνών. Συγκεκριμένα, είναι πηγή αιμικού σιδήρου, το οποίο περιέχεται  μόνο στο κρέας και τα θαλασσινά, και είναι αυτό που απορροφάται πιο εύκολα από τον οργανισμό. Οι πρωτεΐνες που περιέχει είναι απαραίτητες για την υγεία των μυών και των οργάνων. Είναι υψηλής ποιότητας, καθώς περιέχει όλα τα αμινοξέα που ο οργανισμός δεν μπορεί να δημιουργήσει από μόνος του. Το κρέας είναι πηγή φωσφόρου, καλίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου, ο οποίος ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Ακόμη, περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ειδικά τη Β12, η οποία είναι απαραίτητη για τη δόμηση του γενετικού μας υλικού και μπορεί να ληφθεί μόνο από ζωικά προϊόντα.

    Πατάτες: Η πατάτα περιέχει σημαντικές ποσότητες σύνθετων υδατανθράκων. Οι υδατάνθρακες της πατάτας διασπώνται πάρα πολύ αργά σε απλές ζαχαρούχες ουσίες, που εισέρχονται στο αίμα. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης Βιταμίνης C.

    Κρέας με πατάτες

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    1.200 γραμμάρια βιολογικό κρέας (μοσχαράκι ή χοιρινό ή αρνί ή κατσίκι)

    2.400 γραμμάρια βιολογικές πατάτες

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    400 γραμμάρια μπαγκέτα

    merlin 133154163 ac1cede9 18ea 4811 a543 0a7fa6855b66 articleLarge

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βάζουμε το κρέας σε βαθύ ταψί (ή γάστρα) με το αλάτι και το πιπέρι και λίγο νερό. Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο με εσωτερική επίστρωση με λαδόχαρτο και ψήνουμε σε σιγανή φωτιά 2-3 ώρες. Προσθέτουμε τις πατάτες και ψήνουμε ακόμα 1-2 ώρες. στο τέλος πρέπει να είναι όλα μαλακά και όχι ξεροψημένα.
    2. Σερβίρουμε ζεστό 150 γραμμάρια κρέας, 300 γραμμάρια πατάτες και 50 γραμμάρια μπαγκέτα. 
    3. Τρώγεται σε μικρές μπουκιές εναλλάξ κρέας-πατάτες-μπαγκέτα μασώντας 60 φορές κάθε μπουκιά μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    DSC04416 1024x768

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές

    Υγιεινό κρέας βραστό με κριθαράκι και λαχανικά

    Υγιεινό κοτόπουλο ψητό με πατάτες

    Ψάρι ψητό με λαχανικά

    Σουβλάκια χοιρινά με μάραθο και βερίκοκα

    Κρεατόσουπα

    Υγιεινοί ζωμοί

    Μοσχαρίσιο κότσι με πουρέ πατάτας

    Δεν πρέπει να χορηγούνται αντιβιοτικά στα ζώα

    Νόστιμο φαγητό στην κατσαρόλα

    Σταματήστε να τρώτε επεξεργασμένα κρέατα

    Κατσικάκι μαστέλο

    Εσείς φάγατε χοιρινό φέτος;

    Κετογενική δίαιτα

    Γαμοπίλαφο με αρνάκι

    Τα χοιροσφάγια των Χριστουγέννων

    Το πιο νόστιμο κοκκινιστό μοσχάρι

    Τι να προσέχετε με τα κοτόπουλα αν δεν έχετε το δικό σας κοτέτσι

    Μυστικά για το ψήσιμο με γάστρα

    Το πιο νόστιμο και υγιεινό σουβλάκι

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Το πιο νόστιμο τσιγαριαστό

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Τα πιο νόστιμα μπιφτέκια σχάρας

    Το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Λευκό ή κόκκινο κρέας;

    Μυστικά για τα ψητά κρέατα

    Υγιεινό ψήσιμο στα κάρβουνα

    Τροφές που σας αρέσουν και βοηθούν να χάσετε λίπος

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε την σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πώς μιλάνε τα παγόνια μεταξύ τους Νιτρικό κοβάλτιο »